[เรื่องสั้น]...ตำนานรักดอกไม้ ตอนพิเศษ 29 ธันวา (อัพ 29/12/2016) หน้า 33
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: [เรื่องสั้น]...ตำนานรักดอกไม้ ตอนพิเศษ 29 ธันวา (อัพ 29/12/2016) หน้า 33  (อ่าน 344868 ครั้ง)

ออฟไลน์ Dezair

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 533
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1543/-8
ข้อตกลงในการเข้ามาในเล้าเป็ดนะครับ กรุณาอ่านทุกคนนะครับ
เล้าแห่งนี้เป็นที่ที่คนชื่นชอบนิยาย boy's love หรือชายรักชาย หากใครหลงมาแล้วไม่ชอบ
กรุณากดกากบาทสีแดงมุมด้านขวาบนออกไปด้วยนะครับ

สรุปข้อสำคัญดังนี้

1.ห้ามละเมิดสิทธิส่วนตัวของคนแต่งและบุคคลในเรื่องทั้งหมด

2.ห้ามมิให้โพสต์ข้อความ รูปภาพ ใช้ลายเซ็นหรือรุปส่วนตัวหรือสื่อใดๆที่ก่อให้เกิดความขัดแย้ง ไม่แสดงความเคารพ, หมิ่นประมาท, หยาบคาย, เป็นที่รังเกียจ, ไม่เหมาะสม,ติดเรท x,ทำให้กระทู้กลายพันธ์,ไม่เกี่ยวพันกับนิยายที่ลง หรืออื่นๆที่ขัดต่อกฎหมาย,ห้ามโพสกระทู้ที่จะสร้างประเด็นความขัดแย้ง  ในเรื่อง การเมือง ศาสนา พระมหากษัตริย์  และสถาบันต่าง ๆ  รวมถึงกระทู้ที่จะสร้างความแตกแยก  ชวนวิวาท ของสมาชิกภายในเวปบอร์ด

3.การนำเรื่อง ข้อความ รูปภาพมาโพส หรือนำข้อความใดๆไปโพสที่นี่หรือที่อื่นๆ กรุณาพยายามติดต่อขออนุญาตเจ้าของเรื่องก่อนนะครับ

4.ห้ามแจกเบอร์ แลกเมล บอกเมล แลก msn บนบอร์ด
โดยเฉพาะการบอกเบอร์ หรือเมลของคนอื่นโดยที่เจ้าของไม่ยินยอม

5.ขอให้นักเขียนทุกคนอย่าโกหกคนอ่านว่าเป็นเรื่องจริงในกรณีแต่งเติมเพิ่มแม้แต่นิดเดียว ถ้าเป็นเรื่องจริงก็ให้บอกว่าเรื่องจริง ถ้าเป็นเรื่องแต่งให้บอกว่าเรื่องแต่ง  ให้ชี้แจงว่าเป็นเรื่องแต่งแม้จะแต่งเพิ่มขึ้นแค่ไม่ถึง 10 % ก็ตามเพราะมีคนมากกมายทะเลาะเสียความรู้สึกเพราะเรื่องนี้มามากแล้ว

ส่วนคนอ่านทุกท่าน เวลาอ่านนิยาย เรื่องที่คนเขียนเขียน

ก็ไม่ต้องไปอินมากนะครับ ให้เก็บเอาสิ่งดีๆ ประสบการณ์ ข้อคิดดีๆไปนะครับ

6.อย่าพูดคุย ทักทาย นักเขียน คนอ่่านโดยรีพลายดังกล่าวไม่เกี่ยวพันกับนิยายให้มากนัก เช่น คนเขียนโพสนิยายหนึ่งตอน ก็ควรคอมเม้นต์สักคอมเม้นต์เีดียวก็เพียงพอแล้ว ถ้าจะพูดคุยกันมากขึ้นแนะนำให้ไปตั้งกระทู้ใหม่ที่ห้องพูดคุยทั่วไป และทำลิงค์โยงมายังนิยาย และให้นักเขียนทุกคนทำลิงค์จากนิยายไปยังกระทู้พูดคุยเกี่ยวกับแฟนคลับนิยายในรีพลายแรกด้วย เพราะการที่คนเขียนและแฟนคลับพูดคุยกันมากทำให้หานิยายที่จะอ่านยาก ไม่เจอ ลำบากกับคนที่ไม่ได้เข้ามาตามอ่านทุกวัน


เวปไซต์แห่งนี้เป็นเวปไซต์ส่วนบุคคลที่ได้รับความคุ้มครองจากกฏหมายภายในและระหว่างประเทศ การเข้าถึงข้อมูลใดๆบนเวปไซต์แห่งนี้โดยไม่ได้รับความยินยอมจากผู้ให้บริการ ถือว่าเป็นความผิดร้ายแรง

ข้อความใดๆก็ตามบนเวปไซต์แห่งนี้ เกิดจาการเขียนโดยสมาชิก และตีพิมพ์แบบอัตโนมัติ ผู้ดูแลเวปไซต์แห่งนี้ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย และไม่รับผิดชอบต่อข้อความใดๆ  โปรดใช้วิจารณญาณของท่านที่เข้าชม และ/หรือ ท่านผู้ปกครองในการให้ลูกหลานเข้าชม

กรุณาอ่านเพิ่มเติมที่นี่
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0
......................
สารบัญ

ตำนารักดอกบัว
ตำนานรักดอกบัว ตอนที่ 1
​ตำนานรักดอกบัว ตอนที่ 2
ตำนานรักดอกบัว ตอนที่ 3
ตำนานรักดอกบัว ตอนที่ 4 (จบ)
ตำนานรักดอกบัว ตอนพิเศษ 1.1
ตำนานรักดอกบัว ตอนพิเศษ 1.2

ตำนานรักดอกจิก
ตำนนารักดอกจิก ดอกที่ 1
ตำนานรักดอกจิก ดอกที่ 2.1
ตำนานรักดอกจิก ดอกที่ 2.2
ตำนานรักดอกจิก ดอกที่ 3 (จบ)

ตำนานรักดอกพิกุล (จะร่วง)
ตำนานรักดอกพิกุล (จะร่วง) ตอนที่ 1
ตำนานรักดอกพิกุล (จะร่วง) ตอนที่ 2
ตำนานรักดอกพิกุล (จะร่วง) ตอนที่ 3 (จบ)
ตำนานรักดอกพิกุล (จะร่วง) ตอนพิเศษ
ตำนานรักดอกพิกุล (จะร่วง) ตอนพิเศษ เรื่องรักในวัยเรียน

ตอนพิเศษ
ตำนานรักดอกบัว&ดอกพิกุล
ตำนานรักดอกพิกุล (จะร่วง) ตอนพิเศษ 2
ตำนานรักดอกบัว&ดอกพิกุล 2
ตำนานรักดอกบัว ตอนพิเศษ 26 ธันวา
ตำนานรักดอกพิกุล ตอนพิเศษ 29 ธันวา
Share This Topic To FaceBook
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 22-11-2020 21:25:38 โดย Dezair »

ออฟไลน์ Dezair

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 533
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1543/-8
ตำนานรักดอกไม้
By : Dezair
…………………………
ตอน ตำนานรักดอกบัว 1



   คุณภัสสรมองบุตรชายวัยใกล้จะสามสิบด้วยแววตาเหนื่อยหน่าย ยิ่งเหลือบมองไปยังแผลบนต้นแขนซ้ายที่ยังใหม่สดและกำลังถูกทำความสะอาดโดยคนรับใช้ในบ้าน หล่อนก็ได้แต่ถอนหายใจเฮือก



   …ให้มันได้อย่างนี้สิ ลูกชายตัวดี!! อายุจะสามสิบแล้วยังหาเรื่องตีรันฟันแทงเหมือนเด็กวัยรุ่นเลือดร้อนก็ไม่ปาน!!!...



   “ไปโดนมายังไงอีกล่ะ เสือ” ถามจนอยากจะเลิกถาม แต่พอจะเลิกถามทีไร ลูกชายตัวดีรายนี้ก็พาแผลมาให้หล่อนถามทุกที



   “เข้าไปห้ามพวกไอ้ต้อยน่ะแม่ พวกนั้นเหล้าเข้าปากไม่ได้ เป็นเรื่องตลอด เดี๋ยวจะย้ายมันไปอยู่โรงอื่นแล้ว” ครอบครัวของคุณภัสสรทำกิจการรับเหมาก่อสร้าง โดยยกหน้าที่ความรับผิดชอบให้กับลูกชายทั้งสองคน คนโตรับหน้าที่เจรจาธุรกิจ ส่วนคนเล็กอย่าง ‘เสือ’ มีหน้าที่ดูแลคนงานและบริหารจัดการกำลังคน



   …ซึ่ง…ก็คงบริหารได้ดีไปหน่อย เจ้าตัวเลยต้องห้ามทัพคนงานที่ตีกับคนงานด้วยกันไม่เว้นแต่ละเดือน…



   “แล้วที่ปากแตกล่ะ…” สหรัฐเหลือบตามองมารดา เห็นคุณนายภัสสรยังจ้องจับผิดเลยจำเป็นต้องบอกความจริง



   “…มีเรื่องที่ผับ…” เพียงเท่านั้นหญิงวัยปลายก็ถอนหายใจแรงๆ



   “เราโตแล้วนะเสือ ทำไมยังมีเรื่องทะเลาะไม่เว้นแต่ละวันแบบนี้”



   “ผมไม่ได้เป็นคนหาเรื่องมันนะแม่! พวกไอ้เวรนั่นมาเหล่สาวของไอ้ภู…”



   “อ้อ เหล่สาวของภู ถ้าอย่างนั้น ‘นายสหรัฐ’ ไปเกี่ยวอะไรกับเขา!” สหรัฐพูดไม่ออก ชายหนุ่มเก้อไปเล็กน้อย ก่อนจะเถียงใหม่



   “ก็นายสหรัฐเป็นเพื่อนกับนายภูผา ครอบครัวนายสหรัฐสอนมาดีว่าเวลามีเรื่องอย่าทิ้งเพื่อน! โอ๊ย!!” พอย้อนศรถึงครอบครัวเข้าหน่อย คุณนายภัสสรก็ถลาเข้ามาดึงหูลูกชายตัวดีทันควัน



   “ปากดีนักนะเสือ!...ทั้งปากดี ทั้งชอบหาเรื่องใส่ตัว เลือดร้อนที่หนึ่ง แต่ละเรื่องล่ะดีๆทั้งนั้น! ไปเลย!! ตั้งแต่พรุ่งนี้ไป เราต้องเข้าวัดกับแม่! ให้พระธรรมขัดเกลาจิตใจซะบ้าง! เข้าใจมั้ย?!!”



   “เข้าวัด!!” ชายหนุ่มร้องลั่นตาโตตกตะลึง



   “ใช่! เข้าวัด! จะได้รู้จักควบคุมอารมณ์ซะบ้าง”



   “แต่ผมก็บวชให้แม่แล้วไม่ใช่เหรอ ทำไมต้องเข้าวัดอีก”



   “ก็ในเมื่อบวชอย่างเดียวไม่ได้คุณภาพ ถ้าอย่างนั้นก็เข้าวัดมันทุกเช้านี่ล่ะ!! จะได้เป็นผู้เป็นคนขึ้นมาหน่อย!”



   “ไม่เอานะแม่!!!” สหรัฐร้องแบบนั้น แต่คุณนายภัสสรสะบัดหน้าฉึบ! ใส่หนึ่งที ก่อนจะเดินตึงตังออกจากห้องนั่งเล่นไปอย่างไม่ใยดีเสียงร้องโวยวายของลูกชายแม้แต่น้อย



   “ถ้าให้ผมไปวัด ผมจะไม่ไปทำงานนะแม่!!” ชายหนุ่มตะโกนไล่หลังมารดาออกไปเป็นการขู่



   “ไม่ไปทำงานก็เรื่องของเสือ! ถ้าไม่ไปทำงานก็เก็บข้าวของออกจากบ้านไปอยู่ถ้ำอยู่ป่ามันซะเลย! ตัดแม่ตัดลูกไม่ต้องมาให้เห็นหน้าอีก!!!”



   “แม่…” สหรัฐได้แต่ครางอย่างจนใจ เหนือ ‘เสือ’ ยังมี ‘แม่เสือ’ นี่ล่ะ!!!



…………………….



   สภาพของลูกชายคนเล็กสุดที่รักนั้น…ดูไม่ได้…



   คุณนายภัสสรพยายามระงับอารมณ์ไม่โวยวายที่เห็นหน้าตาไม่รับแขกของสหรัฐตอนที่หล่อนดึงหูพาลูกชายวัย ‘เกือบสามสิบขวบ’ ขึ้นรถออกจากบ้านมายังวัดประจำที่หล่อนแวะเวียนมาบ่อยๆ



   “อยากให้แม่ขายหน้าก็ทำหน้าตาแบบนั้นต่อไปนะเสือ! หึ!!” คุณภัสสรตวัดเสียง ก่อนจะสะบัดหน้าหมุนตัวลงจากรถ สหรัฐได้แต่ถอนหายใจอย่างเบื่อหน่าย ก่อนจะเปิดประตูลงบ้าง



   วัดใกล้บ้านเป็นสถานที่หนึ่งเดียวที่สหรัฐเคยแค่ขับรถผ่าน แต่ไม่ได้แวะเวียนมาเลย เขาไม่ค่อยถูกโฉลกกับเรื่องทางธรรมเท่าไหร่ สมัยเด็กๆจำได้ว่าเข้าวัดที่ไร ฝนตกทุกที ชายหนุ่มเลยตั้งแง่ว่าร่มกาสาวพัตรไม่ต้อนรับเสียแบบนั้น



ร่างสูงเงยหน้ามองศาลาอันเป็นที่ประดิษฐานของพระพุทธรูปประจำวัด ก่อนจะเดินตามมารดาขึ้นไปด้วยหัวใจที่หนักอึ้ง



   …ถึงจะไม่ใช่เด็กวัยรุ่นต่อต้านการเข้าวัด แต่สหรัฐก็ไม่คิดว่าตัวเองเหมาะสมกับสถานที่ศักดิ์สิทธิ์แบบนี้เลยแม้แต่นิดเดียว…แล้วทำไมกูต้องมาวะเนี่ยยยยยย!!!...



   “อ้าว แยม…” เสียงของแม่ทำให้ชายหนุ่มที่กำลังก่นด่าฟ้าดินต้องให้ความสนใจ



   …ก็ไม่แปลกหรอก ที่มารดาผู้ใฝ่ทางธรรมจนจะบวชชีวันละแปดรอบจะรู้จักมักจี่กับคนที่มาวัดด้วยกัน แต่ชายหนุ่มก็คิดว่าคนที่มาวัดน่าจะเป็นพวกรุ่นราวคราวเดียวกับมารดาของเขา อาทิพวกที่ชื่อ ประศรี สมหญิง หรือแม้แต่พวกบุญลือ บุญส่งอะไรแบบนั้น ไม่น่าจะชื่อ…แยม…



   “สวัสดีครับ คุณป้า” สหรัฐกะพริบตาปริบๆ เมื่อหันมาเห็นคนชื่อ ‘แยม’ เต็มสองตา



   “จ้ะ มาแต่เช้าเชียว…แยม นี่ลูกชายป้า ชื่อเสือ น่าจะเป็นรุ่นพี่แยมสักสองสามปีได้ละมั้ง” คุณนายภัสสรเอ่ยปากแนะนำเพื่อนต่างวัยซึ่งเป็นหนุ่มรุ่นลูกให้รู้จักกับลูกชายตัวเอง



สหรัฐไม่ได้คิดอกุศลกับแม่ตัวเองหรอก แต่เห็นสายตาเอ็นดูและรักใคร่ของมารดาแล้ว บอกได้คำเดียวว่า ‘แยม’ เนี่ย…ลูกรัก!!!...




   “สวัสดีครับ” ชายหนุ่มร่างโปร่งเพรียวยกมือไหว้อย่างมีมารยาท จนสหรัฐต้องยกมือรับไหว้



   “แล้วคุณยายของแยมมารึเปล่าจ้ะ”



   “มาครับ ยายอยู่ข้างใน คุณป้าภัสนั่งที่เก้าอี้ดีกว่าครับ จะได้ไม่เมื่อยขา เดี๋ยวผมจะไปบอกยายให้” …อื้อหือ… สหรัฐเลิกคิ้ว เมื่อพบว่าคำพูดคำจาของหนุ่มน้อยอายุคราวน้องเขามีวิธีพูดจาแบบที่ทำให้แม่หลงรักได้ไม่ยาก ทั้งเป็นห่วงเป็นใย ทั้งใส่ใจทุกรายละเอียด มิน่าล่ะ…แม่เขาเรียก ‘แยม’ แต่ละทีถึงเสียงอ่อนเสียงหวาน



   “อุ๊ย ไม่ต้องหรอกจ้ะ เดี๋ยวป้าเข้าไปหาเอง แยมพาพี่เสือไปตักบาตรทีเถอะ รายนี้ไม่เคยเข้าวัดเข้าวา ถ้าปล่อยไปคนเดียว ป้ากลัวจะขายหน้า” เห็นมั้ยล่ะ…พอมีลูกรักรายใหม่ สหรัฐก็ถูกนินทาระยะเผาขนกันเสียดื้อๆ ชายหนุ่มทำหน้าเบื่อให้ ‘แยมของแม่’ เห็นกันจะจะ



   “เอ้า! เสือ ตามแยมไปสิ ให้น้องเขาสอนวิธีตักบาตรด้วยล่ะ” มารดาไล่อีกครั้ง ก่อนจะถอดรองเท้าเดินเข้าไปในศาลา



   “เชิญทางนี้ครับ…” อีกฝ่ายหมุนตัวเดินไปอีกด้านของศาลาซึ่งจัดเป็นโต๊ะสำหรับวางบาตรพระและถาดอาหารคาวหวานสำหรับถวายพระ มีหญิงชายสูงอายุหลายคนเดินวนไปวนมาอยู่ที่แถวนั้นเพื่อจัดอาหาร



   “ตักข้าวใส่บาตรก่อนครับ…” ร่างสูงเปิดปิ่นโตที่ถูกแม่บังคับให้หิ้วมา แล้วหยิบชั้นแรกซึ่งใส่ข้าวสวยร้อนๆหอมฉุยออกมา



   ญาณธรเห็นท่าทางเก้ๆกังๆและดูท่าว่าอีกฝ่ายคงจะเทข้าวทั้งชั้นปิ่นโตลงในบาตรเดียวก็เลยเดินเข้ามาช่วยเหลือ



   “ใช้ช้อนตักใส่ทีละบาตรครับ…” เขาอธิบายอย่างใจเย็น แม้สีหน้าบุญไม่รับของลูกชายคุณป้าภัสสรจะยังสะท้อนอยู่ในสายตา



   “เททีเดียวเลยไม่ได้รึไง” สหรัฐหันมาย้อน



   “ไม่ได้ครับ มีตั้งหลายบาตรวางเรียงเอาไว้ คุณต้องใช้ช้อนตักใส่ทีละบาตร…” ญาณธรเกรงว่าร่างสูงจะเทข้าวลงไปจริงๆ เลยใช้มือจับบังคับให้มือของสหรัฐถือช้อนแล้วค่อยๆตักข้าวลงบาตร บรรยากาศเงียบเฉียบสมกับเป็นศาลาวัด และมันคงเงียบเกินไปสำหรับคนอย่างสหรัฐ ชายหนุ่มเลยเอ่ยปาก



   “อย่างกับคู่แต่งงานเลยแหะ ตักบาตรช้อนเดียวกันแบบนี้” สหรัฐล้อด้วยน้ำเสียงระรื่น พร้อมกับวางมือตัวเองลงบนเอวของญานธรที่ยืนอยู่ข้างหน้า ร่างโปร่งสะดุ้งเฮือก รีบปล่อยมือจากช้อนแล้วหันขวับมามองด้วยสายตาเอาเรื่อง



   “อ้อ…เมื่อกี้มือ ‘น้องแยม’ อยู่บนด้วยนะ แบบนี้แสดงว่า ‘น้องแยม’ จะได้คุม ‘พี่เสือ’ ล่ะสิเนี่ย” ชายหนุ่มพูดแล้วยิ้มพราวตรงข้ามกับอีกฝ่ายที่ชักสีหน้าตึงในทันที



   “ผมเป็นผู้ชาย” ญาณธรข่มเสียงลอดไรฟันอย่างไม่พอใจก่อนจะเดินเลี่ยงไปที่โต๊ะว่างเพื่อจัดแจงเปิดชั้นปิ่นโตที่เหลือ ปล่อยให้ชายหนุ่มร่างสูงตักข้าวใส่บาตรจนเรียบร้อย สหรัฐจึงเดินตามไปพร้อมกับส่งชั้นปิ่นโตที่ว่างเปล่าคืน และรับชั้นใหม่ที่มีแกงเผ็ดเป็ดย่างมาถือไว้



   “แล้วอันนี้ต้องตักทีละช้อนใส่ทีละถ้วยด้วยมั้ย” ร่างสูงหันมาถามกวนๆ



   “ตามหลักตรรกะง่ายๆ แกงเดียวใช้ถ้วยเดียว จะได้ไม่เปลืองครับ” ญาณธรตอบแล้วจ้องหน้าชายหนุ่มที่ตัวใหญ่กว่าเขาอย่างไม่คิดเกรงกลัว



   …คุณป้าภัสสรก็เป็นคนดี คบหาง่ายหรอก ทำไมลูกชายถึงนิสัยเสียชอบเอาชนะแบบนี้นะ…



   “งั้น…ถ้วยอยู่ตรงไหนล่ะ” ญาณธรโบ้ยหน้าไปที่ชั้นวางถ้วยสะอาด



   “เดินไปหยิบให้หน่อย นี่มารยาทเด็กเหรอ บุ้ยปากให้ผู้ใหญ่ไปหยิบเองแบบนี้” สหรัฐทำเป็นเคร่งจนอีกฝ่ายเหมือนจะรู้สึกตัว ร่างโปร่งก้มหน้าลงก่อนจะยกมือไหว้



   “เอ่อ ขอโทษครับ” คนดุอึ้งไปเล็กน้อยเพราะไม่คิดว่าแค่ท่าทีขึงขังแบบเล่นๆของเขาจะทำให้อีกฝ่ายยอมรับผิดถึงขั้นยกมือไหว้แบบนี้



   ญาณธรหมุนตัวเดินไปหยิบถ้วยเปล่ามาให้ ก่อนที่สหรัฐจะรับไปเทแกงเผ็ดแล้วจึงเดินไปวางรวมในถาดอาหารคาว พอดีกับที่ร่างโปร่งช่วยเปิดปิ่นโตชั้นสุดท้ายที่เป็นของหวานอันได้แก่กล้วยบวชชีและจัดแจงเอาถ้วยมาใส่ ก่อนจะส่งให้ร่างสูงนำไปวางในถาดของหวาน



   “ไปนั่งในศาลากันเถอะครับ”



   “เดี๋ยว…” สหรัฐไม่เข้าใจเหมือนกันว่าตัวเองติดใจอะไรกับชายหนุ่มอายุอ่อนกว่าคนนี้ แค่กิริยาท่าทางง่ายๆอย่างการยกมือไหว้ขอโทษกลับติดตาติดใจเขามากกว่าสาวๆหุ่นเซ็กซี่ซะอีก



   “เอ่อ…แยม…มาวัดบ่อยเหรอ” เขาหาเรื่องชวนคุย



   “ก็…บ่อยครับ มากับยาย”



   “แล้วเจอแม่พี่บ่อยมั้ย” น่าเสียดายที่ญาณธรเริ่มออกเดิน ชายหนุ่มเลยต้องก้าวตามแต่ก็พยายามก้าวให้ช้าและสั้นที่สุดเพื่อให้อีกฝ่ายเดินช้าลง จะได้อยู่ข้างๆให้เขาซักถามนานขึ้นสักหน่อย



   “บ่อยอยู่ครับ…”



   “งั้นถ้าพี่มากับแม่ พี่ก็จะเจอแยมบ่อยด้วยงั้นสิ…” คนถูกถามหันมามองด้วยความสงสัยและไม่เข้าใจ ทว่าสหรัฐกลับยิ้มบางก่อนจะยักไหล่



   “พี่มันคนบาปหนาน่ะ เลยว่าจะหัดเข้าวัดบ้าง…”



   “ก็ดีครับ คุณจะได้ตักบาตรเป็นสักที” ญาณธรตัดบทอย่างไร้เยื่อใย ก่อนจะเดินหนีเข้าศาลาไปโดยไม่รอคอยคำพูดใดๆอีก ทิ้งสหรัฐให้มองตามพลางยิ้มกับตัวเอง



……………………..



   อย่าคิด…ว่าสหรัฐจะพูดเล่นๆ



   อุตส่าห์ถามจนได้ความว่า ‘แยม’ เข้าวัดบ่อย แล้วเขาจะปล่อยโอกาสหลุดมือไม่เข้าวัดได้ยังไงกัน ดังนั้นในเช้าวันต่อมา ร่างสูงจึงรีบตื่นรีบอาบน้ำแต่งตัว ก่อนจะเดินผิวปากลงมาจากห้องทันเวลากับที่คุณนายภัสสรกำลังจะออกไปวัดพอดี



   “อ้าว ทำไมตื่นเช้าล่ะเสือ”



   “ก็…จะไปวัดเป็นเพื่อนแม่” มารดาถึงกับทำตาโตด้วยความตกใจ ก่อนจะรีบทาบมือกับหน้าผากลูกชายเพื่อวัดอุณหภูมิ



   “ตายจริง! ลูกชายฉัน!! ทำไมอยู่ดีๆถึงนึกอยากเข้าวัดขึ้นมาล่ะเนี่ย!!”



   “ก็…ในวัดมีอะไรดีๆเยอะ ก็เลยอยากเข้า…” โดยเฉพาะที่มี ‘น้องแยม’ เนี่ยดีเป็นพิเศษ



   คุณนายภัสสรมองลูกชายคนเล็กอย่างไม่เชื่อ สัญชาตญาณความเป็นแม่บอกหล่อนเอาไว้ว่าอย่าวางใจเจ้าลูกชายที่ชื่อ ‘เสือ’ คนนี้ เพราะตายใจจากมันเมื่อไหร่ มันตะปบเหยื่อทันที!!



   “เอาเถอะ! แล้วอย่าทำอะไรให้แม่ขายหน้าเด็ดขาดรู้มั้ย! ปีนี้แม่จองกฐินของวัดแล้วด้วย! ถ้าทำแม่ขายหน้าล่ะก็…เสือคงรู้นะว่าตัวเองจะไม่มีที่อยู่!!” สหรัฐยิ้มกริ่มไม่ตอบรับหรือปฏิเสธ นึกในใจว่าถ้าไม่มีที่อยู่จริงๆ เขาก็จะลักพาตัว ‘น้องแยม’ ของแม่ไปอยู่ถ้ำซะเลย! อยากรู้เหมือนกันว่าจะมีใครไปตามกลับมามั้ย!!



……………………….
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 22-11-2020 20:35:47 โดย Dezair »

ออฟไลน์ Dezair

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 533
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1543/-8
ญาณธรชะงักไปเล็กน้อยเมื่อพบว่าวันนี้คุณป้าภัสสรไม่ได้มาคนเดียวเช่นทุกที แต่พาลูกชายตัวปัญหามาด้วยอีกคน
   “สวัสดีครับ” และแม้จะเป็นตัวปัญหามากแค่ไหน แต่ชายหนุ่มร่างโปร่งก็ยังมีมารยาทยกมือไหว้อย่างนอบน้อมดังที่ถูกสอนสั่งมา

   “สวัสดีจ้ะ แยม” ภัสสรยกมือรับไหว้พร้อมรอยยิ้มเอ็นดูที่มีให้ชายหนุ่มตรงหน้าอย่างไม่ปิดบัง ในขณะที่สหรัฐทำเพียงแค่ยกมือรับไหว้เฉยๆ ทว่าสายตาของชายหนุ่มที่จับจ้องไปยังร่างโปร่งนั้นมีแววนัยบางอย่างที่ถ้าญาณธรหันมาเห็นก็คงสะท้านเฮือก

“คุณยายอยู่ข้างในใช่มั้ยจ้ะ วันนี้ป้าลองทำขนมมาให้คุณยายชิมด้วย แยมเข้าไปชิมด้วยกันนะ…”

“แยมต้องพาผมไปใส่บาตรก่อนแม่” สหรัฐแย้งทันควัน ทำเอาคุณภัสสรต้องหันมองด้วยความสงสัย

“เอ่อ…แต่เมื่อวาน…”

“เมื่อวานอะไรแม่…เมื่อวานแยมสอนแล้ว แต่ผมไม่จำ วันนี้แยมเลยต้องสอนอีก…ไปแยม พาพี่ไปใส่บาตรก่อน แม่เข้าไปหาคุณยายเถอะ เดี๋ยวผมพาแยมตามเข้าไป” ชายหนุ่มไม่ปล่อยให้มารดารั้งเอาไว้นานกว่านั้น เขาถือปิ่นโตมือหนึ่ง อีกมือคว้าแขนญาณธรแล้วลากไปอีกฝั่งของศาลาวัดอย่างรวดเร็ว

“เมื่อวานก็ใส่บาตรเป็นแล้วไม่ใช่หรือครับ?” คนถูกลากเอ่ยปากถาม ทำเอาชายหนุ่มต้องหันมอง แต่ยังทำเนียนไม่ยอมปล่อยแขนเสียที

“ก็…ไม่ชอบใส่คนเดียว เวลาได้บุญจะได้แบ่งๆกันไง มาๆ” สหรัฐพูดพลางยิ้ม แล้วดันช้อนตักข้าวใส่มือร่างโปร่งส่วนตัวเองจับมือญาณธรอีกที

“เอ่อ…คุณตักข้าวเองเถอะครับ” คนถูกบังคับให้จับช้อนเดียวกันพยายามดึงมือตัวเองออกมาจากการเกาะกุมของมือใหญ่ร้อน แต่มือใหญ่ๆนั่นกลับไม่ยอมปล่อย

“เรียกพี่เสือสิ” สหรัฐแนะ บังคับมือเล็กให้ตักข้าวลงบาตรที่หนึ่งแล้ว ก็ใช้ตัวดันให้ร่างโปร่งเดินถัดไปยังบาตรที่สอง

“เอ่อ…คุณ…” ญาณธรมัวแต่พะว้าพะวังอยู่กับการตักบาตรที่ค่อนข้างใกล้ชิดจนทำอะไรไม่ค่อยถูก

“บอกว่าให้เรียกพี่เสือ ดื้อจริงเด็กคนนี้” น้ำเสียงทุ้มหูยังคงดังใกล้ๆ ในขณะที่มือใหญ่ก็ยังบังคับให้มือของญาณธรตักข้าวลงบาตรที่สามและสี่ตามลำดับ

“…ครับๆ พี่เสือ…พี่เสือปล่อยมือเถอะครับ” เขารู้สึกว่ามันประหลาดที่อีกฝ่ายทำกับเขาแบบนี้ในเมื่อต่างก็เป็นผู้ชายทั้งคู่ ซ้ำนี่ยังอยู่ในวัดอีกต่างหาก

“เสร็จพอดี” สหรัฐยิ้มกริ่มก่อนจะยอมปล่อยมือเล็กออก และทันทีที่ปล่อยแล้ว ญาณธรก็รีบขยับถอยห่างทันที

“เมื่อวานแยมเอาถ้วยจากตรงไหนนะ” แม้ท่าทางไม่อยากเข้าใกล้ของญาณธรจะมีให้เห็น แต่ร่างสูงทำเป็นไม่สนใจเสียอย่าง เขาทำเนียนถามหาถ้วยใส่กับข้าว ญาณธรอยากบอกให้อีกฝ่ายเดินไปหยิบเอง แต่ก็กลัวจะถูกดุแบบเมื่อวานอีก เขาจึงเดินไปหยิบถ้วยมาให้

การใส่บาตรผ่านไปอย่างเรียบร้อย วันนี้สหรัฐไม่พูดจายียวนกวนประสาทเลยแม้แต่นิดเดียว แต่ไอ้รอยยิ้มกรุ้มกริ่มซ้ำดวงตามีเล่ห์นัยบางอย่างทำให้ญาณธรรู้สึกแปลกๆจนต้องพยายามเว้นระยะห่างมากขึ้น ทว่า…ทันทีที่ห่างออกไปเกินกว่าแขนอีกฝ่ายจะเอื้อมถึง เขาก็จะถูกดึงเข้าไปชิดเหมือนเดิม

“ขยับมานั่งตรงนี้สิแยม แบ่งที่ให้คนอื่นด้วย” สหรัฐว่าอย่างนั้นก่อนจะดึงแขนให้ร่างโปร่งเข้ามานั่งใกล้เขา แทนที่จะนั่งห่างเป็นเมตรเหมือนเมื่อครู่ ญาณธรเหลือบตามองคุณภัสสรและคุณโสภาผู้เป็นยาย แต่ไม่เห็นหญิงสูงวัยทั้งสองจะว่าอะไร จึงต้องขยับไปนั่งตามที่ชายหนุ่มรุ่นพี่แนะ

…หรือเพราะเขาจะหัวสมัยใหม่เกินไป ถึงได้มองว่าการกระทำบางอย่างของสหรัฐดู ‘เกินเลย’ แปลกๆ ในขณะที่ทั้งมารดาของสหรัฐและยายของเขาคงมองว่าเป็นการกระทำของพี่ชายน้องชายธรรมดา…

“พระสวดแล้ว พนมมือ” เสียงทุ้มดังเตือนทำให้ร่างโปร่งได้สติรีบยกมือขึ้นพนม แต่สติไม่ได้อยู่กับตัวเลยแม้แต่น้อย ญาณธรเหลือบตามองคนที่นั่งข้างๆอย่างสงสัยใคร่รู้

… ‘พี่เสือ’ เป็นผู้ชายตัวใหญ่ ท่าทางมาดมั่นและดุดันเหมือนเสือ แต่เวลายกมือพนมตั้งใจฟังพระสวดแบบนี้แล้วก็ดูเป็นผู้ใหญ่สมอายุอยู่หรอก…

“ตั้งใจฟังด้วย” ดูเหมือนอีกฝ่ายจะรู้ตัวว่าถูกมองอยู่ ถึงได้เอ่ยปากโดยที่ไม่หันมา ทำเอาญาณธรสะดุ้งเล็กน้อย ก่อนจะรีบหันกลับไปตั้งใจฟังพระสวดโดยไม่ทันเห็นรอยยิ้มบนมุมปากของสหรัฐแม้แต่น้อย

………………………….


พระฉันเรียบร้อยและสำรับอาหารถูกยกลงมาให้ญาติโยมที่มาช่วยงานบุญ คุณภัสสรจึงหยิบขนมออกจากตะกร้า

“คุณยายคะ วันนี้ภัสทำบัวลอยมาให้ลองชิมค่ะ” สหรัฐตาโตเล็กน้อยเพราะไม่คิดว่ามารดาจะใช้เวลาว่างฝึกทำขนมแบบนี้ ถ้าไม่ได้มาวัดด้วย เขาก็คงไม่คิดว่ามารดาผู้มีเวลาว่างเหลือเฟือเพราะยกกิจการทั้งหมดให้ลูกชาย จะหันมาเอาดีทางด้านอาหารแบบนี้

“แยมก็ชิมด้วยนะ แต่ป้าว่ายังห่างจากฝีมือคุณยายอีกโขเลยล่ะ สงสัยต้องไปชุบตัวที่บ้านคุณยาย ถึงจะได้ฝีมือมาสักครึ่งนึง” คุณภัสสรพูดแล้วหัวเราะเป็นเชิงล้อเล่น ทว่ามีใครบางคนคิดจริงจัง

“ไปสิแม่…” คนทั้งกลุ่มเงียบสนิท ทำให้สหรัฐรู้ตัว เขารีบเงยหน้าขึ้นยิ้มประจบให้คุณยายของญาณธร

“เอ่อ…คุณยายทำข้าวเหนียวที่ทานกับมะม่วงสุกได้มั้ยครับ…”

“จริงด้วย…เสือชอบทานนี่นา” คุณภัสสรรีบเห็นดีเห็นงามกับลูกชายเป็นการกู้สถานการณ์ เริ่มรู้สึกถึงท่าทีแปลกประหลาดของลูกชายคนเล็กรายนี้

…มันจะต้องมีอะไรไม่ชอบมาพากลแน่ๆ!!!...

“ถ้าชอบก็มาที่บ้าน ยายพอจะทำได้อยู่ วันเสาร์หน้า คุณภัสพาลูกชายมานะ รู้จักบ้านยายแล้วใช่มั้ยคะ ยายจะทำให้ทาน” ญาณธรถึงกับพูดไม่ออก ยิ่งเห็นสายตาของสหรัฐ เขาก็รู้ว่าสุดท้ายแล้ว จะไม่มีแต่ ‘ข้าวเหนียวมะม่วง’ ที่ฝ่ายนั้นจะได้ แต่จะได้อะไรเพิ่ม…เรื่องนี้เขาสุดจะเดา!!!

……………………………..

“บอกแม่มาเดี๋ยวนี้…เราคิดอะไรอยู่” ในรถหลังจากกลับจากวัด คุณภัสสรไม่อาจทนเก็บความรู้สึกอยากรู้อยากเห็นของตนไปมากกว่านี้อีกแล้ว

“คิดอะไรล่ะแม่…”

“ก็คิดเรื่องอะไรอยู่ล่ะ! อย่ามายอกย้อนแม่นะเสือ แม่เลี้ยงเรามา ทำไมจะไม่รู้ว่าเรามีอะไรในใจ”

“งั้น…ผมมีอะไรในใจล่ะ” สหรัฐย้อนถามพลางยิ้มกริ่ม และเป็นการยิ้มกริ่มที่คุณภัสสรบอกตัวเองว่าสองวันมานี้เห็นรอยยิ้มแบบนี้ของลูกชายนับครั้งไม่ถ้วน!!

“เรื่องแยมใช่มั้ย?” คุณภัสสรไม่อยากคิดว่าเหยื่อรายล่าสุดของลูกชายจะเป็นผู้ชายด้วยกัน ถึงหล่อนจะนึกเอ็นดูญาณธรเพราะกิริยามารยาทและทุกสิ่งทุกอย่าง แต่จะให้ยอมรับว่าคนดีๆแบบนั้นจะมาตกเป็นเหยื่อของพ่อเสือตัวนี้…หล่อนก็ไม่เห็นด้วย!

“หือ?...แม่นี่ก็ความรู้สึกเร็วเหมือนกันแหะ…สมเป็นแม่จริงๆ”

“ตาเสือ!! นี่เราคิดอะไรอยู่!” สหรัฐหันมองมารดา

“ก็คิดว่าแยมของแม่น่ารักดี หรือแม่ว่าไม่น่ารัก”

“ก็น่ารัก…แต่…แต่แยมเป็นคนดี”

“อ้าว…นึกว่าแม่จะกีดกันเพราะแยมเป็นผู้ชายซะอีก”

“เรื่องนั้นก็ด้วย แต่ที่แม่จะกีดกันมากที่สุดคือเรื่องที่แยมเป็นคนดี เราจะไปดึงเขามาตกต่ำไม่ได้นะเสือ!” สหรัฐหันมองมารดา พลางถอนหายใจ

“แม่ไม่คิดว่าลูกคนนี้จะเป็นคนดีเพื่อคนดีแบบแยมของแม่บ้างเหรอ เอาหน่า…รับรองว่ารายนี้ไม่ถูก ‘เสือ’ เคี้ยวแหลกแบบคนอื่นแน่นอน…” รถเข้ามาจอดสนิทที่หน้าบ้านพอดี ชายหนุ่มเลยเปิดประตูรถเดินออกไปทิ้งเสียงร้องเรียกของมารดาเอาไว้เบื้องหลัง

“เสือ! ตาเสือ!! ตาเสือ!!! โธ่เอ๊ย! ลูกคนนี้! ไม่น่าพามันเข้าวัดเลยจริงๆ!!!”

……………………….

วันเสาร์…ยาวนานนับอาทิตย์ที่สหรัฐไม่ได้เห็นหน้า ‘แยม’ เพราะเขาต้องเข้าไปดูแลคนงานตั้งแต่จันทร์ถึงศุกร์จนไม่ได้ขึ้นวัดกับแม่ แต่ถึงขึ้นก็ไม่รู้จะเจอรึเปล่า เพราะรายนั้นคงไม่น่าจะขึ้นวัดวันธรรมดาที่ต้องไปทำงาน…

…หือ? ทำงาน…นั่นสิ!...เขายังไม่รู้อะไรเกี่ยวกับ ‘แยม’ เลยนี่นา…เห็นทีจะต้องเดินเครื่องสืบเต็มสูบเสียหน่อย…

ถึงวันเสาร์ที่รอคอย สหรัฐก็ไม่ใช่แค่ ‘เสือหนุ่มอ่อนข้อ’ ที่คิดแต่จะบุกไปบ้านของญาณธรอย่างเดียว เขายังคงลากมารดามาวัด ทำบุญฟังพระสวดอยู่ในคราบฆราวาสชั้นเยี่ยมเรียบร้อยก็บอกให้คุณยายโสภาและหลานชายขึ้นรถเขา

“คุณยายค่อยๆขึ้นนะครับ” วันนี้ไม่พึ่งพาคนขับรถเหมือนเคย สหรัฐใช้รถของตัวเอง และมันก็สูงกว่ารถยนต์ทั่วๆไป ทำให้หญิงชราค่อนข้างจะลำบากอยู่บ้าง แต่หลานชายอย่างญาณธรก็ดูแลช่วยพยุง ทว่า…เจ้าของรถผู้มีน้ำใจเหลือเฟือก็อยากจะช่วยบ้าง เลยเข้ามาช่วยอีกแรง

“แยมให้พี่พยุงคุณยายดีกว่า” เขาว่าอย่างนั้นเหมือนจะบอกว่าตัวเองแข็งแรงกว่า ทั้งที่ก็เป็นผู้ชายเหมือนกัน ร่างสูงประคองร่างหญิงชราด้วยมือเดียวทั้งที่เมื่อครู่ญาณธรต้องใช้ถึงสองมือ เล่นทำกันต่อหน้าต่อตาแบบนี้ ร่างโปร่งเลยต้องเป็นฝ่ายถอยออกมาอย่างเสียไม่ได้

เมื่อพาคุณโสภานั่งหน้าได้เรียบร้อยแล้ว คุณภัสสรจึงชักชวนชายหนุ่มที่หล่อนนึกเอ็นดูขึ้นนั่งที่เบาะหลัง ปล่อยให้สหรัฐตกที่นั่งคนขับ

แล้วหลังจากนั้นรถคันโตก็เคลื่อนตัวออกจากวัดไปตามเส้นทางสู่บ้านของคุณยายและญาณธร

……………………….


บ้านของสองยายหลานอยู่ลึกเข้าไปในซอยเล็กน้อยและเป็นบ้านเก่า แม้จะไม่ใช่เรือนไทย แต่รูปแบบสถาปัตยกรรมก็บอกให้รู้ว่าสร้างมาแล้วไม่ต่ำว่าสี่สิบปี

“เมื่อวานยายให้แยมไปซื้อของมาเตรียมไว้แล้วล่ะ…” คุณยายผู้ซึ่งถูกดูแลประคองซ้าย โอบขวาโดยสหรัฐเอ่ยปาก หลังจากส่งตะกร้าให้หลานชายถือ ก่อนจะเดินกระย่องกระแย่งลัดเลาะตัวบ้านไปทางด้านหลัง

บ้านหลังนี้พอจะมีพื้นที่สีเขียวชอุ่ม ทั้งสวนหน้าบ้านและสวนหลังบ้าน ต้นไม้ใหญ่ยืนต้นอย่างต้นมะม่วงก็ออกดอกออกผลดี แถมยังให้ร่มเงาเป็นวงกว้างแก่ศาลานั่งเล่นเล็กๆที่แม้จะเก่าอยู่สักหน่อยแต่ก็สะอาดสะอ้าน

“อยากนั่งตรงนั้นล่ะสิ…มุมโปรดแยมเลยนะ” คุณยายเอ่ยปากเมื่อเห็นว่าสหรัฐจ้องศาลาไม่วางตา ชายหนุ่มหันมองก่อนจะยิ้มบาง

“ท่าทางจะเย็นสบายนะครับ” แถมต้นไม้ตรงนั้นและรั้วสูงก็บังสายตาจากคนด้านนอกเป็นอย่างดี คนเงียบๆที่ดูไม่ค่อยพูดค่อยจาอย่างญาณธรก็คงชอบอยู่หรอก

“ต้องถามเจ้าตัวเขา…แยม คุณเสือ…”

“พี่เสือครับคุณยาย ผมขอให้แยมเรียกผมว่าพี่เสือ คุณยายก็นับผมเป็นหลานอีกคน อย่าเรียกคุณเลยนะครับ ส่วนแม่ผมก็น่าจะอายุไล่เลี่ยกับแม่ของแยม นับแม่ผมเป็นลูกคุณยายอีกสักคนด้วยนะครับ” สหรัฐรีบเสนอหน้าพร้อมรอยยิ้มพิมพ์ใจอย่างที่ทำเอาคุณภัสสรผู้เป็นมารดานึกหมั่นไส้เสียเหลือเกิน

“จ้ะ พี่เสือก็พี่เสือ…แยม พี่เสือเขาถามว่าตรงศาลาน่ะ เย็นสบายมั้ย” ร่างโปร่งเหลือบสายตาไปมองสหรัฐ เห็นแววประหลาดวูบไหวในดวงตาสีเข้มแล้วก็นึกสั่นในใจ

…เขาไม่เข้าใจว่าทำไมอยู่ดีๆสหรัฐถึงเข้ามาสนิทสนมด้วย ทั้งๆที่ก็เพิ่งเจอกันไม่กี่ครั้งเท่านั้น…

“แยม…เป็นอะไรไปลูก…” คุณยายโสภาถามย้ำเมื่อเห็นหลานชายนิ่งเงียบไม่ยอมตอบคำถาม

“เปล่าครับ…เอ่อ…”

“สงสัยแยมจะขี้หวงนะครับคุณยาย…ท่าทางผมยังสนิทกับแยมไม่มากพอที่แยมจะแบ่งปันศาลาให้ลองนั่ง งั้นสงสัยต้องแวะเวียนมาที่นี่บ่อยๆ แล้วก็ไปที่วัดบ่อยๆจะได้เจอแยม เราจะได้สนิทกัน แยมได้ไม่หวงกับพี่” สหรัฐตีบทผู้ชายแสนทะเล้นกระจุยกระจาย เขายิ้มแซวแถมด้วยน้ำเสียงขี้เล่นลื่นหูฟังดูดีจนคุณยายโสภายังหัวเราะไปด้วย

“นั่นสิ แยมก็เพื่อนน้อย เสือมาเที่ยวที่นี่บ่อยๆนะ แยมจะได้ไม่เหงา แล้วยายจะทำอาหารเลี้ยงเอง…”

“เกรงใจจังครับ คุณยาย” ท่าทางนอบน้อมของลูกชายยิ่งทำเอาคุณภัสสรนึกขัดใจ

…เกรงใจแต่ปากน่ะซี!! ก็ดูสายตาพ่อเสือตัวดีซะก่อน มอง ‘แยม’ จนแทบจะกินเข้าไปทั้งตัว อีแบบนี้ไม่ต้องให้คุณยายโสภาทำอาหารเลี้ยงก็ได้หรอก!! แค่ยก ‘แยม’ ให้เจ้าเสือตัวใหญ่มันแทะเล็มสามเวลาก็น่าจะพอ!!!...

…………………………

ข้าวเหนียวมูนถูกนึ่งจนร้อน หอมอบอวลไปทั้งครัว ก่อนจะถูกจัดใส่จานพร้อมเคียงด้วยมะม่วงสุกสีเหลืองอร่ามแล้วคุณยายโสภาจึงสั่งให้หลานชายยกไปนั่งทานกันที่ศาลา ทว่ายังไม่ทันที่ญาณธรจะเดินออกจากประตู จานข้าวเหนียวมะม่วงก็ถูกมือใหญ่แย่งไปถือไว้

“พี่ถือให้…” สหรัฐพูดแล้วยิ้มบาง เขาคิดว่าอีกฝ่ายคงจะแย่งกลับไป แต่ร่างโปร่งกลับมองเขานิ่ง แล้วเดินเลี่ยงออกจากครัวตรงไปยังศาลาใต้ต้นไม้ใหญ่ ชายหนุ่มรีบเดินตาม

“แยม…” เขาวางจานข้าวเหนียวมะม่วงลงกับโต๊ะกลางศาลา ก่อนจะเรียกชื่อคนที่กำลังเทน้ำเปล่าจากเหยือกลงแก้วสี่ใบ

“แยม…ไม่ชอบหน้าพี่หรือ?” …ไม่ชอบหน้า… คำนี้ญาณธรไม่เคยมีให้ใคร เขาไม่เคยทะเลาะเบาะแว้งโกรธเกลียดใคร แล้วอยู่ดีๆจะมารู้สึก ‘ไม่ชอบหน้า’ ผู้ชายตัวโตคนนี้ได้อย่างไรกัน

“เปล่าครับ”

“แล้วทำไมชอบทำหน้านิ่งใส่พี่เรื่อยเลย พี่อยากคุยกับแยม…”

“แล้วทำไมถึงอยากคุยกับผมล่ะครับ” ญาณธรเงยหน้าถามทันควัน ทำเอาคนพูดเงียบไป ทว่าดวงตาคมกลับทอดมองแน่นิ่งมาที่เขาจนต้องเป็นร่างโปร่งเสียเองที่เบือนสายตาไปทางอื่น

“พี่…รู้สึกถูกชะตากับแยม…”…ทั้งถูกชะตา ทั้งถูกใจ…มองหน้าเรียวยาว แม้จะไม่มีรอยยิ้มมาให้ แต่สหรัฐก็รู้สึกเย็นตาเย็นใจ ตลอดสัปดาห์ที่ผ่านมาเขาทำงานไม่เป็นสุขเหมือนเคยเพราะอยากจะมาเจอหน้าเร็วๆ

“…ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม แต่…รู้สึกว่าอยากเห็นหน้าแยม อยากคุยกับแยม อยากอยู่ข้างๆแยม…” ญาณธรหันกลับมามองคนพูดอย่างคาดไม่ถึง วาจาเหล่านั้นดูเหมือนจะแฝงไปด้วยความรู้สึกบางอย่างที่ทำเอาเขานิ่งงัน

“พี่…จะว่าไงดี…เอาจริงๆนะ คนอย่างพี่ไม่เคยคิดจะเข้าวัดหรอก…ไม่เคยคิดทำบุญตักบาตรด้วยซ้ำ แต่ว่า…ทุกวันนี้พี่อยากไปวัดก็เพราะอยากเจอหน้าแยม อยากทำบุญกับแยม อยากนั่งสวดมนต์ข้างๆแยม…”…และ…อยากเป็นคนดีแบบที่แยมเป็น…

“…แยม…จะไม่พูดอะไรหน่อยเหรอ” สหรัฐย้อนถามเมื่อเห็นคนตรงหน้าเอาแต่มองเขาแล้วเงียบ

“ก็…คุณ…”

“พี่เสือ…บอกว่าให้เรียกพี่เสือไง…พี่เป็นลูกชายคนเล็ก อยากมีน้องสักคน” พอบอกว่าจะให้ญาณธรเป็นน้องชาย ร่างโปร่งก็พอจะหายใจคล่องขึ้นบ้าง

“น้องชายหรือครับ…” เป็นน้องชายนี่เอง…ที่ผ่านมาเขาคงคิดมากไปจริงๆ ญาณธรนึกตำหนิตัวเองเล็กน้อยที่คิดอกุศลกับอีกฝ่าย

“อือ…ตอนนี้เป็นน้องชาย…ส่วนวันข้างหน้าก็…” สหรัฐพูดทิ้งท้ายเอาไว้แล้วยักคิ้วหลิ่วตา ทำเอาคนเพิ่งจะหายใจสะดวกต้องกลับมาติดขัดอีกครั้ง และยิ่งกลายเป็นหยุดหายใจไปชั่วขณะเมื่อร่างสูงขยับเข้ามาจับมือเขาเอาไว้ พร้อมกับดึงเหยือกน้ำไปถือเอง

“พี่จะไปเอาน้ำมาเพิ่มนะ แยมอย่าเพิ่งทานล่ะ เดี๋ยวพี่กลับมาทานด้วย…” เขาก้มลงบอกกับใบหูเล็กอย่างใกล้ชิด แอบแตะปลายจมูกกับกลุ่มเส้นผมข้างขมับก่อนจะลากลงมายังใบหูแล้วจึงถอยห่าง หมุนตัวเดินออกจากศาลา ทิ้งเอาไว้เพียงญาณธรที่ได้แต่หมดแรงทรุดลงนั่งกับเก้าอี้ พลางยกมือขึ้นจับใบหูอันร้อนผ่าวที่ใครบางคนฝากรอยสัมผัสถึงเนื้อถึงตัวเอาไว้

…พี่ชายน้องชายประเภทไหน อยู่ดีๆก็มาทำกันแบบนี้!...

………………………….

ออฟไลน์ Dezair

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 533
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1543/-8
ข้าวเหนียวมะม่วงหมดลงแล้ว สหรัฐตั้งท่าจะขออยู่ร่วมมื้อเย็นอีกมื้อ แต่คุณภัสสรลากลูกชายตัวดีกลับบ้านเสียก่อน แต่…คิดหรือว่าคนอย่าง ‘พี่เสือ’ จะยอมกลับไปง่ายๆ โดยไม่ทิ้งปมปัญหาอะไรไว้

“คุณยายครับ อาทิตย์หน้าวันสงกรานต์ ไม่ทราบว่าคุณยายอยู่บ้านรึเปล่าครับ?”

“อยู่จ้ะ”

“ถ้าอย่างนั้น ผมขออนุญาตมารดน้ำดำหัวคุณยายนะครับ เมื่อครู่ตอนช่วยแยมยกของขึ้นชั้นสองผมเห็นโต๊ะหมู่บูชาด้วย ปกติวันสงกรานต์แยมเป็นคนสรงน้ำพระรึเปล่าครับ” เขาถามเรื่องของญาณธรกับคุณยายโสภาเสียเลย เพราะเกรงว่าถ้าหันไปถามเจ้าตัว เจ้าตัวก็คงอึกอักไม่ยอมตอบเหมือนตอนนั่งทานข้าวเหนียวมะม่วงที่เขาชวนคุยเท่าไหร่ อีกฝ่ายกลับตอบแค่ ‘ครับ’ กับ ‘ไม่ครับ’ เท่านั้น

…ก็เข้าใจหรอกว่ากำลังตกใจเรื่องที่เขาจู่โจม แต่…แหม…เลิกตกใจบ้างก็ได้นะแยม

“อื้อ…ปกติแยมเขาก็ทำนั่นแหละ เสือพูดอย่างนี้แสดงว่าจะมาช่วยเหรอจ้ะ”

“ครับ! คุณยาย เดี๋ยวงานนี้พี่เสือจะมาช่วยแยมสรงน้ำพระเองครับ” สหรัฐพูดแล้วยิ้มก่อนจะขึ้นรถจากมา และทันทีที่ขึ้นรถแล้ว ลูกชายตัวแสบก็หันมาทางมารดาทันที

“แม่…ปกติบ้านเราใครสรงน้ำพระวันสงกรานต์”

“ถามทำไม”

“โธ่! แม่ อย่าเพิ่งทำเสียงโมโหสิ คราวนี้จะหาลูกสะใภ้ตัวจริงเสียงจริงให้เนี่ย ไม่ดีใจเหรอ”

“ก็คงจะดีใจกว่านี้ ถ้าลูกสะใภ้ไม่ใช่คนที่เราจะดึงเขาลงมาตกต่ำ…” คุณภัสสรพูดแล้วเหวี่ยงหน้าเชิดไปอีกทาง

“ผมไม่พาแยมตกต่ำหรอกแม่ แม่ไม่เห็นเหรอว่าคนไม่ธัมมะธัมโมอย่างผมยังคิดจะมาช่วยเขาสรงน้ำพระเลยเนี่ย นี่เข้าทางธรรมเลยนะ จีบใครก็ไม่เหมือนคนนี้ ทุ่มสุดตัวแบบนี้แม่ยังไม่เห็นถึงความจริงใจอีกเหรอ”

“จ้ะ! พ่อลูกชาย!! รายนี้จริงใจแน่ใช่มั้ย!! ไม่ใช่จีบติดแล้วทิ้งนะ แม่จะเชือดเราให้ดู แยมเขาเป็นผู้ชายแท้ๆ เป็นหลานที่น่ารักมากๆ เขาพาคุณยายขึ้นวัดฟังธรรมทุกเสาร์อาทิตย์ ทั้งๆที่เขาเองก็ยังวัยรุ่นน่าจะได้ไปสังสรรค์กับเพื่อนๆแต่ก็ต้องมาคอยติดตามคนแก่แบบนี้ เขาเป็นเด็กดีกตัญญู เสือจะทำให้เขาเสียใจไม่ได้รู้มั้ย”

มารยาทอันอ่อนน้อมสุภาพและความประพฤติของญาณธรอยู่ในสายตาคุณภัสสรเสมอมา ยังแอบคิดว่าถ้าตัวเองมีลูกสาวสักคนก็คงจะดีจะได้แนะนำให้มารู้จักกับเด็กกตัญญูน่ารักนิสัยดีแบบนี้ แต่ไม่นึกมาก่อนว่าถึงหล่อนจะไม่มีลูกสาว…แต่หล่อนก็อาจได้เกี่ยวดองกับญาณธรเช่นกัน!!...

…งานนี้จะสงสารก็แต่คุณยาย…ตัวหล่อนที่ได้เปิดหูเปิดตาในโลกกว้างอันเปลี่ยนแปลงนั้น ก็พอจะทำใจในอะไรหลายๆเรื่องได้หรอก แต่อย่างคุณยายโสภา อายุมากโขปานนั้นแต่ต้องมารับรู้ว่าหลานชายตัวเองกำลังจะถูกผู้ชายจีบนี่ก็ออกจะ…

“ผมไม่ทำให้เขาเสียใจแน่นอนแม่ แต่ก่อนอื่นเลย ต้องไปหาวิธีสรงน้ำพระมาก่อน ไม่งั้นอาทิตย์หน้าล่มแน่ๆ”

……………….


ไม่ใช่เวลาหนึ่งอาทิตย์สำหรับการเตรียมตัว…เพราะวันสงกรานต์ปีนี้ตรงกับวันธรรมดาช่วงกลางสัปดาห์ นอกจากสหรัฐจะต้องเคลียร์งานให้เรียบร้อยแล้ว ยังต้องแบ่งเวลามาท่องจำวิธีสรงน้ำพระซึ่งได้ความรู้มาจากพี่ชายด้วย งานนี้เล่นเอางงเป็นไก่ตาแตกกันทั้งบ้านที่เห็นลูกชายคนเล็กผู้แสนฮาร์ดคอร์หันมาเอาดีทางพระพุทธศาสนา

และแล้ว…วันสงกรานต์ที่สหรัฐรอคอยก็มาถึง…

“สวัสดีครับ คุณยาย” สหรัฐพร้อมมารดามาถึงบ้านของคุณยายโสภาแต่เช้า พร้อมข้าวของเต็มสองมือ

“จ้ะ…แล้วนั่นเอาอะไรมาเยอะแยะเชียว”

“ดอกไม้กับน้ำอบครับ ผมอยากจะขอรดน้ำคุณยายด้วย” มารยาทของพ่อลูกชายกินขาดจนคุณภัสสรอยากจะถอนหายใจใส่หน้าสักที

…ให้มันได้อย่างนี้เถอะ!! สงกรานต์ปีไหนๆก็อย่าหวังเห็นหัวเจ้าลูกคนนี้ แต่พอมาปีนี้กลับเสนอตัวมาขอรดน้ำผู้หลักผู้ใหญ่ที่เพิ่งรู้จักกันไม่กี่สัปดาห์…เอาคะแนนพัฒนาการไปเลยร้อยเต็มย่ะ!!...

“น่ารักจริงเชียว วันนี้อยู่ทานข้าวกลางวันกับยายด้วยนะ มีข้าวมันน้ำพริกมะม่วง ชะอมไข่แล้วก็หมูทอด…เสือทานเป็นมั้ยลูก ข้าวมัน”

“เหมือนข้าวมันไก่มั้ยครับ”

“คล้ายๆ แต่ข้าวมันนี้ยายหุงกับกะทิ คุณภัสเคยทานมั้ยคะ” คุณยายโสภาเดินนำแขกเข้าบ้าน

“เคยทานสมัยเด็กๆค่ะ แต่พอโตขึ้นมาก็หาทานยาก…วันนี้ยังไงภัสขอจดสูตรกลับไปเก็บเป็นความลับนะคะ” คุณยายโสภายิ้มละไมอย่างเต็มใจที่จะถ่ายทอดสูตรโบราณ ทั้งสามเดินเข้ามาในบ้าน พอดีกับที่ญาณธรเดินลงจากบันไดพร้อมกับประคององค์พระพุทธรูปด้วย ทำเอาสหรัฐรีบวางข้าวของในมือลงกับโต๊ะกระจกหน้าเก้าอี้รับแขก แล้วจึงวิ่งขึ้นบันไดไปดึงองค์พระมาอุ้มเสียเอง

“ทำไมไม่รอพี่ล่ะแยม! พี่บอกแล้วไม่ใช่หรือว่าจะมาช่วยสรงน้ำพระ” เขาดุเสียงเข้ม แต่ญาณธรก็ยังไม่ยอมปล่อย

“ผมทำเองได้ครับ” เขาว่าอย่างนั้นแล้วพยายามประคององค์พระเอาไว้ก่อนจะเดินหนีลงบันไดมา แต่ก็ก้าวได้เพียง 2-3 ก้าว เพราะสหรัฐตามลงมาดึงแขนเอาไว้

“อย่าดื้อสิ! พี่บอกว่าพี่จะช่วยเพราะเห็นว่าแยมทำคนเดียวมันลำบาก องค์พระไม่ใช่เบาๆนะแยม”

“ไม่เป็นไรครับ ผมจัดการได้…อ๊ะ!” แต่เพราะการเยื้อยุดกันอยู่บนขั้นบันไดของบ้านไม้เก่า ซึ่งขั้นไม่กว้างมากนัก ทำให้ญาณธรเสียหลักเซจะตกจนสหรัฐต้องคว้าโอบคนร่างโปร่งเอาไว้ทั้งตัว

“แยม!” ไม่ใช่แค่ร่างสูงเท่านั้นที่ใจหายใจคว่ำ แต่คนแก่อย่างคุณยายโสภากับคุณภัสสรก็พากันยกมือแตะหน้าอกกันเป็นแถว

“พ่อเสือ แยม ลงมาข้างล่างเถอะ ไปเยื้อยุดกันอยู่ตรงนั้นจะตกลงมาทั้งคู่…” คุณยายเอ่ยเสียงสั่นด้วยความห่วงใย สหรัฐจึงถือโอกาสคว้าองค์พระมาอุ้มด้วยมือข้างหนึ่ง มืออีกข้างโอบเอวญาณธรยกอีกฝ่ายจนขาลอยจากขั้นบันไดแล้วพาลงมาที่ชั้นล่างออกไปทางหลังบ้าน เล่นเอาคุณภัสสรถึงกับตาเหลือก

“ตาเสือ!!!” หล่อนคำรามในลำคอกับการกระทำอุกอาจต่อหน้าคุณยายโสภาแบบนั้น

“มีอะไรหรือ คุณภัส” แต่แม้เสียงของคุณภัสสรจะอยู่ในลำคอ แต่คุณยายโสภาเจ้าของบ้านก็ยืนใกล้พอจะได้ยินจนต้องหันมาถาม

“อุ๊ย! เปล่าค่ะคุณยาย…แหม…ก็…ตาเสือตัวปัญหาน่ะค่ะ นี่ถ้าไม่ไปยุ่งวุ่นวายกับแยมล่ะก็ เมื่อกี้แยมก็คงจะไม่เกือบตกลงมาหรอก…”

“…พ่อเสือมีน้ำใจ…แยมต่างหากไม่รับน้ำใจเลย…” คุณโสภาพูดแล้วยิ้มบาง อย่างที่ทำเอาคุณภัสสรรู้สึกร้อนวูบๆเหมือนวัวสันหลังหวะกลัวอีกฝ่ายจะจับไต๋ลูกชายตนเองได้จนต้องเป็นฝ่ายหลบสายตา

“เอ่อ…แล้ว…ระหว่างรอพวกหนุ่มๆ คุณยายมีอะไรให้ภัสช่วยทำบ้างมั้ยคะ” เจ้าของบ้านยิ้มบางไม่ตอบ แต่เดินนำออกไปแล้วเรียบร้อย

……………………..

ที่หลังบ้านอันเงียบสงบ ญาณธรถูกชายหนุ่มร่างกายกำยำอุ้มออกมา ก่อนจะยอมปล่อยให้เป็นอิสระ และทันทีที่เป็นอิสระ ร่างโปร่งก็ขอพระพุทธรูปคืน

“ส่งพระพุทธรูปมาให้ผมเถอะครับ ผมจะได้สรงน้ำ”

“พี่บอกว่าจะมาช่วยสรง…ทำไมแยมไม่รอพี่ อุ้มพระลงจากชั้นสองคนเดียว เกิดตกบันไดขึ้นมาทำยังไง” สหรัฐดุเสียงเข้มทันที

“ผมอุ้มมาทุกปีไม่เคยตกนี่ครับ”

“แล้วถ้าปีนี้ตก…” ญาณธรหันหน้าไปอีกทางอย่างเบื่อหน่ายจะเถียงด้วย ทำเอาร่างสูงต้องถอนหายใจอย่างหงุดหงิด เขารึเป็นห่วงแทบตายแต่เจ้าตัวนึกห่วงตัวเองบ้างรึก็เปล่า…ให้มันได้อย่างนี้สิ…

“ไหนล่ะถังน้ำที่จะใช้สรงพระ…” เขาถามเปลี่ยนเรื่อง ญาณธรเลยยอมหันกลับมามอง ก่อนจะเดินไปเปิดน้ำใส่กะละมังที่เตรียมเอาไว้แล้ว

“ดอกไม้กับน้ำอบมีมั้ย” ร่างโปร่งเดินไปหยิบดอกไม้และน้ำอบที่วางเอาไว้บนโต๊ะมา สหรัฐวางพระพุทธรูปลงในถาดข้างๆกะละมังใส่น้ำ แล้วจึงหันมารับดอกไม้กับน้ำอบไปผสมลงในกะละมัง

“คุณทำเป็นจริงๆหรือครับ” เห็นท่าทางไม่เก้กัง แถมไม่เคอะเขินอย่างน่าแปลกใจ ญาณธรเลยต้องเอ่ยปากถาม ชายหนุ่มหันกลับมามองก่อนพูด

“พี่เสือ…เรียกว่าพี่เสือแล้วพี่จะตอบ”

“พี่เสือ…สรงน้ำพระเป็นด้วยหรือครับ”

“พอทำเป็นบ้าง…” ความจริงคือเพิ่งทำเป็นเมื่อวาน แต่มันก็ไม่ยากเย็นอะไร ไม่ต้องท่องบาลีเหมือนตอนจะบวชพระ ไม่ต้องอารัมภบทอะไรมากมาย แค่เพียงผสมน้ำแล้วตักขึ้นรดบนไหล่ขององค์พระเท่านั้นเอง

“ไม่เชื่อว่าหน้าอย่างพี่ทำเป็นล่ะสิ” เขาย้อนถามอย่างอารมณ์ดี ส่งขันใบเล็กที่เต็มไปด้วยน้ำเปล่าผสมกลีบดอกไม้และน้ำอบให้เจ้าบ้าน

“ก็…ตอนเจอกันครั้งแรก พี่เสือตักบาตรไม่เป็นด้วยซ้ำ” ชายหนุ่มหัวเราะเบาๆ ไม่กล้าบอกว่า ตัวเองไม่ใช่คน ‘ตักบาตรไม่เป็น’ แต่แค่ ‘ทำตัวเหมือน’ ตักบาตรไม่เป็นเท่านั้นเอง

“พี่ก็ต้อง…เปลี่ยนแปลงตัวเองบ้างสิ บอกแล้วไงว่าอยากอยู่ข้างๆคนดีๆแบบแยม ธัมมะธัมโมแบบแยม พี่ก็ต้องธัมมะธัมโมให้ได้มากกว่าหรือเท่ากับ…”

“แค่แยมขึ้นวัด พี่เสือก็คิดว่าแยมเป็นคนดีแล้วเหรอครับ…” ญาณธรย้อมถามด้วยน้ำเสียงเรื่อยๆ ชายหนุ่มเงยหน้ามองพลางส่ายหน้า

“เปล่า…พี่ไม่ได้คิดว่าเพราะแยมขึ้นวัด แยมถึงเป็นคนดี แต่พี่คิดว่าแยมเป็นคนดีเพราะแยมยอมสละความสุขความสบายของตัวเองพาคุณยายขึ้นวัดต่างหาก…คนดีสำหรับพี่คือคนกตัญญู”

การที่ผู้ชายรุ่นราวคราวเดียวกับสหรัฐจะขึ้นวัดทำบุญฟังเทศน์ฟังธรรมเป็นกิจวัตรไม่ใช่เรื่องง่ายนักหรอก ต่อให้ไอ้หมอนั่นเรียบร้อยปานผ้าพับไว้มากแค่ไหน แต่เชื่อในนิสัยของเพศผู้เถอะ มันทำแบบนั้นกันได้ไม่นานจริงๆ

แต่กับญาณธร…แม่บอกกับสหรัฐว่านับตั้งแต่หันมาเข้าวัดฟังธรรมเมื่อหลายปีก่อนก็เห็นเด็กวัยรุ่นผู้ชายคนหนึ่งพาคุณยายมาวัดทุกเสาร์อาทิตย์และทุกวันพระใหญ่ จนกระทั่งบัดนี้…จากเด็กวัยรุ่นเติบโตเป็นชายหนุ่ม เขาคนนั้นก็ยังทำกิจวัตรเหมือนเดิมไม่เคยขาด

“แยมแค่อยากให้ยายมีความสุข…” เพราะยายเหนื่อยกับการเลี้ยงดูหลานมามากแล้ว ในชีวิตบั้นปลายที่เขาพอจะทำมาเลี้ยงชีพตัวเองได้ พอจะยืนหยัดด้วยสองขาของตัวเองได้ ญาณธรจึงไม่ลังเลที่จะดูแลยายเท่าที่สองแรงจะมี

“นั่นแหละ…ที่ทำให้พี่มองว่าแยมเป็นคนดี…” สหรัฐพูดแล้วยิ้มบาง ก่อนจะเสริมต่อ

“และพี่…ก็ชอบคนดีแบบแยม…” เกิดเป็นความเงียบเมื่อคนพูดก้มหน้าลงสรงน้ำพระต่อ ในขณะที่คนฟังกลับเงยหน้าขึ้นมองอย่างตกตะลึง

ติดตามตอนต่อไปเน้อออออ>>>

สวัสดีค่ะ ^.^ มีใครจำกันได้มั้ยน้า ไม่ได้เข้ามาลงนิยายเป็นปีแล้ว นับตั้งแต่น้องถ้วยฟูจบ แหะๆ
แบบว่าปีที่แล้วยุ่งมากเลยค่ะ เพิ่งมาว่างนี่ล่ะนะ
เรื่องนี้เป็นเรื่องสั้นในซีรี่ส์ชุด “ตำนานรักดอกไม้” นะคะ เห็นว่าเข้ากับเทศกาลพอดีเลยเอามาลงซะหน่อย
แต่พาร์ทแรกยาวมากกกกกก ฮ่าฮ่า พิมพ์มันไปหน่อย  พาร์ทหน้าสัญญาว่าจะไม่ยาวอย่างงี้แล้วค่ะ  :z3:
ยังไงก็ฝากเรื่องนี้ด้วยนะคะ ขอบคุณมากๆค่ะ



ออฟไลน์ Poes

  • คนแรกของหัวใจ คนสุดท้ายของชีวิต
  • Administrator
  • เป็ดZeus
  • *
  • กระทู้: 11343
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2405/-22
แค่ตอนแรก นิสัยพระเอกก้โดนใจแล้ว  :laugh:

ออฟไลน์ Wordslinger

  • แป้งจี่รีรีข้าวสาร
  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2384
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1180/-5
เข้ามาอ่านเพราะรู้สึกชอบชื่อเรื่องเลยนะเนี่ย

ไม่รู้สิ รู้สึกว่าชื่อเรื่องมีเสน่ห์มากค่ะ

เดี๋ยวขอตัวไปอ่านก่อนนะคะ เดี๋ยวมาเม้นท์ให้ อิอิ

กอดและบวกหนึ่งให้ค่า :กอด1:

คนของเธอ

  • บุคคลทั่วไป
ตำนานรักดอกบัว เห็นตอนแรกก็นึกว่าจะคล้ายๆ ตำนานรักดอกเหมยซะอีก ที่ไหนได้ เพิ่งจะเข้าใจตอนอ่านนี่แหละ ดอกบัว วัด พระ ญาติโยมทั้งหลาย   :กอด1: :กอด1:
พี่เสือรุกเร็วจริง น้องตั้งตัวไม่ทันนะค่ะ  แต่ว่าจะได้กรรมบุญแน่เหรอพี่เสือ คิดอกุศลในวัดเลยนะ

ปล. พี่มหา หรือว่า พี่ทิด แต่งเองเลยรึเปล่าค่ะเรื่องนี้
ปล2. พี่เสือออออออออออออออออ  :a5: ถึงเกดจะเป็นคนห่างวัดทั้งที่บ้านใกล้วัดเหมือนคุณพี่ แต่อิฉันก็ตักบาตรเป็นนะค่ะ   :laugh: :laugh:

ออฟไลน์ pppp

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 387
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +77/-0
พี่เสือกับน้องแยมมมมมมม (เอคโค่ไปแปดบ้าน)
พี่เสือนี่กะล่อนจริงน้า น้องแยมอย่าไปด่วนไว้ใจนะ
พล็อตน่ารักมากกกกก แทรกวัฒนธรรมอันดีงาม เหมาะกับเทศกาล
สงสารคุณแม่ภัส ต้องมาคอยแก้หน้าให้พ่อสหรัฐ
พี่เสือแกมาเนียนๆ มึนๆ และรุกน่าดู  o18

อ่านในบล็อกน้องบัวไปรอบนึงแล้ว มาอ่านในเล้าอีกรอบ แอร๊ยยย์ ชอบอ้ะ  o13
นิยายน้องบัวอ่านแล้วคลายเครียดได้ตลอด ตลอด ยิ้มจนปวดแก้มเลย

>>> “อย่างกับคู่แต่งงานเลยแหะ ตักบาตรช้อนเดียวกันแบบนี้”
น่าจะเป็น “อย่างกับคู่แต่งงานเลยแฮะ........." มากกว่านะคะ
แหะ มันเหมือนเป็นเสียงหัวเราะน่ะค่ะ

>>>“หือ?...แม่นี่ก็ความรู้สึกเร็วเหมือนกันแหะ…สมเป็นแม่จริงๆ”
เหมือนข้างบนเน้อ คอมเม้นท์ไว้นิดนึง เผื่อน้องบัวจะรวมเล่มนะจ๊ะ

อยากกินข้าวเหนียวมะม่วงเลยอ่ะ แย่งพี่เสือได้มั้ยยยย




ออฟไลน์ yeyong

  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 5861
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +917/-26
ยาวมาก ไม่ใช่ความผิดซักหน่อยนะจ๊ะ
บวกหนึ่งกับเรื่องใหม่
เสือจะกินแยมเหรอเนี่ย :laugh:

ออฟไลน์ nidnoi

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 558
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +53/-0
อ่านยาวจนจุใจเลย
มายาวๆ แบบนี้ชอบค่ะ

เรื่องน่ารักมากๆ ค่ะ
 :L2:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






kslave

  • บุคคลทั่วไป
ยาวๆแบบนี้ดีแล้วค่าาา
เนื้อเรื่องเหมาะกับช่วงสงกรานต์จริงๆ
ชอบค่ะ รออ่านต่อนะค่ะ  o13

b27072010

  • บุคคลทั่วไป
พี่เสือกับน้องแยม

ลงตอนแรกยาวได้ใจมาก

แม่ของพี่เสือรู้ทันลูกนะ

ออฟไลน์ winndy

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1135
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +89/-3
พอเห็นชื่อ writer ก็เข้ามาเลยค่ะ
เขียนได้น่ารัก น่าชัง มาก ๆ เลย

ออฟไลน์ akazu

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 550
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +240/-6
 :จุ๊บๆ:สำหรับเรื่องใหม่ของปีนี้จ๊ะน้องบัว อ่านแ้ล้วลื่นไหล สบายอกสบายใจ พี่เสือเปลี่ยนไปเพราะน้องแยมคนดีเลยน่ะเนี่ย ไม่ยาวไปสำหรับตอนแรก เพราะเจ้ชอบๆๆๆ ตอนหน้าก็ขอยาว ๆ แบบนี้น่ะ เพราะเจอไปยกแรก น้องแยมก็น๊อคกะคำพูดพี่เสือแล้ว ต้องรอตอนต่อไป คิคิ

พีเอสซึ.กดบวกเป็นกำลังใจให้น้องบัว สำหรับตอนต่อไป :กอด1:

ออฟไลน์ Wordslinger

  • แป้งจี่รีรีข้าวสาร
  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2384
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1180/-5
อ่านเสร็จแล้วมาเม้นท์ อ่านแบบอ่านทุกตัวอักษรจริงๆ ไม่ได้ทำแบบนี้นานแล้วนะเนี่ย

ขอบอกว่าซีรี่ย์ตำนานรักดอกไม้นี้ดีจริงๆ เปรียบได้กับขนมหวานจานเด็ดเลยทีเดียว

ขำพี่เสือมาก รุกซะจนน้องแยมตั้งตันไม่ทัน

ขำคุณแม่และขอสมัครเป็นแฟนคลับคุณแม่ค่ะ แกคงปวดหัวกับลูกชายคนนี้เหลือเกิน :laugh:

พาร์ทหน้าก็มายาวๆอย่างนี้แหละค่ะ อ่านเยอะๆแล้วชอบ

อันนี้เป็นเรื่องสั้นกี่ตอนจบคะ แล้วจะมีเรื่องอื่นๆต่อไปอีกใช่ไหมคะ? ขอบอกว่าชอบพระเอกแนวพี่เสือมากเลยค่ะ น่ารัก ยิ้มง่าย เจ้าเล่ห์แต่รักจริงๆ :impress2:

ออฟไลน์ katte

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 138
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +148/-0
น่ารักกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

น้องแยมก็น่ารัก พี่เสือก้น่ารัก คุณยายก็น่ารัก คุณนายภัสสรก้น่ารักกกกกกกก

ชอบโมเม้นตอนคุณนายเขาพูดกับลูกชายค่ะ
โดยเฉพาะประโยคนี้

“แม่จะกีดกันมากที่สุดคือเรื่องที่แยมเป็นคนดี เราจะไปดึงเขามาตกต่ำไม่ได้นะเสือ!”

ถึงกับหลุดขำพรืด ท่าทางพี่เสือคงมีภูมิหลังที่เซี้ยวซ่าไม่น้อยคุณนายเเม่ถึงต้องออกปากเช่นนี้

สนุกมากๆๆๆๆ

เป็นกำลังใจให้คนเขียนน่ารักๆๆๆๆๆๆ  :L1:

ออฟไลน์ berlyn

  • Put Van The Man on the jukebox then we start to dance
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 265
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +32/-2
คุณแม่น่ารักจังเลยค่ะ ขอกระแทกปุ่ม like! แรงๆให้กับเรื่องนี้

นิสัยพระเอกนี่ทำเอายิ้มไม่หุบ

ออฟไลน์ iforgive

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 6805
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +844/-80
พี่เสือกับแม่นี่สมกับเป็นแม่ลูกกันจริง ๆ  ทันกันมากมาย
ไม่อยากจะบอกเลยว่าชอบพระเอกกะล่อน ๆ แบบนี้แหละ
ดูแล้วเหมือนแยมจะเป็นลูกแกะให้พี่เสือขย้ำซะจริง ๆ
ท่าทางจะรอดยาก  พี่เสือก็เนียนซะจนน่าจะได้ตุ๊กตาทองมาครอง

ออฟไลน์ roseen

  • เก็บความทรงจำที่ดีๆของวันวาน เพราะมันคือกำลังใจของวันนี้
  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 8646
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +947/-16
 :mc4:ยาวๆสิดีแบบนี้สิชอบๆ



เป็นกำลังใจนะครับ :L1:

ออฟไลน์ zeit

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 317
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +28/-0
ชอบบบบบบบบบ

ห้าๆๆ เนื้อเีื่รื่องน่าร๊ากกกกกกกอ้ะพี่บัว

พระเอกต่างจากพี่ธันมากกกก

นิสัยคนละแบบเลย

นายเอกก็ด้วย สารพัดสิ่ง ถ้วยฟูกับแยม อิอิ

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ omuya

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2032
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +121/-9
 :mc4:
ชอบอ่ะ
พี่เสือสู้ๆ
 :กอด1:

ออฟไลน์ Goodfellas

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1822
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +384/-2
โอ้... พระเจ้าจ๊อดเลยครับ

มันเยี่ยมมาก  จุใจสุดๆ  นี่ตอนเดียวเหรอครับเนี่ย เหอๆ  สะใจไปเลย

ยังงี้ต้องติดตา่ม  o13 + ไปเลยครับ

JipPy

  • บุคคลทั่วไป
มาเป็นกำลังใจให้เรื่องใหม่


มียอดเม้นพุ่งกระจายเหมือนดาวหาง


น้อง แยม กับ พี่เสือ

Mercy

  • บุคคลทั่วไป
จำได้ค่ะ ติดตามตั้งแต่น้องถ้วยฟูแล้วค่ะ

คราวนี้น้องแยมกับพี่เสือ น่ารักจังเลยค่ะ...

อ่านๆ ไปก็หมั่นไส้อิพี่เสือเป็นพักๆ น่าหยิกจริงๆ เชียว

ส่วนน้องแยม สงบ เงียบ เรียบร้อยจริงๆ ด้วย จะโดนเสือตะปบเอาไม่รู้ตัวนะคะเนี่ย
แต่คนดีอย่างน้องแยม ขอให้ได้ตะปบเสือแทนแล้วกันนะคะ


ตอนหน้ามายาวๆ อีกก็ได้เลยค่ะ ไม่ขัดศรัทธา ขอบคุณมากๆ นะคะ +1 ค่า

samsoon@doll

  • บุคคลทั่วไป
กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดด ชอบพี่เสือมากๆค่ะ +1ไปเล้ยยยยยยยยย

ออฟไลน์ primmi

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 242
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +16/-1
น่ารักมากๆๆๆๆๆๆ
พระเอกก็โดน นายเอกก็น่ารัก ติดตามๆค่ะ

ออฟไลน์ เกริด้า(๐-*-๐)v

  • ไม่อยากคิดอะไรทั้งนั้นแหละ
  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3191
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +349/-29
 :laugh:  เจ๋งอ่ะ ปิ๊งกันในวัดเนี่ยนะ แปลกดีๆ

ชอบคุณแม่ผู้รู้ทันลูกเสือจริง อิอิ :pigha2:

หุหุ แอบสงสารแยมนิดๆอ่ะ โดนพี่เสือรุกซะทำตัวไม่ถูกเลย :impress2:


ป๋อหล๋อ พาร์ทหน้าจะยาวแบบนี้ก็ไม่ว่าค่ะ ไอออกจะชอบบบบบบด้วยซ้ำไป อ่านจุใจดี!

Little Devil

  • บุคคลทั่วไป
ชอบเหมือนกัน..bad boy.. :laugh:
+1

butajang

  • บุคคลทั่วไป
อู้ สวัสดีค่ะ  บัวใช่ไม๊ ต้อนรับเรื่องใหม่ มาอ่านเเล้วจะเมนท์นะคะ ขอเเปะไว้ก่อนนะ

ออฟไลน์ SecondaryTrauma

  • Today is a gift, that is why call ... "The Present"
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 215
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +18/-0
นึกคร้ามเมื่อเห็นขึ้นชื่อเรื่องว่า "ตำนาน" แต่พอได้อ่านเนื้อเรื่องแล้วก็ให้รู้สึกชอบใจ ลดความครั่นคร้ามที่มีลง

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด