[เรื่องสั้น]...ตำนานรักดอกไม้ ตอนพิเศษ 29 ธันวา (อัพ 29/12/2016) หน้า 33
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: [เรื่องสั้น]...ตำนานรักดอกไม้ ตอนพิเศษ 29 ธันวา (อัพ 29/12/2016) หน้า 33  (อ่าน 362697 ครั้ง)

ออฟไลน์ SuSaya

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2797
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +220/-9
น่ารักเนอะ..พี่เสือลงทุ๊น ลงทุน
แต่เท่าที่สังเกต...ท่าทางคุณยายจะหัวไวกว่าแยมนะ  :กอด1:

LifeTime

  • บุคคลทั่วไป
 :L2:
น่ารักดี...แต่แอบสงสารแยมนิดๆ จะรับมือพ่อเสือไหวรึ???  :เฮ้อ:

samsoon@doll

  • บุคคลทั่วไป
คนเขียนหายไปไหนแว้ววววววววววววววววววว

ออฟไลน์ Dezair

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 533
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1543/-8
ตำนานรักดอก…ไม้
By : Dezair
…………………………
ตอน ตำนานรักดอกบัว 2



“ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่อยู่นั่นแหละ!...เสาร์นี้จะไปขึ้นวัดกับแม่อีกรึเปล่า” ตั้งแต่สงกรานต์จนกระทั่งกลับมาบ้าน คุณภัสสรยอมรับว่าเจ้าลูกชายคนเล็กอารมณ์ดีผิดหูผิดตา เมื่อวานแวะเข้าไปที่โรงงานพวกคนงานก็รีบวิ่งมาฟ้องกันยกใหญ่ว่าช่วงนี้ ‘เฮียเสือ’ ใจดีอย่างกับเทวดา…เชอะ!

“ไปสิแม่…นี่เล่าให้ไอ้ภูฟัง ไอ้ภูมันยังว่าให้ผมบวชอีกสักรอบเป็นการแทนคุณพระพุทธศาสนาที่ทำให้มาเจอคู่ชีวิต” สหรัฐอวดอ้างถึงคำพูดของเพื่อนรัก

“ต๊าย! ตาภูก็กล้าพูดนะ ‘คู่ชีวิต’!! ได้ข่าวว่าเรายังจีบเขาไม่ติดไม่ใช่เหรอ” คุณภัสสรร้องเสียงสูง

“ก็แม่ไม่ค่อยช่วยเลยนี่ บอกว่าให้ช่วยชวนแยมกับคุณยายมาเที่ยวบ้าน แม่ก็ไม่ยอมชวน” สหรัฐขยับเข้าไปอ้อนมารดา จนคุณภัสสรต้องใช้มือดันหน้าลูกชายออกห่าง แล้วขยับลุกไปนั่งที่โซฟาอีกตัว

“ก็แล้วเสื้อผ้าที่เรายังประคองเอาไว้กับอกนั่นน่ะ! ไม่ใช่เพราะแม่ช่วยรึไง!!” คุณภัสสรย้อนความให้เจ้าลูกชายนึกได้ ว่าเสื้อผ้าที่เขาแทบจะหยิบมาดมวันละล้านรอบคือชุดที่แยมให้หยิบยืมมาจากบ้าน อันเนื่องมาจากการเล่นสาดน้ำในวันสงกรานต์ที่บ้านของแยมนั่นเอง

…รายนั้นถึงจะชอบทำขรึมไปบ้าง แต่พอถูกเขาดึงถูกเขาแกล้งให้เข้ามาร่วมวงเล่นน้ำระหว่างเขากับคุณยาย สุดท้ายแล้วแยมก็ตัวเปียกม่อล่อกม่อแลกเสื้อแนบเนื้อเซ็กซี่สุดๆ!!

“ตาเสือ! คิดอะไรอยู่ ทำตาลอยน้ำลายไหลอย่างกับพวกหัวงู! อี๋!! นี่เหรอที่บอกว่าจะกลับเนื้อกลับตัวเป็นคนดีน่ะ!!”

“แม่…คนดีกับคนแบบผมมันไม่ต่างกันนักหรอก คนดีน่ะคิดเรื่องลามกแล้วไม่แสดงออก แต่คนอย่างผมน่ะคิดเรื่องลามกแล้วแสดงออก อย่างงี้หมายความว่าผมโคตรจริงใจเลย”

“นี่!...นี่…นี่อย่าบอกนะว่าคิดลามกกับ…”

 …แยม!!!...

 คุณภัสสรอยากจะหัวใจวายกับโชคชะตาอันเลวร้ายของญาณธร เพราะหล่อนแท้ๆที่พาไอ้ลูกชายจอมเจ้าชู้ลามกแบบสหรัฐไปพบเจอ!!

“คิดลามกกับแยมก็ถูกแล้วนี่แม่ อย่างงี้แสดงว่ารักเดียวใจเดียว จีบใครก็คิดลามกกับคนนั้น หรือแม่จะให้ผมจีบแยมแต่ลามกกับน้องเยลลี่?”

“น้องเยลลี่!! ใครคือเยลลี่?!! ตาเสือ!!!”

“ไม่คุยกะแม่ล่ะ ผมไปหาแยมดีกว่า อย่าลืมที่ตกลงนะว่าวันนี้แม่จะไปกินข้าวกับคุณยาย ผมจะพาแยมไปหาร้านจีบกันซะหน่อย ช่วยเหลือลูกชายบ้างนะครับคุณนาย เวลาลูกชายได้เมีย คุณนายก็ได้สะใภ้ อย่าลืมๆ” ว่าแล้วสหรัฐก็เดินผิวปากประคองเสื้อผ้าที่แยมให้ยืมออกจากบ้านไปอย่างมีความสุข ทิ้งคุณภัสสรเอาไว้กับความอัดอั้น

“ตาเสือ!! ถ้าเยลลี่มีตัวตนจริงๆล่ะก็! ได้อยู่ป่าอยู่เขาแทนอยู่บ้านนี้แน่!!!”

…………………………

ชายหนุ่มเหลือบมองประตูกระจกพลางก้มลงมองนาฬิกาข้อมือพลาง

…ห้าโมงกับอีกสี่สิบนาที…

…นี่คงจะทำงานจนเอาตุ๊กตาทองสินะ…

สหรัฐแอบแซวใครบางคนในใจแล้วก็ได้แต่ยิ้มกับตัวเอง เมื่อพบว่าคนที่ทำงานก็ทำเสียจนจะได้ตุ๊กตาทอง ส่วนเขาเองก็รอจนจะได้ตุ๊กตาทองเหมือนกัน…และนั่น…สิ้นสุดเวลารอคอยของเขาแล้ว

ร่างสูงรีบลุกจากเก้าอี้เดินออกจากร้านกาแฟกรุกระจกใสเมื่อพบว่าคนที่เขารอคอยกำลังเดินออกจากตึกข้างๆ เขาเร่งฝีเท้าก่อนจะทันคว้าแขนเอาไว้

“อ๊ะ…คุณ…” ญาณธรหันกลับมามองด้วยความตกใจที่อยู่ดีๆก็ถูกดึงแขน แต่พอหันมาเห็นว่าใครดึงแขนอยู่ก็ยิ่งทำเอาเขานิ่งงันกว่าเดิม

 “คุณที่ไหน? นี่พี่เสือ…” สหรัฐแนะนำย้ำซ้ำๆให้ร่างโปร่งชินไปเลยว่าเขาคือ ‘พี่เสือ’ ไม่ใช่ ‘คุณ’ เรียกอยู่ได้คุณเคินอะไรเนี่ย เป็นคำไม่สุภาพเข้าใจเปล่า?!!

“พี่เสือมาได้ยังไงครับ…”

“มารถน่ะสิ พี่เอาเสื้อผ้ามาคืนแยมแล้วก็มารับ”

“มารับ?” เหตุผลข้อแรกที่เอาเสื้อผ้ามาคืนยังพอฟัง แต่เหตุผลอีกข้อทำให้คนฟังต้องทวนย้ำ

“อื้อ…ไปเถอะ รถพี่จอดอยู่ตรงนั้น เสื้อผ้าก็อยู่ในรถ…” สหรัฐไม่ได้ทำตัวอุกอาจดึงแขนอีกฝ่ายไปที่รถเขา รู้หรอกว่าคนอย่างญาณธรต้องขี้อาย เขาจึงทำเป็นหมุนตัวเดินนำไปที่รถ ให้ร่างโปร่งมองตามและสุดท้าย…รายนั้นก็ยอมก้าวขาเดินตามเขามาด้วย

“พี่เสือครับ…เอ่อ…”

“มีอะไรเหรอ? พี่รู้จักบ้านแยม ไม่หลงแน่นอน ขึ้นรถสิ” ร่างสูงว่าอย่างนั้นแล้วเปิดประตูขึ้นนั่ง ทำเอาญาณธรต้องถอนหายใจเบาๆแล้วเปิดประตูรถขึ้นไปนั่งบ้าง และทันทีที่นั่งแล้ว สหรัฐก็หันมายิ้มกริ่มพลางบอก

“แต่ก่อนไปส่ง พี่พาแยมไปกินข้าวก่อนได้มั้ย”

“ว่าแล้ว…”

“ว่าแล้วอะไร?” เจ้าของรถถามยิ้มๆ

“ก็…ว่าแล้วว่าพี่เสือต้องไม่พาไปส่งบ้านอย่างเดียวแน่ๆ” ญาณธรเหมือนจะสังหรณ์ใจได้ล่วงหน้าว่าคนเจ้าเล่ห์อย่างร่างสูงคงต้องหาเรื่องพาเขาออกนอกเส้นทาง แล้วก็ไม่ผิดจากที่คิดเอาไว้จริงๆ

เสียงหัวเราะดังลั่นรถทำเอาคนรู้ทันต้องหันมามอง

“หัวเราะอะไรครับ”

“ก็หัวเราะแยมที่รู้ทันพี่…เอาหน่า แยมใจดีกับพี่หน่อยสิ พี่รอมาตั้งแต่กลางวันนะ”

“รอตั้งแต่กลางวัน? พี่เสือมารอที่นี่ตั้งแต่กลางวันเหรอครับ?”

“อื้อ ก็ตอนแรกว่าจะมาลากแยมไปกินข้าวเที่ยงกัน แต่แยมไม่ลงมาสักทีก็เลยคิดว่าแยมคงเอาข้าวมากินที่โต๊ะ หรือไม่งั้นก็ทำงานจนยุ่งลืมกินข้าว…” สหรัฐเหลือบตามองคนข้างกายที่ดูจะสลดลงไปเล็กน้อยเหมือนว่ากำลังโทษตัวเองที่เป็นต้นเหตุไม่ให้เขาได้ทานข้าว

“ว่าไง เอาข้าวมากินที่โต๊ะ หรือว่าแยมลืมกิน”

“ผมลืมครับ วันนี้งานค่อนข้างเยอะ…แล้ว…แล้วพี่เสือไม่ได้ทานอะไรเลยเหรอครับ” ชายหนุ่มส่ายหน้าแล้วชี้ไปที่ร้านกาแฟเล็กๆที่เขานั่งรอมาตั้งแต่บ่าย

“พอเห็นว่าบ่ายโมง แยมไม่ลงมาพี่ก็เลยเข้าไปรอที่ร้านกาแฟ เชื่อมั้ยว่านั่งจนพนักงานรู้จักชื่อแล้ว”

“ผมน่าจะลงมา พี่จะได้ไม่ต้องเสียเวลาทั้งวัน…” เสียเวลาทั้งวัน? นี่แยมคงคิดว่าถ้าลงมาทานมื้อเที่ยงด้วยแล้ว นายสหรัฐคนนี้จะไม่โลภเอามื้อเย็นงั้นสิ? คิดผิดแล้วหนูน้อย…

“…หรือไม่อย่างนั้นแยมกับพี่ก็แลกเบอร์กัน เราจะได้ติดต่อกันสะดวก แยมว่างั้นมั้ย” สหรัฐถามล้วงข้อมูลสุดๆ เขายิ้มบางทำเหมือนไม่คิดอะไรทั้งที่ในใจอยากจะให้เบอร์ตัวเองกับอีกฝ่ายเต็มแก่ ส่วนเบอร์แยมน่ะเหรอ? ถ้าบอกว่าสหรัฐไม่อยากได้จะมีใครหาว่าเขาเรื่องมากรึเปล่า? ก็คนมันได้มาแล้ว จะเอาไปทำไมเยอะแยะ…แล้วเขาได้จากไหน? ก็ได้จาก…จาก…จาก…

…จากคุณยายโสภา!!!...

ญาณธรมองคนพูดเหมือนจะตัดสินใจ ก่อนจะเอ่ยปาก

“แลกก็ได้ครับ แต่ว่า…ไว้กลับถึงบ้านแล้วค่อยแลกได้มั้ย” เจ้าของรถหัวเราะเบาๆ คงกลัวเขาพาไปไม่ถึงบ้านสักทีล่ะสิ

“งั้นสงสัยพี่ต้องพาแยมกินฟาสต์ฟู้ด จะได้รีบกินรีบกลับถึงบ้าน แล้วเบอร์แยมจะได้เป็นของพี่สักที…”

………………………

แต่สุดท้าย…สหรัฐก็ไม่ได้พาญาณธรไปทานฟาสต์ฟู้ดอย่างที่เจ้าตัวว่า

ก็แหม…อุตส่าห์ได้โอกาส ‘เดท’ ทั้งที เรื่องอะไรจะเอาไปทิ้งๆขว้างๆอยู่ในร้านเด็กๆแบบนั้นเล่า!!

“ชอบมั้ย” เขาถามพลางโบ้ยหน้าออกไปยังแม่น้ำเจ้าพระยา อีกฝั่งของแม่น้ำคือวัดแห่งหนึ่งในจังหวัดที่แม้ไม่ได้มีชื่อเสียงแต่ก็ใหญ่โตและอยู่ติดริมน้ำ เวลายามเย็นแบบนี้ กับบรรยากาศเงียบสงบของร้านอาหาร ท้องน้ำ และวิวทิวทัศน์ทำให้ผ่อนคลายสบายใจ

“ชอบครับ นั่นวัดอะไรหรือครับ?” สหรัฐหันไปมอง

“พี่นึกว่าแยมจะรู้จักซะอีก เห็นแยมธัมมะธัมโม”

“อ้าว…ผมก็คิดว่าพี่เสือรู้จัก เห็นพามาทานที่นี่…แต่…ผมไม่เคยรู้มาก่อนว่ามีร้านติดแม่น้ำเงียบๆแบบนี้ด้วย เห็นปกติร้านติดแม่น้ำคนจะเยอะ”

“ร้านนี้ร้านเก่า เปิดมาตั้งแต่รุ่นปู่พี่ โต๊ะก็น้อยๆแบบนี้แหละ แต่อาหารอร่อยอย่าบอกใคร รู้มั้ยว่าโต๊ะนี้กว่าจะได้มาพี่ต้องจองตั้งแต่เมื่อวาน”

อาหารที่สั่งไปเริ่มลำเลียงมาที่โต๊ะพอดี แต่ละอย่างล้วนเป็นของโปรดญาณธรทั้งสิ้นจนร่างโปร่งต้องเงยหน้ามองคนที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามอย่างอดสงสัยไม่ได้

“…มองพี่แบบนี้แสดงว่ากลัวพี่ฝากพ่อครัววางยาแยมเหรอ? ไม่ต้องห่วงหรอก ร้านนี้มีจรรยาบัน” ชายหนุ่มโยนว่าทางร้านมีจรรยาบัน ส่วนตัวเขามีหรือไม่…เรื่องนี้ต้องให้เวลาเป็นเครื่องตัดสิน

“ก็…มันมีแต่ของที่ผมชอบทั้งนั้นเลย…” สหรัฐยิ้มบางอย่างมีความสุข ก่อนจะยอมเฉลยความจริง

“เมื่อวานตอนกลางวันพี่พาคุณยายมาทานแล้วรอบนึง คุณยายบอกว่าร้านแบบนี้แยมน่าจะชอบ พี่ก็เลยจองโต๊ะเขา แล้วก็พาแยมมานี่แหละ คุณยายบอกว่าแยมชอบกินผัดผักโป๊ยเซียน ชอบกินแกงเลียง ชอบกินไข่เจียวปู พี่ก็เลยสั่งมา…ส่วนผัดเผ็ดนี่พี่ชอบ…”

“อ้อ คุณยายเป็นสายให้พี่เสือนี่เอง”

“…ก็คงอย่างนั้นล่ะมั้ง แต่เอาจริงๆแล้วพี่อยากรู้เรื่องของแยมจากตัวแยม อยากรู้เรื่องของแยมจากการสังเกตของพี่ อย่างเช่น…พี่อยากรู้ว่าแยมชอบกินอะไรมากที่สุดในกับข้าวสามอย่างนี้ อยากรู้ว่าวันนึงแยมจะชอบกินผัดเผ็ดเหมือนพี่มั้ย อยากรู้ว่านอกจากวันนี้แล้ว เราจะได้มาทานด้วยกันอีกรึเปล่า หรือว่าแยมจะรู้ทันพี่แล้วเลยไม่มาด้วยกันอีก…อยากรู้ไปอีกล้านอย่าง” สหรัฐพูดแล้วยิ้มบางอย่างที่ทำเอาคนฟังใจกระตุกไม่รู้ว่าหัวใจกระตุกเพราะคำพูดเหล่านั้น หรือกระตุกเพราะสายตาที่ไม่มีแววเล่ห์เหลี่ยมเหมือนเคย แต่มันเต็มไปด้วยความรู้สึกบางอย่างที่ทำเอาญาณธรต้องก้มหน้าลงตักผัดผักโป๊ยเซียนใส่จานชายหนุ่ม

“เรื่องอื่นผมไม่รู้หรอกครับ เพราะเป็นเรื่องของอนาคต แต่เรื่องเดียวที่ตอบได้คือผมชอบผัดโป๊ยเซียนที่สุด…” มือขาวหันไปตักผัดเผ็ดลูกชิ้นปลากรายมาชิมแล้วจึงเงยหน้าขึ้นยิ้มบางให้คนที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม

“…ผัดเผ็ด…อร่อยนะครับพี่เสือ…ถ้าอร่อยแบบนี้…ผมคงชอบในไม่ช้า…”

……………………

…คงชอบในไม่ช้า!!!...

…เปลี่ยนจากชอบผัดเผ็ดเป็นชอบพี่เสือแทนได้มั้ยแยม!!!!...

“ลูกคนนี้ท่าจะบ้า!! ร้านอาหารวางยามารึเปล่า กลับมาก็ยิ้มอย่างเดียว!” คุณภัสสรอดกัดลูกชายไม่ได้ เมื่อใบหน้าของสหรัฐเปี่ยมไปด้วยความสุขจนเกินพอดี!

“ก็…แยมบอกว่าอีกไม่ช้าแยมจะชอบผัดเผ็ดเหมือนผมน่ะแม่…” …ให้ตาย! แค่คำพูดเรื่องกับข้าว ตาลูกชายก็ยังเอามาเพ้อได้!...

“อ๋อเหรอ…แล้วแยมบอกรึเปล่าว่าเมื่อไหร่แยมจะหันมาชอบเสือสักที…”

“โฮย! แม่ เรื่องแบบนี้แยมจะกล้าพูดได้ไงล่ะ แยมขี้อายจะตาย…ว่าแต่แม่เหอะ วันนี้ไปทานข้าวกับคุณยาย ล้วงความลับอะไรมาได้มั่ง แยมแต่งตัวแบบไหนตอนนอน? หรือว่าชอบอาหารเช้าแบบไหน? แล้วก็…”

“คุณยายบอกว่าแยมมีแฟนแล้ว”

ประโยคตัดรำคาญของคุณภัสสรทำเอารอยยิ้มของสหรัฐค้างเติ่งอยู่บนหน้า และเพียงแค่ไม่กี่วินาทีต่อจากนั้น รอยยิ้มที่ติดหน้าเขามาตั้งนานก็จางหายไปอย่างรวดเร็ว ชายหนุ่มหันกลับมามองมารดา สมองเริ่มประมวลผลว่าเมื่อกี้เขาได้ยินอะไร

“แม่ว่ายังไงนะ?”

“แม่บอกว่า…คุณยายบอกแม่ว่าแยมมีแฟนแล้ว…”

ใบหน้าจริงจังของมารดายิ่งทำให้ร่างสูงใจแกว่ง ลองว่าคุณภัสสรยิ้มสักหน่อยเขาคงพอจะเดาได้ว่ามารดาพูดเล่น แต่นี่…นี่…นี่แม่ไม่หัวเราะเลย…

“แม่…พูดเล่นใช่มั้ย…” และแม้ใจจะบอกว่าคุณภัสสรไม่ได้พูดเล่น แต่ชายหนุ่มก็ยังถาม

“แม่ไม่ได้พูดเล่น เสือ…คุณยายบอกแม่แบบนี้จริงๆ…แยมมีแฟนแล้ว…”

ร่างสูงพูดไม่ออก เขาไม่เห็นรู้ว่าอีกฝ่ายมีคนรักแล้ว ไม่เห็นญาณธรพูดใดๆทั้งสิ้นเรื่องนี้ ไม่เห็น…ไม่เห็นลางสังหรณ์ว่าคนที่เขาสนใจจะมีคนรักเป็นตัวเป็นตนแบบที่แม้แต่คุณยายโสภาก็ยังรับรู้

“…เสือ…ได้ยินแม่พูดรึเปล่า…”

อาการนิ่งงันของบุตรชายทำเอาคุณภัสสรต้องเขย่าแขนเรียกสติ ร่างสูงหันกลับมามอง อ้าปากเหมือนจะถามแต่ก็หุบลงเหมือนไม่รู้จะพูดอะไร เหมือนโลกตาลปัตร เหมือนพื้นที่ยืนโคลงเคลง เหมือนฟ้ากลายเป็นดิน เหมือนดินกลายเป็นฟ้า…

“แยม…แยม…มีแฟนแล้วเหรอแม่…”

“ใช่…แล้วคุณยายบอกว่า…แฟนแยมเป็นผู้ชาย…” สหรัฐเงยหน้ามองมารดาด้วยดวงตาเบิกโตในวินาทีนั้น

………………

ร่างสูงรู้ว่านี่มันดึกมากแล้ว และเขาไม่ควรออกจากบ้านมาหา ‘แยม’ แต่…ถ้าไม่มาตอนนี้ แล้วจะให้มาตอนไหน! ในเมื่อใจเขาอยากรู้ตอนนี้!!

…แยมมีแฟนแล้ว…แยมมีแฟนแล้ว…ทำไมแยมไม่เคยบอกเขาเรื่องนี้ล่ะ!...

ชายหนุ่มขับรถบึ่งมายังบ้านของญาณธร จอดรถเข้าขวางหน้าประตู ก่อนจะลงไปกดออดรัวราวกับกลัวคนในบ้านไม่ได้ยิน

สหรัฐชะโงกหน้ามองเข้าไปในบ้านอย่างร้อนใจ นึกหงุดหงิดว่าญาณธรทำอะไรอยู่ ทำไมป่านนี้ถึงไม่ออกมาพบหน้าเขา!

“มาหาใครครับ”

เสียงตะโกนดังออกมาจากประตูบ้าน สหรัฐกะพริบตา 2-3 ครั้งเหมือนจะถามตัวเองว่าไอ้หมอนั่นที่มันยิงคำถามมาให้เขา คือใคร?

“ผมถามว่าคุณมาหาใคร?” มันตะโกนถามออกมาอีก ชายหนุ่มเม้มปากแล้วเหลือบตามองบ้านเลขที่

…ก็ไม่ผิด!! นี่บ้านของแยมกับคุณยาย แล้วทำไมถึงมีไอ้ผู้ชายเวรที่ไหนไม่รู้มาตั้งคำถามใส่แขกผู้มีเกียรติอย่างเขาว่า ‘มาหาใคร’…ก็แล้วมันล่ะ! เป็นใครไม่ทราบ!!

“มาหาแยม!” พอตะโกนออกไปแบบนั้น ไอ้คนถามก็นิ่งไป ก่อนจะเดินออกมาหาเขาที่หน้าประตูใหญ่ ทว่า…มันไม่ยอมเปิดให้สหรัฐเข้าบ้าน!

…วะ!! ก็บอกว่ามาหาแยม!!...ไม่ได้มาหามึง! เปิดประตูให้กูเข้าสิ!!...

“มีอะไรฝากเอาไว้ ตอนนี้ ‘แยม’ อาบน้ำอยู่…” ไอ้ผู้ชายแปลกหน้าที่สหรัฐไม่เคยเห็นมันในบ้านของญาณธรมาก่อนเอ่ยปากแบบนั้น ซ้ำยังย้ำคำว่า ‘แยม’ อย่างมีเล่ห์นัย

“ฉันจะรอจนกว่าแยมจะอาบน้ำเสร็จ!”

“อาบน้ำเสร็จ แยมก็เข้านอนแล้ว หรือถ้าไม่มีธุระอะไรสำคัญก็เอาไว้พรุ่งนี้เช้า มากวนอะไรค่ำๆมืดๆ ไม่มีมารยาท!” ไอ้ผู้ชายแปลกหน้าไม่ได้สูงไปกว่าสหรัฐ ถึงมันจะตัวใหญ่ แต่สหรัฐก็ใหญ่เหมือนกัน นี่ถ้าไม่ได้ประตูเหล็กกั้นระหว่างเขากับมัน สหรัฐรับรองว่ามีวางมวย!

“กลับไปได้แล้ว แล้วทีหลังอย่าจอดรถขวางหน้าบ้าน ไม่เห็นป้ายรึไง…” ไอ้หมอนั่นพูดเสร็จก็หมุนตัวทำท่าจะเดินกลับเข้าบ้าน แต่สหรัฐปากไวตะโกนถามเสียก่อน

“เดี๋ยว! นายเป็นอะไรกับแยม!!” มันหันกลับมามอง ก่อนจะยิ้มบาง

“เป็นแฟน”

“ยุทธ…ใครมาน่ะลูก…” เสียงคุณยายโสภาดังมาจากประตูหน้าบ้าน ฉุดกระชากสติสหรัฐขึ้นมาจากความดับมืด เขารีบหันไปมองแล้วตะโกนบอก

“เสือเองครับคุณยาย” หญิงชราเดินกระย่องกระแย่งออกมาพร้อมรอยยิ้มอ่อนโยนที่มีให้เขาเช่นเคย ชายหนุ่มรีบยกมือไหว้

“มีอะไรหรือพ่อเสือ หรือว่าลืมของเอาไว้”

สหรัฐเหลือบตามอง ‘ยุทธ’ ผู้ซึ่งยังคงส่งยิ้มที่เขาลงความเห็นว่ามันเป็นยิ้มที่ชั่วช้าที่สุดในชีวิตนับตั้งแต่สหรัฐเกิดมาเจอ

“เปล่าครับ ไม่ได้ลืมของ…แต่ว่า…เอ่อ…คือ…” ชายหนุ่มไม่รู้จะตั้งคำถามแบบไหน และคุณยายก็ช่างใจดีเหลือเกินที่ไม่ซักไซ้เขา ทำเพียงยืนมองเขานิ่งๆพร้อมรอยยิ้มบาง

“เขาสงสัยเรื่องผมกับแยมน่ะ ยาย” เสียงไอ้ ‘ยุทธ’ ตัดหน้าจนคนอึกอักอยากหันไปตัดคอหอยมันจริงๆ!

“หือ? พ่อเสือสงสัยอะไรหรือ?”

“เอ่อ…สงสัยว่า…ว่า…เขาเป็นแฟนแยมหรือครับ…” ชายหนุ่มถามแล้วเลียริมฝีปาก รู้สึกว่าตั้งแต่ลำคอลงไปนั้นแห้งผาดไม่มีน้ำสักหยด

คุณยายโสภายิ้มบางเช่นเคย ก่อนจะแตะแขน ‘ไอ้ยุทธ’ เบาๆเป็นเชิงแนะนำ

“จ้ะ”

คำเดียวสั้นง่าย แต่ทำลายทุกอย่างในหัวใจของสหรัฐ!!!

……………………..

ภูผามองสภาพเพื่อนรักด้วยแววตาสงสาร ก่อนจะเดินเข้าไปดึงแก้วเหล้าในมือสหรัฐออกมาวางลงบนเคาทน์เตอร์บาร์

“มึงมาทำไมไอ้ภู” สหรัฐทำเพียงแค่เหลือบตาไปมอง ก่อนจะหันมาจมจ่อมกับความรู้สึกเคว้งคว้างของตัวเองเช่นเดิม

“ก็มึงโทร.ตามไอ้น้อง กูก็เลยต้องมาสิ!” ภูผาทำเสียงไม่สบอารมณ์เล็กน้อย จนสหรัฐต้องหันมองเพื่อนสนิทอีกคนที่ตนเองโทร.จิกออกมานั่งกินเหล้าเป็นเพื่อน นภศรถอนหายใจเบาๆเหมือนไม่อยากพูด จนสหรัฐต้องหันกลับไปยังภูผาอีกครั้ง

“กูโทร.ตามไอ้น้องคนเดียว แล้วเกี่ยวอะไรกับมึง” จากที่ว่าจะเมาให้หายเจ็บเรื่องแยม กลายเป็นว่าต้องมานั่งตั้งคำถามเรื่องเพื่อนสองคนนี้ให้หายงงแทน

“อ้าว ก็มันกำลังทำกับข้าวให้กูกิน พอมึงโทร.มาเรียกหน่อยเดียวแม่งทิ้งกระทะ ทิ้งตะหลิววิ่งแนบออกมาเลย กูเลยต้องตามมันมา จะอยู่ห้องต่อก็ไม่รู้จะกินอะไร ไอ้น้องนะมึง! ตัวดีบอกว่าวันนี้จะทำปลากะพงทอดน้ำปลาให้กิน กูอุตส่าห์ล้างท้องรอ แล้วดันมาทิ้งปลากลางคันอย่างงี้ เสียทั้งของ เสียทั้งอารมณ์!” ท้ายประโยค ภูผาหันไปชี้หน้าคาดโทษนภศร แต่ฝ่ายนั้นเบือนหน้าหนีหันไปสนใจแก้วเหล้าแล้ว คนโมโหหิวเลยได้แต่งุ่นง่านในอก ก่อนจะทรุดตัวลงนั่งบนสตูลบาร์ข้างๆสหรัฐที่ว่างอยู่

“แล้วสรุปมึงโทร.จิกพ่อครัวกูออกมานี่มีปัญหาเรื่องอะไร”

ภูผาตั้งคำถามเหมือนตัวเองเป็นคนเสียหายที่สุด เมื่อนภศรถูกเรียกตัวกะทันหัน

“กูเพิ่งรู้ว่าแยมมีแฟนแล้ว”

ภูผาและนภศรพากันหันขวับมามองคนพูด บรรยากาศรอบตัวเงียบลงอย่างไม่มีสาเหตุ เพลงเบาๆในบาร์ไม่ช่วยเพิ่มความรื่นเริงแต่อย่างใด สหรัฐหยิบแก้วเหล้าจากเคาทน์เตอร์บาร์ขึ้นมากระดกเหมือนจะพยายามกล้ำกลืนความเจ็บปวดทั้งหมดของตนลงไป

“แยม?..แยมที่มึงไปพบกันในวัดน่ะเหรอ?!” ภูผารับรู้เรื่องรักสไตล์โบราณของเพื่อนรักแทบทุกตอน ไปพบกันในวัด ปิ๊งกันในวัด จีบกันในวัด ขนาดไปดินเนอร์ ไอ้เสือยังเลือกร้านอาหารติดแม่น้ำแต่ฝั่งตรงข้ามเป็น ‘วัด’ เลย!!

“อือ…แยมคนนั้นแหละ…”

“แล้วมึงรู้ได้ไงว่าเขามีแฟนแล้ว” นภศรถาม

“แม่กูมาบอก…แม่บอกว่ายายของแยมบอกว่าแยมมีแฟนแล้ว กูเลยบุกไปบ้านแยมมา แล้วก็เจอ…เจอไอ้หน้าปลาไหลนั่น” แค่คิดถึงหน้าไอ้หนุ่มชื่อ ‘ยุทธ’ สหรัฐก็แทบอยากจะกระทืบหน้ามันให้จมดิน หรือจะเกณฑ์คนงานทั้งโรงงานไปถล่มมันดี?...เอายังไงดีให้สมกับความแค้นที่มันบังอาจ ‘มาก่อน’ เขา

“แล้วไงอีก? มึงถามมันรึเปล่าว่ามันเป็นคนรักของคุณแยมมั้ย” ภูผาถามบ้าง ท่าทางหงุดหงิดไม่พอใจแต่ยังนิ่งเงียบของเพื่อนรักทำให้เขาอดห่วงใยไม่ได้

…ทั้งเขาทั้งสหรัฐล้วนมีแฟนมาแล้วนับไม่ถ้วน เรื่องจีบสาวอย่าให้พูด ขั้นเซียนแค่ไหนวัดเอาจากปริมาณคนรักตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน เรื่องไปจีบคนที่มีแฟนแล้วไม่ใช่ทั้งเขาทั้งสหรัฐไม่เคย แต่สิ่งที่เคยมา กับสิ่งที่เกิดขึ้นตอนนี้ ภูผาพูดได้คำเดียวว่าเพื่อนเขา ‘เจ็บหนัก’ กว่าที่เคยหลายเท่า…

“ถามแล้ว…มันก็บอกว่ามันเป็นแฟนแยม แฟนแยมเป็นผู้ชายด้วยนะไอ้ภู…พอกูเจอหน้าคุณยาย คุณยายก็บอกว่า…ไอ้เวรนั่นเป็นแฟนแยมจริงๆ…” ทำไมเขาไม่เจอแยมก่อนหน้าไอ้เวรนั่น ทำไมต้องให้มันได้แยมไปครอง สหรัฐไม่เข้าใจว่าโชคชะตาจะเล่นตลกร้ายอะไรกับเขา!

“อ้อ…” นภศรร้องออกมา ก่อนจะวางแก้วเหล้าลงกับเคาทน์เตอร์

“หมายความว่า…แม่มึงมาบอกมึงว่าคุณแยมมีแฟนแล้ว เสร็จแล้วมึงก็รีบบุกไปบ้านคุณแยม เจอไอ้หน้าตัวผู้ที่ไหนไม่รู้มาบอกว่ามันเป็นแฟนคุณแยม แล้วยายของคุณแยมก็ออกมารับหน้าแถมย้ำคำเดิมว่าคุณแยมมีแฟนแล้ว…” นภศรสรุป ทั้งๆที่เรื่องนี้เข้าใจง่ายยิ่งกว่าส่วนผสมเหล้าที่พวกเขากำลังดื่มกัน

“มึงสรุปได้สั้นง่ายนะ น้อง…แต่เรื่องแบบนี้ไม่ต้องสรุปก็ได้โว้ย! จะสรุปให้ไอ้เสือมันกระอักเลือดตายรึไง ย้ำอยู่ได้” ภูผาโวยข้ามหัวสหรัฐ แต่นภศรไม่สนใจฟัง เพราะยังเอาแต่จ้องใบหน้าด้านข้างของสหรัฐที่เหมือนจะไม่ได้ฟังที่เขาพูด แต่นภศรรู้…เพื่อนคนนี้กำลังตั้งใจฟังที่เขาพูดทุกประโยค…

“มึงไม่แฟร์ ไอ้เสือ” สหรัฐหันกลับมามองคนพูด นภศรเอ่ยปากต่อ

“มึงถามแม่มึง มึงถามผู้ชายคนนั้น มึงถามยายของคุณแยม…มึงถามคนทั้งโลกก็ได้ แต่สิ่งที่มึงจะลืมไม่ได้ คือมึงต้องถามคุณแยมด้วย…มึงถามคุณแยมสักคำรึยัง ว่าเขามีแฟนรึเปล่า…” ดูเหมือนสหรัฐจะเพิ่งนึกขึ้นได้ในวินาทีนั้นว่าเขาฟังจากปากทุกคนว่าแยมมีแฟนแล้ว แต่เขายังไม่ได้พบหน้าแยมเลยแม้แต่นิดเดียว

“ยังไม่ได้ถามใช่มั้ยล่ะ…แล้วมึงก็มานั่งโกรธเขางอนเขาแบบนี้เนี่ยนะ…กูถึงได้บอกว่ามึงมันไม่แฟร์…”

“จริงด้วย ห่าเอ๊ย! กูลืมได้ไงเนี่ย! กูต้องถามแยม…” แล้วสหรัฐก็ควักโทรศัพท์มือถือขึ้นมาในวินาทีนั้น ทำเอาภูผาแทบแย่งมือถือมาไม่ทัน

“อ้าวเฮ้ย! ไอ้ภู! เอามือถือกูคืนมา!”  หน้าตาท่าทางเอาเรื่องของเจ้าของมือถือบอกให้รู้ว่างานนี้ถ้าไม่รีบคืน มีหวังภูผาได้กลายเป็นผีเฝ้าบาร์แห่งนี้แน่

“นี่มันเที่ยงคืนนะโว้ย! จะทำอะไรก็ดูเวล่ำเวลามั่ง!”

“เออ…จริงของมึง เที่ยงคืนแล้วนี่หว่า…” แต่อีกตั้ง 6 ชั่วโมงกว่าจะเช้า โธ่เว้ย! อยากคุยกับแยม!!

“นี่ไอ้เสือ มึงว่ามันแปลกๆมั้ย? ทำไมทุกคนรอบตัวมึงถึงพากันบอกว่าคุณแยมมีแฟนแล้ว” ภูผาตั้งข้อสังเกต ในขณะที่สหรัฐลืมไปแล้วว่าเขาควรจะสงสัยทั้งมารดาและคุณยายของญาณธร ก็บอกแล้วว่าพอคิดถึงแยมก็ไม่วอกแวกไปหาใครอีก

“เออว่ะ…”

“เขาจะพิสูจน์อะไรจากมึงรึเปล่า นิสัยมึงยิ่งเป็นที่ ‘ประจักษ์’ อยู่” นภศรเอ่ยปาก ทำเอาสองเพื่อนซี้อย่างภูผาและสหรัฐพากันหันมอง ด้วยรู้ว่า ‘นิสัยอันเป็นที่ประจักษ์’ นั้นไม่ใช่นิสัยอื่นใด นอกจากนิสัยเจ้าชู้

“อืม…พิสูจน์กันแบบนี้ เกิดกูถอดใจไม่จีบแยมทำไงวะ!” แม่นะแม่! แยมเป็นว่าที่สะใภ้เชียวนะ! ทำไมไม่อยากได้คนดีๆแบบนั้นเล่า!!

“ก็เสร็จแม่มึงไง แม่มึงรู้นิสัยมึงดีอยู่แล้ว ลองว่าถ้ามึงจีบเล่นๆ แล้วมารู้ทีหลังว่าคุณแยมมีแฟนแล้ว มึงคงไม่เอาตัวไปวุ่นวายหาเรื่องปวดหัวหรอก…” ก็จริง…สหรัฐรู้นิสัยตัวเองดีว่าถ้าไม่ ‘อยาก’ จริงๆ ชายหนุ่มไม่ลงแรงแย่งคนมีแฟนแล้วมาครองเด็ดขาด ซึ่งนิสัยนี้…แม่เขาก็รู้

“แล้วถ้าเกิดกูหึงโหด?...” นภศรหันมอง ก่อนจะยิ้มบาง ซึ่งสหรัฐก็คิดว่ารอยยิ้มแบบนี้แลดูชั่วช้าไม่ต่างจากไอ้ยุทธ แต่เนื่องจากมันเป็นเพื่อนเขา เพราะฉะนั้นสหรัฐจะมองว่ารอยยิ้มชั่วๆแบบนี้เป็นความชั่วแบบ ‘หยุมหยิม’ ให้อภัยกันได้

“มึงก็ปล้ำเลยดิ กลัวอะไร” เห็นมั้ยล่ะว่าหน้าอ่อนๆอย่างไอ้หมอนี่คิดชั่วทำชั่วได้ไม่แพ้ใคร แต่ถึงจะชั่วยังไง สหรัฐก็ย้ำคำเดิมว่า…ให้อภัยกันด้ายยยยย…

“คิดแต่ล่ะเรื่องนะ ไอ้น้อง…ไม่สมกับหน้ามึงจริงๆ” ภูผาเสนอหน้าข้ามหัวสหรัฐอีกครั้ง

“ไอ้ภู…คืนนี้กูไปค้างห้องมึงนะ” ในขณะที่คนตรงกลางระหว่างนภศรและภูผาเอ่ยปากขึ้นมา ทำเอาสองเพื่อนที่กำลังจะแง้งใส่กันต้องหันมอง

“ค้างทำไมวะ หรือมึงจะเอาผู้หญิงเข้ามานอน? ไม่ได้นะโว้ย! มึงกำลังจีบคุณแยมคนดีศรีกรุงเทพฯอยู่!”

“กูรู้ว่ากูกำลังจีบแยม และนี่แหละแผนหนึ่งก่อนปล้ำแยม…แผนวัดใจ!”

…………………..



« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 18-11-2020 09:04:50 โดย Dezair »

ออฟไลน์ Dezair

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 533
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1543/-8
ชายหนุ่มหายหน้าไปจากบ้านหลายวัน ซึ่งแน่นอนว่าส่วนหนึ่งเพื่อทำให้ญาณธรเป็นห่วง อีกส่วนคือตั้งใจจะประชดแม่ตัวเองที่พูดโกหกพกลมหาว่าแยมมีแฟน! หึ!!

การไม่กลับบ้านของลูกชาย ทำให้คุณภัสสรออกจะกังวลเล็กน้อยถึงขั้นโทรศัพท์ไปปรึกษาญาณธร และจำต้องแวะไปที่โรงงานเพื่อรับทราบข่าวคราวของลูกชายที่ไปทำงานทุกวัน และแน่นอนว่าคราวนี้คนงานรีบวิ่งมาฟ้องกันใหญ่ว่า ‘เฮียเสือ’ ดุยิ่งกว่ายมบาล!!...

…แสดงว่ามันยังมีชีวิตอยู่ เพียงแต่มีชีวิตแบบดุๆโหดๆนั่นเอง…

ซึ่งแน่นอนว่าคนเป็นแม่ไม่มีทางเสี่ยงตายเข้าไปพบหน้าเด็ดขาด จนกระทั่งวันเสาร์ที่สหรัฐตกปากรับคำว่าจะขึ้นวัดด้วย คุณภัสสรก็ได้รับเพียงแค่โทรศัพท์จากบุตรชายคนเล็กว่า …จะตามไปทีหลัง…

…แล้วมันก็ตามไปทีหลังจริงๆ…

“สวัสดีครับ คุณยาย” ชายหนุ่มปรากฏตัวขึ้นในศาลาวัดก่อนที่พระจะเริ่มสวดเพียงครึ่งชั่วโมง ร่างสูงกวาดตามองก็พบญาณธรนั่งอยู่กับ ‘ไอ้ยุทธ’ และคุณภัสสรมารดาของเขา

…หึ!! นี่คงจะตกลงแผนอะไรกันมาแล้วสิท่า!!...ไม่สำเร็จหรอกเว้ย! ไอ้เสือไม่ฟังใครนอกจากแยมคนดี!!...

“สวัสดีจ้ะ พ่อเสือ…” …มาพ่อสง พ่อเสืออะไรกัน!!...หลอกกันได้นะคุณยาย! หึ!...

คนมาใหม่ทรุดตัวลงนั่ง แล้วขยับเข้าไปใกล้ญาณธร พร้อมกับดึงมือเบาๆ

“แยมไปใส่บาตรกับพี่หน่อย” เขาพูดเสียงเรียบและเบาให้ได้ยินกันเพียงสองคน ร่างโปร่งหันมองแต่ไม่มีสิทธิ์ได้ตอบเพราะมือใหญ่ออกแรงดึงอีกครั้ง เขาจึงยอมลุกขึ้นเดินออกจากศาลาไปด้วย

“พี่เสือใส่บาตรเป็นแล้วไม่ใช่หรือครับ” พอออกมาจากศาลาและมีเพียงแค่สองคนแล้ว ญาณธรก็เอ่ยปากถาม ทำเอาคนที่เดินนำอยู่เบื้องหน้าต้องหันกลับมามอง

“พี่มีเรื่องจะถามแยม…ตอบตามตรงห้ามโกหก นี่บนวัด แยมโกหก แยมยิ่งบาป รู้ใช่มั้ย” เขาพูดไปอีกเรื่อง แต่เป็นเรื่องที่เขาอยากรู้ที่สุด ญาณธรนิ่งเงียบรอคอยคำถาม

“…ไอ้…เอ่อ…ผู้ชายที่นั่งกับแยมเมื่อกี้เป็นใคร” ร่างโปร่งกะพริบตาปริบๆ แล้วนึกถึงผู้ชายที่นั่งกับเขาเมื่อครู่…ผู้ชาย…ยุทธน่ะหรือ?...

“ยุทธ? พี่เสือหมายถึงยุทธหรือครับ?”

“ใช่ ไอ้หมอนั่นแหละ! มันเป็นใคร”

“ยุทธเป็นน้องชายผมครับ”

“น้องชาย?!!!” มั้ยล่ะ!! ที่ไอ้น้องพูดไว้น่ะถูกจริงๆว่าทั้งแม่ทั้งคุณยายพยายามจะปั่นหัวเขา!!

“ครับ ยุทธเป็นน้องชายผม”

“พี่ไม่เห็นเคยรู้ว่าแยมมีน้องด้วย?!”

“ก็พี่เสือไม่เคยถามนี่ครับ” จะให้ถามก็แปลกแล้ว ในเมื่อตลอดเวลาที่รู้จักกัน สายตาเขาเพ่งไปที่ญาณธรจนไม่มีเวลาไปสนอกสนใจเรื่องอื่น แถมในบ้านของญาณธรก็ไม่มีสัญญาณของการมีชีวิตอยู่ของ ‘น้องชาย’ เลยแม้แต่นิดเดียว! เขาจะไปเอะใจได้ยังไง

“…แล้วอีกอย่าง เสื้อผ้าที่พี่เสือยืมตอนสงกรานต์ก็เสื้อผ้ายุทธทั้งนั้น” …นี่ที่หลงดมหลงดอมอยู่ตั้งนานก็เสื้อผ้าไอ้เวรนั่นหรอกเหรอ!!...เสียดายจมูกชะมัด!!

“แล้ว…เอ่อ…น้องชายแยมไปไหนมาล่ะ ตอนสงกรานต์พี่ก็ไม่เห็น” ชายหนุ่มถามด้วยน้ำเสียงสุภาพและอ่อนโยนเหมือนเป็นคนละคนกับเมื่อกี้ ก่อนจะส่งถุงข้าวให้ญาณธรช่วยใส่บาตร และแน่นอน…มือข้างหนึ่งของสหรัฐวางแหมะลงบนเอวของร่างโปร่ง

“พี่เสือ…” ญาณธรหันมาส่งเสียงปราม แต่สหรัฐทำเพียงยิ้มซื่อๆไม่รู้เรื่อง

“ว่าไง พี่ถามเรื่องน้องชายแยมอยู่นะ” ชายหนุ่มทำเนียนไม่รู้เรื่องจนญาณธรต้องถอนหายใจเบาๆ เขาเหลือบมองซ้ายขวา ไม่เห็นว่าใครจะสนใจมาทางพวกเขา จึงได้แต่ปล่อยเลยตามเลย

“ยุทธอยู่ต่างจังหวัดครับ เพิ่งกลับมา เขาทำงานที่ต่างจังหวัด”…แสดงว่าไม่อยู่เป็นก้างขวางคอนานๆ…

“พี่เสือเถอะ…คุณป้าภัสบอกว่าพี่ไม่กลับบ้าน ไปอยู่ไหนมาครับ” ญาณธรย้อนถามไม่ได้คาดคั้นให้ตอบ แต่สหรัฐกลับรู้สึกว่าเขาต้องตอบ และต้องตอบความจริงเท่านั้น

“ไปนอนบ้านเพื่อน”

“…เพื่อนผู้ชายด้วย แยมไม่ต้องห่วงเลย พี่ไม่นอกใจแยมแน่นอน” ญาณธรหันไปจะปฏิเสธว่าเขาไม่ได้กังวลเรื่องสหรัฐนอกใจหรือไม่ แต่พอเห็นหน้าตายิ้มๆของร่างสูงและนึกถึงประโยคเมื่อครู่ ‘นี่บนวัด แยมโกหก แยมยิ่งบาป’ เขาก็เลยต้องเงียบเสีย…เพราะ…ไม่อยากโกหก

“คุณป้าภัสเป็นห่วงพี่เสือมากนะครับ ที่ไปค้างที่อื่นแล้วไม่ยอมบอก” …จะห่วงทำไมล่ะ? ในเมื่อแม่ก็รู้ว่าหน้าอย่างสหรัฐไม่มีที่อื่นให้ไปนอกจากคอนโดไอ้ภู…

“…แล้วแยมห่วงพี่รึเปล่า…อย่าโกหกนะแยม นี่บนวัด…” สหรัฐเริ่มรู้สึกรักวัดขึ้นมาจับใจ เมื่อพบว่าสถานที่อันศักดิ์สิทธิ์แห่งนี้ใช้เป็นข้อต่อรองได้ ญาณธรนิ่งไปเล็กน้อย พยายามนึกคำตอบดีๆที่จะไม่เข้าตัว

“เงียบ…เงียบแบบนี้แสดงว่ายอมรับว่าห่วงพี่…”

“ก็…พี่เสือเป็นลูกคุณป้าภัสนี่ครับ”

“สถานะเดียวเหรอ?” สหรัฐถามพร้อมกับจ้องใบหน้าคนพูดรอคอยคำตอบ ญาณธรไม่กล้าสบตา ทำเป็นสนใจถุงแกงส้มที่ตนกำลังเทลงถ้วยมากกว่า

“แยม…”

“พี่จริงจังกับแยมจริงๆนะ” ชายหนุ่มบอกเสียงหนักแน่นจนคนที่ไม่ยอมสบตาในตอนแรกต้องยอมเงยหน้ามอง และทันทีที่มอง เขาก็ได้แต่ยืนนิ่งอยู่แบบนั้นเพราะสายตาของสหรัฐจริงใจและจริงจังยิ่งกว่าคำพูดเสียอีก

“เราเพิ่งรู้จักกันก็จริง แต่พี่มั่นใจว่าพี่อยากรู้จักแยมมากกว่านี้ และพี่ก็ไม่อยากเป็นแค่ ‘ลูกป้าภัส’ สำหรับแยมไปจนตาย…พี่อยากเป็น ‘อย่างอื่น’…” ร่างสูงพูดแล้วจับมือญาณธรเอาไว้

“…แยมเปิดโอกาสให้ผู้ชายอย่างพี่ได้มั้ย…ให้พี่ได้พิสูจน์ตัวเองว่าพี่พร้อมจะเป็น ‘คนรัก’ ของแยมจริงๆ…ให้โอกาสพี่สักครั้งนะแยม…พี่เสือขอ…”


ติดตามตอนต่อไปเน้ออออออ…
ขอโทษที่มาช้านะคะ หลายวันมานี้ปวดแขนมากเลย :o12: ตอนนี้พอจะดีขึ้นแล้ว ก็เลยพิมพ์จนหมดตอนได้ แหะๆ

ยังไงก็ขอบคุณมากๆนะคะ ตอนก่อนจะลงยังคิดอยู่เลยว่าจะมีคนอ่านมั้ยน้า ปิ๊งรักกันบนวัดเนี่ย คนอ่านจะอินรึเปล่าน้า :z3:
แต่พอเห็นหลายๆคอมเม้นท์แล้ว ก็ทำให้ดีใจมากๆที่ตัวเองตัดสินใจลงเรื่องนี้ ^.^ ขอบคุณมากๆเลยนะคะ
 :pig4:
แล้วเจอกันตอนหน้านะคะ
ขอบคุณพื้นที่บอร์ดด้วยค่ะ


ออฟไลน์ evilheart

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1921
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +145/-3
โดนแม่กับคุณยายอำซะแล้ัว
พี่เสือจัดหนักไปเลย บนวัดห้ามโกหก ห้ามปฏิเสธความรู้สึกตัวเอง อ๊ะ เกี่ยวป่ะเนี่ย
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 21-04-2011 21:20:19 โดย evilheart »

ออฟไลน์ k00_eng^^

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 647
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +63/-2
แหม !! หลอกกันได้นะทั้งคุณยายทั้งคุณแม่เลย
ใจร้ายกับพี่เสือกันจัง :serius2:

ออฟไลน์ roseen

  • เก็บความทรงจำที่ดีๆของวันวาน เพราะมันคือกำลังใจของวันนี้
  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 8646
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +947/-16
คุณนายแม่ทำแบบนี้ได้ไง


ไม่สงสารลูกชายกะล่อนบ้างเหรอ


มันน่าจะเอาให้หนักกว่านี้นะคุณแม่ :m20: :m20:

ออฟไลน์ nidnoi

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 558
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +53/-0
มาให้กำลังใจพี่เสือ
 :L2:
และคนแต่ง
 :กอด1:

ออฟไลน์ dukdikdukdik

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2520
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +233/-3
นั้น แกล้งกันทั้งแก็งค์เลย 55+ ดีนะเพื่อนพี่เสือฉลาด หุหุ

ว่าแต่พี่เสือจะขออะไรน้องแยมละจ๊ะ อยากรู้ ๆ 

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ nongrak

  • ยังไงก็รักคาเมะจังที่สุด
  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4168
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +912/-14
ตกลงนี่หลอกพี่เสือหรือเนี่ย คุณยายกับแม่พี่เสือร้ายจัง
แกล้งลูกชายได้ลงคอ ดีนะที่เสือมาถามแยมก่อน

ยังไงก็อ่านค่ะ

ออฟไลน์ พี่วันเสาร์

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1381
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +282/-3
ชอบแยมกับพี่เสือจัง :-[
ความรักทำให้คนเปลี่ยนแปลงตัวเองไปในทางที่ดีขึ้น
พี่เสือยอมเปลี่ยนแปลงตัวเองเพื่อแยม

golly*

  • บุคคลทั่วไป
แนวไหนก็อ่านจ้า ชื่อคนเขียนการันตีให้คลิกมา

ว่าแต่ดูเหมือนจะจบง่ายนะน้องแยมใจอ่อนขนาดนี้  สู้ต่อไปนะพี่เสือออ

anajulia

  • บุคคลทั่วไป
พี่เสือสุโก้ยยยยยยยยยยยยยยยยยย
คริคริ แม่เสือกะคุณยายน้องแยมหรือจะมาทำไรพี่เสือได้
เพื่อนทั้งสองก็แสนดี น้องนี่ยิ่งดีใหญ่ วิเคราะห์เป๊ะๆ  :m20:

ออฟไลน์ ขนมหวาน

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 540
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +190/-2
ขนาดปวดแขนยังพิมพ์ได้ย๊าว ยาว ขนาดนี้
ถูกใจค่ะ ตอนแรกแอบอึ้ง แง๊ว น้องแยมมีแฟนซะแล้ว
แหม ตกลงเป็นแผนคุณยาย คุณแม่ และคุณน้องชายนี่เอง
เล่นเอาพี่เสือกลายเป็นแมวไปเลย

แต่พี่เสือบนวัดพี่เสือแต๊ะอั๊งน้องแยมได้เหรอน่ะ ฮึ

ปล.ดูแลสุขภาพแขนดี ๆ นะจ๊ะ :pig4:

ptyunjae

  • บุคคลทั่วไป
อร๊ายยย จีบกันในวัดอ่ะ มันจริงใจนะ
แล้วพี่เสือจะได้แยมเป็น คนรัก ไหมเนี่ย เชียร์พี่เสือเน้อ

ออฟไลน์ kinjikung

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2940
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +163/-8
พี่เสือขอน้องแยมต้องจัดให้แล้วววววว
ว่าแต่ทำไมทุกคนร่วมมือกันแกล้งพี่เสือหล่ะเนี่ยยย  o18 o18

ออฟไลน์ nomo9

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 194
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +21/-0
อ่านตอนนี้แล้วขำกลิ้งอ่ะ แม่กะยายบวกน้องชาย ร้ายมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก  :z6:
หุหุ แอบสมน้ำหน้าพี่เสืออ่ะ
แยม น่าร้ากกกกกกกกกกกกกอ่ะ ไม่ให้พี่เสือแล้ว จะเอามานอนกอดไว้เอง  :z1:

ออฟไลน์ Phing

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1489
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +86/-0
อยากมีเพื่อนแบบเพื่อนพี่เสือจังเลย
พี่เสือเล่นจีบในวัดเลยไม่กลัวบาปหรอ

samsoon@doll

  • บุคคลทั่วไป
แอร๊ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ zeit

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 317
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +28/-0
พี่เสืออ้อนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน(แยม)

ออฟไลน์ •ผั๑`|nกุ้va’ด•

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1278
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +111/-69
ยังรอ และ ตามติด เสมอค๊า

ออฟไลน์ tutu

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1453
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +132/-2
 :laugh: :laugh: ฮ่าๆๆๆๆ "พี่เสือขอ"

ออฟไลน์ Me_kame_nishi

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 917
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +83/-1
โฮ๊ะๆๆๆ หลอกไม่สำเร็จละ คุณแม่&คุณยาย :jul3:
พี่เสือเค้ามีเพื่อนดีๆอ่ะ 555
ดูท่าน้องแยมจะมีใจแล้วเหมือนกันนะนี่.. :-[

kslave

  • บุคคลทั่วไป
โอ๊ย ขอแบบพี่เสือสักคน
วันนี้มีโหมดพี่เสืออ้อนด้วยย  :impress2:

ออฟไลน์ Acacha

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1645
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +81/-2
ตอนนี้พี่เสือเอาไป 80 คะแนน ส่วนอีก 20 แบ่งให้เพื่อนซะหน่อย  o13

ออฟไลน์ Maprang_W

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 643
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +55/-2
พี่เสือขออะไรคะคุณพี่   แหมๆ  ทำมาอ้างในวัดในวา  แต๊ะอั๋งเค้าสารพัดเลยนะ  คุณยายขา แอบมาเนียนๆด้วยเหรอคะ  น้องยุทธแน่เลยคนต้นเรื่อง  ไม่งั้นคงเป็นคุณแม่  ใจร้ายกับพี่เสือกันจริ๊ง

โจ๊กกุ้ง

  • บุคคลทั่วไป
อ่านไปเขินไป กริ๊ดดด :-[ :o8: 

ออฟไลน์ meiji

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 284
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +30/-5
ไปอ่านที่บอร์ดเเล้วค่ะ เพิ่งเห็นว่าเอามาลงที่นี่ด้วยย
ชอบเรื่องนี้มากๆๆเลย มาต่อเร็วๆนะคะ

ออฟไลน์ Poes

  • คนแรกของหัวใจ คนสุดท้ายของชีวิต
  • Administrator
  • เป็ดZeus
  • *
  • กระทู้: 11342
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2405/-22
ฮา พี่เสือจริง แต่ก็นะ เอาใจช่วยให้รุกน้องแยมสำเร็จ แล้ว พี่เสือจะขอไรเนี่ย ค้างงงงงงงงง :serius2:

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด