✰ Fluffy's #เรื่องของหนูนิ่ม | Chapter 16 : พี่ตามใจหนู (02/05/62)
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด colocation,โคโลเคชั่น,ฝากเซิร์ฟเวอร์

ผู้เขียน หัวข้อ: ✰ Fluffy's #เรื่องของหนูนิ่ม | Chapter 16 : พี่ตามใจหนู (02/05/62)  (อ่าน 53054 ครั้ง)

ออฟไลน์ oohsg94

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 49
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
 พี่เชนนะพี่เชนเกือบจะหน้ามืดไปกว่านี้้แล้วมั้ยล่ะ ใจร้อนๆๆๆ หนูนิ่มค่ะ โอ๋ๆนะคะลูกแม่

ออฟไลน์ carpe_diem

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 50
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +38/-2




Chapter 10 : เป็นของพี่





“อยากให้พี่โอ๋ยังไงคะ” เชนสัมผัสที่รอยช้ำอย่างเบามือ น้องสะดุ้งเมื่อเขาแกล้งบีบผิวเนื้อต้นขา นุ่มนิ่มส่ายหน้าไปมา น้ำตายังเปื้อนใบหน้าอยู่เลย แถมยังแก้มแดงอีก เป็นภาพที่น่ามองอย่างบอกไม่ถูก



“ไม่รู้” นุ่มนิ่มเบะปาก น่ารักน่าเอ็นดูมากเสียจนเชนอดไม่ได้ที่จะแตะริมฝีปากลงบนหน้าผากเนียนเบาๆ



“ขวัญเอ๊ยขวัญมานะคะ ปลอดภัยแล้วนะคนเก่ง”



น้องหัวเราะกับคำพูดของพี่เขา ทำให้นึกถึงเวลาที่หกล้ม คุณยายก็ชอบพูดแบบนี้เหมือนกันเป๊ะเลย



“พี่เชนพูดเหมือนคุณยายเลย พี่เชนเป็นคนแก่” มือเล็กบีบแก้มพี่เขาแล้วก้มหน้าเอาหน้าผากไปแตะ อารมณ์ดีผิดกับเมื่อกี้ลิบลับ



“เดี๋ยวจะโดนคนแก่ทำโทษ” เชนแกล้งขู่ มือหนาออกแรงบีบต้นขาน้องแรงขึ้น นุ่มนิ่มแก้มแดงมองพี่ด้วยสายตาเคืองๆ



“พี่เชนต้องโอ๋หนู ห้ามทำหนูเจ็บกว่าเดิม”



“ครับๆ มา เดี๋ยวพี่จะพาหนูไปโอ๋” คนเป็นพี่ช้อนเจ้าตัวเล็กขึ้นอุ้มพร้อมทั้งลุกขึ้นจากโซฟา นุ่มนิ่มรีบโอบรอบคออีกฝ่ายไว้เพราะกลัวตก น้องถามเสียงตื่น



“จะพาหนูไปไหน”



“ไปอาบน้ำค่ะ แล้วพี่จะทายาให้ ขาหนูช้ำไปหมดแล้ว ไหนจะแผลที่มือกับเท้าอีก” เชนจูบหน้าผากเด็กน้อยในอ้อมแขน นุ่มนิ่มช้ำไปทั้งตัวแล้ว ผิวขาวๆ มีแต่รอยช้ำกับรอยแผลเต็มไปหมด ต้นเหตุทั้งหมดก็เป็นเพราะเขา แต่ในเมื่อกลับไปแก้ไขอะไรไม่ได้แล้ว สิ่งที่ทำได้ก็คือต่อจากนี้ไปเขาจะดูแลน้องให้ดีที่สุด



“หนูไม่อยากทำแผล หนูเจ็บ” นุ่มนิ่มส่ายหน้า แต่ก็โดนอุ้มพาขึ้นมาที่ชั้นสองอยู่ดี เชนพาน้องเข้ามาในห้องน้ำ ปล่อยน้องลงในอ่างและออกมาเตรียมเสื้อผ้าให้ พอกลับเข้ามาก็เห็นนุ่มนิ่มเกยคางกับขอบอ่าง กระพริบตาปริบๆ มองเขาอยู่



“พี่เชน”



“ขา ตัวเล็ก” เชนขานรับ พาดผ้าเช็ดตัวไว้กับราว กำลังจะออกไปรอข้างนอกแต่น้องก็เรียกไว้เสียก่อน



“อาบน้ำให้หนูหน่อย” นุ่มนิ่มช้อนสายตามองคนพี่ เชนนิ่งไปเพราะกำลังหาวิธีปฏิเสธที่นุ่มนวลที่สุด เขามองว่าน้องเป็นผู้หญิง จะให้มาช่วยอาบน้ำให้คงไม่ค่อยเหมาะแน่ๆ



“เดี๋ยวพี่เปิดน้ำให้ แล้วจะรออยู่หน้าห้องน้ำ ถ้าหนู…”



“หนูอยากให้พี่เชนอาบให้ หนูเจ็บแผลอยู่นะ” เด็กเอาแต่ใจไม่ยอม ดื้อจะให้พี่เขาช่วยอาบให้ได้ เชนถอนหายใจพลางนั่งยองๆ ลงหน้าอ่างอาบน้ำ



“พี่เป็นผู้ชาย ส่วนหนูเป็นผู้หญิง อาบน้ำด้วยกันไม่ได้นะคะ”



“ไม่เป็นไร หนูอนุญาต”



เชนแทบจะกุมขมับ นุ่มนิ่มบทจะดื้อก็ดื้อมากอย่างที่เห็น ไม่พูดเปล่ายัยหนูยังทำท่าจะถอดเสื้อออกจนเขาต้องรีบจับมือไว้แทบไม่ทัน



“นุ่มนิ่ม อย่าดื้อ”



“หนูไม่ดื้อ พี่เชนรังเกียจหนูเหรอ” ดวงตาสวยเศร้าลง น้องกำลังจะเข้าใจผิดไปกันใหญ่เชนเลยต้องรีบปฏิเสธว่าไม่ใช่ เพราะไม่อย่างนั้นคงโดนงอนอีกแน่ คดีเก่ายังไม่ทันจะได้เคลียร์กันดีเลย



“ไม่ใช่แบบนั้น พี่แค่…”



“พี่เชนบอกว่าหนูเป็นน้องสาวไม่ใช่เหรอคะ พี่น้องอาบน้ำให้กันไม่เป็นไรหรอก” ยัยตัวเล็กพูดขัดเสียทุกอย่าง เชนถอนหายใจเพราะไม่รู้จะเถียงยังไงดีแล้ว



หรือจะคิดว่าอาบน้ำให้น้องชายดี เพราะถึงยังไงร่างกายของนุ่มนิ่มก็ยังเป็นผู้ชายอยู่ อะไรๆ ก็มีเหมือนกัน คงไม่แย่เท่าไหร่



“ก็ได้ค่ะ หนูถอดเสื้อผ้าออกสิ”










แต่เชนคิดผิดมหันต์ ถ้ารู้ว่าจะเป็นแบบนี้เขาจะไม่ใจอ่อน จะปล่อยให้น้องอาบน้ำเองส่วนตนเองไปรออยู่ข้างนอกดีกว่า



ดีกว่าต้องทนมองร่างกายสวยๆ ที่เปลือยเปล่า แถมยังมีส่วนเว้าส่วนโค้งชวนให้ละสายตาไม่ได้



เขาควรจะรู้ได้แล้วว่านุ่มนิ่มแทบจะไม่มีส่วนไหนที่เหมือนผู้ชายเลย ยกเว้นอวัยวะด้านล่างที่บอกถึงเพศสภาพที่แท้จริง



เชนพยายามเลี่ยงเพราะรู้ว่ามันจะเกิดอะไรขึ้นถ้าเขาอยู่กับน้องในสภาพล่อแหลม ครั้งก่อนที่เราอยู่ในห้องน้ำด้วยกันสองต่อสองมันเลยเถิดไปถึงไหนต่อไหน



เหตุการณ์ซ้ำรอยเดิมเหมือนอย่างครั้งนั้นไม่ควรเกิดขึ้นอีกเพราะนุ่มนิ่มบอบช้ำจากเรื่องเมื่อคืนมากพออยู่แล้ว เขาไม่อยากฉวยโอกาสกับน้องในตอนที่อีกฝ่ายยังไม่พร้อม



แต่นุ่มนิ่มไม่ยอมให้ความร่วมมือเอาเสียเลย ยัยหนูถอดเสื้อผ้าออกจากร่างกายจนหมดและยืนขึ้นด้วยสภาพที่ล่อนจ้อน ผมยาวๆ ปิดลงมาจนถึงหน้าอกแต่ไม่มากพอที่จะรอดพ้นจากสายตาเขาไปได้



เขาไม่ใช่คนดีนัก ข้อนี้เชนรู้ตนเองดี เพราะไม่อย่างนั้นคงไม่จ้องมองน้องด้วยสายตาที่เขาเองก็รู้ว่ามันโลมเลียขนาดไหน



ยัยหนูไม่สะทกสะท้านต่อสายตาของเขา ราวกับอยากจะยั่วยวนให้เส้นความอดทนขาดผึง มือเล็กรวบผมไปข้างหลัง เปิดเผยหน้าอกขาวเนียนที่ประดับด้วยเชอร์รี่เม็ดน้อยให้เขาเห็นอย่างชัดเจน



“พี่ขา หนูอยากอาบน้ำแล้ว” เชนหลุดจากภวังค์เมื่อได้ยินน้องเรียก เขาเปิดน้ำใส่อ่างปล่อยให้ระดับน้ำค่อยๆ เพิ่มสูงขึ้นทีละนิด มือหนาดันไหล่ของนุ่มนิ่มให้นั่งลง พอน้ำเริ่มเต็มอ่างและตีฟองจนขึ้นฟูยัยตัวเล็กก็โผล่พ้นผิวน้ำขึ้นมาแค่ร่างกายช่วงบน



เชนเป่าปากอย่างโล่งอก อย่างน้อยก็ปลอดภัยไปได้เปราะหนึ่ง เขาจะทำเป็นไม่มองหน้าอกหน้าใจของน้องที่ลอยเด่นอยู่ตรงหน้า ถึงจะอยากขยำแรงๆ สักทีสองทีก็เถอะ



“พี่เชน”



วันนี้เจ้าตัวแสบขยันเรียกเขาจริงๆ แถมยังเรียกด้วยน้ำเสียงที่แปลกไปจากทุกวัน ราวกับจะอ้อนไม่มีผิด เชนขานรับในลำคอพลางช่วยถูตัวให้น้องด้วยฟองน้ำนิ่มๆ



“หนูขอโทษนะ” นุ่มนิ่มช้อนสายตามองพี่เขา มือหนาที่ถูฟองน้ำไปตามลาดไหล่ขาวเนียนชะงักเล็กน้อย เชนยิ้มให้น้องแล้วถาม



“ขอโทษเรื่องอะไรคะ”



“เรื่องรูปถ่าย…ลูกสาวของพี่เชน” เสียงหวานเบาลงอย่างรู้สึกผิดในประโยคหลัง น้องคิดว่าพี่เชนต้องเสียใจแน่ที่กรอบรูปตกลงมาแตก พอมาคิดดูแล้วพี่เขาก็ไม่ได้ผิดสักหน่อยที่ไม่บอก มันคงจะเป็นเรื่องส่วนตัวที่น้องไม่จำเป็นต้องรู้



เชนมองใบหน้าหวานที่เศร้าลงแล้วใจเสีย เขาไม่ชอบเห็นน้องเป็นแบบนี้เลย นุ่มนิ่มเป็นเด็กที่เหมาะกับรอยยิ้มสดใสมากที่สุด



“ไม่เป็นไร หนูไม่ได้ตั้งใจนี่คะ ใช่ไหม” มือหนาจับแก้มน้อง ลูบเบาๆ อย่างปลอบโยน นุ่มนิ่มพยักหน้าเอียงแก้มแนบกับฝ่ามือของพี่เขา ฟองน้ำหล่นไปโดยไม่รู้ตัว กลายเป็นมือของเชนที่ลูบไปตามไหล่เล็ก



ผิวของน้องทั้งเนียนและนุ่มนิ่มสมชื่อ เชนจูบที่แก้มสีระเรื่ออย่างทะนุถนอม ในขณะที่มือเลื่อนต่ำลงมาจนถึงหน้าอกเล็ก นุ่มนิ่มขยับขาจนได้ยินเสียงน้ำกระฉอกเพราะความรู้สึกวาบหวามที่เริ่มก่อตัวขึ้น



พี่เขาไม่ได้วางมือไว้ที่หน้าอกเฉยๆ แต่ยังบีบอย่างไม่เบานักจนเนื้อเนินอกปลิ้นออกมาตามร่องนิ้ว



“หนูน่ารักจังเลย” เชนบอกชิดริมฝีปากเล็กส่วนมือยังไม่ผละจากหน้าอกของน้อง นิ้วยาวสะกิดจุกนมสีหวานจนนุ่มนิ่มสะดุ้ง คนตัวเล็กได้แต่ร้องครางในลำคอเพราะโดนจูบปิดปากอยู่



มือหนาอีกข้างขยับลงมาใต้น้ำ สัมผัสกับส่วนน่ารักของน้องอย่างเบามือ นุ่มนิ่มจิกเล็บลงกับแขนแกร่งเพื่อระบายความอึดอัด ยิ่งพี่เชนขยับมือเร็วขึ้น ความอึดอัดยิ่งเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ



แต่เชนกลับหยุดการกระทำดื้อๆ เขาเปิดน้ำสะอาดเพื่อล้างตัวให้น้อง ลูบมือไปทั่วร่างขาวเนียนสร้างความทรมานให้แก่นุ่มนิ่มจนหลุดเสียงครางออกมาหลายครั้ง



“พี่เชน อ๊ะ…”



“ล้างตัวก่อนนะคะ ถ้าแผลหนูเปียกน้ำนานเกินไปมันจะอักเสบ” เชนเปิดน้ำอุ่นล้างฟองสบู่ออกจากร่างเปลือยเปล่าของน้อง ขัดถูทุกซอกทุกมุมไม่เว้นแม้แต่ส่วนอ่อนไหวที่เริ่มมีปฏิกิริยาสู้มือเขา



เขามองใบหน้าแดงก่ำของน้องแล้วเอ็นดู แต่ในขณะเดียวกันนุ่มนิ่มในตอนนี้ก็น่าแกล้งมากเหมือนกัน น่าแกล้งให้ร้องไห้แล้วร้องขอว่าอยากให้เขาทำอะไร



พอล้างตัวเสร็จเชนก็อุ้มน้องมาวางที่เตียง เขาทำท่าจะหันไปเลือกเสื้อผ้าแต่นุ่มนิ่มก็ดึงชายเสื้อเปียกๆ ของเขาไว้



“พี่เชน…”



เชนเลิกคิ้วมองยัยหนูที่หน้าแดงตัวแดง คงจะเป็นเพราะเขิน ดวงตาสวยมีน้ำตาคลอ ปากเบะๆ เหมือนจะร้องไห้ มองยังไงก็น่ารังแก



“ว่าไงคะ”



“หนูปวดตรงนี้” น้องหลุบมองส่วนน่าอายของตนเองที่เปียกฉ่ำ เชนคุกเข่าลงบนพื้นตรงหน้า แกล้งถามราวกับว่าไม่รู้



“แล้วอยากให้พี่ทำอะไร”



“โอ๋หนู”



ให้ตายเถอะยัยตัวแสบ พูดแบบนั้นด้วยน้ำเสียงอ้อนๆ แล้วใครจะไปทนไหวกัน เชนแทบอยากถอดหน้ากากพี่ชายที่แสนดีออกเสียตอนนั้นและโอ๋น้องให้สมใจอยาก










การโอ๋ของพี่เชนอันตราย ทำเอาน้องหายใจไม่ทั่วท้อง นุ่มนิ่มตัวสั่นอยู่ภายใต้ร่างหนาที่บีบเค้นไปทั่วร่าง ความอึดอัดถูกพี่เขาช่วยปลดปล่อยให้แล้วรอบหนึ่งก่อนหน้านี้ นุ่มนิ่มอายจนแทบแทรกแผ่นดินหนีเพราะปล่อยออกมาเต็มๆ ปากของพี่เชน



นุ่มนิ่มเคยโดนพี่เชนกอดมาหลายครั้ง เราเคยสัมผัสกันไปถึงไหนต่อไหน แต่ไม่เคยมีครั้งไหนเลยที่จะลึกซึ้งถึงขนาดนี้



น้องแทบจะขาดใจ ตั้งแต่ปลายลิ้นพี่เขาเลียไปทั่วยอดอก ก่อนที่ริมฝีปากหนาจะดูดแรงๆ จนเกิดเสียง มันทำให้เสียวในท้องน้อย



“อ๊ะ…อื้อ” มือเล็กกดหัวของอีกฝ่ายให้จมไปกับอกยิ่งขึ้น นุ่มนิ่มแอ่นหน้าอกเข้าหาโพรงปากร้อนไม่หยุด พี่เชนก็ดูดเลียจุกนมเล็กๆ ไม่หยุดราวกับว่าอร่อยนักหนาเช่นกัน



นุ่มนิ่มถูกสัมผัสไปทั่วทุกตารางนิ้วบนร่างกาย ริมฝีปากของพี่เชนร้ายกาจ ไม่ว่าจะลากผ่านตรงไหนก็ทำเอาสะท้านไปหมด และน้องถึงกับดิ้นพล่านตอนที่คนอายุมากกว่าขยับลงไปใช้ลิ้นกับช่องทางเร้นลับด้านหลัง



ลิ้นเปียกๆ ปาดเลียซ้ำไปมาจนนุ่มนิ่มรู้สึกแฉะไปหมด มือไม้อยู่เฉยไม่ได้ต้องทึ้งผ้าปูที่นอนจนยับย่น



“พี่…อ๊า…พี่เชน อ๊ะ…ไม่เอา” ดวงตาสวยเบิกกว้างในเมื่อรู้สึกได้ถึงลิ้นนุ่มที่ค่อยๆ แทรกเข้ามาข้างใน ตรงนั้นของนุ่มนิ่มคับตึงเพราะไม่เคยถูกขยับขยายมาก่อน แม้กระทั่งนิ้วของตนเองน้องยังไม่เคยใส่เข้าไป



แต่ตอนนี้ข้างหลังกำลังถูกทำให้นุ่มลงด้วยลิ้นของพี่เขา หัวใจของนุ่มนิ่มเต้นแรงเหมือนจะทะลุออกมาข้างนอก ทั้งตื่นเต้นและเสียวซ่านไปพร้อมๆ กัน



เชนผละออกมาหลังจากทำให้ช่องทางนั้นคุ้นชินกับสัมผัสพอสมควรแล้ว เขากอดน้องไว้ด้วยแขนข้างเดียวพร้อมทั้งก้มลงมาจูบเด็กที่มองปราดเดียวก็รู้ว่าทั้งตื่นเต้นและกลัว ฟันคมกัดริมฝีปากแดงเบาๆ เป็นครั้งสุดท้ายก่อนจะเปลี่ยนมาจูบหน้าผากเนียน



“ไม่ต้องกลัวนะคะ พี่จะทำเบาๆ” เชนไม่ใช่คนดีถึงขนาดจะหยุดกลางคัน เพราะเขาเองก็จะทนไม่ไหวแล้วเหมือนกัน นุ่มนิ่มก็ไม่ได้มีท่าทีต่อต้าน เพียงแค่กลัวตามประสาคนที่ยังไม่เคยเท่านั้น



นิ้วยาวสอดเข้ามาในปากเล็กให้น้องดูดเลีย สีหน้าของนุ่มนิ่มตอนกำลังใช้ลิ้นเลียนิ้วเขาช่างเร้าอารมณ์จนเผลอกดนิ้วลงกับลิ้นของน้องแรงๆ ยัยตัวเล็กมองค้อนเพราะเกือบสำลัก เชนหัวเราะเบาๆ และดึงนิ้วที่เปียกชุ่มได้ที่แล้วออกมา



“อย่าเกร็งนะคนเก่ง” เขาบอกแล้วค่อยๆ กดนิ้วเข้าไปในช่องทางเล็ก ถึงจะบอกแบบนั้นแต่นุ่มนิ่มก็เผลอเกร็งด้วยความตกใจอยู่ดี ต้องหอมแก้มจูบหน้าผากปลอบกันยกใหญ่



“พี่เชน…เจ็บ” นุ่มนิ่มทำหน้าเหมือนจะร้องไห้ มันเป็นความเจ็บอย่างที่ไม่เคยรู้จักมาก่อน จุกเสียดและตึงๆ ตรงข้างล่าง ยิ่งพี่เขาเริ่มขยับนิ้วยิ่งรู้สึกแปลกๆ



“เพิ่งจะนิ้วเดียวเอง ทนหน่อยนะคะ” เชนขยับนิ้วช้าๆ เป็นการขยายช่องทางคับแคบให้พร้อมกว่าเดิม ผนังอ่อนนุ่มรัดนิ้วเขาแน่นจนขยับแทบไม่ได้ พอใส่นิ้วที่สองเข้าไปน้องก็เริ่มดิ้นและถดสะโพกหนี



“อื้อ…หนูเจ็บ”



“ทนหน่อย แป๊บเดียวค่ะ หายใจลึกๆ” เชนกล่อม จูบริมฝีปากบวมเจ่อซ้ำๆ พร้อมทั้งขยับนิ้วเร็วขึ้น ใช้โอกาสตอนที่น้องกำลังเคลิ้มไปกับรสจูบเพิ่มนิ้วที่สามเข้าไปติดๆ เขารับรู้ถึงแรงบีบรัดที่เพิ่มมากขึ้น



นุ่มนิ่มบริสุทธิ์และไม่เคยผ่านมือใครมาก่อน เขาเป็นคนแรกที่กำลังจะได้เข้าไปในตัวน้อง แค่คิดส่วนกลางลำตัวก็ปวดหนึบจนแทบจะทนไม่ไหว



คนตัวเล็กพยายามหายใจเข้าลึกๆ ตามที่อีกฝ่ายบอก ความเจ็บเริ่มแทนที่ด้วยความกระสัน พี่เชนขยับนิ้วเร็วขึ้นก่อนจะดึงออกไป ทิ้งให้ช่องทางที่เริ่มขยายอ้าวูบโหวง



ดวงตาสวยปรือมองพี่เขาที่เอี้ยวตัวไปเปิดลิ้นชักข้างเตียง ใบหน้าหวานร้อนผ่าวมองพี่เชนกำลังสวมเครื่องป้องกันลงกับแท่งเนื้อใหญ่ที่แข็งเต็มที่ มันขยายเหยียดยาวจนน่ากลัวว่าจะเข้ามาในตัวน้องไม่ได้



“เป็นของพี่นะคะนุ่มนิ่ม” เสียงทุ้มทรงเสน่ห์กระซิบชิดริมฝีปาก จูบน้องอีกครั้งพร้อมๆ กับที่กดส่วนหัวของแท่งเนื้อเข้ามาช้าๆ การสอดใส่เป็นไปอย่างยากลำบากเพราะขนาดตัวที่ต่างกันค่อนข้างมาก



นุ่มนิ่มตัวเล็กมาก ใส่เข้าไปแค่ส่วนหัวก็แน่นจนแทบจะไปต่อไม่ไหว แต่น้องพยายามช่วยเขาด้วยการผ่อนลมหายใจเพื่อให้แรงบีบรัดเบาลง จนในที่สุดเชนก็สามารถพาตนเองฝ่าความคับแน่นเข้าไปได้มากขึ้น



“คนเก่ง อืม…เก่งมากค่ะ” เขาชมอย่างเอาใจ ทอดสายตามองร่างขาวจัดใต้ร่างที่แดงเรื่อไปทั้งตัว นุ่มนิ่มนอนอ้าขากว้างโดยมีแท่งเนื้อของเขากำลังคืบคลานเข้าไปในร่างกาย



ผิวขาวๆ ตัดกับลำร้อนใหญ่โตสีน้ำตาลอ่อนทำให้เชนยิ่งมีอารมณ์ เขาบีบขยำหน้าอกน้องและกระแทกเข้าไปจนสุดในตอนนั้น



“อ๊า!” เสียงหวานร้องลั่นด้วยความเจ็บ นุ่มนิ่มถึงกับน้ำตาไหลจิกเล็บฝังบนไหล่กว้างเต็มแรง เจ็บเหมือนตัวจะหักตอนพี่เชนเข้ามาจนสุดความยาว ความอึดอัดกระจายไปทั่วท้องน้อย พี่เขารู้ว่าน้องเจ็บถึงได้จูบปลอบอยู่แทบจะตลอดเวลา



เชนยังไม่ขยับ เขาแช่ค้างไว้แบบนั้นรอให้น้องปรับตัวได้ ต้องสอนกันอีกเล็กน้อยเพราะนุ่มนิ่มไม่รู้วิธีการหายใจขณะถูกสอดใส่ ถ้าไม่ผ่อนคลายเข้าไว้ก็จะยิ่งเจ็บ



“ไหวไหมคะ” เขาถามด้วยความเป็นห่วง เช็ดเหงื่อที่ผุดซึมบนหน้าผากเนียนอย่างเบามือ นุ่มนิ่มมองสบตากับคนพี่แล้วพยักหน้า



“ไหว…ไหวค่ะ”



“งั้นพี่ขยับแล้วนะ” แขนแกร่งช้อนแผ่นหลังบางขึ้นมากอดไว้และเริ่มขยับช้าๆ ในตอนแรกยังฝืดเคืองจนขยับลำบาก แต่หลังจากนั้นก็คล่องลื่นขึ้นเพราะนุ่มนิ่มตอบรับเขาเป็นอย่างดี



“อื้อ…อ๊า…มันลึก…อ๊ะ…ลึกจัง” คนตัวเล็กผวากอดอีกฝ่ายไว้แน่น ตัวสั่นคลอนไปตามแรงกระแทก ทุกการขยับของเชนส่งผลให้ส่วนหัวมนเบียดบี้กับจุดกระสันภายใน มันลึกจนทำให้นุ่มนิ่มรู้สึกดีแต่ก็ทรมานเช่นกัน



ครั้งแรกที่ลึกซึ้งทำให้เด็กน้อยที่ไร้เดียงสาแทบจะถึงจุดหมายเสียเดี๋ยวนั้น แท่งเนื้อเล็กสั่นระริกเสียดสีกับหน้าท้องแกร่ง



เชนรวบผมยาวของน้องไปข้างหลัง กดจูบที่ลำคอขาวพลางเล่นกับหน้าอกนูนอย่างเพลิดเพลิน ทั้งสะกิดและบี้ปลายนิ้วกับยอดอกเต่ง



“นุ่มนิ่ม”



“อ๊ะ…ขา” น้องขานรับด้วยดวงตาเหม่อลอย บทรักเร่าร้อนกำลังทำให้นุ่มนิ่มมัวเมา ขยับสะโพกไปตามแรงกระแทกของร่างด้านบน



“ข้างในของหนูเหมือนผู้หญิงเลยค่ะ รัดพี่แน่นมาก” เชนพูดถ้อยคำลามก แรงตอดรัดยิ่งมากขึ้นเพราะคำพูดของเขา นุ่มนิ่มซบหน้าลงกับอกกว้างด้วยความเขิน



เชนกอดน้องไว้ในอ้อมแขนอย่างทะนุถนอม พยายามจะไม่รุนแรงจนเกินไป แต่บางครั้งก็ยังเผลอทำแรงจนน้องร้องบอกว่าเจ็บ นุ่มนิ่มไวต่อความรู้สึกจนเสร็จออกมาหลังจากโดนเขาขยับเข้าใส่อีกแค่ไม่กี่ครั้ง



“ฮื่อ…” ร่างเล็กๆ กระตุกเกร็งอยู่กับอกเขา แท่งเนื้อขนาดน่ารักพ่นน้ำออกมาไม่หยุดจนเลอะเทอะ



และแรงบีบรัดถี่ๆ จากช่องทางนิ่มหลังจากที่น้องเพิ่งเสร็จทำให้เชนทนไม่ไหวเช่นกัน เขาแตกพรูออกมาเต็มถุงยาง มากมายกว่าทุกครั้งที่ทำด้วยมือของตนเอง



พอหมดแรงยัยหนูก็ตัวอ่อนปวกเปียก เชนปล่อยให้น้องทิ้งตัวลงกับเตียง ดวงตากลมโตเริ่มไม่โฟกัสภาพตรงหน้า กระพริบช้าๆ ใกล้จะหลับเต็มที



เชนมองท่าทางนั้นอย่างเอ็นดู เขาจูบหน้าผากน้องซ้ำๆ หัวใจพองโตอย่างบอกไม่ถูก นานมากแล้วที่ไม่ได้รู้สึกแบบนี้










ริมฝีปากหนาจูบไปตามไหล่เปลือยเปล่าของน้องอย่างรักใคร่ เชนแทบไม่อยากผละจากไปไหนถึงน้องจะหลับอยู่แต่เขาก็เต็มใจที่จะเฝ้า จนนุ่มนิ่มรู้สึกตัวหลังจากหลับไปราวๆ หนึ่งชั่วโมง ร่างใต้ผ้าห่มขยับตัวเล็กน้อยก่อนจะลืมตาขึ้น พอเห็นหน้าเขาน้องก็เบะปากทำหน้าเหมือนจะร้องไห้



“พี่เชน…”



“ขาคนดี เป็นอะไรคะ” เชนจูบหน้าผากน้อง ถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน นุ่มนิ่มก้มมองใต้ผ้าห่มและช้อนสายตามองด้วยนัยน์ตาฉ่ำน้ำ



“หนูเจ็บ” เด็กน้อยงอแงเพราะรู้สึกไม่สบายตัว ปวดเมื่อยและยังเจ็บมากๆ ตรงข้างล่าง ขนาดหลับไปแล้วตื่นมายังเจ็บอยู่เลย แถมยังเจ็บมากกว่าเดิมเสียอีก



มือเล็กตีเข้าที่อกกว้างอย่างโกรธเคือง เพราะพี่เชนนั่นแหละทำให้น้องเจ็บ บอกให้ทำเบาๆ แต่ไม่ยอมฟังกันเลย



“พี่แกล้งหนู”



“หนูอยากให้พี่โอ๋ พี่ก็โอ๋แล้วไงคะ” เชนจับมือเล็กขึ้นมาจูบ เขาน่ะพยายามอ่อนโยนกับน้องอย่างที่สุดแล้ว แต่นุ่มนิ่มยังเด็กและตัวเล็กมาก ต่อทำออมแรงยังไงก็ต้องเจ็บอยู่ดี เขาเลยไถ่โทษด้วยการคอยดูแลน้อง เพราะน่าจะเดินลำบากไปสักพักเลย



“ไม่ใช่โอ๋แบบนี้ซี่ หนูหมายถึงเป่าเพี้ยง” นุ่มนิ่มทำหน้างอใส่พี่ ที่บอกว่าให้โอ๋หมายถึงว่าให้กอดโอ๋หรือไม่ก็เป่าเพี้ยงๆ ให้แบบที่คุณยายทำ แต่พี่เชนกลับทำเกินหน้าที่ไปถึงไหนต่อไหน



“เสียใจไหมคะ” เชนกอดน้องให้นั่งพิงอก เกยคางบนไหล่เล็กแล้วถามต่อ



“หนูเสียใจหรือเปล่าที่เป็นของพี่”



นุ่มนิ่มเงยหน้าขึ้นมองก่อนจะส่ายหน้า น้องไม่เสียใจเลยสักนิด ชอบพี่เชนอยู่แล้วนี่นา แค่ไม่ค่อยชอบให้พี่เขากอดเพราะมันเจ็บเฉยๆ



“เจ็บมากไหมคะ ขอพี่ดูหน่อย” เชนดึงผ้าห่มออกและจับน้องให้นอนคว่ำพาดบนตัก นุ่มนิ่มดิ้นเพราะตกใจ แต่พอดิ้นยิ่งทำให้เจ็บกว่าเดิมเลยได้แต่นอนเฉยๆ หน้าร้อนไปหมดตอนที่มือหนาสัมผัสลงที่บั้นท้าย



เชนแหวกก้อนเนื้อนุ่มๆ ออกจากกันจนเห็นช่องทางที่บวมแดงเล็กน้อย โชคดีไม่ถึงกับฉีกขาดแต่น้องคงเจ็บอยู่ไม่น้อย เขาโกรธตนเองหน่อยๆ ที่เผลอรุนแรงกับน้องในบางครั้ง



“อื้อ…พี่เชน” นุ่มนิ่มยกมือปิดหน้าด้วยความเขินปนเสียววาบ เพราะพี่เขาแตะนิ้วลงมาที่ปากทางที่ยังไวต่อความรู้สึกอยู่



“มันบวมนิดหน่อย แต่ทายาก็หาย” เชนปล่อยน้องลง เจ้าตัวเล็กรีบมุดกลับเข้าไปใต้ผ้าห่ม โผล่ออกมาแค่ตากลมๆ



“หนูเขิน”



“พี่รู้ค่ะ แก้มแดงไปหมดแล้ว” คนเป็นพี่หัวเราะอย่างเอ็นดูพลางบีบแก้มนิ่ม ก่อนจะมองนาฬิกาที่บอกเวลาเกือบบ่ายสองโมงเข้าไปแล้ว



“หิวไหมคะนุ่มนิ่ม ตั้งแต่เช้าหนูยังไม่ได้กินอะไรเลย”



“หิวค่ะ อยากกินข้าวไข่เจียว” ยัยหนูบอกเมนูให้เสร็จสรรพ เชนพยักหน้าและก้าวลงจากเตียงโดยที่ใส่กางเกงวอร์มสีเทาขายาวตัวเดียว



“งั้นเดี๋ยวพี่ไปทำแล้วจะเอาเข้ามาให้นะคะ”



“หนูออกไปกินข้างนอกก็ได้ แต่ขอแต่งตัวแป๊บหนึ่ง”



เชนรับคำและเดินออกจากห้องมาก่อน ปล่อยให้น้องจัดการทำธุระส่วนตัว ไม่บ่อยนักที่เชนจะเข้าครัวทำอาหารเอง ชีวิตของเขารีบเร่งในทุกๆ วัน เลยพึ่งอาหารแช่แข็งหรือไม่ก็ทานอาหารที่ร้านเสียเป็นส่วนมาก



ข้าวไข่เจียวของเขาจะออกมารสชาติแย่หรือเปล่าก็ไม่รู้ แต่จะพยายามสุดฝีมือเพื่อน้องสาวที่เพิ่งเลื่อนสถานะเป็นอย่างอื่นมาหมาดๆ



เชนวางจานข้าวไข่เจียวหน้าตาน่าทานไว้ที่โต๊ะอาหาร ก่อนจะเดินมาล้างมือเพราะได้ยินเสียงเคาะประตู เขาหยิบเสื้อยืดที่พาดอยู่ที่โซฟามาสวมและเดินมาเปิดประตู



เขาชะงักไปเล็กน้อยเมื่อเห็นว่าคนที่ยืนอยู่หน้าห้องเป็นใคร นารากอดอกมองเขาด้วยสายตาไม่พอใจเท่าไหร่นัก ราวกับว่าเธอกำลังหงุดหงิด



“ฉันโทรหาคุณเป็นสิบๆ สายแต่คุณไม่รับ ทำอะไรอยู่คะ” นาราถามเสียงห้วน เชนยังไม่ทันได้ตอบเธอก็พาตนเองเข้ามาในห้องเสียก่อน



หญิงสาวถือวิสาสะนั่งลงที่โซฟา ท่าทางอารมณ์ไม่ดีอย่างเห็นได้ชัด แต่วันนี้เชนยังไม่พร้อมรับแขก เขากำลังจะบอกให้เธอกลับไปก่อน



“นารา วันนี้ผมไม่สะดวก ถ้าคุณมีธุระค่อยคุยกันวันหลังได้ไหม” เชนบอก ถึงแม้ว่าอาจจะเป็นการเสียมารยาท แต่ถ้านุ่มนิ่มเจอนาราเขากลัวว่าน้องจะคิดมากอีก เขายังไม่ได้เล่าเรื่องนาราให้น้องฟัง ลำพังแค่เรื่องของหนูนาคนเดียวยังทำให้เกิดเรื่องใหญ่โตได้เลย



“ฉันจะคุยวันนี้ ถ้าคุณ…”





“พี่เชนขา”



เสียงของนารากลืนหายกลับไปในลำคอเมื่อเสียงใสที่ไม่คุ้นหูดังขึ้น เธอหันมองตามเสียงนั้นก่อนจะขมวดคิ้วเมื่อเห็นเด็กผู้หญิงตัวเล็กที่เพิ่งเดินลงมาจากชั้นลอย ซึ่งข้างบนนั่นเป็นห้องนอนของเชน



สายตาไม่เป็นมิตรถูกส่งมาให้นุ่มนิ่มอย่างปิดไม่มิด พอได้รับสายตาแบบนั้น คนตัวเล็กก็รีบเข้ามาเกาะแขนพี่เชน มองผู้หญิงแปลกหน้าด้วยสายตาไม่ชอบเช่นเดียวกัน



“คนนี้ใครเหรอคะ” มือเล็กเกาะแขนพี่เขาไว้แน่น รู้สึกไม่ถูกชะตากับพี่สาวคนสวยอย่างบอกไม่ถูก หน้าตาก็ออกจะสวยแต่ทำไมถึงมองน้องด้วยสายตาน่ากลัวแบบนั้น



“นาราเป็น…”



“พี่เป็นแฟนเชนค่ะ” นารายิ้มหวาน รีบตอบก่อนที่เชนจะทันได้พูดจบ



นุ่มนิ่มกัดปากฉับ มองหน้าพี่เชนสลับกับพี่สาวแปลกหน้า ความไม่พอใจเล็กๆ ก่อตัวขึ้นจนเผลอกำมือเข้าหากัน



น้องไม่ชอบเลย ไม่ชอบพี่สาวคนนี้จริงๆ นะ!






TBC.




เรียบร้อยโรงเรียนอิพี่เชนจนได้ รูกแม่ /โทรหาตำหนวด
#เรื่องของหนูนิ่ม

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 17-02-2019 23:55:44 โดย carpe_diem »

ออฟไลน์ TheWanFah

  • ความใกล้ชิด บางครั้ง ทำให้เราเผลอคิดไปเอง
  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1181
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +29/-1
คุกนะคะพี่เชน 55
เรื่องเดิมยังไม่ทันเคลียร์ ก็มีเรื่องใหม่เข้ามาแล้ว

ออฟไลน์ TheDoungJan

  • —☁gtrsrist
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 778
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-0
จะงอนแล้วมีโอ๋ๆๆกันอีกหรอ พอเถอะ อิพี่เชนน เรื่องเก่าพึ่งเคลียร์เสร็จเรื่องใหม่มาต่อคิวรอแล้ว

ออฟไลน์ คุณซี

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 206
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +3/-0
สงสารน้องงง น้องก็คือสไตล์เด็กชนบทอยู่กะยายใสๆโดนหนุ่มกรุงเทพแบบพี่เชนหลอกลวง!! ทีมน้อง!! พี่เชนควรจะเคลียตัวเองก่อนทีาจะมาโอ๋น้อง!!!

ออฟไลน์ ❣☾月亮☽❣

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7327
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +262/-6
โดนล่อลวงแบบเป็นซีรี่

ออฟไลน์ aiyuki

  • รักแท้ไม่แบ่งแม้เพศพันธุ์
  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3394
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +133/-6
น้องงงง ไม่น้าา อิพี่ทำน้องได้ไง ตัวเองมีแฟนอยู่แล้ว

ออฟไลน์ Funnycoco

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 151
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2/-0
เอ็นดูน้อง เสร็จพี่มันจนได้ :-[

ออฟไลน์ ืniyataan

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2827
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +62/-1
เรื่องเก่ายังไม่ทันหาย เรื่องใหม่มาอีกแล้ว  :ruready

ออฟไลน์ Majariga

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 228
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
โกธรพี่เชนได้ไหมเนี่ย เธอกินน้องไปแล้วววว :hao7: :hao7:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ HappyYaoi

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 184
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
พี่เชนว้อยยย คุกกกกก

ออฟไลน์ manami1155

  • ~I Still Love You~
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1805
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +99/-1
หนูนิ่มลูกกกกกกกกกกก
อยากให้พี่เค้าโอ๋ เปนงัยละ
พี่เค้าโอ๋หนูทั้งคืนเลยลูกเอ๋ยยย

พี่เชนนิก้น่าตี
น้องให้แค่โอ๋แต่คุณพี่โอ๋แบบไหนกันคะ
ถ้าไม่เหนว่าน้องก้สมยอมนิจะแจ้งความละนะ

เรื่องฟงเรื่องแฟนนี้ก้รีบเคลียร์ด้วยค่ะคุณพี่
อย่าให้น้องเสียใจอีกนะ
ถ้าทำน้องเสียใจอีกจะยกให้คุณตำหนวดไปดูแลแทนละ

ออฟไลน์ Snowermyhae

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4377
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +90/-6
ความวัวยังไม่ทันหาย อีกความนึงก็มาแล้ว โกรธเยอะๆเลยหนูนิ่ม อย่าใจอ่อน !!

ออฟไลน์ tixjubz

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 19
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
หนูนิ่มลูกกกก พี่เชนไม่ใช่คุณยาย แต่เป็นภัยสังคมนะรู้กกกกก 55555

ออฟไลน์ nofsnof

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 355
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2/-1
พี่เชนเก่งมากก สามารถเรียกหาคุกและหาเรื่องได้ในตอนเดียว
 :m31: :m16: :m31:

ออฟไลน์ mybear_sr

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 260
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +8/-0
เพิ่งได้มาอ่านอีกครั้งหลังจากที่หยุดไปนาน อยากจะสมน้ำหน้าอิพี่เชน5555555 เรื่องเก่าก็ยังไม่เคลียร์แต่ได้กินน้องไปแล้ว หมั่นไส้! ยัยหนูนิ่มลูกกกก ทำไมหนูไม่หวงตัวกับพี่มันบ้างคะ เดาว่านาราคือพี่สาวต่างพ่อของน้อง จริงๆอยากให้เคลียร์เรื่องความคิดเชนอย่างนึงว่า หนูนิ่มไม่ใช่หนูนา เชนจะเอาลูกกับเมียมาปนกันไม่ได้ ใช่ว่าหนูนาเป็นแบบนี้แล้วเด็กทุกคนต้องเป็นเหมือนกัน แล้วก็ขอซื้อคำว่าน้องสาวไปทิ้งงงง ถ้าตอนหน้ายังพูดคำว่าน้องสาวให้น้องได้ยินอีกจะทุบๆๆๆๆๆ ดินคือสามีเก่าหรือแฟนเก่านารานะๆๆๆ แงง ติดยัยหนูนิ่มเข้าแล้ว ชอบตั้งแต่ตอนเรื่องสั้นเพราะเสียเลือดเยอะดี555555 คนเขียนแต่งนิยายน้วยๆเก่งจังค่ะ นุ่มนิ่มตั้งแต่เรื่องก่อนจนเรื่องนี้ นวลไปหมด ดีต่อใจจจจจจจ

ออฟไลน์ piiya

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 66
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-2
แกนี่มันจริงๆเลยนะอีตาพี่เชน คดีเยอะ :katai1:

ออฟไลน์ sailom_orn

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 681
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +8/-0
 :serius2: เชนจะทำให้น้องเสียใจอีกแล้วหรอ

ออฟไลน์ Veesi3

  • coHon3 {ต้นฝ้าย}
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 889
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +33/-1
โอ้ยยยยยยย ยัยคนนี้อีกแล้ว

ออฟไลน์ oohsg94

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 49
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
พี่เชนไปจัดหารแม่ตัวดีก่อนเลยนะคะ สงสารหนูนิ่ม แงแง นาราเธอก็เหลือเกิน!! หมั่นไส้!!

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ ตัวยุ่ง

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 28
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
ดึงยัยหนูมาซ่อนไว้ข้างหลัง ส่วนอิพี่เชนนั้น รีบไปเคลียกะยัยนาราให้ไวค่ะ!!! ฮึ่ยยยยย

ออฟไลน์ carpe_diem

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 50
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +38/-2



Chapter 11 : จูบของหนู






เชนสัมผัสได้ถึงบรรยากาศน่าอึดอัด นุ่มนิ่มจ้องนาราไม่วางตา สีหน้าแสดงออกอย่างชัดเจนว่าไม่ชอบหญิงสาว นาราเองก็พอกัน ไปบอกกับน้องแบบนั้นได้ยังไง เขากับเธอไม่ได้เป็นอะไรกันอย่างที่ว่า นุ่มนิ่มคงจะเข้าใจผิดไปแล้ว

 

“ไม่จริง พี่เชนไม่เคยบอกหนูว่ามีแฟน” นุ่มนิ่มเถียง กอดแขนพี่เขาไว้แน่น นารามองตามมือเล็กที่เกาะแขนเชน เธอหรี่ตามองอย่างสงสัย

 

“เด็กคนนี้เป็นใครคะ ? น้องสาวของเชนเหรอ”

 

“ไม่ใช่! หนูเป็น…”

 

“นุ่มนิ่มเป็นน้องสาวผม เพิ่งมาจากเชียงใหม่” เชนตอบก่อนที่น้องจะทันได้พูดจบ นุ่มนิ่มกัดปากเมื่อได้ยินพี่ตอบแบบนั้น ปล่อยมือจากแขนแกร่งและเดินหนีเข้าห้องไปทันที

 

เสียงปิดประตูทำให้เชนถอนหายใจ เขาคงจะทำให้น้องไม่พอใจอีกแล้ว แต่เขากับนุ่มนิ่มยังไม่มีสถานะอื่นต่อกันนอกจากพี่น้อง ถึงแม้ว่าทางกายจะข้ามขั้นไปถึงไหนต่อไหนแล้วก็ตาม

 

“ฉันมีเรื่องอยากจะปรึกษาคุณ” นารานั่งลงที่โซฟา ไม่สนใจน้องสาวของเชนที่ดูจะไม่ค่อยชอบเธอเท่าไหร่ แต่ไม่ใช่เรื่องที่เธอจะต้องใส่ใจ

 

เชนพยักหน้ารอให้อีกฝ่ายพูด เวลามีปัญหานารามักจะปรึกษาเขาเป็นประจำอยู่แล้ว ถ้าไม่ลำบากเกินไปที่จะช่วยเหลือเชนก็ไม่เคยปฏิเสธ

 

“คุณแม่เพิ่งกลับมาจากเชียงใหม่ แต่เด็กคนนั้นไม่อยู่แล้ว ยายของเด็กนั่นบอกว่าเด็กไปอยู่กับพี่ชายที่กรุงเทพ” นารากระแทกเสียง ท่าทางของเธอหงุดหงิดไม่น้อย

 

“น้องชายของคุณน่ะเหรอ ?”

 

“ฉันไม่อยากจะยอมรับเด็กนั่นเป็นน้องเท่าไหร่เลย แต่ก็ใช่ค่ะ ลูกเมียใหม่ของคุณพ่อนั่นแหละ” นาราไม่อยากทนฟังแม่ของเธอบ่นเลยมาปรึกษากับเชนว่าจะทำยังไงต่อไปดี เด็กคนนั้นหน้าตาเป็นยังไงเธอก็ไม่เคยเห็น อยู่ๆ แม่ก็มาบอกให้เธอตามหาเด็กให้เจอ

 

กรุงเทพตั้งกว้างออกขนาดนี้จะตามหาคนที่ไม่เคยเห็นแม้กระทั่งหน้าตาเจอได้ยังไง ชื่ออะไรก็ยังไม่รู้เลยด้วยซ้ำ

 

“แล้วคุณจะทำยังไงต่อ” เชนยังไม่เข้าใจว่านาราอยากให้เขาช่วยยังไง หญิงสาวย้ายมานั่งข้างๆ แล้วจับมือเขา เชนดึงมือออกอย่างสุภาพ นาราหน้าเสียเล็กน้อย แต่ก็ยังปั้นหน้ายิ้ม

 

“คุณยายของเด็กคนนั้นไม่ยอมบอกว่าตอนนี้เด็กอยู่ที่ไหน คุณแม่เค้นถามจนไม่รู้จะถามยังไงแล้ว ฉันจำได้ว่าคุณยายของเชนก็เป็นคนเชียงใหม่และอยู่ที่สะเมิงเหมือนกัน เผื่อว่าท่านอาจจะรู้จักกับยายของเด็กคนนั้น” นาราพูดยืดยาว เชนพอจะเข้าใจว่าเธออยากให้เขาช่วยอะไร

 

อันที่จริงแล้วเรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับเขา เป็นเรื่องของนารากับครอบครัว แต่ในเมื่อเธอมาขอความช่วยเหลือและไม่เหลือบ่ากว่าแรงเขาก็จะช่วยเท่าที่ช่วยได้

 

“ผมจะลองถามคุณยายให้ ว่าแต่ยายของน้องคุณชื่ออะไร”

 

“เหมือนจะชื่อคุณยายประไพมั้งคะ”

 

เชนนิ่งไปเมื่ออีกฝ่ายบอกมาแบบนั้น เขาไม่คิดว่ามันเป็นเรื่องบังเอิญ อาจจะเป็นแค่คุณยายสองคนที่ชื่อซ้ำกันเท่านั้น

 

 


 

 

นุ่มนิ่มงอนพี่เชน เพราะพี่เขาบอกกับผู้หญิงคนนั้นว่าน้องเป็นแค่น้องสาว แอบเปิดประตูห้องออกไปมองก็เห็นยังคุยกันอยู่เลย พี่เชนไม่สนใจน้องแล้ว ขนาดหนีเข้ามาในห้องยังไม่ตามเข้ามา คนตัวเล็กตีมือลงกับหมอนอย่างหงุดหงิด

 

ถ้าพี่เชนอยากจะอยู่กับพี่ผู้หญิงคนนั้นก็อยู่ไปเลย น้องจะออกไปเที่ยวแล้ว!

 

จำได้ว่าเมมเบอร์ของพี่ดินไว้ในโทรศัพท์ นุ่มนิ่มโทรหาคุณตำรวจบอกว่าอยากไปเที่ยว โดนถามกลับมาเสียงดุว่าแผลหายดีแล้วเหรอถึงจะออกไปซ่า น้องเบะปากใส่โทรศัพท์บอกพี่เขาไปว่าไม่เป็นไรแล้ว อยู่แต่ในห้องน่าเบื่อ

 

“ไอ้เชนล่ะ ?” พี่ดินถาม นุ่มนิ่มทำเสียงขัดใจ ไม่อยากพูดถึงคนที่ทำให้น้องอารมณ์เสีย

 

“พี่เชนอยู่กับแฟน ไม่สนใจหนูหรอก”

 

“มันมีแฟนด้วยเหรอ” เสียงของพี่ดินแปลกใจน่าดู แต่นุ่มนิ่มไม่มีอารมณ์อยากจะตอบคำถาม เริ่มจะหงุดหงิดพี่ดินอีกคนแล้วนะ

 

“แล้วตกลงพี่ดินจะพาหนูไปเที่ยวไหม ถ้าพี่ไม่ว่างหนูจะเรียกแท็กซี่ไป”

 

“อีกครึ่งชั่วโมงเจอกัน แต่งตัวสวยๆ นะ” พี่ดินวางสายไปแล้ว นุ่มนิ่มโยนโทรศัพท์ลงบนเตียงก่อนจะเดินกะเผลกๆ ไปเปลี่ยนเสื้อผ้า น้องอยากได้ชุดใหม่จัง ห้างในกรุงเทพต้องมีแต่ชุดสวยๆ เต็มไปหมดแน่เลย

 

นุ่มนิ่มเลือกกระโปรงสีขาวใส่คู่กับเสื้อแขนกุดสวมทับด้วยเสื้อคลุมตัวยาว จริงๆ ไม่อยากใส่เสื้อคลุมตัวนอก แต่เสื้อตัวนี้หลวมตรงช่วงอกไปหน่อยเลยต้องใส่คลุมไว้

 

“อยากทำหน้าอกจังเลย” นุ่มนิ่มบ่น สองมือจับหน้าอกเล็กที่ไม่เคยพอใจ บอกกับตนเองว่ายังไงก็ต้องเสริมหน้าอกให้ได้ อย่างน้อยก็เพื่อเป็นการเพิ่มความมั่นใจให้ตนเอง บอกคุณยายไปก็ไม่เคยจะเข้าใจกันบ้างเลย หลังๆ มาเลยไม่คุยเรื่องนี้ด้วยแล้ว

 

มือเล็กรวบผมมัดเป็นหางม้าลวกๆ แต่งหน้าเล็กน้อยพอให้หน้าไม่ซีดก่อนจะเดินออกมาจากห้องนอน พอลงมาข้างล่างยังเห็นพี่เชนนั่งคุยกับแฟนอยู่เลย นุ่มนิ่มหมั่นไส้แอบเบ้ปากใส่ไปที

 

“หนูแต่งตัวจะไปไหนคะ” เชนถามเพราะเห็นน้องแต่งตัวสวย นุ่มนิ่มมองพี่เขาเล็กน้อยก่อนจะตอบ

 

“จะออกไปข้างนอกค่ะ พี่ดินจะพาหนูไปเที่ยว”

 

เชนขมวดคิ้วเมื่อได้ยินชื่อของเพื่อนจากปากของนุ่มนิ่ม เพิ่งจะรู้จักกันแต่จะไปเที่ยวด้วยกันแล้ว เขาไม่เห็นด้วยเท่าไหร่เลย

 

“อยากไปเที่ยวทำไมหนูไม่บอกพี่ล่ะคะ จะได้ไม่ต้องลำบากคนอื่น” เชนว่า น้องไม่เคยบอกเขาสักคำว่าอยากไปไหน แต่กลับไปบอกคนที่เพิ่งรู้จักกัน นุ่มนิ่มไว้ใจคนง่ายเกินไปแล้ว

 

“หนูไม่รบกวนพี่เชนหรอก อยู่กับแฟนพี่ไปเถอะค่ะ” นุ่มนิ่มประชด พอดีกับที่โทรศัพท์มือถือดังขึ้น น้องกดรับและคุยกับปลายสายสองสามประโยค ก่อนจะถามกับเจ้าของห้อง

 

“ห้องพี่เชนอยู่ชั้นไหน ห้องอะไรนะคะ”

 

เชนตอบน้องถึงจะไม่ค่อยเต็มใจ นุ่มนิ่มเดินไปที่หน้าประตู ได้ยินแว่วๆ บอกว่าจะรออยู่หน้าห้อง นารามองตามแล้วยิ้มน้อยๆ

 

“น้องคุณจะไปเที่ยวกับแฟนเหรอคะ ตัวแค่นี้แต่มีแฟนซะแล้ว เห็นแล้วคิดถึงตัวเองเมื่อก่อน” หญิงสาวพยายามดึงเข้าเรื่องในอดีต แต่เชนไม่คล้อยตาม เขาไม่อยากรื้อฟื้นเรื่องเก่าอีกแล้ว

 

“ไม่ใช่แฟนหรอก เพื่อนผมน่ะ ไอ้ดินไง คุณก็รู้จักไม่ใช่เหรอครับ” นาราถึงกับหน้าเสียเมื่อโดนตอกกลับ แต่เธอยังปั้นหน้ายิ้มได้อย่างแนบเนียน

 

เสียงเปิดประตูทำให้เชนต้องลุกขึ้นจากโซฟา เขาเดินมาที่หน้าประตูด้วยสีหน้าเรียบเฉย เห็นดนัยยืนอยู่หน้าประตูในชุดลำลองเสื้อยืดกางเกงยีนส์ อีกฝ่ายถอดแว่นตากันแดดออกจากใบหน้าและยักคิ้วให้เขา

 

“ไงเพื่อน” ดินทัก แต่เจ้าของห้องไม่ค่อยเต็มใจต้อนรับสักเท่าไหร่ถึงได้ไม่ยอมทักกลับ นายตำรวจหนุ่มเลยหันไปทักสาวน้อยที่เขามารับแทน

 

“วันนี้สวยนะเรา เมื่อวานมอมแมมเชียว” มือใหญ่ลูบผมน้องและโคลงไปมาเบาๆ นุ่มนิ่มยิ้มเขินเมื่อโดนชมว่าสวย

 

“ไม่ต้องชมหนูหรอก รู้ตัวว่าสวย”

 

“หมั่นไส้จริงๆ” ดนัยหัวเราะ มองเชนที่หน้าตาแสดงออกอย่างชัดเจนว่าไม่พอใจ เขาล่ะชอบจริงๆ ที่ทำให้เพื่อนรักเสียอาการได้ขนาดนี้

 

“ขอยืมตัวน้องสาวมึงวันหนึ่งนะเพื่อน จะดูแลให้อย่างดีแล้วจะพากลับมาส่ง…แบบไม่ให้บุบสลาย” ประโยคท้ายดนัยกระซิบเบาๆ แต่ดังพอที่เชนจะได้ยิน เขาหัวเราะเบาๆ และมองเลยเข้าไปในห้อง หญิงสาวที่คุ้นเคยกันดีนั่งอยู่ตรงนั้น

 

เธอนี่เองที่นุ่มนิ่มบอกว่าเป็นแฟนของเชน ยังชอบกินของเก่าไม่เปลี่ยนเลยจริงๆ นารา

 

“พี่ดิน ไปกันเถอะ” นุ่มนิ่มเร่งและเป็นฝ่ายเดินนำไปก่อน ดนัยยิ้มให้เพื่อนก่อนจะเดินตามน้องออกมา ไม่สนใจเสียงของเชนที่พูดตามหลัง

 

“อย่ายุ่งกับคนของกู”

 

ดนัยดุนลิ้นกับกระพุ้งแก้มพร้อมสวมแว่นกันแดดเข้ากับใบหน้า ทำเป็นหูทวนลมไม่ได้ยินที่อีกฝ่ายพูด แต่เขาค่อนข้างแน่ใจแล้วว่าความสัมพันธ์ระหว่างเชนกับยัยหนูคนนี้ไม่ใช่แค่พี่ชายกับน้องสาว

 

 


 

 

แขนยาวเอื้อมไปเบาะหลัง หยิบผ้าห่มผืนเล็กมายื่นให้คนที่นั่งข้างคนขับ กระโปรงของนุ่มนิ่มสั้นมากจนเขากลัวว่าน้องจะหนาว ยัยหนูเอ่ยขอบคุณเบาๆ คลุมผ้าขึ้นมาจนแทบจะถึงอก

 

“เรากินข้าวเช้าหรือยัง หิวไหม” ดนัยมองนาฬิกาที่บอกเวลาสิบเอ็ดโมงกว่า นุ่มนิ่มพยักหน้าเพราะเริ่มหิวขึ้นมาหน่อยๆ

 

“แล้วอยากกินอะไร”

 

“อะไรก็ได้ค่ะ”

 

คำตอบยอดฮิตของผู้หญิงเลยอะไรก็ได้ ดนัยเกาหัว เขาเป็นพวกไม่มีความคิดสร้างสรรค์ด้วยสิ ไม่รู้ว่าส่วนมากเด็กผู้หญิงชอบกินอะไรกัน

 

“อาหารที่ชื่ออะไรก็ได้ไม่มีในโลก”

 

“งั้นหนูอยากกินเค้ก”

 

“เค้กไม่ใช่ข้าว” ดนัยไม่เข้าใจ บอกว่าหิวข้าวแต่จะกินของหวาน เพราะแบบนี้เขาถึงไม่มีแฟน ผู้หญิงเป็นสิ่งมีชีวิตที่เข้าใจยากที่สุดโลกแล้ว

 

“มันทำจากแป้งเหมือนกัน”

 

โอเค ดนัยไม่เถียงแล้ว เขาไหวไหล่เล็กน้อย ขับรถมุ่งหน้าตรงมายังห้างสรรพสินค้าชื่อดังที่มีร้านอาหารและร้านขนมให้เลือกมากมาย นุ่มนิ่มกดโทรศัพท์ยุกยิกอยู่พักหนึ่ง เห็นแว้บๆ ว่ากำลังดูรีวิวร้านขนม ก่อนจะเลือกร้านสีชมพูหวานแหววร้านหนึ่ง

 

แน่นอนว่าผู้ชายแมนๆ อกสามศอกแถมยังเป็นตำรวจอย่างดนัยไม่เคยเข้ามาในร้านแบบนี้ เขาทำหน้าไม่ถูกตอนที่โดนนุ่มนิ่มลากเข้ามาในร้าน ภายในร้านมีแต่เด็กวัยรุ่นผู้หญิงที่มากับแฟนเสียเป็นส่วนมาก นั่งกันเป็นคู่ๆ น่ารักเชียว

 

ตัดภาพมาที่เขากับยัยหนูทีเถอะ ทำไมสภาพเหมือนพ่อกับลูกแบบนี้วะ

 

นุ่มนิ่มสั่งขนมอย่างคล่องแคล่วเพราะอ่านรีวิวมาแล้วเรียบร้อยว่ามีอะไรอร่อยบ้าง น้องสั่งขนมเค้กไปสองชิ้นกับบราวนี่ไวท์ช็อกโกแลต มีชาพีชอีกหนึ่งแก้วด้วย

 

“พี่ดินจะกินอะไรคะ” นุ่มนิ่มใจดีถามคุณตำรวจ แต่อีกฝ่ายส่ายหน้าปฏิเสธ

 

“ไม่เป็นไร พี่ไม่หิว เรากินเถอะ”

 

“ทำไมอ่ะ พี่ดินไม่ชอบกินของหวานเหรอ” คนตัวเล็กเอียงคอถาม ดนัยจิบน้ำเปล่าที่พนักงานนำมาเสิร์ฟให้แล้วพยักหน้า

 

“เหมือนพี่เชนเลย พี่เชนก็ไม่ชอบกินของหวาน เวลาไป…” นุ่มนิ่มกำลังพูดเจื้อยแจ้ว แต่พอนึกขึ้นมาได้ว่ากำลังน้อยใจพี่เชนอยู่ก็หยุดพูดไปทั้งที่ยังพูดไม่จบ

 

“ช่างมันเถอะค่ะ” แผ่นหลังเล็กเอนพิงพนักเก้าอี้ ดนัยเห็นท่าทางของน้องแล้วเดาไม่ยากว่ากำลังงอน แล้วต้นเหตุก็ไม่ใช่ใคร เพื่อนเขานั่นไง

 

“นาราเป็นแฟนเชนเหรอ ?” ดนัยถาม เขาเห็นน้องขมวดคิ้ว กระแทกเสียงตอบอย่างหงุดหงิดน่าดู

 

“แล้วทำไมจะไม่ใช่ล่ะคะ ก็พี่ผู้หญิงเป็นคนบอกหนูเอง”

 

“สองคนนั้นเลิกกันไปตั้งนานแล้ว” เขาบอกความลับให้นุ่มนิ่ม นาราแกล้งเด็กอีกแล้ว กล้าหลอกน้องว่าเป็นแฟนของเชนทั้งๆ ที่เลิกกันไปตั้งสิบกว่าปีแล้วด้วยซ้ำ

 

“จริงเหรอคะ ?” นุ่มนิ่มสนใจขึ้นมาทันที เชื่อสนิทใจไปแล้วว่าพี่เชนกับพี่ผู้หญิงคนนั้นเป็นแฟนกันจริงๆ แอบเคืองพี่เชนด้วยที่ไม่ยอมบอก แล้วยังมาทำแบบเมื่อคืนกับน้องอีก เลยโกรธแล้วโทรหาพี่ดินให้พาออกมาเที่ยวเสียเลย

 

“อืม เชนกับนาราคบกันตอนเรียนมัธยม แล้วก็เลิกกันหลังจากคบกันได้ไม่นาน”

 

“แต่ทำไมพี่นาราบอกว่าเป็นแฟนพี่เชนล่ะ”

 

เด็กน้อย ใสซื่ออะไรขนาดนี้ ดนัยเอ็นดูน้องสาวของเชนจริงๆ ใครพูดอะไรก็คงจะเชื่อง่ายไปหมดทุกอย่าง

 

“เพราะนารายังรักเชนอยู่ล่ะมั้ง”

 

“แล้วพี่เชนยังรักพี่นาราไหมคะ” นุ่มนิ่มถามอย่างอยากรู้ ดนัยยังไม่ทันได้ตอบขนมที่น้องสั่งก็มาเสิร์ฟเสียก่อน เขารอจนพนักงานเดินกลับไป

 

“เราต้องถามเชนมันเอง พี่ตอบแทนไม่ได้หรอก”

 

นุ่มนิ่มทำหน้ามุ่ย อยู่ๆ จะให้ไปถามพี่เชนน้องจะโดนดุกลับมาหรือเปล่าก็ไม่รู้ ยังเข็ดจากเรื่องลูกสาวของพี่เขาอยู่เลยเพราะพี่เชนดูจะไม่ค่อยชอบพูดเรื่องส่วนตัวเท่าไหร่

 

“หนูไม่กล้าถามหรอก กลัวโดนพี่เชนดุ”

 

“ระวังจะโดนแย่งความรักนะ ถ้าเกิดเชนอยากกลับไปคบกับนาราขึ้นมา เราไม่หวงพี่ชายเหรอ ?” ดนัยแกล้งถาม เขาพอจะมองออกว่านุ่มนิ่มเป็นเด็กขี้หวง คงไม่ยอมง่ายๆ ถ้าจะมีใครมาแย่งความรักของพี่ชายไป เขาอยากเห็นนาราโดนเด็กปั่นหัวจริงๆ

 

นุ่มนิ่มคิดตามคำพูดของดนัยแล้วความหงุดหงิดก่อตัวขึ้นอีกรอบ ถ้าพี่เชนกลับไปคบกับพี่สาวน้องต้องกลายเป็นน้องสาวที่ตกกระป๋องแน่ๆ ถ้าเป็นแบบนั้น ไม่ยอมหรอกนะ!

 

 


 

 

เชนโทรหาน้องไม่ติดเพราะนุ่มนิ่มปิดเครื่อง โทรหาดนัยก็ไม่รับสายเหมือนจงใจแกล้งเขา ตอนนี้เกือบหนึ่งทุ่มแล้วแต่น้องยังไม่กลับมา เขาเป็นห่วงจนนั่งแทบไม่ติด ไม่รู้ว่าดนัยพาน้องไปถึงไหน

 

เขากำลังจะโทรหาดนัยอีกรอบ แต่ประตูห้องเปิดออกเสียก่อน นุ่มนิ่มกลับมาพร้อมกับหอบหิ้วของมาเต็มสองมือ เชนเข้าไปช่วยน้องถือของ มีทั้งขนมและเสื้อผ้า เห็นมีเครื่องสำอางด้วยอีกหนึ่งถุงใหญ่

 

“ซื้ออะไรมาเยอะแยะเลยคะ” เชนถามน้อง ช่วยถอดเสื้อคลุมออกให้เพราะนุ่มนิ่มคงจะร้อน ใบหน้าหวานมีเหงื่อซึมบริเวณหน้าผาก

 

“หลายอย่างเลย พี่ดินใจดีซื้อของให้หนูตั้งเยอะแน่ะ” คนตัวเล็กยิ้มตอบพี่ เชนไม่ค่อยชอบใจยังไงบอกไม่ถูก หรือว่าดนัยมันล่อลวงน้องด้วยของพวกนี้ อยู่ๆ มาซื้อของให้หลายอย่าง ถ้าไม่มีจุดประสงค์แอบแฝงก็คงจะใจดีเกินไปแล้ว

 

“ดินมันทำอะไรหนูบ้าง” เชนถาม น้องส่ายหน้าจนผมปลิว

 

“พี่ดินไม่ได้ทำอะไรหนู แค่พาหนูไปกินขนม ช่วยเลือกเสื้อผ้ากับเครื่องสำอาง พี่ดินแยกสีลิปออกด้วย” นุ่มนิ่มชื่นชมอีกฝ่ายจนออกนอกหน้า เขาคิดอยู่เหมือนกันว่าจะพาน้องไปซื้อของ แต่โดนตัดหน้าไปก่อน ดนัยมันเข้าใจหลอกเด็ก

 

“หนูชอบพี่ดินเหรอคะ”

 

“แล้วพี่เชนล่ะชอบพี่นาราหรือเปล่า ?” นุ่มนิ่มถามกลับ เชนถึงกับไปไม่เป็นเมื่อโดนย้อน เขาปฏิเสธเพราะไม่ได้คิดกับนาราแบบนั้น

 

“พี่ไม่ได้คิดอะไรกับนารา”

 

“งั้นหนูก็ไม่ได้ชอบพี่ดินเหมือนกัน” เชนใจชื้นขึ้นมาหน่อยเพราะน้องบอกเสียงหนักแน่น แต่เชนสังเกตเห็นว่าน้องหลบตาเขาแปลกๆ

 

“หนูเป็นอะไร”

 

“เปล่าค่ะ” นุ่มนิ่มทำเป็นเปลี่ยนเรื่อง หยิบลิปสติกที่เพิ่งซื้อออกมาอวด

 

“พี่เชนว่าลิปสีนี้สวยไหม ติดทนด้วยนะ จูบก็ไม่หลุดด้วยแน่ะ”

 

“แล้วรู้ได้ยังไงคะว่าจูบไม่หลุด” เชนถาม คนตัวเล็กชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะยิ้มและทาลิปบนริมฝีปาก ยืนเข่าบนโซฟาและขยับใบหน้าเข้ามาใกล้เพื่อจูบพี่

 

เชนโอบเอวเล็กไว้เมื่อน้องจูบเขาหนักหน่วงขึ้น พอถอนจูบออกไปก็ยิ้มให้ อวดลิปสติกที่ยังติดอยู่ที่ปากเหมือนเดิม

 

“นี่ไง ไม่หลุดเลยสักนิด”

 

“ปากเจ่อหมดแล้ว เจ็บไหมคะ” เชนสัมผัสมุมปากของน้องที่แดงเล็กน้อยแต่ไม่ใช่จากสีของลิป เขาสังเกตเห็นตั้งแต่นุ่มนิ่มกลับมาถึงแล้ว

 

“หนูไปอาบน้ำก่อนดีกว่า ฝากของไว้ก่อนนะเดี๋ยวหนูออกมาเก็บ” นุ่มนิ่มลุกขึ้นจากโซฟาและเดินขึ้นไปบนห้อง เชนรอจนได้ยินเสียงปิดประตู เขาถือวิสาสะค้นของที่น้องซื้อมาอย่างเสียมารยาท นอกจากเสื้อผ้ากับเครื่องสำอางแล้วเชนยังเจอตั๋วหนังหนึ่งใบนอนอยู่ที่ก้นถุงเสื้อผ้าของน้อง

 

ในตั๋วระบุว่าเป็นหนังรอบบ่ายสามโมงของวันนี้ น้องคงจะไปดูหนังกับดนัยมาด้วยแต่ลืมบอกเขา คงจะเป็นแบบนั้น

 

 


 

 

นุ่มนิ่มพิงสะโพกกับอ่างล้างหน้า กดโทรศัพท์พลางหัวเราะกับข้อความที่ถูกส่งมา ดนัยส่งไลน์มาบอกว่าถึงบ้านแล้วพร้อมกับสติ๊กเกอร์ตลกๆ นุ่มนิ่มตอบกลับไปว่ากำลังจะอาบน้ำ ถ่ายรูปห้องน้ำส่งไปให้ด้วยเพื่อเป็นการยืนยัน

 

‘แล้วไหนล่ะคน เห็นแต่ห้องน้ำ’


 

พี่ดินส่งข้อความมาแบบนั้น มือเล็กยกขึ้นสูงเล็กน้อยเพื่อถ่ายรูปตนเองจากกล้องหน้าแล้วส่งกลับไปให้ นุ่มนิ่มรอให้อีกฝ่ายตอบกลับมาแล้วถึงพอใจวางโทรศัพท์และไปอาบน้ำได้เสียที ไม่ลืมที่จะเช็ดเครื่องสำอางออกจากใบหน้าก่อนด้วย

 

ผิวหน้าสดทำให้สามารถเห็นริมฝีปากที่บวมเจ่อได้อย่างชัดเจน ลูบมือไปมากับกลีบปากยังรู้สึกตึงๆ อยู่นิดหน่อย

 

ปากของนุ่มนิ่มบวมช้ำเพราะจูบ แต่ไม่ใช่จูบกับพี่เชนเมื่อกี้

 






TBC


ตอนหน้าเรามาย้อนกันค่ะว่ายัยหนูไปดื้ออะไรมา
ปล.ไม่ใช่นิยายใสๆ คะ อิอิ
#เรื่องของหนูนิ่ม

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 14-03-2019 23:36:08 โดย carpe_diem »

ออฟไลน์ carpe_diem

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 50
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +38/-2




Chapter 12 : พี่หึง





“ดูหนังกันไหม” ดนัยชวนหลังจากออกมาจากร้านขนมได้สักพัก นุ่มนิ่มพยักหน้าอย่างไม่ต้องคิดนานเพราะเห็นมีหนังใหม่เพิ่งเข้าวันนี้พอดี น้องไม่ต้องควักเงินสักบาทเพราะพี่ดินเป็นคนจ่ายให้หมด รวมถึงน้ำอัดลมแก้วโตกับป๊อบคอร์นถังใหญ่ด้วย

 

ในโรงหนังค่อนข้างหนาวดนัยเลยเสียสละเสื้อตัวนอกให้น้องเอาไปคลุมขา กระโปรงสั้นขนาดนี้มานั่งดูหนังตั้งสองชั่วโมงได้หนาวตายพอดี

 

ดนัยไม่ได้สนใจดูหนังเท่าไหร่นักเพราะมัวแต่จับจ้องคนข้างๆ สถานการณ์ตึงเครียดระหว่างเชนกับยัยตัวเล็กนี่ดูยังไงก็ไม่ใช่แค่พี่น้องทะเลาะกัน วันนี้แหละเขาจะเค้นถามกับนุ่มนิ่ม จะได้มีความลับเก็บไว้กับตัวเองไว้ยั่วโมโหเชนเพื่อนรักเล่นๆ

 

“ทะเลาะอะไรกับเชนล่ะเรา” ดนัยถามแต่ทำเป็นมองจอหนัง ราวกับว่าไม่ได้จริงจังอยากจะเอาคำตอบ

 

“พี่เชนนิสัยไม่ดีกับหนู” นุ่มนิ่มหงุดหงิดพอต้องพูดถึงพี่เชน น้องรู้ว่าพี่เขาไม่ผิดหรอกที่บอกพี่สาวไปแบบนั้น ก็เราสองคนเป็นพี่น้องกันจริงๆ แต่อดที่จะน้อยใจไม่ได้

 

“หึงเชนกับนาราเหรอ ?”

 

“พี่ดิน!”

 

“อย่าเสียงดัง” ดนัยทำเสียงดุเมื่อน้องเรียกเขาเสียงดังจนตกเป็นเป้าสายตาจากสายตาหลายคู่ นุ่มนิ่มยกมือปิดปากตนเอง พูดด้วยเสียงที่เบาลง

 

“ก็…พี่ดินถามอะไรก็ไม่รู้”

 

“แล้วใช่ไหม” นุ่มนิ่มกัดปากตนเอง ไม่รู้จะตอบยังไง จะทำเป็นไม่ได้ยินก็ไมได้เพราะพี่ดินจ้องเขม็ง ปากเล็กขยับเหมือนจะพูดอะไรบางอย่างแต่ก็ไม่พูด ดนัยเลยเปลี่ยนคำถาม

 

“เราน่ะชอบไอ้เชนมันใช่ไหม”

 

นุ่มนิ่มรู้สึกว่าตนเองหน้าร้อนขึ้นมา คำตอบชัดเจนอยู่แล้วว่าใช่ น้องชอบพี่เชนตั้งแต่ยังไม่เคยเจอตัวจริงด้วยซ้ำ พอถึงตอนนี้ยิ่งชอบจนไม่รู้จะชอบยังไงแล้ว

 

ดนัยพอจะรู้คำตอบจากปฏิกิริยาของคนตัวเล็ก เขาจับแก้มนิ่มแล้วบีบเบาๆ อย่างเอ็นดู

 

“แก่แดดจริงๆ เลย ตัวแค่นี้หัดมีความรัก”

 

โดนหาว่าแก่แดดอีกแล้ว นุ่มนิ่มล่ะเซ็ง อยู่กับคุณยายก็โดนว่าบ่อยๆ ตอนนี้พี่ดินก็ยังจะเอากับเขาด้วย

 

“หนูชอบพี่เชน แต่ว่าพี่เชนคงไม่ชอบหนูหรอก” นุ่มนิ่มตัดพ้อ หนังเริ่มไม่สนุกแล้วเพราะพี่ดินคนเดียวเลย ชวนคุยแต่เรื่องอะไรก็ไม่รู้

 

“ทำไมถึงคิดว่าเชนไม่ชอบเรา ?”

 

“ก็พี่เชนบอกพี่นาราว่าหนูเป็นน้องสาว”

 

ความน้อยใจมาเต็มขั้น ตำรวจหนุ่มเกือบจะหลุดขำเพราะน้องทำหน้าเหมือนจะร้องไห้ คิดจะมีแฟนเด็กแต่ไม่รู้จักวิธีเอาใจ สมกับเป็นเชนจริงๆ มักจะชอบละเลยการใส่ใจคนรักเล็กๆ น้อยๆ มาแต่ไหนแต่ไร ไม่เคยจำเสียทีว่าผู้หญิงชอบการเอาใจใส่

 

“แล้วอยากรู้ไหมว่าเชนมันชอบเราหรือเปล่า”

 

“ทำยังไงคะ ?” นุ่มนิ่มถามอย่างสนใจ ก่อนจะทำหน้าตกใจเมื่อใบหน้าของพี่ดินขยับเข้ามาใกล้จนปลายจมูกแทบจะชนกัน ใกล้มากเสียจนได้กลิ่นมิ้นท์เย็นๆ จากบุหรี่

 

ดนัยลูบแก้มกลมของน้องเบาๆ มองริมฝีปากเล็กที่อยู่ห่างไม่ถึงคืบ เสียงทุ้มกระซิบถามแต่เพราะอยู่ใกล้แค่นี้นุ่มนิ่มเลยได้ยินชัดเจน

 

“เคยจูบกับเชนหรือยัง”

 

น้องพยักหน้าอย่างเขินๆ ในโรงหนังมืดพี่ดินคงมองไม่เห็นแก้มแดงๆ ของน้อง แต่มันร้อนผ่าวจนแทบจะระเบิดอยู่แล้ว กับพี่เชนเป็นยิ่งกว่าจูบเสียอีก

 

มือใหญ่ประคองใบหน้าหวานด้วยมือเดียว ก่อนจะบดจูบริมฝีปากนิ่มๆ อย่างไม่เบานัก ดนัยไม่ได้ล่วงเกินน้องมากไปกว่าจูบแค่ภายนอก แต่จงใจงับกลีบปากบางให้บวมช้ำก่อนจะผละออกมา

 

นุ่มนิ่มจับปากตนเองมองคนที่เลียปากตนเองแล้วกลับไปนั่งดูหนังต่อ พี่ดินทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่น้องเขินจนหน้าแดงแถมยังใจเต้นแรงอีก

 

พวกผู้ชายนิสัยไม่ดีเลย ชอบฉวยโอกาสอยู่เรื่อย!

 

 



 

 

หลังจากออกมาจากโรงหนังนุ่มนิ่มอยากได้ลิปสติกเพราะเห็นร้านเครื่องสำอางมีโปรลดราคาอยู่ มือเล็กดึงมือดนัยลากเข้ามาในร้าน ลองสีลิปบนหลังมือของพี่เขาเต็มไปหมดเพราะมือตนเองไม่มีที่ว่างแล้ว ตอนแรกคิดว่าจะซื้อแค่แท่งเดียวแต่เลือกไปเลือกมาอยากจะได้ทุกสีเลย

 

“หนูอยากได้สีนี้ แต่ว่าสีนี้ก็สวย” นุ่มนิ่มเลือกไม่ได้อยากได้ทั้งสองสี ในเมื่อตัดสินใจเองไม่ได้ก็ให้อีกฝ่ายช่วย ลิปสติกสองแท่งยื่นมาตรงหน้าของดนัย

 

“พี่ดินว่าสีไหนสวยกว่ากัน”

 

“เลือกไม่ได้ก็เอาทั้งสองสีเลย มันคนละสีกันไม่ใช่เหรอ แท่งนี้ชมพูกว่า ส่วนแท่งนี้ออกส้ม” ไม่คาดหวังว่าจะได้คำตอบแบบนี้จากผู้ชาย นุ่มนิ่มถึงกับหลุดขำ

 

“ทำไมเลือกลิปเก่งจังล่ะคะ”

 

“เมื่อก่อนพี่ช่วยแฟนเลือกซื้อเครื่องสำอางบ่อยๆ” ดนัยตอบก่อนจะบอกพนักงานขายว่าเอาลิปทั้งสองสี ระหว่างรอชำระเงินนุ่มนิ่มก็หยิบสำลีชุบน้ำยาล้างเครื่องสำอางมาเช็ดลิปที่หลังมือของชายหนุ่ม

 

จะว่าไปนุ่มนิ่มเคยคิดอยากจะมีโมเม้นน่ารักๆ แบบนี้กับแฟนเหมือนกัน ช่วยกันเลือกเครื่องสำอางน่ารักจะตาย ไม่ใช่ผู้ชายประเภทที่ปล่อยให้แฟนเดินซื้ออยู่คนเดียวส่วนตนเองนั่งรออยู่หน้าร้าน

 

พี่ดินเนี่ยเป็นแฟนหนุ่มในอุดมคติเลย วันนี้ก็เอาใจน้องทั้งวัน

 

“มองอะไร” ดนัยถามคนตัวเล็กที่มองเขาอยู่นานแล้ว พอโดนทักนุ่มนิ่มก็ส่ายหน้าเร็วๆ จนผมปลิว

 

“เปล่าสักหน่อย เช็ดต่อเองเลย หนูไปจ่ายเงินก่อน” นุ่มนิ่มยัดสำลีเปียกๆ ใส่มือพี่เขา กำลังจะขยับไปจ่ายเงินแต่ดนัยรั้งข้อมือไว้

 

“ไม่ต้อง พี่ซื้อให้” ยังไม่ทันจะได้ท้วงอะไรพี่เขาก็ชิงจ่ายเงินให้ก่อนแล้ว ก่อนจะยื่นถุงมาให้

 

“ขอบคุณค่ะ” นุ่มนิ่มเอ่ยขอบคุณเบาๆ ก้มหน้าซ่อนแก้มแดงๆ ของตนเอง แบบนี้ดีจังเลย น้องอยากให้พี่เชนเป็นเหมือนพี่ดินบ้าง

 

 


 

 

ดนัยกำลังจะออกรถแต่ยังไม่กล้าเหยียบคันเร่งเพราะกลัวว่าจะรบกวนสมาธิคนที่กำลังทาลิปอย่างตั้งใจ นุ่มนิ่มเห่อลิปสติกแท่งใหม่น่าดู พอเข้ามาในรถก็แกะออกมาลองทาบนปาก ทาเสร็จก็ใช้นิ้วมือเกลี่ยๆ เหมือนนางแบบโฆษณาที่เขาเห็นในทีวีบ่อยๆ

 

“สวยไหมคะ” นุ่มนิ่มยื่นหน้าเข้ามาใกล้เพื่อจะอวดสีลิป ดนัยคิดในใจว่าเด็กอะไรน่ารักขนาดนี้ ถ้าเป็นเมื่อก่อนเขาคงคิดไม่ดีกับน้องไปแล้ว ยิ่งเป็นคนของเชนด้วยแล้วความอยากเอาชนะยิ่งมีมากกว่าความรู้สึกผิดชอบชั่วดี

 

แต่พอโตเป็นผู้ใหญ่ความคิดแบบนั้นก็หมดไป ถึงจะยังไม่สนิทใจกันเสียทีเดียวแต่ดนัยก็ไม่อยากสร้างความบาดหมางต่อเพื่อนเก่าเพิ่มอีก

 

เขาแค่หมั่นไส้ที่เชนมันทำให้ยัยตัวเล็กน้อยใจจนต้องประชดด้วยการออกมาเที่ยวกับเขา ทำตัวแบบนี้มันน่าจับเข้าห้องขังเสียให้เข็ด

 

“อืม สวยดี ว่าแต่ลิปจูบไม่หลุดคือยังไง” ดนัยถามขณะที่อ่านข้อความโฆษณาชวนเชื่อบนกล่องลิปสติก

 

“แบบว่าต่อให้จูบกับแฟนลิปก็ไม่เลอะ เพราะติดทนมาก” นุ่มนิ่มบอกให้อีกฝ่ายเข้าใจ ดนัยพยักหน้าก่อนจะมองใบหน้าหวานและยิ้มกรุ้มกริ่ม

 

“อยากพิสูจน์ไหมว่าลิปจูบไม่หลุดจริงหรือเปล่า”

 

“พี่ดินจะแกล้งหนูอีกแล้ว” น้องรู้ทันเบะปากใส่ ดนัยหัวเราะและลูบผมนุ่มเบาๆ ก่อนจะเอี้ยวตัวมาจูบลงบนริมฝีปากที่เคลือบด้วยลิปสติกสีสวย

 

นุ่มนิ่มขยำเสื้อของอีกฝ่ายเมื่อจูบนั้นรุนแรงขึ้นกว่าจากครั้งในโรงหนัง พี่ดินจูบแรงจนน้องรู้สึกเจ็บที่ปากแต่ไม่ได้มีการรุกล้ำใดๆ

 

กว่าพี่เขาจะถอนจูบออกไปนุ่มนิ่มก็หน้าแดงไปหมดแล้วเพราะหายใจไม่ทัน ดนัยเช็ดปากตนเองและอวดนิ้วที่สะอาดหมดจดให้น้องดู

 

“ลิปจูบไม่หลุดจริงๆ ด้วย สีลิปไม่ติดออกมาเลยสักนิด”

 

“พี่ดินบ้า” มือเล็กทุบไหล่หนาของคุณตำรวจแก้เขิน วันนี้เปลืองตัวไปหลายรอบแล้ว พี่ดินเอะอะจูบๆ อยู่ได้

 

“พี่จะบอกอะไรให้” ดนัยว่าและเริ่มออกรถ นุ่มนิ่มเอียงคอมอง รอฟังว่าพี่เขาจะพูดอะไร

 

“อยากรู้ไหมว่าเชนมันชอบเราหรือเปล่า”

 

นุ่มนิ่มเงียบ ไม่รู้จะตอบว่ายังไงดี ไม่รู้อะไรเลยสักอย่าง ไม่รู้แม้กระทั่งว่าที่พี่เชนทำแบบนี้กับน้องเป็นเพราะรู้สึกเหมือนกันหรือว่าแค่ยอมตามใจเพราะเห็นว่านุ่มนิ่มเป็นน้องสาว

 

ถึงน้องจะไม่ตอบ แต่ดนัยรู้ว่านุ่มนิ่มรอฟังอยู่ เขาเคาะนิ้วกับพวงมาลัยรถก่อนจะบอกอย่างมั่นใจว่ามันต้องได้ผล

 

“ถ้ามันเห็นปากบวมๆ ของเราแล้วหงุดหงิดคือมันหึง แล้วผู้ชายร้อยทั้งร้อยถ้าหึงแสดงว่าชอบ ไม่มีอะไรซับซ้อนหรอก”

 

คนตัวเล็กทำเป็นไม่สนใจ แต่แอบเก็บข้อมูลอยู่เงียบๆ แต่ถ้าพี่เชนหงุดหงิดก่อนจะทันได้รู้ว่าชอบน้องหรือเปล่าจะไม่โดนตีเสียก่อนเหรอเนี่ย

 

 




 

หลังจากอาบน้ำเสร็จและออกมาจากห้องน้ำนุ่มนิ่มเห็นพี่เชนนั่งอยู่ที่เตียงก่อนแล้ว น้องเผลอกัดปากที่ยังไม่หายบวมของตนเองแถมยังช้ำหน่อยๆ ด้วย ยิ่งไม่มีลิปสติกปกปิดยิ่งเห็นชัด

 

“พี่เชนไม่ไปอาบน้ำเหรอคะ” นุ่มนิ่มหันหลังให้เพราะใจไม่กล้าพอให้พี่ขาเห็นปากช้ำๆ ทำเป็นอ้อยอิ่งทาโลชั่นอยู่นานสองนาน จนเชนทักขึ้นถึงได้ชะงัก

 

“หนูไม่เห็นบอกพี่เลยว่าไปดูหนังมาด้วย”

 

เสียงของพี่เชนห้วนแปลกๆ เหมือนไม่พอใจ นุ่มนิ่มทำใจกล้าหันกลับมาและยิ้มฝืนๆ

 

“หนูลืม”

 

“เหรอคะ หนังสนุกไหม” ถามว่าหนังสนุกไหมแต่หน้าตาพี่เชนไม่ได้อยากรู้เลยสักนิด ทำหน้าดุเหมือนอยากจะจับน้องตียังไงก็ไม่รู้

 

นุ่มนิ่มพยักหน้าและจะลุกหนี อย่างน้อยขอหนีจากพี่เชนก่อนเพราะรับรู้ได้ถึงสถานการณ์ไม่ปลอดภัย แต่ยังไม่ทันจะได้ทำอย่างที่คิดมือหนาก็คว้าหมับเข้าที่ข้อมือ

 

“ปากไปโดนอะไรมา” เชนจับคางน้องแล้วบิดไปมา เพิ่งเห็นชัดๆ ว่าปากของนุ่มนิ่มบวมและช้ำผิดปกติ นิ้วยาวกดที่มุมปากเล็กบริเวณที่ช้ำกว่าตรงอื่น

 

“อื้อ หนูเจ็บ” นุ่มนิ่มสะบัดหน้าหนี มองค้อนพี่เขาแต่เชนไม่ยอมปล่อย เขาเค้นถามจนกว่าจะได้รับคำตอบ

 

“พี่ถามว่าปากหนูไปโดนอะไรมาคะ”

 

“หนูกัดโดนปากตัวเอง” เป็นคำแก้ตัวที่ฟังไม่ขึ้น เชนขมวดคิ้วมองจับผิดเด็กเลี้ยงแกะ เขาเริ่มไม่พอใจขึ้นมาเพราะพอจะรู้ว่าปากบวมๆ ของน้องเกิดจากอะไร แต่ยังพยายามควบคุมอารมณ์ไม่ให้หงุดหงิด ไม้แข็งใช้กับนุ่มนิ่มไม่ได้ผล เคยมีบทเรียนมาแล้วและเชนจะไม่ยอมให้เกิดเหตุการณ์แบบนั้นอีก

 

“อย่าโกหกพี่”

 

นุ่มนิ่มกดดันจนมือเย็นไปหมด ถ้าบอกไปตรงๆ พี่เชนต้องดุแน่ๆ อาจจะโดนตีหรือไม่ก็โดนพูดไม่ดีใส่อีก

 

“ถ้าหนูบอกแล้วพี่เชนจะโกรธไหมคะ”

 

เชนเริ่มเห็นมาลางๆ ว่าเขาต้องไม่ชอบใจกับคำตอบของน้อง แต่นุ่มนิ่มจะไม่ยอมบอกความจริงแน่ถ้าเขาแสดงออกไปว่าโมโห เลยจำต้องส่ายหน้าเป็นเชิงบอกว่าเขาไม่โกรธ

 

“พี่ดินจูบหนู” นุ่มนิ่มสารภาพเสียงเบา ช้อนสายตามองใบหน้าคมอย่างกลัวๆ ว่าจะโดนดุ

 

ไอ้ตำรวจเวร

 

เชนสบถอยู่ในใจ ข้างขมับของเขาเต้นตุบด้วยความโกรธ ปากของนุ่มนิ่มบวมขนาดนี้มันต้องจูบน้องแรงขนาดไหน นุ่มนิ่มเองก็เหมือนกัน ทำไมถึงยอมให้ผู้ชายคนอื่นจูบได้ง่ายๆ

 

“พี่เชนโกรธไหมคะ” ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้วทำใจกล้าถามออกมาเสียเลย ท่าทางของพี่เขาบอกชัดอยู่แล้วว่าไม่พอใจแต่นุ่มนิ่มก็ยังอยากได้คำตอบที่ชัดเจนกว่านี้

 

“โกรธค่ะ”

 

คำตอบแค่สั้นๆ แต่ทำให้นุ่มนิ่มกลั้นยิ้มเอาไว้แทบไม่ไหว คำพูดของพี่ดินที่บอกว่าถ้าพี่เชนโกรธแสดงว่าพี่เชนหึง

 

หึงแปลว่าชอบ นั่นไง พี่เชนชอบน้อง!

 

“ยิ้มอะไรคะ พี่โกรธหนูอยู่นะ” เชนอยากจับเด็กดื้อมาฟาดสักทีสองที ทำความผิดแล้วยังจะมายิ้มอีก เจ้านุ่มนิ่มตัวแสบ

 

“พี่เชนขา” นุ่มนิ่มยืนเข่าแล้วโถมตัวเข้ากอดคนตัวโต ที่งอนๆ พี่เขาอยู่หายเป็นปลิดทิ้ง ริมฝีปากเล็กหอมแก้มคนพี่ซ้ายขวา

 

“ชอบหนูเหรอคะ”

 

เชนแทบจะสำลักน้ำลายตนเอง อยู่ๆ น้องเล่นถามออกมาตรงๆ แล้วเขาจะตอบยังไง ใบหน้าร้อนผ่าวขึ้นมาเสียดื้อๆ อย่างกับเด็กหนุ่มที่เพิ่งเคยมีความรัก

 

“ทำไมหนูถามแบบนั้นล่ะคะ”

 

“เพราะพี่เชนโกรธที่หนูจูบกับพี่ดิน หึงหนูใช่ไหมคะ แบบนี้แปลว่าพี่ชอบหนู” นุ่มนิ่มพูดอย่างแก่แดด จากที่กำลังหงุดหงิดเชนกลายเป็นขำ มือหนาโคลงหัวน้องอย่างมันเขี้ยว

 

“ไปเอาความคิดแบบนี้มาจากไหน”

 

“พี่ดินสอนหนู” เจ้าตัวเล็กบอกอย่างภูมิใจ ยิ้มกว้างจนตาหยี เชนโกรธไม่ลงได้แต่ถอนหายใจ

 

ไอ้ดินมันสอนอะไรน้องวะเนี่ย เจอกันครั้งหน้าจะด่าให้โทษฐานที่บังอาจมาแตะต้องคนของเขา

 

“ใช่ค่ะ พี่หึงหนู หึงมากด้วย” เชนจับนุ่มนิ่มมานั่งตัก บอกด้วยน้ำเสียงจริงจัง หอมแก้มกลมๆ ที่มีกลิ่นหอมอ่อนๆ ประจำตัวของน้อง

 

แขนเล็กโอบรอบคอพี่เขา เอียงคอถามด้วยแววตาใสซื่อ แต่เชนกลับมองว่าแก่นเซี้ยวจนน่าตี

 

“แล้วชอบหนูไหมคะ”

 

“อืม ชอบดีไหมนะ” เชนแกล้งน้อง นุ่มนิ่มทำหน้าบึ้ง รัวมือตีไหล่กว้างยกใหญ่ คนเป็นพี่หัวเราะก่อนจะรวบมือน้อยๆ ไว้ เชนจูบมือน้องอย่างทะนุถนอม

 

“ขอเหตุผลหน่อยสิคะว่าทำไมพี่ถึงต้องชอบหนู” ตาคมจ้องใบหน้าหวาน แววตาพราวระยับทำให้นุ่มนิ่มเขิน ดิ้นไปมาจนชุดนอนกระโปรงเลิกขึ้นมาจนแทบจะถึงต้นขา

 

“เพราะหนู…” พูดยังไม่ทันจบก็เขินหน้าแดง นุ่มนิ่มไม่กล้าพูดต่อแล้ว อยู่ๆ คำพูดไม่น่ารักก็ลอยเข้ามาในหัว แต่ถ้าพูดออกไปพี่เชนจะมองว่าน้องเป็นคนยังไง

 

“หนูทำไมคะ” แต่พี่เชนก็ยังแกล้งไม่หยุด มือหนาลูบไปตามแผ่นหลังของน้องผ่านชุดนอนเนื้อบาง ออกแรงดันเบาๆ จนหน้าอกนิ่มแนบชิดกับอกกว้างของตนเอง

 

นุ่มนิ่มยอมละทิ้งความอาย มือเล็กประคองใบหน้าของพี่เชนและก้มลงมาจนหน้าผากชิดกัน

 

“เพราะหนูเป็นเมียพี่เชนแล้ว พี่เชนต้องชอบหนู”

 

เชนโดนหมัดฮุคเข้าเต็มๆ คิดไม่ถึงว่าน้องจะกล้าพูดออกมาแบบนั้น แต่เขาชอบนุ่มนิ่มในมุมนี้จริงๆ อดไม่ได้ที่จะเชยคางเล็กขึ้นและบดจูบริมฝีปากที่ช้ำอยู่แล้วให้ยิ่งบวมช้ำกว่าเดิม เขาทั้งจูบและขบกัดปากเล็กๆ จนนุ่มนิ่มร้องประท้วงว่าเจ็บ เชนยอมถอนจูบออกมาแต่ทำโทษเด็กดื้อด้วยการตีก้นเบาๆ แทน

 

“วันนี้เมียดื้อ ต้องโดนพี่ทำโทษนะคะ”

 

นุ่มนิ่มเสียดท้องแปลกๆ กับคำว่าเมียจากปากของพี่เชน ยอมให้พี่เขาอุ้มลงนอนบนเตียงแต่โดยดี ชุดนอนสวยๆ ถูกเลิกขึ้นมาจนเห็นหน้าท้องขาวๆ แต่จุดสนใจของเชนคือส่วนน่ารักที่นอนสงบนิ่งอยู่ภายใต้ชั้นในตัวเล็ก

 

มือหนานวดคลึงเบาๆ จนน้องหลุดเสียงครางออกมา แต่ยังไม่ทันจะได้ทำอะไรไปมากกว่านั้นเสียงโทรศัพท์ของเขาก็ดังขึ้น เชนไม่สนใจเขาปล่อยให้มันดังอยู่แบบนั้น แต่มือเล็กดันอกกว้างไว้

 

“พี่เชนรับโทรศัพท์ก่อน”

 

เชนสบถเล็กน้อยแต่ก็ยอมผละออกมาเพื่อรับโทรศัพท์ เขาไม่ทันได้มองว่าใครโทรมา แต่พอกดรับสายสีหน้าของเชนก็เปลี่ยนไป เขาพูดคุยกับปลายสายอยู่อีกไม่กี่ประโยคแล้วจึงกดวางสาย

 

นุ่มนิ่มเห็นสีหน้าไม่ค่อยดีของพี่เลยลุกขึ้นมาจัดเสื้อผ้าตนเองและถามด้วยความเป็นห่วง

 

“ใครโทรมาเหรอคะ”

 

“แม่ของพี่น่ะ” เชนตอบน้องพลางช่วยลูบผมยุ่งๆ ให้เข้าที่ เขาจูบหน้าผากของนุ่มนิ่มก่อนจะบอก

 

“พรุ่งนี้เราไปหาคุณแม่กันนะคะ”

 

คุณแม่ของพี่เชนคือลูกสาวของคุณยาย นุ่มนิ่มเคยเจออยู่ครั้งหนึ่งตอนที่คุณน้ามาทำธุระที่บ้าน คุณน้าไม่ค่อยชอบน้องเท่าไหร่ บอกว่าคุณยายเก็บเด็กที่ไหนก็ไม่รู้มาเลี้ยง เรียกน้องว่าเป็นตัวภาระของคุณยาย

 

นุ่มนิ่มไม่อยากไปเจอคุณแม่ของพี่เชนเลย น้องทำอะไรผิดนะ ทำไมถึงมีแต่คนไม่ชอบอยู่เรื่อย

 


 

 

TBC.

 

ตอนหน้ายัยหนูปะทะแม่ผั- เอ๊ย แม่พี่
แล้วจะบอกว่าวัยอย่างยัยน้องเนี่ยหวั่นไหวง่ายนะคะ อิอิ
#เรื่องของหนูนิ่ม

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 14-03-2019 23:37:06 โดย carpe_diem »

ออฟไลน์ nofsnof

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 355
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2/-1
น้องนิ่มมมม แซ่บมากรูกก
โอ๊ย จะเป็นลม  :jul1: :jul1:
สรุปว่าน้องเป็นน้องของนาราใช่มั้ยคะ
ตอนหน้าขอให้แม่ผัว เอ้ย แม่พี่เชนเอ็นดูนะคะ

ออฟไลน์ คุณซี

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 206
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +3/-0
ยัยน้อนนนนน ทำไมใจอ่อนให้พี่เชนตลอดขนาดนี้ พี่เชนทำของใส่น้อนใช่ไหม!

ออฟไลน์ Snowermyhae

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4377
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +90/-6
ชอบตอนน้องพูดอะไรที่เกินเด็กมาก รอน้องโตและแซ่บขึ้นเรื่อยๆนะคะ  :mew1:   :hao6:

ออฟไลน์ GDNEE

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 20
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
“เพราะหนูเป็นเมียพี่เชนแล้ว พี่เชนต้องชอบหนู”


ยกนี้พี่เชนน๊อกไปแล้วนะครับ​ หนูนิ่มปล่อยหมัดฮุกใส่แบบไม่ทันตั้งตัวเลย

ออฟไลน์ TheWanFah

  • ความใกล้ชิด บางครั้ง ทำให้เราเผลอคิดไปเอง
  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1181
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +29/-1
พี่เชนกับน้องยังไม่ได้เคลียร์เรื่องลูกพี่เชนเลย

ออฟไลน์ aiyuki

  • รักแท้ไม่แบ่งแม้เพศพันธุ์
  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3394
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +133/-6
นุ่มนิ่มออกจะน่ารัก อย่าใจร้ายกับน้องมากนะ

ออฟไลน์ tipppppp

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 129
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
หนูลูกกกกกกกก

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด