✰ Fluffy's #เรื่องของหนูนิ่ม | Chapter 13 : ขออ้อนหน่อย (20/03/62)
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด colocation,โคโลเคชั่น,ฝากเซิร์ฟเวอร์

ผู้เขียน หัวข้อ: ✰ Fluffy's #เรื่องของหนูนิ่ม | Chapter 13 : ขออ้อนหน่อย (20/03/62)  (อ่าน 25340 ครั้ง)

ออฟไลน์ manami1155

  • ~I Still Love You~
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1798
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +99/-1
พี่เชนนนนนนนนนนนน
ล่อลวงน้องอีกแล้วววว
ตัวอยู่ไกลยังพยายามจนได้อีก
ลูกสาวก้เคลิ้มตามพี่เค้าตลอดเลย

ออฟไลน์ oohsg94

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 40
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
พี่เชนนนนคนผีทัลเลลลล น้องยังตัวน้อยๆอยู่เลยนะใจเย็นก่อนน งื้ออ

ออฟไลน์ megatef4

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 80
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +8/-1
คุณตำรวจขา มีตาลุงโรคจิตหลอกกินเด็กค่า 555 พี่เชนต้องใจเย็นๆนะ หนูนิ่มเชิดลูก เป็นสาวเป็นนาง  :ruready

ออฟไลน์ GBlk

  • ขอให้สรรพสัตว์จงมีความสุข
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1349
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +75/-43

ออฟไลน์ iNklaNd

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 665
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +23/-1
sexphone ไปอีกกกกก น้องนิ่มโดนตาลุงกทม.ล่อลวง ถ้าย้ายไปอยู่ด้วยกัน
น้องได้พัฒนาไปสู่สายหื่นแบบตาลุงแน่ๆ

ออฟไลน์ Maccagadz

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 46
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
อยากจับน้อนอมใส่ปาก พี่เชนหื่นไปแล้ววว

ออฟไลน์ YYuiiiiuYY

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 10
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
 :z3: พี่เช๊นนนนนนนนนนนนนนนน

ออฟไลน์ TheDoungJan

  • —☁gtrsrist
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 691
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2/-0
ฮื่ออ พี่เชนระยะทางไม่ใช่อุปสรรคของพี่เลย :katai2-1:

ออฟไลน์ NaunaeZaa

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 36
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
 น้องน่ารักเกินไปแล้ว พี่เชนร้ายมากกกกก

ออฟไลน์ nofsnof

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 216
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-1
เดี๋ยวพอมาอยู่ด้วยกันแล้วน้องต้องช้ำแน่ ๆ เลย อิพี่เชนน!!  :katai4: :katai4:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ carpe_diem

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 44
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +30/-2



Chapter 7 : หนูไม่อยากรู้





เมื่อคืนนุ่มนิ่มหลับไปทั้งที่ยังคุยกับพี่เชนไม่จบ รอคนลามกเข้าห้องน้ำเกือบครึ่งชั่วโมงจนง่วง คุยกันอยู่อีกไม่กี่ประโยคน้องก็หลับใส่ ตื่นเช้ามาเลยเห็นข้อความในไลน์ที่อีกฝ่ายส่งมาตอนเกือบๆตีสามบอกว่าน้องเป็นเด็กไม่ดีแอบชิงหลับไปก่อน นุ่มนิ่มเบะปากใส่โทรศัพท์แล้วส่งสติ๊กเกอร์โคนี่แยกเขี้ยวกลับไป

 

คนตัวเล็กวางโทรศัพท์ไว้บนเตียงและรีบไปอาบน้ำแต่งตัว วันนี้ตื่นสายกว่าทุกวันเกือบชั่วโมงแน่ะ ถ้าลงไปข้างล่างช้ากว่านี้กลัวว่าจะโดนคุณยายดุเอา

 

นุ่มนิ่มเดินผ่านห้องรับแขกเห็นคุณยายนั่งอยู่ แต่ไม่ได้อยู่คนเดียวยังมีผู้หญิงวัยกลางคนแปลกหน้าอยู่ด้วย นุ่มนิ่มไม่เคยเห็นอีกฝ่ายมาก่อน

 

สงสัยจะเป็นเพื่อนคุณยายมาเยี่ยมจากที่อื่นล่ะมั้ง

 

กำลังจะเดินผ่านห้องรับแขกไปอยู่แล้วเชียว นุ่มนิ่มหิว กำลังจะไปชงไมโลดื่มในครัว แต่สองขาต้องชะงักเมื่อได้ยินชื่อของตนเองในบทสนทนาด้วย

 

“ฉันเลี้ยงเจ้านิ่มมาตั้งหลายปีนะคุณนาย ถ้าจะบอกว่าไม่รักไม่ผูกพันก็คงไม่ใช่ ฉันคงทำตามที่คุณนายขอไม่ได้หรอก”

 

นุ่มนิ่มได้ยินคุณยายพูด แต่ไม่เข้าใจว่าหมายถึงอะไร คุณนายคนนั้นเป็นใครแล้วเกี่ยวอะไรกับน้องล่ะ ทำไมถึงต้องพูดถึงน้องด้วย

 

“แต่ฉันถือว่าเป็นญาติเพียงคนเดียวของนุ่มนิ่มที่ยังเหลืออยู่นะคะ ตัวฉันอาจจะไม่ใช่สายเลือดโดยตรง แต่ลูกสาวของฉันยังไงก็เป็นพี่สาวพ่อเดียวกัน ให้เด็กอยู่กับพี่น้องยังไงก็ดีอยู่กับคนอื่นไม่ใช่เหรอคะ”

 

นุ่มนิ่มชะเง้อมองเข้าไปภายในห้อง รู้ว่าเสียมารยาทแต่อยากรู้ว่าคุณยายกับคนแปลกหน้าคุยอะไรกัน

 

จากมุมนี้มองไม่เห็นหน้าของเพื่อนคุณยาย เพราะนั่งหันหลังอยู่ แต่สีหน้าของคุณยายนุ่มนิ่มเห็นชัดว่าดูเครียดๆยังไงบอกไม่ถูก

 

“ยังไงฉันก็ต้องถามความเห็นเจ้านิ่มก่อน ถ้าแกไม่อยากไปฉันก็คงจะบังคับไม่ได้” คุณยายว่า นุ่มนิ่มยิ่งไม่เข้าใจกว่าเดิมเสียอีก

 

คุณยายจะให้น้องไปไหน แล้วสรุปว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นใคร ท่าทางดูไม่น่าไว้ใจเลย

 

“นุ่มนิ่มอยากไปแน่ค่ะ อยู่กรุงเทพสบายกว่าอยู่ต่างจังหวัดตั้งเยอะ หลานของคุณยายจะได้มีชีวิตที่ดีขึ้นยังไงล่ะคะ ไม่ดีเหรอ”

 

คุณป้าที่นุ่มนิ่มไม่รู้จักเริ่มเสียงดังใส่คุณยายแล้ว ไม่ชอบเลย ทำไมต้องทำเสียงแบบนั้นใส่คุณยายด้วย นิสัยไม่ดี

 

“ยังไงรอให้ฉันคุยกับเจ้านิ่มก่อนแล้วกันนะคุณนาย ถ้าจะมาเร่งรัดเอาคำตอบภายในวันนี้พรุ่งนี้คงไม่ได้”

 

“ถ้าอย่างนั้นฉันจะกลับมาเอาคำตอบในอีกสองวันค่ะ หวังว่าจะได้รับคำตอบที่น่าพอใจนะคะคุณยายประไพ”

 

ผู้หญิงแปลกหน้าลุกขึ้นจากเก้าอี้ ยกมือไหว้คุณยายก่อนจะเดินออกมาจากห้องรับแขก นุ่มนิ่มรีบหาที่หลบ รอจนเธอขับรถออกไปถึงเดินเข้ามาหาคุณยายในห้อง

 

นุ่มนิ่มไม่เคยเห็นคุณยายเครียดขนาดนี้มาก่อนเลย น้องเป็นห่วงเลยนั่งลงข้างๆคุณยายแล้วกอดเอวไว้

 

“คนเมื่อกี้ใครเหรอคะคุณยาย ?” ใบหน้าน่ารักเงยขึ้นมองพร้อมทั้งถาม คุณยายลูบผมหลานสาว กำลังเรียบเรียงคำพูดว่าจะเริ่มยังไงดี

 

“เจ้านิ่มเคยเห็นคุณน้าเขาไหม” คุณยายถาม

 

“ไม่รู้จักค่ะ” นุ่มนิ่มส่ายหน้า ไม่รู้จักจริงๆนี่นา แม้แต่หน้ายังไม่เคยเห็นเลย

 

คุณยายมองใบหน้าของเจ้าตัวแสบ ถึงนุ่มนิ่มเพิ่งจะมาอยู่กับคุณยายได้แค่สองปี แต่ก็รักและผูกพันไม่ต่างจากหลานแท้ๆ พอคิดว่านุ่มนิ่มจะต้องจากไปจากอ้อมอกคุณยายก็รู้สึกใจหายแล้ว

 

“น้าเขาชื่อน้ำทิพย์ เป็นภรรยาเก่าของคุณพ่อเรา” คุณยายบอก นุ่มนิ่มขมวดคิ้ว พยายามทำความเข้าใจกับสิ่งที่คุณยายพูด

 

“ภรรยาเก่าของคุณพ่อ ก่อนที่คุณพ่อจะมาแต่งงานกับคุณแม่ของหนูเหรอ ?” นุ่มนิ่มพอจะรู้ว่าก่อนที่คุณพ่อจะมาแต่งงานกับคุณแม่ เคยแต่งงานมาก่อนแล้ว คุณพ่อบอกว่าน้องมีพี่สาวหนึ่งคนที่เกิดจากภรรยาเก่าของคุณพ่อ แต่นุ่มนิ่มไม่เคยเห็นหน้าหรอก

 

แล้วทำไมคุณน้าที่ชื่อน้ำทิพย์ต้องมาหาคุณยายด้วย ไม่เคยรู้จักกันเสียหน่อย

 

“ทำไมคุณน้าถึงมาที่บ้านเรา หรือว่ามีธุระกับคุณยาย”

 

“คุณน้าเขามาคุยกับยายเรื่องของเจ้านิ่ม” คุณยายบอกด้วยรอยยิ้ม แต่เป็นรอยยิ้มที่เศร้าจนนุ่มนิ่มเห็นแล้วไม่มีความสุขไปด้วย

 

“เรื่องอะไรเหรอคะ”

 

“เจ้านิ่มอยากไปอยู่กับพี่สาวไหม ลูกสาวอีกคนของคุณพ่อเราน่ะ”

 

“หนูไม่ไป!” นุ่มนิ่มร้องเสียงดัง ผละออกมาจากอ้อมกอดของคุณยาย คิ้วสวยขมวดเข้าหากันอย่างไม่เข้าใจ

 

“ทำไมหนูต้องไปอยู่กับคนอื่น หนูไม่ไปนะ คุณยายขา หนูไม่รู้จักเขา” คนตัวเล็กเบะปากเหมือนจะร้องไห้ อยู่ๆคุณยายก็ถามราวกับว่าอยากให้น้องไปอยู่กับคนอื่น นุ่มนิ่มไม่อยากไป ยิ่งกับคนแปลกหน้ายิ่งแล้วใหญ่ ไม่เห็นจะอยากไปอยู่ด้วยสักนิด

 

คุณยายรวบเจ้าตัวเล็กมากอดไว้ มือเหี่ยวย่นลูบแผ่นหลังบางแผ่วเบา เห็นหลานจะร้องไห้แล้วคุณยายคิดอยากจะปฏิเสธน้ำทิพย์ไปเสียให้จบๆ เพราะถ้าไปอยู่กับฝ่ายนั้นหลานสาวของคุณยายคงจะไม่มีความสุข

 

“น้าทิพย์อยากให้เจ้านิ่มไปอยู่ด้วยเลยมาขอกับยาย แต่ยายไมได้ตอบตกลงหรอกนะ ต้องถามความสมัครใจของเจ้านิ่มก่อนถูกไหมล่ะ”

 

นุ่มนิ่มพยักหน้าอยู่กับอกของคุณยาย แขนเล็กกระชับกอดแน่นขึ้นกว่าเดิม

 

“หนูไม่อยากไปอยู่กับคนอื่น คุณยายบอกคุณน้าได้ไหมคะว่าหนูไม่ไป” นุ่มนิ่มบอกอู้อี้ สูดน้ำมูกเพราะร้องไห้ออกมาจนได้

 

คุณยายประไพตัดสินใจทันทีในตอนนั้น ว่าถึงยังไงก็จะไม่บังคับหลานเด็ดขาด ในเมื่อนุ่มนิ่มไม่อยากไปคุณยายก็จะบอกฝ่ายนั้นไปตามตรง

 

“อย่าร้องไห้ ยายจะบอกน้าทิพย์ให้ว่าหลานของยายไม่อยากไป” คุณยายลูบหัวลูบหลังปลอบ อีกสองวันข้างหน้าเมื่อน้ำทิพย์มาที่นี่อีกครั้ง คุณยายมีคำตอบให้สำหรับเธอแล้ว

 

คนที่ไม่เคยรู้จักกัน เป็นแค่ภรรยาเก่าของคุณพ่อนุ่มนิ่ม อยู่ๆก็โผล่มาจะมาเอาหลานของคุณยายไปเลี้ยง มองยังไงก็ไม่บริสุทธิ์ใจ คุณยายรู้ว่าฝ่ายนั้นมีบางอย่างแอบแฝง เพราะไม่อย่างนั้นคงไม่สืบจนรู้ว่าลูกของอดีตสามีอยู่กับคุณยายและมาขอร้องจะเอาไปให้ได้

 

คุณยายคิดว่าจะลองปรึกษาเรื่องนี้กับเชน เพราะการตัดสินใจสำหรับเรื่องนี้ ไม่ว่าจะในทางไหนแต่ก็ถือว่าเป็นเรื่องใหญ่และอาจจะมีผลต่อนุ่มนิ่มในอนาคต

 

 


 

 

พี่เชนมาแปลกเพราะวันนี้โทรมาแต่เย็นเลย นุ่มนิ่มกำลังนั่งเล่นอยู่ที่หลังบ้านพี่เขาก็วิดีโอคอลมา นิ้วเล็กกดรับแล้วยิ้มหวานให้คนในกล้อง

 

‘ตัวเล็กทำอะไรอยู่คะ ?’ เสียงของพี่เชนเวลาคุยโทรศัพท์ชวนเขินทุกครั้ง ไหนจะใบหน้าหล่อๆที่เซ็ตผมขึ้นอย่างเป็นทางการอีก คงจะเพิ่งเลิกงานกลับมา 

 

“นั่งเล่นอยู่ค่ะ” นุ่มนิ่มวางโทรศัพท์พิงไว้กับหนังสือที่หยิบออกมาอ่านด้วย พี่เชนอยู่ในห้องนอนแต่นั่งที่โต๊ะทำงาน เพราะข้างหลังมองเห็นเตียงกว้างกับผนังห้องบางส่วน

 

คิดถึงพี่เขาจังเลย ยิ่งเห็นหน้ายิ่งคิดถึง ได้คุยกันแค่ผ่านโทรศัพท์แบบนี้ไม่ได้ทำให้นุ่มนิ่มหายคิดถึงพี่เท่าไหร่เลย เมื่อไหร่จะถึงเดือนหน้าสักทีนะ พี่เชนจะได้มาหาน้อง

 

‘หนูเก็บของหรือยังคะ พวกเสื้อผ้ากับของใช้ส่วนตัว’ อยู่ๆอีกฝ่ายก็ถามขึ้น สีหน้าจริงจังเชียว นุ่มนิ่มขมวดคิ้วถามกลับอย่างไม่เข้าใจ

 

“เก็บของทำไมคะ ?”

 

‘คุณยายบอกหนูหรือยังว่าจะให้หนูย้ายมาอยู่กับพี่’

 

นุ่มนิ่มอึ้งไปแล้ว ดวงตากลมโตกระพริบปริบๆ คุณยายไม่เห็นบอกน้องเลยว่าจะให้ย้ายไปอยู่กับพี่เชน วันนี้คุยกันแค่เรื่องคุณน้าที่ชื่อน้ำทิพย์ คุณยายบอกว่าจะปฏิเสธให้ว่านุ่มนิ่มจะไม่ไปอยู่ด้วย

 

แต่เรื่องที่จะต้องไปอยู่กับพี่เชน สาบานได้ว่าน้องยังไม่รู้เรื่องเลยสักนิด

 

‘ทำหน้าแบบนี้แสดงว่ายังไม่รู้’ พี่เชนหัวเราะ ก่อนจะเฉลยให้ฟัง

 

‘วันนี้คุณยายโทรมาคุยกับพี่เรื่องภรรยาเก่าของคุณพ่อหนู ถึงคุณยายจะปฏิเสธไปแต่ก็คิดว่าฝ่ายนั้นคงไม่ยอมเลิกราง่ายๆ เพื่อความปลอดภัยของหนู คุณยายเลยจะฝากให้พี่ช่วยเลี้ยงหนูชั่วคราว’ ประโยคท้ายเชนพูดติดตลก นุ่มนิ่มมองค้อนพี่เล็กน้อยที่พูดเหมือนน้องเป็นสัตว์เลี้ยง

 

“หนูต้องไปอยู่กับพี่เชนเหรอ” นุ่มนิ่มถามย้ำอีกครั้งอย่างไม่ค่อยแน่ใจ น้องจะทำให้พี่เชนลำบากหรือเปล่านะ ถ้าไปอยู่ด้วยอาจจะกลายเป็นภาระก็ได้   

 

‘หรือว่าหนูไม่อยากมาอยู่กับพี่ ว้า เสียดายจังเลย พี่คิดว่าจะซื้อเสื้อผ้าสวยๆไว้รอหนูเลยนะ’ นุ่มนิ่มหูผึ่งพอได้ยินคำว่าเสื้อผ้าสวยๆ น้องกำลังอยากได้ชุดใหม่อยู่พอดี พี่เชนเอามาล่อแบบนี้ก็แย่น่ะสิ จะปฏิเสธลงได้ยังไง

 

“คุณยายอนุญาตแล้วใช่ไหมคะ” แต่นุ่มนิ่มยังกลัวว่าพี่เชนจะขี้ตู่ไปเอง ถามซ้ำหลายรอบแล้วว่าคุณยายอนุญาตหรือยัง และพี่เขาก็ยืนยันคำตอบเดิม

 

‘อนุญาตแล้วค่ะ พี่จองตั๋วเครื่องบินให้หนูแล้ว พรุ่งนี้พอไปถึงสนามบินก็เอาบัตรประชาชนไปบุ๊คตั๋วได้เลยนะคะ’

 

ปุบปับอะไรขนาดนี้! คนตัวเล็กตกใจอ้าปากค้าง ไม่คิดว่าจะเร็วขนาดนี้ ยังไม่ได้เตรียมตัวอะไรเลย คืนเดียวน้องจะเก็บของทันได้ยังไง แค่เสื้อผ้ากับเครื่องสำอางก็เยอะแยะไปหมดแล้ว

 

“พี่เชน หนูเก็บของไม่ทันนนน” นุ่มนิ่มลากเสียงยาว เริ่มคิดภาพในหัวแล้วว่าจะเริ่มเก็บของจากอะไรก่อนดี

 

‘เอามาแค่ของที่จำเป็นก็พอ ขาดเหลืออะไรค่อยมาซื้อเอา’ 

 

“ค่า ~ พี่เชนคนรวย จะเลี้ยงหนูเหรอ”

 

‘สำหรับหนูให้เลี้ยงตลอดชีวิตยังได้เลยค่ะ’ พี่เชนยังเก่งเรื่องขยันทำให้น้องเขินได้เสมอ นุ่มนิ่มเอาผมทัดหูตนเองแก้เขิน ตอนนี้แก้มน้องคงจะแดงมากแน่ๆ

 

แล้วพอทำให้คนอื่นเขินได้ทีไรพี่เชนจะหัวเราะแซวตลอด คนนิสัยไม่ดี!

 

 

...

 

 

“ที่ยายต้องให้เจ้านิ่มไปอยู่กับพี่เขาก็เพื่อความปลอดภัย เราไม่เคยรู้จักคุณน้ำทิพย์มาก่อน เธอนิสัยเป็นยังไงเราก็ไม่รู้ ถ้ายายปฏิเสธไปและเธอไม่พอใจก็ไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น” คุณยายบอกขณะที่ช่วยนุ่มนิ่มเก็บเสื้อผ้าใส่กระเป๋า พรุ่งนี้ต้องไปสนามบินแต่เช้าเลยต้องเก็บของให้เสร็จภายในคืนนี้

 

นุ่มนิ่มฟังที่คุณยายพูดก็เข้าใจ ที่คุณยายทำไปก็เพราะว่าเป็นห่วง อย่างน้อยไปอยู่กับพี่เชนน้องก็เต็มใจมากกว่าไปอยู่กับคนอื่นอยู่แล้ว

 

“ไปอยู่กรุงเทพก็อย่าดื้อรู้ไหม อะไรที่เราช่วยพี่เขาได้ก็ช่วย” คุณยายเริ่มบ่นยาวแล้ว นุ่มนิ่มรับคำพลางปิดกระเป๋าที่อัดแน่นไปด้วยเสื้อผ้าจนเต็ม

 

“ถ้าหนูไม่อยู่คุณยายต้องเหงาแน่ๆเลย” เจ้าตัวเล็กเข้ามาอ้อน ทั้งกอดทั้งหอมคุณยายจนโดนเขกหัวไปเบาๆ

 

“ยายจะสบายใจล่ะสิไม่ว่า ไม่มีเจ้านิ่มคอยกวน” คุณยายพูดยิ้มๆ แกล้งพูดไปแบบนั้นเองเพราะถ้าไม่มีนุ่มนิ่มบ้านหลังนี้ก็คงจะเหงาไม่น้อย

 

“ไม่เชื่อหรอก คุณยายรักหนูจะตาย”

 

“หลงตัวเองจริงๆเลย” นุ่มนิ่มแกล้งร้องโอดโอยเมื่อโดนคุณยายดึงแก้ม และคืนนั้นหลานสาวตัวแสบก็ขอไปนอนที่ห้องกับคุณยายเพื่อจะได้นอนกอดคุณยายทั้งคืน

 

ถึงจะบ่นว่าอึดอัดแต่คุณยายก็ไม่ได้ปฏิเสธ เพราะกว่าจะได้นอนกอดนุ่มนิ่มอีกก็คงจะอีกนาน เผลอๆจะติดคนพี่จนไม่อยากกลับมากอดคุณยายด้วยซ้ำ

 

 


 

 

นุ่มนิ่มไม่เคยนั่งเครื่องบิน ประหม่าจนเผลอทำตัวเด๋อด๋าไปตั้งหลายรอบ ขนาดเข็มขัดนิรภัยบนเครื่องบินยังคาดไม่เป็นจนพี่สาวแอร์โฮสเตสต้องมาช่วยทำให้ พอขึ้นเครื่องก็หลับยาวจนมาตื่นอีกทีตอนที่ได้ยินประกาศว่าเครื่องกำลังจะลงจอด

 

เมื่อลงเครื่องนุ่มนิ่มโทรหาพี่เชน พี่เขาบอกว่ายืนรออยู่ตรงทางออก น้องอยากเจอพี่เชนจะแย่แล้วแต่ต้องยืนรอกระเป๋าอีกตั้งครึ่งชั่วโมง คนตัวเล็กเดินลากกระเป๋าใบใหญ่เกือบจะเท่าตัวออกมาอย่างทุลักทุเล

 

ใบหน้าหวานชะเง้อมองซ้ายทีขวาทีก็ไม่เจอพี่เชน แถมคนข้างหน้ายังตัวสูงบังหมด น้องเกิดมาเตี้ยก็ลำบากหน่อย

 

“หนูนิ่ม ทางนี้ค่ะ” เสียงคุ้นหูทำให้นุ่มนิ่มยิ้มกว้าง เห็นพี่เชนยืนอยู่ทางซ้ายมือของประตูทางออก น้องรีบลากกระเป๋าเดินเข้ามาหา อยากจะโผเข้ากอดด้วยซ้ำแต่อายคนเลยได้แต่ยกมือไหว้

 

พี่เชนยิ้มลูบผมน้อง อาสาช่วยลากกระเป๋าให้ตอนเดินนำมาที่รถ พี่เขาเปิดประตูรถให้และยังยกกระเป๋าไปไว้ท้ายรถให้ด้วย นุ่มนิ่มรู้สึกอย่างกับตนเองเป็นเจ้าหญิงเลยที่ถูกดูแลเป็นอย่างดี

 

“ตัวเล็กหิวไหมคะ” เชนถามเมื่อเข้ามานั่งข้างในรถ มองนาฬิกาแล้วเกือบเที่ยงพอดี คิดว่าน้องอาจจะหิว

 

“หิวซี่ ตั้งแต่เช้าหนูยังไม่ได้กินอะไรเลย” นุ่มนิ่มลูบท้องเพื่อยืนยันความหิว เมื่อเช้าก่อนขึ้นเครื่องกลัวว่าถ้าทานข้าวแล้วจะเมาเครื่องจนอ้วกเลยไม่กล้าให้มีของตกถึงท้องสักอย่าง ตอนนี้เลยหิวจนแสบท้อง

 

“แวะซื้อเบอร์เกอร์แล้วเอาไปกินที่ทำงานพี่ไหมคะ ตอนนี้เพิ่งจะเที่ยงเอง พี่ต้องกลับเข้าไปเคลียร์งานนิดหน่อย”

 

นุ่มนิ่มพยักหน้าอย่างว่าง่าย มือบางวุ่นวายกับการรวบผมยาวๆไปข้างหลัง พอเงยหน้าขึ้นมองก็เห็นพี่เชนมองอยู่

 

“มองอะไรคะ”

 

“คิดถึงจังเลยค่ะ” เชนมองใบหน้าหวานที่เขาคิดถึงอย่างไม่วางตา วันนี้ยัยหนูก็น่ารักอีกแล้ว แต่งหน้าอ่อนๆกับลอนผมนิดหน่อยพอเป็นธรรมชาติ ยิ่งทำให้ดูเหมือนตุ๊กตาที่มีชีวิต

 

“เว่อร์แล้ว ไม่ได้เจอกันแค่ไม่กี่วันเอง” นุ่มนิ่มว่าใส่ พี่เชนเว่อร์ตลอด นับๆดูแล้วไมได้เจอกันแค่สองวันเท่านั้น ทำมาบอกคิดถึงอย่างกับไม่ได้เจอกันเป็นเดือนไปได้   

 

“แค่ไม่กี่วันแล้วคิดถึงไม่ได้เหรอคะ หรือว่าหนูไม่คิดถึงพี่”

 

“ฮื่อ คิดถึงค่ะ” แล้วก็เป็นนุ่มนิ่มที่พ่ายแพ้ต่อความอ่อนโยนของอีกฝ่าย แค่พี่เชนถามด้วยน้ำเสียงกึ่งจะตัดพ้อน้องก็ใจอ่อนยวบพยักหน้าบอกว่าคิดถึงแล้ว

 

“อยากจูบ”

 

“อื้อ…”

 

คนขี้โกง นุ่มนิ่มบ่นพี่เขาอยู่ในใจ พี่เชนไม่ได้แค่พูดแต่กลับทำเลย มือหนาเชยคางน้องขึ้นและประทับริมฝีปากลงมา ไม่ใช่แค่ปากแตะปากเฉยๆแต่ยังสอดลิ้นเข้ามาอีกด้วย

 

เพราะเราเคยจูบกันหลายครั้ง นุ่มนิ่มพอจะรู้ว่าต้องทำยังไง ลิ้นเล็กๆตอบโต้อย่างไม่เกรงกลัว ถึงจะไม่ค่อยเป็นงานแต่เชนก็พอใจอยู่ไม่น้อย เขาดูดดึงกลีบปากนุ่มเป็นครั้งสุดท้ายก่อนจะผละออกมา พอสมใจแล้วก็ยิ้มอย่างอารมณ์ดี

 

“วันนี้เหมือนจะเป็นจูบรสคาราเมลด้วยใช่ไหม” เขาถามเพราะรสชาติหวานหอมของคาราเมลยังติดที่ปลายลิ้นอยู่เลย นุ่มนิ่มเช็ดคราบน้ำใสๆที่เลอะมุมปากก่อนจะพยักหน้า

 

“หนูเพิ่งกินลูกอมมา อร่อยไหมคะ”

 

“อร่อยค่ะ หวานมาก” พี่เชนยิ้มกรุ้มกริ่ม ไม่รู้ว่าที่บอกว่าอร่อยหมายถึงรสชาติของลูกอมหรือว่าจูบของนุ่มนิ่มกันแน่

 

 




 

“น้องสาวพี่เชนเหรอ น่ารักมากเลยพี่ อย่างกับตุ๊กตา”

 

“ถึงกับลางานครึ่งวันไปรับที่สนามบิน ถ้าไม่บอกว่าเป็นน้องสาวผมจะคิดว่าเป็นแฟนแล้วนะพี่”

 

“แฟนก็แย่ละ น้องเด็กขนาดนี้ ถ้าเป็นแฟนกันพี่เชนคงไม่รอดคุก”

 

นุ่มนิ่มได้ยินพี่เชนพูดคำหยาบด้วย ด่าพี่ๆผู้ชายสามคนนั้นว่าไอ้เหี้ยหรืออะไรสักอย่าง แต่ไม่ชอบเลยที่ตกเป็นเป้าสายตาแบบนี้ ทำไมต้องมองกันขนาดนั้นด้วยนะ

 

“เลิกมองได้แล้ว น้องกลัว” เชนจับมือน้องที่ยืนหลบอยู่ข้างหลัง เขาเพิ่งรู้ว่านุ่มนิ่มตื่นคน อาจจะเป็นเพราะไม่คุ้นกับคนแปลกหน้า เพื่อนร่วมงานเขาก็พากันแซวจนน้องยิ่งกลัวเข้าไปใหญ่

 

เพื่อนของพี่เชนแยกย้ายกลับไปทำงาน นุ่มนิ่มเดินตามแรงจูงของพี่เขามาอีกทาง พี่เชนมีห้องทำงานส่วนตัวด้วย เป็นห้องที่มองเห็นวิวจากผนังด้านหนึ่งที่เป็นกระจก นุ่มนิ่มเดินสำรวจไปรอบห้องในขณะที่เจ้าของห้องทำงานถอดเสื้อตัวนอกพาดไว้กับพนักเก้าอี้

 

“คเชนทร์ ตรีพิสุทธิ์” เจ้าตัวเล็กก้มลงอ่านป้ายชื่อที่วางอยู่บนโต๊ะ เพิ่งรู้ว่าพี่เขาชื่อจริงว่าคเชนทร์

 

“ชื่อพี่เชนแปลว่าอะไรเหรอคะ ?”

 

“คเชนทร์แปลว่าช้างใหญ่หรือพญาช้างค่ะ” เชนตอบพลางแกะห่อแฮมเบอร์เกอร์ให้น้อง ซื้อมันฝรั่งทอดกับน้ำอัดลมมาเผื่อด้วย ส่วนมากเด็กๆจะชอบทานของพวกนี้

 

เมื่อก่อนหนูนาก็ชอบ แต่นานๆครั้งเขาถึงจะซื้อให้ทานสักทีเพราะไม่ค่อยดีต่อสุขภาพ

 

“มานั่งกับพี่มา” เชนตบที่ตักของตนเอง น้องเชื่อฟังเป็นอย่างดีหย่อนสะโพกลงบนต้นขาแกร่ง เขาเกยคางไว้กับไหล่เล็ก มองน้องหยิบมันฝรั่งทอดเข้าปากพลางชวนคุยไปด้วย

 

“คุณยายบอกว่าหนูไม่อยากไปอยู่กับภรรยาเก่าของคุณพ่อเหรอคะ”

 

“แล้วทำไมหนูต้องอยากไปด้วย คุณน้าเป็นใครก็ไม่รู้” นุ่มนิ่มเบะปาก รู้สึกไม่ชอบคุณน้าน้ำทิพย์เลยเพราะอยู่ๆก็จะมาเอาน้องไปอยู่ด้วย ไม่เคยรู้จักกันมาก่อนแท้ๆ

 

“หนูมีพี่สาวด้วยนะ เป็นลูกของคุณพ่อกับคุณน้าที่จะพาหนูไปอยู่ด้วย แต่หนูไม่เคยเห็นหน้าหรอก” เชนฟังน้องพูดเจื้อยแจ้วอย่างเพลินๆ เขาปล่อยน้องทานไปส่วนตนเองก็ทำงานไป ถึงนุ่มนิ่มจะนั่งอยู่บนตักก็ไม่เป็นไรเพราะน้องตัวนิดเดียว

 

“พี่เชนว่าหนูกับพี่สาวใครจะสวยกว่ากัน” น้องเงยหน้าขึ้นถาม หัวแทบจะชนกับคางเขาอยู่แล้ว เชนตอบทั้งที่มือยังเซ็นเอกสารอยู่

 

“ต้องเป็นคนสวยของพี่อยู่แล้วสิคะ” เชนตอบแล้วจูบผมนุ่มเบาๆ นุ่มนิ่มยิ้มอย่างถูกใจกับคำตอบ เอนหลังพิงอกเขาพลางดูดน้ำอัดลมอึกใหญ่

 

“อย่าดื่มเยอะค่ะ เดี๋ยวจะปวดท้อง” เขาอดที่จะห้ามด้วยความเคยชินไม่ได้ เพราะเคยทำแบบนี้กับหนูนาตลอด

 

“พี่เชนบ่นเป็นคนแก่อีกแล้ว” นุ่มนิ่มส่ายหน้าไม่ฟัง ก่อนจะลุกจากตักของพี่เดินไปรอบๆห้องพร้อมกับยกโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายรูป คนตัวเล็กที่สวมชุดกระโปรงสีฟ้าอ่อนเดินสำรวจไปทั่วห้องตามประสาเด็กที่ตื่นเต้นเวลาได้มาอยู่ในสถานที่แปลกใหม่

 

ซนพอๆกัน เชนยิ้มพลางส่ายหน้า ยัยหนูก็ซนไปทั่วแบบนี้เหมือนกันเวลาที่เขาพามาทำงานด้วย

 

บ่อยครั้งเขาถึงอดคิดไม่ได้ว่านุ่มนิ่มและหนูนาเหมือนกันมากจริงๆ

 

 


 

 

เชนพาน้องกลับมาถึงห้องในเวลาเกือบเย็น แวะซื้อของสดเข้ามาทำอาหารเย็นด้วย น้องตื่นเต้นกับห้องของเขาเพราะไม่เคยเห็นคอนโดของจริงนอกจากในอินเทอร์เน็ต เจ้าตัวเล็กชอบใจกับชั้นลอยระหว่างชั้นหนึ่งกับชั้นสองเป็นพิเศษ เชนจัดมุมนี้ไว้เป็นมุมพักผ่อน และตอนนี้โดนนุ่มนิ่มยึดไปแล้ว

 

“เบาะนุ่มม๊ากมาก” นุ่มนิ่มเอนหลังนอนแผ่ไปกับเบาะนุ่มๆบนพื้น เชนที่เพิ่งเดินเอาของไปเก็บในครัวเรียกขึ้นมาจากชั้นล่าง

 

“หนูลงมานี่ก่อน พี่มีของจะให้”

 

นุ่มนิ่มชะเง้อมองลงมาแต่ก็ไม่เห็นของที่ว่า เลยวิ่งกลับลงมาโดยลากสลิปเปอร์คู่ใหญ่ของพี่เชนลงมาด้วย น้องเห็นพี่เขาลากอะไรบางอย่างออกมาจากหลังโซฟา เมื่อกี้คลุมไว้ด้วยผ้าเลยไม่ทันได้สังเกต

 

“โอ๊ะ พี่หมี!” นุ่มนิ่มร้องดีใจเมื่อเห็นตุ๊กตาหมีตัวใหญ่ น่าจะใหญ่กว่าน้องเสียอีก พี่หมีสีน้ำตาลอ่อนขนนุ่มๆเพราะลองเข้าไปกอดแล้วแทบจมหายไปทั้งตัวเลย

 

“ชอบไหมคะ”

 

“หนูชอบตุ๊กตา ขอบคุณนะคะ” น้องพยักหน้ายิ้มไม่หุบ เชนเห็นแล้วยิ้มตาม เขาคิดแล้วว่านุ่มนิ่มต้องชอบ เด็กๆมีใครบ้างที่ไม่ชอบตุ๊กตา

 

“จริงๆหนูชอบตุ๊กตาหมีสีขาว แต่ว่าพี่หมีตัวนี้ก็น่ารัก” สองแขนเล็กกอดตุ๊กตาขนาดใหญ่กว่าตนเองไม่ยอมปล่อย

 

“ตุ๊กตาหมีสีขาวมีเจ้าของแล้วค่ะ”

 

“พี่เชนพูดว่าอะไรนะ” นุ่มนิ่มขมวดคิ้วเพราะได้ยินไม่ชัด แต่อีกฝ่ายกลับเปลี่ยนเรื่อง

 

“ไม่มีอะไร เดี๋ยวพี่เอากระเป๋าขึ้นไปเก็บให้ หนูเล่นกับพี่หมีไปก่อนนะ” เชนยกกระเป๋าใบใหญ่ขึ้นไปเก็บในห้องนอนบนชั้นสอง

 

นุ่มนิ่มปล่อยพี่หมีไว้แบบนั้นก่อนจะเริ่มเดินสำรวจชั้นล่าง ภายในห้องมีสิ่งอำนวยความสะดวกครบครัน เป็นห้องในฝันอย่างที่เคยฝันไว้ว่าอยากจะมี

 

ชั้นวางทีวีตรงห้องนั่งเล่นนุ่มนิ่มเห็นมีกรอบรูปหลายรูปที่ถูกวางคว่ำเอาไว้ ด้วยความสงสัยเลยอดไม่ได้ที่จะหยิบขึ้นมาพลิกดู

 

มันเป็นรูปของเด็กผู้หญิงหน้าตาน่ารักกำลังยิ้มให้กล้อง ตรงด้านข้างกรอบรูปมีบางส่วนของรูปหลุดออกมา คงจะเป็นเพราะถูกวางคว่ำไว้ นุ่มนิ่มกำลังจะดันกลับเข้าไปเหมือนเดิม คิดว่าจะตั้งกรอบรูปให้ด้วย

 

พี่เชนไม่ได้เรื่องเลย น้องผู้หญิงในรูปออกจะน่ารัก ทำไมถึงคว่ำรูปน้องไว้แบบนี้กันนะ

 

แต่เพราะสังเกตเห็นรอยปากกาจากด้านหลังของรูปที่โผล่ออกมาทำให้นุ่มนิ่มสงสัย แต่ยุ่งกับของๆคนอื่นเป็นการเสียมารยาทเลยจะวางลงที่เดิม

 

กำลังจะเดินผ่านไปแล้วแท้ๆ แต่มือกลับปัดโดนกรอบรูปอันเดิมจนตกลงมาแตก กรอบด้านหน้าที่เป็นกระจกแตกกระจาย นุ่มนิ่มตกใจกลัวว่าจะทำให้รูปถ่ายขาดเลยรีบหยิบขึ้นมาโดยไม่สนใจว่าเศษกระจกบาดมือจนเป็นแผล

 

ตัวหนังสือที่เขียนด้วยลายมือข้างหลังรูปถ่ายเห็นจากหางตา นุ่มนิ่มก้มลงอ่านมันอย่างอดไม่ได้ แค่อยากรู้ว่าพี่เชนเขียนอะไรไว้หลังรูปใบนี้

 

นุ่มนิ่มไม่รู้ว่าตนเองรู้สึกยังไง มันแปลกๆบอกไม่ถูก เหมือนจะหายใจไม่ค่อยออก เจ็บนิดหน่อยที่หัวใจแต่ก็ไม่ถึงกับร้องไห้

 

อาจจะเป็นความผิดหวัง หรือน้อยใจ ว่าทำไมพี่เชนถึงไม่เคยบอกเรื่องนี้กับน้องเลย

 

15/10/201x
Tokyo Disneyland ครั้งที่ 2 ของหนูนา
ยัยหนูของพ่อยิ้มไม่หุบตอนที่ขบวนพาเหรดเจ้าหญิงผ่านหน้าไป


 

ข้อความหลังรูปถ่ายเขียนไว้แบบนั้น คงจะใช่ นุ่มนิ่มอ่านไม่ผิด ถึงแม้ว่าตอนนี้ดวงตาจะพร่ามัวไปด้วยน้ำตา

 

คิดว่าจะไม่ร้องไห้แล้วแท้ๆ แต่สุดท้ายน้ำตาก็ไหลออกมาเองจนได้ นุ่มนิ่มไม่ชอบความรู้สึกที่เป็นอยู่ตอนนี้เลยสักนิด


 




TBC.



พี่เชนเสี่ยงคุกมาหลายตอน พักมาเข้าเรื่องกันบ้าง มีใครเดาถูกมั้ยว่าหนูนาเป็นใคร
แอบเห็นมีคนเดาถูกหลายคนอยู่เหมือนกัน ตอนนี้ก็เฉลยแล้วนะคะ อิอิ
#เรื่องของหนูนิ่ม


« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 02-02-2019 00:17:59 โดย carpe_diem »

ออฟไลน์ iceman555

  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 8260
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +140/-6

ออฟไลน์ TheWanFah

  • ความใกล้ชิด บางครั้ง ทำให้เราเผลอคิดไปเอง
  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1143
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +29/-1
อยากรู้ปมของพี่เชนเลยค่ะ
รอฟังว่าพี่เชนจะอธิบายกับน้องนิ่มว่ายังไง

ออฟไลน์ HappyYaoi

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 171
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
เข้ามารอคำอธิบายของพี่เชน

ออฟไลน์ Majariga

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 153
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
เอ้าาาา หนูนานี่น้องจริงๆไม่ใช่หรอคะ

เอ๊ะ รึว่ายังไง เจ้าตัวเล็กร้องไห้ทำไม

ออฟไลน์ เสพศิลป์

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 328
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +14/-1
คือเราไม่อ่านิยายนายเอกร่างบาง หน้าสวย นิสัยผู้หญิงมากๆๆ แล้วก็พร่ำว่ากุแมนไรงั้  แต่อันนี้เราอ่านนะ แต่ก็นะ นิยายเรื่องนี้จะมีพระเอกหรือป่าวก็ไม่รู้เพราะอิพี่เชน ไม่รอดจากคุกแน่ๆๆ55555 น้องยังเด็ก เด็กมาก วอนตาแก่อธิยายให้ดีๆๆ


ออฟไลน์ manami1155

  • ~I Still Love You~
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1798
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +99/-1
ง่าาาาาาา นุ่มนิ่มร้องไห้อีกแล้ว
พี่เชนรีบมาเครียล์กับน้องเลย

ออฟไลน์ ืniyataan

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2634
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +60/-0
เคยเดาว่าเป็นน้องสาว..แต่ไม่ใช่เป็นลูกเลยอ่ะ   :ruready :ruready :ruready

ออฟไลน์ Veesi3

  • coHon3 {ต้นฝ้าย}
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 871
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +33/-1
 :sad4: เห้ยยยยย ลูกสาวเรอะะะะ

ออฟไลน์ aiyuki

  • รักแท้ไม่แบ่งแม้เพศพันธุ์
  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3422
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +133/-6
ฮือออ หนูนิ่มน้อยไม่ใช่ตัวแทนใครน้าา

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ ตัวยุ่ง

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 21
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
ตอนแรกก็สองจิตสองใจว่าหนูนาคือน้องสาวหรือลูกสาว งั้นแม่ของหนูนาใช่แฟนคนแรกของพี่เชนมั้ยนะ แล้วเลิกกันเพราะเรื่องหนูนามั้ย แล้วอะไรยังไง แงงงงงง สงสัยปมพี่เชนไปหมด // ส่วนหนูนิ่มนั้น มาค่ะ พี่จะโอ๋หนูเอง สงสารน้องงงงง

ออฟไลน์ TheDoungJan

  • —☁gtrsrist
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 691
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2/-0
พี่เชนอธิบายดีๆเลยนะคะ แล้วตอนนี้หนูนาไปอยู่ที่ไหนแล้ว แต่ยังไงหนูนิ่มก็ไม่ใช่ตัวแทนของใครนะ!

ออฟไลน์ cchompoo

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1466
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +14/-3
สนุกมากๆๆๆๆๆๆค่ะ

ออฟไลน์ BAKA

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3263
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +66/-10
พี่เชนยังคงความเสี่ยงคุกต่อไปเรื่อยๆนะคะ

ว่าแต่คุณน้าคนนั้น อยู่ๆก็โผล่มา ต้องการอะไรเนี่ย?

ออฟไลน์ ❣☾月亮☽❣

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7293
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +262/-6
หนูนาไม่อยู่แล้ว แต่หนูนิ่มนี่สิต้องทนอยู่กับปัญหาที่ผู้ใหญ่รอบตัวก่อเอาไว้
อีพี่เชนควรบอกกับน้องทุกเรื่องได้แล้วมะ

ออฟไลน์ Snowermyhae

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4211
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +87/-6
หนูนาเป็นลูกเหรอคะ  :hao5: หนูนิ่มอย่าร้องลูก มาหาพี่ๆ

ออฟไลน์ nofsnof

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 216
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-1
ไม่ได้แล้ววว สงสารหนูนิ่ม

คุยกันดีๆนะคะ

หรืออาจจะพลิกล็อค หนูนาคือลูกสาวของเพื่อนพี่เชน/มโนแจ่ม :katai1:

ออฟไลน์ Lukkadekaa

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 4
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
ยัยน้องง คุณพี่รีบมาโอ๋ยัยน้องเร็ววว

ออฟไลน์ oohsg94

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 40
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
แง้งงง หนูนาเป็นลูกพี่เชนเหรอคะ ฮรื่ออ เคยแอบคิดว่าพี่เชนคิดลึกซึ้งกับหนูนาด้วย :serius2: สงสารน้องหนูนิ่ม แง้ง

ออฟไลน์ Piima

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 721
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +20/-1
โอ้ยยย น้ำตาซึมไปกับหนูนิ่ม

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด