#ผู้ชายในทินเดอร์ | Rewrite + แจ้งข่าวรูปเล่ม [15/3/19]
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: #ผู้ชายในทินเดอร์ | Rewrite + แจ้งข่าวรูปเล่ม [15/3/19]  (อ่าน 181904 ครั้ง)

ออฟไลน์ zearet17

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 345
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +555/-0
    • facebook
ข้อตกลงในการเข้ามาในเล้าเป็ดนะครับ กรุณาอ่านทุกคนนะครับ
เล้าแห่งนี้เป็นที่ที่คนชื่นชอบนิยาย boy's love หรือชายรักชาย หากใครหลงมาแล้วไม่ชอบ
กรุณากดกากบาทสีแดงมุมด้านขวาบนออกไปด้วยนะครับ


ติดตามกฏเพิ่มเติมที่กระทู้นี้บ่อยๆ เมื่อมีการแก้ไขกฏจะแก้ไขที่กระทู้นี้นะครับ
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0

ประกาศทั่วไปติดตามอัพเดทกันที่นี่
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.0

ประกาศ กฎที่อื่นมีไว้แหก แต่ห้ามมาแหกที่นี่

1.ห้ามมิให้ละเมิดสิทธิ์ส่วนตัวของคนแต่งและบุคคลในเรื่องทั้งหมด
การสนใจและชื่นชอบนิยายและเรื่องเล่าของคนในเรื่องควรมีขอบเขตที่จะไม่สร้างความเดือดร้อนให้เจ้าของเรื่อง เช่นเดียวกับเป็ดที่ตอนนี้ถูกรังควานตามหาตัวจากคนด้านต่างๆ จนตัดสินใจไม่เล่าเรื่องต่อ.........เนื่องจากบางเรื่องเป็นเรื่องเล่า.....................บางคนไม่ได้เปิดเผยตัวตน  เขาพอใจจะมีความสุขในที่เล็กๆแห่งนี้โดยไม่ได้ตั้งใจให้คนภายนอกได้รับรู้เรื่องราวแล้วนำไปพูดต่อ   เพราะปฎิเสธไม่ได้ว่าสังคมไม่ได้ยอมรับพวกเราสักเท่าไหร่

2.ห้ามมิให้โพสต์ข้อความ รูปภาพ ใช้ลายเซ็นหรือรูปส่วนตัวหรือสื่อใดๆที่ก่อให้เกิดความขัดแย้ง ไม่แสดงความเคารพ
หมิ่นประมาท,
หยาบคาย, เป็นที่รังเกียจ, ไม่เหมาะสม,ติดเรท x,ทำให้กระทู้กลายพันธ์,ไม่เกี่ยวพันกับนิยายที่ลง
หรืออื่นๆที่ขัดต่อกฎหมาย,ห้ามโพสต์กระทู้ที่จะสร้างประเด็นความขัดแย้ง  ในเรื่อง การเมือง ศาสนา พระมหากษัตริย์
และสถาบันต่าง ๆ  รวมถึงกระทู้ที่จะสร้างความแตกแยก  ชวนวิวาท ของสมาชิกภายในเวปบอร์ด
การกระทำเช่นนั้นอาจทำให้คุณแบนทันที และถาวร . หมายเลข IP ของทุกโพสต์จะถูกบันทึกเพื่อใช้เป็นหลักฐาน
ในความเป็นจริงเป็นไปได้ยากมากที่จะให้แต่ละคนมีความคิดเห็นตรงกันทั้งหมด   คนเรามากมายต่างความคิดต่างความเห็น เติบโตมาภายใต้ภาวะแวดล้อมต่างกันการแสดงความคิดเห็นที่แตกต่าง   จึงควรทำเพื่อให้เกิดความเข้าใจกัน แบ่งปันประสบการณ์และมิตรภาพเพื่ออาจเป็นประโยชน์ในการใช้ชีวิต  และไม่ว่าจะอย่างไรก็ควรเคารพในความคิดเห็นที่แตกต่างของบุคคลอื่นช่วยกันสร้างให้บอร์ดนี้มีแต่ความรักนะครับ   

เรื่องบางเรื่องอาจจะเป็นทั้งเรื่องแต่งหรือเรื่องเล่าใดๆก็ขอให้ระลึกเสมอว่า  อ่านเพื่อความบันเทิงและเก็บประสบการณ์ชีวิตที่คุณไม่ต้องไปเจอความเจ็บปวดเล่านั้นเองเพื่อเป็นข้อเตือนใจ สอนใจในการตัดสินใจใช้ชีวิต   จึงไม่ต้องพยายามสืบหาว่าเรื่องจริงหรือเรื่องแต่งส่วนการพูดคุยนั้น   ก็ประมาณอย่าทำให้กระทู้กลายพันธุ์ห้ามเอาเรื่องส่วนตัวมาปรึกษาพูดคุยกันโดยที่ไม่เกี่ยวพันกับเรื่องในกระทู้นิยาย  ถ้าจะวิจารณ์หรือแสดงความคิดเห็นทุกคนมีสิทธิแต่ขอให้ไปตั้งกระทู้ที่บอร์ดอื่นที่ไม่ใช่ที่นี่นะครับ

3.การนำเรื่อง ข้อความ รูปภาพมาโพสต์ หรือนำข้อความใดๆไปโพสที่อื่นๆ กรุณาพยายามติดต่อเจ้าของเรื่องเท่าที่จะทำได้หรือแจ้งมายังบอร์ดนี้ก่อนนะครับ  เนื่องจากเจ้าของเรื่องบางครั้งไม่ต้องการให้คนที่ไม่ได้ชื่นชอบนิยายชายรักชายเข้ามารับรู้  ลิขสิทธิ์ทั้งหมดเป็นของเจ้าของคนที่ทำขึ้นและเว็บแห่งนี้นะครับ

4.ห้ามแจกเบอร์ แลกเมล์ บอกเมล์ แลก msn บนบอร์ด โดยเฉพาะการบอกเบอร์ หรือเมลของคนอื่นโดยที่เจ้าของไม่ยินยอมให้ส่งหรือติดต่อกันทางพีเอ็มจะปลอดภัยกว่าแล้วเมื่อมีการติดต่อสื่อสารกันให้พึงระวังถึงความปลอดภัย ความไม่น่าไว้ใจของผุ้คนทุกคนแม้จะมีชื่อเสียงในบอร์ดเป็นเรื่องส่วนตัวของแต่ละคนไป เพื่อลดความขัดแย้งภายในเล้า จึงไม่สนับสนุนให้มีการจีบกันในบอร์ดนะครับ

5.ห้ามจั่วหัวกระทู้ว่าเป็น “เรื่องเล่า” นักเขียนทุกคนอย่าโกหกคนอ่านว่าเป็นเรื่องจริงในกรณีแต่งเติมเพิ่มแม้แต่นิดเดียวให้ชี้แจงว่าเป็นเรื่องแต่งแม้จะแต่งเพิ่มขึ้นแค่ไม่ถึง 10 % ก็ตาม
เพราะแม้จะเป็นเรื่องที่เขียนจากเรื่องจริง เมื่อนำมาพิมพ์เป็นเรื่องผ่านตัวอักษร ย่อมเลี่ยงไม่ได้ที่จะมีการเพิ่มเติมเพื่อให้เกิดสีสันในเนื้อเรื่อง ทางเล้าถือว่านั่นคือการเพิ่มเติมเนื้อเรื่อง จึงไม่อนุญาตให้จั่วหัวกระทู้ว่าเป็น “เรื่องเล่า” แต่สามารถแจ้งว่าเป็น “นิยายที่อ้างอิงมาจากชีวิตจริง” ได้  มีคนมากกมายทะเลาะเสียความรู้สึกเพราะเรื่องนี้มามากแล้ว

6.การพูดคุยโต้ตอบระหว่างคนเขียนและคนอ่านนอกเรื่องนิยาย  ทำได้  แต่อย่าให้มากนัก เช่น คนเขียนโพสต์นิยายหนึ่งตอน ก็ควรตอบเพียงคอมเม้นต์เดียวก็พอแล้ว  โดยสามารถใช้ปุ่ม Insert quote ได้    ถ้าจะพูดคุยกันมากขึ้นแนะนำให้ไปตั้งกระทู้ใหม่ที่ห้องพูดคุยทั่วไป และลงลิงค์จากนิยายไปยังกระทู้พูดคุยกับแฟนคลับนิยายในรีพลายแรกด้วยนะครับ เพราะการที่คนเขียนและแฟนคลับพูดคุยกันมากทำให้หานิยายที่จะอ่านยาก ไม่เจอ ลำบากกับคนที่ไม่ได้เข้ามาตามอ่านทุกวัน

7. การกดบวกให้เป็ดเหลือง
      7.1 นิยาย 1 ตอน  จะให้ขึ้น Top list แค่ 1 Reply เท่านั้น ถ้าขึ้นเกิน จะลบคะแนนออก เหลือเฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด
      7.2 นิยาย 1 เรื่อง จะให้ขึ้น Top list ไม่เกิน 3 Reply ถ้าเกิน จะลบคะแนนออก ให้เหลือ เฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด ลงมาตามลำดับ
      7.3 Post ในห้องอื่น ๆ ก็จะใช้ หลักการเดียวกันนี้ เช่นกัน ยกเว้น
            - 1 Reply ที่เกินมานั้น โมทั้งหลาย พิจารณาดูแล้วว่า ไม่เป็นการปั่นโหวต และเป็น Reply ที่น่าสนใจและเป็นที่ชื่นชอบจริง ๆ

8.Administrator และ moderator ของ forum นี้ มีสิทธิ์อ่าน, ลบ หรือแก้ไขทุกข้อความ. และ administrator, moderator หรือ webmaster ไม่สามารถรับผิดชอบต่อข้อความที่คุณได้แสดงความคิดเห็น (ยกเว้นว่าพวกเขาจะเป็นผู้โพสต์เอง).

9.คุณยินยอมให้ข้อมูลทุกอย่างของคุณถูกเก็บไว้ในฐานข้อมูล. ซึ่งข้อมูลเหล่านี้จะไม่ถูกเปิดเผยต่อผู้อื่นโดยไม่ได้รับการยินยอมจากคุณ .Webmaster, administrator และ moderator ไม่สามารถรับผิดชอบต่อการถูกเจาะข้อมูล แล้วนำไปสร้างความเดือดร้อนต่างๆ

10.ห้ามลงประกาศลิงค์โปรโมทเวป  โฆษณา หรือโปรโมทในเชิงธุรกิจใดๆ ทุกชนิด ลงได้เฉพาะในห้องซื้อขาย ในเมื่อแนะนำเวปอื่นที่บอร์ดเรา ก็ช่วยแนะนำบอร์ดเราโดยลงลิงค์บอร์ดเรา เว็บ http://www.thaiboyslove.com  ในบอร์ดที่ท่านแนะนำมาให้เราด้วย  เมื่อจำเป็นต้องแนะนำลิงค์ให้ส่งลิงค์กันทาง personal message หรือพีเอ็มแทนนะครับจะสะดวกกว่า ส่วนในกรณีอยากแนะนำสิ่งดีๆให้เพื่อนๆได้อ่านจริงๆนั้นพยายามลงให้ห้องซื้อขายซะ หรือถ้าม้อดเดอเรเตอร์จะพิจารณาเป็นกรณีๆไป ถ้ารู้สึกว่าไม่ได้โปรโมทเว็บ แต่อยากแนะนำสิ่งดีๆให้เพื่อนด้วยใจจริงจะให้กระทู้นั้นคงอยู่ต่อไป

11.บอร์ดนิยายที่โพสต์จนจบแล้วมีไว้สำหรับนิยายที่โพสต์ในบอร์ด boy's love จนจบแล้วเท่านั้น จึงจะถูกย้ายมาเก็บไว้ที่นี่ หาอ่านนิยายที่จบแล้ว หรือคนเขียนไม่ได้เขียนต่อ แต่โดยนัยแล้วถือว่าพล็อตเรื่องโดยรวมสมควรแก่การจบแล้ว หากนักเขียนท่านใดได้พิมพ์เล่มกับสำนักพิมพ์ ต้องการลบเรื่องบางส่วนออก โดยเฉพาะไคลแม๊ก หรือตอนจบที่สำคัญ ให้แจ้ง moderator ย้ายนิยายของท่านสู่ห้องนิยายไม่จบ เพื่อที่หากระยะเวลาเกินหกเดือนแล้ว เราจะได้ทำการลบทิ้ง หรือท่านจะลบนิยายดังกล่าวทิ้งเสียก็ได้ เนื่องจากบอร์ดนี้เก็บเฉพาะนิยายที่จบแล้ว

บอร์ดนิยายที่ยังไม่มาต่อจนจบไว้สำหรับ
นิยายที่คนเขียนไม่ได้มาต่อนาน หายไปโดยไม่มีเหตุผลสมควร ไม่ได้แจ้งไว้หรือแจ้งแล้วก็ไม่มาต่อ 3 เดือน จะย้ายมาเก็บในนี้เมื่อครบหกเดือนจะทำการลบทิ้ง ส่วนเรื่องไหนที่จะต่อก็ต่อในนี้จนกว่าจะจบ แล้วถึงจะทำการย้ายไปสู่บอร์ดนิยายจบแล้วต่อไป

12.ห้ามนำเรื่องพิพาทต่างๆมาเคลียร์กันในบอร์ด

13.ผู้โพสต์นิยาย และเขียนนิยายกรุณาโพสต์ให้จบ ตรวจสอบคำผิดก่อนนำมาลงด้วยครับ

14.ส่วนคนอ่านทุกท่าน เวลาอ่านนิยาย เรื่องที่คนเขียนเขียน  ก็ไม่ต้องไปอินมากนะครับ ให้เก็บเอาสิ่งดีๆ ประสบการณ์ ข้อคิดดีๆไปนะครับ

15. การนำรูปภาพ บทความ ฯลฯ มาลงในเว็บบอร์ด  ควรจะให้เครดิตกับ... 
(1) ผู้ที่เป็นต้นตอเจ้าของบทความหรือรูปภาพนั้นๆ
(2) เว็บไซต์ต้นตอที่อ้างอิงถึง
....ในกรณีที่เป็นบทความที่ถูกอ้างอิงต่อมาจากเวปไซต์อื่นๆ
- ถ้ามีแหล่งต้นตอของเจ้าของบทความ  ให้โพสต์ชื่อเจ้าของต้นตอของบทความหรือรูปภาพนั้นๆ  พร้อมทั้งเว็บไซต์ที่อ้างอิง 
  (กรณีนี้จะโพสต์อ้างอิงชื่อผู้โพสต์หรือเว็บไซต์ที่เรานำมาหรือไม่ก็ได้ แต่ควรมั่นใจว่าชื่อต้นตอของที่มาถูกต้อง)
- ถ้าไม่สามารถหาชื่อต้นตอของรูปภาพหรือเว็บไซต์ที่นำมาได้ ควรอ้างอิงชื่อผู้โพสต์และเว็บไซต์จากแหล่งที่เรานำมาเสมอ
- ควรขออนุญาติเจ้าของภาพหรือเจ้าของบทความก่อนนำมาโพสต์ค่ะ(ถ้าเป็นไปได้) ยกเว้นพวกเว็บไซต์สาธารณะ เช่น  หนังสือพิมพ์ออนไลน์ ฯลฯ ที่เปิดให้คนทั่วไปได้อ่านเป็นสาธารณะ ก็นำมาโพสต์ได้ แต่ให้อ้างอิงเจ้าของชื่อและแหล่งที่มาค่ะ
- ไม่ควรดัดแปลงหรือแก้ไขเครดิตที่ติดมากับรูปหรือบทความก่อนนำมาโพสต์
- ถ้าเป็น FW mail  ก็บอกไปเลยว่าเอามาจาก FW mail

16.นิยายเรื่องไหนที่คิดว่าเมื่อมีการรวมเล่มขายแล้วจะลบเนื้อเรื่องไม่ว่าบางส่วนหรือทั้งหมดออก กรุณาอย่าเอามาลงที่นี่ หรือสำหรับผู้ที่ขอนิยายจากนักเขียนอื่นมาลง ต้องมั่นใจว่าเรื่องนั้นจะไม่มีการลบเนื้อเรื่องไม่ว่าบางส่วนหรือทั้งหมดออกเมื่อมีการรวมเล่มขาย อนึ่ง เล้าไม่ได้ห้ามให้มีการรวมเล่มแต่อย่างใด สามารถรวมเล่มขายกันได้ แต่อยากให้เคารพกฎของเล้าด้วย เล้าเปิดโอกาสให้ทุกคน จะทำมาหากิน หรืออะไรก็ตามแต่ขอความร่วมมือด้วย เผื่อที่ทุกคนจะได้อยู่อย่างมีความสุข

17.ห้ามแจ้งที่หัวกระทู้เกี่ยวกับการจองหรือจัดพิมพ์หนังสือ แต่อนุโลมให้ขึ้นหัวกระทู้ว่า “แจ้งข่าวหน้า...” และลงลิงค์ที่ได้ตั้งเอาไว้ในแล้วในห้องซื้อขายลงในกระทู้นิยายแทน  ถ้านักเขียนต้องการประชาสัมพันธ์เกี่ยวกับการจอง หรือจัดพิมพ์หนังสือของตนเองผ่านกระทู้นิยายของตนเอง  นิยายเรื่องดังกล่าวจะต้องลงเนื้อหาจนจบก่อน (ไม่รวมตอนพิเศษ) จึงจะทำการประชาสัมพันธ์ในกระทู้นิยายได้ (ศึกษากฎการซื้อขายของเล้าก่อน ด้วยนะคะ)
ว่าด้วยเรื่องการจะรวมเล่มนิยายขายในเล้า จะต้องมี ID ซื้อขายก่อน ถึงจะสามารถประกาศ ..แจ้งข่าว.. ที่บนหัวกระทู้ของนิยายได้ ในกรณีที่ รวมเล่มกับ สนพ. ที่มี  ID ซื้อขายของเล้าแล้ว นักเขียนก็สามารถใช้ หมายเลข  ID ของ สนพ. ลงแจ้งในหน้าที่มีเนื้อหารายละเอียดการสั่งจองนิยายได้

18.ใครจะโพสต์เรื่องสั้นให้มาโพสต์ที่บอร์ดเรื่องสั้น ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที  ส่วนเรื่องสั้นที่จบแล้วให้แก้ไขโพสต์แรก และต่อท้ายว่าจบแล้วจะได้ไม่ถูกลบทิ้งและจะเก็บไว้ที่บอร์ดเรื่องสั้นไม่ย้ายไปไหน   เช่นเดียวกับนิยายทุกเรื่องเมื่อจบให้แก้ไขโพสต์แรก และต่อท้ายว่าจบแล้ว จะได้ย้ายเข้าสู่บอร์ดนิยายจบแล้ว ไม่เช่นนั้นม๊อดอาจเข้าใจว่าไม่มาต่อนิยายนานเกินจะโดนลบทิ้งครับ

เอาข้อสำคัญก่อนนะครับเด่วอื่นๆจะทำมาเพิ่มครับเอิ้กๆหุหุ
admin
thaiboyslove.com.......................................                                                           

วันที่ 3 ธ.ค. 2551วันที่ 16 ก.ย. 2554 ได้เพิ่มกฏ ข้อที่ 7
วันที่ 21 ต.ค.2556 ได้ปรับปรุงกฎทั้งหมดเพื่อให้แก้ไข และติดตามได้ง่าย
วันที่ 11 พ.ย. 2557 เพิ่มเติมการลงเรื่องสั้นและการแจ้งว่านิยายจบแล้ว
วันที่ 4 ธ.ค. 2557 เพิ่มบอร์ดเรื่องสั้นจึงปรับปรุงกฏข้อ 18 เกี่ยวกับเรื่องสั้น และ เพิ่มเติมส่วนขยายของกฏข้อ 17



เว็บไซต์แห่งนี้เป็นเว็บไซต์ส่วนบุคคลที่ได้รับความคุ้มครองจากกฎหมายภายในและระหว่างประเทศ การเข้าถึงข้อมูลใดๆบนเว็บไซต์แห่งนี้โดยไม่ได้รับความยินยอมจากผู้ให้บริการ ถือว่าเป็นความผิดร้ายแรง

ข้อความใดๆก็ตามบนเว็บไซต์แห่งนี้ เกิดจาการเขียนโดยสมาชิก และตีพิมพ์แบบอัตโนมัติ ผู้ดูแลเว็บไซต์แห่งนี้ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย และไม่รับผิดชอบต่อข้อความใดๆ  โปรดใช้วิจารณญาณของท่านที่เข้าชม และ/หรือ ท่านผู้ปกครองในการให้ลูกหลานเข้าชม




เปิด Pre-order หนังสือ #ผู้ชายในทินเดอร์​

ตั้งแต่วันที่ 15/03/2019 - 30/04/2019 นี้
ติดตามรายละเอียดและลิงก์การจองได้ที่ FB : zearet17 / Twitter: zearet17
ฝากเอ็นดู 2กัน แมวดื้อซนและเจ้าภัทรด้วยนะคะ 


:L2: :pig4:




 :L2: :L2: :L2:

สวัสดีค่า zearet17 ฮะ 
นิยายเรื่องนี้ได้แรงบันดาลใจมากจากทินเดอร์ค่ะ 5555
ตอนแรกว่าจะเขียนเอาฮาไม่ก็หื่นอย่างเดียว
พอไปลองเล่นดูแล้วเจอหลายๆอย่างที่ไม่เข้าใจค่ะ
สงสัยว่าทำไมคนหน้าตาดี โปรไฟล์ดูดี ถึงไปกองรวมกันอยู่ในนั้น
เขาทำอะไรกัน? 555 จริงๆมันเป็นแอปที่ดีนะ
ในขณะที่คนอื่นก็อาจจะกำลังหาแฟน คู่เดท หรือคู่นอน
เราเองก็แอบหวังว่าอาจจะเจอเพื่อนที่ดีในนั้นสักคน 
ทั้งหมดนั่นเลยกลายเป็น inspiration ของเรื่องนี้ค่ะ

อาจจะดูขาดๆเกินๆเพราะนี่จะเป็นนิยายดราม่าเรื่องแรกของเรา
หลังจากที่ยึดมั่นกับความไร้สาระมานาน
จนมีคนบอกว่าเธอเขียนดราม่าไม่รอดหรอก 5555
จะลองพยายามดู ฝากอ่านด้วยนะคะ :]



สารบัญโดยคุณ dekying kukkig ขอบคุณมากๆเลยนะค้า  :L2:

:INTRO: , :ทินเดอร์1: , :ทินเดอร์2: , :ทินเดอร์3: , :ทินเดอร์4: , :ทินเดอร์5: ,, :ทินเดอร์6: ,, :ทินเดอร์7: ,, :ทินเดอร์8: ,, :ทินเดอร์9: , :ทินเดอร์10: , :ทินเดอร์11: , :ทินเดอร์12: , :ทินเดอร์13: , :ทินเดอร์14: , :ทินเดอร์15: , :ทินเดอร์16.1: , :ทินเดอร์16.2: , :ทินเดอร์17.1: , :ทินเดอร์17.2: , :ทินเดอร์18: , :ทินเดอร์19: , :ทินเดอร์20: , :ทินเดอร์21: , :ทินเดอร์22: , :ทินเดอร์23: , :ทินเดอร์24: , :ทินเดอร์25: , :ทินเดอร์26: , :ทินเดอร์27: , :ทินเดอร์28: , :ทินเดอร์29: , :ทินเดอร์30: , :ทินเดอร์31:



นิยายเรื่องอื่นๆที่อยากให้อ่านจ่ะ  :pig2:

||*Hardcore Cinderella*||เจ้าชายและนายซิน | จบ
Hardcore xxx|หมอโหดกับคนโสดข้างบ้าน | จบ
Error403 : เมื่อรักติดบัค #พาซวย | จบ
[เรื่องสั้น] คุณลูกค้า...รับอะไรดีครับ? | จบ
[เรื่องสั้น] แล้วจะคิดถึง | จบ

Share This Topic To FaceBook
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 16-03-2019 00:14:00 โดย zearet17 »

ออฟไลน์ zearet17

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 345
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +555/-0
    • facebook


Intro : กันต์และกันย์


เราเรียนรู้ที่จะรัก

เรียนรู้ที่จะเจ็บปวด

เรียนรู้ที่จะยืนด้วยด้วยขาตัวเอง

จนเมื่อถึงวันที่เราแข็งแรง

เราถึงได้รู้ว่าจริงๆแล้ว...รักอย่างเดียวมันไม่พอ

หรือไม่อย่างนั้น

เราก็แค่รักกันไม่พอ

ถ้าเขาเป็นน้ำมัน ผมคงเป็นน้ำ

เขารวย ผมจน

เขาโดดเด่น ผมมืดมน

เราเหมือนอยู่คนละโลกทั้งๆที่อยู่ใต้ท้องฟ้าเดียวกัน

เราอยู่คนละสังคมทั้งๆที่เรานั่งเรียนในห้องเดียวกันในบางวิชา

เขาดินเนอร์บนโรงแรมชั้นสูงเสียดฟ้า ผมกินข้าวใต้หอพักราคาถูก

แฟนของเขาสวยเหมือนนางฟ้า

ส่วนผมนอกจากแมวจรจัดที่มักจะมาอ้อนขอข้าวกินก็ไม่มีใคร

กันย์ กนกนันต์ คือชื่อของเขา และ กันต์ พิสุทธิวงศ์ คือชื่อของผม

ในความต่างมากมายเรามีบางส่วนที่ซ้อนทับกันอยู่

เรามีชื่อเล่นเหมือนกัน

พวกเรานั่งข้างกันบ้างในห้องสอบ

และในบางค่ำคืน

...พวกเรากอดก่ายกันบนเตียง....




ชื่อกันต์แปลว่าน่าพอใจ น่ารักหรือน่าใคร่ ตั้งแต่เกิดมาผมไม่เคยคิดว่าชื่อจะมีอิทธิพลมาถึงร่างกายของตัวเองด้วย จนถึงวันนี้
“ทำเองสิ”
ภายใต้อุณหภูมิ 25 องศาของเครื่องปรับอากาศ บรรยากาศเร่าร้อนทำให้มวลอากาศภายในห้องอบอ้าวกว่าที่เป็นอยู่ บั้นท้ายที่คับแน่นของผมกลืนร่างกายของอีกคนไว้ ผมนอนฟุบหน้าลงกับหมอนนุ่มยกสะโพกขึ้นเมื่ออีกคนแกล้งขยับออกห่าง
“ร่านจริง” เสียงทุ้มบอกพร้อมกับครางฮือในลำคอเมื่อผมเริ่มขยับสะโพกเข้าออกเอง กันย์มองก้นขาวเนียนนุ่มแต่แน่นมือเหมือนมาร์ชแมลโลว์ฟูๆกำลังเสือกไสเข้ากับหน้าขาของเขา ผมขยับเนิบนาบซึ่งไม่ทันใจคนตัวใหญ่เอาเสียเลย กันย์จับสะโพกผมไว้แน่นแล้วซอยอัดร่างกายเข้าไปเมื่อรู้ว่าตัวเองใกล้จะถึงจุดหมายแล้ว
“แตกในนะ” เขาโน้มตัวลงกระซิบบอกผมที่ส่งเสียงครางอื้ออึงในลำคอ
“อือ” ผมขยับขาแยกออกให้อีกคนกระแทกกระทั้นเข้ามาง่ายขึ้น
กันย์บีบเนื้อนุ่มด้วยมือทั้งสองข้างแล้วจับมันแยกออกเพื่อให้ตาคมสวยมองสิ่งที่เชื่อมต่อกันได้ถนัด เนื้อนุ่มผลุบเข้าออกตามแรงกระแทกของเขา ข้างในร่างกายของอีกคนทั้งร้อนและบีบรัด ผมแกล้งขมิบตอดเพื่อยั่ว และมันก็ได้ผลเมื่อเขาตอกอัดตัวเองเข้ามาในสะโพกของผมสุดตัว แรงกระตุกจากร่างกายของเขาและจากผมที่เสร็จในเวลาเดียวกันทำเอาตาพร่า
...เซ็กส์นี่เหมือนกับยาเสพติด...
พวกเรานอนกอดก่ายกันเพื่อปรับลมหายใจให้เป็นปกติ ผมค่อยๆดึงสะโพกตัวเองออกจากอีกคนที่ยังไม่ยอมขยับไปไหน ก่อนจะกลั้นเสียงครางเมื่อรู้ว่าสิ่งที่ค้างอยู่ในร่างกายตัวเองกำลังจะไหลออกมา ผมหยิบทิชชู่ตรงหัวเตียงมาเช็ดก่อนจะลุกเข้าห้องน้ำ
“เก่งนี่ แต่ก่อนมึงลุกไม่ขึ้นเลยไม่ใช่เหรอ” อีกคนว่าตามหลัง ก่อนจะลุกเดินตามมา
“เดี๋ยวสิ เอ๊ะ” ผมทุบที่อกของมันเมื่อเห็นว่าคนตัวโตบุกเข้ามาที่ห้องน้ำเพื่อจะจัดการผมอีกรอบ
ผมยิ้มเยาะให้คนที่มีร่างกายสูงใหญ่และใบหน้าหล่อเหลาคล้ายนายแบบชุดชั้นในสักยี่ห้อ บางทีช่วงนี้น้องคนสวยคงทำให้มันไม่เต็มอิ่ม ผมจึงกลายเป็นที่รองรับอารมณ์ที่ไม่ได้ดับลงง่ายๆของอีกคนอย่างเสียไม่ได้ แต่อย่าเข้าใจผิดผมไม่ได้สำคัญตัวเองขนาดนั้น
...คู่นอนก็เป็นได้แค่เพียงคู่นอน...
คนตัวสูงยกขาข้างหนึ่งของเพื่อนร่วมคลาสอย่างผมวางบนขอบอ่างแล้วจับร่างกายของตัวเองที่แข็งขึ้นมาอีกรอบสอดเข้าไปในช่องทางคับแคบ ตอนนี้มันยังชุ่มอยู่เพราะกิจกรรมครั้งที่แล้ว
“มึงแม่งสุดยอดว่ะ” กันย์มองส่วนกลางลำตัวที่ค่อยๆแข็งขึ้นของผมโดยที่ไม่ต้องแตะต้อง ผมยิ้มหวานให้ กันย์ถึงได้คว้าคอขึ้นมาจูบ
สำหรับคนอย่าง กันย์ กนกนันต์ เรื่องแบบนี้ก็เป็นแค่ความใคร่ชั่วคราว ส่วนสำหรับผม กันต์ พิสุทธิวงศ์ก็เริ่มความสัมพันธ์นี้เพราะแค่อยากลอง

...เพียงแต่เราลองกันมาหลายต่อหลายครั้งก็เท่านั้น…
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 15-03-2019 19:02:46 โดย zearet17 »

ออฟไลน์ Sky

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 969
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +34/-2
ตามจ้าาาาา

ออฟไลน์ zearet17

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 345
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +555/-0
    • facebook
กันต์และกานต์


“กันต์ พิสุทธิวงศ์”
“ครับ” ผมขานรับอาจารย์ภาควิชาแถมยังเป็นคนเดียวกับอาจารย์ที่ปรึกษาด้วยรอยยิ้มแหยๆ วันนี้ถูกเรียกมาพบในห้องทำงานของดร.กานต์ตอนบ่ายสามโมงครึ่งหลังจากคลาสสุดท้ายของวัน
“เกรดคุณแย่ลงนะ”
ผมรู้แล้วว่าอาจารย์เรียกมาพบด้วยเรื่องอะไร ถึงได้ตอบรับง่ายๆ
“อ่า ครับ”
“รู้ใช่ไหมว่าถ้ามันต่ำกว่า 3.5 ทุนคุณจะได้แค่ 50% และถ้าต่ำกว่า 3 คุณจะต้องจ่ายเงินเรียนเอง”
ผมพยักหน้ารับพร้อมกับลอบมองคอขาวเนียนที่พ้นเสื้อเชิ้ตสีฟ้าอ่อนขึ้นมาของคู่สนทนา ดร.กานต์เป็นหนุ่มเพิ่งจะสามสิบ เห็นว่าจบมาจากมหาวิทยาลัยดังในญี่ปุ่น อาจารย์คนนี้สอนในภาควิชาธุรกิจต่างประเทศที่เกี่ยวข้องกับอุตสาหกรรมเป็นส่วนใหญ่ หน้าตาของดร.หล่อตี๋เป็นที่สนใจของนักศึกษาสาว และรวมไปถึงนักศึกษาหนุ่มอย่างเขาด้วย
“คุณเปลี่ยนไปเยอะนะกันต์” อาจารย์ว่าพร้อมกับดึงแฟ้มผลการเรียนของ นาย กันต์ พิสุทธิวงศ์ ขึ้นมาดู
ผมเข้ามาเรียนที่นี่ด้วยทุนเต็มจำนวน ดร.กานต์ที่เป็นคนสอบสัมภาษณ์ผมเมื่อปีที่แล้วคงรู้สึกว่าตัวผมเปลี่ยนไปเยอะพอสมควร แต่คงเป็นทางที่แย่ลง
“คุณมีเรื่องอะไรปรึกษาผมได้นะ” ดร.คงพยายามทำงานของที่ปรึกษาให้ดี
“ไม่มีครับ” ผมว่า
ในสายตาของอาจารย์ที่ปรึกษาผู้เจอนักศึกษาในปกครองของตนแค่เทอมละครั้งมองหน้าผมอย่างกับว่ากลัวผมมีอะไรปิดบังเขาไว้ ดร.มองมือถือรุ่นใหม่ล่าสุดในมือของผมก่อนจะควักมือถือของตัวเองออกมาบ้าง
“นี่คุณใช่ไหม” เขาถามผม
ผมมองที่ดร.หนุ่มหล่อ แก้มเนียนใสตามลักษณะคนไทยเชื้อสายจีนของอาจารย์ขึ้นสีแดงในตอนที่ผมพยักหน้ารับว่าคนบนรูปดิสเพลย์ของแอพพลิเคชันหาคู่นั้นคือผมเอง แปลกดีที่ผมไม่เคยเห็นอาจารย์ในแอพมาก่อน ทั้งๆที่โลเคชันอยู่ใกล้กันมากแท้ๆ
“รูปดูไม่เหมือนคุณนะ” อาจารย์ว่า ก่อนจะเว้นไปเพื่อมองหน้าของผมผ่านกรอบแว่นสี่เหลี่ยม
“ผมว่าตัวจริงดีกว่า” ผมยิ้มให้กับคำชมเล็กน้อยก่อนมองนิ้วโป้งของอีกคนที่กดอยู่บนรูปโปรไฟล์ผมตั้งแต่เมื่อครู่
“Swipe right please” ผมว่าพร้อมกับยิ้ม ปากกระจับสวยของอาจารย์คลี่ยิ้มน้อยๆ ก่อนจะขยับนิ้วโป้งเพื่อปัดขึ้น
“Super like for you cutie”
ผมหัวเราะเบาๆแก้เขิน ผมเคยเป็นแค่คนที่ไม่มีใครจำได้ แต่ตั้งแต่ที่ผมมีแอพพลิเคชันอันนี้ แม้แต่ดร.กานต์ที่แอบมองมานานยังเดินเข้ามาหาเอง
“เสียดายนะครับ ที่นี่ดันมีกล้อง” ผมว่าพร้อมกับมองไล่ตั้งแต่ใบหน้าหล่อตี๋ของดร.ลงมาถึงส่วนกลางลำตัวที่ซ่อนอยู่ในกางเกงสแล็คสีกรมท่าพอดีตัว มันหยาบคายและหยาบโลนอยู่ในทีแต่ถึงแบบนั้นอาจารย์กลับไม่ได้ปรามอะไร
“ห้องผมไม่มีกล้อง”
ผมยิ้มกับคำบอกเล่าก่อนจะไหว้ลาแล้วลุกขึ้นเดินออกจากห้องทำงานอาจารย์ ก่อนจะก้มหน้าก้มตาพิมพ์บางอย่างลงในแอปพลิเคชันที่อาจารย์เพิ่งชูให้ดูเมื่อครู่

Kant : รอที่ทางออกหน้าม.นะครับ

ผมส่งมันให้กับคนที่เพิ่งจะปัด Super like ให้
“คราวนี้ผมจะช่วยคุณ แต่ผมช่วยคุณไม่ได้ตลอดนะ” ดร.หนุ่มว่าพลางลุกขึ้นสวมเสื้อผ้าที่ถูกถอดทิ้งไว้ข้างเตียง ผมลุกขึ้นแล้วเดินไปสวมกอดอีกคนจากข้างหลัง
“ขอบคุณครับอาจารย์” ดร.คลี่ยิ้มก่อนจะหันมาลูบหัวผมเบาๆ
“อย่าทำเหมือนผมเป็นเด็กสิครับ” ผมว่าพร้อมกับไล้มื้อไปทั่วแผ่นหลังขาวเนียน ผิวอาจารย์เนียนสวย จนอดไม่ได้ที่จะก้มลงไปงับอยู่หลายที
“คุณอย่าทำผมเป็นรอยนะ” ดร.หนุ่มหันมาบอกด้วยสีหน้าไม่พอใจ หน้าตาน่ารักของคนแก่กว่าทำผมเสียการควบคุมอีกครั้ง


“อาจารย์น่ารักจริงๆ ขออีกรอบได้ไหมครับ” อาจารย์กานต์หัวเราะเมื่อผมแกล้งซุกจมูกลงตรงซอกคอเขาก่อนจะเปลี่ยนเป็นเสียงครางเมื่อนิ้วเรียวยาวของผมสอดเข้าไปในร่างกายเขาแล้วขยับเข้าออกเพื่อปลุกอารมณ์อีกครั้ง
“คุณทำเบาๆนะกันต์ ไม่เอาแบบเมื่อกี้”
ผมจูบแก้มเนียนใสเหมือนเด็กของอาจารย์เพื่อตอบรับก่อนจะดึงชั้นในอีกคนลงแล้วสอดแก่นกายของตัวเองเข้าไปแทนที่นิ้วที่เพิ่งถอนออกมา
“ผมบอกให้เบาไงกันต์!”
ผมหัวเราะร่าก่อนจะผลักร่างกายขาวเนียนลงไปบนเตียงแล้วทาบทับพร้อมกับขยับร่างกายตามอารมณ์ที่สูงขึ้นเรื่อยๆ




TBC.
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 15-03-2019 19:04:06 โดย zearet17 »

ออฟไลน์ ก้อนขี้เกียจ

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 611
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +15/-1
ลองกันมากกว่าสิบครั้ง มากกว่าสิบครั้ง มากกว่าาาาาา
สิบบบบบครั้งงงงงงงงง  :m25:

ออฟไลน์ อิ๊อ๊ะชะเอิงเอย

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 128
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +5/-1
กันต.เต่านี่จากรุกกลายเป็นรับใช่ไหม :ruready

ออฟไลน์ Rateesiri

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 143
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +10/-0

ออฟไลน์ สีหราช

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 326
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +161/-1

ออฟไลน์ cxerxx

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 5
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
อมก กันต์เปลี่ยนไป๊  o22

ออฟไลน์ ป่ามป๊ามป่ามปาม

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 511
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +12/-0
ตกลงกันต์รุกหรือรับนะ  :a5:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ zearet17

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 345
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +555/-0
    • facebook
ข้อตกลง


'And all my walls stood tall painted blue
But I'll take 'em down, take 'em down and open up the door for you’



เสียงเพลงเบาๆคลออยู่กับเสียงทีวีในห้อง ผมนั่งอยู่ในคอนโดกลางกรุงที่ตกแต่งไว้เรียบหรูตามราคาของมัน ตอนนี้ผมสวมเพียงชั้นในตัวเดียวเพราะวิ่งตากฝนมาถึงที่นี่ก็เปียกหมดแล้ว
ผมถอดทุกอย่างตากไว้บนราวตากผ้าแต่ก็ไม่กล้าดีถึงขนาดเอาเสื้อผ้าเจ้าของห้องมาใส่ ผมพิงแผ่นหลังเปลือยเปล่ากับพนักพิงของโซฟาหนังเย็นเฉียบ พร้อมกับมองหน้าจอมือถือที่แสดงรูปของคนจำนวนมาก และยิ่งมากขึ้นเรื่อยๆตามความเร็วที่ใช้นิ้วรูดไปฝั่งซ้ายของจอ ปัดซ้ายคือปัดทิ้งและปัดขวาคือเก็บไว้ ...ผมจำมันได้ขึ้นใจ
ชายหญิงหน้าตาดีและโปรไฟล์ดีจำนวนมากถูกปัดทิ้งอย่าไม่ไยดีเมื่อผมเห็นว่าไม่มีใครที่ถูกใจ แต่ก็สะดุดกับรูปโปรไฟล์เด็กกางเกงน้ำเงินที่ยิ้มน่ารัก

J : รับครับ ม.ปลาย ตี๋ อยากลอง

ผมยิ้มให้กับเด็กหนุ่มมัธยมหน้าใสคนหนึ่ง ที่เขียนแนะนำตัวได้กระชับและตรงจุดดีพร้อมกับใช้นิ้วปัดไปฝั่งขวาเพื่อเก็บเด็กคนนี้ไว้
และก็ไม่ผิดคาดเมื่อหน้าจอแสดงคำว่า Match! ซึ่งนั้นหมายถึงว่าเด็กคนนี้ก็สนใจผมอยู่เหมือนกัน แต่แปลกที่ผมไม่ได้กระตือรือร้นที่จะทักไปหาเช่นเมื่อก่อน นับวันผมยิ่งขี้เกียจทำความรู้จักคนใหม่ๆต่างจากตอนแรกที่คุยกับใครก็ได้ ออกไปไหนกับใครก็ได้ ขอให้แค่คุยรู้เรื่องและสุภาพเป็นพอ
อาจจะเป็นเพราะหลังจากที่ได้รู้จักกับกันย์และอาจารย์กานต์ ผมที่เคยขี้เหงาถึงรู้สึกว่าแค่นี้ก็พอให้หายเหงาได้ ผมวางโทรศัพท์ไว้ก่อนจะบิดขี้เกียจและมองนาฬิกาที่บอกเวลาเกือบทุ่มแล้ว แต่เจ้าของห้องที่บอกให้มารอยังไม่โผล่มาสักที แต่กันย์มันตายยาก...เพราะไม่ถึงห้านาทีเสียงไขประตูก็ดังขึ้น
“มาตั้งแต่เมื่อไหร่” คนมาใหม่ถาม ผมมองคนที่วางกุญแจรถกับกระเป๋าตังค์บนเคาท์เตอร์บาร์ก่อนจะขยับไปถอดรองเท้าหนังราคาแพงออก
กันย์ กนกนันต์ เป็นลูกชายคนเล็กของนักธุรกิจในแวดวงอสังหาริมทรัพย์เจ้าใหญ่ที่เป็นเจ้าของคอนโดมิเนียมและบ้านหรูมากกว่าร้อยโครงการ และห้องที่ผมนั่งอยู่ตรงนี้ก็เป็นของมัน กันย์ไม่ได้มีดีแค่รวยเพราะมันมีร่างกายสูงใหญ่และใบหน้าหล่อเหลาแบบที่หาได้ยาก นั่นเป็นการยืนยันว่าแม้เราจะมีชื่อที่ออกเสียงเหมือนกัน
...เรานั้นไม่ได้เหมือนกันสักนิด...
ถ้ากันย์ กนกนันต์ คือคนที่เกิดมาเพียบพร้อมทุกอย่าง ผมคงเป็นคนที่เกิดมาขาดทุกอย่าง
“ถามว่ามาตั้งแต่กี่โมง” ใบหน้าหล่อแต่ติดจะดุหันมาถามผมอีกครั้งเมื่อเจ้าตัวไม่ได้คำตอบ ซึ่งผมรู้ดีว่าคุณชายกันย์นั้นเอาแต่ใจแค่ไหน
“ตั้งแต่เลิกเรียน”
ผมกับกันย์เจอกันผ่านแอปพลิเคชันหาเพื่อนหรือคู่เดท ตอนแรกพวกเราตกลงกันว่าแค่นัดกันครั้งเดียวก็จบ แต่ผ่านมาได้สามเดือนแล้วมันก็ยังไม่จบลงสักที จากตอนแรกเจอกันที่โรงแรมบ้างห้องน้ำม.บ้าง ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่ผมถึงได้มาขลุกอยู่ที่ห้องนี้บ่อยๆ หรือบางทีผมอาจจะกลายเป็นที่ฆ่าเวลาของคุณชายกันย์ไปแล้วก็ได้
“มึงเลิกบ่ายสามนี่”
ผมพยักหน้ารับ พวกเราเรียนคณะเดียวกันแต่คนละสาขา เจอกันบ้างบางวิชา ผมเดินตามคนตัวสูงที่เข้าไปในห้องนอนเพื่อถอดเสื้อและกางเกงนักศึกษาออกก่อนจะยื่นมือเพื่อขอเสื้อสักตัว ก่อนจะได้เป็นปอดปวมเพราะยิ่งมืดอากาศบนชั้น 28 ก็ยิ่งเย็น
“ที่จริงนึกว่ามึงจะไม่มาแล้ว” ผมว่า เจ้าของห้องยื่นเสื้อยืดสีเทาให้ตัวหนึ่ง ผมมองเสื้อที่ดูเหมือนธรรมดาที่รู้ว่าราคาไม่ได้ธรรมดาเลย
“ตอนแรกก็ไม่ แต่เงี่ยน”
ผมที่มัวแต่ชักช้าสวมเสื้ออยู่ถูกดึงตัวเข้าไปจูบ จูบผสมกลิ่นบุหรี่บนลิ้นของอีกคนทำให้ผมค่อนข้างมึนทีเดียว ผมแกล้งถอนจูบออก อีกคนจิ๊ปากอย่างไม่พอใจก่อนจะเดินออกมาที่ห้องนั่งเล่นแล้วจุดบุหรี่ขึ้น
“มึง เปิดที่ดูดควันให้หน่อย” คุณชายชี้มือบอกผม ผมเดินไปเปิดให้ตามสั่งก่อนจะเดินกลับมาหาเจ้าของห้องเมื่อเห็นว่ามือใหญ่อีกข้างที่ไม่ได้คีบบุหรี่กำลังนวดเฟ้นร่างกายตัวเองผ่านบ๊อกเซอร์ตัวบาง ผมนั่งลงบนพื้นตรงกลางระหว่างขาของอีกคนอย่างรู้งาน
“อย่าทำขี้บุหรี่ตกใส่หัวกูก็พอ”


“มองทำไม” ผมถามพร้อมกับใช้ทิชชู่เปียกเช็ดแก้มของตัวเองที่ถูกอีกคนใช้เป็นที่ปลดปล่อยอารมณ์ กันย์มีหน้าตาที่หล่อแต่ไม่เป็นมิตร ซึ่งจริงๆก็ไม่ใช่แค่หน้าตา เพราะนิสัยจริงๆก็ไม่เป็นมิตรเท่าไหร่ เหมือนอย่างตอนที่มองผมแบบนี้
“ไปให้ใครเอามา” เขาถามด้วยเสียงเรียบ ใบหน้าหล่อเหลาแต่ติดจะเย็นชาเหมือนกับไม่ได้ยินดียินร้ายอะไรทั้งนั้น ซึ่งเป็นเรื่องปกติของมัน ผมมองจุดแดงบนร่างกายตัวเองที่จางลงบ้างแล้วจากเมื่อวาน
“ไปเอาเขามา”
“เหอะ ตอแหล” ถ้ามาได้ยินคุณชายที่ใครๆต่างบอกว่าหล่อ สุภาพและดูดีพูดนั้นคงรับไม่ได้สักเท่าไหร่ ผมไม่ได้ตอบอะไรเพราะไม่ใช่เรื่องที่จะก้าวก่ายอะไรกันได้อยู่แล้ว
“ดีกว่ากูไหม” เจ้าของห้องถามผมอีกครั้งอย่างผิดวิสัยคนเฉยชา ผมนึกถึงตัวขาวเนียนของดร.กานต์ก่อนจะตอบ
“โคตรดี”
คุณชายยิ้มเยาะคำที่ผมบอก
“ให้จริงเถอะ”
ผมยักไหล่ก่อนจะเดินออกไปหาน้ำดื่มล้างคาวปาก
“ตอนเย็นมีคนมาทำความสะอาด” ผมโพล่งออกไปเมื่อนึกได้ ผมที่นั่งอยู่ในห้องด้วยกางเกงในตัวเดียวตกใจอยู่ไม่น้อยที่จู่ๆมีคนมาเคาะประตูขอทำความสะอาดห้อง
“กูสั่งไว้เอง มึงไปเก็บของจากหอเดิมมาซะ”
“มาทำไม” ผมถามพลางขมวดคิ้วแน่น
“ย้ายมาอยู่นี่ไง”
ผมแค่นยิ้ม
“กูไม่มีปัญญาจ่ายหรอก” ลำพังค่าเรียนกับค่ากินอยู่ยังต้องขอทุน จะเอาปัญญาที่ไหนมาจ่ายค่าเช่าคอนโดหรูแบบนี้
“ไม่ต้องจ่าย” มันตอบแบบง่ายๆ สมกับเป็นคนรวยดี
“กูขี้เกียจหิ้วมึงไปมา ไหนๆห้องนี้ก็ว่างอยู่แล้ว” หิ้ว นับวันคุณชายยิ่งทำเหมือนผมเป็นเด็กเสี่ยเข้าทุกที ผมที่ยังไม่อยากตอบอะไรมองห้องชุดแบบหนึ่งห้องนอนพร้อมชั้นลอยแล้วยกยิ้ม ผมเคยเห็นห้องแบบนี้ในโฆษณาอยู่หลายครั้งน่าแปลกนะที่วันหนึ่งจะได้เข้ามาอยู่ฟรีๆ
“กูให้ยืมห้องนี้จนกว่ามึงจะเรียนจบ แต่มีข้อตกลง” ผมคิดว่าห้องนี้น่าจะไม่ฟรีเสียแล้ว
“มึงห้ามให้ใครเอาอีก” เจ้าของห้องบอกเสียงเรียบ ผมยกยิ้ม เพราะยังไงกฎของมันก็ยังไม่ครอบคลุมอยู่ดี
“ก็ได้” ผมตอบรับง่ายๆ เพราะแต่เดิมก็ไม่ค่อยพิศวาสให้ใครมาทำอยู่แล้ว ยกเว้นแต่ทำคนอื่นที่ผมชอบมากกว่า
กันย์เดินเข้ามาตรงบาร์เพื่อดื่มน้ำบ้าง ผมมองลูกกระเดือกและคอหนาของมันก่อนจะเบียดตัวเข้าไปหาแล้วแกล้งยืดตัวกดจูบลงตรงซอกคอสีแทนตามผิวของเจ้าตัว
...ถ้าผมขี้ยั่วมันคงเป็นคนที่ยั่วขึ้นง่ายเหลือเกิน...
เพราะไม่ทันไรตัวผมก็ถูกยกขึ้นให้นั่งบนเคาน์เตอร์บาร์เสียแล้ว
“เบานะ พรุ่งนี้กูเรียนเช้า” ผมพูดแต่ก็เหมือนกับพูดกับก้อนหิน เพราะอีกคนไม่ได้สนใจอะไรเลย

‘Rrrrrrrr’
“เมียตาม?” ผมถามเมื่อเสียงโทรศัพท์แผดเสียงลั่นแต่เจ้าของมันยังง่วนอยู่กับการจูบไปทั่วซอกคอผม
“มึงไม่มีสิทธิ์พูดถึงลูกหมีแบบนั้น” เสียงนั้นติดห้วน ผมยิ้มเมื่ออีกคนผละออกไป กันย์ดูไม่สบอารมณ์กับเสียงโทรศัพท์นักแต่พอเห็นว่าใครโทรมาก็ยิ้มออก ซึ่งคนที่ทำให้เสือยิ้มยากอย่างมันยิ้มได้ก็มีแค่คนเดียว
“ครับน้องลูกหมี งั้นเดี๋ยวพี่รีบไปหานะครับ”
ผมยิ้มให้กับแผ่นหลังที่เดินผลุบเข้าห้องนอนไปเพื่อแต่งตัวให้เรียบร้อย ก่อนจะคว้ากุญแจออกจากห้องไปไม่มีแม้แต่การบอกลา อย่างที่กันย์บอก
..ผมไม่มีสิทธิ์อะไรเลย...
“ไปไหนก็เรื่องของมึง”





TBC.
___________________________________________________________

*theme track Taylor Swift - Everything Has Changed ft. Ed Sheeran

ที่จริงตั้งชื่อแฟนของกันย์ว่าน้องน้ำหวานค่ะ
แต่พึ่งเปลี่ยนเพราะดันไปคล้ายกับชื่อน้ำตาล
ซึ่งเป็นตัวเอกอีกเรื่องของตัวเอง 55555

ขอบคุณที่อ่านมันนะคะ ขอบคุณสำหรับคอมเมนต์ด้วย  :กอด1:

ปล. กันต์เป็นได้ทั้งรุกและรับค่ะ แต่ไม่ได้ชอบผู้หญิง 55555
ปล. กันย์เป็นไบเซ็กส์ชวลค่ะ  :hao3:

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 15-03-2019 19:05:09 โดย zearet17 »

ออฟไลน์ ก้อนขี้เกียจ

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 611
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +15/-1
ดราม่าาาาาา :mew6:

ออฟไลน์ zearet17

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 345
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +555/-0
    • facebook
Re: #ผู้ชายในทินเดอร์ | 3.แพ้ [16/09/18]
«ตอบ #12 เมื่อ16-09-2018 22:06:28 »

แพ้



I had a dream
We were sipping whiskey neat
Highest floor, The Bowery
Nowhere's high enough



ใครๆต่างก็มีความฝัน ผมเองก็มีผมฝันว่าจะมีสักวัน ที่ผมรวยแบบพวกเขาบ้าง
“เธอ มีกลุ่ม BIS3 ยังคะ”
ผมกำลังนั่งเล่นมือถือฟังเพลงอยู่ถอดหูฟังเงยหน้ามองเพื่อนร่วมคลาสคนสวยที่ไม่เคยคุยกันมาก่อน
“อ่า ยังครับ” ผมบอกออกไป
“อยู่กับกลุ่มเราไหม ขาดคนหนึ่ง” ผมพยักหน้ารับง่ายๆก่อนจะมองไปหากลุ่มของเธอที่ว่า กลุ่มนี้ประกอบด้วยแพทสาวสวยที่อยู่ดีๆก็มาทักผม เจคเดือนสาขาบริหารธุรกิจระหว่างประเทศ ภัทรหลานชายเจ้าสัวใหญ่ที่ทำธุรกิจนำเข้ายาและกันย์ที่เมื่อคืนเราอยู่ด้วยกัน แต่เมื่อไหร่ที่เจอกันที่ม. เราก็เป็นแค่คนที่ไม่รู้จักกัน
“ชื่ออะไรนะ” เจคเดินมาถามเพราะจะโน๊ตชื่อลงไป
“กันต์ พิสุทธิวงศ์” พอผมบอกออกไปเจคก็หันไปหาเพื่อนตัวเอง
“ชื่อเหมือนมึงเลยนี่”
คนที่ถูกพาดพิงเลิกคิ้วมองก่อนจะสบตาผมแค่ชั่วครู่แต่ก็ไม่ได้พูดอะไร
“เรียกยากว่ะ งั้นกูเรียกเป็นกันต์เล็กกับกันย์ใหญ่”
เจคขำที่ภัทรบอก
“ไอ้เหี้ย ชื่ออะไรของมึงภัทร”
ภัทรยักคิ้วให้เพื่อนก่อนจะเหมือนนึกอะไรออก เขาจ้องที่ผมสักพัก
“อ่อ กันต์นี้ใช่ไหมที่ได้ทุนมาจากต่างจังหวัด”
“คณะเรามีทุนด้วยเหรอ” สาวสวยคนเดียวในกลุ่มถาม
“ทุนพ่อไอ้กันย์ไง” พวกเขาขำกันเหมือนมันเป็นเรื่องไร้สาระ
ในมหาวิทยาลัยเอกชนภาคอินเตอร์ที่ค่าเทอมแพงกว่ารายรับทั้งปีของบ้านผม ผมได้ทุนเต็มจำนวน แต่ก็เพิ่งรู้ว่าเป็นทุนจากใคร ตอนแรกผมคิดว่าผมจะตั้งใจเรียนตามปกติของผมอย่างที่เคยเป็นมาตั้งแต่เด็ก ผมมั่นใจในความเก่งของผม จนกระทั่งมาเจอพวกเขา
...พวกเขารวย...
นี่คือ fact และความปกติของนักศึกษาที่นี่ ความรวยของพวกเขาเอื้อไปถึงพื้นฐานการศึกษาของพวกเขาด้วย และเก่งภาษาอังกฤษโดยที่ไม่ต้องพยายามด้วยซ้ำ เพราะพวกเขาอยู่กับมันมาตั้งแต่เกิด ในขณะที่ผมพยายามแทบตายเพื่อที่จะมายืนอยู่ตรงนี้
อาจารย์กานต์คนสอบสัมภาษณ์บอกผมว่าที่นี่เราอยู่กันแบบครอบครัวเพราะคนไม่เยอะ ทุกคนน่ารักและเป็นมิตร ตอนเข้ามาแรกๆผมก็คิดแบบนั้น แต่เมื่ออยู่นานเข้าผมกลับเหมือนเป็นประตัวหลาดในบางทีเพราะคุยกับพวกเขาไม่รู้เรื่อง
พวกเขาขับรถราคาแพงมาเรียนเป็นปกติ กินข้าวราคาแพงเป็นปกติ สวมนาฬิการาคาเหยียบแสนหรือล้าน ไปซัมเมอร์ที่ต่างประเทศเป็นปกติ แต่ทุกอย่างล้วนไม่ปกติสำหรับผม
สิ่งแวดล้อมนี้เป็นสิ่งแวดล้อมที่ผมไม่สามารถปรับตัวให้เข้ากับมันได้เลย
“Smoking?”
เจคถามกันย์ที่จู่ๆก็เดินออกจากห้องไป ผมมองตามแผ่นหลังกว้าง
“He’s mad guy” เจคว่าพลางไหวไหล่
“เออ เมื่อวานมันเพิ่งทะเลาะกับแฟน” ภัทรบอกถึงเหตุผลที่ทำไมวันนี้คุณชายถึงอารมณ์ไม่ดีนัก
“About?”
“มันหายหัวไปแล้วไม่บอกน้อง ไปนอนไหนก็ไม่รู้” ปลายประโยคตี๋หนุ่มหล่อหันมามองผมเหมือนกับรู้เรื่องบางอย่าง หรือไม่ก็แค่อยากไล่ผมออกไปจากวงสนทนาทั้งๆที่ผมนั่งอยู่ตรงนี้ก่อน
“Annoying Thai gurl” เจคว่าพร้อมกับทำหน้าตาไม่สบอารมณ์ แพทหัวเราะเพื่อนก่อนจะปราม
“กูก็คนไทย”
“แล้วกันต์เรียนอะไรต่อ” ผมยิ้มให้คนสวยก่อนจะตอบ
“ไม่มีแล้ว เรากลับก่อนนะ” ผมลุกเก็บของลงกระเป๋าเพราะไม่อยากอยู่เป็นจุดสนใจของพวกเขาเสียเท่าไหร่
ผมเดินออกทางเชื่อมตึกที่มีรถหรูจำนวนมากจอดเรียงราย กะว่าจะไปนั่งรอรถรางที่ชาติหนึ่งมาทีแต่ต้องแวะเข้าห้องน้ำก่อน
“ดูดบุหรี่รึไง” กันย์ที่กำลังคาบบุหรี่ไว้ในปากเอ่ยทักผม ผมส่ายหัวแทนคำตอบ ผมรู้ว่าเขาชอบดูดบุหรี่ในห้องน้ำม. แต่ก็ไม่คิดว่าจะเป็นห้องน้ำหลังตึกนี้
“แล้วมาทำอะไร”
“เข้าห้องน้ำ” ผมชี้ไปที่โถฉี่ก่อนจะเดินเข้าไปแต่เพราะรู้สึกเหมือนโดนจ้องอยู่ถึงได้เปลี่ยนใจเดินเข้าห้องน้ำแทน
“อายเป็นด้วย?” คนที่มองถามกลั้วหัวเราะ ตาดุๆของกันย์หรี่มองผมก่อนจะเดินแทรกตัวเข้ามาในห้องน้ำห้องเดียวกันกับที่ผมเพิ่งเดินเข้ามาแล้วล็อคประตูไว้ ริมฝีปากบางเหยียดยิ้ม
“อย่ากันย์” ผมบอกเมื่อมันพยายามใช้ตัวใหญ่ๆดันผมจนติดกับผนังห้องน้ำ
“ชู่ว” กันย์ว่าพร้อมกับโน้มหน้าเข้ามาใกล้ น้ำหอมกลิ่นฉุนจมูกที่ผมคุ้นชินลอยเตะจมูกเมื่ออีกคนใช้ศอกทั้งสองข้างค้ำไว้ที่ผนังห้องน้ำ หน้าเราอยู่ชิดกันจนมองเห็นได้เลือนลาง ผมเบือนหน้าหนี
“กูจะ อ๊ะ” ผมหุบปากฉับเมื่อปากบางๆนั่นฉกลงมา
เราจูบกันอยู่นาน กลิ่นน้ำหอมที่ติดตัวกับกลิ่นบุหรี่ตีกันจนผมมึน มือใหญ่ของกันย์ปลดกระดุมเสื้อเม็ดบนผมออก ก่อนจะซุกจมูกลงที่ซอกคอผม เรานัวเนียกันนานจนได้ยินเสียงจากข้างนอก
“มึง หยุด” ผมขยุ้มคอเสื้ออีกคนออก
กันย์ดูหัวเสียอย่างเห็นได้ชัด คิ้วเข้มของคุณชายขมวดแน่น ผมรีบติดกระดุมเสื้อแต่มือของอีกคนก็ยังสอดเข้ามาลูบไปทั่วหน้าอก
“อย่า” ผมร้องบอก เขายิ้มก่อนจะก้มลงมากระซิบ
“เดี๋ยวก็ได้ยินกันหมด” กันย์บอกพร้อมกับใช้ฟันตัวเองขบลงที่ติ่งหูผม มันตั้งใจกวนตีนแต่ผมก็เผลอส่งเสียงคราง
“Be quiet guys” เสียงจากข้างนอกดังขึ้นผมมองหน้าคุณชายทันที
“ไม่แกล้งแล้ว”
เขายืดตัวขึ้นเสยผมก่อนจะเปิดประตูแล้วเดินออกไปพร้อมกับรอยยิ้มพอใจที่แกล้งผมได้ ผมพยายามปรับลมหายใจให้เป็นปกติก่อนจะเดินออกจากห้องน้ำนั้นบ้าง
ผมคิดว่าข้างนอกไม่มีใครแล้วเพราะผมทิ้งเวลาไว้นานเกือบห้านาที แต่ผมคิดผิดเพราะภัทรเพื่อนของกันย์ยังยืนดูดบุหรี่อยู่ที่เดิม
“คราวนี้เด็กทุนเหรอวะ”
เขายิ้มให้พร้อมกับชี้เข้าที่คอของตัวเอง ผมรู้ความหมาย ถึงได้ดึงปกเสื้อให้สูงขึ้นอีก บางทีกันย์คงจะทิ้งรอยไว้
“ถ้าคิดว่ากันย์มันจะเก็บมึงไว้ มึงคิดผิดแล้ว”
ผมไม่รู้เจตนาของคนพูด แต่ถ้าจะพูดเรื่องแบบนี้ละก็
...ผมรู้มาตั้งแต่แรกแล้ว...
ผมเดินออกมาล้างมือก่อนจะหันไปบอกหนุ่มตี๋ไฮโซที่กำลังมีข่าวคั่วดาราวัยรุ่นอยู่ตอนนี้
“ถ้าถึงวันนั้นแล้ว มาเก็บเพื่อนมึงกลับไปด้วยละกัน”


“ห้องสวยจัง” เด็กหนุ่มในชุดนักเรียนขาสั้นบอกด้วยสายตาเป็นประกายเมื่อเดินเข้ามาในห้องชุด 1 ห้องนอนใจกลางเมือง ผมยิ้มน้อยๆก่อนจะตอบ
“ไม่ใช่ของพี่หรอก ของเพื่อน”
น้องพยักหน้ารับ
“แพงมากแน่ๆเลยครับ”
ผมหัวเราะก่อนจะเดินไปสวมกอดเด็กวัยรุ่นตัวบางจากข้างหลัง เจสะดุ้งนิดหน่อยก่อนจะหันมายิ้มพร้อมกับใบหูที่ขึ้นสีแดงน่ารัก
“ชอบไหม” ผมถามพร้อมกับก้มลงจูบซอกคอของน้อง ผมกับเจคุยกันซักพักจากโปรแกรมหาคู่เดทอันนั้น น้องน่ารัก สุภาพและดูคุยรู้เรื่อง เราเปิดกล้องกันสองถึงสามครั้ง ก่อนที่ผมจะชวนเจมาหา
“ครับ” คนเด็กกว่าตอบ ก่อนจะหันมารับจูบแบบเขินๆ
“เพื่อนพี่จะกลับมาตอนไหน”
“วันนี้เพื่อนพี่ไม่กลับ”
ผมที่มัวแต่ไล่ชิมปากสีสดค่อยๆตอบพร้อมกับปลดกระดุมเสื้อนักเรียนของน้อง ผิวขาวเนียนของเจเป็นแบบที่ผมจินตนาการไว้ ผมลากมือผ่านหน้าอกแบนราบ ตัวน้องสั่น อย่างกับว่า...
“เคยไหมเนี่ย” ผมถามพร้อมกับก้มลงจูบซอกคอขาว เจพยักหน้าเบาๆ
“เคยครั้งเดียวครับ”
ผมเลิกคิ้วก่อนจะยิ้มออกมาเมื่อเห็นหน้าตาเขินอายของน้อง
“กับใคร” ผมถามพร้อมกับดันหลังเจให้นอนลงไปบนเตียงนุ่มแล้วโถมตัวเองลงไป พอเห็นตัวขาวโพลนของเด็กมัธยมใต้ร่างตัวเองแล้วตื่นเต้นฉิบหาย
“เพื่อนผม” น้องเจว่า ผมคิดตาม ผมเองสมัยมัธยมไม่เคยมีเรื่องตื่นเต้นแบบนี้ให้ทำ เลิกเรียนเสร็จก็ต้องรีบกลับบ้านไปช่วยแม่ขายของ
“แล้ว?”
“ตอนกีฬาสี เมากันเฉยๆ” เรื่องของเจปลุกอารมณ์ผมมากกว่าที่คิด
“พี่กันต์ครับ” น้องเรียกเสียงสั่นเมื่อผมล้วงมือเข้าไปในกางเกงขาสั้นสีน้ำเงิน
“เล่าต่อสิ พี่อยากรู้”
น้องเริ่มหอบหายใจหนักเมื่อผมครอบปากลงบนยอดอกที่เริ่มชูเด่น
“เราทำกันในห้องน้ำโรงเรียน” ภาพห้องน้ำในมหาวิทยาลัยเมื่อหลายวันที่ผ่านมาแฟลชแบ็คไหลย้อนเข้ามาในหัว ทำเอาผมแข็งขึ้นอย่างที่ไม่ต้องแตะแม้แต่น้อย
“เขาทำดีไหม” ผมถามพร้อมกับดึงตัวขึ้นมองหน้าตาน่ารักของน้อง
“ไม่รู้ครับ” เจตอบพร้อมกับเขิน
ทำไมเด็กมัธยมถึงได้น่ารักขนาดนี้ก็ไม่รู้ ผมคุกเข่าคร่อมน้องเจก่อนจะดึงกางเกงขาสั้นตัวเองลง น้องหันหน้าหนีปากสีสดเม้มปิดสนิทแต่แก้มกลับแดงจัด ผมหัวเราะก่อนจะจับร่างกายตัวเองจ่อเข้าที่ปากน้อง
“อ้าปากครับคนดี”


“ใคร” เจ้าของห้องกลับมาพร้อมกับคำถามในตอนเกือบห้าทุ่มของวัน ผมแปลกใจไม่น้อยเพราะกันย์ไม่ได้กลับมาที่นี่ได้เกือบอาทิตย์แล้ว บางทีสาวสวยฝั่งนู้นคงปรนนิบัติให้อย่างดี
“หืม” ผมเลิกคิ้วให้กับคำถามของคนมาใหม่
“เมื่อกี้ใคร” กันย์ชี้ไปที่ประตูทางออก
ผมไม่ตอบอะไรแต่ก้มหน้าคุยกับน้องผ่านโทรศัพท์มือถือเครื่องหรู วันนี้ผิดแผนไปซะหมด เพราะเจ้าของห้องกลับมา ผมที่กะจะฟัดน้องเจต่อจนถึงเช้าเดินลงไปส่งน้องที่ล็อบบี้เมื่อเห็นว่าเจ้าของห้องตัวจริงโทรมา เพราะทุกครั้งที่กันย์โทรมานั่นคือกันย์กำลังจะมาหา
“กูถาม”
“เด็ก” ผมที่ใช้แรงไปเยอะหาวหวอดพร้อมกับตอบ เพราะถ้าไม่ตอบกันย์ก็คงถามอยู่ซ้ำๆ อีกคนขมวดคิ้วทันทีที่ผมพูดจบ ทำให้หน้าที่ดุอยู่แล้วของคุณชายดูน่ากลัวกว่าเดิมหลายเท่า
“กูบอกว่าไง” มันชี้หน้าผม คำว่าหัวร้อนคงเหมาะกับคุณชายกันย์ที่สุด กันย์เป็นคนใจร้อนมาก คงเพราะในชีวิตสุขสบายตั้งแต่เกิดของกันย์ทำให้ไม่เคยรู้จักคำว่าอดทนหรือรอ
“นอกจากมึงกูก็ไม่ให้ใครเอาทั้งนั้นแหละ” ผมบอกพร้อมกับลุกขึ้นจากโซฟา ว่าจะไปอาบน้ำจะได้นอนสักที
“มึงมันเหี้ย!”
ผมไม่ชอบโดนใครตวาด ไม่ว่าใครก็คงไม่ชอบทั้งนั้น
“โมโหเหี้ยอะไร” ผมหันไปถามคนที่มาถึงก็มาอารมณ์เสียใส่ผมทั้งๆที่ตัวเองก็ไปกกผู้หญิงอยู่ตั้งหลายวัน แถมไม่ใช่แค่คนเดียวด้วย
“นี่มันห้องกู โทรศัพท์ที่มึงเอาไว้โทรนัดก็ของกู!”
ผมไม่ได้สติเลอะเลือนพอที่จะจำไม่ได้หรอก
“กูไม่เคยขอ” ผมบอกแล้ววางโทรศัพท์ของมันลงบนโต๊ะหินอ่อน ถ้าอยากได้คืนก็เอาไป ผมที่มีแค่ตัวกับเสื้อผ้าไม่กี่ชุดไม่ได้เหลืออะไรให้เก็บนักหรอก
“กันต์ อย่ามางี่เง่ากับกู”
คนที่ตั้งแต่กลับมาแล้วมาด่าผมปาวๆไม่มีสิทธิ์มาพูดแบบนี้หรอก
“มึงแหละงี่เง่า” พอผมบอกไปแบบนั้นร่างกายสูงใหญ่ก็ก้าวมาถึงตัวผมอย่างรวดเร็ว มือใหญ่ดึงแขนผมเข้าหาตัว ผมไม่ได้ตัวเล็ก แต่ถ้าเทียบกับกันย์แล้วผมก็เหมือนเด็กขาดสารอาหารคนหนึ่ง
“เจ็บไอ้สัส” ผมบอกเมื่อโดนอีกคนก้มลงกัดปาก
“ต่อไปนี้ มึงห้ามไปเอากับใครทั้งนั้น” ทำไมโลกนี้ไม่แฟร์เลยวะ ทีมันยังไปมีอะไรกับคนอื่นได้เลย
“เพ้อเจ้ออะไรวะ” ผมบอก อีกฝ่ายดึงเสื้อยืดตัวแพงออกจากตัวเองแล้วดึงเสื้อผมออกด้วย
“กูไม่ชอบใช้ของร่วมกับใคร” กันย์บอกพร้อมกับก้มลงซุกที่ซอกคอผม กลิ่นน้ำหอมกลิ่นเดิมแต่ปนไปด้วยกลิ่นของผู้หญิงอบอวลอยู่รอบกาย
“ของ…” ผมพึมพำกับตัวเองก่อนจะบอก
“ทำอย่างกับกูชอบใช้ของร่วมกับคนอื่น”
ใบหน้าคมเงยหน้าขึ้นจากคอผมแล้วยิ้มให้ ...ผมเกลียดรอยยิ้มมัน...
“ลูกหมีเขามาก่อนมึง”
ผมหลบจูบของเขา
“เรื่องของมึง อย่ามาวาง position ให้กู”
อีกคนหัวเราะในคอ ก่อนจะหอมแก้มผมหนักๆ จมูกโด่งแนบลงบนแก้มผมหลายต่อหลายครั้งก่อนจะยื่นมาจรดกับปลายจมูกผม กันย์มองผมอย่างกับไม่เคยมอง พวกเรามองตากันอยู่นาน ตาเรียวสีเข้มของอีกคนปิดลงเมื่อผมยื่นหน้าเข้าไปจูบก่อนจะคลี่ยิ้มออกเมื่อผมเอื้อมมือขึ้นไปกอดกลับ ผมหลับตาลงรับจูบของเจ้าของห้อง
“คิดถึงมึงนะ”
เสียงทุ้มว่าเบาๆ ผมยิ้มให้กับตัวเองที่ในที่สุดก็แพ้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า



TBC
____________________

*theme track - Kygo, Selena Gomez – It Ain't Me
https://www.youtube.com/watch?v=j6sSQq7a_Po

เขียนแล้วมันส์มือมากค่ะ เป็นนิยายที่เขียนแล้วคนเขียนสนุก แต่ไม่รู้คนอ่านจะสนุกด้วยรึเปล่า 55555
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 15-03-2019 19:05:49 โดย zearet17 »

ออฟไลน์ Justccwpo

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 111
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
Re: #ผู้ชายในทินเดอร์ | 3.แพ้ [16/09/18]
«ตอบ #13 เมื่อ16-09-2018 22:15:31 »

สนุกตามอ่านอีกเว็บตาในนี้อีกกก อยากให้มาบ่อยๆๆๆๆ

ออฟไลน์ Krajeeqx

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 83
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +11/-0
Re: #ผู้ชายในทินเดอร์ | 3.แพ้ [16/09/18]
«ตอบ #14 เมื่อ16-09-2018 22:20:28 »

 บอกตรงๆเลยว่าเกลียดชื่อลูกหมีค่ะ แง :z6:

ออฟไลน์ todiefor

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 230
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +11/-1
Re: #ผู้ชายในทินเดอร์ | 3.แพ้ [16/09/18]
«ตอบ #15 เมื่อ16-09-2018 23:59:13 »

หนุกค่าาาาาาา
ตอนแรกเรากะผ่านละ เพราะไม่ค่อยชอบแนววันไนต์สแตนด์เท่าไหร่ แต่หลงเข้ามาอ่านแล้วเห้ยย มันมีไรมากกว่านั้นนนน รออ่านต่อนะคะ ลุ้นๆ ว่าใครจะเพลี่ยงพล้ำก่อนกัน(ย์/ต์) อิอิ

ออฟไลน์ rotedump

  • รถดั้มพ์ถังซัมจั๋ง
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 298
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +10/-0
Re: #ผู้ชายในทินเดอร์ | 3.แพ้ [16/09/18]
«ตอบ #16 เมื่อ17-09-2018 01:28:10 »

 :m15:

ออฟไลน์ ป่ามป๊ามป่ามปาม

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 511
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +12/-0
Re: #ผู้ชายในทินเดอร์ | 3.แพ้ [16/09/18]
«ตอบ #17 เมื่อ17-09-2018 14:12:57 »

สนุกดีค่ะ บางทีอานเพลินๆต้องย้อนดูว่ากัน(ต์/ย์)ไหนนะ  :laugh:
ความเจ้าชู้เราว่าพอกันอะทั้งสองกัน
รออ่านตอนต่อไปจ้า
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 18-09-2018 11:26:41 โดย palmiers »

ออฟไลน์ zearet17

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 345
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +555/-0
    • facebook
Re: #ผู้ชายในทินเดอร์ | 4. Another Love [17/09/18]
«ตอบ #18 เมื่อ17-09-2018 16:38:48 »

Another Love


So I'll use my voice, I'll be so fucking rude
Words they always win, but I know I'll lose



ผมรู้ว่ากระเป๋าเป้ถูกๆของผมดูไม่มีราคาถ้าเทียบกับเป้หนัง coach academy backpack ของลูกชายเจ้าสัวข้างหน้า แต่ก็ไม่เคยมีวันไหนที่ผมจะถูกจับตามองขนาดนี้
“คนนี้ไงแก ที่มีข่าวว่าขาย” และผมก็เพิ่งรู้เหมือนกันว่าคนรวยก็ขี้นินทาด้วย
“เด็กทุนไม่ใช่เหรอ”
“คงไม่พอใช้”
“But his appearance...”
ผมเดินผ่านเสียงวิพากษ์วิจารณ์และหัวเราะเข้ามานั่งในห้องแล็คเชอร์คนเดียวอย่างเคย ผมบอกตัวเองว่าอย่าไปใส่ใจ แต่รู้ไหม สามชั่วโมงนั้นผมเรียนไม่รู้เรื่องแม้แต่นิดเดียว
“เป็นไงล่ะ horny boy” ภัทรเพื่อนกลุ่มเดียวกับกันย์เดินมานั่งลงข้างผมในตอนเลิกคลาส ผมยกยิ้มก่อนจะทักทายเขาบ้าง
“สนุกไหมล่ะ” เขาดูตกใจกับคำถามแต่ดูก็รู้ว่าแกล้งทำ
“It’s just a bloody nonsense rumour”
ผมไม่เคยเกลียดการพูดภาษาไทยคำอังกฤษคำแบบนี้มาก่อนเลย แต่ถ้าผมจะด่าว่าเขากระแดะก็คงเป็นการเหมารวมคนที่นี่ เพราะทุกคนใช้มันราวกับเป็นเรื่องปกติ
ภัทรยิ้มกว้างให้ผม เป็นยิ้มที่ไร้ความจริงใจแต่ผมขี้เกียจต่อปากต่อคำ ก่อนที่ภัทรจะได้พูดอะไรต่อ ในตอนนั้นกลุ่มพวกเขาเดินมานั่งใกล้ผมเพื่อที่จะคุยเรื่องงานกลุ่ม
“เรื่องงานกลุ่ม เรากับกันต์จะทำเกี่ยวกับ online market นะ พวกเธอทำส่วนที่เกี่ยวกับ startegy” สาวสวยคนเดียวสรุปให้ ดูเหมือนเธอจะคิดมาสักพักแล้ว
“อ้าว แล้วกูอยู่กับไอ้เจคเนี่ยนะ” ภัทรบ่น
แพทคนสวยมองหน้าเพื่อนก่อนจะถาม
“why?” ภัทรดูหัวเสีย
“ก็มันไม่ทำงาน กูขอคู่กับน้องกันต์เล็ก”
เจคยักไหล่พร้อมกับมองหน้าผม ย้อนแย้งดีเหมือนกันที่ด่าผมไว้เสียเยอะแต่สุดท้ายก็อยากคู่กับผม ไม่อย่างนั้นก็คงแค่อยากจะแกล้งผม
“เออๆ งั้นกูคู่เจคมึงคู่กันต์เล็ก ส่วนไอ้กันย์ไปไหน” แพทถามด้วยท่าทางหัวเสีย ผมไม่เห็นเขาตั้งแต่ต้นคาบแล้ว
“นู่นไง” เจคที่นั่งฟังเฉยๆมานานชี้ไปที่หน้าห้อง ก่อนจะเห็นว่าคนคุ้นตาไม่ได้มาคนเดียว
“สวัสดีค่ะ” นี่สินะแฟนที่น่ารักของคุณชาย ผมแสร้งทำเป็นหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากด กันย์ดูตกใจอยู่หน่อยคงเพราะไม่คิดว่าผมจะยังอยู่ที่นี่
“ทำไมเขามานั่งกับพวกมึง” เขางั้นเหรอ...ผมเกือบหุบยิ้มไม่ได้เมื่อเขาที่กันย์ว่าหมายถึงผม และเขาที่กันย์ว่าก็เพิ่งนอนด้วยกันเมื่อคืน
“ก็คุยเรื่องงานให้จบๆไปเลย แล้วค่อยไปกินข้าวทีเดียว” แพทว่า
“จะไปด้วยเหรอ” ภัทรถามผมด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม ผมไม่ใช่คนที่ใส่ใจลงไปในคำพูดคนอื่นแต่กับภัทร ผมว่าผมรำคาญมัน
“แบ่งงานเสร็จแล้ว งั้นเรากลับก่อนนะ” ผมบอกแพท เธอยิ้มให้อย่างเป็นมิตร
“อ๋อ ได้ๆ เดี๋ยวแพททักไปนะ” ผมยิ้มให้เธอบ้างก่อนจะเดินออกมาจากห้อง ผมมองนาฬิกาเรือนสวยบนข้อมือตัวเองที่เพิ่งได้มาเมื่อเช้า มันบอกเวลาเกือบหกโมงเย็น ซึ่งผมมีงานที่จะต้องทำต่อ
“รีบไปไหน ทำไมไม่ไปกินข้าวด้วยกันล่ะ” ทำไมพวกคนรวยถึงได้น่ารำคาญแบบนี้นะ ผมหันไปหาหนุ่มหล่อตี๋ที่ไม่รู้มีธุระอะไรมากมายกับผม
“ต้องการอะไร”
ภัทรยิ้มเยาะพร้อมกับใช้ลิ้นดันกระพุ้งแก้ม ดูเหมือนอยากจะกวนตีนผมเต็มที่
“มึงจะได้เห็นไง” เขาบอกกลั้วหัวเราะ
“ว่าบนพื้นกับบนฟ้าต่างกันแค่ไหน”
ผมถอนหายใจยาว แปลกนะที่ผมเอากับเพื่อนมันแต่ไปหนักหัวมันแทน
“ไม่เป็นไร เกรงใจ” ผมออกเดินอีกครั้งเพราะไม่อยากตกรถรางตอนหกโมงเย็น
“แล้วกลับยังไง เดี๋ยวไปส่ง”
“เป็นเหี้ยอะไร” ว่ากันว่าความอดทนมีขีดจำกัดก็คงจริง ผมหันไปหาไอ้ภัทรที่แม่งยังตอแยไม่เลิก
“อยากลองว่าซีดๆแบบนี้ขายกี่บาท” ผมโกรธนะแต่ขำมากกว่า
“ไปถามเพื่อนมึงดูสิว่าซีดๆแบบนี้ หมดไปแล้วเท่าไหร่”
 
Kant : วันนี้อาจารย์ว่างไหมครับ เดี๋ยวผมไปหา
Kantarat : เอาสิ
 
“กินอะไรหน่อยไหม” ผมมาหาอาจารย์ในตอนเกือบเที่ยงคืน เขาดูเหนื่อยกว่าที่ผมเคยเจอ ใบหน้าที่คุ้นเคยแต่ก็แปลกหน้าอยู่ในทีมองผมนิ่ง
“เพิ่งทำงานเสร็จเหรอ” เจ้าของห้องถามเหมือนกับว่ารู้ ผมไม่ได้ตอบอะไร
“ผมรู้นะว่าคุณทำงานตอนกลางคืน” ก็ถูก ผมทำงานในผับตอนกลางคืน ไม่ใช่งานน่ากลัวหรอก เป็นแค่คนในบาร์คอยชงเหล้าและกดเบียร์สดลงแก้ว
“ทำแค่ศุกร์เสาร์ครับ” ผมตอบ
“งานเหนื่อยไหม” แปลกดีนะ ในขณะที่แม่ผมเอาแต่บอกให้สู้ทั้งๆที่ผมสู้มาทั้งชีวิต ผู้ชายที่รู้จักเพียงผิวเผินกลับตั้งคำถามได้ดีกว่า
“อ่า ครับ”
“ทุนที่ให้ไม่พอเหรอกันต์” อาจารย์กานต์เดินเข้ามาหา เขาดึงเสื้อเชิ้ตออกจากกางเกงสแลคสีดำของผม พร้อมกับดึงแขนเสื้อขึ้นให้
“ไม่พอครับ”
อาจารย์ยื่นหน้าเข้ามาใกล้ผม เขามองหน้าผมเหมือนอยากจะจับผิด ก่อนจะไล่มองมองนาฬิกาข้อมือและโทรศัพท์มือถือราคาแพง
“ไม่ใช่เพราะคุณฟุ่มเฟือยใช่ไหม”
ผมมองของในมือพร้อมกับยิ้มบางๆ
“ไม่ใช่ของผมครับ”
อาจารย์หนุ่มเดาะลิ้นก่อนจะดึงผมให้นั่งลงข้างกัน
“คุณไม่ได้ขายใช่ไหม” ผมแปลกใจที่เขาถามตรงกว่าที่ผมคิด ผมส่ายหน้าก่อนจะตอบ
“ผมเปล่า” เขามองหน้าผมเหมือนไม่เชื่อ ก็แน่ล่ะ ใครจะเชื่อ
“แต่เคยคิดจะทำเหมือนกัน” ผมตอบตามจริง
“มันไม่ดีหรอก” เจ้าของห้องวันนี้บอกพร้อมกับยกกระป๋องเบียร์ขึ้นดื่ม เขายื่นให้ผมบ้าง ผมกระดกลงไปจนหมดกระป๋อง ความมึนแค่นิดหน่อยทำให้ผมสอดมือเข้าไปในเสื้อนอนของอาจารย์หนุ่มหล่อ
“อาจารย์เคยทำ?”
เขาเลิกคิ้วมองผมก่อนจะตอบ
“ผมเคยซื้อ”
ผมหัวเราะกับหน้าตาที่ดูเหมือนมีประสบการณ์ที่ไม่ดีนักกับการซื้อของเขา
“อาจารย์” ผมซุกจมูกลงบนคอขาวเนียน มันมีกลิ่นหอมอ่อนๆของสบู่
“ผมอาจจะไม่ได้อยู่ในจุดที่จะพูดเรื่องแบบนี้ได้ทั้งๆที่ผมก็ไม่ได้ทำตัวเป็นอาจารย์ที่ดี” ดูเหมือนอาจารย์กานต์อยากทำหน้าที่นอกเวลางาน
ผมยกตัวเขาให้นั่งคร่อมบนตักผม กางเกงนอนขาสั้นร่นไปจนเห็นขาอ่อนไร้ขน อาจารย์ค่อยๆปลดกระดุมเสื้อผมออกทีละเม็ด
“But sex is art sweetie” เมื่อกลางวันผมยังรำคาญภาษาอังกฤษของคนพวกนั้นอยู่เลย แต่พออาจารย์พูดมันกลับเซ็กซี่อย่างบอกไม่ถูก
“ถ้าคุณขาย คุณจะทำมันเป็นหน้าที่ ไม่ใช่ความกระหาย”
ปากได้รูปของอาจารย์กดลงบนปากผม ผมแกล้งเม้มปากไว้ดึงตัวเขาออก ผลักเขาลงบนโซฟา โน้มตัวลงไปให้ชิดแล้วกระซิบถาม
“แล้วถ้าผมขายให้ อาจารย์จะซื้อไหม”
“คำถามยากจัง” อาจารย์เหมือนกำลังสนุก ผมแกล้งลากลิ้นลงบนหน้าท้องแบนราบจนถึงคอเนียนสวยอีกครั้ง
“คนนั้นเขาให้คุณเท่าไหร่” ผมทำท่าคิดอยู่ครู่เดียว
“มือถือ นาฬิกากับห้องชุดราคาหลายล้าน”
อาจารย์ทำหน้าตาน่าฟัดก่อนจะล้วงมือเข้ามาในกางเกงผมที่ตอนนี้แข็งจนปวดหนึบ
“งั้นผมให้ A วิชาผม”

Kayn : มึงอยู่ไหน
Kayn : ทำไมไม่อยู่ที่ห้อง
Kayn : กูรออยู่

“อาจารย์ไม่มีแฟนเหรอ” ผมถามคนที่กำลังดูดบุหรี่ไฟฟ้าอยู่ กลิ่นหอมหวานคลุ้งไปทั่วห้อง ที่ถามเพราะสำหรับผมแล้วอาจารย์กานต์เป็นคนที่ค่อนข้างสมบูรณ์แบบ
“เคยฟังเพลงนี้ไหม” อาจารย์ยื่นโทรศัพท์มือถือให้ผมก่อนจะกดเปิดเพลงเพลงหนึ่ง
“Another love” ผมอ่านชื่อเพลง ก่อนจะเงียบฟังมัน
 
I’d sing a song, that’d be just ours
But I sang ‘em all to another heart
And I wanna cry I wanna learn to love
But all my tears have been used up
ผมจะร้องเพลงที่เป็นเพลงของเรา
แต่ผมร้องให้เขาฟังไปหมดแล้ว
ผมอยากจะร้องไห้ อยากจะเรียนรู้ที่จะรัก
แต่ผมใช้น้ำตาไปกับเขาหมดแล้ว
 
“คือรักใครไม่ได้แล้วเหรอครับ” ผมถาม
“ผมกำลังพยายามอยู่” อาจารย์บอก
“ใครเป็น Another love ของอาจารย์ครับ” ผมทิ้งกฎเล็กๆของตัวเองที่ว่าจะไม่ยุ่งกับเรื่องส่วนตัวของใคร ผมแค่อยากรู้จริงๆ
“เขาเป็นเพื่อนสมัยเด็ก บ้านข้างกัน อยู่ด้วยกัน รักกัน มีอะไรกันแต่เขาแต่งงานไปแล้ว” อาจารย์เล่าเหมือนเป็นเรื่องง่ายๆและธรรมดา ผมทวนที่เขาบอกในหัวอีกครั้งก่อนจะพบว่ามันหนักหนาเอาการอยู่ ถึงได้เอื้อมมือไปกอดอาจารย์ไว้
“แล้วเป็นผมได้ไหม”
ทุกคนล้วนหวัง แต่ไม่ใช่ทุกคนจะสมหวัง อาจารย์ขำก่อนจะถามต่อ
“ไหน ขายของสิ”
ผมมองข้ามไหล่ของเจ้าของห้องออกไปที่วิวเมืองหลวง
“ผม…ไม่มีอะไรเลย”
เขาผละออกจากอ้อมแขนผม
“ถ้าจะรัก ต่อให้ไม่มีอะไรเลยก็รัก” นี่คงเป็นทฤษฎีของคนมีฐานะ เพราะถ้าให้ทำจริงพวกเขาคงไม่มาคบกับผมที่ไม่มีอะไรเลยอยู่ดี พวกเขาก็แค่พูดให้ตัวเองดูดีก็เท่านั้น
“ไม่ใช่ผมไม่เปิดใจหรือรักใครไม่ได้นะ ผมอยากลองใหม่ แต่จากประสบการณ์มันบังคับให้ mindset ผมเปลี่ยน” อาจารย์อธิบายใหม่ก่อนจะย้อนกลับมาถามผม
“แล้ว Another love คุณล่ะ”
ผมมองข้อความที่ค้างอยู่ในมือถือตัวเอง
“น่าจะเป็น impossible love ครับ”
อาจารย์กานต์ยิ้ม และผมก็รู้ว่ามันไม่ได้จริงใจ
“กลับไปได้แล้วนักศึกษา”


ผมมองนาฬิกาที่บอกเวลาตีสอง ผมเดินผ่านประตูรักษาความปลอดภัยเข้ามาในโถงลิฟต์ก่อนจะกดลิฟต์ฝั่ง high rise ขึ้นมายังชั้น 40 ผมไม่ชินเสียทีกับทางเดินปูพรมนิ่ม ไม่ชินกับประตูสแกนลายนิ้วมือ ไม่ชินกับวิวเมืองหลวงในมุมสูง ไม่ชินกับไฟห้องที่เปิดทิ้งไว้
ผมเดินเข้ามาในห้องนอนขนาดใหญ่ เจอเจ้าของห้องตัวจริงกำลังยืนสูดบางอย่างเข้าปอด กันย์ดูผ่อนคลายกว่าทุกวัน อาจจะเป็นเพราะผงสีขาวใสในมือ ผมมองแผ่นหลังกว้างเปลือยเปล่า เจ้าตัวรู้ถึงการมาถึงของผมแต่ยังไม่ละสายตาออกจากวิวหน้าต่าง ผมที่มึนเบียร์นิดหน่อยซุกตัวเข้าไปกอดกันย์ไว้
“ไปทำอะไรผิดมา”
ผมไม่ตอบอะไร
“มึงผิดสัญญานะ” คุณชายหันมาบีบไหล่ผมแน่น ผมเจ็บ...เจ็บที่หัวใจ
“ไล่กูไปสิ”







TBC.
___________________________________________________

*theme track - Tom Odell - Another Love

ในบรรทัดฐานของสังคมทั่วไปเรื่องบางอย่างเป็นเรื่องแปลกนะคะ
แต่กับอีกสังคมนึงมันกลับเป็นเรื่องธรรมดา
Mindset ของตัวเอกคือเหยียดคนรวยเพื่อเหยียดตัวเองอีกที
แล้วเรื่องเซ็กส์ที่ต่างคนต่างต้องการ เหมือนจะแฟร์ๆ
แต่ก็บิดเบี้ยวเนอะ อธิบายไม่ถูก เขียนไปพยายามเข้าใจไป
ทั้งที่จริงๆแล้วก็ไม่เข้าใจอะไรเลย แต่ก็มันส์มือละเกิน 55555
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 15-03-2019 19:06:48 โดย zearet17 »

ออฟไลน์ onlyplease

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 332
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +9/-0
Re: #ผู้ชายในทินเดอร์ | 4.Another Love [17/09/18]
«ตอบ #19 เมื่อ17-09-2018 18:23:42 »

ถ้าจะพัง ก็พังมันให้สุด หัวใจ ความรัก เอาให้มันเป็นแค่เรื่องไร้สาระไปเลย

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

Re: #ผู้ชายในทินเดอร์ | 4.Another Love [17/09/18]
« ตอบ #19 เมื่อ: 17-09-2018 18:23:42 »





ออฟไลน์ ♥►MAGNOLIA◄♥

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7620
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +193/-11
Re: #ผู้ชายในทินเดอร์ | 4.Another Love [17/09/18]
«ตอบ #20 เมื่อ17-09-2018 23:00:33 »

สนุก ชอบบบบบบบบบบบบบบ  :katai2-1: :katai2-1: :katai2-1:

กันย์  กันต์  กานต์  ชื่อใกล้เคียงกัน  ความสัมพันธ์สามมุม

เจค หวงกันย์ หรือแอบชอบกันย์ หรือแค่อยากลองกันต์  :hao4:
กันย์ ดูติดใจกันต์นะ พอลูกหมีเรียกก็ไปหาทันที
ให้เหตุผลว่าลูกหมีมาก่อน แหม่งๆนะ
แต่ดูท่าจะหวงๆกันต์มากขึ้นกว่าเดิม

ดร.กานต์ ก็ดูติดใจกันต์นะ  :hao3:
ตามต่อ รอนะ  :mew1:
       :L1: :L1: :L1:
 :pig4: :pig4: :pig4: :pig4:

ออฟไลน์ ป่ามป๊ามป่ามปาม

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 511
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +12/-0
Re: #ผู้ชายในทินเดอร์ | 4.Another Love [17/09/18]
«ตอบ #21 เมื่อ19-09-2018 10:05:29 »

ความสัมพันธ์ช่างซับซ้อน

ออฟไลน์ zearet17

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 345
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +555/-0
    • facebook
Beneath the lies


J : พี่กันต์ เจอยากเจอ
Kant : ที่ไหนครับ
J : บ้านเจ
Kant : จะดีเหรอครับ
J : ไม่มีใครอยู่หรอก
Kant : งั้นเจอกัน
 
“อ่านหนังสือเหรอ” ผมทักเมื่อเห็นกองหนังสือมากมายบนโต๊ะในห้องน้องเจ
“ครับ เตรียมสอบ” เด็ก ม.ปลายว่า
“คณะอะไร”
“หมอครับ”
“เก่งนี่” น้องยิ้มเขินๆรับคำชม ก่อนจะบอก
“เห็นแบบนี้ผมเรียนเก่งนะ”
“อย่างอื่นเก่งด้วยไหม” ผมแกล้งหยอก
“พี่กันต์!” น้องฟาดมือลงที่ไหล่ผม ผมนั่งขำคนขี้เขิน
“เขินอะไร” ผมว่าพลางรวบตัวอีกคนเข้ามากอด น้องเจเป็นเด็กที่น่ารักทั้งหน้าตาและนิสัย จะดีแค่ไหนนะถ้าผมรักเจได้
“พี่กันต์” น้องโวยวายเมื่อผมแกล้งซุกหน้าเข้าไปที่ซอกคอ วันนี้น้องสวมเสื้อยืดกับกางเกงขาสั้นแบบอยู่ที่บ้าน
ผมจูบซอกคอร้อนก่อนจะวนมาที่ปากนิ่มๆ น้องเจคงเป็นเด็กหัวดีอย่างที่บอก เพราะจูบเงอะงะในตอนแรกเปลี่ยนเป็นจูบที่หวานจนแทบจะละลาย ผมล้วงมือเข้าไปบี้ยอดอกของน้อง น้องเจครางฮือทำหน้าตายั่วน่าหมั่นเขี้ยว ผมเหลือบไปเห็นกระเป๋าหนังนักเรียนใบแบนก่อนจะมองโต๊ะเรียนของเด็กม.ปลาย
“ใส่ชุดนักเรียนได้ไหม” ผมบอกก่อนจะผละหน้าออกจากแก้มน้อง กันต์หน้าแดงจัดแต่ก็ถาม
“พี่ชอบเหรอครับ”
“อืม ชอบถอด”
น้องเจหัวเราะจนตาหยีกับคำตอบ ก่อนจะลุกขึ้นไปเปลี่ยนเป็นชุดนักเรียนกางเกงสีน้ำเงิน ผมสูดหายใจเข้าให้ลึกเมื่อมองต้นขาขาวเนียน
“สั้นจังนะกางเกง”
เจก้มหน้ามองกางเกงตัวเองที่ไม่ได้สั้นกว่าเพื่อนในชั้นเลย
“ปกตินะครับ” น้องว่าพร้อมกับนั่งลงบนเตียง ผมมองถุงเท้าขาวที่น้องสวมมาด้วย ให้ฟีลแบบพี่มหาลัยกับน้องมัธยมได้ดีเชียว
“ไหนนั่งชันเข่าหน่อย” ผมขยับเข้าไปหาน้องแล้วจับขาทั้งสองข้างแยกออกจากกัน กางเกงขาสั้นสีน้ำเงินรั้งขึ้นไปจนเห็นขาอ่อน ผมมองส่วนที่ค่อยๆโป่งนูนดันกางเกงขึ้นมา น้องเจเขินจนหูแดงไปหมด
“พี่ขอถ่ายรูปได้ไหม” ผมถามพลางก้มลงจูบแก้มน้องเบาๆ
“ห้ามเห็นหน้านะครับ”
“ได้เลย อ้าขากว้างๆครับ”

Patr : ขายเท่าไหร่คนสวย
Patr : ถ้าสนใจโทรมานะ มึงคงมีเบอร์กูอยู่แล้ว

วันนี้ผมเลิกงานดึกกว่าเดิมเกือบชั่วโมง เพราะมีลูกค้าตีกันในร้านทำเอาบริเวณบาร์เละไปหมด พนักงานก็ต้องอยู่ล่วงเวลาเก็บกวาดตามหน้าที่ ผมติดรถพี่ที่ทำงานมาลงหน้าปากซอย พี่เขาตกใจอยู่ไม่น้อยที่บ้านผมอยู่ในโลเคชั่นที่ที่ดินแพงเกินกว่าเด็กทำงานพาร์ทไทม์จะมี
วันนี้ไฟในห้องยังเปิดอยู่ผิดวิสัย ผมเดินเข้ามาในห้องนอน ผมหวังว่าจะเจอเจ้าของห้องนอนหลับหรือไม่ก็ดูดบุหรี่อยู่อย่างเคย แต่เปล่า...กันย์กำลังมีอะไรอยู่กับผู้หญิงคนหนึ่ง ร่างกายเปลือยเปล่าของคนทั้งคู่กอดก่ายกัน จนเมื่อเห็นว่าผมเข้ามาถึงได้ผละออกจากกัน
“ใคร” ผมถามเจ้าของห้อง ผมไม่เคยว่าอะไรเรื่องแบบนี้ ผมก็แค่หวังว่าอย่างน้อยมันจะไม่ใช่เตียงที่ผมนอนอยู่ทุกคืน
“กลับไป” กันย์บอกผู้หญิงคนนั้นก่อนจะยัดเงินจำนวนหนึ่งให้
“กูถามว่าใคร!” ผมให้เหตุผลว่าที่ผมเสียงดังและโมโหจนมือสั่น นั่นเป็นเพราะวันนี้ผมทำงานมาเหนื่อย
“เด็กไง” คนตอบบอกด้วยท่าทางสบายๆ
“โมโหเหี้ยอะไร ทีมึงยังทำ” กันย์ว่า ซึ่งก็จริง
“คนที่ต้องโมโหคือลูกหมี ไม่ใช่มึง” เขาย้ำ คำพูดของกันย์ทำผมตัวชา แปลกดีนะ เวลาที่ตัวผมทำผิดผมหาเหตุผลให้ตัวเองได้สารพัด แต่พอคนอื่นทำผิดบ้างผมกลับรับไม่ได้
“จะไปไหน” เจ้าของห้องถามเมื่อผมเดินกลับมาที่ประตูเพื่อสวมรองเท้าคู่เดิมที่ถอดไม่ถึงห้านาที
“นอนที่อื่น” ผมบอกตามตรง
“อย่าเรื่องมากกันต์” คนตรงหน้าบอก ผมมองรอยลิปสติกที่แต้มอยู่บนคอมัน
“กูไม่ได้เรื่องมาก”
“มึงมีที่ไปรึไงล่ะ” กันย์ว่า มันดูหัวเสียไม่น้อยที่ผมตั้งท่าจะออกไปอย่างเดียว แล้วจะให้ผมทำยังไง ลงไปนอนบนเตียงแทนที่ผู้หญิงคนเมื่อกี้เหรอ
“ก็ไม่มี แต่กูจะไป” ผมบอก
“อย่าดื้อกับกู” กันย์จับที่แขนผมก่อนจะเหวี่ยงลงบนเตียง อาจจะเป็นเพราะวันนี้ผมเหนื่อยถึงทรงตัวได้ไม่ดีนัก ทุกอย่างมันเกิดขึ้นเร็วมาก ผมไม่รู้สึกอะไรเลยจนเลือดที่หัวไหลลงมาปนกับน้ำตา มันเจ็บจนชาไปหมด น่าจะเพราะเมื่อกี้หัวผมฟาดลงไปกับเหลี่ยมของหัวเตียงพอดี
“กันต์ กูขอโทษ” กันย์ดึงผมขึ้นไปกอด
“เจ็บตรงไหน” เสียงทุ้มของกันย์ค่อยๆถาม
“ไหนดูแผลหน่อย กูเพิ่งไฮมา ขอโทษที่ควบคุมตัวเองไม่ได้”
เจ้าของห้องผละตัวออก มือใหญ่ค่อยๆช้อนหน้าผมขึ้นก่อนจะใช้อีกมือแหวกดูตรงที่เจ็บ ผมได้กลิ่นน้ำหอมของผู้หญิงอ่อนๆจากตัวเขา ผมหลับตาให้น้ำตาที่ค้างอยู่ในตาไหลลงมาให้หมดก่อนจะคว้ากระเป๋าออกมาจากห้องนั้น
“กันต์ เดี๋ยว! มึงหยุดอยู่ตรงนั้นเลยนะกันต์!”
ผมปิดประตูบานหนาลงก่อนจะเดินลงลิฟต์มาที่หน้าตึก ผมเปิดโทรศัพท์ขึ้นก่อนจะโทรหาใครสักคน ใครก็ได้ที่จะให้ผมนอนด้วยในคืนนี้
ผมกับกันย์แต่เดิมเป็นคู่นอน เรานัดเจอกันหลายครั้ง เราอยู่ด้วยกันบ่อยในตอนกลางคืน เราทะเลาะกันบ่อยในเรื่องไร้สาระอย่างเช่นว่าผมไปนอนกับคนอื่นหรือเรื่องที่มันสนใจแต่แฟนไม่ค่อยมาหาผม และเมื่อเราเริ่มรู้ว่าพวกเราเริ่มงี่เง่าในเรื่องไม่เป็นเรื่องพวกเราก็จะเงียบปาก เพราะต่างคนก็รู้ว่าสถานะเราเป็นยังไง กันย์เป็นคนใจร้อน เอาแต่ใจ แต่ก็ไม่เคยมีครั้งไหนเลยที่เราจะทำร้ายร่างกายกัน


“ตาแดงเชียว” คนที่เดินมาเปิดประตูเอ่ยทัก
“มึงแดงกว่าอีก” ผมบอกบ้างเมื่อเห็นตาเรียวรีชั้นเดียวแบบหนุ่มตี๋แดงก่ำ
“มึงใช่ไหมที่ชวนไอ้กันย์ลอง” ผมมองไปบนโต๊ะที่มีอุปกรณ์สำหรับกลั่นผงสีขาวให้กลายเป็นไอไร้สีและไร้กลิ่น
ผมเกลียดตัวเองที่เปิดเจอแชทของเขาเป็นคนแรก และยิ่งเกลียดมากขึ้นเมื่อผมกดโทรออกแล้วเขารับสายผมแทบจะทันที
“ลองไหม” เจ้าของห้องว่า ผมส่ายหน้าแทนคำตอบ
“อย่ามาทำตัวดีไปหน่อยเลย” ภัทรว่าพร้อมกับหัวเราะ
“กูไม่น่ามาเลยว่ะ แม่ง” ผมบอกก่อนจะนั่งลงบนโซฟา ภัทรหันมามองด้วยสายตาดูแคลนอย่างที่มันทำประจำ แต่ผมไม่สนใจหรอก ขอแค่ผ่านคืนนี้ไปก็พอแล้ว
“What happened with your head? เจ้าของห้องถามด้วยท่าทางตกใจอยู่ไม่น้อย
“Wait a sec” มันบอกก่อนจะเดินไปรื้ออะไรกุกกักในช่องเก็บของ
“ไปอาบน้ำ จะได้ทำแผล”
ผมงงกับท่าทีของภัทรอยู่ไม่น้อย แต่ก็เหนื่อยเกินกว่าจะถามอะไรออกไป ผมแค่อยากจะหลับให้พ้นๆไป พอได้อาบน้ำเย็นๆหัวผมถึงโล่งขึ้นมาหน่อย แผลที่หัวเอาจริงๆไม่ได้ใหญ่นัก มันแค่ปริแต่เลือดดันไหลไม่หยุดแค่นั้น ไม่รู้วันนี้เป็นวันบ้าอะไรผมถึงต้องมานั่งในห้องของคนที่ตัวเองเกลียดแล้วให้มันทำแผลให้
“อะไรของมึงวะ เกลียดกูไม่ใช่เหรอ” ผมถามคนที่ค่อยๆกดสำลีชุบเบตาดีนลงบนหัวผม
“แค่หมั่นไส้” มันว่าพร้อมกับกดสำลีลงบนแผล
“ไอ้สัด เจ็บ!”
“ถีบกูหาพ่อมึง!” ภัทรตอบพร้อมกับปาสำลีที่ชุ่มไปด้วยยาใส่ผม ผมกุมหัวน้ำตาเล็ดเพราะเจ็บมาก ส่วนเจ้าของห้องนอนหงายท้องอยู่ตรงพรมที่พื้นห้อง เรามองตากันก่อนจะขำออกมา ขำทั้งๆที่ไม่มีอะไรตลก
“กูคิดว่ามึงจะจับเพื่อนกู” เจ้าของห้องว่าพร้อมกับยกของไปเก็บ ผมถือวิสาสะเอาชุดนอนของภัทรมาสวมแล้วเอนตัวลงพรมบนพื้น อย่างน้อยคืนนี้ก็ยังมีที่ให้นอน
“จับทำเหี้ยอะไร กูก็ไม่ได้จะคบเพื่อนมึง” ผมตอบตามจริง ต้องให้ย้ำอีกกี่ครั้งว่าผมรู้ตัวเองดี
“ก็เพิ่งรู้ตอนไอ้กันย์เมา มันบอกว่าเด็กมันเลี้ยงโคตรยาก ทั้งเงินทั้งตัวยังล่อไว้ไม่อยู่”
ผมแค่นยิ้ม เพราะทั้งหมดนั่นไม่ใช่สิ่งที่ผมอยากได้จากกันย์
...ผมอยากได้หัวใจเขา...
“มาเกาะมึงน่าจะดีกว่าอีก” ผมพูดตัดรำคาญ ภัทรนั่งลงบนเตียงก่อนจะถาม
“มึงชอบไอ้กันย์ตรงไหนวะ”
ผมหลับตาแล้วคิดถึงวันแรกที่เจอกัน
“ไม่ได้ชอบ มันก็แค่จ่าย” ผมโกหกคำโต เพราะไม่มีประโยชน์อะไรที่ภัทรต้องรู้ ผมไม่รู้ด้วยซ้ำว่าภัทรต้องการอะไร บางทีในห้องนี้อาจจะมีกล้องซ่อนอยู่ บางทีภัทรอาจจะอยากลองหรือแค่เมายา ผมไม่รู้หรอก ผมรู้แค่ว่าผมไม่อยากคิดอะไรแล้ว
“เท่าไหร่ล่ะ” คนที่ส่งข้อความมาขอซื้อผมถึงในแอปถามขึ้น ผมลืมตามองใบหน้าหล่อตี๋ก่อนจะตอบ
“แพงกว่าที่มึงคิด”
ภัทรยิ้มแบบที่ปกติไม่ค่อยได้เห็น มันยิ้มกว้างจนเห็นลักยิ้มเล็กๆก่อนจะลงมานั่งคร่อมผม จมูกโด่งๆโน้มลงมาแตะที่ปลายจมูกผม เรายิ้มให้กันก่อนที่เราจะจูบกัน
“เยอะไปไหม เดี๋ยวก็ overdose” ผมทักคนที่ผละหน้าออกไปแล้วหันไปคว้าขวดเล็กๆที่วางไว้แถวนั้นมาสูด
“แค่ป๊อปเปอร์” เจ้าของห้องตอบก่อนจะยื่นมันให้ผม ผมส่ายหัวแต่ภัทรกลับจับหน้าผมไว้แล้วยัดมันเข้ามาตรงจมูกผม
“ไม่ติด แค่ดมแล้วผ่อนคลาย”
ผมทั้งดิ้นทั้งถีบมัน แต่ไอ้ตี๋ล่ำนั้นแรงเยอะกว่าผม ผมที่กลั้นหายใจมาพักใหญ่ยอมแพ้โดยการสูดเอาของสิ่งนั้นลงไปในปอดอย่างจำยอม ตอนแรกผมคิดว่ามันคงจะทรมาณ แต่เปล่าเลย ก็คงเหมือนดื่มเบียร์ไปหนึ่งกระป๋อง มันมึน ลอย และทำให้อยากขึ้นมาเท่านั้นเอง
“รู้ไหมกูรู้เรื่องมึงได้ยังไง”
“ห้องน้ำวันนั้น?”
“ไอ้กันย์มันเมา แล้วหลุด” ภัทรลุกขึ้นถอดเสื้อผ้าตัวเองออกแล้วเดินไปปิดไฟ เปิดม่านปล่อยให้แสงข้างนอกลอดเข้ามาให้ห้องสลัวๆ
“มันบอกว่ามันเลี้ยงเด็กไว้คนหนึ่ง กูเลยสืบ”
“มึงว่าง?” ผมถาม
“กูแค่เสือก” เจ้าของห้องบอกพร้อมกับดึงตัวผมขึ้นจากพื้นไปนอนบนเตียง เอาจริงๆแล้วผมว่าภัทรน่าจะเป็นแค่คนกวนตีนคนหนึ่งเท่านั้น นิสัยเอาแต่ใจของพวกคนรวยอาจจะทำให้มันไม่รู้จักมารยาทไปบ้าง
“มองทำไม” ผมถามคนที่ถอดเสื้อผ้าออกให้ผมแล้วมองพลางยิ้ม ถึงจะเห็นได้ไม่ชัดนักแต่ผมก็รู้ว่าอีกคนรู้สึกยังไง
“ถ้าหมื่นนึง มึงทำอะไรได้บ้าง”
“อยากให้ทำอะไรบ้างล่ะ” ผมรู้ มาถึงขนาดนี้คงไม่ได้ให้ผมมานอนเฉยๆหรอก ภัทรดันให้ผมเอนหลังลงตรงหัวเตียงก่อนที่เจ้าตัวจะจับลูกชายที่เริ่มแข็งขึ้นมาไล้เล่นกับริมฝีปากผม
“ของดีจากเมืองจีน”
“ไอ้สัด” ผมสบถพร้อมกับหัวเราะ ไม่รู้ว่าที่รู้สึกผ่อนคลายเป็นเพราะของที่สูดเข้าไปหรือเพราะบรรยากาศของคนตรงหน้า
“อ้าปากเร็วคนสวย”
ผมจะหมดอารมณ์กับคำว่าคนสวยของมันนี่แหละ
“ทำไมถึงเรียกกูแบบนั้นวะ” ผมถามพร้อมกับใช้มือจับที่กลางลำตัวของอีกคน ภัทรครางเสียงต่ำ
“ก็มึงสวยไง kind of pretty boy” บางทีมันอาจจะเป็นรสนิยมส่วนตัวของภัทร ผมจะไม่ขัดลูกค้าคนแรกก็แล้วกัน ผมจับของดีจากเมืองจีนเข้าปาก ภัทรเหยียดยิ้ม
“อืม กูรู้แล้วว่าทำไมไอ้กันย์ถึงหลงเด็กคนนี้จัง”
 
 
ผมรู้สึกตัวในตอนบ่ายของวันพร้อมกับอาการปวดเมื่อยไปทั้งตัว ผมไม่อยากลืมตาขึ้นมองวิวห้องที่ไม่คุ้นเคย เพราะพอเดาได้ว่าเจ้าของห้องคงไล่ผมออกจากห้องอย่างหลายๆคนที่ผ่านมา สิ่งที่ผมต้องทำต่อไปคือกลับไปขนของน้อยนิดของตัวเองออกมาจากห้องของกันย์ ส่วนเรื่องหลังจากนั้นผมยังไม่รู้
“มึง” ผมมองภัทรที่ยื่นหน้าเข้ามาเสียใกล้ ผมจำได้ดีว่าผมกับภัทรไม่ได้มีอะไรกัน ผมแค่ทำให้มันและก็หลับไปเพราะเมื่อวานผมเหนื่อยเหลือเกิน
“ลุกไหวไหม มึงตัวร้อนนะ”
ผมพยักหน้าเบาๆแม้จะแทบไม่มีแรง ภัทรจิ๊ปากอย่างไม่สบอารมณ์ ก่อนที่มือใหญ่ของเขาจะวางลงบนหน้าผากของผม
“มึงไม่สบาย นอนพักก่อน เดี๋ยวกูไปเอายาให้”
ผมส่ายหน้า พร้อมกับยันตัวขึ้น
“ไม่เป็นไร” ผมไม่อยากอยู่รอให้ใครไล่หรอก
“ปวดหัวไหม”
ผมเพียงแค่มองคนถาม ภัทรทำหน้าไม่พอใจอย่างเคยก่อนจะบอก
“ถึงกูจะปากเสียแต่กูก็ไม่ได้ใจร้ายพอที่จะไล่มึงไปทั้งๆที่มึงป่วยหรอก”
เจ้าของห้องว่าพร้อมกับลุกขึ้นจากเตียง ผมมองแผ่นหลังกว้างก่อนจะหลับตาลง...บางทีผมคงแค่ฝันไป




TBC.
__________________________________________

*theme track - Breaking Benjamin - Beneath the lies

อืม ไม่รู้จะพูดอะไรเลยค่ะ รู้แค่หนุ่มตี๋นี่ดีจริงๆ 5555555
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 15-03-2019 19:07:49 โดย zearet17 »

ออฟไลน์ ♥►MAGNOLIA◄♥

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7620
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +193/-11
กันย์ นี่ขาดเซ็กซ์ไม่ได้สินะ เสพติดเซ็กซ์หรือเปล่า  :hao3:
หรือแค่ประชดกันต์ แต่วาจาเจ็บแสบ
แต่กันต์จะไม่เจ็บ ถ้าไม่มีใจให้กันย์  :serius2:
กันย์ น่าจะรู้นะว่ากันต์มีใจให้ตัวเอง  :เฮ้อ: :เฮ้อ: :เฮ้อ:

อืมมม.........กันต์ไปหาภัทร  :hao4:
แถมทั้งภัทร กันย์ กันต์ ดมป๊อบปี้กันซะอีก
จะยังไงต่อละเนี่ย  ดูท่าภัทรจะติดใจกันต์ซะแล้ว

กันต์ ถอยห่างจากกันย์น่าจะดีกว่า
เพราะแม้กันย์จะติดใจกันต์ แต่ยังวางท่าเขื่องใส่
วาจาก็ข่มเหยียดกันต์อยู่ดี  ว่ามาทีหลังลูกหมี  :angry2:
อยู่ไปก็เจ็บนะ ตัดๆไปเถอะ มีคนที่ดีๆกับกันต์อีกนะ
        :L1: :L1: :L1:
 :pig4: :pig4: :pig4: :pig4:
ผมกับกันต์แต่เดิมเป็นคู่นอน เรานัดเจอกันหลายครั้ง เราอยู่ด้วยกันบ่อยในตอนกลางคืน เราทะเลาะกันบ่อยในเรื่องไร้สาระอย่างเช่นว่าผมไปนอนกับคนอื่นหรือเรื่องที่มันสนใจแต่แฟนไม่ค่อยมาหาผม และเมื่อเราเริ่มรู้ว่าพวกเราเริ่มงี่เง่าในเรื่องไม่เป็นเรื่องพวกเราก็จะเงียบปาก เพราะต่างคนก็รู้ว่าสถานะเราเป็นยังไง กันย์เป็นคนใจร้อน เอาแต่ใจ แต่ก็ไม่เคยมีครั้งไหนเลยที่เราจะทำร้ายร่างกายกัน
ตรงนี้ต้องเป็นกันย์ หรือเปล่า
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 19-09-2018 18:19:53 โดย ♥►MAGNOLIA◄♥ »

ออฟไลน์ usguinus

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 40
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2/-0
รอตอนต่อไปน้าาา :katai2-1:
ชอบในความหน่วงนี้

ออฟไลน์ ป่ามป๊ามป่ามปาม

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 511
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +12/-0
ทั้งไฮทั้งดมป็อป กันต์รอดจากภัทรไปได้ไง ภัทรก็น่าคบนะเนี่ย เป็นคนดีกว่าที่คิดแฮะ
ส่วนกันย์ดูเรียกร้องความสนใจจากกันต์แปลกๆ
ชอบอ่านอะไรแบบนี้จัง ดูเรียลดี  :katai2-1:
ยังมีคำผิดอยู่นิดหน่อยแต่เรื่องน่าสนใจมากเลยค่ะ 
รออ่านตอนต่อไปนะคะ

ออฟไลน์ ก้อนขี้เกียจ

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 611
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +15/-1
กันย์ กันต์ มึนอ่ะ555555

ออฟไลน์ Rumraisin

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 679
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +5/-0
ของดีจากเมืองจีน  :hao7: หน่วงอีกๆ ขอบคุณมากค่ะ

ออฟไลน์ อิ๊อ๊ะชะเอิงเอย

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 128
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +5/-1
หน่วงดีแท้แต่เค้าชอบแบบหน่วงๆอะ คนเขียนมันมือคนอ่านก้ดีใจจ้า

ยิ่งมาอัพบ่อยๆเค้ายิ่งชอบค่า ขอบคุณที่แต่งให้อ่านจ้า :man1:

ออฟไลน์ zearet17

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 345
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +555/-0
    • facebook
กันย์ นี่ขาดเซ็กซ์ไม่ได้สินะ เสพติดเซ็กซ์หรือเปล่า  :hao3:
หรือแค่ประชดกันต์ แต่วาจาเจ็บแสบ
แต่กันต์จะไม่เจ็บ ถ้าไม่มีใจให้กันย์  :serius2:
กันย์ น่าจะรู้นะว่ากันต์มีใจให้ตัวเอง  :เฮ้อ: :เฮ้อ: :เฮ้อ:

อืมมม.........กันต์ไปหาภัทร  :hao4:
แถมทั้งภัทร กันย์ กันต์ ดมป๊อบปี้กันซะอีก
จะยังไงต่อละเนี่ย  ดูท่าภัทรจะติดใจกันต์ซะแล้ว

กันต์ ถอยห่างจากกันย์น่าจะดีกว่า
เพราะแม้กันย์จะติดใจกันต์ แต่ยังวางท่าเขื่องใส่
วาจาก็ข่มเหยียดกันต์อยู่ดี  ว่ามาทีหลังลูกหมี  :angry2:
อยู่ไปก็เจ็บนะ ตัดๆไปเถอะ มีคนที่ดีๆกับกันต์อีกนะ
        :L1: :L1: :L1:
 :pig4: :pig4: :pig4: :pig4:
ผมกับกันต์แต่เดิมเป็นคู่นอน เรานัดเจอกันหลายครั้ง เราอยู่ด้วยกันบ่อยในตอนกลางคืน เราทะเลาะกันบ่อยในเรื่องไร้สาระอย่างเช่นว่าผมไปนอนกับคนอื่นหรือเรื่องที่มันสนใจแต่แฟนไม่ค่อยมาหาผม และเมื่อเราเริ่มรู้ว่าพวกเราเริ่มงี่เง่าในเรื่องไม่เป็นเรื่องพวกเราก็จะเงียบปาก เพราะต่างคนก็รู้ว่าสถานะเราเป็นยังไง กันย์เป็นคนใจร้อน เอาแต่ใจ แต่ก็ไม่เคยมีครั้งไหนเลยที่เราจะทำร้ายร่างกายกัน
ตรงนี้ต้องเป็นกันย์ หรือเปล่า

ใช่ค่ะ เราเบลอเอง ขอบคุณมากนะคะ  :กอด1:

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด