Just Love...ก็แค่ 'รัก' >> ตอนพิเศษสุดท้าย เม้น 888 หน้า 30 20/6/2012 <<
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: Just Love...ก็แค่ 'รัก' >> ตอนพิเศษสุดท้าย เม้น 888 หน้า 30 20/6/2012 <<  (อ่าน 357873 ครั้ง)

ออฟไลน์ dukdikdukdik

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2521
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +233/-3
Re: Just Love...ก็แค่ 'รัก' >> Chapter 6 22/2/2012 <<
«ตอบ #120 เมื่อ23-02-2012 11:18:42 »

ชอบน้องกรณ์มากกกกกกกก คนแต่งที่รัก อย่าให้น้องกรณ์ดราม่ามากเน้อ สงสารน้อง

ส่วนไอ้กฤษณ์นรก สันดานมาก ๆ อยากเข้าไปกระโดดถีบขาคู่ใส่หน้ามัน

ออฟไลน์ cher7343

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1686
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +133/-4
Re: Just Love...ก็แค่ 'รัก' >> Chapter 6 22/2/2012 <<
«ตอบ #121 เมื่อ23-02-2012 15:07:09 »

 :mc4:  :3123:

กรณ์น่ารักมากเลยค่าคนเขียน  :m1:ตกหลุมรักเรื่องนี้มากเลย

น้องกรรณ์ก็น่าเอ็นดู  :กอด1:

ชอบเรื่องนี้มากๆเลยค่ะ

แต่ดูท่าว่าอุปสรรคในชีวิตของกรณ์ในตอนนี้มันเป็นแค่การเริ่มต้น  น่าสงสารกรณ์จังเลยค่ะ :m15:

เอาใจช่วยกรณ์กับน้องกรรณ์ต่อไปนะคะ

ปล.คนเขียนจะขึ้นเหนือมาหาเค้าหรอ แอร๊ยยย เขิน :m3:

มามะมาจุ๊บที  :จุ๊บๆ: ม๊วฟ กอดกันๆ :กอด1:

pklove

  • บุคคลทั่วไป
Re: Just Love...ก็แค่ 'รัก' >> Chapter 6 22/2/2012 <<
«ตอบ #122 เมื่อ23-02-2012 19:55:12 »

ชอบเรื่องนี้ค่ะ สนุกดี

รอตอนต่อไปค่ะ

ออฟไลน์ hotladyanyavee

  • ขึ้นจากเกาะ มาใช้ชีวิตบนอ่าวนาง มันก็อินดี้ไปอีกแบบ
  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2384
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +191/-10
Re: Just Love...ก็แค่ 'รัก' >> Chapter 6 22/2/2012 <<
«ตอบ #123 เมื่อ23-02-2012 20:36:41 »

มารออ่านตอนต่อไป สงสารกรณ์ เริ่มไม่ชอบนายสิงห์แล้วอะ ทำไมเชื่อง่ายจัง เกลียดอิกฤษณ์ แม่จะฆ่ามัน

ออฟไลน์ Theodore

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 339
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +9/-1
Re: Just Love...ก็แค่ 'รัก' >> Chapter 6 22/2/2012 <<
«ตอบ #124 เมื่อ23-02-2012 22:48:11 »

กำลังไปได้สวยแท้ๆ อีกฤษมาจากไหน คิดจะเอาไอ้สิงห์ไว้แดกคนเดียวไงว่ะ

ออฟไลน์ yang

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 280
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +7/-0
Re: Just Love...ก็แค่ 'รัก' >> Chapter 6 22/2/2012 <<
«ตอบ #125 เมื่อ25-02-2012 09:16:49 »

 :z2: :z2: :z2: :z2: :z2:  มาอัพเถอะนะ

silent_loner

  • บุคคลทั่วไป
Re: Just Love...ก็แค่ 'รัก' >> Chapter 6 22/2/2012 <<
«ตอบ #126 เมื่อ25-02-2012 10:32:26 »

กฤษณ์เปิดตัวก็เลวได้โล่
ไม่ทราบว่ามีจุดประสงค์อะไรที่จะต้องทำกับกรณ์อย่างนี้
สิงห์ใจเย็นหน่อยนะเฟ้ย
อย่าเพิ่งใจร้อนไปทำอะไรกรณ์นะ
กรณ์เราน่าสงสารได้อีก  :monkeysad:

ออฟไลน์ Theodore

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 339
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +9/-1
Re: Just Love...ก็แค่ 'รัก' >> Chapter 6 22/2/2012 <<
«ตอบ #127 เมื่อ25-02-2012 11:08:46 »

รีบมาต่อนะครับ ขอบคุณครับผม

ออฟไลน์ P-o-r-m-u-h-M

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 132
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +209/-2
Re: Just Love...ก็แค่ 'รัก' >> Chapter 6 22/2/2012 <<
«ตอบ #128 เมื่อ25-02-2012 13:16:57 »





ตอนที่ 7










ภายในมหาวิทยาลัยที่กว้างขวางใต้ตึกคณะที่ถือว่าเป็นหนึ่งในคณะที่มีนิสิตมากที่สุดในมหาวิทยาลัยมีนิสิตชายหญิงหนึ่งคู่กำลังนั่งติวหนังสือเพื่อจะเตรียมตัวสอบไฟนอลในเทอมแรกทั้งๆที่ยังเหลือเวลาอีกเกือบๆหนึ่งเดือนกว่าจะสอบแต่เพราะกรณ์ไม่มีเวลามากนักและวันจันทร์กรณ์ก็มีเรียนแค่คาบเช้าเท่านั้น เขาและโยรินจึงมานั่งอ่านหนังสือและทบทวนบทเรียนที่ไม่เข้าใจกันที่ใต้ตึกคณะ โต๊ะหินอ่อนที่กรณ์และโยรินมักจะมานั่งรอกันและกันทุกวัน

คณะนิเทศฯ คือคณะที่กรณ์เลือกเข้ามาเรียนแม้จะเป็นคณะที่ดูไม่เหมาะกับเด็กอย่างกรณ์เท่าไรแต่หนึ่งในความฝันของกรณ์คือการเป็นนักข่าว ถึงจะรู้ว่าเป็นไปไม่ได้ที่จะได้ทำงานข่าวเพราะยังมีน้องชายอย่างกรรณ์ที่ต้องดูแลแต่แค่ได้เรียนรู้ได้เข้าใกล้อีกนิดมันก็ช่วยเติมความฝันของกรณ์เพียงพอแล้ว

โยรินนั่งอ่านหนังสือในส่วนของเธอที่ตามหลังกรณ์อยู่หลายบท ไม่เข้าใจเลยว่าคนที่ทำงานตอนกลางคืนที่โยรินเองก็ไม่รู้ว่ากรณ์ทำงานอะไรแต่เพราะเชื่อใจว่าเพื่อนจะทำงานที่ไม่เป็นการลบลู่ตัวเองจึงไม่ถาม แม้จะห่วงความปลอดภับของกรณ์อยู่บ้างก็ตามและในวันหยุดกรณ์จะกลับไปดูแลกรรณ์ทุกอาทิตย์ การดูแลกรรณ์ก็ไม่มีเวลาว่างเช่นเดียวกับตอนทำงาน เพราะเท่าที่โยรินเห็นด้วยตาของตัวเอง กรรณ์จะคอยมองมาทางพี่ชายเสมอหากว่าเห็นกรณ์มองไปทางอื่นที่ไม่ใช่ตัวเองกรรณ์จะร้องเรียกความสนใจจากกรณ์ทันที

ตลอดชีวิตที่ผ่านมาของโยรินเรียกได้ว่าเธอยังไม่เคยมีเพื่อนสนิทเลยแม้แต่คนเดียว ด้วยหน้าที่การงานของผู้เป็นพ่อเมื่อเกือบยี่สิบปีที่แล้วไม่ได้มีความมั่นคงเท่ากับตอนนี้ บ่อยครั้งที่โยรินต้องย้ายตามบิดาไปนู้นมานี่การที่จะผู้สัมพันธ์กับใครซักคนก็เป็นเรื่องที่ยาก ครั้นพอกลับมาอยู่ที่ประเทศไทยเป็นการถาวรเมื่อประมาณสามปีก่อนโยรินก็ยังไม่เคยมีเพื่อนแท้เลยซักคน เคยมีคนที่คิดว่าจะเป็นเพื่อนแท้เหมือนกันแต่คบกันไม่นานคนๆนั้นก็เกิดปัญหาเข้าใจผิดจนทำให้ต้องเลิกคบกันไป...และทุกๆคนที่คิดว่าจะสนิทด้วยไม่มี ‘ปัญหา’ ทางใดก็ทางหนึ่ง 

แรกๆที่โยรินเริ่มมาสนิทกับกรณ์ข่าวลือเสียๆหายๆระหว่างเขากับกรณ์กระฉ่อนไปทั่วทั้งคณะ อาจจะหนักไปทางกรณ์ซะเป็นส่วนมากแต่ด้วยความมั่นใจในตัวกรณ์ทำให้โยรินไม่สนใจข่าวลือ แต่ที่คาดไม่ถึงคือข่าวลือแพร่ไปถึงหูของคุณหญิงเนตรผู้เป็นแม่ ด้วยความเป็นแม่ทำให้เกิดความเป็นกังวลต่อเพื่อนคนใหม่ของลูกสาวจนต้องสั่งให้คนไป ‘สืบ’ ชีวิตความเป็นอยู่ของกรณ์เพราะแม้ว่าคุณหญิงเนตรจะเป็นห่วงลูกสาวในเรื่องของการเลือกคบเพื่อนมากเพียงใดแต่คุณหญิงเนตรเป็นคนที่ไม่เชื่ออะไรง่ายๆเธอจึงสั่งให้คนค้นประวัติของเพื่อนลูกสาวมาก่อนที่จะตัดสินอะไรลงไป

สิ่งที่ได้รับมาสร้างความประหลาดใจให้กับคุณเนตรมากเพราะชีวิต ‘ในตอนนี้’ ของกรณ์คือชีวิตที่น่าสงสาร ประวัติที่แนบมาพร้อมกับรูปถ่ายของผู้ชายที่หน้าตาใสซื่อดูน่ารัก เมื่อได้รู้เธอแทบจะไม่เชื่อเลยว่าข่าวลือพวกนั้นเป็นความจริง เพราะชีวิตคนที่โดนทิ้งให้ดูแลน้องชายที่มีสมองที่ผิดปรกติและเริ่มทำงานหาเงินเองตั้งแต่สิบเอ็ดขวบมันเป็นชีวิตที่น่า ‘เชิดชู’ มากกว่า จนอยากจะพบหน้าและทำความรู้จักกับกรณ์จริงๆ คุณหญิงเนตรจึงสั่งให้คนของเธอไปสืบประวัติก่อนที่กรณ์และน้องชายจะถูกนำมาทิ้งไว้

และนั้นทำให้คุณหญิงเนตรประหลาดใจมากกว่าเดิมเมื่อคนของเธอรายงานมาว่าประวัติของเด็กทั้งสองคนก่อนหน้าที่จะถูกทิ้งไว้นั้นหายไป...หายจนไม่สามารถที่จะสืบค้นได้ราวกับว่ามีใครบางคน ‘ลบและซ้อน’ มันเอาไว้

ด้วยความสงสารและสนใจในตัวของกรณ์คุณหญิงเนตรจึงหาโอกาสไปพบเพื่อนของลูกสาวของเธอ เพราะเคยบอกให้โยรินชวนมาทานข้าวที่บ้านแต่กรณ์กลับอ้างมาตลอดว่าติดทำงานและติดดูแลน้องชายวันไหนที่ว่างก็จะไม่ค่อยบอกใครและเลือกจะไปเดินดูแม่น้ำเจ้าพระยายามค่ำคืนเพียงลำพัง ดังนั้นคุณหญิงเนตรจึงตัดสินใจไปพบกรณ์ด้วยตัวเองที่ร้านอาหารที่กรณ์ทำงานอยู่ แม้มันจะไม่สมกับฐานะแต่คุณหญิงหาใช่คนที่ถือตัว เธอทานอาหารข้างถนนได้เช่นกับคนอื่นๆเพียงแต่เธอเกิดมาในชนชั้นสูงและถูกเลี้ยงมาอย่างถูกสุขลักษณะจึงไม่มีโอกาสที่จะได้เห็นเธอทานอาหารง่ายๆซักเท่าไรนัก

กรณ์ที่คุณหญิงเนตรเห็นในร้านอาหารคือลูกจ้างที่สามารถทำตามคำสั่งเจ้านายได้เป็นอย่างดีอย่างไม่มีอะไรบกพร่อง แม้จะไม่ได้ออกมาหน้าร้านบ่อยนักแต่ก็ยังพอเห็นกรณ์ขนนู้นขนนี้อย่างขยันขันแข็ง สุดท้ายวันนั้นคุณหญิงเนตรจึงกลับไปอย่างไม่ได้แนะนำตัวอะไรกับกรณ์ แต่กลับมาบังคับให้โยรินลากเพื่อนคนนี้มาทานข้าวที่บ้านเสียให้ได้

เช่นเดียวกับวันนี้ที่คุณหญิงเนตรอยากจะชวนกรณ์ไปทานข้าวเพราะรู้เรื่องความเป็นอยู่ที่เปลี่ยนไปของกรณ์ ต่างกันแค่คุณหญิงเนตรไม่ได้ใช้ลูกสาวเหมือนคราวที่แล้ว...ครั้งนี้เธอเดินทางมาที่มหาวิทยาลัยเพื่อมาชวนและรับกรณ์ไปทานข้าวเย็นที่บ้านของเธอ...‘อีกครั้ง’

“อ่านหนังสือกันอยู่เหรอจ๊ะเด็กๆ”

“อ้าว! คุณแม่ มาทำอะไรหรือค่ะ”

“คุณหญิง..สวัสดีครับ”คุณหญิงเนตรหันมารับไหว้ของกรณ์ด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม นึกตำหนิลูกสาวตัวเองในใจทั้งๆที่เป็นลูกสาวแท้ๆทันทีที่เจอหน้ากันกลับไม่ทักทายซะก่อนที่จะถาม

“แม่มาชวนลูกโยกับลูกกรณ์ไปทานข้าวที่บ้านน่ะจ้ะ”

“แล้วทำไมไม่โทรบอกหนูก่อนล่ะคะ ให้หนูพากลอนเข้าไปหาเองก็ได้”

“แม่ผ่านมาแถวนี้พอดี แล้วจำได้ว่าลูกโยกับลูกกรณ์มีเรียนแค่ช่วงเช้าใช่มั้ยคะ”

“ใช่ค่ะ นี่หนูกับกลอนกำลังอ่านหนังสือกันอยู่พอดี กลอนเก่งมากเลยค่ะคุณแม่ ไม่รู้ว่าเอาเวลาจากไหนมาอ่านหนังสือกัน หนูที่มีเวลามากกว่าแต่กลับเทียบกลอนไม่ติดเลย”โยรินพูดยอคนข้างๆให้คุณหญิงฟังจนทำให้ใบหน้าสีขาวซับเลือดขึ้นมาด้วยความเขินอายอย่างช่วยไม่ได้

“เพราะลูกกรณ์ขยันไงคะ...แล้วเรื่องเย็นนี้ว่าไงเอ่ย แต่แม่บอกให้แม่บ้านเตรียมโต๊ะไว้เผื่อลูกกรณ์แล้วนะคะ ยังไงวันนี้ลูกกรณ์ก็ต้องไปให้ได้ ไม่ไปแม่ไม่ยอมจริงๆด้วย แม่มีเรื่องสำคัญอยากจะคุยด้วยคะ”

“เอ่อ...ผมต้องทำงานน่ะครับคุณหญิง”

“โทรไปลาไม่ได้เหรอกลอน นะนะ”โยรินหันมาช่วยคุณหญิงเนตรอีกแรงด้วยรู้ว่าแม่ของเธอต้องการจะคุยเรื่องอะไรกับกรณ์

“...เราพึ่งทำงานได้แค่อาทิตย์เดียวเองนะโย...คุณหญิงครับ เป็นวันอื่นไม่ได้เหรอครับ ผมไม่อยากขาดงานทั้งๆที่พึ่งเริ่มทำงานได้ไม่กี่วัน มันคล้ายกับว่าเราเป็นคนไม่มีความรับผิดชอบน่ะครับ”

“แม่เข้าใจลูกกรณ์นะคะ แต่วันนี้แม่ขอได้มั้ย?...เดี๋ยวแม่จะโทรไปคุยกับเจ้านายลูกกรณ์เองนะคะ”

“เอ่อ..อย่าลำบากเลยดีว่าครับคุณหญิง”เพราะว่างานที่ทำอยู่เป็นงานที่ไม่อยากจะบอกกับคนที่หวังดีและห่วงใย จะโกหกก็ไม่อยากจะโกหกใคร จะให้พูดความจริงกรณ์ก็มีความกล้าไม่เพียงพอ

“นะคะ ไปทานข้าวเป็นเพื่อนแม่หน่อยนะ แม่สั่งให้แม่บ้านทำอาหารไว้เยอะแยะเชียว”

“นะกลอนๆ นานๆทีไปทานข้าวบ้านโยนะ คุณพ่อก็บ่นคิดถึงกรณ์อยู่นะ”

“...เอ่อ...เอาอย่างนั้นเหรอ?”

“ใช่!!!”

“อ...อืม ขอบคุณคุณหญิงมากนะครับที่ชวนผม”คำตอบรับอย่างมีมารยาททำให้คนชวนอมยิ้ม ดีใจที่วันนี้จะมีโอกาสนั่งคุยเรื่องส่วนตัวกับกรณ์

ความจริงแล้วคุณหญิงเนตรทราบเรื่องราวที่เกิดขึ้นจากมุมของลูกสาวอย่างโยรินที่เล่าให้ฟังเพียงว่ากรณ์กำลังลำบากเนื่องจากนายจ้างของกรณ์ต้องเลิกทำกิจการกลางคันแม้จะให้กรณ์พักอยู่ที่เดิมและรวมถึงจ่ายค่าน้ำค่าไฟให้กรณ์ก็ตามแต่โยรินคิดว่า ‘คนอย่างกรณ์’ ไม่มีทางที่จะยอมรับความหวังดีจากคนอื่นง่ายๆ กรณ์คงคิดจะหาที่อยู่ใหม่ในเร็ววันแน่ๆ

“งั้นแม่ว่าตอนนี้เรามาพักสมองกันก่อนดีมั้ยคะ แม่อยากช้อปปิ้งจนคันไม้คันมือไปหมดแล้วค่ะ”

“ว้าว! ดีเลยค่ะคุณแม่ หนูก็เหนื่อยแล้ว อ่านยังไงก็จำไม่ได้ เดี๋ยวใกล้สอบค่อยจองตัวกลอนจ๋าไปสอนก็ได้”สองแม่ลูกหัวเราะกันตามประสาก่อนจะลากกรณ์ที่ยืนยิ้มอย่างทำอะไรไม่ถูกออกไปช้อปปิ้งตามที่ตกลงกันไว้

รถเก๋งสีดำคันหรูเคลื่อนตัวออกไปสู่จุดหมายที่ทั้งสามคนในรถคันนั้นต้องการจะไป โดยมีใครบางคนยืนมองพร้อมกับยิ้มที่มุมปากอย่างกำลังนึก ‘เย้ยหยัน’...ที่แท้ก็เป็นพวกที่ปะเลาะออเซาะคนรวยๆตามที่ข่าวลือจริงๆ...ไม่น่า...ไม่น่าคิดว่าคนแบบนี้...เป็นคนดีน่าคบหาเลยซักนิด...ไม่น่าเลย



◌  ◌  ◌  ◌  ◌  ◌  ◌  ◌  ◌  ◌  ◌  ◌



คฤหาสน์ทรงไทยแนวโมเดิร์นที่ก่อสร้างด้วยไม้ทั้งหลังแต่โครงสร้างด้านนอกกลับผสมกลิ่นอายยุโรปได้อย่างลงตัวด้วยการจัดสวนที่มีสีสันอ่อนหวาน จากดอกไม้พุ่มที่ให้สีสันต่างๆเน้นไปทางเรียบง่ายแต่ก็มีความร่มลื่นด้วยต้นไม้ใหญ่ที่แผ่กิ่งก้านสาขาจนใต้บริเวณนั้นไม่มีที่ว่างให้แสงแดดส่องผ่านมามากนัก

รถเก๋าสีดำกำลังแล่นแผ่นสวนสวยของบ้านที่คุณหญิงเนตรภูมิใจนักภูมิใจหนาเพราะเธอเป็นผู้ที่ลงมือทำเองทุกอย่างตั้งแต่ปลูกดอกไม้ยันถึงการตัดแต่กิ่งเล็กๆน้อยๆ กรณ์มองดูสวนที่เมื่อครั้งที่แล้วมาก็ว่าสวยแล้วแต่ครั้งนี้กลับสวยกว่าเก่าด้วยการเพิ่มมุมนั่งทานน้ำชายามบ่ายไว้ในสวน ทำให้สวนแห่งนี้ดูน่าสนใจขึ้นเท่าตัว

“อ๊ะ...คุณหนูกรณ์ มาแล้วหรือคะ”

“สวัสดีครับคุณป้าสมใจ”

“ป้าสมใจคะ ทักทายแต่คุณหนูกรณ์เหรอค่ะ แล้วเอาหนูไปทิ้งไว้ที่ไหนล่ะ”

“แหม คุณหนูก็ ป้าไม่ได้ทิ้งคุณหนูซะหน่อย ป้าแค่ดีใจที่ได้พบคุณหนูกรณ์น่ะค่ะ เธอไม่มาบ้านนี่นานแล้วป้าคิดถึง”

ป้าสมใจ...แม่บ้านของคุณหญิงเนตร ทั้งๆที่พบเจอกรณ์เพียงแค่ครั้งเดียวเท่านั้นแต่ทุกคนกลับรู้สึกได้ว่าป้าสมใจรอคอยการมาของกรณ์ตลอด ทุกๆครั้งที่โยรินเล่าเรื่องราวของกรณ์ให้คุณหญิงฟังป้าสมใจจะทำหน้าเศร้าทุกครั้งที่เรื่องที่เล่าเป็นเรื่องไม่ดีและจะยิ้มยินดีทุกครั้งที่รู้ว่ากรณ์กำลังมีความสุข กระนั้นก็ไม่มีใครแปลกใจที่ป้าสมใจรักและเอ็นดูกรณ์ถึงเพียงนี้เพราะใครก็ตามที่ได้รู้จักชีวิตกรณ์ รู้จักตัวตนกรณ์ รู้จักนิสัยที่มีแต่ความซื่อตรงความเมตราของกรณ์ คงไม่มีใครใจร้ายกับกรณ์ได้ลง ถ้าจะมีคนๆนั้นก็คง ‘เลว’ เกินกว่าจะใช้ชีวิตแบบคน

“ไปกันเถอะค่ะเด็กๆ ข้างนอกแดดแรงเดี๋ยวจะไม่สบาย อีกอย่างแม่อยากเห็นชุดที่แม่ซื้อให้กรณ์เสียหน่อย คงน่ารักน่าดูเลยนะคะ”

“ใช่ค่ะๆ หนูก็คิดเหมือนคุณแม่เหมือนกัน มีแต่กลอนนั้นแหละบอกไม่เอาๆอย่างเดียว”

“คุณผู้หญิงคะ...คือว่ามีแขกมารอพบน่ะคะ”

“ใครเหรอสมใจ..วันนี้ฉันไม่ได้นัดใครมานะ”

“แหม!...คุณพี่เนตรขา น้องคงไม่ถือว่าเป็นแขกของบ้านนี้หรอกมั้งค่ะ”เสียงที่แหลมสูงจนฟังแล้วระคายหู พร้อมๆกับการปรากฏตัวของผู้หญิงมีอายุรุ่นราวคราวเดียวกับคุณหญิงเนตร หน้าตาสะสวยและผิวพรรณที่เนียนใสคล้ายคุณหญิงเนตรพร้อมๆกับคำทักทายที่เรียนว่า ‘คุณพี่’ จึงเดาไม่ยากเลยว่าผู้หญิงคนนี้คงต้องเป็นเครือญาติคนใดคนหนึ่งของคุณหญิงเนตรแน่ๆ

“นารี...มีอะไรถึงมาหาฉันที่นี่ได้”เสียงที่ปรกติจะอ่อนโยนตลอดเวลากลับแข็งตึงขึ้นมาอย่างมีคนอารมณ์ จนทำให้คนที่ไม่รู้เรื่องรู้ราวอย่างกรณ์ต้องถอยออกไปเพราะเหมือนว่าตัวเองเป็นคนที่อยู่นอกครอบครัว

“ไม่มีอะไรหรอกค่ะ แค่ดิฉันคิดถึงคุณพี่ก็เท่านั้น แล้วเด็กผู้ชายคนที่เดินออกไปเมื่อครู่เป็นใครหรือคะ หรือว่าเป็นคนรักของลูกโยดูหน้าตาแล้วคล้ายว่าไม่ใช่ผู้ชายเลย ‘รสนิยม’ ของลูกนี่แปลกดีนะคะ ฮิฮิ”

“...กลอนเป็นเพื่อนของโยค่ะคุณน้า”

“แหม...ลูกโยรู้จักคบเพื่อนหน่อยก็ดีนะค่ะ ดูซิเจอหน้าผู้ใหญ่แต่กลับเดินออกไปไหนก็ไม่รู้ ไหวก็ยังไม่ไหว้ซักนิด”

“ลูกกรณ์ของฉันเป็นคนมีมารยาท เขารู้ว่าถ้าอยู่ตรงนี้แล้วฉันจะเสียหน้าต่อหน้าเขา เขารู้ดีมากกว่าผู้ใหญ่บ้างคนเสียอีกนะ”คุณเนตรเนตรพูดด้วยน้ำเสียงที่ถือว่าแข็ง จนคนฟังรับรู้ได้ว่าตัวเองกำลังถูกตำหนิ ส่งผลให้แสดงออกทางสีหน้าอย่างคนไม่เคยเก็บอารมณ์

“แล้วนี่เธอมีธุระอะไรกับฉัน ร้อยวันพันปีไม่เคยจะเห็นโผล่หน้ามา”

“...ดิฉันจะมาขอร่วมโต๊ะมื้อเย็นด้วยซักหน่อย คุณพี่คงไม่ว่านะคะ”

“ฉันถามเธอว่ามีธุระอะไร?”

“....ดิฉันจะพาลูกชายกับลูกสาวและก็แฟนของลูกสาวมาพบแฟนคุณพี่น่ะค่ะ ฉันอยากจะจัดงานหมั้นของลูกสาวให้มันเป็นเรื่องเป็นราวเสียที อยากจะรบกวนให้คุณพี่ไปเป็นผู้ใหญ่ทางฝั่งของเราหน่อย”คุณหญิงเนตรพยักหน้า ไม่ได้หนักใจอะไรเท่าไรอย่างน้อยก็ถือว่าเป็นญาติกัน

“งั้นเจอกันที่โต๊ะตอนเย็นแล้วกันฉันมีธุระกับลูกๆ...ป้าสมใจไปตามลูกกรณ์ไปหาฉันข้างบนห้องด้านบนด้วยนะ”พูดเสร็จคุณหญิงเนตรก็เดินจากไปจนคนที่รออยู่ถึงกับหน้าเสียทั้งๆที่เป็นเจ้าบ้านน่าจะอยู่คุยกับแขกแท้ๆ ถ้าไม่ติดว่าเป็นลูกของ ‘เมียหลวง’ที่จำเป็นต้องเคารพแล้วล่ะก็ ไม่มีทางที่วารีจะยอมก้มหัวให้แน่ๆ



◌  ◌  ◌  ◌  ◌  ◌  ◌  ◌  ◌  ◌  ◌  ◌



ภายในสวนสวยขนาดใหญ่กรณ์เดินมาหยุดอยู่ตรงไม้พุ่มที่ถูกตัดเป็นรูปทรงน่ารักๆหลายรูปทรง มีดอกไม้เล็กๆปลูกแซมไว้เพื่อความมีสีสันหนึ่งในนั้นคือดอก ‘เดซี่’ ดอกไม้ที่กรณ์ชอบที่สุด

ภาพที่กรณ์กำลังก้มลงไปไล้ตามกลีบดอกไม้สีขาวดอกเล็กด้วยใบหน้าที่แย้มยิ้มขึ้นมาเล็กน้อย ทำให้ผู้ชายที่แอบมองกรณ์ตั้งแต่ลงจากรถจนเดินเข้ามาในสวนอดที่จะมองไม่ได้ ดวงตาของชายหนุ่มแวววับด้วยความลุ่มหลงแต่ทว่าตัวเขาเองไม่สามารถรับรู้ได้

“ดอกเดซี่มันคู่ควรกับความบริสุทธิ์ นายอย่าทำให้ดอกไม้ที่บริสุทธิ์ขนาดนั้นมันแปดเปื้อนเลย”เสียงเข้มที่ดังจากด้านหลังทำให้กรณ์สะดุ้งอย่างตกใจ และเมื่อหันไปมองกลับทำให้เขาตกใจมากกว่าเดิม

“เอ่อ...คุณสิงห์”

“ใช่ ฉันเอง ทำไมนายถึงอยู่ที่นี่ ที่นี่ใช่ที่ของนายรึไง”เหมือนคำพูดนั้นคือหอกปลายแหลมที่ทิ่มมากลางอก ‘ที่ของนาย’ ที่ราชสีห์พูดออกมาเหมือนกับเป็นคำที่ทำร้ายกรณ์โดยตรง...เพราะตั้งแต่กรณ์จำความได้ กรณ์ไม่มีที่ที่ ‘เป็นของตัวเอง’

“ผมมา...ทานข้าว กับคุณหญิงเนตรแม่ของเพื่อนผมครับ”อธิบายด้วยเสียงที่ที่แทบจะไม่มีออกมาจากลำคอ รู้สึกจุกไปทั้งอก

“ฮึ...พอได้โอกาสเกาะคนรวยๆ งานการก็ไม่ต้องทำงั้นซิ นายนี่มันนิสัยแย่จริงๆ”

“.....”

“ฉันเคยคิดนะว่าข่าวลือของนายมันก็แค่ข่าวลือแต่ฉันว่ามันคงไม่ใช่แล้วมั้ง ที่ไปทำงานแบบนั้นก็คงจะแค่ทำงานไว้บังหน้าใช่มั้ยล่ะ คงไว้เปิดโอกาสหาคนรวยๆเข้ามาให้เกาะใช่มั้ย หน้าตานายก็ดีทำไมไม่เลือกเอาซักคนล่ะ คนที่จะเปเงินให้นายได้ไม่อั้น รึว่ามันเป็นที่นิสัยของนายที่แค่คนเดียวไม่พอ”

“.....”

“จะก้มซ่อนหน้าซ่อนตาไปทำไมล่ะ! ทำไมไม่ตอบอะไรฉันเลย! บอกมาดิ พูดมาดิ...เงยหน้าขึ้นมา....มองฉัน”ด้วยอารมณ์โกรธที่เหมือนว่าตัวเองเป็นคนบ้าคนเดียวที่มายืนด่าคนตัวเล็กที่เอาแต่ก้มหน้ามองพื้นจนทำให้คนอารมณ์ร้อนอย่างราชสีห์ขืนหน้าเล็กให้เงยมามองหน้าเขา

แต่...ที่ปลายประโยคเสียงของสิงห์แผ่วลงจนแทบไม่มีเสียงเพราะหน้าของกรณ์ที่สิงห์จับขืนให้เงยมามองเต็มไปด้วยคราบน้ำตา ใบหน้าเนียนใสที่ตอนนี้มีน้ำตาเลอะไปทั่วทั้งหน้า ดวงตาที่สิงห์เห็นไม่ใช่ดวงตาที่โกรธแค้นเหมือนกับคนอื่นๆที่ร้องไห้เพราะโดนคนด่าว่า แต่ดวงตาของกรณ์ ‘เจ็บปวด’ จนทำให้สิงห์สะอึกหาคำพูดต่อไม่ออก

“ฮึ่ย!!!!”เสียงสะบัดหน้าของกรณ์ทิ้งแล้วเดินหนีออกไป ทิ้งให้ร่างบางทรุดนั่งลงกับพื้นหญ้าที่อ่อนนุ่ม

ไม่มีเสียงสะอื้นออกมาจากก้อนหินรูปร่างคนที่นั่งอยู่ที่พื้น แต่คนที่มาเฝ้ารอก็รอเวลาจนกว่าก้อนหินนั้นจะหยุดร้องไห้ ป้าสมใจรู้และเห็นทุกอย่างที่ราชสีห์ทำกับกรณ์ อยากจะออกไปช่วยคนที่ดูบอบบางนั่นไว้แต่ก็ออกไปไม่ได้ เพราะกรณ์อยู่กับ ‘ลูกของคนคนนั้น’ จนป้าสมใจนึกกลัวขึ้นมาจับใจพรางมองขึ้นไปบนฟากฟ้าเหนือหัวของตัวเอง

‘หวังว่าโชคชะตาคงไม่เล่นตลกกับคุณหนูกรณ์หรอกนะ’











กลับมาตั้งแต่เมื่อคืนแล้วครับ แต่เหมือนร่างจะพัง  :เฮ้อ:


ขอบคุณทุกคอมเม้นเหมือนเดิมครับ :3123:

kenshinkenchu

  • บุคคลทั่วไป
Re: Just Love...ก็แค่ 'รัก' >> Chapter 7 25/2/2012 <<
«ตอบ #129 เมื่อ25-02-2012 13:32:03 »

เริ่มลึกลับซับซ้อน   :pig4:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

Re: Just Love...ก็แค่ 'รัก' >> Chapter 7 25/2/2012 <<
« ตอบ #129 เมื่อ: 25-02-2012 13:32:03 »
ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ iforgive

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 6805
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +844/-80
Re: Just Love...ก็แค่ 'รัก' >> Chapter 7 25/2/2012 <<
«ตอบ #130 เมื่อ25-02-2012 13:35:11 »

พอความโง่มาเยือนก็ปากหมาเข้าใส่ทีเดียวนะ  น่าตบปากจริง ๆ

ออฟไลน์ yang

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 280
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +7/-0
Re: Just Love...ก็แค่ 'รัก' >> Chapter 7 25/2/2012 <<
«ตอบ #131 เมื่อ25-02-2012 13:38:46 »

กรณ์ ต้องมีอดีตแน่ๆๆๆ :เฮ้อ:

พี่สิงห์ คนใจร้ายยยย :m31:

ออฟไลน์ yeyong

  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 5861
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +917/-26
Re: Just Love...ก็แค่ 'รัก' >> Chapter 7 25/2/2012 <<
«ตอบ #132 เมื่อ25-02-2012 13:54:23 »

ถูกคนที่แอบรักว่า สงสารกรณ์จัง

ออฟไลน์ sakiko

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3189
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +137/-25
Re: Just Love...ก็แค่ 'รัก' >> Chapter 7 25/2/2012 <<
«ตอบ #133 เมื่อ25-02-2012 14:17:38 »

แง้ โหดร้ายไปนะ

ออฟไลน์ nongrak

  • ยังไงก็รักคาเมะจังที่สุด
  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4183
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +912/-14
Re: Just Love...ก็แค่ 'รัก' >> Chapter 7 25/2/2012 <<
«ตอบ #134 เมื่อ25-02-2012 14:29:00 »

ช่วยเอาอิตาคุณสิงห์นี่ไปเก็บหน่อยได้ไหม
ออกมาทีทำให้กรณ์เสียน้ำตาอีกแล้ว

ออฟไลน์ fuku

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4482
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +462/-20
Re: Just Love...ก็แค่ 'รัก' >> Chapter 7 25/2/2012 <<
«ตอบ #135 เมื่อ25-02-2012 14:45:17 »

ฟันธงว่าสิงห์เป็นพระเอก เพราะ"โง่" ค่ะ

ขอพระเอกไม่โง่ซักเรื่องเหอะนะ น้องกลอนน่าสงสารมากพอแล้ว

ออฟไลน์ Donaldye

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 563
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +69/-1
Re: Just Love...ก็แค่ 'รัก' >> Chapter 7 25/2/2012 <<
«ตอบ #136 เมื่อ25-02-2012 14:51:54 »

สงสารกรณ์ :sad4:

ออฟไลน์ Karn12

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1253
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +165/-2
Re: Just Love...ก็แค่ 'รัก' >> Chapter 7 25/2/2012 <<
«ตอบ #137 เมื่อ25-02-2012 14:57:18 »

มันลึกลับซับซ้อนมากกว่าที่คิด

YELLOWSTAR

  • บุคคลทั่วไป
Re: Just Love...ก็แค่ 'รัก' >> Chapter 7 25/2/2012 <<
«ตอบ #138 เมื่อ25-02-2012 15:13:54 »

พระเอกหูเบาจังเลยนะ
พอมีคนพูดเป่าหูเข้าซักหน่อย ก็ไม่ยอมคิดถึงความรู้สึกตอนที่ตัวเองเคยคุยกับกรณ์มาก่อน
เฮ้ออ ชื่อ ราชสีห์ ซะปล่าวๆ  :z6: :z6:

ออฟไลน์ ♥lvl♀‘O’Deal2♥

  • หานิยายถูกใจยากจัง!
  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2665
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +176/-4
Re: Just Love...ก็แค่ 'รัก' >> Chapter 7 25/2/2012 <<
«ตอบ #139 เมื่อ25-02-2012 15:15:22 »

อ่า . ..  พระเอกโง่ นางเอกดราม่า เข้าพลอตเลย . . .

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

Re: Just Love...ก็แค่ 'รัก' >> Chapter 7 25/2/2012 <<
« ตอบ #139 เมื่อ: 25-02-2012 15:15:22 »





ออฟไลน์ namngern

  • Flowers need to bloom
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1848
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +200/-2
Re: Just Love...ก็แค่ 'รัก' >> Chapter 7 25/2/2012 <<
«ตอบ #140 เมื่อ25-02-2012 15:19:58 »

สงสารน้องกรณ์   :monkeysad:
หมั่นไส้ทุกคนที่มุ่งทำร้ายน้อง

ออฟไลน์ dukdikdukdik

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2521
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +233/-3
Re: Just Love...ก็แค่ 'รัก' >> Chapter 7 25/2/2012 <<
«ตอบ #141 เมื่อ25-02-2012 15:59:06 »

เห็นด้วยกับ คห.ข้างบน ขอพระเอกไม่โง่สักเรื่องได้มั้ยคะ สงสารหนูกรณ์จริง ๆ มาหลงรักคนที่โตแต่ตัวอย่างเนี้ย

ออฟไลน์ gupalz

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4911
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +604/-20
Re: Just Love...ก็แค่ 'รัก' >> Chapter 7 25/2/2012 <<
«ตอบ #142 เมื่อ25-02-2012 16:22:05 »

กรณ์ต้องไม่ใช่คนธรรมดาแน่ๆ

ออฟไลน์ Theodore

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 339
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +9/-1
Re: Just Love...ก็แค่ 'รัก' >> Chapter 7 25/2/2012 <<
«ตอบ #143 เมื่อ25-02-2012 16:25:51 »

เว้ย ไอ้สิงห์บ้าหน้าโง่ สงสารกรณ์โว้ย

ออฟไลน์ LalaBam

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2864
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +227/-2
Re: Just Love...ก็แค่ 'รัก' >> Chapter 7 25/2/2012 <<
«ตอบ #144 เมื่อ25-02-2012 16:33:06 »

ถ้าหญ้าหมด  แล้ว..พี่สิงห์จะเอาอะไรกินล่ะ

ออฟไลน์ roseen

  • เก็บความทรงจำที่ดีๆของวันวาน เพราะมันคือกำลังใจของวันนี้
  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 8646
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +947/-16
Re: Just Love...ก็แค่ 'รัก' >> Chapter 7 25/2/2012 <<
«ตอบ #145 เมื่อ25-02-2012 16:46:42 »

ย้อนกลับไปมองตัวเองบ้างไอ้สิงห์เหี้ย


ก่อนที่จะว่าคนอื่นเขา รวยแล้วเกาะคนอื่นไม่เป็นรึไง

ออฟไลน์ ♠DekDoy♠

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4526
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +421/-8
Re: Just Love...ก็แค่ 'รัก' >> Chapter 7 25/2/2012 <<
«ตอบ #146 เมื่อ25-02-2012 17:08:42 »

พระเอกโง่อีกแล้ว --"

ออฟไลน์ CarToonMiZa

  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 6355
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +820/-41
Re: Just Love...ก็แค่ 'รัก' >> Chapter 7 25/2/2012 <<
«ตอบ #147 เมื่อ25-02-2012 17:21:32 »

เบื่อพระเอกงี่เง่า :m16:

ออฟไลน์ ujen

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2455
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +183/-13
Re: Just Love...ก็แค่ 'รัก' >> Chapter 7 25/2/2012 <<
«ตอบ #148 เมื่อ25-02-2012 18:21:53 »

อยากรู้อดีตของกรณ์จัง :เฮ้อ:

 :L2: :L2:

santra

  • บุคคลทั่วไป
Re: Just Love...ก็แค่ 'รัก' >> Chapter 7 25/2/2012 <<
«ตอบ #149 เมื่อ25-02-2012 18:52:29 »

T.T สงสารน้องกรณ์อ่ะ
ทำไมต้องเจอแต่คนเลวๆ ตลอดเลย
โชคดีที่มีเพื่อนกับคุณหญิงแม่เนอะ
คนที่บ้านของโยรินดีกับน้องจัง

สงสารน้องอ่ะ เมื่อไหร่วิบากกรรมจะจบเนี่ย
ใครที่เคยทำน้องขอให้กรรมมันตามทันเป็น 100 เท่า 1,000 เท่าเลย

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด