But why? เกลียดเข้าไส้ ไหงกลายเป็นรัก : ตอนที่ 28 พาร์ท2/2 : หน้า 10 (28/5/2020)
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: But why? เกลียดเข้าไส้ ไหงกลายเป็นรัก : ตอนที่ 28 พาร์ท2/2 : หน้า 10 (28/5/2020)  (อ่าน 27509 ครั้ง)

ออฟไลน์ Fengfang

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 20
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-0

ออฟไลน์ กฤช

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 111
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +38/-1
ประกาศ!!!
คอมพิวเตอร์พังนะครับ
เมื่อวานยังดีๆ วันนี้เปิดมาเป็นจอดำมีแต่ลูกศรเม้าส์
 :mew5:
มีตอน 12 อยู่ครึ่งนึงด้วยอ่ะ  :ling1:

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 08-12-2018 22:13:25 โดย กฤช »

ออฟไลน์ MimoreQ

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 118
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +5/-0
ชอบมากเลยค่ะ น่าติดตามมากๆ ฮือ ชอบแนวนี้ พี่วินนี่สิบทิศหรือสิบอารมณ์คะ นอยด์เก่งงง 55555

ออฟไลน์ กฤช

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 111
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +38/-1
ได้คอมพิวเตอร์กลับมาละนะ
ก็แค่ลงวินโดว์ใหม่  :เฮ้อ:
 

ออฟไลน์ jagkree

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 204
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +9/-1
    • Facebook

ออฟไลน์ กฤช

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 111
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +38/-1
ตอนที่ 12


   NORTH STAR : อยู่ที่คอนโดมั้ยครับ
   ALWAYS WIN : ครับ
   NORTH STAR : ไปหาได้มั้ย
   ผมรู้สึกเคืองนิดหน่อยนะที่พี่วินอ่านข้อความแล้วก็เงียบไป คล้ายเขาคิดว่าผมกำลังเสนอตัวด้วยเรื่องอย่างว่า จนผมต้องพิมพ์ข้อความเพิ่มเติม...
   NORTH STAR : จะเอาเงินไปให้ เตรียมเอกสารสัญญาไว้ด้วยนะครับ
   ALWAYS WIN : ครับ
   
   ใช่ครับ ตอนนี้ผมมีเงินใช้หนี้พี่วินเต็มจำนวนละครับ หากจะถามถึงที่มาของเงินก็คงต้องย้อนกลับไปเมื่อเช้า...
   “พ่อ...” ผมแทบกลั้นใจตอนที่พูดต่อว่า “เหนือขอตังค์ไปใช้หนี้ได้มั้ย?”
   “หนี้อะไร เท่าไหร่?” พ่อวางช้อนส้อมลงแล้วหยิบน้ำขึ้นจิบ
   “สองแสน” ผมมองจานข้าวตัวเอง ไม่กล้ามองหน้าพ่อครับ
   แค่ก! ผมได้ยินเสียงพ่อสำลักน้ำแล้วจึงเงยหน้าขึ้นเพื่อจะพบว่าพ่อมองหน้าผมนิ่งๆ โดยไม่พูดอะไร นาทีนั้นผมรู้สึกเหมือนถูกดูดเข้าไปในสุญญากาศก่อนจะเล่าเหตุการณ์ให้พ่อกับน้ายาฟังด้วยสีหน้าอย่างคนจนตรอกที่สุดแล้ว แต่เล่าเฉพาะที่ผมหยิบตลับใส่ทองสลับกับกระปุกครีมแล้วดันซวยถูกกรีดกระเป๋าเท่านั้นนะครับ
   “เหนือใช้เองไปแล้วห้าหมื่น” ผมมองหน้าน้ายาอย่างขอกำลังเสริม
   พ่อลุกจากโต๊ะกินข้าว เดินหายไปในห้องนอนกว่าสิบนาทีแล้วกลับมานั่งที่เดิมพร้อมกับวางเงินสดสองแสนห้าลงตรงหน้าผมโดยไม่เซ้าซี้เพิ่มเติม
   “คราวหลังก็ระวังหน่อย” พ่อพูดเท่านั้นแล้วก็หยิบช้อนส้อมขึ้นมาตักข้าวกินต่อเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
   ผมมองพ่อที่ทำเป็นไม่ยี่หระกับเงินที่ให้ผมแล้วก็รู้สึกตื้อขึ้นมา ถึงเราจะทะเลาะกันบ่อยๆ แต่เวลาผมมีปัญหาขึ้นมาพ่อก็ไม่เคยปฏิเสธความช่วยเหลือสักนิด แถมยังให้เกินมาอีกตั้งห้าหมื่น...

   ผมกลับมาถึงแมนชั่นตอนห้าโมงเย็น ไลน์หาพี่วินเสร็จก็อาบน้ำแต่งตัว (เหมือนเตรียมพร้อมยังไงไม่รู้) อีกเกือบชั่วโมง ดังนั้นตอนที่มาถึงคอนโดพี่วินจึงมืดแล้วครับ
เดินเข้ามาในล็อบบี้ปุ๊บสายตาก็เหลือบไปเห็นปั๊บ ขาก็พากระโดดไปแอบหลังเสาโดยอัตโนมัติ...
   พี่วินเดินออกจากลิฟต์มาพร้อมกับมายด์!
   ผมอยากจะย่องกลับทันทีเลยให้ตายสิ ดูก็รู้ว่าสองคนนั่นคงขึ้นไป ‘รีเทิร์น’ กันมา
‘ของที่เป็นของเรายังไงก็เป็นของเรา แต่ถ้าเราไม่ทำอะไรเลยเขาก็อาจจะไม่รู้ตัวว่าเขาเป็นของเรา’
ผมรู้แล้วครับว่าพี่วินไม่ใช่คนของผม... และถึงแม้ว่าผมจะตัดใจไปแล้วตั้งแต่ออกมาจากลิฟต์เมื่อเย็นวันศุกร์ แต่เพราะอะไรก็ไม่รู้ทำให้ผมนึกอยากจะป่วนกับสถานการณ์แม่งนี่สักรอบ
“มายด์” ผมก้าวออกมาจากหลังเสาแล้วก็เรียกมายด์เสียงดังจนคนทั้งล็อบบี้หันมามอง “เจอกันอีกแล้ว บังเอิ๊ญบังเอิญ”
พี่วินทำหน้านิ่งๆ แต่ผมทันเห็นนะว่าตะกี้พี่เหวอไปแวบนึง
“ห้องพี่วินมีวีคเอนด์ปาร์ตี้เหรอครับ มายด์ถึงได้มาบ่อยๆ” ผมทำหน้าระรื่นก่อนจะแสร้งทำเป็นแบบว่าอุ๊บบบส์... “หรือว่าคราวก่อนๆ ไม่ใช่มายด์”
ผมสังเกตเห็นสีหน้าของมายด์สลดไปเลย
“พอดีเราต้องรีบไปแล้ว ไว้เจอกันนะเหนือ” พูดแล้วมายด์ก็เดินผ่านหน้าผมไปเลย ผิดวิสัยของนางนะ
สะใจอีเหนือจริงโว๊ย...แต่ก็คิดนะว่าผมแกล้งแรงไปมั้ย
หันกลับมาอีกทีก็เจอไอ้พี่วินยืนกอดอกทำหน้าระอาใส่ผม
“ปากดีจริงๆ นะเรา” ว่าแล้วพี่วินก็เดินกลับไปรอหน้าลิฟต์ แปลกแฮะที่ผมไม่โดนทำตาขวางใส่ แต่ช่างเถอะ โนแคร์ ยังไงพี่วินก็จะไม่มีทางทำอะไรผมได้อีกแล้วทั้งร่างกายและจิตวิญญาณ

เข้ามาในห้องพี่วินได้ผมก็เข้าเรื่องเลยครับ
“ขอสัญญาด้วยครับ” ผมวางเงินสดสองแสนลงบนโต๊ะ
พี่วินเดินไปหยิบเอกสารมาให้สองฉบับ ฉบับแรกคือสัญญาหนี้อีกฉบับคือเอกสารยืนยันการชำระหนี้ครบถ้วนซึ่งพี่วินเซ็นเอาไว้เรียบร้อยแล้ว แต่ถึงเอกสารจะระบุชัดเจนและเพียงพอแล้วก็เถอะ ผมก็ยังอยากจะกันพลาดโดยการถ่ายรูปเก็บเอาไว้เป็นหลักฐานซึ่งพี่วินแค่ทำหน้าเพลียๆ แต่ก็ไม่ได้ขัดข้องอะไรนะ
รูปที่ผมถ่ายไว้คือพี่วินนั่งหน้านิ่งๆ ตรงหน้ามีกองเงินตั้งอยู่ ดูแล้วยังกะแถลงข่าวจับผู้ต้องหาขโมยตังค์พร้อมของกลางได้เลยครับ เห็นผมกลั้นขำพี่วินก็คว้ามือถือผมไปดูซึ่งก็คงรู้สึกไม่ต่างกัน 555
เมื่อทำธุร(เวร)กรรมเสร็จเรียบร้อยผมก็พับเอกสารทั้งสองฉบับใส่กระเป๋าจากนั้นก็จะกลับเลยครับ อยู่นานไปก็กระอักกระอ่วนพิกล
“เดี๋ยว เจ้าดาวเหนือ”
ผมหูฝาดไปรึเปล่านะที่ได้ยินพี่วินเรียกผมด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนอย่างนั้น พอหันไปกล่องเสื้อผ้าใบเดิมก็ถูกยัดใส่ในมือผมเรียบร้อย
“ผู้ใหญ่ให้ของก็ต้องรับไว้” ไม่พูดเปล่า อาศัยจังหวะที่ผมงงๆ พี่วินก็ยกมือถือตัวเองขึ้นมาเซลฟี่ “คราวหลังอย่าเอาไปทิ้งอีกนะ”
ผมทันเห็นรูปบนหน้าจอแวบๆ หน้าผมคือมองกล้องแบบอึ้งแดกส่วนพี่วินไม่ได้มองกล้องเลยสักนิดแต่เอียงข้างมามองผมซึ่งอีกนิดเดียวก็คงจะหอมแก้มผมอยู่ละ
ไม่รู้ว่าพี่วินทำแบบนั้นทำไม ไม่รู้ว่าผีเข้าหรือผีออกแต่พี่วินตอนนี้ก็ทำให้ผมใจสั่นขึ้นมาได้เลยจริงๆ ไอ้ที่เคยปลดปลงไปแล้วก็เหมือนกองฟืนมอดไฟถูกลมเป่าให้มีประกายขึ้นมาอีกละ เฮ้อ
ใจแข็งไว้อีเหนือ ผู้ชายคงจะชักใยล่อให้มึงวนไปติดกับนั่นแหละ
“เปิดประตูให้หน่อยสิครับ” ผมทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ จ้างให้ก็ไม่หลงกลหรอกโว๊ย
เดินถือกล่องกลับมาถึงแมนชั่นตัวเองก็เห็นลุงยามมองมาพร้อมกับยิ้มฟินๆ
‘ของที่เป็นของเรายังไงก็เป็นของเรา’
ผมกับพี่วินน่ะเหรอ...คงไม่ใช่หรอกมั้ง 

“กรี๊ด!” อยู่ดีๆ พี่เอ็มก็หวีดร้องขึ้นมาพร้อมกับตบมือฉาด ทำเอาคนอื่นที่กำลังจะลงไปกินข้าวเที่ยงหันมามองเป็นตาเดียว
“แมงอะไรกัดตูดมึงเหรออีพี่เอ็ม” เอแขวะ
“ไม่มีอะไรกัดตูดกูทั้งนั้นแหละ” พี่เอ็มพูดหัวฟัดหัวเหวี่ยง
“ลีลาอยู่นั่น เล่ามา” ต้าร์ลุกจากโต๊ะ “จะไปหาข้าวแดกละ”
“ศุกร์ เสาร์ อาทิตย์นี้หยุดยาว กูก็เลยพยายามจองห้องที่เสม็ดแต่โดนอีกะเทยแก๊งไหนก็ไม่รู้ปาดหน้าไปละ เหลือให้กูห้องเดียวเนี่ย” พี่เอ็มพ่นอารมณ์ฉุนเฉียวใส่ต้าร์
“มึงอยากได้กี่ห้องล่ะ” เอถาม
“เอ๊า ก็สามห้องสิ กูกับพวกมึงก็ห้าตัวละ รวมพี่โอ้ผัวมึงก็เป็นหก” พี่เอ็มว่า
“ดะ...เดี๋ยวค่ะ มึงยังไม่ได้บอกกูนะแล้วใครว่ากูจะไปกับมึงคะ” เอทำหน้างง
“กูบอกในไลน์กลุ่มวันก่อนแล้วไง” ว่าพลางพี่เอ็มก็หยิบมือถือขึ้นมาเปิดดูข้อความเก่า “นี่ไงขึ้นว่าอ่านกันหมดแล้ว”
พี่เอ็มบอกแล้วจริงๆ แต่มันคือตอนเดียวกับที่ผมติดอยู่ในลิฟต์อ่ะครับ ทุกคนคงสนใจแชทรายงานสถานการณ์ของผมจนไม่ได้สนใจข้อความของพี่เอ็มที่ถูกดันจนหายไปในที่สุด
“กูกับพี่โอ้จะไปเขาค้อกันอ่ะ” เอบอก
“กูจะไปวิปัสนากรรมฐานที่วัดป่า” แมนบอก
หายไปแล้วสอง พี่เอ็มเริ่มหายใจฟืดฟาด “มึงล่ะอีพิตต้าร์”
“ใจเย็นๆ สิคะ เอ็มม่า” ต้าร์หัวเราะคิกคัก “กูว่าง กูไปกับมึงก็ได้”
   “มึงล่ะอีเหนือ” พี่เอ็มตวัดสายตามาหาผมฉับอย่างไม่รอมชอมเพราะรู้ว่าผมไม่มีภาระทางการเงินอีกแล้ว “วันอาทิตย์เป็นวันเกิดมึงพอดีนี่ เดี๋ยวกูเลี้ยงเหล้าพร้อมกับหาผัวให้มึงคนนึงเลย”
   “ไปก็ได้” ผมไม่คิดนานหรอกครับเพราะเป็นครั้งแรกหลังจากปลดหนี้ที่จะได้ไปเที่ยวอย่างหมดกังวล
   “ที่ไปเนี่ยอยากแดกเหล้าฟรีหรือว่าอยากมีผัวใหม่คะ” ต้าร์แขวะก่อนจะรีบเม้มปากเพราะที่พวกเราเจี๊ยวจ๊าวกันอยู่เนี่ย ไอ้พี่วินก็ยังไม่ได้ลุกจากโต๊ะไปหาอะไรแดกเหมือนคนอื่นๆ เลยอ่ะครับ
   ผมเห็นพี่วินเหลือบมองมานิดๆ ก่อนจะทำเป็นกลับไปสนใจหน้าจอคอมพิวเตอร์ ได้ทีผมละสิ สวยและเป็นไทแล้วจะประชดประชันเพื่ออัพมูลค่าตัวเองยังไงก็ได้
   “เหล้าฟรีก็อยากได้แต่ผู้ชายต้องคัมเฟิร์ส” พูดจบก็มีสายโทรเข้ามาพอดี ล้วงมือถือขึ้นมาดูก็พบว่าเป็นพี่กรนั่นเองครับ
   ต้าร์ชะโงกหน้ามาดูแล้วก็เบ้ปาก “ยังไม่ทันถึงเสม็ดผู้ชายก็โทรมาเลยนะคะ สงสัยจะเสร็จตั้งแต่อยู่กรุงเทพฯ นี่ล่ะมั้ง”
   ผมพูดกับต้าร์แบบไม่มีเสียงว่า ‘อีดอก’ แล้วจึงเปลี่ยนมาพูดกับพี่กรในสาย “ครับพี่กร... ศุกร์ เสาร์ อาทิตย์นี้ไปเสม็ดกับเพื่อนครับ...”
   พี่วินคงได้ยินทุกอย่างที่ผมคุยกับพี่กรนั่นแหละเพราะผมไม่ได้เลี่ยงไปคุยที่อื่น ก็ไม่ได้มีความลับอะไรต้องปกปิดแอบซ่อนนี่ครับ
พอคุยเสร็จพี่วินถึงเดินผ่านออกไป แบบนี้หมายความว่าเมื่อตะกี้มีคนตั้งใจอยู่ฟังจนไม่ยอมลุกไปไหนรึเปล่านะ
   “คุยเสร็จแล้วก็รีบตามมาสิคะ” พี่เอ็มเท้าสะเอวรออยู่หน้าลิฟต์
ผมมาถึงประตูลิฟต์ก็เปิดพอดี
“วันหยุดนี้พี่วินไปเที่ยวไหนรึเปล่าครับ” แมนเป็นคนชวนคุย
“ยังไม่มีแพลนเลยครับ” พี่วินตอบก่อนจะถามกลับ “แมนกับเพื่อนๆ ไปไหนกันครับ”
“แมนจะไปปฏิบัติธรรม เอไปเขาค้อ ส่วนสามคนนี่ไปเสม็ดครับ” แมนบอกเสร็จสรรพ ทำยังกะที่คุยกันตะกี้เขาไม่ได้ยินยังงั้นแหละ
“ไปเสม็ดด้วยกันมั้ยครับพี่วิน” ต้าร์ทำเสียงเชื้อเชิญสุดๆ อยากเสร็จมากสินะมึง
“แต่ช่วงเทศกาลแบบนี้ห้องเต็มแล้วนะครับ” ผมแทรก “ขนาดพี่เอ็มหามาเป็นอาทิตย์ละ ยังจองได้ห้องเดียวเอง”
“ถ้าพี่วินไปด้วย ต้าร์จะเขี่ยพวกมันสองคนไปกางเต็นท์นอนริมหาด” ต้าร์แทะโลมขำๆ แต่ผมกับพี่เอ็มมองหน้ากันแล้วแบบว่า...ถอนหายใจเพลียเบาๆ
สงสัยจะต้องออกกฎละ ใครได้ผู้ชายที่เสม็ด ห้ามพามานอนในห้องเด็ดขาด ไหนจะรบกวนการนอน ไหนจะต้องระวังข้าวของที่อาจจะโดนหอบไปอีก
“ตามสบายเลยครับ พี่ไม่ไปแย่งที่นอนพวกเราหรอก” พี่วินหัวเราะแล้วก็เดินออกจากลิฟต์ไป
ท่าทางอารมณ์ดีจังนะ ไม่บอกก็รู้ว่าคงจะไปเที่ยววิมานฉิมพลีกับมายด์นั่นแหละ

ALWAYS WIN : ไม่คิดจะชวนพี่บ้างเหรอออออ
หืมมมมม ผมเปิดข้อความในไลน์แล้วก็มองงงๆ ไปที่โต๊ะไอ้ Brand Manager ซึ่งเขาก็ตวัดสายตาวิบวับขึ้นมาคล้ายจะแหย่ผมยังงั้นอ่ะครับ
งงโว๊ย ผีเข้าหรือผีออกอีกแล้วก็ไม่รู้
NORTH STAR : ??
ALWAYS WIN : ที่จะไปเสม็ดกันอ่ะครับ
ผมอึ้ง ข้อความกุ๊กกิ๊กเง้างอดไม่เข้ากับบุคลิกคุณสิบทิศอย่างแรง
ALWAYS WIN : พี่ไม่อยากให้เหนือเสร็จคนอื่นนะ
   ห้ะ! ผมมองไอ้คุณสิบทิศอีกที หันมองรอบๆ อีกทีว่ามีใครกำลังแกล้งอำผมอยู่รึเปล่า…ไม่มีครับ ทุกคนทำงานกันปกติมาก มีแต่อดีตเจ้าหนี้ผมคนเดียวนั่นแหละที่กำลังจับมือถือแล้วกดๆ ข้อความ
   ALWAYS WIN : ไม่ไปได้มั้ยครับ
   ห้ะ! นี่ไอ้พี่วินสะดุดหัวโขกเหลี่ยมเสาจนสมองสั่งการผิดพลาดหรือว่าอีป้าร้านตามสั่งเมื่อเที่ยงเผลอหยิบรากราคะมาใส่ผัดผักรวมมิตรให้ผมกินรึเปล่าวะ
   NORTH STAR : พี่ก็ไปเที่ยวกับแฟนสิครับ
   ALWAYS WIN : หมายถึงใครครับ?
   NORTH STAR : มายด์
   ALWAYS WIN : นั่นแฟนเก่า
   NORTH STAR : เห็นว่ารีเทิร์นกันแล้ว
   ALWAYS WIN : หึง?
   NORTH STAR : เหนือไม่ใช่แฟนพี่นี่ครับ จะหึงทำไม
   “อีเหนือ มัวแต่แชทกับหมาที่บ้านอยู่นั่นแหละ ลูกค้าเมล์ตามงานมึงสองรอบละ กูโดนด่าไปด้วยเลยเนี่ย” ต้าร์กึ่งเรียกกึ่งด่า “ทำงานค่ะทำงาน เกรงใจพี่วินบ้าง”
   ก็หัวหน้ามึงนั่นแหละค่ะที่แชทมาหากู แต่จะว่าไปมันก็เรียกถูกนะ ลูกหมาสองตัวที่บ้านก็ชื่อเหมือนคนที่แชทมานั่นแหละ
   พอหันมาสนใจกับเมล์อันมากมายที่ยังไม่ได้เปิดอ่าน ผมก็ไม่ได้แตะมือถืออีกเลยจนถึงตอนเลิกงานอ่ะครับ ซึ่งข้อความสุดท้ายในไลน์ก็ยังเป็นข้อความของผมอยู่นั่นเอง พี่วินไม่ได้ตอบอะไรกลับมาอีกแล้วเจ้าตัวก็หายไปจากโต๊ะตั้งแต่ตอนไหนไม่รู้ ถ้าให้เดาคงแอบไปรดน้ำมนต์ไล่ผีตัวที่มาเข้าสิงตะกี้ล่ะมั้ง
   
   หลังเลิกงานผมออกจากตึกมาพร้อมกับเดอะแก๊งเหมือนทุกที แต่วันนี้ผมคงไม่ได้ไปเตร็ดเตร่ยามเย็นกับพวกมันหรอกเพราะผมมีนัดละ
   “ไม่ไปหาไรแดกกะพวกกูจริงเหรอ” พี่เอ็มถามผมเป็นรอบที่สอง
   “เอ๊า ก็บอกว่ามีนัดไงอีพวกนี้” ผมโบกมือไล่
   “ช่างมันเถอะอีพี่เอ็ม มันมีนัดกะผู้ชาย” ตาร์รู้ทัน
   “มึงรู้ได้ไง มันบอกเหรอ?” พี่เอ็มเหล่ตามองตาร์ ผมก็ด้วยแหละ...งง มันรู้ได้ไง ไม่ได้บอกเลยนะ
   “อีง่อว์ คิดสิคะคิด รอหน้าตึกหลังเลิกงานมีอยู่อย่างเดียวค่ะคือรอผู้ชายขับรถโฉบมารับไปดินเนอร์” ต้าร์เชิดหน้า “ดูละครหลังข่าวแล้วก็หัดเอามาวิเคราะห์ในชีวิตจริงด้วยสิคะ”
   “จริงเหรอ...” พี่เอ็มหันมาถามผมแล้วสายตาก็มองเลยไปข้างหลัง “...สงสัยที่พวกกูกรวดน้ำให้มึงวันก่อนจะได้ผลแล้วว่ะ”
   ผมซ่อนยิ้มประมาณว่า ว้า...ความแตกซะละ แต่พอหันไปเห็นรถแล้วก็แบบว่า เอ๊ะ ผมไม่ได้นัดพี่วินนะ
   เจ้าของรถบีเอ็มดับบลิวสีดำเลื่อนกระจกลงแล้วเอ่ยเรียกผมอย่างไม่เกรงอกเกรงใจคนอื่นว่า “ขึ้นมาสิ เจ้าดาวเหนือ”
   ห้ะ! ผียังไม่ออก!
   “เอ่อ...” ผมอึกอัก พูดอะไรไม่ถูกเพราะมีงูสองตัว (งง) จุกปาก
   “โทษทีนะทุกคน วันนี้พี่ขอยืมตัวเพื่อนเรานะ” พี่วินโปรยยิ้มสว่างให้เดอะแก๊ง
   “เอ๊า รีบขึ้นรถไปสิเจ้าดาวเหนือ” ตาร์ดันหลังผม เสียงตอนมันพูด ‘เจ้าดาวเหนือ’ คือน่าเตะสุด คือมีความพยายามเลียนเสียงอ่อนนุ่มผิดหูของพี่วินอ่ะครับ
   “เฮ้ย แต่...” จะบอกว่าผมไปกับพี่วินไม่ได้นะ เพราะคนที่ผมนัดมานั่นละครับ...เจ้าของเบนซ์สีขาวที่เพิ่งแล่นมาจอดลงจากรถแล้วเดินมาหาละครับ
   “เฮ้” พี่กรก้มหน้าลงไปทักพี่วินในรถ “จะกลับแล้วเหรอ”
   “อือ”
   ผมเห็นสายตาพี่วินมองพี่กรสลับกับมองผมจากนั้นสีหน้าก็เปลี่ยนเป็นความเรียบเฉย ก่อนที่กระจกรถจะเลื่อนขึ้นแล้วเคลื่อนออกไป...      


ออฟไลน์ blove

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1506
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +124/-0
โอ้ยยยพี่กร~~~~มาทันพอดี ให้ไอ้พี่วินรู้ซะบ้างใช่ว่าจะได้ทุกอย่างดังใจ จำไว้นังเหนือ ใจแข็งไว้สิ แหมมมมแค่เขาเรียกเจ้าดาวเหนือเสียงสองหน่อยถึงกับอ่อนเลยนะ ฮอลลล!! 5555 อ่านไปอ่านมาบอกเลยว่าจะดัดจริตไปกับแก๊งค์นี้แล้ววววว ตายละ!!5555 โสดและปลดพันธะแล้วก็ไปลั้ลล้าสินะ ให้ทายจะตามไปไหม?? ไม่รู้วะ! รอไรท์มาต่อ จอบอ 5555  //โห้ยยยยคุณพ่ออออ คนจริง ไม่พูดเยอะ ปากร้ายใจดีนี้หว่า! เก็บดอกเยอะๆดีไหมคุณพ่อกับลูกคนนี้ไม่ระวังเอาซะเลย เนาะ อิอิ //ไอ้พี่วินเอาจริงฉันก็งงกับแกนะ เป็นบ้าไรคุยไลน์แบบนั้น นังเหนือไปอ่อยผู้ใหม่เลยจร้า แค่อ่อยนะแค่อ่อย 55555 ไปๆไปเที่ยว เดี๋ยวไปด้วย รอตอนหน้าเลยค่าาาาา :) ยังสนุกเหมือนเดิม ^^

ออฟไลน์ กฤช

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 111
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +38/-1
warin
สนุกมากกกก  ติดตามจ้า
ขอบคุณครับ แวะมาอ่านบ่อยๆ นะ

cavalli
:laugh:
 :hao3:

blove
เออนั่นละชื่อหมาวินดีแล้ว จะได้ไม่สับสน ทั้งหมาทั้งคน 5555 สตรองนะเหนือ มันก็จริงนะ 'แค่คุย' ของไอ้พี่(หมา)วินก็คืออยากคุย แอบมีความสนใจอยู่ เพราะงั้นไม่ต้องไปรั้งดึงดันเขามา เชิดไว้เหนือ เราสวยหล่อน่ารักก็อย่าได้แคร์ เชิดไว้ แต่อย่าเชิดเกินไปละเดี๋ยวคอเคล็ด 555555 แล้วอีกอย่างนะก็ได้ขอโทษสิ่งที่ติดค้างในใจไปแล้ว ยิ่งต้องลั้นล้าเดินหน้า ไอ้พี่(หมา)วินก็ช่างแม่งเถอะ ทำให้เราเจ็บปวดใจบ่อยไปละ เมินซะเถอะ หาคนคุยด้วยด่วนๆแล้วชวนไปกินข้าวเลย หึ่ยยยยย!!! 55555555 รอๆต่อไปเหนือจะเอาไงดี มาพักใจที่บ้านแปป พักให้เต็มที่นะ กะว่าจะให้สบายใจแต่พอมาเจอพ่อปากร้ายงี้ ความพักใจจะได้มีไหมเนี้ย เอาน่า พ่อลูกค่อยๆเคลียร์กันะ ใจร่มๆ 55 ^^ สนุกกกก รีบปั่นมาอัพเลย เกิดการทวง1อัตรา 55555555
ปากดี ขี้เหงา เอาแต่ใจ เชิดได้แป๊บเดียวเดี๋ยวก็คิดถึงเขาอ่ะ เพราะเขาหล่อ ถ้าพี่วินไม่หล่อจะไม่เวิ่นเว้อ 55555

ppnplg
แค่คุย ของอีพี่นี่มันถึงขั้นแล้ว ฝั่งผู้หญิงนังก็ระริกระรี้เชียวววว
อย่าไปสนใจมันเลยเหนือ ยุบยิบหัวใจหน่อย แต่เชิดไว้ เราสวย เราหยิ่ง
อย่างนี้ต้องตบ 555  :beat:

Fengfang
คิดถึง :katai5:
 :กอด1:

MimoreQ
ชอบมากเลยค่ะ น่าติดตามมากๆ ฮือ ชอบแนวนี้ พี่วินนี่สิบทิศหรือสิบอารมณ์คะ นอยด์เก่งงง 55555
ขอบคุณครับ  :-[
ถึงพี่วินจะผีเข้าผีออกแต่ก็หล่อทุกทิศทุกมุมนะครับ
  :hao3:

jagkree
จะรอน้า  :katai2-1:
ตอน 12 มาแร้วจร้าาาาา

blove
โอ้ยยยพี่กร~~~~มาทันพอดี ให้ไอ้พี่วินรู้ซะบ้างใช่ว่าจะได้ทุกอย่างดังใจ จำไว้นังเหนือ ใจแข็งไว้สิ แหมมมมแค่เขาเรียกเจ้าดาวเหนือเสียงสองหน่อยถึงกับอ่อนเลยนะ ฮอลลล!! 5555 อ่านไปอ่านมาบอกเลยว่าจะดัดจริตไปกับแก๊งค์นี้แล้ววววว ตายละ!!5555 โสดและปลดพันธะแล้วก็ไปลั้ลล้าสินะ ให้ทายจะตามไปไหม?? ไม่รู้วะ! รอไรท์มาต่อ จอบอ 5555  //โห้ยยยยคุณพ่ออออ คนจริง ไม่พูดเยอะ ปากร้ายใจดีนี้หว่า! เก็บดอกเยอะๆดีไหมคุณพ่อกับลูกคนนี้ไม่ระวังเอาซะเลย เนาะ อิอิ //ไอ้พี่วินเอาจริงฉันก็งงกับแกนะ เป็นบ้าไรคุยไลน์แบบนั้น นังเหนือไปอ่อยผู้ใหม่เลยจร้า แค่อ่อยนะแค่อ่อย 55555 ไปๆไปเที่ยว เดี๋ยวไปด้วย รอตอนหน้าเลยค่าาาาา :) ยังสนุกเหมือนเดิม ^^
ไม่สงสารพี่วินเหรออ หน้าแหกกลางฝูงชน แต่ไรต์ก็แอบสะใจอยู่นะ ทำอะไรไว้ก็โดนซะมั่ง 555
เนื้อหอมอย่างดาวเหนือ มีเหรอพี่วินจะไม่ตามไป อิอิ

ออฟไลน์ warin

  • รถไฟขบวนนั้น ได้แล่นผ่านไปแล้ว
  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1949
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +60/-1
    • -

ออฟไลน์ ♥lvl♀‘O’Deal2♥

  • หานิยายถูกใจยากจัง!
  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2720
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +176/-4
ไว้ท่านักก็อดแดกนะวิน

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ kokoro

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1094
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +138/-2
ถ้าพี่วินไม่ชัดเจนน้องเหนือคงโดนคนอื่นคาบไปกินจริงๆค่ะ
หวงแต่ก็ท่ามาก 555

ออฟไลน์ ommanymontra

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3516
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +96/-0

ออฟไลน์ OoniceoO

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 983
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +35/-2
เอ้าๆ รถไฟชนกัน งี้

ออฟไลน์ กฤช

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 111
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +38/-1
warin
ติดตามจ้า
 :mew1:

♥lvl♀‘O’Deal2♥
ไว้ท่านักก็อดแดกนะวิน
น้องเหนือเลอค่าดั่งทองคำ ไม่รีบคว้าก็คงหลุดแน่ๆ 555

kokoro
ถ้าพี่วินไม่ชัดเจนน้องเหนือคงโดนคนอื่นคาบไปกินจริงๆค่ะ
หวงแต่ก็ท่ามาก 555
ถ้าพี่วินชัดเจนปุ๊บเหนือยอมปั๊บเลย 555

ommanymontra
:laugh:

 :L2: :pig4: :L2:

 o13

 :hao7:

OoniceoO
เอ้าๆ รถไฟชนกัน งี้
 :katai5:  :katai5:


ปล. อาทิตย์ที่ผ่านมางานเยอะมากเลยครับ ปั่นได้นิดเดียว ตอนต่อไปน่าจะ 1-2 วันนี้นะครับ

ออฟไลน์ t2007

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2464
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +133/-5
พี่วินมั่นใจเกิ้น ดาวเหนือ เลือกพี่วินอะเนอะ

ออฟไลน์ กฤช

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 111
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +38/-1
ตอนที่ 13


   พวกเรามาถึงเกาะเสม็ดตอนบ่ายโมง แดดกำลังร้อนเลยครับ พอเข้ามาถึงที่พักก็ไม่มีใครอยากออกไปเดินชิลล์ที่ชายหาดกันเลยสักคน นี่ถ้ามีใครหยิบสำรับไพ่ออกมาสับก็คงจะยาวไปจนถึงค่ำนู่นแหละ ทะเลทะเลออะไรเอาไว้ก่อน 555
   นอนคุยกันได้สักพักแต่ละคนก็เริ่มตาปรือเตรียมเข้าสภาวะจำศีล คนแรกที่หลับไม่รอใครก็คือต้าร์ ตามด้วยพี่เอ็ม ส่วนผมเป็นคนสุดท้าย...
   
   “พี่วินจะทำอะไรเหนือครับ”
   พี่วินคร่อมผมอยู่ข้างบน
“เรียกพี่ว่าไอ้เหี้ยใช่มั้ย?”
เอ๊ะ ทำไมฉากกับบทสนทนามันคุ้นจัง
อ่อ ในฝันนี่เอง...
   “เกลียดพี่มากใช่มั้ย” พี่วินตวาด “อยากโดนนักใช่มั้ย”
   แล้วหน้าหล่อๆ ของพี่วินก็ก้มลงมาไซ้ซอกคอผม    “พี่ก็เป็นผัวเหนือนะ”
   ฝันต่อเนื่องแต่ตัดฉากมาฟึ่บแบบในละคร...
   พี่วินเปิดผ้าห่มออกแล้วนอนลงข้างๆ ผมหันไปกอดและจูบ
   “เรียกชื่อพี่สิ”
   “พี่วินครับ…”
   พี่วินดึงผมเข้าไปกอดแล้วกดริมฝีปากลงบนหน้าผากของผมจากนั้นก็จูบปากผมแบบหื่นกระหาย ไรเคราสากจู่โจมผมอีกแล้ว...

   “อีดอก!” ผมตื่นเพราะได้ยินคำนี้แหละครับ
   “อีชั่ว กูไม่ใช่พี่วินนะ กอดซะกูขนลุกไปหมด” ต้าร์ทำท่าขนพองพลางปัดเนื้อปัดตัวยังกะโดนตัวเห็บตัวไรไต่ตอม
   “บ่นเชี่ยไรของมึง” ผมขยี้ตาไปหาวไป “แล้วเกี่ยวไรกะพี่วินวะ”
   “อ่ะ มึงดู” พี่เอ็มยื่นมือถือตัวเองที่เปิดไฟล์วิดีโอค้างไว้มาให้ผม พอกดเพลย์ผมก็หายง่วงเป็นปลิดทิ้งเลยครับ
   ตะกี้ผมไม่ได้ฝันเฉยๆ แต่ละเมอกอดอีต้าร์ซะหนึบ ปากก็เรียกหาพี่วินๆๆ
   “อะไรวะเนี่ย” ผมอ้าปากค้าง
   “ถ้ามึงจะวันทองขนาดนี้ กูสงสารพี่กรเลยอ่ะ” พี่เอ็มดึงมือถือไปจากมือผม “กูจะส่งคลิบนี้ให้พี่กร”
   “กูสงสารพี่วิน” ต้าร์ว่าพลางทำหน้ารังเกียจคนหลายใจอย่างผม
   “พวกมึงก็เห็น กูไม่ได้อะไรกับพี่วินแล้ว” ผมปกป้องชื่อเสียงตัวเอง
   พวกมันสองคนพร้อมใจกันเบ้ปากใส่ผม “ปากว่าตาขยิบ แอบกินในที่ลับ”
   “พวกมึงไม่เชื่อกูเหรอ” ผมทวงความเชื่อใจ
   “ไม่!” พวกมันพูดประสานเสียงใส่หน้าผม “พวกกูไม่ได้แดกหญ้านะ”
   “งั้นก็แล้วแต่พวกมึง อยากจะเชื่อยังไงเอาที่สบายใจ” ผมทำทีเป็นไม่สนใจประเด็นนี้ละ แต่พวกมันไม่ยอมปล่อยผมให้ลอยนวลครับ
   “ถามจริงๆ เถอะ มึงคิดยังไงกับพี่กร?” พี่เอ็มลากคอผมกลับเข้าสู่การสอบสวน
   “กูชอบพี่กร” ผมตอบตามตรง
   “กับพี่วินล่ะ?” ต้าร์ถามบ้าง
   ผมเม้มปาก ไม่อยากตอบความจริงที่ว่า...ผมก็ชอบพี่วินเหมือนกัน
   ต้าร์ดูจากสีหน้าผมแล้วก็พูดราวกับรู้สิ่งที่ผมคิดในใจ “นั่นไง อีนังกากี”
   “พวกมึงก็รู้ว่าพี่วินเขาเข้ามาเพราะมีจุดประสงค์อื่น” ผมเปิดปาก
   “แก้แค้น? มึงคิดไปเองรึเปล่า คนอย่างพี่วินจะวางแผนตั้งหลายปีเพื่อแก้แค้นที่มึงเคยด่าเขาอ่ะนะ ดูซีรี่ย์มากไปละ แล้วยิ่งเป็นไปไม่ได้ที่วิธีการแก้แค้นคือลวงขยี้สวาทมึง” ต้าร์มองบน “อ่ะ ลองมาวิเคราะห์ดู ถึงแม้ว่าแรกๆ เขาอาจจะมีจุดประสงค์อื่นจริง ต้องการแก้แค้นมึงจริงงี้ แต่หลังๆ กูก็เห็นเขาดีกับมึงอยู่นะ ถ้าคิดแบบเสต็บละครน้ำเน่าก็คงเริ่มที่เกลียดเข้าไส้ ได้โอกาสเอาคืน พอได้สัมผัสตัวตนของเหยื่อแล้วก็เลยลังเลสับสัน จากนั้นก็เริ่มรู้ใจตัวเอง สุดท้ายก็กลายเป็นรักอย่างถอนตัวไม่ขึ้นไปซะละ”
   มันว่าผมคิดเพ้อเจ้อแบบซีรี่ย์ แล้วฟังที่มันวิเคราะห์มาเป็นเสต็บๆ นั่นสิครับ ไม่มาจากซีรี่ย์เลยสักนิ๊ดดดดดด
   “แล้วมึงจะให้ทำยังไงในเมื่อเขาก็ไม่ได้ชัดเจนกับกู” ผมเหวี่ยงเบาๆ จากใจ “ให้ทนเป็นเมียเก็บที่เขาซ่อนไว้ใต้เตียงยังงั้นเหรอ”
   “ฟังเสียงหัวใจตัวเองสิคะ แล้วก็ทำให้มันชัดเจน เอาก็เอาให้สุด ถ้าจะตัดก็ตัดให้ขาด จะได้ไม่มีใครต้องเสียใจทีหลัง”
   “พวกมึงพูดเหมือนกูรูขนาดนี้ ทำไมถึงยังไม่มีผัวกันล่ะ”
   “อีดอกกกกกก”
   
สี่โมงเย็น แดดอ่อนแสง พวกเราถึงได้ออกจากที่พักมานั่งเล่นริมหาด ต้าร์กับพี่เอ็มเพลิดเพลินกับการสอดสายตามองหาผู้ชายหล่อๆ หุ่นดีๆ ที่มีอยู่ทั่วบริเวณแล้วก็ให้คะแนนความแซ่บเป็นรายบุคคล แต่สำหรับผมแล้วกลิ่นทะเลกับเสียงคลื่นยิ่งพัดอารมณ์ดราม่าในใจให้ฟุ้งมากขึ้น...สายตาตัดพ้อของพี่วินที่มองผมสลับกับมองพี่กรวันนั้นยังแจ่มชัดอยู่เลยครับ
   “หยุดแสดงมิวสิกวิดีโอแล้วไปเล่นน้ำกันดีกว่าค่ะ” ต้าร์กับพี่เอ็มแขวะผมแล้วก็ลุกขึ้นถอดเสื้อผ้าเหลือแต่กางเกงว่ายน้ำ พวกมันทั้งสองคนมีมัดกล้ามเล็กน้อยเพราะเข้าฟิตเนสก็เลยภูมิใจนำเสนอร่างกายสู่สายตาคนอื่น ส่วนผมไม่ได้เล่นฟิตเนสแต่อาศัยว่าทำบุญมาดีจึงไม่ผอมกะหร่องแล้วก็ไม่อวบไม่เผละ อีกอย่างที่หนุนนำให้ผมดูมีออร่าแผ่ออกมาเรืองๆ ก็คือความขาวครับ ในเมื่อค่านิยมความขาวชนะทุกสิ่งยังมีอยู่ในประเทศนี้ ผมก็คือหนึ่งในคนโชคดีทางด้านพันธุกรรมเลยล่ะ อิอิ
   “รีบตามมาดิ” ต้าร์กับพี่เอ็มเรียกผมแบบเสียงเข้มขึ้นนิดนึงแล้วก็เดินกางขากว่าเดิมเล็กน้อยเพื่อเพิ่มระดับความแมน ส่วนผมถอดแค่เสื้อยืดเหลือแต่กางเกงขาสั้นสีขาว
   “ไม่ถอดกางเกงล่ะ” พี่เอ็มถาม
   “ไม่อ่ะ เดี๋ยวโดนน้ำกางเกงก็จะแนบเนื้อมองเห็นข้างในเองนั่นแหละ ดูน่าค้นหากว่าตั้งเยอะ” ผมยิ้มมุมปาก
   “ค่ะ” ต้าร์กับพี่เอ็มมองหน้าผมทำนองว่าเรื่องของมึงเลย จากนั้นก็ลงไปว่ายน้ำกันสองคน ส่วนผมขอนั่งเอาฝ่าตีนล้อคลื่นก่อนสักพัก
   
   “เหนือ”
   “ครับ” ผมขานรับเสียงเรียกคุ้นหู ทั้งที่ยังไม่รู้ว่าเป็นใคร
   คนที่เรียกผมเป็นเจ้าของรูปร่างผอมสูงใส่กางเกงขาสั้นตัวเดียว ผิวขาวละเอียด กล้ามหน้าอกยังดูแน่นน่าจับอยู่เหมือนเดิม
   “นั่งด้วยสิ” เขาพูดอย่างขออนุญาตแต่ก็ไม่ได้รอคำตอบจากผม “สบายดีมั้ย”
   “ครับ” ผมตอบสั้นๆ พลางมองใบหน้าชายหนุ่มผู้มีเชื้อสายจีนอยู่ในตัว
   เราสองคนนั่งเงียบกันอึดใจ ปล่อยให้เสียงคลื่นดังอยู่หลายระลอก จากนั้นเขาจึงเริ่มเอ่ย “ที่ผ่านมาพี่ขอโทษนะ”
   “อืม ช่างมันเถอะ” ผมมองออกไปตรงเส้นตัดของทะเลกับขอบฟ้า
   “มากับเอ็มกับต้าร์เหรอ” พี่ป๊อปมองสองคนนั้นว่ายน้ำ “เอกับแมนล่ะ”
   “มาแค่สามคนครับ” ผมตอบแล้วจึงถามกลับ “พี่ล่ะครับ มากับแฟนเหรอ”
   “มากับเพื่อน” พี่ป๊อปก้มมองหัวแม่ตีนตัวเอง “พี่เลิกกับก็อตแล้ว”
   ได้ยินว่าเขาเลิกกัน ผมก็แอบรู้สึกสะใจขึ้นมานิดนึง สม! แต่ทำไมผมต้องรู้สึกดีใจอย่างมีความหวังด้วยล่ะ...นึกแล้วก็เพลียให้กับความใจง่ายของตัวเองจริงๆ
อย่างว่าอ่ะครับ วัวเคยค้าม้าเคยขี่ แล้วพี่ป๊อปนี่ก็เป็นเกรดพรีเมี่ยมอยู่นะ
นึกเลยเถิดไปถึงไหนต่อไหนแล้วก็สะดุดสายตาของพี่เอ็มกับต้าร์ที่มองมาจากในทะเล ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าพวกมันกำลังด่าผมว่าร่าน
   “เหนือไปเล่นน้ำกับพวกมันก่อนนะครับ”
ถึงจะใจง่ายแต่เราก็ต้องไม่ทำให้เขารู้ว่าเราง่ายครับ

   “มึงนัดพี่ป๊อปมาเหรอ” ต้าร์ถาม
   “บังเอิญมั้ยมึง” ผมทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้ “เขาก็มาของเขาป่ะ อยู่ดีๆ ก็มาทักกูอ่ะ” 
   “มึงมันร้าย อีแรด” พี่เอ็มไม่เชื่อที่ผมตอบ
   “พวกมึงเห็นกูร่านแรดขนาดนั้นเลยเหรอไง”
   “น้อยไปสิมึงอ่ะ”
   “ว่าแต่พี่ป๊อปนี่ก็แน่นดีเนอะ” ต้าร์มองตามพี่ป๊อป “สูงชะลูดกล้ามตูดแน่นแบบนั้น อู้ววววว มิน่าล่ะมึงถึงได้รำพี้รำพันอยู่ตั้งหลายเดือน”
   “พี่กร พี่วิน พี่ป๊อป ใครแซ่บสุดอ่ะ” พี่เอ็มว่ายเข้ามาถาม
   “เอ๊า ตะกี้พวกมึงยังด่ากูปาวๆ” ผมตั้งรับกับความอยากรู้ของพวกมัน
   “ตอบมา”
   “ไม่รู้โว้ย กูไม่เคยมีอะไรกับพี่กร” ผมว่าแล้วก็ดำน้ำพรวดลงไป แต่พวกมันจิกหัวผมขึ้นมา
   “งั้นพี่วินกับพี่ป๊อป”
   “อีบ้า ใครจะบอก” ผมวิดน้ำให้หน้าพวกมัน
   “บอกเป็นคะแนนตามมาตรฐานชายไทยก็ได้ค่ะ เต็มเจ็ดให้คนละเท่าไหร่” ต้าร์ทำหน้ากรุ้มกริ่ม
   “ทะลึ่ง” ผมสะบัดหัวออก
   “กูหมายถึงคะแนนความแซ่บค่ะ มึงสิทะลึ่งคิดถึงอะไรอยู่” แต่มันยังทำหน้ากรุ้มกริ่มอยู่นั่นล่ะ
   “เจ็ดกับเจ็ดจุดห้า” ผมผลุบหายลงไปในน้ำ ปล่อยให้พวกมันอยากรู้ว่าใครได้เจ็ด ใครได้เจ็ดจุดห้า ย้ำว่าหมายถึงคะแนนความแซ่บนะ ไม่ใช่อย่างอื่น อิอิ
   เล่นน้ำกันจนเกือบมืดพวกผมก็กลับที่พัก อาบน้ำเรียบร้อยถึงออกมาหาอะไรกินที่ร้านอาหารริมหาด แต่ละโต๊ะมีแค่ตะเกียงเจ้าพายุส่องแสงสว่างวับแวม ถึงอย่างนั้นผมก็ยังเห็นว่าคนที่กำลังมองมาจากสองโต๊ะถัดไปคือพี่ป๊อป รู้ทั้งรู้ว่าเรื่องของเรามันจบไปตั้งนานละ แล้วก็จบไม่สวยสักเท่าไหร่ ไม่ใช่เพราะผมทำทองของเขาหายนะครับแต่เป็นเรื่องที่เขาทิ้งผมไปมีคนอื่น ถึงอย่างนั้นก็เถอะ...สายตาที่มองมามันเหมือนกับพี่ป๊อปกำลังบอกว่าเรามารื้อฟื้นความสัมพันธ์กันเถอะยังงั้นแหละ
   โอ๊ย หวั่นไหวจังครับ
   “กะเพราปูไข่ดาวที่มึงสั่งอร่อยอ่ะ” ต้าร์ตักเอาๆ
   “แย่งกูอีกละ ตะกี้มึงไม่สั่งเองล่ะ” ผมมองของอร่อยของผมหายไปเกือบครึ่งจาน
   “อ้าว นึกว่ามึงอิ่มละ เห็นเอาแต่สบตากับผัวเก่าอยู่เป็นนานสองนาน” มันย้อน “กากีอวอร์ดปีนี้กูโหวตให้มึงได้เลยค่ะ”
   “พอ กูยังไม่อิ่ม” ผมยกจานหนีช้อนมัน
   “พวกมึงรีบแดก ยุงกัดกูจนขาลายแล้วเนี่ย” พี่เอ็มเร่ง “จะยั่วผัวเก่า หาผัวใหม่ หรือจะมอบรางวัลร่านอวอร์ดก็ค่อยไปทำที่ผับค่ะ”
   ผมเห็นด้วยกับพี่เอ็มครับ เพราะตอนนี้ก็ได้มาหลายตุ่มละ
   
   กลับมาถึงที่พักก็เพิ่งจะสองทุ่มนิดๆ เองครับ พวกเราก็เลยเปิดทีวีดูละครไปพลางๆ ส่วนผมก็แกะเอาแผ่นมาสก์หน้ามาแปะรอเวลาออกไปดริ๊งที่ผับริมหาด
   “มึงว่าที่พี่วินเขาทำแบบนั้นเขาต้องการอะไรวะ” เห็นละครในทีวีฉากพระเอกขับรถมารับนางเอกแล้วก็อดตั้งประเด็นไม่ได้
   “ที่จะรับมึงขึ้นรถตัดหน้าพี่กรอ่ะเหรอ”
   “เออ นั่นแหละ”
   “หมาหวงก้างไง” พี่เอ็มตอบไปเล่นมือถือไป
   “แย่เนาะ หมาไม่กินก้างแต่ก็หวงไม่ให้คนอื่นเอาไปกิน” ผมคิดตาม
   “อาจจะเป็นหมาหวงกระดูกก็ได้นะ เพราะพี่วินกับมึงเคยกินกันมาแล้วนี่” ต้าร์ว่า
   เฮ้อ นี่แค่ความคิดเห็นจากสองคนก็ยังบอกได้เลยครับว่าพี่วินไม่มีความชัดเจนกับผมเลย สรุปพี่เขาจะให้ผมอยู่ในสถานะก้างหรือกระดูกก็ไม่รู้
   “ยังไงก็แล้วแต่ มึงเลือกได้ว่าจะเป็นก้างหรือกระดูก” พี่เอ็มพูดจริงจังให้ได้คิด แต่ทำไมฟังดูผมไร้ค่าจังเลยแฮะ
   “กูไม่เป็นทั้งสองอย่างนั่นแหละเพราะกูจะเป็นเจ้าของหมา”
ไม่ว่าหมาตัวนั้นจะเป็นพี่วินหรือคนอื่น
   “คนอย่างพี่วินน่ะเหรอจะยอมให้มึงใส่ปลอกคอ” ต้าร์ทำหน้าอย่างวิเคราะห์ความเป็นไปได้ “พี่กรดูมีโอกาสกว่า ท่าทางเชื่อง ซื่อสัตย์ รักจริง เลี้ยงง่ายมากกว่า”
   พูดซะพี่กรเป็นหมาเลยนะ
   “แหม ของแบบนี้ไม่ลองไม่รู้ ดูเชื่องๆ แบบพี่กรอาจจะฟัดจนเตียงกระจุยก็ได้นะ” พี่เอ็มหัวเราะ “ดีไม่ดีอาจจะได้คะแนนมากกว่าเจ็ดจุดห้าของมึงอีก”
   นี่ก็พูดซะผมนึกภาพตามเลย
   ไม่ต้องบอกก็รู้กัน (นาน) แล้วใช่มั้ยครับว่าเวลาแก๊งผมอยู่ด้วยกันจะคุยกันประมาณนี้ ทุกหัวข้อสามารถเชื่อมเข้าสู่เรื่องใต้สะดือได้หมด ต่อให้พวกเราล้อมวงนั่งร้อยมาลัยก็ตามทีเถอะ
   
   พวกผมออกจากที่พักสี่ทุ่มตรงเป๊ะ เดินเลียบหาดไม่ถึงยี่สิบนาทีก็เชกอินผับได้ละ เจอแสงสลัว ไฟวูบวาบ เสียงเพลงกระหึ่ม กลิ่นเหล้า ควันบุหรี่ แล้วก็คนมากมายกำลังสนุกกันผมก็ลืมทุกสิ่งละครับ ทั้งพี่วิน พี่กร พี่ป๊อป...พับเก็บไปก่อนเนาะ ผู้ชายที่นี่มีออกถมไป แต่ละคนหล่อล่ำแน่นและดูเฟรนด์ลี่ม้ากมาก อิอิ
   “อย่าลืมนะพวกมึง ห้ามพาผู้ชายเข้าห้อง” ผมย้ำก่อนที่จะมีใครเมา “กูกลัวผู้ชายเป็นโรคหอบ”
   “รู้แล้วค่า คืนนี้มึงก็กลับไปนอนให้ผีหลอกคนเดียวเลย กูไปนอนห้องผู้ชายก็ได้” อีต้าร์มั่นใจว่าได้แน่
   “หวังว่าพรุ่งนี้จะไม่เจอมึงกลายเป็นศพโดนแทงเกยหาดนะ” พี่เอ็มเตือนสติ
   “ไม่ต้องห่วง กูจะบอกผู้ชายให้ใช้อย่างอื่นแทงแทนมีด” ว่าแล้วต้าร์ก็ล้วงกระเป๋าตังค์กับกุญแจห้องส่งให้พี่เอ็ม “ฝากด้วย มึงสองคนน่าจะมีสติมากกว่ากู”   
   มันพูดเหมือนตั้งใจไว้ละว่าจะคืนนี้จะไปสู่จักรวาลดวงดาวเป็นพยาน แล้วก็เป็นจริงตามนั้นครับ ชั่วโมงต่อมาอีต้าร์ก็แฝงตัวหายไปกับฝูงชนที่ต่างก็กำลังเมามาย ส่วนผมกับพี่เอ็มยังแค่มึนๆ พอสนุกเท่านั้นเอง
   “เมารึยัง” พี่ป๊อปมาจากทางไหนไม่รู้ ผมเห็นก็ตอนที่เขามายืนอยู่ข้างๆ ละครับ
   “นิดหน่อย” ผมตอบพลางก็มองหาต้าร์
   “มองหาใคร” พี่ป๊อปถาม
   “มองหาต้าร์อ่ะพี่” ผมตอบ
   “ตะกี้เห็นอยู่ทางนั้นนะ” พี่ป๊อปชี้ไปทางที่มีคนอยู่หนาแน่นกว่ามุมอื่น จังหวะที่ผมมองตามก็มีคนเดินผ่านหลังแล้วก็เบียดจนผมเซเอาหน้าไปชนอกพี่ป๊อป คือผมก็ต้องดันตัวออกอ่ะเนาะ แล้วมือที่ใช้ดันเนี่ยก็จับตรงกล้ามท้องแน่นๆ ของเขาอ่ะ นาทีนั้นคือสายตาเราสองคนสปาร์กจนเป็นประกายไฟแปลบๆ เลยล่ะครับ จากนั้นสิ่งที่ไม่คาดคิดก็คือพี่ป๊อปก้มลงมาหอมแก้มผมจนพี่เอ็มอ้าปากค้างไปเลย
   ถ้าคุณเคยโดนคนรักบอกเลิกมาก่อนแล้วคุณยังคร่ำครวญโหยหาเขาอยู่ลึกๆ ในใจ วันดีคืนดีเขาก็ฉวยโอกาสทำแบบที่พี่ป๊อปทำเมื่อกี้ คุณจะเข้าใจผมดีครับว่าความรู้สึกภายในมันวูบวาบแล้วก็รวนเรแค่ไหน คือไม่รู้ว่าเขาจะเอายังไง จะขอคืนดีมั้ยหรือจะแค่หยอกเล่นเพราะเห็นเป็นคนคุ้นเคยก็ไม่รู้ 
   “เอ่อ...กูไปตามหาต้าร์ทางนู้นก่อนนะ” อีพี่เอ็มฟูลเทิร์นแล้วก็แวบหายไปเลย ตอนอยู่ในแก๊งนี่แนะนำสารพัดยังกับคอยเป็นพี่เลี้ยงแสนดี พอเจอหน้างานแม่งทิ้งให้ผมเคลียร์เอง แต่ที่จริงมันก็ทำถูกนะ ไม่ใช่กงการของมันนี่นะ
   จะยังไงก็ช่างเถอะครับ ในเมื่อผมยังโสด พี่ป๊อปก็ไม่มีพันธะ แล้วเลือดร่านที่ไหลเวียนในตัวผมก็เรียกร้องหาพี่ป๊อปมาตลอดนับแต่เลิกกัน (แม้ผมเริ่มจะลืมพี่ป๊อปไปแล้วก็ตาม)   
   “พี่ขอโทษ...”
   พี่ป๊อปพูดได้เท่านั้นแหละครับเพราะผมดึงตัวเขาเข้ามาแล้วก็จูบจนสาแก่ใจ จูบเหมือนดูดพลังชีวิตมาเป็นของตัวเอง หลังจากนั้นเราสองคนก็เต้นด้วยกัน ดื่มเหล้ากัน ทำราวกับเราได้ย้อนกลับไปเป็นแฟนกันเหมือนเมื่อก่อน

ชั่วโมงถัดมาผมยืนอยู่คนเดียวเพราะพี่ป๊อปไปเข้าห้องน้ำ ครั้นยืดคอมองหาเพื่อนทั้งสองตัวก็สุดจะหาเจอ แกร่วอยู่คนเดียวจนรู้สึกเก้อก็เลยเดินออกมาจากที่คนพลุกพล่านเผื่อไปเข้าห้องน้ำด้วยเลย
แล้วผมก็เจอกับความเจ็บปวดอีกครั้ง...
   พี่ป๊อปกำลังยืนคุยกับผู้ชายคนอื่นที่บุคลิกและท่าทางเหมือนผม เรียกว่าเป็นไทป์แบบที่พี่ป๊อปชอบ ลักษณะการคุยดูยังไงก็ไม่ใช่อย่างเพื่อนธรรมดาแน่นอนเพราะมีการยิ้มและหัวเราะแบบแจกความประทับใจ นัยน์ตาก็วิบวับเชิญชวน
   ผมพยายามพาตัวเองเข้าไปจนใกล้ที่สุดโดยไม่ให้พี่ป๊อปสังเกตเห็น กระทั่งมาอยู่ในมุมมืดหลังเสาต้นหนึ่งซึ่งห่างพอจะได้ยินบทสนทนา...
   “พี่มากับแฟนเหรอครับ ตะกี้เห็นอยู่ด้วยกันข้างใน”
   “เปล่าครับ พี่มากับเพื่อน”
   ผมได้ยินแค่นั้นก็ชัดเจนเกินพอแล้วครับ แต่จะให้ผมออกจากมุมมืดแล้วตรงเข้าไปเหวี่ยงวีนผมไม่มีสิทธิ์ทำแบบนั้นแล้วก็ไม่คิดที่จะทำด้วย ที่ทำได้ก็แค่ยืนอยู่ตรงนั้นนานชั่วนาตาปีจนเห็นพี่ป๊อปจูงมือคนที่เขาเพิ่งทำความรู้จักคนนั้นผ่านหน้าผมไป
พี่ป๊อปไม่เห็นผม
ทั้งสองคนไม่ได้กลับเข้าไปในผับ...

เจ็บแล้วจำคือคน เจ็บแล้วยังทนเพื่อใคร ต่อให้เทไปทั้งใจเธอก็ไม่กลับคืน เจ็บแบบซ้ำๆ จบแบบช้ำๆ เรื่องราวก็ซ้ำตรงคำว่าเสียใจ ไม่เจ็บอย่างฉันใครจะเข้าใจ ว่ารักน่ากลัวเท่าไร สุดท้ายหลอกกันทุกที
ไม่รู้ว่าเพลงเดียวกันมั้ย แต่มันผุดๆๆๆๆๆ ขึ้นมาหัวหัวผมรัวๆๆๆๆๆ เลยครับตอนนี้
ไอ้เหี้ยยยยยยยยยยย
ผมกลับเข้ามาในผับด้วยสภาพเหมือนโดนชกหน้าเข้าจังๆ จนสมองว่างเปล่า แม่งเอ้ยยยยยยย
เหล้าใครวางทิ้งไว้บนโต๊ะไม่รู้แหละครับผมยกขึ้นมากระดกพรวดๆๆ จนหมดขวด จากนั้นก็ช่างสติสัมปชัญญะแล้วครับ ต่อให้รู้ตัวอีกทีตอนไปวักน้ำเล่นอยู่ในกระทะทองแดงแล้วก็ไม่แคร์ละ
“เฮ้ นั่นเหล้าผมนะ”
ผมล้วงเงินให้ไปหมดเลยครับ น่าจะสามพันกว่าบาท เขารับตังค์ไปแล้วก็ไม่มายุ่งอีก จากนั้นผมก็เต้นๆๆๆๆๆ ทั้งที่โซซัดโซเซนั่นแหละครับ เรียกว่าเมาเรียกตีนของจริงเพราะเบียดใครดันใครหรือเหยียบตีนใครผมก็ไม่แคร์แล้วโว้ย
ด้วยคะแนนสติที่มีเพียงศูนย์จุดห้าเต็มสิบในตอนนี้ ยังพอรับรู้ได้บ้างว่ามีกลุ่มคนข้างเคียงไม่พอใจความเรื้อนของผม จนมีคนนึงกระชากคอเสื้อผม เอาเถอะ ผมยอมให้ต่อยจนหน้าพังเลยก็ได้เผื่อจะช่วยให้ผมหายบ้าแล้วค่อยไปทำหน้าเอาใหม่
ด้วยสติระดับศูนย์จุดหนึ่งเต็มสิบ ผมเห็นภาพรอบตัวหมุนคว้าง
ใครบางคนเข้ามาห้ามแล้วก็พาตัวผมออกมาจากดงตีน
คงจะเป็นอีพี่เอ็มหรือไม่ก็อีต้าร์...


ออฟไลน์ กฤช

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 111
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +38/-1
น้องเหนือเป็นคนดี
ลูกฉันเป็นคนดี 55555

 :-[  :-[  :-[  :-[  :-[

ออฟไลน์ iceman555

  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 8362
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +149/-10

ออฟไลน์ MimoreQ

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 118
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +5/-0
ใครรรรรรรรรรรรรร

ออฟไลน์ t2007

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2464
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +133/-5
เหนือเจ็บอีกล๊าววว พี่ป็อปเป็นเกรดพรีเมี่ยม แต่พี่วินและพี่กร น่าจะได้ 7.5 นะ อิอิ

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ ommanymontra

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3516
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +96/-0

ออฟไลน์ OoniceoO

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 983
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +35/-2
พี่วินมาดามใจน้องหน่อย

ออฟไลน์ k2blove

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1886
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +41/-3
พี่ป๊อบ
 :เฮ้อ:
พี่วิน
 :เฮ้อ:
พี่กร
 :กอด1:
เหนือแรด
 :z2:

ออฟไลน์ กฤช

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 111
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +38/-1
iceman555
:mew6: :mew6: :mew6: :mew6:

 :katai5:  :katai5:  :katai5:  :katai5:

MimoreQ
ใครรรรรรรรรรรรรร
เขาคือคนที่ได้ 7.5
 :o8:

t2007
เหนือเจ็บอีกล๊าววว พี่ป็อปเป็นเกรดพรีเมี่ยม แต่พี่วินและพี่กร น่าจะได้ 7.5 นะ อิอิ
เหนือได้ของดีตลอดดดด
 :katai2-1:

ommanymontra
:เฮ้อ:
 :hao3:

OoniceoO
พี่วินมาดามใจน้องหน่อย
ไรต์ไม่ให้พี่วินไปเองแหละ ไรต์จะฮุบเอาไว้เอง 555

k2blove
พี่ป๊อบ
 :เฮ้อ:
พี่วิน
 :เฮ้อ:
พี่กร
 :กอด1:
เหนือแรด
 :z2:

 o18

ออฟไลน์ blove

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1506
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +124/-0
555 ปากก็บอกจะเป็นเจ้าของหมา แต่ดันทำตัวเองเป็นหมาที่แท้ทรู เหนือเอ้ยยยย!! เมาแล้วยังซ่าส์อีก 5555 เป็นหมาไม่พอเป็นควายได้อีก ไม่อยากเป็นคน??? 555555 เจ็บแล้วจำคือคน แต่เหนือคือเจ็บแล้วทนคิดถึงโหยหาเขานี่คือควายอะ ยังมีหวั่นไหวอีกเสยวะ 5555 เออออเอาลองดูจะเจ็บตลอดไปไหม ชอบ??ชอบความเจ็บปวดหรอเหนือ??ห๊ะ? 5555 ใครอะมาหิ้วไป ใครนะ?? ใครเอ่ย?? กิ๊กหมายเลข1? กิ๊กหมายเลข2? พอๆรอไรท์มาต่อดีกว่า อย่าเดามั่ว 55555 ปั่นๆมาเลยค่าา รออ

ออฟไลน์ กฤช

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 111
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +38/-1
blove
555 ปากก็บอกจะเป็นเจ้าของหมา แต่ดันทำตัวเองเป็นหมาที่แท้ทรู เหนือเอ้ยยยย!! เมาแล้วยังซ่าส์อีก 5555 เป็นหมาไม่พอเป็นควายได้อีก ไม่อยากเป็นคน??? 555555 เจ็บแล้วจำคือคน แต่เหนือคือเจ็บแล้วทนคิดถึงโหยหาเขานี่คือควายอะ ยังมีหวั่นไหวอีกเสยวะ 5555 เออออเอาลองดูจะเจ็บตลอดไปไหม ชอบ??ชอบความเจ็บปวดหรอเหนือ??ห๊ะ? 5555 ใครอะมาหิ้วไป ใครนะ?? ใครเอ่ย?? กิ๊กหมายเลข1? กิ๊กหมายเลข2? พอๆรอไรท์มาต่อดีกว่า อย่าเดามั่ว 55555 ปั่นๆมาเลยค่าา รออ
 :jul1:
 :sad4:

ออฟไลน์ กฤช

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 111
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +38/-1
เข้ามาสารภาพว่าตอนที่ 14 ยังไม่ได้เริ่มเลยจ้าาาาา
ไรต์งามท่วมหัว ต้องรีบเคลียร์ก่อนสิ้นปีอ่ะ  :katai4:  :katai1:
อย่าเพิ่งลืมน้องเหนือตัวร้ายกับผู้ชายทั้งหลายคนนะ
 :hao5: :hao5: :hao5:

ออฟไลน์ กฤช

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 111
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +38/-1
ตอนที่ 14


   ผมปวดหัวตุบๆ ที่นอนกำลังหมุนเป็นวง พะอืดพะอมเหมือนอะไรที่กินเข้าไปก่อนหน้านี้มันเอ่อขึ้นมาประชิดคอหอยอยู่รอมร่อซึ่งพยายามกลืนมันลงไปแล้วแต่ไม่ได้จริงๆ ครับ นาทีนี้นึกเกลียดตัวเองขึ้นมาจับใจเพราะแค่จะลุกขึ้นนั่งก็ยังลำบาก นับประสาอะไรกับการจะไปอ้วกในห้องน้ำ เห็นถุงพลาสติกใส่ขนมวางอยู่ข้างๆ เตียงก็เลยคว้ามาครอบปากจากนั้นก็ปล่อยเต็มที่เลยครับ ไม่ทันได้เทขนมข้างในออกด้วยซ้ำ จมน้ำอ้วกรสข้าวกระเพราปูของผมไปเรียบร้อยละ
   อ้วกสองรอบจนแสบคอเจ็บกระเพาะแต่ก็สบายตัวขึ้นมานิดนึงแล้วก็อยากดื่มน้ำเย็นๆ สักแก้ว
   “มึงหยิบน้ำในตู้เย็นให้หน่อยดิ กูลุกไม่ไหวอ่ะ” ผมเอื้อมมือไปแตะคนที่นอนข้างๆ ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเป็นพี่เอ็มหรือว่าต้าร์ แต่พอเห็นคนที่ผงกหัวขึ้นมาดูไม่ใช่พวกมันทั้งสองคน ผมก็งงซ้อนมึน
   ฝันอีกแล้วเหรอ...
ใช่แล้วครับ ผมเห็นเป็นหน้าของพี่วินทั้งตอนที่อยู่บนเตียงแล้วก็ตอนที่กลับมาพร้อมกับแก้วน้ำ
ดื่มเสร็จผมก็ไม่สนใจอะไรอีก นอนต่อ ไม่ได้เอ่ยขอบอกขอบใจด้วยนะ เพลียมากจริงๆ

   “เรียกชื่อพี่สิ”
   “พี่วินครับ…”
   พี่วินดึงผมเข้าไปกอดแล้วกดริมฝีปากลงบนหน้าผากของผม...
   อะไรวะ นี่ผมยังไม่เลิกฝันถึงพี่วินอีกเหรอ จะตามหลอกหลอนกันไปถึงไหน
   “อยากได้อะไร” พี่วินยื่นหน้ามาถาม
   “เปล่า”
   ถ้าเป็นฝันเรื่องเดิม เดี๋ยวผมต้องโดนพี่วินจูบแหง คิดแล้วสยิว (สภาพสังขารแบบนี้ยังจะมีอารมณ์หื่นได้อีกนะ)
ผมเอื้อมนิ้วไปไล้ไรเคราสากๆ ของพี่วินเล่นแต่ก็โดนจับมือออก
“หว่านไปทั่ว เมื่อคืนเห็นนัวเนียกับแฟนเก่า” พี่วินว่า “พี่ไม่หลงกลหรอกนะ”
“พูดถึงเขาทำไม ป่านนี้คงเอากับคนอื่นสบายตัวไปละ” ผมเขยิบตัวเข้าไปหา แต่เอ๊ะ...ทำไมเหมือนจริง พี่วินตรงหน้าก็ดูเป็นพี่วินตัวจริง ไม่ใช่พี่วินเวอร์ชั่นมีดรายไอซ์ในฝัน “ขอจับหน่อย”
พี่วินยังไม่ยอมให้ผมสัมผัสใบหน้า แต่ผมมีมืออีกข้างนึงนี่ครับแล้วมันก็ไวกว่าการปัดป้องของคนที่กำลังหวงเนื้อหวงตัวผิดจากเคย ฝ่ามือของผมก็เลยคว้าหมับลงด้านล่างแล้วก็คลำคลึงผ่านกางเกงขาสั้นซึ่งมีเนื้อผ้าบางดีจริงๆ ตาสบตาแน่นิ่งในห้วงเวลาที่คล้ายจะหยุดเดินชั่วขณะ จนกระทั่งรูปร่างของสิ่งที่อยู่ในกำมือเปลี่ยนสถานะเป็นของแข็ง...
“เฮ้ย! ของจริง!” ผมผวาตัวออกคล้ายหลุดจากภวังค์ฝัน ซึ่งที่จริงน่าจะเรียกว่าหลุดจากการเข้าใจผิดคิดว่าเมื่อกี้เป็นความฝันมากกว่า
พี่วินดีดตัวเองขึ้นมาคร่อมทับผมได้อย่างว่องไวก่อนที่ผมหมิ่นเหม่จะร่วงจากขอบเตียง
“ปลุกพี่แล้วจะตกใจทำไม” พี่วินก้มหน้าลงมาจนผมได้กลิ่นลมหายใจ
“ก็นึกว่าเป็นความฝัน” ผมหลับตาปี๋ ทั้งอายทั้งวางหน้าไม่ถูก เพราะนอกจากใบหน้าที่โน้มต่ำลงมาเรื่อยๆ แล้วนั้น ตรงเหนือเข็มขัดของผมก็ยังถูกดุนด้วยของแข็งที่ผมเป็นคนปลุกมันขึ้นมาเองกับมือแท้ๆ อยู่ด้วยน่ะสิ
“ไม่อยากทำกับพี่เหรอ” พี่วินถามเหมือนแกล้งลองใจ “หรือว่าอยากให้เป็นไอ้ป๊อป”
ได้ยินชื่อพี่ป๊อป ผมเหมือนโดนจี้ที่ใจ อารมณ์หงุดหงิดก็เลยทะยานขึ้นมา
ไม่รู้สิครับ ผมคิดแค่ว่าในเมื่อพี่ป๊อปไม่ไว้หน้าผม ผมก็ไม่เห็นต้องแคร์เลย อารมณ์ประมาณว่ามึงทำได้กูก็ทำได้เหมือนกันล่ะวะ นึกประชดถึงแม้ว่าเราจะไม่ได้เป็นอะไรกันก็เถอะ
ผมลืมตาขึ้น นัยน์ตาเหมือนคนถูกท้าทาย
“เหนืออยากทำกับพี่วินครับ”
พี่วินผงะออก คงตกใจที่จู่ๆ ผมก็เปลี่ยนปุบปับ แต่ผมไม่ยอมปล่อยให้ใบหน้าหล่อเหลานั้นห่างออกไปได้หรอกครับ ผมยกมือขึ้นโอบคอพี่วินแล้วก็กดลงมาจูบเลย
เหมือนจะเคลิ้มเนาะ แต่พอผมจูบจนสาแก่ใจแล้วถอนปากออกมาก็เห็นสีหน้าเหยเกของพี่วินก่อนที่เขาจะดันตัวเองลุกขึ้นอย่างรวดเร็ว
ผมรู้ทุกอย่างได้ด้วยตัวเองในเวลาอันสั้นโดยไม่ต้องมีคำอธิบายใดๆ
ปากผมมีกลิ่นอ้วก แล้วกระเพราปูที่ยังหลงเหลืออยู่ในกระเพาะก็เอ่อขึ้นมาถึงคอหอยอีกรอบแล้วครับ
โอ๊ยยยยยยยย โคตรอายยยยย

หลังจากอ้วกรอบสามผมก็ฝืนตัวเองลุกไปแปรงฟันให้ได้เป็นอย่างแรกเลยครับ
“พี่วินมาได้ไงครับ” ผมเอาหมอนขึ้นมาปิดครึ่งหน้าแล้วถามเสียงอ้อมแอ้ม
“พี่ก็มาเที่ยวบ้างไม่ได้เหรอ” พี่วินทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้
ไม่บอกก็ตามใจแต่ผมไม่เชื่อหรอกครับว่านี่คือความบังเอิญ
เสียงเคาะที่หน้าประตูดังขึ้นก่อนที่พี่เอ็มกับต้าร์จะเปิดประตูแล้วยื่นหน้าเข้ามา
“ทำไมพวกมึงไม่กลับห้อง” ผมแว้ดใส่ก่อนเลยครับ
“อีดอก คนนึงเมาแล้วติสต์อยากจะนอนดูดาวบนหาดจนพระอาทิตย์ขึ้น อีกคนก็เมาแล้วแกว่งหน้าไปหาตีนชาวบ้าน” พี่เอ็มทำหน้าหน่ายโลก “ดีนะที่เจอพี่วิน ไม่งั้นกูคงเลือกไม่ถูกว่าจะปล่อยให้อีต้าร์โดนคลื่นลากลงไปกอดปะการังหรือปล่อยให้มึงตายคาตีนในผับดี”
“ไม่พามันมานอนดูดาวด้วยกันล่ะ” ต้าร์เดินมาจะนั่งลงบนเตียง
“อย่าขึ้นมา ตัวมีแต่ทราย” ผมแหวใส่อีตัวต้นเหตุที่ทำให้ผมต้องมานอนกับพี่วินสองต่อสอง 
   พี่วินคงเห็นว่าพวกเราจะกัดกันอีกหลายยกแล้วต้าร์กับพี่เอ็มก็คงกลับมาเพื่อนอนพักสบายๆ พี่วินก็เลยลุกจากเตียงแล้วขอตัวกลับ
   “ไปกินข้าวเช้าด้วยกันก่อยมั้ยครับพี่” พี่เอ็มเอ่ยปาก
   “ไม่ล่ะ เดี๋ยวพี่ซื้อนมกล่องแถวนี้แล้วก็คงนอนต่ออีกสักงีบ” พูดแล้วก็ชำเลืองมามองผมด้วยสายตาและสีหน้าอย่างคนนอนไม่เต็มอิ่ม “ไปละ”
   คือผมก็เพิ่งสังเกตตอนนี้แหละ แบบนี้หมายความว่ายังไงอ่ะครับ เมื่อคืนไม่ได้นอนไรงี้เหรอ เฝ้าผมทั้งคืนงี้เหรอ อย่ามาเว่อร์
   จนพี่วินเดินออกไปแล้วผมก็ยังไม่ได้พูดขอบคุณสักคำ...
   “เล่ามาค่ะ กี่รอบ” ต้าร์ทำตาสอดรู้สอดเห็น
   “สาม” ผมบอก
   “อีร่านนนน อิจฉา”
   “นั่นไง สามน้ำสามรอบ” ผมชี้ไปที่ถุงอ้วกที่ยังไม่ได้เอาออกไปทิ้งนอกห้อง “เอาไปทิ้งถังขยะข้างนอกให้ด้วย เหม็น”
   “อ้วกตัวเองก็เอาไปทิ้งเองสิ” ต้าร์ทำหน้าพะอืดพะอมพลางยกมือขึ้นปัดกลิ่น
   “ช่วยดูสภาพกูด้วย นอนอ่อนแรงเหมือนหมาไม่มีคนให้ข้าวแดกแบบนี้จะเอาแรงที่ไหนเดินเหิน” ผมเท้าสะเอว “รอกูเอาไปทิ้งเองพวกมึงก็ทนเหม็นเอาละกัน”
   “อีดอก กูก็เป็นคนเมาม้ะ” ต้าร์ย้อน ก่อนจะตวัดสายตาไปทางพี่เอ็ม “มึงไม่เมา”
   “อีชั่ววววววว อีสารเลววววว!” พี่เอ็มเอ็ดตะโรแต่ก็ดึงกระดาษทิชชู่ออกมาฟ่อนใหญ่แล้วพันกับหูหิ้วถุงอ้วกที่ยังเห็นข้าวเป็นเม็ดๆ ลอยล่องเหมือนเทหวัตถุในอวกาศ จากนั้นก็ใช้สองนิ้วจีบหูหิ้วเดินฮึดฮัดออกไปข้างนอก
   “ถามจริง เมื่อคืนมึงกับพี่วินไม่ได้เอากันจริงเหรอ” ต้าร์ยังคาใจ
   “สภาพกูเหมือนศพขนาดนี้ ใครมันจะมีอารมณ์วะ” ผมว่าพลางก็นึกถึงตอนที่เกือบจะมีอะไรกัน...ถ้าไม่เพราะรสจูบที่แสนจะน่าอาย
   “แหม เวลาคนมันเลี่ยนงุ่นมันก็ทำได้ทุกที่ทุกท่าทุกตอนนั่นแหละ ถึงจะรู้อยู่เต็มอกว่านั่นผัวคนอื่นกูก็จะเอา ไม่ว่าจะบนต้นไม้ใต้น้ำในป่าช้ามันเอาได้ทั้งนั้นแหละ” 
   “นี่มึงด่ากูอยู่ใช่ป่ะ” ผมอดสงสัยไม่ได้
   “ภาพรวมจากละครหลายๆ เรื่องค่ะ” แต่มันยิ้มมุมปากใส่ผมอย่างสะใจก่อนจะข้ามไปอีกเรื่อง “แล้วไอ้พี่วินนี่มาได้ไงอ่ะ มึงเมาแล้วโทรตามเหมือนตอนพี่กรเหรอ”
   “อีบ้า เขาก็มาของเขาป้ะ มาได้ไงกูยังไม่รู้เลย คนที่น่าจะรู้ดีสุดคืออีคนนั้น”
   พี่เอ็มกลับเข้ามาพอดีครับ แล้วก็คงจะทันได้ยินด้วย
   “กูไม่รู้เรื่อง ตอนแบกอีต้าร์กลับห้อง ผ่านหน้าผับก็เจอพี่วินกำลังรับตีนให้มึงอยู่พอดี พอกูปล่อยอีต้าร์เพื่อเข้าไปช่วยพี่วินอีกแรง อีตัวดีนี่ก็วิ่งแจ้นกลับไปนอนดูดาวที่เดิม กูละเพลีย” พี่เอ็มมองบน “ถ้าหายไปกับผู้ชายกูจะไม่ห่วงเลย”
   “ที่มึงหัวฟัดหัวเหวี่ยงขนาดนี้คือมึงอดจ่ายตลาดว่างั้น” ต้าร์กลั้นขำ
   “ช่างเถอะ” พี่เอ็มโบกมือ “พี่ป๊อปบังเอิญมาเจอส่วนพี่วินกูว่าคงไม่บังเอิญหรอกมั้ง”
   ผมหน้าร้อนซู่ขึ้นมาซะอย่างนั้นอ่ะ
   “ถ้าพี่กรมาอีกคนคงสนุกน่าดู” พวกมันหัวเราะคิกคัก ส่วนผมกลืนน้ำลายฝืดเลยครับ ใครจะรู้ว่าถ้าเกิดพี่กรกับพี่วินมายืนคู่กันแล้วรอให้ผมเลือกขึ้นมาจริงๆ ผมคงเลือกไม่ถูกแน่ๆ
   แต่เอ๊ะ ผมเคยเลือกที่จะตัดพี่วินออกไปแล้วไม่ใช่เหรอครับ แหะๆ สับปลับจริงๆ เนาะ
   สรุปคืนแรกของพวกเราเละไม่เป็นชิ้นดีเลยครับ กฎเหล็กก็พังระเนระนาด อีพวกที่ไม่กลับห้องดันไม่ได้ผู้ชายแต่คนที่แหกกฎได้ผู้ชายมานอนในห้อง (นอนเฝ้าเฉยๆ) ดันกลายเป็นผมเองซะงั้น นึกแล้วก็ขำนะ ว่าแต่ที่พี่วินรับตีนแทนผมเนี่ยผมชักเป็นห่วงบวกกับรู้สึกผิดขึ้นมาซะแล้วสิครับ
   เจ้าดาวเหนือ : เพิ่งรู้จากพี่เอ็ม...
   เจ้าดาวเหนือ : โดนตรงไหน ยังเจ็บอยู่มั้ย
   เจ้าดาวเหนือ : ขอบคุณนะ
   ผมไลน์ไปหาพี่วินก่อนที่จะหลับลงอย่างอ่อนเพลียอีกครั้ง

   พวกผมตื่นมาอีกครั้งตอนเกือบเที่ยง นั่นหมายความว่าไม่มีใครได้กินข้าวเช้ากันเลยสักคน พอรู้สึกตัวท้องผมร้องโครกเลยครับ หิวมากกกกกกกจนอยากจะถลาออกไปสั่งกุ้งเผาปูนึ่งส้มตำต่างๆ ให้เต็มโต๊ะ แต่พอเอาเข้าจริงท้องผมมันคงยังไม่พร้อมอ่ะ แค่มีอะไรลงคอไปก็รู้สึกมวนท้องแล้วอ่ะ
เห็นส้มตำทะเลตรงหน้าแต่กินไม่ได้มันทรมานจริงๆ ครับ T_T
   “แดกน้ำข้าวต้มเด็กอ่อนไปก่อน โอ้กอ้ากออกมาอีกจะเสียของ” ต้าร์ว่าพลางแกะกุ้งเผาจิ้มน้ำจิ้มซีฟู๊ดกินอย่างเอร็ดอร่อย “สมน้ำหน้า แดกเหล้าประชดผู้ชายดีนัก”
   “ไอ้พี่ป๊อปนี่ก็เจ้าชู้ไม่เปลี่ยนเลยเนาะ” พี่เอ็มพูดถึงเหตุการณ์เมื่อคืน “ส่วนมึงก็เจ็บไม่รู้จักจำ อีควาย”
   เอาเถอะ จะด่าเป็นหมูหมากาควายผมก็ไม่เถียงอะไรหรอกครับ ไม่ใช่อะไรนะ ไม่มีแรง คิดแค่ว่าหลังจากตักน้ำข้าวต้มกินแล้วอีกสักสองสามชั่วโมงค่อยลองหาอะไรกินอีกที เพราะถ้ามันจะอ้วกคงพุ่งออกมาละ มันแค่มวนๆ อ่ะ แสดงว่าอาการก็น่าจะดีขึ้นตามลำดับ
   พูดถึงพี่ป๊อปก็เห็นเลยครับ กำลังเดินกระหนุงกระหนิงอยู่กับคนเมื่อคืนคนนั้นแหละครับ แต่ดีแล้วล่ะที่พวกเขาพากันเดินเลยไปหาแดกข้าวที่ร้านอื่น
   แหวะ ของเก่า!
   “มึง โทรตามพี่วินมากินด้วยกันสิ” พี่เอ็มสะกิด “เขาอุตส่าห์ดูแลมึงทั้งคืน”
   ผมเห็นด้วยนะ แต่พอโทรหาก็ไม่รับสายผมอ่ะ เปิดไลน์ก็ยังไม่อ่านข้อความเลยครับ
   “สงสัยยังไม่ตื่นมั้ง ช่างเถอะ” ผมสรุปแต่ในใจแอบคิดไปไกล จะช้ำในจากรอยตีนจนกระอักเลือดแล้วก็น็อคไม่ฟื้นอีกแล้วรึเปล่านะ
   หลังจากกินข้าวเสร็จ ผมแยกกลับมานอนที่ห้องพักส่วนพวกมันบอกจะไปหาที่ถ่ายรูปโพสต์ลงไอจีแล้วก็คงเตร็ดเตร่จนถึงเย็น
   เจ้าดาวเหนือ : เป็นห่วงนะ
   ส่งข้อความแล้วผมก็นอนคิด ฉายา ‘เจ้าดาวเหนือ’ นี่ใครเป็นคนเรียกคนแรกนะ...น่าจะพี่กร แล้วพี่วินก็เรียกตามงี้เหรอ?
   เวลาอีกหนึ่งวันของผมหมดไปแล้วกับการนอน เสียดายเวลาดื่มด่ำธรรมชาติ สายลม แสงแดด เสียงคลื่นแล้วก็นั่งโง่ๆ ริมทะเล
รู้งี้ไม่น่าริอ่านแดกเหล้าเทียบชั้นลำยองเลย เฮ้อ
   
   ผมรู้สึกตัวอีกทีตอนพี่เอ็มกับต้าร์กลับมาเคาะหน้าห้อง ยังไม่ทันบิดขี้เกียจท้องก็ร้องโครก หิวมากกกกกกก พอลุกไปเปิดประตูก็แทบจะกระโดดกอดพวกมันที่ซื้อข้าวเกรียบมาเผื่อด้วย
   “พวกกูเคาะจนมือพองแล้วพองอีก เกือบจะไปขอกุญแจสำรองมาเปิดแล้วเนี่ย ใจหายใจคว่ำนึกว่ามึงนอนตายเป็นผีเฝ้าเกาะละ”
   “เอาของกินมา”
   “ไม่อ้วกแล้วเหรอมึง” ต้าร์มองผมยัดข้าวเกรียบใส่ปากทั้งแผ่น
   “ไม่รู้ แต่ช่างอ้วกแม่ง กูจะกิน” ผมไม่ฟังที่พวกมันบ่นละ
   กินเสร็จแล้วสักครึ่งชั่วโมงก็แทบจะลุกขึ้นฟ้อนที่ไม่อ้วกไม่มวนท้องแล้ว
   อาบน้ำเสร็จผมก็กลับมาสดชื่นอีกครั้งประหนึ่งเถาตำลึงแห้งหน้าแล้งแตกยอดอ่อนหลังได้น้ำฝนแรก ดาวเหนือพร้อมจะทอแสงสว่างอีกครั้งแล้วครับ คืนนี้ไม่เมาไม่เลิกเว้ย!
แหะๆ สัญญาว่าจะไม่เมาครับ จะดื่มพอมึนๆ สนุกๆ เนาะ      
   “คืนนี้จะเจอไอ้พี่ป๊อปอีกมั้ยเนี่ย” ต้าร์พูดขณะดูละครทีวีไปพลางแปะแผ่นมาสก์หน้าพลาง
“ถามหาทำไม?” ผมตวัดสายตาใส่มันฉับ “อยากลองบ้างงี้?”
“ไม่ปฏิเสธ” ต้าร์เชิดหน้า “กูชอบสายตี๋ฟรีสถานะแล้วพี่ป๊อปก็หล่อหุ่นดี”
“แสดงว่าที่ผ่านมามึงจ้องจะงาบผัวกูสินะ อีชั่ว” ผมแหว “มาเสม็ดแล้วต้องเสร็จหรือไงฮะ”
“ผัวเก่ามั้ยมึง” พี่เอ็มมองบน “เลิกไปก็ดีแล้วค่ะ เจ้าชู้ขนาดนั้น”
   เจ็บแล้วจำคือคน...แต่เจ็บแล้วยังหวงก้างคือผมเองครับ ไม่รู้สิ คนเคยรักเคยคบกัน ต่อให้เลิกกันแล้วแต่ถ้าจะเห็นเขาไปกับใครคนอื่นมันก็รู้สึกจี๊ดๆ นะ แบบนี้หมายความว่าผมยังโหยหาอาลัยอาวรณ์พี่ป๊อปอยู่ใช่มั้ยอ่ะ เฮ้อ สงสัยผมต้องมีแฟนเป็นตัวเป็นตนนู่นแหละอาการพวกนี้ถึงจะหาย
   “มึงหมดกรรมสิทธิ์ใดๆ ในตัวพี่ป๊อปแล้วเถอะ นู่น พี่วินกับพี่กรนู่น เลือกเอาสักคน” ต้าร์ยักไหล่
   “ใช่ ยึกยักอยู่นั่น” พี่เอ็มเสริมเป็นปี่เป็นขลุ่ย “ไม่งั้นกูจะแย่งพี่กร”
   “อีพี่เอ็ม อีดอก ของกูม้ะ” ผมสวน
   “มึงจะเอาทุกคนเลยใช่มั้ย อีหมาหวงก้าง”
   ฟังแล้วก็สะอึก ผมเป็นอย่างนั้นจริงๆ เหรอครับ...ตอบตัวเองได้เลยว่า จริง!
พี่วินก็เหมือนจะทำดีกับผมนะ พี่กรก็ดี๊ดีจะทิ้งเขาลงยังไง อีกคนหนึ่งเคยทิ้งไปแต่รักไม่เคยจางหาย...ทั้งที่เขาก็เพิ่งจะทำผมเสียศูนย์มาหมาดๆ อีกครั้ง
   คบกับผมทั้งหมดเลยได้มั้ยนะ 555   
   
   สี่ทุ่มครึ่งพวกเรามาถึงที่ผับ ทุกอย่างก็เหมือนเมื่อวานแหละครับ แสงสลัว ไฟวูบวาบ เสียงเพลงกระหึ่ม กลิ่นเหล้า ควันบุหรี่ คนมากมายกำลังสนุกกัน แต่ที่ต่างออกไปคือผมเห็นพี่วินนั่งกระดกเหล้าอยู่ด้านหน้าทางเข้า ท่าทางแบดบอยเหมือนเสือพร้อมออกล่าสุดๆ ผมรู้สึกตึงขึ้นมาทันทีเลยครับ ทำไมต้องมานั่งหล่อโปรยเสน่ห์ ทำไมไม่อ่านไม่ตอบไลน์ผม
   “เมารึยังครับเนี่ย” ต้าร์เสนอหน้าเสนอตัวนั่งลงข้างๆ
   “ยังครับ” พี่วินตอบหลังจากใช้นิ้วมือปาดหยดเมรัยที่เลอะมุมปาก
   อ่า...เท่ห์จัง ริมฝีปากนั่นเซ็กซี่ แต่ผมก็ยังทำเป็นเมินเขาอยู่ดีอ่ะครับ ก็คนมันเคืองนี่
   “มานั่งเหม่อคนเดียว คิดถึงใครอยู่รึเปล่าครับพี่” พี่เอ็มแซว หางตาก็ชำเลืองมาทางผม
   “คงจะคิดถึงคนที่ไม่ได้มาด้วยล่ะมั้ง” ผมพูดเหมือนแซวแต่น้ำเสียงคือหึงหวง
   “ใครครับ?” พี่วินเงยหน้าขึ้นมองผม ดวงตาที่เสยขึ้นนั่นดำขลับแล้วก็ดึงดูดใจชิบ พี่เขาเป็นแวมไพร์รึไงวะเนี่ย ทุกสิ่งทุกอย่างน่าหลงใหลดึงดูดใจไปหมด
   “มายด์ไง” ผมพูดเหมือนเปรยกับตัวเองโดยไม่สบตาพี่วิน พอพี่วินไม่ตอบยิ่งทำให้ผมรู้สึกเหมือนโดนแส้ร้อนเฆี่ยนจนชาขึ้นเป็นริ้วๆ ทั้งตัวเลยครับ คือไม่ปฏิเสธสินะ
   พี่เอ็มกับต้าร์คงดูรูปการณ์ออกจึงรีบปลีกตัวพาผมเข้าไปข้างในผับ ขืนปล่อยให้คุยกันต่อมีหวังผมได้โมโหหึงจนพาลแดกเหล้าเป็นลำยองอีกคืนแน่ๆ
   “มึงจะเลิกแกว่งปากหาตีนสักวันได้ม้ะ” พี่เอ็มหยิกผมที่ต้นแขน
   “แดกซะ จะได้หายบ้า” ต้าร์ยื่นขวดมาให้
   ผมยกขึ้นกระดกพรวดๆ แต่มันไม่ใช่เหล้านี่หว่า
   “อีเชี่ย เอาน้ำส้มมาให้กูแดกทำไม เอาเหล้ามา” ผมหัวเสียอย่างต่อเนื่อง
   “ที่อ้วกไปยังไม่หมดใช่ม้ะ” พี่เอ็มเท้าสะเอวด่าผม “กูไม่รับตีนใครแทนมึงหรอกนะ แล้วก็จะปล่อยมึงให้นอนอยู่ตัวเดียวที่นี่แหละ”
   “คืนนี้แดกแต่น้ำอัดลมกับน้ำเปล่าไปเลยมึง”     
   ผมมองพวกมันชงเหล้ากินตาปริบๆ แต่หลังจากนั้นราวชั่วโมงพวกมันก็ไม่ได้ว่าอะไรที่เห็นผมรินเหล้าผสมน้ำอัดลมอ่ะครับ เข้าใจว่าคงเบื่อจะพูดหรือไม่พวกมันก็คงเมากันแล้วแหละ
   สักพักก็มีผู้ชายคนหนึ่งแทรกเข้ามาในวงของพวกเราครับ ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าท่าทางกะลิ้มกะเหลี่ยฉวยจังหวะหลายครั้งหลายตอนมาคลอเคลียใกล้ๆ ผมคือต้องการอะไร
   พี่เอ็มกับต้าร์พากันบ่ายหน้าหนีไปอีกทางแล้วก็เต้นของพวกมันไป ก็คงรู้แหละว่าใครจะได้ผู้ชาย อิอิ
แต่พวกมันคงไม่ทันสังเกตว่าผมถูกลากออกมาข้างนอกร้าน...
“เฮ้!” ผมสะบัดมือแต่ไม่ว่าจะออกแรงแค่ไหนก็ไม่มีทางหลุดได้เลยครับ ถึงผมจะตกใจไปบ้างแต่จังหวะนั้นก็รู้สึกดีนะที่คนแถวนั้นพากันมอง ฟีลมันได้อ่ะ เหมือนฉากในซีรี่ย์มาก ประมาณว่าผมถูกหึงหวงที่แอบแฟนมาเที่ยวไรงี้อ่ะ 555
ออกจากผับมาได้อึดใจจนมาถึงใกล้ๆ โขดหินซึ่งแสงไม่สว่างนักผมก็ร้อง “ปล่อยเหนือครับพี่วิน”
ใช่ครับ คนที่ลากผมออกมาไม่ใช่คนที่จ้องจะเคลมผมในผับเมื่อตะกี้
“เสน่ห์แรงจังนะเรา” พี่วินพูดแต่ไม่ยอมปล่อยมือผมครับ
“พี่จะทำแบบนี้ทำไมครับ พี่ไม่ได้รักเหนือ พี่มีมายด์อยู่แล้ว” ผมใช้มือข้างที่เหลือชกเข้าที่หน้าอกพี่วิน “แล้วเหนือก็ไม่อยากเป็นแฟนเก็บของใครด้วย”
“ก็บอกแล้วไงว่ามายด์เป็นแค่แฟนเก่า” พี่วินบีบมือผมแรงขึ้นอีก
“เหนือไม่ได้โง่นะพี่” ผมเตะหน้าแข้งพี่วินแต่ก็เหมือนเตะเสาปูนอ่ะ เตะเองเจ็บเอง
“โอเค พี่ยอมรับว่าก่อนนี้พี่เองก็สับสนเรื่องเหนือ พี่เคยคิดจะกลับไปคบกับมายด์ แต่พอเอาเข้าจริงๆ ความรู้สึกมันก็ไม่ใช่แล้วอ่ะครับ” คราวนี้พี่วินรวบสองมือของผมไว้เลย นั่นทำให้ผมสงบลงนิดนึง “แล้วตอนนี้พี่ก็แน่ใจแล้วว่าพี่ชอบใคร”
ผมเกือบเคลิ้มละถ้าไม่นึกถึงสิ่งที่ค้างคาใจมาตลอด
“ไม่เชื่อ! พี่แค่อยากแก้แค้นที่เหนือเคยพูดไม่ดีไว้ ไม่งั้นคืนนั้นพี่ไม่ไล่เหนือออกจากห้องหรอก” ตอนนี้ผมสะบัดหลุดได้อย่างง่ายดาย “แต่เสียใจด้วยนะครับที่เหนือไม่ใช่คนที่จะยอมตกเป็นทาสความรู้สึกของใคร”
พูดออกไปได้เนาะ...ที่ว่าไม่ใช่คนที่จะยอมเป็นทาสความรู้สึกเนี่ย...
“โอเค พี่ขอโทษ” พี่วินฉกมือผมไปได้อีกครั้ง “ตอนแรกที่เจอกันพี่ก็อยากแกล้ง เอ่อ...แก้แค้นเหนือเล่นๆ จริงๆ นั่นแหละ”
“เห็นม้ะ ยอมรับแล้ว พี่นี่แม่งชั่ว” ผมเตะเข้าที่หว่างขาพี่วินแต่ก็ไม่ได้รุนแรงอะไรนัก คือสงบลงมากแล้วอ่ะครับ
“พี่เจ็บนะ เตะตรงอื่นดิ” พี่วินจับผมหมุนตัวให้เอาหลังไปพิงกับอกเขาแทนแล้วสองมือก็ล็อคผมไว้ด้วยการกอด แบบนี้คือเตะไม่ได้ต่อยก็ไม่ได้ นอกจากว่าผมจะเล่นยูโดเป็นอ่ะ
   “ปล่อยเหนือนะ” ผมดิ้นเป็นปลาในข้อง
“ไม่อยากรู้เหรอว่าพอพี่แกล้งเหนือบ่อยๆ พี่กลับมัดตัวเองจนดิ้นไม่หลุดเสียเอง...” พี่วินใช้จมูกถูกับหลังใบหูของผม “โดยเฉพาะตอนที่เห็นเหนือไปกับไอ้กรพี่ยิ่งทรมาน”
“แล้วพี่จะให้เหนือทำยังไง เราไม่ได้เป็นอะไรกัน” ผมพูดอ้อมแอ้ม หน้าก็ร้อนฉ่าเลยตอนนี้ “ขนาดโทรหาไลน์หาพี่ก็ยังไม่รับไม่อ่านเลย”
“มือถือพี่โดนกระทืบพังไปแล้วเมื่อคืนอ่ะครับ”
   พี่วินยกมือข้างที่ใส่นาฬิกาขึ้นในระดับสายตาของผมเพื่อดูเวลา
   00.01
“Happy birthday... เรามาคบกันมั้ย เหนือเป็นแฟนกับพี่นะครับ”
   
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 05-01-2019 23:07:05 โดย กฤช »

ออฟไลน์ กฤช

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 111
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +38/-1
Happy New Year นะครับ  :mc4:
รอบนี้ห่างไปตั้ง 10 วันแน่ะ แหะๆ  :hao7:

หวังว่าตอนที่ 14 จะฟินจนหายคิดถึงกันนะครับ
 :mew1:

ออฟไลน์ k2blove

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1886
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +41/-3
ไม่มีอะไรจะเม้น แค่อิจฉามีคนบอก Happy birthday
 :a14: :a14: :a14:

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด