ll เล่นเพื่อน ll [จบ] 10/2/59
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: ll เล่นเพื่อน ll [จบ] 10/2/59  (อ่าน 742720 ครั้ง)

ออฟไลน์ [Karnsaii]

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 316
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +523/-17
ll เล่นเพื่อน ll [จบ] 10/2/59
« เมื่อ14-10-2014 09:54:05 »

ข้อตกลงในการเข้ามาในเล้าเป็ดนะครับ กรุณาอ่านทุกคนนะครับ

เล้าแห่งนี้เป็นที่ที่คนชื่นชอบนิยาย boy's love หรือชายรักชาย หากใครหลงมาแล้วไม่ชอบ
กรุณากดกากบาทสีแดงมุมด้านขวาบนออกไปด้วยนะครับ


ติดตามกฏเพิ่มเติมที่กระทู้นี้บ่อยๆ เมื่อมีการแก้ไขกฏจะแก้ไขที่กระทู้นี้นะครับ3
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0

ประกาศทั่วไปติดตามอัพเดทกันที่นี่
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.0

ประกาศ กฎที่อื่นมีไว้แหก แต่ห้ามมาแหกที่นี่

1.ห้ามมิให้ละเมิดสิทธิส่วนตัวของคนแต่งและบุคคลในเรื่องทั้งหมด
การสนใจและชื่นชอบนิยายและเรื่องเล่าของคนในเรื่องควรมีขอบเขตที่จะไม่สร้างความเดือดร้อนให้เจ้าของเรื่อง เช่นเดียวกับเป็ดที่ตอนนี้ถูกรังควานตามหาตัวจากคนด้านต่างๆ จนตัดสินใจไม่เล่าเรื่องต่อ.........เนื่องจากบางเรื่องเป็นเรื่องเล่า.....................บางคนไม่ได้เปิดเผยตัวตน  เขาพอใจจะมีความสุขในที่เล็กๆแห่งนี้โดยไม่ได้ตั้งใจให้คนภายนอกได้รับรู้เรื่องราวแล้วนำไปพูดต่อ   เพราะปฎิเสธไม่ได้ว่าสังคมไม่ได้ยอมรับพวกเราสักเท่าไหร่

2.ห้ามมิให้โพสต์ข้อความ รูปภาพ ใช้ลายเซ็นหรือรุปส่วนตัวหรือสื่อใดๆที่ก่อให้เกิดความขัดแย้ง ไม่แสดงความเคารพ, หมิ่นประมาท,
หยาบคาย, เป็นที่รังเกียจ, ไม่เหมาะสม,ติดเรท x,ทำให้กระทู้กลายพันธ์,ไม่เกี่ยวพันกับนิยายที่ลง
หรืออื่นๆที่ขัดต่อกฎหมาย,ห้ามโพสกระทู้ที่จะสร้างประเด็นความขัดแย้ง  ในเรื่อง การเมือง ศาสนา พระมหากษัตริย์ และสถาบันต่าง ๆ  รวมถึงกระทู้ที่จะสร้างความแตกแยก  ชวนวิวาทของสมาชิกภายในเวปบอร์ด
การกระทำเช่นนั้นอาจทำให้คุณแบนทันที และถาวร . หมายเลข IP ของทุกโพสต์จะถูกบันทึกเพื่อใช้เป็นหลักฐาน
ในความเป็นจริงเป็นไปได้ยากมากที่จะให้แต่ละคนมีความคิดเห็นตรงกันทั้งหมด   คนเรามากมายต่างความคิดต่างความเห็น เติบโตมาภายใต้ภาวะแวดล้อมต่างกันการแสดงความคิดเห็นที่แตกต่าง   จึงควรทำเพื่อให้เกิดความเข้าใจกัน แบ่งปันประสบการณ์และมิตรภาพเพื่ออาจเป็นประโยชน์ในการใช้ชีวิต  และไม่ว่าจะอย่างไรก็ควรเคารพในความคิดเห็นที่แตกต่างของบุคคลอื่นช่วยกันสร้างให้บอร์ดนี้มีแต่ความรักนะครับ   

เรื่องบางเรื่องอาจจะเป็นทั้งเรื่องแต่งหรือเรื่องเล่าใดๆก็ขอให้ระลึกเสมอว่า  อ่านเพื่อความบันเทิงและเก็บประสบการณ์ชีวิตที่คุณไม่ต้องไปเจอความเจ็บปวดเล่านั้นเองเพื่อเป็นข้อเตือนใจ สอนใจในการตัดสินใจใช้ชีวิต   จึงไม่ต้องพยายามสืบหาว่าเรื่องจริงหรือเรื่องแต่งส่วนการพูดคุยนั้น   ก็ประมาณอย่าทำให้กระทุ้กลายพันธุ์ห้ามเอาเรื่องส่วนตัวมาปรึกษาพูดคุยกันโดยที่ไม่เกี่ยวพันกับเรื่องในกระทู้นิยาย  ถ้าจะวิจารณ์หรือแสดงความคิดเห็นทุกคนมีสิทธิแต่ขอให้ไปตั้งกระทู้ที่บอร์ดอื่นที่ไม่ใช่ที่นี่นะครับ

3.การนำเรื่อง ข้อความ รูปภาพมาโพส หรือนำข้อความใดๆไปโพสที่อื่นๆ กรุณาพยายามติดต่อเจ้าของเรื่องเท่าที่จะทำได้หรือแจ้งมายังบอร์ดนี้ก่อนนะครับ  เนื่องจากเจ้าของเรื่องบางครั้งไม่ต้องการให้คนที่ไม่ได้ชื่นชอบนิยายชายรักชายเข้ามารับรู้  ลิขสิทธิ์ทั้งหมดเป็นของเจ้าของคนที่ทำขึ้นและเวปแห่งนี้นะครับ

4.ห้ามแจกเบอร์ แลกเมล บอกเมล แลก msn บนบอร์ด โดยเฉพาะการบอกเบอร์ หรือเมลของคนอื่นโดยที่เจ้าของไม่ยินยอมให้ส่งหรือติดต่อกันทางพีเอ็มจะปลอดภัยกว่าแล้วเมื่อมีการติดต่อสื่อสารกันให้พึงระวังถึงความปลอดภัย ความไม่น่าไว้ใจของผุ้คนทุกคนแม้จะมีชื่อเสียงในบอร์ดเป็นเรื่องส่วนตัวของแต่ละคนไป เพื่อลดความขัดแย้งภายในเล้า จึงไม่สนับสนุนให้มีการจีบกันในบอร์ดนะครับ

5.ห้ามจั่วหัวกระทู้ว่าเป็น “เรื่องเล่า” นักเขียนทุกคนอย่าโกหกคนอ่านว่าเป็นเรื่องจริงในกรณีแต่งเติมเพิ่มแม้แต่นิดเดียวให้ชี้แจงว่าเป็นเรื่องแต่งแม้จะแต่งเพิ่มขึ้นแค่ไม่ถึง 10 % ก็ตาม
เพราะแม้จะเป็นเรื่องที่เขียนจากเรื่องจริง เมื่อนำมาพิมพ์เป็นเรื่องผ่านตัวอักษร ย่อมเลี่ยงไม่ได้ที่จะมีการเพิ่มเติมเพื่อให้เกิดสีสันในเนื้อเรื่อง ทางเล้าถือว่านั่นคือการเพิ่มเติมเนื้อเรื่อง จึงไม่อนุญาตให้จั่วหัวกระทู้ว่าเป็น “เรื่องเล่า” แต่สามารถแจ้งว่าเป็น “นิยายที่อ้างอิงมาจากชีวิตจริง” ได้  มีคนมากกมายทะเลาะเสียความรู้สึกเพราะเรื่องนี้มามากแล้ว

6.การพูดคุยโต้ตอบระหว่างคนเขียนและคนอ่านนอกเรื่องนิยาย  ทำได้  แต่อย่าให้มากนัก เช่น คนเขียนโพสนิยายหนึ่งตอน ก็ควรตอบเพียงคอมเม้นต์เดียวก็พอแล้ว  โดยสามารถใช้ปุ่ม Insearch qoute  ได้    ถ้าจะพูดคุยกันมากขึ้นแนะนำให้ไปตั้งกระทู้ใหม่ที่ห้องพูดคุยทั่วไป และลงลิงค์จากนิยายไปยังกระทู้พูดคุยกับแฟนคลับนิยายในรีพลายแรกด้วยนะครับ เพราะการที่คนเขียนและแฟนคลับพูดคุยกันมากทำให้หานิยายที่จะอ่านยาก ไม่เจอ ลำบากกับคนที่ไม่ได้เข้ามาตามอ่านทุกวัน

7. การกดบวกให้เป็ดเหลือง
      7.1 นิยาย 1 ตอน  จะให้ขึ้น Top list แค่ 1 Reply เท่านั้น ถ้าขึ้นเกิน จะลบคะแนนออก เหลือเฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด
      7.2 นิยาย 1 เรื่อง จะให้ขึ้น Top list ไม่เกิน 3 Reply ถ้าเกิน จะลบคะแนนออก ให้เหลือ เฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด ลงมาตามลำดับ
      7.3 Post ในห้องอื่น ๆ ก็จะใช้ หลักการเดียวกันนี้ เช่นกัน ยกเว้น
            - 1 Reply ที่เกินมานั้น โมทั้งหลาย พิจารณาดูแล้วว่า ไม่เป็นการปั่นโหวต และเป็น Reply ที่น่าสนใจและเป็นที่ชื่นชอบจริง ๆ

8.Administrator และ moderator ของ forum นี้ มีสิทธิ์อ่าน, ลบ หรือแก้ไขทุกข้อความ. และ administrator, moderator หรือ webmaster ไม่สามารถรับผิดชอบต่อข้อความที่คุณได้แสดงความคิดเห็น (ยกเว้นว่าพวกเขาจะเป็นผู้โพสต์เอง).

9.คุณยินยอมให้ข้อมูลทุกอย่างของคุณถูกเก็บไว้ในฐานข้อมูล. ซึ่งข้อมูลเหล่านี้จะไม่ถูกเปิดเผยต่อผู้อื่นโดยไม่ได้รับการยินยอมจากคุณ .Webmaster, administrator และ moderator ไม่สามารถรับผิดชอบต่อการถูกเจาะข้อมูล แล้วนำไปสร้างความเดือดร้อนต่างๆ

10.ห้ามลงประกาศลิงค์โปรโมทเวป  โฆษณา หรือโปรโมทในเชิงธุรกิจใดๆ ทุกชนิด ลงได้เฉพาะในห้องซื้อขาย ในเมื่อแนะนำเวปอื่นที่บอร์ดเรา ก็ช่วยแนะนำบอร์ดเราโดยลงลิงค์บอร์ดเรา เวป http://www.thaiboyslove.com  ในบอร์ดที่ท่านแนะนำมาให้เราด้วย  เมื่อจำเป็นต้องแนะนำลิงค์ให้ส่งลิงค์กันทาง personal message หรือพีเอ็มแทนนะครับจะสะดวกกว่า ส่วนในกรณีอยากแนะนำสิ่งดีๆให้เพื่อนๆได้อ่านจริงๆนั้นพยายามลงให้ห้องซื้อขายซะ หรือถ้าม๊อดเดอเรเตอร์จะพิจารณาเป็นกรณีๆไป ถ้ารู้สึกว่าไม่ได้โปรโมทเวป แต่อยากแนะนำสิ่งดีๆให้เพื่อนด้วยใจจริงจะให้กระทู้นั้นคงอยู่ต่อไป

11.บอร์ดนิยายที่โพสจนจบแล้วมีไว้สำหรับนิยายที่โพสในบอร์ด boy's love จนจบแล้วเท่านั้น จึงจะถูกย้ายมาเก็บไว้ที่นี่ หาอ่านนิยายที่จบแล้ว หรือคนเขียนไม่ได้เขียนต่อ แต่โดยนัยแล้วถือว่าพล็อตเรื่องโดยรวมสมควรแก่การจบแล้ว หากนักเขียนท่านใดได้พิมพ์เล่มกับสำนักพิมพ์ ต้องการลบเรือ่งบางส่วนออก โดยเฉพาะไคลแม๊ก หรือตอนจบที่สำคัญ ให้แจ้ง moderator ย้ายนิยายของท่านสู่ห้องนิยายไม่จบ เพื่อที่หากระยะเวลาเกินหกเดือนแล้ว เราจะได้ทำการลบทิ้ง หรือท่านจะลบนิยายดังกล่าวทิ้งเสียก็ได้ เนื่องจากบอร์ดนี้เก็บเฉพาะนิยายที่จบแล้ว

บอร์ดนิยายที่ยังไม่มาต่อจนจบไว้สำหรับ
นิยายที่คนเขียนไม่ได้มาต่อนาน หายไปโดยไม่มีเหตุผลสมควร ไม่ได้แจ้งไว้หรือแจ้งแล้วก็ไม่มาต่อ 3 เดือน จะย้ายมาเก็บในนี้เมื่อครบหกเดือนจะทำการลบทิ้ง ส่วนเรื่องไหนที่จะต่อก็ต่อในนี้จนกว่าจะจบ แล้วถึงจะทำการย้ายไปสู่บอร์ดนิยายจบแล้วต่อไป

12.ห้ามนำเรื่องพิพาทต่างๆมาเคลียร์กันในบอร์ด

13.ผู้โพสนิยาย และเขียนนิยายกรุณาโพสให้จบ ตรวจสอบคำผิดก่อนนำมาลงด้วยครับ

14.ส่วนคนอ่านทุกท่าน เวลาอ่านนิยาย เรื่องที่คนเขียนเขียน  ก็ไม่ต้องไปอินมากนะครับ ให้เก็บเอาสิ่งดีๆ ประสบการณ์ ข้อคิดดีๆไปนะครับ

15. การนำรูปภาพ บทความ ฯลฯ มาลงในเวปบอร์ด  ควรจะให้เครดิตกับ... 
(1) ผู้ที่เป็นต้นตอเจ้าของบทความหรือรูปภาพนั้นๆ
(2) เวปไซต์ต้นตอที่อ้างอิงถึง
....ในกรณีที่เป็นบทความที่ถูกอ้างอิงต่อมาจากเวปไซต์อื่นๆ
- ถ้ามีแหล่งต้นตอของเจ้าของบทความ  ให้โพสชื่อเจ้าของต้นตอของบทความหรือรูปภาพนั้นๆ  พร้อมทั้งเวปไซต์ที่อ้างอิง 
  (กรณีนี้จะโพสอ้างอิงชื่อผู้โพสหรือเวปไซต์ที่เรานำมาหรือไม่ก็ได้ แต่ควรมั่นใจว่าชื่อต้นตอของที่มาถูกต้อง)
- ถ้าไม่สามารถหาชื่อต้นตอของรูปภาพหรือเวปไซต์ที่นำมาได้ ควรอ้างอิงชื่อผู้โพสและเวปไซต์จากแหล่งที่เรานำมาเสมอ
- ควรขออนุญาติเจ้าของภาพหรือเจ้าของบทความก่อนนำมาโพสค่ะ(ถ้าเป็นไปได้) ยกเว้นพวกเวปไซต์สาธารณะ เช่น  หนังสือพิมพ์ออนไลน์ ฯลฯ ที่เปิดให้คนทั่วไปได้อ่านเป็นสาธารณะ ก็นำมาโพสได้ แต่ให้อ้างอิงเจ้าของชื่อและแหล่งที่มาค่ะ
- ไม่ควรดัดแปลงหรือแก้ไขเครดิตที่ติดมากับรูปหรือบทความก่อนนำมาโพส
- ถ้าเป็น FW mail  ก็บอกไปเลยว่าเอามาจาก FW mail

16.นิยายเรื่องไหนที่คิดว่าเมื่อมีการรวมเล่มขายแล้วจะลบเนื้อเรื่องไม่ว่าบางส่วนหรือทั้งหมดออก กรุณาอย่าเอามาลงที่นี่ หรือสำหรับผู้ที่ขอนิยายจากนักเขียนอื่นมาลง ต้องมั่นใจว่าเรื่องนั้นจะไม่มีการลบเนื้อเรื่องไม่ว่าบางส่วนหรือทั้งหมดออกเมื่อมีการรวมเล่มขาย อนึ่ง เล้าไม่ได้ห้ามให้มีการรวมเล่มแต่อย่างใด สามารถรวมเล่มขายกันได้ แต่อยากให้เคารพกฎของเล้าด้วย เล้าเปิดโอกาสให้ทุกคน จะทำมาหากิน หรืออะไรก็ตามแต่ขอความร่วมมือด้วย เผื่อที่ทุกคนจะได้อยู่อย่างมีความสุข

17.ห้ามแจ้งที่หัวกระทู้เกี่ยวกับการจองหรือจัดพิมพ์หนังสือ แต่อนุโลมให้ขึ้นหัวกระทู้ว่า “แจ้งข่าวหน้า...” และลงลิงค์ที่ได้ตั้งเอาไว้ในแล้วในห้องซื้อขายลงในกระทู้นิยายแทน  ถ้านักเขียนต้องการประชาสัมพันธ์เกี่ยวกับการจอง หรือจัดพิมพ์หนังสือของตนเองผ่านกระทู้นิยายของตนเอง  นิยายเรื่องดังกล่าวจะต้องลงเนื้อหาจนจบก่อน (ไม่รวมตอนพิเศษ) จึงจะทำการประชาสัมพันธ์ในกระทู้นิยายได้ (ศึกษากฏการซื้อขายของเล้่าก่อน ด้วยนะคะ)

เอาข้อสำคัญก่อนนะครับเด่วอื่นๆจะทำมาเพิ่มครับเอิ้กๆหุหุ
admin
thaiboyslove.com.......................................                                                           

วันที่ 3 ธ.ค. 2551วันที่ 16 ก.ย. 2554 ได้เพิ่มกฏ ข้อที่ 7
วันที่ 21 ต.ค.2556 ได้ปรับปรุงกฏทั้งหมดเพื่อให้แก้ไข และติดตามได้ง่าย

เวปไซต์แห่งนี้เป็นเวปไซต์ส่วนบุคคลที่ได้รับความคุ้มครองจากกฏหมายภายในและระหว่างประเทศ การเข้าถึงข้อมูลใดๆบนเวปไซต์แห่งนี้โดยไม่ได้รับความยินยอมจากผู้ให้บริการ ถือว่าเป็นความผิดร้ายแรง

ข้อความใดๆก็ตามบนเวปไซต์แห่งนี้ เกิดจาการเขียนโดยสมาชิก และตีพิมพ์แบบอัตโนมัติ ผู้ดูแลเวปไซต์แห่งนี้ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย และไม่รับผิดชอบต่อข้อความใดๆ  โปรดใช้วิจารณญาณของท่านที่เข้าชม และ/หรือ ท่านผู้ปกครองในการให้ลูกหลานเข้าชม

---------------------------------------------------

                                                            ผลงานในเล้าเป็ดเรื่องอื่นๆ
                                                    นิยาย
                                                   1. ● รักข้างเดียว ● [ One-side love] [Complete]
                                                   2. ll เล่นเพื่อน ll [Complete]
                                                   3. หลงกาว(น์) [Complete] 
                                                   4. ❤ค่ายสร้างรัก❤ [Complete]
                                                   5. พราน ‘ล่อ’ เนื้อ [Complete]
                                                   6. ▲▼Return To Love ▲▼ [Complete]
                                                   7. ✪ You're my sky : #จุดหมายคือท้องฟ้า ✪ [Complete]
                                                   8. ☘ ป่าห่มรัก ☘ [Complete]
 
                                                   เรื่องสั้น                                                                                                     
                                                   1.  เรื่องสั้น .... - [ แสนชัง ] - [Complete]
                                                   2. [เพราะอกหัก...รักจึงบังเกิด] [Complete]
                                                   3.   ҉    วันวานยังหวานอยู่    ҉   [Pause]

---------------------------------------------------


สารบัญ

*** ขอบคุณคุณ Melon สำหรับการทำสารบัญจ้า ***


"เล่นเพื่อน" ตีพิมพ์กับ สนพ.เอเวอร์วายนะคะ

หนังสือสามารถหาซื้อได้ที่ร้านหนังสือทั่วไป SE-ED , B2S , ร้านนายอินทร์ หรือสั่งซื้อได้ที่เว็บไซค์

*********

ติดตามพูดคุยกันได้ที่นี่นะคะ

Fanpage :Karnsaii

Twitter: Karnsaii_Novel

*********

Share This Topic To FaceBook
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 26-06-2020 12:22:55 โดย [Karnsaii] »

ออฟไลน์ [Karnsaii]

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 316
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +523/-17
   ยกที่ 1  : เจ็บจี๊ดๆ






      “ เฮ้ยว่าไง”


     “ เออ”



      คนที่ทักผมมันกำลังยกมือทักทายโบกไม้โบกมืออยู่ฝั่งตรงข้ามถนนมันคือ “ ไอ้จ๊อบ” ครับ เพื่อนสนิทผมเอง ผมจึงก็พยักหน้ารับแต่แล้วรอยยิ้มกว้างของผมก็ต้องมีอันได้หุบเพราะมือหนาของมันกำลังกุมมือสาวน้อยร่างบอบบางข้างๆ เธอคนนั้นหันมายิ้มกว้างพร้อมกับโบกมือทักหยอยๆให้ผมเช่นกัน


      ...เหมือนหายใจไม่ออกเลยหว่ะ เจ็บที่หัวใจแปล๊บๆ...


      อย่างที่ทุกคนเข้าใจแหละครับ เหอะ ผมคิดกับมันเกินเพื่อน เรียกได้ว่าแอบรักมันมาข้างเดียวตลอดสี่ปี จริงๆแล้วผมกับมันสนิทกันมาตั้งแต่ม.หนึ่ง แต่ผมเพิ่งมารู้ใจตัวเองว่าชอบผู้ชายครั้งแรกก็ตอนที่อยู่ม.สามซึ่งไอ้ผู้ชายคนแรกและคนเดียวที่ผมคิดเกินเลยก็มีแต่มันคนเดียวนี่แหละ เฮ้ย เข้าตำราแอบรักเพื่อนสนิทของตัวเอง


      “ ไปไหนวะ” มันถามแต่มือนี่ลูบหน้าลูบตา “ลูกตาล” แฟนสาวแค่อาทิตย์เดียว มันเพิ่งเริ่มคบกันได้อาทิตย์เดียวตอนเปิดเทอม


      “ เรียน”

     ผมบุ้ยปากไปที่ตึกคณะวิทยาศาสตร์ จริงๆแล้วผมไม่ได้เรียนคณะนี้หรอกครับ  คณะผมอยู่อีกโยชน์จากแถวนี้เลยคณะหมอยาครับแต่บังเอิญว่าปีหนึ่งมันตอนเรียนวิทยาศาสตร์พื้นฐานเหมือนกันเลยต้องถ่อมาเรียนถึงที่นี่ ส่วนไอ้หน้าหล่อที่ประหารหัวใจผมให้เจ็บช้ำมาตลอดสีปีนี่เรียนวิศวะครับ หล่อ รวย เริศ สมกับคณะมันนั่นแหละ



       “ มึงอ่ะ”

       “ พาลูกตาลไปกินข้าว”

       “ อ๋อ” ผมคงเผลอสตั้นไปหลายวิมั้งมันเลยเอื้อมมือมาจะตบบ่าผม แต่ผมดันเอี้ยวตัวหลบมันจึงยิ้มให้อย่างเห็นใจแกมสมเพชมั้ง อันหลังนี่เดาเอานะ


       “ มึงโอเคป่ะ” น้ำเสียงมันดูห่วงใยนะแต่ขอโทษไม่สมกับความผิดที่ทำให้ผมต้องเสียน้ำตามาตลอดปิดเทอมหรอก กูไม่ให้อภัยโทษฐานที่มึงลวงหัวใจกู ...น้ำเน่าได้อีก...


      “ เรื่องของกู”
      ผมกวนตีนมันกลับพร้อมกับรีบสาวเท้าหนีก่อนที่มันจะเล็งฝ่ามือใส่กระบาล ผมหัวเราะให้มันก่อนจะเดินตามกลุ่มเพื่อนที่ล่วงหน้าไปในอาคารเรียนก่อนแล้วแต่จู่ๆท่อนแขนแข็งแรงของไอ้จ๊อบก็พาดอยู่ที่บ่าผมก่อนที่มันจะกระซิบเสียงแผ่วเบาๆ



    “ กูห่วงมึงนะ”


       ผมหันไปสบสายตากับมันตรงๆ แววตาคู่นี้แหละที่ผมหลงละเมอมานานแต่พอมองเข้าไปก็เห็นแต่ความห่วงหาอาทรในฐานะของเพื่อนจริงๆ แค่เพื่อนจริงๆ ไม่มีกระแสของความรู้สึกอย่างอื่นเลย


       ...เจ็บอีกแล้วหว่ะ...


       “ พอๆอย่าดราม่า” ผมแกล้งสะบัดตัวหนีจากมันแต่ไอ้นี่มันแข็งแรงครับกระตุกทีเดียวผมก็เซแล้วทั้งๆที่รูปร่างผมไม่ต่างจากมันมากนัก เตี้ยกว่ามันแค่สองเซนเอง


       “ อ่ะ” มันยัดอะไรไม่รู้ใส่มือผม

       “ อะไรวะ”

      “ ยาแก้เศร้า”

      “ อะไรของมึง”



      พูดจบมันก็รีบวิ่งไปหาแฟนสาวหน้าสวยซึ่งรอท่าอยู่หน้าเซเว่นก่อนจะจูงมือกระหนุงกระหนิงหายลับไป ผมถอนหายใจก่อนจะก้มมองซองยาอะไรสักอย่างในมือซองยาสีขาวกึ่งน้ำเงินครึ่งล่าง มีรูปผู้หญิงอยู่ซ้ายมือพร้อมกับตัวอักษรฉวัดเฉวียนตัวโตๆที่เขียนว่า “ทัมใจ”



      ...แม่ง โดนจังๆเลยกู...



        “ ทำใจสักทีสิวะกู”



         ผมถอนหายใจอีกรอบก่อนจะยิ้มปลงๆให้กับซองยาและเจ้าของที่ให้มา ‘ทำใจเถอะ’ นั่นเป็นสิ่งที่ผมย้ำกับตัวเองมาตลอดช่วงปิดเทอมที่ผ่านมา ผมกำซองยาแน่นด้วยใจที่หวิวๆเพราะมันกำลังเสียวแปลบๆคล้ายกับมีใครมาทุบตรงหัวใจ อย่างที่บอกผมแอบรักมันมาตลอดสี่ปี ใช้ความเป็นเพื่อนเฝ้ารักเฝ้าติดตามมันมาตลอดจนวันหนึ่งคงเป็นความรู้สึกที่สุกงอมมันถึงได้ประทุออกมา  วันที่จบการศึกษาตอนม.หกผมรวบรวมความกล้าและกำลังใจเต็มเปี่ยมเพื่อไปสารภาพรักมันครับ แต่ผลที่ได้หน่ะเหรอ




      “ กูชอบมึงหว่ะ”

       “ เต้ยอย่าล้อกูเล่น”

       “ กูพูดจริง...” ผมทำหน้าจริงจัง “...กูชอบมึงหว่ะชอบมานานแล้ว ชอบตั้งแต่ม.สาม กูก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าทำไมถึงรู้สึกแบบนี้กับมึง แค่มึงคนเดียว กูก็คิดนะโว้ยว่าจะเก็บเรื่องนี้ไว้กับตัวเองตลอดไปแต่สุดท้ายก็ทนไม่ไหวหว่ะ กูต้องบอกอะไรมึงสักอย่างไม่งั้นมันคงค้างคาแบบนี้ตลอดไป” มันทำหน้าอึ้งไปพักนึงแต่ก็นานพอดูดีว่ามันไม่ตกใจจนแขกกระตุกฟาดปากผม  คงไม่คิดจริงๆว่าผมจะรู้สึกแบบนี้กับมัน มันยิ้มเครียดๆก่อนจะเงยขึ้นมองท้องฟ้า


       “ กูไม่รู้มาก่อน..” มันถอนใจ “...ไม่รู้จริงๆหว่ะ ว่ามึงรู้สึกแบบนี้ แต่กูเป็นผู้ชายและกูไม่เคยชอบผู้ชาย” ประโยคหลังมันพยายามพูดให้เบาเพื่อไม่กระทบใจผม แต่ไม่ทันละบังเอิญมันพูดจบปุ๊บผมก็เจ็บปั๊บ

       “ ขอบคุณนะโว้ยที่รู้สึกดีๆกับกู” มันลูบบ่าผมเบาๆ “...แต่กูไม่ได้เป็นเกย์และคงไม่มีทางชอบผู้ชาย”




   
        ผมน่าจะรู้นานแล้วว่ามันไม่มีทางคิดแบบนั้น แต่มันก็ยังถนอมน้ำใจผมไม่ด่าให้ก็บุญเท่าไหร่แล้วตอนนั้นผมจำไม่ได้ว่าวันนั้นเราแยกย้ายกันกลับเมื่อไหร่หรือยังไง มารู้ตัวอีกทีผมก็นั่งร้องไห้ซบตักแม่แล้ว วันเดียวกันนั่นแหละที่แม่ผมรู้ว่าผมชอบผู้ชายท่านไม่ว่าอะไรเพียงแค่กอดผมไว้แล้วปลอบประโลมด้วยไหล่ที่บอบบาง  ผมร้องไห้ให้มันอย่างหนักวันนึงเต็มๆหลังจากนั้นผมก็ตั้งสติแล้วบอกกับตัวเองว่าอย่างน้อยผมก็ได้บอกออกไปถึงผลลัพธ์ที่ได้จะเจ็บขนาดนี้
   
       หลังจากนั้นผมก็เลือกเรียนเภสัชฯที่นี่ตอนแรกที่มันรู้ก็ตกใจเหมือนกันเพราะผมกับมันเราสัญญาว่าจะเรียนวิศวะด้วยกันเพราะเราทั้งคู่ต่างไปติวเข้มเพื่อสอบเข้าคณะนี้  แต่สุดท้ายผมก็หันหลังให้กับสิ่งที่ผมทุ่มเทมาตลอดปีเพียงแค่ว่าจะได้อยู่ใกล้ๆมันทั้งๆที่ผมไม่มีหัวด้านนี้ด้วยซ้ำ พอทุกอย่างออกมาเป็นแบบนี้ผมจึงเลือกในสิ่งที่อยากเรียนและต้องการห่างจากมันเพื่อทำใจให้ได้ แต่สุดท้ายเราก็ติดที่เดียวกัน จากวันที่ผมสารภาพรักกับมันผ่านไปเป็นอาทิตย์มันก็ติดต่อผมมาและทำตัวปกติเหมือนเดิมราวกับเราไม่เคยพูดกันเรื่องนั้น  ในเมื่อมันยังคงวางผมไว้ในฐานะของเพื่อนสนิทซ้ำยังปฎิบัติกับผมเหมือนเดิมไม่มีแม้แต่กระแสแห่งความรังเกียจ ผมจึงต้องทำตัวและทำใจปฎิบัติแบบที่เราเคยเป็นกันมา



       ...เอาน่าสักวันผมต้องตัดใจได้...

       ...แต่ในเมื่อยังทำไม่ได้ตอนนี้ก็ขอเก็บความรู้สึกดีๆเอาไว้แบบนี้ก่อนละกัน...







         “ น่ารักดีหว่ะ”



         ผมพยักหน้าเห็นด้วยกับคำพูดของ “ ไอ้แท็ค” เพื่อนสนิทในคณะซึ่งเพิ่งมาสนิทกันตอนรับน้อง ไอ้นี่มันถือว่าเป็นหน้าเป็นตาของกลุ่มด้วยคุณสมบัติสูง หล่อ ดูดีชนิดที่ใครเห็นต้องเหลียวหลังเสียอย่างเดียวคือมันประกาศตัวชัดเจนว่าชอบผู้ชายโดยเฉพาะผู้ชายอย่าง ‘ว่าน’ คนที่กำลังอยู่ในหัวข้อสนทนาที่เป็นผู้ชายหน้าหวานร่างเล็ก ตัวขาว ปากแดง รูปหน้าจิ้มลิ้มราวกับเกิดมาผิดเพศเพราะไม่มีส่วนใดคล้ายกับบุรุษเพศเลยสักนิด
   


         เห็นแล้วอดอิจฉาไม่ได้เพราะมันเป็นลักษณะที่ผมอยากเป็นเหลือเกินให้ตายเถอะ คิดแล้วถอนใจเซ็งๆก้มมองสภาพตัวเองไอ้ผมนี่ตรงกันข้ามกับว่านที่ไอ้แท็คมันยิ้มถูกใจจริงๆ ตัวก็สูงถึงจะสูงโปร่งไม่หนามาก แต่ก็สูงตั้ง 180  หน้าก็เฉยๆธรรมดาเหมือนผู้ชายตัวไป แต่ดีหน่อยเพราะเป็นคนขาว โดยรวมเลยเหมือนผู้ชายน่าตาพอไปวัดไปวา มีคนแวะเวียนมาขายจนมจีบบ้างประปรายพอให้กระชุ่มกระชวยแต่ไม่ใช่สเป็คเกย์น้อยๆน่าทะนุถนอมเลยจริงๆ เฮ้ยยย



        “ หน้าจะย่นติดกับปากล่ะ”

        พูดไม่ยังแหย่หลอดน้ำดื่มเฉียดปากที่แบะน้อยๆของผม


        “ เหี้ย เล่นสกปรก”

        “ ฮ่าๆๆๆ”

        “ ไอ้นี่ ยิ่งห้ามเหมือนยิ่งยุ” ผมโบกมือไปมาป้องกันไม่ให้น้ำจากปลายหลอดดูดที่ไอ้แท็คกำลังเป่ากระเด็นโดนตัว ผมขยับตัวหนีไอ้เวรนี่ก็ขยับตามแกล้งกันไปมาไม่รู้เลยว่าใต้อาคารเรียนที่เต็มไปด้วยม้านั่งซึ่งมีคนจับจ้องเต็มไปหมดกำลังจ้องมองอย่างสนใจ เหอะ ผู้ชายตัวโตสองคนกำลังหยอกล้อกันคงเป็นภาพที่ไม่น่าพิศมัยมั้ง


        “ คิกคิก”

        “....”



        ผมยืนเอ๋อมองไปยังกลุ่มของว่านซึ่งพร้อมใจกันหันมามองพวกผมสองคนก็จะปิดปากหัวเราะคิกคักเท่านั้นไม่พอยังยิ้มกริ่มถูกใจราวกับเพิ่งพบเจอสิ่งมหัศจรรย์ ไอ้ผมก็สะดุ้งโหย่งสิครับแต่ไอ้แท็คนี่สิพอเห็นว่านยิ้มจนแก้มแดงถึงกับสติสะตังแทบจะหลุดจากร่าง  จังหวะมันเพ้อที่แหละที่ผมคอยโอกาสมานานโบกหัวมันไปเต็มแรงแล้วพอมันรู้ตัวก็หันมาวิ่งไล่เตะผมจนเรียกเสียงหัวเราะจากคนแถวนั้น


       “ แฮกๆ”

       “ เหนื่อยฉิบหาย”

       “ มึงจะวิ่งไปไหนเต้ย”



       ผมเบรกตัวโกร่งเมื่อเจอร่างสูงใหญ่ของไอ้จ็อบที่โผล่มาจากไหนไม่รู้ แถมโผล่พรวดมาตัดหน้ากระชั้นชิดอีกดีนะเบรกทันไม่งั้นงานนี้ได้มีฉากที่ผมกระแทกมันอย่างจังจนอาจเผลอล้มแล้วอะไรสักอย่างคงจะได้สัมผัสกัน เหอะๆ พอๆละครมากไปแล้วผมส่ายหัวไปมา


       “ เหี้ย กูตกใจหมด”

       “ เหี้ยอะไรหล่อขนาดนี้” มันชมตัวเองแล้วยืดตัวขึ้นทำให้รู้ว่าแม่งสูงกว่ากูอีก ผมเบ้หน้าใส่มัน

       “ ชิ หล่อตายละมึง”


       “ ก็ทำเอาคนแถวนี้เพ้อมาตั้งนานสองนานละวะ” มันแซวๆไอ้ผมจึงเท้าเอวมองหน้าแบบจะเอาไง คราวนี้มันจึงยกมือขึ้นอย่างยอมแพ้ หลังจากเมื่อหลายเดือนก่อนที่ผมสารภาพรักกับมันก็อย่างที่เห็นแรกๆมันคอยระมัดระวังที่จะพูดจาสนิทสนิทและทำตัวใกล้ชิดเพื่อให้ผมสบายใจ และมันคงเห็นว่าผมก็ปฎิบัติกับมันเหมือนเดิมไอ้นิสัยขี้หยอกขี้แซวของมันเลยกลับมาอีกครั้ง จริงๆมันเป็นแบบนี้ก็ดีเหมือนกันเพราะมันไม่ทำให้ผมกระอักกระอ่วนใจเวลาที่จะคุยกับมันตามลำพัง เพราะบรรยากาศระหว่างเรามันเหมือนกับเมื่อก่อนเหมือนตอนที่มันยังไม่รู้ความรู้สึกของผม


       ผมชอบนิสัยแบบนี้ของมันนะถึงมันจะเจ้าชู้ตัวพ่อ แต่มันแยกแยะออกระหว่างแฟนกับคู่นอนเพราะมันไม่เคยมีปัญหาเรื่องผู้หญิงในสต๊อกมาหึงหวงแสดงความไม่พอใจเลยสักคน และที่สำคัญมันเป็นที่ชัดเจนกับความรู้สึกของตัวเองชอบก็บอกว่าชอบ  ไม่ชอบก็ปฎิเสธ เหอะคงเหมือนที่มันปฎิเสธผมนั่นแหละ...คิดแล้วเศร้า...



      ...แต่ช่างแม่ง เดี๋ยวถ้าวันไหนแม่งรู้ว่ารักกูขึ้นมาจะเล่นตัวซะเข็ด กูฝันอยู่เหรอ ฮา...



       “ ว่าแต่มึงวิ่งทำไมเนี่ย”


       “ วิ่งให้หมาถาม” มันทำหน้าเอือมลืมบอกไปอย่างว่าผมนี่ก็กวนตีนใช่ที ทั้งๆที่ในใจผมรักมันจะตายแต่บางทีมันก็อดไม่ได้ทีจะกวนตีนอย่างว่าแหล่ะผมกับมันคล้ายๆกันคือนิสัยที่พูดดีๆไม่ค่อยเป็นชอบแง่งๆใส่กัน


       “ เก่งนี่หว่า...” ผมหรี่ตามองมันที่ยิ้มกวนๆ “...คุยกับหมารู้เรื่องแบบนี้สงสัย หมาเหมือนกัน”




       ...ผลั๊ก...



      ผมทุบอกมันไปเต็มๆทีนึงทำเอามันทำหน้าแหยแต่ยังยิ้มกริ่มกวนส่วนล่างเหมือนเดิม เหอะ ต่อให้กูยังรักมึงอยู่แต่กวนตีนแบบนี้ก็ไม่มีละเว้นนะครับ

      “ แล้วมึงถ่อมาทำอะไรที่คณะกู”


      “ นึกว่าจะไม่ถามซะแล้ว” ผมจิ๊ปากเตรียมยกเท้าใส่มัน

      “ ซักทีมั้ยไอ้จ็อบ”

       “ เออๆ...” มันทำหน้าจริงจัง “...จะมาชวนไปกินของดีเย็นนี้แถวสวนหลวง” หน้าตาตอนที่บอกว่าของดีนี่เต็มไปด้วยประกายวิบวับเชียวนะ


       “ ไม่ไปอ่ะ”

       “ มัยวะ” มันทำหน้าเสียดายแทนก่อนจะสะกิดบ่ายิกๆ “...ถ้ามึงไปกูเลี้ยง” ผมส่ายหน้าไปมาจะให้ตอบรับไปกับมันยังไงไหวก็แถวสวนหลวงนั่นมีร้านที่เลื่องชื่อลือชาพวกเหล้าเบียร์ทั้งนั้น ผมไม่ได้กระแดะหรือรังเกียจอะไรหรอกเพราะก็เป็นนักดื่มพอตัว  แต่ที่กลัวคือพอเหล้าเข้าปากแล้วผมจะเผลอแสดงอาการประหลาดๆ ที่สำคัญผมอยู่หอในถึงแม้หอชายจะไม่จำกัดเวลาเข้าหอแต่ด้วยความที่เป็นเด็กดีของคุณนายแม่บวกกับขี้เกียจเป็นทุนเดิมผมจึงเลือกปฎิเสธ


       “ ถ้ามึงกลัวดึกคืนนี้ไปนอนคอนโดกู” คอนโดที่ว่านี่เป็นคอนโดหรูแถวพญาไทซึ่งพ่อแม่มันซื้อไว้ให้ตอนที่ตัดสินใจมันเรียน กรุงเทพฯตอนแรกผมก็ตกลงกับมันว่าจะอยู่ด้วยกัน แต่พออะไรๆมันเปิดเผยก็เป็นผมเองที่ตัดสินใจถอยห่างมาอยู่หอในดีกว่าเพราะอย่างที่บอกผมต้องระวังหัวใจของตัวเองมากๆ เพราะจนถึงวันนี้มันก็ยังไม่รักดีเหมือนเดิม


       “ เออๆ”

        พอเห็นว่าชวนให้ตายยังไงผมคงไม่ตอบรับผมสักทีมันเลยเลิกที่จะเซ้าซี้ ก่อนจะยื่นถุงที่เต็มไปด้วยยาคูลย์สี่ห้าขวดในมือซึ่งผมไม่ได้สังเกตเลยว่ามันอยู่ในมือของไอ้จ็อบตั้งนานสองนาน


       “ อ่ะ กูรู้ว่าชวนยังไงมึงก็ไม่ไป...” มันยิ้มๆพร้อมกับชูถุงยาคูลย์ซึ่งคงซื้อจากพนักงานสาวยาคูลย์ซึ่งมีจักรยานเป็นพาหนะคู่กายเจ้าประจำที่ปั่นไปมารอบมหาวิทยาลัย  “ เอาไปๆแต่อย่าแดกเยอะนัก ข้าวเปล่ากินซะบ้าง มึงยิ่งเป็นโรคกระเพาะอยู่เดี๋ยวคุณนายสารภีรู้เข้ามึงโดนแน่” เอ่อ คุณนายสารภีคือแม่ผมเองครับ



        “ ขอบใจ”


      ...เหี้ยแล้ว...ผมรีบกุมหน้าอกตัวเองไม่ใช่อะไรกลัวว่ามันจะเต้นดังเกินไปจนคนตรงหน้าได้ยิน ผมทำท่าประหลาดจนมันเลิกคิ้วมองงงๆก่อนจะยิ้มให้แต่เหมือนเดิมรอยยิ้มนั้นไม่เจือกระแสอื่นใดนอกจากความห่วงใยตามประสาเพื่อน แต่แค่นั้นใจเจ้ากรรมก็สั่นไหวไปหมดแค่มันทำอะไรเล็กๆน้อยๆก็พร้อมจะเต้นระรั่วราวกับจะหลุดจากอก ใจง่ายฉิบหายผมนึกชังหัวใจตัวเอง ทั้งๆที่สิ่งที่มันทำให้เป็นเรื่องปกติตั้งแต่มัธยมแล้วเพราะผมเป็นคนไม่ชอบกินข้าวแต่ถ้าเป็นยาคูลย์นี่สู้ตายกินได้ทั้งวันไม่รู้เบื่อ  เพราะติดขนาดหนักมันเลยรู้ว่าผมชอบกินทุกเช้าก่อนเข้าเรียนมันเลยซื้อติดมือมาฝากผมประจำ


       แต่หลังๆนี่แหละตั้งแต่อ่านหนังสือเพื่อสอบแอดแล้วพอติดช่วงปีหนึ่งเป็นอะไรที่วุ่นวายมาก เลยทำให้ไม่ค่อยได้กินข้าวเช้าจนเป็นโรคกระเพาะ มันอีกแหละที่รู้เรื่องคนแรกพร้อมกับเขี่ยวเข็ญให้ผมกินข้าวให้เป็นเวลา คิดแล้วก็ยิ้มกว้างทั้งๆที่รู้ว่ามันทำไปเพราะเป็นเรื่องปกติไม่มีอะไรเกินเลย แค่เศษความห่วงใยแต่เล่นเอากูใจสั่นฉิบหาย มันก็อย่างเนี้ยชอบใจดีกับเขาไปทั่วห่วงไปซะทุกคน ซ้ำยังมีมนุษย์สัมพันธ์ดีเยี่ยมตีคู่ไปกับหนังหน้าแล้วบอกเลยว่า...กูกรี๊ดลืมตาย ฮา...


       “ กูไปนะ”

       “ เออ” ผมแกล้งทำหน้ารำคาญมันก่อนจะหันหลังแล้วเดินกลับขึ้นตึกไม่อยากให้มันเห็นหรอกว่าตอนที่หันหลังกลับนี้ผมกลั้นยิ้มจนปวดแก้มขนาดไหน เชี่ยเอ้ยหมดกันอุตส่าห์ห้ามใจตัวเองมาตลอดหลายเดือน

       “ กินให้อร่อยนะ”



      “ เฮือก..” ไม่ให้ตกใจยังไงไหวเล่นมากระซิบข้างหูแบบนี้ “...กินข้าวและดูแลตัวเองบ้างเต้ย มึงก็รู้ใช่มั้ยว่ากูห่วง”

      “ อืม”


      “ กูยังเป็นเพื่อนรักของมึงนะ”



         พูดจบมันก็โบกมือลาพร้อมกับรอยยิ้มสว่างเจิดจ้าราวกับเทพบุตร เหอะ ถ้าติดปีกนี่คงได้บินกลับสวรรค์ พระเอกเหลือเกิน เฮ้ยยย


       ...เอาวะ อย่างน้อยก็เป็นเพื่อนรัก...

       ...เป็นคนรักสักวันก็‘ต้องเลิก’ เป็นเพื่อนนี่แหละต่อให้ทะเลาะจะตายยังไงก็ ‘ไม่เลิกกัน’ ...






     .
     .
     .
     .



      ‘ แต่ยังไงก็ยังอยากเป็นมากกว่าเพื่อนหว่ะ’ ยังไม่เข็ดอีกหัวใจกูเนี่ย







***คืนนี้อัพรักข้างเดียวนะจ๊ะ :bye2: :bye2:
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 15-10-2014 10:27:36 โดย [Karnsaii] »

ออฟไลน์ เมื่อนั้นฝันว่า

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 323
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
น่าสนจายยย อย่ามาม่าเยอะน้า  :katai5: :katai5:

ออฟไลน์ BlueCherries

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4061
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +159/-17
หัวใจเจ็บจี๊ดแต่ก็ยังฝืนรัก

แอบเศร้าเล็กๆอ่ะค่ะ ว่าแต่ใครจะเป็นพระเอกหนอ?? จะใช่จ๊อบไหม?

ออฟไลน์ [N]€ẃÿ{k}uñĢ

  • ~ῲเจ้าแม่Dramaῴ~
  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5186
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +740/-5
 :เฮ้อ: เข้าใจฟีลเลยรออ่านต่อนะจ๊ะ น่าติดตามดี ^^

ออฟไลน์ lovenara

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 29
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +7/-0
เจ็บหน่วงๆอ่ะ  ก็มันรักไปแล้วนี่น่าทำยังงัยก็ตัดใจไม่ได้หรอก :mew2:

ออฟไลน์ Roman chibi

  • Death is not the end. Death can never be the end. Death is the road. Life is the traveller. The soul is the guide.
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1224
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +58/-3
รอตอนต่อไปอยู่น้า สนุกๆ   o13

ออฟไลน์ mapreaw

  • เคยคิดว่า "รักแท้มีอยู่จริง"
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 615
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +24/-1
อารมณ์นี้ใช่เลย หน่วงกำลังดี :mew2:

ออฟไลน์ yisren.

  • #คนที่ฉันไม่เคยลืม
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 830
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +47/-4
อ่านแล้วอินไปตามเต้ย รู้สึกจี๊ดๆ เหมือนเต้ยเลย  :hao5:

ออฟไลน์ Viewonohm

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 844
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +21/-5

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ kosmos

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 237
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +10/-0
จี๊ดจริงๆ บอกว่าเป็นเพื่อน แต่สิ่งที่ทำกับเราทำให้คิดไปเองว่าเขาก็มีใจ
รอลุ้นต่อค่ะ

ออฟไลน์ moodyfairy

  • สวย อร่อย ย่อยง่าย :)
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 693
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +26/-1
หน่วงๆ มาอีกแว้ววววววว :hao5:

ออฟไลน์ liza sarin

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2549
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +91/-14
เจ็บปวด
 :o12: :o12: :o12: :o12:

ออฟไลน์ shabushabu4

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 352
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +5/-1
ก็เข้าใจนะว่าจ๊อบ พยายามพูดเพื่อไม่เป็นการให้ความหวัง แต่มันดันไปกระทบใจเต้ยนี่สิ

อ่านแล้วจี๊ดๆ ตามเลย :sad4:

ออฟไลน์ enjoy0189

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 119
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-0
ชอบค่ะ เข้าใจความรู้สึกของเต้ยเลย :hao5: :z3:

ออฟไลน์ nunda

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2973
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +51/-2
มาจิ้มเรื่องใหม่ค่าาาาาาาา
น่าติดตาม ^^

ออฟไลน์ hibarihao

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1061
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +10/-1

ออฟไลน์ Snowermyhae

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4015
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +97/-7
เจ็บจี๊ดๆเลย อนาคตจะต้องเป็นมากกว่านี้นาาา

ออฟไลน์ Teddysdeath

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 440
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +8/-0
จ๊อบนี่แย่นะ อ่อยไม่ยั้งเลย :angry2:

ออฟไลน์ kms

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1061
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +36/-14
ชอบว่าน 55555

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ analogue

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 669
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +26/-3
ติดตามคับ

ออฟไลน์ snowboxs

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5468
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +124/-7
ตามมากินมาม่าอีกเรื่อง
แต่ชอบความหน่วงแบบนี้นะ

ออฟไลน์ simiach

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 117
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +11/-0
ชื่อเรื่องชวนหวาดเสียวชวนให้คิดว่าเป็น yuri

ออฟไลน์ YounIn

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1527
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +28/-8
รักเพื่อนแล้วโดนปฏิเสธ จะหนีก็ไม่ได้ ตัดใจยังไม่ได้ ทรมาน

ออฟไลน์ question09

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1502
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +46/-10
 เจ็บจี๊ดๆ

ออฟไลน์ jaja-jj

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 548
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +25/-3
คือแบบ ยังห่วงก้ดี แต่ให้ความหวังแล้วมันเศร้าอะ

ออฟไลน์ pachth

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 395
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +20/-5
เราไม่อยากให้พระเอกเป็นจ๊อบเลย
มันเหมือนคนชอบให้ความหวัง เรารู้ว่าพยายามทำตัวเหมือนเดิม
แต่ไม่รู้ดิ่ ไม่ชอบจ๊อบอ่ะ

ออฟไลน์ modisvip

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 142
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2/-0
ชอบบบบบบบบบบบบบบ ต้องมีคู่แข่งๆเผื่อจ๊อบมันจะรู้สึกตัว  :katai5:

ออฟไลน์ Xhunters

  • 씨엘씨
  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 54
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +11/-0
เหมือนจะหน่วงหรือเปล่านะ

ติมตามคร้าบบ  :mc4:

ออฟไลน์ fannan

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2454
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +141/-6
แอบรักเพื่อนเง้อเศร้า

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด