man and child ซีรี่ส์*Love Just Ain't Enough(แนวM-Preg) END
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: man and child ซีรี่ส์*Love Just Ain't Enough(แนวM-Preg) END  (อ่าน 215439 ครั้ง)

ออฟไลน์ JUPJIB

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 168
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +218/-0
ตอนที่ 14

เขมวรรณมองคนที่นั่งอยู่บนโซฟาอย่างแปลกใจที่วันนี้    ภาวรินอยู่ห้อง หลังจากที่เธอเริ่มต้นออกเดทกับนักธุรกิจคนนั้น พวกเขาก็แทบจะไม่ได้เจอกันเลย

“รินมีเรื่องจะคุยด้วย”

ใบหน้าราบเรียบของภาวรินเป็นสัญญาณว่าเรื่องที่จะพูดคงไม่ใช่เรื่องดีนัก เขมวรรณนั่งลงบนโซฟาใกล้ๆ ไม่ได้เข้าไปแนบชิดคลอเคลียอย่างทุกที ภาวรินคิดถึงภาพเก่าๆอย่างฝืนๆ เธอรัก เขมวรรณ แม้จะรู้ว่าอีกฝ่ายโกหกก็ยังรักอยู่ แต่ยิ่งรักมากก็ยิ่งเจ็บมากและแค้นมากขึ้นไปด้วย

“เขมไม่ได้กลับไปนอนที่บ้านใช่ไหม”

เขมวรรณสีหน้าไม่เปลี่ยนสักนิด ภาวรินต้องรู้ในสักวัน และเขมวรรณตัดสินใจแล้วว่า วันใดที่เธอรู้ จะเป็นวันที่เขาจะตัดใจให้เด็ดขาด

“เขมโกหกริน”

“ผมขอโทษ”

เขมวรรณไม่แก้ตัว คำขอโทษของเขาออกมาจากใจ        เขาขอโทษที่พูดโกหก ไม่มีคำใดๆนอกจากนี้ ภาวรินกำมือแน่นจนเล็บจิกเข้าไปในเนื้อ

“ทำแบบนี้ทำไม เขมโกหกรินทำไม”

คนโดนถามเบือนหน้าหนีจากดวงหน้าคนที่รัก ดวงตาเอ่อคลอหยาดน้ำทำเอาเขาใจอ่อน แต่เมื่อมองไปเห็นช่อดอกไม้บนโต๊ะที่ภาวรินคงได้รับมาจากคู่ควงคนใหม่ เขาก็เรียกความใจแข็งกลับคืนมาได้

“ผมคิดว่า เราคงต้องหยุดแล้วริน รินเองก็ไม่ได้คิดจะจริงจังกับผม”

“แต่เราคุยกันแล้ว และมันเป็นอย่างนี้มานานแล้ว เขมจะมารับไม่ได้อะไรตอนนี้”

“ในตอนแรก ผมคิดจะแยกจากคุณเพราะคุณจะแต่งงานกับคุณตาณ”

เขมวรรณอาจจะมีความสัมพันธ์กับคู่หมั้นคนอื่นได้เพราะเขาและเธอรักกัน แต่หากภาวรินแต่งงานไป ทุกอย่างมันก็ต้องหยุด

“มันก็แค่การแต่งงานเพื่อธุรกิจ”

“แต่ถึงอย่างไรมันก็คือการแต่งงาน...ผมรู้สึกผิดมากพอแล้วที่ลักลอบคบกับคู่หมั้นคนอื่น จะให้ผมทนคบกับเมียคนอื่น ผมทำไม่ได้หรอกริน”

“จะมาเป็นคนดีอะไรตอนนี้เขม”

คำพูดของภาวรินกระแทกเข้ากลางใจ นั่นสิ เขาเป็นคนชั่วมาตั้งนานแล้ว เพิ่งจะมาคิดได้เอาตอนนี้ ไม่รู้ว่ามันสายไปแล้วไหม

ภาวรินไม่เข้าใจสักนิด เขมวรรณคบกับเธอมานาน รู้เรื่องที่เธอหมั้นมาตลอด พวกเขาคุยเรื่องนี้กันมาตั้งแต่ตอนที่เขมวรรณเพิ่ง รู้เรื่อง ผ่านมาหลายปี อยู่ๆก็มาบอกว่ารับไม่ได้ ภาวรินคิดอย่างอื่นไม่ออกนอกจากเขมวรรณคงไปแอบมีคนอื่นแล้วใช้เรื่องการแต่งงานมาเป็นข้ออ้างตีจากเธอ

“แล้วอีกอย่างตอนนี้รินก็ไม่ได้จะแต่งงานแล้วด้วย เขมอย่ามาอ้างเลย”

“แต่รินก็ไม่เลือกผมอยู่ดีใช่ไหม”

ทั้งที่ไม่ได้หมั้นแล้ว ภาวรินก็ไม่เลือกเขา เธอมองหาคนอื่นที่เธอคิดว่าเหมาะกับเธอมากกว่า สำหรับภาวริน เขมวรรณเหมาะจะเป็นแค่คู่รัก แต่ไม่เหมาะเป็นคู่ชีวิต

“มันเป็นเรื่องของธุรกิจ”

คนสองคนคุยกันเหมือนพูดกันคนละภาษา ภาวรินใช้บรรทัดฐานของตนเองเป็นที่ตั้ง เธอไม่รู้สึกผิดแม้แต่น้อยที่มี   เขมวรรณทั้งที่หมั้นกับตาณ เธอรู้สึกว่ามันเป็นเรื่องธรรมดาเมื่อเธอรักเขมวรรณก็คบกัน

ส่วนตาณ เธอไม่ได้รัก แต่เขาและครอบครัวเหมาะที่เธอจะเกี่ยวดองด้วย ภาวรินแยกเรื่องหน้าที่ ผลประโยชน์ และความรักออกจากกัน ในบ้านของเธอไม่ได้สอนเรื่องศีลธรรมความดีงาม อย่างเคร่งครัดเพราะบางข้อก็เป็นอุปสรรค์ในการทำธุรกิจ

ซึ่งต่างจากเขมวรรณ เขมวรรณโตมาโดยมีแม่ที่ค่อนข้างจะเคร่งครัดในศีลในธรรม การที่เขายอมทำผิดก็เพราะรัก ตอนนี้เขาก็ยังรัก แต่เมื่อมันมองไม่เห็นทางไป ทุกอย่างมันย่ำอยู่กับที่และมีแต่จะก้าวถอยหลัง เขมวรรณก็เลือกที่จะเปลี่ยนเส้นทางเดินดีกว่า แม้ว่ามันจะเป็นการทำร้ายจิตใจของตัวเองและคนที่เขารัก เขาก็ต้องยอมทำ

“ผมรักริน จนถึงตอนนี้ก็ยังรัก แต่เรื่องของเรามันเป็นไปไม่ได้ ผมทนอยู่อย่างนี้ไม่ได้อีกแล้ว”

เขาไม่ได้ต้องการให้ภาวรินป่าวประกาศว่าคบกับเขา  เขมวรรณต้องการแค่เป็นคนๆเดียวในชีวิตเธอ เขาไม่อยากให้เธอมีใครอื่นไม่ว่าเธอจะรักหรือไม่ แล้วก็ไม่อยากได้ชื่อว่าเป็นชู้

“ผมจะไปเก็บของ”

เขมวรรณลุกขึ้นโดยไม่มีความลังเล ภาวรินมองแผ่นหลังของผู้ชายที่เธอรักแล้วเม้มริมฝีปากแน่น

“คุณมันเห็นแก่ตัว”

เขมวรรณหยุดเท้าพร้อมพยักหน้ายอมรับ เขาเห็นแก่ตัวจริงๆนั่นแหละในเรื่องของความรัก หากไม่เห็นแก่ตัวเขาคงไม่ทนคบภาวรินทั้งที่รู้ว่าเธอมีคู่หมั้นอยู่แล้วมาได้ตั้งนานสองนานหรอก

“ทั้งที่รินคิดว่าเขมจะอยู่ข้างริน แต่มันก็ไม่ใช่”

“ถ้าคุณจะให้ผมอยู่ข้างคุณ แล้วข้างคุณจะมีแค่เพียงผมคนเดียว ไม่ใช่ลักลอบอยู่ข้างๆอย่างทุกวันนี้ ผมก็พร้อมจะอยู่”

“แต่มันเป็นไปไม่ได้!”

ภาวรินตะเบ็งเสียงทั้งน้ำตา

“เอาเถอะ”

เธอว่าพลางดึงผ้าเช็ดหน้าขึ้นมาซับน้ำตาตนเอง เธอคิดมาตั้งแต่รู้ว่าเขมวรรณโกหกแล้วว่ามันต้องจบไม่สวย

“คุณจะไปรินไม่ว่า แต่ยังไงรินอยากให้คุณช่วยรินสักอย่างก่อนได้ไหมคะ”

ภาวรินลุกขึ้นยืน เธอเดินมากอดเขมวรรณเอาไว้จากทางด้านหลัง

“ที่บ้านของรินกำลังคิดจะทำร้ายคนของตาณ”

เขมวรรณกลั้นลมหายใจ สัมผัสที่คุ้นชินอ่อนหวานมันทำให้เขาอ่อนลง กลิ่นหอมอ่อนๆจากร่างหญิงสาวและร่างกายนุ่มนิ่ม   เขาอยากหันกลับไปกอดเธอเหลือเกิน แต่ก็ต้องพยายามหักห้ามใจ

“พวกเขาจะทำร้ายคนของคุณตาณ?”

เขาพยายามทำให้ตัวเองหันไปสนใจเรื่องที่กำลังพูด ไม่ใช่ร่างกายที่แนบชิด

“ใช่ค่ะ พวกเขาคิดจะทำร้ายเด็กในท้องด้วย นี่แหละที่ทำให้รินทนไม่ไหว”

“แล้วผมจะช่วยได้ยังไง”

จะให้เขาไปบอกตาณก็คงไม่น่าเชื่อถือพอ สู้เธอไปบอกเองไม่ดีกว่าหรือ

“รินพยายามติดต่อตาณแล้วนะคะ แต่เขาไม่รับสายรินเลย จะฝากบอกคนของเขาไว้ก็ไม่รู้ว่าใครจะไว้ใจได้บ้าง เขมเข้าใจรินไหม อีกฝั่งหนึ่งคือที่บ้านของรินนะ ถ้ามีข่าวออกไป ที่บ้านรินก็คงแย่”

“ผมเข้าใจ”

เขาคิดว่าภาวรินไม่อยากทำร้ายครอบครัว แต่ก็ไม่อยากให้ครอบครัวทำร้ายใครเช่นกัน เขมวรรณมองภาวรินในแง่ดี ซึ่งมันเป็นเพราะเขายังรักเธอ แม้ตั้งใจจะเลิกรา...แต่ก็ด้วยเหตุผลอื่นไม่ใช่ หมดรัก หากได้ทำอะไรให้ภาวรินสบายใจก่อนจะต้องเลิกรากัน เขมวรรณก็ไม่เกี่ยงงอน เพื่อที่จะได้เป็นการจากกันด้วยดี

“แล้วจะให้ผมช่วยยังไง”

ภาวรินลอบยิ้มอย่างพอใจ ก่อนจะปั้นเสียงไม่ให้เริงร่า   มากนัก

“เขมช่วยพาเมียของตาณเขาหลบไปก่อนได้ไหม”

“พาหลบไป?”

“ใช่ รินรู้จักที่ๆปลอดภัยนะ”

เขมวรรณไม่เข้าใจ เขาพาหลบไปแล้วมันจะปลอดภัยตรงไหนกัน ถ้าคนของที่บ้านภาวรินตามไป อย่างไรก็ไม่ปลอดภัยอยู่ดี

“เขมไม่ต้องห่วง รินจัดการข่าวไปแล้ว ที่บ้านของรินเชื่อว่าช่วงนี้อีกฝ่ายจะไม่ออกจากบ้านเด็ดขาดเพราะร่างกายไม่แข็งแรง  แต่ที่จริงยังมีคนเห็นเขาออกมาจากบ้าน”

ภาวรินไปสืบข่าวมาเรียบร้อย อันที่จริงเธอไม่จำเป็นต้องใช้เขมวรรณ จะเป็นใครที่ไหนก็ได้ แต่เพราะเขมวรรณเองก็ทำให้เธอแค้นใจ เขาจึงเป็นตัวเลือกที่เหมาะ

“แล้วเขาอยู่แต่ในบ้านไม่ปลอดภัยกว่าหรือริน”

ภาวรินรีบส่ายหน้า ก่อนจะพยายามคิดหาเหตุผลมาหักล้างอย่างไม่ให้น่าสงสัย

“เขมดูฟุตบอลบ่อยๆก็น่าจะเห็น ทีมที่เลือกจะตั้งรับ มักจะพลาดและก็แพ้ไปในที่สุด ในกรณีนี้ก็เหมือนกัน”

ภาวรินพยายามสื่อให้เขมวรรณเห็นว่าการเอาแต่เก็บตัวในบ้านไม่ใช่วิธีการรับมือที่เหมาะสม

คนที่คิดจะทำร้ายไม่เลือกวิธีการจริงๆ ภาวรินในตอนนี้มองไม่เห็นอะไรอีกนอกจากต้องการให้ทางนั้นเจ็บบ้าง แม้แต่คนรักเธอยังใช้เป็นเครื่องมือได้

“ก็จริง แล้วผมต้องทำยังไง”

ภาวรินอธิบายให้เขมวรรณฟังสั้นๆ ก่อนจะส่งรูปให้เขมวรรรรับไปดูเพื่อไม่ให้ผิดคน

“เขมต้องช่วยรินนะ รินไม่อยากให้เกิดเรื่องไม่ดีขึ้นจริงๆ ระหว่างนี้รินจะพยายามเกลี้ยกล่อมคนที่บ้าน ไม่นานเรื่องจะต้องจบลงด้วยดีแน่ๆ”

คนคิดไม่ดีสำทับ เขมวรรณแม้จะยังสงสัยแต่เขาก็นึกถึง ความปลอดภัยของเด็กในท้องมาก่อนจึงยอมทำตามอย่างง่ายดาย

 

...............................................

 

“ดีจริงที่เป็นป่าน ถ้าเป็นคนอื่นพี่คงวางใจไม่ได้มาก”

เบนจามินเอ่ยกับรุ่นน้องที่สนิทกับพอสมควรเพราะตอนที่สายป่านมาฝึกงานเป็นหมอ ตัวเบนจามินเป็นพี่เลี้ยงให้อีกฝ่ายด้วยตัวเอง

“ก็พอรู้ว่าพี่เบนมาทำงานที่นี่ผมถึงได้ยอมมาไงครับ”

สายป่านว่ายิ้มๆ คนตัวเล็กๆพูดจาน่ารักๆจนเบนจามิน  อดไม่ได้เข้าไปกอดรัดฟัดเหวี่ยงด้วยความหมั่นเขี้ยว

“พี่เบน ผมไม่ใช่เด็กนะ”

เบนจามินหัวเราะก่อนจะยอมปล่อยเมื่อคิดเรื่องดีๆได้

“ไหนๆป่านก็มา วันนี้พี่ลาครึ่งวันดีกว่า ไม่ได้ออกไปกินข้าวข้างนอกนานแล้ว”

เจ้าตัวนึกถึงเนื้อย่างบนเตาร้อนๆขึ้นมาทันทีเมื่อพูดจบ

“ป่านก็เฝ้าที่นี่ให้พี่ละกัน มีอะไรด่วนก็โทรเรียกได้ตลอด ไปละ”

เจ้าตัวเดินไปทางบ้านของตาณกับอังคารเพื่อบอกกล่าวกับเพื่อนก่อนจะออกไป หากไม่ติดว่าอังคารอยู่ในช่วงต้องดูแลอย่างดีเบนจามินก็อยากจะชวนเพื่อไปด้วยอยู่หรอก หลังจากบอกเพื่อนแล้วเจ้าตัวก็ออกจากบ้านมาโดยมีคนขับรถของที่บ้านตาณมาส่งให้

“ไม่ต้องรอผมนะ ผมกลับเองได้”

“ครับ”

เบนจามินยิ้ม เอ่ยขอบคุณคนขับรถอีกครั้ง แวบหนึ่งเขารู้สึกเหมือนถูกจ้องจึงมองไปรอบๆเพื่อหาคนที่มองตน แต่เมื่อไม่มีใครน่าสงสัย เบนจามินจึงคิดว่าตนเองคิดมาก เขาเดินเข้าห้างไป   อย่างอารมณ์ดี ในใจก็ท่องแต่คำว่าเนื้อย่างๆไปตลอดทาง

TBC




ออฟไลน์ BeeRY

  • ❤。◕‿◕。ยิ้มเข้าไว้นะ。◕‿◕。❤
  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 9405
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +897/-8
นังคุณริน สมควรแล้วที่เธอจะไม่เหลือใคร แต่อังกับลูกจะเป็นยังไงเนี่ย :katai1:

ออฟไลน์ sirin_chadada

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4110
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +114/-8
ภาวรินเกินเยียวยาแล้วใช่มั้ย
หวังว่าเขมวรรณจะฉุกใจทันนะ
เป็นกำลังใจให้คนแต่งจ้า

ออฟไลน์ mukmaoY

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3956
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +145/-7
ขอให้นังรินเจ็บปวดๆๆ ทวีคูณ 
จะได้สำนึก

ออฟไลน์ wikawee

  • มีชีวิตอยู่เพื่อทำฝันให้เป็นจริง
  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1185
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +33/-7
เกลียดนังชะนีรินจริงๆ  ไม่รู้สึกสำนึกบ้างเลยรึไง

เขมก็น่าจะเอ๊ะใจบ้าง  เเค่ชะยีกอดนิดกอดหน่อย เขว้เลยรึไง

ออฟไลน์ quiicheh.

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1629
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +73/-9
นังรินนนนนนนนนนนนนนน
สงสารเขมอ่ะ อะไรจะรักขนาดนั้นพ่อคุณ
ตาณดูแลอังดีๆนะ

ออฟไลน์ takara

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4145
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +379/-13
รินต้องมีแผนทำให้อังแท้งแน่เลยอะ ขอให้เขมรู้ตัวทีเถอะ

ออฟไลน์ s.mosis

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 126
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-4
ชั้นเกลียดอินังริน

ออฟไลน์ sang som

  • เจ็บจิต!!
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1609
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +108/-6
อีนังนี้ขนาดคนที่รักมันยังหลอกใช้เขา สงสารเขมว่ะ

ออฟไลน์ kail

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 130
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +6/-0
อ่านจบเล่มแล้ว แต่ก็ยังมาตามอ่านในนี้ด้วย มันให้อารมณ์ร่วมดีเวลาอ่านความคิดเห็นของคนอื่นๆ^^

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ mild-dy

  • ☆ ทาสแมว ☆
  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 8896
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +389/-80
อีริน ดีออกจริงๆ เลวระยำต่ำช้า ขอให้ความคิดชั่วของแกที่จะทำ
กับน้องอังมีคนมาขัดขวาง ขอให้แกทำไม่สำเร็จ อีนางร้ายละครไทย คิดอย่างอื่นไม่เป็นเรอะ สมองงงงงง

ออฟไลน์ แป้งข้าวหมาก

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 749
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +38/-1

ออฟไลน์ B52

  • เป็ดZeus
  • *
  • กระทู้: 13216
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +420/-26
ยังไม่เลิกอีก

ออฟไลน์ fay 13

  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 5635
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +286/-44

ออฟไลน์ SaJung13

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1060
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +76/-1
หวังส่าเขมจะคิดได้ทัน
ขอให้อีังปลอดภัยนะ

ออฟไลน์ nunda

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3004
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +51/-2
โอ๊ยย  Eนังภาวรินนี่มันเกินเยี่ยวยาแล้วจริงๆว่ะ
คิดว่าจะกลับใจได้ในซักวัน แต่มันคงไม่มีวันนั้นซินะ
ตบแมร่งงงงงงงงง !!!

ออฟไลน์ ennewiis

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 47
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +22/-0
พ่อเขมมมม ลืมตาตื่นเถอะนะ!!!
ผู้หญิงแบบรินมันเกินเยียวยาแล้ว มาหานี่เถอะ.... ไม่ใช่สิ :hao7:
อังคงไมีเป็นอะไรนะ งืมมม ลุ้นค่ะ

ออฟไลน์ arissara

  • ดาดาเดเด
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 531
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +14/-2
รอดูจุดจบของนางร้ายอย่างเดียวเลยเนี่ยะ

ออฟไลน์ КίmY

  • BJYX♥
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1715
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +35/-3
หื้ออ นี่คุณเธอจะไม่หยุดสินะ  :m16:
แต่ถ้าผิดพลาดขึ้นมาอีกจะหัวเราะให้ดังๆเลย  o18
รอนะฮะ  :')

ออฟไลน์ Biwty...

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 985
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +22/-1

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ ลิงน้อยสุดเอ๋อ

  • ถึงจะเหงา แต่ไม่ได้ง่าย
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1993
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +124/-2
    • Fanpage
นางก็ยังไม่สำนึกก็อย่างว่าที่บ้านไม่สอนถึงจริยธรรม
คุณธรรมในจิตใจเลยต่ำ ใครๆถึงไม่รักนาง
ด่างก็เหมือนกับใกล้เกลือกินด่างแหล่ะ
ไม่เห็นค่าของเขมคนที่รักหมดใจ เชียร์ให้เขมเจอชายใหม่ๆดูแลดีๆๆ

ออฟไลน์ ployspy

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 168
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +6/-0
งะ แย่แย้ววววววววว o22 o22 o22
ตาณนายอยู่ไหนนนนนนนน  :serius2:
กลับมาดูแลอังด่วนนนนนนนนนนนนนน :m31: :m31:
ดูเหมือนคุณเธอจะกู้ไม่กลับแล้วซินะ  :m16: :m16:
รอตอนต่อไป ขอให้อังปลอดภัยด้วยเตอะ :call: :call:

ออฟไลน์ JUPJIB

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 168
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +218/-0
 ตอนที่ 15

เขมวรรณมองตามคนที่เดินเข้าห้างอย่างค่อนข้างแปลกใจ

รอบๆตัวอีกฝ่ายไม่มีคนติดตามเลย ทั้งที่เป็นถึงคนของตาณแท้ๆ

“หรือว่าจะไม่ใช่”

เขาก้มมองรูปภาพในมือแล้วก็ส่ายหน้า ถึงรูปจะไม่ชัดนักแต่ก็ไม่ถึงกับจะทำให้จำผิดคน ที่สำคัญเขาเห็นอีกฝ่ายออกมาจากบ้านของตาณด้วย

“ลองตามดูอีกนิดดีกว่า”

เขมวรรณตามเบนจามินเข้าไปในร้านอาหาร มองอีกฝ่ายสั่งอาหารเสียเต็มโต๊ะหากกลับกินนั่นนิดนี่หน่อยเพียงไม่กี่คำก็อิ่ม

“น่าจะใช่”

ที่ใช้เงินฟุ่มเฟือยก็น่าจะเพราะมีตาณคอยซับพอร์ต ที่กินอาหารอย่างละนิดละหน่อยก็คงเพราะแพ้ท้องถึงได้มีพฤติกรรม  การกินแปลกๆ เขมวรรณหาเหตุผลให้การกระทำของคนตรงหน้าโดยไม่รู้เลยว่า เบนจามินก็แค่ชอบกินเท่านั้นเอง

เมื่อเบนจามินไปจ่ายเงิน เขมวรรณก็ลุกตามอย่างไม่ลังเล เบนจามินเดินดูของไปเรื่อย เขมวรรณก็เดินตามเรื่อยๆ เขาคอยหาโอกาสจะเข้าไปพูดคุยและมองรอบๆด้วยความระแวงว่าคนของที่บ้านภาวรินอาจจะอยู่แถวๆนี้ แต่ก็ไม่มีใครน่าสงสัย

เบนจามินเดินเล่นจนพอใจ เจ้าตัวคิดจะกลับบ้านแล้วจึงเดินไปทางหน้าห้างเพื่อจะเรียกรถกลับ ตอนนี้เองที่เขมวรรณเรียกชื่อออกมา

“คุณอังคาร”

เบนจามินหันตามเสียงเรียกเพราะชื่อคุ้นหู ก่อนจะผงะถอยหนีผู้ชายที่ตนไม่รู้จักซึ่งเดินเข้ามาประชิด ทางเขมวรรณ เมื่อเรียกด้วยชื่อแล้วอีกฝ่ายหันมาเขาก็เลยค่อนข้างแน่ใจว่าไม่ผิดคน

“คุณอย่าเสียงดังนะ มีคนไม่ดีตามคุณอยู่ มากับผมก่อน”

แม้จะยังจับต้นชนปลายไม่ถูก แต่เบนจามินก็เดินตามแรงดึงไปง่ายๆ ด้วยเหตุผลเดียว พอได้เห็นหน้าผู้ชายที่กำลังดึงแขนเขาให้เดินตามอยู่ มันดันโดนใจเบนจามินเข้าอย่างจังเลยน่ะสิ

“มีคนคิดจะทำร้ายคุณ”

เขมวรรณย้ำเมื่อเห็นเบนจามินทำหน้าเหมือนยังไม่ค่อยเข้าใจอะไร เขาพาเบนจามินขึ้นรถก่อนจะเล่าความเป็นมา

“ผมได้รับการไหว้วานมาอีกทีให้ช่วยดูแลคุณ ไม่นานหรอก แต่คุณต้องไปกับผมก่อน”

เบนจามินพยักหน้าทั้งที่ยังไม่เข้าใจเรื่องนัก

“ผมโทรศัพท์ได้ไหม”

ถามหยั่งเชิงเพราะหากเขมวรรณเป็นคนร้ายคงไม่ยอมให้เขาใช้โทรศัพท์ เบนจามินได้แต่ด่าตัวเองในใจที่ใจง่ายตามมาเพียงเพราะอีกฝ่ายหน้าตาถูกใจตน

“ได้สิ”

เขมวรรณออกรถสายตาก็มองซ้ายขวาอย่างระแวง คนได้รับอนุญาตให้ใช้โทรศัพท์แปลกใจนิดหน่อยแต่ก็รีบหยิบโทรศัพท์ออกมา ด้วยกลัวว่าอีกฝ่ายจะเปลี่ยนใจ

“ไปที่ไหน ไปนานไหมครับ”

เบนจามินถามระหว่างรอสาย

“ผมบอกไม่ได้ว่าไปที่ไหน เพราะกลัวคุณเป็นอันตราย  ส่วนเรื่องไปนานเท่าไหร่นี่ ก็คงจนกว่าจะแน่ใจว่าคุณจะปลอดภัย”

เบนจามินพยักหน้า พอดีกับที่อังคารรับโทรศัพท์พอดีจึงบอกไปว่ามีธุระนิดหน่อย อาจจะยังไม่ได้กลับบ้านหลายวัน อังคารก็ไม่ได้ว่าอะไรแค่บอกให้เพื่อนดูแลตัวเองเพราะคิดว่าเบนจามินคง อยากไปเที่ยวเล่นบ้างหลังจากที่ต้องติดอยู่ที่บ้านกับตนมาหลายวัน

“คุณตาณว่าไงบ้าง”

เบนจามินทำหน้างงๆที่อีกฝ่ายคิดว่าเขาโทรหาตาณ

 

“ก็ไม่ว่าไง”

“เขาไม่ห่วงคุณบ้างหรือ”

น้ำเสียงไม่ค่อยพอใจ เขานึกว่าตาณรักคนตรงหน้ามาก  เสียอีก แต่นอกจากจะไม่ให้คนคอยตามคุ้มครองอย่างที่ควรแล้ว   ยังเหมือนไม่สนใจอีกฝ่ายเลยด้วยซ้ำ

“เขาเนี่ยนะจะห่วงผม”

เขมวรรณเงียบไป มองเบนจามินด้วยความเห็นใจชั่ววินาที คิดเองเออเองว่าเรื่องระหว่างอังคารและตาณอาจจะไม่ได้ดีอย่างที่เขาคิด ทั้งสองอาจจะแต่งงานกันเพราะลูกจริงๆ เพียงแต่ด้วยชื่อเสียงจึงไม่สามารถประกาศความจริงได้ คิดอย่างนั้นเขาจึงไม่จี้ถามอีกเพราะกลัวกระทบความรู้สึกคนท้อง

“เอาเถอะ ถ้าง่วงก็นอนได้เลยนะคุณ”

เบนจามินไม่นอน แต่มองไปข้างทางและใช้ความคิดไปด้วย เบนจามินเดินตามเขมวรรณมาง่ายๆเพราะหน้าตาอีกฝ่ายถูกใจอย่างที่ว่า แม้จะดูคนไม่เก่งเท่าอังคารแต่ด้วยความที่เป็นหมอจึงได้เจอคนมากทำให้พอจะมองคนออกอยู่บ้าง แววตาและท่าทางของอีกฝ่ายติดป้าย ‘คนดี’ ทำให้เขาไม่ได้กังวลนักว่าตนเองจะเป็นอันตรายจากคนที่กำลังขับรถอยู่ตอนนี้ แต่ก็ยังสงสัยว่าจะมีใครมาคิดร้ายกับตนเองอย่างที่อีกฝ่ายว่าไปทำไม เขาไม่ใช่บุคคลสำคัญเสียหน่อย

“หรือจะเป็นการจีบแนวใหม่”

พึมพำกับตัวเองเบาๆแล้วก็ลอบมองเขมวรรณไปด้วย

“ท่าจะไม่ใช่แฮะ”

เห็นอีกฝ่ายมองกระจกหลังอย่างระแวงแล้วก็ค่อนข้างแน่ใจว่าคนที่กำลังขับรถคิดว่ามีคนปองร้ายเขาอยู่จริงๆ มองไปมองมาเบนจามินก็เพลินจนเผลอหลับไปในที่สุด

 

......................................................

 

“คุณ ถึงแล้วครับ”

เขมวรรณเรียกเบนจามินพร้อมเปิดประตูรอให้อีกฝ่ายออกมาจากรถ

“ทะเล!”

เบนจามินงัวเงียเพียงครู่เดียวก็ผุดลุกขึ้นและลงมาจากรถด้วยความตื่นเต้น

“คุณ ระวัง!”

เพราะรีบไปหน่อยทำให้การทรงตัวตอนยืนไม่ดี เบนจามิน คงล้มไปแล้วหากเขมวรรณไม่ประคองเอาไว้ได้ทัน

“ระวังหน่อยสิคุณ ไม่ห่วงตัวเองก็ห่วงลูกในท้องบ้าง”

“ลูก?”

เบนจามินทวนงงๆแต่ก็ยอมให้อีกฝ่ายประคองเดินแต่โดยดี

“ไม่เข้าใจจริงๆว่าคุณตาณคิดยังไง ถึงเขาไม่รักไม่ห่วงคุณ แต่ลูกในท้องคุณก็ลูกเขา คุณไม่ระวังตัวแบบนี้เขายังกล้าปล่อยคุณอยู่คนเดียวอีก”

เบนจามินฟังแล้วมีแต่ความงงและงง อะไรคือลูก อะไรคือคุณตาณ คนที่เกี่ยวข้องกับตาณและกำลังจะมีลูกคืออังคารต่างหากไม่ใช่เขา...ใช่แล้ว! อังคาร!

ตอนที่เจอเขมวรรณเขาก็ได้ยินเสียงเรียกชื่ออังคาร ซึ่งก็คงเป็นเขมวรรณเองแน่ๆที่เรียก!

คิดไปคิดมาก็ยิ่งแน่ใจ เขาไม่ใช่บุคคลสำคัญย่อมไม่มีใครมาคิดร้าย แต่อังคารไม่ใช่! เขมวรรณคิดว่าเขาคืออังคาร! คนที่มีคนปองร้ายไม่ใช่เขา แต่เป็นอังคารต่างหาก

พอเข้าใจเรื่องเบนจามินก็เริ่มอยู่ไม่สุข ด้วยรู้สึกเป็นห่วงเพื่อนจับใจ

“ขอโทรศัพท์ได้ไหม”

“เดี๋ยวเข้าไปที่ห้องพักก่อนเถอะครับ”

ที่จริงภาวรินกำชับเขมวรรณว่าอย่าให้อังคารติดต่อกับใครแม้แต่ตาณเพื่อความปลอดภัยอย่างที่สุด แต่เขมวรรณไม่เห็นด้วย หากไม่ให้อังคารติดต่อไปตาณต้องเป็นห่วงมากและอาจจะเกิดการเข้าใจผิดว่าเขาคิดร้ายต่ออังคารได้ เขมวรรณไม่ได้กลัวตัวเองเดือดร้อน แต่กลัวว่าหากมีการเข้าใจผิดเกิดขึ้น ภาวรินเองก็จะถูกเข้าใจผิดไปด้วย



TBC  :hao7:

ออฟไลน์ ployspy

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 168
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +6/-0
เอาละซิทีนี้ โอ๊ย  :ling1: :ling1:
ไม่รู้จะขำยังไงแล้วเนี๊ย
เขมก็ดีแสนดีหมอเบนก็นะ  :hao3: :hao3:
อืม ชักจะจิ้นคู้นี้แล้วซิ  :hao6: :hao6:
สงสัยสวรรณ์เห็นใจเขมเลยส่งหมอเบนมาดามใจซินะ :mc4: :mc4:
จะได้หลุดพ้นจากยัยปีศาจนั้นซะที :heaven :heaven
ตาณรีบๆจัดการยันนี้ด่วนเลยนะ  :z6: :z6:
ก่อนที่หนูองจะเป็นไรไป :เฮ้อ: :เฮ้อ:

ออฟไลน์ B52

  • เป็ดZeus
  • *
  • กระทู้: 13216
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +420/-26
ดีใจที่มาต่อแล้ว ไม่คิดว่าจะมีการผิดฝาผิดตัวแบบนี้น่ะ แต่อย่า.นี้ก็ดีแล้วเบนคงจะได้คู่ก็คราวนี้แหละ ส่วนเขมก็หลุดพ้นจากยายรินเสียที

ออฟไลน์ BeeRY

  • ❤。◕‿◕。ยิ้มเข้าไว้นะ。◕‿◕。❤
  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 9405
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +897/-8
คือเบนจะมีคู่ก็คราวนี้ป่ะ :z1:

ออฟไลน์ Phut

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 374
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +128/-3
หุหุ เขมเปลี่ยนใจมารักหมอเหอะ เชียร์

หมอเบนนี่ก็ใจง่ายนะยะ อิอิ ชอบ รออ่านอยู่นะ เป็นกำลังใจให้ :L2:

ออฟไลน์ Pine_apple

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 239
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-1
 :ling2: นังรินนนน  :z6:

เอางี้เลย จับคู่เขม-เบนโล้ดด จัดไปค่ะ  :mc4:

อิอิ อกแตกตายแน่หล่อนคราวนี้  :z2: มีคนรักดีๆไม่ว่า ยังจะทิ้งจะขว้างให้เสียหาย แบบนี้ไม่เห็นโลงศพไม่หลั่งน้ำตา รู้ว่าสำคัญเมื่อตอนกำลังจะเสียมันไป  :hao7:

จัดโล้ด  :mew1:

ออฟไลน์ junpa

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 322
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +9/-1
ได้คู่ใหม่แน่เลย เขม กะ เบน อิอิ
 :impress2: :impress2:

ออฟไลน์ s.mosis

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 126
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-4
อย่าให้อังคารเป็นอารัยนะ อย่าให้อิภารินหลอกเอาได้ ชั้นเป็นห่วงลูกในท้องของอังคาร

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด