Between us...รักเลื่อนขั้น ★ Level 35 [END] > 18-04-20 เปิดจอง-โอนหนังสือจ้า
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: Between us...รักเลื่อนขั้น ★ Level 35 [END] > 18-04-20 เปิดจอง-โอนหนังสือจ้า  (อ่าน 44780 ครั้ง)

ออฟไลน์ goosongta

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1521
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +94/-6
Re: Between us...รักเลื่อนขั้น ★ Level 14 - 28/05/19
«ตอบ #90 เมื่อ29-05-2019 05:04:16 »

ลิงค์น่ารัก​ ชอบความมุ้งมิ้งนี้

ออฟไลน์ kaokorn

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 903
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +89/-2
Re: Between us...รักเลื่อนขั้น ★ Level 14 - 28/05/19
«ตอบ #91 เมื่อ29-05-2019 14:10:24 »

ชอบทั้งคู่เลย ดีใจเป็นแฟนกันสักที บลูต้องโดนพี่ลิงก์แกล้งสนุกไปเลย 5555+
มาอัพตอนใหม่ไวๆนะฮะ
 :pig4:

ออฟไลน์ snowboxs

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5445
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +124/-7
Re: Between us...รักเลื่อนขั้น ★ Level 14 - 28/05/19
«ตอบ #92 เมื่อ29-05-2019 23:00:44 »

งืมๆๆๆๆ กำลังอ่านเพลินๆจบตอนซะแล้ว

ออฟไลน์ JokerGirl

  • ∀Σ❤∀ΔΣ Forever^^
  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2921
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +128/-3
Re: Between us...รักเลื่อนขั้น ★ Level 14 - 28/05/19
«ตอบ #93 เมื่อ31-05-2019 12:56:56 »

เป็นแฟนแบบงงเนอะบู้ :laugh:

ออฟไลน์ Kelvin Degree

  • ถ้าวันนั้นเลือกที่จะเดินออกไป คงไม่เจ็บมาจนถึงทุกวันนี้...
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1700
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +57/-2
Re: Between us...รักเลื่อนขั้น ★ Level 14 - 28/05/19
«ตอบ #94 เมื่อ31-05-2019 23:45:30 »

งานนี้บู้ไม่ทันลิงก์แน่ๆเลย,,,

ออฟไลน์ Quatree

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 279
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +5/-1
Re: Between us...รักเลื่อนขั้น ★ Level 14 - 28/05/19
«ตอบ #95 เมื่อ02-06-2019 17:23:19 »

 :-[

ออฟไลน์ marionatte

  • Beginning is more difficult
  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 794
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +307/-5
Re: Between us...รักเลื่อนขั้น ★ Level 14 - 28/05/19
«ตอบ #96 เมื่อ03-06-2019 10:28:25 »

แวะมาแก้คำผิดค่ะ  :-[
ขอบคุณที่ติดตามนะคะ ดีใจมากเลย
พี่ลิงก์มีความอ่อยเพื่อให้บู้จีบ 100%  :hao6:

ออฟไลน์ marionatte

  • Beginning is more difficult
  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 794
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +307/-5
Re: Between us...รักเลื่อนขั้น ★ Level 14 - 28/05/19
«ตอบ #97 เมื่อ06-06-2019 22:49:41 »

Level 15: ฝันที่เป็นจริง






พี่ลิงก์ทิ้งผมให้ยืนเคว้งคว้างอยู่ที่หน้าหอพักครับ ความทรงจำสุดท้ายคือรอยยิ้มบางที่เขาส่งให้ ก่อนที่โฟล์คบีเทิลจะเคลื่อนตัวห่างออกไป ผมไม่แน่ใจว่าใช้เวลานานเท่าไหร่ ผมถึงได้ลากขาเดินกลับมาที่ห้องของตัวเอง

หลังจากกลับเข้าสู่อาณาเขตของตัวเองเรียบร้อย ผมก็สูดลมหายใจเข้าลึก ริมฝีปากที่เพิ่งผ่านการสัมผัสชวนให้จิตหลุดยังร้อนผ่าวราวกับถูกไฟลน ผมแตะมันเล็กน้อย ก่อนจะเม้มแน่นด้วยความเขินอายสุดขีด

วันนี้ผมได้จูบกับพี่ลิงก์หลายครั้งเลยอ่ะครับ!

ผมยิ้มกว้างพร้อมกับล้วงเอาของทุกอย่างในกระเป๋ากางเกงออกมา ซึ่งมันก็มีแค่กระเป๋าสตางค์กับโทรศัพท์มือถือ

โทรศัพท์มือถือ!

ผมเบิกตากว้าง แล้วรีบไปหาสายชาร์จมาต่อเครื่องมือสื่อสารที่หน้าจอดับสนิท ทันทีที่มีพลังงานเข้าไปเติมเต็ม ระบบปฏิบัติการก็ทำงานอย่างรวดเร็วพร้อมกับการแจ้งเตือนมากมายที่แสดงผ่านหน้าจอ

อันที่จริงก็ไม่มีใครหรอกครับ นอกจากเป็ด เพื่อนสนิทที่ส่งทั้งข้อความแล้วก็โทรหา เมื่อผมหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาดูได้เพียงไม่นาน คนที่พยายามติดต่อมาตลอดในช่วงที่อุปกรณ์สื่อสารของผมหยุดทำงานก็โทรเข้ามา

"เป็ด!!!! พี่…"

[พอ! ตอบคำถามกูก่อน! ตอนนี้มึงอยู่ที่ไหน]

ผมที่กำลังอารมณ์ค้างรู้สึกขัดใจเล็กน้อยที่ถูกอีกฝ่ายสกัดฟีลลิ่ง แต่ก็ยอมทำตามที่มันบอกอยู่ดีครับ

“อยู่ที่ห้อง”

[งั้นเดี๋ยวกูไปหา]

สัญญาณการติดต่อขาดหาย หลังจากที่ผมวางสายของเป็ดได้ครู่หนึ่ง อีกฝ่ายก็โทรให้ผมลงไปรับ ขณะที่เราสองคนกำลังเดินขึ้นห้องมาด้วยกัน ผมก็ตกเป็นเป้านิ่งให้เพื่อนสนิทโจมตีทันทีครับ

“เมื่อวานมันเกิดอะไรขึ้น”

“ก็อย่างที่บอก”

ผมบอกเพื่อนได้ไม่เต็มเสียงนัก เพราะถูกความเขินอายเล่นงานอีกแล้ว ไม่รู้ว่าต้องใช้เวลาเท่าไหร่ ผมถึงจะวางตัวเป็นปกติเวลาที่พูดเรื่องนี้ได้

“ที่ว่า…มึงคบกับพี่ลิงก์แล้ว?”

ผมพยักหน้ารับ ก่อนจะเปิดประตูห้องออก และเมื่อเราสองคนเข้ามาด้านใน คำถามสบประมาทของเป็ดก็ทำลายอารมณ์หวานของผมเข้าอย่างจัง

“มึงแน่ใจ? ไม่ใช่มึงเข้าใจผิดเข้าข้างตัวเองนะบลู”

ถึงผมจะหน้าตาไม่ดีและไม่มีเสน่ห์ แต่ก็ไม่หลงเอาใครมาอ้างเป็นแฟนมั่วซั่วหรอกนะครับ

“กูเข้าใจว่ามันเป็นเรื่องเหลือเชื่อ กูยังแอบคิดว่า ฝันไปหรือเปล่าด้วยซ้ำ แต่พี่เขาคบกับกูแล้วจริงๆ เว้ย แล้วพี่ลิงก์ก็…ก็…”

“ก็อะไร?”

เป็ดมองผมอย่างสงสัย ผมก็เริ่มทำตัวไม่ถูกอีกครั้ง ถึงอยากจะบอกและเล่าให้ฟังทุกอย่าง แต่ผมก็กระดากอายจนพูดไม่ออกครับ และท่าทีอายม้วนตัวนของผมก็ขัดสายตาของเพื่อนสนิทน่าดู

“ไอ้บลู! จะยึกยักอะไรเนี่ย! เล่ามาให้หมด! กูค้างมาตั้งแต่เช้าแล้วนะโว้ย! "

เป็ดตีหน้ายักษ์ใส่เป็นการกดดัน แต่ผมก็ยังอายผสมเล่นตัวนิดหน่อยครับ ซึ่งเป็นการกระตุ้นต่อมเสือกของเพื่อนให้มากกว่าเดิมได้เป็นอย่างดี

แหม…เรื่องความรักไม่ใช่ฝนฟ้าอากาศที่จะพูดไปเรื่อยแบบไม่คิดอะไรนี่ครับ

“แบบว่า…กูยังไม่กล้าพูดตรงๆ ว่ะ”

“งั้นกูพูดเอง! เมื่อคืนมึงไม่ได้กลับห้องใช่ไหม เพราะมึงไม่เคยปิดเครื่อง แล้วกูก็ติดต่อไม่ได้ แสดงว่าแบตมือถือมึงหมด แล้วการที่กูเพิ่งโทรหามึงได้ ก็เพราะมึงเพิ่งกลับมาชาร์จที่ห้องเมื่อไม่กี่นาทีก่อน”

เป็ด…มึงไปสอบตำรวจเถอะ ถ้าจะวิเคราะห์ขนาดนี้

“อืม เมื่อคืนกูไปค้างที่คอนโดของพี่ลิงก์”

ผมบอกด้วยน้ำเสียงอ้อมแอ้ม เป็ดก็ยังมองมาอย่างกดดันไม่ต่างจากตำรวจที่ไล่ต้อนผู้ร้ายที่กำลังจนมุม

“กูว่าแล้ว! ที่มึงไม่กล้าพูด เพราะมึงเสียตัวให้พี่เขาไปแล้วใช่ไหม! พี่เขาเลยยอมคบกับมึง!”

“จะบ้าเหรอ! ไม่ใช่เว้ย! กูกับพี่ลิงก์ยังไม่ได้มีอะไรกัน! แค่จูบกันเฉยๆ!”

เป็ดตาโตขึ้น ในขณะเดียวกันผมก็อ้าปากค้างกับคำพูดสุดท้ายของตัวเอง ความเงียบวิ่งวนรอบเราสองคน ก่อนที่คนตรงหน้าจะกระแอมไอด้วยสีหน้ากระดากอาย ส่วนผมก็หมุนตัวหนีไปอีกทางเพื่อซ่อนความร้อนที่บ่งบอกความเขินบนใบหน้าของตัวเอง

ชอบหลุดปากทุกทีสิน่า!

ผมก็ไม่ได้อยากปิดบัง แถมยังอยากพูดอวดให้เพื่อนฟังด้วยซ้ำครับ แต่ความตั้งใจมักถูกขัดด้วยอารมณ์จนพลั้งเผลอหลุดปากออกไปก่อนที่คิดเอาไว้อยู่เรื่อย

“ก็…เป็นแฟนกัน จะจูบกัน ก็...เป็นเรื่องธรรมดา”

น้ำเสียงที่พยายามปั้นให้เป็นปกติของเป็ด ทำให้ผมหันกลับไปมองแล้วอมยิ้มกับท่าทางขัดเขินที่ยังกลบไม่มิดของอีกฝ่าย

“อืม แล้วมึงคิดว่ากูเสียตัวให้เขาจริงๆ เหรอ"

ผมมองเพื่อนสนิทอย่างจับผิด เป็ดกลอกตารอบหนึ่งพลางผ่อนลมหายใจออกมา

"กูก็พูดไปอย่างนั้น ก็รู้อยู่แล้วว่า มึงต้องแก้ต่างจนหลุดความจริงออกมา แต่...ถ้ามึงยอมรับ กูก็คงช็อก"

ผมพยักหน้ารับอย่างเข้าใจ สมกับเป็นเพื่อนรักที่รู้จักนิสัยของผมดี ถ้ามันไม่ล่อให้เผลอบอกออกไป ผมก็ยังคงละล้าละลังที่จะเล่าไปเรื่อย

"ว่าแต่...ทำไมต้องทำหน้าเข้มจนแก้มแดงด้วย”

ทั้งที่ผมก็ยังเขินอายอยู่ แต่พอเห็นคนที่มีอาการหนักกว่า ผมก็นึกอยากแกล้งแซวเพื่อนเล่นทุกที

สองหนุ่มเนิร์ดที่ไม่เคยพบพานกับความวาบหวิวมาก่อน แค่พูดเรื่องจูบก็อายกันง่ายๆ แบบนี้แหละครับ

“ช่างกูเถอะน่า ตกลงว่าทำไมพี่เขาถึงหลวมตัวมาคบกับมึงได้”

ถึงจะถูกเพื่อนใช้น้ำเสียงเหวี่ยงใส่ แต่ผมก็ชินกับนิสัยของอีกฝ่ายไปแล้ว ผมยิ้มบางพร้อมกับเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นทั้งหมด ตั้งแต่การได้รู้จักเพื่อนของพี่ลิงก์จนถึงเรื่องของพริ้มครับ

"ผู้หญิงคนนั้นน่ะเหรอ สงสัยจะเป็นโรคหวงพี่ชายหรือเปล่าวะ"

เป็ดตั้งสมมติฐานขึ้น หลังจากฟังเรื่องราวทั้งหมดจบ แต่ผมก็นึกถึงคำพูดของพี่เรย์เมื่อคืนนี้

"แต่พริ้มก็บอกใครไปทั่วว่า จะแต่งงานกับพี่ลิงก์ด้วยนะ"

"กูว่าไร้สาระว่ะ เขาเป็นญาติกันไม่ใช่เหรอ จะแต่งงานกันได้ยังไง"

ทั้งที่เมื่อคืนผมก็กังวลใจเกี่ยวกับเรื่องนี้ แต่พอได้ยินความคิดเห็นของเป็ด ผมก็เริ่มนึกเห็นด้วยขึ้นมา

พริ้มยังอยู่แค่มัธยมปลาย บางทีก็อาจจะคลั่งพี่ชายหน้าตาดีก็ได้มั้งครับ

"แล้วมึงจะยังไงต่อวะ จะย้ายไปอยู่กับพี่เขาไหมเนี่ย"

ผมเลิกคิ้วมองเพื่อนอย่างแปลกใจ เมื่อเห็นสีหน้าจริงจังของเป็ด

"ย้ายทำไม"

"อ้าว! กูเห็นเดี๋ยวนี้ ใครเป็นแฟนกัน เขาก็ขนของไปอยู่ด้วยกันแล้วไม่ใช่เหรอ"

"อืม ก็จริงของมึง"

ผมนึกตามคำพูดของเป็ดอีกครั้ง แต่ผมนึกภาพตัวเองใช้ชีวิตประจำวันในคอนโดกับพี่ลิงก์ไม่ออกเลยครับ แต่ที่แน่ๆ ผมก็คงยึดโซฟาในห้องนั่งเล่นเป็นเตียงนอนถาวรแน่นอน

ก็...จนกว่าผมจะใจกล้าเข้าห้องนอนของพี่ลิงก์นั่นแหละครับ

พอนึกถึงคำพูดของพี่ลิงก์เมื่อคืนนี้ ผมก็หัวใจเต้นแรงขึ้นมาอีกแล้ว ภาพใบหน้าหล่อและรอยยิ้มของอีกฝ่ายฉายชัดในความคิด ถ้าหากได้สัมผัสร่างกายน่าหลงใหลอย่างแนบชิดจะเป็นยังไงนะ

ใจเย็นนะไอ้บลู! มึงอย่าเพิ่งจินตนาการอะไรไปไกลขนาดนั้น!

"บลู กูจริงจังนะ ไม่ใช่ว่ากูดูถูกมึง แต่เรื่องพี่ลิงก์เนี่ย กูว่า...มึงเตรียมใจเอาไว้บ้างเถอะ"

สีหน้าเป็นห่วงของเป็ด ทำให้ผมที่กำลังฟุ้งซ่านผ่อนลมหายใจออกมา ผมเข้าใจสถานการณ์และความรู้สึกของอีกฝ่ายดี ไม่แปลกที่มันจะเป็นห่วง เพราะเรื่องราวของพี่ลิงก์กับผมมันดูรวดเร็วและน่าเหลือเชื่อจนไม่น่าไว้วางใจ

"บางทีพี่เขาอาจจะหลอกมึงก็ได้ ใครจะไปรู้ สังคมของเขากับเรามันคนละเรื่อง พี่เขาอาจจะนึกสนุกอะไรสักอย่างก็ได้ แล้วกูก็ไม่อยากให้มึงไปเป็นของเล่นของใคร"

"มึงก็คิดในแง่ร้ายเกินไป พี่ลิงก์ไม่ใช่คนแบบนั้นหรอก"

เขาก็แค่ผู้ชายหน้าตาดี มีเงิน แล้วก็บ้าตุ๊กตาหมีเท่านั้นแหละครับ

"กูยอมรับ แต่มึงก็ต้องระวังตัวเอาไว้ด้วย"

"เอาน่า...ก็แค่แฟนกัน ถ้าสุดท้ายจะต้องเลิกกันก็ช่วยไม่ได้"

ว่าแต่...ทั้งที่เพิ่งคบกัน แล้วทำไมต้องมาพูดเรื่องเลิกกันด้วยเนี่ย!

"มึงชิลไม่ได้นะบลู ให้ตายเถอะ! กูไม่ไว้ใจพี่เขาเลยว่ะ ถ้าให้มึงเป็นเบ๊ยังดีกว่านี้"

ผมขมวดคิ้วเล็กน้อยกับสีหน้าเคร่งเครียดของเพื่อนสนิท ทั้งนึกฉุนทั้งนึกขำ แต่สุดท้ายผมก็ทำได้แค่ถอนหายใจ แล้วตบไหล่ของมันเบาๆ

"ไม่เป็นไรเป็ด มึงก็รู้ กูไม่เคยเสียใจกับเรื่องที่ตัดสินใจไปแล้ว"

เป็ดสบตากับผมนิ่ง มันพยักหน้ารับด้วยใบหน้าที่คลายกังวลขึ้นมาเล็กน้อย ผมส่งยิ้มให้เพื่อลบล้างบรรยากาศอึดอัดที่รายล้อมเราสองคนในตอนนี้

"จนกว่ากูจะแน่ใจ ยังไงก็ไม่ยอมเสียตัวให้พี่ลิงก์กินเล่นแน่ มึงวางใจได้ ถ้ากูไม่เผลอปล้ำเขาล่ะนะ"

"ไอ้เหี้ยบลู! "

"ฮ่าๆ "

ผมมองสีหน้าบึ้งตึงของเป็ดอย่างไม่คิดอะไรมาก ก่อนที่ผมจะชวนมันไปดูหนังแล้วก็หาอะไรกินเป็นมื้อเย็นที่ห้างกันต่อ









@@@@@@@@@@









กว่าที่ผมจะกลับมาที่ห้องของตัวเองอีกครั้งก็เกือบสามทุ่มแล้วครับ ระหว่างที่ผมกับเป็ดกินอาหารเย็นด้วยกัน พวกเราก็พูดคุยเกี่ยวกับงานพิเศษระยะสั้นที่จะทำกันตอนปิดเทอม

พรุ่งนี้เราสองคนมีนัดจะไปหาพี่นกที่เป็นพี่สาวแท้ๆ ชองเป็ดและเป็นหุ้นส่วนคนหนึ่งของสถาบันสอนพิเศษ B เกี่ยวกับรายละเอียดของงานครับ

หลังจากตั้งนาฬิกาปลุกในโทรศัพท์มือถือเสร็จและเตรียมตัวเข้านอนในเวลาเกือบห้าทุ่ม เสียงวีดีโอคอลจากพี่ลิงก์ก็ดังขึ้น ผมนึกแปลกใจเล็กน้อย เพราะตั้งแต่ที่รู้จักกันมาอีกฝ่ายไม่เคยติดต่อแบบเห็นหน้าเห็นตาแบบนี้มาก่อน

"บู้หลับยัง"

ใบหน้าของพี่ลิงก์ที่มองมาผ่านหน้าจอโทรศัพท์มือถือ ทำให้ผมรู้สึกเขินเล็กน้อย แต่ก็พยายามปรับน้ำเสียงของตัวเองให้เป็นปกติมากที่สุด

"กำลังจะนอนแล้วครับ"

"แล้วทำไมไม่โทรหาลิงก์เลยอ่ะ รออยู่เนี่ย"

พี่ลิงก์ชักสีหน้าออกมา ผมก็ทำหน้าเหลอหลาอย่างไม่เข้าใจว่า ตัวเองผิดอะไร แต่ถึงอย่างนั้นสำหรับผู้ชายคนนี้แล้ว ผมก็ยอมเขาตลอดนั่นแหละครับ

"อ่า...ขอโทษครับ"

"ลิงก์จดไว้แล้ว บู้ทำผิดหนึ่งครั้ง"

"อ่า...ครับ"

อะไรวะ? คือผมต้องโทรหาเขาทุกคืนใช่ไหมครับ?

"ทำหน้างงอีก แสดงว่าไม่สำนึก ลิงก์เขียนดอกจันไว้สามอันด้วย"

เอาที่พี่สบายใจเถอะ....

"ต่อไปผมจะโทรหาพี่ทุกคืนครับ"

พี่ลิงก์ทำหน้านิ่งไปเล็กน้อย กน้ำเสียงเรียบเฉยดังขึ้นพร้อมกับนัยน์ตาสีดำที่จ้องมองมาอย่างจริงจังจนผมเกร็ง

"ซื่อบื้อ"

เอาเข้าไป! โดนว่ามาอีก!

ผมทำหน้าเซ็งออกมา พี่ลิงก์ก็ทำหน้าบึ้งใส่ เราสองคนเงียบใส่กันครู่หนึ่ง มันไม่เหมือนเวลาที่พิมพ์ข้อความคุยกัน เพราะจะทำท่าทางยังไง คู่สนทนาก็มองเห็นทั้งหมด แล้วมันก็ชวนอึดอัดมากด้วยครับ

"บู้"

"ครับ"

ผมมองพี่ลิงก์เล็กน้อย ก่อนจะเลื่อนสายตาไปทางอื่น เพราะไม่อยากได้รับแรงกดดันจากสายตาคู่นั้นเท่าไหร่ ทว่าเสียงของเขาก็ทำให้ผมต้องกลับไปมองอีกครั้ง

"ไม่ได้อยากให้โทรหาทุกคืน แค่เฉพาะเวลาที่คิดถึงก็พอ เข้าใจป่ะ"

ผมนิ่งไปครู่หนึ่งพลางปั้นสีหน้าไม่ถูก เมื่อความรู้สึกบางอย่างก่อตัวขึ้นมาในใจ ความหวานที่ชวนให้จั๊กจี้แบบนี้ มันคืออะไรกันครับ!

"ครับ"

"อืม แค่นี้แหละ หายคิดถึงแล้ว"

ผมนั่งอึ้งไปชั่วขณะ ตอนนี้ภาพใบหน้าของพี่ลิงก์หายไปจากหน้าจอโทรศัพท์มือถือของผมแล้วครับ ผมไม่อาจบรรยายความรู้สึกในเวลานี้ได้ชัดเจนนัก แต่ปลายนิ้วก็กดไปที่ปุ่มวีดีโอคอลเพื่อติดต่อคนที่ทิ้งระเบิดไว้ให้ผมอีกครั้ง เพียงเสี้ยววินาทีที่การเชื่อมต่อเกิดขึ้น หน้าจอก็กลายเป็นภาพใบหน้าหล่อที่กำลังอมยิ้มอยู่

"หึ! กะว่าอีกห้านาทีก็จะคิดถึงบู้อีกแล้วเหมือนกัน"









@@@@@@@@@@








ผมกับเป็ดมาถึงสถาบันสอนพิเศษ B ที่ตั้งอยู่ในห้างตอนบ่ายโมงครับ เดิมทีผมก็รู้จักพี่นกอยู่ก่อนแล้ว ทำให้การพูดคุยเกี่ยวกับเรื่องงานเป็นไปอย่างราบรื่น ผมทำงานทั้งหมดห้าวันต่อสัปดาห์ครับ ในวันจันทร์ถึงพุธทำงานเบ็ดเตล็ดทั่วไป ส่วนวันเสาร์และอาทิตย์จะได้สอนเลขน้องมอปลายแบบกลุ่มส่วนตัวครับ

"ก่อนจะถึงวันเสาร์ บลูก็ลองเข้าไปดูบรรยากาศในห้องแต่ละรอบได้ ส่วนเรื่องแนวทางและเทคนิคต่างๆ เดี๋ยวพี่มีคลิปให้ดู บลูก็ลองศึกษาเอาเองนะ มีอะไรไม่เข้าใจก็ถามพี่"

"ครับ"

พี่นกยิ้มให้ผม ก่อนจะเล่าเรื่องราวคร่าวๆ ของสถาบันสอนพิเศษแห่งนี้ หลังจากนั้นอีกฝ่ายก็พาไปแนะนำตัวกับเจ้าหน้าที่รวมไปถึงรุ่นพี่ที่ทำหน้าที่สอนคนอื่นๆ อย่างเป็นกันเอง ส่วนเป็ดตอนนี้ไปทำธุระให้พี่สาวที่ธนาคารครับ

"พรุ่งนี้ค่อยเริ่มงานเต็มเวลาแล้วกันนะ แต่ตอนบ่ายถ้าอยากจะเข้ามาดูรุ่นพี่คนอื่นสอนก็ตามสบาย"

"ครับ ขอบคุณครับพี่นก"

พี่นกพยักหน้ารับ แล้วเดินแยกไปอีกทาง ผมติดต่อไปหาเป็ดที่ยังไม่กลับมา ซึ่งมันก็บอกให้ผมไปเจอกันที่ธนาคารเลยครับ

หลังจากที่ผมรอเป็ดทำธุระให้พี่นกที่ธนาคารเสร็จ เราสองคนก็ไม่ได้กลับไปที่สถาบันสอนพิเศษ B อีก ยังเหลือเวลาอีกหลายวันกว่าที่ผมจะได้ลงสนามจริงครับ ระหว่างนี้ผมต้องทบทวนบทเรียนเก่า รื้อฟื้นความรู้ที่หายไปกลับคืนมาให้หมด

"แล้วพรุ่งนี้มึงต้องมากี่โมง"

เป็ดถามขึ้น ตอนที่เราสองคนกำลังจะลงบันไดเลื่อนเพื่อเดินไปยังลานจอดรถ มันไม่ได้ทำหน้าที่สอนพิเศษครับ แต่ต้องมาทำงานใช้หนี้ให้พี่สาว ก็เลยชวนผมมาทำงานด้วยกัน

"ก็เข้างานเก้าโมงเลิกหกโมงเย็น"

"สอนเฉพาะเสาร์อาทิตย์ใช่ไหม"

"อืม ตื่นเต้นเหมือนกันว่ะ"

เดิมทีผมก็ไม่ใช่คนพูดเก่งอยู่แล้ว ก็นึกกลัวจะทำให้น้องที่มาเรียนเบื่อด้วยซ้ำ เพราะสถาบันแห่งนี้มีชื่อเรื่องการสอนสไตล์วัยรุ่น เน้นการเรียนการสอนที่เป็นกันเองเพื่อให้น้องๆ ที่ไม่เข้าใจกล้าถามและไม่รู้สึกเคร่งเครียดมากเกินไปครับ

เป็ดยิ้มขำออกมากับท่าทางประหม่าของผม มันส่งหมวกกันน็อกมาให้ แล้วขึ้นนั่งบนมอเตอร์ไซค์ของตัวเองอย่างคล่องแคล่ว ผมก็น้่งซ้อนท้ายด้วยความเคยชิน

"ถึงกูจะชวนมึงมาทำงานเป็นเพื่อน แล้วมึงก็ดูมึนๆ แต่กูว่ามึงทำได้นะบลู เวลาที่กูงงเรื่องเรียนทีไร มึงก็อธิบายให้กูเข้าใจได้ทุกที"

"งั้นเหรอ"

ผมมองด้านหลังของเพื่อนสนิทที่ทำหน้าที่คนขับด้วยความรู้สึกสงบใจขึ้น แล้วเลื่อนสายตาไปมองวิวข้างทางที่ผ่านไปตามความเร็วของเครื่องยนต์พร้อมกับรอยยิ้มบางที่ไม่มีใครมองเห็น









@@@@@@@@@@









เมื่อมาถึงห้องพักของตัวเองและจัดการธุระส่วนตัวเรียบร้อย ผมก็ใช้เวลาทั้งหมดหลังจากนั้นในการนั่งทบทวนความรู้และข้อมูลต่างๆ เกี่ยวกับงานของตัวเอง และพอหลุดจากสมาธิอีกที ตัวเลขบอกเวลาก็ทำให้ผมต้องหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา

อีกไม่กี่นาทีก็จะเที่ยงคืนแล้วครับ ปกติพี่ลิงก์มักจะส่งข้อความมาหาตั้งแต่ก่อนที่เราสองคนจะตกลงคบเป็นแฟนกัน แถมเมื่อคืนนี้เขาก็เพิ่งคาดโทษที่ผมไม่ยอมติดต่อหาด้วย ไม่รู้ป่านนี้กาดอกจันความผิดของผมไว้กี่อันแล้ว

ทว่าเมื่อผมกดวีดีโอคอลหาพี่ลิงก์ ภาพที่ปรากฏในหน้าจอก็ทำให้ผมต้องแปลกใจเล็กน้อย เพราะใบหน้าหล่อบ่งบอกถึงความงัวเงียชัดเจน นัยน์ตาสีดำสวยกำลังสะลืมสะลือ แถมน้ำเสียงที่ทักมาก็ยังเนิบเอื่อยเหมือนสมองยังทำงานไม่เต็มที่อีก

"พี่ลิงก์? "

"บู้.."

ผมหัวเราะออกมาเบาๆ กับท่าทางของอีกฝ่าย ผมเพิ่งเคยเจอพี่ลิงก์เป็นแบบนี้ครั้งแรก เขาเหมือนเด็กเลยครับ หมดมาดคุณชายที่ผมเห็นจนชินตา

"ผมปลุกพี่เหรอ ขอโทษนะครับ""

"ไม่...เป็นไร แล้วทำอะไร...อยู่"

"อ่านหนังสือครับ งั้นผมไม่กวนแล้ว พี่ไปนอนต่อเถอะ"

"อืม บู้ไม่ได้กวน"

ผมอมยิ้มมองคนที่หลับตาคุยกับผมอย่างนึกตลกพลางนึกเอ็นดูที่เขายังอุตส่าห์ตื่นมารับสายของผม ทั้งที่จะไม่สนใจหรือรีบตัดสายทิ้งเลยก็ได้ ไม่จำเป็นต้องฝืนตัวเองมาคุยกับผมแบบนี้

"ครับ ผมก็จะนอนแล้วเหมือนกัน ฝันดีนะครับ"

ผมยิ้มมองพี่ลิงก์ที่ผงกหัวรับหงึกหงัก ก่อนที่เขาจะยกมือขึ้นบ๊ายบายผม

"บู้ จุ๊บๆ นะครับ"

ผมนั่งนิ่งมองภาพหน้าจอที่กลับมาเป็นพื้นหลังปกติ ก่อนจะยิ้มกว้างออกมากับท่าทางน่ารักของพี่ลิงก์ แล้วเตรียมตัวเข้านอนบ้าง













TBC +++++++++
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 20-12-2019 13:07:57 โดย marionatte »

ออฟไลน์ marionatte

  • Beginning is more difficult
  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 794
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +307/-5
Re: Between us...รักเลื่อนขั้น ★ Level 14 - 28/05/19
«ตอบ #98 เมื่อ06-06-2019 22:51:40 »

 :a5: :a5: :a5: :a5:
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 02-12-2019 15:02:18 โดย marionatte »

ออฟไลน์ Kenta

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 8
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
Re: Between us...รักเลื่อนขั้น ★ Level 15 - 06/06/19
«ตอบ #99 เมื่อ06-06-2019 23:36:18 »

ตั้งแต่กลับมาเริ่มอ่านนิยายอีกครั้ง เรื่องนี้ทำให้ผมรู้สึกดีมากเลยครับ

ไม่ค่อยเห็นพระเอกมุ้งมิ้งแบบนี้เลย  :mew1:

ขอบคุณที่ทำให้มีความสุขนะครับ

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

Re: Between us...รักเลื่อนขั้น ★ Level 15 - 06/06/19
« ตอบ #99 เมื่อ: 06-06-2019 23:36:18 »
ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ puiiz

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3378
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +135/-4
Re: Between us...รักเลื่อนขั้น ★ Level 15 - 06/06/19
«ตอบ #100 เมื่อ07-06-2019 02:59:01 »

 :กอด1: :กอด1: :impress2: :impress2: :pig4: :pig4:

ออฟไลน์ goosongta

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1521
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +94/-6
Re: Between us...รักเลื่อนขั้น ★ Level 15 - 06/06/19
«ตอบ #101 เมื่อ07-06-2019 04:57:54 »

แทนตัวเองว่าลิ้ง  จั๊กจี้ดีเนอะ

ออฟไลน์ Billie

  • "Let come what comes, let go what goes and see what remains. That is what is real"
  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3327
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +78/-6
Re: Between us...รักเลื่อนขั้น ★ Level 15 - 06/06/19
«ตอบ #102 เมื่อ07-06-2019 09:04:56 »

พี่ลิ้งค์ น่ารัก ทำให้นึกถึงเล้งไปด้วย

 :L2: :pig4:

ออฟไลน์ panpang

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 497
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +9/-1
Re: Between us...รักเลื่อนขั้น ★ Level 15 - 06/06/19
«ตอบ #103 เมื่อ07-06-2019 09:41:27 »

 :katai2-1:

ออฟไลน์ JokerGirl

  • ∀Σ❤∀ΔΣ Forever^^
  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2921
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +128/-3
Re: Between us...รักเลื่อนขั้น ★ Level 15 - 06/06/19
«ตอบ #104 เมื่อ07-06-2019 11:11:15 »

บู้จุ๊บจุ๊บนะ คือน่ารักมากพี่ลิ้งก์

ออฟไลน์ snowboxs

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5445
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +124/-7
Re: Between us...รักเลื่อนขั้น ★ Level 15 - 06/06/19
«ตอบ #105 เมื่อ07-06-2019 11:19:45 »

พี่ลิ้งน่ารักเนอะ

ออฟไลน์ koikoi

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3861
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +311/-13
Re: Between us...รักเลื่อนขั้น ★ Level 15 - 06/06/19
«ตอบ #106 เมื่อ07-06-2019 19:30:26 »

บลูน่ารัก

ออฟไลน์ titansyui

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2386
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +119/-0
Re: Between us...รักเลื่อนขั้น ★ Level 15 - 06/06/19
«ตอบ #107 เมื่อ07-06-2019 20:01:40 »

 :pig4: :pig4: :pig4:

ออฟไลน์ Kelvin Degree

  • ถ้าวันนั้นเลือกที่จะเดินออกไป คงไม่เจ็บมาจนถึงทุกวันนี้...
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1700
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +57/-2
Re: Between us...รักเลื่อนขั้น ★ Level 15 - 06/06/19
«ตอบ #108 เมื่อ07-06-2019 23:19:04 »

มีมุมมุ้งมิ้งด้วยนะครับ,,,

ออฟไลน์ changemoo

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 40
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
Re: Between us...รักเลื่อนขั้น ★ Level 15 - 06/06/19
«ตอบ #109 เมื่อ11-06-2019 08:48:36 »

ชอบเรื่องนี้มากค่ะ แงงง ชอบจริงๆ อ่านแล้วเอาไปมโนต่อเป็นวัน 555

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

Re: Between us...รักเลื่อนขั้น ★ Level 15 - 06/06/19
« ตอบ #109 เมื่อ: 11-06-2019 08:48:36 »





ออฟไลน์ marionatte

  • Beginning is more difficult
  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 794
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +307/-5
Re: Between us...รักเลื่อนขั้น ★ Level 15 - 06/06/19
«ตอบ #110 เมื่อ17-06-2019 09:46:53 »

แวะมาแก้คำผิดค่ะ ขอบคุณที่ติดตามนะคะ

ออฟไลน์ puiiz

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3378
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +135/-4
Re: Between us...รักเลื่อนขั้น ★ Level 15 - 06/06/19
«ตอบ #111 เมื่อ17-06-2019 23:04:25 »

 :mew1: :mew1:

ออฟไลน์ nuja

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 136
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +9/-1
Re: Between us...รักเลื่อนขั้น ★ Level 15 - 06/06/19
«ตอบ #112 เมื่อ18-06-2019 07:18:59 »

เกลียดพี่ลิ้งค์มีความอ่อย

ออฟไลน์ marionatte

  • Beginning is more difficult
  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 794
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +307/-5
Re: Between us...รักเลื่อนขั้น ★ Level 15 - 06/06/19
«ตอบ #113 เมื่อ20-06-2019 23:05:04 »

Level 16: อำนาจต่อรอง







ในช่วงก่อนวันที่จะได้รับหน้าที่สอนนักเรียนกลุ่มแรกของตัวเอง ผมก็ทำงานจิปาถะทั่วไปและได้เข้าไปดูบรรยากาศจริงเพื่อนำไปเป็นแนวทางสำหรับการทำงานของตัวเองด้วยครับ

นอกจากผมจะทำงานในช่วงปิดเทอมแล้ว พี่ลิงก์เองก็ทำงานที่บริษัทของทางบ้านด้วยเหมือนกันครับ อีกปีเดียวเขาก็จะเรียนจบแล้ว ก็คงต้องเรียนรู้งานเพื่อรับช่วงกิจการต่อ

"พรุ่งนี้หยุดใช่ไหม"

พี่ลิงก์ถามขึ้น ขณะที่เราสองคนกำลังวีดีโอคอลคุยกัน ผมได้หยุดสองวันก่อนจะเริ่มทำงานของตัวเองในวันเสาร์นี้ครับ

"ครับ"

"มาหาลิงก์ที่บริษัทไหม"

"เดี๋ยวผมไปรบกวนพี่เอาเปล่าๆ "

"ถ้ากวนแล้วจะชวนทำไม คิดหน่อยดิ"

ผมมองพี่ลิงก์ที่ชักสีหน้าออกมา ผมยิ้มแหย แล้วตอบปฏิเสธไปอีกครั้งอย่างนุ่มนวล

"ผมกะว่าจะทบทวนความรู้เก่าหน่อยครับ"

"อืม งั้นตอนเย็นจะไปหาที่ห้อง"

"ครับ"

"อยากกินข้าวเย็นที่บ้านลิงก์ไหม จะได้ชิมฝีมือของพ่อไง"

"ไว้คราวหลังดีกว่าครับ"

พี่ลิงก์หรี่ตาลง ก่อนจะยกยิ้มอย่างดูแคลน

"หึ! ป๊อดนะ"

แหม...งั้นพี่ไปเจอครอบครัวของผมบ้างไหมล่ะครับ

ผมได้แต่ต่อว่าพี่ลิงก์ในใจ ถึงแม้เสี้ยวหนึ่งในความรู้สึก ผมก็แอบคิดว่า หากผมชวนไปหาพ่อกับแม่ที่บ้าน เขาคงไม่ปฎิเสธ

ในเมื่อพี่ลิงก์ไม่มีจุดด่างพร้อยอะไรให้ต้องอายใคร ไม่เหมือนผมที่ดูไม่เหมาะกับเขาเลยสักนิด

"เหม่ออะไรบู้ ง่วงก็ไปนอนไป"

"ผมยังไม่ง่วง พรุ่งนี้ผมหยุด นอนดึกได้ครับ"

"แต่กูง่วงแล้ว แค่นี้นะบู้ ฝันดีครับ"

"ฝันดีครับ"

พี่ลิงก์ยกมือบ๊ายบายผม ก่อนที่ภาพของเขาจะหายไปจากหน้าจอโทรศัพท์มือถือ ผมอมยิ้มเล็กน้อย แล้วเตรียมตัวเข้านอนบ้าง









@@@@@@@@@@









ในวันหยุดก่อนเริ่มทำงานจริง หลังจากใช้เวลาทำภารกิจประจำวันเรียบร้อย ผมก็ตั้งใจอ่านหนังสือและลองทำความเข้าใจเนื้อหาที่จะนำไปสอนเกือบตลอดทั้งวันเลยครับ จนกระทั่งตอนเย็นที่พี่ลิงก์มารับผมไปหาอะไรกินด้วยกัน

พี่ลิงก์ในชุดทำงานแบบหนุ่มออฟฟิศทำให้ผมรู้สึกแปลกตาไปเล็กน้อย ถ้าไม่ติดที่กระเป๋าเป้ของเขามีโคลห้อยอยู่ คนตรงหน้าก็ดูเป็นผู้ใหญ่เต็มตัวขึ้นมาเลยล่ะครับ

"กินนี่แล้วกัน"

ผมพยักหน้ารับคำพูดของพี่ลิงก์ แล้วเดินตามเขาเข้าไปในร้านก๋วยจั๊บที่ไม่ได้อยู่ห่างจากหอพักของผมเท่าไหร่ เพราะพวกเราเดินกันมาครับ

เนื่องจากตอนนี้มหาวิทยาลัยอยู่ในช่วงปิดภาคเรียน บรรยากาศโดยรวมเลยค่อนข้างเงียบเหงาพอสมควร

"อาทิตย์หน้าต้องไปดูงานกับพ่อที่เวียดนาม ไปด้วยกันป่ะ"

พี่ลิงก์ถามขึ้น ขณะที่กำลังคีบหมูกรอบมาวางในจานของผม ผมเลิกคิ้วมองเขาอย่างสงสัย

"ไปทำงานไม่ใช่หรือครับ แล้วจะชวนผมทำไมอ่ะ"

"ก็แค่ไปดูงานนิดหน่อย แต่ก็ไม่ได้ยุ่งจนไม่มีเวลาเที่ยวหรอก"

"ผมจะไปได้ยังไง ผมก็มีงานต้องทำเหมือนกัน แล้วพี่จะกลับมาเมื่อไหร่ครับ"

"ไม่แน่ใจ พ่อกลับเมื่อไหร่ก็เมื่อนั้น"

ผมยิ้มบางออกมา เมื่อเขาทำหน้าเบื่อ ผมว่าพี่ลิงก์ก็ชวนไปอย่างนั้นนั่นแหละครับ เพราะเขารู้ดีว่า ผมต้องปฏิเสธอยู่แล้ว

"แล้วต้องทำงานถึงเมื่อไหร่"

"ก็ยาวจนเกือบเปิดเทอมเลยครับ"

พี่ลิงก์ถอนหายใจออกมา แล้วแย่งหมูกรอบที่ผมเพิ่งวางใส่จานของตัวเองไปกินเหมือนกับคนที่กำลัง ไม่พอใจ แต่ผมก็ไม่ได้โวยวายอะไรหรอกนะครับ ก็แค่คีบชิ้นใหม่ แล้วก็โดนแย่งอีก จนต้องหยุดกินเท่านั้นเอง

นี่มันหาเรื่องกันชัดๆ เลยนี่หว่า....

"พี่ลิงก์"

ผมเรียกอีกฝ่ายเสียงอ่อน เขาไม่ได้แสดงท่าทีอะไร ทว่านัยน์ตาสีดำยังคงเจือความไม่พอใจอย่างไม่ปิดบัง

"แล้วเมื่อไหร่จะว่าง เสือกทำงานเสาร์อาทิตย์อีก"

"ก็ว่างพฤหัสกับศุกร์ไงครับ"

พี่ลิงก์ส่งสายตาดุใส่ผม แล้วแย่งแก้วน้ำของผมไปกินเองอีก ผมก็ได้แต่มองท่าทางต่อต้านของเขาอย่างนึกระอาปนขำครับ

"ทำไมต้องไปทำงานด้วยวะ ร้อนเงินหรือไง"

"ไปทำเป็นเพื่อนเป็ดอ่ะ"

พี่ลิงก์ตีหน้าบึ้ง ก่อนน้ำเสียงทุ้มเข้มจะดังขึ้นอย่างเอาเแต่ใจ

"งั้นก็มาทำงานเป็นเพื่อนกูบ้างดิ"

ผมถอนหายใจออกมา แต่ดูเหมือนงานนี้พี่ลิงก์จะไม่ยอมง่ายๆ นะครับ เขาจ้องหน้าผมอย่างกดดัน และแสดงสีหน้าชัดเจนว่า จะไม่รับฟังคำตอบที่ขัดใจ

"ผมจะทำอย่างนั้นได้ไงครับ ตกลงกับพี่เขาไปแล้ว เบี้ยวไม่ได้หรอก"

"งั้นสองวันที่มึงหยุดต้องมาทำงานกับกู"

เฮ้ย!

"ผมจะไปทำงานอะไรของพี่ได้ล่ะครับ"

"ไปนั่งเป็นกำลังใจให้กูไง งานน่าเบื่อจะตาย"

พี่ลิงก์บ่นออกมา ในขณะเดียวกันผมก็รีบหาทางรอดให้กับตัวเอง ผมไม่อยากทำงานครบเจ็ดวันหรอกนะครับ อย่างน้อยก็ต้องมีสักวันที่ผมได้นอนอืดปล่อยให้เวลาผ่านไปอย่างสูญเปล่าด้วยความขี้เกียจบ้าง อีกอย่าง...ถึงผมจะอยากอยู่ใกล้พี่ลิงก์แต่ก็ไม่ได้อยากไปนั่งเฝ้าเขาให้ใครมองด้วยครับ

คนอื่นจะคิดยังไงกับผมที่มานั่งเฝ้าลูกชายเจ้าของบริษัททำงานเนี่ย คงได้นินทาจนกลายเป็นเรื่องสนุกปาก ถึงผมจะแน่ใจว่า พี่ลิงก์ไม่สนใจก็ตามที แต่ภาพลักษณ์ของเขาก็เป็นสิ่งที่ผมควรแคร์

"ผมขอคิดดูก่อนนะครับ"

"ทำไมต้องคิดวะ นี่มึงไม่คิดจะมีเวลาให้กูเลยใช่ไหม"

"เราก็คุยกันทุกคืนก่อนนอนแล้วนี่ครับ"

คำตอบของผม ทำให้พี่ลิงก์หน้าหงิกยิ่งกว่าเดิม

"นี่มึงจะมีเวลาให้กูแค่ตอนนั้นใช่ป่ะ เราเป็นอะไรกันแน่วะ ทำไมถึงใช้เวลาด้วยกันได้แค่หลังพระอาทิตย์ตกดินเนี่ย"

ก็เราสองคนว่างตรงกันตอนนั้นนี่ครับ

ผมตอบอีกฝ่ายที่เริ่มพาลในใจ แต่ดูท่าทางพี่ลิงก์จะอารมณ์เสียแล้วจริงๆ แล้วผมก็ไม่อยากให้มันเป็นแบบนั้น อีกทั้งผมก็ยังไม่อยากเสียสละวันหยุดของตัวเองเช่นเดียวกัน

ผมหันไปเรียกเด็กเสิร์ฟมาเก็บเงิน ซึ่งราคาอาหารทั้งหมดนี้ผมเป็นคนจ่ายครับ เพราะพี่ลิงก์นั่งหน้าบึ้งตึง หลังจากจัดการค่าอาหารเรียบร้อย ผมก็ใจกล้าจับมือของคนอารมณ์ไม่ดีให้เดินออกมาจากร้าน แล้วเริ่มทำ การประนีประนอมอย่างใจเย็น

"เอาแบบนี้ดีไหมครับ ผมไปหาพี่หนึ่งวัน ส่วนอีกวันผมขอหยุดพักนะครับ"

การต้องเสียวันหยุดหนึ่งวันก็ยังดีกว่าต้องเสียสองวัน ผมว่าเขาก็แค่อยากเอาชนะผมนั่นแหละครับ

"ไม่"

ดื้อยิ่งกว่าน้องของผมอีกนะเนี่ย

ผมลอบถอนหายใจออกมา แล้วพยายามคิดหาวิธีที่ลงตัว แต่ก็พบว่ามันว่างเปล่า ก่อนสายตาจะเหลือบไปเห็นโคลที่ห้อยอยู่ตรงเป้ของเขา

"ผมซื้อตุ๊กตาหมีให้ดีไหมครับ"

"ไม่ต้อง กูมีเยอะแล้ว ถ้าเงินเหลือนัก ก็ไม่ต้องไปทำงาน"

น้ำเสียงเรียบนึ่งที่บ่งบอกความไม่พอใจ ทำให้ผมต้องยิ้มแหยออกมาอย่างจนหนทาง เราสองคนไม่ได้พูดอะไรกัน จนกระทั่งผมพาเขาเข้ามาในห้องของตัวเอง

นี่เป็นครั้งที่สองที่พี่ลิงก์มาที่ห้องของผมครับ แล้วผมก็จัดการทำความสะอาดเรียบร้อยกันเขาต่อว่าเหมือนคราวก่อน ผมมองอีกฝ่ายที่นั่งลงบนเตียงด้วยความหนักใจ

เอายังไงดีวะ....

พี่ลิงก์ยังหน้าตึงอยู่ครับ แล้วผมก็หาทางออกไม่ได้ นอกจากจะเปลี่ยนความตั้งใจของเขา ซึ่งวิธีการก็มาบรรจบที่การอ้อน เหมือนเวลาที่ต้องการให้พ่อแม่ซื้อของเล่นแล้วพวกท่านไม่ยอมก็ต้องอ้อนจนกว่าจะใจอ่อน

แต่จะอ้อนพี่ลิงก์ยังไง?

ซื้อของให้ก็ไม่เอา ความคิดเดียวที่นึกได้ก็ต้องลองเปลืองตัว แต่ผมก็ไม่มั่นใจว่า ตัวเองจะใช้วิธีอ้อนได้น่ารักมากพอหรือน่ารำคาญขัดสายตากันแน่

ผมผ่อนลมหายใจออกมา แล้วสูดอากาศเข้าปอดเป็นการเริ่มตันการตัดสินใจ

เอาวะ! ลองดูสักตั้ง!

ผมหยุดยืนตรงหน้าของพี่ลิงก์ที่กำลังนั่งอยู่ริมเตียง เขาเงยหน้ามองผมเล็กน้อย ก่อนที่ผมจะก้มลงหอมแก้มด้านขวาของเขาฟอดใหญ๋ด้วยหัวใจที่เต้นกระหน่ำ

อื้อ....แก้มนิ่มอ่ะ!

พี่ลิงก์เลิกคิ้วขึ้น สีหน้าไม่สบอารมณ์คลายลง ผมจึงเริ่มทำตามแผนการที่คิดเอาไว้ทันที

"พี่ลิงก์อย่าโกรธผมเลยนะ ผมก็แค่อยากมีเวลาพักบ้าง"

"แล้วอยู่กับกูมันเหนื่อยนักหรือไง"

พี่ลิงก์ว่าค่อนขอด ผมเลยยิ้มบาง แล้วจ้องตาของเขาด้วยใบหน้าที่ร้อนผ่าว

"เหนื่อยสิ ก็เวลาที่อยู่ใกล้พี่ หัวใจของผมเต้นแรงตลอดเลยครับ"

พูดเองยังเขินเองเลยเว้ย!

พี่ลิงก์ไม่ได้โต้ตอบอะไร แต่ผมเห็นริมฝีปากบางที่ยกยิ้มขึ้นมาเล็กน้อย แต่แผนการของผมยังไม่จบครับ ผมก้มลงหอมแก้มด้านซ้ายของเขาอีกฟอดใหญ่ แล้วบอกเสียงอ่อน

"นะครับ ให้ผมพักบ้างนะ"

พี่ลิงก์เบือนหน้าหลบไปทางอื่น แต่ตอนนี้ผมก็เห็นแก้มของเขากำลังแต้มสีแดงระเรื่อ ผมอมยิ้มในใจ แล้วงัดไม้ตายสุดท้ายเพื่อพิชิตศึกครั้งนี้

ผมจับใบหน้าหล่อให้กลับมามองตากันอีกครั้ง ก่อนจะมอบจูบเลเวลหนึ่งของตัวเองเพื่อคว้าชัยชนะ

"นะครับ ดาร์ลิงก์"

งื้อ....ขอเนียนนิดนึงครับ!

พี่ลิงก์ตาโตขึ้น นัยน์ตาสีดำจ้องมองจนผมอยากจะหายตัวไปด้วยความเขินสุดๆ แต่ก็ทำได้เพียงมองกลับด้วยใบหน้าที่แดงก่ำ แล้วผมก็ต้องตกใจเล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้ร้องโวยวายอะไร เมื่อเวลานี้ถูกอีกฝ่ายจับมานั่งบนตักพร้อมกับกอดเอวเอาไว้

"ถ้าจูบจนทำให้ลิงก์พอใจได้ แล้วจะยอม"

ผมกะพริบตาทีหนึ่ง หัวใจเต้นแรงจนแทบระเบิดกับรอยยิ้มมุมปากของคนตรงหน้า ตอนนี้พี่ลิงก์กำลังท้าทายความรู้สึกของผมให้ปั่นป่วนมากไปกว่าเดิมอีกหลายเท่า

ผลลัพธ์ของสงครามไม่ว่าผู้ชนะหรือแพ้ย่อมมีการสูญเสียเสมอ

พี่ลิงก์ที่ยอมเสียความเอาแต่ใจของตัวเองและผมที่ต้องเสียจูบ!

"เร็วๆ เดี๋ยวเปลี่ยนใจนะ"

"ครับๆ "

ให้เวลาผมเขินบ้างเถอะครับ!

ผมหลับตาปี๋ก้มลงจูบคนที่อยู่ตรงหน้าด้วยความตื่นเต้นและเขินอาย ทันทีที่กลีบปากสัมผัสกัน พี่ลิงก์ก็เผยอริมฝีปากออกอย่างเชิญชวน ผมเลยลองแทรกปลายลิ้นเข้าไปเหมือนที่เขาเคยทำดูบ้าง และเมื่อได้รับการตอบสนองด้วยการตวัดรับอย่างเร่าร้อน ผมก็แทบจะเป็นบ้าไปในวินาทีนั้น

พี่ลิงก์เลื่อนมือข้างหนึ่งที่กอดเอวของผมขึ้นจับที่ท้ายทอยแทน ต่อมาการรุกของผมก็กลับกลายเป็นการถูกไล่ต้อนด้วยจูบที่ทำให้ลมหายใจติดขัด ตอนนี้ไม่ใช่การที่ผมจูบจนกว่าจะทำให้เขาพอใจแล้วครับ แต่เป็นการที่เขาจูบผมจนกว่าตัวเองจะพอใจมากกว่า

พี่ลิงก์ผละริมฝีปากออกมาเพียงเล็กน้อย ผมหอบหายใจหนักด้วยใบหน้าที่ร้อนราวกับถูกไฟลวก แต่ความทรมานที่แสนวาบหวามนี้ก็ยังไม่จบลง เมื่อเสียงทุ้มกระเส่าของคนตรงหน้าดังขึ้น

"แค่นี้เองเหรอ ลิงก์ยังไม่รู้สึกอะไรเลยนะครับ"

โอ๊ย! ไม่ไหวแล้ว!! ผมขอตายเลยได้ไหม!!!

ผมคร่ำครวญอยู่ในใจ แต่สุดท้ายก็ยังเป็นฝ่ายที่กดจูบลงบนเรียวปากของพี่ลิงก์อีกครั้ง ก่อนที่จะถูกเขาตอบรับอย่างร้อนแรงจนสติหลุดไปอีกรอบ









@@@@@@@@@@









ผลจากการจูบแบบมาราธอนเมื่อไม่กี่นาทีก่อน ถึงจะเกือบตายด้วยความฟินจัด แต่ก็ทำให้ผมสามารถคว้าวันหยุดของตัวเองมาได้สำเร็จครับ เพียงแค่ต้องแวะไปหาพี่ลิงก์ที่ทำงานบ้างเท่านั้น

ผมลูบใบหน้าที่ยังแดงเถือกและริมฝีปากทีบวมเป่งของตัวเองด้วยหัวใจที่ยังเต้นผิดจังหวะ ส่วนพี่ลิงก์ก็กำลังเล่นโทรศัพท์มือถือสบายใจอยู่บนเตียงของผมครับ

หลังจากเดินไปเก็บผ้าที่ระเบียงและเรียกสติกระเจิดกระเจิงของตัวเองให้กลับคืนมา สายตาของผมก็เลื่อนไปมองตุ๊กตาตัวใหญ่สีเหลืองชอบอีกฝ่ายที่กำลังอยู่นิ่งมาได้เป็นเดือนแล้ว

"พี่ลิงก์จะเอาตุ๊กตากลับไปเลยไหม"

"ไม่"

ผมก็ไม่รู้ว่า เขาจะทิ้งไว้ที่ห้องของผมทำไม แต่ผมก็ไม่ได้เซ้าซี้อะไรครับ จนกระทั่งเวลาเกือบห้าทุ่มพี่ลิงก์ก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะกลับแต่อย่างใด

"พี่ไม่กลับบ้านหรือครับ"

พี่ลิงก์หันมามองผม ก่อนจะตอบด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย

"ก็เวลานี้เป็นเวลาของเราสองคนไม่ใช่หรือไง"

"อ่า...ครับ"

ในเวลาช่วงนี้ของทุกวันเป็นเวลาที่ผมจะวีดีโอคอลคุยกับพี่ลิงก์ครับ ผมไม่ได้สนใจอีกฝ่ายอีก แล้วเดินเข้าไปอาบน้ำอย่างไม่รีบร้อน ทว่าพอเดินออกมาอีกที คนที่นั่งเล่นโทรศัพท์มือถือก็นอนหลับไปแล้ว

หลับง่ายเหมือนเดิม...

ผมอมยิ้มออกมา สายตาก็หันไปมองโทรศัพท์มือถือของพี่ลิงก์ที่ส่งเสียงร้อง ผมแอบมองหน้าจอแล้วก็ตาโตขึ้นเล็กน้อย เมื่อมันแสดงภาพผู้ชายวัยกลางคนที่หล่อสะดุดตา แล้วก็ไม่ต้องสงสัยว่าเป็นใคร เพราะชื่อที่แสดงก็บ่งบอกความสัมพันธ์กับเจ้าของโทรศัพท์มือถือได้เป็นอย่างดี

ผมนึกลังเลว่าควรจะทำอะไรต่อไป ในเมื่อเสียงเรียกเข้ายังดังไม่หยุดแล้วคนนอนหลับก็ยังไม่ยอมตื่น และในขณะที่ผมกลั้นใจจะปลุกพี่ลิงก์ เขาก็ลืมตาขึ้นแล้วคว้าเครื่องมือสื่อสารของตัวเองมากดรับพร้อมกับผมที่ลอบถอนหายใจออกมา

"ครับพ่อ อืม กลับครับ"

ผมมองพี่ลิงก์ที่ปรือตาคุยโทรศัพท์ด้วยความโล่งอก เขาลุกขึ้นยืน แล้วหันมามองผมเล็กน้อย

"รู้แล้วครับ แค่นี้นะ ครับ"

พี่ลิงก์วางสาย เขาเดินเข้าห้องน้ำไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเดินกลับออกมาด้วยใบหน้าที่สดชื่นขึ้น แล้วหยิบกระเป๋าเป้ของตัวเองขึ้นมาสะพายไหล่

"กลับก่อนนะ พ่อโทรตาม"

"ครับ เดี๋ยวผมไปส่ง"

พี่ลิงก์ยิ้มรับ แล้วเข้ามากอดไหล่ของผมเอาไว้ เราสองคนเดินออกจากหอพักโดยที่ไม่ได้พูดอะไรกัน จนมาถึงโฟล์คบีเทิลสีดำคันสวย

"ถึงบ้านแล้วจะโทรหา"

"ครับ แล้วบ้านพี่อยู่ไกลหรือเปล่า"

"ไม่ไกล ถนนโล่งแบบนี้แป๊บเดียวก็ถึง"

ผมพยักหน้ารับ ก่อนที่พี่ลิงก์จะหันมาหอมแก้มของผมแล้วกระซิบที่ข้างหู

"ฝันดีนะครับบู้"

ผมอมยิ้มออกมา โชคดีที่มืดแล้ว ความเขินของผมเลยถูกอำพรางเอาไว้ไม่ให้ขายหน้ามากเกินไปนัก

"ขับรถดีๆ นะครับ"

"อืม บู้ลืมบอกอะไรไปหรือเปล่า"

พี่ลิงก์ขึ้นรถของตัวเอง แล้วลดกระจกลงมองผมที่ยืนอยู่ ผมนิ่งไปเล็กน้อย ก่อนจะพูดเสียงเบา

"เอาไว้ถึงบ้านแล้วจะบอกนะครับ"

พี่ลิงก์ยกยิ้มขึ้นพร้อมกับยกมือบ๊ายบายเหมือนที่ชอบทำเวลาบอกลา ผมเองก็ทำตามเขาเหมือนกันครับ

หลังจากโฟล์คบีเทิลเคลื่อนตัวออกจากบริเวณหอพักของผมไปราวเกือบหนึ่งชั่วโมง เสียงเรียกเข้าโทรศัพท์มือถือของผมก็ดังขึ้น

[ถึงบ้านแล้ว]

"ครับ ฝันดีนะครับ ดาร์ลิงก์"





TBC +++++++

Marionetta:
ตอนนี้บู้ก็เลเวลอัพแล้วนะ ยังไงก็เอาใจช่วยน้องกันด้วยนะคะ ^^ สำหรับตอนนี้ก็ยังเป็นโมเนต์หวานเล็กๆ ที่ยังไม่มีเค้าลางของดราม่าเช่นเคย (ทำร้ายบู้ไม่ลง แงงงง) ขอบคุณทุกการติดตามค่ะ ส่งกำลังใจให้ด้วยนะ
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 25-12-2019 12:54:14 โดย marionatte »

ออฟไลน์ marionatte

  • Beginning is more difficult
  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 794
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +307/-5
Re: Between us...รักเลื่อนขั้น ★ Level 15 - 06/06/19
«ตอบ #114 เมื่อ20-06-2019 23:12:22 »

:o12: :o12: :o12: :o12:
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 02-12-2019 15:03:13 โดย marionatte »

ออฟไลน์ titansyui

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2386
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +119/-0
Re: Between us...รักเลื่อนขั้น ★ Level 16 - 20/06/19
«ตอบ #115 เมื่อ20-06-2019 23:22:27 »

 :pig4: :pig4:

ออฟไลน์ Kenta

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 8
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
Re: Between us...รักเลื่อนขั้น ★ Level 16 - 20/06/19
«ตอบ #116 เมื่อ20-06-2019 23:43:52 »

 :impress2: :hao7: ดาร์ลิงก์ด้วยอ่าาาา

ออฟไลน์ Kelvin Degree

  • ถ้าวันนั้นเลือกที่จะเดินออกไป คงไม่เจ็บมาจนถึงทุกวันนี้...
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1700
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +57/-2
Re: Between us...รักเลื่อนขั้น ★ Level 16 - 20/06/19
«ตอบ #117 เมื่อ21-06-2019 00:43:29 »

หวานมากครับ,,,

ออฟไลน์ puiiz

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3378
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +135/-4
Re: Between us...รักเลื่อนขั้น ★ Level 16 - 20/06/19
«ตอบ #118 เมื่อ21-06-2019 00:56:00 »

 :กอด1: :กอด1:

ออฟไลน์ JokerGirl

  • ∀Σ❤∀ΔΣ Forever^^
  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2921
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +128/-3
Re: Between us...รักเลื่อนขั้น ★ Level 16 - 20/06/19
«ตอบ #119 เมื่อ21-06-2019 17:39:35 »

พี่ลิ้งค์ขี้งอนต้องง้อให้หนักเลย o18

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด