พี่เล้งแซ่บมาก ตอนที่ 11 "อย่ามายุ่งกับแฟนของผม" 100% 24/03/2019 คห.320
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด colocation,โคโลเคชั่น,ฝากเซิร์ฟเวอร์

ผู้เขียน หัวข้อ: พี่เล้งแซ่บมาก ตอนที่ 11 "อย่ามายุ่งกับแฟนของผม" 100% 24/03/2019 คห.320  (อ่าน 18375 ครั้ง)

ออฟไลน์ fahdekkom

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 296
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +12/-0
หน้าเหมือนหนุ่มสันติสุขตอนหนุ่มๆ นี่หน้ามินโอลอยมาเลย 5555

ออฟไลน์ thanatcha

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 221
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +85/-1
LengZab 7

ย้งทำเรื่องซุกซนกับพี่เล้ง

50%

#พี่เล้งแซ่บมาก

   “เดี๋ยวทิ้งรถไว้นี่นะ ถ้าพรุ่งนี้ว่างเดี๋ยวดูให้”เล้งบอกกับแก้มบุ๋มที่มองบ้านของเขาอยู่ แก้มบุ๋มยิ้มให้เล้งก่อนจะพยักหน้าอย่างเข้าใจ

   “สงสัยป๊าเอารถกระบะไปงั้นเดี๋ยวอาจารย์ซ้อนท้ายผมไปแล้วกันนะ”เล้งคร่อมรถอีกครั้งเพื่อจะไปส่งแก้มบุ๋มที่บ้าน

   “ไปครับ ฝนทำท่าจะตกเดี๋ยวโดนฝนระหว่างทางอาจารย์จะเปียก”เล้งเร่งแก้มบุ๋ม หญิงสาวขึ้นนั่งแบบหันข้าง แขนเรียวกอดเอวเล้งอย่างถือวิสาสะ เล้งเกร็งตัวขึ้นเล็กน้อยมองมือหญิงสาวที่อยู่ตรงหน้าท้องหมิ่นเหม่เสียเหลือเกินของแก้มบุ๋ม

หายใจไม่ทั่วท้องเอาเสียเลย...

เล้งขับมอเตอร์ไซค์ที่มีแก้มบุ๋มซ้อนท้ายผ่านหน้าบ้านของย้ง อีตัวดีมันเข้าบ้านไปแล้วเขาค่อยหัวเย็นลงหน่อย คลาดสายตาวันเดียวมีผู้ชายมาส่งถึงบ้านหน้าตาก็ไม่คุ้นไปรู้จักมักจี่เขาจากที่ไหนจะไว้ใจได้หรือเปล่าก็ไม่รู้ถ้าเกิดเป็นคนไม่ดีขึ้นมาจะทำยังไง ยิ่งโง่ๆอยู่ถ้าโดนหลอกล่ะ

ยิ่งคิดยิ่งหงุดหงิดแม่ง

   “เล้ง...เล้ง”แก้มบุ๋มตะโกนเรียกเล้งเสียงดังจนเล้งสะดุ้งโหยง

   “ห๊ะ?? อะไรครับ??”

   “ฝนจะตกแล้ว”เล้งเงยหน้าขึ้นมองฟ้า เมฆดำครึ้มเริ่มก่อตัว ชายหนุ่มมองเลยไปด้านหลังภูเขา ทางนู้นคนเริ่มตกแล้วเพราะภาพภูเขาลูกใหญ่กลายเป็นสีมัวตา เล้งเร่งความเร็วให้มากขึ้น ลมแรงพัดมาเป็นระยะ ทุกครั้งมันหอบไอเย็นชวนคัดจมูกมาด้วย

อีย้งมันพ้อากาศ ฝนตกทีไรหายใจไม่ค่อยจะออกทุกที

   “บุ๋มว่าบุ๋มไม่กลับบ้านแต่ไปหอดีกว่า ฝนเริ่มลงเม็ดแล้วเดี๋ยวจะเปียกกลางทาง”แก้มบุ๋มบอกกับเล้งเมื่อเมฆก้อนใหญ่เริ่มคลุมทั่วท้องฟ้า ต้นไม้ไหวลู่ตามแรงลมและไอฝนเริ่มชัดเจนมากขึ้น เล้งขับรถตามทางที่แก้มบุ๋มบอก แต่เขาก็ขับไปถึงหอพักของแก้มบุ๋มไม่ทัน ฝนตกลงมาตอนที่เขาติดไฟแดงสุดท้าย หนุ่มสาวสองคนเปียกโชกกว่าจะถึงหอพัก ฝนและลมกรรโชกแรงทำให้เล้งจำต้องเข้าไปหลบใต้ตึก แก้มบุ๋มเปียกไปทั้งตัว ชุดนักศึกษาสีขาวบางแนบเนื้อจนเห็นผิวกายด้านในและรูปทรงชัดเจน เล้งเบือนหน้าไปอีกทางแล้วถอดเสื้อช็อปยื่นให้

   “คลุมตัวไว้ดิ่ เสื้อบาง”แก้มบุ๋มมองหน้าอกของตัวเองที่ดันบราจนเป็นก้อนนูนแล้วรีบยกมือปิดหญิงสาวรับเสื้อของเล้งมาสวมไว้

   “ฝนตกแรงมาก เล้งขึ้นไปนั่งบนห้องแก้มบุ๋มก่อนดีกว่า ท่าทางจะตกอีกนาน”

   “เฮ้ยไม่เป็นไรครู ผมยืนหลบอยู่นี่ดีกว่า”

   “งั้นบุ๋มนั่งเป็นเพื่อน” หญิงสาวเดินมาทิ้งสะโพกลงบนเบาะรถของเล้ง เล้งหันมามองหล่อนอย่างตำหนิ

   “จะมานั่งทำไม ครูขึ้นห้องไปอาบน้ำสระผมเหอะ เปียกไปหมดแล้วเดี๋ยวจะไม่สบายเอา”

   “ไม่รู้แหละถ้าเล้งไม่ขึ้นบุ๋มก็ไม่ไป”หล่อนว่าอย่างดื้อรั้น เล้งมองหญิงสาวที่กอดอกตัวสั่นปากสั่นแล้วก็ได้แต่ถอนใจ ด้านนอกฝนยังไม่มีทีท่าว่าจะเบาบางลงแถมสายฟ้าก็แลบแปลบปลาบดูน่ากลัว เล้งถอนหายใจอย่างหงุดหงิด

ปกติเขารับมือกับความดื้อของอีย้งได้ทุกรูปแบบแต่กับแก้มบุ๋มที่กำลังมีทีท่าดื้อดึงนั้นเล้งรู้สึกจนปัญญา เขาไม่ได้เก่งกาจอะเกี่ยวกับผู้หญิงนัก แหกตาตื่นตอนเช้าคนแรกที่เจอก็คืออีย้ง ก่อนนอนก็ยังมีเสียงมาคอยหลอนอยู่ทุกคืน ดังนั้นเขาจึงรู้ว่าเวลาอีย้งมันดื้อจะต้องปรามต้องปราบมันด้วยวิธีไหน

แต่กับแก้มบุ๋มที่เขารู้เพียงแต่ว่าหล่อนสวย อย่างอื่นเล้งก็ไม่รู้อะไรเกี่ยวกับผู้หญิงคนนี้เลย

อ่อ ตอนนี้ก็รู้ว่าหล่อนก็ดื้อรั้นพอตัว

   “นำไปสิ มายืนสั่นจนผมรู้สึกผิดแล้วเนี่ย”เล้งว่าด้วยสีหน้าอึนๆ แก้มบุ๋มจึงได้ขยับตัวเดินนำขึ้นไปยังห้องพักของตัวเอง

   “อ้าวบุ๋ม วันนี้ค้างห้องเหรอ”ผู้หญิงที่เปิดประตูห้องออกมาเจอแก้มบุ๋มเอ่ยทัก ดวงตาของหล่อนไม่ได้มองแก้มบุ๋มแต่มองเลยไปยังผู้ชายร่างสูงผิวขาวจัดและหล่อมากที่เดินตามมาด้านหลัง

   “อือ ฝนตกกลับบ้านไม่ได้ แค่นี้ก่อนไว้ค่อยคุยกัน หนาว”แก้มบุ๋มตัดบทแล้วเดินสวนกับเพื่อน ระหว่างที่สวนกันหล่อนกับเพื่อนก็มองตาและส่งยิ้มให้กันอย่างรู้ทัน

ลองได้พามาที่หอก็คงได้เป็นหนึ่งในจำนวนผู้ชายในสมุดจดแต้มของหญิงสาวนั่นแหละ

ใครๆก้รู้หอพักก็คือห้องเชือดที่กลุ่มของแก้มบุ๋มแชร์กันเพื่อใช้เก็บสถิติ

   “เดี๋ยวเล้งนั่งรอแป๊บนะบุ๋มเอาผ้าขนหนูให้”หล่อนปิดประตูล็อคลูกบิดแล้วชี้ไปที่เก้าอี้ตรงโต๊ะเครื่องแป้ง ห้องพักของแก้มบุ๋มก็เหมือนหอพักทั่วๆไปที่ไม่ได้มีขนาดใหญ่มาก มีเตียงตั้งอยู่กลางห้องถัดไปคือห้องน้ำ มีตู้เสื้อผ้าโต๊ะเครื่องแป้งตั้งอยู่อย่างเป็ดสัดส่วน ชั้นวางทีวีอยู่ปลายเตียง แก้มบุ๋มเดินมาเปิดตู้เสื้อผ้าพลันสายตาก็เจอกับถุงยางใช้แล้วที่หล่นอยู่นอกตะกร้าใส่ขยะข้างเตียง

อีส้ม!! อีเพื่อนเวร บอกกี่ครั้งแล้วว่าเวลาพาใครมาทำอะไรให้เก็บกวาดให้เรียบร้อย

หล่อนหยิบผ้าขนหนูจากในตู้แล้วเดินเลียบๆเคียงๆมาที่เตียงก่อนใช้ปลายเท้าเขี่ยๆถุงยางชิ้นนั้นให้เข้าไปซุกที่ใต้เตียง

โชคดีที่เล้งกำลังจดจ่อกับโทรศัพท์ที่เปียกฝนอยู่จึงไม่เห็นพฤติกรรมนั้น กว่าจะรู้ตัวผ้าขนหนูก็ถูกยื่นมาให้แล้ว

   “เล้งจะอาบน้ำมั้ย? พอดีเรามีเสื้อผ้าของน้องชายติดตู้อยู่เอาไปเปลี่ยนก่อนก็ได้”

   “ไม่เป็นไร เดี๋ยวพอฝนซาก็กลับแล้ว”

   “แต่มันยังตกหนักอยู่เลยนะ เล้งอาบน้ำสระผมก่อนดีกว่าเดี๋ยวเป็นหวัด”

   “อาจารย์นั่นแหละไปอาบน้ำสระผมก่อนเลย ผมผู้ชายแข็งแรงกว่าเยอะ”

   “งั้นบุ๋มไปอาบน้ำก่อนนะ ถ้าหิวในตู้เย็นมีขนมอยู่เล้งหยิบกินได้เลยนะ”หล่อนเปิดตู้เย็นรินน้ำมายื่นให้เล้งก่อนจะหยิบเสื้อผ้าเข้าไปอาบน้ำนานราวๆครึ่งชั่วโมงหญิงสาวก็ออกมาพร้อมกับชุดนอนผ้าบางเบากางเกงขาสั้นกุดกับเสื้อสายเดี่ยวตัวจิ๋วอวดเนินอกอวบอิ่มน่ามองกลิ่นหอมและเสียงเปิดประตูเรียกสายตาของเล้งให้หันไปมองโดยอัตโนมัติ แก้มบุ๋ม เล้งรีบเบือนสายตาหนีในขณะที่หญิงสาวเดินมายื่นเสื้อช็อปคืนให้

   “หรือจะให้บุ๋มซักให้ก่อน?”หล่อนเอ่ยถามเมื่อเล้งรับเสื้อไปวางพาดบนตัก

   “ไม่ต้อง เดี๋ยวผมซักเอง พรุ่งนี้ต้องใส่”

   “เล้ง...เธอเขินเราเหรอ?”เล้งหันไปตามเสียงของแก้มบุ๋ม หญิงสาวกำลังส่งยิ้มล้อเลียนเขาอยู่ เล้งรู้สึกหน้าร้อนเมื่ออะไรที่เห็นผ่านๆเมื่อครู่กำลังอยู่ตรงหน้าเป็นรูปเป็นร่างจนแทบจะทิ่มตา

   “เล้งนี่น่ารักจัง”หญิงสาวถือวิสาสะจับแก้มเขาเบาๆ รอยยิ้มหวานหยดยั่วยวนเหมือนเกสรดอกไม้ที่กำลังชูชันหลอกล่อแมลงให้ไปติดกับกำลังมอมเมาเล้งทีละนิด

หน้าอกหน้าใจจากผิวสีน้ำผึ้งเนียนตาลอยล่ออยู่ตรงหน้า

   “บุ๋มชอบเล้งนะ รู้หรือเปล่า?”หล่อนก้มลงมากระซิบเบาๆที่ริมหูลมร้อนรินรดจนเล้งรู้สึกร้อนวาบไปทั้งตัว

เขาไม่คิดว่าแก้มบุ๋มจะกล้ารุกเขา โดยปกติแล้วที่เล้งเห็นมาตลอดแก้มบุ๋มจะค่อนข้างอ่อนหวานเรียบร้อย แต่แก้มบุ๋มในตอนนี้ที่กำลังไล้ฝ่ามือเขามาที่ท้ายทอยของเล้งดูเป็นคนละคน

ถามว่ามีผู้หญิงมายั่วขนาดนี้เล้งจำเป็นต้องทนนั่งเป็นพระอิฐพระปูนมั้ย

บอกเลยว่าไม่

ถ้าไม่เล่นด้วยมันก็จะเสียเชิงชายไปหน่อยมั้ย?

แก้มบุ๋มค่อยๆโน้มหน้าเข้ามาใกล้เรื่อยๆจนกระทั่งริมฝีปากแนบสนิทกัน

เล้งกำลังทำความรู้จักกับอาจารย์ฝึกสอนทีละนิด หญิงสาวเปลี่ยนมานั่งคร่อมบนตักของเล้งสองแขนคล้องคอเขาไว้ สะโพกกลมบดเบียดจนความรู้สึกค่อยๆก่อตัวขึ้นทีละน้อย เล้งจับเอวบางนั้นไว้ด้วยมือซ้ายส่วนมือขวาก็ขยำก้อนเนื้อนิ่มเต็มไม้เต็มมือ แก้มบุ๋มเลื่อนมือมาดึงเสื้อยืดของเล้งออกจากตัวอย่างชำนิชำนาญจากนั้นจึงเลื่อนไปที่เข็มขัดแต่ยังไม่ทันได้ปลด แสงสว่างวาบพร้อมกับฟ้าผ่าดังลั่นจนหน้าต่างกระจกสะเทือนพร้อมกับไฟที่ดับก็เรียกสติของเล้งให้กลับมา เล้งสะดุ้งเฮือกก่อนจะผลักแก้มบุ๋มให้ออกจากตัว ชายหนุ่มลุกขึ้นยืนพลางคว้าเสื้อยืดที่ตกอยู่ใกล้มาสวมหยิบเสื้อช็อปที่หล่นขึ้นมาแล้วบอกลาทันที

   “เดี๋ยวสิเล้ง เล้งจะไปไหน ฝนยังตกอยู่เลยนะ”หล่อนวิ่งมากอดเอวเขาไว้ ในห้องมืดมากเพราะเป็นเวลาเกือบสองทุ่มแล้ว

   “ไฟก็ดับน่ากลัวแบบนี้เล้งจะปล่อยให้บุ๋มอยู่คนเดียวเหรอ?”หล่อนผวากอดเขาไว้รั้งไม่ให้ไป ฟ้ายังร้องลั่นและแสงจากสายฟ้าฟาดก็ยังคงสว่างวาบเข้ามาเรื่อยๆ

ใจของเล้งร้อนรน

ย้งกลัวฟ้าร้องฟ้าผ่าที่สุด ไม่รู้ว่าที่บ้านไฟจะดับมั้ย

ย้งกลัวผี มันไม่เคยดับไฟเลยถ้าไม่มีคนนอนเป็นเพื่อน

และตอนนี้อีย้งอยู่คนเดียว

   “ผมขอโทษแต่น้องผมอยู่บ้านคนเดียวมันกลัวเสียงฟ้าร้องฟ้าผ่าที่สุด อาจารย์หาเทียนจุดนะครับผมขอกลับไปดูน้องก่อน”เล้งไม่ฟังเสียงร้องเรียกของแก้มบุ๋มอีก มันพุ่งออกจากหอของแก้มบุ๋มทันที สายฝนยังคงตกหนักยามขับรถฝ่ามาหน้าของเล้งเจ็บราวกับมีเข็มนับล้านเล่มทิ่มแทงแต่มันก็ไม่ได้ลดความเร็วลงซักนิด ฟ้ายังคงร้องดังและสายฟ้ายังคงสว่างวาบจากตรงจุดนั้นจุดนี้ไม่ขาด

เกือบครึ่งชั่วโมงเล้งจึงมาถึงบ้านของย้ง ทั่วทั้งซอยมืดสนิทบ่งบอกว่าไฟฟ้าดับทั่วเมือง มันจอดรถหน้าร้านล็อคคอแล้ววิ่งอ้อมไปด้านหลังดันประตูที่กลอนไม่ค่อยดีเพียง 2-3 ที ประตูก็เปิดออก เล้งคลำทางขึ้นไปบนห้องอย่างคุ้นเคย เสียงร้องไห้ดังมาแว่วๆให้เขาร้อนใจ

เปรี้ยง!!!! เสียงฟ้าผ่าจนตัวบ้านสะเทือนดังมาอีกหนเล้งกระโดดขึ้นบันไดทีละสองขั้นเมื่อได้ยินเสียงอีตัวดีกรีดร้อง ใจของเขาปวดหนึบไปหมดเมื่อคนที่มันร้องเรียกไม่ใช่ใครเลย

   “พี่เล้ง!!! ฮืออออออออ!!!”

   “ย้ง!!”เขาร้องเรียกพยายามใช้แสงสว่างวาบที่ลอดเข้ามาทางหน้าต่างมองหาอีย้ง เขาเห็นมันนั่งขดตัวเอามืออุดหูอยู่ตรงซอกตู้เสื้อผ้า เล้งก้าวพรวดๆเพียงไม่กี่ก้าวก็ถึงตัวชายหนุ่มนั่งลงก่อนจะดึงตัวมันเข้ามากอดแนบอก ตัวมันสั่นราวลูกนก อีย้งพอเห็นว่าเป็นเล้งมันก็ร้องไห้โฮราวเด็กเล็กกอดเขาไว้แน่น

   “พี่เล้งไปไหนมา ฟ้าผ่าย้งกลัว ไฟก็ดับย้งไม่มีใครอยู่ด้วยเลย ย้งจะตายแล้ว”มันทุบอกเขาอย่างทำโทษน้ำหูน้ำตาเปรอะไปทั้งหน้า เขากอดมันไว้ลูบท้ายทอยและหัวของมันเบาๆ

   “ชู่ววววว...ไม่ร้องแล้ว กูก็กลับมาหามึงแล้วนี่ไง”เขาโยกตัวมันเบาๆปลอบมันซ้ำๆจนมันสงบ แรงสะอื้นค่อยคลายลง

   “พี่เล้งไปนาน ย้งกลัวแทบตายฟ้าผ่าดังมาก ย้งหายใจไม่ออก”มันว่าพลางสูดน้ำมูก เสียงลมหายใจมันดังครืดๆ

   “มึงกินยาหรือยัง?”

   “ยังไม่ได้กิน”มันตอบเสียงอุบ เล้งถอนหายใจเฮือก อีย้งรู้ตัวว่าถูกดุแน่แล้วรีบกอดแล้วเอาแก้มไถกับอกของเขาไปมาราวลูกแมวอ้อน

   “ก็ตอนแรกคิดว่าเดี๋ยวค่อยกิน แต่อ่านหนังสือเพลินจนฝนตกหนัก ย้งก็จะไปปิดหน้าต่างแต่ฟ้าผ่าแรงมากแล้วไฟก็ดับ ย้งวิ่งหนีเนี่ย เอวกระแทกกับเหลี่ยมโต๊ะย้งเจ็บมากเลย”มันจับมือเล้งไปวางลงบนเอวของมัน

   “กูนึกอยู่แล้วว่ามึงต้องโง่จนวิ่งชนอะไรเจ็บตัวอีก กูรีบขับฝ่าฝนกลับมาหามึงเลยนะ”เล้งบอกกับอีตัวดี ย้งผละตัวออกจากเล้งก่อนจะใช้ปลายนิ้วแตะตามลำตัวของเล้ง

เปียกชุ่มไปทั้งตัวเลย

โถ...ปลายนิ้วเล็กๆค่อยๆแตะจนกระทั่งถึงต้นคอของเล้ง อารมณ์บางอย่างที่คิดว่ามอดดับไปแล้วค่อยๆก่อตัวอีกครั้ง เล้งจ้องตาย้งผ่านแสงแลบแปลบปลาบของสายฟ้า

จุดอ่อนของเล้งอยู่ที่ต้นคอ ยามถูกสัมผัสความรู้สึกเสียวๆที่ท้องน้อยก็แล่นวาบไปทั่ว

ดวงตาของทั้งคู่สบกันก่อนที่เล้งจะค่อยๆทาบทับริมฝีปากเย็นเฉียบของตัวเองกับปากของย้ง

   “อื้อ...”อีตัวดีบีบลงบนไหล่ของเล้งยามที่เล้งค่อยๆดันมันลงไปนั่งพิงกับกำแพงห้อง เล้งคร่อมร่างของย้งไว้ ฉกชิงลมหายใจแสนหอมหวานของย้งอย่างละโมบ

มันให้อารมณ์ต่างกับที่แก้มบุ๋มทำกับเขา

จูบของอีย้งมันไร้เดียงสาเกินกว่าจะรังแกให้บาดเจ็บ เล้งเพียงแค่จูบซับย้ำๆประคองต้นคอของมันไว้อย่างทะนุถนอมสอดปลายลิ้นเข้าไปหยอกล้ออ้อยอิ่งก่อนจะใช้ปลายลิ้นกวาดต้อนหยาดน้ำใสที่เอ่อออกทางมุมปากจนหมดทุกหยาดหยด อีย้งผู้อ่อนต่อโลกพอถูกเขาจูบก็ตัวอ่อนเป็นขนมเปียกปูนนอนระทดระทวยปากแดงเจ่อหากไฟสว่างอาจจะเห็นดวงตาปรือปรอยฉ่ำน้ำแสนยั่วของมัน เล้งกดจูบลงไปอีกครั้งอย่างละโมบคล้ายคนเดินทางไกลและกระหายน้ำอย่างหนัก มันถอดเสื้อเปียกแสนน่ารำคาญออกจากตัว ย้งยี้ปัดป่ายมือสะเปะสะปะก่อนจะลูบหน้าท้องที่ครัดตึงของเล้งอย่างลืมตัว เล้งค่อยๆสอดมือเข้าไปในกางเกงนอนตัวจิ๋วของย้ง

คราวนี้ย้งยี้ไม่มีสติพอจะทัดทานปลายนิ้วซุกซนที่ล้วงเข้าไปแตะต้องย้งยี้น้อยยามอุ้งมืออุ่นกอบกุมรั้งขยับย้งยี้ก็ผวาเฮือกขึ้นมากอดเล้งอย่างตกใจ

มันไร้แรงต่อต้านเมื่อเล้งขยับเร็วบ้างช้าบ้างอย่างหยอกล้อ

เสียงร้องที่ดังข้างหูของอีย้งช่างน่าฟัง ลมหายใจที่รินรดต้นคอนำพาความเร่าร้อนมาให้ย้งยี้ผวาเป็นพักๆส่งเสียงร้องน่าอายจนต้องกลั้นไว้ด้วยการฝังรอยฟันบนไหล่เปลือยเปล่าของเล้ง

เล้งไม่ได้เจ็บมากซักเท่าไหร่ กลับกันมันกลับให้ความรู้สึกดีแถมชายหนุ่มยังรู้สึกตื่นตัวจนขนลุกไปทั่วร่าง ส่วนย้งยี้ดิ้นพล่านราวจะขาดใจ

มันไม่เคยให้ใครแตะต้องตัวตนของตัวเองเลยซักครั้ง

แม้จะเคยลองเล่นกับตัวเองมาหลายครั้งแต่ไม่มีครั้งไหนเสียวจนตัวลอยขึ้นจากพื้นขนาดนี้มาก่อน

ทุกสิ่งทุกอย่างเป็นสิ่งแปลกใหม่ที่ย้งไม่เคยสัมผัส ย้งเคยอ่านนิยายมาบ้างว่ามันมีขั้นตอนยังไง จะต้องไปถึงขั้นไหน

แต่ถึงแม้นิยายจะเคยพรรณาไว้มากมายก็ไม่ได้ให้ความรู้สึกซาบซ่านเท่ากับตอนนี้เลยซักนิด

มันทั้งตื่นเต้นและทรมาน

แต่ไม่ใช่ความทรมานที่เจ็บปวด มันเป็นความทรมานที่ทำให้ต้องการมากขึ้นอย่างมิรู้จักจบจักสิ้น

ย้งยี้ไม่เคยคิดว่าร่างกายคนเราจะต้านทานความเสียวได้มากมายขนาดนี้ เหมือนจะขาดใจตายแต่ก็ไม่ตาย

   “ถอดกางเกงให้หน่อยได้มั้ย?เล้งกระซิบบอกคนที่ตัวสั่นราวจับไข้

ตอนนี้ไม่ว่าพี่เล้งจะบอกอะไรย้งยี้ก็ทำตามทั้งหมดมือนุ่มปลดเข็มขัดของเล้งด้วยความสั่นเทา กางเกงแสลคถูกถอดออกอย่างไม่ใยดี

   “ถอดให้หมดสิ”เล้งบอกในขณะที่มือยังขยับอย่างเป็นจังหวะ ย้งยี้เกิดความรู้สึกเก้อเขินขึ้นมาเสียอย่างนั้นหากแต่เล้งก็รู้จักวิธีที่จะหลอกล่อคนเด็กกว่าด้วยการใช้จูบที่ร้อนแรงมัวเมาย้ง ย้งยี้ราวกับถูกป้อนโปรแกรมใส่สมอง มันจูบตอบเล้งในขณะที่มือก็ถอดกางเกงในของเล้งลง และโดยไม่ต้องสอนมือเล็กก็สัมผัสกับความแข็งแกร่งดุดันของเล้งที่สู้มือทันที ย้งขยับมือตามอย่างเล้งในท่วงทำนองและจังหวะเดียวกัน เล้งจูบสลับกับเลื่อนตัวลงไปขบเม้มยอดอกเม็ดเล็กๆทั้งดูดทั้งเลียผ่านเนื้อผ้าจนคนเด็กร้องเสียงหลง ในที่สุดเมื่อถึงที่สุดหัวสมองของย้งก็เหมือนมีใครมาจุดพลุใส่ มันขาวโพลนและวิ้งๆเหมือนกินลูกอมเป๊าะแป๊ะที่แตกกระจายในปาก มันซบหน้าลงกับไหล่ของเล้งในขณะที่มือของตัวเองก็ยังคงขยับอย่างต่อเนื่องยิ่งเร็วขึ้นเมื่อเล้งเริ่มเกร็งกาย จนในที่สุดเล้งน้อยนับล้านตัวก็พรั่งพรูออกมารินรดเสื้อผ้ารวมทั้งมีบางส่วนกระเด็นขึ้นมาจนถึงคางของย้ง เล้งหอบราวกับคนที่วิ่งมาจนเหนื่อยจัดซบหน้าลงกับอกของย้งที่เปียกเป็นดวงจากน้ำลายของมันเอง

   “ฮื่อ...”เล้งขยับตัวเมื่อได้ยินเสียงอีตัวดีร้องเบาๆ

   “เป็นอะไร?”มันส่งเสียงถามในขณะที่ยืดกายลุกขึ้น พลันไฟฟ้าที่ดับมานานร่วมชั่วโมงก็สว่างขึ้น เล้งมองตัวแดงๆของอีย้งที่นอนระทดระทวยแล้วก็อดจะกลืนน้ำลายไม่ได้

สวย...

ร่างกายของอีย้งในตอนนี้สวยจนอยากจะทำให้เป็นรอย จากตัวขาวๆผิวละมุนตาตอนนี้แดงก่ำ อีย้งมองสิ่งที่มันเพิ่งจับไปของเล้งที่เริ่มมีปฏิกริยาด้วยดวงตาที่โตกว่าเก่า มันยกมือปิดหน้านอนตะแคงข้างให้เขาทันที

แม้สายตาจะพร่าเพราะแสงที่สว่างกระทันหันแต่มันก็เห็นความเป็นชายของพี่เล้งเต็มตา แถมยังจับไปแล้วเต็มมือ สีสวยอยู่หรอกแต่ดุมาก

ดูสิ มันพยักหน้าเรียกย้งงึกงักอีกแล้ว

กลัวแล้วววววววว

เล้งหัวเราะให้กับภาพนั้นก่อนจะเดินไปหยิบกระดาษทิชชู่มาเช็ดคราบทั้งของเขาและของย้ง

   “หงายตัวมาจะเช็ดให้ เอามือออกด้วยมันเปื้อนอยู่ที่คางมึง”

   ไม่เอา...ย้งอาย”

   “อายทำไม ก็ทำๆไปแล้ว จะเป็นเมียกูไม่ใช่เหรอ นี่ยังไม่ถึงขั้นเป็นผัวเมียกันซักหน่อยแค่ทดลองงาน ถ้าอายจะเป็นผัวเป็นเมียกันได้ไง”มันว่ายิ้มๆดึงมืออีย้งออก นังตัวดีหน้าแดงจนมันอดที่จะก้มลงไปหอมแรงๆไม่ได้เ

   “ลุกไปนอนบนเตียง พรุ่งนี้มีสอบไม่ใช่เหรอ กูจะไปอาบน้ำแล้ว แล้วก็กินยาด้วยล่ะ”มันดึงอีย้งให้ลุกขึ้นก่อนจะเดินโทงๆไปหยิบเสื้อตัวใหม่ให้อีย้งเปลี่ยนจากนั้นก็คว้าผ้าเช็ดตัวของอีย้งนั่นแหละเข้าห้องน้ำไป

ย้งเปลี่ยนเสื้อมองตามประตูห้องน้ำที่ปิดสนิทแล้วก็ได้แต่นอนบิดตัวเป็นเลขแปด

ทำอะไรลงไปอ่ะ ฮื่ออออออออ ถ้าเฮียยี่รู้เฮียยี่ตีตายเลย

ย้งทำเรื่องซุกซนกับพี่เล้งทั้งๆที่เฮียยี่เคยสั่งไว้นักหนาว่าห้ามทำอะไรเกินเลยมากกว่ากอด

ถ้าคุณณัฏฐยศรู้ จุฑายศโดนตีตูดลายแน่ๆ แงงงงงงงงงงงงง




..............................

หายไปหลายวันไปทำตัวเป็นประโยชน์ต่อเพื่อนมนุษย์อยู่ค่ะ

เรื่องนี้ถึงหูเฮียยี่แน่!! เราจะฟ้อง!!!
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 10-03-2019 11:45:23 โดย thanatcha »

ออฟไลน์ ❣☾月亮☽❣

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7293
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +262/-6
ยี้ของแม่ ขวัญเอ้ยขวัญมา
ิีพี่ไม่ค่อยเลยน้า

ออฟไลน์ donutnoi

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2350
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +195/-6
น้องย้งทดลองงานถือว่าผ่าน  พี่เล้งท่าทางจะติดใจ   :hao6:

ออฟไลน์ rmlab

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1719
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +120/-2
ทำไปแล้วย้งเอ้ย 555555

ออฟไลน์ puiiz

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3479
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +126/-4

ออฟไลน์ Peterpanmama

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 32
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
ไอ้เล้งงงงง
ไอ้คนนิสัยไม่ดี
ถ้าฟ้าไม่ผ่าก็คงไม่ได้สติ




ออฟไลน์ nikpook

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 162
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
พี่เล้งแซ่บมาก แซ่บจริงๆ ทำอะไรกันขนาดนี้เขาไม่เรียกว่าพี่น้องนะ ให้พ่อมาขอน้องเลย :-[ :pig4: :3123:

ออฟไลน์ DrSlump

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2317
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +43/-1
 :pig4: :pig4: :pig4:

ย้งยี้  หนูทำไมทำอย่างนี้หล่ะ  ทำไมหนูไม่ไปให้สุดทาง  อิอิ

ออฟไลน์ Leenboy

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2528
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +84/-0

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ ►MoNkEy-PrInCe◄

  • อินเตอร์ไลน์
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 803
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +27/-2
แงทำไมไม่มีต่อจะเอาอีกกก

ออฟไลน์ nisaday

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 62
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2/-0
อาเล้งคนซึน ดุมากข่าาา

ออฟไลน์ anythinginitt

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 228
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +24/-0
แซ่บอะไรเบอร์นี้คะพี่เล้ง

ออฟไลน์ Ac118

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 156
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2/-0
ย้งยี่แม่จะตีก้นหนู เรื่องนี้ต้องถึงหูเฮียยี่ ว่า...เฮียเล้งเพื่อนเฮียแซ่บ!มว๊ากกกก  :pighaun:

ออฟไลน์ thanatcha

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 221
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +85/-1


100%


     

   อีกสิบห้านาทีตีห้า ย้งยี้ขยับตัวยุกยิกในอ้อมกอดของเล้งที่มากอดมันไว้ตอนไหนก็ไม่รู้นังตัวดีลืมตาขึ้นช้าๆก่อนจะรู้ตัวว่ามันถูกพี่เล้งกอดไว้แนบอก ย้งยี้ไม่กล้าที่จะขยับตัวได้แต่นอนฟังเสียงหัวใจของพี่เล้งที่เต้นอย่างเป็นจังหวะ

ภาพเหตุการณ์เมื่อคืนย้อนกลับเข้ามาในหัวจนย้งยี้ทำหน้าเบี้ยว ขนตามตัวลุกเกรียวความรู้สึกวาบหวามแล่นเข้าจับขั้วหัวใจจนต้องซุกตัวกับอกพี่เล้งให้มากขึ้น เล้งยังคงหลับเหมือนซ้อมตายไม่รุ้เลยซักนิดว่าอีตัวดีมันเขินจนแทบจะบิดอยู่แล้ว

หลังจากกำหนดลมหายใจตัวเองให้กลับมาเป็นปกติได้แล้วย้งก็ค่อยๆขยับตัวนอนคว่ำมองหน้าเล้งผ่านแสงสลัวจากโคมข้างเตียง

ตั้งแต่เมื่อไหร่นะที่พี่เล้งหล่อได้ขนาดนี้ ย้งก็รู้ว่าพี่เล้งหล่อ ใครๆก็ชมว่าพี่เล้งหล่อแต่สำหรับย้งความหล่อของพี่เล้งก็หล่อเป็นปกติอ่ะอาจเพราะย้งเกิดมาก็เจอพี่เล้งแล้วมันจึงเป็นความเคยชิน

ย้งรู้ตัวว่าตัวเองเป็นอีเด็กน่ารำคาญสำหรับพี่เล้งมาตั้งแต่เล็กจนโต อ่อนแอต้องให้พี่เล้งดูแลทั้งๆที่หน้าที่ดูแลมันควรเป็นของเฮียยี่ แต่มันจะทำยังไงได้ก็ในเมื่อเมื่อก่อนเฮียยี่ไม่เอามันเลย พร้อมจะทิ้งน้องได้ตลอดเวลาเพราะเฮียยี่อายที่โดนเพื่อนๆคนอื่นล้อว่ามีน้องเป็นตุ๊ด ย้งเคยโดนเฮียยี่เตะบังคับให้เล่นบอลแบบเด็กผู้ชาย ย้งร้องไห้ ย้งเจ็บ ย้งไม่ชอบเล่นบอลแต่เฮียยี่ก็บังคับจนพี่เล้งต้องฃเข้ามาห้าม

ย้งจำคำพูดของพี่เล้งได้ดี ตอนนั้นย้งเพิ่งจะเก้าขวบ

ยังเด็กและคนรอบข้างคิดว่าถ้าอัดกิจกรรมแบบเด็กผู้ชายให้ย้งที่วันๆเอาแต่เล่นหม้อข้าวหม้อแกงเล่นตุ๊กตาอยู่คนเดียว ย้งจะหายจากการเป็นตุ๊ด

   “มึงตีมันจนตายมันก็ไม่หายหรอก เลิกบังคับมันซักที จะเป็นผู้ชายหรือเป็นตุ๊ดก็ให้มันเลือกเอง”

“แต่กูไม่อยากให้ใครมาล้อมัน กูไม่อยากให้น้องกูต้องมานั่งเล่นอยู่คนเดียว”

“ก็ย้งมันไม่ชอบเตะบอล ถ้ามันเล่นคนเดียวแล้วมันมีความสุขมึงจะไปบังคับมันทำไม อีย้งลุกขึ้น”พี่เล้งยื่นมามือดึงมือป้อมๆของย้งให้ลุกขึ้น หน้าของมันเปรอะไปด้วยคราบดินและน้ำตา เล้งใช้มือผอมๆของมันปัดเศษดินเศษฝุ่นตามตัวของย้ง

   “เจ็บมั้ย?”

   “เจ็บ ฮึก”ย้งจำได้ว่าตอนนั้นตัวเองร้องไห้สะอึกสะอื้นก็ได้พี่เล้งนี่แหละที่เอาน้ำจากขวดโพลาลิสเทล้างหน้าล้างตาให้มันแล้วยกชายเสื้อยืดเช็ดหน้าให้มันจนเกลี้ยง

   “อย่าร้อง ถ้าอยากเป็นตุ๊ดมึงก็ต้องเป็นตุ๊ดที่แข็งแกร่งใครจะได้ไม่มารังแกมึงได้”

   “ถ้าหนูร้องไห้พี่เล้งก็โอ๋หนูสิ”ย้งจำได้ว่ามันจับชายเสื้อของเล้งไว้แน่นเอ่ยปากขอความคุ้มครองจากเล้งที่ดูจะเป็นที่พึ่งเดียวของมันได้

   “เออ อยู่ใกล้ๆกูไว้ก็แล้วกันกูจะดูแลมึงเอง”เล้งบอกกับมัน และย้งก็ถือว่าคำรับปากของเล้งในวัยเกือบ 12 ขวบนั่น คือคำมั่นสัญญาที่เล้งจะมีให้มันตลอดไป ย้งจำได้ว่าหลังจากวันนั้นมันก็ตามติดพี่เล้งแจยิ่งกว่าเหาฉลามแถมพี่เล้งผู้กว้างขวางก็พามันไปฝากให้เล่นกับเด็กผู้หญิงท้ายตลาด ย้งมีความสุขมากย้งได้เล่นพ่อแม่ลูกได้โดดยางได้ไปกินขนมหวานโดยมีพี่เล้งคอยเล่นเป็นพ่อให้ ยอมทำท่ากินกับข้าวใบไม้คลุกขี้ดินที่มันทำให้แถมจ่ายตังค์ค่าน้ำแข็งใสให้มันอีกต่างหาก แม้ว่าบางทีพี่เล้งจะทำหน้าเบื่อหน่ายแต่พอมันบอกพ่อจ๋ากินข้าวสิจ๊ะเล้งก็หยิบช้อนส้อมพลาสติกมาตักแล้วทำเสียงเหมือนกินข้าวให้มันทุกรอบ แม้เวลาเล่นโดดยางย้งที่โดดไม่สูงพี่เล้งก็จะลดยางลงให้มันครึ่งหนึ่งตลอด

แล้วแบบนี้จะไม่ให้ย้งรักพี่เล้งได้ยังไง

เรื่องเมื่อคืนย้งไม่รู้หรอกว่าพี่เล้งมาในอารมณ์ไหน

ย้งไม่รู้ว่าพี่เล้งรู้สึกรักมันขึ้นมาหรือแค่อยากรู้อยากลอง

แต่สิ่งที่ย้งทำให้พี่เล้งทั้งหมดนั้นคือความรัก ไม่ว่าพี่เล้งจะต้องการอะไร ขอแค่พี่เล้งเอ่ยปากมันก็ยินดียกให้ทั้งหมด

ย้งใช้ปลายนิ้วแตะลงบนแก้มของพี่เล้ง มันสากนิดๆจากตอหนวด ย้งยิ้มให้กับใบหน้าที่ทำหน้ายุ่งราวกับรำคาญที่ถูกรบกวนการนอน มันหัวเราะน้อยๆเมื่อเล้งปัดมือมันออกเหมือนกำลังปัดแมลงวันซักตัว อีย้งรอให้พี่เล้งนิ่งอีกครั้งแล้วจึงยื่นมือไปลูบหน้าของเล้งต่อ

เมื่อตอนเด็กๆหน้าพี่เล้งเนียนมากไม่มีตอหนวดแบบตอนนี้ให้ระคายมือแภมเวลาหอมแก้มหนวดก็ทิ่มจนจั๊กจี้ไปหมด หัวคิ้วมักขมวดตลอดเวลา ย้งเคยโดนพี่เล้งตีครั้งหนึ่งเพราะย้งดื้อเอาแต่ใจกระทืบเท้าเร่าๆจะไปบ้านน้ำหวานทั้งๆที่มันจะมืดแล้ว พี่เล้งดึงก้านมะยมหน้าบ้านมาตีน่องย้งสองที เจ็บแปล๊บๆแต่ย้งก็เลิกกระทืบเท้าทันที

ย้งกลัวพี่เล้งมากกว่าป๊ากับเฮียยี่รวมกันเสียอีก

พี่เล้งดุ แต่เป็นการดุที่มีเหตุผล ย้งรักพี่เล้งก็เพราะพี่เล้งดีกับย้งมากๆ ถึงแม้ปากจะร้ายไปหน่อยก็ตามที

ย้งยี้ไล้มือไปแตะที่แพขนตายาวของพี่เล้งก่อนจะเลื่อนมาไล้สันจมูกโด่งได้รูปและหยุดที่ริมฝีปากนิ่มที่ได้เชยชิมไม่รู้จบไปเมื่อคืน ผิวแก้มร้อนผ่าวเมื่อความรู้สึกถูกจุดขึ้นในความทรงจำที่ยังคงชัดเจน ย้งยี้ยืดตัวขึ้นก่อนจะโน้มลงไปแตะจูบริมฝีปากอุ่นของพี่เล้งเบาๆหากแต่คนที่คิดว่าหลับกลับสวมกอดเอวเล็กแล้วออกแรงดึงนังเด็กก๋ากั่นที่บังอาจมาลักหลับให้ขึ้นมาคร่อมอยู่บนตัวใช้มืออีกข้างกดท้ายทอยอีตัวดีเพื่อให้ริมฝีปากแนบสนิทยิ่งกว่าเดิม ย้งยี้ตกใจในคราแรกหากแต่พอเห็นสายตาเรียบๆของพี่เล้งก็ปล่อยให้พี่เล้งจูบตัวเองต่อจนพอใจ

เล้งชอบปากของย้ง มันฉ่ำวาวและมีสีสวยโดยธรรมชาติ ยิ่งถูกจูบน้ำลายของเขาที่เคลือบบนริมฝีปากมันยิ่งทำให้น่าจูบให้ปากช้ำ และเล้งเป็นคนเอาแต่ใจตัวเองในเรื่องนี้ เขาจูบมันจนอีย้งเริ่มดิ้นจึงได้ยอมปล่อย

   “พี่เล้ง ย้งหายใจไม่ออก”มันทุบอกเล้งไม่เบานัก ดวงตากลมส่งค้อนให้กับคนที่ชอบหาเศษหาเลยกับมันติดกันสองวันแล้ว

   “แรดนะเรา”เล้งส่งเสียงว่าด้วยดวงตาพราวระยิบ ย้งตาโตเมื่อโดนด่าตั้งแต่คำแรกที่เล้งทักทาย

   “เป็นสาวเป็นนางมาแอบจูบผู้ชายตอนหลับ คิดจะลักหลับกูหรือไง  ใจแตกเหรอเราน่ะ”มันบีบก้นกลมของย้งอย่างมันเขี้ยวจนย้งสะดุ้งโหยง

   “อื้อ...พี่เล้งจะบีบตูดย้งทำไม”มันจับมือเล้งที่ขยำก้นมันหนักมือขึ้นเรื่อยๆ หันไปทำปากหงึใส่เหมือนแมวส้มตัวอ้วนๆที่ขู่ฟ่อ

น่ากลัวจังเล๊ย!!

   “หัดไว้จะได้ชินมือ”เล้งว่าด้วยสีหน้านิ่งๆบีบตูดมันอีกทีเป็นการทิ้งท้าย

   “ลงไปจากตัวกูได้แล้ว ก่อนที่อะไรๆมันจะตื่น”เล้งส่งสัญญาณเตือนนังเด็กที่นั่งคร่อมอยู่ตรงกลางตัวของเขา ยิ่งมองขาขาวๆที่ล้อกับเสียงสีนวลของโคมไฟแล้วฮอร์โมนของเขาก็เหมือนจะพุ่งพล่าน ย้งขยับตัวลงแต่โดยดี แก้มพองขึ้นริ้วแดง

   “เดี๋ยวย้งจะลงไปทำกับข้าวพี่เล้งนอนต่อก่อนก็ได้”มันขยับตัวลงจากเตียงหากแต่เล้งจับมือมันไว้

   “เรื่องเมื่อคืน ขอโทษนะ”ย้งยี้ยิ้มให้กับเล้งที่ลุกขึ้นนั่งเรียบร้อยแล้ว

   “...ม่....”

   “กูไม่ได้ตั้งใจ อารมณ์มันพาไป”ย้งยี้หุบปากที่จะพูดคำว่าไม่เป็นไรลงเมื่อเล้งพูดประโยคนั้นขึ้นมาเสียก่อน ใจของมันรู้สึกห่อเหี่ยวลงทันทีเมื่อเล้งพูดจบ

ไม่ได้ตั้งใจ...แค่อารมณ์มันพาไป

อย่างนี้  กับใครก็ได้ใช่มั้ยพี่เล้ง

ไม่ต้องเป็นย้งถ้าอารมณ์มันพาไปจะไปทำแบบนั้นกับใครก็ได้ใช่มั้ยจ๊ะ

ย้งยี้ดึงมือออกเบาๆ คนเด็กหันหลังให้เล้ง

   “ไม่เป็นไรหรอก ย้งเข้าใจ”ย้งยี้เดินลงมาข้างล่างอย่างเลื่อนลอย

เข้าใจเหรอ?...ไม่เลยซักนิด ย้งไม่เข้าใจอะไรทั้งนั้นแหละ

ถ้าไม่ได้รักย้งคงไปทำๆแบบที่ทำกับพี่เล้งเมื่อคืนกับใครไม่ลงหรอก

ทำไม่ได้จริงๆ

   เล้งขับรถมาส่งย้งที่หน้าโรงเรียน ไม่รู้ว่าเขาคิดไปเองหรือเปล่า แต่หลังจากลงมากินข้าวตอนเช้าที่ย้งเตรียมไว้ เล้งสังเกตได้ว่าย้งมันเงียบกว่าเดิมไม่พี่เล้งจ๊ะพี่เล้งจ๋าเหมือนเช่นทุกครั้ง เขาไม่รู้ว่ามันเป็นอะไร ทั้งๆที่ตอนเช้าก็ยังดีๆอยู่แท้ แต่พอนึกขึ้นได้ว่าวันนี้มันมีสอบเขาเลยคิดเอาเองว่าอีย้งคงเครียดเรื่องสอบ ดังนั้นพอมันถอดหมวกกันน็อคยื่นให้เขาจึงยื่นมือไปลูบหัวมันเบาๆ

   “ไม่ต้องเครียดนะ มึงเก่ง มึงสอบได้อยู่แล้ว ตั้งใจทำข้อสอบก็พอ”เล้งยิ้มให้กับย้ง เป็นรอยยิ้มที่นานๆครั้งเล้งถึงจะยิ้มแบบนี้ให้มันซักที ความขุ่นมัวที่มีในใจสลายไปทันที

ย้งเกลียดตัวเองที่ไม่สามารถโกรธพี่เล้งได้นานเลยซักครั้ง แค่เขาทำดีด้วยเล็กๆน้อยๆใจของย้งก็เหลวเป็นน้ำ นังตัวดีจับมือพี่เล้งที่ลูบหัวตัวเองอยู่ก่อนจะส่งยิ้มที่เจิดจ้าราวพระอาทิตย์ดวงน้อยๆให้กับเล้ง มันพยักหน้าไปด้วยยิ้มไปด้วยจนตาหยี

   อื้อ ย้งจะตั้งใจ”

   “เออ ดีมาก หน้าตาแด๊ะแด๋ค่อยเหมาะกับมึงหน่อย เป็นเด็กเป็นเล็กอย่าทำหน้าตาบูดเป็นตูด”

   “จ้า พ่อ ย้งเข้าโรงเรียนก่อนนะ พี่เล้งก็ขับรถดีๆล่ะ”มันโบกมือบ๊ายบายเล้ง ชายหนุ่มพยักหน้าส่งๆแบบรับรู้แล้วออกรถไป เล้งมองกระจกรถก็พบว่ามีไอ้หนุ่มที่หน้าเหมือนสันติสุขตอนหนุ่มๆขับรถมาจอดข้างมันแล้วคุยกัน คิ้วเข้มขมวดอีกรอบ

เมื่อคืนก็มัวแต่สำรวจร่างกายกันเลยลืมเรื่องไอ้เด็กนั่นไปซะสนิท

คืนนี้ต้องถามจริงๆแล้วล่ะว่าไอ้เด็กนั่นมันเป็นใคร


   “หวัดดีเล้ง”เล้งที่นั่งกินข้าวกลางวันอยู่ในโรงอาหารกับเจงและอินรวมถึงเพื่อนในคณะอีก 2-3 คนหันไปมองตามเสียงเรียก แก้มบุ๋มกับส้มถือจานข้าวยืนอยู่ข้างโต๊ะ

   “คือ โต๊ะเต็มหมดแล้วขอบุ๋มกับส้มนั่งด้วยได้มั้ย?”

   “มันจะดีเหรอจารย์”เจงร้องท้วงเมื่อเล้งทำสีหน้าคิดมาก

   “ไม่ใช่ผมไม่อยากให้อาจารย์มานั่งด้วยหรอกนะ แต่ตามฐานะแล้วผมว่ามันไม่สมควร”เจงรีบอธิบายเมื่อแก้มบุ๋มทำสีหน้าเสียใจ

   “เฮ้ยมึงไม่เป็นไรมั้ง”-ต้นเพื่อนอีกคนที่นั่งอยู่ริมสุดรีบขยับให้อย่างเอาใจ

   “ไม่ดีหรอก มึงดูสายตาคนอื่นที่มอง อีกอย่างอาจารย์เป็นผู้หญิงน่าจะไปขอนั่งกับพวกผู้หญิงมากกว่ามานั่งเป็นดอกไม้ในกลุ่มผู้ชายนะครับ ถ้าคนเอาไปพูดคนที่เสียหายก็คืออาจารย์ไม่ใช่พวกผม”อินท้วงอีกคนและไม่ยอมขยับที่ให้แม้ว่าจะมีพื้นที่เหลือ แก้มบุ๋มหน้าถอดสี ส้มเองก็มองเจงกับอินอย่างไม่พอใจ

   “หรืออาจารย์อยากเสียหายครับ เป็นข่าวว่าชอบเพื่อนผมคงดังดีพิลึก”

   “เล้ง...”แก้มบุ๋มร้องเรียกชื่อเล้งเบาๆ เล้งลุกขึ้นหยิบจานข้าวและน้ำ

   “ถ้าจารย์ไม่มีที่นั่งก็นั่งเลยครับ ผมอิ่มแล้ว”เล้งเดินออกไปจากบริเวณโรงอาหารอย่างหงุดหงิด เขาไม่ชอบความวุ่นวายไม่ว่าจะกับใครก็แล้วแต่ เจงกับอินพลอยหยิบจานของตัวเองลุกขึ้นเดินตามมาเหมือนกัน

รำคาญจนไม่มีอารมณ์จะกินต่อ

ตอนแรกเจงกับอินคิดว่าเขาคิดไปเองว่าอาจารย์กวินตาชอบเล้ง แต่ตอนนี้น่ะไม่ต้องคิดแล้วมาอ่อยแบบจำเพาะเจาะจงถึงที่ขนาดนี้ควายในนายังดูออก

ถ้าเป็นอย่างนั้นมันสองคนก็ยอมไม่ได้เหมือนกัน

ไอ้เล้งจะเป็นผัวใครไม่ได้นอกจากผัวอีย้งคนเดียว เขาจะปกป้องผัวในอนาคตของอีย้งเอง

เรือกูต้องไม่มีวันจม เล้งยี้เนเวอร์ดายยยยย!!!




.................................


จรัม!!

#พี่เล้งแซ่บมาก

ออฟไลน์ mokha

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 3
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
พี่เล้งแซบมากกกกกก ย่งยี้กล่าวไว้ :z1: :z1: :z1:

ออฟไลน์ littleduck25

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 6
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
นี่ขนาดพี่เล้งยังไม่รู้ใจตัวเอง ยังแซ่บขนาดนี้ กลัววว ทำใจไม่ได้เมื่อรู้ใจตัวเอง คงแซ่บบบบบบขนาด

ออฟไลน์ B52

  • เป็ดZeus
  • *
  • กระทู้: 14016
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +411/-25

ออฟไลน์ TheDoungJan

  • —☁gtrsrist
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 691
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2/-0
ย้งงอนแล้วเนี่ยย พี่เล้งต้องแซ่บๆกว่านี้ละไปง้อย้งนะ อย่าให้สันติสุขตอนหนุ่มมาทำย้งเขว เรือเล้งยี้จะไม่มีวันจม จัมม!!

ออฟไลน์ patchylove

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1609
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +133/-4
 :z1: เรือเล้งย้งต้องไม่มีวันจม จรัม....

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ NuNam

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1342
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +15/-2
สงสารย้ง เมื่อไหร่เล้งจะรู้ใจตัวเอง ทำน้องเสียใจตลอดๆ  :เฮ้อ:

ออฟไลน์ ❣☾月亮☽❣

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7293
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +262/-6
อ่อ อารมณ์หรอ มันก็เหมือนกับไม่ได้ตั้งใจนั่นแหละ น่าตบปาก

ออฟไลน์ puiiz

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3479
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +126/-4

ออฟไลน์ singalone

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 385
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +23/-2
น่าตบปากอิพี่เล้งจริง ย้งจะยอมมันขนาดนี้ไม่ได้นะลูกกกกกกก เอาให้อิพี่มันจำบ้าง!

ออฟไลน์ songte

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1236
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +11/-0
ส่งพี่ยี่มากระทืบเล้งสักทีสองทีดีมะ ทำน้องเสียใจตลอดอ่ะ

ออฟไลน์ Ac118

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 156
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2/-0
โดดลงเรือเล้งยี้  5555555

ย้งยี้เอ้ยย มีผู้พิทักษ์ว่าที่ผัวให้หนูแล้วรู๊กก

ออฟไลน์ DrSlump

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2317
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +43/-1
 :pig4: :pig4: :pig4:

อ่าว   เจง อิน เป็นหนุ่มวายซะงั้น  มีชิปเล้งยี้ดัวะ  อิอิ

ออฟไลน์ thanatcha

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 221
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +85/-1
LengZab 8

"ไม่ชัดเจน"

50%



   “เป็นอะไรอ่ะย้งหน้าตาดูไม่สบายใจ ทำข้อสอบไม่ได้เหรอ?”อันดามันยื่นแก้วน้ำส้มให้กับย้งยี้ที่นั่งเอาหน้าทาบลงไปบนต้นแขนของตัวเอง ย้งยี้เบะปากแล้วซุกหน้าของตัวเองกับแขนมากขึ้นราวกับพยายามจะเอาตัวเองออกไปจากโลกนี้

   “ย้งไม่สบายใจอะไรคุยกับอันได้นะ เราเป็นเพื่อนกันไม่ใช่เหรอ? เห็นย้งเป็นแบบนี้อันเป็นห่วงนะ”อันอันลูบผมของย้งยี้เบาๆ ด้วยความเอ็นดู

   “เราเหนื่อยอ่ะอัน”ย้งยี้ถูไถหัวตัวเองกับมือของอันอันเหมือนลูกแมวตัวอ้วนๆที่อออดอ้อนเจ้าของ

   “เหนื่อยเรื่องอะไร เรื่องเรียน เรื่องที่บ้านหรือว่าเรื่องพี่เล้ง”อันดามันถามแบบหว่านแห ถ้าย้งยี้จะบ่นก็มีไม่กี่เรื่องหรอก เจ้าแก้มฟูนี่น่ะมองโลกในแง่ดีจะตาย นานๆครั้งถึงจะมาทำท่าแบตหมดให้เขาได้ปลอบซักหน

   “พี่เล้ง...”

   “ซื้อหวยไม่เคยถูก คราวนี้ทำไมอีกล่ะ? ปากหมาใส่อีกเหรอ?”อันดามันถามด้วยน้ำเสียงที่แข็งขึ้น

   “ฮื่อ...อันอันอย่าทำเสียงแบบนั้นสิ”ย้งเงยหน้าขึ้นมาเบะปากใส่อันดามัน

   “อ่ะๆ เล่ามา”ก่อนที่นังตัวดีจะงอแงมากไปกว่านี้อันดามันก็บอกให้ย้งยี้เล่าเรื่องกลุ้มใจมาซักที

   “ฮื่อ...”เป็นอีกครั้งที่ย้งยี้ซุกหน้าตัวเองกับแขนจนอันดามันอยากจะตีซักที

   “ได้กันหรือยัง?”อันดามันยิงคำถามตรงๆ ย้งยี้เด้งตัวพรวดขึ้นมามองซ้ายขวาหน้าหลังด้วยดวงตาตื่นๆ

   “อันอันพูดอะไรน่ะ เดี๋ยวใครมาได้ยินนะ”

   “แล้วตกลงว่าไงที่ถาม”อันอันกอดอกจ้องหน้าเพื่อนสนิทอย่างคาดคั้น ย้งส่ายหน้าหากแต่ผิวแก้มขาวแดงก่ำจนถึงใบหู

   “จูบ?”อันดามันแทบไม่ต้องรอคำตอบเมื่ออีตัวดีแดงไปทั้งตัวแถมส่งเสียงฮื่อๆงื้อๆงุบงิบอยู่ในคอ

   “มีมากกว่านี้อีกมั้ย?”

   “พี่เล้งไม่ให้บอกใคร...”

   “โอ้ย!! อันอยากตีย้งจัง แสดงว่ามันทำมากกว่าจูบสินะ”อันดามันพูดอย่างหงุดหงิด ยิ่งอีตัวดีมันเขินจนแทบจะกลายร่างเป็นกุ้งต้มก็ยิ่งมันเขี้ยว

ย้งยี้ก็เหมือนเด็กนั่นแหละยังไร้เดียงสาเสียเหลือเกิน ขนาดช่วยตัวเองเขายังต้องสอนเลยว่าทำยังไงแล้วนี่ไปถึงขั้นไหนกับพี่เล้งมั่งแล้วก็ไม่รู้

ข้ามขั้นจากที่ครูสอนไปไกลโขแล้วแน่ๆเลย

   “ทำไมไปยอมเขาล่ะ อันสอนแล้วใช่มั้ยว่าให้เล่นตัวบ้าง”

   “ก็ย้งรักพี่เล้ง...”อีตัวดีเงยหน้าขึ้นมาเถียง

   “แล้วทำไมถึงมานั่งกลุ้มแบบนี้ล่ะ?”

   “ก็เมื่อเช้าพี่เล้งขอโทษที่ทำแบบนั้นกับย้ง...แง”พอหลุดปากอีตัวดีกับซุกหน้าลงไปกับแขนตัวเองอีกครั้ง

   “วันนี้จะรู้เรื่องมั้ยย้ง ลุกขึ้นมานั่งเล่าดีๆ เอาเป็นว่าอันเข้าใจว่ามันเกินเลยกว่าจูบแต่ไม่ถึงขั้นได้เสียกัน”นั่นแหละย้งยี้ถึงดึงตัวเองขึ้นมานั่งได้ตามเดิม

   “ดูเหมือนความรักจะสมหวังแล้วนี่พี่เล้งก็มายุ่มย่ามกับย้งแล้วไม่เห็นจะน่ากลุ้มตรงไหนเลยนี่นา”

   “กลุ้มสิ...ก็พี่เล้งบอกขอโทษ อารมณ์มันพาไป...”เกิดความเงียบขึ้นมาระหว่างอันดามันและจุฑายศ เงียบจนย้งยี้ใจคอไม่ค่อยดี

   “เหี้ยว่ะ...”ที่สุดอันดามันก็เอ่ยปากพูดออกมาได้แต่คนฟังกลับไม่ชอบใจเลยซักนิด ย้งยี้ไม่อยากให้ใครมาด่ามาว่าพี่เล้ง

   “อย่าด่าพี่เล้ง”ย้งยี้ทำปากเบะเมื่อเพื่อนรักด่าชายใจดวงใจของมัน

   “ทำแบบนี้เห็นแก่ตัวหรือเปล่า ถ้าไม่ได้รู้สึกอะไรแล้วจะมาเกินเลยกันทำไม ย้งเสียหายแต่เขาไม่เสียอะไรเลยนะ”

   “ไม่เป็นไร ก็ย้งรักเขา”

   “แล้วเขารักย้งมั้ย?”ย้งยี้หน้าจ๋อยลงทันทีฟุบหน้ากับแขนตัวเองอีกรอบ

   “ย้งนี่ความอดทนสูงจังเลยนะ ถ้าเป็นอันคงมองคนอื่นไปนานแล้ว พยายามฝ่ายเดียวเหนื่อยจะตายต้องมาคอยแบกความรู้สึกตัวเองแถมต้องแบกความรู้สึกเขาอีก”

   “ย้งจะไปมีใครได้ยังไง ย้งรักพี่เล้งคนเดียว”

   “ก็หัดมองคนอื่นเผื่อไว้บ้าง”

   “ไม่เอาหรอก”อีตัวดีมันปฏิเสธทันควัน

   “ทำแบบนั้นก็เท่ากับย้งนอกใจพี่เล้งน่ะสิ”อันดามันทำหน้าเหนื่อยขึ้นมาทันที

แบบนี้เขาไม่ได้เรียกว่ารักแล้วเพื่อน แบบนี้น่ะทั้งรักทั้งหลงเขาเต็มเปาเลยล่ะ

   “งั้นก็อย่ายอมให้เขาทำอะไรง่ายๆสิ”

   “จะไปห้ามได้ไงก็อารมณ์มันพาไปแบบที่พี่เล้งบอกจริงๆแหละกว่าจะรู้ตัวก็เสร็จแล้ว”

   “โอ้ย อันอยากบิดย้งให้เนื้อเขียวจริงๆเลย”อันดามันร้องอย่างอ่อนใจ ก็เป็นมันซะแบบนี้แหละพี่เล้งถึงเล่นตัวกับมันนักไปบอกรัหบอกใครไปยอมเขาง่ายๆ

   “ย้งรู้มั้ย ทำไมพี่เล้งไม่ชัดเจนกับย้งซักที”อันดามันก้มตัวลงไปถามเพื่อนรักที่นอนเหม่อติดต่อยานแม่ไปแล้ว ดวงตากลมหลุบกลับมามองเพื่อนทันทีด้วยสายตาที่ตั้งคำถาม

   “เพราะพี่เล้งเห็นย้งเป็นของตายยังไงล่ะ ไม่ว่าเขาจะพูดจาปากหมาใส่หรือทำตัวใจร้ายยังไงย้งก็ยังอยู่ที่เดิม หันกลับมาเมื่อไหร่ก็เจอ ลองทำตัวออกนอกลู่นอกทางซะบ้าง วันไหนเขาหันกลับมาแล้วไม่เจอย้งถ้าย้งสำคัญกับเขาจริงๆเดี๋ยวเขาก็ตามหาย้งเอง”

   “แล้วถ้าเขาไม่ตามหาล่ะ ย้งขาดใจตายเลยนะ”

   “โอ้ยน้ออออออออ”อันดามันถึงขั้นร้องโอดครวญ หงุดหงิดที่เพื่อนรักเขามากจนเกินไป สองสาวยังไม่ทันจะได้คุยอะไรกันต่อลูกฟุตบอลก็กระเด็นมาตกลงบนโต๊ะน้ำส้มของย้งสาดกระเซ็นเปียกโดนเสื้อของย้งกับอันอันเต็มเปา

   “เฮ้ย!!”

   “ย้ง เป็นอะไรมั้ย โจ้ขอโทษแทนเพื่อนๆด้วยนะที่เตะแรงจนบอลมาลงบนโต๊ะของย้ง”โจ้ที่วิ่งลัดสนามมาเก็บบอลเห็นสภาพสองสาวแล้วได้แต่รีบขอโทษ อันดามันน่ะไม่เปียกเท่าไหร่ แต่ย้งยี้สิเสื้อเปียกไปครึ่งตัว

   “เตะบอลอะไรของพวกแกวะ”อันอันโวยวายใส่พลางเอาทิชชู่เปียกออกมาเช็ดหน้าเช็ดตาตัวเอง

   “ดูดิ๊เพื่อนเราเปื้อนไปทั้งตัวแล้วอ่ะ”

   “ลุกก่อนนะย้งเดี๋ยวโจ้พาไปล้างที่ห้องน้ำ”โจ้ดึงย้งยี้ให้ลุกขึ้นยืน

   “เฮ้ยโจ้ ย้งไม่เป็นไร เดี๋ยวเอาทิชชู่เปียกเช็ดได้”

   “แต่ถ้าไม่ซักเสื้อมันจะซักไม่ออกนะ ย้งจะเหนียวตัวด้วย”

   “นั่นสิย้งไปล้างตัวก่อนไป เดี๋ยวอันไปรอที่ห้องเลยแล้วกัน ฝากด้วยนะแกชื่อไรนะ โจ้ใช่ป่ะ เราอันอันเป็นเพื่อนสนิทย้ง”อันดามันแนะนำตัวเสร็จก็หยิบกระเป๋าทั้งของตัวเองและของย้งยี้มาสะพาย โจ้เขวี้ยงลูกบอลกลับไปที่สนามตะโกนบอกเพื่อนว่าจะพาย้งยี้ไปล้างตัวก่อนกลับมาเก็บแก้วพลาสติกที่ยับบุบบู้บี้ไปทิ้ง โจ้ถือวิสาสะกุมมือย้งยี้แล้วดึงพาไปห้องน้ำ

   “ถอดเสื้อออกสิ”เด็กหนุ่มร่างสูงบอกกับย้งยี้ที่เปิดน้ำก็อกเอามาลูบๆคราบเปื้อนบนเสื้อของตัวเอง

   “หืม??”

   “ถอดเสื้อออกเดี๋ยวโจ้ซักให้”

   “เฮ้ยไม่เป็นไร ถ้าซักย้งเอาไรใส่ล่ะเดี๋ยวต้องขึ้นเรียนแล้ว”

   “เอาเสื้อโจ้ไปใส่ เดี๋ยวโจ้เอาเสื้อย้งไปซักที่บ้านอีกที”

   “บ้าเหรอ ไม่เอาอ่ะ ย้งเอาเสื้อโจ้มาใส่แล้วโจ้จะใส่อะไร”ย้งยี้ส่ายหน้าไม่เอาด้วยหากแต่โจ้ก็ถือวิสาสะปลดกระดุมเสื้อของย้งยี้ เจ้าตัวร้องจ๊ากพยายามขัดขืดแต่ก็ถูกถอดเสื้อออกจนได้ โชคดีที่ย้งยี้ใส่เสื้อกล้ามไว้ข้างในไม่งั้นโจ้ได้เห็นหน่มน๊มของย้งแน่ๆ อีตัวดียกมือปิดหน้าอกตุ่ยๆของตัวเองไว้โจ้ถอดเสื้อของตัวเองยื่นให้ย้งยี้

   “ใส่ไว้แล้วขึ้นไปเรียนเถอะเดี๋ยวเราซักเสื้อให้ย้งก่อน”โจ้บอกด้วยเสียงขรึมลง ดวงตาที่มีแววขี้เล่นหันมองไปทางอื่นทางที่ไม่มีเนื้อตัวขาวๆของอีย้งอยู่ในโฟกัส

ขาวจนตาพร่าเลย

   “เอางั้นก็ได้ งั้นเราไปเรียนก่อนนะพรุ่งนี้จะซักมาคืนให้”

   “อื้อ ไปเถอะ แล้วเจอกันใหม่ เสื้อเราเหม็นเหงื่อหน่อยนะ”โจ้ว่ากลั้วเสียงหัวเราะ เด็กหนุ่มยิ้มจนตาหยีเมื่อย้งยี้แกล้งทำท่าดมเสื้อที่ใส่อยู่

   “พอทนไหว งั้นเราไปก่อนนะ แล้วเจอกัน”ย้งยี้โบกมือบ๊ายบายเพื่อนใหม่ก่อนจะวิ่งกลับขึ้นตึกเรียน โจ้มองเสื้อในมือแล้วอดไม่ได้ที่จะยกขึ้นมาดม

   “หอมจัง ใช้น้ำหอมอะไรเนี่ย”


   หลังจากออดเลิกเรียนเล้งรีบเก็บของลงกระเป๋าเป้เพื่อรีบไปรับอีตัวดีที่โรงเรียน เจงกับอินมองความรีบร้อนของเล้งอย่างจับผิด

   “รีบไปไหนวะมึง”

   “ไปรับอีย้ง”

   “แล้วจะรีบไปทำไม มึงก็ไปรับมันช้าออกจะบ่อย”อินถามอย่างไม่เข้าใจ เล้งรูดซิปกระเป๋าถอนหายใจพรืดใหญ่

   “เมื่อวานมีใครไม่รู้ไปส่งมันที่บ้าน”

   “อ้าว แล้วมึงไปไหนทำไมไม่ได้ไปรับมัน”

   “ก็...”

   “เล้ง...”ยังไม่ทันที่เล้งจะพูดอะไรอีกแก้มบุ๋มก็ร้องเรียกเขาที่หน้าห้อง

   “รถบุ๋มเสร็จยังอ่ะ”แก้มบุ๋มไม่ได้มีท่าทางที่จะมาทอดสะพานให้เล้งทำให้ชายหนุ่มสบายใจขึ้นมาหน่อย

   “ยังไม่ได้ไปดูเลยเดี๋ยวเย็นนี้ผมแวะไปดูให้เผื่อป๊ายังไม่ได้ทำ”

   “ถ้ายังไงเราขอไปดูรถเลยได้มั้ยเผื่อเสร็จแล้วจะได้ขับกลับบ้านเลย”

   “คงไม่ได้หรอกครับอาจารย์วันนี้ไอ้เล้งมันรีบ”เจงเอ่ยขัดขึ้นมาทันที

   “อ้าว เหรอ เล้งมีธุระเหรอ?”หล่อนทำเมินเจงหันกลับมาถามเล้ง

   “ครับมันมีธุระ มันจะรีบไปรับแฟนมัน เอ๊าไอ้เล้งรอไรล่ะยังไม่รีบไปรับย้งยี้อีกป่านนี้รอจนคอยาวเป็นยีราฟแล้วมั้ง”เจงดันหลังเล้งให้ออกไปจากห้อง เล้งหันมามองแก้มบุ๋มอย่างลังเลแต่ในที่สุดพอเจงเรียกชื่อเล้งก็แยกกลับไปทันที

   “ผมว่าอาจารย์อยู่ห่างๆเพื่อนผมไว้หน่อยก็ดีนะครับ มันมีคนคุยด้วยแล้ว ผมไม่อยากให้น้องมันเสียใจ อีกอย่างอาการที่อาจารย์คอยตามมันจนออกนอกหน้าเนี่ยระวังจะไม่ผ่านการฝึกงานเพราะมีพฤติกรรมไม่เหมาะสมนะครับ”

   “คุณพูดเรื่องอะไร อาจารย์แค่มาถามเรื่องรถ”แก้มบุ๋มทำเสียงเหวี่ยงใส่เจง อินลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ตบไหล่เจงเบาๆแล้วดันเจงไปข้างหลัง อินทรโน้มตัวลงมากระตุกยิ้มใส่แก้มบุ๋ม

   “เพื่อนผมหมายความว่ายังไงก็น่าจะรู้ๆกันอยู่ รู้จักคำว่าไก่เห็นตีนงู งูเห็นนมไก่มั้ยครับ อยู่ห่างๆเพื่อนผมไว้แล้วจะไม่เจ็บตัว ผมจะบอกอะไรให้นะ พวกผู้ชายน่ะขี้นินทากว่าที่ครูคิด เคยไปทำอะไรๆไว้กินเหล้ากันขวดเดียว รู้หมด อย่าให้ผมต้องบอกไอ้เล้งเลยนะครับว่าผมไปรู้ข่าวอะไรของอาจารย์กับเพื่อนมาบ้าง เห็นเงียบๆหวานๆแบบนี้ก็เผ็ดไม่เอาเลยนะครับ อู้วววว  อ่ะ งงๆ งงว่าผมไปรู้ความลับของอาจารย์ได้ยังไงน่ะเหรอครับ ถ้าอาจารย์ความจำไม่สั้นคนที่ชื่ออาร์ตอยู่มหาลัยเดียวกับอาจารย์น่ะ ลูกพี่ลูกน้องผมเอง”อินทรตวัดกระเป๋าเป้ของตัวเองขึ้นไหล่ยกมือสวัสดีแก้มบุ๋มอย่างประชดแล้วหัวเราะในลำคอเดินสวนเธอออกไปจิตติภัทรเองก็เดินตามไปติดๆพอออกนอกห้องทั้งสองคนก็หัวเราะเสียงดังมาให้ได้ยิน แก้มบุ๋มรู้สึกหน้าชา โชคดีที่ไม่มีใครอยู่ในห้องกันแล้วไม่อย่างนั้นพรุ่งนี้หล่อนอาจจะตกเป็นขี้ปากเด็กผู้ชายไปทั้งวิทยาลัยแน่ๆ


   เล้งมาถึงโรงเรียนของย้งยี้ในอีก 15 นาทีต่อมา นอกรั้วโรงรียนบรรดานักเรียนเดินออกมากันวุ่นวาย เล้งชะเง้อคอมองหาอีตัวดีซักพักจึงเห็นย้งยี้เดินคุยแออกมากับอันอัน จะไม่คิ้วกระตุกเลยถ้าไม่มีไอ้เด็กที่หน้าเหมือนสันติสุขตอนหนุ่มเดินติดสอยห้อยตามมาด้วย

ทำไมมันเข้ามาอยู่ในวงโคจรของอีย้งบ่อยจังวะ

   “พี่เล้ง รอนานมั้ย”อีย้งปรี่เข้ามาหาเขา อันอันที่เดินตามมายกมือสวัสดีเล้งตามมารยาท ถ้าจะตาไม่ฝาดเขาเห็นเด็กนั่นค้อนขวับมาแวบหนึ่ง โจ้ที่เดินตามหลังมาเห็นอันดามันไหว้เล้งก็เลยไหว้บ้าง

   “สวัสดีครับพี่ชายย้ง”

   “กูไม่ใช่พี่มัน”เล้งตอบกลับอย่างไม่เป็นมิตร เสียงแข็งกว่าพื้นคอนกรีตเสียอีก ยิ่งหน้าตาของเล้งตอนนี้ยิ่งไม่ต้องพูดถึง ตึงซะจนอันดามันคิดว่าคุณากรไปฉีดโบท็อกมา

   “อ้าว...ไหนย้งว่าย้งมีพี่ชายคนหนึ่งไง”โจ้หันไปถามย้งอย่างเขินๆที่ทักผิด

   “พี่มันน่ะเพื่อนกู ส่วนมันน่ะ...”เล้งหันมามองหน้าย้งที่ทำหน้าเหวอๆงงๆ ดึงอีย้งให้ขึ้นมาคร่อมที่เบาะหลังของมันก่อนจะหันไปมองหน้าโจ้แล้วตอบด้วยน้ำเสียงเชือดเฉือนสุดๆ






   “ว่าที่เมียกู”




.............................


ขี้ตั่วว่ะ เป็นแฟนก็ไม่ใช่มาโมเมว่าน้องเป็นว่าที่เมียของตัวเอง

ว้ายๆๆ

หน้าไม่อาย

#พี่เล้งแซ่บมาก


ใครไม่สะดวกอ่านทีละครึ่งอึ๊ดไว้อ่านตอนครบ 100% นะคะ

ขอบคุณทุกคอมเม้นท์เลย ไปเล่นในแท็กได้นะคะเราอ่านทุกอันเลย

ออฟไลน์ Tiffany

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1089
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +20/-0
ดีใจกับน้องย้ง พี่เล้งเริ่มชัดเจนแล้ว
รออีก 50% นะคะคนเขียน

ออฟไลน์ donutnoi

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2350
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +195/-6
พี่เล้ง เปิดตัวแล้ว   :hao7:

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด