Error403 : เมื่อรักติดบัค #พาซวย || รายละเอียดการเปิดจองหนังสือ :]
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: Error403 : เมื่อรักติดบัค #พาซวย || รายละเอียดการเปิดจองหนังสือ :]  (อ่าน 179590 ครั้ง)

ออฟไลน์ iaum

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 135
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +8/-1
ทำไมยิ่งอ่านเรายิ่งจุก   :katai1: มันอึดอัดอะ  :เฮ้อ:

ออฟไลน์ cavalli

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5340
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +194/-19

ออฟไลน์ puiiz

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3495
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +135/-4

ออฟไลน์ nokhook

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 27
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +3/-0
#ทีมพี่ธามมมมมมมมมมมม
พี่ยูไม่ชอบน้องแล้วจะกั๊กไว้ทำไม :angry2:

ออฟไลน์ Krajeeqx

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 83
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +11/-0
ถูกแนะนำเรื่องนี้มาช่วงที่เรากำลังจะสอบพอดี แต่นี่ก็ยินดีอ่าน5555
แล้วก็พบว่าไม่ผิดหวังจริงๆ เราเคยอ่านพายกับหมอโจ้ตอนนั้นก็ชอบเหมือนกัน พอมาอ่านเรื่องนี้รู้สึกว่าภาษานุ่มนวลขึ้นนะคะ
ชอบเรื่องนี้ตรงความกร๊าวใจ หรือเราจะเป็นคนหื่นเหมือนตัวละครเรื่องนี้ เพราะสายตาสั้นเหมือนกัน(?)
เห็นคนเขียนบอกเอาไว้ว่าเรื่องนี้เป็นนิยายรัก โอเคค่ะเราเชื่อ อิอิ
ชอบความชีวิตทำงานของเรื่องนี้เหมือนกัน โดนจริตเรามาก แม้จะไม่ค่อยเข้าใจศัพท์เฉพาะเท่าไหร่ก็เถอะ แต่เราชอบมากๆๆๆ เพราะไม่ค่อยจะเห็นนิยายเกี่ยวกับอาชีพด้านนี้เท่าไหร่ ชอบความครีเอตในการตั้งชื่อตอนเหมือนกันค่ะ5555
อ่านแค่4ตอนนี่เหมือนจะสบายๆ ไม่รู้จะหลอกนักอ่านหรือเปล่า
เพราะพี่ยูนี่คือเดาใจนางไม่ได้เลย เกลียดมากตรงประโยค ชอบไม่ชอบก็เอาได้ ฮืออ สงสารน้องพัช จุกแทน  :z6:
 :sad4: :o12:
เราเวิ่นเว้อมากก เป็นกำลังใจให้นะคะ อยากอ่านบ่อยๆ ไม่ค่อยทวงเลย55555

ออฟไลน์ PAiPEiPEi

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 471
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +14/-3
โอ้โห้!!!!!     อิพี่ยู๊ววววววววว    น้องมันเขินจะเเย่เเล้ว  โอ้ยยยยยพาซวยน่ารัก 

ออฟไลน์ Mickey199663

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 260
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +13/-0
อ่านตอนนี้แล้วไม่เชียร์ใครเลยดีกว่า หมั่นไส้พี่ยู ส่วยพี่ธามนั้นนนน ตอนนี้รู้สึกแปลกๆ เหมือนพี่ธามจะพอรู้เรื่องพัชกับพี่ยูนะ แต่ตัวเองก็น่าจะชอบพัช แต่ทำไมบางทีที่กวนตีนพี่ยูก็เหมือนอิพี่ธามก็เปิดโอกาสให้พี่ยูกลายๆ เลย แค่ก็ไม่น่าใช่ พี่ธามดูมีอะไรมากกว่านั้น อ่านตอนนี้แล้วเริ่มไม่ไว้ใจพี่ธาม ทั้งที่ตอนก่อนหน้านั้นเชียร์พี่ธาม 55555555

ตอนแรกจะโกรธพี่ยูละ ที่ไม่ยอมไปหาพัชเพราะไปกับผู้หญิง แต่พอบอกว่าไปโรงพักนี่สะดุดเลย แถมดูเครียดๆ โอเค ไม่โกรธก็ได้ เพราะดูน่าจะเกิดเรื่องจริงๆ ถึงรีบร้อนขนาดนั้น

เรื่องคลิปอีก มีคนตั้งใจส่งมาให้พัชดู แล้วที่พี่ยูบอกว่าไม่ใช่ตัวเองนี่จริงหรือไม่จริงอ่ะ 555555

ออฟไลน์ farhhhh

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 51
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +3/-0
ดูกันไปยาวๆ ค่ะ อะไีรๆ อาจไม่ใช่อย่างที่คิด :hao3:
เรายังทีมพี่ยูค่ะ เราว่าเรื่องนี้มันต้องมีเงี่ยนงำแน่ๆ

ออฟไลน์ อิ๊อ๊ะชะเอิงเอย

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 128
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +5/-1
ค้างงงงงงง :katai4:

ออฟไลน์ k2blove

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1885
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +41/-3
เพิ่งเข้ามาอ่านนะ บอกเลยว่าชอบ
คือชอบนายเอกนะ ที่ชอบคล้ายๆ กันกับเรา อิอิอิ
นายเอกชอบแขน ชอบหน้าอก นึกว่าเป็นแต่เรา
เราจะชอบขาหรือน่องนะ แบบดูแล้วแข็งแรง ยืนมั่นคง
ถึงหุ่นข้างบนจะเป๊ะ เอวจะคอด แต่มองขาแล้วเหมือนตะเกียบ
มันไม่เข้ากัน อ่ะ 5555 เราโรคจิต
มาต่อเร็วๆ น้า อิอิอิ
 :really2:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ Snowermyhae

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4158
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +97/-7
เมื่อไหร่พี่ยูจะชัดเจนนนนนนน :ling1: :katai4:

ออฟไลน์ marisa9397

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 260
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2/-0
มารอทุกวันเลยค่ะ เผื่อคนเขียนจะเห็นใจ  :mew1: :mew1: :mew1:

ออฟไลน์ MSeraph

  • This too shall pass
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1826
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +33/-3
จะไม่ทีมพี่ยูจนกว่าพี่จะเคลียร์และคลีนค่ะ!
ถ้ายัฃมั่ว ยังควง ยังแอ๊วไปเรื่อยงี้ก้จะจมเรือค่ะ
ทีมหนูพัชช

ออฟไลน์ seii

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 113
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +44/-1
ส้นทีนเถอะค่ะพี่ยู อย่ามาทำเป็นหวงถ้ายังหาความชัดเจนไม่ได้
กับนังเเพมเพิสนี่ยังไงคะ? คู่นอน? หรือยังไง? เรื่องคลิปอีก
คลิปอะไร? ไปเเกว่ง usb stick เข้า port อื่นเเล้วหลุดจนพัชซึม?
เคลียร์ไม่ได้ก็อย่ามากระเเดะหึงค่ะ อีผู้ชายไร้ความชัดเจน
เเล้วไอ้คำว่า "ชอบไม่ชอบก็เอา" ส่อความสำส่อนมาเเต่ไกล
ทำไมนายเอกดีๆ น่ารักๆ ต้องเจอเเต่พระเอกเน่าๆ ทุกเรื่องเลย
ส่วนธามเหมือนจะดี เเต่... ก็ไม่รู้สินะ
พัชไม่ต้องสนพวกหัวหน้ากิ๊กก๊อกหรอก เดินหน้าหาผัว CEO เลยค่ะลูก555

สนุกดีค่ะ เรากำลังเขียนเเนว computer พอดี เเต่เน้นไปเเนว hacking 
ไม่ได้เอาลงเล้าเป็ดหรอก อาย กลัวคนไม่ชอบ เลยเอาลงเเต่เด็กดี 555
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 05-04-2017 05:57:56 โดย seii »

ออฟไลน์ pktherabbit

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 216
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +5/-0
แก้คำผิดด้วยค่ะ ยูริ กาการิน เป็นนักบินอวกาศชาวรัสเซียค่ะ

ออฟไลน์ Malimaru

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1572
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +299/-4
    • facebook


เฮ่อพี่ยูนะพี่ยู ทำอะไรอยู่ก็ไม่รู้ (ถอนหายใจเหนื่อยหน่าย)
ส่วนพี่ธามนี่ยิ่งอ่านป้าก็ยิ่งรู้สึกถึงออร่าพระรองแผ่ซ่านออกจากร่างจนอยากจะจับมาถามมาก ๆ ว่า
เฮ้ยเอ็งเอาไง! จะรุกน้องพัชไหม? ถ้ารุกก็รุกเลย เด็กมันจะได้มีที่พึ่งทางใจที่ดีกว่าไอ้ลูกพี่ยูเสียที

จริง ๆ จุด ๆ นี้ เรารู้สึกเหมือนไม่มีใครจริงจังกับพัชเท่าไร ออกจะขัดขากันเองมากกว่า
(จะยักษ์ จะตัวแทนฝั่งเทสเตอร์ก็เถอะ หยอกไก่ไปวัน ๆ ทั้งนั้น) แต่ไม่ว่าจะยังไง เราก็จะปักหลักอ่านมันต่อไปอย่างนี้แหละค่ะ
เป็นกำลังใจให้นะคะ ^^  :กอด1:



ออฟไลน์ Sky

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 974
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +34/-2
คาใจมากว่าคลิปอะไร???
พี่ยูถ้าไม่ชัดเจนจะเชียร์พี่ธามแล้วนะ!!!!

ออฟไลน์ zearet17

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 346
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +555/-0
    • facebook
6.firewall นั้นคือกำแพงขวางใจเธอ


“คลิปบิ๊กไบค์ถูกตัดหน้า รอดมาได้เพราะชุดเซฟตี้” 
วันนี้หน่วยข่าวไม่กรองอย่างพี่เอกก็ยังทำหน้าที่ตามเดิม มากไปกว่าเดิมก็ตรงที่ทุกคนในห้องให้ความสนใจกับข่าวและคลิปที่ว่า 
“ไอ้พัชนี่” 
พี่เดี่ยวว่าอย่างตกใจเมื่อเห็นคลิปจากกล้องหน้ารถจากโซเชียลเน็ตเวิร์คที่แชร์กันเป็นหมื่น

ในคลิปวิดีโอความยาวหนึ่งนาทีครึ่งนั้นเริ่มต้นจากมุมข้างหลังของบิ๊กไบค์คันใหญ่แต่มีพาซวยเป็นคนขับ ตอนแรกก็ขับมาดีๆด้วยความเร็วต่ำเพราะรถบนถนนค่อนข้างเยอะก่อนจะจอดติดไฟแดงที่สี่แยกใหญ่ไม่ถึงนาทีเมื่อไฟแดงเปลี่ยนเป็นไฟเขียวทุกคนก็เร่งเครื่องเตรียมทะยานและระหว่างกำลังจะข้ามแยกนั้นก็มีพี่วินมอเตอร์ไซค์แทรกมาจากไหนไม่รู้ เบียดปาดพาซวยที่ซวยสมชื่อของพี่ๆไปทำให้ต้องหักหลบ ผลก็คือพาโชคล้มแฉลบม้วนหน้าสองรอบไปที่ถนนฝั่งตรงข้าม ดีที่ไม่มีรถสวน แต่นั่นก็น่าจะทำให้รถที่ติดอยู่แล้วติดไปอีกเป็นชั่วโมง 
“ดีนะที่ไอ้ซวยแม่งไม่เป็นอะไรมาก” 
“ถ้าซวยแม่งไม่ใส่ชุดหนังสองแสนของมันนี่กูว่าปางตาย” 
“เออ ถ้าไม่ไปหามันมากูไม่เชื่อเลยว่ามันแค่กระดูกร้าว” 
พี่เอกกับพี่เดี่ยววิพากษ์วิจารณ์กันไปต่างๆนานาๆและทั้งหมดอยู่ในสายตาพี่ยักษ์ 
“เลิกเรียกว่าไอ้ซวยเถอะ พัชมันก็มีชื่อ” 
สงสัยลูกพี่จะผีเข้า พี่เอกกับพี่เดี่ยวมองหน้าพี่ยูที่เคยเป็นแกนนำเรียกพาโชคว่าพาซวยอย่างไม่เข้าใจแกสักเท่าไหร่ 
“ต้องเรียกว่าอะไรดีคะพี่ยู” 
น้องเจนที่ฟังมานานถามหัวหน้าที่พักนี้รู้สึกจะเยอะเป็นพิเศษ 
“ที่รักมั้งเจน” 
หัวหน้าตอบด้วยความรำคาญแต่เจนคิดจริง 
“แล้วน้องพักฟื้นแบบนี้บริษัทจ่ายยังไงคะ” 
เจนที่กำลังยุ่งอยู่กับการรีทัชแขนคนออกจากรูปวิวทะเลถามลูกพี่ 
“70%” 
เจนพยักหน้ารับ สิ่งนึงที่บริษัทนี้เหนือกว่าหลายๆบริษัทเห็นจะเป็นเรื่องสวัสดิการถือว่าใช้ได้ มีประกันสุขภาพ ประกันอุบัติเหตุ ประกันการตาย มีวันพักร้อนให้เกือบ 60 วัน มีโบนัสทุกหกเดือน ยังดีกว่าหลายบริษัทที่มีประกันสังคมทำฟันได้ปีละไม่กี่ร้อย เจนอยากจะบอกว่าถอนฟันทีก็ปาไปสองพันห้าแล้ว 
“เจน adobe* เครื่องเจนเวอร์ชันอะไร” 
“เป็น cc พี่บอล” 
“เครื่องไอ้พัชล่ะ” 
“เดี๋ยวกูดูให้” 
หัวหน้าที่เดินผ่านมาพอดีอาสาเปิดเครื่องไอ้พาโชคให้ก่อนจะนั่งลงเคาะแป้นทำอะไรสักอย่าง 
“cs6” 
“ผมไปประชุมกับดีไซน์เนอร์ชั้น 12 มาเขาคุยกันว่าจะเปลี่ยนไปใช้ cc ให้หมดแล้วพี่” 
“ต่างกันยังไงวะ” 
พี่เอกที่ปกติใช้ photoshop เพื่อตัดรูปเล็กๆน้อยๆ ไอ้เครื่องมือล้านแปดนั่นอย่าหวังว่าพี่แกจะใช้เป็น รู้สึกไม่เข้าใจกับที่พี่บอลพูด 
“ปกติ adobe มันขาย software ขาดเป็นเวอร์ชัน cs1 2 3 อะไรของมัน พอขายขาดแล้วเวลาลูกค้าเจอบัคมันก็แก้ยากที่สำคัญคือไอ้พวกลูกค้านี่ตัวดี ซื้อคนเดียวแต่แผ่นก็อปเป็นล้าน เขาก็เลยออกตัวใหม่มาคือ creative cloud อารมณ์แบบเช่าออนไลน์พี่ จ่ายต่อเดือนต่อเครื่องแต่ได้ใช้รุ่นใหม่ตลอด แก้บัคให้ตลอด ราคาเช่าก็ไม่แพง” 
“อ่อ”
พี่เอกขานรับ แต่ก่อนที่จะมีใครได้ถามอะไรต่อหัวหน้าก็เรียกร้องความสนใจจากน้องๆด้วยการเปิดประเด็นใหม่ 
“พัชแม่งล็อกอินเฟสบุ๊คค้างไว้ว่ะ” 
และแล้วความสนุกก็เริ่มขึ้น... 
‘ผมชอบจูบ ผมชอบจับ ผมหื่นครับ’ 
‘ระหว่างนมผู้หญิงกับนมผู้ชายผมชอบนมวัวครับ’ 
‘ทำยังไงถ้ารักหัวหน้าตัวเอง ปล.หัวหน้าผมเป็นผู้ชายครับ’ 
‘อยากเปลี่ยนชื่อเป็นไอ จะได้พูดได้ว่า อะ...ไอเลิฟยู’ 
ไม่ต้องบอกว่าสองสเตตัสหลังนั่นมาจากเจน 
‘ผมคนจริงครับโพสแล้วไม่ลบ ถ้าลบผมขอแช่งให้ตัวเองเป็นสังคัง’ 
“จังไรเหี้ยๆ” 
พี่เอกพูดขึ้นก่อนจะนั่งขำกันจะเป็นจะตายอย่างกับเด็กวัยสิบขวบที่กำลังรุมแกล้งเพื่อน พาซวยจามอยู่สองสามครั้งก่อนจะเหลือบมองมือถือที่สั่นเป็นเจ้าเข้า ทั้งรู้สึกประหลาดใจกับการแจ้งเตือนเฟสบุ๊คที่ถี่เหลือเกินทั้งๆที่ปกติเอาไว้ตามข่าว ไม่ก็ตามเพจที่ตัวเองชอบไม่เคยโพสอะไรให้เพื่อนมาคอมเมนต์ขนาดนี้เลย 
“เฮ้ยยยยยย พี่แม่งเล่นกูแล้ว”
พาโชคบ่นก่อนจะส่งสติกเกอร์หมาหงอยเข้าไปในกลุ่มไลน์ของที่ทำงานซึ่งดูเงียบเหงามาตั้งแต่เมื่อเช้า จะบอกว่าไลน์กรุ๊ปนี้ไม่ได้เอาไว้ทำงานเหมือนของคนอื่นแต่เอาไว้ลงอะไรไร้สาระอย่างเช่นของกินที่ไหนอร่อยกับโปรตั๋วเครื่องบินถูกต่างหาก รอไม่นานนักหัวหน้าก็ส่งข้อความกลับมา
‘อย่ามาส่งสติกเกอร์เล่นพาโชค นี่เวลาทำงานของพวกพี่’
พัชกรอกตาอย่างเซ็งจิต มันปล่อยให้ทามไลน์ของตัวเองบันเทิงต่อไปโดยไม่ได้ไปแตะต้องหรือแก้ตัวใดๆ ปล่อยให้เขาสนุกกันให้พอ เดี๋ยวคงสงบกันเอง 

     นี่เป็นอีกตัวอย่างของพวกไม่มีจิตสำนึกในสังคมทั้งเป็นตัวอย่างของการใช้เทคโนโลยีในทางที่ผิด พาโชคถอนหายใจพร้อมกับขำพวกพี่ๆ ก่อนจะเปิดคอมพิวเตอร์ทำโปรเจคแอปพลิเคชั่นรวมรูปแมวที่ทำไว้เล่นๆเมื่อปีที่แล้วขึ้นมาทำต่อ งานอดิเรกของคนทั่วไปหลังจากการทำงานอาจจะเป็นการท่องเที่ยว ดื่ม สังสรรค์แต่งานอดิเรกของดีเวลลอปเปอร์ร้อยละ 99.99 คือการมีโปรเจคอะไรสักอย่างเป็นของตัวเองแล้วใช้เวลาอยู่หน้าจอแบบเดิม แม่พาโชคเคยเรียกว่าไม่ใช่งานอดิเรกแต่เป็นพวกหมกมุ่นและไม่มีสังคม 
“You have a new email” 
พาโชคอ่านออกเสียงพร้อมกับกดเข้าไปยังกล่องอีเมลของตัวเอง เพราะอยู่กับเทคโนโลยีมันถึงรู้มากกว่าคนอื่นว่าอันไหนคืออีเมลขยะ อันไหนเป็นอีเมลโฆษณาชวนเชื่อ อันไหนเป็นอีเมลอัตโนมัติหรืออันไหนส่งจากคนจริงๆ อาทิตย์ที่ผ่านมาพัชได้รับคลิปแปลกๆจากอีเมลที่ไม่รู้จักอยู่วันละหลายครั้ง ที่บอกว่าแปลกก็เพราะมันส่งเข้ามาในอีเมลบริษัทไม่ใช่อีเมลส่วนตัวแต่อย่างใด 
“กูไปเผลอสมัครเว็บโป๊ที่ไหนจริงๆป่ะวะ” 
พัชบ่นกับตัวเองก่อนจะลบอีเมลนั้นทิ้ง พร้อมกับอยากรู้ว่าอีเมลต้นทางที่ส่งมานั้นมาจากไหน วิธีการหาต้นทางนั้นก็แค่ค้นหา ip address ของเครื่องต้นทางซึ่งวิธีก็มีดาษดื่นตามอินเตอร์เน็ตขึ้นอยู่กับว่าใช้อีเมลของอะไร หรือใช้คอมพิวเตอร์ปฏิบัติการอะไร ซึ่งไม่ยากเท่าไหร่ถ้าเทียบกับการใช้มือซ้ายบังคับเมาส์ให้ตรงทางของพาโชคที่พอจะเข้าใจหมออยู่บ้างว่าทำไมไม่ให้ใช้มือขวาที่แขนร้าวทำงาน เพราะเคยรั้นเล่นเกมส์อยู่สองชั่วโมงปรากฏว่าคืนนั้นปวดกระดูกจนแทบอยากจะตัดแขนทิ้ง 
“Singapore” 
พาโชคโพล่งเมื่อเห็นผลลัพธ์ของสิ่งที่ตัวเองได้มา พัชผู้มีความรู้ทางเทคโนโลยีแต่ไม่ได้เก่งกาจเรื่อง hacking อะไรแต่อย่างใดกุมขมับ เพราะส่วนมาก internet provider(ผู้ให้บริการอินเตอร์เน็ต) ของไทยกับมีต้นทางอยู่ที่สิงคโปร์อยู่แล้ว จะเป็นแบบนั้นก็ไม่แปลก 
“เรื่องแบบนี้ต้องถามลูกพี่”
พอพูดถึงลูกพี่ก็นึกขึ้นมาได้อีกว่าทำไมแต่ละคลิปที่ในอีเมลตั้งใจส่งมาผู้ชายในนั้นถึงได้รูปร่างหน้าตาคล้ายกับพี่ยูนัก 
‘วันนี้อยากกินอะไร’ 
ก่อนที่พาโชคจะดำดิ่งไปสู่ความมืดดำของโลก hacker ที่เอาจริงๆแล้วไม่ได้มีความสามารถด้านนั้นเลย พี่ธามก็ทักมาในแชท และถ้าพี่ธามถามแบบนี้ต้องจัดให้หนัก 
‘ก๋วยเตี๋ยวต้มยำ ข้าวมันไก่ปากซอย น้ำเต้าหู้และขนมปังสังขยา’
พัชพิมพ์ไปก็หิวไป ไม่ทันไรคนที่ถามก็ส่งสติกเกอร์แมวหงอยมาให้อย่างไม่เหมาะกับความกวนตีนของเจ้าตัวแต่อย่างใด 
‘ถ้าจะขนาดนั้นมาซื้อเองไหมพัช’ 
พาโชคขำให้กับการประชดประชันของพี่ธามก่อนจะปิดอีเมลลงและหันไปสนใจกับแอปพลิเคชันแมวเหมียวต่อ ทำไปเกือบสองชั่วโมงในระหว่างที่กำลังมีสมาธิกับการคิดอัลกอลิทึมการให้อาหารแมวก็มีใครบางคนมายืนซ้อนอยู่ข้างหลัง 
“ทำอะไรพัช” 
“เอ้ยย” 
พาโชคตกใจจนเกือบจะปาเมาส์ทิ้งเมื่อคนที่อยู่ข้างหลังก้มลงมากระซิบใส่หู 
“พี่ยู อะไรของพี่วะ” 
“สายตาสั้นแขนเจ๊งแล้วยังไม่เจียมอีก” 
คนเป็นลูกพี่บอกพลางขยับคอมพิวเตอร์พกพาออกไปให้ไกลจากคนที่นั่งจ้องจอแบบไม่สวมแว่นอยู่ แขนขวาที่เข้าเฝือกอยู่ของไอ้พัชทำให้มันไม่กล้าบ่นอะไรลูกพี่มาก 
“ก๋วยเตี๋ยวต้มยำ ข้าวมันไก่ปากซอย น้ำเต้าหู้และขนมปังสังขยา ครบนะพัช” 
มันเหล่ตามองลูกพี่ที่วันนี้มาแปลก 
“ไอ้ธามมันมาไม่ได้ ติดประชุมด่วนเลยฝากพี่มา” 
พาโชคพยักหน้ารับพร้อมกับรีบเบือนหน้าหนีเมื่ออีกคนโน้มใบหน้าเข้ามาใกล้จนจมูกโด่งนั้นเกือนจะทิ่มหน้ามัน 
“อะไร พอไม่เมาแล้วกลัวเหรอ” 
เขาเย้าเพราะรู้ว่าถ้าพัชเมาแล้วยื่นหน้าเข้าไปหาแล้วละก็ไม่หันหน้าหนีหรอก ดีไม่ดีเดี๋ยวน้องมันโน้มคอลงไปจูบเอง 
“ผมเปล่า” 
พี่ยูมองคนปฏิเสธที่เสหลบตาไปด้วย 
“งานยุ่งไหมพี่” 
คนโตกว่ามองน้องที่กำลังพยายามถือข้าวของที่เขาซื้อมาให้ด้วยมือข้างเดียวด้วยความทุลักทุเล เขาเดินเข้าไปช่วยพร้อมกับเดินนำเข้าไปในครัว 
“เรื่อยๆ งานส่วนของพัชก็กระจายให้ outsource ไป แต่โค้ดมันก็กลับมาเละพอตัว” 
พาโชคเบ้หน้า 
“อย่าบอกนะว่าผมต้องกลับไปแก้” 
“อืม” 
ว่าด้วยเรื่องแก้โค้ดของคนอื่นเป็นที่รู้กันดีในหมู่ดีเวลลอปเปอร์อยู่แล้วว่าถ้าจะให้ไปไล่โค้ดคนอื่นสู้เอามาเขียนใหม่ยังง่ายกว่า เพราะฉะนั้นพี่ยูถึงย้ำนักย้ำหนากับโครงสร้างการเขียนโค้ดที่ต้องยึดถือตามระบบ โดยเฉพาะคนที่ทำงานโปรเจคเดียวกันแล้วละก็ทุกอย่างต้องไปในแนวทางเดียวกัน ทุกคนต้องสามารถอ่านโค้ดของกันและกันรู้เรื่อง เน้นแยกย่อยการทำงานให้ชัดเจน สะอาดเป็นระเบียบแต่ทำงานไร้บัค และเรื่องสำคัญที่สุดคือนำกลับมาแก้ไขได้ง่ายและสามารถ re-use  ได้อย่างกับขยะพลาสติคเลยทีเดียว 
“เห็นธามบอกชอบกินข้าวมันไก่” 
ลูกพี่เทข้าวมันไก่ใส่ในจานให้ลูกน้องที่กำลังยืนกินขนมปังสังขยาอยู่ 
“ผมก็ชอบทุกอย่างแหละ” 
มันว่าพร้อมกับเคี้ยวหงุบหงับ 
“ชอบพี่ด้วยไหม” 
ไอ้พัชกลืนขนมปังนุ่มนิ่มลงไปในคออย่างยากลำบาก 
“พี่กินเสร็จแล้วก็กลับไป” 
ศศินหัวเราะเพราะเขายังไม่ได้กินอะไรเลยก็ถูกไล่กลับเสียแล้ว พอเห็นหน้าแดงๆแต่เจ้าตัวขมวดคิ้วแน่นขนาดนั้นเขาจึงไม่ได้แหย่ต่อเพราะกลัวจะถูกเอาเฝือกทุบหัวเอา วันนี้พวกเขานั่งกินข้าวกันไปดูซีรียส์สืบสวนสอบสวนในทีวีไปด้วย 

     จริงอยู่ว่าพี่ยูเองค่อนข้างเจ้าชู้แต่เขาก็มีกฏให้ตัวเองเหมือนกันว่าห้ามยุ่งกับคนใกล้ เขากล้าพูดได้เต็มปากว่าเรื่องระหว่างเขากับพัชเป็นแค่อุบัติเหตุแต่ก็ยังไม่เข้าใจว่าทำไมเขาถึงได้พยายามทำให้มันเกิดซ้ำแล้วซ้ำอีก บางทีอาจจะเป็นเรื่องของเซกส์ที่เข้ากันดีก็ได้ ในระหว่างที่เขากำลังสับสน เขาก็กำลังสงสัยว่าพัชกำลังคิดอะไรอยู่เช่นกัน 
“วันนี้เหนื่อย ขอนอนนี่ได้ไหม” 
พี่ยูถามหลังจากกินข้าวเสร็จแทบจะทันที 
“ไม่” 
และอีกคนก็ตอบทันทีเช่นเดียวกัน 
“พี่เหนื่อยไม่ได้นอนมาคืนนึงแล้ว” 
คนเป็นพี่บอกด้วยท่าทางจริงจังซึ่งพาโชคก็สังเกตมาตั้งแต่ที่เขามาถึงแล้วว่าลูกพี่ดูเหนื่อยกว่าปกติ 
“ไหนบอกงานไม่ยุ่ง” 
คนป่วยว่าพลางเดินเก็บโต๊ะที่เต็มไปด้วยจานใช้แล้วกับขยะ 
“ยุ่งเรื่องอื่น” 
ลูกพี่ว่าพลางบิดขี้เกียจ คนเจ็บที่บัดนี้กลับมาแข็งแรงเกือบร้อยเปอร์เซ็นต์แล้วยกเว้นถอดเฝือกที่แขนหันมองคนที่เดินไปนั่งตรงโซฟาพร้อมกับบอก 
“นอนโซฟา” 
“ไม่เอา ปวดหลังจะตาย ใช่ว่าเราไม่เคยนอนด้วยกัน” 
แม้จะเป็นผู้ชายเหมือนกันแต่เรื่องแบบนี้บางทีก็ไม่ใช่เรื่องที่เอามาพูดได้โดยไม่เขิน พาโชคเลี่ยงที่จะต่อล้อต่อเถียง มันเดินมานั่งที่โซฟาตัวเดียวกันกับลูกพี่และกดเปลี่ยนจอทีวีเป็นโหมดเล่นเกมส์แทนทั้งๆที่มีแขนเดียว 
“พี่เหนื่อยจริงๆนะพัช” 
คนที่บอกว่าพลางทอดตัวลงนอนบนตักของน้อง พาโชคที่ทำอะไรไม่ถูกมองข้ามกิริยาแบบนั้นไปและเริ่มถามสิ่งที่ตัวเองอยากจะรู้มาสักพักแล้ว 
“ผมถามได้ไหม” 
เขาหลับตาคล้ายกับอนุญาต 
“คลิปที่ผมเห็นพี่เป็นคนถ่ายเองใช่ไหม คนในคลิปเขาเรียกชื่อพี่” 
ศศินไม่ตอบ... 
พาโชคมองรอยยิ้มที่มุมปากของคนที่นอนหลับตาพริ้มอยู่บนตัก จำได้ว่าตอนที่เจอลูกพี่ครั้งแรกในวันสัมภาษณ์งานมันอดไม่ได้ที่จะอิจฉารูปร่างหน้าตาของเขา โดยเฉพาะช่วงคิ้วและตาเรียวที่เห็นจะเป็นเอกลักษณ์ที่เด่นที่สุดของพี่ยู 
“ก้มลงมาจะบอก” 
เจ้าของบ้านขมวดคิ้วแน่นก่อนจะก้มลงไปเงี่ยหูฟังแต่เปล่าเลยพี่ยูลืมตายิ้มกว้างก่อนจะยกหัวขึ้นมาจุ๊บปากอีกคนเบาๆแล้วนอนลงไปตามเดิม 
“พูดมากนะพาโชค” 
แขกของบ้านว่าก่อนจะหลับตาลงเช่นเดิม 
“พี่ของีบครึ่งชั่วโมง เดี๋ยวกลับ ปลุกด้วยนะครับ” 
พัชถอนหายใจยาวเพราะดูก็รู้ว่าเขาไม่อยากให้รู้ และเกลียดตัวเองที่นั่งนิ่งหน้าแดงอยู่แบบนั้น

***

“อาจารย์ที่ม.พี่ชวนไปบรรยายเรื่องการใช้เทคโนโลยีให้ถูกวิธี พัชสนไหม” 
เย็นวันนี้พี่ธามหิ้วบะหมี่ต้มยำมาให้ถึงที่บ้านพร้อมกับถามคำถามที่คิดว่าจะถามมาสักพักแล้วแต่ลืม 
“ใช้ยังไงให้ผิดนี่ง่ายกว่าพี่” 
ลูกพี่ฝั่งเทสเตอร์ขำ 
“พูดหมือนพวกห้องเดฟ” 
พาโชคเลิกคิ้วมองพี่ธาม เพราะรู้ดีว่าคนในห้องนั้นนิสัยเป็นยังไง 
“ผมไม่ชอบการไปพูดต่อหน้าคนเยอะๆว่ะ” 
มันแบ่งรับแบ่งสู้ 
“พี่จ้างเป็นบุฟเฟต์ชาบูน้ำดำ” 
“ชาบูสามรอบถ้วน” 
พัชรี่ตามองพร้อมกับต่อรอง 
“ครับๆ ได้ครับ” 
และเมื่อได้คำตอบแล้วก็ยิ้มกว้างอย่างพึงพอใจจนอีกคนเผลอยิ้มตาม 
“เนื้อหานี่ยังไงดีพี่ธาม มันกว้างนะ” 
“พี่อยากเล่นเรื่อง social network” 
“อือ เดี๋ยวงั้นผมรีเสิร์ชดู” 
เอาจริงๆแม้จะดูเป็นหัวข้อดาษดื่นแต่สำหรับพาโชคการไปเล่าเรื่องน่าเบื่อและรู้อยู่แล้วให้คนหมู่มากฟังนั้นยากพอสมควร ต้องคิดว่าจะทำยังไงให้เขาสนใจ 
“เดี๋ยวพี่ช่วยหาข้อมูล” 
คนที่กำลังคิดอะไรเยอะแยะในหัวพยักหน้า 
“ใส่สูทแต่งตัวหล่อด้วยนะพัช” 
มันเบ้หน้า 
“ผมล่ะเกลียดจริงๆ” 
ธามหัวเราะทั้งๆที่ตัวเขาเองเห็นว่าพัชมันใส่สูทแล้วออกจะดูดี 
“เออ เมื่อวานไอ้ยูเอาข้าวมาส่งถึงมือไหม” 
คนเป็นพี่เปลี่ยนเรื่องพร้อมกับหยิบจอยเกมส์ขึ้นมาอย่างถือวิสาสะ 
“มานั่งกินด้วยพี่ นอนอีกต่างหาก” 
คนตอบว่าไปตามความจริงส่วนแขกนั่นขมวดคิ้วยุ่งทั้งนั่งนิ่งเหมือนคิดอะไรอยู่นาน 
“พัช รู้ใช่ไหมว่ายูมันมีเรื่องผู้หญิงเยอะ” 
“ครับ?” 
พาโชคตกใจกับคำถามกึ่งบอกเล่า 
“อย่าไปถือสามันนะ” 
พาโชคไม่เข้าใจว่าคนที่มองจอเพื่อเลือกเกมส์ถึงได้พูดถึงเรื่องของเพื่อนตัวเอง
“อ่า...ครับ” 
เรื่องผู้หญิงกับพี่ยูเป็นข่าวลือตั้งแต่พัชมันเข้ามาทำงานใหม่ๆ แรกๆมันก็ไม่เชื่อหรอกจนกระทั่งเกิดกับตัวเอง 
“มันเจ้าชู้โดยสันดาน” 
พัชไม่รู้ว่าที่พูดหมายความว่ายังไง แต่ก็นั่งฟังต่อไป 
“พี่ไม่อยากให้คนมองมันไม่ดี เพราะยังไงเรื่องส่วนตัวของมันก็ไม่ได้เกี่ยวกับเรื่องงาน มันทำงานดีพัชก็น่าจะรู้” 
อันนี้พัชรู้แต่ที่พี่ธามไม่รู้น่าจะเป็นความสัมพันธ์พิลึกกึกกือของมันกับลูกพี่ต่างหาก 
“ที่พี่พูดคือกลับไปม.คราวนี้ พี่จะชี้ให้ดูว่าใครเคยกิ๊กไอ้ยูบ้าง ที่กลับมารวมโปรเจคศิษย์เก่านี่ล่อไปเกินครึ่ง” 
พัชหัวเราะก่อนจะว่าพี่ธาม 
“เผาเพื่อนนี่หว่า” 
“กันท่าไว้ไง” 
ธามหัวเราะบ้าง ซึ่งพาโชคก็หัวเราะตามไปกับเขาด้วยทั้งๆที่รู้สึกแปลกๆกับประโยคข้างต้นอยู่หน่อย พัชเริ่มรู้สึกแปลกๆกับทั้งพี่ธามและหัวหน้า เพราะช่วงนี้สองคนนี้แวะเข้ามาหาที่บ้านมันเกือบทุกวัน จะบอกว่าเพราะพาโชคป่วยอย่างเดียวก็คงไม่ใช่ 
“ไปฟิตเนสไหมพัช” 
“อะไรของพี่ธามวะเนี่ย” 
มันว่าไปด้วยหัวเราะไปด้วยเพราะไอ้คนที่มาเกาะที่บ้านชวนคุยนั่นนี่ไปเรื่อยแถมยังเปลี่ยนหัวข้อไม่บอกกันอีก 
“เขาบอกถ้าชวนคนได้เขาจะลดค่าสมาชิกให้พี่ครึ่งปี” 
“แล้วผมจ่ายเต็ม?” 
พัชกรอกตาให้กับฟิตเนสที่ขยันออกโปรโมชั่นล่อลวงคนเหลือเกิน 
“เอางี้ พี่มีข้อเสนอพัชไปฟิตเนสกับพี่ พัชออกเงินเองครึ่งปีแล้วพี่จะช่วยออกอีกครึ่งปีนะ” 
“แล้วพี่จะได้กำไรตรงไหน” 
พี่ธามที่โง่คำนวนอยู่หน่อย ทำหน้าแบบเออว่ะก่อนจะบอกออกมาต่อ 
“ไม่เป็นไร พี่หาเพื่อนเล่น” 
พัชขำเสียงดังก่อนจะตอบรับง่ายๆ 
“ไปก็ได้ แต่รอให้แขนหายสนิทก่อนนะ” 
“เย้” 
พัชยิ้มให้กับอากัปกิริยาแบบเด็กๆของพี่ธาม ทั้งๆที่มีคำถามในหัวว่าทำไมเขาต้องแวะมาเกือบทุกวัน ทั้งๆที่วันนี้เป็นวันหยุดแต่ก็ไม่ได้ถาม 

***

“พี่ยู enable firewall* ให้ผมหน่อย ผม remote* ไม่ได้” 
ใช่ว่าพาโชคที่แขนเดี้ยงจะได้อยู่บ้านเฉยๆไปวันๆเมื่ออยู่ดีๆลูกค้าอยากได้ source file ที่พาโชคทำไว้แต่ไม่มีใครหาเจอเพราะพาโชคนั้นเก็บไฟล์ทุกอย่างด้วยการตั้งชื่อ folder ระดับเทพ เช่น abc เป็นต้น และเรื่องนี้เองเป็นเรื่องที่ถูกด่าเป็นประจำ พอไม่มีใครหาเจอและเจ้าตัวก็จำไม่ได้เลยต้อง remote เข้าเครื่องที่ทำงานแล้วนั่งหาเอง 
“นี่ผมเก็บไว้ไหนวะ” 
เขาว่ากันว่าพวกทำงานหน้าจอมักจะมีสกิลการพูดคนเดียวติดตัวแทบจะทุกคน
“อื้อหือ ต้องหาเวลาจัดระเบียบเครื่องแล้ว” 
พัชบ่น 
“พี่รู้แล้วว่าทำไมเครื่องพัชช้า” 
และคนที่อยู่ในสายก็บ่นเหมือนกัน 
“แล้วอันเดิมที่ให้ลูกค้าไปมันใช้ไม่ได้เหรอครับ” 
“ก็พัชลืมเอา  hidden file* โคลนลงไปในโปรเจคไง” 
หัวหน้าว่าเสียงเหนื่อย 
“อ้าว ฉิบหาย ผมลง OS ใหม่เลยลืมตั้งค่า” 
“ตลอดเลยพัช” 
“ทำไมพี่ยูไม่ด่าผมวะ อย่างน้อยจะได้รู้สึกผิดน้อยลงบ้าง” 
พาโชคพูดพร้อมกับขำ ทั้งๆที่แต่ก่อนคงด่าแบบ เพราะมึงไม่รอบคอบไงไอ้ซวย พัชได้ยินเสียงถอนหายใจมากจากปลายสาย 
“ถ้าพี่ว่าพัชเดี๋ยวพี่ก็รู้สึกผิด” 
ทำไมแต่ก่อนไม่เห็นจะรู้สึกผิดวะ พาโชคยิ้มให้กับการบ่นของลูกพี่
“พี่ยูฝากปิด firewall ให้ผมหน่อยนะครับ” 
มันบอกเมื่อก็อปปี้ไฟล์ต้นฉบับและตั้งค่าเครื่องได้แล้ว ลูกพี่ครางอือออรับด้วยน้ำเสียงที่เหมือนกำลังคิดอะไรอยู่ก่อนจะรีบวางสายไป 
“firewall เหรอ? เดี๋ยวพี่เปิดให้ แค่นี้ก่อนนะพัช”
บางทีหัวหน้าคงกำลังคิดออก ว่าทำไมพาโชคถึงได้อีเมล์คลิปแปลกๆทุกวันผ่านทางอีเมล์บริษัท 

 
 

firewall - ระบบรักษาความปลอดภัยของเครื่องคอมพิวเตอร์ไม่ให้ถูกโจมตีจากผู้ไม่หวังดีหรือการสื่อสารที่ไม่ได้รับอนุญาต ซึ่งส่วนใหญ่จะมาจากระบบเครือข่ายอินเตอร์เน็ต ในปัจจุบัน Firewall มีทั้งอุปกรณ์ที่เป็น Hardware และ Software 
remote - การเข้าใช้เครื่องคอมพิวเตอร์อีกเครื่องจากอีกเครื่อง 
clone -  การก้อปปี้โค้ดทั้งชุดจาก server ลงมาที่ local
adobe - ชื่อของบริษัท software e.g. photoshop, dreamweaver 

 
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 16-08-2018 14:33:09 โดย zearet17 »

ออฟไลน์ คนคิ้วท์คิ้วท์

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 350
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +10/-1
ตอนนี้ดูไม่มีอะไรมาก แต่พี่ธามเผาพี่ยูทำไมคะ เค้ารู้กันถ้วนหน้าจนไม่มีใครกล้าเชียร์แล้วค่ะ แต่ชอบจริงตอนพี่ธามเปย์ แต่ใจเราไม่ไว้ใจใครค่ะ สรุปคลิปอะไรคะ หรือเราอ่านข้ามไปเอง
แต่ที่แน่ๆหิวข้าวมันไก่ค่ะ หิวววววว

ออฟไลน์ TachibanaRain

  • มาโกโตะเทนชิ
  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2575
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +76/-3
ยังไงก็ไม่โอกะไอ่พี่ยูว่ะ แง่ง อะไรก็ไม่รู้ สรุปคือแค่อยากสัมพันธ์ทางกายกับพัธแต่ไม่คิดอะไรงี้เหรอ โอ้ยยย เลวในสันดานเกินไปแล้ว คนเจ้าชู้ที่นิสัยแย่จริงๆ

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ Sky

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 974
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +34/-2
พี่ธามมีการมาล่อลวง :z1:

ออฟไลน์ marisa9397

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 260
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2/-0
พี่ยูนี่ปากบอกไม่คิออะไร แต่การกระทำกลับสวนทางกัน
ตอนนี้พี่ธามเริ่มรุกล่ะ ระวังจะตามไม่ทันนะ  :hao3: :hao3:

ออฟไลน์ lnudeel

  • I wanna be a CAT!!
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1510
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +31/-5
ให้น้องไปคุยกับพี่ธามก็ดี  พี่ยูมัวแต่กั๊ก :hao3:

ออฟไลน์ k2blove

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1885
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +41/-3
พี่ยูนี่น้าาา มีตอดนิดตอดหน่อย เนียนเรื่อยเลยนะ

ออฟไลน์ alternative

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2777
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +285/-3
ยังไง ๆ
ไม่ชัดเจนนะยู ตอดเป็นปลาทอง ไอ้น้องก็มึน เฮ้อ!

ออฟไลน์ Krajeeqx

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 83
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +11/-0
หมั่นไส้พระเอกเรื่องนี้ต้องทำยังไงคะ หึ :z6:

ออฟไลน์ Mickey199663

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 260
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +13/-0
พี่ยูนี่คือเริ่มรู้สึกชอบพัชมันแล้ว แต่ยังไม่รู้ใจตัวเองสินะ ยังมาคิดว่าเพราะเซ็กเข้ากันได้อีก ทั้งที่พี่หึงมันไปกี่รอบแล้วคะ

ออฟไลน์ puiiz

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3495
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +135/-4

ออฟไลน์ 4life

  • R.I.P KT 5-5-13
  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1001
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +41/-1
ยูนี่พระเอกใช่ไหม? หมั่นใส้อ่ะ เจ้าชู้สำส่อน กลัวเอาอะไรมาติดน้องพัชของเรา 555 :hao4:

ออฟไลน์ cavalli

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5340
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +194/-19
 :hao6:


หน่วงๆ หนักๆ ยังไงก็ไม่รู้

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด