SIDELINE. ผมเป็นเด็กเสี่ย (21.03.21) ตอนพิเศษ อาถรรพ์ดินเนอร์ (1) [Updated]
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: SIDELINE. ผมเป็นเด็กเสี่ย (21.03.21) ตอนพิเศษ อาถรรพ์ดินเนอร์ (1) [Updated]  (อ่าน 98030 ครั้ง)

ออฟไลน์ pogpax

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 446
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +8/-0

ออฟไลน์ songte

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1497
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +20/-1
จบแล้ว ตามลุ้นตามรักมากับตุลย์ยาวนานมาก ในที่สุดก็ได้เจอที่ของตัวเอง ได้อยู่อย่างมีความสุขซักทีนะ
 :pig4:

ออฟไลน์ Caramella

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 96
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +22/-1
สวัสดีค่าา



ขอบคุณมากๆ ที่เดินทางมาด้วยกันจนถึงตอนนี้นะคะ เป็นความสำเร็จใหม่ของเมลล่าเลยยย

(พูดหลายรอบแล้ว ฮาาา)

สำหรับตอนนี้มีเรื่องที่จะแจ้งนักอ่านทั้งหมด 4 เรื่องค่ะ

แจกแจงเป็นเรื่องๆ ดังนี้เจ้าค่าาา


เรื่องแรก :

เมลล่าจะทำการ rewrite เรื่องนี้ตั้งแต่ต้นจนจบเพื่อ:

- ให้เส้นเรื่องกระชับ

- เนื้อหาเป็นไปในทิศทางเดียวกันค่ะ

- ปรับคาแรกเตอร์และเป้าหมายของตัวละครให้ชัดขึ้น (เรื่องนี้ logline อ่อนมากค่ะ เขียนมาตั้งนานเพิ่งรู้ตัว ถถถถ)

- แก้ reference หลายจุดที่ใช้มาอย่างผิดๆ (ฮา)

ทั้งนี้จะมีทั้งฉากที่เพิ่มมาและหายไปนะคะ แต่ไม่มากเจ้าค่ะ

หลังจากที่รีไรต์ และส่ง proof เรียบร้อย จะมีการปิดเนื้อหาเป็นบางตอนเพื่อขาย (ตัวอย่างเช่น ตอนที่มี NC หรือเนื้อเรื่องในส่วนที่สำคัญกับตัว plot มากๆ เช่นตอนจบของเรื่อง) ส่วนตอนที่รีไรต์แล้ว จะวงเล็บไว้ท้ายชื่อตอนว่า (รีไรต์) เจ้าค่ะ



เรื่องที่สอง:

ตอนพิเศษที่จะเขียนต่อไปนี้ เมลล่าจะขออนุญาตเปิดขายนะคะ แต่สำหรับตอนหน้าให้เป็นพิเศษกรุบกริบ โดยจะเปิดขายที่ Readawrite แค่ ครึ่งเดียว ค่ะ สำหรับคนที่อยากอ่าน NC แต่ยังไม่พร้อมจ่าย ไม่ต้องกังวลนะคะ ตอนหน้าคาดว่ามี NC มากกว่า 1 ฉาก (ฮา)

ดังนั้นเพื่อไม่ให้เอาเปรียบนักอ่านจนเกินไป เมลล่าจะแถม NC ไว้ในตอนที่เปิดอ่านฟรีด้วยเจ้าค่ะ ถถถถถ

ทั้งนี้เพราะเมลล่าออกจากงานและมาทำนิยาย full-time แล้วค่ะ ถ้าไม่ติดหน่อยจะไม่มีอะไรกินค่ะะ แงงง T-T



เรื่องที่สาม:

อย่างที่เคยเกริ่นไปในตอนที่แล้ว เรื่องนี้จะถูกทำเป็นอีบุ๊กขายที่ Meb นะคะ โดยแบ่งเป็น 2 เล่ม ราคาไม่เกิน 199 ต่อเล่มค่ะ (ตีไว้สูงสุดแล้วว) ออกประมาณต้นเดือน-กลางเดือนหน้า (เมษายน)

รูปปกมาแล้ว แต่ layout ยังไม่เสร็จ และเนื้อหายังไม่ส่ง proof (ที่สำคัญคือยังไม่เริ่มรีไรต์ แงงงง) หากนักอ่านชอบ ช่วยเมลล่ารีวิวไว้หรืออุดหนุนก็จะเป็นพระคุณมากค่ะ T-T

ถ้าปกเสร็จแล้วจะเอามาลงอวดนะคะ แฮร่ <3



เรื่องสุดท้าย:

เมลล่าเตรียมงอกงานหน้าเดือนเมษา ตอนนี้ยังไม่มีชื่อเลยตั้งชื่อโง่ๆ กว่า Project Bluewhale ไปก่อน

เกริ่นไว้ว่าเจ้าวาฬสีน้ำเงินเป็นงานแนว consensual but hardcore BDSM (ที่ไม่มีการขืนใจ) ค่ะ ถถถถถถถถ เข้าใกล้ Pwp ขึ้นทุกทีแร้วววว แอแง ทั้งนี้เมลล่าอยากทดสอบตลาดงานต่างๆ ดูค่ะ แต่ก็ยังคงคอนเซปต์สวนกระแสนิดนึงตามสไตล์นักเขียนหัวกบฏ ถถถถถถ

รอบนี้มากับ concept ที่ว่า

"งาน con มันก็แซ่บได้เท่า non-con ล่ะว้าาา คอยดูเหอะ!!"

สำหรับเรื่องนี้เมลล่าจะตีความ BDSM ให้ลึกลงไปมากกว่าความสัมพันธ์แค่โซ่แส้กุญแจมือ และอื่นๆ (เน้นย้ำว่ามีอื่นๆๆๆ ค่ะ fetish นี้มันกว้างมากก แต่ไม่ใบ้ เดี๋ยวไม่เซอร์ไพรส์ถถถถถถถ) จะมีเรื่องความนึกคิดของตัวละครและจิตวิทยาเข้ามาเกี่ยวเล็กน้อย และมีปัญหาทางสังคมแทรกอยู่บ้างตามสไตล์เมลล่า ถถถถ

แต่ไม่่เครียดนะคะ (อันนี้ชัวร์) เรื่องเนื้อหาเบากว่างานนี้เยอะ แต่เน้นไปที่ความสัมพันธ์ระหว่างตัวละครหลักที่หมุนรอบ fetish แบบ BDSM ค่ะ เป็นงานแนวดราม่าเหมือนเดิม ที่เน้นเสพอารมณ์มากกว่าเนื้อหา (เอ๊ะ) เพราะขนาดตัวละครยังไม่เครียดเลย คนอ่านก็ต้องไม่เครียดสิคะ ถถถถถ

เบื้องต้นเรื่องนี้วางไว้ค่อนข้าง hardcore นายเอกแทบจะไม่ใช้เซฟเวิร์ดเลยทั้งเรื่อง แต่เพราะอะไรนั้นต้องติดตามค่ะ มีเบื้องหลังอยู่! ส่วนฝีมือเมลล่าจะถึงมั้ย ยังไม่ขอรับประกัน ไปซ้อมทำการบ้านก่อน ถถถถ





หมดเรื่องจะแจ้งแล้วว เมลล่าขอกราบลาา *ก้มกราบ*

ขอบคุณสำหรับกำลังใจเสมอมานะคะ แงงงง

รักนักอ่านที่สุดเลยยยย <3

ออฟไลน์ Caramella

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 96
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +22/-1
Friday Night : อาถรรพ์ดินเนอร์ (1)



เมื่อคืนแม้ว่าตุลย์จะพูดความในใจออกไป แต่เนื่องจากเหนื่อยมาทั้งวัน กลับถึงห้องพวกเขาก็สลบเป็นตายบนเตียง ไม่มีกะจิตกะใจจะทำอะไรอื่น



ตุลย์รู้สึกตัวตื่นในช่วงสายๆ ของวันถัดมา เขาขยับตัวปรือตาขึ้นก็พบว่าพื้นที่ข้างกายปราศจากผู้อาศัยอีกคน เหลือแค่ผ้าห่มกองขยุกขยุย จุดที่ศานนท์เคยนอน บัดนี้กลายเป็นหลุมว่างๆ มองเห็นผ้าปูเตียงยู่ยี่ แต่เนื่องจากเมื่อคืนเขาหลับลึกจึงไม่รู้สึกตัวว่าหนุ่มใหญ่ลุกออกไปตั้งแต่เมื่อไหร่



หลังจากต่อสู้กับความงัวเงียชนะ ตุลย์ก็ลุกขึ้นไปอาบน้ำชำระร่างกาย ห้องนอนที่นี่กว้างขวาง ทั้งยังมีห้องน้ำและห้องแต่งตัวในตัว ชำระร่างกายเสร็จเรียบร้อย เขาก็หยิบเสื้อคลุมอาบน้ำมาใส่ก่อนออกจากห้องไปชะโงกมองหาผู้พักอาศัยอีกคนจากระเบียงแก้วชั้นลอย



สิ่งที่แรกที่เตะจมูกตุลย์ทันทีที่เขาเปิดประตูห้องนอนคือกลิ่นของอาหาร โดยเฉพาะอย่างยิ่ง กลิ่นหอมของเบคอนซึ่งโดดเด่นที่สุด กระตุ้นให้ท้องที่ว่างรู้สึกหิวขึ้นมา



ตุลย์ลงบันไดมาชั้นล่าง ผ่านห้องอาหารที่ม่านถูกเปิดไว้กว้าง แสงอาทิตย์ยามสายลอดเข้ามาทำให้ทั้งห้องสว่างโลง ก่อนจะหักเลี้ยวไปยังครัวซึ่งตั้งอยู่หลบมุมในห้องถัดมา



ตอนนั้นเองที่เขาพบร่างสูงของศานนท์ในเสื้อยืดแขนสั้น กางเกงนอนยืนหันข้างอยู่หน้าเตาไฟฟ้า กำลังทำอะไรบางอย่างกับสิ่งที่อยู่ในกระทะเทฟลอนอย่างคล่องแคล่ว ข้างๆ กันนั้นมีเครื่องครัวหลายอย่างที่ไม่ถูกใช้วางเป็นระเบียบเรียบร้อย



“ตื่นแล้วเหรอ” ศานนท์ทักคนที่ชะเง้อดูอยู่ตรงขอบประตู



“ครับ” ตุลย์ขานตอบ “คุณทำอะไรกินเหรอ?”



ศานนท์ไม่ตอบแต่พยักพเยิดไปที่เคาน์เตอร์ซึ่งอยู่ด้านหลังตนเอง บนเคาน์เตอร์โล่งๆ เวลานี้มีเบรกฟาสต์สองจาน ประกอบด้วยไข่ดาวสองฟอง ไส้กรอก ขนมปังที่ถูกปิ้งจนกรอบง่ายๆ จำนวนหนึ่งวางคู่อยู่กับถุงกระดาษอีกถุง มันเป็นอาหารเช้าที่ไม่ซับซ้อน ทว่าพอทำโดยคนฝีมืออย่างศานนท์กลับดูน่าทานนัก



นอกจากบนเคาน์เตอร์แล้ว จานข้างตัวพ่อครัวยังมีแฮมนาบกระทะไร้น้ำมันที่เพิ่งทำเสร็จวางพักอยู่ ส่วนในกระทะซึ่งกำลังส่งกลิ่นหอมเย้ายวนนั้น คือเบคอนยาวหนาสองเส้น ท่าทางกรอบเกรียมได้ที่ หน้าตาน่ากินเอามากๆ



ส่วนมากตุลย์จะไม่ค่อยทานของมัน เนื่องจากเขาต้องคุมรูปร่าง และศานนท์ก็ทราบความจริงข้อนี้ดี



ดังนั้น ถ้าแฮมเป็นของเขา... เบคอนก็คงเป็นของศานนท์...




“ขำอะไรหึ้ม” เสียงหัวเราะในคอเบาๆ ของเขา เรียกคำถามอ่อนโยนจากอีกคน



“จะไม่ลดของมันหน่อยเหรอครับ คุณก็อายุเยอะแล้วน้า” ตุลย์เอ่ยแซวอย่างอดไม่ได้ เชฟมือหนึ่งประจำครัวก็ถอนหายใจตอบ



“ยังหรอก”



ยังหรอกของเขานี่หมายถึงยังอายุไม่มาก หรือยังไม่อยากหยุดกิน...



คราวนี้ตุลย์ได้แต่ยิ้ม เอ่ยแซวในใจเพราะไม่อยากทำลายบรรยากาศดีๆ ระหว่างกัน



เอาเถอะ ไว้ถึงเวลาที่ศานนท์คอเลสเตอรอลเกิน เขาค่อยชวนอีกฝ่ายไปวิ่งสักสัปดาห์ละสองสามรอบก็ได้...



ตุลย์ไถลตัวขึ้นไปนั่งห้อยขาบนเคาน์เตอร์ยาวด้านหลังซึ่งวางจานอาหารเช้าไว้ กลิ่นอาหารหอมเสียจนเขารู้สึกหิว หากไม่ติดว่ารอทานมื้อเช้าพร้อมศานนท์ เขาก็อยากหยิบซ้อมมานั่งโซ้ยเสียตรงนี้



“ทำไมคุณทำอาหารเก่งจัง...”



“ไม่รู้สิ พรสวรรค์มั้ง” ไม่บ่อยนักที่ศานนท์จะพูดยอตัวเองด้วยสีหน้าภูมิอกภูมิใจ “ฉันทำบ่อยตอนเรียนที่อังกฤษ... แรกๆ ก็ซื้อสำเร็จนั่นแหละ แต่พออยู่คนเดียวหลายๆ ปี ทำกินเองก็สนุกดีเหมือนกัน”



“แสดงว่าคุณอยู่นานเหรอครับ” ตุลย์ถาม



สำเนียงภาษาอังกฤษของอีกฝ่ายค่อนข้างเป็นเอกลักษณ์และคล่องแคล่วอย่างคนที่ใช้มานาน ไม่เหมือนกับคนที่เพิ่งเรียนรู้ใหม่อย่างเขา



“ถ้าเป็นอังกฤษก็ตั้งแต่คอลเลจปีแรก ฉันเรียนตรีกับโทที่โน่น รวมๆ เวลาแวะเที่ยวก็สักเกือบๆ ห้าปีได้ หลังจากนั้นถึงกลับไทย แต่ถ้าเป็นอเมริกา ป๊าเคยส่งฉันไปเรียนไฮสคูลที่โน่นช่วงสั้นๆ ไม่นานเท่าไหร่หรอก เรียกว่าไปๆ กลับๆ หาประสบการณ์มากกว่า”



ตุลย์พยักหน้า มันเป็นเรื่องราวเกี่ยวกับหนุ่มใหญ่ที่เขาไม่รู้มาก่อน



...ถึงว่าผู้ชายคนนี้ให้ความรู้สึกต่างจากผู้ใหญ่อายุรุ่นเดียวกันที่เขาเคยพบเจอมาโดยสิ้นเชิง



“ใส่พริกไทยให้ฉันหน่อยสิ” เชฟมือหนึ่งเหลียวหลังมาหาเขา



“ในจานคุณเหรอ? ...แล้วของคุณอันไหนครับ?” ตุลย์มองสองจานที่ถูกจัดเรียงคล้ายกัน



“อันไหนก็ได้... เธออยากทานจานไหนก็หยิบไป ส่วนพริกไทยอยู่ในถุงข้างๆ น่ะ”



ตุลย์เปิดถุงกระดาษบนเคาน์เตอร์ พอเจอเครื่องปรุงหลากหลายอย่างกองรวมกันอยู่ในถุงเขาก็ยิ่งสับสน เนื่องจากไม่คุ้นตา แถมฉลากข้างขวดส่วนใหญ่ก็ยังเป็นภาษาฝรั่งเศสอีก เลยได้แต่นั่งคิ้วมุ่นเป็นปม



“อันไหนเหรอครับ ผมอ่านไม่ออก...”



เห็นว่าไม่ได้เรื่องแน่แท้แล้ว ศานนท์จึงผละจากหน้าเตาเดินมาหาเขา ก่อนจะหยิบขวดพริกไทยป่นขนาดพอดีมือจากถุงอย่างคล่องแคล่ว หนุ่มใหญ่จำได้แม่นเพราะเป็นคนเดินซื้อมาเองกับมือ ทว่าจังหวะที่ขยับเข้าใกล้คนบนเคาน์เตอร์ จมูกกลับได้กลิ่นสบู่อ่อนๆ ลอยแทรกมากับกลิ่นหอมของอาหาร หลังมือที่พลั้งสัมผัสกันนิดหน่อยตอนที่ช่วยกันหาเครื่องปรุงก็คล้ายจะเกิดไฟฟ้าสถิตขึ้น



ศานนท์จับแขนข้างซ้ายของร่างในชุดคลุมอาบน้ำ ดึงรั้งเบาๆ ร่างนั้นก็ก้มตัวลงมาจุมพิตที่ริมฝีปากเขาราวกับเข้าใจความนัยที่สื่อผ่านแววตาเป็นอย่างดี ปลายจมูกทั้งคู่เคลียกัน รับรู้ถึงไออุ่นจากลมหายใจและผิวกายที่ชิดใกล้ กลิ่นสบู่ก็คล้ายจะแรงโดดเด่นเตะจมูกยิ่งกว่าเก่า แลกจูบกันอยู่สองสามที ตุลย์ก็ดันไหล่ศานนท์เบาๆ



“เดี๋ยวเบคอนของคุณก็ไหม้หมดหรอก...” เอ่ยเตือนกึ่งหยอกล้อ



ศานนท์คราง ‘อื้ม’ ในคอ แต่หาได้สนใจสิ่งที่ทอดอยู่ในกระทะอย่างปากว่าไม่ มือข้างหนึ่งวางบนต้นขาตุลย์ อีกข้างก็สอดลอดสาบเสื้อเข้ามาสัมผัสผิวกายอุ่นใต้เนื้อผ้า เชือกคาดที่ผูกไว้อย่างไม่พิถีพิถันส่งผลให้สาบสาบเสื้ออ้าออกกว้างขึ้น เผยให้เห็นเรือนร่างอีกคนเห็นตั้งแต่กระดูกไหปลาร้า ช่วงอก ไล่ลงมาจนถึงกล้ามเนื้อหนาท้องที่สวยได้รูปอย่างนายแบบ



ศานนท์ลูบไล้ผิวสะโพกและบั้นท้ายอย่างเคยมือ ก่อนรั้งตัวร่างโปร่งเข้ามาชิดแนบกาย โดยขาทั้งสองข้างของตุลย์ถูกคั่นระหว่างกลางด้วยสะโพกของเขา



ก่อนที่จะเกินเลยกว่านั้น จู่ๆ กลิ่นฉุนไหม้จากเบคอนที่ทอดสุกเกินไปก็ลอยเตะจมูกคนทั้งคู่ เรียกเสียงหัวเราะร่าจากตุลย์



ดูทว่าคุณพ่อครัวที่มัวแต่มาผัวพันกับเขาจะอดทานเบคอนเป็นมื้อเช้าเข้าเสียแล้ว...



ซึ่งนั่นทำให้ศานนท์ต้องแวะไปปิดเตาอย่างเสียไม่ได้ ก่อนที่เจ้าตัวจะเดินหายไปนอกห้องหลายนาที จนตุลย์ชักเริ่มไม่แน่ใจว่าถูกอีกฝ่ายแกล้งให้อยากแล้วจากไปหรือเปล่า ทว่าไม่นาน เขาก็วางใจเพราะหนุ่มใหญ่กลับมาพร้อมถุงยางและขวดเจลหล่อลื่นในมือ



ตุลย์ปลดเชือกที่คาดเอวอยู่ออก พอปราศจากเชือกรัด ชายเสื้อคลุมก็ลู่ตกลงมาตามแรงโน้มถ่วง เผยร่างเปลือยเปล่าใต้เนื้อผ้าให้เห็นอย่างหมิ่นเหม่



หนุ่มใหญเข้ามาประชิดร่างบนเคาน์เตอร์ กอบรั้งเอวเข้ามาแนบชิด ตุลย์ก็เท้าไหล่กว้างนั้นเป็นหลักยึด ขณะที่ขยับส่วนล่างเปลือยเปล่าเบียดเสียดสีกับหน้าท้องน้อยของหนุ่มใหญ่ บางคราวส่วนอ่อนไหวของเขาก็เฉียดโดนสิ่งที่ซ่อนอยู่ใต้ขอบกางเกง ก่อตัวเป็นความต้องการที่วาบวาม ร้อนฉ่าอย่างบอกไม่ถูก



ศานนท์ลูบต้นขาเปลือย แต่คราวนี้แยกองศาขาให้ฉีกกว้างขึ้นเพื่อให้ตัวตนของร่างโปร่งเบียดกลืนไปกับร่างของเขา ไม่นาน ตุลย์ก็รู้สึกได้ว่าส่วนนั้นของศานนท์ตื่นตัวเต็มที่ สมองของเขาเริ่มขาดเหตุและผลเพราะความ ‘อยาก’ ที่ประดังประเดจู่โจมจากการเล้าโลมของอีกฝ่าย



“ทำเลยได้มั้ย”



ไฟใคร่ปรารถนาถูกจุดติดโดยสมบูรณ์ เขาร้องขอตัวตนของอีกฝ่าย



“เธอแน่ใจนะ?”



“อื้อ ผมโอเค...”



สิ้นเสียง ร่างของตุลย์ก็ถูกชำแรกนำด้วยปลายนิ้ว ก่อนที่มันจะค่อยๆ กดลึกเข้ามา ขยับขยายช่องทางของเขาให้แน่ใจว่าเพียงพอจะรองรับการสอดใส่ ก็เปลี่ยนสลับให้ส่วนแข็งขึงที่อุ่นร้อนกว่าซึ่งห่อหุ้มด้วยถุงยาง สอดแทรกเข้ามาแทนที่



“อา...”



ตุลย์ครางเครือต่ำๆ หายใจเร็วขึ้นเล็กน้อยเพราะช่องทางที่รับตัวตนของอีกฝ่ายเข้ามายังแน่นและคับแคบ แม้จะไม่รู้สึกแย่นัก



ศานนท์เริ่มด้วยการขยับกายสั้นๆ เพื่อให้อีกคนปรับตัวได้ ก่อนจะเปลี่ยนมาสอดใส่เต็มความยาว ทว่าแรงกระทั้นกับสิ่งที่ขยับเสือกแทรกอยู่ในร่างซึ่งไม่ถูกเตรียมพร้อมให้ดี กลับทำให้ตุลย์รู้สึกไม่สบายตัว เขาไม่สามารถยึดอะไรเป็นที่จับได้นอกจากไหล่ของศานนท์เพราะเคาน์เตอร์ไม่พนักพิง พอขยับบิดผิดท่านิดเดียวก็รู้สึกเจ็บแปล๊บจนต้องนิ่วหน้า



คิ้วขมวดมุ่นไม่สู้ดีของตุลย์ทำให้ศานนท์ยอมผละจาก ดึงตัวอีกคนลงมายืนที่พื้นแล้วจัดแจงให้หน้าเข้าหาเคาน์เตอร์หินอ่อน ก่อนจะถกชายผ้าคลุมอาบน้ำสีขาวขึ้น



นาทีถัดมา ตุลย์ก็รู้สึกถึงเจลเย็นๆ ที่สอดเข้ามาพร้อมกับนิ้วมือ ก่อนที่อุณหภูมิจากร่างกายของเขาจะเปลี่ยนให้มันอุ่น รู้สึกเหนียวเฉอะแฉะที่บั้นท้าย ทว่าภายในกลับอึดอัดน้อยลงมาก



“คราวหลังฉันจะค่อยๆ ทำ เธอก็อย่ารีบร้อนนัก...” น้ำเสียงที่เอ่ยเจือแววตักเตือน แต่ก็คล้ายเกลี้ยกล่อมเขาเสียมากกว่า



คนฟังได้ตัวหัวเราะแหะๆ ก่อนจะหลุดครางหวิวเมื่อนิ้วมือที่แทรกอยู่ภายในสะกิดกระตุ้นถูกจุดสำคัญเข้าอย่างจังราวกับรู้จักร่างกายของเขาเป็นอย่างดี หนุ่มใหญ่รวบกอดเอวร่างที่ถูกปรนเปรอด้วยนิ้ว ก่อนจะทาบน้ำหนักของตนเองลงมา พลางลูบไล้หน้าท้องน้อยที่มีกล้ามเนื้อได้รูป ใช้สัมผัสลูบไล้ ความใกล้และไออุ่นผิวกายกระตุ้นความต้องการของคนด้านล่างให้พลุ่งพล่าน



ซึ่งมันก็ได้ผลเป็นอย่างดี โดยเฉพาะอย่างยิ่งเวลาที่สองนิ้วด้านในกดกระแทก ขยี้ตรงจุดกระสันแรงๆ ตุลย์ก็จิกเท้าเกร็งด้วยความเสียวซ่าน มือที่ปะป่ายไปตามหน้าท้องก็ไม่ลืมจะเกาะกุมปรนเปรอส่วนอ่อนไหวด้านหน้าให้พร้อมๆ กัน



ร่างโปร่งก้มพังพาบราบไปเคาน์เตอร์หินเย็นเฉียบ ขยับตอบรับสัมผัสที่ป้อนราคะให้ด้วยการเบียดก้นเข้าหา คำขอของเขาก็ถูกตอบสนองให้ทันทีด้วยนิ้วที่สอดเสียดในจังหวะกระทั้นรุนแรงขึ้น ไม่นาน ร่างนั้นก็ครางเครือจมดิ่งลงในรสตัณหาอย่างยากจะถอนสติกลับมา



คราวนี้นิ้วถูกถอนไป สอดใส่แทนด้วยตัวตนของผู้กระทำ มันเชื่องช้าและระมัดระวัง ทว่ายิ่งช้าตุลย์กลับยิ่งรู้สึกถึงทุกขั้นตอนอย่างเด่นชัด ตั้งแต่ส่วนปลายอุ่นระอุผิดกับอากาศเย็นของห้อง ที่ค่อยๆ เคลื่อนดันชำแรกเข้ามาในร่างที่คับแน่นของเขาละน้อย



“อ๊า...”



เขาก้มหน้าหอบหายใจแรง ปลายเท้าจิกเกร็ง ส่วนมือก็กำชายเสื้อคลุมแน่น ยิ่งมันดันเสียดลึกโดนจุดที่เพิ่งถูกปรนเปรอให้ชินกับรสราคะเมื่อครู่ ก้อนความเสียวซ่านก็ก่อตัวที่ช่องท้อง ก่อนกระจายแล่นแปลบปลาบไปทั่วทั้งร่าง ทั้งรู้สึกดีและทรมานเกินกว่าจะบรรยาย



ทว่ายังไม่ทันที่แก่นกายจะเสือกใส่เข้ามาทั้งหมด ตุลย์กลับรับรู้ได้ว่าร่างกายของเขาใกล้จะเสร็จสมเต็มที...



------------------------------


พา nc มาเสิร์ฟตามสัญญาแล้วเจ้าค้าาา ฮี่ๆๆ

แจ้งว่าในตอนต่อไป (พาร์ทสอง) ก็มี nc นะเจ้าคะ ถถถถถ
แต่เปิดขายที่ Readawrite ตามลิ้งค์ด้านล่างค่ะ
https://www.readawrite.com/a/95c6f9368f28f2ced55d51f136aaeb0a

ทิ้งฟีตแบกเรื่อง nc ไว้ได้นะคะ เพราะเมลล่าเปลี่ยนสไตล์การบรรยายนิดหน่อย
*ก้มกราบ*
รักนักอ่านที่สุดโลยยย <3

ออฟไลน์ Nattie69

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 422
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +15/-0

ออฟไลน์ Chompoo reangkarn

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1066
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +31/-0

ออฟไลน์ analogue

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 639
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +26/-3

ออฟไลน์ samsung009

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 472
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +13/-1

ออฟไลน์ songte

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1497
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +20/-1
 :pighaun: มื้อเช้านี้แซ่บสุดๆ

ออฟไลน์ Gatjang_naka

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 638
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +5/-0

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ davil01

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 10
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
พึ่งอ่านมาเจอ สนุกมาก

ออฟไลน์ Nung66669

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 417
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +17/-1
 :serius2: มาต่อให้จบน้า~~~~

ขอบคุณจ้านิยายสนุกมาก :L2: :pig4:

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด