【ช่างใจรัก】♦โหลดEbookและรอบปกติ♦12/11/59
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: 【ช่างใจรัก】♦โหลดEbookและรอบปกติ♦12/11/59  (อ่าน 205097 ครั้ง)

ออฟไลน์ ♥lvl♀‘O’Deal2♥

  • หานิยายถูกใจยากจัง!
  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2721
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +176/-4

ออฟไลน์ magarons

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 986
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +68/-6
แหมมมม แสดงความยินดีกับพี่เหนือด้วยยย

ออฟไลน์ kjkjji

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 77
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +8/-0
พี่เหนือมันร้ายยยยยยย สมแล้วที่เป็นขุ่นแม่ 5555555
น้องธารก็ใสแรง ทำไมน่ารักจังคะ :-[
นี่คิดว่าน้องมายด์เหมาะกับการมีเมียมากเลยนะ ความสะดิ้งนี้ 555555 เชียร์ให้หาเมียแมนๆให้น้องมายด์ค่ะ คอมาดี้สุดไรสุด

ออฟไลน์ kdds

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1510
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +40/-5
เพิ่งเคยมาเม้นท์ในนี้
หุหุ เมะใสๆ ดีเลยช๊อบชอบ เนื้อหวานกรุบกริบ ต่อไปก็ให้พี่เหนือเขาสอนไปทีละขั้นตอน ลีลา ท่าทางจะเรียนรู้ไว

ออฟไลน์ maemix

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4461
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +299/-3
พี่เหนือเวลาที่อยู่กับธาร เก็บอาการไม่ค่อยอยู่เลยนะ
เต๊าะตลอด

ออฟไลน์ mystery Y

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7768
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +585/-12
พี่เหนือได้(จูบ)และโดน(ตีน)สมใจ ฮ่าๆ

ออฟไลน์ sirin_chadada

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4162
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +113/-8
พี่เหนืออ้อยน้องธารซะคนคิดว่าจะรุกแล้วให้น้องธารรับแล้วเนี่ย

ออฟไลน์ nevergoodbye

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1270
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +51/-2
อ้อยไปอ้อยมา
ระวังเด็กจะจริงจังนะคะพี่เหนือ  :hao7:

ออฟไลน์ PiSCis

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 361
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +16/-2
ดีใจกับพี่เหนือจริงๆค่ะ ในที่สุดก็ได้(จูบ)ก็โดน(เท้า)ซะที  :katai2-1: :laugh: :laugh:

และความซึนของน้องธารนี่มัน...น่าร๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกอ่ะ  :impress2:

พี่เหนือเข้าใจนะ ว่าน้องไม่ได้รังเกียจจูบพี่นะ น้องแค่เหม็นกลิ่นหมูหวาน 555555

ว่าแต่...ล้างมือกันหรือยังคะ  :mew5: ลูกบิดประตู มือถือนี่เปื้อนหมดแล้วว ...อ๋อ ไม่เป็นไรเช็ดเสื้อได้เนอะ :laugh: (มาประเด็นไหน)

ออฟไลน์ MyLavenderLand

  • ฉันสุขใจ เมื่อได้ Log in เล้า
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1691
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +83/-1
โอ๊ยยยยยย กูฮา อิเหนือ 55555 :jul3: แกอ่อยได้น่ารักมาก สมแล้วที่โดนถีบยอดอกมา 55555 ตอนแรกเห็นชื่อตอน เหนือได้เหนือโดน นี่นึกว่าสมหวังไปแล้ว ก็ว่าอยู่ เร็วไป๊ อยากเห็นนางเตาะน้องธารนานๆ ฮาดี ชอบๆ เอาแบบนี้ละ

แต่น้องธารนี่ยังไง? แลดูไม่รังเกียจ (แต่เหม็น) เกย์จูบเลยนะเว้ยยยย แถมยังใจกล้าใส่ขาสั้นตัวเดียวไปห้องเขาเนี่ย ยังไง? ยังไง? มีแววละ อิเหนือได้ใจรุกใหญ่แน่ๆ 5555 เสร็จแน่น้องธาร  :z2: ชอบๆ  o13

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ rasblurry

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 12
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
#พีเหนือเคะไสยไสย 55555555555
เต๊าะหนักมากกก รถขนอ้อยมาเต็ม
ไม่คิดว่าน้องธารจะใสขนาดนี้คร่ะะ งืออออว
เด็กมันน่าเต๊าะจริงๆ ซึนได้อีกกกก //บิดตัวแรง
พี่จอมดื้อ กับพี่จอมแสบ กรี๊ดดดดดดดดด
เข็นมาออกเร็วนะคะะะ ชอบบพี่น้องตระกูลนี้จริงๆแซ่บบงะ 555

ออฟไลน์ k2blove

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1885
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +41/-3
อ้อมได้ทุกทางเลยนะ เหนือ
อย่างนี้ ธารจะหนีไปไหได้
 :hao3: :hao3:

ออฟไลน์ yowyow

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4247
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +139/-7

ออฟไลน์ NooDangzz

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 479
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +212/-8
ชั่งใจ ครั้งที่ 9: แตงกวากรุบกรอบ แต่เด็กหนุ่มกับคนอาวุโสกรุบกรอบกว่า[1]

บอกธารไปว่าเหนือชอบ!
อยากบอกแต่กลัวเดี๋ยวเด็กร้องไห้ไปฟ้องพี่สมรแล้วผมจะไม่ผ่านฝึกงานเอา มาคิดๆ ดูแล้วเป็นอาจารย์ฝึกสอนแต่ดันพยายามหลีลูกศิษย์ตัวเองนี่ก็เป็นเรื่องไม่สมควรเหมือนกันนะ มาคิดได้ก็ตอนนอนระลึกชาติฉากที่ฉกจูบไอ้เด็กธารนี่แหละ

ฟินแต่เสี่ยงเหลือเกิน ถ้ารู้ถึงหูคนอื่นล่ะก็ ไม่ต้องถามก็รู้เลยว่าไอ้เหนือเรียนไม่จบเพราะเต๊าะเด็กจนเป็นเรื่องแน่ แต่ใจมันรักว่ะ ยิ่งมาเจอเด็กนิสัยเสียอย่างธารใจที่จู่ๆ ก็มีมุมน่ารักโผล่มาให้เห็นแบบนี้ ผมก็ห้ามใจไม่อยู่จริงๆ

แต่ฟินได้ไม่นาน ชั่วโมงโฮมรูมวันใหม่ก็มีเรื่องให้ผมต้องปวดกะโหลกอีก

หนึ่งเลยก็คือ ผมโดนพี่สมรดุเรื่องที่มอบหมายหน้าที่ให้คัดเลือกเด็กในแผนกไปลงแข่งกีฬาไม่สำเร็จ แถมทำให้เด็กทะเลาะกันอีก โดนชมอยู่อย่างเดียวเรื่องที่ผมเปิดโอกาสให้เด็กกระตือรือร้นที่จะทำกิจกรรมเพราะปกติแล้ว เวลามีกิจกรรมอะไร พวกเด็กช่างพวกนี้มักจะไม่ค่อยสนใจเท่าไหร่
กิจกรรมที่ว่าก็คือการให้น้องมายด์ไปเป็นเชียร์ลีดเดอร์แล้วก็จัดทีมเชียร์นี่แหละ อนุมัติให้น้องมายด์ทำคนเดียว มีอยู่แค่แผนกเดียว พวกสาวน้อยร่างชายแผนกอื่นก็ไม่ยอม อาจารย์ผู้ดูแลกิจกรรมก็เลยมีมติให้ทุกแผนกมีเชียร์ลีดเดอร์ได้และเพิ่มเงินสนับสนุนสำหรับกิจกรรมให้เพื่อการนี้โดยเฉพาะ

มันก็ดีแหละถ้าหากว่าเรื่องชวนปวดกะโหลกอันดับสอง ไม่เป็นเรื่องที่ผมเพิ่งจะรู้ว่านอกจากจะมีการแข่งขันกีฬาสำหรับนักศึกษาแล้ว ยังมีการแข่งขันกีฬาสำหรับอาจารย์ด้วย เหตุผลก็ไม่ใช่อะไรเลย คือต้องการให้อาจารย์แสดงความสมัครสมานสามัคคีเป็นตัวอย่างให้เด็กๆ ดูเท่านั้น

แล้วแข่งกีฬาของอาจารย์คืออะไรรู้มั้ย... กินวิบาก
เป็นการแข่งขันแบบไทบ้านมาก ปัญหาก็คือ ใครลงแข่งล่ะ?
จะใครล่ะ ผมนี่ไง! พี่สมรเอาตัวรอดด้วยการบอกว่าตัวเองอายุเยอะแล้ว กระดูกกระเดี้ยวไม่ค่อยจะดีเลยส่งผมไปรับมือแทน
ปฏิเสธก็ไม่ได้ เอะอะก็ขู่จะไม่ให้ผ่านฝึกงานตลอด ผมก็เลยต้องรับปากไป ส่วนการแข่งขันอื่นๆ ของเด็กในแผนก พี่สมรก็มาช่วยคัดเลือกในชั่วโมงโฮมรูม แป๊บเดียวก็ได้คนลงแข่งครบทุกรายการ

ทำไมเวลาพี่สมรทำมันดูง่ายไปหมดเลยวะ ทีตอนกูทำนี่ กว่าจะได้แต่ละรายการ ยากเย็นแสนเข็ญเหลือเกิน ขนาดธารยังได้ลงแข่งเลย รายนั้นแข่งวิ่งเพราะหาคนลงไม่ได้ ส่วนจอมแก่นก็ทำหน้าที่เป็นหัวหน้าฝ่ายสวัสดิการเลยไม่ได้ลงแข่งอะไร

ส่วนปัญหาของผมที่มากกว่าการถูกยัดเยียดให้ลงแข่งกินวิบากก็เพิ่มขึ้นมาอีกเมื่อรู้ว่ารายการของกินที่ต้องกินในตอนแข่งมีอะไรบ้าง
ขนมโก๋งี้ ฝืดคอจะตายแต่ยังพออะลุ่มอล่วยได้ ของดีพิษณุโลกก็มา กล้วยตากงี้ ไม่รู้ต้องกินกี่ลูก ที่พอจะเดาได้คือได้จุกก่อนแข่งเสร็จแน่ ร้ายสุดๆ เลยคือมีแตงกวาโผล่เข้ามาในรายการ

แตงกวา! ผักที่โคตรของโคตรไม่ชอบของไอ้เหนือ!

ถ้าเป็นผักอย่างอื่นจะไม่เป็นเดือดเป็นร้อนเท่านี้เลย ทำไมต้องเป็นผักเหม็นเขียวนี่ด้วยวะ!

แน่นอนว่าผมไปร้องท้วงกับพี่สมรเรื่องนี้ อย่างน้อยก็ขอให้เปลี่ยนผักอย่างอื่น แต่ไม่ได้รับความสนใจด้วยเหตุผลโง่ๆ ว่ามันเป็นผักที่หาซื้อง่ายและชาวบ้านเค้าก็กินกันไปทั่ว มีแต่ผมนี่แหละที่ไม่กิน

ในเมื่อขอเปลี่ยนไม่ได้ก็ต้องก้มหน้ายอมรับชะตากรรม กะว่าตอนแข่งจะไม่กินแล้วก็ยอมแพ้ไปเลย แต่ไอ้เด็กในแผนกช่างไฟมันไม่ยอม โดยเฉพาะพวกที่รู้ว่าผมไม่กินแตงกวาอย่างแก๊งเด็กนรกนี่ ตอนกลางวัน พวกมันก็เลยลากผมไปกินข้าวด้วย นำทีมโดยน้องมายด์ จุดประสงค์ก็ไม่มีอะไร จะฝึกให้ผมหัดกินแตงกวานี่แหละ

โดนพวกมันลากไปกินข้าวด้วยนี่ไม่เท่าไหร่ แต่อยากรู้ว่าพวกมันรู้ได้ไงวะว่ารายการอาหารในแข่งกินวิบากมีอะไรบ้าง!? ไม่ได้ยินผมคุยกับพี่สมร ก็แอบเอากระดาษรายการอาหารในการแข่งไปดูแน่

 “เจ้เหนือต้องหัดกินนะคะ แผนกเราจะยอมแพ้ไม่ได้เด็ดขาด” มาถึงโรงอาหารและนั่งลงได้ น้องมายด์ก็จัดการไซโคผมเลย ไม่พูดภาษาเหนือด้วยเพราะกลัวผมจะรับสาสน์ผิดพลาด พลันเลื่อนจานแตงกวาฝานเป็นแว่นที่ขอมาจากร้านข้าวแกงในโรงอาหารมาตรงหน้าด้วย ถึงจะมีอยู่ไม่ถึงสิบชิ้น แต่แค่เห็น ผมก็ขยาดแล้ว

“พี่เหนือไม่ชอบกินจริงๆ น้องมายด์ ผักอย่างอื่นยังพอได้ แต่แตงวานี่ไม่ไหวเลย” ผมรีบยกมือปฏิเสธขณะที่ถูกสายตาของเด็กพวกนี้จ้องมอง
จอมแก่นพยายามจะช่วยผมโดยการสะกิดบอกน้องมายด์เพราะเป็นคนไม่กินแตงกวาเหมือนกันเลยเข้าอกเข้าใจกัน แต่ยังไม่ทันจะพูดอะไรสักแอะ น้องมายด์ก็โพล่งขึ้นมาก่อน

“ไม่ได้ค่ะ หน้าที่ของประธานเชียร์คือต้องเชียร์ ประเดิมโดยการเชียร์เจ้เลยคนแรก มะเขือยาวของผู้ชายยังกินได้ แตงกวาก็ต้องกินได้เช่นกัน คุณแม่สู้ๆ ค่ะ หนูเป็นกำลังใจให้” แล้วมันก็เลื่อนจานแตงกวามาตรงหน้าอีก
มะเขือยาวก็ส่วนมะเขือยาวเว้ย แตงกวาก็ส่วนแตงกวา มันเอามาเปรียบเทียบกันได้ที่ไหน!

ปวดหัวมาก แค่ได้กลิ่นก็เหม็นหืนแล้ว ผมเบ้หน้า ก่อนที่น้องมายด์จะถอนหายใจ ดึงจานแตงกวากลับไป
“งั้นขอเชิญผู้เชี่ยวชาญด้านการกินแตงกวาสาธิตให้ดูค่ะ” พูดแล้วก็ส่งจานแตงกวาในมือไปตรงหน้าธาร

ธารซึ่งนั่งมองอย่างรำคาญอยู่นานกลอกตาเล็กน้อย ก่อนเอามือหยิบแตงกวาขึ้นมาชิ้นหนึ่งแล้วเอาเข้าปากเคี้ยว
“เห็นมั้ยคะเจ้ ง่ายนิดเดียว เอาเข้าปาก เคี้ยวๆ แล้วกลืน ถ้าไม่เชื่อ ให้ธารทำให้ดูอีกทีค่ะ” แล้วก็พยักหน้าให้ธารอีกครั้ง
ธารพ่นลมหายใจออกมาเต็มแรง หยิบแตงกวาอีกชิ้นเข้าปากตามที่น้องมายด์สั่ง ก่อนน้องมายด์จะปรบมือรัว
“ง่ายนิดเดียวค่ะเจ้เห็นมั้ย ลองค่ะ เปลี่ยนจากมะเขือยาวมาเป็นแตงกวาอ้วนป้อมสั้นแต่หวานกรุบกรอบดู รับรองว่าจะติดใจ”
เดี๋ยวนะอีน้องมายด์ สาบานว่าไอ้อ้วนป้อมสั้นนั่นคือแตงกวา ไม่ใช่อย่างอื่น?

คิดอกุศลไปแล้ว ก่อนจะได้สติเมื่อน้องมายด์ยื่นจานแตงกว่ามาให้ผม
“เอาสิคะ ลองดู วันนี้เอาชิ้นเดียวก่อนก็ได้”
เห็นแล้วก็รำคาญ ผมเลยกลั้นใจหยิบแตงกวามาใส่ปากเคี้ยวๆ แต่คนไม่ชอบก็คือไม่ชอบไง เคี้ยวไปได้ไม่เท่าไหร่ น้ำแตงกวาเหม็นเขียวก็ทำให้ผมต้องรีบมองซ้ายขวาหาที่คาย จอมแก่นซึ่งดูเหมือนจะรู้ล่วงหน้าว่าผมคงทนไม่ได้เลยรีบเตรียมกระดาษทิชชูส่งมาให้ รับมาได้ ผมก็คายทิ้งทันที

น้องมายด์ส่งสายตาดุๆ มาให้ผมแล้วถือวิสาสะมาตีแขนเบาๆ ทีหนึ่ง
“นี่แน่ะเจ้เหนือ คายทิ้งได้ไงคะ แบบนี้ปรับแพ้นะ”
มึงก็ลงแข่งเองเลยมั้ยล่ะ! ไม่ชอบกินก็คือไม่ชอบเว้ย จะให้ฝืนได้ยังไง!

ผมอยากจะบอกมันอย่างนี้ฉิบเป๋ง แต่ก็ไม่อยากจะขัดวิญญาณประธานเชียร์ของมัน มีแต่ธารนี่แหละที่เห็นผมทำหน้าพะอืดพะอมแล้วก็ขัดขึ้นมา
“แตงกวามันไม่ได้ปลอกเปลือก มันเลยขม ไว้ค่อยลองกินใหม่ตอนที่มันปอกเปลือกแล้ว ถ้าปอกเปลือกแล้วเอาไปแช่ตู้เย็นก่อนก็จะกินง่ายขึ้น”

ทุกคนหันไปมองหน้าธารทันใด จริงอย่างที่ธารว่านั่นแหละว่าแตงกวาที่ผมกินเมื่อกี้มันไม่ได้ปอกเปลือก ดูท่าทางน่าจะล้างแล้วก็หั่นเป็นแว่นเลย จอมแก่นพยักหน้าเห็นด้วยทันที น่าจะเคยกินแตงกวาปอกเปลือกแช่นเย็นมาก่อน ก่อนน้องมายด์จะร้องเสียงแหลม

“งั้นธารก็รับหน้าที่ดูแลเจ้เหนือไปเลย เย็นนี้ไปซื้อแตงกวาแล้วปอกให้เจ้เหนือลองกินด้วย เอ้านี่เงิน เบิกมาให้แล้ว” พูดจบก็วางเงินร้อยนึงลงบนโต๊ะ เงินที่ว่าเบิกมาคงจะเบิกมาจากกองสวัสดิการที่จอมแก่นเป็นคนดูแลนี่แหละ
แต่ถึงอย่างนั้น ผมก็ไม่ยินดีหรอกเว้ย ถึงจะให้ธารมาช่วยดูแลก็เถอะ เรื่องกินของไม่ชอบนี่ขอบายเลย
“แต่ว่าพี่เหนือไม่ชอบ...”
“เป็นเด็กหรือไง กินๆ ไปเถอะ ก็แค่แตงกวา” พูดยังไม่ทันจบเลย ธารก็ว่าเสียงขุ่น ผมเลยชะงัก หันไปมองหน้ามันก็เห็นมันจ้องผมตาไม่กะพริบ ก่อนจะเบือนสายตาไปทางอื่นแล้วว่าต่อ “เดี๋ยวเย็นนี้จะพาไปซื้อแล้วเดี๋ยวสอนกิน”

อูย... น่ารัก เปลี่ยนจากหัดกินแตงกวาธรรมดามากินแตงกวาน้องธารได้มั้ย
ไหนๆ ขอพี่เหนือดูหน่อยว่าน้องธารเป็นมะเขือยาวหรือแตงกวา... อ๊ะ หื่นอีกละ แหม ไม่ได้เลยนะไอ้เหนือ ไหลลงที่ต่ำตลอด

แต่มันก็น่ารักจริงๆ นั่นแหละ ไม่หนีหน้าผมที่ถูกผมจูบเมื่อคืน แถมยังอาสาช่วยผมแบบไม่เกี่ยงงอนด้วย
ส่วนน้องมายด์ พอได้คนรับหน้าที่ดูแลผมต่อแล้วก็ออกคำสั่งใหญ่
“ทำให้ได้นะคะเจ้ แผนกเราจะแพ้แผนกอื่นไม่ได้ ถ้าแพ้ล่ะก็ หนูจะปล้ำเจ้จริงๆ ด้วย”
เดี๋ยวนะอีน้องมายด์ ไหนมึงบอกผิดผีไง จะกลับมาปล้ำกูอีกแล้วคืออะไร!

ผมไม่ได้สนใจนักหรอก ดูน่าจะขู่ผมไปงั้นแหละ แถมพอรุ่นน้องแก๊งตุ๊ดมันมาหาเพื่อคุยเรื่องซ้อมลีด มันก็ทิ้งทุกคนแล้วไปแรดทันที ปล่อยให้ผมมองตามมันอย่างระอา ธารที่เพิ่งกินข้าวเสร็จก็ลุกเอาจานไปเก็บแล้วกลับขึ้นอาคารเรียนก่อนอีก เหลือแต่ผมกับจอมแก่นที่ยังนั่งอยู่ที่เดิม
“พี่เหนือว่าพี่เหนือไปบ้างดีกว่า” เห็นว่าไม่มีธุระอะไรแล้ว ผมก็จะกลับห้องพักครู ทว่าจอมแก่นก็เรียกผมเอาไว้ก่อน
“พี่เหนือ ผมมีเรื่องจะบอก”

ผมชะงักกึก หันไปเลิกคิ้วให้จอมแก่นพูดต่อ
“พี่ดื้อฝากมาบอกน่ะครับว่ารออยู่”
ผมนึกถึงหน้าคมเข้มของพี่ชายคนรองจอมแก่นทันที

เออ ลืมไปสนิทเลยแฮะว่าพี่จอมดื้อสุดแบดนั่นบอกให้ยิงไปแล้วจะโทรกลับ ตอนนี้เอาเบอร์ไปไว้แล้วก็ไม่รู้ด้วยแฮะ สงสัยจะยังอยู่ในกระเป๋ากางเกงตัวเดิมที่ใส่ไปวันนั้น
มัวแต่เต๊าะเด็กจนลืมไปแล้วว่าคนอายุมากกว่านั่นก็แซ่บเหมือนกัน

“งั้นฝากบอกพี่ดื้อหน่อยนะครับว่าเดี๋ยวพี่เหนือทำตามสัญญา” ผมบอกอ้อมๆ เพราะการที่พี่จอมดื้อพูดมาอย่างนั้นก็คงจะไม่ได้บอกจอมแก่นว่ากำลังจะสอยผม แต่ไม่บอกก็ดีแล้วล่ะ ผมขี้เกียจมาคอยระวังตัวถ้าหากจอมแก่นเอาเรื่องที่พี่จอมดื้อจีบผมไปบอกธาร ถ้าเป็นแบบนั้นล่ะก็ การเต๊าะเด็กนั่นคงหมดสนุกน่าดู

และก็จริงอย่างที่ผมคิดซะด้วยเมื่อจอมแก่นทำหน้างงแล้วพูดขึ้น
“บอกหน่อยได้มั้ยครับว่าสัญญาอะไร”
“ความลับน่ะ” ผมแกล้งแหย่ จอมแก่นเลยทำแก้มป่องใส่ ก่อนที่มันจะได้ถามอะไรขึ้นมาอีก ผมก็ตัดบทเรียบร้อย “เดี๋ยวพี่เหนือไปก่อนนะครับ อาจารย์สมรให้ไปช่วยงานน่ะ”
เอาพี่สมรมาอ้างแม่ง จอมแก่นก็เลยไม่ตอแย พยักหน้าให้ก่อนจะปล่อยผมไป
 


เลิกฝึกงานแล้ว ผมก็รีบดิ่งกลับมาที่หอ ถึงห้องได้ก็รีบไปคุ้ยกองเสื้อผ้าใส่แล้วในตะกร้า หากางเกงที่ใส่ไปลานนมคืนนั้นเป็นพัลวัน ก็กะจะเอาเบอร์โทรของพี่จอมดื้อมาโทรหาน่ะ แต่หาเท่าไหร่ก็หาไม่เจอจนผมต้องหยุดการค้นหาด้วยรำคาญ
สงสัยกระดาษนั่นจะหล่นหายไปไหนแล้วก็ไม่รู้มั้ง ไม่ก็หยิบเอาไปวางที่ไหนสักที่ในห้องนี่แหละ คิดดูดีๆ อีกทีซิว่าเอาไปไว้ไหน
ระหว่างที่ทบทวนความทรงจำ เสียงเคาะประตูห้องก็ดังขึ้น ลุกไปเปิดก็เห็นว่าเป็นธารที่ยืนทำหน้ามุ่ยอยู่หลังประตู

“หนีกลับมาก่อนทำไมวะ ก็บอกแล้วไงว่าจะพาไปซื้อแตงกวา” พูดพลางชูถุงแตงกวาในมือขึ้นเล็กน้อยด้วย
ผมนึกขึ้นได้ในตอนนี้เองว่ารับปากอะไรกับมันเอาไว้
ลืมไปสนิทเลยแฮะ มัวแต่คิดถึงเรื่องโทรหาพี่จอมดื้อนั่นจนลืมไอ้เด็กดื้อตรงหน้านี่ไปซะละ

“แล้วส่งข้อความมาก็ไม่เปิดอ่าน มีโทรศัพท์ไว้ปาหัวหมาหรือไง” ตามด้วยค่อนขอดมาอีกที
ผมเลยรีบล้วงโทรศัพท์จากกระเป๋ากางเกงขึ้นมาดู ก็เห็นว่ามีข้อความจากธารเข้ามาเป็นสิบข้อความ ใจความก็ประมาณว่า ‘อยู่ไหนวะพี่เหนือ’ ‘แตงกวานี่จะไปซื้อมั้ย’ ‘โว้ย อ่านข้อความสิโว้ย’ อะไรประมาณนี้ แต่ผมไม่รู้ไงเพราะปิดเสียงอยู่ แล้วไม่ได้เปิดสั่นด้วยเพราะรำคาญเวลาพวกเพื่อนมันส่งข้อความมารัวๆ

แต่ไอ้เด็กธารมันไม่ใช่แค่ส่งข้อความมาอย่างเดียว โทรมาด้วยเถอะ ขึ้นมิสคอลเป็นสิบสายเลย

“แล้วนี่จะยืนอยู่ตรงนี้อีกนานมั้ย ถอย”
ผมได้สติอีกครั้งเมื่อธารเดินเข้ามาในห้องผมโดยไม่รอให้ผมอนุญาต แถมยังเดินไปหยิบชามใบใหญ่มาชูหราอีก
“นี่ใช้ได้มั้ย”
“ใช้ได้ครับ น้องธารจะเอาไปทำอะไร”
“เอาไปใส่น้ำล้างแตงกวาน่ะสิถามได้ จะหัดกินมั้ยเนี่ยฮะ” ว่าเสียงขุ่นมาอีกละ

ดุอย่างกับหมาเลยน้องธารกู เอาเลยจ้ะ ตามสบายเลย ถือว่าเป็นห้องตัวเองเถอะนะ

ผมไม่พูดอะไร ธารก็ไม่พูด เอาถุงบรรจุแตงกวากว่าสิบลูกเทลงในชามแล้วหายเข้าห้องน้ำไปครู่หนึ่ง ก่อนกลับออกมาพร้อมกับมีดปอกผลไม้ที่ดูท่าทางน่าจะเพิ่งไปซื้อมาเหมือนกัน ออกมาจากห้องน้ำได้ก็เดินไปที่โต๊ะ จัดการปอกเปลือกแตงกวาด้วยท่าทางเก้ๆ กังๆ จนผมต้องเดินไปดูใกล้ๆ

“ใช้มีดไม่เก่งล่ะสิ” ทักไปแบบนั้นเพราะเห็นท่าจับมีดแล้วก็พอจะรู้
ธารตวัดหางตามานิดนึงแล้วก็ส่งเสียง
“เออ ปกติอยู่บ้าน มีคนทำให้”
จ้า พ่อคุณหนู พ่อคุณชาย มีแม่บ้านก็มีคนทำให้ไม่แปลกอยู่แล้ว

“งั้นเอามานี่ พี่เหนือปอกให้ เดี๋ยวบาดมือ” ผมเสนอ แต่พอยื่นมือไปจะรับมีด ธารก็เบี่ยงตัวหนี
“ไม่ต้อง เดี๋ยวทำเอง”
“ทำเองแต่ทำไม่ได้ก็ให้พี่เหนือทำดีกว่า ปอกซะคว้านเนื้อเข้าไปจะถึงเมล็ดอยู่แล้ว” ผมว่าตามที่เห็น ธารก็เลยหันมามองผมตาขวาง
“ก็ไม่เคยทำนี่หว่า นี่ครั้งแรก”
“ครั้งแรก...กับพี่เหนือ?” ผมแกล้งหยอก ทำตาแพรวพราวใส่นิดนึงเพราะเห็นว่าเด็กนี่น่ารักดี
เท่านั้นใบหูของธารก็แดงเรื่อขึ้นมา
“ครั้งแรกที่ปอกแตงกวาเว้ย! ไม่ได้ซิงแล้ว เลิกพูดอย่างกับว่าผมไร้เดียงสาซะที!”

ได้ยินอย่างนั้น ผมก็ขัดใจขึ้นมาประหลาดๆ แฮะ ไม่ซิงแล้วนี่คืออะไร หมายถึงเคยมีอะไรกับคนอื่นมาแล้วงั้นเหรอ?
หนุ่มน้อยใสซื่อบริสุทธิ์ของพี่เหนือถูกใครพรากพรหมจรรย์ไป จงบอกพี่เหนือ พี่เหนือจะไปจัดการมัน จัดการมันไม่ได้ก็จะพลีกายกลบมลทินให้น้องธารเอง!

อยากจะขันอาสาอย่างผู้กล้าเหลือเกิน แต่กลัวมันจะเอามีดปอกผลไม้เสียบคอ เลยแกล้งถามกึ่งหยอกไป
“โอ้ ไม่ใช่หนุ่มบริสุทธิ์แล้วสิ?” จะถามไปเลยตรงๆ ก็ดูน่าเกลียดไปหน่อย ทำเหมือนทีเล่นทีจริงนั่นแหละดีแล้ว
ธารพยักหน้ารับโดยไม่มองหน้าผม ทำให้ผมเผลอย่นคิ้วโดยไม่รู้ตัว
“ครั้งแรกกับใคร ที่ไหน เมื่อไหร่ แล้วผ่านมาแล้วกี่คน” ผมรัวคำถามออกไปทันที อย่างกับว่าเป็นญาติผู้ใหญ่มันงั้นแหละ
คราวนี้ธารหันกลับมามองผมตาขวาง แล้วย้อนคืน
“จะไปเอากับใคร แล้วมันเกี่ยวอะไรกับพี่วะ”
เกี่ยวสิ เพราะกูกำลังเต๊าะมึงอยู่ไง!

เหตุผลดูปัญญาอ่อนและความจริง อายุสิบเก้าแล้วจะมีประสบการณ์เรื่องอย่างว่ามันก็ไม่แปลก ขนาดผมยังมีประสบการณ์ครั้งแรกตอนอายุสิบแปดเลย

ผมเงียบไป ธารก็เงียบ ก่อนมันจะปริปากขึ้น
“ครั้งแรกตอนสิบแปด กับแฟนเก่า ที่ไหนไม่ต้องรู้หรอก ส่วนผ่านมาแล้วกี่คน... สาม”

ผมเบิกตาโตทันที อะไรวะ! ปีเดียวมึงผ่านมาแล้วสาม ดูกูซิ! ปีเดียว ผ่านมาแค่... เอ่อ... เกินสิบ
ขะ...ข้ามมันไปเถอะนะ ตอนนี้นับไม่หวาดไม่ไหวแล้ว บางคนก็ลืมไปแล้วด้วยเถอะ

“ผู้หญิงหมดเลยป่ะ” ผมแกล้งถามใหม่ ธารก็พยักหน้า เข้าทางพอดี ผมเลยถามต่อ “แล้วไม่คิดจะลองกับผู้ชายบ้างเหรอ”
“โอ๊ย!” ไอ้น้องธารทำมีดบาดนิ้วตัวเองทันใด ดีที่เป็นมีดปอกผลไม้ คมเลยเข้าไปลึกมาก แต่ก็เรียกเลือดได้พอควร
“เป็นอะไรหรือเปล่า” ผมรีบเข้าไปคว้ามือเด็กนั่นข้างที่นิ้วถูกบาดมาดู ทว่าธารกลับสะบัดหนีแล้วส่งสายตาค้อนมาให้
“พี่เลิกพูดเรื่องไร้สาระซะทีเถอะว่ะ เมื่อคืนก็ทีนึงละ นี่กะจะเอาผมให้ได้เลยใช่ปะ”

โห มาเต็ม มาตรงด้วย อยากจะแก้ต่างนิดนึงว่าจริงๆ ไม่ได้อยากเอานะ อยากให้น้องธารเอา แต่ถ้าจะให้รุกก็ไม่เกี่ยง ขอให้ได้เถอะ

“พี่เหนือก็แค่สงสัยเฉยๆ” ผมแสร้งทำเป็นชี้โบ๊ชี้เบ๊ไปเรื่อย
ธารก็ทำหน้าไม่ไว้ใจผมขึ้นมา “พี่แม่งไม่น่าไว้ใจจริงๆ ด้วยว่ะ ยิ่งกว่าไอ้ไม้อีก”

ผมไม่รู้หรอกว่าน้องมายด์มันหื่นใส่เพื่อนมันยังไง แต่ดูท่าแล้วก็คงจะเล่นๆ ไม่ได้ดูอันตรายและลวนลามเหมือนผม ก็นะ กระดูกมันคนละเบอร์กัน จะมาเทียบกันได้ยังไง ของผมมือโปรฯ ก็ต้องดูอันตรายอยู่แล้ว

“ไม่น่าไว้ใจ แต่ก็แวะมาห้องพี่เหนือบ่อยนี่” ผมหยอดไปอีก
ธารเหมือนจะฉุกคิดได้ในตอนนี้ เม้มปากแน่นแล้วมองหน้าผมนิ่ง
“ถ้าไม่มีธุระก็ไม่อยากจะมาหรอก พี่ก็เลิกพูดจาบ้าๆ ซะที อยู่ที่วิทยาลัยไม่เห็นเป็นวะ อยู่ด้วยกันทีไร แม่งผีเข้าตลอด”
ก็เพราะอยู่ด้วยกันนี่ไง กูถึงได้กล้าลวนลามมึงเนี่ย อยู่ที่วิทยาลัยจะไปทำอะไรได้วะ เก็บกดมาทั้งวันก็ขอหน่อยเถอะ!

แต่ไม่ทันที่ผมจะได้แกล้งเด็กนี่เล่นต่อ ธารก็ส่งมีดให้ผมพร้อมกับแตงกวาที่ปอกค้างไว้
“ปอกต่อที จะไปล้างแผล” ว่าจบก็หายเข้าไปในห้องน้ำ
ผมเลยปอกแตงกวาต่อ ใช้เวลาไม่นาน แตงกวากว่าสิบลูกก็ถูกปอกเสร็จสิ้น จังหวะเดียวกับที่ธารออกมาจากห้องน้ำพอดี มันทำหน้าอึ้งๆ ไปนิดหน่อยที่ผมใช้เวลาแป๊บเดียวก็ปอกเสร็จ ต่างจากมันที่เกือบห้านาทียังปอกไม่เสร็จสักลูก
“ปอกเสร็จแล้ว แล้วทำไงต่อครับ” ผมถาม

ธารตรงเข้ามาหยิบแตงกวาส่งให้ผมลูกนึง แล้วก็ยกชามไปแช่ตู้เย็นก่อนจะหยิบมาไว้ในมืออีกลูก
“จริงๆ แล้วถ้าแช่ตู้เย็นให้เย็นก่อนก็จะกินง่ายขึ้น แต่จะให้ลองกินแบบไม่เย็นก่อนสักลูก เผื่อจะกินได้ ถ้าได้แล้วค่อยไปลองกินแบบไม่ปอกเปลือกอีกที”

พอจะเดาได้ว่าธารคงจะให้ผมเพิ่มระดับความยากในการกินแตงกวาไปเรื่อยๆ แต่บอกเลยว่าจะปอกเปลือก จะแช่ตู้เย็นหรือไม่แช่ ผมก็ไม่กินทั้งนั้นแหละ

ธารกินให้ดูเป็นตัวอย่าง ปากก็อธิบายไปด้วยว่าถ้าไม่ชอบกลิ่นมันก็อย่าเคี้ยวนาน แป๊บเดียวก็กินหมดลูก ก่อนจะพยักหน้าให้ผม
“กินดิ”
ไม่อยากกินว่ะ แต่ก็ไม่อยากขัดศรัทธา น้องธารอุตส่าห์ลงทุนลงแรงไปซื้อมาให้ แถมยังมาปอกให้ถึงที่แบบนี้ สนองน้ำใจหน่อยก็แล้วกัน

ทว่าขณะที่กำลังจะเอาแตงกวาเข้าปาก ผมก็นึกอะไรสนุกๆ ขึ้นมาได้ หนีไม่พ้นเรื่องแกล้งมันนี่แหละ เลยเดินเข้าไปหามันใกล้ๆ แล้วเอาแตงกวามาจ่อที่ปาก
“กินแบบนี้เหรอ”
“พี่กินข้าวแบบไหนล่ะ ก็เอาเข้าปาก เคี้ยวๆ กลืนเหมือนกินอาหารทั่วๆ ไปนั่นแหละ” ธารว่าออกมาอย่างไม่ประสีประสา

ไม่รู้ด้วยว่าผมกำลังจะทำอะไร ผมก็เลยแกล้งเลียริมฝีปากนิดหน่อย แล้วเอาลิ้นแตะลงมาที่ปลายแตงกวาด้านหนึ่งเบาๆ
ไม่แตะอย่างเดียว เลียวนๆ ด้วย ส่งสายตายั่วยวนให้มันนิดนึง ขณะที่มันมองผมแล้วทำหน้าเบ้ขึ้นมา
“พี่ทำอะไรเนี่ย”
“ทำอะไรล่ะ ก็กินแตงกวาไงครับ” ผมตอบพลางเลียไปด้วย ธารยิ่งเบ้หน้าใหญ่
“กินก็กินสิวะ เลียทำไม”
“ชิมก่อนแล้วค่อยกินทีหลัง” ผมยักคิ้วให้ ก่อนจะค่อยๆ ดันแตงกวาเข้าปากทีละน้อย สายตาก็เหลือบมองสีหน้าธารไปด้วย
จากที่เบ้อยู่แล้วก็เบ้หนักเข้าไปใหญ่ ผมเลยอยากแกล้งมากขึ้น

แกล้งดันแตงกวาโดนกระพุ้งแก้มให้ดูป่องๆ เอาเข้า-ออกเป็นจังหวะ ส่งเสียงด้วยแล้วกันเพื่อความเร้าใจ
“อืม...อือ...อืม...” ส่งเสียงออกมาไม่หยุด จนธารเริ่มทนไม่ไหว แหวใส่ผม
“กินเข้าไปซะทีสิเว้ย! กัดได้แล้ว!” แหวไป หูก็เริ่มแดงไป

แหม เข้าใจแล้วสินะจ๊ะว่าพี่เหนือหมายความว่าอะไร เสียดายที่แตงกวาลูกเล็ก ไม่อย่างนั้นจะโชว์ศักยภาพอย่างเต็มที่ เผื่อเห็นแล้วจะอยากรู้อยากลอง บอกเลยว่าพี่เหนือได้ฉายาคอลึกมานะ

มันสั่งมาอย่างนั้น ผมก็ยังไม่หยุด จับเอาเข้า-ออกต่อ เพิ่มความเร็วด้วย ส่งเสียงดังขึ้นอีก ทำหน้าทำตายั่วๆ นิดนึงเพื่อความสะใจ
“อุ...อือ...อืม...”
แต่แค่นี้ยังไม่พอ แกล้งทำเสียงจ๊วบจ๊าบนิด มาแล้วต้องมาให้สุดทางเว้ย! 

“พี่เหนือ! กัดซะที!” ธารทำท่าเหมือนจะประสาทเสียให้ได้
แล้วไงล่ะ ผมฟังมั้ย... ไม่ กำลังสนุก ขออีกหน่อย
“อืม...น้อง...น้องธาร...อุ...อือ...” เรียกชื่อมันแม่ง มือกับปากก็ยังทำอยู่ ตาก็เหลือบมองมันไปด้วย ตอนนี้ธารทำหน้าเลิ่กลั่ก จากแดงแค่หูก็เริ่มลามมาแก้มกับคอละ
“กินซะทีสิเว้ย!” ธารตะคอกใส่ผม ก่อนจะพุ่งเข้ามาหาด้วยความเร็วแสง และ...

ป้าบ!

ตีหลังมือผมที่กำลังยัดแตงกวาเข้าปากเต็มแรง
“อุ้ก!”
แตงกวาที่อยู่ในปากเกือบไหลลงคอจนผมเกือบจะขย้อนออกมาไม่ทัน

ไอ้น้องธาร! มึงเกือบทำแตงกวาติดคอกูดับอนาถแล้วนะเว้ย! เล่นอะไรวะ!

ขย้อนแตงกวาออกมาได้ ผมก็ไอโขลกจนหน้าดำหน้าแดง ไอ้ตัวต้นเหตุมองแล้วก็ทำหน้าสะใจ ก่อนว่าเย้ยใส่
“สม กวนตีนอยู่ได้” แล้วก็เดินมาชนไหล่ผมเต็มแรงขณะที่ผมยังไอไม่หยุด “จะกลับห้องแล้ว หัดกินเองแล้วกัน กวนตีนงี้ ไม่อยากสอนแล้ว แพ้ก็ช่างแม่ง” พูดจบก็เดินออกไปเลย ปล่อยให้ผมร้องเรียกไล่หลัง
“นะ...น้องธาร...แค่ก...” เรียกไม่ไหวว่ะ มัวแต่ไออยู่
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 25-02-2016 18:57:45 โดย NooDangzz »

ออฟไลน์ NooDangzz

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 479
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +212/-8
ชั่งใจ ครั้งที่ 9: แตงกวากรุบกรอบ แต่เด็กหนุ่มกับคนอาวุโสกรุบกรอบกว่า[2]

เสียงประตูปิดดังขึ้น ผมพอจะเริ่มอาการดีขึ้นมาบ้างแล้วพยายามทรงตัวไปนั่งพักบนเตียง พอหายเป็นปกติก็ถอนหายใจออกมาเล็กน้อย คว้าโทรศัพท์มาเปิดโปรแกรมแชท ส่งข้อความหาธารทันใด

แต่เดี๋ยว ก่อนส่งข้อความ ขอเปลี่ยนชื่อไอดีตัวเองจาก ‘แสงเหนือ’ เฉยๆ เป็นชื่ออื่นก่อนแล้วกัน อยากจะแกล้งมันซะหน่อย
คิดอยู่แป๊บนึงว่าจะใช้ชื่ออะไรดี ก่อนจะพิมพ์ใส่แล้วจัดการบันทึก ตามมาด้วยส่งข้อความไป
 
พี่เหนือ คอลึกเป็นเมตร: น้องธาร
ธาร พ่อทุกสถาบัน: ชื่ออะไรของพี่วะเนี่ย!
 
ว่าแล้วว่ามันจะต้องมีปฏิกิริยาแบบนี้ตอบกลับมา ผมหัวเราะอยู่คนเดียวครู่หนึ่งก่อนจะพิมพ์ข้อความไปอีก
 
พี่เหนือ คอลึกเป็นเมตร: ไว้มาสอนพี่เหนือกินแตงกวาอีกนะครับ
ธาร พ่อทุกสถาบัน: หัดกินเองสิเว้ย ไม่ไปแล้ว!
พี่เหนือ คอลึกเป็นเมตร: ถ้าไม่มา จะบุกไปถึงห้องเลยนะ
ธาร พ่อทุกสถาบัน: โผล่หน้ามา จะกระทืบให้กลับห้องไม่ทันเลย
พี่เหนือ คอลึกเป็นเมตร: โห๊ดโหด นี่อาจารย์นะ
ธาร พ่อทุกสถาบัน: อาจารย์พ่อง ทำถึงขนาดนี้ ไม่ต้องเรียกตัวเองว่าอาจารย์แล้ว กวนตีน!
 
ได้ที มันด่ามาเป็นชุดเลย ผมเลยส่งตัวการ์ตูนรูปร้องไห้ไป ตามด้วย...
 
พี่เหนือ คอลึกเป็นเมตร: ใจร้ายจัง
 
ธารอ่านแล้วก็ไม่ตอบอะไรกลับมา ผมเลยตัดสินใจพิมพ์ข้อความส่งไปอีก
 
พี่เหนือ คอลึกเป็นเมตร: ที่พี่เหนือแกล้งน้องธารแบบนี้ เป็นเพราะชอบหรอกนะ อย่างอนพี่เหนือเลยนะครับคนดี
 
แหย่ตบท้ายไปอีกที ธารอ่านแต่ก็ยังไม่ตอบ ผมเลยไม่ตอแย ปล่อยไปก่อน ไว้วันหลังค่อยแกล้งใหม่
สนุกดีเหมือนกันแฮะเวลาเปลี่ยนจากฝ่ายถูกแกล้งมาเป็นฝ่ายแกล้งเนี่ย ชอบเวลาเห็นมันเขิน น่ารักดี

ส่วนเรื่องที่บอกว่าชอบ... ผมพูดจริงนะ ชอบจริงๆ
ก็เด็กมันกรุบกรอบนี่นา กรุบกรอบกว่าแตงกวาอีก ได้สักครั้ง เหนือจะตั้งใจฝึกงานเลยจริงๆ
 


ถึงจะบอกว่าชอบธาร แต่เอาเข้าจริง ผมก็ทนรอกินเด็กไม่ไหวหรอก ชอบน่ะใช่ แต่มันไม่ได้เป็นการชอบแบบจริงจังถึงขนาดจะสานสัมพันธ์ยาวๆ อะไรแบบนั้น อย่างที่บอกว่าตั้งใจเต๊าะเผื่อได้เผื่อโดน กลับกรุงเทพฯ ก็จบกันเท่านั้น

ไอ้ความสันพันธ์ยาวๆ หลายๆ ปีนี่ไม่ใช่วิถีของผมว่ะ ยังรักสนุกอยู่ ยังไม่พร้อมผูกพันกับใคร ความสัมพันธ์ชั่วคราวนี่แหละเหมาะที่สุดแล้ว

และเพราะอย่างนั้น ผมเลยตัดสินใจออกตระเวนราตรีใจกลางเมืองพิษณุโลกเป็นคืนแรก เท่าที่เสิร์ชหาข้อมูลในเว็บเสิร์ชเอนจิน ดูเหมือนที่นี่จะไม่มีผับหรือบาร์สำหรับเกย์โดยเฉพาะ มีแต่ผับบาร์แบบปกติ คงต้องไปหาส่องเอาดาบหน้า
แต่ก็ไม่ได้ยากเย็นนักหรอก ไม่ได้กลับมาก็ไม่เป็นไร ถือว่าไปเปิดหูเปิดตาแล้วกัน ไม่ได้เที่ยวกลางคืนมานานแล้ว

ผมเลือกที่จะไปผับแถวไบท์บาซา เห็นว่ามีหลายร้านให้เลือกสรร แต่พอไปจริงๆ ไอ้ผับที่ว่าดันเป็นร้านนั่งกินเล็กๆ ธรรมดา คนก็ไม่ค่อยมี ต่างจากกรุงเทพฯ ลิบลับ ยังดีที่มีดนตรีสด ผมเลยเลือกเอาสักร้าน มาถึงที่แล้ว อย่างน้อยก็ผ่อนคลายสักหน่อยแล้วกัน
ร้านเหล้าเล็กๆ ที่มีดนตรีสดเน้นเล่นเพลงแนวร็อคเป็นร้านที่ผมเลือกเข้า ที่เลือกร้านนี้ก็ไม่มีเหตุผลอะไรเลย

นักร้องหล่อ... แค่นั้นจริงๆ

ทว่าพอเข้าไปนั่งแล้ว ปรากฏว่าไม่ได้หล่อแค่นักร้อง เด็กเสิร์ฟก็หล่อจนเผลอสั่งเบียร์ไปหลายขวด นอกจากนั้น... เจ้าของร้านก็หล่อเถอะ! โหย... ตอนเดินเอาเบียร์มาเสิร์ฟผมแทนเด็กเสิร์ฟคนก่อนหน้านี่ ผมน้ำลายท่วมปากเลย แต่งตัวแนวสตรีท มีรอยสักเต็มแขนทั้งสองข้าง ดูแบดมากมายแต่มีเสน่ห์มาก คะเนจากสายตาน่าจะอายุยี่สิบปลายๆ ที่รู้ว่าเป็นเจ้าของร้านก็เพราะได้ยินเด็กเสิร์ฟเรียกกันว่าเฮียๆ เลยเดาเอาว่าอย่างนั้น

แต่เอ... เจ้าของร้านนี่หน้าตาดูคุ้นๆ แฮะ เหมือนเคยเห็นที่ไหนมาก่อนเลย

กระดกเบียร์เข้าปากไป สายตาก็จับจ้องเจ้าของร้านที่กำลังเดินไปคุยกับลูกค้าโต๊ะอื่นอย่างสนิทสนมไปด้วย ก่อนจะชะงักเมื่อเห็นว่าเขาเดินไปทักผู้ชายอีกคนที่เดินเข้ามาใหม่ แล้วก็ต้องเบิกตาเมื่อเห็นชัดเจนว่าคนเพิ่งเข้ามาคือพี่จอมดื้อ

มาได้ยังไงวะนั่น! พิษณุโลกแคบเกินไปแล้ว!

พี่จอมดื้อเองก็ตาดี มองเห็นผมเหมือนกัน ละความสนใจจากการทักทายเจ้าของร้านแล้วยกมือทักผมทันที

“เหนือ!” ไม่ยกมือทักอย่างเดียวแล้ว ตอนนี้ร้องเรียกด้วย ก่อนจะเดินปรี่เข้ามาหา
ผมรีบยกมือไหว้ทันที “หวัดดีครับพี่ดื้อ”
“เฮ้ย ไหว้ทำไม ไม่ต้องไหว้” พี่จอมดื้อจับมือผมที่ประนมอยู่ลงทันใด ก่อนถือวิสาสะนั่งลงมาบนเก้าอี้ข้างผมหน้าตาเฉย “มาไงเนี่ย มาคนเดียวเหรอ แล้วทำไมไม่เห็นโทรหาพี่เลย รอให้โทรมาตั้งหลายวัน ขนาดบอกให้ไอ้แก่นไปบอกแล้วว่ารอก็ยังไม่โทรมา พี่ทำอะไรให้เหนือไม่ถูกใจหรือเปล่า”
นั่งลงได้ก็ใส่มาเป็นชุดจนผมไม่รู้จะตอบคำถามไหนก่อนเลย

“เหนือมาคนเดียวครับ มาเดินเล่นแล้วก็แวะนั่งชมวิวไปเรื่อย ส่วนที่ยังไม่โทรหาพี่ก็เพราะทำเบอร์พี่หายน่ะครับ”
งานโกหกต้องมา บอกว่ามาหาผู้เกย์กินก็ตรงไป เดี๋ยวพี่จอมดื้อจะเตลิดซะก่อน งานแบ๊วก็มาด้วย เรียกแทนตัวเองด้วยชื่อนี่แบ๊วสุดแล้วอะไรแล้ว

“งั้นบอกเบอร์เหนือมา เดี๋ยวพี่โทรเข้าไปเลย แล้วเหนือก็เมมตอนนี้เลยด้วย จะได้ไม่หายอีก” พี่จอมดื้อมัดมือชกผมเฉย
แล้วผมยอมมั้ย... แหม ยอมสิครับ รุกหนักขนาดนี้ แถมหล่ออีกต่างหาก มือไม้อ่อนระทวย บอกเบอร์อย่างว่าง่าย บันทึกเบอร์พี่จอมดื้ออย่างว่าง่ายด้วยเถอะ

บันทึกเสร็จ พี่จอมดื้อก็ส่งยิ้มกว้างให้
“คราวนี้ไม่หายแล้วนะ”
คร้าบ... ไม่หายแล้วครับ อยากได้อยากโดนนี่ รับรองว่าไม่หายแน่นอน

“แล้วพี่ดื้อมาได้ไงครับเนี่ย วันนี้ปิดร้านเหรอ” ผมได้ทีก็ถามกลับบ้าง
พี่จอมดื้อส่ายหน้าพรืด “ไม่ได้ปิดหรอก ฝากไอ้แก่นดูก่อนน่ะ พี่มาเอาของ”
ผมย่นคิ้วทันใด “มาเอาของในร้านเหล้าเนี่ยนะ”
“อือ ไอ้แสบให้มาเอาน่ะ ลังเบียร์เปล่า จะขนกลับไปไว้บ้าน เอาไว้ไปขายร้านรับซื้อของเก่า”
“ไอ้แสบ...” ผมไม่ได้ฟังที่พี่จอมดื้อพูดเลยแม้แต่น้อย สนใจแต่ชื่อของใครอีกคนที่แวบเข้ามาในหู
“คนนั้นไง” พี่จอมดื้อชี้นิ้วไปยังเจ้าของร้านที่ยืนคุยกับพนักงานอยู่ ก่อนจะว่าต่อ “นี่เหนือไม่รู้เหรอว่าพี่ชายพี่กับไอ้แก่นเป็นเจ้าของร้านเหล้า ร้านนี้เป็นร้านของมันน่ะ”

นึกออกทันใดว่าจอมแก่นเคยบอกผมเรื่องนี้ มิน่าล่ะ ทำไมถึงรู้สึกว่าคุ้นหน้าเหลือเกิน พี่น้องสามจอมนี่เอง

“จอมแก่นบอกเหนือแล้วครับ”
“เหรอ งั้นเอางี้ เดี๋ยวพี่แนะนำให้รู้จัก” จู่ๆ พี่จอมดื้อก็พูดขึ้นมา ยังไม่ทันจะได้ตอบรับหรือปฏิเสธก็โบกมือเรียกพี่ชายแล้ว ก่อนพี่จอมแสบจะเดินเข้ามาที่โต๊ะ
“อะไรของมึงวะ เดี๋ยวก็ทิ้งกู จู่ๆ ก็เรียกอีก”
“อย่าเพิ่งด่า จะแนะนำคนให้รู้จัก” พี่จอมดื้อว่า แล้วก็ชี้นิ้วมาทางผม “นี่แสงเหนือ อาจารย์ฝึกสอนที่โรงเรียนไอ้แก่นมัน”
“อ๋อ คนนี้นี่เองออโรรา” พี่จอมแสบดีดนิ้วเป๊าะทันใด ยิ้มกว้างให้ผมด้วย หน้าตานี่ถอดแบบกันมาทั้งพี่ทั้งน้องอย่างกับฝาแฝด เห็นแล้วนึกหน้าจอมแก่นตอนโตกว่านี้ออกเลย

ส่วนผมก็ยิ้มแห้ง ดูท่าทางจะรู้กันหมดแล้วสินะวีรกรรมของผมเนี่ย
“เออ คนนี้แหละ แล้วก็เด็กกูด้วย กำลังจะจีบ” พี่จอมดื้อน่าจะอายุไม่ห่างจากพี่จอมแสบนักเลยใช้คำพูดค่อนข้างสนิทสนม
แต่ไอ้ที่บอกว่าผมเป็นเด็กของพี่จอมดื้อนี่หมายความว่าอะไรวะ!?

ผมหน้าร้อนผ่าวขึ้นมาเลยที่จู่ๆ พี่จอมดื้อก็พูดแบบนั้น ส่วนพี่จอมแสบก็ยิ้มล้อเลียนใหญ่ พลันตบบ่าน้องชายเมื่อมีพนักงานมาเรียกให้ไปช่วยดูสต็อกสินค้าหลังร้าน
“เออ งั้นมึงก็ตามสบายเถอะ อย่าลืมเอาของกลับไปก็แล้วกัน กูจะไปทำงานต่อละ” พูดจบก็พยักหน้าให้ผมเป็นเชิงขอตัวก่อนจะหายเข้าไปหลังร้าน ปล่อยให้พี่จอมดื้ออยู่กับผมแค่สองคน

“พี่ดื้อกับพี่แสบดูสนิทกันจังเลยนะครับ” ได้ทีผมก็พูด ใจจริงคืออยากรู้อายุของพี่จอมแสบ
“อือ สนิทกันทั้งสามคนนั่นแหละ แต่กับไอ้แสบนี่จะสนิทมากหน่อยเพราะอายุไม่ห่างกันมาก พี่ยี่สิบสี่ มันยี่สิบเจ็ด”
ไม่ทันจะถามก็บอกออกมาเองแล้ว ตอนนี้ความสงสัยผมเปลี่ยนเป็นอย่างอื่นละ

“แล้วพี่แสบนี่เป็นเกย์เหมือนกันปะ” ที่ถามนี่ก็เผื่อว่าจะได้จะโดนทั้งพี่ทั้งน้องแหละนะ
“ไม่รู้มัน ไบฯ มั้ง เหมือนยังค้นหาตัวเองไม่เจอ บางทีก็ควงสาว บางทีก็หนุ่ม แล้วแต่อารมณ์มัน”

ผมพยักหน้ารับ เป็นเกย์โบทที่ได้ทั้งรุกและรับนี่ว่าน่ากลัวแล้วนะ เจอไบฯ น่ากลัวกว่าอีก นอนกับผู้ชายดีๆ วันดีคืนดีไปควงผู้หญิงแบบนี้ก็ไม่ไหว งั้นพี่จอมแสบข้ามไปเลยแล้วกัน

“แล้วพี่ดื้อจะกลับเมื่อไหร่ครับ” ถามไว้ก่อน จะได้วางแผนถูกว่าตอนไหนควรเล่นตัว ตอนไหนควรอ่อย
“เหนืออยากให้พี่กลับตอนไหนก็ตอนนั้นแหละ” พี่จอมดื้อก็ท่าทางร้ายไม่เบา แทนที่จะตอบตรงๆ กลับย้อนถามผมซะนี่

เล่นลิ้นเหรอ เดี๋ยวเจอไอ้เหนือ!

ผมเลยยิ้มเผล่ แล้วส่งเสียงอ้อนแทน “งั้นอยู่กับเหนือ ไม่ต้องกลับเลยนะ”
พี่จอมดื้อหัวเราะ วางมือบนหัวผมโดยไม่ได้ขออนุญาต แล้วโยกไปมาเบาๆ “เอาสิ พี่เองก็อยากจะคุยกับเหนือเหมือนกัน กำลังจะจีบนี่เนอะ ต้องเรียนรู้กันหน่อย”

โอ้ พูดว่าจะจีบซ้ำสองแล้ว ตรงดีมาก งั้นลุยเลยแล้วกัน จะได้ไม่เสียเวลา บุกมาเลยครับพี่ดื้อ เหนือยินยอมพร้อมใจรับแล้ว!

เอาเข้าจริงก็ทำอะไรบุ่มบ่ามไม่ได้หรอก ของแบบนี้มันต้องค่อยเป็นค่อยไปอย่างมีศิลปะ ไม่เร็วมาก แต่ก็ไม่ชักช้าและยุ่งยากเหมือนตอนเต๊าะไอ้เด็กธารที่มันไม่ได้เป็นเกย์ แค่เบียร์เข้าปาก มีบทสนทนาดีๆ แตะเนื้อต้องตัวกันนิดหน่อยก็ลื่นไหลแล้ว รู้สึกเลยว่าพี่จอมดื้อนี่มีประสบการณ์มาเยอะเหมือนกัน และดูท่าจะเอาใจเก่งซะด้วยเพราะผมแทบไม่ต้องขยับตัว เดี๋ยวเบียร์ก็มาเสิร์ฟ เดี๋ยวกับแกล้มก็มา ผมได้ทีก็เลยแกล้งเมาซะเลย ตอนนี้อยากไปที่ไหนสักที่แล้วทำอย่างอื่นมากกว่าดื่มเบียร์แล้วนั่งคุยกันเฉยๆ แล้วล่ะ

“พี่ดื้อ... เหนือเมาแล้วล่ะ พาเหนือไปนอนที” หาจังหวะได้ ผมก็เริ่มการอ่อยทันที ว่าพลางทำตาปรือ แกล้งซบไหล่นิดนึงเป็นการกระตุ้นว่า ‘ไปเถอะ พากูไปที แวะซื้อถุงยางกับเจลหล่อลื่นที่มินิมาร์ทก่อนด้วย’

แต่ทว่าพี่จอมดื้อกลับไม่พาผมไปนอน จะพากลับหอแทน
“งั้นเดี๋ยวพี่ขับรถไปส่งหอนะ ส่วนรถของเหนือก็ฝากไว้หน้าร้านไอ้แสบก่อนก็ได้ พักอยู่แถวไหนล่ะ เดี๋ยวพี่ไปส่ง”
กูไม่ได้หมายความว่าอยากกลับไปนอนที่หอเว้ย! อยากไปนอนกับมึงต่างหาก ทำไมบื้องี้วะ!

ไม่พูดอย่างเดียว ทำท่าจะพยุงผมไปที่รถด้วย ปากก็ล้อผมอีกต่างหาก
“คออ่อนจัง แค่เบียร์สองขวดเอง”
ใครว่ากูคออ่อนวะ กูกำลังอ่อยต่างหาก ตรงๆ ไปเลยแล้วกันว่าต้องการอะไร!

“พี่ดื้อ” ผมคว้าแขนเสื้อของคนตัวใหญ่ก่อนที่อีกฝ่ายจะพยุงผมขึ้นยืน
พี่จอมดื้อชะงัก เหลือบมามองผมเป็นเชิงถาม ผมเลยปรับสีหน้าให้เป็นปกติ แล้วพูดขึ้นเสียงเบา
“เหนือไม่ได้อยากกลับหอ เหนือกำลังชวนพี่ดื้อไปนอนด้วย”

พี่จอมดื้อทำท่าตกใจเล็กน้อยที่ได้ยินผมพูดตรงๆ แต่ผมไม่เห็นว่ามันแปลกไง เวลาจะหิ้วกันไปมีอะไรกัน ตอนอยู่กรุงเทพฯ ใครๆ ก็ทำแบบนี้ทั้งนั้น ก่อนที่พี่จอมดื้อจะหัวเราะออกมาเมื่อเห็นสีหน้าขัดใจของผม

“รู้เว้ยว่าเหนือชวนพี่ไปมีอะไรด้วย ไม่ต้องพูดตรงขนาดนั้นก็ได้”
เอ้า รู้แล้วมึงจะลากกูกลับหอทำไมวะ!?

ยังไม่ทันจะได้ถามเลย พี่จอมดื้อก็พูดขึ้นมาอีก
“พี่ก็ไม่ใช่ว่าไม่อยากไปกับเหนือนะ แต่อดใจไว้อยู่ มาให้ท่างี้ ไม่ปล้ำกลางร้านก็บุญแล้ว”

แล้วทำไมไม่ทำวะ ซุกไซ้สักหน่อยก็ยังดี!
ผมทำหน้าไม่เข้าใจ ยิ่งมองหน้าหล่อที่ยิ้มให้ก็ยิ่งงงหนักเข้าไปอีกจนต้องถามออกมา
“พี่ดื้อหมายความว่า?”
“หมายความว่าพี่ไม่อยากให้เรื่องระหว่างพี่กับเหนือเป็นเรื่องชั่วข้ามคืนน่ะสิ พี่อยากได้ความสัมพันธ์ยาวๆ”
“งั้นก็เซ็กส์เฟรนด์แบบไม่ใช่วันไนท์สแตนด์” ผมว่า พี่จอมดื้อส่ายหน้าพลัน
“ไม่เอาแบบนั้น พี่หมายถึงพี่ความสัมพันธ์ยาวๆ แบบแฟนกันต่างหาก บอกแล้วนี่ว่าจะจีบน่ะ มันต้องจริงจังกันหน่อย”

นั่นไง มาแล้วไอ้ความสัมพันธ์ยาวๆ ยาวไม่ว่า มีความรักมาเกี่ยวข้องอีก เพิ่งจะคิดไปแหม็บๆ ว่าผมไม่เหมาะกับความสัมพันธ์แบบนี้เพราะยังรักสนุกอยู่ ถ้าเป็นเซ็กส์เฟรนด์ที่ไม่มีพันธะข้องเกี่ยวกันนอกจากความสนุกก็ว่าไปอย่าง ไม่ใช่ว่าผมไม่อยากมีแฟนนะ อยากมันก็อยาก แต่รู้ตัวไงว่ายังไม่พร้อม มีแฟนไปก็เป็นปัญหาเปล่าๆ

เอาเถอะ ทำนิ่ง ปล่อยให้พี่จอมดื้อจีบไปแล้วกัน เดี๋ยวกลับกรุงเทพฯ ก็จบกัน ถือว่าฆ่าเวลา ไม่ตกปากรับคำว่าเป็นแฟนก็พอแล้ว
รู้ว่าสิ่งที่ผมคิดและทำมันเป็นนิสัยเสียมากๆ แต่ตอนนี้หน้าเสียกว่าว่ะ ไม่เคยเสนอตัวให้ใครแล้วโดนปฏิเสธตอกหน้าแบบนี้มาก่อนเลยสักครั้งนะ

“โอเคครับ งั้นถือซะว่าเมื่อกี้เหนือไม่ได้พูดแล้วกันนะ”
ทว่าผมคงจะเผลอทำหน้าเซ็งออกไป พี่จอมดื้อก็เลยดึงผมเข้าไปใกล้ แล้วประทับจูบลงบนหน้าผาก ก่อนจะตามมาด้วยหอมแก้มทั้งสองข้างโดยที่ผมไม่ทันตั้งตัว

ผมอึ้งงันไปเล็กน้อย ขณะที่พี่จอมดื้อผละออกมาแล้วยิ้มกว้างให้

“วันนี้เอาแค่นี้ไปก่อน ชดเชยที่พี่ไม่สนองก็แล้วกัน แต่บอกไว้ก่อนเลยว่าถ้าจีบเหนือติดเมื่อไหร่ พี่ไม่จบแค่หอมแก้มแน่”
วะ...โว้ว! เร้าใจเว้ย! มาแบบนิ่งๆ เนิบๆ แต่เร้าใจมาก เร้าใจแบบละมุน แกล้งทำเป็นว่าโดนจีบติดแล้วดีมั้ยนะ อยากรู้ว่าเวลาอยู่บนเตียงจะเร้าใจมั้ย

ยังไม่ทันจะได้จินตนาการต่อเลยว่าเวลาอยู่บนเตียงจะเป็นยังไง พี่จอมดื้อก็ขัดขึ้นมาอีกแล้ว
“กลับกันเถอะ ขับรถไหวมั้ย ถ้าไม่ไหว พี่จะได้ไปส่ง”
“ไหวครับ” ผมตอบรับ แล้วก็กลับไปขึ้นรถตัวเอง

พวกเบียร์กับกับแกล้มที่สั่งมาก็ไม่ต้องจ่าย พี่จอมดื้อให้ลงบิลของเขาไว้ และสั่งพี่จอมแสบไว้ด้วยว่าถ้าคราวหน้าผมมาอีก ให้ลงบิลตัวเองเอาไว้ แล้วเขาจะมาจ่าย

อูย... ชีวิตดี มีผู้ชายเปย์ นี่สินะความฟินของการเต๊าะคนอายุมากกว่า เต๊าะเด็กก็ต้องเลี้ยงเด็ก เต๊าะคนโตกว่าก็ถูกเลี้ยงอย่างนี้แหละเป็นสัจธรรม

และถึงจะบอกว่าผมขับรถกลับมาเองไหวเพราะไม่รู้สึกเลยว่าตัวเองเมาสักนิด แต่สุดท้ายพี่จอมดื้อก็ขับรถมาส่งผมถึงหอจนได้
ไม่ได้นั่งมาคันเดียวกันหรอก ผมขับรถตัวเอง ส่วนพี่จอมดื้อก็ขับตาม ผมถึงที่หมายโดยสวัสดิภาพแล้วถึงแยกย้ายกลับ แต่ก่อนแยกก็ลดกระจกรถลง ร้องบอกเสียงดัง
“พรุ่งนี้พี่จะเริ่มจีบเหนือแล้วนะ เตรียมตัวรับมือไว้ให้ดี”

ไม่อยากจะบอกว่ารอรับนานแล้ว บุกมาเลย

แต่ใครมันจะไปพูดอย่างนั้นวะ ความจริงก็ได้แต่บอกว่า...
“ครับ เหนือจะรอนะ”

แรดมากกู แต่เอาเถอะ ด้านได้อายอดเว้ย ของแบบนี้ต้องใจกล้าถึงจะได้กิน!

พี่จอมดื้อโบกมือลาก่อนจะขับรถออกไป ผมยืนยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ มองจนรถของพี่จอมดื้อหายไปถึงกลับขึ้นห้อง

ตอนนี้ไม่รู้เลยว่าระหว่างไอ้เด็กธารกับพี่จอมดื้อ ใครทำให้ฟินมากกว่ากัน ตอนนี้ฟินมั่วซั่วสะเปะสะปะไปหมด อยากได้อยากโดนทั้งคู่

ทรีซัมได้มั้ย เหนือขอ กรุบกรอบทั้งคู่เกินจะทนไหวจริงๆ...
---------------------------------
ชื่อตอนอะไรของมัน 555
ตอนนี้รู้เลยค่ะว่าอีพี่เหนือนี่เป็นเจ้าของไร่อ้อย เร่ขายทั่วมั่วไปหมด ฮาาา พี่จอมดื้อแซ่บขนาดนี้ นังพี่เหนือมีหรือจะอดใจไหว
ส่วนน้องธาร... น่าสงสารแรงมาก โดนพี่เหนือแกล้งซะไปไม่เป็น โถ พ่อพระเอกใสๆ ของเรา โดนนายเอกไสยๆ ขายอ้อยซะพินาศ 555
ไม่รู้ทำไมชอบเขียนนายเอกนิสัยไม่ค่อยดี ใครเคยอ่านเอเลี่ยนก็จะรู้ว่ากวินทร์ก็เป็นนายเอกนิสัยไม่ดีนะ แฝดคนละฝาแท้ๆ (แต่พี่เหนือมีศิลปะการอ่อยอ้อยต้อยติ่งมากกว่าเยอะ)
 มาอัพถี่ค่ะ เมื่อวานอัพไปตอน วันนี้อัพให้อีกตอน เป็นสัญญาณให้รู้ว่า... เก๊าจะหายหน้าหายตาไปอีกหลายวันเลยนะ รอบนี้คือหายจริงๆ เดดไลน์ต้นฉบับอื่นใกล้เข้ามาแล้ว ขอหายยาวๆ เลยค่ะ ประมาณอาทิตย์หน้าอาจจะกลับมาอัพใหม่ ขอเวลาไปเคลียร์อย่างอื่นก่อน รุมเร้ามาก นี่แวบมาเขียนเพราะสนองนี้ดตัวเองอย่างเดียวเลย เขียนเรื่องนี้แล้วอิน ฮาา
ไปตามความเคลื่อนไหวได้ที่แฟนเพจ https://www.facebook.com/NooDangzzz/ นะคะ
หรือจะทวีตคุยกันก็แฮชแท็ก #ช่างใจรัก เน้อ
ปล.อย่าลืมส่งฟีดแบ็กกันน้า
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 25-02-2016 19:11:48 โดย NooDangzz »

ออฟไลน์ ►MoNkEy-PrInCe◄

  • อินเตอร์ไลน์
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 771
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +27/-3
อัพไวมาก ฟินหัวทิ่มกันเลยทีเดียว

ออฟไลน์ ♥lvl♀‘O’Deal2♥

  • หานิยายถูกใจยากจัง!
  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2721
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +176/-4

ออฟไลน์ day9day

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2182
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +284/-9
รอตอนต่อๆไปนะครับ
เป็นกำลังใจให้นะครับ

ออฟไลน์ k2blove

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1885
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +41/-3
 :z2: :z2:
แรด เริ่มออกลายแล้วนะเหนือ
ถามจริง ไม่เคยตกหลุมรักใครเลยหรือ
ถึงดูชิว ๆ สบาย ๆ จังเลย

ออฟไลน์ MyLavenderLand

  • ฉันสุขใจ เมื่อได้ Log in เล้า
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1691
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +83/-1
แหม..ถ้าเป็นเดี้ยนนะ 2 ศรีพี่น้อง 2 จอม ดื้อแสบ แซ่บ! เร้าใจกว่าเย้อออ #ตบ เรื่องนี้พระเอกชื่อธารย่ะ! เจ้ออโรร่า นาทีนี้หน้ามืดใครมาใกล้นางเตาะหมด หื่นขึ้นตา 55555

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ NooDangzz

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 479
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +212/-8
:z2: :z2:
แรด เริ่มออกลายแล้วนะเหนือ
ถามจริง ไม่เคยตกหลุมรักใครเลยหรือ
ถึงดูชิว ๆ สบาย ๆ จังเลย

เป็นปมพี่เหนือนิดนึงนะค้า เดี๋ยวจะค่อยๆเฉลยน้า  :hao3:

ออฟไลน์ anterosz

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 795
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +111/-1
สุดท้ายพี่แสบคว้าเหนือไปกิน 555

ออฟไลน์ nunda

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2948
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +51/-2
เม้นท์ตอน8ก่อนจ้าาาา
ตอนนี้ตลกไอ้พี่เหนือมากอ่ะ อ่านไปขำไป
ไม่รู้ห้องข้างๆจะหาว่าตูเมายารึเปล่า 555

ออฟไลน์ nunda

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2948
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +51/-2
อุต๊ะ พี่เหนือมีตัวเลือก

ยิ่งอ่าน น้องธารยิ่งน่ารักอ่ะ
ทีแรกไม่ค่อยชอบนะ แบบว่าโหดเกิ๊นนน
หวังว่าคนเขียนคงทำให้เราเอ็นดูน้องธารขึ้นเรื่อยๆนะ ^^

ออฟไลน์ yowyow

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4247
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +139/-7

ออฟไลน์ oaw_eang

  • Global Moderator
  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 8440
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2122/-586

ออฟไลน์ iceman555

  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 8437
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +149/-10
เอ่อมมม. จารย์เหนือแรงอะ. สงสารน้องธาร

ออฟไลน์ why yyy

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4607
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +309/-8

ออฟไลน์ PiSCis

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 361
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +16/-2
น้องธารน่าร๊ากกกกกกกกกกก เจอพี่เหนืออ้อยซะไปไม่เป็นเลยยยยยยยยยยยยยยยยย  :laugh: :laugh:

แต่พี่เหนือเริ่มน่ากลัวอ่ะ  :mew5: คอลึกเป็นเมตร ยังเป็นคนใช่มั้ยย :laugh:

ว่าแต่เปลี่ยนพระเอกตอนนี้ทันมั้ย พี่จอมดื้อแย่งซีนสุดอ่ะ อ๊ายยยยยยย  :impress2:  ไขว้เขวไปหลายระดับเลยยยยย

ออฟไลน์ mystery Y

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7768
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +585/-12
อ่อยหนักมาก!!สงสารน้องธารนะเนี่ย

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด