【ช่างใจรัก】♦โหลดEbookและรอบปกติ♦12/11/59
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: 【ช่างใจรัก】♦โหลดEbookและรอบปกติ♦12/11/59  (อ่าน 205096 ครั้ง)

ออฟไลน์ ♥lvl♀‘O’Deal2♥

  • หานิยายถูกใจยากจัง!
  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2721
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +176/-4
แวะมาอ่าน น่ารักมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

ออฟไลน์ Malila

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 286
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +8/-0

ออฟไลน์ kjkjji

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 77
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +8/-0
น้องธารน่ารักกกกก แข็งนอกอ่อนในจริงๆเลย 555555
พี่เหนือก็ตลกเหมือนเดิม
นี่ว่าพี่เหนือต้องได้พี่ดื้อแล้วล่ะ กว่าจะได้กินน้องธารท่าทางจะอีกนาน 55555 ไม่รู้ทำไมรู้สึกว่าน้องธารใส๊ใส ไม่ทันพี่เหนือร๊อก

ออฟไลน์ pedchara

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 176
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +55/-0
หนทางไม่ไกลแล้วพี่เหนือ

ธารเริ่มเปิดทางมาให้แล้ว

เต๊าะต่อเลยครับ รออะไร 55555

ออฟไลน์ nunda

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2948
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +51/-2
ขยี้ตา3รอบ นี่น้องธารตัวจริงใช่ม๊ายยยย
น่ารักอ่ะ 555

ออฟไลน์ ►MoNkEy-PrInCe◄

  • อินเตอร์ไลน์
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 771
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +27/-3
กรุบกรอบๆแบบธารใจหาที่ไหน(?)
ปัญญาอ่อนแบบแสงเหนือออโรรามีถมไป
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 22-02-2016 21:13:59 โดย ►MoNkEy-PrInCe◄ »

ออฟไลน์ maemix

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4461
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +299/-3
น้องธารเวอร์ชั่นนี้ น่ารักดีเหมือนกัน

ออฟไลน์ paiongza1669

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 29
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
ธารตั้ลล๊ากกกก พี่ดื้อแอบแซ่บบบบ  :hao6:

ออฟไลน์ iceman555

  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 8437
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +149/-10

ออฟไลน์ ma-prang

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 489
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +18/-1
แวะกินพี่ดื้อก่อนก็ได้นะเหนืออออ  :z1:

เพราะเด็กกรุบกรอบดูท่าจะอีกนาน

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ sirin_chadada

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4162
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +113/-8
พี่เหนือจะกินเด็กเหรอ เอ๊ะ หรือว่าจะให้เด็กกิน(น้องธารจะกินเป็นรึเปล่าหว่า)

ออฟไลน์ MyLavenderLand

  • ฉันสุขใจ เมื่อได้ Log in เล้า
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1691
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +83/-1
ตามมาจากกระทู้แนะนำนิยาย บอกเลยว่าไม่ผิดหวัง ฮาาา พี่เหนือ He เป็นโรคหอบหื่น  :jul3: หวังได้หวังโดนตลอด 55555 น้องธารนี่ก็เริ่มมุ้งมิ้งละ พี่ดื้อก็แซ่บ น้ำลายท่วมปากขุ่นแม่ไปแล้ว เจ้เหนือจะอดใจรอน้องธารไหวไหมน้าาา ลุ้นๆ  ชอบๆ สนุก ฮาดีค่ะ

ออฟไลน์ luzileas

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 94
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +10/-0
ตอนนี้อ่านแล้ว น้องธารน่ารัก  มุ้งมิ้งมากกกกกกกกก   อ่านไปยิ้มไปเลยค่าาา

ออฟไลน์ why yyy

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4607
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +309/-8

ออฟไลน์ yowyow

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4247
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +139/-7

ออฟไลน์ kyungploy

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 353
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +8/-1
เหยยย ติดใจพี่ดื้ออะ ให้พี่เหนือโดนสักครั้งก็ดีน้ออ55555

ออฟไลน์ Jibbubu

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3442
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +77/-6

ออฟไลน์ OrangeryLemon

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 137
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +20/-0

เรื่องนี้นายเอกน่ารักมาก ชอบๆ

ออฟไลน์ PiSCis

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 361
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +16/-2
 :o8: :o8: น้องธารรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรร น่าร๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

ในที่สุดน้องธารก็หลงกลพี่เหนือซะแล้วว อ้าว ไม่ใช่  :laugh:

น้องธารเริ่มเปิดใจให้อย่างนี้ จากนี้ก็ต้องเตรียมรับมือการเต๊าะแบบเปิดเผยจากพี่เหนือนะ พี่เหนืออยากได้อยากโดนนานแล้ว :laugh: :m20:

ว่าแต่พี่จอมดื้อก็ดีนะ  :z1:

ออฟไลน์ mystery Y

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7768
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +585/-12
น้องธารมุ้งมิ้งจริง น่ารักอ่ะ
ว่าแต่พี่ดื้ออ่ะยังไง!?

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ k2blove

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1885
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +41/-3
ชอบนายเอกนะ แรดอยู่ข้างใน ทำให้นึกเห็นภาพเลย
 :really2: :really2:

ออฟไลน์ day9day

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2182
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +284/-9

ออฟไลน์ NooDangzz

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 479
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +212/-8
วันนี้ไม่ได้อัพตอนใหม่ แต่เอาตัวอย่างตอนที่ 8 มายั่วน้ำลายกันก่อนค่ะ
ใครสนใจ ตามลายแทงไปเน้อ https://web.facebook.com/NooDangzzz/posts/948450411877479
ตอนเต็มมาพรุ่งนี้ ไม่ก็มะรืนนะคะ ^^

ออฟไลน์ kiolkiol

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 351
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-0
 :z3: :z3: :z3: น้องธารน่ารักกกกกกกก โอ้ยมุ้งมิ้งมาก

ออฟไลน์ magarons

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 986
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +68/-6
อูยยย ธารฟรุ้งฟริ้งมากอ่ะตอนนี้อ่ะ เจ๊ออโรร่าก้อเต๊าะเด็กอีกเช่นเคย

ออฟไลน์ GGamy

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 156
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +7/-0
สงสารแทนขุณแม่จริงๆ
ของดีอยู่แค่เอื้อม แต่แตะต้องไม่ได้  :katai1:

ออฟไลน์ kawoat

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 390
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +9/-1
หูยยยยย ตอนกอดรู้ตัวด้วยอ่ะ
แบบนี้ออกแนวตั้งใจกอดแน่น ทั้งๆ ที่รู้ว่ากอดแน่นแล้วไก่ขันจะโดนต้นขาอ่ะนะ อิอิ ร้ายไม่เบาน้าาา  :katai2-1:

ออฟไลน์ NuNam

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1259
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +15/-3

ออฟไลน์ NooDangzz

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 479
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +212/-8
ชั่งใจ ครั้งที่ 8: พี่เหนือได้ พี่เหนือโดน[1]

อารมณ์ดีไปเลยทั้งวันตั้งแต่ไอ้เด็กธารมันเรียกผมว่า ‘พี่เหนือ’
กระชุ่มกระชวยเหลือเกิน ยิ้มหน้าไม่หุบเลย ไม่รู้จะรู้สึกดีอะไรหนักหนา เด็กคนอื่นก็เรียกผมว่าพี่เหนือเหมือนกันแท้ๆ
ไม่สิ ไม่ได้เรียกพี่เหนือ เรียกออโรรากับเจ้เหนือกันหมดละตอนนี้ น้องมายด์ยังไม่เว้น มีแต่จอมแก่นนั่นแหละที่ยังเรียกพี่เหนือเหมือนเดิม แต่ถึงอย่างนั้น ความหงุดหงิดที่ถูกเรียกด้วยฉายาใหม่แบบไม่ได้ตั้งใจก็หายเป็นปลิดทิ้ง

น้องธารใจ... สายน้ำชโลมใจของพี่เหนือ ได้สักทีจะวิ่งแก้บนรอบวิทยาลัยสักร้อยรอบ งือ...ทำไมฟิน

ฟินเป็นคนบ้า ตอนนี้ใครเรียกออโรราก็ยิ้มรับหมด ยิ้มจนพี่สมรยังทักว่าไม่สบายตรงไหนหรือเปล่า ผมก็ได้แต่บอกปัดไปว่าสบายดี แค่มีเรื่องดีๆ เข้ามากะทันหัน แต่พอพี่สมรถามว่าเรื่องอะไร ผมก็ไม่ได้บอก บอกแค่ว่า ‘ไม่มีอะไรครับ’ แล้วรีบชิ่งกลับหอทันทีที่ถึงเวลาเลิก

รีบกลับมานี่ก็มาดักรอธารนี่แหละ พอได้ยินเสียงช่างมางัดลูกบิดประตูให้ปุ๊บ ผมก็รีบโผล่หน้าออกไปปั๊บ เห็นเด็กนั่นกับช่างช่วยกันประกอบลูกบิดประตูใหม่อยู่ ผมก็กุลีกุจอหาน้ำท่าไปให้ แล้วไอ้เด็กนั่นก็แทนที่จะตอบรับน้ำใจผม ดันเอาให้ช่างซะนี่ แถมบอกตามท้ายมาอีก

“กลัวโดนวางยา คนอย่างพี่มันไม่น่าไว้ใจ”
อะไรของมึงวะเฮ้ย! เมื่อกลางวันยังดีๆ อยู่แท้ๆ ตอนนี้กูกลายเป็นคนไม่น่าไว้ใจอีกละ

แต่ก็ช่างแม่ง แยกย้ายเข้าห้องกันไปเลยแล้วกัน

สรุปเย็นวันนั้น จากตอนแรกที่ผมกะว่าจะชวนคุยแล้วชวนไปกินข้าวเย็นเหมือนวันก่อนก็ไม่ได้ทำ เพราะธารเข้าห้องได้ก็ปิดห้องเงียบสนิท แอบฟังผ่านกำแพงแล้วก็ไม่ได้ยินเสียงอะไรเลยเดาเอาว่าน่าจะนอนไปแล้ว

ก็คงจะอย่างนั้นแหละ เห็นหน้าตาท่าทางดูเหนื่อยๆ วันนี้คงจะนอนเร็วมั้ง ไม่เป็นไร เย็นนี้ไม่ได้ใช้เวลาด้วยกันเท่าไหร่ พรุ่งนี้ก็ยังมี

ทว่าพอวันใหม่มาถึง แทนที่ผมจะได้ทำอะไรตามที่ตั้งใจไว้ อาจารย์ดิเรกก็ดันประกาศเรื่องชวนงานงอกให้บรรดาอาจารย์กับนักศึกษาทุกคนรับทราบ นั่นก็คือการจัดงานแข่งกีฬาสานสัมพันธ์ ครั้งที่ 1 ของวิทยาลัยเทคนิคบุญอนันต์ สาเหตุที่จัดก็ไม่มีอะไรเลย แค่พวกอาจารย์คิดว่าการจัดให้มีการแข่งกีฬาน่าจะทำให้พวกนักศึกษาสมานสามัคคีกันได้ ปัญหาการตีกันจะได้ลดน้อยลงไปด้วย

ผมเห็นแล้วก็บอกได้เลย... ไม่มีทาง มันจะทำให้ตีกันมากกว่าเดิมอีก นี่ประสบการณ์ตรงจากตอนเรียน ม.ปลายเลย ไม่เชื่อลองดูงานกีฬาสีสิ ขนาดโรงเรียนสายสามัญธรรมดา เพื่อนพี่น้องที่รักกันดี พอมีกีฬาสีเท่านั้นแหละ แข่งกันชิงดีชิงเด่นเอาเป็นเอาตายจนถึงขนาดเหม็นขี้หน้ากันไปเลยเถอะ เห็นชัดๆ เลยจากพวกการแข่งสแตนด์เชียร์กับเชียร์ลีดเดอร์ ดีที่ผมไม่ได้ไปวุ่นวายอะไรกับส่วนนั้นตอนสมัยเรียน เลยไม่ต้องปวดกบาลกับเรื่องหยุมหยิม

แต่โรงเรียนเด็กช่างแบบนี้คงจะไม่มีปัญหาเรื่องสแตนด์เชียร์กับเชียร์ลีดเดอร์สักเท่าไหร่หรอกมั้ง กว่าแปดสิบเปอร์เซ็นต์เป็นเด็กผ็ชาย จะมีปัญหาก็แต่เรื่องคัดตัวนักกีฬาของแต่ละแผนกไปลงแข่งกีฬาประเภทต่างๆ นี่แหละ

“มึงลงวิ่งร้อยเมตรไปเลย เจออริทีไรแม่งวิ่งป่าราบก่อนเพื่อน กูว่ามึงได้แน่”
“ตลกละมึง ปากดีงี้ ต่อยกับกูเลยดีกว่า”
“หรือกูพูดไม่จริง?”
“มึงก็วิ่งป่าราบเหอะ ใช่กูคนเดียวที่ไหน!”

แล้วก็ตามมาด้วยเสียงโวยวายด่ากันไปมาระหว่างที่กำลังเลือกเฟ้นหานักกีฬาจากแผนกช่างไฟปีสามมาลงแข่ง ผมซึ่งได้ไหว้วานจากพี่สมรให้มาช่วยดูแลในส่วนนี้ถึงกับปวดหัวที่เกือบหมดชั่วโมงโฮมรูมแล้ว ยังหานักกีฬาลงแข่งไม่ได้เลยสักรายการ
เมื่อกี้หานักบอล พวกมันก็แย่งกันลง ไม่มีใครยอมเป็นตัวสำรองจนเกือบจะต่อยกันรอบนึงแล้ว พอหานักวิ่งแข่งร้อยเมตร มันก็เกี่ยงกันลงอีก โอย... เหนือปวดหัว

“โอเคๆ งั้นวิ่งร้อยเมตรเอาไว้ก่อนนะ เอาอย่างอื่นก่อนแล้วกันนะครับ” ก่อนที่พวกมันจะได้ต่อยกันจริงๆ ผมก็รีบเคาะกระดานเรียกความสนใจแล้วเปลี่ยนหัวข้อ

พวกเด็กนั่นเลยเงียบปากกันได้ ก่อนที่ใครบางคนจะร้องถามขึ้นมา

“รายการต่อไปแข่งอะไรอะออโรรา”
เม้มปากแน่นมาก... พวกมึงกลับไปเรียกอาจารย์เหมือนเดิม ไม่ก็พี่เหนือเถอะ เรียกออโรราๆ จนกูจะกลายเป็นเจ้าหญิงนิทราอยู่แล้ว

ถึงอยากจะบอกพวกมัน แต่ผมก็ทำเป็นหูทวนลม ก้มหน้ามองกระดาษในมือแล้วอ่านตัวหนังสือออกมา
“มวยทะเลครับ”
สิ้นเสียง เสียงโห่อารมณ์ประมาณว่า ‘เอาไอ้การแข่งนี่เข้ามาทำไมวะ’ ก็ดังแว่วมาให้ได้ยินทันที ก่อนจะตามมาด้วยเสียงร้องเสนอชื่อใครบางคน
“เอาไอ้ไม้ลงเลย บ้านมันเป็นค่ายมวย ชนะแน่!”

ผมมองไปทางน้องมายด์ที่ชักสีหน้าใส่คนพูดทันที ก่อนที่น้องมายด์จะแหวเสียงลั่น
“เฮือนเป็นค่ายมวยใจ้ว่าจะตีมวยทะเลจ้างนะบะ มวยบกก็ว่าไปอย่าง มวยปล้ำนี่ของแกว่นเลยเน้อจะบอก(บ้านเป็นค่ายมวยแต่ไม่ได้หมายความว่าจะต่อยมวยทะเลเก่งนะยะ! มวยบกก็ว่าไปอย่าง มวยปล้ำนี่ของถนัด)”

“แต่มึงก็เป็นนักมวยตามงานวัดนี่หว่า ฉายามึงนี่อะไรนะ... ไอ้ไม้ กะเหรี่ยงทมิฬ?”
“บะเดี่ยวนี้เปี่ยนเป๋นน้องมายด์ เข่ามฤตยูแล้วเว้ย (ตอนนี้เปลี่ยนเป็นน้องมายด์ เข่ามฤตยูแล้วย่ะ)”

พูดจบ เสียงหัวเราะครึกครื้นก็ดังตามมาทันที ส่วนผม ได้ยินอย่างนั้นก็เข้าใจเลยว่าทำไมน้องมายด์ถึงได้ดูถึกและบึกบึนเหมือนนักมวยนัก แถมตอนที่เด็กช่างวิทยาลัยอื่นบุกมาหาเรื่องโรมถึงที่แล้วน้องมายด์เข้าไปช่วย ท่าเตะหน่วยก้านดีก็คงเป็นเพราะเป็นนักมวยเก่านี่เอง คงจะเป็นนักมวยตามเวทีงานวัดนั่นแหละ

แต่อะไรก็ไม่สำคัญเท่ากับการทำหน้าตาบูดบึ้งเมื่อเพื่อนคนหนึ่งว่าขึ้นมา
“จะอะไรก็เอาเถอะ มึงลงไปเลยไอ้ไม้ กูว่ามึงชนะแน่”
“บอกหื่อฮ้องน้องมายด์ๆ เดียวก็ยอกหนุมานถวายแหวน (บอกให้เรียกว่าน้องมายด์ๆ เดี๋ยวปั๊ดจับหนุมานถวายแหวน)”

คนอื่นๆ ก็ยังหัวเราะกัน แต่สีหน้าน้องมายด์บ่งบอกชัดเจนว่าไม่พอใจ ไม่พอใจทั้งถูกเรียกว่าไม้ และไม่พอใจที่ถูกยัดเยียดให้ลงแข่งมวยทะเลแบบไม่เต็มใจ

เต็มใจหรือเปล่าไม่รู้ แต่เห็นหน้าตอนเพื่อนเดินมาเขียนชื่อมันลงบนกระดานแล้วมันกลอกตา ผมก็เดาเลยว่ามันไม่โอเค เท่านั้นผมก็เดินไปลบชื่อมันออกท่ามกลางความแปลกใจของนักศึกษาคนอื่นๆ

“เอ้า ออโรรา ลบ’ไมเนี่ย” เด็กคนที่เขียนชื่อน้องมายด์แหวใส่ผม
ผมหันไปยิ้มเล็กน้อยก่อนว่า “น้องมายด์ยังไม่ตกลงเลยว่าอยากแข่งมั้ย ขอพี่เหนือถามก่อนนะครับ” แล้วผมก็หันไปมองน้องมายด์ “น้องมายด์อยากแข่งมวยทะเลหรือเปล่า”

น้องมายด์ส่ายหน้าพรืดแทบจะในทันใด “บะค่อยอยากละเจ้าปี้เหนือ โดนยอกตัดหน้ามา หน้าลุหมด บะงามละจะอั่น (ไม่อยากค่ะเจ้เหนือ โดนต่อยเข้าที่หน้าขึ้นมา หน้าก็ได้แหก เสียโฉมกันพอดี)” ตามมาด้วยยกมือขึ้นจับหน้าตาตัวเองราวกับว่ากลัวโหนกแก้มเหลี่ยมๆ จะโดนหมัดกระแทกจนคมบนโหนกลบหาย

ส่วนผม... กัดฟันแน่นมาก
เจ้าปี้บ้านมึงสิอีน้องมายด์! กูรู้นะว่าเจ้าปี้ใช้เรียกแต่กับผู้หญิง ถึงจะเป็นเกย์ แต่กูเป็นผู้ชายนะเว้ย เรียกอ้ายเหนือสิวะ!

ทว่าผมก็พยายามข่มใจ ถามน้องมายด์กลับไปด้วยน้ำเสียงปกติที่สุด
“แล้วน้องมายด์อยากแข่งอะไร”
“ข้าเจ้าไค่อยากเป็นเซียร์หลีดเดอร์เจ้า (หนูอยากเป็นเชียร์ลีดเดอร์)”

คนอื่นๆ ส่งเสียงฮาลั่นทันที ส่วนผมก็ก้มหน้ามองรายชื่อการแข่งกีฬาในมือทันทีว่ามีรายการเชียร์ลีดเดอร์ด้วยมั้ย แต่ไม่มี เลยเงยหน้าขึ้นมาบอกน้องมายด์กลับไป
“คือ...แข่งเชียร์ลีดเดอร์ไม่มีนะ”
“บ่เป๋นหยังเจ้า บ่ะถ้าแข่งแล้วก่อได้ ข้าเจ้าไค่อยากแต่งหน้าแต่งตั๋วงามๆ (ไม่เป็นไรค่ะ ไม่ต้องแข่งก็ได้ หนูแค่อยากแต่งตัวแต่งหน้าสวยๆ)” ว่าพลางสะบัดปลายผมที่สั้นเกรียนไปมาราวกับว่ามันยาวเสียเต็มประดา

“แต่ว่า...” ผมทำท่าจะอธิบายอีก แต่น้องมายด์ก็สวนขึ้นมาก่อน
“เน้อเจ้าปี้เหนือ ข้าเจ้าไค่แต่งตั๋วแต้ๆ (นะคะเจ้เหนือ หนูอยากแต่งตัวจริงๆ)” คราวนี้ทำหน้าทำตาอ้อนวอนมาด้วย

ถึงจะดูน่าโดนถีบมากกว่าน่าเอ็นดู แต่ผมก็เข้าใจความรู้สึกของน้องมายด์นะ ตัวเป็นชายแต่ใจเป็นสาวน้อย ยังไงก็ต้องชอบอะไรสวยๆ งามๆ อยู่แล้ว ผมเลยนิ่งคิดไปครู่หนึ่ง ก่อนจะตกปากรับคำ

“โอเคครับ งั้นน้องมายด์เป็นเชียร์ลีดเดอร์นะ มอบหมายให้เป็นหัวหน้าเชียร์ฯ ไปเลยแล้วกัน ส่วนเรื่องเชียร์ลีดเดอร์คนอื่นๆ น้องมายด์ก็ไปคัดจากปีหนึ่งปีสองเอาเองเลย พี่เหนืออนุญาต ส่วนเรื่องเสื้อผ้า น้องมายด์ลองไปคุยกับเพื่อนที่เป็นเหรัญญิกนะว่าพอจะแบ่งเงินมาให้กับส่วนนี้ได้มั้ย ถ้าไม่พอก็คงต้องออกกันเองเพราะมันไม่มีส่วนนี้ตั้งแต่แรก พี่เหนือขอให้คนที่เข้ามาเป็นเชียร์ลีดเดอร์มาด้วยความสมัครใจนะ ไม่ใช่ถูกบังคับมาแล้วมาโวยวายเรื่องค่าใช้จ่ายทีหลัง ถ้ามีเรื่องนี้เมื่อไหร่ พี่เหนือขออนุญาตยุบเชียร์ฯ นะครับ”

พอผมพูดไปอย่างนี้ น้องมายด์ก็ส่งเสียงกรี๊ดลั่น พยักหน้ารับอย่างไร้ข้อโต้แย้ง พลันวิ่งถลาออกมาหาผมที่ยืนอยู่หน้าห้องก่อนจะกระโดดกอดแน่น
“ปี้เหนือน่าฮักตี้สุดเลย ถ้าปี้เหนือบ่ะใจ้อี้แม่ ข้าเจ้าจะหอมแก้มอีปี้แฮงๆ (เจ้เหนือน่ารักที่สุดเลย! ถ้าเจ้เหนือไม่ใช่คุณแม่ หนูจะหอมแก้มเจ้แรงๆ)”

ระ...รู้ว่าดีใจ แต่ไม่ต้องเว้ย! แล้วก็เลิกเรียกกูว่าคุณแม่ด้วย!

กว่าจะแงะน้องมายด์ออกได้ก็เล่นเอาเสียเวลาไปหลายนาที แถมพอแงะออกมาได้ก็ต้องเผชิญกับเสียงค่อนขอดของเด็กผู้ชายบางคนที่ไม่เห็นด้วยกับการที่น้องมายด์ไปเป็นเชียร์ลีดเดอร์แทนการลงแข่งมวยทะเลอีก

“แทนที่จะลงมวยทะเล กระแดะไปแต่งหญิงเต้นแร้งเต้นกา หุ่นแม่งก็อย่างกับนักมวย แต่งตัวอย่างนั้น เห็นแล้วได้อ้วกแตกพอดี”

ได้ยินแล้วผมก็ชักไม่พอใจที่คำพูดแสดงออกถึงการเหยียดเพศ ถึงคนพูดจะพูดออกมาแบบไม่ทันได้คิดก็เถอะ แต่สำหรับผมที่วิถีเพศไม่ใช่ผู้ชายเต็มตัวแล้ว ผมก็ไม่ค่อยพอใจเหมือนกันแม้จะเป็นการกระแหนะกระแหนน้องมายด์ และน้องมายด์มัวแต่ดีใจที่ได้ทำในสิ่งที่ตัวเองทำจนไม่ทันได้ฟังก็เถอะ มันทำให้ผมอดพูดออกมาไม่ได้เลย

“ทำไมว่าเพื่อนอย่างนั้นล่ะครับ พูดแบบนี้ไม่น่ารักเลยนะ”
เด็กนั่นชะงัก หันมาส่งสายตาเขียวๆ ให้ผมทันที
“ก็พูดเรื่องจริงนี่หว่า ตุ๊ดตัวเล็กๆ ก็ไม่ใช่ ตัวอย่างกับควาย แล้วนึกสภาพตอนใส่เสื้อผ้าผู้หญิง แม่ง อ้วกจะแตก”

ฟางเส้นสุดท้ายของผมเหมือนจะขาดสะบั้นเลย ผมพ่นลมหายใจออกมาเต็มแรง พลางพยายามสงบสติอารมณ์แล้วใช้เหตุผลคุยด้วยอีกครั้ง
“พี่เหนือว่ารูปลักษณ์จะเป็นยังไงก็ไม่เห็นเกี่ยวกับสิ่งที่จะทำเลยนะ อะไรที่ทำแล้วมีความสุข ไม่ได้เดือดร้อนใครก็ไม่เห็นจะเป็นอะไรนี่ อย่าไปว่าเพื่อนแบบนั้นสิครับ”
ใจเย็นสุดๆ ละ แต่แทนที่เด็กนั่นจะสำนึก กลับยอกย้อนผมด้วยท่าทางยียวน
“พวกเดียวกันก็เลยเข้าใจกันสินะออโรรา ตุ๊ดแม่งยังไงก็เป็นตุ๊ดแหละวะ”

กูไม่ได้เป็นตุ๊ดเว้ย! กูเป็นเกย์! แล้วมึงน่ะเป็นอะไร เหยียดเพศอยู่ได้ ถ้าไม่ติดว่ากูฝึกงานอยู่ล่ะก็ กระโดดถีบหน้าแล้ว!

แต่ไม่ต้องรอให้ฝึกงานเสร็จก็มีคนจัดการกระโดดถีบหน้าคนพูดให้ผมแล้วล่ะ

พลั่ก!

ไม่... ไม่ได้ถีบ ต่อยดีกว่า ต่อยเข้าข้างแก้มเต็มแรงโดยที่เด็กนั่นไม่ทันได้ตั้งตัวจนล้มลงไปกองอยู่บนพื้น พอปราดสายตาไปมองเจ้าของหมัดก็เห็นว่าเป็นธารใจที่นั่งฟุบหน้าหลับอยู่เมื่อครู่ลุกขึ้นมายืนจังก้า ส่งสายตาไม่พอใจให้คนนอนบนพื้น

“ปากดีนะมึง”
“ทำอะไรของมึงวะไอ้ธาร!” คนโดนต่อยโวยวายขณะที่เพื่อนคนอื่นๆ ช่วยกันพยุงขึ้นยืนก่อนที่ธารจะได้พุ่งเข้าไปประเคนหมัดใส่อีก

ส่วนธารก็ถูกจอมแก่นลากออกห่างจากเพื่อนที่โดนต่อยเหมือนกัน ป้องกันไม่ให้ธารเข้าไปทำร้ายอีกฝ่ายอีก แต่ก็ไม่ได้ทำให้ธารหยุดพูดได้เลยแม้แต่น้อย
“กูฟังมึงพล่ามมานานละ มึงเป็นอะไรกับเพศอื่นนักหนา เหยียดอยู่ได้”
โอ้ พูดเหมือนที่ผมคิดเป๊ะๆ ราวกับอ่านใจออก ตอนนี้น้องมายด์ก็เริ่มได้สติ เลิกกรี๊ดกร๊าดแล้วเข้ามาห้ามธารบ้าง

“แล้วมึงเป็นผัวไอ้ไม้หรือไง หรือเป็นผัวออโรราถึงได้เป็นเดือดเป็นร้อนแทนเนี่ย!” ไอ้เด็กคนที่โดนต่อยก็ไม่ยอม ปากดีไม่เลิก เลยโดนธารที่สะบัดตัวหลุดจากการรั้งของจอมแก่นกับน้องมายด์พุ่งเข้าไปต่อยอีกรอบจนล้มไปอีกทาง

เท่านั้นความชุลมุนก็เกิดขึ้นทันที กว่าจะดึงธารออกห่างได้ก็ใช้เวลาไปพอสมควร ผมรีบปรี่เข้าไปห้าม ทว่าธารก็พูดขึ้นมาก่อนพลางชี้หน้าคนปากไม่มีหูรูดอย่างเอาเรื่อง

“จะเป็นผัวหรือเป็นอะไรก็เรื่องของกู แต่ถ้ากูได้ยินมึงเหยียดเพศใส่เพื่อนกูอีก กูจะไม่ไว้หน้าทั้งนั้น” พูดแล้วก็หันมามองผมที่ทำหน้าเหวอๆ อยู่ ก่อนจะพูดออกมาอีก “แล้วถ้ากูได้ยินใครเรียกพี่เหนือว่าออโรราอีก กูก็ไม่ไว้หน้าเหมือนกัน ใครในวิทยาลัยจะเรียกก็ช่าง แต่แผนกนี้ ชั้นปีนี้จะต้องไม่มีใครเรียก!”

อะ...อึ้งไปเลย นี่น้องธารกำลังปกป้องผมอยู่หรือเปล่า?

“อะไรของมึงวะ เมื่อวานมึงก็เรียกเหมือนกันแท้ๆ” เด็กคนเดิมพูดขึ้นอีก คนอื่นๆ เริ่มเห็นด้วยเหมือนกันเพราะจำได้ว่าในคาบผมเมื่อวานนี้ ธารร้องเรียกผมว่าออโรราซะเสียงดัง

ธารชักสีหน้าขึ้นมาแล้วว่าเสียงแข็ง “กูขอโทษพี่เหนือแล้ว เหลือแต่พวกมึงนี่แหละ ขอโทษเดี๋ยวนี้เลย!”

เด็กคนอื่นๆ เริ่มส่งเสียงบ่นด้วยงงกับการกระทำของธาร ผมเลยรีบแทรกก่อนที่เรื่องราวจะบานปลายไปมากกว่านี้

“น้องธารครับ ไม่เป็นไรหรอกนะ เรียกออโรราก็ได้ พี่เหนือไม่ถือ”
“ไม่ได้!” ธารว่าเสียงดัง “ผมไม่โอเคกับคนที่เหยียดคนอื่นให้คนอื่นต่ำลงแล้วทำให้ตัวเองดูสูงขึ้น โดยเฉพาะคนที่โดนเหยียดเป็นพวกของผม ถ้าสนิทกันแล้วเรียกเล่นๆ เป็นบางครั้งยังพอรับได้ แต่นี่ไม่สนิท ผมไม่โอเคทั้งนั้น!”

ผมนิ่งไปเลย จับประเด็นไม่ถูกว่าธารหมายถึงอะไรก่อนจะเริ่มเข้าใจขึ้นมาได้

แหม... นับรวมพี่เหนือเข้าไปเป็นพวกเดียวแบบนี้ แสดงว่ามีใจให้พี่เหนือแล้วล่ะสินะ
มะ...ไม่ใช่สิ ตอนนี้ไม่ใช่เวลามากระลิ้มกระเหลี่ยเด็กนี่หว่า ต้องห้ามมันสิ ต้องห้าม!

“แต่ว่าพี่เหนือ...”
“ต่อไปนี้ถ้าใครเรียกเพื่อนกูว่าตุ๊ดหรือเรียกพี่เหนือว่าออโรราได้เจอกูแน่ ถ้าพวกมึงไม่อยากเรียกว่าอาจารย์ ก็เรียกพี่ อย่าปีนเกลียว!” ธารสวนขึ้นเสียงดังก่อนที่ผมจะพูดจบ

ทั้งห้องเงียบกริบราวกับยอมจำนนกับคำประกาศิตของธาร ส่วนผมก็เหลือบมองไปมา ปากพูดอะไรไม่ออก ตกอยู่ในสภาพยอมจำนนเช่นกัน

จะ...จ้ะ ยอมแล้ว น้องธารของพี่เหนือโหดมาก

บรรยากาศมาคุได้ครู่หนึ่งเพราะไม่มีใครพูดอะไร กระทั่งธารเดินกลับไปนั่งที่ ผมเลยรีบทำให้บรรยากาศกลับมาเป็นเหมือนเดิมโดยเร็ว

“งะ...งั้นวันนี้เอาไว้แค่นี้ก่อนเนอะ ที่เหลือเดี๋ยวพี่เหนือให้อาจารย์สมรมารับช่วยต่อนะ”
ไม่ได้เรียกว่าทำให้บรรยากาศกลับมาเป็นเหมือนเดิม เรียกว่าชิ่งหนีดีกว่าเถอะ พูดจบก็รีบคว้าข้าวของออกจากห้องนั้นไปเลย ปล่อยให้พวกมันไปเคลียร์กันเอง

จะ...ใจเต้นแรงมาก สั่นประสาทอะไรอย่างนี้ เห็นพวกมันตีกันมาก็บ่อยแต่ยังไม่ชินซะที แถมที่ทำให้ใจเต้นแรงกว่าเดิมก็คือไอ้เด็กธารนี่แหละ

จะว่าไปแบดๆ อย่างนี้ก็น่ารักดีเหมือนกันนะ โดนปกป้องแล้วรู้สึกดีชะมัดเลย
 

ออฟไลน์ NooDangzz

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 479
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +212/-8
ชั่งใจ ครั้งที่ 8: พี่เหนือได้ พี่เหนือโดน[2]

เพราะรู้สึกดี เลิกฝึกงานปุ๊บ ผมก็รีบกลับไปดักรอมันที่หอเหมือนเดิม คราวนี้ตั้งใจเป็นมั่นเหมาะว่าจะชวนมันไปกินข้าวเย็นให้ได้ กะว่าจะอ้างเรื่องที่มันช่วยผมวันนี้นี่แหละไปเลี้ยงข้าว ทว่าพอมันโผล่หน้ามาปุ๊บ แล้วผมเข้าชาร์จปั๊บพร้อมคำชวนว่า... ‘วันนี้พี่เหนือจะพาไปเลี้ยงข้าว ตอบแทนที่ช่วยพี่เหนือเมื่อเช้านะ’

ไอ้เด็กธารมันกลับตอบมาหน้านิ่งๆ ขณะที่ไขกุญแจเข้าห้องว่า ‘กินมาแล้ว’

แล้วก็เดินเข้าห้องไปเลยราวกับผมไม่มีตัวตน เท่านั้นผมก็ทึ้งหัวตัวเองในห้องตามลำพังราวกับคนบ้า

โอ๊ย เปิดโอกาสให้หน่อยก็ไม่ได้ อยากจะเต๊าะจนตัวสั่นแล้วเนี่ย!

ใช้เวลาครุ่นคิดอยู่นานว่าจะหาแผนอะไรหลอกล่อให้มันออกจากห้องดี ก่อนจะฉุกใจคิดขึ้นได้ว่ายังมีเพื่อนมันคนนึงที่เอามาเป็นข้ออ้างได้

โรมไงล่ะ! รายนั้นยังอยู่โรง’บาลอยู่เลย ถ้าอ้างว่าเป็นห่วงโรมเพราะไม่เห็นออกจากโรง’บาลซะที แล้วขอให้มันพาไปเยี่ยมก็คงจะได้ เอาตามนี้แหละ!

เท่านั้นผมก็รีบพุ่งไปหน้าห้องธารทันที เคาะประตูอยู่ครู่หนึ่ง ธารก็เปิดอกมาพร้อมกับสีหน้ารำคาญ ผมยิ้มให้แล้วรีบเข้าเรื่อง

“คือว่า... พี่เหนือได้รับคำสั่งจากอาจารย์สมรให้ไปเยี่ยมโรมน่ะครับ แต่พี่เหนือไม่รู้ว่าโรมพักอยู่อาคารไหนในโรง’บาล น้องธารพาพี่เหนือไปหน่อยได้มั้ย”
โกหกเต็มๆ เลยจ้า พี่สมรไม่ได้สั่งแม้แต่น้อย มีแต่หัวใจนี่แหละสั่งมาว่าให้ตอแหล

แต่แทนที่ธารจะยอมตกปากรับคำ กลับว่าเสียงเรียบ
“อยู่อาคารผู้ป่วยในชาย ทางไปก็ไปถามพยาบาลเอา” แล้วก็ทำท่าจะปิดประตู ผมเลยรีบถลาเข้าไปคว้าขอบประตูไว้ให้ธารได้ชักสีหน้าใส่อีก
“แต่พี่เหนือไม่เคยไปน่ะ พาไปหน่อยนะครับ”
“โรง’บาลก็อยู่ฝั่งตรงข้ามเนี่ย มันยากเย็นอะไรนักหนาวะ ก็แค่เดินเข้าไปแล้วไปถาม” ธารว่าเสียงเขียวตามมาทันที

ผมก็ไม่รู้จะทำหน้ายังไงเลยได้แต่ยิ้มเท่านั้น โรงพยาบาลประจำจังหวัดอยู่ฝั่งตรงข้ามศูนย์การค้าที่หอพักผมตั้งอยู่จริง และการเข้าไปข้างในแล้วถามหาอาคารผู้ป่วยในชายก็ไม่ได้ยุ่งยาก แต่มันยุ่งยากตรงที่อยากจะล่อเด็กนี่ออกไปด้วยต่างหาก ถ้าไม่อยากให้ยุ่งยากก็ตามมาซะดีๆ สิเว้ย!

“จริงๆ แล้วคือพี่เหนือไม่อยากไปคนเดียวน่ะ” สุดท้ายผมก็เลยสารภาพไปตรงๆ แต่ไม่ได้บอกหรอกว่าหลังจากนี้ก็จะตะล่อมชวนมันไปกินข้าว
ทว่าธารก็ไม่ตอบรับอยู่ดี แถมพึมพำออกมาอีก
“ไร้สาระ” ทำท่าจะปิดประตูอีกรอบด้วย โดยไม่สนใจว่ามือผมจับขอบประตูอยู่แต่อย่างใด ผมเลยต้องรีบโพล่งขึ้นมา
“ถือว่าเป็นการตอบแทนที่พี่เหนือให้ยืมใช้ห้องน้ำแล้วกันนะ พาพี่เหนือไปหน่อย”

ธารชะงักทันควัน ตวัดหางตามามองผมอย่างขุ่นเคืองด้วย
“ทวงบุญคุณเหรอวะ”
ผมพยักหน้า ส่งยิ้มให้ ธารเลยพ่นลมหายใจใส่หน้าผมเต็มแรง
“เออๆ ไปก็ไป ให้เวลาแค่ครึ่งชั่วโมงนะ”
ครึ่งชั่วโมงก็ครึ่งชั่วโมงจ้า เดี๋ยวพี่เหนือทำให้มันเป็นหลายชั่วโมงเอง


 
ธารพาผมขี่มอเตอร์ไซค์เข้ามาในโรงพยาบาล เดินนำไปยังอาคารผู้ป่วยในชายแล้วตรงไปยังเตียงที่โรมนอนพักอยู่ ข้างกันมีผู้หญิงวัยกลางคนนั่งเฝ้า พอเดินมาถึง ธารก็ยกมือไหว้ผู้หญิงคนนั้น ผมไหว้ตามเพราะเดาเอาว่าน่าจะเป็นแม่ของโรม ส่วนโรมพอเห็นว่าเพื่อนมาเยี่ยมก็ดันตัวขึ้นนั่ง ร้องทักเสียงร่าเริง

“ลมอะไรหอบมาวะมึง พรุ่งนี้กูก็ออกจากโรง’บาลแล้ว มาทำไม”
“กูไม่ได้อยากมา นี่ต่างหาก” ธารบุ้ยปากมาทางผมทันที ส่วนโรมก็ทำหน้าสงสัย ผมเลยรีบชิ่งตอบก่อน
“อาจารย์สมรให้พี่มาดูน่ะครับว่าโรมเป็นไงบ้าง”

โรมร้องอ๋อนิดหน่อย แล้วชูแขนข้างที่ใส่เฝือกให้ดู
“ก็ไม่เป็นไรพี่ แค่กระดูกร้าวกว่าเดิม ตอนแรกว่าจะหายแล้วเชียว โดนตีเข้าไปอีกทีเลยยาว แต่มะรืนนี้ก็ไปเรียนตามปกติได้แล้วล่ะ”

ก็สมควรอยู่หรอก อยู่ดีไม่ว่าดีพุ่งเข้าไปร่วมวงต่อยตีอย่างนั้นน่ะ

คนที่เห็นด้วยกับผมก็เป็นคนที่นั่งอยู่ข้างเตียง พอโรมพูดจบก็ส่งเสียงขึ้นมาเลย
“สมควรแล้วไอ้แสบ ต้องให้เจ็บหนักๆ ถึงจะสำนึก”
“โถ่แม่ นี่ลูกนะ อย่าแช่งสิ” โรมทำท่าออดอ้อนทันที ส่วนคนเป็นแม่ก็ยิ้มน้อยๆ แล้วหันมาหาธาร
“คุณหนูธารก็ด้วย อย่าเกเรให้มันมากนัก แล้วก็อย่าไปช่วยไอ้เด็กนี่นัก เดี๋ยวก็เจ็บตัวไปด้วยอีกคนหรอก”
“ครับป้าริน” ธารเกาหัวแกรกๆ ที่จู่ๆ ก็โดนหางเลข

แต่อะไรก็ไม่ทำให้ผมสนใจได้เท่ากับสรรพนามที่ใช้เรียกเด็กหนุ่มข้างๆ ผม

หืม... คุณหนูธาร น่ารักน่าชังซะไม่มี เกือบจะลืมไปแล้วว่าโรมเคยบอกว่าแม่มันเคยเป็นแม่นมของธาร

“แล้วนี่กินอะไรมาหรือยังคะคุณหนู ป้าทำหมูหวานกับข้าวเหนียวมานะ”
“ไม่เป็นไรครับ ธารกินมาแล้ว” ธารรีบปฏิเสธเมื่อเห็นว่าป้ารินกุลีกุจอเอาหมูหวานกับข้าวเหนียวที่แพ็คใส่กล่องพลาสติกมาส่งให้ อ้างไปเรื่อยเปื่อย แถมเรียกแทนตัวเองว่า ‘ธาร’ อีก

แต่ป้ารินก็ไม่ฟัง เปิดกล่องหมูหวานออก กลิ่นหอมลอยมาแตะจมูกทันใด

“กินมาแล้วก็กินอีกได้ เนี่ยป้าทำมาให้ไอ้แสบแต่มันไม่ยอมกิน จะกินแต่ข้าวต้มโรง’บาล สงสัยติดใจ คุณหนูเอากลับไปกินที่หอนะคะ เผื่อดึกๆ จะหิว ของโปรดคุณหนูธารนี่นา เอาไปกินนะคะ” ไม่พูดอย่างเดียว โชว์หมูหวานหน้าตาน่ากินเสร็จแล้วก็จัดการปิดฝา จับลงถุงพลาสติกส่งมาให้อีกด้วย

ธารทำท่าจะปฏิเสธอีก แต่ก็ทำไม่ได้เพราะจู่ๆ พยาบาลก็มาร้องบอกว่าใกล้หมดเวลาเยี่ยม เลยได้แต่ยกมือพนมขอบคุณไป
“ขอบคุณครับ งั้นเดี๋ยวธารเอากล่องไปคืนที่ร้านวันหลังนะ”
“ไม่เป็นไรค่ะ เก็บไว้ใช้เถอะ ป้ายังมีอีกเยอะ”

ธารพยักหน้ารับไป ผมก็ลอบมองสีหน้าเด็กนี่ไปด้วย เวลาอยู่ต่อหน้าป้าริน ธารดูมีความสุขยังไงไม่รู้ ยิ่งตอนใกล้จะกลับแล้วป้ารินเรียกธารไปกอดแน่นๆ แววตาของเด็กนั่นก็ยิ่งแสดงออกชัดเจนว่ามีความสุขแค่ไหน

ดูท่าทางป้ารินกับธารน่าจะสนิทกันมาก แต่ผมไม่สนใจหรอก ตอนนี้อยากเปลี่ยนป้ารินเป็นผมมากกว่า

ผมเองก็อยากกอดน้องธารเวอร์ชันมุ้งมิ้งแบบนี้เหมือนกันนะ โฮ่ย น่ารัก!


 
ล่ำลาโรมกับป้ารินอีกแป๊บนึงก็กลับมาที่หอ ผมไม่พลาดที่จะชวนธารไปกินข้าว ทว่าเด็กนั่นกลับตอกหน้าผมหน้าตาเฉย

“มีหมูหวานกับข้าวเหนียวอยู่แล้วจะไปหาข้าวกินอีกทำไม ก็กินไอ้นี่ที่ห้องนั่นแหละ”
โอ้ว กินที่ห้องก็ดีนะ มาเลยจ้ามาเลย มาที่ห้องพี่เหนือเลย!

“งั้นน้องธารไปอาบน้ำก่อนนะครับ เดี๋ยวพี่เหนือเอาของกินไปในห้องก่อน” แย่งถุงหมูหวานกับข้าวเหนียวมาถือด้วย เดี๋ยวมันเอาเข้าห้องตัวเอง ไปที่ห้องมันนี่อันตราย เผื่อผมหน้ามืดจะทำอะไรมันขึ้นมา ไม่รู้อีกว่ามันซ่อนอาวุธอะไรไว้ตรงไหนบ้าง จะได้โดนมันเฉาะกบาลแยก

ธารมองผมอย่างงุนงงนิดหน่อยแต่ก็ไม่ได้ว่าอะไร ยอมกลับเข้าห้องตัวเองไปอาบน้ำตามที่บอก ส่วนผมก็รีบปรี่เข้าห้องตัวเอง อาบน้ำอาบท่าบ้าง แล้วจัดแจงเอาของกินมาวางเรียงบนพื้น เตรียมตัวพร้อมกินสุดๆ

กินน้องธารนะ ไม่ใช่ข้าวเหนียวหมูหวาน...

แต่งตัวยั่วมันด้วย ปกติใส่เสื้อยืดนอน แต่วันนี้ใส่เสื้อกล้ามแล้วกัน เผื่อมันเห็นกล้ามล่ำๆ แล้วจะมองผมเซ็กซี่ อยากถูไถ อยากสัมผัสขึ้นมาบ้าง ถึงมันจะไม่ใช่เกย์ก็เถอะ แต่ก็นะ หวังลมๆ แล้งๆ นิดหน่อยคงจะไม่เป็นไร ส่วนกางเกง...จะใส่บ็อกเซอร์อย่างเดียวก็ดูใจกล้าเกินไป เอาเป็นขาสั้นธรรมดาแล้วกัน

ไอ้ชวนไปกินข้าวอะไร หวังจะค่อยๆ เต๊าะแบบนิ่มๆ เนิบๆ นี่มลายหายไปหมดแล้ว ตอนนี้คือถ้าเผลอเมื่อไหร่ โดนตะครุบแน่นอน
รอได้พักนึง เสียงเคาะประตูห้องก็ดังขึ้น ผมรีบลุกไปเปิดก็ต้องผงะเมื่อเห็นว่าธารในชุดลำลองปรากฏตัวอยู่หน้าประตู ไอ้ที่ผงะนี่ไม่ใช่อะไรเลย กางเกง! กางเกงมันสั้นครึ่งน่องอีกแล้ว!

โอย เลือดกำเดาจะไหล ขาอ่อนน้องธารมาอีกแล้วโว้ย!

เผลอตัวมองแต่ขาขาวๆ ไม่มองหน้าอยู่พักใหญ่จนธารทักเสียงเขียว
“มองอะไรอยู่ได้ ยุงมันกัดเนี่ย ให้เข้าไปได้ยัง”
“ขะ...เข้ามาเลยครับ” ได้สติในตอนนี้ เปิดประตูกว้างขึ้นให้มันเดินเข้ามา

เข้ามาได้ ธารก็จัดการทิ้งตัวลงบนพื้น นั่งจกข้าวเหนียวจิ้มหมูหวานโดยไม่รอให้ผมมานั่งก่อนแต่อย่างใด ผมเลยเดินมาทรุดตัวลงนั่งฝั่งตรงข้าม ทำลายความน่าอึดอัดให้บรรยากาศผ่อนคลายเล็กน้อย

“น้องธารนี่ดูท่าทางจะชอบหมูหวานนะครับ” ทักอย่างนั้นเพราะเห็นมันจ้วงเอาๆ ทั้งที่บอกกับป้ารินว่ากินมาแล้ว
และเพราะผมทักไปอย่างนั้น ธารก็เลยว่าออกมา
“อือ ตอนเด็กๆ แม่ชอบทำให้กิน”
“แสดงว่าแม่น้องธารต้องทำอาหารอร่อยแน่”
“กินไปเถอะน่า พูดมากอยู่ได้” พอพูดถึงเรื่องแม่ ธารก็ตัดบทเอาเสียอย่างนั้น จ้องหน้าผมอย่างหงุดหงิดด้วย

โอเค งั้นไม่พูดเรื่องแม่ เรื่องอื่นแล้วกัน...เรื่องของเรา

“วันนี้พี่เหนือขอบคุณมากนะครับที่ช่วยพี่เหนือ”
“ช่วยอะไร” ธารชะงักมือที่กำลังปั้นข้าวเหนียว มองหน้าผมอย่างไม่เข้าใจ
“ก็ช่วยเรื่องที่เพื่อนในห้องเรียกพี่เหนือว่าตุ๊ดกับออโรราไง”

ธารทำหน้าเหมือนจะนึกขึ้นออก เอียงคอเล็กน้อยแล้วทำท่าไม่สนใจ
“ก็บอกแล้วว่าไม่ชอบเห็นใครมาเหยียดพวกของผม”

พวกของผม... พูดแบบนี้หมายถึงนับผมรวมเป็นพวกพ้องด้วย ก็แสดงว่าเริ่มไว้ใจผมแล้วล่ะสิ?

 “ยังไงพี่เหนือก็ขอบคุณนะครับ”
“ไม่เป็นไร รู้อยู่ว่าคนอย่างพี่อย่างไอ้ไม้เป็นพวกอ่อนไหวง่าย ต่อไปนี้จะพยายามทำดีด้วยแล้วกัน”

หะ...หัวใจพองโตเลย เข้าอกเข้าใจคนอื่นอะไรอย่างนี้ ผิดกับท่าทางตอนแรกลิบลับ
น่ารักแรงมาก เต๊าะแม่งเลยแล้วกัน!

“งั้นพี่เหนือถามได้มั้ยว่าน้องธารมีแฟนหรือยัง”
“มีคุยๆ อยู่ แต่ยัง”
“แล้วชอบผู้ชายหรือผู้หญิง”
ถามจบ ธารก็เงยหน้ามองผมอย่างตกใจ

เอ...นี่กูเต๊าะตรงไปหรือเปล่าวะ คือปกติเวลาเจอกับคนที่ถูกใจในผับก็เข้าไปคุยตรงๆ เลยไงว่าอยากนอนด้วยแล้วก็หิ้วกันไปเลย ติดนิสัยแบบนี้มาแล้วมันเลยปรับตัวยากหน่อยน่ะ

และแน่นอนว่ามันเป็นความผิดพลาดเพราะธารสวนคืนมาทันที
“ถามงี้ นี่พี่จะจีบผมเหรอ”
คราวนี้เป็นผมที่ตกใจบ้างละ เต๊าะตรงไปจริงๆ แหละ ไก่ตื่นหมดเลยเนี่ย!
“ปะ...เปล่าครับ ลองถามดูเฉยๆ เห็นเข้าอกเข้าใจพี่เหนือกับน้องมายด์ดีน่ะ” ผมเลยอ้างไปเรื่อย

ส่วนธารก็ไม่ตอบคำถามนั้น นั่งกินไปเงียบๆ จนกระทั่งความเงียบเข้าปกคลุมเราทั้งคู่อีกครั้ง รอบนี้ปกคลุมหนักกว่าเดิมด้วย จนผมชักไม่รู้แล้วล่ะว่าจะคุยอะไรดีเลยลงมือกินบ้าง

แต่อยู่กันในห้องสองต่อสอง มือจกข้าวเหนียวโปะหมูหวานเข้าปากลูกเดียวแบบไม่มีใครพูดอะไรนี่ก็ทำให้อึดอัดเหมือนกันนะ แถมไอ้เด็กนี่ก็แต่งตัวเหมือนจงใจยั่วผมอีก ยิ่งทำให้อึดอัดเข้าไปใหญ่

บอกไม่รู้ฟังว่าอย่าใส่กางเกงตัวเดียวเข้ามาในห้องกูไง! หอบหื่นมันกำเริบ!

บอกมันในใจนี่แหละ ส่วนหอบหื่นก็กำเริบหนักมาก กางเกงขาสั้นที่ใส่ก็ขากว๊างกว้างเถอะ มือจกข้าวเหนียวเข้าปากไป แต่สายตานี่มองเข้าใต้ขากางเกง รอดูของดีโอท็อปจากน้องธารเป็นระยะๆ หวังจะได้เห็นวับๆ แวมๆ ให้กระชุ่มกระชวยจิตใจบ้าง
คือ...มันก็ไม่เห็นหรอก เห็นแต่ต้นขาอ่อนๆ แต่ในใจก็ภาวนาขอให้ได้เห็นแวบนึงก็ยังดีไง

พ่อไก่ชนชูคอขันจู้ฮุกกรูนี่ไม่ได้เห็นมาหลายวันแล้ว คิดถึ้งคิดถึง

จะว่าหื่นก็ยอมรับหน้าซื่อตาใส มาเจอแบบนี้ บอกตรงๆ แสงเหนือทำใจไม่ให้หื่นไม่ได้จริงๆ ยัดข้าวเหนียวเข้าปากแบบไร้สติสัมปชัญญะ ส่งข้าวเหนียวทิ่มเข้าแก้มเต็มๆ แถมข้าวเหนียวที่หยิบมาก็ก้อนเบ้อเร่อ เลยทำให้เศษข้าวเลยไปทิ่มหางตาด้วย

หื่นจนเหม่อ... ทุเรศทุรัง

“กินยังไงน่ะ ข้าวเหนียวติดตาแล้ว” ธารเองก็สังเกตเห็นความทุเรศของผมเหมือนกัน ละมือจากการกิน ยกนิ้วชี้ที่หางตาตัวเองเป็นท่าประกอบ

ผมเห็นแล้วก็ยิ้ม กะพริบตาปริบๆ ก็รู้สึกแหละว่ามีอะไรติดอยู่ที่ขนตา ก่อนจะนึกอะไรออกขึ้นมา

อ้อยเด็กไง อ้อยเด็ก ได้โอกาสแล้วต้องอ้อย! อ้อยยังไงก็ได้ให้เด็กมันไม่รู้ว่ากำลังโดนผมอ่อยอยู่ เมื่อกี้จู่โจมเร็วไปหน่อย เอาใหม่ๆ
อยากได้อยากโดนก็ต้องลอง เผื่อฟลุก!

“มือพี่เหนือเปื้อนทั้งสองข้างเลยอะน้องธาร หยิบออกให้พี่เหนือหน่อยสิ” เท่านั้น ผมก็ว่าขึ้นมาทันที พลางชูมือทั้งสองข้างเป็นการประกอบ

ไม่ใช่แค่นั้น ยื่นหน้าเข้าไปหามันด้วย วันนี้ใส่เสื้อกล้ามด้วยใช่มะ แกล้งทำเสื้อไหล่ตกนิดนึง โชว์ไหปลาร้าหน่อย เผื่อเด็กมันจะพิศวาสขึ้นมา งานปากเจ่อเซ็กซี่ก็มา อันนี้ทำออกมาเองโดยอัตโนมัติ สาบานว่าไม่ได้เลียนแบบน้องมายด์
สภาพตอนนี้ โหย... บอกเลย ขนอ้อย มะละกอ กล้วย ส้ม มาทั้งไร่ ไม่ได้ไม่โดนวันนี้ก็ไม่รู้จะไปได้ไปโดนวันไหนแล้ว!

แต่ทว่า แทนที่ธารจะหยิบข้าวเหนียวออกให้ตามที่ผมคาดหมาย เด็กนั่นกลับชักสีหน้าใส่ ขยับออกห่างก่อนจะว่าเสียงเขียว
“ก็เอานิ้วเขี่ยออกสิวะ”
“ก็นิ้วมันเปื้อนนี่ครับ เห็นมั้ย นิ้วพี่เหนือทั้งสิบนิ้วเปื้อนหมดเลย จะหยิบออกได้ยังไง เลอะแย่”
“ใช้นิ้วเท้าไง” ธารว่าไม่ยี่หระ มองผมด้วยสายตาดุจมองขยะเปียกก็ไม่ปาน

ไอ้น้องธาร! มึงคิดว่ากูเป็นแมวหรือไงถึงจะเอาเท้าหลังมาเขี่ยหน้าตัวเองถึงน่ะ!

กัดฟันกรอดแล้ว แต่ผมก็ทำใจดีสู้เสือ อยากได้ลูกเสือก็ใจต้องหนักแน่นเว้ย เดินหน้าอ่อยต่อไป ปั้นยิ้มเข้าไว้ เด็กๆ นี่ขี้ใจอ่อน กระเง้ากระงอดหน่อยเดี๋ยวก็เสร็จโจ๋

“น้องธารนี่ตลกเนอะ แต่อย่าเพิ่งเล่นได้มั้ยครับ เอาข้าวเหนียวออกให้พี่เหนือก่อนนะ จะพันกับขนตาพี่เหนืออยู่แล้วเนี่ย อีกนิดเดียวก็จะทิ่มเข้ามาในลูกตาแล้วด้วย ถ้าพี่เหนือตาบอดไปจะว่ายังไง ไม่สงสารพี่เหนือเหรอ” ว่าพลางกะพริบตาปริบๆ เป็นเชิงให้รู้ว่าข้าวเหนียวจะพันขนตากูจริงๆ นะ สกิลฉอเลาะก็มางัดมาใช้เต็มที่

ทว่า... ธารแค่มองเท่านั้น วางของกินในมือลง แล้วก็พูดขึ้นมาเนิบๆ
“ทำหน้าทำตา ทำท่าทางแบบไอ้ไม้เดี๊ยะ นี่พี่กำลังอ่อยผมอยู่ใช่ปะ”
อะ...เอ๊ะ! มันรู้! รู้ได้ไงวะ!?

ผมมองหน้ามันทันที ก่อนมันจะพูดขึ้นมาอีก
“ผมว่าพี่แม่งแรดว่ะ คิดจะกินเด็กล่ะสิ ฝันไปเถอะ”

โอ้โห ชัดถ้อยชัดคำ รู้ทันขนาดนี้ กูแทบจะเอาหน้าซุกกระติ๊บข้าวเหนียวที่วางอยู่บนพื้น แต่มาถึงขั้นนี้แล้ว จะยอมรับก็ใช่เรื่อง แถเนียนๆ ไปแล้วกัน
“เปล่าซะหน่อย พี่เหนือแค่จะให้น้องธารช่วยเอาข้าวเหนียวออกให้เฉยๆ นะครับน้องธาร เอาออกให้พี่หน่อยนะครับ” อ้อนตบท้ายไปด้วย เป็นไงล่ะ แถได้เนียนมาก หน้าก็ยื่นเข้าไปใกล้อีก

แต่ไอ้เด็กธารไม่หือไม่อือ กลอกตามองบนแล้วหันไปทางอื่น
“เอาออกเอง”
ไร้เยื่อใยมาก หันไปจกข้าวเหนียวเข้าปากหน้าตาเฉยอีกต่างหาก

ช่างแม่ง เอาออกเองก็ได้วะ แผนนี้คงต้องพับเก็บลงไปก่อน ดูท่าจะไม่ได้ผลละ รถอ้อยของไอ้เหนือล้มคว่ำดับอนาถแล้ว พอๆ เลิก!

ผมย่นปากเล็กน้อย กลับมานั่งตัวตรงเหมือนเดิม ยกมือขึ้นกะจะเอาหลังมือเช็ดข้าวเหนียวที่ตาออก ทว่าหลังมือก็ไปเปื้อนซอสจากหมูตอนไหนก็ไม่รู้ เลยกะว่าจะไปล้างมือก่อนแล้วค่อยล้างหน้าอีกที ทว่าท่าทางยึกยักของผมคงจะไปขัดลูกตาธารใจเข้า แค่ผมทำท่าจะลุกเท่านั้น ธารก็โพล่งขึ้นมา
“รำคาญว่ะ มา! เดี๋ยวเอาออกให้”

ไม่พูดอย่างเดียว ยื่นหน้าเข้ามาใกล้แล้วด้วย จังหวะนั้นผมหันไปพอดีด้วยอารามแปลกใจ ริมฝีปากของเราทั้งคู่ก็เลยโดนกันแบบไม่ได้ตั้งใจ แต่ประจวบเหมาะราวกับจับวาง

จะ...จูบ...

เผื่อได้เผื่อโดนของไอ้เหนือมาแล้วเว้ย!

จิตใต้สำนึกของผมลิงโลดทันที ขณะที่ธารเบิกตาโตไปทันใดที่รู้ตัวว่าปากของเราทั้งคู่ประกบกันอยู่ เหมือนจะช็อคไปเลยเพราะตัวแข็งค้างทำอะไรไม่ถูก ส่วนผมก็เริ่มได้สติหลังจากฟินไปแป๊บนึงเมื่อนึกได้ว่าหลังจากนี้ ชะตาชีวิตผมจะเป็นยังไง
ดะ...โดนมันกระทืบแน่ๆ โดนแน่ๆ ไม่น่ารอด

จูบอย่างนั้นก็คงจะไม่รอดนั่นแหละ แต่ถ้าจะโดนเท้าน้องธารเหยียบหน้าล่ะก็ ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้ว ขอเอาให้คุ้มหน่อยแล้วกัน

ดูดปากแม่ง... จ๊วบ!

ดูดจริง ไม่ได้พูดเล่น อาศัยจังหวะตอนที่มันยังช็อคอยู่ที่แหละเผยอริมฝีปากขึ้นแล้วขบเม้มเรียวปากคนตรงหน้าทันใด ไม่ดูดอย่างเดียว เอาลิ้นสอดเข้าไปด้วย ทะลวงสมองได้คือทะลวง บอกได้คำเดียวเลยว่า... แสงเหนือเวอร์ชันตะกรุมตะกราม ดังจ๊วบจ๊าบเป็นที่น่าเวทนาอย่างที่สุด

ทำอย่างกับไม่เคยดีพคิสกับใครมาก่อน แต่ฟินแรงมาก เกือบจะนิพพานแล้ว ส่วนน้องธารก็วิญญาณกลับเข้าร่างในตอนนี้ ถลึงตาใส่ผมแล้วรีบผละออก ก่อนตั้งหลัก ตามมาด้วยส่งฝ่าเท้ามาถีบเข้ากลางอกผมอย่างจังจนกระเด็นไปคนละทิศละทาง

“ทำอะไรของมึงวะไอ้พี่เหนือ!” แล้วก็ตะโกนเสียงดังลั่น ทำหน้าตาตื่นๆ เหมือนกับเมื่อกี้เสียความบริสุทธิ์ให้ผมแล้ว พลันด้วยลุกขึ้นมาถีบผมที่นอนจุกอยู่อีกที ตามมาสบถด่าไปเรื่อย
“ไอ้พี่เหนือ! ไอ้เวรเอ๊ย!”

จะ...เจ็บแค้นเคืองโกรธโทษเหนือไย เหนือทำอะไรให้ธารเคืองขุ่น...

ไม่ต้องถามมันก็น่าจะรู้อยู่แล้วล่ะ สอดลิ้นเข้าไปในปากมันขนาดนั้น ไม่โดนมันกระทืบมากกว่านี้ก็บุญแล้ว
ส่วนธารก็ทำท่าเหมือนโลกจะถล่มให้ได้ ส่งเสียงฮึดฮัดเดินไปมาราวกับไม่รู้จะทำยังไงกับผมดี

“ไอ้พี่เหนือ...มึง...”

ดูจากสภาพแล้ว อีกไม่นานคงจะตามมากระทืบผมอีกรอบแน่ แต่มันไม่ทำ ฮึดฮัดอยู่อย่างนั้นก่อนจะปรี่ไปยังประตูแล้วหายออกไปจากห้องผมทันที ปล่อยให้ผมที่เพิ่งจะดันตัวขึ้นนั่งได้เอื้อมมือไปไขว่คว้าหามันเหมือนกับนางเอกละครที่กำลังวิงวอนพระเอกไม่ให้ไปกับนางร้าย

น้องธารของพี่เหนือ... อย่าเพิ่งไป!

ปัง!

ไปแล้ว ไปแบบโกรธๆ ด้วย แต่ไม่เป็นไร ค่อยตามไปง้อทีหลังถึงจะไม่รู้ว่ารอบนี้จะง้อได้หรือเปล่าก็เถอะ ดูท่าทางจะโกรธแรง ที่รู้อย่างเดียวคือ... คุ้ม!

ได้และโดนจนได้ ถึงจะโดนกระทืบไปสองทีก็เถอะ จุกแต่เหนือก็ฟิ้นฟิน

นั่งยิ้มคนเดียวเหมือนคนบ้า พอหายจุกก็ตั้งใจจะลองไปเคาะประตูเรียก เผื่อว่าจะง้อได้ แต่สายตาก็เหลือบไปเห็นโทรศัพท์ที่วางอยู่บนเตียงเสียก่อน พลันนึกขึ้นมาได้ว่าก่อนหน้านี้บันทึกเบอร์มันไป

ไปเคาะประตูเรียกมันก็คงจะไม่เปิดแน่ๆ งั้นเคาะแล้วโทรหาด้วยแล้วกัน ตื๊อสักหน่อย
ลุกไปคว้าโทรศัพท์มาแล้วก็เดินออกไปที่หน้าห้องมัน เคาะไปสองสามที ปากก็ร้องเรียกไปด้วย

“น้องธารครับ ออกมาคุยกับพี่เหนือหน่อยนะ”
สภาพคือเหมือนผัวตามง้อเมียไม่มีผิด แถมยังเสี่ยงกับการถูกมันเปิดประตูออกมาเอาอีโต้ฟันหน้าด้วย แต่ไม่รู้ทำไมผมถึงรู้สึกได้ว่าไม่กลัวมันเลยสักนิด มีแต่ความอยากจะแกล้ง

ก็แหม เห็นท่าทางไม่ประสีประสานั่นแล้ว ดูรู้เลยนี่หว่าว่าเป็นหนุ่มน้อยใสๆ อินโนเซ้นส์แบบนี้ ไอ้เหนือชอบ

“น้องธารครับ เปิดประตูให้พี่เหนือหน่อย” ผมเคาะเรียกอีกเมื่อไม่มีเสียงตอบรับจากคนด้านใน
รอบนี้ก็ไม่มีเสียงตอบรับอีกเช่นเคย ผมก็เลยกดโทรศัพท์โทรออก อึดใจเดียว ปลายสายก็รับ ก่อนผมจะกรอกเสียงลงไป
“เปิดประตูมาคุยกันก่อนนะน้องธาร”
[เอาเบอร์มาจากไหนวะ!]
ธารตะโกนมาตามสาย ได้ยินทั้งจากในโทรศัพท์ ทั้งจากในห้อง ดูท่าทางจะตกใจมาก
“เป็นอาจารย์นี่นา ยังไงก็ต้องมีเบอร์นักศึกษาทุกคนอยู่แล้ว” ผมแกล้งว่า อีกฝ่ายเลยเงียบไปให้ผมได้พูดอีก “ออกมาคุยกันก่อนนะ”
[ไม่เอาเว้ย!]
“ทำไมล่ะครับ หรือว่าจะอายที่ถูกพี่เหนือจูบ” พูดไปตรงๆ แม่งเลย ฝ่ายนั้นยิ่งเงียบเข้าไปใหญ่ ผมก็เลยนึกสนุกขึ้นมา “จูบแรกเหรอ เห็นห้าวๆ แบบนี้ ที่ไหนได้ เป็นหนุ่มซิงสินะ”
[พูดอะไรเนี่ย ไม่ใช่เว้ย!]
“งั้นก็จูบแรกกับผู้ชายแหง” ผมหยอกอีก คราวนี้อีกฝ่ายเงียบหนักมาก

เงียบจนน่ากลัวว่าอีกแป๊บนึงมันจะตัดสาย ผมเลยรีบชิงพูดก่อน
“พี่เหนือขอโทษแล้วกันครับ เห็นน้องธารใจดีกับพี่เหนือ พี่เหนือเลยเผลอตัวน่ะ นิสัยเก่า ลืมตัวไปหน่อย” ตอนนี้ยอมรับไปตรงๆ เลยว่าจริงๆ ตัวเองเป็นคนยังไง ไม่มีอะไรต้องปิดบังแล้วนี่ มันก็รู้แล้วว่าผมเป็นเกย์ แถมมันยังเป็นคนบอกเองอีกต่างหากว่าคราวหลังถ้ามีอะไรก็ให้บอกก่อน

ความจริงการเปิดตัวว่าเป็นเกย์เลยก็ดีเหมือนกันนะ วางตัวได้สบายดี

แต่ไอ้ที่ทำให้ผมไม่สบายใจขึ้นมานิดนึงก็คือไอ้เด็กข้างในนั่นแหละ พูดไปอย่างนั้นมันก็เอาแต่เงียบจนผมต้องเรียกมันอีกครั้ง
“น้องธาร...”
[นิสัยเก่านี่ หมายความว่าพี่เป็นพวกมั่วเหรอ]

ถามตรงมาก ยอมรับไปแล้วกัน
“อือ เมื่อก่อนน่ะ”
เมื่อก่อนคือสองอาทิตย์ที่แล้วก่อนมาที่นี่ แต่ถ้าได้น้องธารขึ้นมา จะหยุดมั่วเลยพูดจริงๆ แต่เฉพาะในพิษณุโลกกับตอนที่น้องธารไม่รู้ไม่เห็นนะ กลับกรุงเทพฯ แล้วก็ไม่เกี่ยวกัน ...อันนี้อยากพูดแต่ไม่กล้า เดี๋ยวมีคดีติดตัวอีก

ธารไม่พูดอะไรอีก ผมเลยชักจะไม่สนุกละ ดูท่าทางมันจะช็อคหนักมาก งั้นวันนี้เอาเท่านี้แล้วกัน

“ถ้าธารรังเกียจที่พี่เหนือจูบ พี่เหนือขอโทษอีกครั้งแล้วกันนะครับ ถ้าหายโกรธแล้วก็ค่อยมาคุยกันนะ สัญญาว่าวันหลังจะไม่ทำแบบนี้อีก โอเคมั้ย” ธารก็ยังไม่พูดอะไร ผมถอนหายใจแล้วกรอกเสียงลงไปเป็นการสั่งลา “งั้น...พี่เหนือกลับห้องละ”

พูดจบ ผมก็ตัดสาย หมุนตัวจะเดินเข้าห้อง แต่ก็ต้องหยุดเมื่อได้ยินเสียงประตูเปิด พอหันไปก็เห็นว่าเป็นธารที่โผล่หน้าออกมาครึ่งนึง แล้วตามมาด้วยว่าเสียงอุบอิบ
“ไม่ได้รังเกียจ แต่มันเหม็น”
“หือ?” ผมเลิกคิ้วเมื่อได้ยินไม่ชัด ก่อนเด็กนั่นจะว่าเสียงดัง
“บอกว่าไม่ได้รังเกียจ แต่ปากพี่มันเหม็นหมูหวานเว้ย แล้วแม่งสอดลิ้นเข้ามาอีก! ไอ้นี่แหละที่รังเกียจ! โคตรขยะแขยง!”

ผมได้ยินก็เกือบจะหลุดหัวเราะ
เออจริง ปากมีกลิ่นหมูหวานจริง แต่ที่พูดแบบนั้นก็หมายความว่า...

“ไม่ได้รังเกียจจูบพี่สินะครับ งั้นไว้คราวหน้าพี่เหนือแปรงฟันแล้วมาลองกันอีกครั้งนะ” เต๊าะอีกรอบแม่งเลย ว่าจะไม่แล้วเชียว แต่เห็นแล้วก็อดไม่ได้

ธารทำหน้าเครียดขึ้นมา ก่อนที่แก้มใสๆ จะแดงเรื่อ
“พี่เป็นอาจารย์นะเว้ย ทำแบบนี้กับลูกศิษย์นี่อยากตายหรือไง”
“แค่อาจารย์ฝึกสอนเองน่า”
“ทำอีกครั้ง โดนกระทืบแน่” แค่พูดนิดเดียว ธารก็ขู่เสียงเข้มมาเลย ก่อนจะปิดประตูใส่ดังปัง ทิ้งให้ผมยืนอมยิ้มอยู่คนเดียว

งูย... เด็กซึนเดเระว่ะ ถูกอกถูกใจไอ้เหนือแท้ๆ

เต๊าะแล้วก็เต๊าะยาว รถขนอ้อยนี่มาเป็นขบวนพาเหรด เดินวกกลับไปที่หน้าห้องมันอีกครั้ง ก่อนจะว่า...

“ฝันดีนะครับน้องธาร พี่เหนือกลับห้องจริงๆ ละ” ว่าจบก็เดินกลับเข้าห้องมา จังหวะเดียวกับที่เสียงข้อความเข้าจากโทรศัพท์ในมือดังขึ้น

เอามาดูหน้าจอก็เห็นว่าเป็นข้อความจากแอพฯ แชท แล้วก็ต้องย่นคิ้วเล็กน้อยเมื่อเห็นว่าคนที่ส่งข้อความมาเป็นชื่อไม่คุ้นเคย ทว่าพอเปิดดู ผมก็ต้องยิ้มออกมาอีกเมื่อรู้ว่าคนส่งมาเป็นใคร
 

ธาร พ่อทุกสถาบัน: เออ!

 
เออก็คือการตอบรับที่ผมบอกว่าฝันดีเมื่อกี้นั่นแหละ ส่วนไอ้ที่แอดเข้ามาในรายชื่อเพื่อนผมในโปรแกรมแชทนี่ได้ก็คงเป็นเพราะผมบันทึกเบอร์มันแล้วมันแอดให้อัตโนมัติสินะ

ผมส่งตัวการ์ตูนทำท่าส่งจูบกลับไป ธารอ่านแล้วก็ไม่ตอบอะไรกลับมา แต่ถึงจะไม่ตอบ ผมก็พอจะเดาได้แหละว่ามันทำหน้ายังไงอยู่

ทำหน้าเครียดแล้วหน้าแดงอยู่แน่ๆ ไอ้เด็กโมโหร้ายแต่ไร้เดียงสานั่นจะทำหน้าตายังไงได้อีก

บอกเลยว่าเหนือชอบมาก จะเอาคนนี้แหละ ก่อนกลับกรุงเทพฯ ต้องได้ต้องโดนมากกว่านี้ให้ได้!

โดนให้ได้ ยกเว้น Teen…
-------------------------------------
มาเลทหน่อย แต่เก๊าก็มานะ
ตอนนี้น้องธารก็ยังน่าร้ากกก ตอนแรกว่าจะไม่เขียนเมะใสๆ แต่ไม่เคยเขียนไงเลยอยากลอง
น้องธารเมะใสๆ กับพี่เหนือเคะไสยๆ 555 อีพี่เหนือรุกหนักมาก ย้ำกันไปอีกทีว่าน้องธาร...เมะๆๆๆๆ นะ อย่าเพิ่งเข้าใจผิด กร๊ากกก
ใครร้องเรียกหาพี่จอมดื้อ บอกเลยว่ายนางไม่ได้โผล่มาแค่ฉากเดียว ยังมาอีกหลายฉากจ้า พี่จอมแสบก็จะโผล่มาด้วย บอกเลยว่าแซ่บไม่แพ้กันจ้า
ปล.น้องธารน่ารักเนอะ ได้แกล้งเมะมุ้งมิ้งแล้วรู้สึกฟิน ฮาา
อ่านจบแล้วส่งฟีดแบ็กกันหน่อยนะจ๊ะ

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด