#ก็จะดื้อ [omegaverse] ตอนที่ 25 : ตะนี [14/09/20] p.8
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด colocation,โคโลเคชั่น,ฝากเซิร์ฟเวอร์

ผู้เขียน หัวข้อ: #ก็จะดื้อ [omegaverse] ตอนที่ 25 : ตะนี [14/09/20] p.8  (อ่าน 19506 ครั้ง)

ออฟไลน์ MJTogether

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 71
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +14/-0

ออฟไลน์ ❣☾月亮☽❣

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7103
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +264/-6
มีน้องเถอะ โอมเพี้ยง

ออฟไลน์ Ac118

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 749
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +80/-0
โอ้ยยย พี่ภาสสส ติดแมวดื้อขั้นโคม่าแล้ว หนักแล้วววพี่ภาส

ออฟไลน์ LadySaiKim

  • ▫▪□Dezine'Kim□▪▫
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1811
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +47/-0
แน่ๆเลย เจ้าตัวเล็กมาแล้วแน่ๆ :impress2:

ออฟไลน์ อิ๊อ๊ะชะเอิงเอย

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 135
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +5/-1
พี่ภาสพอสึกแล้วธาตุไฟเข้าแทรกเลยร้อ :hao3: :hao3:

ออฟไลน์ darkangel

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 43
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
น่าร๊ากกกกกก

ออฟไลน์ darkangel

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 43
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
เป็นน่ารัก น่าน้วยไปหมดเลย

ออฟไลน์ darkangel

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 43
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
เป็นกำลังใจให้พี่ภาส 55555555

ออฟไลน์ darkangel

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 43
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
เหนื่อยหน่อยนะพี่ภาส

ออฟไลน์ darkangel

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 43
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
คู่แฝดพี่ก็ใช่ย่อย มีเรื้องแยกป่าวเนี่ย

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ darkangel

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 43
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
รออุ้มหลานเลยมั้ยเนี่ย

ออฟไลน์ darkangel

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 43
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
พี่ภาสอาการหนักมาก

ออฟไลน์ darkangel

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 43
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
รอค่าาาา

ออฟไลน์ Oiimaps

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 168
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +299/-2
ก็จะดื้อ 25


ตลอดเวลาที่ใช้ชีวิตมา บ่อยครั้งที่เราจะได้ยินประโยคแปลกๆ ให้ต้องอุทานว่า ‘จริงเหรอวะ?’ ในความคิด และสำหรับตะนิดประโยคนั้นก็คือ

อย่าคิดมาก เดี๋ยวเยี่ยวเหนียว

และในวันนี้ตะนิดก็ได้พิสูจน์แล้วว่า
เยี่ยวไม่เหนียว แต่ที่เหนียวคือมือชื้นเหงื่อต่างหาก!!!!

ขณะนี่โอเมก้าตัวน้อยก็ได้แต่ถือที่ตรวจครรภ์กับกระบอกปัสสาวะคลอไปด้วยเสียงเต้นของหัวใจที่ดังจนแทบทะลุออกมาจากอก และถัดไปจากบานประตูก็มีร่างของอัลฟ่าหนุ่มที่อยู่ในภาวะเดียวกัน
ภาสล้วงมือเข้ากระเป๋ากางเกงประหนึ่งคนที่กำลังอยู่ในสภาวะสบายๆ ไม่ได้คิดมากอะไร แต่แท้จริงแล้วมือใต้กางเกงแสลคนั่นกำแน่นจนรู้สึกปวด ดวงตาดุใต้กรอบแว่นเหลี่ยมจ้องนิ่งไปที่บานประตูก่อนจะใช้หน้าผากอิงลงไปเบาๆ

“ตะนิด อย่าเงียบนาน พี่เป็นห่วง” ภาสเอ่ยเสียงแผ่ว มือใหญ่เคาะบานประตูเบาๆ ให้มั่นใจว่าอีกฝ่ายไม่ได้ตกใจกับผลจนเป็นลมไปแล้ว
“พะ พี่ภาสนิดยังไม่ได้ดู”
“ทำธุระเสร็จแล้วก็เปิดให้พี่เข้าไป” ภาสเคาะนิ้วชี้เบาๆ เป็นสัญญาณให้อีกฝ่ายรู้ว่าเขาต้องการที่จะเข้าไปในห้องน้ำ ส่วนตะนิดที่นั่งอยู่บนโถก็ได้แต่เม้มปากแน่น แท่งพลาสติกในมือสั่นระริก ดวงตากลมโตจ้องไปที่กำแพงก่อนที่จะสูดลมหายใจเข้าให้เต็มปอดเตรียมความพร้อมที่จะก้มดูผลหลังจากที่ผ่านไปสามนาทีตามที่ข้างกล่องตรวจครรภ์ได้อธิบายไว้

หนึ่ง!
สอง!
สา-

“ไอ้เวรตะนิด!!!”
“จ๊ากกกก คณิต! ตกใจหมดนะ!” ตะนิดโวยวายลั่นห้องน้ำ
“มึงออกมาได้แล้ว กูจะประสาทแดกแล้วไอ้น้องเวร” คราวนี้เสียงเคาะไม่ได้เบาเหมือนที่อัลฟ่าหน้าดุทำแต่เป็นการทุบเปรี้ยงๆ ตามสไตล์แฝดพี่ ตะนิดเบะปากเล็กน้อย
“คณิตมึงอย่าเพิ่งได้ไหม กูตกใจเนี่ย กูตกใจ น้องตกใจ!!!”
“น้องไหน! น้องที่แปลว่ามึงหรือน้องไหน มึงอย่ามาใช้คำว่าน้องในสถานการณ์แบบนี้สิวะ”
“จะน้องไหนนอกจากกู พี่ภาสไม่ได้เลี้ยงกุมาร มึงบ้าเหรอคณิต”
“กูไม่ได้หมายถึงกุมารไหมสัด!!!”
“คณิตครับ ใจเย็นๆ หน่อย พี่ว่าเราไปรอตะนิดออกมาบอกที่ห้องนั่งเล่นดีกว่า”
“อะไรมึง ไม่ต้องยุ่ง”
“คณิตครับ” เสียงพี่ชายที่ดังรอดเข้ามาทำให้ตะนิดพยักหน้าหงึกๆ เห็นด้วย โอเมก้าน้อยเงี่ยหูฟังเสียงคนตีกันหน้าห้องน้ำสักพักก็ได้ยินเสียงปิดประตูห้องนนอนดังปึ้ง แล้วบรรยากาศก็กลับมาเงียบเหมือนเดิมจนอดใจปิ๋วเสียไม่ได้
“พะ พี่ภาส”
“หืม?”
“นิดจะดูผลแล้วนะ”
“อยากให้พี่เข้าไปไหม” ตะนิดไม่ได้ส่งเสียบตอบอะไรแต่ดวงตากลมผลุดลงมองแท่งพลาสติกขนาดเล็กในมือ ช่องตรงกลางที่มีแถบสีแดงชัดเจนจ๋าหนึ่งขีดตามปกติตรงช่องตัว C

และหนึ่งขีดสีแดงอ่อนตรงช่องตัว T
สัญญาณที่แปลว่า

เขากำลังตั้งครรภ์

ตะนิดเพิ่งจะเข้าใจความรู้สึกที่ว่าใจหล่นลงไปอยู่ที่เท้าก็ครั้งนี้ มันเหมือนมีอะไรบางอย่างที่วูบลงไปทั้งๆ ที่เขาสองข้างยังยืนอยู่ มือเล็กสั่นระริกก่อนจะยกข้างหนึ่งขึ้นป้องปากตัวเองอย่างไม่เชื่อสายตา โอเมก้าน้อยรู้สึกตัวสั่นจนทำอะไรไม่ถูก

“ฮึก...”
“ตะนิด? โอเคไหม เปิดประตูให้พี่หน่อย ไม่งั้นพี่จะไขกุญแจเข้าไปแล้วนะ”
“พะ พี่ภาส พี่ภาส...”
อัลฟ่าหนุ่มเริ่มทนกับการรอคอยไม่ไหว เขาอยากจะพังประตูห้องบานหรูเข้าไปหาโอเมก้าของตัวเองใจแทบขาด ในตอนที่ภาสกำลังจะหันไปคว้ากุญแจ ประตูบานใหญ่ก็เปิดออก

ตะนิดยืนก้มหน้าคางชิดอก กลุ่มหัวฟูฟ่องจากการที่เพิ่งตื่นปรากฏชัดเจนในสายตาของภาส ในมือเล็กถือที่ตรวจครรภ์เข้าไว้แต่มันก็ถูกปิดไว้จนเขามองไม่เห็นผล แม้จะอยากรู้ผลแค่ไหนแต่สิ่งแรกที่อัลฟ่าหนุ่มตัดสินใจทำคว้าร่างตรงหน้ามากอดไว้แน่นพร้อมกับกดจมูกลงหอมขมับชื้นเหงื่อ

“แมวดื้อ...”
“พี่ภาส”
“...”
“ท้อง”
“...”
“นิดท้อง”


อา...
ภาสไม่สามารถตอบได้ว่าความรู้สึกที่เกิดขึ้นตอนนี้ถ้าจะให้บรรยายออกมาควรใช้คำว่าอะไร รู้เพียงแต่มันท่วมท้นเสียจนกลั้นน้ำตาเอาไว้ไม่อยู่ ภาสกระชับอ้อมกอดในแน่นขึ้นก่อนจะผละตัวออก ซึ่งแมวดื้อที่ยืนตัวแข็งอยู่ก็เงยหน้ามองเขา ดวงตากลมเบิกกว้างเมื่อเห็นว่าเขาร้องไห้ก่อนที่อีกฝ่ายจะเบะปากร้องไห้จ้าออกมาดังลั่นห้อง ตะนิดขาสั่นจนหมดแรงยืนเขาจึงพยุงร่างเล็กไว้ในอ้อมกอดก่อนจะพาไปนั่งลงบนเตียง

“แมวดื้อ อย่าร้องไห้หนักมากไป” ภาสตีหลังเล็กเบาๆ พลางลูบปลอบประโลมให้อีกฝ่ายหยุดร้องไห้
“ฮึก พี่ภาส มันสองขีด” ตะนิดชูแท่งตรวจครรภ์ในมือขึ้นชู ซึ่งภาสก็กวาดตามองหลักฐานก่อนจะยิ้มออกมาเบาๆ
“อา... สองขีดจริงๆ ด้วย”
“แต่มันจาง ไม่รู้ใช่ไหม แต่นิดคือ... นิด นิด นิดอ่านมาว่ามันใช่ แต่นิดไม่มั่นใจ นิดตรวจอีกอันเลยดีกว่า คณิตซื้อมาสามอันใช่ไหม พี่ภาสไปหยิบให้หน่อย แต่ว่ามันเร็วไปไหม ต้องตรวจห่างกันสักกี่ชั่วโมงดี แต่เขาบอกตรวจตอนเช้าดีที่สุด พี่ภา-”
“ตะนิดใจเย็นๆ”
“อึก”
“ไม่เป็นไร เดี๋ยวเราไปตรวจที่โรงพยาบาลอีกทีก็ได้” แม้เขาจะค่อนข้างมั่นใจทีเดียวว่าผลก็คงออกมาตามที่แท่งตรวจนี่บอก
“...” ตะนิดเม้มปากก่อนจะทิ้งหัวลงซบบ่ากว้าง มือเล็กยกขึ้นลูบท้องตัวเองไปมาอย่างไม่เชื่อสายตา

ในท้องที่ปกติมีแต่ขนม
ตอนนี้มีหนึ่งชีวิตอยู่ด้านในแล้ว...

ทั้งดีใจทั้งตื่นเต้นทั้งกลัว
ช่างเป็นความรู้สึกที่ไม่สามารถอธิบายได้เลยจริงๆ

“อา... หึ”
“...” ตะนิดชันหน้าขึ้นมองอัลฟ่าหนุ่มที่ส่งเสียงประหลาด ก่อนจะพบว่าอีกฝ่ายนั้นยิ้มกว้างจนแว่นยก ดวงตาคมที่ปกติจะชอบมองดุกลับกลายเป็นถูกแก้มดันจนปิดเป็นสระอิ กลิ่นลาเวนเดอร์ที่ปกติก็หอมอยู่แล้วกลับส่งกลิ่นนุ่มขึ้นกว่าเดิมฟุ้งเต็มห้อง
“แมวดื้อ”
“...”
“แมวดื้อของพี่” อัลฟ่าหนุ่มไม่ได้พูดคำอื่นนอกจากเรียกแมวดื้อซ้ำๆ จมูกคมกดลงฟัดแก้มนุ่มไปเรื่อยจนตะนิดเริ่มกลับมารู้สึกเขิน
“อื้อ พี่ภาส” ตะนิดดิ้นดุ๊กดิ๊กให้อีกฝ่ายคลายอ้อมกอด ซึ่งภาสก็รีบคลายอ้อมกอดทันที พออีกฝ่ายผละออกก็ถึงเพิ่งจะสังเกตว่าตะนิดกุมหน้าท้องของตัวเองไว้แน่น
“พี่ไม่รู้ว่าเราควรพูดเรื่องอะไรดีตอนนี้ พี่นึกอะไรไม่ออกเลย นึกออกแต่ว่าต้องพาเราไปฝากครรภ์” นานๆ ที่ตะนิดจะได้เห็นอีกภาสในมุมทำอะไรไม่ถูก คิ้วเข้มขมวดแน่นดูล่กจนตะนิดเป็นฝ่ายใจเย็นลงแทน
“นิดต้องบอกคณิตกับแม่ก่อน”
“บอกคณิตแล้วไปฝากครรภ์”
“พี่ภาสต้องบอกครอบครัวด้วย”
“โอเค บอกคณิตกับแม่ บอกที่บ้านพี่แล้วไปฝากครรภ์”
“นิดยังไม่ได้กินข้าวเช้า”
“โอเค งั้นกินข้าวเช้า บอกคณิต บอกที่บ้านพี่แล้วไปฝากครรภ์”
“นิดอยากไปฝรั่งเศส”
“โอเคงั้นไปฝรั่งเศ...” ภาสชะงักทันทีที่เพิ่งรู้ตัวว่าคำขอมันแปลกๆ พอมองลงมาก็เห็นว่าแมวดื้อตัวแสบอมยิ้มล้อทั้งๆ ที่ตาบวมตุ่ยจากการร้องไห้อย่างหนัก
“พี่ภาสอย่าแย่งล่กได้ไหม มันต้องนิดรึเปล่า”
“เห้อ งั้นลงไปก่อนแล้วกัน ป่านนี้คณิตคงใกล้ระเบิดเต็มที่แล้ว”

จริง... นึกภาพออกเลย
ตะนิดกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบากก่อนจะเดินนำเตรียมเปิดประตูห้องนอนลงไปชั้นล่าง

 ทั้งๆ ที่เป็นเพียงระยะทางสั้นๆ ที่เขาทั้งคู่ต่างก็เดินจนชินทาง ชินจนบางทีก็ขึ้นลงบันไดโดยไม่มองแต่พอรู้ว่าตะนิดท้อง ภาสก็เริ่มที่จะกังวลเรื่องบันไดขึ้นมาทันที อัลฟ่าหนุ่มขมวดคิ้วแน่นก่อนจะยกมือขึ้นจับต้นแขนอีกฝ่ายไว้เบาๆ เพื่อให้แน่ใจว่าถ้าตะนิดสะดุดเขาจะยังคว้าไว้ได้ทัน

พอเดินลงมาถึงชั้นล่าง ตะนิดก็เห็นแฝดพี่ที่กอดอกนั่งพิงโซฟา ใบหน้าที่เหมือนตัวเองเกือบร้อยเปอร์เซนต์นั่นดูหงุดหงิดเลเวลที่หมาก็คงต้องกลัว ทั้งขบฟันไปมาแถมยังกระดิกขาดิ๊กๆ อีกต่างหาก

“คณิต...” เสียงเล็กเอ่ยเรียกซึ่งคณิตที่กำลังรออยู่ก็หันขวับมาทันที แฝดพี่ผุดตัวขึ้นยืนก่อนจะรีบก้าวเข้าไปหาแฝดน้องตัวน้อย
“เป็นไง ผลเป็นไง ร้องไห้ทำไม”
“...”
“...”
“ทะ ท้อง”
“เชี่ยเอ๊ย...”
“คณิต!!”
“คณิตครับ!!”

เสียงอุทานดังขึ้นพร้อมกันเมื่อจู่ๆ อัลฟ่าแฝดพี่ก็ทรุดตัวลงไปนั่งกับพื้น ตะนิดเม้มปากแน่นน้ำตาคลอ มือเล็กคว้าแขนอัลฟ่าคู่ชีวิตมาจับแน่นด้วยความคิดว่าพี่ชายตัวเองคงรับไม่ได้ แต่ทันใดนั้นคณิตก็เงยหน้าขึ้นมาทันที

“มึงห้ามกินหวานมากเกินไปแล้วนะต่อจากนี้ ต้องเริ่มคุมน้ำตาลแล้ว แล้ว แล้ว แล้วอย่าออกกำลังกายเยอะ อย่าทำอะไรที่เสี่ยง ห้ามยกของหนัก ฝากครรภ์!!! เออ ต้องไปฝากครรภ์ด้วย กูดูไว้แล้วว่าโรงพยาบาลที่ใกล้ที่สุดมีหมอที่ในกระทู้แนะนำมา แม่ เออ บอกแม่ก่อน เดี๋ยว มึงยังไม่กินข้าวเช้า กินข้าวเช้าก่อน เดี๋ยว ควรกินอะไรดี แพนเค้กไม่เอาแล้วได้ไหม ไม่อยากให้กินไซรัปเยอะๆ แล้ว”
“คณิตใจเย็นๆ ครับ หายใจก่อน” ชายที่นั่งซ้อนพยุงคณิตอยู่หัวเราะออกมาเบาๆ
“คณิต...”
“ห๊ะ? อะไร เรียกทำไม ปวดท้องเหรอ?” คณิตถลึงตากว้างตกใจ อดีตใบหน้าดุเหมือนหมากลายเป็นเด๋อด๋าก่อนที่จะถูกแฝดน้องทิ้งตัวลงมากอดเบาๆ ชายที่เห็นว่าตะนิดโน้มตัวลงมากอดอีกฝ่ายไว้เลยผละตัวออกไปยืนข้างเพื่อนตัวเองอย่างรู้งาน
“ฮึก...”
“...”
“คณิต กูท้อง”
“เออ รู้แล้ว” คณิตลูบหลังน้องชายตัวเองไปมา
“กะ กูท้อง มีอย่างอื่นนอกจากขี้แล้วนะ”
“พูดซ้ำทำไม กูรู้แล้ว”
“มึงเป็นลุงแล้ว”
“เออ กูเป็นลุง”
“...”
“ส่วนมึงก็เป็นแม่คนแล้ว”
“...”
“ไอ้ไข่ควายเอ๊ย กูเป็นห่วงแทบแย่” คณิตกระชับกอดน้องชายตัวเองแน่นก่อนจะเบะปากร้องไห้ออกมาตาม แม้จะไม่ได้ส่งเสียงร้องดังเหมือนตะนิด แต่ก็ไม่ได้เหลือภาพลักษณ์ดุแบบที่เคยแสดงให้ใครเห็น ซึ่งภาสกับชายก็ทำเพียงยืนมองอยู่เงียบๆ ปล่อยให้พี่น้องได้ใช้เวลาด้วยกัน
“บ้านมึงน่าจะแตกนะ ยังไม่ทันได้บอกว่าย้ายมาอยู่ด้วยกันก็เซอไพรส์มีหลานเลยเนี่ย” ชายเขี่ยจมูกตัวเองเบาๆ เป็นเชิงล้อเพื่อนหน้าดุคนข้างๆ
“อือ คงเป็นแบบนั้น”
“ยินดีด้วยแล้วกัน ตลกว่ะ กลายเป็นมึงที่มีลูกคนแรกของกลุ่มได้ไงวะ คิดว่าไอ้วินจะนำไปก่อนเสียอีก ถ้ามันรู้คงหัวเสียน่าดู”
“ถ้าไม่ติดเรื่องสุขภาพลี่ มันก็คงเป็นแบบนั้น”
“ก็จริง” ชายถอนหายใจเบาๆ
“ว่าแต่เรื่องบ้านได้เรื่องยังไงแล้วบ้าง”
“ยังตกแต่งไม่เสร็จ เร่งที่สุดเท่าที่กูจะเร่งได้แล้ว อย่างต่ำก็สองเดือน”
“อืม งั้นกูจะย้ายไปอยู่เพนเฮาส์อีกที่ที่มันชั้นเดียวไปก่อน ไม่อยากให้ตะนิดขึ้นบันไดบ่อย” ภาสหยิบมือถือขึ้นมาไลน์หาเลขาให้ช่วยจัดการเรื่องให้ได้เร็วที่สุด
“คุณพ่อ มึงรีบเห่อลูกไปรึเปล่า” ชายหัวเราะพร้อมกับตบบ่าเพื่อนเบาๆ
“นั่นสิ”
“...”
“พ่อคนมันเป็นแบบนี้เองเหรอวะ” ภาสยกมือตัวเองขึ้นมาให้เพื่อนตัวเองดูว่าตอนนี้มือกำลังสั่นอย่างควบคุมไม่ได้ ไอ้ที่พิมพ์ส่งข้อความไปหาเลขานั่นก็พิมพ์สลับคำไปมาจนต้องหยุดพิมพ์ ชายมองมือที่ถูกยกขึ้นมาด้วยความตกใจก่อนจะเปลี่ยนเป็นหัวเราะเบาๆ
“ใจเย็นๆ น่า”
“พี่ภาส”
“หืม?” ภาสเก็บมือที่สั่นระริกของตัวเองเข้ากระเป๋ากางเกงก่อนจะหันไปตอบรับแมวดื้อที่ลุกเดินเข้ามาหา
“นิดได้ชื่อลูกแล้ว”
“รีบไปไหม”
“เนี่ย นิดคิดมาดีแล้ว”
“อ่า โอเค ชื่ออะไร”
“ตะนี”
“...”

ห๊ะ...
นั่นคือเสียงที่ดังมาจากชายและคณิตที่ยืนอยู่ข้างๆ เขาทั้งคู่ไม่แน่ใจว่าหูฝาดหรือตะนิดออกเสียงผิด

“ตะนิดกับตะนี”
“...” ภาสมือหยุดสั่นไปในทันทีเมื่อรู้ว่ามีเรื่องอย่างอื่นให้น่าเครียดมากกว่า เขารีบย้ายมือออกมาลูบกลุ่มผมฟูของแมวดื้อ
“ไว้เราค่อยว่ากันทีหลังนะ ไปกินข้าวเช้าก่อนดีกว่า”
“ตะนิด ตะนี ตะน้า ตะหนู”
“เดี๋ยวพี่โทรเชคหมอก่อน เราไปคุยกับคณิตก่อนนะ”
“คณิตๆ ชื่อตะนีหรือตะหนูดี”
“ตลก”
“ให้ชื่อตลกเหรอ ไม่เอา”
“กูหมายถึงชื่อที่มึงเลือกน่ะตลก ไปกินข้าวไป เอาแพนเค้กนะ กูจะได้ทำให้”
“คณิต ในอนาคตกูจะแพ้ท้องจนกินแพนเค้กไม่ได้ไหมอ่ะ”
“ไม่รู้ แต่ถ้ากินไม่ได้ก็คือกินไม่ได้ เนี่ยแหละการท้องเด็กสักคน มีอีกหลายอย่างเลยที่มึงจะทำไม่ได้ไม่ต้องห่วง” คณิตตบหลังแฝดน้องตัวเองเบาๆ พร้อมกับผลักให้อีกฝ่ายเดินไปนั่งที่โต๊ะกินข้าวก่อนที่ตัวเองจะเดินเลี่ยงเข้าครัวไปผสมแป้งแพนเค้ก
ตะนิดเม้มปากแน่นพลางก้มหน้ามองหน้าท้องแบนราบของตัวเอง มือเล็กยกขึ้นลูบท้องตัวเองไปมาด้วยความหวงแหนก่อนจะตีลงไปเบาๆ เป็นการเตือนไปให้ถึงเจ้าตัวอ่อน
“มีแม่ครั้งแรกใช่ไหม นี่ก็มีลูกครั้งแรกเหมือนกัน เพราะงั้นอย่าดื้อมากนะ”
แน่นอนว่าไม่มีเสียงตอบรับอะไรหรอกแต่ตะนิดก็เชื่อว่าเจ้าตัวอ่อนตะนีต้องได้ยิน
ต้องได้ยินแล้วก็ต้องอย่าดื้อมากด้วย!
เตือนแล้วนะ!
 
“นัดหมอได้วันเสาร์หน้านะ แต่พี่คุยแล้ว ช่วงนี้หมอแนะนำให้กินอาหารที่มีประโยชน์เยอะๆ แล้วก็งดแอลกอฮอลล์ ชา กาแฟกับการออกกำลังกายไปก่อน”
“...อื้อ” ตะนิดพยักหน้าไม่ได้งอแงอะไรเพราะพอจะอ่านข้อมูลเตรียมใจมาบ้างแล้ว
“ไม่ต้องกังวล” ภาสโน้มตัวหอมแก้มนุ่มแมวดื้อไปหนึ่งฟอด
“พี่ภาส ถ้าตะนี ไม่สิ ถ้าลูกเป็นโอเมก้า...”
“เป็นอะไรก็ได้ ขอแค่แข็งแรงก็พอ”
“...”
“ทั้งลูกแล้วก็เรา” อัลฟ่าหนุ่มกดจูบลงบนขมับโอเมก้าตัวน้อยก่อนจะผละตัวออกไปเข้าครัว เตรียมหยุดไม่ให้แฝดพี่ทำแพนเค้กเพราะจะพาอีกฝ่ายไปกินเซทอาหารเช้าที่โรงแรมของชายทีเดียว ซึ่งแน่นอนว่าคณิตโวยวายในตอนแรกแต่พอฟังเหตุผลว่าอยากให้เจ้าแมวดื้อกินข้าวเช้าที่ครบสารอาหารแฝดพี่เลยยอมแต่โดยดี

“ป่ะ ไปกินข้าวเช้าที่โรงแรมพี่กันครับตะนิด”
“โรงแรมของพี่ชายเลยเหรอ เฮ้ย”
“ไม่เชิงครับ เป็นของฝั่งครอบครัวคุณแม่”
“โหหหหหหหหหหหห อยากเป็นลูกเจ้าของโรงแรมบ้างงงงง”
“ลูกอาจจะยาก แต่เป็นสะใภ้ได้นะครับ” ชายพูดกับตะนิดแต่สายตากลับจดจ้องไปที่แฝดพี่ที่ยืนหน้าหงุดหงิดอยู่ไม่ไกลซึ่งคณิตก็ตอบกลับมาด้วยนิ้วกลางหนึ่งนิ้วชัดเจน
ภาสมองคู่รักน่ารำคาญพร้อมกับถอนหายใจก่อนจะเดินไปดันหลังให้แมวดื้อนำไปรอแถวประตู ปล่อยให้คู่แฝดพี่กับเพื่อนรักเขาตีกันให้เสร็จไปก่อน
“พี่ภาส”
“หืม?”
“จับมือหน่อย”
“...หึ” ภาสอมยิ้มก่อนจะคว้ามือเล็กมาบีบไว้เบาๆ ดวงตาดุใต้กรอบแว่นเหลี่ยมจ้องไปที่หน้าท้องแบนราบใต้เสื้อตัวใหญ่ของตะนิดก่อนจะกระตุกยิ้มบาง


ไม่ต้องห่วงนะครับ

พ่อไม่ยอมให้เราชื่อตะนีหรอก


 
 


ออฟไลน์ nightsza

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2109
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +61/-1
จะดีหรอ เปลี่ยนชื่อดีมั้ย ยินดีด้วยน๊าา ทั้งสองคน

ออฟไลน์ ืniyataan

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3360
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +64/-1
หลานมาแล้ว..วววววววววว  :mc4:

ออฟไลน์ fc_fic

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2642
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +84/-7

ออฟไลน์ darkangel

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 43
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
อ่า ท้องจริงหรอ นึกภาพตะนิดเป็นแม่ไม่ออกเลย
แต่แน่ๆพี่ภาสเหนื่อยนะกับการตั้งชื่อลูกเนี่ย 555555

ออฟไลน์ fullfinale

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 741
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +21/-0
มีก้อนแล้ววว อุอิ

ออฟไลน์ LadySaiKim

  • ▫▪□Dezine'Kim□▪▫
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1811
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +47/-0
เด่ววว นี้คือยอมใจกับการคิดชื่อลูกเลยอ่ะ :jul3: :jul3: :jul3:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ mystery Y

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7715
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +585/-12
ขำชื่อตะนี ฮ่าๆ

ออฟไลน์ river

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2442
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +224/-3
ตื่นเต้นกันล้นจอเลย

ออฟไลน์ ❣☾月亮☽❣

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7103
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +264/-6
ตะมุตะมิก้อดีนะ5555

ออฟไลน์ Ac118

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 749
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +80/-0
หลานป้ามาแล้ววววววว

ตะนิด ตะนี ตะน้า ตะหนู

มีอะไรให้แด๊ดดี้ปวดไตมากกว่านี้มั้ยย 5555555
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 15-09-2020 22:59:58 โดย Ac118 »

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด