<<ปากดีนัก ต้องโดนจัดซะให้เข็ด>> บทที่ 10 [05/08/63]
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด colocation,โคโลเคชั่น,ฝากเซิร์ฟเวอร์

ผู้เขียน หัวข้อ: <<ปากดีนัก ต้องโดนจัดซะให้เข็ด>> บทที่ 10 [05/08/63]  (อ่าน 4865 ครั้ง)

ออฟไลน์ Belove

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1214
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +696/-2
    • ฺBelove



ข้อตกลงในการเข้ามาในเล้าเป็ดนะครับ กรุณาอ่านทุกคนนะครับ
เล้าแห่งนี้เป็นที่ที่คนชื่นชอบนิยาย boy's love หรือชายรักชาย หากใครหลงมาแล้วไม่ชอบ
กรุณากดกากบาทสีแดงมุมด้านขวาบนออกไปด้วยนะครับ
สรุปข้อสำคัญดังนี้
1.ห้ามมิให้ละเมิดสิทธิส่วนตัวของคนแต่งและบุคคลในเรื่องทั้งหมด
2.ห้ามมิให้โพสต์ข้อความ รูปภาพ ใช้ลายเซ็นหรือรุปส่วนตัวหรือสื่อใดๆที่ก่อให้เกิดความขัดแย้ง ไม่แสดงความเคารพ, หมิ่นประมาท, หยาบคาย, เป็นที่รังเกียจ, ไม่เหมาะสม,ติดเรท x,ทำให้กระทู้กลายพันธ์,ไม่เกี่ยวพันกับนิยายที่ลง หรืออื่นๆที่ขัดต่อกฎหมาย, ห้ามโพสกระทู้ที่จะสร้างประเด็นความขัดแย้งสร้างความแตกแยก  ชวนวิวาท ของสมาชิกเล้าฯ ในเรื่องการเมือง เชื้อชาติ  เผ่าพันธุ์  ศาสนา และสถาบันต่าง ๆ  รวมถึงการตั้งชื่อเรื่องด้วยคำหยาบ คำไม่สุภาพ  ล่อแหลม และชี้เป้าให้เล้าฯ ถูกเพ่งเล็ง จากทางราชการ
3.การนำเรื่อง ข้อความ รูปภาพมาโพส หรือนำข้อความใดๆไปโพสที่นี่หรือที่อื่นๆ กรุณาพยายามติดต่อขออนุญาตเจ้าของเรื่องก่อนนะครับ
4.ห้ามแจกเบอร์ แลกเมล บอกเมล แลก msn บนบอร์ด โดยเฉพาะการบอกเบอร์ หรือเมลของคนอื่นโดยที่เจ้าตัวไม่ยินยอม
5.ขอให้นักเขียนทุกคนอย่าโกหกคนอ่านว่าเป็นเรื่องจริงในกรณีแต่งเติมเพิ่มแม้แต่นิดเดียว ถ้าเป็นเรื่องจริงก็ให้บอกว่าเรื่องจริง ถ้าเป็นเรื่องแต่งให้บอกว่าเรื่องแต่ง  ให้ชี้แจงว่าเป็นเรื่องแต่งแม้จะแต่งเพิ่มขึ้นแค่ไม่ถึง 10 % ก็ตามเพราะมีคนมากกมายทะเลาะเสียความรู้สึกเพราะเรื่องนี้มามากแล้ว
6. การพูดคุยโต้ตอบระหว่างคนเขียนและคนอ่านนอกเรื่องนิยาย  ทำได้  แต่อย่าให้มากนัก เช่น คนเขียนโพสนิยายหนึ่งตอน ก็ควรตอบเพียงคอมเม้นต์เดียวก็พอแล้ว  โดยสามารถใช้ปุ่ม Insearch qoute  ได้    ถ้าจะพูดคุยกันมากขึ้นแนะนำให้ไปตั้งกระทู้ใหม่ที่ห้องพูดคุยทั่วไป และลงลิงค์จากนิยายไปยังกระทู้พูดคุยกับแฟนคลับนิยายในรีพลายแรกด้วยนะครับ เพราะการที่คนเขียนและแฟนคลับพูดคุยกันมากทำให้หานิยายที่จะอ่านยาก ไม่เจอ ลำบากกับคนที่ไม่ได้เข้ามาตามอ่านทุกวัน
7. การกดบวกให้เป็ดเหลือง
      7.1 นิยาย 1 ตอน  จะให้ขึ้น Top list แค่ 1 Reply เท่านั้น ถ้าขึ้นเกิน จะลบคะแนนออก เหลือเฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด
      7.2 นิยาย 1 เรื่อง จะให้ขึ้น Top list ไม่เกิน 3 Reply ถ้าเกิน จะลบคะแนนออก ให้เหลือ เฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด ลงมาตามลำดับ
      7.3 Post ในห้องอื่น ๆ ก็จะใช้ หลักการเดียวกันนี้ เช่นกัน ยกเว้น
            - 1 Reply ที่เกินมานั้น โมฯทั้งหลาย พิจารณาดูแล้วว่า ไม่เป็นการปั่นโหวต และเป็น Reply ที่น่าสนใจและเป็นที่ชื่นชอบจริง ๆ
เวปไซต์แห่งนี้เป็นเวปไซต์ส่วนบุคคลที่ได้รับความคุ้มครองจากกฏหมายภายในและระหว่างประเทศ
การเข้าถึงข้อมูลใดๆบนเวปไซต์แห่งนี้โดยไม่ได้รับความยินยอมจากผู้ให้บริการ ถือว่าเป็นความผิดร้ายแรง
ข้อความใดๆก็ตามบนเวปไซต์แห่งนี้ เกิดจาการเขียนโดยสมาชิก และตีพิมพ์แบบอัตโนมัติ ผู้ดูแลเวปไซต์แห่งนี้ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย และไม่รับผิดชอบต่อข้อความใดๆ  โปรดใช้วิจารณญาณของท่านที่เข้าชม และ/หรือ ท่านผู้ปกครองในการให้ลูกหลานเข้าชม








                                        :เหอะ1: :เหอะ1: :เหอะ1: :เหอะ1: :เหอะ1: :เหอะ1: :เหอะ1: :เหอะ1:




สารบัญ
บทที่ 1
บทที่ 2
บทที่ 3
บทที่ 4
บทที่ 5
บทที่ 6
บทที่ 7
บทที่ 8
บทที่ 9
บทที่ 10













Share This Topic To FaceBook
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 05-08-2020 00:19:51 โดย Belove »

ออฟไลน์ Belove

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1214
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +696/-2
    • ฺBelove



                                                   ปากดีนัก ต้องโดนจัดซะให้เข็ด

                                                                บทที่ 1



              ท้องฟ้ายามอัสดงเป็นสีแดงเข้มจนเกือบจะดำเพราะความมืดมิดที่โรยตัวลงมากลืนกินแสงของดวงอาทิตย์ ท่ามกลางความแห้งแล้งของอากาศในฤดูหนาว ถึงแม้ว่าอากาศจะยังเรียกได้ว่าอบอุ่นจนเกือบร้อนก็ตาม สายตาคู่หนึ่งเหม่อมองไปกับคันดินที่ยกร่องขึ้นมา เหนือผิวดินเต็มไปด้วยดอกไม้นานาพันธุ์ที่เจ้าของดวงตาเรียวคู่นั้นเป็นผู้ปลูกและดูแลมากับมือ ยิ่งบรรยากาศเช่นนี้หัวใจของเขาที่เพิ่งแตกสลายมาก็ยิ่งเจ็บช้ำ


              ใช่ เขาเพิ่งถูกบอกเลิก จากผู้หญิงคนแรกที่เขาแอบชอบ ตั้งแต่ฮอร์โมนเพศชายทำงานเขายังไม่เคยสนใจใครสักคน ชีวิตพลีให้ดอกไม้ใบหญ้าเพื่อเพิ่มออกซิเจนต่อสู้กับภาวะเรือนกระจก ผู้หญิงที่เขานำดอกไม้ที่ปลูกเองกับมือไปมอบให้ทุกวี่วันเป็นปี จนกระทั่งรวบรวมความกล้าหาญขอผู้หญิงคนนั้นเป็นคนรักเมื่อสองเดือนก่อน ชีวิตในรั้วมหาวิทยาลัยในชั้นปีที่สองเบ่งบานสุดขีด แต่แล้ววันนี้มันก็เหี่ยวแห้งราวกับลูกโป่งถูกเข็มแทง น้ำตาที่เหือดแห้งไปแล้วกลับมาหลั่งรินอีกครั้งเมื่อคิดถึงคำตัดรอนจากสาวสวยอดีตดาวมหาวิทยาลัยเมื่อคราวรับน้องใหม่สมัยปีหนึ่ง


                “ไม่ ออยจะทิ้งผมไปไม่ได้ ผมรักออยนะ เราคบกันมาตั้งสองเดือนแล้วออยก็รู้ว่าผมรักออยแค่ไหน”


                เมื่อตอนบ่าย ผู้หญิงคนนั้นมาที่ใต้ถุนตึกคณะของเขาเพื่อบอกเลิก เหตุผลก็เพราะเจอคนที่ใช่กว่าเขา สายตาเพื่อนๆพี่ๆน้องๆในคณะจ้องมองเป็นตาเดียวด้วยความเห็นใจ แต่เขาก็ไม่สนใจ ดวงตาเปียกชื้นจ้องมองคนใจร้ายอย่างตัดพ้อ


                 “ทิวยอมรับเถอะว่าเราไม่เหมาะสมกัน”


                  สีหน้าเบื่อหน่ายของออย หรือชื่อจริงว่าอลิษา สาวสวยคณะบัญชีกรีดลึกลงมาบนหัวใจดวงน้อยๆของเขา นายทิวไม้คณะเกษตร อลิษายืนกอดอกมองเขาอย่างเวทนา


                 “อันที่จริงออยก็แค่สงสารทิวหรอก แล้วช่วงสองเดือนที่ผ่านมาออยยังว่างไม่ได้คบกับใครเป็นพิเศษก็เลยคบกับทิวแก้ขัดเท่านั้นแหละ ใครๆก็รู้ว่าออยเคยเป็นดาวของมหาวิทยาลัย มันไม่ได้เหมาะสมกับทิวเลยสักนิด ทิวลองกลับไปมองกระจกที่หอก็แล้วกัน”


                 ดีนะที่อลิษาไม่ได้บอกให้เขาตักน้ำใส่กะลา เจ้าหล่อนยังทำหน้าเคลิบเคลิ้มเมื่อพูดประโยคถัดไป


                 “แล้วตอนนี้ออยก็พบกับคนที่ใช่สำหรับออยแล้วด้วย”


                  ออยพูดออกมาโดยไม่ได้สนใจเลยว่าเขาจะรู้สึกอย่างไร ใช่สิ ไอ้ทิวไม้มันก็แค่เด็กเกษตรที่แสนจะธรรมดา รักต้นไม้รักท้องฟ้า รักปลา รักซากุระ เอ๊ย พอแล้ว เขาไม่ใช่คนเด่นคนดังของมหาวิทยาลัยอลิษาจึงไม่เห็นคุณค่าในตัวเขา


               “ใคร บอกทิวมาทีว่าคนที่ออยบอกว่าใช่มันคือใคร ทิวจะไปต่อยหน้ามัน”


                ทิวไม้คร่ำครวญราวกับจะขาดใจ อลิษาส่ายหน้าเมื่อเห็นสภาพของเขา


                 “คนอย่างทิวเนี่ยนะจะไปต่อยเขา ดูสารรูปตัวเองก่อนเถอะ เป็นเด็กเกษตรซะเปล่าแต่ตัวผอมแห้งแบบนี้ ออยยังไม่อยากจะเชื่อเลยว่าทิวยกจอบยกเสียมขึ้น แล้วคนที่ใช่ของออยเนี่ยเขามีกล้ามมีซิกแพ็คเป็นมัดๆ แค่เป่าลมใส่ทิวเบาๆก็ปลิวแล้ว”


                 “ออยบอกทิวมาเดี๋ยวนี้ว่ามันเป็นใคร ที่บังอาจแย่งออยไปจากทิว”


                  เขาฝืนตะโกนออกไปทั้งที่แรงจะยืนยังแทบไม่มี แต่อลิษาไม่ได้รู้สึกสักนิดว่ากำลังทำให้หัวใจของเขาแหลกสลาย หญิงสาวยักไหล่พลางมองทิวไม้อย่างสมเพช


                 “ถ้าทิวอยากรู้มากออยก็จะสงเคราะห์บอกให้ พี่แบงค์คณะบริหารปีสี่ยังไงล่ะ ออยได้ยินชื่อเสียงของพี่แบงค์มาพักหนึ่งแล้วว่าทั้งหล่อทั้งรวยเรียนดีกีฬาเด่นเคยเป็นเดือนมหาวิทยาลัยมาก่อนด้วย เมื่อไม่กี่วันก่อนออยเพิ่งได้รู้จักกับพี่แบงค์ โอ้โห ออยเพิ่งรู้ว่าคำว่าเพอร์เฟ็คมันเป็นยังไง แล้วก็นะ...”


                  อลิษาก้าวเข้ามากระซิบที่ข้างหูของทิวไม้ น้ำเสียงสดใสระริกระรี้


                 “เมื่อคืนออยไปเที่ยวกับเพื่อน เจอกลุ่มของพี่แบงค์ เราแยกไปกันสองคนแล้วเราก็อย่างว่ากันด้วย โอ๊ย ทิว เขาเด็ดกว่าทุกคนที่เคยผ่านมาของออยเลยล่ะ ทิวจะสู้พี่แบงค์ไหวเหรอ สองเดือนมานี้มีแต่จับมือออย รำคาญน่ะมันเสียเวลา”


                  อลิษาหันมาเหยียดยิ้มใส่


                 “รู้แล้วก็ลองไปเทียบดูนะ ว่าระหว่างอดีตเดือนมหาลัยอย่างพี่แบงค์กับทิวน่ะ ใครเหมาะกับออยมากกว่ากัน บอกตรงๆนะ ออยไม่อยากไปนั่งขุดไส้เดือนเป็นเพื่อนทิวหรอก คนอะไรก็ไม่รู้ น่าเบื่อ วันๆหมกตัวอยู่แต่สวนดอกไม้ บ๊าบ้า ออยเอาเวลาไปคบกับพี่แบงค์ดีกว่า แค่นี้นะทิว ออยนัดเดทกับพี่แบงค์ไว้ บาย”


                 หญิงสาวที่เขาหลงรักยกมือโบกอำลาราวกับมิสไทยแลนด์ยูนิเวิร์สอำลาตำแหน่ง ทิวไม้ทรุดฮวบลงไปคุกเข่ากับพื้นร้องไห้โฮ เพื่อนๆกลุ่มเดียวกันที่มองอยู่ห่างๆกรูกันเข้ามาปลอบใจเขากันยกใหญ่ จนเวลาผ่านไปเขาถึงได้มานั่งทำใจที่แปลงดอกไม้ที่เขารัก ทิวไม้เหม่อมองฟ้าพลางต่อว่าเสียงดังด้วยความเสียใจ


                 “ฟ้าจ๋าฟ้า ส่งไอ้ทิวมาเกิดแล้วใยต้องส่งไอ้เหี้ยพี่แบงค์อะไรนั่นมาเกิดก่อนด้วยล่ะ ฮือ เห็นไหม ถูกแย่งแฟนเลย”


                 ผลัวะ!!


                เสียงคร่ำครวญของทิวไม้เงียบลงทันทีเมื่อมือใหญ่ของเพื่อนสนิทเขกลงกลางกระหม่อม เขาหันไปแยกเขี้ยวใส่เพื่อนทั้งสองที่มีฉายาในคณะว่าบัฟฟาโล่กับสมเสร็จ ทิวไม้เรียกเพื่อนด้วยฉายาจนลืมไปแล้วว่าจริงๆพวกมันชื่ออะไร บัฟฟาโล่กับสมเสร็จก็เก๋ดีออก


                 “มึงตบหัวกูทำไมไอ้บัฟ”


                  “กูรำคาญเสียงมึงไง ถามโง่ๆ มานั่งทำเป็นพระเอกมิวสิควีดิโออยู่ได้” บัฟตอบไม่ไว้หน้า 


                  “ไอ้เหี้ยทิวลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้ เราต้องไม่ตายเพราะถูกสาวทิ้งโว้ย”


                   บัฟดึงเพื่อนตัวเตี้ยขึ้นจากพื้นดินพลางตบบ่าปลอบใจ สมเสร็จรีบพูดเสริมเพื่อให้กำลังใจ


                  “ไอ้พี่แบงค์คณะบริหารนี่กูได้ยินชื่อมันมานานแล้วเหมือนกัน ข่าวว่ามันดังตั้งแต่ปีหนึ่ง บ้านแม่งรวยไงขับรถมาเรียนแต่ละวันไม่ซ้ำคัน แล้วยังหล่อชิบหายวัวตายควายล้ม สาวๆทั้งมหาลัยอยากจะได้แดกมันทั้งนั้นแหละ แต่สายข่าวบอกว่ามันฟันแล้วทิ้งไม่จริงจังกับใครสักคน อีกสักพักแฟนเก่ามึงก็ต้องซมซานกลับมาเพราะถูกมันทิ้ง เชื่อกูดิ”


                    ควรจะดีใจไหมเนี่ยถ้าอลิษากลับมาอย่างซมซานอย่างที่ไอ้สมเสร็จพูด


                 “ตอนนั้นกูคงกระโดดโลดเต้นช่ะ ไอ้เหี้ยสมเสร็จ สัส พูดซะกูอยากเห็นหน้าชิบหาย หล่อ รวยเหี้ยๆของมึงเนี่ย”


                 “เฮ้อ เพื่อนกูอกหัก ทำไงดีว้า” ไอ้บัฟยิ้มมุมปาก “อกหักก็ต้องแดกเหล้า ดื่มๆเพื่อลืมเธอ พาไอ้ทิวมันไปหาที่แดกเหล้าดีกว่า เผื่อมึงจะลืมรักคุดๆของมึงไง”


                   พวกเพื่อนที่คณะวนเวียนกันหาที่เที่ยวซ่องสุมกันเป็นประจำอยู่แล้ว จะมีก็แต่ทิวไม้นี่แหละที่สิงอยู่ในเรือนเพาะชำหรือไม่ก็นอนอ่านการ์ตูนที่หอพัก เขามันเด็กอนามัยนอนหลังสามทุ่มไม่ได้ ไม่รู้จะดื่มเหล้ากันทำไม ขมคอจะตาย แต่ว่าวันนี้วันพิเศษเพราะเขาอกหัก ทิวไม้จะยอมดื่มแอลกอฮอลล์ให้มันล้างแผลในใจของเขา


                    “ได้ กูจะไปแดกเหล้ากับพวกมึง ขมแค่ไหนกูก็จะแดกให้หมด ไอ้ทิวจะเมาหนีช้ำ คืนนี้ไม่เมาไม่กลับหอโว้ย”


                     เขาประกาศศักดาต่อหน้าเพื่อนและแปลงดอกไม้ทั้งปวง






มีต่ออีกนิด...



« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 28-03-2020 22:55:47 โดย Belove »

ออฟไลน์ Raspberry complex

  • เติมรักใส..ใส่หัวใจ2ดวง
  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 162
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +49/-0
    • http://www.facebook.com/raspberrycomplex.raspberry

ออฟไลน์ Belove

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1214
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +696/-2
    • ฺBelove


อ่านต่อตรงนี้...



             แล้วทิวไม้ก็ตามไอ้บัฟกับไอ้สมเสร็จมาผับดังหลังมหาวิทยาลัยที่พวกมันมากันบ่อยๆ พอมาถึงเพื่อนทั้งสองก็สั่งเหล้ามิกเซอร์และกับแกล้มมาอย่างคุ้นชินสถานที่ ทิวไม้ยังตื่นตากับแสงสีเสียงและผู้คนจนเวียนหัวเมื่อไอ้บัฟกับไอ้สมเสร็จกระซิบกระซาบเม้าเรื่องเขาอยู่


               “ไอ้เหี้ยบัฟ มันจะดีเหรอวะที่พาไอ้ทิวมาแดกเหล้า แม่งยิ่งคออ่อนอยู่” ไอ้สมเสร็จหันมามองเพื่อนที่นั่งหน้าตื่นอย่างกังวล “มึงก็รู้ว่าแม่งคออ่อนแค่ไหน จำตอนปีหนึ่งที่ถูกรับน้องไม่ได้เหรอ ที่รุ่นพี่เอาเหล้าฉีดใส่แตงโมแล้วหั่นให้พวกเราแดก ไอ้เหี้ยนี่แดกไม่กี่ชิ้นถึงกับลุกขึ้นถอดเสื้อเต้นอย่างเรื้อน แล้วพอหายเมาเสือกจำเหี้ยอะไรไม่ได้อีก”


                 “มึงก็อย่าคิดมากจนเยี่ยวเหนียวสิวะสมเสร็จ” ไอ้บัฟปลอบใจเพื่อน “เรามาด้วยคอยคุมมันอยู่ด้วย ไม่เป็นไรหรอกน่า พอมันเริ่มกรึ่มๆเราก็รีบพามันกลับหอให้ไปเรื้อนในห้อง ถือว่าทำให้เพื่อนเราหายเสียใจเพราะถูกสาวทิ้งโว้ย อย่ามัวพูดมาก แก้วแรกต้องชนกันหน่อย คัมไปคัมมา”


               ไอ้บัฟชูแก้วส่งเสียงเรียกความฮึกเหิม ทิวไม้คว้าแก้วตัวเองขึ้นมาชนกับเพื่อนก่อนจะกระดกเหล้าเข้าปาก


               “แค่กๆ” ได้เรื่อง สำลักเหล้าทันที


               “ใครชงวะ เข้มชิบหาย”


                 “อ่อนสุดแล้วเหี้ยทิว น้อยกว่านี้ก็แดกแต่มิกเซอร์เหอะมึง แดกเข้าไปให้หมดแก้ว เร็วเข้า”


                ไอ้บัฟยุเพื่อน ผิวขาวของทิวไม้แดงก่ำเมื่อเหล้าแก้วต่อไปถูกชงส่งให้ต่อเนื่อง เลือดลมแล่นตามร่างกายพึบพับจนหน้าร้อนหัวร้อนไปหมด


                “ฮ่าๆ หน้าไอ้สมเสร็จมีสามหัวโว้ย”


                 สมเสร็จถึงกับส่ายหน้าระอา


                 “เริ่มแล้วไง ไอ้เหี้ยทิว กูยังแดกได้ไม่กี่แก้ว สัส”


                  “อ้าว ลุกขึ้นเต้นกวนตีนอีก เหี้ยทิวมานี่ เดี๋ยวแม่งได้แดกยำตีนโต๊ะอื่นหรอก กูว่าพามันกลับเหอะ เหล้าที่เหลือเราเอาไปแดกกันที่หอต่อ”


               ไอ้บัฟรีบคล้องคอเพื่อนไว้ไม่ให้ลุกเต้นท่ากวนอวัยวะอีก สมเสร็จเห็นด้วย เขาหันซ้ายหันขวามองหาเด็กเสิร์ฟ แต่เมื่อเห็นนักเที่ยวที่โต๊ะไม่ไกลนัก เขาก็ย่นหัวคิ้วแล้วอุทานออกมา


                “เฮ้ย นั่นมันไอ้พี่แบงค์ที่แย่งแฟนไอ้ทิวไปนี่หว่า ไหนว่านัดเดทกับยัยออยแฟนมึงไง ทำไมฉายเดี่ยวมาผับล่ะวะ”


                “ไหนๆ”


                ทิวไม้มองตามสายตาของสมเสร็จ แต่เพราะความมืดที่มีกค่แสงวูบวาบและเพราะฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ทำให้มองอะไรไม่ชัดนัก


               “นั่นไง ไอ้ที่สูงๆหล่อๆ ยืนถือแก้วส่องสาวอยู่ตรงบาร์นั่นไง คนนั้นน่ะ”


               ไอ้สมเสร็จชี้ให้เพื่อนเพ่งตามอง ทิวไม้มองเห็นแล้วยังอดอุทานในใจไม่ได้


                เหี้ย ขนาดในที่มืดยังส่องออร่าชิบหาย ไหนจะกล้ามหน้าอกที่ดันจนล้นเสื้อเชิ้ตของมันอีกล่ะ สมบูรณ์แบบเหี้ยๆ


               โอ๊ย ทนไม่ไหวแล้วโว้ย


                “ไอ้ทิว เฮ้ย มึงจะไปไหน”


                ไอ้บัฟรีบถามเมื่อเห็นทิวไม้ลุกพรวดพราด เขาเบ้ปากใส่ผู้ชายสมบูรณ์แบบคนนั้น


                “กูจะไปดูหน้าแม่งใกล้ๆ อยากรู้ว่าทำไมผู้หญิงถึงหลงมันนัก”


                “ไอ้ทิว อย่าไป๊ๆๆๆ กลับมา”


                  ความฮึกเหิมจากเหล้าทำให้ทิวไม้ไม่สนใจเพื่อนอีกแล้ว เขาเดินส่ายไปส่ายมาตรงไปที่จุดหมาย เมื่อไปถึงเขาก็ตบเคาน์เตอร์บาร์ดังปังเป็นการทักทาย


                 “มึง ไอ้เหี้ยพี่แบงค์ปีสี่คณะบริหารใช่ไหม”


                  แม่ง สูงว่ะ มาตรฐานชายไทยอย่างกูยืดเต็มที่แล้วยังได้แค่ติ่งหูมันเนี่ย


                   หน้าคมหล่อเหลาปานเทพบุตรของผู้หญิงเกือบทั้งมหาวิทยาลัยค่อยๆหันมอง เมื่อเห็นว่าเป็นผู้ชายที่สูงพ้นไหล่ของเขามาได้นิดหน่อยยืนโงนเงนไปมา แต่พยายามหาเรื่องเขาอยู่ ไม่ได้น่ากลัวสักนิด เหมือนหมาพันธุ์ชิสุเห่าขู่ฟอดๆ มันน่าเอ็นดูมากกว่า มุมปากของเขาจึงยกยิ้มเล็กน้อย


                 “ผมชื่อธนดล แต่คุณจะเรียกผมว่าพี่แบงค์ก็ได้ มีอะไรกับผมหรือเด็กน้อย”


                “กูไม่น้อยแล้วโว้ย” ทิวไม้โวยวาย เขายกมือชี้หน้าอีกฝ่ายอย่างเจ็บใจ “มึงแย่งแฟนกู มึงแย่งออยไปจากกู”


                 “แย่ง?”


                 ดวงตาคมกริบบาดใจสาวกะพริบปริบๆ ทบทวนความทรงจำ ก่อนจะนึกขึ้นได้ว่าผู้หญิงที่เขาเพิ่งมีความสัมพันธ์ด้วยคนล่าสุดชื่อออย แต่วันนี้เขาเพิ่งเบี้ยวนัดเพราะความรำคาญและหนีมาเที่ยวที่นี่


                 “ออย ใคร อ๋อ นึกออกแล้ว ขอโทษนะ ไม่รู้ว่าออยเป็นแฟนคุณ”


                นี่มึงไม่ได้รู้สึกรู้สาเลยใช่ไหมที่แย่งแฟนกู อยากรู้นักว่ามีดีอะไรวะผู้หญิงถึงได้หลงนัก ทนไม่ไหวแล้วโว้ย


                ทิวไม้แค้นจัด เขากระชากปกเสื้อของธนดลทั้งที่ตัวเล็กกว่าเป็นคืบจนใบหน้าของธนดลโน้มเข้ามาใกล้


                 “หล่อนักเหรอมึง รวยนักเหรอมึง ลีลาเด็ดนักเหรอมึง อยากรู้ชิบหายว่าดีอะไรนักหนา”


                   ธนดลหัวเราะเบาๆ ชินแล้วกับการมีคนมาโวยวายใส่แบบนี้ แต่กับคนตรงหน้ามันไม่เหมือนคนอื่น ตัวเล็กผอมบางหน้าเด็ก ทำอย่างไรก็ไม่ได้รู้สึกกลัว กลับเอ็นดูและคิดอยากหยอกล้อมากกว่า


                  “แล้วทำยังไงผมถึงจะแสดงให้คุณรู้ได้ล่ะ ว่าผมมีดีตรงไหน”


                  เลือดขึ้นหน้าทิวไม้ เขามองนัยน์ตาพราวแสงนั่นแล้วแปลความหมายว่าอีกฝ่ายกำลังหาเรื่องเยาะเย้ยอยู่ ทิวไม้พูดออกไปโดยไม่ทันยั้งคิด


                 “มึงเคยเอาผู้ชายไหมล่ะ”


                 “ไอ้ทิ้วววว”


                ไอ้บัฟกับสมเสร็จที่เพิ่งเช็คบิลเสร็จและตามมาถึงกับตาเหลือกเมื่อได้ยินเพื่อนพูด ธนดลเอียงคอมองทิวไม้พลางเลิกคิ้วสงสัย


                 “ไม่เคย ถามทำไม อยากให้เอาเหรอ”


                 “เออ กูอยากรู้ว่ามึงจะทำให้กูหลงมึงเหมือนที่ทำให้ผู้หญิงทั้งมหาลัยเป็นหรือเปล่า กล้าไหมล่ะ หรือว่าท่าดีทีเหลว”


                 ธนดลหุบยิ้มทันที สมเสร็จรีบเข้ามาล็อกคอเพื่อนพลางเอ่ยขอโทษด้วยความตกใจ


                “ผมขอโทษแทนเพื่อนนะพี่ มันอกหักเลยมาแดกเหล้า ไอ้เหี้ยนี่เวลาเมาแล้วเรื้อนเพ้อเจ้องี้แหละ”


                “มึงอย่าห้าม กูไม่ได้เพ้อเจ้อ ถ้ามึงแน่จริงก็ลองทำให้กูครวญครางให้ได้สิวะไอ้แบงค์”


                  ทิวไม้ดิ้นไปมาเมื่อถูกขัดใจ ไม่ทันมองว่าใบหน้าของธนดลขรึมลงทุกที เขาก้าวเข้าไปหาและดึงแขนทิวไม้พร้อมกับรังสีอำมหิตจนไอ้บัฟกับสมเสร็จยังหน้าซีด


                 “เพื่อนของพวกน้องบอกว่าตัวเองไม่ได้เพ้อเจ้อ ผมขอโทษที่ต้องรับคำท้า”


                  ธนดลจ้องหน้าข่มขู่สมเสร็จเพื่อให้ปล่อยแขนที่ล็อกคอทิวไม้ไว้อยู่ สายตาบีบบังคับทำให้สมเสร็จจำใจปล่อย


                “ฮือ ไอ้ทิว ปากไม่น่าหาเรื่องเลย”


                 “ในเมื่อเพื่อนของพวกน้องเป็นฝ่ายท้าทาย พวกน้องก็อย่ามาเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้จะดีกว่า”


                  แค่ดึงเบาๆทิวไม้ก็ลอยตามแรงของธนดล เขาลากร่างโปร่งเดินผ่านผู้คนในผับออกไปด้านนอกโดยทิ้งเพื่อนสนิทของทิวไม้ที่มองตาละห้อยไว้เบื้องหลัง จนกระทั่งถึงรถยนต์คันหรูที่จอดไว้ในช่องวีไอพีธนดลก็ผลักเขาเข้าไปในรถแล้วเดินอ้อมไปฝั่งคนขับ เขาเหยียบคันเร่งจนหัวของทิวไม้แทบจะโขกกับกระจกรถ




                                                                  TBC


                                :m10: :m10: :m10: :m10: :m10: :m10: :m10: :m10:


« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 28-03-2020 23:03:48 โดย Belove »

ออฟไลน์ cavalli

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5160
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +193/-19

ออฟไลน์ mab

  • ชื่อ mab ไม่ได้ชื่อ map
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 816
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +78/-0
ทิวววววไม้ น้องจะมีหลัวคนเดียวกับอดีตแฟนม่ายล่ายยยยยนะ :jul1:

ยัยออยต้องอกแตกตายแน่ๆ เลย :hao6:

ออฟไลน์ DrSlump

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3386
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +102/-1
 :pig4: :pig4: :pig4:

โถ ๆๆๆๆๆๆ  วงวารน้องทิว   

เมาแล้วไร้สติ  บอกให้ผู้ชายแปลกหน้าเอาเป็นเมียซะนี่  555

ป.ล. ผู้หญิงสวยระดับดาวมหาวิทยาลัย เป็นพวกล่าแต้มทุกคนเลยเหรอ  อิอิ

ออฟไลน์ =นีรนาคา=

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2694
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +296/-6

ออฟไลน์ Belove

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1214
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +696/-2
    • ฺBelove



                                                 ปากดีนัก ต้องโดนจัดซะให้เข็ด

                                                              บทที่ 2



            “มึง กู เอ่อ ไอ้พี่แบงค์”


             หัวชักหายร้อนเมื่อเจอคนร้อนกว่า ทิวไม้เริ่มนั่งกระสับกระส่ายในรถยนต์คันหรูที่ขับเร็วจนแทบจะเหาะแทรกมิติของกาลเวลาได้  ธนดลไม่มองหน้าเขาเลยสักนิดขณะใช้สมาธิจดจ่ออยู่กับการขับรถจนกระทั่งเขาจอดลงที่คอนโดมิเนียมแห่งหนึ่ง ร่างสูงก้าวลงจากรถแล้วเดินมาฝั่งของทิวไม้ก่อนจะเปิดประตูรถกระชากเขาลงมา ทิวไม้สบตากับดวงตาคมกริบนั้นแล้วถึงกับผวา เขาฝืนกายไว้พลางพูดปากสั่น


               “มึง แบงค์ ไอ้พี่แบงค์ กูถอนคำพูด มึงไม่ต้องพิสูจน์เหี้ยอะไรก็ได้ อุ๊บ”


               ธนดลหยุดอาการหวาดผวาของทิวไม้ด้วยการกระชากร่างที่เล็กกว่าเข้าหาตัว มือใหญ่ของเขาโอบเอวทิวไม้ไว้ไม่ให้วิ่งหนีและบดจูบลงไปที่ปากสั่น ทิวไม้พยายามเบี่ยงหน้าหนีแต่เขากลับใช้อีกมือบีบกรามจนเปิดกว้าง ลิ้นร้อนฉกวูบตามติดไปทันที


              “อย่า อื้อ”


              เหี้ยแล้วไง แม่งสอดลิ้นเข้ามาในปากกูแล้ว เอาไงดีวะ สู้สิวะไอ้ทิวไม้ สู้ๆ


               สติของทิวไม้เตลิดเปิดเปิงไปหมด เขาพยายามยกมือผลักอกของธนดลแต่มันช่างหนาหนักยิ่งกว่าผลักกำแพงก่ออิฐโบกปูนเสียอีก แผงหน้าอกแน่นไปด้วยมวลกล้ามเนื้อบอกให้รู้ว่าผู้ชายคนนี้ต้องออกกำลังกายทุกวัน แล้วเขาล่ะ เขาที่มีไส้เดือนเป็นสัตว์เลี้ยง วันๆหมกตัวอยู่กับการดึงวัชพืชออกจากแปลงดอกไม้ จะไปสู้ธนดลได้อย่างไร


               ฮือ โอ๊ยตายห่าแล้ว มันตวัดลิ้นกูแล้วด้วย


               “แบงค์ พี่แบงค์ ฮึก อย่า”


                เผยอปากพูดแบบนั้นแต่ทิวไม้แทบหมดแรงแล้วในตอนนี้


                ไอ้เหี้ย นี่มันลานจอดรถนะโว้ย


                แต่อีกฝ่ายไม่สนใจ ธนดลบดจูบจนทิวไม้แข้งขาอ่อนไปหมดกว่าจะยอมผละปากออกแล้วสบตากับคนที่ชิงตัวมาจากผับด้วยความสับสนอยู่หลายวินาที


              “เหี้ยเอ๊ย”


               หน้าหล่อหลุดปากสบถเหมือนห้ามใจตัวเองไม่อยู่  ในที่สุดเขาก็ย่อตัวรวบเอวของทิวไม้และแบกขึ้นพาดบ่าของเขาอย่างไม่ได้รู้สึกว่าหนักแต่อย่างใด ทิวไม้ได้แต่ทำหน้าเหวอเมื่อถูกเขาแบกเข้าไปในลิฟต์


              “แบงค์ ปล่อยกู ปล่อยผมนะ นะครับแบงค์”


               ไม่ไหวแล้ว กูกลัว ปล่อยกู


                “เงียบ!”


                 เขาไม่ยอมทำตามซ้ำยังส่งเสียงเข้มดุจนทิวไม้กลัวหัวหด ธนดลแบกร่างผอมออกจากลิฟต์เดินมาถึงหน้าประตูห้องของเขา แค่เสียบคีย์การ์ดประตูก็เปิดออกเขารีบก้าวเข้าไปในห้อง ทิวไม้ใจหายวาบเมื่อประตูปิดลง อิสระของเขาโบยบินไปเสียแล้ว


                แม่งเอ๊ย ฆาตกรรมในห้องปิดตายชัดๆ


               ทิวไม้คร่ำครวญในใจเมื่อธนดลแบกเขาผ่านประตูห้องนอนแล้วโยนลงบนเตียงกว้าง กำลังจะพลิกตัวหนีธนดลก็โถมทับร่างของเขาทันที คราวนี้ทิวไม้ถึงกับตาเหลือกเมื่อรู้ว่าอีกฝ่ายไม่ยอมอ่อนข้อให้


                “มึงไม่เคยเอาผู้ชายไม่ใช่เหรอ มึงไม่เอากูจริงหรอกใช่ไหม”


               ทำใจดีสู้เสือยิ้มแห้งเข้าใส่และเอ่ยวาจาเสียงอ่อนหวาน ไม่แข็งขันเหมือนตอนหัวร้อนท้าท้ายอีกแล้ว แต่ตอนนี้คนหน้าหล่อแปลงกลายเป็นเสือหนุ่มวัยฉกรรจ์ที่กำลังมองเหยื่อในกรงเล็บอย่างพิจารณาว่าจะทำอะไรดี คำขอร้องของเหยื่อจึงเป็นอันตกไป


               “ผมไม่เคยถูกใครดูถูกเหยียดหยาม คุณท้าผมต่อหน้าผู้คนให้ผมอับอาย คิดว่าผมจะยอมหรือเปล่า”


                ไงล่ะกู เรื้อนจนได้เรื่อง ฮือ ไอ้บัฟ ไอ้สมเสร็จ ช่วยกูด้วย สาบานว่าหลังจากนี้กูจะไม่แดกเหล้าอีกแล้ว


                ทิวไม้ด่าตัวเองที่รนหาเรื่อง เขาทำตาละห้อยและลองเอ่ยปากอีกครั้ง เผื่อไอ้หน้าหล่อแสนโหดจะยอมยกโทษให้บ้าง แม้ความหวังจะริบหรี่เหลือเกิน


                “กูขอโทษก็ได้ กูเมาไง กูเสียใจที่ออยทิ้งกู ก็เลยอารมณ์เสียใส่มึง น่านะพี่แบงค์ปล่อยกูนะ ปล่อยผมนะครับ”


                ดวงตาใต้ล่างมองธนดลอย่างอ้อนวอนเหมือนหนูตัวเล็กๆที่หวังว่าเสือที่ตะปบอยู่จะใจดีปล่อยเขาไป แต่กลับยิ่งทำให้ธนดลเหมือนใกล้จะตบะแตกเข้าทุกที


                “อย่ามองแบบนี้นะ รู้ไหมว่ามันยั่วแค่ไหน”


                เขาสบถอะไรออกมาบางอย่างทิวไม้ฟังไม่ถนัด ก่อนที่ธนดลจะก้มหน้ามาจูบทิวไม้อีกครั้ง แต่คราวนี้เขาไม่ได้บดขยี้หนักหน่วงเหมือนที่ลานจอดรถ ธนดลค่อยๆไล่ขบเม้มกลีบปากของทิวไม้ทีละส่วนก่อนจะดันลิ้นชื้นเข้ามาแตะกับลิ้นทิวไม้ เขารุกไล่จนร่างนั้นสั่นไปทั้งตัว มือร้อนเริ่มสอดลึกเข้ามาด้านในเสื้อยืดตัวบางที่ทิวไม้สวมอยู่ ไม่รู้เลยว่าเขาถอดมันออกจากตัวตอนไหน รู้ตัวอีกทีก็ตอนสะดุ้งที่มือร้อนของเขานาบมาบนยอดอกของตนนั่นเอง


                “อื้อ”


                “อย่าดิ้นสิ”


                ได้ยินเสียงขู่เบาๆอยู่ในลำคอตอนที่เจ้าของเสียงทุ้มวอแวอยู่ตรงซอกคอ ทิวไม้ขนลุกเกรียวไปหมด บอกได้อย่างเดียวว่าตอนนี้ทั้งแขนและขาหมดแรงจะต่อสู้ อ่อนปวกเปียกเหมือนกบตอนถูกฉีดยาชา


                ฉิบหายแล้ว แม่งกำลังจะถอดกางเกงกูครับ แม่จ๋าช่วยทิวด้วย


               “พี่แบงค์ ปล่อยเถอะนะ”


                 พยายามผลักมือร้อนออกแต่ไม่ได้ผล ธนดลชำนาญในการถอดจนทิวไม้หมดทางต่อสู้ เขาดึงโน่นยื้อนี้อยู่ครู่หนึ่งร่างของทิวไม้ก็ไม่เหลืออะไรติดตัวแม้แต่ชิ้นเดียว สายตาตอนที่เขามองไล่ตั้งแต่หัวจรดเท้าทำให้ทิวไม้ร้อนวูบไปทั้งตัว


                 “มองเหี้ยอะไร ผู้ชายเหมือนกัน กูมีหนอนเหมือนมึงนี่แหละไม่เห็นหรือไง ปล่อยกูเดี๋ยวนี้”


               ร่างผอมปากเก่งฝืนความขัดเขินส่งเสียงตวาดแว้ด ธนดลกลับหัวเราะเหมือนเอ็นดู นั่นยิ่งทำให้ใบหน้าคมเข้มดูหล่อขึ้นอีกสิบริกเตอร์จนทิวไม้เผลอตะลึง


               “เสียงแง้วๆเหมือนแมวเลย ขู่ยังไงผมก็ไม่กลัวหรอก ไหนขอดูหนอนน้อยของ น้องชื่ออะไรนะ ได้ยินเพื่อนเรียกว่าทิวใช่ไหม ขอผมดูหนอนน้อยของทิวหน่อยนะครับ”


                ทำมาเสียงอ่อนเสียงหวานใส่ คิดว่ากูจะให้มึงดูง่ายๆเหรอ เฮอะ ฝันไปเหอะ


                “ทำอะไร ปล่อยกูนะโว้ย”


               ทิวไม้โวยวายเมื่อธนดลฉวยข้อมือทั้งสองข้างของเขาไปยึดไว้ด้วยมือใหญ่แค่ข้างเดียว ก่อนที่เสือหนุ่มจะตะปบมืออีกข้างลงมาบนหนอนน้อยของเขาแล้วบีบเบาๆ


                 “โอ๊ย เหี้ย มึงมันเหี้ยไอ้พี่แบงค์ ทำอะไรกูเนี่ย”


                 มือสากอุ่นร้อนบีบเจ้าหนอนน้อยแล้วเค้นคลึงตาม ทิวไม้ตาเหลือกเมื่ออยู่ๆความรู้สึกมวนท้องก็พุ่งวาบไปตามเนื้อตัว ขนลุกขนชันทั้งที่เหงื่อไหลเป็นทาง หัวใจของเขาเต้นถี่ยิบตอนที่ธนดลก้มหน้าลงมางับยอดอกเข้าปากแล้วดูดเบาๆ


              “แบงค์ แบงค์ ทำอะไร พี่แบงค์ อย่านะ โอ๊ย เสียว”


              คนช่ำชองโจมตีทั้งบนและล่างพร้อมกัน คราวนี้ทิวไม้ดิ้นพล่านพลางกัดฟันแน่น


               “อื้อ โอ๊ย ไม่ไหวแล้ว”


                “ยอมนะ”


               ธนดลเงยหน้าขึ้นพูด นัยน์ตาของเขาแดงก่ำเพราะความต้องการในตัวหนุ่มรุ่นน้องต่างคณะ อีกฝ่ายก็เคลิบเคลิ้มอย่างที่เขาต้องการแต่ก็ยังปากแข็งไม่ยอมรับ


                “มะ ไม่”


                “ไม่ยอมเหรอ”


                เหี้ย บีบไข่กู ฮือออ


                “แบงค์ อื้อออ”


               “เกร็งไปหมดทั้งตัวแบบนี้ ทิวยังไม่ยอมผมอีกหรือครับ”


               ลิ้นชื้นตวัดใส่ยอดอกสลับดูดดุนจนแข็งเป็นไต รอบลานแดงระเรื่อปะปนกับรอยฟันที่ธนดลจงใจทิ้งไว้ มือก็บีบเค้นจนหนอนน้อยของทิวไม้ตื่นหัวตั้ง ความต้องการบางอย่างเกิดขึ้นในตอนนี้ ทิวไม้ไม่เคยมีประสบการณ์เร้นลับมาก่อนเขาอธิบายไม่ถูกว่าความรู้สึกเหล่านี้คืออะไร ตอนนี้เขารู้แค่อยากปลดปล่อย อยากให้หลุดพ้นจากความทรมานนี้


               “อ๊า พี่แบงค์เบามือโว้ย อึก เออ จะทำอะไรก็ทำ กูยอมแพ้แล้วไอ้เหี้ย”


               หน้าหล่อยิ้มกริ่มสมใจ เขาจัดการแก้ผ้าตัวเองอวดหุ่นให้ทิวไม้อิจฉาเล่น ทิวไม้มองร่างกายของธนดลแล้วกลืนน้ำลายอึกใหญ่ เข้าใจแล้วว่าทำไมสาวๆถึงคลั่งไคล้ผู้ชายคนนี้นัก


              ต้นแขนมีกล้าม หน้าท้องมีลอน ไอ้เทพบุตรเสือสมิง ฮืออ


              “เดี๋ยวนะ พี่แบงค์ ของมึงทำไมใหญ่เบอร์นี้”


                ตาเหลือกในทันทีเมื่อเลื่อนมองต่ำแล้วเพิ่งเห็นอนาคอนด้า ไม่ใช่ไส้เดือนตื่นขี้เถ้าเหมือนของเขา ทำไมมัน โอ๊ย ....


                “ลองจับนะครับทิว”


                คว้ามือของทิวไม้ไปจับงูยักษ์ของเขา ทิวไม้อ้าปากค้าง


               เหี้ย กำเกือบไม่รอบ อย่าบอกนะว่าไอ้ที่จับอยู่นี่มันกำลังจะแทงตูดผม ไม่น้า..


                “มือทิวนุ่มจัง ทิวเรียนคณะอะไรครับ”


                มันใช่เวลามาทำความรู้จักกันไหมวะ


                “อืม เรียนเกษตร”


                ทิวไม้ได้ยินเสียงตัวเองตอบไป ช่างกระเส่าจนอยากจะกัดลิ้นตาย


               “จริงเหรอ ไม่อยากเชื่อเลยว่าเด็กเกษตรมีคนน่ารักอย่างทิวด้วย สงสัยผมจะต้องให้ทิวสอนปลูกต้นไม้เสียแล้ว”


                ธนดลใช้จังหวะชวนอีกฝ่ายพูดคุยเบียดตัวเองลงมาระหว่างขาของทิวไม้ เขายกปลายเท้าทั้งสองไปพาดบนบ่าของเขาจนมองเห็นช่องทางสวรรค์ มือคว้าซองถุงยางอนามัยที่มีอยู่แล้วบนหัวเตียงขึ้นมาใส่เตรียมพร้อมเผด็จศึก


                “ทิวอย่าเกร็ง มองตาผมนะครับ มองสิ”


                ทิวไม้มั่นใจว่าต้องสะกดจิตแน่ๆ เพราะเขาเผลอไผลไปกับดวงตาคู่นั้น นัยน์ตาสีดำสนิทดึงดูดให้ไม่อาจละสายตาไปไหนได้จริงๆแม้กระทั่งตอนที่ธนดลดันงูยักษ์ของเขาเข้ามาในช่องทางเบื้องล่าง


               “อึก แบงค์ เจ็บ!”


               ร่างผอมสะดุ้งเฮือก ผวาไปทั้งตัวเมื่อถูกสอดใส่เข้ามาในคราแรก ธนดลเองก็กัดฟันไปกับความคับแน่นที่เพิ่งเคยเจอ เขารวบกายบางเข้ามากอดไว้


               “มองตาผมสิครับ มองพี่แบงค์นะครับทิว”


              ทิวไม้ตัวสั่นแต่ก็ยอมให้ธนดลดันเอวเข้ามา เจ็บจนต้องกอดร่างธนดลเอาไว้แน่นหนาจนส่วนกว้างสุดผ่านเข้ามาได้เขาจึงผ่อนลมหายใจผ่อนคลายมากขึ้น จนกระทั่งรู้สึกถึงความเติมเต็มส่วนเบื้องล่างจึงรู้ได้ว่างูยักษ์มุดเข้ามาในถ้ำจนหมดตัวแล้ว ธนดลจูบที่หน้าผากชื้นเหงื่อเบาๆ


                 “เข้าไปหมดแล้ว หายเจ็บหรือยังครับ”


                ทิวไม้พยักหน้า ธนดลมองตาเชื่อม


                 “ไม่เคยรู้ว่าเด็กเกษตรน่ารัก เพิ่งรู้วันนี้”


                “อย่ามาหยอด มึงแย่งแฟนกู”


                ปากเก่งยังมีแรงตอบโต้แต่ธนดลกลับมองเป็นน่าเอ็นดู เขาบีบจมูกโด่งของทิวไม้เบาๆ


               “พูดเพราะๆสิ อย่าพูดมึงกู ไม่เหมาะกับทิวเลยนะ”


               ธนดลเอ่ยเสียงหวานดึงความสนใจขณะที่เริ่มขยับเอวเข้าออกในช่องทางของทิวไม้ เจ้าของช่องทางนิ่วหน้าเพราะเจ็บแปลบๆ แต่ก็พอทนได้ ผ่านไปสักพักเขาก็เริ่มซาบซ่านกับสัมผัสเสียดสีร้อนๆข้างใน


               “คุณแย่งแฟนผม แย่งออยไปจากผม”


                ทิวไม้ต่อว่าเสียงสั่น ขาสองข้างที่พาดอยู่บนบ่าของธนดลก็สั่นเหมือนกัน รับรู้ได้ว่าความเร็วและความแรงที่ขับเคลื่อนอยู่ระหว่างกายค่อยๆเพิ่มขึ้นทีละนิด ตอนนี้ร่างของเขาร้อนผ่าว หัวใจเต้นจนแทบจะทะลุออกมา ทิวไม้แหงนหน้าหลุดเสียงครางอย่างห้ามไม่ไหว


               “ฮึก พะ พี่แบงค์ เสียว เสียวมาก”


              “ผมไม่รู้ว่าออยเป็นแฟนทิว แต่ตอนนี้ถึงรู้ก็คงจะแย่ง”


                ร่างสูงโน้มกายมาบดจูบที่ปาก คราวนี้มันเร่าร้อนจนทิวไม้ต้องตวัดลิ้นตอบ เขากอดธนดลไว้ทั้งตัวเมื่ออีกฝ่ายกระแทกเอวใส่ถี่ยิบ


              “ไม่ใช่แย่งออยจากทิวนะ แต่ผมจะแย่งทิวมาจากออยต่างหาก”


               เขาจูบปากทิวไม้ มือก็ขยำบั้นท้ายสลับกับยันกายขึ้นมาจูบที่ท่อนขาของรุ่นน้อง เอวของธนดลทำงานไม่มีหยุดพัก จนทิวไม้กลั้นเสียงครางไว้ไม่ได้อีกแล้ว


                “อา ฮัก ฮัก แบงค์ พี่แบงค์”


                “ส่งเสียงออกมาครับทิว อย่าฝืน ผมเองก็เสียวมาก”


                ธนดลย่นหัวคิ้วพลางผ่อนเสียงออกมาพร้อมลมหายใจร้อน เอวของเขาโยกพลิ้วมากจนมองเห็นลอนกล้ามเนื้อขยับถี่ ทิวไม้ปวดท้องน้อยมากขึ้นแล้วเมื่อถึงตอนนี้


               “อา ปวด ปวดท้อง”


               ธนดลได้ยินก็คว้าเจ้าหนอนน้อยของทิวไม้ไว้ เขาโยกรั้งมันเข้ากับจังหวะเอว ทิวไม้อ้าปากเบิกตากว้างเมื่ออยู่ๆความปวดร้าวนั้นพุ่งออกมาเป็นสายสีขาวเต็มอุ้งมือของธนดลที่รูดรั้งอยู่


                “อ๊า”


                ธนดลมองอย่างยินดี เขาวางมือข้างเอวของทิวไม้แล้วโยกกระชั้นอีกไม่กี่ครั้งก็ดึงสะโพกออกจากช่องทางและถอดเครื่องป้องกันออกทันที หนุ่มหล่อคว้างูยักษ์ให้หันปลายมาทางร่างที่นอนระทดระทวยแล้วรูดรั้งจนน้ำขาวขุ่นพุ่งรดอยู่บนหน้าท้องแบนราบ ขณะนั้นธนดลเงยหน้าหลับตาพริ้มกับความสุขสมที่ได้รับ ทั้งคู่ต่างหอบหายใจถี่ยิบเมื่อธนดลทิ้งกายมานอนแผ่ข้างกัน


               “ไม่เคยเหนื่อยขนาดนี้เลย แต่รู้สึกดีชะมัด”


                 ธนดลพึมพำก่อนจะพลิกตะแคงและดึงทิวไม้เข้าไปกอด


                “เหนื่อยไหมครับทิว”


                “อื้อ ปล่อยกู”


                “พูดเพราะๆ”


                “ปล่อยผม เรา เอ่อ”


                 มาถึงตอนนี้ทิวไม้เข้าใจทะลุปรุโปร่งแล้วว่าทำไมผู้หญิงค่อนมหาวิทยาลัยหลงใหลผู้ชายคนนี้ เพราะตอนนี้เขาเองกำลังจะเป็นอย่างนั้น


               ไม่นะ ไม่ ฮือ กูเพิ่งอกหักมานะ


                “ทิวโสดใช่ไหม”


                  “โสดเพราะพี่แบงค์แย่งแฟนไปไง”


                  ทิวไม้ผลักไส แต่ธนดลกอดผมไว้แน่น


                 “มาลองเป็นแฟนกันดีไหม ผมจะดามหัวใจให้ทิวเอง”


                 “แต่ แต่ว่า...”


                  “นะครับ”


                ธนดลส่งเสียงอ้อนพลางลูบผมของทิวไม้ไปมา แล้วทิวไม้ควรจะตอบว่าอะไรดีล่ะ


                “ผมไม่ชอบคนเจ้าชู้”


                “ผมไม่เคยเรียกใครว่าแฟน แต่ทิวจะเป็นคนแรก”


                ดูสิ ดูมันเอาอะไรมาอ่อยผมเนี่ย คิดว่าผมจะยอมเรอะ


                 “พูดนี่ แน่ใจแล้วเหรอ”


                “แน่ใจ มั่นใจมาก อยากมีแฟนเรียนเกษตร จะได้ปลูกดอกไม้ให้ผม นะครับ”


                 ธนดลดันไหล่ให้ทิวไม้นอนหงายก่อนพลิกมาทับร่างผอมอีกครั้ง อิสระบินหนีไปอีกแล้ว


                 “ว่าไงครับทิว”


                 “อื้อ ก็ได้”


                  แล้วเสียงของทิวไม้ก็หายไปเมื่อธนดลปิดปากนุ่มด้วยปากของเขาอีกครั้ง





มีต่ออีกนิด...



« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 04-04-2020 22:26:35 โดย Belove »

ออฟไลน์ Belove

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1214
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +696/-2
    • ฺBelove


อ่านต่อตรงนี้...



            สุขสมจนล่วงเข้าวันใหม่เวลาผ่านไปเกือบรุ่งเช้า ทิวไม้หลับสนิทเพราะความเหนื่อยอ่อน ธนดลมองใบหน้านั้นแล้วยิ้มบางๆ ตอนแรกก็ไม่ได้คิดจะจริงจังจนกระทั่งจูบแรกที่ได้ลอง คิดว่าจะขยะแขยงกับผู้ชายด้วยกันแต่ที่ไหนได้ เขากลับต้องการในตัวของทิวไม้มากมายเหลือเกิน


              ดึงโทรศัพท์มือถือรุ่นโบราณออกจากกางเกงที่ทิวไม้ใส่มา ค้นหาเบอร์โทรของเพื่อนที่คลับคล้ายคลับคลาได้ยินในผับแล้วกดโทรหา เพื่อนชื่อสมเสร็จรับสายทันที


                “ไอ้ทิว มึงเป็นไงบ้าง หายไปทั้งคืน มึงโดนพี่แบงค์ปล้ำจริงหรือเปล่าวะ”


                “จริงครับ”


                เสียงนุ่มปนหัวเราะเบาๆตอบกลับทำให้สมเสร็จสะดุ้งเฮือก


                “อุ้ย พี่แบงค์หรือครับ แหะๆ”


               “ตอนนี้ทิวหลับสนิทมาก ปลุกเท่าไหร่ก็ไม่ตื่น พอดีผมมีเรียนช่วงเช้าวิชาสำคัญ จะทิ้งเขาไว้ก็ไม่ได้ พวกน้องพักกันที่ไหน เดี๋ยวผมจะพาทิวไปส่ง”


               ธนดลพยักหน้าเมื่อฟังทางไปหอพักที่เพื่อนสนิททั้งสามเช่าพักอยู่ด้วยกัน เขาวางหูและจับร่างที่ยังหลับสนิทใส่เสื้อผ้าคืน ร่างสูงช้อนแขนอุ้มทิวไม้ลงไปที่รถยนต์ก่อนจะขับไปยังหอพักที่สมเสร็จบอกทาง เมื่อถึงแล้วเขาเห็นบัฟกับสมเสร็จยืนรอรับหน้าละห้อย ธนดลอุ้มร่างผอมที่ยังหลับไม่รู้เรื่องตามหนุ่มทั้งสองเข้าไปในห้องพัก ดีที่ยังเช้ามืดคนในหอยังไม่มีใครตื่น เขาวางทิวไม้ลงบนเตียงเล็กในห้องพักท่ามกลางสายตาของเพื่อนทั้งสอง


               “พี่ ผมถามอีกที พี่กับไอ้เหี้ยทิวได้กันจริงๆเหรอ”


              บัฟยิ้มแห้งถาม ธนดลพยักหน้า


               “สามรอบครับ”


               เฮืออกกกก


                บัฟและสมเสร็จได้แต่มองหน้ากัน เมื่ออีกฝ่ายไม่ได้ปิดบัง


               “แต่ผมจริงจังกับเพื่อนน้องนะ และจะรับผิดชอบด้วย เดี๋ยวผมไปเรียนคาบเช้าแล้วจะมาหาทิว”


               ร่างสูงตบบ่าเพื่อนสนิทของทิวไม้ก่อนจะผิวปากเดินจากไปอย่างอารมณ์ดี ทิ้งให้บัฟและสมเสร็จทำหน้าเหมือนจะร้องไห้


                 “ไอ้เหี้ยทิว อกหักมาปุ๊บเสือกได้ศัตรูหัวใจมาเป็นผัว เพราะมึงทำปากเก่งแท้ๆ”


                ทิวไม้ยังหลับต่ออีกพักใหญ่ก่อนที่เขาจะตื่นขึ้นมาตอนสาย เขาลุกขึ้นมาพร้อมกับอาการเมื่อยขบไปหมดทั้งตัว มองเห็นบัฟกับสมเสร็จหันมาจ้องด้วยความตื่นเต้น


              “เหี้ยทิวตื่นแล้ว แม่งหลับเหมือนจะตาย เป็นไงมึงจำเหี้ยอะไรได้บ้าง”


               ทิวไม้มองเพื่อนอย่างงัวเงีย


               “จำเหี้ยอะไรล่ะ โอ๊ย ชิบหาย ทำไมเจ็บตูดเจ็บเอวจังวะ”


               “ไม่เจ็บไงล่ะ ถูกพี่แบงค์เอาตั้งสามรอบ”


               สมเสร็จมองเพื่อนอย่างเวทนา ทิวไม้ขมวดคิ้วสงสัย


                “อะไร ยังไงวะ”


                “ไอ้เหี้ยทิว อาการเรื้อนแม่งไม่เปลี่ยน พอหายเมาแล้วมึงลืมเรื่องที่ก่อไว้เลยนะ จำไม่ได้เหรอเมื่อคืนไปทำปากเก่งใส่พี่แบงค์ เขาเลยจับมึงไปปล้ำทำเมียทั้งคืนเพิ่งเอามึงมาส่งตอนใกล้สว่างเนี่ย”


               ต้นเรื่องลืมตาโพลงเมื่อได้ยินบัฟด่าลั่น สมเสร็จพยักหน้ายืนยันพร้อมกับยกมือขึ้นชูสามนิ้ว


              “ด้วยเกียรติของลูกเสือสามัญ พี่เขาบอกว่าเอามึงไปสามรอบว่ะทิว”


               ทิวไม้อ้าปากค้าง หน้าเปลี่ยนสีแดงก่ำเมื่อรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับเขาในคืนที่ผ่านมา




                                                                   TBC




                                                      :m13: :m13: :m13: :m13: :m13: :m13: :m13:






« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 04-04-2020 22:31:20 โดย Belove »

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ ashbyipcet

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 254
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +9/-2
ขอบคุณออยนะคะที่ทำให้น้องทิวมีหลัวหล่อนต้องได้รางวัลแล้วละ

ออฟไลน์ nightsza

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2113
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +61/-1
ถ้าทิวจำไม่ได้ เดี๋ยวพี่แบงค์มาเตือนความจำให้นะ

ออฟไลน์ Jibbubu

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3516
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +77/-6
ระวังจะโดนทวนความจำนะน้องทิวดันลืมแบบนี้ได้ไงค่ะ

ออฟไลน์ =นีรนาคา=

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2694
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +296/-6
อ้าว ตื่นมาจำไม่ได้ซะงั้น

แล้วจำให้ได้ด้วยนะ ว่าตกลงเป็นแฟนกับพี่เค้าไปแล้ว

ออฟไลน์ sosi

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 256
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +7/-0
อ่าวเมาแล้วขี้ลืมนะ  :m31:

ออฟไลน์ Belove

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1214
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +696/-2
    • ฺBelove



                                                  ปากดีนัก ต้องโดนจัดซะให้เข็ด

                                                                 บทที่ 3



              “ไม่จริง เป็นไปไม่ด้ายยย”


               ทิวไม้ทำหน้าตื่นเลิ่กลั่กท่ามกลางความเวทนาของเพื่อนสนิท บัฟทนไม่ไหวต้องดึงแขนของทิวไม้ให้เจ้าตัวลุกขึ้นเดินตามมาหยุดยืนหน้ากระจกแล้วเอ่ยปากตอกย้ำ


              “มึงถอดเสื้อดูตัวมึงดิ หลักฐานชั้นดีเลยไอ้ทิว”


              ร่างโปร่งบางผอมแห้งเลิกเสื้อยืดที่ใส่อยู่ขึ้นทันที และเมื่อเห็นสารรูปของตัวเองที่มีแต่รอยแดงทั้งปากและฟันกระจายไปทั่ว บวกกับอาการเคล็ดขัดยอกร้าวระบมเหล่านี้แล้ว ทิวไม้ก็ถึงกับปล่อยโฮ


               “ม่าย ไอ้พี่แบงค์ ไอ้เหี้ย มันปล้ำกูได้ไง ไอ้เลว ฮือ”


               “แต่มึงท้าพี่เขาก่อนนะเหี้ยทิว” สมเสร็จตบบ่าสีหน้าปลงอนิจจัง เขาจีบปากจีบคอเลียนเสียงเพื่อนจากเหตุการณ์เมื่อคืนที่ผ่านมา “มึงเคยเอาผู้ชายไหมล่ะ กูอยากรู้ว่ามึงจะทำให้กูหลงมึงเหมือนผู้หญิงทั้งมหาลัยหรือเปล่า เนี่ย มึงท้าทายเขาแบบเนี้ย ถึงได้โดนสามรอบ”


                “เฮ้ย แต่พี่แบงค์บอกว่าจะรับผิดชอบมึงนะโว้ยตอนมาส่งน่ะ อย่างน้อยก็ไม่ได้ฟันแล้วทิ้ง มึงก็ใจร่มๆก่อนไอ้ทิว”
เพื่อนบัฟปลอบโยนแต่ทิวไม้ก็ยังสะอึกสะอื้น


               “ไม่ ไม่ต้องมารับผิดชอบกูเลย เสียตัวแค่ครั้งเดียว เอ๊ย สามครั้ง กูจะคิดซะว่าเป็นบาปกรรมที่กูเคยจับไส้เดือนกับแมลงสาบมาทดลองวิชาชีวะจนมันขาดใจตายในมือกู ฮือ”


               บัฟกับสมเสร็จสบตากัน ทั้งคู่ส่ายหน้าระอากับอาการดราม่าของเพื่อนสนิท


              “เรื่องนี้พวกกูแล้วแต่มึงเลยทิว แต่ว่าตอนนี้เราต้องรีบแต่งตัวไปเรียนได้แล้ว ก่อนจะขาดเรียนวิชาคาบบ่าย ไป ไอ้เหี้ยทิว หยุดคร่ำครวญแล้วไปแต่งตัว”






               ทิวไม้นั่งถ่างขาอยู่ใต้ถุนคณะด้วยความเจ็บปวดรวดร้าว ทั้งบั้นท้าย เอว ต้นขาแทบจะแหลกสลายเหมือนตอนถูกบังคับให้เล่นกีฬา วันนี้เขาต้องยอมหยุดไปนั่งมองแปลงดอกไม้เพราะธนดลแท้ๆ


               “เป็นอะไรวะทิว”


               เพื่อนคนอื่นที่ไม่รู้เรื่องราวต่างเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วงเมื่อเห็นสีหน้าเหยเกของเขา ทิวไม้เป็นที่รักของเพื่อนพี่น้องในคณะราวกับเป็นสมบัติชาติ ด้วยความน่าเอ็นดูนั่นเอง


                 “ตกบันไดน่ะ”


                เป็นครั้งแรกที่ต้องผิดศีลข้อสี่ เขาจะบอกใครไม่ได้ว่าสาเหตุเพราะถูกธนดลพรากซิงไปเมื่อคืนนี้ แต่ความลับดูเหมือนจะไม่เป็นความลับเมื่อสาเหตุที่ทำให้เขาต้องเป็นเช่นนี้ปรากฏตัวขึ้นกลายเป็นจุดเด่นดึงดูดสายตาผู้คน


                ธนดลนั่นเอง หนุ่มหล่อขวัญใจสาวๆในมหาวิทยาลัยมาเยือนคณะเกษตรเป็นครั้งแรก เขาโปรยยิ้มให้กับทุกคนที่มองเขา ราวกับกำลังเดินบนพรมแดงตรงมาที่โต๊ะของทิวไม้และผองเพื่อน


                “เหี้ยทิว ผัวมึงมา”


                บัฟพูดจบชีทปึกหนาก็ลอยละลิ่วปะทะหน้าดังผลัวะ ทิวไม้แยกเขี้ยวใส่เพื่อนพร้อมกับเค้นเสียงดุ


               “จะแหกปากทำไม เอาเข็มกับด้ายกระสอบมาเย็บปากไหมไอ้บัฟ”


                 ทิวไม้ตัวแข็งทื่อเมื่อธนดลนั่งลงที่โต๊ะของเขา ท่ามกลางเสียงซุบซิบด้วยความสงสัยของคนที่รู้เรื่องอลิษามาตัดรอนทิวไม้เมื่อวานนี้ แต่อีกวันถัดมาสาเหตุที่ทำให้ทิวไม้อกหักกลับมาเยือนโดยไม่มีใครรู้ว่าเขามาทำไม


                “เป็นยังไงบ้างครับทิว”


                ธนดลจับจ้องใบหน้าของทิวไม้ด้วยความเป็นห่วง เมื่อค่ำคืนที่ผ่านมาเขาจัดการทิวไม้อย่างลืมตัวไปเสียสามรอบ และเมื่อพายุอารมณ์สงบลงธนดลเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าทิวไม้ไม่เคยมีประสบการณ์ ร่างกายของทิวไม้จะต้องบอบช้ำเป็นแน่ อันที่จริงเขาอยากจะให้ทิวไม้พักผ่อนที่ห้องพักของเขา แต่ก็ติดตรงที่เขามีเรียนวิชาสำคัญช่วงเช้า เมื่อหมดคาบเรียนเขาจึงรีบเดินมาที่คณะเกษตรเพื่อมาหาทิวไม้โดยเฉพาะ


              “กลับไปเลยนะ ผมไม่อยากเห็นหน้าคุณ”


               ทิวไม้กัดฟันตอบโต้ เขาจำเหตุการณ์เมื่อคืนไม่ได้ว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง แต่หลักฐานบนร่างกายและคำให้การอันเชื่อถือได้ของเพื่อนทำให้เขาโกรธธนดลมากขึ้นไปอีกเมื่อสติของเขาสมประกอบแล้ว


               “แต่ผมอยากเห็นหน้าทิวนะ เป็นห่วงด้วย คงระบมมากสินะ ก็เมื่อคืนนี้ผมรุนแรงไปหน่อย”


              “โอ๊ย กูละเพลียใจ” เพื่อนบัฟขัดคอ “มึงก็ยอมๆพี่เขาไปเหอะไอ้ทิว จะมาเล่นตัวอะไรนักหนา”


                “น้องพูดดีมาก ชื่อบัฟใช่ไหมครับ” 


                ธนดลตบไหล่บัฟเบาๆหน้าตายิ้มแย้มก่อนจะหันกลับไปหาทิวไม้


               “ผมเองก็ผิดเองด้วยที่โมโหจนไม่ได้ยั้งใจ คงเป็นเพราะทิวน่ารักนั่นแหละทำให้อดใจไม่อยู่ แต่ผมจะรับผิดชอบทิวแน่นอน”


               “พี่ไปรับผิดชอบผู้หญิงทั้งหลายที่พี่ไปฟันเพราะหลงเสน่ห์พี่เหอะ ไม่ต้องมายุ่งกับผม”


               ทิวไม้เอ่ยปากไล่แต่ธนดลไม่สนใจ เขานั่งทำหน้าตายตอบโต้


               “ผู้หญิงพวกนั้นเขาสมยอม ถือว่าได้มีความสุขร่วมกัน แต่กับทิวมันไม่ใช่ไง มันพิเศษกว่านั้น”


               “พี่แบงค์ขา”


                ธนดลที่กำลังชักจูงให้ทิวไม้ยอมรับต้องหยุดคำพูดลงเมื่อมีเสียงหวานแหลมขัดจังหวะ เขาถอนหายใจออกมาอย่างเบื่อหน่ายเมื่อเดาได้ว่าเสียงใคร อลิษาคู่นอนไม่กี่ครั้งของเขาที่เคยเป็นแฟนของทิวไม้นั่นเอง


                 “ออยตามหาพี่ทั่วมหาลัยเลย โทรหาพี่แบงค์ก็ไม่รับ ทำไมทำแบบนี้ล่ะ แล้วนี่มานั่งอยู่ที่นี่ได้ยังไง”


                 อลิษาส่งเสียงตะบึงตะบอนใส่ หล่อนมั่นใจในรูปร่างหน้าตาของตัวเองว่าไม่มีใครปฏิเสธหล่อนได้แม้แต่ธนดล แต่ไม่เป็นเช่นนั้น เมื่อวานอลิษามีนัดกับธนดล หล่อนวางแผนว่าหลังอาหารมื้อเย็นจะได้ไปอยู่กับเขาทั้งคืน แต่ธนดลกลับหาโอกาสหลบเลี่ยงและอลิษาก็ตามตัวเขาไม่พบ หล่อนโมโหและกระวนกระวายตามหาชายหนุ่มเสียครึ่งค่อนวัน ก่อนที่จะมีสายสืบรายงานว่าธนดลขับรถมาที่คณะเกษตร หล่อนจึงได้ตามมาเพื่อพบว่าธนดลนั่งคุยอยู่กับทิวไม้ผู้ชายที่เพิ่งตัดรอนไป


                 “อย่าเสียงดังสิครับออย รบกวนคนอื่นเขา”


                ธนดลส่งเสียงเข้มปราม เขาไม่สนใจสีหน้าหงุดหงิดของอลิษาแม้แต่น้อย


                “งั้นพี่แบงค์ก็ไปกับออยสิคะ จะได้ไม่รบกวนคนอื่น ไปค่ะ”


                อลิษาดึงแขนของธนดลแต่อีกฝ่ายยังคงนั่งนิ่ง แถมยังมองหล่อนด้วยแววตารำคาญอีกด้วย


                “พี่แบงค์ พี่จะมองออยด้วยสายตาแบบนี้ไม่ได้นะ พี่เป็นแฟนออยนะคะ”


                หล่อนส่งเสียงแว้ดใส่จนทุกคนแถวนั้นหันมามองเป็นตาเดียว ทิวไม้ทำหน้าเหวอตัวลีบเมื่อเห็นอลิษาอาละวาด


                “คุณไปกับออยสิ ออยรักคุณ เขามาบอกเลิกกับผมเพื่อไปคบกับคุณนะ”


                ทิวไม้กระซิบกระซาบ ธนดลได้ยินแล้วจึงหันไปหาอลิษาด้วยสีหน้าขรึมลง


                “ผมไม่เคยบอกว่าจะเป็นแฟนคุณ ผมบอกตั้งแต่ตอนแรกแล้วว่าเซ็กส์ของผมกับคุณคือความพอใจร่วมกัน”


                “พี่แบงค์ พูดแบบนี้ได้ยังไง” อลิษากรีดร้องไม่อายสายตาใคร “ออยสวยไม่พอเหรอ ลีลาไม่เด็ดเหรอ ทำไมถึงเป็นแฟนพี่แบงค์ไม่ได้”


                “เพราะตอนนี้ผมมีแฟนแล้ว”


               ธนดลยิ้มบางๆเมื่อกล่าวประโยคนี้ เรียกความสนใจจากผู้คนทั้งหลายที่นั่งเผือกว่าใครคือแฟนของธนดล ในขณะที่ทิวไม้สะดุ้งวาบ เขากระตุกแขนธนดลทันที


              “ไม่ อย่านะคุณ”


               “ใคร แฟนพี่แบงค์เป็นใคร อีหน้าไหนมันบังอาจ ออยจะไปตบมันให้ฟันหลุดทั้งปากเลย”


                อลิษาแทบจะเต้นเร่าๆ หล่อนโกรธจนหน้าแดง ธนดลยักไหล่พลางหันไปมองทิวไม้


               “น้องทิวไงล่ะ นับตั้งแต่นี้เป็นต้นไป ผมกับทิวไม้เป็นแฟนกัน ใครหน้าไหนทำให้ทิวเจ็บผมจะไม่เอาไว้แน่ๆ”


               เงียบกริบไปทั้งใต้ถุนคณะ ชาวเผือกต่างก็นั่งอ้าปากหวอไปตามๆกันเมื่อได้ยินเสียงประกาศแสดงความเป็นเจ้าของในตัวทิวไม้ ส่วนเจ้าตัวทำท่าเหมือนจะเป็นลมจนกระทั่งได้ยินเสียงกรีดร้องของอลิษา


                 “กรี๊ด บ้าไปแล้ว ไม่มีทาง พี่แบงค์ไม่ใช่เกย์นะ ไอ้ที่เอากับออยก็เด็ดมาก ไม่มีทางชอบผู้ชายด้วยกันแน่ๆ โดยเฉพาะกับทิว”


                หญิงสาวเดินอ้อมไปยังอีกฝั่งของทิวไม้และกระชากแขนเขาพร้อมกับตะคอกเสียงดัง


               “ทิว พูดออกมาว่าไม่จริง เอ๊ะ รอยที่คอนี่อะไร”


               อลิษาจ้องมองลำคอที่ยังมีรอยแดงลงเหลืออยู่ หล่อนเบิกตากว้างเมื่อเดาได้ว่าเป็นรอยอะไร


                “นี่อย่าบอกนะว่าทิวได้กับพี่แบงค์แล้ว กรี๊ด นี่มึงแก้แค้นกูใช่ไหมที่กูทิ้งมึง มึงเลยแย่งพี่แบงค์คืนไปจากกู”


                “ออย อย่า ฟังทิวก่อน”


                หญิงสาวเงื้อมือสูงเตรียมจะฟาดลงมาที่ใบหน้าของทิวไม้ แต่เมื่อฝ่ามือของหล่อนแหวกอากาศลงมากลับถูกมือของธนดลคว้าไว้ก่อนที่จะสัมผัสใบหน้าของทิวไม้ที่ยังตกตะลึงอยู่ ธนดลกัดฟันด้วยความโมโห


               “ฉันบอกเธอแล้วว่าห้ามแตะต้องทิว ครั้งนี้ฉันจะยกโทษให้แต่จะไม่มีอีกเป็นครั้งที่สองแน่”


                แม้แต่สรรพนามที่ใช้กับอลิษาก็ยังเปลี่ยนไป เขาโกรธอลิษาจริงๆที่คิดจะทำร้ายทิวไม้ ไม่อยากเชื่อตัวเองเหมือนกันที่จริงจังกับทิวไม้ได้ขนาดนี้


              “ใจเย็นก่อนนะทั้งคู่”


                กลายเป็นทิวไม้ที่ต้องห้ามทัพ ท่ามกลางสายตาผู้คนชาวคณะ ตอนนี้ทุกคนรู้แล้วว่าเขาตกเป็นของธนดลไปแล้ว ทิวไม้ไม่ชอบเลยที่กลายเป็นจุดสนใจแบบนี้


                 แง แม่จ๋า อายเขาจังเลยแม่


                “อย่าเพิ่งทะเลาะกัน ออยใจเย็นก่อน พี่แบงค์ก็เหมือนกัน”


                “ใจเย็นอะไร ทิวแย่งผัวออย”


                “ใครเป็นผัวเธอ” ธนดลตอบโต้ “เธอจะนับรวมผู้ชายทุกคนที่ผ่านเธอมาว่าผัวไม่ได้ ขอย้ำอีกครั้งว่าอย่ามาหาเรื่องทิวอีก ไม่งั้นเจอดีแน่ ไป ทิว”


                “ดะ เดี๋ยว ไปไหน”


                ยังไม่ทันได้คำตอบธนดลก็ดึงแขนให้ทิวไม้เดินตามไปที่รถยนต์ของเขา ชายหนุ่มผลักทิวไม้ให้เข้าไปนั่งในรถก่อนจะเดินอ้อมไปฝั่งคนขับแล้วสตาร์ทรถขับออกจากมหาวิทยาลัย ทิวไม้ตาเหลือกเขาหันไปถามธนดลเสียงสั่น


                “พี่จะพาผมไปไหน”


               ธนดลหันมองแวบหนึ่ง เขายกยิ้มที่มุมปาก


                 “เพื่อให้ทิวมั่นใจว่าพี่จะจริงจังกับทิว พี่จะพาทิวไปหาพ่อกับแม่ของพี่ไงล่ะ นั่งเฉยๆนะครับ แล้วทุกอย่างจะดีเอง”





มีต่ออีกนิด...



« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 12-04-2020 00:12:49 โดย Belove »

ออฟไลน์ Belove

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1214
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +696/-2
    • ฺBelove


อ่านต่อตรงนี้...




              บ้านหลังใหญ่ตั้งอยู่ในอาณาเขตกว้างขวางในเขตชานเมืองหลวง จะเรียกว่าคฤหาสน์ก็ไม่ผิดนัก เสียงพูดคุยของครอบครัวเจ้าของบ้านดังมาจากห้องนั่งเล่น นายไพบูลย์ผู้เป็นพ่อนั่งอ่านเอกสารในแฟ้มอยู่มุมหนึ่ง อีกมุมหนึ่งมีนางธนพรภรรยาของเขากับธมลวรรณลูกสาวนั่งดูโทรทัศน์กันอยู่


               “แบมแบม น่ารักจังเลย กรี๊ด เดี๋ยวโบว์จะไปซื้อโทรศัพท์วีโว่มาใช้นะจ๊ะ”


                บุตรสาววัยสิบแปดส่งเสียงดังลั่นจนแว่นสายตาหนาเตอะบนใบหน้าเกือบจะร่วงหล่น ธนพรผู้เป็นแม่ถึงกับมองค้อน


                “เบาหน่อยเถอะย่ะยัยโบว์ แหม เห็นเมนหน่อยเป็นไม่ได้ กรี๊ดกร๊าดตลอดลูกคนนี้ แล้วของก็ซื้อจนเต็มห้องตัวเองแล้วนะ”


               ธมลวรรณหันมายักคิ้วให้แม่เมื่อได้ยินเสียงค่อนขอด


               “แหมแม่ก็ โบว์เมนแบมแบมนี่ทำไงได้ล่ะ แม่ว่าแต่โบว์เหอะ นี่จำได้นะตอนเด็กๆที่แม่ติ่งเอสเจน่ะ ทั้งแป้งเย็นทั้งโคโลญจน์กองเกลื่อนบ้านเลย อีสาหร่ายทอดนั่นอีก กินจนโรคไตจะถามหาแล้ว”


               “อ้าว ไอ้ลูกคนนี้ เดี๋ยวคอนเสิร์ตกัซมารอบหน้าไม่ให้ไปเลยนี่”


               “โห แม่ ไม่ได้นะ ต้องไป แล้วก็จ่ายเงินค่าบัตรให้ด้วย นะคะแม่ขา”


               ธมลวรรณขยับเข้าไปประจบมารดา ธนพรยิ้มอย่างเป็นต่อ


                “แกมาติ่งวงเดียวกับแม่สิ แต่งฟิคคู่ชิปให้แม่ด้วย แล้วถ้ามีคอนนะ แม่จะออกเงินค่าบัตรเออรี่เบิร์ดอายส์วิวให้เลย”


               “แม่ ให้โบว์แต่งโดเตนล์อะนะ มันไม่มีโมเมนต์เลย แม่เอาอะไรมาฟินเนี่ย”


               ธมลวรรณหัวเราะจนคนเป็นแม่ยกมือผลักหัวเบาๆ


               “ถ้าเรามีศรัทธาบางทีโมเมนต์ก็ไม่จำเป็นย่ะ ลงเรือผีมีไม้พายทุกวันพระ แกลองมาชิปไหมล่ะตื่นเต้นท้าทายดีนะ”


               “แต่งไม่ได้หรอกแม่ อย่างโบว์ ถ้าไม่ลงเรือแต่งไม่ออก ขอกลับไปแต่งมาร์คแบมเหมือนเดิมดีกว่า”


               “ย่ะ งั้นค่าบัตรจ่ายครึ่งเดียว ที่เหลือเก็บเงินเองนะ”


               “โห แม่อ้ะ ขอพ่อก็ได้ พ่อจ๋า”


               ธมลวรรณย้ายฝั่งลุกไปอ้อนบิดา นายไพบูลย์ถึงกับโคลงหัว


               “พอกันแม่ลูกคู่นี้ งานหลักคือดูคอนเสิร์ตกันหรือไง”


              “อ้าว พ่อ พูดแบบนี้ได้ไง ทีพ่อหนีเที่ยว บินไปดูบอลศึกวันแดงเดือดที่อังกฤษแม่ยังไม่ว่าพ่อเลยนะ”


               นายไพบูลย์หัวเราะเบาๆพลางย้อนเมียเสียงนุ่ม


                “ว่าแต่พ่อ แม่นั่นแหละ บอกพ่อว่าจะไปดูงานประชุมอะไรสักอย่าง ที่ไหนได้ อยู่ๆก็เช็คอินที่งานมีตติ้งแฟนไซน์ นี่พ่อยังขำไม่หายเลยนะที่แม่หนีเที่ยว”


                เสียงพูดคุยชะงักเมื่อได้ยินเสียงเจรจาของผู้ชายสองคนดังแว่วมา ก่อนที่เจ้าของเสียงจะปรากฏตัว ธนดลบุตรชายคนโตกับหนุ่มน้อยอีกคนหน้าตาน่ารัก แต่อากัปกิริยาที่ลูกชายกำลังเป็นฝ่ายยื้อยุดท่อนแขนของเด็กหนุ่มแปลกหน้าทำให้สมาชิกในบ้านสบตากันเลิ่กลั่ก


               “มานี่เร็วทิว”


               เขาดึงแขนให้ทิวไม้เดินเข้ามาหยุดยืนต่อหน้าทุกคน


              “นี่พ่อกับแม่ของพี่ นี่ยัยโบว์น้องสาว”


               ทิวไม้ยกมือไหว้ผู้ใหญ่อย่างนอบน้อม ยิ่งทำให้น่าเอ็นดูมากขึ้น ธนพรรีบเอ่ยถามทันที


              “แบงค์ น้องเป็นใครลูก ทำไมลากน้องมาแบบนี้ล่ะ”


               “น้องชื่อทิวไม้ครับแม่” เขายืดอกสารภาพ “เมื่อคืนนี้แบงค์ฉวยโอกาสกับทิวตอนเมา เราได้กันแล้ว และแบงค์จะรับผิดชอบทิว”


               “ไอ้พี่แบงค์” ทิวไม้โวยวายพลางหันมายิ้มแหยให้บิดามารดาของเขา “บอกแล้วไงไม่ต้องรับผิดชอบ ทางใครทางมันก็ได้ ลืมๆมันไปซะ”


                “ไม่ได้” ธนดลหันมาส่งเสียงเข้ม “พี่จะรับผิดชอบ ต่อจากนี้ไปทิวจะต้องเป็นแฟนของพี่ ขอตัวก่อนนะครับพ่อกับแม่ ขอพาทิวไปตกลงกันให้รู้เรื่องก่อน”


              พูดจบธนดลก็ลากทิวไม้เดินขึ้นบันไดไปยังห้องนอนของเขา ท่ามกลางอาการตกตะลึงของคนในครอบครัว


               “เราได้ยินเหมือนกันทุกคนใช่ไหม”


                ธนพรเอ่ยถามเบาๆ ไพบูลย์กับธมลวรรณพยักหน้ารับ


               “เราจะมีลูกสะใภ้เป็นผู้ชาย”


              แทนที่จะโกรธ ธนพรกับธมลวรรณกลับหันมาสบตากันอย่างมีเลศนัย สักพักธมลวรรณก็วิ่งแจ้นกลับห้องของตนเองและรีบเปิดโทรศัพท์มือถือขึ้นมา


               “ประชุมกลุ่ม ด่วนมาก”


               หญิงสาวตะโกนใส่โทรศัพท์ด้วยความตื่นเต้น และรอจนเพื่อนในกลุ่มเปิดเสียงกันครบ


                “อะไร อีโบว์ มึงโวยวายทำไมเนี่ย กูกำลังอาบน้ำต้องรีบเปิดเครื่อง”


                 “ใช่ กูกำลังดูซีรี่ส์เลย ถ้าไม่ด่วนนะมึง”


               “ฟัง ทุกคน ฟังกู” ธมลวรรณกรีดร้อง “พี่ชายกู พี่แบงค์พาเมียเข้าบ้าน”


                “ฮะ พี่แบงค์ ไม่นะ พี่แบงค์ต้องรอกูสิ ทำไมรีบมีเมีย”


                “มึงหยุดอีเก๋ มึงจะไม่ร้องถ้ารู้ว่าเมียพี่แบงค์เป็นผู้ชาย”


                เสียงจ้อกแจ้กจากการประชุมกลุ่มเงียบไปสองสามวินาทีก่อนจะกลับมาดังอีกครั้ง และคราวนี้เต็มไปด้วยความตื่นเต้น ต่างรุมถามธมลวรรณยกใหญ่


                “น่ารักดีโว้ย ตัวไม่สูงมาก ผอมๆ แววเคะมาแต่ไกลเลย กูละฟิน”


                “อีโบว์ ต่อจากนี้ความหวังอยู่ที่มึงนะ มึงต้องคอยสอดส่องมาเล่าเรื่องพี่แบงค์กับเมียหนุ่มให้พวกเราฟัง”


                ธมลวรรณใช้ปลายนิ้วขยับแว่นสายตาเข้าที่ด้วยความมุ่งมั่น


                 “กูสัญญา ด้วยเกียรติของเนตรนารี กูจะสอดส่องดูแลชีวิตคู่ของพี่ชายกูอย่างติดหนึบยิ่งกว่าเหาฉลาม แล้วเอามาเล่าให้พวกเราได้ฟินเลือดอาบ”


                 “ดี พวกเราฝากความหวังไว้ที่มึงนะโบว์ สาววายจงเจริญ”


                  ธมลวรรณยิ้มมุมปาก ไม่นึกว่าจะมีวันนี้ วันที่พี่ชายมีแฟนเพศเดียวกันทั้งที่ผ่านมาหล่อนต้องรบกับชะนีจำนวนมากที่มาหลงพี่ชาย ผู้ชายหน้าตาน่ารักคนนั้นจะต้องเป็นแฟนธนดลแต่เพียงผู้เดียว ธมลวรรณจะไม่ยอมให้ชะนีหน้าไหนมาทำให้ทั้งคู่แยกจากกันเด็ดขาด



                                                              TBC

                                                     สาววายสายบูชาเคะ 555



                                                   :z1: :z1: :z1: :z1: :z1: :z1: :z1:



« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 12-04-2020 00:20:58 โดย Belove »

ออฟไลน์ DrSlump

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3386
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +102/-1
 :pig4: :pig4: :pig4:

โถๆๆๆๆๆๆ ดราม่าครอบครัวไม่มีเลย

แถมมาทำให้แม่กับน้องสาวฟินไปอีก  555

ออฟไลน์ nightsza

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2113
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +61/-1
ทำดีมากน้อง ส่งมาให้พี่บ้าง

ออฟไลน์ OoniceoO

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1020
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +35/-2
เหาฉลาม 5555 ติดหนึบจริงๆ

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ วายซ่า

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2292
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +181/-6
เป็นครอบครัวที่ฮาดีนะ  :laugh:

ออฟไลน์ Jibbubu

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3516
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +77/-6
ดราม่าในครอบครัวไม่มีเลยนะครอบครัวสุขสันต์จริงค่ะ  o13

ออฟไลน์ Belove

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1214
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +696/-2
    • ฺBelove

                                                     ปากดีนัก ต้องโดนจัดซะให้เข็ด

                                                                 บทที่ 4



               แม่เจ้าโว้ย ห้องนอนห้องเดียว ใหญ่กว่าบ้านแม่จ๋าทั้งหลังอีกมั้ง


               ทิวไม้หน้าตื่นเมื่อถูกธนดลลากแขนเข้ามาในห้องนอนของเขา เสียงประตูปิดตามดังปังทำให้ทิวไม้สะดุ้ง เขาก้าวถอยหลังกรูดเมื่อเห็นสายตาของธนดลที่จ้องมองมา


               “ไม่ กูจะไม่ยอมโดนเสียบอีกแล้ว อ๊ากก”


               ยังไม่ทันจะหาทางหนี ธนดลก็พุ่งพรวดเข้ามารวบร่างผอมปลิวลมแล้วเหวี่ยงเบาๆไปยังเตียงนอนกว้างเด้งดึ๋งๆกลางห้อง ครั้นทิวไม้จะกระเถิบหนีธนดลก็โถมกายลงมาทับเขาไว้จนหมดหนทาง


                “คุณจะทำแบบนี้ทำไม ผมบอกแล้วไงว่าไม่ต้องมาสนใจผม”


                ทิวไม้ส่งเสียงแข็ง แต่ไม่ต่างอะไรกับเสียงชิสุเห่าน่าเอ็นดูเลย ธนดลอมยิ้มพลางกดจูบหยอกเย้าที่แก้มเสียงดังฟอด ทิวไม้ถึงกับตัวแข็งทื่อ


                “ทำไงได้ล่ะ บังเอิญว่าพี่ชอบทิวเข้าแล้ว พี่มันคนดื้อเสียด้วย”


                “โอ๊ย พูดดีๆก็ได้ มาจูบกูทำไมวะ”


                 มือเล็กยกเช็ดถูที่แก้มตัวเอง เลือดมาเลี้ยงจนเปลี่ยนสีแดงไปทั้งหน้า ธนดลทำหน้าดุพลางยื้อยุดมือของทิวไม้ให้ห่างจากแก้มก่อนที่เขาจะชิงจูบไปอีกหนึ่งครั้ง


                “พูดไม่เพราะ พี่อายุมากกว่านะครับ ถ้าทิวยังพูดจาไม่เพราะพี่จะลงโทษด้วยการจูบแบบนี้ไปเรื่อยๆดีไหม”


                ทิวไม้กลอกตาไปมาครุ่นคิด หากยังดื้อดึงก็คงเสียเปรียบเช่นนี้แน่ๆ จะเอาอะไรไปสู้กับธนดลในเมื่ออยู่ในถิ่นของชายหนุ่ม แถมร่างกายก็ยังได้เปรียบกว่า ดูสิ กล้ามเป็นมัดๆ


                 “ไม่พูดก็ได้ พอใจยัง”


                 สะบัดเสียงพลางค้อนขวับ ธนดลหัวเราะถูกใจ เฮ้อ ไม่รู้ทำไมถึงถูกชะตากับผู้ชายด้วยกันมากกว่าผู้หญิงที่เคยผ่านมา อาจจะเป็นเพราะความธรรมชาติ ไม่มีจริตปรุงแต่งเหมือนผู้หญิงสมัยนี้ก็ได้


                “ดีครับ ถ้าอย่างนั้นเรามาคุยกันให้รู้เรื่องดีกว่า”


                “คุยกันก็ปล่อยผมก่อน ไม่ต้องกอดกันก็ได้”


                ทิวไม้ผลักไหล่กว้างออก ธนดลไม่ได้สะดุ้งสะเทือนกับแรงเล็กน้อยนี่เลย แต่เขายอมคลายอ้อมกอดขยับให้ทิวไม้ลุกขึ้นมานั่ง โดยมีเขานั่งเผชิญหน้ากันอยู่ ธนดลกุมมือของทิวไม้ไว้ไม่ยอมปล่อย


                 “เป็นแฟนกันนะ”


                  ธนดลชวนง่ายๆ ทิวไม้ส่ายหน้าพรืด


                “ไม่ได้ คนเรามันไม่ได้เป็นแฟนกันง่ายขนาดนั้นเสียหน่อย ก่อนจะเป็นแฟนกันมันต้องเริ่มต้นที่ความรัก ทั้งสองคนต้องรักกันด้วยหัวใจ”


                  ทิวไม้ทำหน้าเคลิบเคลิ้มอยู่ในห้วงแห่งความฝัน เป็นธนดลที่ส่ายหน้าบ้าง


                 “เป็นแฟนกันแล้วค่อยรักกันก็ได้ครับทิว เดี๋ยวนี้ก็เป็นแบบนี้กันทั้งนั้น”


                “เนี่ย มันถึงเป็นปัญหาสังคมไง” ทิวไม้กลับมาโหมดจริงจัง “รักกันเร็ว ได้กันเร็วก็เบื่อกันเร็ว แป๊บๆก็เลิกละ แล้วถ้าเกิดปล่อยตัวให้ท้องแล้วมีลูกล่ะ มีลูกตอนไม่พร้อมแล้วใครจะเลี้ยง กลายเป็นเด็กมีปัญหาอีก”


                 “ทิวครับ เราเป็นผู้ชายด้วยกัน สเปิร์มไม่ปฏิสนธิกันเองนะ”


                  ธนดลเอ่ยขัดคอเบาๆ ดึงทิวไม้กลับมาจากอารมณ์นักสังคมสงเคราะห์ ทิวไม้ยู่หน้าใส่ที่ถูกอีกฝ่ายเบรกหัวทิ่ม


                “นั่นแหละ กรณีของพี่แบงค์กับผมก็เหมือนกัน เราเพิ่งรู้จักกันได้วันเดียว บอกตรงๆ ผมยังไม่รู้สึกอะไรกับพี่เลย”


                “แต่เมื่อคืนทิวครางเสียงดังมากเลยนะ แล้วเราก็เข้ากันได้ดีมาก ทำกันสามรอบทิวก็เสร็จทั้งสามรอบ แล้วทิวจะบอกว่าไม่รู้สึกอะไรกับพี่ได้ยังไง”


                ทิวไม้ทำตาโต แก้มแดงแป๊ด เขาพยายามดึงมือที่ถูกธนดลกุมอยู่ออก แต่ไม่สำเร็จ


                “นั่นมันเมาโว้ยพี่ ไม่รู้ตัว ตื่นมาก็จำอะไรไม่ได้นอกจากเจ็บตูด เอามาเป็นข้ออ้างไม่ได้”


               “ถ้าอย่างนั้นมาพิสูจน์กันไหม ว่าเราเข้ากันได้จริงๆ”


                หน้าหล่ออมยิ้มบางๆ ทิวไม้อยากจะกัดลิ้นตัวเองที่หัวใจมันสั่น ไม่ได้ ธนดลคือคนที่ทำให้เขาอกหัก จัมวรั้ยยย


               “พะ พิสูจน์ยังไงผมก็ไม่ชอบพี่อยู่ดี”


                “ก็ลองดูก่อน กล้าหรือเปล่าล่ะ”


                 ธนดลท้าท้ายเสียงนุ่มจนทิวไม้ชักจะคล้อยตาม


                “พี่แบงค์จะพิสูจน์ยังไง”


                 มือของธนดลที่กุมมือทิวไม้เลื่อนไปประคองกรอบหน้า ปลายนิ้วแตะเบาๆที่มุมปากของทิวไม้


                 “เขาบอกว่าแค่จูบก็พิสูจน์ได้ว่าคนเราคิดยังไงต่อกัน ไม่เกลียดกันจูบมันก็ไม่หวาน แต่ถ้ามีใจให้กันมันก็ต้อง สปาร์คกันบ้าง ว่าไง ทิวจะยอมให้พี่ลองจูบทิวได้ไหมครับ”


                 ดวงตาคมของธนดลจ้องมองสบตากับทิวไม้ราวสะกดจิต กลีบปากแดงเรื่อสั่นจนเจ้าตัวต้องเม้มไว้พักใหญ่


                “นะครับทิว ให้พี่จูบทิวนะ นิดเดียวจริงๆ”


                เหมือนตกอยู่ในภวังค์ขณะที่ธนดลโน้มกายเข้าหา เขาดันคางของทิวไม้ให้ยกสูงพร้อมกับที่เขาประกบปากลงไปแค่เพียงสัมผัส แต่เพียงแค่นี้ทิวไม้ก็สะดุ้งราวกับถูกไฟช็อต ธนดลฉวยโอกาสนั้นเม้มครอบครองกลีบปากนุ่มทีละนิด เขาค่อยๆแตะลิ้นตามไปและแค่แวบเดียวลิ้นร้อนก็สอดเข้าไปในโพรงปากหวานได้สำเร็จ


                  “อื้อ พี่แบงค์”


                มืออ่อน แขนอ่อนไปหมด เรี่ยวแรงละลายหายไปหมดสิ้นจนธนดลรวบร่างของเขาเข้าสู่อ้อมกอด ทิวไม้กำลังงงงวยไปกับจูบของธนดล เบื้องนอกทาบทับขบเม้ม ด้านในตวัดลิ้นคลุกเคล้า และไม่รู้ตัวเลยว่าตนเองนั้นยกมือวางแนบไปกับบ่ากว้างข้างหนึ่ง ยกคล้องคอธนดลไว้อีกข้างหนึ่งแถมยังพริ้มตาไปกับจูบช่ำชองเสียด้วย


               “หวานจัง”


               หูแว่วเสียงพึมพำอย่างถูกใจดังมาจากคนจูบ ทิวไม้ไร้เดียงสาเสียจนธนดลเอ็นดูเหลือเกิน เขาโอบทิวไม้ขึ้นมานั่งอยู่บนตัก มือร้อนดึงชายเสื้อนักศึกษาออกจากกางเกงแล้วสอดเข้าไปโดยที่ทิวไม้ไม่ทันระวัง


                “ฮัก อื้อ พี่แบงค์”


                ลมหายใจกระชั้นเมื่อธนดลผละจากเรียวปากลงสู่คางมน มือที่สอดเข้าไปในเสื้อไต่ซุกซนด้านในแตะต้องตุ่มไตแล้วปั่นด้วยปลายนิ้ว ทิวไม้ผวาแหงนหน้าสูงเปิดทางให้ธนดลเม้มลงตรงซอกคอ และไม่รู้ตัวเลยว่าธนดลวางเขาจนแผ่นหลังสัมผัสกับที่นอนนุ่มตอนไหน


                “ยังเจ็บจากเมื่อคืนใช่ไหมครับทิว”


                เขากระซิบเสียงหวาน ทิวไม้ที่ยังเผลอกอดร่างหนาไว้แน่นพยักหน้าตามสัญชาตญาณ


                “ถ้าอย่างนั้น ให้พี่ช่วยข้างนอกนะครับ พี่จะไม่ล่วงเกินทิวแน่ๆ พี่สัญญา”


                 “มะ ไม่ ยะ อย่า อื้อ”


                 เสื้อนักศึกษาถูกเลิกสูงไปปิดบังใบหน้าไว้ไม่ให้ทิวไม้มองเห็นว่าเขาจะทำอะไร อวดเนื้อกายเนียนให้เห็น ธนดลกลืนน้ำลายอึกใหญ่แต่เขาพยายามห้ามใจเพราะรู้ว่าทิวไม้ยังบอบช้ำจากบทรักเมื่อค่ำคืนที่ผ่านมา เขายังใช้ปลายนิ้วสัมผัสยอดอกสีชมพูเข้มคล้ายขยี้สำลี มืออีกข้างปลดรูดซิปกางเกงนักศึกษาลงจนมองเห็นเจ้าน้องชายของทิวไม้ที่อึดอัดอยู่หลังกางเกงชั้นใน


                 ธนดลดึงมันออกมา เขาเองก็ไม่เคยทำเช่นนี้ให้ใครมาก่อน เขาเชี่ยวชาญกับผู้หญิงแต่ไม่เคยมีประสบการณ์กับผู้ชาย บอกตรงๆว่าระหว่างนั่งเรียนคาบเช้าเขาไม่มีสมาธิเลย จนต้องแอบเปิดโทรศัพท์ดูคลิปโป๊ของชายกับชาย ก่อนหน้านี้วันหนึ่งธนดลไม่เคยคิดเฉียดกรายคลิปพวกนี้ แต่หลังจากได้พบทิวไม้เขาก็ต้องเปิดดูเพื่อจะศึกษาว่าบทรักของชายกับชายเขาปฏิบัติต่อกันเช่นไร และเขาจะทดลองกับทิวไม้ในตอนนี้


                ดึงเจ้าน้องชายของทิวไม้ออกมาจนได้สูดอากาศ ธนดลกอบกุมไว้ในมือหลวม รู้สึกได้ถึงแรงขัดขืนเบาๆจากทิวไม้


               “พี่แบงค์ จะทำอะไร อึก เบาพี่อย่าบีบ”


                “ทิวอยู่เฉยๆนะครับ พี่จะทำให้ทิวสบายตัว”


                “ตะ แต่ว่า”


                “เชื่อพี่นะ”


                ธนดลดึงเสื้อนักศึกษาที่ทิวไม้พยายามเปิดออกให้บังใบหน้าของเขาไว้อีกครั้ง ธนดลยึดชายเสื้อไว้ให้ปกคลุมไม่ยอมหลุด ขายาวคร่อมลงไปบนต้นขาของทิวไม้แล้วออกแรงกดให้ร่างผอมบางดิ้นหนีไม่ได้ ขณะที่เขาก้มหน้าลงไปเปิดปากส่งลิ้นมาสัมผัสปลายมนสีสวยเบาๆ


                “อื้อ พี่แบงค์ อะไรน่ะพี่”


                ทิวไม้ส่งเสียงแหบพร่าถามแต่ก็ไม่ได้คำตอบ เขามองไม่เห็นอะไรนอกจากเสื้อสีขาว ครั้นจะดิ้นท่อนแขนหนาก็วางพาดอยู่ตรงใต้ลำคอกดรั้งไว้ ด้านล่างก็ถูกท่อนขาเบียดทับ เขาสะดุ้งเมื่อรู้สึกได้ว่าตรงนั้นถูกอะไรบางอย่างเย็นชื้นไล่เลียตั้งแต่ปลายลงมาถึงโคน


               “โอ๊ย อะไรน่ะพี่แบงค์”


                ความเย็นนั้นชื้นนั้นสร้างความกระสันจนต้องสูดปาก ตอนแรกมันไล่ขึ้นลงปลายยันโคน โคนยังปลาย ต่อมามันก็สนุกอยู่ตรงส่วนหัวขบๆเม้มๆจนทิวไม้เด้งเอวเข้าใส่อย่างอัตโนมัติ


               “อู๊ยยย เสียวโว้ย”


                มันเย็นชื้นงับเข้าใส่ทันทีจนครอบเจ้าน้องชายของทิวไม้ไว้มิด แล้วมันก็รูดรั้งขึ้นลงเมามัน ไม่ใช่สิ ทิวไม้ต่างหากที่เมามัน เขาเด้งเอวใส่มันพลางส่งเสียงครางฮืออย่างกลั้นไม่อยู่ พักใหญ่ความปวดร้าวที่ท้องน้อยก็เกิดขึ้น เขาดิ้นพล่านด้วยความทรมาน


                “โอ๊ย ปวด พี่แบงค์ ไม่ไว้แล้วโว้ย”


                ฉ่า....


               ทิวไม้เกร็งตัวค้างในท่าที่แอ่นเอวเข้าสู่ความเย็นชื้นนั้นเมื่อร่างกายปลดปล่อยเอ็นโดรฟินออกมาจากเจ้าน้องชายของเขาเข้าสู่ความเย็นชื้นที่ว่า ทิวไม้หอบเหนื่อยเหมือนวิ่งรอบแปลงผักสักสิบรอบกว่าจะตั้งสติได้ ตอนนั้นที่แขนและขาของธนดลคลายจากร่างของเขา ทิวไม้จึงได้เปิดเสื้อออกจากหน้าแล้วลุกพรวดขึ้นมานั่ง เขาอ้าปากค้าง


                 ธนดลนั่งอมยิ้มอยู่ข้างกาย รอบริมฝีปากมีหยดน้ำสีขาวไหลซึมอยู่ ไอ้น้ำที่ว่าถ้าเดาไม่ผิดน่าจะเป็นไอ้น้ำเอ็นโดรฟินที่เขาเพิ่งฉีดออกไปแน่ๆ งั้นหมายความว่า....


                “พี่ทำเหี้ยอะไรเนี่ย”


               ธนดลยกมือใช้ปลายนิ้วเช็ดน้ำของทิวไม้ออกจากมุมปาก รสชาติของทิวไม้ก็ไม่เลวเหมือนกัน กินบ่อยกว่านี้ก็ยังได้


               “พี่แค่พิสูจน์ไง ว่าเราเข้ากันได้ดี เมื่อคืนนี้อาจเป็นเพราะเมา แต่ตอนนี้เรามีสติสัมปชัญญะครบถ้วนกันทั้งคู่ แล้วเห็นหรือเปล่าว่าพี่ทำให้ทิวถึงไคลแม็กซ์”


               ทิวไม้หน้าแดงก่ำยิ่งกว่ามะเขือเทศสุก จะแก้ตัวก็ไม่รู้จะกล่าวว่าอะไรเพราะเขาโกหกไม่เก่ง ได้แต่มองธนดลอย่างหมั่นไส้ที่ถูกเขาช่ำชองฉวยโอกาสอีกครั้ง ธนดลยิ้มประจบ


               “เอางี้ ยังไม่เป็นแฟนก็ได้ พี่ขอโอกาสให้พี่ได้ทำคะแนนจีบทิวได้ไหม นะครับ”


                ก็พอเข้าท่าหน่อย แต่ เอ๊ะ ทำไมกูต้องใจอ่อนกับไอ้เสียงออดอ้อนนี่ด้วยวะ


                “เอ่อ ถ้าแค่นั้นก็ได้”


               ตอบเสียงอ้อมแอ้มออกไปพลางก้มหน้างุด ธนดลยิ้มกว้างยินดี เขาหยิบกระดาษมาซับทำความสะอาดก่อนรูดซิปกางเกงกลับคืนให้ทิวไม้ก่อนกุมมือเรียวไว้แน่น


                “ตกลงกันได้แบบนี้ก็ดี ถ้าอย่างนั้นเราไปคุยกับพ่อแม่กันนะ เมื่อกี้รีบร้อนจนไม่ทันได้คุย”


                “พี่แบงค์” ทิวไม้ยั้งมือเขาไว้ “พ่อกับแม่พี่ไม่ว่าเหรอ ที่พี่ เอ่อ จะจีบผม”


                 ธนดลโยกหัวทิวไม้เบาๆ


                 “น่า ลองไปคุยดูก่อนว่าพวกท่านจะว่าหรือเปล่า มาเถอะ”


                 ดึงแขนให้ทิวไม้ลุกเดินตาม ธนดลเปิดประตูไปกระแทกกับอะไรบางอย่างดังผลัวะ ได้ยินเสียงอุทานดังมาจากหลังประตู เขารีบหันไปมองทันที มองเห็นธมลวรรณนั่งแอบอยู่ข้างประตูด้านนอก เขาตกใจเมื่อเห็นน้องสาวมีเลือดไหลออกจากจมูกหยดติ๋ง





มีต่ออีกนิด...



« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 20-04-2020 15:11:38 โดย Belove »

ออฟไลน์ Belove

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1214
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +696/-2
    • ฺBelove


อ่านต่อตรงนี้...




                “ไอ้โบว์ แกมานั่งหน้าห้องพี่ทำไม ประตูชนเจ็บไหมเนี่ย เอ้า เลือดไหลออกจมูก ไปโรงพยาบาลไหม”


                 ธมลวรรณยกมือห้าม หญิงสาวปฐมพยาบาลตัวเองด้วยการก้มหน้านั่งตัวตรงใช้นิ้วบีบจมูกไว้


                 “อย่าพี่แบงค์ ไม่ต้องเดือดร้อนเพราะโบว์ นี่สบายดีแต่กำเดาไหล เอ๊ย ช่างเหอะ พี่จะไปหาพ่อกับแม่ก็ไปเหอะ”
ธนดลหรี่ตามองน้องสาวอย่างรู้ทัน


                 “สรุปแกมานั่งทำอะไรหน้าห้องพี่”


                “โบว์มาหาข้อมูลไปแต่งฟิค เดินมาหน้าห้องพี่แบงค์แล้วเมื่อยไงเลยนั่งพัก ไปไป๊ จะพาพี่สะใภ้ไปไหว้พ่อแม่อย่างเป็นทางการก็ไป”


                 ธมลวรรณเงยหน้าขึ้นมายิ้มหวาน หล่อนมองผ่านแว่นหนาจ้องหน้าทิวไม้ ยิ่งมองพี่สะใภ้ยิ่งน่ารัก หล่อนมันวายสายบูชาเคะเสียด้วย


                 “ตามสบายนะคะพี่สะใภ้ ไม่ต้องเกรงใจโบว์ เอ่อ เสียงพี่สะใภ้หวานมากเลยค่ะ ว้ายย อายโว้ย”


                  พูดจบธมลวรรณก็ลุกพรวดพราดเดินหนี ทิวไม้ยิ่งงงหนัก เขายังไม่ได้พูดอะไรกับน้องสาวของธนดลสักคำแล้วทำไมธมลวรรณถึงบอกว่าเขาเสียงหวานได้หว่า


                 “แก่แดดแก่ลมไอ้น้องคนนี้ เฮ้อ ไปครับทิว”


                 ธนดลจูงแขนทิวไม้ให้เดินย้อนกลับมายังห้องเดิมที่บิดามารดานั่งอยู่พลางยิ้มเจื่อน เขาดึงแขนให้ทิวไม้นั่งเคียงคู่เขา ธนพรมองเขาตาเขียว


                  “ไงยะไอ้ตัวดี มาถึงก็ประกาศตัวแฟนแล้วก็ลากแฟนเข้าห้อง ไม่ต้องสนใจพ่อแม่กันล่ะ”


                   “ขอโทษครับคุณแม่คนสวย ก็พาน้องไปตกลงกันก่อนไง ตกลงกันได้แล้วถึงพามาเนี่ย แนะนำอีกที น้องชื่อทิวไม้ครับ เรียนคณะเกษตรปีสอง”


                   ทิวไม้ยกมือไหว้บิดามารดาของธนดลอีกครั้ง ผู้เป็นพ่อยิ้มใจดียกมือรับไหว้ ส่วนแม่ลูบหลังลูบไหล่ยิ้มแย้ม


                 “โอ๊ย เรียนเกษตรได้ไงไม่น่าเชื่อ หน้าตาน่ารักจังลูก แล้วไปเจอไอ้แบงค์มันที่ไหนล่ะเนี่ย”


                  คราวนี้ยิ้มแหยทันที จะให้เล่าหรือว่าเขาไปหาเรื่องจนถูกธนดลปล้ำทำเมีย


                “เจอกันในผับเมื่อคืน น้องไปกับเพื่อนครับ น้องเมาแล้วผมฉวยโอกาสเอง ตอนนี้สำนึกผิดแล้วเลยอยากจะทำดีไถ่โทษ ก็เลยขอทิวเป็นแฟนแต่ทิวไม่ยอม ให้ดูใจกันไปก่อน แม่ช่วยพูดให้ทิวยอมเป็นแฟนผมหน่อยสิ”


                  “อย่าไปยอมมันง่ายๆลูก” ธนพรยุส่ง “แม่เข้าข้างทิว ไอ้แบงค์มันนิสัยไม่ดี ทิวดูใจมันไปนานๆให้มันทรมานสักพักค่อยตอบตกลงเป็นแฟนมันนะลูก”


                 “อ้าวแม่” ธนดลเอียงคอมองมารดา “ดีเนอะ ไม่เข้าข้างลูกเลย”


                  “ลูกมันดื้อ นิสัยไม่ดี ต้องเข้าข้างลูกสะใภ้สิยะ แต่ทิวลูก ยังไม่เป็นแฟนไอ้แบงค์แต่ห้ามไปมีคนอื่นนะ แม่ถูกชะตาจองให้ไอ้แบงค์มัน”


                  “อะไรของแม่เนี่ย” คราวนี้บิดาขัดคอบ้าง “ไม่ให้เป็นแฟนแต่ไม่ให้มีคนอื่น พ่องง”


                   “ก็ดัดนิสัยไอ้ลูกชายตัวดีไง เจ้าชู้ดีนัก ให้มันแอ๊วไม่ติดบ้าง ดีสมน้ำหน้า”


                  ธนดลยิ้มกว้าง เขาถอนหายใจที่บิดามารดาไม่ได้มีทีท่าโกรธเกลียด ซ้ำยังชอบใจทิวไม้ด้วย เขากอดธนพรแน่นจนมารดาหายใจไม่ออก


                 “ขอบคุณพ่อกับแม่มากนะครับที่เข้าใจ แค่นี้ผมก็สบายใจที่จะทำคะแนนจีบทิวแล้ว แต่ตอนนี้ต้องพาทิวกลับก่อน”


                ทิวไม้ยกมือไหว้อย่างขัดเขินที่ธนดลเอ่ยปากแนะนำเขากับบิดามารดา ธนพรพูดกับเขาอย่างมีเมตตา


                “ให้ไอ้แบงค์พามาหาแม่บ่อยๆนะทิว ทำตัวตามสบายเวลาอยู่บ้านนี้นะลูก แค่กๆ”


                 ธนพรโบกมือไล่ลูกชายให้ไปส่งทิวไม้ ธนดลจึงจูงมือร่างผอมไปที่รถยนต์ของเขา


                 “เฮ้อ สบายใจจัง ทิวครับ ต่อจากนี้ไป พี่จะเดินหน้าจีบทิวอย่างเป็นทางการแล้วนะ”


                เจ้าของความหล่อที่ล่ำลือกันทั่วมหาวิทยาลัยเอ่ยเสียงใสก่อนจะขับรถยนต์คันหรูพาทิวไม้กลับมหาวิทยาลัย




                                                                      TBC



                                   :give2: :give2: :give2: :give2: :give2: :give2: :give2: :give2: :give2:

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 20-04-2020 15:17:04 โดย Belove »

ออฟไลน์ ❣☾月亮☽❣

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7391
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +264/-6
 :jul1:. คนพี่รวบรัดไวเว่อร์ คุณแม่พูดถูกทุกอย่างเลยค่ะ ถูกใจ

ออฟไลน์ OoniceoO

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1020
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +35/-2
เอามาอวดให้ที่บ้านเสร็จก็พากลับ ดีจริงๆ

ออฟไลน์ mab

  • ชื่อ mab ไม่ได้ชื่อ map
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 816
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +78/-0
"สเปิร์มไม่ปฏิสนธิกันเองนะ” 5555 ไอ้พี่แบงค์พูดถูกใจ เอาไป 5 บาท  :laugh:

ออฟไลน์ วายซ่า

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2292
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +181/-6
ขุ่นแม่น่ารักมาก เอ็นดูว่าที่สะใภ้ซะลูกชายน้อยใจได้เลยนะเนี่ย  :laugh:


ออฟไลน์ DrSlump

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3386
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +102/-1
 :pig4: :pig4: :pig4:

น้อน...ใจง่ายไปไหม 

แค่เล้าโลมนิดเดียวเองเตลิดเลย  555

ออฟไลน์ meteexp

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 478
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +28/-0

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด