บ่วงคล้องรัก (คุณโปรด-แสนดี) ตอนที่ 5 "สิ้นร่มโพธิ์" 31/08/2563
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด colocation,โคโลเคชั่น,ฝากเซิร์ฟเวอร์

ผู้เขียน หัวข้อ: บ่วงคล้องรัก (คุณโปรด-แสนดี) ตอนที่ 5 "สิ้นร่มโพธิ์" 31/08/2563  (อ่าน 3923 ครั้ง)

ออฟไลน์ weedear

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1197
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +10/-4
มาต่อเรื่องนี้บ้างน้าาาาาาา

ออฟไลน์ kawisara

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1712
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +119/-7
แสนดีน่ารัก


หลวงพี่ก็น่าบูชา


น้องจ่อยก็น่าสงสาร

ถ้าแสนดีได้ไปอยู่กับคุณโปรด

เอาจ่อยไปด้วยได้ใหม

เป็นใบ้น่าสงสาร

ออฟไลน์ Caramel Syrup

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 482
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +19/-2

ออฟไลน์ mystery Y

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7715
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +585/-12

ออฟไลน์ weedear

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1197
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +10/-4

ออฟไลน์ Dee^daY

  • ไม่เคย ทำให้ใครเดือดร้อน
  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4010
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +329/-6

ออฟไลน์ thanatcha

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 316
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +146/-2
แจ้งเรื่องการอัพบ่วงคล้องรักนะคะ

จากนักเขียนเองนะคะ เราไม่ได้จะทิ้งเรื่องนี้ค่ะ ขอบคุณที่มีคนมาอ่านและรอ แต่เราเคยทวิตบอกเหตุผลของการที่ยังไม่ได้อัพบ่วงคล้องรักก็เพราะว่าเราพิมพ์แสนดีกับหนูแสนคู่กันและมีการหลงชื่อของตัวละครค่ะ กลายเป็นหนูแสนมาอยู่ในบ่วงคล้องรักและมีหลายจุดมากจนทำให้เราต้องแก้ ดังนั้นเราจึงจำเป็นต้องอัพทีละเรื่องโดยเลือกที่จะอัพแสนคำนึงก่อนเพราะว่าเราเปิดเรื่องนั้นก่อนแสนดีและมีเดธไลน์ชัดเจน ส่วนบ่วงคล้องรักจะเริ่มอัพเดิทปลายๆเดือนมีนาหรือต้นๆเมษาและจะอัพอย่างสม่ำเสมอ
ขอบคุณทุกคนที่ยังรอน้องแสนดีกับคุณโปรดนะคะ

ออฟไลน์ weedear

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1197
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +10/-4
รอน้าาาาา
ระหว่างนี้ก็อ่านหนูแสนไปก่อน

ออฟไลน์ piakunaa

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 147
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +35/-0
คิดถึงคุณเล็กกับหนูแสน

ออฟไลน์ Ginny Jinny

  • ความเป็นจริงมันวุ่นวาย ก็ขอให้ใจมันสบายๆในความฝัน
  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2340
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +51/-4

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ Ritawongishere

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 20
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
รออยู่เสมอนะคะ อยากอ่านแล้ววววว

ออฟไลน์ thanatcha

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 316
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +146/-2



     หลวงตาแช่มเกิดอาการแน่นหน้าอกในบ่ายวันหนึ่ง โชคดีที่ตอนนั้นพระทรงโปรดเข้าไปคุยด้วย หลังจากท่านอ้าปากหอบเอาลมหายใจเข้าปอดและหมดสติไป พระทรงโปรดที่เห็นท่าไม่ดีจึงรีบโทรศัพท์เรียกรถฉุกเฉิน หลังจากนั้นไม่นานรถที่ประจำอยู่ที่อนามัยของตำบลก็เปิดไซเรนดังมาแต่ไกล หลวงตาแช่มถูกพาเข้าไปรักษาในโรงพยาบาลประจำจังหวัดที่ไกลจากวัดราว ๆ 20 กิโลเมตร

แสนดีสะพายย่ามใบเก่าที่ใส่สมุดและหนังสือเรียนเดินเข้ารั้วเล็ก ๆ ที่ยู่ท้ายกุฏิพระที่เขตเชื่อมต่อกับโรงเรียน เด็กน้อยผมเปียหลุดลุ่ยไม่เป็นทรง เหลือไหลซึมจากไรผมเป็นเม็ดหยดลงตรงกรามเล็ก ๆ นั่น อากาศร้อนจนแสนดีรู้สึกเหนื่อย นึกเป็นห่วงหลวงตา ไม่รู้ว่าป่านนี้จะมีพระลูกวัดหรือเด็กวัดคนไหนไปเปิดหน้าต่างระบายอากาศให้หลวงตาหรือไม่ เมื่อเดินเลาะรั้วเทียนทองที่ถูกตัดจนเป็นทรงสี่เหลี่ยม ไอ้ด่างที่รู้เวลาอยู่แล้วว่าเพื่อนตัวน้อยจะกลับมาก็กระโจนใส่กระดิกหางรัวอย่างดีใจ จ่อยเดินแยกกลับเรือนนอนของตัวเองไปอีกทาง แสนดีกลั้นในเบี่ยงหน้าหนียามลิ้นเปียกแฉะของไอ้ด่างพยายามอย่างยิ่งยวดที่จะเลียหน้าเลียตาตนเอง

     “ด่างพอแล้ว เสื้อเปื้อนหมดแล้ว” แสนดีจับขาหน้าทั้งสองขาของด่างไว้แล้ววางลงพื้น ส่งเสียงจุ๊ ๆ เป็นการปราม ไอ้ด่างจึงเปลี่ยนจากการตะกุยตะกายมาเป็นวิ่งพันแข้งพันขาแทน แสนดีปิดประตูไม้บานเล็กๆ ที่ใช้กั้นบันไดไม่ให้ด่างตามขึ้นไป เมื่อเปิดประตูกุฏิก็พบกับความว่างเปล่า ไร้เงาของหลวงตาแช่ม

     “อ๊าว...หลวงตาไปไหน?” แสนดีนึกสงสัย เพราะหลายเดือนมานี้หลวงตาตัวบวมเท้าบวมจนเดินเหินไม่ไหว แสนดีตัดสินใจกลับกุฏิพระทรงโปรด

     “อ่าว หลวงพี่ก็ไม่อยู่ ไปไหนกันหมด?” แสนดีถอนหายใจเมื่อไม่พบใครสักคน เด็กน้อยถอดเครื่องแบบนักเรียนออกแล้วเปลี่ยนมาใส่เสื้อผ้าเก่า ๆ ของตัวเองเพื่อไปช่วยพระลูกวัดและเด็กวัดคนอื่นกวาดลานวัด ในใจคิดว่าเดี๋ยวค่อยไปถามพระรูปอื่นก็ได้ เมื่อผลัดผ้าเสร็จก็ได้ยินเสียงหินก้อนเล็กเขวี้ยงมาที่หน้าต่างกุฏิพอดี เป็นสัญญาณจากจ่อยว่าได้มารอแล้ว แสนดีคว้าไม้กวาดคู่ใจเดินตามจ่อยไปที่หน้าโบสถ์

     “หลวงพี่เล็กเห็นหลวงตากับหลวงพี่โปรดมั้ยครับ” แสนดีเอ่ยปากถามพระที่เจอเป็นรูปแรก

     “หลวงตาแช่มไปโรงพยาบาลตั้งแต่สาย ๆ แล้ว พระโปรดเขาพาไป” พระเล็กตอบคำถามแสนดี เด็กน้อยใจหายวูบเมื่อได้ยินว่าหลวงตาไปโรงพยาบาลจิตใจของแสนดีก็พลันแห้งโหย หากจะพูดว่าใจหายก็ใช่ เด็กน้อยกลั้นความกังวลทำหน้าที่ของตัวเองจนเสร็จ แม้ดวงตาสีฟ้าใสนั้นจะคอยเหลือบมองไปที่ประตูวัดอยู่บ่อย ๆ ก็ตาม แสนดีรู้สึกว่าข้าวเย็นวันนี้ไม่อร่อยเอาเสียเลยแม้ว่ายายสะอาดจะเก็บปีกไก่ทอดของโปรดไว้ให้ก็ตาม ข้าวแต่ละคำช่างกลืนลงคอยากเย็นนัก เมื่อเก็บล้างจานชามเสร็จก็กลับมานอนทำการบ้านจนเสร็จ สามทุ่มเสียงฝีเท้าก็ก้าวขึ้นกุฏิมา แสนดีรีบดีดตัวลุกขึ้นไปเปิดประตู พระทรงโปรดที่กำลังจะเอื้อมมือดันประตูผงะไปเล็กน้อยด้วยความตกใจ แต่ก็ไม่แปลกใจเพราะนึกรู้อยู่แล้วว่าอย่างไรเสียคืนนี้แสนดีก็คงจะนั่งรอเขากลับมาเพื่อสอบถามอาการของหลวงตา

     “หลวงพี่หลวงตาเป็นยังไงบ้างครับ” แสนดีรับย่ามจากพระโปรดไปวางบนโต๊ะเตี้ยข้างเสื่อที่ใช้ปูนอน พระทรงโปรดนั่งลงบนอาสนะ มองแสนดีด้วยสายตาสงสาร เพราะอาการอาพาธของหลวงตาแช่มครั้งนี้ค่อนข้างหนัก หลวงตาเองก็อายุมากแล้วย่อมอ่อนแอและฟื้นตัวช้าก็คนหนุ่มคนสาว อาการไตวายและท้องโตสร้างความทรมานให้หลวงตาเป็นอย่างมาก

     “ขอน้ำให้หลวงพี่สักแก้วได้มั้ย? คอแห้งเหลือเกิน” แสนดีกุลีกุจอรินน้ำใส่แก้วมาให้พระทรงโปรด ตอนนี้ต่อให้บอกให้ไปสู้กับเสือแสนดีก็จะไป หลังจากดื่มน้ำที่แสนดีเอามาให้จนหมดแก้ว ถอนหายใจไล่ความเหนื่อยล้าและหนักอกออกไปเสียครั้งหนึ่ง พระทรงโปรดก็สบตากับแสนดีที่นั่งจ้องอยู่ก่อนแล้ว

     “อาการของหลวงตาครั้งนี้หนักกว่าครั้งก่อน ๆ คงจะต้องให้นอนโรงพยาบาลสักพัก”

     “หนักแค่ไหนเหรอครับหลวงพี่ แล้วหลวงตาจะได้กลับมาเมื่อไหร่” แสนดีเอ่ยถามอย่างร้อนใจ ใจของเด็กน้อยแล่นไปอยู่ปรนนิบัติหลวงตาแล้ว แต่ในตอนนี้แสนดีทำได้เพียงสอบถามอาการของหลวงตาจากพระทรงโปรดเท่านั้น

      "แสนดี หลวงตาเคยสอนเรื่องเกิดแก่เจ็บตายแล้วใช่มั้ย?” พระทรงโปรดเอ่ยถามคำถามโดยยังไม่ตอบคำถามของเด็กน้อย เจ้าเด็กตาฟ้าพยักหน้ารับ

     “เกิดแก่เจ็บตายเป็นเรื่องธรรมชาติ เป็นอนิจจัง ร่างกายของเราถูกใช้มาตั้งแต่เกิดผ่านวันเวลา ผ่านงานหนักงานเบา มันย่อมเสื่อมสภาพไปตามกาลเวลา ยิ่งอายุมากอะไหล่ก็ชำรุด บางอย่างเปลี่ยนทดแทนไม่ได้แล้ว หลวงตาอายุมากแล้วร่างกายผ่านร้อนผ่านหนาวมามาก ท่านเหนื่อยมามากแล้ว บางทีคงถึงเวลาที่ท่านจะได้พักแล้ว” พระทรงโปรดไม่ได้พูดว่าหลวงตาจะมรณภาพหากแต่แสนดีก็เข้าใจความหมายที่จะสื่อเป็นอย่างดี ดวงตาสีฟ้าที่เคยสดใสกลับหม่นแสงลง ลูกตาใสถูกเคลือบด้วยหยาดน้ำตาที่เอ่อมาจากความสะเทือนใจ ในชีวิตของแสนดีตั้งแต่จำความได้ แสนดีก็มีแค่หลวงตาในทุกช่วงชีวิตแล้ว แสนดีไม่เคยนึกถึงวันที่ไม่มีหลวงตาคอยอบรมเลี้ยงดูเลย

     “หลวงตาจะตายเหรอครับ?” หลังจากกลืนก้อนสะอื้นและความใจหายลงอกไปแล้วแสนดีก็กลั้นใจถามออกไป ดวงตาสีฟ้าที่หม่นแสงลงยังคงทอประกายแห่งความหวัง

     “ยังหรอก แสนดีต้องเชื่อใจหมอนะ หมออาจจะรักษาประคองอาการให้หลวงตาได้ แต่แสนดีรู้ใช่มั้ยว่าแสนดีก็ต้องเตรียมใจกับความสูญเสียไว้บ้าง หลวงตาท่านเป็นห่วงแสนดีมากรู้มั้ย วันนี้ที่หลวงพี่อยู่กับหลวงตาท่านก็พูดเรื่องนี้ ท่านกลัวว่าวันหนึ่งหากท่านไม่อยู่แล้วแสนดีจะลำบาก”

     “หนูไม่ยอมให้หลวงตาตายหรอก เดี๋ยวหนูลาหยุด หนูจะไปคอยดูแลหลวงตา”

     “หลวงพี่ไม่อนุญาตให้หยุดเรียน แต่วันหยุดจะให้ไปเฝ้าหลวงตาได้โอเคมั้ย?” พระทรงโปรดปฏิเสธความตั้งใจของแสนดีที่จะหยุดเรียนไปเฝ้าหลวงตา

     “แล้วใครจะคอยดูแลหลวงตาล่ะครับ?” แสนดีเอ่ยถามอย่างเป็นกังวล

     “หลวงพี่จ้างพยาบาลให้คอยดูแลหลวงตาแล้ว คราวนี้สบายใจได้หรือยัง?” พระทรงโปรดไม่ได้คำตอบในตอนนั้น แสนดีเองก็เงียบเขาเองก็วิ่งวุ่นกับการจัดการเกี่ยวกับหลวงตามาทั้งวัน คืนนั้นทั้งคู่เข้านอนแบบไม่ได้พูดอะไรกันอีก

ในความมืด แสนดีที่กางมุ้งหลังเล็กนอนข้างๆ ได้หลับไปแล้ว แต่พระทรงโปรดยังคงนอนเอามือก่ายหน้าผาก ลืมตามองเพดานห้องอย่างครุ่นคิด

     “พระโปรด หากหลวงตาเป็นอะไรไปหลวงตาฝากพระโปรดดูแลแสนดีต่อได้มั้ย นอกจากพระโปรดแล้วหลวงตาก็ไม่เห็นว่าใครจะมอบชีวิตดี ๆ ให้แสนดีมันได้ เอมันไปเลี้ยงเป็นเด็กรับใช้ในบ้านก็ได้ ให้การศึกษามันจนกว่ามันจะดูแลตัวเองได้ไม่ลำบาก ได้มั้ย?”

เขายังจำคำวอนขอของพระภิกษุชราได้ครบทุกถ้อยคำ หันไปมองเจ้าเด็กผมบลอนด์แล้ว ภาพความสดใส ความมีมารยาท ความสุภาพและรู้กาลเทศะ อีกทั้งรอยยิ้มสดใสที่เหมือนพระอาทิตย์ที่อวดแสงยามเช้าตรู่นั้นมันกระจ่างเสียจนเขาไม่สามารถทิ้งเจ้าพระอาทิตย์ดวงน้อยนี้ได้จริง ๆ

เขาไม่รู้หรอกว่าการที่จะเลี้ยงเด็กสักคนให้เติบโตมาเป็นคนดีมีคุณภาพนั้นมันยากมั้ย

แต่การสร้างคุณภาพชีวิตดี ๆ ให้กับเด็กคนนี้เขาทำได้แน่นอน



     หลวงตาแช่มอาพาธและนอนพักรักษาตัวที่โรงพยาบาลครั้งนี้นานกว่าทุกครั้งที่ผ่านมา แสนดีที่เมื่อแรกยังเงอะงะกับการดูแลปรนนิบัติ แต่เมื่อฟังคำอธิบายจากพยาบาลแล้วเขาก็สามารถเก็บฉี่ จดจำปริมาณฉี่ที่เทในแต่ละครั้ง เช็ดตัวทาแป้งให้หลวงตา รวมทั้งให้อาหารทางสายยางได้อย่างคล่องแคล่วในที่สุด

เพราะต้องใส่ท่อช่วยหายใจทำให้หลวงตาไม่สามารถพูดอะไรได้ สติก็ไม่ครบร้อยดี เวลาส่วนมากหมดไปกับการนอนหลับ คุณปราณีซื้อเบาะลมป้องกันแผลกดทับมาให้ พวกอุปกรณ์ของใช้ที่จำเป็นก็พร้อมสรรพไม่ขาดแคลน บ่อยครั้งที่หลวงตารู้สึกตัว ท่านจะกลอกตามามองแสนดีทุกครั้ง แสนดีรู้ว่าหลวงตานั้นเป็นห่วงตน แต่แสนดีอายุยังน้อยเกินกว่าจะคิดอะไรไปได้มากกว่าการที่แสนดีจะดูแลปรนนิบัติหลวงตาให้ดีสมกับที่หลวงตาเก็บตนมาเลี้ยงป้อนน้ำป้อนนมจนโต และกลายเป็นภาพชินตาสำหรับพยาบาลที่จะเห็นเจ้าเด็กลูกครึ่งคอยป้อนอาหารผ่านสายยางให้หลวงตาชรา วันทั้งวันนอกจากไปหาข้าวกินที่โรงอาหารสวัสดิการหรือไปเข้าห้องน้ำแล้วแสนดีไม่เคยไปไหนไกลเลย แม้แต่ยามหลับก็ปูเสื่อนอนอยู่ในซอกแคบ ๆ ข้างเตียง พระทรงโปรดไม่สามารถมากับแสนดีได้ทุกครั้งเพราะตนก็มีกิจของสงฆ์ที่ต้องทำ เขาซื้อโทรศัพท์ให้แสนดีเครื่องหนึ่งเอาไว้ดูการ์ตูนระหว่างที่หลวงตาหลับ หรือหากมีอะไรจะได้โทรมาหาเขา แสนดีจะมานอนเฝ้าหลวงตาที่โรงพยาบาลในเย็นวันศุกร์และจะกลับมาวัดในเย็นวันอาทิตย์โดยมีนายมาโนชพ่อบุญธรรมเป็นคนขับรถมาส่งและมารับ แม้ว่าทรงโปรดจะไม่เห็นด้วยนักที่แสนดีจะมานอนเฝ้าหลวงตาที่โรงพยาบาลเพราะเขาเองก็จ้างพยาบาลพิเศษไว้ดูแลแล้วด้วยเกรงว่าแสนดีจะติดเชื้อโรคที่มากับคนป่วยคนอื่น ๆ เพราะแสนดียังเด็กภูมิคุ้มกันอาจจะยังไม่แข็งแรงเท่าผู้ใหญ่ แต่แสนดีก็ดื้อรั้นจะไปให้ได้พวกผู้ใหญ่จึงได้ยอมให้ไป

นานนับเดือนแล้วอาการของหลวงตาไม่ดีขึ้นเลย ร่างกายเริ่มซูบผอม โชคดีที่ไม่มีแผลกดทับเหมือนคนไข้หลาย ๆ คน เช้าวันนี้พยาบาลแจ้งว่าเพราะหลวงตาใส่ท่อช่วยหายใจมาเป็นเวลานาน คุณหมอจึงจะทำการเจาะคอเพื่อใส่ท่อ แสนดีได้ยินดังนั้นก็ไม่สบายใจเอาเสียเลย หวั่นเกรงว่าหลวงตาจะเจ็บ แต่เมื่อมองหลวงตาที่มีท่อคาอยู่ในปากแล้ว การเจาะคออาจจะช่วยให้หลวงตาสบายตัวขึ้น อาจจะเป็นโชคดีของแสนดีที่หมอนัดเจาะคอหลวงตาช่วงบ่ายของวันจันทร์ แสนดีจะไม่เห็นหลวงตาต้องเจ็บไปอีกห้าวัน แต่เด็กน้อยก็เป็นห่วงเหลือเกิน แสนดีได้มาเฝ้าหลวงตาอีกครั้งในเย็นวันศุกร์ แผลเจาะคอของหลวงตาดีขึ้นแล้ว แต่หลวงตาก็ยังคงหลับ พยาบาลพิเศษที่พระทรงโปรดจ้างมาบอกว่าหลวงตามีไข้ ต้องคอยเช็ดตัวบ่อย ๆ ถ้าดึก ๆ แสนดีง่วงก็ให้นอนไป หล่อนจะเป็นคนคอยเช็ดตัวให้หลวงตาเอง

ดึกคืนนั้นแสนดีเผลอฟุบหลับอยู่ข้างเตียงของหลวงตา หลวงตาแช่มที่หลับอยู่ด้วยพิษไข้ลืมตาตื่นขึ้นมา สติเลือนเต็มที ท่านหันหน้าไปมองเจ้าเด็กผมบลอนด์ที่นั่งหลับอยู่ข้าง ๆ มือเล็ก ๆ นั้นกุมมือของหลวงตาไว้หลวงตาออกแรงที่แทบไม่หลงเหลือบีบมือน้อยนั้น แสนดีที่หลับไม่สนิทดีสะดุ้งตื่นก็เห็นหลวงตามองมาที่ตนตาไม่กะพริบเลยสักครั้ง

“หลวงตา หลวงตาตื่นแล้วเหรอจ๊ะ?” เอ่ยถามเหมือนเช่นทุกครั้งที่หลวงตาลืมตา แต่คราวนี้ปากเหี่ยวย่นพยายามขยับส่งเสียงพูดแต่ก็ไม่มีเสียงอะไรเล็ดลอดออกมา แสนดีหัวใจพองฟูเมื่อเห็นหลวงตาพยายามพูดกับตน แต่พอหลวงตาขยับปากมาก ๆ ท่อที่คอก็ขยับด้วย

     “หลวงตาไม่ต้องพูดนะจ๊ะ หลวงตาพักก่อนนะเดี๋ยวจะเหนื่อย” แสนดีบอกอย่างเป็นห่วง แต่ครั้งนี้หลวงตาแช่มไม่ได้หลับตาลงเหมือนเช่นทุกวัน มือที่กำมือแสนดีออกแรงเพิ่มขึ้น แสนดีเลยตัดสินในขยับยื่นหูไปใกล้ ๆ เพื่อฟังว่าหลวงตาพูดอะไร

     “ดี...” เสียงที่ออกมาแค่ลมแผ่วๆ ฟังจับใจความไม่ได้แต่ก็ฟังออกว่าดี หลวงตาแช่มรวบรวมแรงเฮือกสุดท้ายพูดขึ้นอีกครั้ง

     “เป็นเด็กดี...” แสนดีเมื่อฟังจนเข้าใจก็ขยับมายืนตัวตรงตามเดิม

     “แสนดีรู้แล้วจ้าหลวงตา แสนดีจะเป็นเด็กดี หลวงตานอนซะนะจ๊ะ จะได้หายเร็ว ๆ จะได้กลับไปอยู่วัดกัน เดี๋ยวพรุ่งนี้หลวงพี่โปรดจะมาเยี่ยมหลวงตา ถ้าท่านรู้ว่าหลวงตาฟื้นท่านคงดีใจ” แสนดีขยับผ้าห่มคลุมให้หลวงตา หลวงตาแช่มมองหน้าแสนดีอีกครั้งก่อนจะปิดเปลือกตาลง

และนั่นเป็นการตื่นขึ้นมาครั้งสุดท้าย

หลวงตาแช่มความดันตกและชีพจรหยุดเต้นในตอนเช้าตรู่นั่นเอง

ทิ้งไว้เพียงเด็กชายลูกครึ่งที่ยืนร้องไห้อยู่ข้างเตียงหลังการดูแลของพยาบาลเสร็จสิ้นลง

มือน้อยที่เคยก้มกราบหลวงตาทุกเช้าเย็นพนมลงแล้วบรรจงกราบลงบนเท้าที่เหยียดตึงของหลวงตา

ไม่มีอีกแล้วร่มโพธิ์ร่มไทรที่คอยปกปักรักษา

ไม่มีอีกแล้วหลวงตาที่คอยอบรมสั่งสอนแสนดีมาตั้งแต่เล็ก

แสนดีไม่เคยรู้สึกว่าตัวเองเคว้งคว้างขนาดนี้มาก่อน

แม้อากาศจะร้อนแต่แสนดีกลับรู้สึกหนาวเหน็บ

แสนดีพยายามทำตัวเข้มแข็งปาดน้ำตาแล้วออกไปนั่งรอที่ระเบียง หลังจากถอดสายต่าง ๆ ตามร่างกายของหลวงตาแล้ว ม่านสีเขียวอ่อนที่ปกติจะปิดเวลาทำความสะอาดหลวงตาก็ถูกปิด

เป็นอันรู้กันว่าผู้ป่วยเตียงนี้หมดลมหายใจและเตรียมส่งลงไปทำความสะอาดบรรจุใส่โลงยามญาติมารับ แสนดียกเข่าของตัวเองขึ้นมากอด เพราะเขารู้สึกว่าอากาศรอบข้างมันหนาวเสียเหลือเกิน อีกทั้งเขาไม่อยากพูดคุยกับใครที่เดินมาถามว่าหลวงตามรณะแล้วหรือ นานเท่าไหร่ไม่รู้ รู้สึกตัวอีกทีก็มีฝ่ามือหนาวางลงบนศีรษะของตัวเอง เมื่อเงยหน้าขึ้นดูก็เห็นพระทรงโปรดมองมาที่ตนด้วยสายตาแห่งความห่วงหาอาทร และเพราะฝ่ามือที่วางอยู่บนหัวทำเอาความเข้มแข็งที่พยายามสร้างมาตลอดชั่วโมงกว่าหมดสิ้นลง

แสนดีกลับมาเป็นเด็กได้โดยไม่ต้องอายใคร เจ้าตัวน้อยโผกอดพระทรงโปรด ร้องไห้โฮ ปากก็พร่ำบอกซ้ำ ๆ ด้วยความเสียใจสุดจะกลั้น

     “หลวงตาตายแล้วครับหลวงพี่ หลวงตาตายแล้ว” มือเล็กกำจีวรของพระทรงโปรดแน่น พระทรงโปรดลูบหลังของเด็กที่กำลังขวัญเสียอย่างปลอบใจ

แสนดียังเด็กเกินไปที่จะทำใจกับการสูญเสียได้ เขามองไปที่ผ้าม่านเขียวที่มีร่างของหลวงตาแช่มอยู่ในนั้น

สิ่งที่ท่านร้องขอ เขาจะทำให้เอง เขาจะเลี้ยงดูแสนดีอย่างดี ให้สมกับที่ท่านไว้วางใจให้เขาดูแลเจ้าพระอาทิตย์ดวงน้อยของวัดป่าแห่งนี้เอง



     งานสวดพระอภิธรรมศพของหลวงตาถูกกำหนดขึ้นเจ็ดวัน ท่านเจ้าอาวาสรับเป็นธุระจัดการให้ ครอบครัวของพระทรงโปรดมาร่วมเป็นเจ้าภาพในคืนแรก และขอเป็นผู้รับผิดชอบอาหารที่จะเลี้ยงแขกในงานเองเพราะรักและเคารพท่านเหมือนญาติผู้ใหญ่คนหนึ่ง บรรดาลูกศิษย์ลูกหาที่เคารพนับถือท่านต่างทยอยเดินทางมาร่วมงานไม่ขาด บรรยากาศงานสวดศพนั้นคึกคักเก้าอี้ที่เตรียมไว้รับแขกไม่มีว่าง เพราะชาวบ้านก็มาร่วมงานกันทุกคืน และเช่นเดิม ภาพที่ชินตาคือแสนดีที่นั่งอยู่ไม่ไกลโลงศพของหลวงตา คอยจุดธูปให้แขกที่มาร่วมงานนั้นสงบนิ่ง ดวงตาบวมแดง ผมสีบลอนด์ถูกมัดเปียอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อยด้วยฝีมือของคุณปราณีที่เห็นพระลูกชายถักเปียให้แสนดีอย่างเก้ ๆ กัง ๆ ก็อดไม่ได้ที่จะอาสาถักให้

    “สงสารเหลือเกิน” คุณปราณีมองแสนดีด้วยสายตาของคนที่เห็นอกเห็นใจ

     “คุณแม่ว่ายังไงครับที่พระจะรับอุปการะแสนดี” คุณเปรมถามผู้เป็นมารดาอย่างขอความคิดเห็น

     “พระท่านบอกกับแม่ว่าหลวงตาท่านฝากไว้ เลี้ยงหมาเลี้ยงแมวเรายังเลี้ยงได้ ก็เลี้ยงเด็กอีกสักคนคงไม่เป็นไร”

     “ผมกลัวว่าจะมีปัญหาภายหลัง ถ้าแม่เขารู้ว่ามีเศรษฐีมารับลูกไปเลี้ยงจะไม่วิ่งโร่มาขอเงินเราเหรอครับ”

     “คงไม่หรอกลูก แม่เขาเอามาทิ้งเอง จะวิ่งโร่มาขอเงินแลกกับลูกมันก็ดูจะหน้าไม่อายไปหน่อย แม่ถูกชะตากับแสนดี ถ้าพระท่านจะเอาไปเลี้ยงแม่ก็เห็นด้วย ไปเถอะพระมาแล้ว๐คุณปราณีเดินนำลูกชายไปรับพระ ไม่ลืมกวักมือเรียกแสนดีให้ไปนั่งใกล้ ๆ



     “หลับตาล่ะ อย่ายุกยิก” หลวงพี่เล็กถือมีดโกนหนวดบอกกับลูกศิษย์วัดคนอื่น ๆ ที่เตรียมตัวปลงผมบวชหน้าไฟให้หลวงตา หนึ่งในนั้นก็มีแสนดีรวมอยู่ด้วย เด็กเหล่านี้มาบวชเองด้วยความสมัครใจไม่มีใครห้าม บ้างบวชให้หลวงตาเพื่อทดแทนบุญคุณที่หลวงตาชุบเลี้ยงมาเช่นแสนดีกับจ่อย บ้างก็บวชเพราะมีพระบอกว่าหากใครบวชคุณปราณีก็จะใส่ซองถวายคนละห้าร้อย แต่ไม่ว่าจะบวชด้วยเหตุผลอะไร พิธีเผาศพของหลวงตาแช่มก็มีเณรจูงขึ้นเมรุถึงเจ็ดองค์ เณรแสนดีที่ครองจีวรตอนเช้าดูสงบสมกับชุดที่สวม ผมสีบลอนด์ที่เคยพลิ้วไสวบัดนี้โล่งเตียนรวมถึงคิ้วก็เช่นกัน

พิธีฌาปนกิจผ่านพ้นไปด้วยดี เป็นการส่งหลวงตาเป็นครั้งสุดท้าย ชาวบ้านหลายคนร้องไห้ด้วยความอาลัยรักหลวงตา พระทรงโปรดเห็นเณรแสนดีแอบเช็ดน้ำตาป้อย ๆ ก็ให้นึกสงสารแต่เขาก็ไม่สามารถปลอบใจแสนดีได้ในตอนนี้ต่างก็ทำหน้าที่ของตัวเองอย่างดีที่สุด เมื่อการเผาศพเสร็จสิ้นแสนดีและเด็กคนอื่น ๆ ก็ไปลาสึก และคืนนั้นพระทรงโปรดก็ได้เห็นแล้วว่าสิ่งที่หลวงตาพูดนั้นเป็นความจริง เรื่องที่ถ้าแสนดีตัดผมแล้วจะป่วย เพราะเด็กลูกครึ่งนอนตัวร้อนเป็นไฟจนต้องพาไปโรงพยาบาลกันตอนสามทุ่มนั่นเอง



...........................................



เรามาแล้วววววววววววววววว



จำกันได้มั้ยยยยยยยยยยย จะกลับมาอัพปกติแล้วนะคะเพราะเคลียร์ต้นฉบับหนูแสนเสร็จแล้ว



ต้อนรับการกลับมาอย่างยิ่งใหญ่ด้วยกู้ดบายสเตรทของหลวงตาแช่มนะคะ



#บ่วงคล้องรัก
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 31-08-2020 02:51:48 โดย thanatcha »

ออฟไลน์ Dee^daY

  • ไม่เคย ทำให้ใครเดือดร้อน
  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4010
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +329/-6
ร้องไห้ เสียน้ำตา ..

ออฟไลน์ blove

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1261
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +94/-0
แอบน้ำตาซึมเลย สงสารแสนดี :mew6: ต่อไปจะเป็นยังไง เฮ้ยยย!สนุกดีอ่ะ ชอบๆ รอมาต่อนะคะ  :pig4: :pig4:

ออฟไลน์ BBChin JungBB

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 558
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +37/-1
สงสารน้อง เข้มแข็งไว้ๆ

ออฟไลน์ mystery Y

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7715
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +585/-12

ออนไลน์ wutwit

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 271
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +12/-2
แสนดีกลับมาแล้ว มาปุ้บก็ป่วยปั้บเลยนะลูก เรื่องการสูญเสียนี่อย่าว่าแต่เด็กเลย ขนาดเราผู้ใหญ่เกิดเรื่องพวกนี้ทีไรใจโหวงเหวงทุกที

ออฟไลน์ Pithchayoot

  • พิชญ์ชยุตม์
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 371
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +13/-2

ออฟไลน์ Ginny Jinny

  • ความเป็นจริงมันวุ่นวาย ก็ขอให้ใจมันสบายๆในความฝัน
  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2340
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +51/-4
แสนดีกลับมาแล้ว น้ำตาคลอเบ้าเลยตอนนี้

ออฟไลน์ Ritawongishere

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 20
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
มาแล้วววว.   งื้อออออ

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ Heroyj

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 22
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
น้ำตาไหลกับแสนดี ลูกเอ้ยเป็นเด็กดีนะลูก
ขอบคุณไรเตอร์ที่มาต่อ เรื่องนี้คือเรื่องที่เราเฝ้ารอเลยค่ะ ชอบทุกองค์ประกอบในเรื่องนี้

ออฟไลน์ bun

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2487
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +260/-5

ออนไลน์ wutwit

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 271
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +12/-2

ออฟไลน์ p_phai

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2419
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +154/-6

ออฟไลน์ GBlk

  • ขอให้สรรพสัตว์จงมีความสุข
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1438
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +82/-43

ออฟไลน์ weedear

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1197
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +10/-4
โอ้ยยยยยยยคิดถึงที่สุดเลยยย

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด