.....ผมผิดไปแล้วครับ (แนวเจ้านายกับคนใช้) - บทที่ 14 [12.10.2020]
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด colocation,โคโลเคชั่น,ฝากเซิร์ฟเวอร์

ผู้เขียน หัวข้อ: .....ผมผิดไปแล้วครับ (แนวเจ้านายกับคนใช้) - บทที่ 14 [12.10.2020]  (อ่าน 16845 ครั้ง)

ออฟไลน์ naruxiah

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 963
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +25/-2
โถถถถถถถถถถถถถถถถ ต๊อดดดดดดดดดดดด ไปงุ้งงิ้งกุ๊งกิ๊งกับคนอื่นให้เยอะๆเลยลู๊กกก  :angry2: :angry2: :angry2:

ออฟไลน์ nevergoodbye

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1279
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +51/-2
คุณสายลมแย่ที่สุด!   :angry2:

ออฟไลน์ MimoreQ

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 119
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +5/-0
สงสารต๊อด สู้ๆ นะต้าวต๊อดดดดดด

ออฟไลน์ mutyamania

  • สามารถติดตามงานติดเรทที่ลงเล้าไม่ได้ที่ ReadAWrite ในชื่อมัสยากลับมาจากป่าช้า
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1892
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +792/-139
    • https://mutyawhocamebackfromthedead.readawrite.com
บทที่ 7 ต๊อดแต๊ดไม่ได้ฮ็อทขนาดนั้น


วันหยุดราชการคือวันทำงานในอีกบทบาทหนึ่งของปลัดหนุ่มขจรศักดิ์

ชายหุ่นหมีหนวดเครารกครึ้ม ผู้มีใบหน้าแสนโหดในยามที่ไม่แสดงอารมณ์ใดใด แต่มักจะมีรอยยิ้มเป็นมิตรให้แก่ผู้พบเห็นอยู่เสมอ

เป็นรอยยิ้มที่สายลมมองว่ามันออกจะไปในแนวทางกวนตีนมากกว่าจะดูอัธยาศัยดี

ใช่….เขาอคติ และตอนนี้ไอ้คนเถื่อนกำลังยิ้มให้เขาที่บากหน้ามาหามันถึงที่

"น้องลมมาหาพี่จรถึงที่เลยนะครับเนี่ย"

"เรามีเรื่องให้นายช่วยนิดหน่อยน่ะ"

"อืมมมมม ใช่เรื่องคุณพระพายหรือเปล่านะ"

สายลมอยากจะตั๊นหน้าเถื่อนๆ ของมันให้ยับ แต่ดูจากขนาดตัวของมันและความเป็นผู้รากมากดีในตัวของเขาแล้วไซร้

ยังไงเขาก็แพ้ไอ้เวรนี่….แพ้มันมาตลอดตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้ว



[ต๊อดแต๊ดเล่า]

หลังจากลืมตัวว่าตัวเองนั้นเป็นแค่ขี้ข้า เผลอสะบัดสะบิ้งงอนใส่เจ้านายไปแบบชุดใหญ่ไฟกระพริบ คุณสายลมแกก็กลับไปเป็นเหมือนช่วงก่อนหน้า คือขยันออกจากบ้านบ่อย แต่ต๊อดไม่ได้สนใจหรอกครับว่าแกออกไปไหนกับใคร

หน้าที่ไอ้ต๊อดยังคงเหมือนเดิม ไม่เหมือนเดิมคือการเข้าหน้าไม่ติด ไม่ใช่ว่าเจ้านายแกมึนตึงใส่ต๊อดหรอกครับ ต๊อดเองนี่แหละที่ไม่ได้พูดคุยกับเจ้านายเยอะอย่างแต่ก่อน ส่วนเจ้านายนั้นก็ทำเหมือนมีเรื่องอะไรจะคุยกับต๊อด แต่สุดท้ายก็ไม่ยอมพูดออกมา มันก็เลยเป็นปฏิกิริยาที่ค่อนข้างประดักประเดิด ต๊อดใช้คำถูกไหมนะ

อย่างเช่นเมื่อเช้านี้

"กาแฟครับเจ้านาย"

"อ่าต๊อด……"

"ครับ"

"อืมมมม…."

"กาแฟสามช้อน น้ำครึ่งแก้ว ต๊อดเตรียมน้ำตาลกับครีมให้นะครับ เผื่อเจ้านายอยากเติม"

"อ่าขอบใจนะ"

"ต๊อดรีดเสื้อไว้ให้แล้วนะครับ ของทั้งอาทิตย์เลย เรียงไว้ตามวันแล้วก็ตามตารางสีมงคลอย่างที่สั่งครับ ขอตัวนะครับ"

อ่า….ต๊อดไม่อยากเจอหน้าเจ้านายบ่อย ๆ ครับ อะไรที่เตรียมไว้ได้ ก็เตรียม ๆ ไว้ มันทำให้ต๊อดกลายเป็นคนละเอียดมากขึ้น

ต๊อดจะคิดเข้าข้างตัวเองได้มั้ยนะ ว่าเจ้านายแกพยายามจะง้อต๊อด แต่ด้วยความที่ไอ้ต๊อดเป็นแค่ขี้ข้า ไม่ใช่สถานะคนคุยอย่างคุณพระพาย จะให้เจ้านายมาขอโทษคนระดับต่ำ ๆ อย่างเรา คุณเขาคงไม่ทำ

ไม่ได้งอนแล้วนะครับ แหะ ๆ แต่ต๊อดคิดว่าถือโอกาสนี้ตัดใจเลยดีกว่า ให้สถานะระหว่างเราเป็นแค่นี้ แค่นายจ้างกับลูกจ้างก็พอแล้ว

ต๊อดโอเคครับ ช่วงนี้พี่โชคเอย พี่พร้าวเอยดีกับต๊อดมากๆ แต่พี่พร้าวแกชอบหมั่นเขี้ยวต๊อดแรงๆไปหน่อย เวลาวันหยุดงี้แกก็จะมาช่วยพี่โชคล้างรถบ้าง รถน้ำต้นไม้บ้าง แกก็จะฉีดน้ำใส่ต๊อดจนตัวเปียก บางครั้งเราก็เล่นต่อสู้กันโดยมีพี่โชคคนคูลยืนมอง ถ้าเล่นกันเลยเถิดพี่โชคก็จะก้มลงไปเกาตีน เป็นเชิงให้รู้ว่าถ้ายังไม่เลิกเล่นจะโดนเตะเข้าให้

มันก็พอจะลืมเรื่องของนายไปได้บ้างล่ะครับ

แต่เจ้านายสิครับ….ไม่ให้ความร่วมมือกันเลย



"ต๊อดอย่าเพิ่งไปสิ ต๊อดหลบหน้าเราทำไมเหรอ"

คืนนี้เจ้านายไลน์เรียกต๊อดให้ขึ้นไปบีบนวดครับ แกบอกปวดเนื้อปวดตัว ไอ้ต๊อดกำลังนอนดูรายการหน้ากากนักร้องกับพี่พร้าวอยู่เพลิน ๆ เลยครับ ขัดจังหวะความสุขชะมัด แต่เรามันเป็นขี้ข้าเขา….นายเรียกก็ต้องไป

นวดให้แกอยู่ครึ่งชั่วโมง พอเจ้านายบอกว่าพอปุ๊บ ต๊อดก็เตรียมเผ่นสิครับ

"มีอะไรให้ต๊อดทำอีกมั้ยครับ"

"ต๊อดโกรธเรานานไปแล้วนะ"

"ต๊อดไม่มีสิทธิ์โกรธหรอกครับ"

"แล้วต๊อดเป็นอะไร….ต๊อดเปลี่ยนไปตั้งแต่วันนั้น หลบหน้าเรา ไม่คุยเล่น ถามคำตอบคำ"

เฮอะ...เจ้านายน่ะ ควรถามตัวเองดูไหมล่ะครับ

"ต๊อดแค่น้อยใจครับ"

"ต๊อด..."

"ไม่ได้ใช่มั้ยล่ะครับ…ต๊อดรู้น่า อย่าสนใจต๊อดเลย เดี๋ยวก็หายครับ"

"คืนนี้…ต๊อดนอนที่นี่ได้ไหม"

"ครับ"

ต๊อดรู้ครับ ว่าเจ้านายต้องการอะไร ต๊อดก็เลยปรี่ไปคลึงไข่ย้อยคุณสายลม คุณแกดูตกใจ แต่ก็ไม่ได้ปัดป้อง ต๊อดก็เลยคุกเข่าพร้อมกับถอดกางเกงของแกออกโดยไม่ต้องรอให้แกสั่ง แต่พอต๊อดจะงับ คุณสายลมก็ดันหัวไอ้ต๊อดออก

"ต๊อด….ใครสอนให้ทำอะไรแบบนี้ ไม่น่ารักเลยนะ"

"รู้ครับว่าไม่น่ารัก"

"เราอยากนอนกับต๊อด แต่เราไม่โอเคกับการประชดประชันแบบนี้เลย ต๊อดทำเหมือนพวกขายตัว…."

"แล้วต๊อดต่างจากพวกนั้นตรงไหนล่ะครับ เดี๋ยวเจ้านายก็ให้เงินต๊อดนี่ ต๊อดก็อยากจะบริการเจ้านายให้คุ้มค่าจ้างไงครับ"

"เราพูดแรงใส่ต๊อดอีกแล้วสินะ เราไม่ได้ตั้งใจ คืองี้...เรากำลังแต่งเรื่องสั้นลงเวปไซต์ นางเอกเป็นผู้หญิงขายตัว เราคงติดคำพูดตัวละครมาใช้ ที่ช่วงนี้เราเครียด ๆ ก็เพราะเรื่องนิยายด้วยส่วนหนึ่ง สมองเรามันไม่ค่อยแล่นเลย แล้วก็หลาย ๆ เรื่อง เราเลยเผลอหงุดหงิดใส่ต๊อด ซึ่งมันแย่มากเลย…..ใช่ไหม"

"ไม่เป็นไรครับ"

เนี่ย….พอต๊อดตึงใส่ แกก็ทำหน้าหงอย ไม่รู้ไปจำใครมา ใจไอ้ต๊อดมันยิ่งไหลเป็นน้ำง่ายๆ อยู่ คุณสายลมดึงตัวไอ้ต๊อดขึ้นมากอด มาหอมหัวซ้ำ ๆ เหมือนต๊อดเป็นลูกแกเลยครับ

"ดีกันนะต๊อด ต๊อดสำคัญกับเรามาก ๆ เลยนะ เราขอโทษ ต๊อดรับคำขอโทษเรานะ คืนนี้นอนที่นี่แหละ"

"อ่า….เจ้านายครับ ตอนนี้ต๊อดไม่ได้นอนคนเดียวแล้วครับ พี่พร้าวแกมานอนด้วย ต๊อดไม่อยากให้เขาสงสัยน่ะครับ"

อยู่ ๆ อ้อมกอดเจ้านายมันก็รัดแน่นจนอึดอัด

"นี่เราไม่รู้เลยนะว่าต๊อดให้พร้าวมานอนด้วย…ไม่คิดจะบอกกันเลยหรือ"

"ต้องบอกด้วยหรือครับ"

"เรากับมันใครสำคัญกว่า"

"อ่า….ถามอะไรครับเนี่ย ต๊อดนี่งงเลยครับ"

"ช่างเถอะ….ยังไง คืนนี้เราก็จะทำกับต๊อด"

เจ้านายครับ….ต๊อดกำลังพยายามจะตัดใจ แต่มันยากนะครับ ถ้าเจ้านายยังทำแบบนี้

จูบจากเจ้านายคืนนี้มันหวานแปลก ๆ สัมผัสของเจ้านายก็นุ่มนวลกว่าที่เคย รู้ตัวอีกทีเสื้อยืดก็หลุดออกจากตัว กางเกงนอนลงไปกองตรงข้อเท้า ทุกที่ที่เจ้านายขบเม้มลงมาบนตัวต๊อด จูบต๊อด มันเสียวจนไอ้ต๊อดหมดแรงจะยืน

คุณพระพายครับ ต๊อดขอโทษเน้อ….ต๊อดก็เป็นได้แค่นี้ ต๊อดไม่คิดจะยกตัวเองไปเทียบคุณ ไม่คิดแย่งเจ้านายไปจากคุณเลยนะครับ ถ้าเจ้านายไม่ต้องการต๊อดแล้ว ต๊อดจะรีบไสหัวกลับไปยืนจุดเดิมทันทีเลยแหละ

คืนนี้ต๊อดว่าต๊อดคงลงไปนอนห้องตัวเองไม่ไหว



"อากาศร้อนแบบนี้มึงยังใส่เสื้อคลุมอีกเรอะ ไอ้ตะล๊อดต๊อดแต๊ด"

พี่พร้าวพาต๊อดมาเลี้ยงขนมครับ เป็นร้านเล็ก ๆ ในตัวเมือง ต๊อดเห็นคนมากินกันเป็นคู่ ๆ เลย ถ้าไม่มาเป็นคู่ก็มากันเป็นกลุ่มใหญ่ซึ่งเป็นเด็กนักเรียนผู้หญิงล้วน (มีน้องตุ๊ดเด็กปนอยู่คนสองคนครับ) ดังนั้นพวกเราสองคนที่เป็นผู้ชายเถื่อน ๆ คูล ๆ (ขอไอ้ต๊อดคูลด้วยเน้อ) เลยดูแปลกแยกไปจากบรรยากาศโดยรวมนิดหน่อย

เขินจังครับ…..น้องผู้หญิงกลุ่มนั้นมองต๊อดแล้วยิ้มให้ด้วย

อ่อ….ไม่ใช่ต๊อด….ยิ้มให้พี่พร้าวสินะ

อ้าวไม่ใช่เราทั้งสองคน แต่เป็นใครอีกคนที่เพิ่งเดินเข้ามาต่างหาก

คุณพระพาย…..

มาคนเดียวด้วย…..

"น้องต๊อด…..บังเอิญจังเลยครับ"

"คุณพระพายสวัสดีครับ….พี่พร้าวคุณพระพายเพื่อนเจ้านายเรา ไหว้เร็ว ๆ"

คุณพระพายขอนั่งร่วมโต๊ะด้วยเฉยเลย ทำเอาไอ้ต๊อดนั้นเกร็งจัด เจ้านายทำรอยไว้ทั่วเลยครับ ต๊อดนี่นั่งระแวงเลย

เหมือนเราเป็นชู้รัก แอบแซ่บกับสามีของเขา แหะ ๆ ว่าไปนั่นครับ

"ปังเย็นที่นี่น่าทานจัง มื้อนี้พี่ขอเลี้ยงพวกเรานะครับ"

"อ่า…ขอบคุณครับ"

"อ่อ...งั้นผมก็ขอบคุณด้วยคนนะครับ" อันนี้พี่พร้าวพูดนะครับ คุณพระพายจ้องพี่พร้าวนิ่งเลย….จะว่าไปพี่พร้าวแกก็หล่อแบบเถื่อน ๆ ดำ ๆ ประมาณคุณปลัดเหมือนกัน แต่สีผิวพี่พร้าวแกทะมึนกว่าหลายเฉด

อย่าสนใจพี่พร้าวเลยนะครับ เจ้านายหล่อกว่าพี่พร้าวเยอะครับคุณพระพาย

แล้วคุณพระพายก็ชวนพวกเราคุยใหญ่ ส่วนใหญ่ก็จะคุยกับพี่พร้าวแหละ ถามนู่นถามนี่ มีซักประวัตินิดหน่อย พอพวกเขาคุยกันถูกคอ ต๊อดก็ขอตัวหม่ำ ๆ ก่อน

"ต๊อดครับ….ช่วงนี้เจ้านายเรางานยุ่งหรือ เจอตัวยากจังเลย"

"อ่า….ครับ งานยุ่งมากเลยครับ"

"นอกจากงานในไร่…เค้าทำอย่างอื่นด้วยหรือ อย่าบอกนะว่าไปช่วยพวกคนงานพรวนดินด้วยน่ะ"

"ก็มีดูแลรีสอร์ทครับ ต๊อดก็เห็นแกนั่งอยู่หน้าคอมพ์บ่อย ๆ หน้าตาเคร่งเครียดเลยครับ"

"ทำอะไรเหรอ ต๊อดพอรู้มั้ย"

"ไม่ทราบอ่ะครับ คุณพระพายลองถามดูไหมครับ เพราะงานของเจ้านายต๊อดก็ไม่ค่อยเข้าใจ"

"อืม….พี่ก็ว่าน้องต๊อดไม่น่าจะรู้หรอก ก็น้องต๊อดไม่ได้เรียนมหาวิทยาลัยนี่…ใช่ไหม อย่าเข้าใจผิดว่าพี่ดูถูกนะ พี่จะบอกว่างานระดับผู้บริหารมันน่าจะยากเกินกว่าที่ต๊อดจะเข้าใจน่ะ ว๊า...ยิ่งพูดยิ่งไปกันใหญ่แฮะ ไม่เอาละ เปลี่ยนเรื่อง ๆ ….คุยเรื่องง่าย ๆ กันดีกว่า"

ปึก

ใครสักคนเตะขาไอ้ต๊อด….พี่พร้าวนั่นเองล่ะครับ พอต๊อดหันไปมองหน้าพี่แก พี่แกก็ดูเหมือนจะชักสีหน้าไม่พอใจอย่างเห็นได้ชัด

"ถึงต๊อดมันจะไม่รู้เรื่องงานยาก ๆ แต่ว่าหน้าที่ที่มันรับผิดชอบอยู่มันก็ทำเต็มที่นะคุณ อีกอย่างเรื่องงานของเจ้านาย ถ้าเขาไม่ได้อยากให้เรารู้ เราก็ไม่ควรสอดรู้สอดเห็นจริงไหมครับ ไม่เกี่ยวกับเรียนจบระดับไหนมาหรอก แต่ที่ทำงานทุกที่มันแบ่งแยกหน้าที่รับผิดชอบเป็นส่วน ๆ อยู่แล้ว ไม่ว่าจะงานไร่ หรืองานสำนักงาน…"

พี่พร้าวใจเย็นก๊อนนนนนน

ของขึ้นแทนไอ้ต๊อดด้วย อันนี้ก็ขอบคุณเน้อ แต่ขอให้พี่ใจเย็นสักนิด เป็นห่วงครับ กลัวพี่ชายตกงาน

งานชักกร่อยแล้ว ต๊อดเลยตบเข่าแกใต้โต๊ะ ให้แกใจเย็นลง

"ว้า….เพื่อนต๊อดโกรธพี่เสียแล้ว พี่ขอโทษพร้าวด้วยนะ เจตนาพี่ไม่ได้ดูถูกใครเลยจริง ๆ พี่เป็นแบบนี้มาแต่ไหนแต่ไรแล้ว พูดจากับใครแล้วชอบทำให้คนอื่นเข้าใจผิดเรื่อย มีเรื่องกันก็บ่อย อย่าถือสาพี่เลยนะ"

"ผมกับต๊อดขอตัวก่อนนะครับคุณพระพาย ขอบคุณที่เลี้ยง ไปต๊อด"

พี่พร้าวลุกเดินออกจากร้านไปเลยครับ ต๊อดก็เลยยกมือไหว้คุณพระพายเป็นการร่ำลา แต่จังหวะที่จะลุกจากมา คุณพระพายแกก็พูดขึ้นมาเบาๆ ว่า….

"ต่ำ"

ต๊อดก็….ชักจะโกรธตามพี่พร้าวแล้วนะ….คิ้วกระตุกเลย

ดูถูกต๊อดน่ะ ต๊อดไม่โกรธหรอก แต่มาดูถูกคนที่ดีกับต๊อด ต๊อดไม่ชอบครับ

เป็นครั้งแรกที่อยากซัดหน้าคน

"ต๊อดเป็นเด็กดีนะครับ เลือกคบเพื่อนบ้างก็ดี มันยากใช่มั้ยล่ะที่จะมีเพื่อนดีดีในสังคมแบบที่ต๊อดอยู่….แต่ก็ใช่ว่าจะไม่มี…."

"พี่พร้าวเป็นคนดีครับ คำว่าต่ำ...ต๊อดว่าเอาไว้เรียกคนจิตใจสกปรก คิดแต่เรื่องแย่ ๆ จะดีกว่าครับ ต๊อดขอตัวนะครับ"

"ไอ้ต๊อดดดดด!!!!"

อ่า....นี่ไม่ใช่เสียงคุณพระพายหรอกนะครับ กระโชกโฮกฮาก...ดิบเถื่อนแบบนี้ คุณพระพายน่ะ ตอนนี้นั่งนิ่ง ไม่มองหน้าต๊อดเลยครับ

เสียงพี่พร้าวที่เปิดประตูหน้าร้าน แล้วโผล่หัวมาตะโกนเรียกไอ้ต๊อดนั้น ทำเอาหลายคนสะดุ้ง ต๊อดเลยรีบวิ่งออกไปให้ไว

พี่พร้าวดูจะไม่ชอบคุณพระพายเอามาก ๆ เลยครับ ขนาดตอนนี้ที่กำลังขี่แมงกะไซด์ ต๊อดยังสัมผัสได้ถึงรังสีอำมหิต

"พี่อย่าถือสาแกเลย คนกรุงก็งี้"

"ก็มันดูถูกมึง….ไม่ใช่ครั้งแรกนะเว้ย ที่กูเห็นมันพูดกับมึงแบบนี้"

"ปล่อยผ่านเถอะพี่ แต่ต๊อดขอบคุณนะ ที่ช่วยต๊อดอ่ะ"

"มึงน้องกู กูก็ต้องปกป้องดิวะ"

"ซึ้งเลย"

"มันเอาตีนเขี่ยไข่กูด้วย ห่า….ร่านชิบหาย"

"ใจเย๊นนนนนนน เขาไม่ได้ตั้งใจเปล่าพี่"

"มึงสนิทกับเจ้านายนี่ เตือน ๆ แกไว้บ้างก็ดีนะ มึงว่าแกจะฟังมั้ยวะ เออ...แต่กูว่าขี้ข้าอย่างเราอย่ายุ่งเลยเนอะต๊อดเนอะ รู้งี้ตอนนั่งแดก น่าจะให้มึงสั่งให้คุ้ม แกล้งแม่ม อยากเลี้ยงใช่ไหม แดกให้ยับ"

"ฮ่าฮ่าฮ่า"



[บรรยาย]

"พี่โชค….มานั่งทำหน้าเครียดอาราย"

บ่ายแก่ ๆ วันหนึ่ง ไอ้ต๊อดผู้ซึ่งว่างงาน เดินมาเจอโชคนั่งหน้าเครียดปนเศร้า ด้วยความเป็นห่วงมันจึงเอ่ยถาม

"แม่ไอ้โชคชัยมันโทรมาขอเงิน"

"อ่า…เค้าสบายดีมั้ยอ่ะพี่"

"มันหนีตามชู้ไป แล้วชู้แม่งก็เสือกมีชู้อีก ทะเลาะกันโดนต่อยตาปูด กูเลยด่าไปชุดใหญ่ แม่งทำกับกูขนาดนี้ แล้วยังมีหน้าจะขอกลับมา"

"แล้วถ้าเค้ากลับมา พี่จะยกโทษให้เขาไหม"

"กูโกรธมันจนหายโกรธแล้ว แต่จะให้กลับไปคืนดี ไม่รู้สิ…กูไม่ไว้ใจมันอีกแล้ว กูบอกว่าถ้าจะกลับมาก็มาในฐานะแม่ไอ้โชคชัยมัน แม่งก็ไม่เห็นกลับ มีหน้ามาขอเงิน ดอกทอง!!!"

"พี่ยังรักเขาไหมเล่า"

"ไม่ใช่เรื่องของเด็กน่า….ไอ้ต๊อด"

"พี่เศร้าอ่ะ ต๊อดไม่อยากให้พี่เศร้าไง ระบายกับน้องได้นะ"

"ห่วงคนอื่นเก่ง ห่วงไปทั่วเลยนะมึง"

"ก็ต๊อดรักทุกคนไง"

"พวกกูก็รักมึงต๊อดแต๊ด"

โชคจับหูไอ้ต๊อดเล่นอย่างหมั่นเขี้ยว เขาเอ็นดูมันเหมือนน้องนุ่งคนหนึ่ง ใครก็ตามที่อยู่ใกล้ไอ้ต๊อด เป็นต้องเอ็นดูมันทั้งนั้น ความซื่อปนโง่ของมันเรียกรอยยิ้มได้เป็นอย่างดีนัก มันเป็นเด็กที่ขยันและมีน้ำใจอยู่เสมอ แม้จะมีบางครั้งที่ชอบคิดในสิ่งที่คนอื่นไม่คิด บางทีก็ยิงมุกตลกผิดเวล่ำเวลา แต่ทั้งเขาแล้วน้าจิตคนครัวต่างก็รักมัน เหมือนเป็นน้องชาย เป็นลูก เป็นหลาน

คุณเขาก็รักมัน โชคพอดูออก แต่รักแบบไหนสุดที่จะเดาได้ คงเป็นความรักในแบบของสายลมกระมัง ชอบบ่น ชอบดุ แต่ก็ตามใจและไม่ค่อยถือสา จะมีบางครั้งที่ความเพี้ยนของเจ้านายรูปหล่อเผลอไปทำร้ายความรู้สึกของไอ้ต๊อดโดยไม่ตั้งใจ

ไอ้อาการหงุดเวลาที่ต๊อดมาสนิทกับเขา มันทำให้โชคอดคิดไม่ได้ ว่าเจ้านายหนุ่มนั้นมีใจให้เจ้าต๊อด แต่หลาย ๆ พฤติกรรมก็ดูจะทิ้งขว้างและไม่สนใจ

เจ้านายกับลูกน้องคู่นี้แม่งแปลกพอกัน…..

นี่ถ้าหากสายลมอยู่บ้าน โชคคงไม่กล้าถึงเนื้อถึงตัวไอ้ต๊อดแบบนี้ ไอ้เด็กนี่มันเนื้อแน่นน่ากอด ตัวโชคเองไม่ได้คิดสกปรก เพราะใจเขานั้นเป็นชายทั้งแท่ง แต่ไม่รู้เหมือนกันว่าหากเจ้านายสุดเพี้ยนมาเห็นเขากับต๊อด จะตีความไปในแง่ใด เผลอ ๆ พาลมาตึงใส่กันแบบที่เคย ๆ อีก

"พี่โชคอย่าขยำแขนต๊อดดิ"

"ไอ้อ้วนเอ้ย"

"ต๊อดล่ำหรอก เปล่าอ้วนสักหน่อย"

"หึ…นิ้วกูจมแขนมึงอย่างนี้ ยังไม่เรียกอ้วนอีกเหรอวะ"

"หมีๆ ไง….เค้าเรียกสายหมีหรอก….วู้"



ธุระที่สายลมมีกับเขานั้น ไม่ใช่เรื่องของพระพายอย่างที่คิดเอาไว้

แต่ขจรนั้นก็ไม่ได้แปลกใจเท่าไหร่นักหรอก

เขาเป็นเพื่อนกับสายลมมานาน แม้ความสัมพันธ์ระหว่างพวกเขานั้น อีกฝ่ายจะมองว่าเขาเป็นศัตรูคู่แข่งก็ตามทีเถอะ

เวลาถูกคนรังแกมา ก็มาฟ้องเขา กี่ครั้งแล้วที่เขาต้องปกป้อง หัดจำเสียบ้างนะไอ้ลูกครึ่ง

"ได้……กูจะรับน้องเขาทำงานในไร่กู ชื่อพร้าวใช่ไหม….หน่วยก้านดี น่าจะช่วยงานในไร่ได้เต็มที่"

"เออ….เราขอบใจมาก"

"แต่มึงไปพรากคู่เขาออกจากกัน แบบนี้มันไม่ใจร้ายไปหน่อยหรือวะคุณหนู"

"เพ้อเจ้อ….พรากคู่อะไร เจ้าพร้าวนี่หลานแม่ครัว เขามาฝากฝังให้ทำงาน แต่ไร่เราคนงานเยอะแล้ว ก็แค่นั้น"

"ไม่เลือกเอาสักทาง ไม่กลัวพระพายเขาโกรธหรือ ชอบเขามากไม่ใช่หรือไง หรือเบื่อเขาแล้ว"

"กับพระพาย เราก็ไม่ได้เป็นอะไร….แค่คุย ๆ กันเท่านั้น"

"เหรอครับ แต่ถ้าทางนั้นเขาเบื่อคุยกับมึง แล้วหันมาสนทนากับกูแทน น้องลมอย่างมาชกพี่ปลัดนะครับ"

"กวนตีนไอ้สัตว์…."

"คุณหนูพูดคำหยาบ ทำไมคุณหนูลมไม่อ่อนโยน"

"เรากลับล่ะ นัดพระพายไว้….บาย"

"ฮ่าฮ่าฮ่า"

สายลมไม่สนใจเสียงหัวเราะเถื่อน ๆ ที่ดังไล่หลัง เขาคิดถึงพระพายจะแย่อยู่แล้ว ช่วงนี้เขามัวแต่เครียดเรื่องนิยาย และเรื่องไอ้เจ้าต๊อด ตอนนี้เคลียร์เรื่องต๊อดจบแล้ว เขาก็อยากจะสานสัมพันธ์กับพระพายต่อ พระพายกับเขามีรสนิยมในทิศทางเดียวกัน อีกทั้งพระพายยังทำอาหารเก่ง หลังจากพากันไปตะเวนกินร้านอาหารทั่วทั้งเมือง เขากับพระพายก็มีความคิดที่จะเปิดร้านอาหารอยู่เหมือนกัน….

ได้พาร์ทเนอร์ทั้งธุรกิจ ทั้งเรื่องบนเตียง ก็ไม่เลวนะ

ปลัดหนุ่มมองเพื่อนตัวดีจนลับตา ขจรศักดิ์ส่ายหน้าพร้อมกับคลี่ยิ้มเอ็นดู ก่อนจะเบนสายตามายังเอกสารในมือที่เป็นรูปถ่ายของเด็กหนุ่มหน้าตาคมเข้มดูเอาเรื่อง

"น่าสงสารไอ้เจ้านี่จังแฮะ…."

To be con




« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 18-08-2020 17:51:58 โดย mutyamania »

ออฟไลน์ nevergoodbye

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1279
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +51/-2
ใครอยากขึ้นเรือลำเดียวกับเรา ตีตั๋วได้นะคะ
ปลัด x คุณหนูสายลม
ปลัด x พี่พร้าว

ปล.น้องต๊อด พี่ขอโทษ 5555 แต่เจ้านายหนูมันงุงิอะ น่าจับให้คุณปลัดตีก้นจนร้องไห้เลย ฮึ่ยย

ออฟไลน์ meteexp

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 474
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +28/-0

ออฟไลน์ iceman555

  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 8516
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +149/-10
อ้าวว สงสารพี่พร้าว

ออฟไลน์ VIRIDIAN

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 37
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +28/-1
เดี๋ยวสนับสนุนให้ต๊อดหนีเลย หนีไปเลยลุก ไปขุนตัวเองให้มาดแมนแล้วกลับมาฟาดคุณหนูเลย อิ๊อ๊ะดีนัก ทำไรไม่นึกถึงใจต๊อดเลยอะ แง

แล้วคุณพระพายนี่อาราย ไปเขี่ยเค้าาาา จริงๆพร้าวxพระพายก็ได้นะคะ 555 เขิน

ออฟไลน์ ♥lvl♀‘O’Deal2♥

  • หานิยายถูกใจยากจัง!
  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2742
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +176/-4

ออฟไลน์ t2007

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2510
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +129/-5
เชียร์ปลัดvsต็อดแต๊ด ไหงกลายเป็นพร้าว vs ปลัด แต่ก็แซ่บนะ แมนๆ เตะบอลกัน

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ NeN~

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 85
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +17/-0
เชียร์คู่ปลัด × สายลมได้มั้ยยยยยยยย เคทีมันด้ายยยยยยยย ส่วนต็อดยกให้พร้าวละกัน ดูแลน้องดีไม่ทำให้น้องเสียใจแบบคุณลมแน่ๆ เชอะ

มาต่อไวๆ นะค้าคุณเชลลลล

ออฟไลน์ B52

  • เป็ดZeus
  • *
  • กระทู้: 13912
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +420/-26

ออฟไลน์ papapoope

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 291
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2/-1
น้องต๊อดโดนคุณสายลมทำร้ายใจอีกแล้วนะ :fire:

ออฟไลน์ papapoope

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 291
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2/-1

ออฟไลน์ fenria

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 11
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
หมั่นไส้สายลม เชียร์ต๊อดแต๊ดกับพี่โชคแทนได้มั้ย ฮึ่ยยยยยย

ระวังน้องไปชอบคนอื่นขึ้นมาจริงๆ ละจะรู้สึก

ส่วนพระพายนี่ไม่ชอบเลยมาตั้งกะแรกละอะ นิสัยเสียจริงๆ

ออฟไลน์ ป่ามป๊ามป่ามปาม

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 516
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +12/-0
เห็นต๊อดแต๊ดเป็นของตายหรอ หนอย อิคุณชายสายลม น้องต๊อดไปทำงานกับพี่พร้าวเลยลูก หนีไปๆๆ

ออฟไลน์ HanATarO

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2278
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +132/-2
อ่านรวดเดียวมาถึงตอนนี้ อยากจะบอกคุณสายลมว่า ระวังเถอะทำตัวแบบนี้ สักวันหนูต็อดจะไม่สนใจจริง ๆ หึ

ออฟไลน์ papapoope

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 291
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2/-1

ออฟไลน์ mutyamania

  • สามารถติดตามงานติดเรทที่ลงเล้าไม่ได้ที่ ReadAWrite ในชื่อมัสยากลับมาจากป่าช้า
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1892
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +792/-139
    • https://mutyawhocamebackfromthedead.readawrite.com
บทที่ 8 วาดลวดลาย


ชีวิตคนเราบางครั้งก็เพอร์เฟคหาใดเปรียบ

สายลมกดจูบลงกลางกระหม่อมชื้นเหงื่อของคนในอ้อมแขน หลังจากผ่านกิจกรรมเชิงลึกบนเตียงนอนกันมาหมาด ๆ พระพายก็หมดเรี่ยวแรงจนสลบไสล หลับไปบนอกของเขา

สายลมไม่ใช่คนซาดิสม์ แต่สำหรับชายหนุ่ม เซ็กส์ก็คือผลงานศิลปะชิ้นหนึ่งที่ตัวเขานั้นตั้งใจทำ มีหนักหน่วงบ้าง เนิบนาบอ่อนโยนบ้าง แต่สิ่งสำคัญคือเขาและคู่นอนต้องมีความสุข มันคือความภูมิใจของเขา เวลาได้ยินอีกฝ่ายหอบหายใจถี่ และหวีดร้องด้วยความเสียวซ่านตอนใกล้เสร็จ

ที่บอกว่าชีวิตเพอร์เฟคนั้น…..

ตอนนี้เขามีธุรกิจของตัวเองคือไร่และรีสอร์ท มีพาร์ทเนอร์ที่ฉลาดและเซ็กส์ซี่อย่างพระพาย และยังมีเจ้าสุนัขดุ๊กดิ๊กน่ารักที่แสนจะเชื่อฟังเขาอย่างไอ้ต๊อดแต๊ด

พูดถึงแล้วก็…..อยากฟัด

จัดทรีซั่มสักยกดีไหมนะ…..อืม…..แต่ไอ้ต๊อดนั้นค่อนข้างใสซื่อเกินไป แถมยังเงอะงะ ไม่น่าจะเวิร์คหรอกมั้ง

ไม่ดี....ไม่ดี

สายลมจ้องมองร่างเปลือยเปล่าของพระพาย ผิวขาว ๆ นั้นเต็มไปด้วยรอยจ้ำ ที่เขาฝากเอาไว้เสียถ้วนทั่ว พระพายนั้นเป็นคนที่มีบอดี้เย้ายวนจริง ๆ อกผาย ไหล่กว้าง ต้นแขนและหน้าอกมีกล้ามเนื้อที่สมส่วน ไม่เยอะจนเกินไป ช่วงเอวคอด หน้าท้องแบน ก้นยกสวย แก้มก้นเด้งดึ๋งน่าฟาด

พระพายเป็นงาน น่าอ้ำกว่าไอ้ต๊อดเยอะ…..

แต่ไอ้ต๊อดมันก็….น่ารังแกดีนะ…..

ว้า…..เลือกไม่ได้เลยอ่ะ ทำไงดีนะ

"อื้ออออ พี่ลม…..อีกแล้วเหรอ พายเหนื่อยแล้วครับ"

"ขออีกครั้งนะพาย นอนนิ่ง ๆ เดี๋ยวพี่เทคแคร์พายเอง"

"คนกาม....อึดอะไรอย่างนี้นะ"

"กามก็ผัวหนู"

"พี่ลม!!!! เดี๋ยวเหอะ"



"เจ้านายครับ….."

"ว่าไงเจ้าต๊อด"

"เกิดอะไรขึ้นครับ…ทำไมพี่พร้าวอยู่ ๆ ถึงถูกให้ออกจากงานล่ะครับ"

"ชู่ววว์ ต๊อด….อย่าโวยวายเสียงดังสิ"

บ่ายวันหนึ่ง สายลมกำลังยืนกอดรับลมที่พัดโชยเข้ามาตรงระเบียงกว้าง พลางคิดโน่นนี่อย่างเรื่อยเปื่อย แพลนเปิดร้านอาหารในตัวเมือง พล็อตนิยายชายรักชายแนวย้อนเวลา ไปจนถึงนึกอยากจะวาดภาพวิวทิวทัศน์ในยามที่แสงกำลังจัด ๆ แบบนี้ แต่แล้วจู่ ๆ ไอ้ต๊อดก็วิ่งกระหืดกระหอบขึ้นมายังห้องนอนของเขา (โดยที่เขายังมิได้เรียกหา) พร้อมกับนำพาความเอะอะมะเทิ่งชวนระคายหูมาด้วย

"แต่เจ้านายครับ…มันไม่แฟร์เลย"

"ไม่ใช่เรื่องของต๊อดน่า….คนงานในไร่เรามีเยอะเกินความจำเป็น แถมคนที่เพิ่งลาคลอดไปก็กลับมาทำงานแล้ว พร้าวเพิ่งมาอยู่ใหม่ ต้องเป็นคนไปน่ะถูกแล้ว"

"เจ้านายใจร้ายอ่ะ….ต๊อดผิดหวังมาก ๆ เลย"

สายลมคิ้วกระตุกด้วยอารมณ์ขุ่นมัว เพียงแค่รู้ว่าไอ้ดำถึกนั่นถูกเลิกจ้าง ยังมิทันได้รู้ว่าอะไรเป็นอะไร เจ้าต๊อดก็มาพาลก้าวร้าวใส่เขาแบบนี้ ทำให้สายลมรู้สึกว่าเขาคิดถูกแล้ว ที่รีบกำจัดหมอนั่นออกไป และถ้าไม่ติดว่าพี่โชคยังมีความจำเป็นอยู่ ในฐานะมนุษย์ผู้ชายเรี่ยวแรงดีคนเดียวในบ้าน อีกทั้งยังรับใช้กันมานาน เขาจะเนรเทศน์ให้ออกตามกันไปอีกคนด้วยซ้ำไป

สองคนนี้ชอบสปอยไอ้หมาน้อยของเขา ทำให้มันเสียคน ทำให้มันมีทางเลือกอื่นนอกจากตัวเขา

มันเสียการปกครองน่ะ ไม่ใช่อะไร

"ต๊อด….เราไม่ได้ใจร้ายกับเพื่อนต๊อดอย่างที่เข้าใจหรอกนะ แต่เรามีงานใหม่ให้พร้าวแล้ว ที่เราไม่บอกเหตุผลกับฝ่ายบุคคลก่อน ก็เพราะไม่อยากให้คนอื่น ๆ รู้น่ะ ว่างานใหม่ของพร้าวนั้นคือไร่ของไอ้ปลัดขนดก แถมค่าแรงยังได้เยอะกว่าเดิมด้วย"

"อ่ะ….อ้าว แบบนั้นหรอกเหรอครับ"

"เป็นงานออฟฟิศด้วยนะ สบายกว่าเดิมเห็น ๆ มีบ้านพักให้ด้วย…..แล้วดูต๊อดสิ มาแหกปากเสียงดังขัดการพักผ่อนของเราแบบนี้ แย่มากเลยนะไอ้อ้วน"

ดูหน้างุ้ย ๆ นั่นสิ สายลมมองอย่างชอบใจ เวลาที่เขาได้รังแกไอ้ต๊อดเล็ก ๆ น้อย ๆ อย่างแซวเรื่องน้ำหนัก หน้าของมันจะมุ่ย น่าหมั่นเขี้ยว

"กราบขอโทษขอรับ"

"มาฟัดทีสิไอ้หมูต๊อด"

"ต๊อดไม่ใช่หมูนะครับ"

"ต๊อด…..เราบอกว่ามานี่ไง อย่าดื้อสิ"

"ต๊อดจะรีบไปบอกข่าวดีพี่พร้าวครับ พี่เค้าเครียดมากเลย ร้องไห้ด้วย เดี๋ยวต๊อดค่อยมาใหม่นะครับ"

"เอาไว้ก่อนน่า….เดี๋ยวไอ้หนวดมันก็ติดต่อพี่พร้าวของต๊อดเองแหละ ต๊อดมาให้เราฟัดก่อนเร็วๆ เข้า"

"อ่า...ก็ได้ครับ"



[ต๊อดแต๊ดเล่า]

ช่วงนี้เจ้านายดูอารมณ์ดีเป็นพิเศษครับ…..

ไม่หงุดหงิด ไม่โมโห แถมตอนนี้เริ่มกลับมาติดคุณพระพายอีกแล้ว

ต๊อดนี่ถึงกับร้อง….โอ้โหเฮะเลย

ถึงจะติดคุณพระพาย แต่ก็ยังมีเวลาให้เมียทาสอย่างต๊อดอ่ะ

เอ่อ…..ต๊อดอินละครมาน่ะครับ พอดีติดละครเรื่องหนึ่ง ที่ท่านเจ้าคุณมีเมียหลายคน ทั้งเมียพระราชทาน เมียที่เป็นลูกสาวเถ้าแก่ออกแนวคุณหนูนิสัยเสีย เมียที่เป็นนางโลมโคตรเซ็กส์ ละก็เมียทาส

เป็นเมียทาสนี่แหละ ต่ำต้อยเหมาะกับขี้ข้าอย่างเรา

ก็…..ไม่รู้สิครับ ก็เจ้านายบอกว่าต๊อดสำคัญอ่ะ ต๊อดก็คิดเข้าข้างตัวเองหน่อยนึง

แค่หน่อยเดียวเองนะครับ ความเจียมตัวที่เคยมี มันก็ยังคงมีอยู่นั่นแหละ….ต๊อดสบายใจด้วยแหละที่เป็นได้แค่นี้ ไม่ต้องแข่งขันกับใคร ๆ ให้วุ่นวาย แล้วไอ้ต๊อดคนนี้ก็ไม่ใช่คนที่เปลี่ยนนิสัยไปตามสถานะด้วย

"ต๊อดเก็บเงินได้เยอะยัง…."

"ก็….เยอะอยู่นะครับ"

"ต๊อดเคยคิดจะทำศัลยกรรมไหม"

"อ่า….อยู่ ๆ ถามไรครับเนี่ย"

"หน้าต๊อดมันโฟร์บี (4B) อ่ะ"

"อิหยังครับเนี่ย ขนาดความได้มั้ยครับ"

"ก็มันบิ๊ก บวม บาน….แล้วก็บ้าน"

"โห่….นี่เจ้านายเกลียดไรต๊อดอ่ะ"

"ทำตาสองชั้นนะต๊อด ทำจมูกนิด เหลากรามหน่อย….อ่ะ ๆ ฉีดโบด้วย….ลดเหนียง ผิวต๊อดขาวอยู่แล้ว…ขัดขี้ไคลออกบ้างนะ แล้วก็ไปเลเซอร์รอยแผลเป็นตามขาที่ชอบไปเล่นซนตอนเด็ก ออกกำลังกายให้หุ่นเฟิร์ม….ต๊อดน่ะก็จะหล่อที่สุดในตำบลเลย"

"ต๊อดกินน้ำยาล้างห้องน้ำ แล้วอธิษฐานเอาก็จบครับ"

"ต๊อดนี่ติดตลกจังนะ"

"ถามจริง ๆ เลยนะครับ"

"ว่ามาสิ"

"ต๊อด…..ไม่น่ารักเลยเหรอครับ"

"ต๊อดก็…….น่า…..รัก"

"คิดนานจังเลยครับ"

"งอนเหรอ"

"เปล่าครับ"

"แล้วทำไมเงียบไป"

"ต๊อดสงสัยน่ะครับ ว่าทำไมอยู่ ๆ ก็มาถามเรื่องหน้าตาต๊อด เจ้านายคิดพล็อตนิยายใหม่อยู่ใช่ไหมครับ"

"รักต๊อดก็ตรงนี้ รู้ใจเราทุกอย่าง"

"เจ้านาย….มารงมารักอะไร อย่าพูดว่ารักสิครับ ถ้าไม่ได้รักกันน่ะ"

"รักสิ เรารักต๊อดแบบลูกน้องคนสนิทไง"

"แล้วนิยายเรื่องใหม่นี่แนวไหนอ่ะ มีศัลยกรรมด้วย"

"เราไม่บอกต๊อดหรอก"

ถามว่าทำไมไอ้ต๊อดกับเจ้านายถึงได้มาคุยเรื่อยเปื่อยไร้สาระแบบนี้

คำตอบก็คือ…..บทสนทนาหลังเสร็จกิจนั่นเองครับ

บางครั้งต๊อดก็อดกลัวเจ้านายไม่ได้เลย กลัวแกน็อคครับ คนเราจะมีเซ็กส์ถี่ขนาดนั้นไม่ได้มั้ยอ่ะ คุณลมแกออกไปกับคุณพระพายวันเว้นวัน ส่วนวันที่เว้น แกก็เรียกต๊อดขึ้นไปรับใช้ สรุปคือทุกวัน แล้ววันละหลายรอบด้วย

ต๊อดเองก็เหนื่อย แต่ก็ทำเต็มที่ เพื่อคนที่เรารักครับ

"แล้วไอ้….เอ่อ….พร้าวเขาได้เล่าเรื่องงานใหม่ให้ต๊อดฟังบ้างไหม"

"ก็….เล่านะครับ พี่พร้าวบอกว่าคุณปลัดใจดี ใจดีมาก ๆ เลย เป็นกันเองแล้วก็ดูแลพี่พร้าวดีมากเลยครับ"

"คุยกันทุกวันเลยเหรอ"

"ครับ…"

"อย่าติดไลน์ให้มากนักสิต๊อดแต๊ด"

"คุยแชทในเฟสบุ๊คน่ะครับ"

"ต๊อดนี่นะ….."

"ทำไมเจ้านายเหมือนไม่ชอบพี่พร้าวอ่ะ พี่พร้าวเป็นคนดีนะครับ"

"พอ….เลิกพูด"

แล้วเจ้านายก็จัดหนักไอ้ต๊อดอีก….หลายรอบเลยครับ

สงสัยพรุ่งนี้ต๊อดคงเดินไม่ไหว



[บรรยาย]

ชีวิตคนเราบางครั้งก็ไม่ราบรื่น

เมื่อสิ่งที่เขาเคยคิดว่าแน่นอนนั้น บัดนี้ไม่แน่นอนเสียแล้ว

พักนี้พระพายไม่ค่อยมีเวลาให้เขาเหมือนเคย

หลังจากช่วงที่มีปัญหากับไอ้ต๊อด ซึ่งเป็นช่วงที่เขาห่าง ๆ กับพระพายไป หลังเคลียร์เรื่องไอ้เด็กพร้าวเสร็จ เขากับพระพายก็กลับมาสานต่อกันอีกครั้ง เจอกันบ่อย ร่วมรักกันบ่อย จนเขาวางใจ แต่แล้วอยู่ดีดี พระพายก็ยกเลิกนัดเขาและโพสท์รูปไปกินข้าวกับไอ้ปลัดขจร….ที่บ้านของมัน แบบสองต่อสอง

ศึกชิงนายเริ่มแล้วสินะ และสายลมคาดหวังว่าเขาจะชนะคนเถื่อน ๆ อย่างปลัดขจรได้สักครั้งหนึ่ง

พระพายเป็นแฟนนิยายเขา เขาเก็บเรื่องนี้ไว้เป็นไม้ตายครั้งสุดท้าย เพื่อใช้ดึงพระพายคืนกลับมา ให้อีกฝ่ายสนใจในตัวเขาอีกครั้งหนึ่ง

พระพายนั้นเหมือนไฟ….ร้อนแรง

และพระพายก็เหมือนกับแมว….เดาใจยาก เมื่อใดที่แมวอยากเล่น…มันก็จะมาหา แต่ถ้าวันไหนที่เราอยากเล่นกับมัน เซ้าซี้วอแว มันจะรำคาญและพยายามหนี….ไม่ก็ข่วนเขา

สายลมอยากได้แมว เขาก็จะทำตัวเลียนแบบแมว เขาจะไม่พยายามดึงอีกฝ่ายกลับมาหรอก แต่เขาจะใช้ไอ้ต๊อด ทำให้พระพายกลับมาหาเขา

แต่สายลมก็แอบหวั่นอยู่เหมือนกัน….ไอ้ต๊อดนั้นคนละระดับกับพระพาย ถ้าจะเล่นเกมส์นี้ เขาควรหาคนที่มีความร้อนแรงใกล้ ๆ กันไหม?

หรือคิดอีกแง่….ถ้าเขาสนใจไอ้ต๊อดมากกว่า พระพายก็อาจจะรู้สึกเสียหน้า ที่ตัวเองแพ้เด็กบ้าน ๆ อย่างไอ้ต๊อด และคงทำทุกอย่างเพื่อเรียกความสนใจจากเขา

อืม….เริ่มสนุกล่ะ

เขากดโทรหาอีกฝ่าย…..พระพายไม่รับสายเขาในครั้งแรกอย่างที่คิด เขาจึงโทรหาอีกครั้ง รอให้สัญญาณดังสามครั้งแล้วกดวาง

พักใหญ่ ๆ พระพายก็โทรกลับมา

"พี่ลม….โทรหาพายมีอะไร"

"อ่อ….พี่จะโทรมาหาบอกเรา เรื่องที่นัดดูตึกเปิดร้านอาหาร ที่เราเลื่อนพี่เป็นเสาร์หน้าน่ะ"

"ครับ….พายจำได้"

"ขอเลื่อนไปอีกหน่อยละกันนะ พอดีพี่พาต๊อดมันไปเที่ยวกรุงเทพน่ะ สัญญากับมันไว้นานแล้ว ไม่ได้ไปสักที"

"โหย…..ดูร้านก่อนก็ได้นี่พี่"

"เอ่อพาย….แค่นี้ก่อนนะครับ เดี๋ยวค่อยคุยกัน บายครับ"

อะไรของเรากันนะ….สายลม พาไอ้ต๊อดไปกรุงเทพงั้นเหรอ ดูจงใจปั่นให้หึงเกินไปหรือเปล่านะ นักเขียนนิยายหนุ่มนึกตำหนิตัวเองในใจ

"เจ้านายครับ"

"อ้าวต๊อดมีอะไร"

"ปลัดมาหาอ่ะครับ แกรอเจ้านายอยู่ที่ศาลานะครับ"

"มันมาทำไมของมันวะ"

สายลมเกลียดขจรศักดิ์…..เกลียดมากด้วย เกลียดที่ปลัดนั้นสูงกว่า ล่ำกว่า มีคนเข้าหาเยอะกว่า อาชีพมันก็ดูดีมีหน้ามีตากว่า แฟนมันก็มีเยอะกว่า (สายลมยังไม่เคยมีแฟน ขณะที่ขจรศักดิ์นั้นเป็นเสือไบ ที่มีทั้งแฟนผู้หญิงแบบออกหน้าออกตา และแฟนผู้ชายแบบลับ ๆ ) ไร่ของมันก็ใหญ่กว่าเขา พับผ่าดิ

"นายมีธุระอะไร"

สายลมเกลียดรอยยิ้มนั่น ยิ้มที่ดูมีเลศนัย ยิ้มที่ดูสบาย ๆ แต่ก็ให้ความรู้สึกเหนือกว่า รู้สึกว่ามันเป็นต่อเขาอยู่ตลอดเวลา

คุมสติไว้สิสายลม นายเป็นผู้ใหญ่แล้ว ไม่ใช่เด็กขี้แยที่ถูกเพื่อนรังแกอย่างวันวาน ไม่อีกต่อไป

"พี่มีเรื่องให้น้องลมช่วย"

"เราว่านายเลิกเรียกเราแบบนี้ดีกว่า พวกเราก็โตกันแล้ว คุยกันแบบมืออาชีพเถอะ"

"อ่าๆๆๆ …..โอเคครับคุณหนูสายลม ผมมีเรื่องรบกวน เรื่องงานวัดที่กำลังจะจัดขึ้นในอีกไม่กี่วัน"

"ว่ามาสิ"

"ผมจะขอยืมตัวคนของคุณไปช่วยงานหน่อย"

"คนของเรา"

"ช่าย…..ไร่ผมจะจัดซุ้มหนุ่มน้อยตกน้ำน่ะ….เน้นขำ ๆ ….เลยอยากขอยืม….น้อง….ต๊อดแต๊ดไปเป็นหนุ่มน้อยตกน้ำหน่อย น่าจะฮาดี"

ต๊อดแต๊ดงั้นเหรอ…..ใครสั่งใครสอนให้มาเรียกคนของเขาอย่างสนิทสนมแบบนั้น

"ก็แค่ใส่ขาสั้นตัวเดียว ให้คนปาลูกบอลแค่นั้นเอง ทำไมคิดนานล่ะ ทีคุณหนูสายลมยังมาขอให้ผมรับคนเข้าทำงาน….."

"เราว่าคงไม่เหมาะหรอก….ต๊อดมันหุ่นไม่ดี"

"ก็บอกแล้วไงว่าเอาตลก"

"แต่ต๊อดมันขี้อาย"

"หรือจะให้ผมชวน….คุณพระพาย ‘เพื่อนสนิท’ ของคุณดีล่ะ พักนี้ผมกับเขาคุยกัน…..ถูกคอ….เสียด้วยสิ…หึหึหึ"

"ไอ้เหี้ยปลัด!!!!"

"โอ๊ะ….คุณหนูลมโกรธแล้ว น่ากลัวจังเลย….ว่าไงล่ะ ระหว่างน้องต๊อด กับ พระพายจะเลือกใคร"

"…….."

"ให้เวลาคิด….สิบนาที"

ปลัดขจรกำลังสนุกที่ได้แกล้งแหย่คนตรงหน้าให้หัวเสีย ลอบมองหน้าหล่อเหลาสำอางค์ของอีกฝ่าย ที่กำลังมุ่ยลงอย่างคนที่กำลังคิดไม่ตก ดูปากเป็นกระจับสีแดงสดกำลังบึนเป็นปากเป็ดอย่างลืมตัว

ตลกหน้าแม่งฉิบหาย….

ไม่สิ

น่ารักฉิบหาย

"ไม่น่าจะเลือกยากนะคุณหนู ก็แค่ ‘ลูกจ้าง’ กับ ‘คนคุย’ แต่เอาแบบนี้ไหม ผมว่าพระพายน่าจะอยากลองทำอะไรแบบนี้ดู อีกอย่างหนึ่งนะ….น้องพร้าว ลูกจ้างคนใหม่ของผมก็เอาด้วย พร้าวกับพระพายก็หุ่นดีด้วยกันทั้งคู่ หล่อคนละแบบ สาว ๆ คงถูกใจ…."

"ไม่เอา…ไม่ได้ อย่ายุ่งกับพระพาย"

"งั้นก็เป็นน้องต๊อดเนอะ น้องต๊อดกับพี่พร้าว…ก็เหมาะกันดี คนเคย ๆ กันนี่....หมายถึง....คุ้นเคยกันน่ะ"

"นายอย่าแกล้งเราได้มั้ย"

"ไม่ได้แกล้ง เลือกมาครับคุณหนู…."

สายลมกำลังใช้ความคิด เป็นหนุ่มน้อยตกน้ำ ต้องแต่งตัวน้อยชิ้น โชว์เรือนร่างที่เปียกโชกต่อหน้าคนหมู่มาก แล้วพระพายเป็นคนเมืองที่มีผิวพรรณขาวเนียนละเอียด ดูโดดเด่นและแตกต่างไปจากคนส่วนใหญ่ของที่นี่ เขาไม่อยากจะคิดถึงสายตาโลมเลียของสาวน้อยสาวใหญ่ เกย์หนุ่มเกย์เฒ่ากลัดมัน พระพายจะต้องถูกคนพวกนั้นจาบจ้วงล่วงเกินด้วยสายตา….

เอาล่ะ

ขอโทษด้วยละกันนะ

"เราว่าพระพายเหมาะกว่า….นายไปชวนเขาเถอะ อย่ามาฝากซุ้มของนายไว้ที่ต๊อดมันเลย"

พระพายเป็นคนเมือง นิสัยชอบความท้าทาย มั่นใจในตัวเอง ถ้าเขาหึงหวงงี่เง่าไป พระพายคงมองเขาเป็นเด็กน้อยขี้งอแง

เปล่าอะไรกับไอ้อ้วนต๊อดเลยจริง ๆ นะ ให้ตายสิ

"แต่ผมว่า….น้องต๊อดนี่แหละเหมาะ เอาน้องต๊อดละกัน แลกกับที่ผมช่วยรับเจ้าพร้าวทำงานไง แฟร์ ไม่ติดค้างกัน ดีลนะ"

ดีลพ่อมึงสิ พ่อตายไอ้ปลัดขิก

อย่างไอ้ต๊อด…เอาไปโชว์ก็ขายขี้หน้าเปล่า ๆ

"เออ….แล้วแต่เลยขจร"

สายลมแกล้งทำเป็นยอมไปอย่างนั้น ฝันไปเถอะ ว่าจะให้ไอ้ปลัดเถื่อนนี่ใช้ไอ้ต๊อดฉีกหน้าคนอย่างเขาได้

เดี๋ยววันงานก็รู้…ว่าไอ้ต๊อดจะเป็นหนุ่มน้อยตกน้ำได้ไหม

Fuck U ไอ้ปลัดหนวด


To be con

คุณลมแกก็หวงของแก แกอยากเก็บไว้ทั้งคู่ ผิดตรงไหน


« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 18-08-2020 21:40:02 โดย mutyamania »

ออฟไลน์ B52

  • เป็ดZeus
  • *
  • กระทู้: 13912
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +420/-26
ไปๆมาๆคุณหนู​ก็​ได้​กับ​ปลัด​แน่ๆ

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ nevergoodbye

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1279
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +51/-2

ออฟไลน์ fenria

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 11
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
หมั่นไส้คุณสายลมละเกิน

ขอให้ชวดทั้งคู่เลยได้มั้ยเนี่ย 555

สงสารต๊อดแต๊ด //กอดๆ โอ๋ๆ น้อง

ออฟไลน์ em1979

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 482
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +29/-1
ถ้าคุณลมยังเลือกไม่ได้ กั๊กไว้ทั้งสองทาง.... งั้นให้คนอื่นเลือกหละกัน อยากให้ต็อดได้เลือกบ้าง

ออฟไลน์ agava1313

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1084
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +43/-5
ถ้าคุณลมเลือกไม่ได้ ก็ปล่อยคนลมไว้ตรงนั้น แล้วเรามาฉุดน้องต๊อต ออกจากสถานที่นั่นมา กกที่บ้านดีกว่า

ออฟไลน์ papapoope

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 291
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2/-1
ต๊อดฮือ โอ๋เอ๋นะ
โกรธคุณสายลมแล้วววว ตกลงจะเลือกใคร

ออฟไลน์ ป่ามป๊ามป่ามปาม

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 516
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +12/-0
บรรยายสนุกเป็นนิยายฮาๆ แต่เอาจริงถ้าเราเป็นต๊อดแต๊ดเราไม่ฮา ลำไยคุณชายสายลม ลังเลอะไรนักหนา จับปลาสองมือ  :angry2:
รออ่านตอนต่อไปนะคะ :pig4:

ออฟไลน์ ashjii

  • น้องขี้เถ้าาา เรียกน้องแอช น้องพลอย นู่นนี่นั่นค่า
  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 4
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +11/-0
คุณชายสายลมเอ๊ยยยย  :katai1: :katai1: :katai1: นายดูจะขี้หวงเกินเบอร์ไปแบ้ว

ออฟไลน์ meteexp

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 474
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +28/-0
คนอะไร มั่นหน้าได้ขนาดนี้ น่าตบ

ออฟไลน์ naruxiah

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 963
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +25/-2
คุณ​ลมจะหวงต๊อดก็เอาให้สุดสิ

ออฟไลน์ HanATarO

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2278
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +132/-2
เหอะ อยากให้มีวันที่น้องต็อดต้องออกห่างจากสายลมจัง
วันนั้นคงสะใจพิลึก หึ ลำไยสายลม :a14: :a14: :a14:

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด