.....ผมผิดไปแล้วครับ (แนวเจ้านายกับคนใช้) - บทที่ 14 [12.10.2020]
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด colocation,โคโลเคชั่น,ฝากเซิร์ฟเวอร์

ผู้เขียน หัวข้อ: .....ผมผิดไปแล้วครับ (แนวเจ้านายกับคนใช้) - บทที่ 14 [12.10.2020]  (อ่าน 16821 ครั้ง)

ออฟไลน์ mutyamania

  • สามารถติดตามงานติดเรทที่ลงเล้าไม่ได้ที่ ReadAWrite ในชื่อมัสยากลับมาจากป่าช้า
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1892
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +792/-139
    • https://mutyawhocamebackfromthedead.readawrite.com
**********************************************************************

ข้อตกลงในการเข้ามาในเล้าเป็ดนะครับ กรุณาอ่านทุกคนนะครับ
เล้าแห่งนี้เป็นที่ที่คนชื่นชอบนิยาย boy's love หรือชายรักชาย หากใครหลงมาแล้วไม่ชอบ
กรุณากดกากบาทสีแดงมุมด้านขวาบนออกไปด้วยนะครับ


ติดตามกฏเพิ่มเติมที่กระทู้นี้บ่อยๆ เมื่อมีการแก้ไขกฏจะแก้ไขที่กระทู้นี้นะครับ
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0

ประกาศทั่วไปติดตามอัพเดทกันที่นี่
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.0

ประกาศ กฎที่อื่นมีไว้แหก แต่ห้ามมาแหกที่นี่

1.ห้ามมิให้ละเมิดสิทธิส่วนตัวของคนแต่งและบุคคลในเรื่องทั้งหมด
การสนใจและชื่นชอบนิยายและเรื่องเล่าของคนในเรื่องควรมีขอบเขตที่จะไม่สร้างความเดือดร้อนให้เจ้าของเรื่อง เช่นเดียวกับเป็ดที่ตอนนี้ถูกรังควานตามหาตัวจากคนด้านต่างๆ จนตัดสินใจไม่เล่าเรื่องต่อ.........เนื่องจากบางเรื่องเป็นเรื่องเล่า.....................บางคนไม่ได้เปิดเผยตัวตน  เขาพอใจจะมีความสุขในที่เล็กๆแห่งนี้โดยไม่ได้ตั้งใจให้คนภายนอกได้รับรู้เรื่องราวแล้วนำไปพูดต่อ   เพราะปฎิเสธไม่ได้ว่าสังคมไม่ได้ยอมรับพวกเราสักเท่าไหร่

2.ห้ามมิให้โพสต์ข้อความ รูปภาพ ใช้ลายเซ็นหรือรุปส่วนตัวหรือสื่อใดๆที่ก่อให้เกิดความขัดแย้ง ไม่แสดงความเคารพ, หมิ่นประมาท,
หยาบคาย, เป็นที่รังเกียจ, ไม่เหมาะสม,ติดเรท x,ทำให้กระทู้กลายพันธ์,ไม่เกี่ยวพันกับนิยายที่ลง
หรืออื่นๆที่ขัดต่อกฎหมาย,ห้ามโพสกระทู้ที่จะสร้างประเด็นความขัดแย้ง  ในเรื่อง การเมือง ศาสนา พระมหากษัตริย์
และสถาบันต่าง ๆ  รวมถึงกระทู้ที่จะสร้างความแตกแยก  ชวนวิวาท ของสมาชิกภายในเวปบอร์ด
การกระทำเช่นนั้นอาจทำให้คุณแบนทันที และถาวร . หมายเลข IP ของทุกโพสต์จะถูกบันทึกเพื่อใช้เป็นหลักฐาน
ในความเป็นจริงเป็นไปได้ยากมากที่จะให้แต่ละคนมีความคิดเห็นตรงกันทั้งหมด   คนเรามากมายต่างความคิดต่างความเห็น เติบโตมาภายใต้ภาวะแวดล้อมต่างกันการแสดงความคิดเห็นที่แตกต่าง   จึงควรทำเพื่อให้เกิดความเข้าใจกัน แบ่งปันประสบการณ์และมิตรภาพเพื่ออาจเป็นประโยชน์ในการใช้ชีวิต  และไม่ว่าจะอย่างไรก็ควรเคารพในความคิดเห็นที่แตกต่างของบุคคลอื่นช่วยกันสร้างให้บอร์ดนี้มีแต่ความรักนะครับ   

เรื่องบางเรื่องอาจจะเป็นทั้งเรื่องแต่งหรือเรื่องเล่าใดๆก็ขอให้ระลึกเสมอว่า  อ่านเพื่อความบันเทิงและเก็บประสบการณ์ชีวิตที่คุณไม่ต้องไปเจอความเจ็บปวดเล่านั้นเองเพื่อเป็นข้อเตือนใจ สอนใจในการตัดสินใจใช้ชีวิต   จึงไม่ต้องพยายามสืบหาว่าเรื่องจริงหรือเรื่องแต่งส่วนการพูดคุยนั้น   ก็ประมาณอย่าทำให้กระทุ้กลายพันธุ์ห้ามเอาเรื่องส่วนตัวมาปรึกษาพูดคุยกันโดยที่ไม่เกี่ยวพันกับเรื่องในกระทู้นิยาย  ถ้าจะวิจารณ์หรือแสดงความคิดเห็นทุกคนมีสิทธิแต่ขอให้ไปตั้งกระทู้ที่บอร์ดอื่นที่ไม่ใช่ที่นี่นะครับ

3.การนำเรื่อง ข้อความ รูปภาพมาโพส หรือนำข้อความใดๆไปโพสที่อื่นๆ กรุณาพยายามติดต่อเจ้าของเรื่องเท่าที่จะทำได้หรือแจ้งมายังบอร์ดนี้ก่อนนะครับ  เนื่องจากเจ้าของเรื่องบางครั้งไม่ต้องการให้คนที่ไม่ได้ชื่นชอบนิยายชายรักชายเข้ามารับรู้  ลิขสิทธิ์ทั้งหมดเป็นของเจ้าของคนที่ทำขึ้นและเวปแห่งนี้นะครับ

4.ห้ามแจกเบอร์ แลกเมล บอกเมล แลก msn บนบอร์ด โดยเฉพาะการบอกเบอร์ หรือเมลของคนอื่นโดยที่เจ้าของไม่ยินยอมให้ส่งหรือติดต่อกันทางพีเอ็มจะปลอดภัยกว่าแล้วเมื่อมีการติดต่อสื่อสารกันให้พึงระวังถึงความปลอดภัย ความไม่น่าไว้ใจของผุ้คนทุกคนแม้จะมีชื่อเสียงในบอร์ดเป็นเรื่องส่วนตัวของแต่ละคนไป เพื่อลดความขัดแย้งภายในเล้า จึงไม่สนับสนุนให้มีการจีบกันในบอร์ดนะครับ

5.ห้ามจั่วหัวกระทู้ว่าเป็น “เรื่องเล่า” นักเขียนทุกคนอย่าโกหกคนอ่านว่าเป็นเรื่องจริงในกรณีแต่งเติมเพิ่มแม้แต่นิดเดียวให้ชี้แจงว่าเป็นเรื่องแต่งแม้จะแต่งเพิ่มขึ้นแค่ไม่ถึง 10 % ก็ตาม
เพราะแม้จะเป็นเรื่องที่เขียนจากเรื่องจริง เมื่อนำมาพิมพ์เป็นเรื่องผ่านตัวอักษร ย่อมเลี่ยงไม่ได้ที่จะมีการเพิ่มเติมเพื่อให้เกิดสีสันในเนื้อเรื่อง ทางเล้าถือว่านั่นคือการเพิ่มเติมเนื้อเรื่อง จึงไม่อนุญาตให้จั่วหัวกระทู้ว่าเป็น “เรื่องเล่า” แต่สามารถแจ้งว่าเป็น “นิยายที่อ้างอิงมาจากชีวิตจริง” ได้  มีคนมากกมายทะเลาะเสียความรู้สึกเพราะเรื่องนี้มามากแล้ว

6.การพูดคุยโต้ตอบระหว่างคนเขียนและคนอ่านนอกเรื่องนิยาย  ทำได้  แต่อย่าให้มากนัก เช่น คนเขียนโพสนิยายหนึ่งตอน ก็ควรตอบเพียงคอมเม้นต์เดียวก็พอแล้ว  โดยสามารถใช้ปุ่ม Insearch qoute  ได้    ถ้าจะพูดคุยกันมากขึ้นแนะนำให้ไปตั้งกระทู้ใหม่ที่ห้องพูดคุยทั่วไป และลงลิงค์จากนิยายไปยังกระทู้พูดคุยกับแฟนคลับนิยายในรีพลายแรกด้วยนะครับ เพราะการที่คนเขียนและแฟนคลับพูดคุยกันมากทำให้หานิยายที่จะอ่านยาก ไม่เจอ ลำบากกับคนที่ไม่ได้เข้ามาตามอ่านทุกวัน

7. การกดบวกให้เป็ดเหลือง
      7.1 นิยาย 1 ตอน  จะให้ขึ้น Top list แค่ 1 Reply เท่านั้น ถ้าขึ้นเกิน จะลบคะแนนออก เหลือเฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด
      7.2 นิยาย 1 เรื่อง จะให้ขึ้น Top list ไม่เกิน 3 Reply ถ้าเกิน จะลบคะแนนออก ให้เหลือ เฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด ลงมาตามลำดับ
      7.3 Post ในห้องอื่น ๆ ก็จะใช้ หลักการเดียวกันนี้ เช่นกัน ยกเว้น
            - 1 Reply ที่เกินมานั้น โมทั้งหลาย พิจารณาดูแล้วว่า ไม่เป็นการปั่นโหวต และเป็น Reply ที่น่าสนใจและเป็นที่ชื่นชอบจริง ๆ

8.Administrator และ moderator ของ forum นี้ มีสิทธิ์อ่าน, ลบ หรือแก้ไขทุกข้อความ. และ administrator, moderator หรือ webmaster ไม่สามารถรับผิดชอบต่อข้อความที่คุณได้แสดงความคิดเห็น (ยกเว้นว่าพวกเขาจะเป็นผู้โพสต์เอง).

9.คุณยินยอมให้ข้อมูลทุกอย่างของคุณถูกเก็บไว้ในฐานข้อมูล. ซึ่งข้อมูลเหล่านี้จะไม่ถูกเปิดเผยต่อผู้อื่นโดยไม่ได้รับการยินยอมจากคุณ .Webmaster, administrator และ moderator ไม่สามารถรับผิดชอบต่อการถูกเจาะข้อมูล แล้วนำไปสร้างความเดือดร้อนต่างๆ

10.ห้ามลงประกาศลิงค์โปรโมทเวป  โฆษณา หรือโปรโมทในเชิงธุรกิจใดๆ ทุกชนิด ลงได้เฉพาะในห้องซื้อขาย ในเมื่อแนะนำเวปอื่นที่บอร์ดเรา ก็ช่วยแนะนำบอร์ดเราโดยลงลิงค์บอร์ดเรา เวป http://www.thaiboyslove.com  ในบอร์ดที่ท่านแนะนำมาให้เราด้วย  เมื่อจำเป็นต้องแนะนำลิงค์ให้ส่งลิงค์กันทาง personal message หรือพีเอ็มแทนนะครับจะสะดวกกว่า ส่วนในกรณีอยากแนะนำสิ่งดีๆให้เพื่อนๆได้อ่านจริงๆนั้นพยายามลงให้ห้องซื้อขายซะ หรือถ้าม๊อดเดอเรเตอร์จะพิจารณาเป็นกรณีๆไป ถ้ารู้สึกว่าไม่ได้โปรโมทเวป แต่อยากแนะนำสิ่งดีๆให้เพื่อนด้วยใจจริงจะให้กระทู้นั้นคงอยู่ต่อไป

11.บอร์ดนิยายที่โพสจนจบแล้วมีไว้สำหรับนิยายที่โพสในบอร์ด boy's love จนจบแล้วเท่านั้น จึงจะถูกย้ายมาเก็บไว้ที่นี่ หาอ่านนิยายที่จบแล้ว หรือคนเขียนไม่ได้เขียนต่อ แต่โดยนัยแล้วถือว่าพล็อตเรื่องโดยรวมสมควรแก่การจบแล้ว หากนักเขียนท่านใดได้พิมพ์เล่มกับสำนักพิมพ์ ต้องการลบเรือ่งบางส่วนออก โดยเฉพาะไคลแม๊ก หรือตอนจบที่สำคัญ ให้แจ้ง moderator ย้ายนิยายของท่านสู่ห้องนิยายไม่จบ เพื่อที่หากระยะเวลาเกินหกเดือนแล้ว เราจะได้ทำการลบทิ้ง หรือท่านจะลบนิยายดังกล่าวทิ้งเสียก็ได้ เนื่องจากบอร์ดนี้เก็บเฉพาะนิยายที่จบแล้ว

บอร์ดนิยายที่ยังไม่มาต่อจนจบไว้สำหรับ
นิยายที่คนเขียนไม่ได้มาต่อนาน หายไปโดยไม่มีเหตุผลสมควร ไม่ได้แจ้งไว้หรือแจ้งแล้วก็ไม่มาต่อ 3 เดือน จะย้ายมาเก็บในนี้เมื่อครบหกเดือนจะทำการลบทิ้ง ส่วนเรื่องไหนที่จะต่อก็ต่อในนี้จนกว่าจะจบ แล้วถึงจะทำการย้ายไปสู่บอร์ดนิยายจบแล้วต่อไป

12.ห้ามนำเรื่องพิพาทต่างๆมาเคลียร์กันในบอร์ด

13.ผู้โพสนิยาย และเขียนนิยายกรุณาโพสให้จบ ตรวจสอบคำผิดก่อนนำมาลงด้วยครับ

14.ส่วนคนอ่านทุกท่าน เวลาอ่านนิยาย เรื่องที่คนเขียนเขียน  ก็ไม่ต้องไปอินมากนะครับ ให้เก็บเอาสิ่งดีๆ ประสบการณ์ ข้อคิดดีๆไปนะครับ

15. การนำรูปภาพ บทความ ฯลฯ มาลงในเวปบอร์ด  ควรจะให้เครดิตกับ... 
(1) ผู้ที่เป็นต้นตอเจ้าของบทความหรือรูปภาพนั้นๆ
(2) เวปไซต์ต้นตอที่อ้างอิงถึง
....ในกรณีที่เป็นบทความที่ถูกอ้างอิงต่อมาจากเวปไซต์อื่นๆ
- ถ้ามีแหล่งต้นตอของเจ้าของบทความ  ให้โพสชื่อเจ้าของต้นตอของบทความหรือรูปภาพนั้นๆ  พร้อมทั้งเวปไซต์ที่อ้างอิง 
  (กรณีนี้จะโพสอ้างอิงชื่อผู้โพสหรือเวปไซต์ที่เรานำมาหรือไม่ก็ได้ แต่ควรมั่นใจว่าชื่อต้นตอของที่มาถูกต้อง)
- ถ้าไม่สามารถหาชื่อต้นตอของรูปภาพหรือเวปไซต์ที่นำมาได้ ควรอ้างอิงชื่อผู้โพสและเวปไซต์จากแหล่งที่เรานำมาเสมอ
- ควรขออนุญาติเจ้าของภาพหรือเจ้าของบทความก่อนนำมาโพสค่ะ(ถ้าเป็นไปได้) ยกเว้นพวกเวปไซต์สาธารณะ เช่น  หนังสือพิมพ์ออนไลน์ ฯลฯ ที่เปิดให้คนทั่วไปได้อ่านเป็นสาธารณะ ก็นำมาโพสได้ แต่ให้อ้างอิงเจ้าของชื่อและแหล่งที่มาค่ะ
- ไม่ควรดัดแปลงหรือแก้ไขเครดิตที่ติดมากับรูปหรือบทความก่อนนำมาโพส
- ถ้าเป็น FW mail  ก็บอกไปเลยว่าเอามาจาก FW mail

16.นิยายเรื่องไหนที่คิดว่าเมื่อมีการรวมเล่มขายแล้วจะลบเนื้อเรื่องไม่ว่าบางส่วนหรือทั้งหมดออก กรุณาอย่าเอามาลงที่นี่ หรือสำหรับผู้ที่ขอนิยายจากนักเขียนอื่นมาลง ต้องมั่นใจว่าเรื่องนั้นจะไม่มีการลบเนื้อเรื่องไม่ว่าบางส่วนหรือทั้งหมดออกเมื่อมีการรวมเล่มขาย อนึ่ง เล้าไม่ได้ห้ามให้มีการรวมเล่มแต่อย่างใด สามารถรวมเล่มขายกันได้ แต่อยากให้เคารพกฎของเล้าด้วย เล้าเปิดโอกาสให้ทุกคน จะทำมาหากิน หรืออะไรก็ตามแต่ขอความร่วมมือด้วย เผื่อที่ทุกคนจะได้อยู่อย่างมีความสุข

17.ห้ามแจ้งที่หัวกระทู้เกี่ยวกับการจองหรือจัดพิมพ์หนังสือ แต่อนุโลมให้ขึ้นหัวกระทู้ว่า “แจ้งข่าวหน้า...” และลงลิงค์ที่ได้ตั้งเอาไว้ในแล้วในห้องซื้อขายลงในกระทู้นิยายแทน  ถ้านักเขียนต้องการประชาสัมพันธ์เกี่ยวกับการจอง หรือจัดพิมพ์หนังสือของตนเองผ่านกระทู้นิยายของตนเอง  นิยายเรื่องดังกล่าวจะต้องลงเนื้อหาจนจบก่อน (ไม่รวมตอนพิเศษ) จึงจะทำการประชาสัมพันธ์ในกระทู้นิยายได้ (ศึกษากฏการซื้อขายของเล้่าก่อน ด้วยนะคะ)
ว่าด้วยเรื่องการจะรวมเล่มนิยายขายในเล้า จะต้องมี ID ซื้อขายก่อน ถึงจะสามารถประกาศ ..แจ้งข่าว.. ที่บนหัวกระทู้ของนิยายได้ ในกรณีที่ รวมเล่มกับ สนพ. ที่มี  ID ซื้อขายของเล้าแล้ว นักเขียนก็สามารถใช้ หมายเลข  ID ของ สนพ. ลงแจ้งในหน้าที่มีเนื้อหารายละเอียดการสั่งจองนิยายได้

18.ใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดเรื่องสั้น ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที  ส่วนเรื่องสั้นที่จบแล้วให้แก้ไขโพสแรก และต่อท้ายว่าจบแล้วจะได้ไม่ถูกลบทิ้งและจะเก็บไว้ที่บอร์ดเรื่องสั้นไม่ย้ายไปไหน   เช่นเดียวกับนิยายทุกเรื่องเมื่อจบให้แก้ไขโพสแรก และต่อท้ายว่าจบแล้ว จะได้ย้ายเข้าสู่บอร์ดนิยายจบแล้ว ไม่เช่นนั้นม๊อดอาจเข้าใจว่าไม่มาต่อนิยายนานเกินจะโดนลบทิ้งครับ
                                                     

วันที่ 3 ธ.ค. 2551วันที่ 16 ก.ย. 2554 ได้เพิ่มกฏ ข้อที่ 7
วันที่ 21 ต.ค.2556 ได้ปรับปรุงกฏทั้งหมดเพื่อให้แก้ไข และติดตามได้ง่าย
วันที่ 11 พ.ย. 2557 เพิ่มเติมการลงเรื่องสั้นและการแจ้งว่านิยายจบแล้ว
วันที่ 4 ธ.ค. 2557 เพิ่มบอร์ดเรื่องสั้นจึงปรับปรุงกฏข้อ 18 เกี่ยวกับเรื่องสั้น และ เพิ่มเติมส่วนขยายของกฏข้อ 17



เวปไซต์แห่งนี้เป็นเวปไซต์ส่วนบุคคลที่ได้รับความคุ้มครองจากกฏหมายภายในและระหว่างประเทศ การเข้าถึงข้อมูลใดๆบนเวปไซต์แห่งนี้โดยไม่ได้รับความยินยอมจากผู้ให้บริการ ถือว่าเป็นความผิดร้ายแรง

ข้อความใดๆก็ตามบนเวปไซต์แห่งนี้ เกิดจาการเขียนโดยสมาชิก และตีพิมพ์แบบอัตโนมัติ ผู้ดูแลเวปไซต์แห่งนี้ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย และไม่รับผิดชอบต่อข้อความใดๆ  โปรดใช้วิจารณญาณของท่านที่เข้าชม และ/หรือ ท่านผู้ปกครองในการให้ลูกหลานเข้าชม

*********************************************************************

….ผมผิดไปแล้วครับ


บทที่ 1 ต๊อดครับ...../.....เป็นทุกอย่างให้เธอแล้ว





"ต๊อดเอ้ย….วันนี้กาแฟของเรามันกลิ่นแปลกๆ นะ นี่ใช่ยี่ห้อที่เคยบอกให้ซื้อหรือเปล่า ขอดูโหลมันหน่อยสิ"

"ครับผม"

"ว่าแล้วเชียว ต๊อด….เรา (ฉัน) กินเบอร์ 117 นะ เมดอินเจแปน มันหอมกว่า 118 เบอร์ 118 มันเมดอินไชน่า สับสนอะไรนะเรา (ต๊อด) น่ะ…หืม?"

"ขออภัยครับ ต๊อดลืมจริงๆ"

"วันหลังถ่ายรูปไปด้วยนะต๊อด ถ้าจะลืมง่ายแบบนี้"


"ต๊อด….หมึกเครื่องปริ้นท์มันจางแล้วนะ เดี๋ยวถ้าพี่โชคเข้าตลาด ต๊อดติดรถไปซื้อหมึกให้เราทีนะ ห้ามซื้อผิดนะต๊อด เอากล่องเปล่าไปด้วย ไปบอกเขาเลยว่าเอายี่ห้อนี้"

"คร้าบบบบบบ"

"อย่าจำไปนะต๊อด เอากล่องให้เขาดูเลย ย้ำเตือนเลยนะต๊อด ต๊อดชอบจำผิดอ่ะ"

"ต๊อดรับปฏิบัติครับ"


"ต๊อด…..เปลี่ยนน้ำให้คุณแววดาว (ปลาทองตัวที่สี่) หน่อยดีไหม ต๊อด….หาหินสวยๆ มาแต่งเพิ่มด้วยก็ได้นะ หาหีบสมบัติ นักประดาน้ำมาใส่ด้วยก็น่าสนุกนะ งานศิลปะไงต๊อด"

"ครับทั่น"


"ต๊อดดดดด….ตามเราขึ้นมาบนห้องที เย็นนี้เราต้องไปงานเลี้ยงกำนันสมาน ช่วยเราเลือกชุดหน่อย เราอยากได้ชุดที่ชาวบ้านแถวนี้เขามองว่าดู….ยังไงล่ะ…..ภูมิฐานน่ะต๊อด คราวก่อนเราแต่งเรียบไป โดนหลานกำนันแซวเลย เขาจะรู้ไหมว่าสูทที่เราใส่น่ะ GUCCI เลยนะ มันเหมือนคนขายประกันตรงไหน เรานี่สุดแสนจะงงมากเลย ลำบากเราต้องมาหาซื้อกางเกงสีๆ กับเสื้อลายสก๊อตตุนไว้เต็มตู้ หมวกคาวบอยงี่เง่านี่ด้วย เราล่ะอยากจะเข้าถึงแฟชั่นของพวกบ้านนอกจัง แต่มันยากยิ่งกว่าสอบเข้ามหาวิทยาลัยเสียอีกแน่ะ ต๊อดว่าเราใส่แหวนกี่วงดี….ทองล่ะต๊อด…..สามเส้นเนอะ เยอะไปเดี๋ยวจะเกินหน้าเกินตาเจ้าถิ่น ต๊อดเซ็ทผมให้เราหน่อยนะ…..ต๊อดฟังเราอยู่ไหม….ตามเราให้ทันหน่อยต๊อด...ต๊อด....ตาลอยไปแล้วนั่น"

"ค…..ครับ….ครับผม…..เจ้านายครับ….ต๊อดว่าต๊อดลืมปิดแก๊ส….เดี๋ยวมานะครับผม"

"หักเงินเดือนดีไหมนะ"

"ม....ไม่ดีหรอกครับ เดี๋ยวต๊อดมานะ"


เกิดเป็นขี้ข้าเขา ชีวิตประจำวันมันก็จะยุ่งๆ หน่อยล่ะครับ

ผมชื่อต๊อด ชื่อจริงชื่อทองดี เป็นลูกของแม่ติ๋ม แม่ไอ้ต๊อดก็เป็นขี้ข้าเขานี่แหละครับ เท่าที่จำความได้ แม่ของต๊อดก็คอยดูแลรับใช้คุณยุพิน แม่ของคุณสายลม เจ้านายรูปหล่อคนปัจจุบันของไอ้ต๊อดเอง...มาตั้งแต่ก่อนต๊อดจะเกิดเสียอีกมั้ง

ก็คนที่เรื่องเยอะที่สุด ขนาดที่ว่าต้นหญ้าในสวนย่อมต้องเท่ากันทุกต้นนั่นแหละขอรับ....คุณสายลม ทูนหัวของบ่าว

ปีนี้ไอ้ต๊อดก็…..ยี่…..อ่า….ไม่สิ เพิ่งสิบเก้าขวบเท่านั้นเองแหละ ต๊อดชอบจำผิดอยู่เลย....ต้องนับนิ้วไล่เพื่อความชัวร์ ความจริงคุณสายลมก็เคยมีความคิดจะส่งต๊อดเรียนต่อมหาวิทยาลัยเหมือนกันนะครับ แต่ติดอย่างเดียว ติดที่ความโง่ของต๊อดเองแหละครับ เวลาเรียนมันชอบปวดหัว เบลอ อ๊อง ตามไม่ทันเขา ไม่ใช่ว่าไอ้ต๊อดเกเรหรือติดหญิงติดยาแต่อย่างไรดอกครับ ต๊อดเรียนจบแค่ ม.6 ได้ก็ลากเลือดด้วยเกรดสองจุดศูนย์ศูนย์พอดีเป๊ะ

เป็นขี้ข้าเขาแม้มันกระจอกแต่ก็สบายใจดี

ในขณะที่คุณสายลม….เจ้านายของต๊อดน่ะ ประกอบอาชีพนักเขียนนามปากกาดัง ผู้มีไร่ดอกไม้และรีสอร์ทอันเป็นมรดกตกทอดเป็นรายได้หลัก และงานเขียนที่ทำเงินได้ค่อนข้างเยอะต่อการตีพิมพ์หนึ่งครั้ง ทุกเรื่องที่เจ้านายต๊อดเขียน มักตีพิมพ์ซ้ำสามครั้งเป็นอย่างต่ำ ไหนจะรายได้จากอีบุ๊คส์ที่นักอ่านสมัยนี้นิยมโหลดอ่านลงในมือถือ ไอ้ต๊อดคนนี้กลับเป็นคนที่เล่าเรื่องได้วกวนเยิ่นเย้อเสียเหลือเกิน จึงต้องขออภัยในความวกไปวนมาไว้ ณ ที่นี้ด้วย แหะๆ

เนี่ย....พอพูดละก็นึกขึ้นมาได้ ขอเล่าก่อน เดี๋ยวจะข้ามไปฉิบ ไม่ต่อเนื่อง ไม่สะมู๊ด(smooth)

แม่ของเจ้านายกับแม่ของต๊อดเสียแล้วนะครับ ด้วยอุบัติเหตุทางรถยนต์ตอนพากันไปจ่ายตลาด ตอนนั้นต๊อดอยู่ ม.3 อายุสิบสี่เห็นจะได้ นายของต๊อดก็เพิ่งเรียนจบ เราก็เลยอยู่ร่วมกันในฐานะเจ้านายกับขี้ข้าคนสนิทมานับตั้งแต่นั้น

ครอบครัวของเจ้านายไอ้ต๊อดน่ะรวยมากนะ เท่าที่รู้...ขนาดว่าเจ้านายที่เป็นลูกชายนอกสมรสคนสุดท้องของเจ้าสัวคนดังกับสาวชาวบ้าน แต่มรดกที่ได้รับส่วนแบ่งมา แม้จะได้มาน้อยที่สุด แต่ก็มากพอที่จะกินใช้แบบไม่ต้องทำงานไปตลอดชีวิต นอกจากเงินมรดก ก็มีที่ดินที่คุณท่านเจ้าสัวซื้อให้คุณนายยุพิน ซึ่งกลายสภาพเป็นไร่ดอกไม้นานาพันธุ์และบ้านพักสำหรับรับรองนักท่องเที่ยวที่มาพักผ่อนหย่อนใจ เจ้านายของต๊อดจึงเลือกทำสิ่งที่รักอย่างเขียนนิยายในบ้านสวนชนบท มากกว่าจะไปต่อสู้ในสังเวียนธุรกิจอันเต็มไปด้วยการแข่งขันแสนน่าเวียนหัวเหมือนพี่ๆ น้องๆ ที่บ้านใหญ่และบ้านรองๆ

ก็อาชีพนักเขียนนี่แหละ ที่ทำให้เจ้านายของไอ้ต๊อดมีพฤติกรรมที่แปลกๆ ไปจากคนทั่วไป

"ต๊อด….ไปแปรงฟันล้างหน้าแล้วมาจูบกันหน่อยมา"

"อ่า….เมื่อวานก็เพิ่งจูบไปเองนะครับ"

"อย่าบ่นน่าต๊อด นิยายเรื่องใหม่ของเราการจูบของพระนางเป็นคีย์เวิร์ดของเรื่องเลยนะ มันมีจูบกันทุกบทนั่นแหละ แล้วต้องบรรยายค่อนข้างเยอะ เลยอยากจะลองจูบหลายๆ แบบดู จะได้ไม่ซ้ำซาก…..อินสไปเรชั่นไงต๊อดแต๊ด"

อ่า….นายครับ อย่าเติมชื่อให้ผมเลย แค่ต๊อดเฉยๆ ก็อุบาทว์พอแล้ว....มีแต๊ดพ่วงท้าย เดี๋ยวไปๆมาๆ คนจะเรียกไอ้ต๊อดเป็นไอ้แต๊ดไป อย่าเลย มันน่าหวาดเสียวรูหู

"ครับ….ครับ…..ครับ….รอต๊อดสักครู่"

"อาบน้ำหอมๆด้วยก็ดีนะต๊อด"

เห็นเป็นหนุ่มนักเขียนในชนบทแบบนี้ อย่าได้คาดหวังเชียวว่าเจ้านายของไอ้ต๊อดนั้นจะเขียนอะไรแมนๆ ลุยๆ แบบหนังอาหลองภักดี ลึกลับสยองขวัญก็มีบ้าง….แต่ก็ยังไม่ใช่อีกนั่นแหละ นิยายเด็ก ย้อนยุค ปรัชญา….วู้ อย่าเดาเลยครับ เจ้านายไอ้ต๊อดน่ะ เขียนนิยายรักครับ รักหวานเลี่ยนยืนพื้น บรรยายฟุ้งๆ ฉากบนเตียงที่เว่อร์วังอลังเกินจริง พระเอกพรมจูบตั้งแต่ส้นตีนนางเอกไล่ขึ้นไปจนถึงเนินเนื้อ…..ก็จุ๋มจิ๋มนั่นแหละ ดูดชิมความหวาน….อ่า….เคยลองอ่านดูน่ะครับ อ่านไม่จบหรอก ทำไมขายดีก็ไม่รู้สินะ เห็นว่าแฟนนิยายก็มีแต่สาวๆ สาวๆ พวกนี้น่าจะเป็นคนเพ้อเจ้อใช่ย่อยอยู่

อีกเรื่องก็คือ ไม่มีใครรู้หรอกว่าเจ้าของนามปากกา แพรวพรรณ น่ะ….แท้จริงแล้วเป็นหนุ่มลูกเสี้ยวหน้าหล่อที่มีรสนิยมชอบดูละครหลังข่าว ประเภทที่นางเอกรันทด พระเอกหูเบา นางอิจฉาเล่นใหญ่ อะไรประมาณนั้น นายต๊อดติดละครครับ ชอบอ่านนิยายรักด้วย ไอ้แนวๆ แจ่มใสนี่แกก็อ่าน แถมยังมีงานเขียนแนววัยรุ่นแจ่มใสโดยใช้อีกนามปากกาว่า....เอิ่ม..... "ชูครีม" .....อีกด้วย

แต่พูดก็พูดเถอะ....เห็นเพี้ยนๆ แบบนี้....

เจ้านายของต๊อดน่ะ….เป็นคนที่หล่อมากจริงๆ นะครับ

หล่อจนสาวๆละลาย ตายไปเลยน่ะ

"ต๊อด….อ้วนขึ้นเปล่าเนี่ย แก้มนี้ตึงเปล่งเชียว….งานสบายไปเหรอเรา"

"ต้องขอโทษที่อ้วนนะครับ"

"พอจูบแล้วก็อยากทำอย่างอื่น….ขอไม่ได้เหรอต๊อด ไม่เจ็บเหมือนครั้งแรกหรอกน่า"

"กลัวน่ะครับ เจ้านายชอบขยำตัวต๊อดด้วย ชอบกัดต๊อดอ่ะ"

"ก็หมั่นเขี้ยว"

"……"

"นะต๊อดนะ ช่วยหน่อย เพื่อให้นิยายของเราออกมาดี"

"ต๊อดไม่ใช่ผู้หญิงนี่ครับ จะไปช่วยได้ไง"

"ต๊อดก็รู้ ว่าเราน่ะไม่มีอารมณ์กับผู้หญิง แต่มีกับต๊อดอ่ะ หน้าต๊อดตลก น่ารังแก แก้มก้นต๊อดก็บ๊ะตะบ๊ะ เวลามันบดลงมา….ซี๊ดดดด.....นะ.....มาทำกันเถอะ เดี๋ยวแบ่งเปอร์เซนต์ค่าหนังสือให้น่า"

เนี่ยชอบเอาเงินมาล่อซื้อ แล้วให้แต่ละทีก็อู้ฟู่ตลอด

ส่วนเรื่องนั้นน่ะ.....ก็….ไม่เคยปฏิเสธเจ้านายได้เลยสิน่า ไอ้ต๊อดแต๊ด ยอมรับครับว่าหลังจากผ่านครั้งแรก ครั้งที่สอง และครั้งต่อๆ มา จากที่เจ็บ….

มันก็เสียวนิดๆ

แต่มันมีความรู้สึกอย่างอื่น….ที่ไอ้ต๊อดนั้นไม่ชอบเอาเสียเลยน่ะครับ

ตึกตักตึกตัก(ใจเต้นแรงมาก)

หืดหาดๆๆๆ(หายใจแสนติดขัด)


"เออนี่…..ข้างบ้านของเรามีคนจะย้ายมาอยู่นะ เห็นว่าทยอยขนของเข้ามาแล้ว ต๊อดพอจะเคยเห็นหน้าเพื่อนบ้านไหม"

หลังทำกันเสร็จ คุณสายลมก็จะกอดไอ้ต๊อดเอาไว้หลวมๆ …..หอมหัวไอ้ต๊อดบ้าง ซึ่งมันโคตรไม่โอเคกับหัวใจไอ้ต๊อดเลยล่ะครับ

ต๊อดก็คิดนะ….ว่าคุณเขาก็ชัดเจนกับเรื่องนี้มาตั้งแต่แรกแล้ว

ว่า sex ระหว่างเรา....มันเป็นหน้าที่ แลกกับค่าจ้างพิเศษที่เพิ่มให้จากเงินเดือน

ไอ้ใจเราน่ะ มันก็ควรจะเจียมเสียบ้าง ถึงแม้ว่าหลังเสร็จกิจกรรมอันเร่าร้อน เจ้านายจะอ่อนโยนแค่ไหน นั่นก็เพราะมันเป็นนิสัยส่วนตัวที่แสนใจดีของคุณเขา ไม่ใช่ความพิเศษแต่อย่างใด

"ต๊อด….เราไปผูกสัมพันธ์กับเพื่อนบ้านกันเถอะ คุ้กกี้ที่พี่แพรวาส่งมาให้จากอังกฤษน่าจะยังไม่หมดอายุ ต๊อดไปปัดฝุ่นกระป๋องมันเสียหน่อยเถอะ"

"คุ้กกี้....อ่า….ก็ไหนว่าให้ต๊อดแล้วไม่ใช่เหรอครับ"

"ใช่….แต่…ตั้งสี่กระป๋องนี่นะ อย่าบอกนะต๊อดว่า"

"ต๊อดซัดเรียบเลยครับ….ขอโทษครับขอโทษ....โซซอรี่ ก็มันชุ่มเนย ถูกปากกว่าคุ้กกี้ปี๊บนี่ครับ"

"ต๊อดเอ้ยต๊อด"

กลายเป็นว่าแผนการผูกมิตรด้วยคุ้กกี้เนยสดก็เป็นอันล่มไป

แต่….ก็อย่างว่าแหละครับ ถ้าคนมันมีดวงจะได้เจอกัน อย่างไรเสีย สวรรค์ก็ต้องขีดเส้นทางให้ได้เจอกัน

เย็นวันนั้น คุณพระพาย เพื่อนบ้านใหม่ ก็ได้แวะมาทำความรู้จัก พร้อมกับมาเยี่ยมชมรีสอร์ตสวย

คุณพระพาย….ชื่อเข้ากับคุณสายลมของไอ้ต๊อดดีจัง

ไม่ใช่แค่ชื่อหรอกครับที่แสนเข้ากัน

ตลอดชีวิตกากๆ ของไอ้ต๊อด….สาบานได้ ว่าไม่เคยเห็นภาพไหนที่มีองค์ประกอบสวยงามหมดจรดขนาดนี้มาก่อน

ชายหนุ่มร่างสูงที่มีใบหน้าคมคายสไตล์ลูกเสี้ยวตะวันตกที่โคตรจะเท่ห์ หมวกคาวบอยที่คุณสายลมเกลียด ไอ้ต๊อดว่ามันโคตรจะเข้ากับคุณเขาชะมัด….เจ้านายรูปหล่อของไอ้ต๊อดยืนคู่กับผู้ชายที่มาจากในเมืองกรุงอีกคนหนึ่ง ส่วนสูงของคุณพระพายไม่เกินไปกว่าระดับปลายจมูกของเจ้านาย ใบหน้าที่ทั้งหล่อและสวย ปากแดงสด ผิวขาวเหมือนไอติมกะทิ หุ่นที่ราวกับรูปปั้น อกกว้าวผึ่งผาย ทว่าเอวคอด ท้องแบน แขนขายาวได้สัดส่วน…..

มันเหมาะสมโดยไม่มีอะไรกั้นขวาง

"น้ำขอรับ เชิญตามสบายเลยนะครับ ต๊อดจะวนเวียนอยู่แถวนี้ คอยดูแลความเรียบร้อย"

"ต๊อดมีอะไรทำก็ไปทำเถอะ"

"หึ"

คุณเจ้านายผู้มีท่าทางสนอกสนใจในตัวเพื่อนบ้านอย่างเห็นได้ชัด เอ่ยปากไล่ ขณะที่คุณพระพายนั้นได้แต่หัวเราะในลำคอ คุณเขาปรายตามองมาที่ต๊อดด้วยนะครับ แว๊บบบบบเดียว...แวบเดียวจริงๆ ก็ยังดีกว่าไม่มองกันเลยนะครับว่าไหม

คนอะไรวะ แค่ ‘หึ’ ก็ยังละมุน เป็น ‘หึ’ ที่ไพเราะเสนาะหูอะไรแบบนี้นะ

อืม...เหมาะสม.....เหมาะสม

"ฮะแฮ่มมมม"

"ครับๆๆๆ"

เสียงกระแอมของเจ้านาย เรียกสติสตางค์ของไอ้ต๊อดที่กำลังยืนคิดอะไรเรื่อยเปื่อยได้ดีนักล่ะครับ เอ้า เขาไล่มึงแล้ว....ไอ้ต๊อดหน้าโง่ จะยืนตัวตันเป็นก้างขวางคอเจ้านายกับแขกทำไมเล่า มีงานมีการอะไรก็ไปทำสิวะ ว่างมากนักหรือไงฮึ! เดี๋ยวคุณเขาก็หาว่าเราสบาย ทำงานไม่คุ้มค่าจ้างอีก

จริงสิ วันนี้ว่าจะช่วยป้าจิตแกขัดพื้นครัวนี่นา....เสร็จแล้วก็ต้องช่วยพี่โชคล้างรถ เนี่ย....งานหนักมาก พูดเลย

เอาล่ะต๊อด ไปทำงานที่เหมาะสมกับเราดีกว่าเนอะ~


To be con

รีไรท์เนื้อหานิดหน่อย

เป็นแนวใสๆ ไม่ดราม่าเลยสักนิด
Share This Topic To FaceBook
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 12-10-2020 21:18:41 โดย mutyamania »

ออฟไลน์ cheezett

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 482
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +19/-3

ออฟไลน์ lovenine

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 269
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +3/-1
ชอบเลย มาแบบนี้ ติดตามมมมมมม  รออออออจ้า

ออฟไลน์ meteexp

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 473
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +28/-0

ออฟไลน์ artit

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 381
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +12/-0

ออฟไลน์ mutyamania

  • สามารถติดตามงานติดเรทที่ลงเล้าไม่ได้ที่ ReadAWrite ในชื่อมัสยากลับมาจากป่าช้า
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1892
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +792/-139
    • https://mutyawhocamebackfromthedead.readawrite.com
กำลังปั่นตอนสอง เรื่องนี้ใสๆ ไม่เศร้าเด้อ

ออฟไลน์ t2007

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2510
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +129/-5
จร้า แนวใสๆ ตลกๆ ยอมเชื่อ

ออฟไลน์ mutyamania

  • สามารถติดตามงานติดเรทที่ลงเล้าไม่ได้ที่ ReadAWrite ในชื่อมัสยากลับมาจากป่าช้า
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1892
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +792/-139
    • https://mutyawhocamebackfromthedead.readawrite.com
บทที่ 2 นางฟ้าข้างบ้าน


[ต๊อดเล่า]

"ต๊อด.....มันคือรักแรกพบ มันเกิดขึ้นจริงๆ"

อ่า....ครับ...ทราบครับทั่น

เจ้านายที่เคารพพร่ำเพ้อกรอกหูไอ้ต๊อดเช้า-เย็น จนไอ้ต๊อดนั้นแทบจะละเมอออกมาเป็นชื่อคุณพระพายแข่งกับเจ้านายเสียแล้ว

ก็นั่นแหละครับ....ถึงแม้ว่าเจ้านายของไอ้ต๊อดนั้นจะเป็นนักเขียนนิยายรัก แต่ตัวแกเองน่ะ.....ยังไม่เคยมีแฟนจริงๆ จังๆ เลยสักที

ก็รสนิยมของเจ้านายไอ้ต๊อดน่ะ....ถึงแม้ว่าโลกเรามันจะเปิดกว้างแล้วก็เถอะนะ แต่เจ้านายไอ้ต๊อดไม่ใช่คนที่จะออกมาเปิดตัวให้โลกรู้ว่ากูเป็นเกย์หรอกนะครับ แกค่อนข้างจะมีโลกส่วนตัวสูงด้วยซ้ำไป

แต่เอาตรงๆตามความคิดของไอ้ต๊อดไทบ้านคนนี้เลยนะครับ ที่เจ้านายไม่มีแฟน ต๊อดลงความเห็นว่าเพราะแกเป็นคนเพี้ยนๆ หรือติงต๊องน่ะครับ (จุ๊ๆเลยนะครับเรื่องนี้) คนสติดีดีที่ไหนจะมาเอาแกอ่ะ

ทว่าในตอนนี้นั้น...เจ้านายของไอ้ต๊อดดูจะคลั่งไคล้คุณพระพายเอามากๆ เลยแหละครับ ไม่ใช่แค่พูดถึงเขากรอกหูไอ้ต๊อดไม่หยุดหรอกนะครับ แต่ว่าตั้งแต่คุณพระพายย้ายมาอยู่บ้านข้างๆ เป็นเวลาอาทิตย์กว่าๆเนี่ย เจ้านายไอ้ต๊อดก็ไม่เป็นอันทำการทำงานอะไรเลยครับ ถ้าไม่เชิญเขามาบ้าน ก็ตามไปบ้านเขา ไอ้ต๊อดเคยไปหนึ่งครั้ง เพราะต้องหอบของฝากจากอังกฤษ (ที่ไม่ใช่คุ้กกี้) ที่คุณแพรวาพี่สาวของเจ้านายส่งมาให้ ตามไปกับเขาด้วย บ้านคุณพระพายนั้นเป็นบ้านไม้ทรงน่ารักครับ คล้ายๆ กับบ้านพักในรีสอร์ทของนายไอ้ต๊อด แต่ใหญ่กว่าสองเท่า แม้จะไม่ใช่บ้านไร่บ้านสวนที่มีพื้นที่กว้างขวางเอาไว้สำหรับปลูกอะไรเหมือนอย่างของเจ้านาย แต่ก็ถือว่าเป็นบ้านเดี่ยวที่มีอาณาบริเวณกว้างพอสมควร มีศาลาสำหรับนั่งพัก กับต้นไม้ และแปลงดอกไม้เล็กๆ สำหรับนั่งจิบชาประสาผู้ดีมีตังค์

คุณพระพายน่ะ แม้จะอยู่ในชุดนอน แกก็ยังดูดี๊ดูดี เป็นคนที่มีเสน่ห์มากสุดๆ เลยแหละครับ

ส่องสว่างเจิดจ้าเสียจนขี้ข้าอย่างไอ้ต๊อดไม่กล้ามองนานเลย กลัวตาบอดเอาน่ะครับ โทษฐานที่ไปจ้องของสูง



ตัดกลับมาที่ปัจจุบัน บนเตียงของเจ้านาย ในห้องของเจ้านายก่อนนะครับ ไอ้ต๊อดในตอนนี้น่ะ กำลังทำหน้าที่พิเศษอยู่ หน้าที่ที่มีแค่ต๊อดเท่านั้นที่ทำได้ เจ๋งไหมล่ะครับ

"ต๊อด.....ทำไมอ้วนจังเดี๋ยวนี้"

".....อา....นายครับ....น้ำหนักขึ้นแค่สามกิโลเองครับผม"

"ก้นใหญ่ไปเปล่า...หืม....ซี๊ด"

ก็จำได้นะ ว่าเจ้านายน่ะชอบที่ไอ้ต๊อดมีเนื้อมีหนังเอาไว้ฟาด เอาไว้บีบ แต่ตอนนี้ไอ้ต๊อดคงจะน่าเกลียดเอามากๆ ในสายตาของเจ้านายไปแล้วล่ะครับ

ก็คนที่เจ้านายชอบน่ะ....เป็นอะไรที่คนอย่างไอ้ต๊อดเทียบไม่ติดฝุ่นเลย

ฮะฮะ.....ก็ไอ้ต๊อดมันเป็นขี้ข้านี่ครับ กำพืดเราเป็นแบบนี้ ธรรมชาติก็เลยสร้างให้เราถึกทนเพื่อสำหรับใช้แรงงาน....ไม่ใช่หรือครับ

ต๊อดจะมีผิวพรรณสวยๆไปทำไมอ่ะ จะมีหน้าตาเป๊ะปัง บอดี้เฟิร์มฟิตไปเพื่ออะไร ในเมื่องานของไอ้ต๊อดน่ะ ไม่จำเป็นต้องใช้อะไรพวกนั้นเลยครับ สองมือกับแรงงานล้วนๆ สมองไม่เกี่ยว

"อา.....ต๊อด.....ขอเอาผ้าห่มคลุมหน้าหน่อยนะ"

มันก็ออกจะเกินไปหน่อยแหละครับ แต่ก็พอเข้าใจได้ สำหรับคนที่มีจินตนาการสูง แล้วก็เพี้ยนนิดๆอย่างเจ้านาย

เซ็กส์ของเจ้านายก็เร่าร้อนเหมือนเดิมครับ ยังทำให้ไอ้ต๊อดทั้งเจ็บทั้งเสียวเหมือนเดิม แต่เจ้านายดูจะไม่เอ็นจอยกับการมีไอ้ต๊อดเป็นคู่นอนเสียแล้ว ทำไมน่ะหรือครับ

เจ้านายน่ะ....คงจะชอบอย่างคุณพระพายมากกว่าน่ะสิ

ขนาดเอาผ้าคลุมหน้าไอ้ต๊อดแล้วครางชื่อคุณพระพายออกมาแบบนั้น แต่ดูเหมือนว่าจะยังไม่พอแก่ความต้องการของท่าน สุดท้ายแล้วเจ้านายสั่งให้ไอ้ต๊อดคุกเข่าลงกับพื้นข้างเตียง คว่ำหน้า มุดท่อนบนเข้าไปใต้ผ้าห่มบนเตียงนอน โผล่มาเพียงแค่ช่วงล่างเพื่อสร้างความบันเทิงแก้ขัดเท่านั้น

พูดง่ายๆ ก็คือไม่อยากเห็นอะไรที่เป็นไอ้ต๊อดนั่นแหละครับ เดี๋ยวความทุเรศของเราจะไปทำลายจินตนาการคุณเขา

ถามว่ารู้สึกเสียใจไหม....

ก็อย่างที่เคยบอกไป เรื่องนี้คุณสายลมเขาชัดเจนมาตั้งแต่แรกแล้ว และมันเป็นความสมัครใจของไอ้ต๊อดเอง ไม่ได้บังคับ ไม่ได้หลอก ไม่ได้ลวง ไอ้ต๊อดก็เลยไม่ควรจะต้องเสียใจ ถูกไหมครับ

ก็ถ้ายังไม่ได้ร้องไห้ออกมา....ก็แปลว่าไอ้ต๊อดก็คง....โอเคล่ะมั้ง



"ต๊อดครับ....ต๊อด....ชื่อต๊อดใช่ไหมเรานะ..."

คุณพระพายแวะมาหาเจ้านายไอ้ต๊อดในตอนสายๆ แต่เจ้านายไอ้ต๊อดคงจะลืมว่านัดเอาไว้ เพราะรีบร้อนไปดูไร่ดอกไม้ตั้งแต่เช้าตรู่

มาพร้อมกับถุงอะไรไม่รู้ น่าจะเป็นของเอามาฝากเจ้านายกระมัง คุณเขาตั้งถุงไว้บนโต๊ะ ส่วนขี้ข้าอย่างเรา แขกมาเยือนก็ต้องหาน้ำท่ามาเสิร์ฟล่ะครับ แม้ใจจะสงสัยว่าคุณพระพายเนี่ย เขาไม่มีงานมีการต้องทำหรืออย่างไร หรือเป็นแค่คนรวยๆ จากเมืองกรุงคนหนึ่ง ที่มาพักผ่อนหาแรงบันดาลใจไปวันๆ เพราะมีเงินนอนอยู่ในบัญชีเยอะมว้ากกกก เสียจนชาตินี้ไม่ต้องทำอะไรก็ใช้ไม่หมด

"ครับ....ชื่อต๊อดครับ"

"ชื่อตลกดีจัง" แกยิ้มโชว์ฟันขาว ถ้าตลกจะมัวยิ้มทำไม ไอ้ต๊อดก็งงกับผู้ดีเมืองกรุง ทำไมไม่หัวเราะออกมาอ่ะ แบบที่เราดูรายการตลกสามช่างี้ ก๊ากๆๆๆๆ กรั่กๆๆๆๆ อะไรแบบนี้อ่ะครับ

"ครับ....ใครๆ ก็พูดงั้น"

"พี่เอาเสื้อมาให้เราน่ะ เสื้อยืดของพี่เอง มันมีเยอะ พี่ใส่ไม่หมด แต่สวยทุกตัวเลยนะ ซักแล้ว หอมด้วย มาเอาไปเลือกๆดูสิ"

"อ่า....ครับ"

อ้าว....ของเอามาฝากเรางั้นหรือ

นางฟ้าของคุณสายลมนี่....นอกจากรูปงามแล้วยังใจดีอีกแฮะ

"เอาไปหมดถุงนั่นแหละ อันไหนไม่ชอบ ก็ให้คนอื่นไป ไม่ก็...จะทิ้งก็ได้นะ"

"โอ้....ไม่ทิ้งครับไม่ทิ้ง กราบขอบพระคุณเป็นอย่างสูงขอรับ"

"พอดีพี่ตั้งใจจะบริจาคน่ะต๊อด แต่อีท่าไหนไม่รู้ มันติดมาด้วยเฉยเลย สงสัยตอนขนของมา พนักงานของจะหยิบติดมาด้วย แต่สภาพดีมากเลยนะ แพงทุกตัวไม่ต้องห่วง ของไม่ดีพี่ไม่กล้าให้ใครหรอก"

"ครับๆ ผ้าดีมากเลยครับ แถมหอมน้ำหอมด้วย ขอบพระคุณอีกครั้งนะครับ เดี๋ยวต๊อดขอตัวเอาไปแกะดูที่ห้องนะครับ"

รูดซิบถุงกระสอบ ก่อนยกมือไหว้งามๆไปอีกทีหนึ่ง เตรียมจะไป...แต่คุณเขาก็ยังรั้งเราเอาไว้

"ต๊อดอย่าเพิ่งไป นั่งก่อน"

"อ่า....ไม่ได้ครับ ต๊อดเป็นคนรับใช้ นั่งเสมอแขกเจ้านายมันไม่งามครับ"

"พี่รู้ครับ ก็ยังไม่ได้บอกเลยว่าจะให้มานั่งข้างบนด้วยกัน มาตรงนี้สิครับ....มานั่งใกล้ๆพี่นี่มา"

ตายห่า.....หน้าแหกเลยครับ สำคัญตัวไปเองสินะไอ้ต๊อดเอ้ย ได้ยินดังนั้นก็เลยเดินเข่าเข้าไปนั่งพับเพียบข้างๆ เก้าอี้ของแก คุณพระพายแกมองยิ้มๆ มือนุ่มๆ จับแก้มไอ้ต๊อดพลิกซ้ายทีขวาที ก่อนจะแสยะยิ้มแปลกๆ

"คอแดงเชียว โดนตัวอะไรกัดมาหรือ"

"อ่า"

นั่น....จะตอบยังไงดี ว่าเป็นรอยดูดของเจ้านายที่ทำทิ้งไว้เมื่อคืนนี้ บอกไปว่าเป็นตัวบุ้ง คุณเขาจะเชื่อเราไหม

"ช่างเถอะ....ไม่ต้องตอบหรอก พี่ไม่ได้อยากรู้เรื่องของเรา พี่แค่อยากจะบอกว่า....ต๊อดคงมองออกว่าพี่เป็นแบบไหน"

"อ่า....แบบไหนอะไรหรือครับ"

"คือพี่เป็นเกย์ครับต๊อด"

"ครับ...ดูออกอยู่ครับ"

อ้าว...หน้าคว่ำเฉย ต๊อดนี่งงเลยครับ พูดอะไรผิดไป ก็คุณเขาก็รู้ตัวนี่นา ว่าคนอื่นดูออก หน้าขาวปากแดง เสียงนุ่มนิ่ม เดินตูดบิด ชัดเจนออกขนาดนั้น

ทำไมต้องทำเหมือนโกรธ

เอ๊ะหรือไม่โกรธ เพราะตอนนี้กลับมายิ้มแฉ่งอีกแล้ว

เวลายิ้มแกดูน่ารักดีจริงๆครับ

"พี่คงมาอยู่ที่นี่ถาวร คงไม่กลับไปอยู่กรุงเทพอีกแล้ว เจ้านายของต๊อดถือว่าเป็นเพื่อนคนแรกที่พี่เจอที่นี่เลยก็ว่าได้ พี่คงจะแวะมาบ่อยๆ ต๊อดคงไม่รำคาญพี่หรอกใช่ไหม"

"โอย.....ต๊อดไม่กล้าคิดอะไรแบบนั้นหรอกครับ เพื่อนของเจ้านายก็เหมือนเป็นเจ้านายของต๊อดอีกคนเลยครับ"

"ดีแล้วครับพี่คิดแบบนั้น คนเราถ้ารู้จักหน้าที่ตัวเอง รู้จักเจียมเนื้อเจียมตัว ชีวิตจะเรียบง่ายและมีความสุขมากเลยแหละครับ ต๊อดเป็นเด็กดี พี่ดูก็รู้ พี่มองคนออก....เด็กดีต้องได้รับสิ่งดีๆ ตอบแทนครับ เอาไว้พี่จะซื้อของอร่อยๆ มาฝาก ชอบกินอะไรเป็นพิเศษไหม"

"แหะๆ ....."

"ไม่ต้องเกร็ง พี่ดูดุเหรอ"

"ไม่นะครับ คุณพระพายใจดีมากครับ ต๊อดกินได้ทุกอย่างครับ"

ใจจริงอยากจะบอกว่า ขอกะตังค์เถอะครับ เดี๋ยวต๊อดไปซื้อกินเอง ไม่กล้านึกสภาพคุณพระพายไปซื้อกล้วยทอด มันทอด ยืนหน้ากระทะร้อนๆ กลางแดดจัดๆงี้ เกรงใจน่ะครับ

"แล้วนี่เจ้านายเราจะกลับมาตอนไหน"

"อ่า....คุณสายลมเข้าไปดูไร่ตั้งแต่เช้าแล้วครับ ไม่รู้ว่าแวะเข้าเมืองด้วยไหม แต่เดี๋ยวแกคงมาแหละครับ เพราะนัดคุณพระพายไว้นี่"

"อืม"

อะไรกัน อยู่ดีดีก็หน้าตึงอีกละ นี่งอนอะไรกันคุณสายลมรึเปล่า? หรือเจ้านายเรานัดเขาแล้วลืมวะ รายนั้นอ่ะ...ชอบว่าคนอื่นขี้ลืม บางทีตัวเองนี่ลืมเองก็บ่อยไป แล้วชอบทำมึนไม่รู้ไม่ชี้เปลี่ยนเรื่องเก่งด้วยนะ แพรวพราวนักล่ะ คุณเจ้านายเนี่ย

"งั้นต๊อดขอตัวก่อนนะครับ มีอะไรเรียกใช้ก็สั่นกระดิ่งเอานะครับ ต๊อดจะเข้าไปในครัว ไปช่วยป้าเขา....."

"ไปเถอะ เดี๋ยวอีกสักพักพี่กลับแล้ว"

ตัดบทเก่ง ปากคว่ำเก่ง ตาจิกเก่ง แหม่....แสนงอนจริงนะ ว่าที่แฟนเจ้านายเราเนี่ย

บรรยากาศแม่งมาคุชิบหาย เรื่องนี้กูจะมิยุ่ง

เผ่นล่ะครับ


To be con

น้องต๊อดดูเป็นเด็กกวงติง แต่น้องซื่อมากนะ อยากให้ลับลู้ว!!!

#ต๊อดมันซื่อ

ตอนแรกจะลงในจอย อิมเมจที่คิดคือมินแบคและเร็นวง Nu’est แต่เปลี่ยนใจลงเล้าแทนค่ะ และก็คิดว่าอิมเมจของต๊อด ถ้าเป็นแบคโฮ จะดูตัวโตไป เลยเปลี่ยนเป็น น้องวิน กิตติพงศ์แทน ส่วนคุณสายลมใช้อิมเมจของ lukevoyage นายแบบหน้าทะเล้นแทน แต่หนุ่มลุคดูหน้าละอ่อนไม่เป็นหนุ่มบ้านไร่เท่าไหร่.....ดังนั้นโปรดจินตนาการเป็นโครงหน้าแบบน้องลุค แต่เติมหนวดเครากันเอาเองนะคะ

เม้นท์เยอะๆ....จะร้องแล้วเนี่ย ฮือออออ
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 29-06-2020 01:54:01 โดย mutyamania »

ออฟไลน์ mutyamania

  • สามารถติดตามงานติดเรทที่ลงเล้าไม่ได้ที่ ReadAWrite ในชื่อมัสยากลับมาจากป่าช้า
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1892
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +792/-139
    • https://mutyawhocamebackfromthedead.readawrite.com
ลงแล้วมันสั้นไปอ่ะ ตอนสามจะเอาให้ยาวกว่านี้นะคะ สัญญา

ออฟไลน์ cheezett

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 482
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +19/-3
หื้มมๆๆๆ คนเขาดูออกนะคะคุณพระพาย จะเคลมเจ้านายหรือลูกน้องเนี่ย ต๊อดระวังตัวว


สั้นมากค่ะTT

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ ผู้เสพติดความร้าวราน

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 18
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
ฮืออออ เราคิดถึงคุณ ชอบเรื่องใหม่มากๆเลย ตามนะคะ
อ่านๆไปก็ฮาความเป๊ะคุณสายลมเอาซะไอ้ต๊อดกลายเป็นสาจ๋าไปเลย มีสั่นกระดิ่งเรียกอีก ดีไม่มีสั่งตัดชุดเมดให้นะ 5555

ออฟไลน์ P.PIM

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 240
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +13/-0
รักสามเส้าหรือเปล่าเนี่ยยย

ออฟไลน์ mutyamania

  • สามารถติดตามงานติดเรทที่ลงเล้าไม่ได้ที่ ReadAWrite ในชื่อมัสยากลับมาจากป่าช้า
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1892
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +792/-139
    • https://mutyawhocamebackfromthedead.readawrite.com
เรื่องนี้ไม่เน้นดราม่านะคะ เพราะบุคลิกน้องต๊อดจะเอ๋อๆอ๊องๆซื่อๆ ต่างจากน้องก้านในเรื่องสุนัขรับใช้ที่ถูกกระทำกดขี่
พระเอกเป็นพวกใจดีเรี่ยราด แต่ก็แอบใจร้ายในเรื่องความรู้สึกอยู่เหมือนกัน
พระพาย....ไม่ใช่คาแรคเตอร์แบบกวินแน่นอนค่ะ บอกได้แค่นี้

ออฟไลน์ tasteurr

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 610
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +18/-0
ตอนแรกตลกค่ะ อ่านถึงต๊อดแต๊ด ขำพุ่งเลย
น้องต๊อดดูอ๊องๆ น่าเอ็นดู
แต่ตอนสอง คุณสายลมใจร้ายเกิ๊น
พระพายก็ดูไม่ค่อยจะดีกับต๊อด คำพูดคำจาข่มน้องจัง
 :pig4:

ออฟไลน์ meteexp

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 473
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +28/-0
สั้นกว่าหำผมก็ตอนนี้ล่ะ :serius2:

ออฟไลน์ mutyamania

  • สามารถติดตามงานติดเรทที่ลงเล้าไม่ได้ที่ ReadAWrite ในชื่อมัสยากลับมาจากป่าช้า
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1892
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +792/-139
    • https://mutyawhocamebackfromthedead.readawrite.com
บทที่ 3 สุดจัดปลัดบอก



"ต๊อด"

"ครับพร้ม \ (^o^) /"

"ต้องดีดอะไรเบอร์นั้นอ่ะ"

"…..ซอรี่ครับ....ซอออระรี่"

"เราถามหน่อยสิ"

"ครับ"

"ต๊อดว่าหน้าตาเรามันดูเหมือนคนเมืองขนาดนั้นเลยหรือ"


[บทบรรยาย]

หนุ่มนักเขียนนิยายลูกกวาดเอ่ยถามเด็กรับใช้คนสนิทด้วยสีหน้าเคร่งเครียด

"ก็หล่อดีนะครับ เจ้านายต๊อดอยู่ไหนก็หล่อ….เวรี่กู๊ดสสสส์ครับ"

"อย่าประจบสิต๊อด เอาความจริง….เออ เราก็หล่อแหละ รู้ตัว แต่ตอบให้ตรงคำถามหน่อยได้มั้ยต๊อด"

ไอ้ต๊อดมองหน้าหล่อๆ ของเจ้านายมันอย่างใช้ความคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนที่สายลมจะดีดนิ้วใส่หน้ามันเป็นการเรียกสติ

"พอกินเยอะ ต๊อดก็ชอบง่วงนอน เราตัดเงินเดือนต๊อดดีมั้ยนะ"

"ตาต๊อดตี่ครับ ไม่ได้ง่วงจั๊กนิด…..เอ่อ เอาจริงๆก็คือเจ้านายดูต่างจากคนแถวนี้ไงครับ ไม่มีใครเลยที่มีหน้าตาหล่อแบบลูกเสี้ยวเหมือนเจ้านายของไอ้ต๊อด ยูนิโคล่มากๆ เลยครับ"

"แค่ยูนีคก็พอเปล่าต๊อด"

"ครับ….นั่นแหละ"

"แล้วไอ้ปลัดขจรศักดิ์ที่สูงร้อยเก้าสิบ หนวดเครารุงรังเหมือนโจรป่า ซอกคอดำปี๋…ต๊อดว่ามันดูดีกว่าเรามั้ย"

ปลัดขจร….เพื่อนสมัยมัธยมของเจ้านายไอ้ต๊อดถูกหยิบยกขึ้นมาถามเปรียบเทียบ ไอ้ต๊อดได้แต่ทำหน้าหมาหลงงงงวยใส่เจ้านายของมัน พูดง่ายๆ ก็คือมันไม่รู้จุดประสงค์ของคำถาม เลยไม่รู้จะตอบว่าอย่างไร

"นายต๊อดก็ต้องหล่อกว่าสิครับ….แต่คุณปลัดเขาออกแนวเท่ห์ๆ แมนๆ ….โอย ไอ้ต๊อดก็เทียบไม่ได้หรอกครับ ยู.....นิ๊คพอกันทั้งคู่ แต่ถ้าถามต๊อด เจ้านายต๊อดหล่อสะอาดครับ คุณขจรแกออกแนวเถื่อน"

"คือมันเสนอหน้ามากินข้าวตอนที่เรากับคุณพระพายกำลังเข้าด้ายเข้าเข็ม แล้วพระพายเขาก็จ้องมันตาแวววาว เหมือนแบบประทับใจอ่ะต๊อด"

"คุณพระพายเขากลัวหน้าคุณปลัดหรือเปล่าเจ้านาย"

"อย่าลืมว่าพระพายเขาย้ายมาจากเมืองกรุงนะต๊อด หนุ่มสำอางค์ขาวสะอาดอย่างเรา เขาคงเจอมาจนเบื่อแล้ว ถ้าอย่างเราถือว่าเป็นตัวท้อปในเมืองนี้ เบ้าหน้าของไอ้ปลัดหน้าขนก็อาจจะยูนีคในสายตาของพระพายก็ได้ เราแต่งนิยายมาเยอะนะต๊อด หล่อๆ แบบเราสุดท้ายก็พระรอง....เฮ้อ เราเครียดจัง"

"แต่เจ้านายเป็นพระเอกนะครับ สำหรับต๊อด….เจ้านายคือพระเอก…."

"อย่าเอาแต่พูดถึงความคิดตัวเองสิต๊อด ต๊อดไม่ใช่พระพายนี่….อ่า…..อย่าทำหน้าหงอยแบบนั้นสิ ต๊อดเป็นผู้ช่วยของเรานะ เพราะต๊อดสำคัญเราเลยถามต๊อดไง"

คุณสายลมนี่นะ ชอบพูดจาแทงกันนิ่มๆ แล้วก็มาทำเป็นอบอุ่นอ่อนโยนให้คนอย่างไอ้ต๊อดหลงใหลได้อยู่เรื่อย เจ้าเด็กรับใช้หงอยไปครู่หนึ่งก่อนจะยิ้มร่าได้อีกครั้ง เมื่อมือของผู้เป็นนายลูบหัวมันอย่างอ่อนโยน

"เรากำลังแต่งนิยายแนวผู้ชายรักกันอยู่ ตอนนี้กำลังแมสเลย แฟนนิยายสาวๆ ของเราต้องชอบ แน่ๆ ดูจากอินบ๊อกซ์ในแฟนเพจที่มีแต่คนส่งเข้ามาชม เราลองแต่งเป็นคู่เสริมดูก่อนน่ะ สรุปคนชอบกว่าคู่หลักที่เป็นชายหญิงเฉยเลย"

"เจ้านายต๊อดเก่งไงครับ"

"ต๊อดก็อวยเก่ง ประจบเก่ง นั่นแหละ....ก็เลยอยากจะแต่งเป็นเรื่องเต็มดูน่ะต๊อด แต่มันคงดีถ้าชีวิตรักของเรามันประสบความสำเร็จ มันคงช่วยเสริมให้งานเขียนของเราออกมาลึกซึ้งเข้าถึงความรู้สึกรักจริงๆ แบบที่แฟนๆ เข้าถึงได้น่ะ เป็นกำลังใจให้เรานะต๊อด"

"สู้ๆ เด้อ"

"มาทำกันอีกสักรอบนะต๊อดนะ"

"อ่า…..ได้ครับ"

หลังจากเป็นตัวแทนคุณพระพายอยู่หลายวัน ในที่สุดเจ้านายก็มีเซ็กส์กับไอ้ต๊อดที่เป็นไอ้ต๊อดจริงๆ เสียที ใครเล่าจะเชื่อว่าลีลาการทำรักของคุณเขาจะเด็ดดวงถึงใจ ตั้งใจและใส่ใจ เพื่อตอบแทนความเป็นผู้ช่วยที่น่ารักของไอ้ต๊อด รสจูบที่อ้อยอิ่งหวานลึกไม่ต่างจากคนรักกระทำต่อกัน เหมือนกับบทบรรยายวาบหวามในนิยายของคุณเขาที่ไอ้ต๊อดเคยอ่าน เสียงแหบพร่าที่เอ่ยครางชื่อของไอ้ต๊อด กระซิบที่ข้างหูพร้อมกับพรมจูบซอกคอ ทำเอาไอ้ต๊อดถึงสวรรค์ครั้งแล้วครั้งเล่า จะอ่อนโยนหรือเร่าร้อน คุณสายลมก็วาดลวดลายได้อย่างถึงพริกถึงขิง

"ขอโทษที่ใช้เป็นตัวแทน ต๊อดก็เป็นต๊อดนี่แหละ ต๊อดแทนที่ใครไม่ได้หรอก"

หากเป็นคนอื่นคงรู้สึกเจ็บลึกกับถ้อยคำที่ส่งผ่านน้ำเสียงนุ่มและใบหน้าหล่อเหลานั้น แต่กับคนซื่ออย่างไอ้ต๊อดที่ไม่ค่อยมองโลกในแง่ลบ มันแค่รู้สึกดีใจ ที่เจ้านายเห็นมันเป็นมัน ไม่ใช่ตัวแทนของใครทั้งนั้น ประโยคถัดมาจากคุณสายลม ก็ทำเอาไอ้ต๊อดหนีไปไหนไม่ได้แล้ว

"แล้วก็ไม่มีใครแทนที่ต๊อดได้ด้วย"

"เจ้านายครับ….."

"ต๊อดของเราน่ะตัวนิ่ม เนื้อก็แน่น ก้นต๊อดกลมสวยเหมือนพีช แก้มต๊อด….น่ารัก" พูดจบก็หอมฟอดใหญ่ "ปากต๊อดก็น่ารัก…..จุ๊บ"

"กลิ่นตัวต๊อดหอมเหมือนเด็ก….เราชอบมากนะ"

"อาาาาา"

"แขนก็น่างับ"

"จั๊กกะจี้ครับ"

"หัวนมต๊อดก็น่างับ…..ง่ำๆๆๆ"

"มันเสียวครับเจ้านาย…..ต๊อดไม่ไหวแล้ว….อึก"

ไอ้ต๊อดนั้นรู้สึกว่าตัวมันเองก็สำคัญ ถึงแม้จะในฐานะคู่นอนก็ตาม

คนเจียมตัวอย่างไอ้ต๊อด ไม่เคยหวังอะไรไปมากกว่านี้ แค่ที่มีอยู่ มันก็มีความสุขมากแล้ว



ปิคนิคที่ริมน้ำตก คือคำเชิญชวนของผู้มาอยู่ใหม่อย่างพระพาย

พระพายกับเชิ้ตบางเบาสีขาวแนบเรือนกาย ปลดกระดุมโชว์อกขาวที่มีกล้ามจางๆ กับกางเกงขาสั้นสีชมพูเผยเนื้อขาขาวเนียนดุจหิมะ ใบหน้าที่หล่อผสมน่ารักแบบหนุ่มจากเมืองหลวง สวมแว่นสายตายิ่งดูน่ารักน่ารังแก จนสายลมนั้นยิ้มค้างให้คนตรงหน้าอย่างหลงใหลได้ปลื้ม และรอยยิ้มบาดจิตของเขานั้นทำเอาอีกฝ่ายทำสีหน้าไม่ถูก

ทุกอย่างเกือบจะดีอยู่แล้ว ถ้าหากพระพายไม่เอ่ยชวนปลัดหนุ่มไปเที่ยวด้วย

ไอ้ต๊อดยืนมองสงครามช่วงชิงหนุ่มชาวเมืองอยู่ห่างๆ รอยยิ้มเถื่อนๆ สไตล์คุณปลัดที่ดูก็รู้ว่ากำลังยั่วอารมณ์ของสายลมให้พิโรธ ความง่ายๆ ลุยๆ ที่สายลมมองว่ากักขฬะไร้อารยธรรมมาตลอด ไม่เคยทำให้นักเขียนหนุ่มชิงชังถึงเพียงนี้ แขนแกร่งของขจรศักดิ์โอบคอพระพายอย่างถือวิสาสะ แล้วยิ่งพระพายไม่มีทีท่าขัดขืนใดใด สายลมก็ยิ่งโมโหจนเกือบคุมตัวเองไม่อยู่

ไอ้ต๊อดรีบตรงเข้าไปกระซิบกับเจ้านาย ขณะที่ขจรศักดิ์และพระพายกำลังสนทนากันอยู่สองคน

"ใจเย็นๆ นะครับนาย ทางนั้นสูงกว่านายตั้งเกือบสิบเซนต์เลยนะครับ ดูกล้ามแขนสิครับ ฟาดมาทีมีหวังเจ้านายเดี้ยงหยอดน้ำข้าวต้มแน่นอน"

"ต๊อดเราล่วงหน้ากันไปก่อนเถอะ พระพายเขาจะไปกับไอ้หน้าหนวด หงุดหงิดหน้ามันฉิบ เดี๋ยวพรุ่งนี้เราจะสั่งเครื่องออกกำลังกาย ต๊อดคอยดูเถอะ"

"ตัวล่ำก็ใช่จะสู้ได้นะครับ"

"สรุปว่าต๊อดพวกใครกันแน่เนี่ย ไปทำงานไร่มันแทนเลยมั้ยห๊ะ!!"

"ก็ไม่อยากให้เจ้านายเจ็บตัวนี่ครับ เจ้านายต๊อดไม่ใช่สายบู๊ แต่เจ้านายต๊อดฉลาดครับ แหะๆๆ"

บนรถของสายลมมีเพียงไอ้ต๊อด และพี่โชค คนขับรถเก่าแก่วัยสี่สิบต้นๆ สายลมขับรถได้แต่ไม่แข็ง ความเป็นคนติดบ้าน รักสันโดษนั้นเอื้อให้เขาไม่จำเป็นต้องใช้รถออกไปไหน หากมีธุระต้องเข้าตัวเมืองด้วยตัวเอง ก็ให้พี่โชคซึ่งเป็นญาติห่างๆ กับแม่ของเขานี่แหละขับพาไป

โชคเองก็ถือว่าเป็นคนเก่าแก่ที่ดูแลและเป็นเพื่อนเล่นของสายลมมาตั้งแต่เด็ก ชายหนุ่มจึงไว้ใจและสบายใจที่มีโชคกับต๊อด ถึงเขาจะไม่ประกาศตัวว่าเป็นพวกชอบผู้ชายให้ใครรับรู้ แต่ชายหนุ่มก็ไม่ซีเรียสหากพี่โชคจะล่วงรู้รสนิยมของเขาเพิ่มอีกหนึ่งคน นอกเหนือไปจากไอ้เด็กต๊อดหน้าง่วง

อาหารง่ายๆ อย่างพวกบาร์บีคิวที่ไอ้ต๊อดเตรียมไว้ บวกด้วยกับแกล้มรสจัดจ้านที่ปลัดขจรเป็นคนซื้อมา ถูกจัดใส่จาน พร้อมกับเบียร์อีกโหลหนึ่ง คนรับใช้อย่างไอ้ต๊อดและคนขับรถพี่โชคก็แยกตัวออกไปกินต่างหาก วงสนทนาจึงมีแค่สามหนุ่มที่มีความแตกต่างกันโดยสิ้นเชิง

"น้องลมเบียร์ไม่พร่องเลย มันไม่ถูกคอเหมือนไวน์เหรอครับ"

ปลัดหนุ่มเอ่ยแซวนักเขียนหนุ่มเพื่อทำลายบรรยากาศตึงเครียด เมื่อเห็นว่าพระพายหัวเราะ สายลมจึงกระดกแก้วเบียร์ดื่มอั่กๆ ไม่ช้า...หน้าของนักเขียนหนุ่มก็แดงก่ำ ตาเยิ้มหวาน หัวเราะร่าอย่างผ่อนคลาย

"พอก่อนมั้งน้องลม ไม่ต้องรีบดื่มขนาดนั้นก็ได้"

"น้องพ่อมึงสิไอ้หนวด เราเพื่อนกันไง….ชนครับเพื่อน พระพาย….โชนนนนนน"



"นายเอ็งเป็นเอามากวะไอ้ต๊อด"

นายโชคเอ่ยเสียงขรึม ปกติเขาเป็นคนพูดห้วนๆ แบบนี้แหละ แต่เนื้อแท้แล้วเป็นคนใจดี ใจดีขนาดที่เมียหนีตามชู้ไปพร้อมทิ้งลูกชายให้เลี้ยงหนึ่งคน พี่แกยังไม่เคยด่าเมียให้ใครฟังเลยสักครั้งเดียว

"ก็นายพี่เหมือนกันแหละ" ไอ้ต๊อดสวนกลับ เลยโดนเขกหัวไปที

"ดูท่าจะเกิดศึกชิงไอ้หน้าละอ่อน"

"พี่!!!!"

"เอ้า….ตกใจอะไรวะ คุณสายลมข้าเห็นมาตั้งแต่เด็ก คุณเขาเป็นยังไง มีหรือข้าจะไม่รู้ แต่ช่างเหอะ อย่างไรเขาก็เป็นนาย แถมยังใจดีด้วย ไม่ใช่หรือวะ"

"ไหนๆ ก็ไหนๆ ละ พี่ว่าคุณพายจะชอบนายเราไหม หรือจะชอบคุณปลัด….แกก็เท่ห์เอาเรื่องอยู่นา อย่างกับวูฟเวอรีน"

"เฮ้อ….รายนั้นก็แค่ชอบแหย่เจ้านายพวกเราแค่นั้นแหละ ตีกันมาตั้งแต่เด็กแล้ว แต่พูดก็พูดเลยนะ ไม่ถูกชะตากับไอ้เด็กกรุงเทพนี่เลย ดูมองพวกเราเหยียดๆ ยังไงไม่รู้สิ น้าจิตแกยังว่าเลย วันที่มาบ้านเจ้านายแล้วเจ้านายไม่อยู่อ่ะ น้าแกเห็นนั่งรอ เลยถามว่าจะรับอะไรเพิ่มไหม ไอ้ห่านั่นมองนิ่งจนน้าแกหน้าชาเลย"

"คิดมากไปเปล่า เขาก็ดีนาพี่ ให้เสื้อให้ขนมต๊อดบ่อยด้วย"

"ใครให้ของกินเอ็งก็ว่าดีทุกคนแหละวะ"

ไอ้ต๊อดหัวเราะขำ ก่อนจะกัดไก่ย่างกินพร้อมตามด้วยข้าวเหนียว ขณะที่พี่โชคนั้นยกขวดโลหะทรงแบนขึ้นจิบเป็นพักๆ

สักพักวงสนทนาของเจ้านายก็ดูจะออกรสออกชาติมากขึ้น คุณปลัดนั้นร้อนจนต้องถอดเสื้อโชว์แผงอกหนาล่ำที่เต็มไปด้วยขน พระพายจ้องมองหุ่นปลัดอยู่ครู่หนึ่ง พออีกฝ่ายหันมา พระพายก็เสมองไปทางอื่นอย่างแนบเนียน

สายลมเดินเป๋เข้ามาหาไอ้ต๊อดและพี่โชค สติน่าจะเริ่มหายไปประมาณสี่สิบเปอร์เซ็นต์ ยังคงพูดจารู้เรื่อง แม้จะอ้อแอ้ก็ตามที

"พี่โชคดูไอ้ห่านั่น แม่งโคตรโชว์ออฟอ่ะ กระทืบมันเลยมั้ยพี่"

"ใจเย็นครับคุณสายลม สงสารปลัดแกเถอะ"

พี่โชคเอ่ยเสียงเรียบ ทว่าประโยคนั้นดูจะเอาใจเด็กงอแงอย่างสายลมอยู่ไม่น้อย เจ้านายหนุ่มฉีกยิ้มหยาดเยิ้ม ก่อนจะหันไปพูดกับไอ้ต๊อด

"ต๊อดว่าเราหุ่นดีไหม เราถอดบ้างดีไหมต๊อด"

"ดีครับ เจ้านายต๊อดหุ่นกำลังพอดีเลยครับ ปลัดแกใหญ่ไป ของนายต๊อดกล้ามนายแบบ ปลัดแกกล้ามกรรมกรครับ เจ้านายต๊อดเวรี่กู้ดส์"

"พี่โชคล่ะว่าไง"

"มีดีต้องโชว์สิครับ รออะไร"

"พูดดี เอาไปคนละสองร้อย……วะฮู้….วู้ซ่า!!!!"

สายลมแหกปากตะโกนเสียงดังลั่นอย่างคึกจัด ก่อนจะถอดเสื้อโชว์ผิวขาวกับมัดกล้ามกำยำของตนบ้าง ตอนนี้ทั้งปลัด พระพาย สายลม ต่างนุ่งเพียงขาสั้นลงเล่นน้ำในลำธาร ไอ้ต๊อดหันไปมองพี่โชค เอาธนบัตรในมือของมันแตะกับธนบัตรในมือของอีกฝ่าย คล้ายชนแก้วเหล้า

"พี่ก็อวยเก่งเหมือนกันนะเนี่ย"

"เออ….แต่ก็ไม่เก่งเท่าเอ็งหรอก อ่ะ เอาของข้าไปด้วย ไว้ซื้อขนมกิน"

"ขอบพระคุณครับ อยู่ดีดีก็ได้มาสี่ร้อย โชคดีแท้"

ไอ้ต๊อดเหลือบไปมองทางเจ้านายของมัน คุณสายลมที่เมาแล้วดูจะมีความกล้ามากขึ้นกำลังกอดรัดฟัดเหวี่ยงกับพระพาย โดยมีปลัดหนุ่มมาดกวนยืนขำอยู่ใกล้ๆ

ปลัดก็คงคิดเหมือนไอ้ต๊อดคิดแหละมั้ง

ว่าคุณสายลมกับคุณพระพายนั้นเหมาะสมกัน ความเป็นคนเมืองแท้ๆ กับคนที่ไปๆ มาๆ ระหว่างบ้านนอกและเมืองใหญ่ พอให้เจ้านายนั้นซึมซับความเป็นหนุ่มเมืองหลวงพอสมควร ประกอบกับฐานะที่จัดว่าร่ำรวย รสนิยม ความชอบในงานศิลปะ ความโดดเดี่ยวที่ต่างฝ่ายต่างเสียคนในครอบครัวเหมือนๆ กัน ยังไงเจ้านายไอ้ต๊อดก็ชนะปลัดหนุ่มที่เติบโตและอยู่แต่บ้านนอกอย่างแน่นอนที่สุด

"พี่โชค…กินไรอ่ะ"

"เห้ย….อย่าซน เอาคืนข้ามา"

"ขอลองบ้างนะพี่"

"ไอ้ห่าอย่ากระดกแบบน้านนนน"

เหล้าในขวดทรงแบนถูกฉวยไปจากมือของพี่โชค กว่าแกจะแย่งคืนมาได้ ไอ้ต๊อดก็ซัดไปหลายอึก ตัวของมันร้อนวูบวาบจนอยากถอดกับเขาบ้าง

"พี่โซกกกกกกก อาหร่อยยยย ของดีอย่างงี้ มันสุดเลย สุดๆไปเลยพี่ เต็มทีไปเลยเธอ"

"โซกที่หน้ามึงสิ เฮ้ยไอ้ต๊อด….ไอ้ต๊อด"

ไอ้ต๊อดได้ยินเสียงแว่วๆ เหมือนคุณพระพายชวนเล่นน้ำ มันจึงแก้ผ้าแก้ผ่อนออกจนล่อนจ้อน วิ่งตรงไปหาเจ้านายของมัน ท่ามกลางความตกตะลึงของสามหนุ่ม…..หากนับรวมนายโชคด้วยก็เป็นสี่

ทว่าตีนไม่ทันได้แตะน้ำ ไอ้ต๊อดก็หน้าคะมำลงไปจับกบเสียก่อน



"ไปเอากล่องยามาต๊อด"

คืนนั้น หลังจากอาบน้ำในห้องน้ำของเจ้านายเสร็จ คุณสายลมก็ชี้ไปยังตู้เสื้อผ้าที่มีกล่องปฐมพยาบาลอยู่

"แสบไหมล่ะ….อาบน้ำเมื่อกี้"

"ที่สุดเลยครับ"

เจ้านายคงกำลังโกรธที่ไอ้ต๊อดนั้นทำให้เสียหน้า ฟังจากน้ำเสียงที่เปลี่ยนไป สายลมเรียกเจ้าเด็กรับใช้คนซื่อให้มานั่งข้างๆ ก่อนที่ตัวเองจะลงไปคุกเข่าบนพื้นเพื่อจะได้ใส่ยาในแผลให้ไอ้ต๊อดได้อย่างถนัด

"เจ้านายครับ ต๊อดทำเองได้"

"อยู่เฉยๆบ้างเถอะต๊อด"

เจ้านายกำลังดุมัน แต่ก็ยังอุตส่าห์ทำแผลให้ ความใจดีของเจ้านาย ทำเอาหัวใจของมันพองโต และเต้นระรัวไม่เป็นจังหวะ และทั้งสลดเล็กๆเกิดขึ้นในคราวเดียว

"อย่าโกรธต๊อดเลยนะครับ นะครับเจ้านาย"

"อย่าแก้ผ้าให้ใครเห็นอีกนะต๊อด เราไม่ชอบเลย ห้ามกินเหล้าด้วยเข้าใจไหม ต๊อดไม่เคยกินแล้วซัดไปขนาดนั้น ดีไม่ดีจะตายเอา"

"ขอโทษที่ทำให้เจ้านายเสียหน้านะครับ"

"ใช่ต๊อด เราเสียหน้ามากจริงๆ ….คืนนี้นอนที่นี่แหละ ไม่ต้องทำหน้าอย่างนั้น เราไม่ทำกับต๊อดคืนนี้หรอก เห็นเราเป็นคนใจร้ายเหรอ นอนพักมากๆ อย่าขยับเยอะ อย่าให้แผลโดนน้ำบ่อย รู้เรื่องนะ"

"ครับผม"

วันนี้เป็นวันที่เจ็บตัวได้แผล แต่ได้มาสี่ร้อย ไอ้ต๊อดก็ยังว่ามันคุ้มอยู่ดี


To be con

ถามว่าคุณสายลมหวงไอ้ต๊อดไหม บอกเลยว่าไม่

ต๊อดไม่อ้วน แต่เป็นหมีเด็กอวบๆ กินเก่ง

อิอิ


« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 07-07-2020 23:36:28 โดย mutyamania »

ออฟไลน์ mutyamania

  • สามารถติดตามงานติดเรทที่ลงเล้าไม่ได้ที่ ReadAWrite ในชื่อมัสยากลับมาจากป่าช้า
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1892
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +792/-139
    • https://mutyawhocamebackfromthedead.readawrite.com
โปรโมทๆๆ
คนอ่านหายยยยยย ฮือ

ออฟไลน์ mutyamania

  • สามารถติดตามงานติดเรทที่ลงเล้าไม่ได้ที่ ReadAWrite ในชื่อมัสยากลับมาจากป่าช้า
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1892
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +792/-139
    • https://mutyawhocamebackfromthedead.readawrite.com
สั้นกว่าหำผมก็ตอนนี้ล่ะ :serius2:


ตอนสามยาวกว่าแล้วนะคะ

ออฟไลน์ meteexp

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 473
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +28/-0

ออฟไลน์ ommanymontra

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3587
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +96/-0

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ Mew111

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 11
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0

ออฟไลน์ ♥lvl♀‘O’Deal2♥

  • หานิยายถูกใจยากจัง!
  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2742
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +176/-4

ออฟไลน์ t2007

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2510
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +129/-5

ออฟไลน์ NeN~

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 85
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +17/-0
มาต่อเร็วค่าคุณเชลลลลลลลลล เอ็นดูน้องต็อดดดดด

ออฟไลน์ ashjii

  • น้องขี้เถ้าาา เรียกน้องแอช น้องพลอย นู่นนี่นั่นค่า
  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 4
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +11/-0
ปลัดแซ่บกล้ามกรรมกร หนูชอบแบบพี่นี่แหละค่ะ //นั่งเท้าคางดูต๊อดแต๊ดรักข้างเดียวต่อไปแบบเอ็นดูน้องว์

ออฟไลน์ naruxiah

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 966
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +25/-2
แอบสนใจ​คุณ​ปลัดค่ะ​ เจ้านายยังไงๆกะต๊อดก็ไม่รู้​ ต๊อดใสซื่อน่าเอ็นดูมาก

ออฟไลน์ nevergoodbye

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1288
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +51/-2
ยังไงคะนี่
เจ้าต๊อดน่าเอ็นดู

ออฟไลน์ mutyamania

  • สามารถติดตามงานติดเรทที่ลงเล้าไม่ได้ที่ ReadAWrite ในชื่อมัสยากลับมาจากป่าช้า
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1892
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +792/-139
    • https://mutyawhocamebackfromthedead.readawrite.com
บทที่ 4 ไก่ทอดของต๊อด


[หลายปีก่อนหน้านี้]

ไก่หมักเครื่องเทศที่ทอดเสร็จจากกระทะใหม่ๆ โรยด้วยหอมเจียว คือของโปรดของสายลมในวัยเด็ก

"เสร็จแล้ว….ต๊อด….แกยกไปเสิร์ฟคุณหนูลม ส่วนของแก…..แม่แบ่งไว้ให้แล้ว"

"คร้าบบบบบ"

ไก่ทอดฝีมือแม่…..ก็เป็นของโปรดไอ้ต๊อดเหมือนกัน วันไหนมีไก่ทอด ไอ้ลูกหมีเป็นได้กินข้าวแหกหม้อแหกไหทุกทีไป

'พี่ลมมมมมม….ไก่แม่ต๊อดมาแล้ว'

'ต๊อด….เราบอกแล้วไงว่าอย่าเรียกพี่ ให้เรียกว่าคุณสายลม'

'สายลม….อย่าดุน้อง แม่ไม่เคยสอนให้ลมพูดกดคนอื่นแบบนี้นะ'

'อย่าดุคุณหนูเลยค่ะคุณผู้หญิง ต๊อดมันเป็นบ่าว ไม่ควรตีเสมอนาย ปล่อยให้เรียกเดี๋ยวติดไปใช้ตอนโต คนจะมองไม่ดี'

'เอาน่าตุ๋มติ๋ม….ค่อยๆ สอนกันก็ได้ เจ้าต๊อดไม่ใช่เด็กสอนยากเสียหน่อย'

เด็กชายร่างอวบวัยสิบสี่นึกถึงความหลัง ไก่ที่อยู่ในกระทะเวลานี้ไหม้เกียมส่งกลิ่นฟุ้งไปทั่วครัว ไอ้ต๊อดในชุดไว้ทุกข์กำลังยืนสะอึกสะอื้น สักพักเด็กหนุ่มร่างสูงใบหน้าออกไปทางฝรั่งก็เดินเข้ามาในครัว ใบหน้าหมองเศร้าของเขาเปลี่ยนเป็นเหยเก เมื่อจมูกสัมผัสเข้ากับกลิ่นไก่ทอดไหม้ๆ

"ต๊อด…..นั่นต๊อดทำอะไรน่ะ ดึกป่านนี้ทำไมไม่ไปนอนพัก หือออออ….กลิ่นไหม้นี่"

"พี่ลม…..ฮึก"

"อ่า….เรียกพี่อีกแล้วนะ สอนไม่จำเลยนะต๊อด….แล้วนี่เป็นอะไร มายืนทอดอะไรไปร้องไห้ไปแบบนี้หืม? ...ว่าไงเรา"

"คิดถึงแม่ครับ…..แงงงงงง….ฮึก…ฮึก"

"โถ่ต๊อดเอ้ยยยย"

"พี่ลม…..เอ่อ…..คุณลม….ไม่คิดถึงคุณผู้หญิงเหรอครับ"

สายลมดึงตัวเจ้าเด็กรับใช้ขี้แยมากอดไว้แนบอก เขาลูบหัวเกรียนๆ นั่นอย่างเบามือ ใช่ว่าเขาจะไม่เศร้ากับการจากไปของแม่ แต่เพราะตอนนี้เขาคือนายใหญ่ของที่นี่ แม้จะยังเป็นแค่เด็กหนุ่ม แต่เขาก็ต้องเข็มแข็ง และเป็นผู้นำ เป็นที่พึ่งให้คนงานในไร่อีกหลายชีวิต น้ำเสียงอ่อนโยนปลอบประโลมเจ้าเด็กหุ่นหมีที่เอาแต่ร้องไห้สะอึกสะอื้น

"ต๊อด….เราเหลือกันอยู่แค่นี้แล้วนะ ครอบครัวของเราน่ะ แม่เรา….แม่ต๊อด….พวกเขาไปสบายแล้ว….อย่าฟูมฟายไปเลย ต๊อดยังมีเรานะ เราจะดูแลต๊อดเอง….ชู่ว์….เอ้า…ยิ่งปลอบก็ยิ่งร้องเฉยเลย เด็กคนนี้"

"อ่า...คุณลมหิวไหมครับ ต๊อดหิวมากเลย หวาาาา…..ไก่ไหม้หมดแล้ว"

"เพิ่งรู้ตัวเหรอ"

"เกรียมแบบนี้ ป้าจิตฆ่าต๊อดแน่ๆ เลย"

"ไม่หรอกน่า"

ทั้งคู่ยิ้มให้กัน….แม้จะเป็นยิ้มที่แสนเศร้า เนื่องจากต่างก็เพิ่งสูญเสียคนที่รักและเป็นหลักยึดเหนี่ยวจิตใจไปโดยอุบัติเหตุ สายลมและต๊อด ต่างก็เติบโตมาโดยมีเพียงแต่แม่บังเกิดเกล้าเป็นผู้เลี้ยงดูทุกอย่าง ทั้งสองเคยชินกับการที่ไม่มีพ่ออยู่ในชีวิต คนหนึ่งพ่อส่งมาให้แค่เงิน ส่วนอีกคนหนึ่งพ่อก็ทิ้งไปมีเมียใหม่ตั้งแต่ยังอยู่ในท้องแม่

"คุณหนูคะ…..อ้าว…..เจ้าต๊อด…..ป้าเห็นไฟในครัวเปิดก็เลยมาดูค่ะ…..เหนื่อยกันมาทั้งวันแล้ว ทำไมไม่ไปนอนพักกันคะเนี่ย....อื้อออหือ...เหม็นอะไรเนี่ย"

ป้าจิต…..แม่ครัวและแม่บ้านอีกคนหนึ่งเดินเข้ามาสมทบในเวลาที่เหมาะเหม็ง สายลมจึงขอให้ป้าแกทำไก่ทอดสูตรแม่ไอ้ต๊อดให้กิน โดยมีไอ้ต๊อดเป็นคนเตรียมวัตถุดิบ

แม้ว่าวันนั้นจะไม่มีทั้งหอมเจียว ทั้งเวลาที่มากพอในการหมักไก่ตามสูตรลับ แถมยังขาดน้ำจิ้มไก่ช่วยเสริมรส แต่ไก่ทอดสูตรนังติ๋มก็ได้เยียวยาทุกสิ่งเท่าที่มันจะสามารถทำหน้าที่ของมันได้



[ไอ้ต๊อดเล่า]

และนั่นคือความผูกพันระหว่างคนกับไก่ทอด…. [อ่าห์....ดนตรีโหมบรรเลงมาเลยครับ รอไรอ่ะ!!!]

เนื่องจากเป็นของโปรดของคุณสายลม แม่จึงถ่ายทอดสูตรลับให้กับไอ้ต๊อดแต่เพียงผู้เดียว ไม่ว่าจะเป็นอัตราส่วนของเครื่องเทศแต่ละชนิดที่ใช้หมัก เวลาในการหมัก สูตรน้ำจิ้มที่แม้จะดูธรรมดา แต่ใครได้กินเป็นต้องติดใจจนต้องขออีก

แต่สิ่งที่แม่ลืมสอนนั้น….ก็คือการทอดไก่ ใช่ครับ ผมทอดไก่ไม่เป็น ทำทีไรหากไม่สุก กรอบนอกแฉะใน ก็เป็นอันต้องในสุกแต่นอกไหม้เกรียมทุกที

ป้าจิตต้องช่วยต๊อดแล้วแหละ

"บักห่า…..เดี๋ยวมึงมาขัดกระทะเลยนะเด็กเวร"

"แหะๆ"

"ยังจะมาขำ"

ช่วงหลังมานี่ เจ้านายไอ้ต๊อดรักษาหุ่นครับ ไก่ทอดสูตรตุ๋มติ๋มก็เลยไม่ได้ขึ้นโต๊ะเป็นเวลาหลายปี เจ้านายต๊อดงดของทอดครับ แกทานแต่อกไก่นึ่งกับข้าวไรซ์เบอร์รี่ ปลา และสลัดเสียเป็นส่วนใหญ่ กระผมเองก็นานๆ จะอ้อนป้าจิตให้ช่วยทอดไก่สักที เวลาคิดถึงแม่ พอได้กินก็คลายความคิดถึงไปได้บ้าง แต่เรามันก็ขี้ข้าอ่ะเนอะ จะกินอะไรก็ต้องยึดตามเจ้านายเป็นหลัก เวลาซื้อของสดเข้าบ้านงี้ บางครั้งเจ้านายบ้ากินปลา ผม ป้าจิต พี่โชค ก็ต้องกินแต่เมนูปลาจนหน้าจะเป็นปลา มันก็ประหยัดดีครับ หากไม่อย่างนั้นถ้าจะกินตามใจตัวเอง ก็ต้องออกเงินซื้อของมาทำกินเอง ก็ไม่ใช่ว่าคุณสายลมแกเจ้ากี้เจ้าการเรื่องอาหารหรอกนะครับ แกให้งบซื้อกับข้าวเป็นรายอาทิตย์ แล้วก็บอกว่าจะกินอะไรบ้างก็เท่านั้น ซึ่งในวงเงินนั้น หากเหลือจากข้าวของนายแล้ว (ซึ่งปกติจะเหลือ เว้นแต่ช่วงนั้นคุณสายลมแกรีเฟส (ผู้แต่ง : เจ้าต๊อดหมายถึงรีเควสแต่ออกเสียงไม่ถูกต้อง) เมนูพิเศษอย่างแซลม่อน หรือผักไฮโดรฯ ก็แทบจะเต็มวงเงิน) จะซื้อของอื่นมาทำกินกันเอง แกก็ไม่ได้ว่า แต่พวกเราเกรงใจกันเองมากกว่า ป้าจิตแกก็เลยคืนเงินที่เหลือให้คุณสายลมไป แล้วคุณเขาก็จะเอาเงินนี้ให้ไอ้ต๊อดซื้อขนมอีกทีอยู่ดี (ที่จริงต๊อดก็หยอดกระปุกอยู่นะครับ แต่พักหลังเจริญอาหารไปหน่อย ก็เลยเน้นเอาไปซื้อของกิน จนกระทั่งน้ำหนักขึ้นอย่างที่เห็น)

แต่เมื่อวานครับ….อยู่ๆ เจ้านายก็เกิดอยากจะกินไก่ทอดขึ้นมา

ต๊อดนี่ยืนขึ้นเต้นจ้ำบ๊ะโชว์ในใจเลยครับ

ปกติตอนที่ต้นฉบับเกือบจะสำเร็จเสร็จสิ้น เจ้านายแกจะสั่งให้ไอ้ต๊อดหยิบวายจากบนชั้นวางมาเปิด และรินใส่แก้วเตรียมไว้ พอไฟล์นิยายตัวแก้ไขรอบสุดท้ายที่ส่งเมล์ไป ถูกคอนเฟิร์มจากสำนักพิมพ์กลับมาว่าผ่านฉลุย แกก็จะเปิดเพลงบรรเลงและค่อยๆ จิบเพื่อฉลอง…..เพียงลำพัง

แต่ไม่นึกฝันว่าอยู่มาวันหนึ่ง แกคิดอยากจะฉลองนิยายเสร็จด้วยการกินไก่ทอด

"อย่างงสิต๊อด เราอยากกินของทอด กินให้ตัวพองเลย แล้วค่อยเปลี่ยนให้เป็นกล้าม เราจะล่ำแบบไอ้ปลัดขิก"

นี่คงเป็นเหตุผลของการอยากกินไก่ทอด สินะเจ้านายที่เคารพ.....

"โห่เจ้านายครับ เรียกพี่เขาซะเสียเลย ฮ่าฮ่าฮ่า"

"ต๊อดดดด!!!!! อย่าไปเรียกมันว่าพี่สิ อยากสนิทกับมันมากหรือไง!!!"

"เปล่าครับ….อ่า งั้นไวน์นี่….เจ้านายจะยังรับไหมครับ"

พอรินไวน์เสร็จ เจ้านายก็ถามไอ้ต๊อดครับ "ต๊อดอยากลองชิมดูไหม" ด้วยความที่ใจหนึ่งก็อยาก เพราะแม่งน่าจะโคตรแพง ใจหนึ่งก็ยังรู้สึกผิดกับครั้งก่อน ที่เมาเหล้าจนแก้ผ้าแก้ผ่อนให้เจ้านายได้อับอายขายขี้หน้า ก็เลยต้องหยุดคิดดูสักเล็กน้อย

ด้วยความที่แม่งแพงเนี่ยแหละ ใจมันเลยสั่งให้เซย์เยส

แต่ใครล่ะครับจะไปคิดว่า การให้ชิมนั้นก็คือคุณลมแกให้ชิมผ่านจูบอันแสนเร่าร้อน

อา……

ต๊อดว่าต๊อดคงเมาแหละ ลมหายใจร้อนๆ ที่อวลไปด้วยกลิ่นไวน์ของเจ้านาย มันทำเอาไอ้ต๊อดนั้นสมองเบลอจนเผลอจูบสู้กลับไป

"เก่งแล้วนี่ รู้จักจูบตอบด้วย"

"ครับผม"

"หน้าแดงจังน้า เจ้าต๊อดแต๊ด ลูกแม่ตุ๋มติ๋ม"

"อย่าแกล้งกันสิครับ เจ้านาย…..กำลังจีบคุณพระพายอยู่นะครับ"

"แล้วไงล่ะต๊อด"

"เราก็ไม่ควร…..ทำกัน…..หรือเปล่าครับ"

"ฮ่าๆๆ ใครสอนต๊อดอ่ะ เรื่องจีบพระพาย กับเรื่องเซ็กส์ ไม่เกี่ยวกันเลยนะต๊อด"

"ต๊อดคิดมาสักพักแล้วล่ะครับ….ที่เราทำอยู่ เหมือนต๊อดทำผิดต่อคุณพระพายเลย ถ้าต่อไปเจ้านายกับคุณพระพายเป็นแฟนกันล่ะครับ"

"คิดมากน่าต๊อด เรากับพระพายยังไม่ได้เป็นแฟนกัน แล้วนี่ก็ไม่ใช่การนอกใจเสียหน่อย เราแค่มีอารมณ์….แล้วก็จะมีเซ็กส์กับต๊อด แบบที่เราตกลงกันแต่แรกไงครับ เด็กดี"

เจ้านายพูดเพราะ แถมใช้น้ำเสียงออดอ้อนแบบนี้ แล้วตะล๊อดต๊อดแต๊ดจะไปไหนรอดได้ล่ะครับ

แล้วดูเอาเถิด เจ้านายไอ้ต๊อด นอกจากจะตาหวาน ปากหวาน เสียงหวานแล้ว เอวยังหวานอีกด้วยครับ ไอ้ต๊อดรับจนเหนื่อย ทุกท่วงท่า ทุกจังหวะที่กระหน่ำเข้ามา ไอ้ต๊อดว่าพรุ่งนี้คงต้องขอยาดลาป่วย เพราะไม่น่าจะเดินไหว ไหนจะใจของต๊อดที่มันเต้นตุบๆ จนเหนื่อย ทุกครั้งที่เจ้านายบอกว่า....รักต๊อด....ถึงแม้ว่าเจ้านายจะไม่ได้รักต๊อดจริงๆ ก็เถอะ

แต่ต๊อดว่าต๊อดรักเจ้านายแล้วล่ะ…..

แบบว่ามันก็ไม่สมควรหรอกครับ แต่มันก็รักไปแล้ว ต๊อดก็แค่เก็บไว้ในใจ ไม่บอกใคร ไม่แสดงออกมา แค่นี้ก็ไม่เป็นไรแล้ว อย่างน้อยก็จนกว่าเจ้านายจะเป็นแฟนกับคุณพระพาย ต๊อดก็จะถูกกอดถูกจูบแบบนี้ไปอีกหลายครั้ง ต๊อดจะตักตวงความสุขตรงนี้เอาไว้เยอะๆ เพื่อเอาไปหักลบกับตอนเสียใจ

ตอนที่เจ้านายไม่ต้องการไอ้ต๊อดแล้ว และไอ้ต๊อดก็จะกลับไปเป็นขี้ข้าเหมือนเดิม...อ่าตอนนี้ก็เป็นขี้ข้านี่นะ ต๊อดหมายถึงเป็นขี้ข้าอย่างเดียวเพียวๆ น่ะครับ

"อ่ะ….ต๊อด รับไป…..ค่าขนม วันนี้ต๊อดสุดยอดมาก" เจ้านายยื่นแบงค์พันให้ไอ้ต๊อดสองใบ ซึ่งมันก็ตอกย้ำสถานภาพของไอ้ต๊อดได้เป็นอย่างดี

"ขอบคุณครับ"

"ไม่ต้องคิดมากแล้วนะต๊อด สิ่งที่ต๊อดทำ มันคืองานอย่างนึงในฐานะผู้ช่วย….โอเค๊"

ต๊อดว่าต๊อดยังไหว ก็เลยชูสองนิ้วกลับไป เจ้านายส่งยิ้มหวาน ก่อนจะเรียกต๊อดไปนอนกอดรัดฟัดเหวี่ยง

อย่าทำให้คิดได้มั้ยอ่ะ….

ถ้ามันเป็นแค่งาน….ก็อย่าดีกับไอ้ต๊อดมากนักเลย

ไม่อยากจะรู้สึกมากไปกว่านี้แล้วจริงๆ นะ

ใจต๊อดมันจะขาดรอนๆ แล้วเน้อ

[จบการย้อนความของเมื่อวานนี้]



[กลับมาที่ปัจจุบัน]

วันนี้คุณสายลมบอกว่าเราจะมีงานเลี้ยงเล็ก ๆ ฉลองต้นฉบับเสร็จ

ไอ้ต๊อดก็เลยอยากจะโชว์สกิลการทอดไก่เสียหน่อยน่ะครับ เรียนรู้จากป้าจิตมาพอสมควร บวกโดนด่าเพราะทำกระทะไหม้มาก็หลายหน

"เก่งแล้วเจ้าต๊อด ทอดไก่น่ากินเหมือนอีติ๋มแล้ว" ป้าจิตยืนชมไอ้ต๊อดปลาบปลื้ม ก็ลูกศิษย์ทำสำเร็จ คนเป็นครูก็ปลื้มเป็นธรรมดาล่ะครับ

"วันนี้วันเกิดติ๋มมันด้วย คุณลมแกคงจำได้ แกจำวันเกิดทุกคนได้นั่นแหละ พูดแล้วก็คิดถึงมัน ตอนมันอยู่กูก็ทะเลาะกับมันทุกวัน แม่มึงกวนตีนเก่ง แต่พอไม่มีมันแล้วก็ใจหาย อีห่า....หวยออกงวดก่อนมาบอกเลขกู สามหนึ่งๆ กูเลยทุ่มไม่อั้น เล่นกลับด้วย....หนึ่งสามสามหนึ่ง ทั้งบนทั้งล่าง สุดท้ายหวยออกสี่สี่ ขนาดเป็นผียังกวนตีนกู...."

ป้าแกเป็นไม้เบื่อไม้เมากับแม่ผมครับ สมัยยังอยู่ทะเลาะกันทุกวัน ตอนแม่ผมกับคุณผู้หญิงตาย แกร้องไห้จนเป็นลมต้องหามส่งโรงพยาบาลเลยล่ะครับ

วันนี้ทำทั้งไก่ทอด ลาบ น้ำตก แล้วก็ส้มตำไทยครับ มีต้มแซ่บด้วย หมูแดดเดียวทอด คอหมูย่างก็มี จัดหนักสุดๆ อ่ะ

แต่ต้องรอเจ้านายมาเปิดก่อนครับ

หกโมงเย็นแล้ว.....

เจ้านายก็ยังไม่กลับ

ทุ่มนึงแล้ว ไก่ทอดเย็นเฉียบ อาหารอย่างอื่นก็หมดความน่ากินไปแล้ว ผมส่งไลน์ถามเจ้านาย แต่ก็ไม่ยักกะเปิดอ่าน

ถ้าไม่มา นี่จะกินก่อนละนะ

รออีกนิดละกัน

สองทุ่มแล้ว

ไอ้ต๊อดจะกินก่อนจริงๆ แล้วนะครับคุณเจ้านาย

[ข้อความจากไลน์]

สายลมสะบาเดเห้ : ต๊อดแต๊ด คืนนี้เราไม่กลับนะ

MR.Todd           : อ้าว....ไม่ตี้ไก่ทอดแล้วเหรอครับ วันนี้ต๊อดลงมือทอดเองเลยนะ

สายลมสะบาเดเห้ : มีเรื่องสำคัญต้องทำ

สายลมสะบาเดเห้ : พระพายเมาแล้วอ่อยเก่งมาก

สายลมสะบาเดเห้ : ตอนนี้อยู่โรงแรมในเมือง

สายลมสะบาเดเห้ : เสือจะเผด็จศึกแล้วนะ

สายลมสะบาเดเห้ : อวยพรให้เราด้วย

สายลมสะบาเดเห้ : ต๊อดดดดด

MR.Todd           : วู้...ต๊อดอุส่ารออ่ะ

MR.Todd           : หิวนิครับ

MR.Todd           : ไปหม่ำข้าวละครับ

MR.Todd           : ยังไงก็ยินดีด้วยนะครับ

MR.Todd           : ได้กันแล้วขอเค้าคบเป็นแฟนด้วยนะเจ้านาย

MR.Todd           : 555555+

MR.Todd           : (สติ๊กเกอร์หมีเต้นระบำฮาวาย)

ต๊อดกำลังคิด.....

คิดว่า....

ถ้าเอาไก่ไปทอดอีกรอบนี่มันจะสุกเกินไปมั้ยนะ

ไม่ชอบกินเย็นๆ อ่ะ



[บทบรรยาย]

สมจิตร แม่ครัววัยห้าสิบปลายๆ ที่ยืนมองอยู่ห่างๆ ถึงกับถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ โดยมีสมโชคคนขับรถกับโชคชัยลูกชายวัยแปดขวบ และนายพร้าวคนงานใหม่ที่เป็นหลานชายป้าสมจิตร ยืนอยู่ด้วยกัน

"ไอ้ต๊อดมันซึมไปเลย สงสัยคุณหนูแกไปกับไอ้หน้าล่ะอ่อนนั่นแน่ๆ" นายโชคกระซิบกระซาบเบาๆ กับป้าจิตคนครัว

"สงสารมัน อุตส่าห์โชว์ฝีมือทอดไก่ ของโปรดคุณหนูสมัยเด็ก กับข้าวจานอื่นมาก็มาช่วยกูทำ เอาไงดีวะโชค"

คนครัวและคนขับรถมองหน้ากันอย่างเข้าอกเข้าใจ เรื่องรสนิยมของเจ้านายหนุ่ม พวกเขาทั้งสองที่อยู่รับใช้สายลมมานาน ต่างก็พอจะรู้ และไม่ใช่เพียงแค่รู้ว่าคุณหนูนั้นเป็นพวกชายรักชาย พวกเขายังรู้ความสัมพันธ์ระหว่างไอ้ต๊อดกับคุณหนูอีกด้วย ก็ไอ้ต๊อดเล่นเข้าห้องคุณหนูเป็นว่าเล่นแบบนี้ จะไม่ให้รู้ได้อย่างไร ติดที่ตรงนี้มีนายพร้าวกับเจ้าโชคชัย ไม่อย่างนั้นพวกเขาคงได้ถกประเด็นร้อนของไอ้ต๊อดกับเจ้านายและพระพายผู้มาใหม่ออกมาอย่างออกรสออกชาติ ด้วยความเป็นห่วงเจ้าหมีเด็กที่นั่งจ๋อยอยู่ที่โต๊ะกินข้าวไปแล้ว

"ไปน้า ไปช่วยกันอุ่นกับข้าว ลูกฉันก็หิวแล้ว ไปไอ้พร้าว คืนนี้อยู่ฉลองกับไอ้ต๊อดมันหน่อย"

"เออ....ไปๆๆ .....ไอ้พร้าวมึงไปเอาเบียร์มาด้วย วันนี้อีจิตจะปล่อยแก่วันนึง"

ทั้งสี่พากันกรูไปยังโต๊ะกินข้าว ไอ้ต๊อดเงยหน้าเศร้าๆของมันขึ้นมาจากหน้าจอมือถือ มันส่งยิ้มให้ทุกคนอย่างฝืดฝืน ป้าจิตเห็นดังนั้นก็เลยขยี้หัวมันอย่างเอ็นดู

"ต๊อดเอ้ย....เขาไม่มาก็ไม่เป็นไรนะลูกนะ เราก็กินกันแค่นี้แหละ ยำวุ้นเส้นอืดแล้ว เดี๋ยวป้ายำให้ใหม่....ไม่ต้องลุกหรอกลูก นั่งเฉยๆ รอกินอย่างเดียว เดี๋ยวพวกป้าจัดการเอง"

"ทำไมอยู่ๆ ป้าก็พูดเพราะอ่ะ ป้าไปโดนตัวไหนมา"

"เออ...เรื่องของกูเหอะไอ้สัส กูพูดไพเราะนี่ไม่ชอบรึไง แหม...เด็กห่า"

เสียงหัวเราะกลับมาอีกครั้ง ไอ้ต๊อดฮึบเอาความน้อยใจเก็บกลับเข้าไปในอก ก่อนจะแจกยิ้มหวานอย่างสดใส มันนึกชมตัวเองว่าอย่างน้อยก็ไม่ร้องไห้ออกมา มันไม่อยากให้ทุกคนคิดมาก และจะพาลไปสงสัยความสัมพันธ์ของมันกับเจ้านาย ที่ถึงแม้ว่าอีกฝ่ายจะไม่ได้คิดอะไรกับมันเลยก็เถอะ

ไก่ทอดพออุ่นให้ร้อนด้วยไมโครเวฟแล้วก็ยังพอกินได้อยู่....จริงๆ แล้วมันก็ยังอร่อยอยู่นั่นแหละ แม้จะไม่เท่าตอนทอดใหม่ๆขึ้นมา ไก่ทอดสูตรของแม่ พอกัดไปคำหนึ่ง ความทรงจำของมันกับแม่ก็ฉายขึ้นมาแทนที่เรื่องของพระพายและสายลม

ไก่ทอดของแม่จะเยียวยาทุกอย่างเองนะต๊อดเอ้ย.....


To be con


มีใคร #ทีมต๊อด บ้างคะ

ฮือออออออ นว้องจ๋อยเลย
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 14-07-2020 22:36:48 โดย mutyamania »

ออฟไลน์ B52

  • เป็ดZeus
  • *
  • กระทู้: 13940
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +420/-26

ออฟไลน์ ♥lvl♀‘O’Deal2♥

  • หานิยายถูกใจยากจัง!
  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2742
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +176/-4

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด