.....ผมผิดไปแล้วครับ (แนวเจ้านายกับคนใช้) - บทที่สิบ (update 27/4/19)
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด colocation,โคโลเคชั่น,ฝากเซิร์ฟเวอร์

ผู้เขียน หัวข้อ: .....ผมผิดไปแล้วครับ (แนวเจ้านายกับคนใช้) - บทที่สิบ (update 27/4/19)  (อ่าน 7285 ครั้ง)

ออฟไลน์ papapoope

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 331
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2/-1

ออฟไลน์ ป่ามป๊ามป่ามปาม

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 534
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +12/-0
รอน้องต๊อดแต๊ดเจอกับคนดีๆอยู่นะคะ

ออฟไลน์ papapoope

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 331
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2/-1

ออฟไลน์ mutyamania

  • 90's...คือความสวยงามและปราณีต....เพลง....แฟชั่น....ทรงผมเนี้ยบ ๆ.....ลิปสติคเนื้อด้านสีแดงฉ่ำ
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1854
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +773/-139
บทที่เก้า หวงก้าง



[ต๊อดแต๊ดเล่า]

ตั้งแต่ไปได้ดิบได้ดีนี่ตามตัวย้ากกกกกยาก

วันนี้ต๊อดมีนัดไปกินข้าวกับพี่พร้าวครับ นัดกันไปนัดกันมาในไลน์หลายครั้งแล้วแหละ แต่เพิ่งจะมีโอกาสได้เจอกัน เพราะแกมาเยี่ยมป้าจิตที่บ้านคุณสายลม มาสวัสดีเจ้านายเก่า แล้วก็เลยถือโอกาสนี้มารับไอ้ต๊อดด้วย

จะบอกว่า….กว่าจะขอ’นุยาดคุณลมออกจากบ้านนี่ยากมากครับ ต๊อดนี่ต้องอ้อนวอนล่วงหน้ากับแกทั้งคืนเลย

ใช่ครับ…เมื่อคืนนี้ก็ไปรับใช้คุณเขาอีกแล้ว ฮ็อตจังนะเราเนี่ย ต๊อดชักจะเริ่มเชื่อแล้วนะครับ ว่าเจ้านายคิดอะไรกับต๊อดจริงๆ

ก็ได้แค่คิดเล่นๆล่ะครับ…..วู้ รู้หรอกน่าว่าเจ้านายไม่รักต๊อด

ละคิดดูนะ…วันนี้กว่าจะได้ออกมา พี่พร้าวต้องนั่งรอตั้งสองชั่วโมงอ่ะ เพราะเจ้านายใช้ไอ้ต๊อดจัดชั้นหนังสือใหม่ครับ
ทั้งๆที่เพิ่งจัดไปเมื่อวาน อยู่ๆก็เกิดอยากจะเรียงแบบไล่ระดับความเข้มอ่อนของสีบนสันปก…..อ่า ลำบากเลยครับ เพราะหลายๆเล่มสันปกมันมีหลายสี สันบางเล่มก็เป็นรูปภาพ ต๊อดก็ไม่รู้ว่าจะต้องเรียงตรงไหนสีไหนก่อนดี  คุณลมแกก็มายืนกอดอกชี้ๆสั่งๆ สรุปคือไม่ถูกใจ จะให้เรียงแบบหนาไปบาง สูงไปต่ำ สลับกับต่ำไปสูง สนุกดีเนอะ….คนสั่งอ่ะ ต๊อดแอบเห็นว่าแกอมยิ้ม คงชอบใจที่ได้แกล้งกัน เอาเถอะ ถือว่าคลายเครียดให้เจ้านาย

แถมต้องหาพลาสเตอร์มาแปะรอยที่คออีก อากาศโคตรร้อน ใส่เสื้อกล้ามก็ไม่ได้ เสื้อฮาวายแหวกอกก็ไม่ได้ เจ้านายไม่ได้ห้ามหรอกครับ ต๊อดอายเองแหละ รอยจ้ำเต็มตัวต๊อดเลย รอยฟันที่เจ้านายหมั่นเขี้ยวก็ด้วย กัดเคี้ยวแขนต๊อดเหมือนเห็นเป็นเนื้อสเต็กอ่ะ

“ไม่ร้อนเหรอวะ ถอดแจ็คเก็ตออกก่อนมั้ย”
“ผ้ามันเย็นพี่ ไม่ร้อนเลย สบาย”
“สั่งเลย…พี่เลี้ยง”
“ทำไมรวยอ่ะ….แถมเดี๋ยวนี้หน้าใสจัง งานสบายจริงๆด้วย”
“เออ…พี่จรโคตรใจดีเลย ให้พี่ไปช่วยทำงานที่บ้าน ทีแรกนึกว่าจะต้องไปจับจอบจับเสียม ที่ไหนได้….ทำแต่งานเอกสารแล้วก็งานบ้าน เหมือนเป็นเลขาเลยวะ แถมแกยุให้พี่เรียนต่อด้วย จะได้สอบรับราชการเป็นลูกน้องแก เห็นหน้าโหดๆแต่ใจดีชิบ ไม่เหมือนคุณลม หน้าใสแต่ใจอำมหิต”
“พี่ก็พูดเกินไปน่า….เฮ้ยยยย พี่พูดเพราะขึ้นอ่ะ ไม่กูมึงแล้ว”
“พี่จรบอกให้พูดเพราะๆ จะได้มีเสน่ห์ ผู้ใหญ่เอ็นดู”
“บ๊ะ พี่ชายต๊อด….ไม่เจอกันแป๊บเดียว จะเป็นคุณชายเสียแล้ว นี่คุณปลัดมาทาบทามต๊อดไปเป็นผู้ชายตกน้ำ ต๊อดนี่งดกินของทอดเลย ฟิตหุ่น เดี๋ยวไม่เซ็กส์ซี่”
“เออดีแล้ว…นี่ๆ ดูรูปที่กู….เอ่อ….พี่ถ่ายกับพี่จรดิ ค่อดเท่ห์อ่ะ พี่จรแม่งไอดอลเลย นี่พี่จะไว้หนวดแข่งกับเขา ต๊อดว่าพี่พอจะเข้มสูสีพี่จรป่ะวะ”
“โห….คุณปลัดตัวโตมากเลย นี่ต๊อดว่าพี่พร้าวตัวโตแล้วนะ แต่ความหล่อสูสี ดูเผินๆเหมือนพี่น้องกันเลย สู้ๆเด้อพี่เด้อ”
ไอ้เรามันสายอวยครับ แต่สองคนนี้หล่อเถื่อนจริง แต่พี่พร้าวพอยืนข้างๆคุณปลัดแล้วดูตัวเล็กตัวน้อยไปเลยครับ แบบบอกไม่ถูก ดูพี่พร้าวแกน่ารักขึ้นอ่ะ เหมือนเด็กพยายามเลียนแบบไอดอลไรเงี้ยะ
เห็นพี่พร้าวแกมีความสุข ไอ้ต๊อดก็ดีใจครับ พี่พร้าวเอาแต่อวยคุณปลัดให้ต๊อดฟังตลอดมื้อเลย แต่ก็ท่าจะจริงแหละ คุณปลัดแกหน้าโหด เสียงดังโวยวาย แต่แกนิสัยน่ารักมากครับ แปลกใจอยู่เหมือนกันว่าทำไมเจ้านายเราไม่ชอบเขา แต่ก่อนแกมาหาเจ้านายบ่อย มากวนประสาทเจ้านายเล่น ชอบจับไอ้ต๊อดอุ้มด้วย ตอนนั้นต๊อดยังเด็กอยู่มั้งเลยแกก็เลยเอ็นดู แต่พอแกกลับไปเท่านั้นแหละ คุณลมบ่นไอ้ต๊อดหูชาเลย

ชอบมาทำเป็นหวงอ่ะเจ้านาย แล้วจะไม่ให้ต๊อดคิดลึกได้ไง

“แต่พี่โคตรไม่ชอบเลยว่ะ เวลาที่ไอ้พระพายมาหาพี่จร แล้วหายขึ้นไปอยู่บนห้องกันเป็นชั่วโมง”
“หา!!!! พ…..พ….พูดอีกทีซิพี่”

“ไอ้หนุ่มกรุงหน้าขาว มันมาวอแวกับไอดอลกูอ่ะดิ….เอ้ย….กับพี่อ่ะดิ เนี่ยพูดแล้วรมณ์เสีย ว่าจะถามต๊อดอยู่ ว่าเขาเลิกกับคุณลมแล้วหรือยังไง”

เฮ้ยยยย ต๊อดได้ยินละมันขึ้นเลยครับ หัวนี้ร้อน เดือดปุดๆๆเลย ไหนว่าคุยๆกับเจ้านายเราอยู่ แล้วไหงถึงได้ไปอะไรๆกับคุณปลัดได้ก็ไม่รู้ ต๊อดสงสารเจ้านายขึ้นมาเลยครับ ทั้งๆที่เจ้านายดูจะแคร์คุณพระพายมาก ถึงขั้นจะทำธุรกิจร่วมกัน  ถึงเจ้านายจะบอกว่าคบกันแบบไม่ผูกมัดก็เหอะ แต่ทำงี้มันหยามกันไปป่ะวะ อีกคนก็เพื่อนนะ ไอ้คุณปลัด….ก็รู้ว่าเพื่อนเล็ง ก็ยังจะมาแย่ง โมโหว่ะแม่ง…..ฟู่….ฟู่

ขี้ข้า….ต๊อดเอ้ย ท่องไว้….you are ขี้ข้า

“เค้ามาบ่อยเหรอพี่”
“ก็อาทิตย์นี้มาทุกวัน…มึง…เอ่อ…ต๊อดว่าบ่อยมั้ยล่ะ”
“คุยงานกันป่ะพี่”
“คุยในห้องนอนเนี่ยนะ แถมแมร่ง…เสียงครางอือๆๆๆดังลอดออกมาอีก”
“เค้า….ขนาดนั้นเลยเหรอพี่ ทำไมเป็นคนแบบนี้อ่ะ เลวอ่ะ”
“เออ….พี่หงุดหงิดมากเลยนะต๊อด คือพี่จรแม่งดีทุกอย่างเลยเว้ย ไม่น่ามาเสียเพราะไอ้เวรนี่เลย รู้ทั้งรู้ว่ามันคั่วกับเจ้านายต๊อดอยู่ ยังจะไปยุ่งกับมันอีก แล้วไม่ใช่แค่นั้นนะ พี่เห็นมันน่ะชอบไปอ่อยตัวผู้แถวๆตลาด วันนั้นพี่แอบตามไป เห็นมันพาใครไม่รู้เข้าม่านรูด ดูไม่ใช่คนบ้านเรา พี่แม่งไปลองเกริ่นๆฟ้องๆพี่จรดู พี่จรแม่งยิ้มกริ่มใส่พี่เฉยเลย พี่เลยช่างแม่ง….”
“ต๊อดจะบอกเจ้านาย เจ้านายต้องรู้เรื่องนี้”
“เห้อ….ต๊อดเอ้ย พวกเจ้านายน่ะนะ ชอบคิดว่าตัวเองฉลาด เขาไม่สนใจขี้ข้าอย่างเราหรอก แต่เตือนๆไว้ก็ดี นี่พี่บอกพี่จรตรงๆเลย ให้ใส่ถุง เดี๋ยวจะติดโรค”
“พี่พร้าว…ใจพี่มันได้อ่ะ ละเป็นไง….คุณปลัดแกฟังพี่ม๊ะ”
“ถูกเตะตูดอ่ะดิวะ….เขาหาว่าพี่ลามปาม….จริงๆคืองอนกันอยู่แหละ สามวันละ ไม่อยากคุยกับแม่ง”

อ้าว….ไหนตอนแรกยังอวยคุณปลัดให้ฟังเป็นคุ้งเป็นแคว
แบบนี้ก็ได้เหรอพี่พร้าวเหรอ……..

……………..
…………
……..
…..

.

ตกดึก….ก็เข้าเฝ้าเจ้านายครับ

คือบางทีก็ไม่เข้าใจ ว่าเจ้านายเราเนี่ย ไปตายอดตายอยากมาจากไหน คือเว้นบ้างสักวันสองวันมันจะตายเอาหรือไง

“ต๊อด…วันนี้ เรานอนกอดกันเฉยๆเนอะ”
“อ่า…..ครับ”
“เหนื่อยน่ะต๊อด ไม่มีแรงแล้ว อยากกอดเจ้าหมีต๊อดเรียกกำลังใจ”
“…….”
เจ้านายพูดแบบนี้ทำไมวะ ต๊อดอุตส่าห์พยายามห้ามใจตัวเองแทบตาย ที่แล้วๆมาคือพังหมดแล้ว….หัวใจต๊อด เต้นอย่างแรงเลยอ่ะ  หน้ามันก็ร้อน หัวมันก็วิ้งค์ๆ
ขี้ข้า…..ไอ้ต๊อด…..มึงเป็นแค่ขี้ข้า คุณลมก็แค่หยอดเล่นๆไปอย่างนั้น น้ำหน้าอย่างเราจะไปให้กำลังใจเจ้านายได้ไง ต้องคุณพระพายโน่น…..วู้
แต่คุณพระพาย….นอกใจเจ้านายนี่นา….อืมเรียกว่านอกใจได้หรือเปล่านะ
“ต๊อดแต๊ดนุ่มนิ่ม”
“อ่า……ก็ต๊อด…..อ้วนไงครับเจ้านาย”
“วันนี้ไปกินข้าวกับมันเป็นไง คุยอะไรกันบ้าง เล่าให้เราฟังได้ไหม”
“เรื่องทั่วไปน่ะครับ ส่วนใหญ่พี่พร้าวแกก็อวยคุณปลัด เห็นว่าปลื้ม”
“อ่อเหรอ”
“ครับ”
“แล้วเจ้าพร้าวได้จีบต๊อดหรือเปล่า”
“โห่เจ้านาย พี่พร้าวจะมาจีบไอ้ต๊อดทำไมล่ะครับ แกชอบไปหยอดสาวหางเครื่อง สาวบาร์โน่น ไม่ก็สาวๆในไร่”
“ไม่รู้สิ เห็นเมื่อก่อนดูสนิทกันดี ดูแบบเล่นถึงเนื้อถึงตัวกัน เราก็เลยคิดว่าจีบๆกัน”

เจ้านาย….ไม่ได้…..หวงไอ้ต๊อดใช่ไหมครับ
ต้องไม่ใช่สิ ไม่ใช่อยูาแล้ว
เพราะไอ้ต๊อดไม่ใช่แฟนเจ้านายนี่
แต่จะว่าไป ต๊อดนอนกับเจ้านาย บ่อยสูสีกับคุณพระพายเลยนะ
ต๊อดสำคัญน้อยกว่าคุณพระพายเยอะไหมอ่ะ ถ้าไม่เยอะมาก จะได้คิดเข้าข้างตัวเองได้ถูก
ก็ใจต๊อดมีแค่เจ้านายนี่ครับ…..ใจเจ้านายแหละ มีต๊อดอยู่ในนั้นเยอะไหม

“โธ่เจ้านายครับ ไม่ใช่แล้ว อย่างต๊อดใครจะมาชอบอ่ะ สาวๆก็หักอกต๊อดตลอด จีบใครก็ไม่เคยติด ยิ่งผู้ชายด้วยกันยิ่งแล้วใหญ่เลย เพื่อนผู้ชายในห้องก็ชอบแกล้งต๊อด ดีที่เป็นคนตลก เลยเอาตัวรอดมาได้อ่ะครับ”
“นั่นสินะ”
“อย่างนั้นแหละครับ ต๊อดมันที่โหล่มาตลอดแหละ ไม่ค่อยมีใครมองเห็นต๊อดหรอก”
“เราจำได้นะ ตอน ม.ต้นเห็นต๊อดหอบกุหลาบไปโรงเรียน แล้วตอนเย็นก็หอบกลับมา มานั่งร้องไห้ตรงศาลาในสวน ไม่ยอมเข้าบ้าน”
“ลืมไปเถอะครับเจ้านาย ตอนนี้ต๊อดเลิกคิดเรื่องแฟนแล้ว เก็บเงินให้ได้เยอะๆก่อนค่อยคิด อยากเป็นเสี่ยต๊อดน่ะครับ จะเปย์ให้ยับเลย”
ต๊อดรู้สึกว่าอ้อมกอดเจ้านายมันแน่นขึ้น คุณลมแกจูบต้นคอต๊อดซ้ำๆอยู่อย่างนั้น มือก็ล้วงเข้ามาลูบในเสื้อ
ไหนบอกไม่ทำไง น้องชายคุณลมตำตูดไอ้ต๊อดอยู่นะตอนนี้
“ต๊อดอยู่กับเราแบบนี้…ไม่มีความสุขเหรอ ยังอยากมีคนอื่นไปทำไม เราเลี้ยงดูต๊อดไม่ดีหรือไง”
“ต๊อดมีความสุขครับ….แต่มันก็…เดี๋ยวเจ้านายก็ทิ้งต๊อดไปมีแฟนแล้ว ฮะๆๆ….ต๊อดก็ต้องแต่งเมีย มีครอบครัว มีลูกสิครับ จะมาเกาะเจ้านายแบบนี้ไปตลอดได้ไง ถ้าเจ้านายไม่ต้องการต๊อดแล้ว….”
“ต๊อด”
“ต๊อดโอเค”

ต้องบอกเรื่องคุณพระพายสินะ ต๊อดตั้งใจว่าจะบอกเจ้านายอยู่แล้ว แต่ในหัวของต๊อดมันตีกันยุ่งไปหมด จิตสำนึกมันบอกต๊อดว่า ต๊อดควรจะบอกเจ้านาย เพราะเป็นหน้าที่ของขี้ข้าที่จะต้องปกป้องศักดิ์ศรีเจ้านาย ไม่ใช่บอกเพราะต้องการให้เขาเลิกกัน ให้เจ้านายกลับมามองแต่ต๊อดคนเดียว
มันไม่ควรเป็นแบบนั้น เพราะต๊อดไม่มีสิทธิ์ในตัวเจ้านาย

“วันนี้พี่พร้าวเล่าให้ต๊อดฟังเรื่องนึงครับ”
“เรื่องอะไร ไว้ค่อยเล่าได้ไหม”
“เรื่องสำคัญครับ….เกี่ยวกับเจ้านายด้วย แต่….เจ้านายฟังไว้ก่อน อย่าเพิ่งใจร้อนตัดสินใจทำอะไรนะครับ เดี๋ยวพี่พร้าวจะซวย”
“ว่ามาสิต๊อด”

เจ้านายเสียงเปลี่ยนครับ น้ำเสียงเจ้านายเย็นยะเยือก จนต๊อดไม่กล้าพูดต่อเลย

“คุณพระพายไปหาคุณปลัดครับ ไปบ่อย แล้วก็หายไปในห้องนอนกันสองคน แล้วเอ่อ….มีคนเห็น….คุณพระพาย เข้าโมเต็ลกับผู้ชายคนอื่นด้วย”

ต๊อดขอเลือกปิดบังบางส่วนครับ ไม่อยากให้พี่พร้าวเดือดร้อน แต่ตัวพี่พร้าวเองนี่แหละที่เชียร์ให้มาบอก แกบอกว่าถ้าคุณปลัดจะไล่แกออก แกก็จะต่อยให้ แล้วเลิกนับถือเป็นไอดอล นี่ต๊อดยังไม่กล้าเล่าเรื่องที่คุณพระพายเอาตีนเขี่ยเป้าพี่พร้าวในร้านขนมนะ ไม่รู้พี่พร้าวเล่าให้ใครฟังบ้างหรือยัง

........................
………….
…….
….
.
.
.
กลับห้องตัวเองแบบงงๆครับ
ฮ่าฮ่าฮ่า
พอเล่าจบ เจ้านายก็เงียบไปครู่หนึ่งล่ะครับ จากนั้นอยู่ก็พลิกมาคร่อมต๊อด
แล้วในที่สุด เราก็ทำกันจนได้
เจ้านายโมโหมากแน่ๆครับ อาการมันออกชัดเลย ตอนที่เจ้านายกระแทกเข้ามาแรงๆ ต๊อดบอกว่าเจ็บแกก็ไม่สน ไม่ฟัง จับหัวต๊อดกดไปกับที่นอนแล้วใส่ยับ
ต๊อดไม่เคยทำออรัลเซ็กส์ให้เจ้านายมาก่อน วันนี้ก็ต้องทำ ของเจ้านายมันกระทุ้งเข้ามาในคอจนแทบจะอ้วก ต๊อดนี่ไอแค่กๆ น้ำหูน้ำตาไหล

เสร็จแล้วก็พูดเสียงเรียบๆว่า…..

“คืนนี้เราอยากนอนคนเดียว ต๊อดกลับห้องไปก่อน”

ต๊อดก็เลยเดินตุ่บปัดตุ่บเป๋ออกมาเนี่ย

มันต่างกันตรงนี้สินะ
ของจริง….กับของแก้ขัด
แบบนี้ต่างหาก ที่เรียกว่าหึงหวงของจริง หวงจนต้องมาระบายอารมณ์กับขี้ข้าอย่างต๊อดเนี่ย
ต๊อดไม่รู้ว่าเจ้านายกับคุณพระพายเล่นเกมส์อะไรกัน แต่เจ้านายดูแคร์เขามากจริงๆ
ทีนี้คำตอบมันชัดแล้วนะต๊อดแต๊ด เจ้านายไม่ได้หึงมึงว่ะ ก๊ากกกกกก
ต๊อดโอเคน่า….นี่ไง….ไม่มีน้ำตาสักหยดเลย ไม่ได้ร้องไห้เลยนะครับ ไม่นับที่สำลักดุ้นเจ้านายเมื่อกี้นะ
ข้างนอก….ลมเย็นจัง

ต๊อดว่าจะนั่งเล่นที่ตรงนี้อีกสักพัก

ยังไม่อยากเข้าไปนอนน่ะครับ
.
.
.
.
.
.
.
[บรรยาย]

ปวดหัว….
ปลัดหนุ่มผู้ไม่หวั่นกับเรื่องใดๆ อยู่ๆก็ปวดหัว เพราะไอ้เด็กรับใช้คนใหม่มันแสนจะดื้อ
ก็งอนกันอยู่ หรือจะพูดให้ถูกคือมันงอนเขา
ไม่คิดว่ามันจะกล้าเตือนกันตรงๆ เรื่องของพระพาย เขาก็ไม่รู้หรอกว่าพร้าวกับพระพายมีเรื่องอะไรกันมาก่อน แต่ดูเจ้าพร้าวจะเกลียดพระพายเอามากๆ
ส่วนตัวเขา….จะให้คิดอะไรมากล่ะ มีของฟรีลีลาเด็ดมาเสนอให้ถึงที่ อีกอย่างพระพายกับสายลมก็ไม่ได้เป็นแฟนกัน แล้วตัวเขาก็ใส่ถุงยางตลอดแหละ
จริงๆที่พระพายมาหา ก็ไม่เชิงเป็นเรื่องอย่างว่าเสียทีเดียว พระพายถูกแฟนเก่าจากกรุงเทพ ส่งคนมาตามรังควาญ ได้รับจดหมายขู่(สมัยนี้ยังมีคนส่งจดหมายกันอีกหรือไงนะ) ส่งรูปมาแบล็คเมล์ และที่ยิ่งไปกว่านั้นคืออาจส่งคนมาทำร้าย
เขาก็รับปากว่าจะช่วย ฝ่ายนั้นก็พุ่งเข้ามากอด กลิ่นตัวหอมๆกับเนื้อขาวเนียนนุ่มก็ทำเอาอดใจไม่ไหว ไม่ทันได้ปฏิเสธอะไร พระพายก็จ้องหน้าด้วยสายตายั่วเย้า เขาก็เลยสนองความต้องการให้โดยไม่รอรี เขาคว้าใบหน้าจิ้มลิ้มนั้นมาบดขยี้จูบ พอเครื่องติด เสื้อผ้าก็หลุดออกจากตัว ขึ้นไปโรมรันพันตูกันบนเตียงนอน ซัดใส่ไปไม่ยั้งจนอีกฝ่ายนั้นร้องครางไม่เป็นภาษา ได้ยินแค่ว่าใส่มาอีก แรงกว่านี้ ขอแรงกว่านี้
แล้วไอ้ตูดนี่ก็มาเจ้ากี้เจ้าการกับชีวิต ก็เลยเตะตูดมันไปที แล้วมันก็งอนกันเฉย ไม่พูดไม่คุย

“อ่ะ”
“นี่คือการเสิร์ฟกาแฟให้เจ้านายมึงเรอะไอ้พร้าว แล้วนี่ถุยน้ำลายลงไปป่ะ ฟองฟอดเลย”
“มันเป็นฟองคาปู!!!”
“โอ้โห ตะคอกเจ้านายไปอีก เถื่อนเกิน….”
“ผมมันคนบ้านนอก ก็โผงผางแบบนี้แหละครับ ไม่ชอบใครก็แสดงออกว่าไม่ชอบ”
“แล้วนี่เกลียดไรกูเปล่าวะ”
“ผมไม่ได้เกลียด แต่งอน พี่จรเตะผมอ่ะ เตะกันเลยนะ ทั้งที่ผมหวังดีอ่า”
“ห่า เมียก็ไม่ใช่ ขี้งอนจังวะ ดูทำหน้าเข้า หงิกเป็นส้นตีนเลยไอ้พร้าว”
“เนี่ย…มาสั่งให้คนอื่นพูดเพราะ ละดูพี่พูดจากับผมสิวะ แบบนี้ให้ผมไปอยู่ไร่เหอะ อยากเหนื่อย อยากขุดดิน….”
“เออๆๆ พี่ขอโทษน่าพร้าวเอ้ย ขอบใจด้วยที่เป็นห่วง แต่ไม่ต้องห่วงพี่หรอก พี่รู้….พี่ทำอะไรอยู่ เมื่อวานเข้าเมืองเลยซื้อกางเกงยีนส์มาง้อ อยู่ตรงนั้นน่ะ ถุงสีขาว ไปหยิบไป….”
“ขอบพระคุณขอรับท่านปลัด”

คิดถูกคิดผิดที่รับไอ้เด็กนี่เข้าทำงานวะเนี่ย ขจรศักดิ์ปวดหัว


To be con

เจอกันตอนหน้า
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 09-04-2019 11:54:07 โดย mutyamania »

ออฟไลน์ tasteurr

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 495
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +10/-0
นังคุณสายลมเป็นอะไร!รุนแรงกับน้อง น่าตีนัก
น้องต๊อดไม่ต้องพยายามบอกตัวเองว่าโอเคหรอก
ถ้าเสียใจมากนักก็เชิดใส่นังคุณสายลมซะเลย

 :pig4:

ออฟไลน์ ♥lvl♀‘O’Deal2♥

  • หานิยายถูกใจยากจัง!
  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2877
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +176/-4
เย้ มาแล้ว อยากให้ต๊อดหนีจริงๆ

ออฟไลน์ gackmanas

  • I Remember your Eyes..
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 759
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +6/-0
ผมนี้อ่านรวดเดวเรยยย..
ไรท์รีบมานะคะ..  :katai4:
รอน้องต๊อดแต๊ดอยู่เนั้ยย..  :hao5:

ออฟไลน์ Tiffany

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1195
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +22/-0
น้องต๊อดน่าสงสารจริงๆเลยลูก อยากเห็นต๊อดมีสิทธิ์เลือกบ้างจ้า

ออฟไลน์ naruxiah

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1030
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +23/-2
สงงสารน้องต๊อดเอ็นดูคู่ปลัดพร้าว

ออฟไลน์ HanATarO

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2345
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +132/-2
อยากจะยุให้น้องต๊อดหนีไปจริงๆ เลย

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ meteexp

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 417
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +24/-0

ออฟไลน์ ป่ามป๊ามป่ามปาม

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 534
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +12/-0
สู้เค้าเจ้าต๊อดแต๊ด
เรื่องนี้มันออกจะดราม่าแต่จากมุมมองต๊อดแต๊ดทำไมดูขี้ปะติ๋วไปเลย

ออฟไลน์ papapoope

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 331
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2/-1
คุณสายลมคุณเป็นอะไรรรรรร
คุณปลัดกับพี่พร้าวนี้คู่กันใช่ไหม~

ออฟไลน์ pare_140

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1213
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +34/-6
ค้างงง ไม่เอาคุณสายลมแล้วได้มั้ยง่ะ :ling1:

ออฟไลน์ nevergoodbye

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1333
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +51/-2
ไม่สนคุณสายลมแล้ว
พายเรือปลัด x พี่พร้าวดีกว่า

ออฟไลน์ papapoope

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 331
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2/-1

ออฟไลน์ mutyamania

  • 90's...คือความสวยงามและปราณีต....เพลง....แฟชั่น....ทรงผมเนี้ยบ ๆ.....ลิปสติคเนื้อด้านสีแดงฉ่ำ
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1854
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +773/-139
บทที่สิบ เกิดเป็นไอ้ต๊อดมันเจ็บปวด



[ต๊อดเล่า]
งานวัดปีนี้มันคึกคักเหมือนเคย
แสงสีและผู้คน ผู้เฒ่าผู้แก่ พ่อแม่ เด็กน้อย ไปจนถึงเด็กแว๊นซ์ง้อนแง้น ล้วนสนุกม่วนชื่น....
จะไม่ค่อยคึกคักก็ไอ้ต๊อดเนี่ยแหละครับ
หนาวง่ะ......ตกน้ำเป็นรอบที่สามแล้วนะ

ตู้มมมม!!!!
ต๊อดมาเป็นไอ้หนุ่มตกน้ำครับ เป็นกับพี่มะพร้าวพี่ชายสุดหล่อกันสองคน สาวแก่แม่หม้ายที่นี่ชอบอกชอบใจกันใหญ่ โดยเฉพาะพี่พร้าวเนี่ย ขายดิบขายดีเชียวครับ สาวๆต่อคิวปาบอลตรึม เพราะพี่พร้าวแกหล่อเข้มหุ้นดีครับ ตกน้ำทีนึง เสื้อกล้ามสีขาวมันแนบเนื้อเห็นกล้ามเป็นมัดๆ ดูเซ็กส์ซี่ ส่วนไอ้ต๊อดน่ะเหรอ ที่มาปาก็มีพวกคนแก่ พวกขี้เมา ขี้เหล้า ขี้ยา มาปาเอาขำขัน เผื่อได้รางวัลเป็นเบียร์กระป๋อง บางทีก็เป็นเด็กๆ คือต๊อดแต่งเป็นคุณหมีน่ะครับ คุณปลัดแกให้ใส่หูหมี จะได้ดูเป็นมิตร...น่ารัก เด็กๆเลยอยากเห็นคุณหมีตกน้ำ เพื่อนสมัยมัธยมก็มี มาล้อ...มาแซว แต่ไม่มีสาวๆเลย ไปรวมกันต่อแถวปาพี่พร้าวโน่น

ใช่สิ.....กูมันต๊อดนี่

ตอนแรกเจ้านายก็ทำเหมือนหวง ไม่อยากให้ต๊อดมาทำครับ
แต่พอหลังจากคืนนั้น คืนที่ต๊อดเล่าเรื่องความไม่ดีของคุณพระพายให้เจ้านายฟัง เจ้านายก็ไม่ห้ามไอ้ต๊อดอีก
เรียกว่าไม่คุยกันเลยดีกว่า
คราวนี้.....เค้าไม่มาง้อไอ้ต๊อดแล้วนะครับ ไม่สนใจไอ้ต๊อดแล้วจริงๆ
ต๊อดเองเสียอีก พยายามจะเข้าหา พยายามจะทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีที่สุด พยายามอาบน้ำปะแป้งให้ตัวหอมๆ เผื่อเค้าเรียกไปหา แต่ก็.....กลายเป็นหลับสบายทุกคืนในห้องตัวเองนี่แหละครับ ฮ่าฮ่าฮ่า
มันคงหมดเวลาของไอ้ต๊อดแล้วล่ะ
พลั่ก!!!!
ลูกบอลลอยข้ามกรงกั้นเข้ามากระแทกหน้าไอ้ต๊อดเต็มๆเลย  ดูก็รู้ว่าจงใจปาเข้ามา เด็กพวกนั้นหัวเราะชอบใจใหญ่ ที่เห็นไอ้ต๊อดร่วงตกน้ำตู้ม โดยที่ไม่ต้องปาให้โดนเป้า แต่หัวเราะได้ไม่นานก็โดนคุณปลัดขยุ้มคอเสื้อลากออกไปสั่งสอน

คุณปลัดครับ แค่บ้องหัวกบาลมันคนละสองที....ก็พอครับ อย่าเอากันถึงตาย.....

ตอนนี้....เจ้านายคงอยู่กับคุณพระพายแหละครับ กลายเป็นว่าคุณพระพายไปปรึกษาคุณปลัดเรื่องถูกแฟนเก่าตามรังควานต่างหาก แถมแฟนเก่าขู่จะทำร้ายทั้งคุณพระพายและเจ้านายซึ่งเป็นแฟนใหม่ด้วย....
ไอ้ต๊อดก็เลยกลายเป็นพวกขี้ข้าสอพลอแบบในละครเลย ที่เอามาฟ้องเจ้านาย ทำให้เจ้านายเข้าใจนางเอกผิด
เพราะอย่างนี้เจ้านายเลยไม่ยอมคุยกับไอ้ต๊อดสินะ

เคยไหมครับ เวลาเหงาๆแล้วท้องมันโหวงๆ บางทีก็ชามือชาเท้าแปลกๆ
ต๊อดกำลังเป็นอยู่น่ะครับตอนนี้....มันเป็นอารมณ์เศร้าๆแบบที่ไม่ถึงกับน้ำตาร่วงน่ะครับ
โหวงเหวง....อะไรประมาณนั้น

ก็ต๊อดไม่มีแม่แล้ว....

ชีวิตต๊อดก็มีแต่เจ้านายนี่แหละครับ
คนอื่นๆเอ็นดูและดีกับไอ้ต๊อดก็จริง แต่ถ้าคนที่สำคัญที่สุดเกลียดหน้าเราแล้ว

เราจะทนอยู่ร่วมกับเขาได้ยังไงกันล่ะ

ก็โลกของต๊อดมีแค่คุณลมนี่ครับ....มันเป็นแบบนั้นจนต๊อดรู้สึกชินไปแล้ว
หรือต๊อดควร....หางานทำดีไหม ถึงเวลาย้ายออกมาจากบ้านเจ้านายเสียที
อยู่ให้ได้ด้วยตัวเอง แม้เงินจะน้อยนิด โลกของต๊อด...มันถึงเวลาที่จะต้องเปิดประตูสู่โลกใหม่ ฮ่าฮ่าฮ่า

“ไปพักเถอะต๊อด เดี๋ยวให้เด็กๆในไร่มาทำแทนก็ได้ มีไอ้เจ้าพร้าวเรียกแขกละ เราไปเปลี่ยนเสื้อแสงไป”
มือใหญ่ๆของคุณปลัดจับหัวไอ้ต๊อดหันไปหันมา ก่อนจะบ่นพึมพัมเบาๆว่าไม่มีแผล แค่แดงนิดหน่อย อาจจะโนๆ แล้วก็ขยำขยี้หัวไอ้ต๊อดอย่างเอ็นดูแหละครับ
“อ้าวนั่นคุณหนูสายลมนี่....เฮ้......มาๆๆ มาปาไอ้พร้าวหน่อยมา”
คุณปลัดตะโกนเรียกทันทีที่หันไปเห็นเจ้านายเดินมากับคุณพระพาย อ่า.....เคยกันไหมครับ ที่แบบ.....ทั้งที่รู้จักกัน อยู่บ้านหลังเดียวกัน แต่พอเจอกันข้างนอกกลับทำท่าทางเย็นชาใส่ ประหนึ่งว่าเป็นคนแปลกหน้าต่อกันน่ะ

โคตรเจ็บเลยครับ
สายตาเจ้านายที่มองมา
มันเย็นชาจังเลย

นี่เรากลายเป็นคนอ่อนไหว คิดมากแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน หากเป็นเมื่อก่อน เวลาที่ถูกเจ้านายดุ หรือทำหน้าเอือมใส่ เวลาทำอะไรสักอย่างผิดพลาดไม่ถูกใจ ไอ้ต๊อดไม่มีสลดหรอกครับ แถมบางครั้งยังยิ้มแฉ่งกลับไปให้เจ้านายหมั่นไส้ด้วย
“เอ่อ....คุณปลัดครับ ต๊อดว่าต๊อด....ไปอาบน้ำก่อนดีกว่า หนาวครับ”
เสื้อที่สวมอยู่มันบางมากครับ พอโดนลมกลางคืนตอนตัวเปียกๆมันก็เลยหนาว คุณปลัดแกถอดเสื้อคลุมส่งให้ ไอ้ต๊อดรับมาแล้วก็ขอบคุณแกไป
“ฝากพายด้วยนะ....เราจะพามันกลับบ้าน ต๊อด....กลับ”
“อ่า....ครับ”

.
.
.
.
.
.
บนรถนั้นเงียบเหลือเกิน ไม่มีแม้แต่เสียงเพลงจากวิทยุ

คุณลมแกขับรถเก่งขึ้นเยอะ แม้จะเกร็งๆไปบ้างก็เถอะ ระหว่างทางกลับบ้านมันเงียบจนต๊อดต้องหันไปมองวิวข้างทางแทน......
มืดชิบหาย ไม่เห็นอะไรสักอย่างเดียว!!!!
“ต๊อด”
“ครับ”
“ต๊อดเข้าใจแล้วใช่ไหม ว่ามันเกิดอะไรขึ้น”
“เรื่องอะไรเหรอครับ”
“ก็เรื่องที่พระพายกำลังเจอน่ะ”
“.......”
“เรา....ยังไม่ได้ยินต๊อดขอโทษสักคำเลยนะ”
มันแปล๊บใจเลยครับ ที่สุดท้ายแล้ว ไอ้ต๊อดก็เป็นฝ่ายผิดอยู่ดี
ครับ.....ไอ้ต๊อดคนนี้ ผิดไปแล้วครับเจ้านาย
“ต๊อดขอโทษครับ ต๊อดแค่.....อยากให้เจ้านาย....รู้ความจริงเท่านั้นเอง ต๊อดก็พูดในสิ่งที่ต๊อดรู้มาน่ะครับ”
“แค่นั้นเองเหรอต๊อด....เจตนาของต๊อดน่ะ”
“ถ้านายอยากให้ต๊อดกราบขอโทษคุณเขา ก็ได้นะครับ”
“อย่ามาประชดกันนะต๊อด”
“ครับ...ต๊อดก็ผิดไปหมดแหละ ทำอะไรก็ไม่ดีสักอย่าง คราวหลังถ้าต๊อดรู้เห็นอะไรมา ต๊อดจะไม่พูดแล้วครับ ต๊อดรู้ตัวว่าตัวต๊อดเองก็เป็นได้เท่านี้แหละ ต๊อดไม่เคยคิดหวังอะไรเกินตัวเลยครับ เจ้านายคงคิดว่าต๊อดมาปั่นให้เจ้านายระแวงคุณพระพาย จะได้เลิกกัน แล้วต๊อดจะได้ครอบครองเจ้านายคนเดียวใช่ไหมครับ....ถ้าเจ้านายคิดแบบนั้น ต๊อดขอพูดเลยนะครับว่าต๊อดไม่เคยคิด ต๊อดเป็นแค่คนรับใช้นะครับ จะมีคุณพระพายหรือไม่มี....ต๊อดก็เป็นเท่านี้แหละ สบายใจได้เลยครับ”
“ต๊อด......”
“คุณพระพายกำลังเดือดร้อน เจ้านายน่าจะกลับไปอยู่กับเขานะครับ ไม่กลัวคุณปลัดแย่งซีนแล้วหรือไง รีบไปทำคะแนนสิครับ”
“.......”
“ต๊อดว่า.....ให้ต๊อด....กลับไปเป็นคนรับใช้อย่างเดียว เหมือนอย่างแต่ก่อน ดีมั้ยครับ”
ต๊อดก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน ว่าทำไมถึงได้พูดออกไปแบบนั้น น้ำเสียงที่ใช้ก็ไม่ได้ด้วย ทั้งที่เป็นแค่คนรับใช้แท้ๆ ทำไมช่างไม่เจียมตัวเอาเสียเลยนะไอ้ต๊อดเอ๊ยยย
มันเป็นความเงียบที่โคตรอึดอัดเลยครับ....หลังจากที่พูดออกไปแล้ว เดดแอร์เกิดขึ้นอยู่ชั่วอึดใจหนึ่ง แล้วเจ้านายก็เป็นฝ่ายทำลายความเงียบนั้น
“อืม....แล้วแต่ต๊อดละกัน”

ต๊อดว่าต๊อดจะไปอยู่กับคุณปลัดแหละ เดี๋ยวต้องลองถามพี่พร้าวดูว่ามีงานอะไรให้ต๊อดทำไหม


แต่มันมีสิ่งหนึ่งที่มันติดค้างอยู่ในหัวต๊อด....
สายตาของคุณพระพายในวันนั้น....
ครับ....



ต๊อดเป็นคนเห็นเหตุการณ์ที่คุณพระพายถูกไอ้โม่งเข้ามาทำร้ายถึงในบ้าน ตอนกลางวันแสกๆ



มันเกิดขึ้นหลังจากวันที่ต๊อดฟ้องเจ้านายว่าคุณพระพายกิ๊กกับคุณปลัด เป็นช่วงที่เจ้านายตึงๆใส่ต๊อดอีกครั้ง แล้วก็ออกไปไร่ทุกวัน
อยู่ๆคุณเขาก็โทรศัพท์เข้ามาที่บ้านครับ

“สวัสดีครับ บ้านเกียรติขจรไพศาลครับ”
“ฮัลโหล...ต๊อดเหรอครับ พี่พระพายนะ”
“อ่าครับ เจ้านายไปไร่นะครับคุณพระพาย”
“ครับ....พี่รู้แล้วครับ คือวันนี้พี่ทำขนมหลายอย่างเลย น้องต๊อดมาช่วยชิมหน่อยได้มั้ย....”

สาบานได้ว่าต๊อดไปด้วยความเกรงใจจริงๆนะครับ
ถึงคุณเขาจะปากเสียไปนิด หยิ่งยโสไปสักหน่อย แต่ฝีมือทำอาหารของคุณพระพายมันสุดยอดจริงๆ ทุกครั้งที่คุณเขาเอาของกินมาให้เจ้านาย ขี้ข้าอย่างต๊อดก็พลอยได้อานิสงค์ไปด้วย
โดยเฉพาะพวกของหวานน่ะครับ....อร่อยจนลืมอ้วนเลย แหะๆ

นั่นแหละครับ มันเกิดขึ้นตอนนั้นแหละ เกิดขึ้นอย่างเหมาะเจาะ



“เฮ้ย......แกเข้ามาได้ยังไงน่ะ”
ตึงๆๆๆ
พลั่ก
โครม!!!!



เสียงต่อสู้ดังขึ้นทันที่ที่ไอ้ต๊อดไปถึง มันดังมาจากชั้นสองครับ ต๊อดได้ยินแต่เสียงโหวกเหวกของคุณพระพาย กับเสียงโครมครามของคนต่อสู้กัน ก็เลยฉวยแจกันทรงสูงที่วางอยู่ใกล้ชั้นวางของ วิ่งขึ้นไปดูคุณเขาด้วยความเป็นห่วง
ข้างบนนั้น ใครสักคนในชุดไอ้โม่งกำลังคร่อมคุณพระพายอยู่ มันคนนั้นบีบคอคุณพระพายหมายจะเอาให้ถึงตาย ไอ้ต๊อดก็เลยส่งเสียงขู่นำไปก่อนครับ

“เฮ้ยยยย!!!! ไอ้เหี้ยยยยยย หยุดนะเว้ยยยยย ว้ากกกกกกกกกกก”

ไอ้โม่งชะงักไปด้วยความตกใจ คุณพระพายแกเลยถือโอกาสจู่โจมมันที่สีข้าง ต๊อดเดาว่าก่อนหน้านั้นคุณพระพายคงทำอะไรสักอย่างกับมันแน่ๆ เพราะต๊อดเห็นเลือดของมันไหล พื้นสีขาวนั้นทำให้เห็นคราบเลือดที่ถูกเหยียบย่ำไปมาจนเลอะเทอะ พอต๊อดวิ่งไปถึงตัวคุณพระพายได้ ไอ้โม่งมันก็รีบกระแทกไอ้ต๊อดจนหงายหลังล้มไม่เป็นท่า แจกันคุณพระพายแตกกระจาย ส่วนมันก็รีบเผ่นแน่บลงบันไดไป
“ต๊อด.....เป็นอะไรไหม”
“ไม่ครับ แจกันแตกหมดเลยครับ”
“ช่างมันเถอะต๊อด ต๊อดช่วยพยุงเราลงไปข้างล่างที”
“ครับ”
ตามคาดครับ ทั้งเจ้านาย....ทั้งคุณปลัด ต่างก็รีบมาถึงแทบจะพร้อมกันทันทีที่ไอ้ต๊อดและคุณพระพายโทรหา คุณพระพายพุ่งเข้าไปกอดคุณปลัดแน่นเลย จนเจ้านายต๊อดเด๋อด๋าทำอะไรไม่ถูก แต่เพียงครู่หนึ่งคุณปลัดแกก็ส่งตัวพระพายเข้าหาอ้อมแขนของเจ้านาย
“ต๊อด.....แขนเลือดไหลนี่เรา....”
“อ่าครับ สงสัยเศษแจกันบาดเอา”
ไม่ใช่เจ้านายหรอกครับที่ถามน่ะ......คุณปลัดต่างหาก แล้วแกก็ลากไอ้ต๊อดออกมาจากบ้านหลังนั้นเพื่อกลับไปทำแผลที่บ้านของเจ้านาย

ต๊อดหันกลับไปมองคนทั้งสองที่ยืนกอดกันอยู่ คุณพระพายแกก็จ้องหน้าไอ้ต๊อดอยู่ก่อนแล้วเช่นกัน แววตาของคุณเขามันแปลกไป......

ไม่ใช่โกรธเกลียด แต่เป็นหวาดกลัว ก่อนจะซุกหน้าเข้าหาเจ้านาย แล้วกอดเสียแน่น ตัวแกสั่นอย่างน่าสงสาร เหมือนลูกนกลูกกา

เสียงสะอึกสะอื้นดังขึ้นตามหลัง

ต๊อดก็ยังไม่เข้าใจ ว่าทำไมอยู่ๆแกถึงได้มีท่าทางหวาดกลัวมากขนาดนั้น ทั้งที่ตอนอยู่กันตามลำพัง คุณพระพายดูสงบนิ่ง คุมสติได้อย่างไม่น่าเชื่อ ทั้งที่เพิ่งเกือบจะถูกอีกฝ่ายเอาชีวิตนะนั่น.....
แล้วไหนจะคำพูดแปลกๆของเจ้านายอีก หลังจากวันนั้นอีก

‘ต๊อดพักนี้รู้สึกฝันหรือเห็นอะไรแปลกๆไปจากเดิมบ้างไหม’
‘เห็นในสิ่งที่คนอื่นไม่เห็น หรือทำอะไรลงไปโดยไม่รู้ตัวน่ะ’

คือ....มันมีผีเข้ามาเกี่ยวด้วยเหรอ ต๊อดก็ไม่แน่ใจ.....

แต่ไอ้โม่งนั่นไม่ใช่ผีแน่ๆ เพราะเลือดของมันยังเปรอะเปื้อนพื้นชั้นสองของคุณพระพายอยู่เลย.....






แต่แปลกที่ไม่มีใครพูดถึงไอ้โม่งคนนั้น!!!
.
.
.
.
To be con

หรือเจ้าต๊อดจะแอบร้ายๆกันนะ


ออฟไลน์ B52

  • เป็ดZeus
  • *
  • กระทู้: 14047
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +413/-25
โง่ให้สุดแล้ว​หยุดที่คำว่าเลิก

ออฟไลน์ tasteurr

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 495
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +10/-0
 :a5:
โอ๊ะ โอ.. นี่มันอะไรกัน
เดาว่าพระพายสร้างเรื่องให้สายลมเข้าใจผิดว่าน้องต๊อดเห็นภาพหลอน

 :pig4:

ออฟไลน์ HanATarO

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2345
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +132/-2
ต๊อด ออกมาจากบ้านเจ้านายดีกว่านะ

ไปหางานทำกับพร้าวก็ได้ ให้คุณปลัดจ้าง

ดีกว่าอยู่กับเจ้านายคนนี้นะ

สงสารต๊อดจัง

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ nevergoodbye

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1333
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +51/-2
จะมีอะไรหักมุมไหม   :ling1:

ออฟไลน์ t2007

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2407
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +124/-4

ออฟไลน์ naruxiah

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1030
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +23/-2
อย่าบอกว่าพระพายโยนขี้ให้ต๊อดหาว่าต๊อดเป็นคนทำนะ

ออฟไลน์ ♥lvl♀‘O’Deal2♥

  • หานิยายถูกใจยากจัง!
  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2877
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +176/-4

ออฟไลน์ Funnycoco

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 151
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2/-0
เอิ่ม ถ้าจะตอแหลกันขนาดนี้ :a5:

ออฟไลน์ papapoope

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 331
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2/-1
น้องต๊อดโดนใส่ร้ายแน่เลย

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด