#คนที่นอนข้างกันในวันอาทิตย์ : Epilogue: อาทิตย์สุดท้าย (08/05/19)
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด colocation,โคโลเคชั่น,ฝากเซิร์ฟเวอร์

ผู้เขียน หัวข้อ: #คนที่นอนข้างกันในวันอาทิตย์ : Epilogue: อาทิตย์สุดท้าย (08/05/19)  (อ่าน 41054 ครั้ง)

ออฟไลน์ เขมกันต์

  • nothing’s else I can say
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 399
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +98/-8
    • Twitter
ภูภูมิไม่ไหวจริงๆ อยากโยนออกนอกหน้าต่างไปเลย

ออฟไลน์ Snowermyhae

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4366
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +91/-6
โหยย อีคุณภูภูมิ นั่นปากเหรอ  :fire:

ออฟไลน์ buathongfin

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1446
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +27/-3
ฝากกระทืบอีกสักสองทีน

ออฟไลน์ Supparang-k

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2023
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +20/-3
อยากกระโดดเข้าไปร่วมชกปากอิตาภูภูมิ ปากเน่าชิปหาย

ออฟไลน์ ♥►MAGNOLIA◄♥

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7981
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +178/-11
สวัสดีปีใหม่ ๒๕๖๒ ค่ะไรท์
ขอให้ไรท์ แข็งแรง สุขภาพดี ประสบแต่สิ่งดีๆ นะคะ  :mew1:

รำคาญนังเนตร เลิกกันแล้วยังมาทำเป็นครอบครัวอบอุ่นหลอกคน
อยากเที่ยวกับลูกก็พาไป แยกกันไปต่างหากสิ  :z6: :z6: :z6:

แต่ยิ่งเกลียดนายภูภมิ แม่งโคตรปากเสีย  :m16:
กินที่ลับเสือกมาปากหมาเรื่องเซ็กส์กับกฤติ เพื่อเยาะเย้ยนรินทร์   :m31:
ว่าเคยกับตัวเอง แสดงความเหนือกว่า  :fire:
เรื่องแบบนี้มันสมควรพูดไหม ไอ้เ-ี้ย ไอ้เลวเอ้ย ......   :angry2:
แต่ก็ทำให้กฤติเปรียบเทียบ รู้ว่าใครเลว ใครเ-ี้ย ชัดๆไปเลย  o18

นรินทร์  กฤติ   :กอด1: :กอด1: :กอด1:
       :L1: :L1: :L1:
 :pig4: :pig4: :pig4: :pig4:

ออฟไลน์ lizzii

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 6953
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +268/-2

ออฟไลน์ tasteurr

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 496
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +10/-0
ไอ้คุณภูภูมิทำบุญอะไรมาเนี่ยคุณกฤติถึงได้หลวมตัวไปยุ่งด้วย  :m31:
คุณโน้ตเท่มาก แต่น่ารักมากกว่า ตอนอ้อนคุณกฤติทางนี้ใจยวบยาบไปหมดแล้ว

 :pig4:

ออฟไลน์ Jiraapp

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 288
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +3/-0
จนได้สิน่า แต่ตาภูภูมิก็ปากไม่ดีมาว่าคุณกฤติเสีย ๆ หาย ๆ ผู้ชายเฮงซวยแบบนี้โดนแค่นี้น้อยไปฮึ่ย!!! :fire: :m31:

ออฟไลน์ QueenPlai

  • twitter - @khunhappymoon gmail - JangPlailiiz@gmail.com
  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 125
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-0
โอ้โห้ปากส้นติงฉิบหาย

ออฟไลน์ babybaphomet

  • Baby Baphomet
  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 100
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +37/-1
    • Twitter
8th Sunday
#คนที่นอนข้างกันในวันอาทิตย์

 



กฤติถอนหายใจเป็นรอบที่ร้อยทั้งที่ไม่ใช่เรื่องของตัวเอง เรื่องงาน หรือแม้กระทั่งเรื่องจำเป็นในชีวิต แต่มันเป็นเรื่องของคนที่น่ารำคาญที่สุดในโลกต่างหาก!





“ถ้าถึงห้องแล้วปลอบผมหน่อยนะ”

“ไม่ครับ”





ชายหนุ่มเจ้าของรถพูดซ้ำคำเดิมรอบที่สาม แล้วก็ได้ยินเสียงลูกน้องน่ารำคาญพูดจาตัดพ้อว่าทำไมถึงไม่ยอมปลอบเหมือนตอนที่เขาปลอบอีกฝ่ายครั้งแรก ทำไมไม่ยอมให้ทำ โน้ตอยากทำกับเขามากอะไรก็ไม่รู้





 กฤติไม่ได้สนใจมากนัก เขาไม่อยากปล่อยให้เรื่องไร้สาระมารบกวนการขับรถของตัวเอง แม้ว่าคนข้างๆ จะกุมท้องเรียกร้องความสนใจ แล้วทำเหมือนว่าตัวเองเจ็บปวดเสียเต็มประดาก็ตาม





“นิดเดียวก็ไม่ได้เหรอ?”

“...”

“แค่รอบเดียวก็ได้”

“...”

“ผมต้องการการปลอบใจจริงๆ นะ ไอ้เหี้ยนั่นต่อยผมแรงมากเลยนะคุณ ตอนนี้ยังจุกอยู่เลยเนี่ย ต้องช้ำแน่นอน ท้องผมก็จะเขียวเป็นปื้นๆ แล้วน้องนิ้งก็จะร้องไห้เพราะคุณพ่อ--”

“เงียบได้หรือยังครับ ผมรำคาญ”

“...”





กฤติพูดด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งธรรมดา แต่นรินทร์กลับรีบปิดปากสนิทราวกับกลัวว่าถ้าเขาพูดต่อไป อีกคนจะเปิดกระจกแล้วโยนลูกน้องที่ไร้ทางสู้ออกไปข้างนอกอย่างโหดร้าย ถึงแม้ว่านรินทร์จะตัวใหญ่แล้วก็แรงเยอะกว่ากฤติมาก แต่เขากลับรู้สึกว่าตัวเองไม่สามารถเอาชนะคุณกฤติได้เลยสักทาง





ชายหนุ่มทั้งสองคนนั่งเงียบๆ มาจนกระทั่งถึงที่พัก นรินทร์เหลือบมองคนหน้านิงด้านข้างที่กำลังจะจอดรถ เขาพบว่าตัวเองชอบชุดที่กฤติใส่วันนี้มากกว่าที่คิด เชิ้ตพอดีตัวที่ปลดกระดุมเม็ดบน กับกางเกงสแล็คสีเข้ม ดูไม่เป็นทางการมากเกินไป แต่ก็โคตรเซ็กซี่ในเวลาเดียวกัน





 ใบหน้านิ่งจ้องมองหน้าจอโทรศัพท์ของตัวเองที่สว่างวาบขึ้นมา ปากบางที่คอยพูดจาเชือดเฉือนเขาเม้มลงเหมือนใช้ความคิด นรินทร์เผลอจ้องมองอย่างไม่รู้ตัว กฤติคงไม่ได้สนใจเขาเท่าไหร่เพราะเจ้าตัวมัวแต่หน้าทำนิ่วคิ้วขมวดใส่โทรศัพท์แล้วพิมพ์อะไรสักอย่างลงไป น่าจะเป็นแชท หรืออะไรก็ช่าง สำหรับโน้ตในวินาทีนี้ ไม่มีสิ่งไหนน่าสนใจเลยสักนิดหากเทียบกับคนข้างๆ





ทั้งที่กฤตินั้นเป็นเหมือนกับทุกวัน แต่นรินทร์กลับรู้สึกว่าผู้ชายคนนี้ น่ามอง กว่าเดิม





“คุณ…”





โน้ตไม่รู้ว่าตัวเรียกอีกคนทำไม เขาแค่อยากให้กฤติเงยหน้าจากจอขึ้นมาสนใจตัวเองบ้าง  ซึ่งเหมือนจะไม่ได้ผล เพราะอีกคนยังคงจ้องมองโทรศัพท์อยู่แบบนั้น





“คุณกฤติ…”





ยังคงไม่ได้ผล นรินทร์อาจจะไม่ได้มีความน่าสนใจมากเกินกว่าฝุ่นหน้ากระจกเท่าไหร่ หัวหน้าเขาถึงไม่ชายตามาทางนี้เลยสักนิด





ไม่มองใช่มั้ย ได้!





“มีอะ… อื้อ!”





ทุกอย่างเกิดขึ้นด้วยความรวดเร็ว นรินทร์ปล่อยให้ความต้องการเข้าครอบงำการกระทำ เขาปลดเข็มขัดนิรภัยแล้วเอียงตัวไปจับหน้าอีกคนมาจูบอย่างรวดเร็วเกินกว่าที่กฤติจะได้ทันคิดคำด่าด้วยซ้ำ





หัวหน้าคนเก่งต่อต้านในช่วงแรก แต่หลังจากนั้นก็ยอมปล่อยให้โน้ตทำตามอำเภอใจ ถึงแม้จะไม่ได้ตอบรับเต็มที่เหมือนตอนที่อีกฝ่ายมีอารมณ์ แต่นรินทร์ก็ยังรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังขึ้นสวรรค์





เขาเหมือนคนบ้า นรินทร์คิดว่าเขาน่าจะเสพติดหัวหน้าของตัวเองไปแล้ว





ยิ่งได้จูบก็ยิ่งได้ใจ มือของชายหนุ่มลูบไล้ไปตามส่วนต่างๆ ของร่างกายอีกคนอย่างจาบจ้วง ความร้อนใต้ผิวหนังกับความตื่นเต้นที่จะได้ลิ้มลองอาหารชั้นเลิศทำให้นรินทร์รู้สึกเหมือนจะเป็นบ้า เขาอยากจะพลิกตัวขึ้นไปนั่งคร่อมอีกคน แล้วจูบกับกฤติยันเช้า เขาอยากจะ…





“โอ๊ย!!!!”




คุณพ่อลูกหนึ่งร้องออกมาเสียงดังเมื่อรู้สึกถึงความเจ็บปวดบริเวณช่องท้องของตัวเอง เมื่อกี้หัวหน้าคนเก่งเอื้อมมือมาลูบกล้ามหน้าท้องเขานี่ไม่ได้จะเร้าอารมณ์อย่างที่ชายหนุ่มคิด แต่ว่าดันหยิกเอาเนื้อบริเวณที่ช้ำ ซ้ำรอยที่โดนชกอย่างไม่ปราณีเลยสักนิด



“คุณ! ทำอะไรเนี่ย”

“ทำโทษ”





กฤติพูดด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งตามสไตล์ เจ้าของรถดับเครื่องเตรียมลุก เชื่อเถอะว่าหากยังนั่งเปิดแอร์กันอยู่แบบนี้ต่อไป เขาอาจจะไม่ได้ขึ้นห้องแน่ๆ นรินทร์ในตอนนี้เหมือนหมาตัวใหญ่ที่ไม่น่าไว้วางใจเลยสักนิด





“ทำโทษ?”





นรินทร์ทวนคำอย่างงงๆ ในหัวคือคำถามประเภทว่า ทำโทษอะไรวะ หรืออยากเล่นโรลเพลย์ครูนักเรียน? ทั้งที่มือยังคงกอบกุมท้องตัวเองเอาไว้ คนอะไรวะ มือหนักฉิบหาย





“ผมไม่ให้คุณทำ”

“ทำไมอ่ะ?”





กฤติถอนหายใจเมื่ออีกฝ่ายถามสวนขึ้นมาทันที แถมยังทำหางลู่หูตกอีกต่างหาก นี่นรินทร์ไม่ได้รับการฉีดยาระงับความบ้าหรือไงกันนะ





“ก็แฟนคุณกับลูกคุณอยู่ด้วย แล้วคุณจะยังมานอนกับคนอื่นอีกงั้นเหรอครับ?”





กฤติพูดอย่างจริงจัง ซึ่งนั่นทำให้นรินทร์นิ่งไปชั่วครู่ เพียงแค่ครู่เดียวเท่านั้น ก่อนที่จะยักไหล่แล้วพูดตอบกลับแบบง่ายๆ





“เนตรเป็นแฟนเก่า เขาไม่มีสิทธิว่าอยู่แล้วถ้าผมจะมีเซ็กส์กับใคร ส่วนลูกผมน่าจะดีใจถ้าคุณพ่อมีความสุข แบบยิ่งคุณใส่ชุดนักศึกษาผมยิ่งมีความสุข”

“...”





คนอะไร ทำไมหน้าไม่อายขนาดนี้นะ!





 “น่านะคุณ ผมเจ็บอยู่นะ เนี่ยมาดูแลนรินทร์น้อยหน่อยเร็ว”





กฤติทำหน้านิ่งมองคนที่นั่งอยู่เบาะข้างคนขับพูดจาอ้อนด้วยหน้าตากวนประสาท พร้อมทั้งพยักเพยิดไปทางเป้ากางเกงตัวเองอย่างไร้ยางอาย





“ไม่!” กฤติพูดออกมาเป็นครั้งสุดท้าย “คุณห้ามแตะต้องผมที่นี่ ห้ามเด็ดขาดเลยนะ!”

“งั้นกลับไปคุณใส่กระโปรงนักศึกษาออนท็อปผมนะ?”

“...”





คนเราจะสัปดนได้ถึงไหนกัน!?





“ไม่”

“ถ้าผมยอมไม่แตะต้องคุณที่นี่ได้ ผมชนะ คุณจะต้องใส่กระโปรงนักศึกษาขึ้นให้ผม แล้วถ้าผมแพ้แค่อยคิดละกัน เลี้ยงส้มตำเอามั้ย? เอา โอเค ตกลงนะ?”

“ไม่!”

“โอเค ดีล”





ฟังภาษาคนบ้างสิ!





เมื่อรู้ว่ายังไงก็เถียงไม่ได้เพระอีกคนหัวทึบเกินจะเสวนาด้วย กฤติจึงไม่เสียเวลาอยู่ตรงนี้ต่อ เขาไล่โน้ตลงจากรถของตัวเอง ก่อนที่จะเดินไปขึ้นลิฟท์เพื่อไปที่ห้องพัก โดยระหว่างนั้นคนที่ควรจะสำนึกบ้าง ยังลอยหน้าลอยตาอยู่ข้างๆ เขาไม่ห่าง คล้ายกับว่าที่โอดครวญว่าเจ็บปวดนักหนามาตลอดทางนั้นไม่ใช่เรื่องจริงง





พอกฤติตวัดตาไปมอง อีกคนก็เหมือนรู้ตัวว่าตอนนี้ตัวเองกำลังทำเก่ง นรินทร์รีบยกมือขึ้นกุมท้องทันทีราวกับสั่งได้





“โอ๊ยๆ เจ็บจังเลย”





มันน่าทิ้งใส่ถังขยะเปียกแถวนี้จริงๆ!





ทั้งที่เมื่อกี้เขาก็ขอยาแก้ปวดกับยาแก้สักเสบจากในร้านอาหารให้กินตั้งแต่ก่อนจะขึ้นรถแล้วแท้ๆ ไม่รู้จะทำท่าทางเจ็บปวดรวดร้าวไปจนถึงเมื่อไหร่กัน





พอยิ่งมองอีกคนเดินช้าๆ แล้วทำหน้าทรมานกฤติก็ยิ่งเกิดความลังเลในใจ





หรือว่าจะปวดจริงๆ?





เพียงเสี้ยววินาทีที่กฤติหันไปมองอีกคนพร้อมกับยื่นมือออกไปหมายจะช่วยพยุง แต่อีกคนกลับจับมือของชายหนุ่มขึ้นมาแล้วจูบตรงหลังมือเบาๆ 





‘จุ๊บ’





“จูบปากไม่ได้ เอาแค่นี้ก็พอ”





นรินทร์พูดพร้อมกับขยิบตาให้อีกคน ใบหน้าหล่อเหลามีรอยยิ้มร้ายปรากฏขึ้นเมื่อเห็นว่ากฤตินั้นถึงกับนิ่งงันในการกระทำเมื่อครู่ของตัวเอง





หัวหน้าหนุ่มนิ่ง แล้วก็นิ่ง ฉับพลันใบหน้านั้นเปลี่ยนเป็นตะลึงเหมือนกับว่าเจ้าตัวเจอผี แต่คงเป็นผีที่ทำให้ใจเต้นน่าดู เพราะใบหูกลับแดงแปร๊ดเหมือนตอนที่ต้องใส่ถุงน่องไม่มีผิด





การที่เห็นกฤติทำหน้าตาหลากหลายเหมือนขนมหวานรสใหม่ๆ ที่นรินทร์อยากลิ้มลองอีกเรื่อยๆ เมื่อชิมรสหนึ่งก็อยากทานเพิ่ม อยากลองให้หมด เขาอยากรู้จักอีกฝ่ายให้ได้มากที่สุด มากกว่าที่ไอ้เลวภูภูมิเคยได้เห็น มากกว่าใครที่เคยได้เจอ อยากจะกินเข้าไปทั้งตัว







วันนี้ต่อให้โดนต่อยท้องก็คุ้มแล้วแหละวะ



โน้ตแทบจะรอคอยวันที่กฤติใส่ชุดนักศึกษาขึ้นมานั่งคร่อมบนตักของเขาไม่ไหวแล้ว








------- Sunday In Bed -------






ตอนนี้กฤตินั่งไขว้ห้างอยู่บนโซฟาในห้องซุกซน





หลังจากที่นรินทร์ทำแบบนั้น เขาก็หยิกท้องอีกฝ่ายแล้วปล่อยให้ตายเป็นซากอยู่บริเวณลิฟต์โดยไม่ได้สนใจอีกคน ในหัวมีแต่คำด่ากับความเสียดายที่ดันไปเป็นห่วงคนบ้าแบบนั้น





ซุกซน: พี่กฤติ

ซุกซน: ตกลงมาห้องผมนะพี่

ซุกซน: ตี้กันๆๆๆๆ





กฤติมองไลน์อย่างครุ่นคิด ตอนที่เขากำลังจะปฏิเสธลูกน้อง แต่อีกฝ่ายเหมือนจะรู้ทัน เลยพิมพ์ดักเอาไว้ก่อน





ซุกซน: แทนใจอยู่ในห้องด้วยนะพี่

กฤติ: กำลังไปครับ





โน้ตจะเป็นอย่างไรก็ช่าง ตอนนี้เขาขอไปดูหน้ากระต่ายน้อยในแผนกให้ชุ่มชื่นหัวใจ หลังจากเจอเรื่องวุ่นวายหน่อยละกัน





กฤติถอนหายใจเมื่อนึกถึงจุดเริ่มต้นที่ทำให้เขามานั่งกองกับพนักงานอีกนับสิบชีวิตในห้องของซุกซน ถึงแม้ตอนนี้จะไม่มีโน้ต แต่ดูทรงแล้วคนที่มานั้นมีคนในแผนกเขาหลายคน และยังมีคนจากแผนกบัญชี และปกป้องลูกน้องของภูภูมิ ที่ไม่รู้ตอนนี้เป็นอะไร ถึงได้ส่งไลน์มาวุ่นวายอยู่ได้





คิดอะไรได้ไม่นานเสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นมา





ก๊อกๆ!





หัวหน้าหนุ่มผละออกจากโทรศัพท์มือถือที่มีแชทของภูภูมิที่ส่งมาวอแวเรื่องที่ร้านอาหาร ใบหน้าใต้แว่นขมวดคิ้วอย่างไม่สบอารมณ์ใส่คนที่ทักมาไม่หยุด แต่ก็ยอมลุกไปเปิดประตูให้เพราะตัวเองอยู่ใกล้ที่สุด





คนที่เดินเข้ามาใหม่ทำให้กฤติกลอกตาด้วยความเบื่อหน่ายก่อนที่จะเดินกลับไปนั่งบนโซฟาเหมือนเดิม ไอ้คุณเมฆที่เดินตัวใหญ่เข้ามาพร้อมถุงเซเว่นมากมาย เรียกเสียงหัวเราะจากคนในห้องได้หลายคน แต่นั่นไม่ใช่ประเด็นสำคัญ คนที่เดินตามหลังเมฆเข้ามาต่างหากที่ทำให้กฤติรู้สึกเบื่อหน่าย





นรินทร์



นรินทร์อีกแล้ว!





“พวกผมไม่ได้มาช้าใช่มั้ย? ยังไม่มีใครเริ่มนะ?”





โน้ตพูดขึ้นมาตอนที่เดินตามหลังเมฆเข้าห้องมาเป็นคนสุดท้ายแล้วปิดประตู กฤติไม่รู้ว่าทำไมอีกคนถึงได้เดินมาพร้อมกับโปรเจคเมเนเจอร์ได้ แถมคนที่เพิ่งเข้ามานั้นถึงแม้จะพูดกับทุกคน  แต่ตามองที่กฤติในระดับที่เขาไม่ต้องพยายามก็รู้สึกตัวได้ ถึงแม้หน้ากฤติจะนิ่ง แต่เขาเริ่มมีคำด่ามากมายในหัว จนที่สุดแล้ว เมื่อการพูดคนเดียวไม่ได้ผล กฤติหยิบมือถือขึ้นมา แล้วพิมพ์ลงไปในแชทส่วนตัวอย่างรวดเร็ว





กฤติ: จะมองผมอีกนานมั้ย?

โน้ต: จนกว่าคุณจะใส่กระโปรงนักศึกษาขึ้นให้ผม

โน้ต: *สติกเกอร์ส่งจูบ*





กฤติปล่อยแชททิ้งไว้แบบนั้น เพราะคิดว่าคงจะสื่อสารด้วยภาษาคนไม่ได้ผลกับนรินทร์แล้ว ตอนนี้ในห้องเริ่มนั่งกันเป็นวงกลมตรงกลางห้องเพื่อจะเล่นเกมอะไรสักอย่างที่หัวหน้าคนเก่งไม่ได้ใส่ใจมากนัก เขาแค่มาดูแทนใจใส่ชุดนอนลายทาง ที่นั่งทำหน้าตามึนๆ อยู่ในวงเท่านั้น





ซึ่งแทนใจกำลังชื่นชมคุณกฤติกับปกป้องในใจว่าเป็นรุ่นพี่ที่หล่อจริงๆ เลยนะ ไม่ได้ดูเลยว่ากฤติกำลังหงุดหงิดนรินทร์ในแชทขนาดไหน และปกป้องเองก็เหมือนเหนื่อยใจกับอะไรบางอย่างมากเช่นเดียวกัน





วงที่กำลังจะเริ่มเล่นกันนั้นดูครึกครื้นสนุกสนาน ทุกคนดูตื่นเต้นกับเหล้า และเกมที่จะเล่นกัน ทั้งที่มันก็การเพิ่มความสนุกสนานในการเมาเท่านั้น กฤติที่ไม่ดื่มแอลกอฮอลล์ไม่ได้สนใจมากนัก อาจจะเพราะแชทล่าสุดจากคนที่นั่งดื่มเบียร์อยู่บนพื้นก็ได้





โน้ต: คุณ

โน้ต: คุณนั่งไขว่ห้างแบบนี้ไม่เมื่อยเหรอ?

โน้ต: มานั่งตักผมมั้ย?





กฤติขมวดคิ้ว เขาพยายามไม่มองหน้านรนิทร์ที่คงกำลังทำหน้าตาน่าเกลียดอยู่แน่นอน ในขณะที่กำลังจะพิมพ์ถ้อยคำเผ็ดร้อนกลับไปนั้น เสียงของซุกซนกับแทนใจที่คุยกันก็ดังมาให้ได้ยินเสียก่อน 





“มึงเอาไร ผสมโค้กหรือโซดา? หรือว่าจะเอาเบียร์”

“ของเราขอเพียว”





กระต่ายกินเหล้าเพียว!





หัวหน้าคนเก่งตัดเรื่องของนรินทร์ออกจากความสนใจอย่างไม่ใยดี เขาหันมือถือเปลี่ยนเป็นโหมดอัดวีดีโอ เพื่อจะบันทึกภาพประวัติศาสตร์นี้เก็บเอาไว้ดูเวลาที่ตัวเองเครียดๆ คนเดียวโดยไม่แบ่งใคร





ให้ตายเถอะ แทนใจที่ดูแก้มยุ้ยๆ น่ารักๆ กลับกระดกเหล้าหมดแก้ว ดูน่ารักขึ้นไปอีกเท่าตัวเลยนะเนี่ย





ในขณะที่ทุกคนโดยเฉพาะกฤติให้ความสนใจกับการดื่มเหล้าเพียวของแทนใจ มีเพียงนรินทร์เท่านั้นที่กระดกเบียร์ขวดของตัวเองเพียงลำพัง ทั้งที่เขาโดยต่อยจนเจ็บไปหมด แถมยังแชทหยอดอีกคนจนไม่รู้จะหยอดยังไง เพียงแค่แทนใจกินเหล้าเท่านั้น กฤติก็เทเขาทิ้งเหมือนกับว่านรินทร์ไม่ได้อยู่ตรงนี้เลยด้วยซ้ำ





คนไม่น่ารักมักถูกทิ้ง ท้อแท้ฉิบหาย





 คอยดูเถอะถ้าเขาชนะเมื่อไหร่ล่ะก็ นอกจากกระโปรงนักศึกษาแล้ว นรินทร์จะให้กฤติใส่หูกระต่ายแล้วคลานขึ้นมาบนตักเขาด้วยเลย! จะทำจนกว่าจะร้องให้หยุดเลย! เหอะ!




.

.

.






เหมือนมาดูเด็กเล่นกัน





นรินรท์สรุปกับตัวเองในขณะที่มองคนในวงคุยกันเรื่องเกม King’s Cup ที่กำลังจะเริ่ม ตอนนี้พวกเขาทั้งหมดที่นั่งกันอยู่ในห้องของซุกซนกำลังจะเล่นเกมที่จั่วไพ่แล้วกินเหล้าตามที่จั่ว โดยทั้งวงกำลังนั่งคุยเรื่องกฎของเกมเพื่อให้เข้าใจตรงกันก่อนเล่น





“ซุกซน ว่าแต่เกมนี้มันเหมือนพระราชาป้ะ?”





ฝน หนึ่งในคนที่มานั่งกินเหล้าด้วยกันพูดถามขึ้นมา ตามที่นรินทร์สังเกต หลายคนดูสนใจกฏของเกมนี้เหมือนกัน ไม่เว้นแม้แต่หัวหน้าแผนกที่นั่งมองแทนใจอยู่ข้างบนโซฟา ซึ่งโน้ตรู้สึกหงุดหงิดหน่อยๆ จะสนใจอะไรเด็กนั่นนักหนากัน





“ม่ายยยย มันเป็นเกมที่ซับซ้อนกว่านั้นเย๊อะเยอะนะพี่ อัพเดทฐานข้อมูลบ้าง” ซุกซนเด็กในแผนกตอบคุณฝนอย่างตั้งใจกวนประสาท เพราะว่าตอบไปส่ายหัวไปด้วย ซึ่งน่าถีบมาก และบางทีคุณฝนเองก็อาจจะคิดแบบนั้นเช่นกัน





“เดี๋ยวกูได้ถีบมันจริงๆ” ฝนพูดด้วยสีหน้าหงุดหงิด ซึ่งนั่นทำให้ซุกซนหัวเราะเอิ้กอ้าก ก่อนที่จะยอมพูดกฎออกมาเมื่อกวนประสาทรุ่นพี่จนพอใจแล้ว





“เกมนี้ในตอนเริ่มเกมจะวางแก้วไว้ตรงกลาง แล้ววางไพ่คว่ำไว้ วนกันจั่วไพ่คนละใบ ได้ไพ่ใบไหนก็ทำตามคำสั่งวนไปอะ เดี๋ยวผมลากเข้ากรุ๊ปไลน์ วันนี้ที่รอคอย นะพี่ แล้วไปอ่านเอาในนั้นนะ ผมขี้เกียจพูด ง่ายกว่าทำใบเสนอราคาอีก เชื่อผม”





 เขาพยักหน้ารับตอนที่ซุกซนบอกว่าแปะกฏการเล่นเกมเอาไว้ในไลน์กรุ๊ป  วันนี้ที่รอคอย ซึ่งเป็นกรุ๊ปที่ซุกซนทำเอาไว้นัดกินเหล้า ในนั้นมีกฤติ นรินทร์ แทนใจ ซุกซน เมฆ และหลายๆ คนที่สนิทๆ กันอยู่ในนั้น นรินทร์กดเข้าไปทำเหมือนอ่าน แล้วก็กดออกเพราะรู้สึกว่าการมองกฤตินั้นน่าสนใจกว่ากฏยืดยาวเยอะมาก





เมื่อคุยกันเรื่องกฎเรียบร้อย ซุกซนก็สับไพ่แล้วยื่นให้กับหัวหน้าแผนกที่ยังคงนั่งไขว้ห้างบนโซฟา





“ให้เกียรติพี่กฤติเริ่มก่อนเลยละกันครับ โบนัสรอบนี้ขอสัก 4 เดือนนะพี่”





ในขณะที่ทั้งวงหัวเราะกับคำพูดกวนประสาทอันเป็นเอกลักษณ์ของซุกซน มีเพียงกฤติที่ยิ้มๆ แล้วเอานิ้วชี้หน้าอีกคนเป็นเชิงว่า ‘ฝากไว้ก่อนเถอะ’ แค่นั้น ก่อนที่จะจั่วไพ่ขึ้นมาไว้ในมือ





“เบอร์ 6”





คุณกฤติชูไผ่เลขหกดอกจิกขึ้นมาชูให้ทั้งวงดู แล้วโยนทิ้งไปอีกฝั่งอย่างไม่ใยดี ซึ่งนั่นหมายถึงทุกคนในวงต้องกิน นรินทร์ยกขวดเบียร์ขึ้นมากระดกทั้งที่ตรงนี้ไม่ได้เกี่ยวข้องกับตัวเองเลยสักนิด เขาแค่กำลังคิดอะไรนิดหน่อยเท่านั้น





“เอาแล่วๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ใครรู้ตัวว่าเป็นผู้หญิงกระดกเลยครับบบบ น้องซุกซนขอหมดแก้ววว”

 “เฮ้!!!!!”

“ต่อไปตาพี่ฝนแล้ว หยิบๆๆๆ”





วงยังคงเล่นกันอย่างครึกครื้น หลังจากนั้น คนที่จับไพ่คนต่อไปคือฝน พนักงานสาวคนหนึ่งในแผนกเซลล์เช่นเดียวกับพวกเขา





“ฉันได้ A โพดำ”

“ถ้าได้ A ทุกคนกินคร้าบบบบบบ” 





นรินทร์กระดกเบียร์ในมือของตัวเองเข้าไปอีกหน่อย ตอนนี้สายตาเขามองตามแต่เพียงหัวหน้าที่ยกแก้วขึ้นจิบแล้ววางลงเบาๆ เท่านั้น คุณพ่อลูกหนึ่งขมวดคิ้วอย่างแปลกใจ คุณกฤติดื่มแอลกอฮอลล์ด้วยงั้นหรือ?





เกมดำเนินไปเรื่อยๆ บรรยากาศในนี้ยังคงดีเหมือนตอนเริ่มแรก อาจจะยกเว้นแทนใจที่หน้าแดงตัวแดงเหมือนกับว่าเจ้าตัวเมาเรียบร้อยแล้ว กับนรินทร์ที่ยังคงอยู่ในความคิดของตัวเองเหมือนเคย ส่วนกฤตินั้น เท่าที่โน้ตเห็น ตัวหัวหน้าเหมือนจะสนุกสนานที่เห็นกระต่ายของตัวเองเมาแล้วทำอะไรตลกๆ





แม่งเอ๊ย อย่าให้ชนะนะ นรินทร์สาบานว่าเขาจะให้อีกฝ่ายใส่ชุดบันนี่บอยจนกว่าจะยอมคลานเข่ามาหาเขาเลย





โน้ตยังคงจมอยู่ในความคิดของตัวเองที่ยิ่งคิดก็ยิ่งลามก จนกระทั่งโทรศัพท์ของเขาที่ใส่อยู่ในกระเป๋ากางเกงสั่นเตือนว่าสายเข้า พอหยิบออกมาดูก็เห็นว่าเป็นเนตร แฟนเก่าโทรเข้ามา





“ว่าไง”





นรินทร์รับโทรศัพท์พร้อมกับลุกออกจากวงไปด้วย ถ้าเนตรถึงขนาดต้องโทรมาหาเขาคงมีแค่เรื่องเดียว





“มาหาที่ห้องหน่อยค่ะ มีเรื่องจะคุยด้วย”





เสียงแข็งๆ ของหญิงสาวพูดตอบกลับมานั้นเรียกให้นรินทร์ถอนหายใจ เขาไม่ได้เหนื่อยกับลูก เขาเพียงแค่รู้สึกเหนื่อยใจที่จะต้องคุยกับเนตร





“ครับ”





คุณพ่อลูกหนึ่งพูดรับคำแค่นั้นแล้ววางสายไป โชคดีที่ห้องของพวกเขาอยู่ชั้นเดียวกันหมด นรินทร์เดินไม่นานก็ถึงห้อง ซึ่งเมื่อเปิดเข้าไปเจอเนตรกำลังนั่งอยู่กับน้องนิ้งพอดี ทันทีที่เขาก้าวเข้าไปในห้อง น้องนิ้งก็ย่นจมูกคล้ายกับว่าเหม็นทันที เนตรเองก็เช่นกัน เดาได้เลยว่ามันต้องเป็นกลิ่นเบียร์ที่ติดตามตัวของเขาแน่นอน





ชั่วขณะ เขาคิดว่านิ้งกับเนตรสมกับเป็นแม่ลูกกันเหลือเกิน จมูกไวทั้งคู่





“พรุ่งนี้ฉันจะกลับกับเอิร์ธนะคะ มาบอกคุณไว้ก่อน เพราะคงไปตอนเช้าเลย อาจจะไม่ได้กินข้าวเช้าด้วย”

“อ่า...ครับ”





นรินทร์รับคำแค่นั้น เขาไม่รู้ว่าควรจะต้องพูดหรือรู้สึกอะไรกับเรื่องนี้ แล้วเนตรก็ไม่ได้ต้องการให้เขารู้สึกอะไร เมื่อหมดธุระกับสามีเก่าแล้ว หญิงสาวหันไปพูดกับลูกของตัวเองต่อ





“น้องนิ้งไปกับคุณแม่นะคะ อาเอิร์ธจะพาไปเที่ยวเยอะแยะเลยนะคะ น้องนิ้งเคยบอกคุณแม่นี่คะว่าหนูอยากเที่ยวเยอะๆ





“ใช่ค่ะ หนูอยากเที่ยว” เด็กหญิงตอบทันที ใบหน้าน่ารักครุ่นคิดเล็กน้อย ก่อนที่จะตอบออกมาพร้อมรอยยิ้มกว้าง “คุณแม่มีอาเอิร์ธ แต่คุณพ่อไม่มีใครเลย ถ้าหนูไปกับคุณแม่คุณพ่อก็จะต้องอยู่คนเดียว เพราะงั้นหนูจะอยู่เป็นเพื่อนคุณพ่อเองค่ะ หนูไม่อยากให้คุณพ่อเหงา”



“เอาอย่างนั้นจริงๆ เหรอคะ?”



เนตรยังมีสีหน้าไม่มั่นใจ เธอมองมาทางนรินทร์ที่ยืนอยู่ที่ประตูห้องเล็กน้อย ด้วยสีหน้าเป็นกังวล ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าเธอไม่มั่นใจว่าชายหนุ่มจะสามารถเลี้ยงลูกได้ นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่พวกเขาสองคนเถียงกันเรื่องนี้





เนตรไม่อยากให้เขาเป็นคนเลี้ยงลูก เพราะเขาเป็นผู้ชายที่หยาบกระด้าง ไม่น่าจะเลี้ยงน้องนิ้งให้โตมาอย่างนุ่มนวลได้ ซึ่งเรื่องนั้นเขาก็ไม่รู้จะเถียงอะไร นรินทร์พยายามที่สุดเท่าที่ผู้ชายคนหนึ่งจะสามารถเลี้ยงเด็กผู้หญิงด้วยตัวคนเดียวได้แล้ว แต่เหมือนมันคงยังไม่ดีพอสำหรับเนตร





อันที่จริง ไม่ว่าจะเป็นเรื่องอะไรของนรินทร์ก็ตาม เนตรไม่เคยมองว่ามัน ดีพอ เลยแม้แต่น้อย





“เอาแบบนี้ค่ะ นิ้งจะอยู่กับคุณพ่อ”





เด็กหญิงพูดพร้อมกับส่งยิ้มกว้างให้คุณแม่ของเธอ และเผื่อแผ่มาถึงคุณพ่อที่ยังคงยืนทำหน้าไม่ถูกอยู่ตรงประตูห้อง ถึงแม้ว่าตัวเด็กหญิงจะเพิ่งอยู่เพียงชั้นประถม แต่เธอโตพอที่จะจัดการตัวเองและเข้าใจว่าคุณพ่อกับคุณแม่ไม่ได้ต้องการสิ่งเดียวกันอีกต่อไป มันคงเหมือนตอนที่เธอกับฟ้าเพื่อนสนิทชอบการ์ตูนคนละเรื่องกันแล้ว แต่เรายังคงเป็นเพื่อนกันอยู่





“ถ้าหนูว่าอย่างนั้น คุณแม่ก็ไม่ว่าอะไรค่ะ” เนตรยอมในที่สุด หญิงสาวยิ้มให้กับลูกน้อย ก่อนที่จะแตะบ่าน้องนิ้งเบาๆ



“หนูขึ้นไปนอนบนเตียงรอคุณแม่ก่อนนะคะ เดี๋ยวคุณแม่ขอคุยกับคุณพ่อแป๊บนึง แล้วจะตามไปนะคะ”

“โอเคค่ะ”





เด็กน้อยรับคำก่อนที่จะวิ่งหายเข้าไปที่ด้านในของห้อง ซึ่งเแป็นส่วนที่วางเตียงนอน เหลือเพียงแค่ผู้ใหญ่สองคนในบริเวณนี้เท่านั้น





“ถ้าคุณอยากมานอนกับลูกอาบน้ำใหม่ก่อนนะคะ กลิ่นเบียร์หึ่งเลย”





นั่นไง กูว่าแล้ว





นรินทร์เผลอดมตัวเองทันทีที่เนตรพูดแบบนั้นออกมา ชายหนุ่มรู้สึกว่าตัวเองไม่ได้ดื่มเยอะขนาดนั้น มันเหม็นขนาดนั้นเลยเหรอวะ?





“อ๋อ ไม่ล่ะ คุณนอนกับนุ้งนิ้งเถอะ เดี๋ยวผมไปอาศัยห้องเพื่อนเอา”





ชายหนุ่มบอกปัด ในหัวมีภาพเพื่อนที่อยากจะไปขออาศัยลอยขึ้นมาแทบจะทันที





“ค่ะ แล้วแต่คุณ”





บทสนทนาของพวกเขาจบลงแบบนั้น นรินทร์ถอยออกมาจากห้องในขณะที่หญิงสาวเดินกลับไปหาลูกในห้อง มันอาจจะดูเหมือนเขาไม่ใส่ใจนิ้งเท่าไหร่ แต่ความจริงแล้วนรินทร์เพียงแค่อยากให้เนตรได้ใช้เวลากับลูกบ้าง





และอีกเหตุผลหนึ่งก็คือ เขาไม่อยากนอนห้องเดียวกันกับเนตร





ถึงแม้จะไม่ได้จบกันแบบไม่ดี แต่มันก็ยังคงลำบากใจทุกครั้งที่ต้องอยู่ในพื้นที่เดียวกัน หากไม่ใช่เพราะลูกสาวขอ เขากับเนตรก็คงไม่ได้มาทริปด้วยกันสามคนแบบนี้แน่นอน





นรินทร์ถอนหายใจพลางเดินล้วงกระเป๋ากลับไปที่แหล่งกบดานเดิมเมื่อครู่



หากได้เบียร์สักกระป๋องก็คงพอขจัดความหมุ่นมัวในใจให้หายไปได้ล่ะนะ






------- Sunday In Bed -------
[/b]

ต่อข้างล่างนะคะ
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 10-01-2019 12:36:40 โดย babybaphomet »

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ babybaphomet

  • Baby Baphomet
  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 100
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +37/-1
    • Twitter
ต่อจ้า

------- Sunday In Bed -------





“คุณโน๊ตตตต ไปไหนมาครับบบบ แทนใจคิดถึง”


นรินทร์รู้สึกว่าตัวเองสะดุ้งเมื่อเขาเปิดประตูกลับเข้ามาในห้องซุกซนที่กำลังนั่งเล่นเกมขี้เมากันอยู่ แล้วเด็กแทนใจทักขึ้นมาแบบนั้นอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย พอชายหนุ่มกวาดตามองไปทางกระต่ายลูกรักของหัวหน้าแผนกก็เข้าใจได้ไม่ยาก เมาแล้วแน่นอน ตาเยิ้ม ไหนจะเนื้อตัวที่แดงไปหมดทุกส่วนที่โผล่พ้นเสื้อผ้าออกมานั่นอีก


“ผมไปเอาลูกนอนมาน่ะ” 


โน้ตตอบไปตามความจริง พร้อมทั้งแทรกตัวลงนั่งในที่ของตัวเอง โดยเพียงแค่ส่งยิ้มใจดีให้แทนใจที่ทำตาเป็นประกายเหมือนกับว่าชื่นชมเขานักหนา


“โอโห เป็นครอบครัวที่ดีนะครับ มีคุณพ่อตัวอย่างขนาดนี้”


เสียงเรียบนิ่งที่พูดตอบกลับมานั้นทำให้นรินทร์เลิกคิ้วด้วยความฉงนใจ อันที่จริงแล้วเขาคิดว่าแทนใจจะเป็นคนตอบกลับมาเสียอีก แต่ในเมื่อหัวหน้าเขาตอบกลับมาแบบนี้ พร้อมทั้งมองหน้าเขาด้วยรอยยิ้มที่เหมือนกับจะเป็นมิตร แต่ดันแฝงคำประชดประชนนั้นทำเอานรินทร์อดที่จะตอบกลับไปไม่ได้


“ผมเอง...ก็เป็นสามีที่ดีด้วยเหมือนกันครับ”


บรรยากาศเย็นลงจนทุกคนรู้สึกได้


ซุกซนกับปกป้องมองหน้ากันเลิ่กลั่กเหมือนไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรดีเพื่อที่จะกู้สถานการณ์กลับมา เมฆผิวปากอย่างสนุกสนานเมื่อรู้สึกว่าละครตรงหน้านั้นน่าสนใจ ทุกคนในที่นั้นรู้สึกได้ถึงอะไรบางอย่างภายใต้คำพูดโต้ตอบกันของคุณพ่อลูกหนึ่งกับหัวหน้าแผนกคนเก่ง


ยกเว้นเพียงแค่คนเดียวเท่านั้น


“ผมก็เป็นพี่ที่ดีของน้องแทนกายเหมือนกันเลยครับ ฮ่าๆ”    


แทนใจ กระต่ายที่กฤติรักนักหนานั่นแหละ


เจ้าตัวพูดขึ้นมาแล้วหัวเราะจนแก้มสีแดงๆ นั้นมองเห็นเป็นก้อน ตามปกติแล้วแทนใจเป็นคนที่คิดนั่นคิดนี่เยอะแยะไปหมดอยู่แล้ว แต่พอเมาเด็กน้อยก็เลยพูดสิ่งที่คิดออกมาก็แค่นั้น


ในขณะที่ทุกคนกำลังเลิ่กลั่กอยู่นั้น แทนใจ (ผู้อ่านบรรยากาศรอบข้างไม่ออก) ก็พูดน้ำไหลไฟดับต่อไป โดยไม่สนใจว่าจะมีใครฟังหรือเปล่า


“ผมชอบคุยเรื่องครอบครัวมากๆ นั่งคุยกับผมได้นะ ผมจะอวดน้อง น้องผมชื่อแทนกาย ตอนนี้เรียนอยู่เกรด 12 น้องผมเรียนเก่งมากกกกก พี่สาวผมชื่อแทนรัก อายุบอกไม่ได้แต่สวยมากเลยนะครับ พี่ปกป้องก็รู้จัก”
“...”
“อ่าว ทำไมเงียบกันอะ คุยสิ คุยต่อ ไม่คุยก็กินไพ่จั่วเหล้าได้แล้ว!”


แทนใจพูดแล้วตบเข่าปั่กๆ หน้าแดงตัวแดงไปหมด โดยที่ซุกซนบ่นอะไรสักอย่างเกี่ยวกับเพื่อนตัวเอง นรินทร์ไม่ได้สนใจเด็กสองคนนี้มากนัก เขายังต้องสนใจอะไรอีก ในเมื่อกฤติเทความสนใจทั้งหมดของตัวเองไปที่แทนใจแล้วเรียบร้อย พนันได้เลยว่าในมือถือของหัวหน้าแผนกต้องมีแต่คลิปแทนใจเมาแน่นอน


ไม่รู้จะรักอะไรเด็กนั่นนักหนา


“ตาพี่โน้ตจั่วๆๆๆ จับไพ่เลยพี่”


นรินทร์ยื่นมือไปหยิบไพ่ใบหนึ่งขึ้นมาอย่างไม่ใส่ใจ แเล้วพลิกให้ทั้งวงได้เห็นพร้อมกัน… มันคือ Jack โพดำ


“ไพ่ Jack คือพี่สามารถตั้งกฎอะไรขึ้นมาก็ได้ แล้วคนทั้งวงจะต้องทำตามกฎนั้น 2 ตา จนกว่าพี่จะจั่วไพ่อีกรอบอ่ะ… ฉิบหาย ชาติที่แล้วพี่ถวายไพ่ให้วัดเหรอวะ ทำไมถึงได้จับได้ไพ่ดีขนาดนี้เนี่ย”


เด็กซุกซนพูดถึงคุณสมบัติของไพ่ใบนี้พร้อมทั้งปิดท้ายด้วยการบ่นตามสไตล์ของเจ้าตัว นรินทร์ไม่แปลกใจเท่าไหร่ที่ซุกซนกับแทนใจจะสนิทกันมากขนาดนี้ เล่นพูดมากเหมือนกันมันก็คงจะอยู่กันได้นั่นแหละ


“คือสั่งอะไรใครก็ได้?”


โน้ตถามซ้ำอีกครั้ง ใบหน้าหล่อเริ่มมีรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ปรากฎขึ้นมาให้เห็น


“ใช่พี่” ซุกซนรับคำ พร้อมทั้งเกาพุงไปด้วย “ตั้งกฎอ่ะ อยากให้ในวงทำไรก็ตั้งกฎนั้น แต่ได้แค่ 2 ตานะ จะใช้กฎนี้จนกว่าพี่จะจั่วไพ่อีกครั้ง”
“เยี่ยม!”


คุณพ่อลูกหนึ่งยิ้มกว้างอย่างมีความสุข เขาวางไพ่ลงบนพื้นพร้อมทั้งพูดออกมาชัดถ้อยชัดคำให้ทุกคนในวงได้ยินและปฏิบัติตามพร้อมกัน รวมถึงคนที่นั่งทำหน้านิ่งแต่ถลึงตาใส่เขาบนโซฟาด้วยเช่นกัน


“ผมขอสั่งให้ทุกคนในวงที่ใส่แว่นตา พูดคำว่า ‘เมี๊ยว’ ลงท้ายทุกคำ!”


คุณพ่อลูกหนึ่งยังคงส่งยิ้มใจดีไปทั่ววง ทั้งที่ในหัวกำลังกู่ร้องถึงชัยชนะของตัวเองเสียงดัง เพียงแค่คิดภาพว่าคุณหัวหน้าพูดคำว่าเมี๊ยวตอนที่นั่งอยู่บนตักของเขานั้น อาการโดนต่อยก็แทบจะหายไปเป็นปลิดทิ้ง จะให้เอาตัวเองไปเป็นกระสอบทรายไอ้เลวภูภูมิอีกกี่สิบครั้งก็ได้ ถ้ามีแมวน้อยมาครางเมี๊ยวๆ ให้ฟังข้างๆ หูน่ะนะ


อะฮึ่ม!


ถึงคืนนี้กฤติจะไม่ได้มาปลอบใจนรินทร์ แต่ชายหนุ่มก็ค้นพบวิธีที่ทำให้ตัวเองฟินเรียบร้อยโรงเรียนนรินทร์แล้ว!

.
.
.




กฤติขอสาบานด้วยความจริงจัง
ว่าเขานั้นจะเกลียดนรินทร์จนชีวิตหามีไม่!


หลังจากการตั้งกฎสัปดนของไอ้ลูกน้องที่โตแต่ตัวของเขาเสร็จ กฤติก็แทบจะเดินไปหยิบขวดเบียร์เปล่ามาทำร้ายร่างกายอีกฝ่ายทันที


ความจริงแล้วในวงไม่ได้มีเพียงแค่กฤติที่โดน ยังมีปกป้อง กับคุณใหม่อีกสองคนที่โดนเหมือนกัน แต่สายตาของอีกคนตอนที่ตั้งกฎสัปดนนั่นเสร็จแล้วหันมายักคิ้วให้เขานั้น มองจากดาวอังคารก็รู้ว่าต้องการที่จะกวนประสาทใคร


พวกเขาเล่นไพ่ต่อกันไปอีกสักพัก (แล้วกฤติก็ต้องพูดคำว่า ‘เมี๊ยว’ ตามหลังทุกครั้งที่เขาจะพูดอะไร น่าอดสู่ชะมัด!) จนกระทั่งแทนใจเมามากแล้ว เมฆเลยพากระต่ายของเขากลับไปห้องของตัวเอง


เสียดายชะมัด แทนใจตอนเมานั้นน่ารักน่าชังจนกฤติอยากจะหิ้วกลับไปไว้ที่ห้องตัวเองเพื่อดูเล่นเสียเหลือเกิน


“มองไปไหนน่ะครับ ผมอยู่นี่ไงคุณ หล่อที่สุดในโลกนั่งอยู่ตรงนี้แล้ว”


กฤติกลอกตา เขากำลังมองไล่หลังเมฆกับแทนใจที่ไม่รู้จะอยู่ด้วยกันในสภาพอย่างไร ยังไม่ทันที่คนอื่นจะเลิกเล่นแล้วแยกย้ายกลับห้องตัวเอง นายนรินทร์ ที่ไม่รู้ย้ายตัวเองขึ้นมานั่งอยู่บนโซฟาข้างๆ เขาตั้งแต่เมื่อไหร่ก็พูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงกวนประสาทขึ้นมา มันน่าโยนออกนอกหน้าต่างเสียจริง 


ซึ่งในขณะเดียวกันนั้น ในห้องนี้ยังมีซุกซนกับปกป้องที่ช่วยกันทำเป็นไม่เห็นว่ามีผู้ชายสองคนกำลังจีบกันอยู่แถวนี้ จะทักก็ไม่ได้ จะแซวก็ยังเมาไม่พอ เลยได้แต่แกล้งๆ เก็บๆ รับส่งขวดเบียร์เปล่ากันอยู่สองคน


“เรียกร้องความสนใจทำไมเนี่ย คุณสามขวบหรือไงครับ”


กฤติถามด้วยใบหน้าเรียบนิ่งหากแต่สายตานั้นมีแววหงุดหงิดซ่อนอยู่ หากเป็นคนอื่นอาจจะใจเสียไปแล้ว แต่นี่คือนรินทร์ นิ้วกลาง เขายิ้มแฉ่งรับการด่าทางสายตาของกฤติอย่างหน้าชื่นตาบาน


“เมี๊ยวหายไปไหนอ่ะ?”


นรินทร์เปลี่ยนเรื่องขึ้นมาเฉยๆ แกล้งเอามือไปวางบนขาอ่อนของกฤติ ซึ่งโดนฟาดกลับมาอย่างจัง


‘เพี๊ยะ!’


“อย่าวุ่นวาย!”
“คุณทำร้ายร่างกายผมอ่ะ เจ็บมาก จะฟ้อง HR ด้วย”
“เชิญ!”
“แต่ผมไม่ฟ้องก็ได้นะ” นรินทร์ยังคงพูดต่อ ไม่สนใจสีหน้าบึ้งแล้วบึ้งอีกของอีกคนเลยสักนิด อันที่จริงแล้ว ยิ่งกฤติหงุดหงิดเท่าไหร่ เขายิ่งสุขใจเท่านั้น
“แค่คุณเรียกผมว่า ‘คุณ.นรินทร์ เมี๊ยว!’ แค่นี้เลย แล้วเรื่องนี้จะเป็นความลับของเราสองคนเท่านั้นพอ”


เดี๋ยวนะ… แล้วพวกกูล่ะ?


ซุกซนที่กำลังกวาดพวกซากขนมไปไว้ตรงเตียงฝั่งแทนใจรูมเมทแทนฝั่งตัวเองคิดขึ้นมาทันทีที่ได้ยินแบบนั้น ก็คือ ช่วยระลึกนิดนึงว่าพวกพี่กำลังจีบกันอยู่ในห้องผมเว้ย แถมพี่ปกป้องก็ยังก้มๆ เงยๆ กวาดขวดอยู่ด้วยเนี่ย สนใจกันบ้าง!


โชคดีที่วันนี้มีละครเรื่องดังฉายทางโทรศัพท์ ผู้หญิงเกือบทั้งหมดเลยยกโขยงออกไปจากวงเหล้าตั้งแต่นึกขึ้นได้ว่าถึงเวลาดูละครย้อนหลัง ตอนนี้ทั้งห้องจึงเหลือแค่ซุกซนที่กำลังเก็บขยะ กุ๊กกิ๊กย่ารหัสของซุกซน ซึ่งเมาหลับอยู่มุมหนึ่งของห้อง แล้วก็ปกป้องที่พยายามเก็บศพกุ๊กกิ๊กอีกที


เนี่ย ถึงแม้จะเหลือกันไม่เยอะเท่าไหร่ แต่คุณกฤติคุณโน้ตสนใจกันบ้างได้ไหม?


“คุณโรคจิตหรือไง!”


กฤติเหวขึ้นมาเสียงดัง พยายามจะขยับตัวหนี แต่นรินทร์ที่แรงเยอะกว่าได้กอดอีกฝ่ายเอาไว้เต็มแขน กฤติขยับตัวอย่างหงุดหงิด จริงอยู่ที่เขาชอบผู้ชาย เขารู้ตั้งแต่ครั้งแรกที่เห็นนรินทร์ในเสื้อผ้าน้อยชิ้นแล้วว่าอีกคนหุ่นดี แต่การที่ล็อกไหล่เขาด้วยแขนข้างเดียวนี่มันแรงเกินคนไปหรือเปล่า?


“ไม่ให้หนี”
“โอ้ย คุณ”
“ผมยอมแล้ว ยอมคุณแล้ว”


นรินทร์พึมพำข้างหูของอีกฝ่าย กฤติหันรีหันขวางด้วยความหวาดระแวงระคนรู้สึกประหลาดข้างในใจ เขาไม่รู้ว่าตัวเองเป็นอะไร มันแค่หนวกหูไปหมด


ยิ่งตอนที่อีกคนเอาหน้ามาใกล้ ยิ่งหนวกหู


“ป้ะ! ไปห้องคุณกันเถอะ ผมยอมคุณแล้วจริงๆ”
“คุณ เดี๋ยว... “


ท่ามกลางการพยายามทำเป็นไม่รู้ไม่เห็นของซุกซนและปกป้องที่ตอนนี้ขังตัวเองไว้นอกระเบียงกันทั้งคู่ นรินทร์ลุกขึ้นยืนขึ้นมาทันที โดยดึงคนที่นั่งอยู่ขางๆ ไปด้วย เขาอาจจะเมามากๆ แล้ว หรือไม่ก็ถืออะไรสักอย่าง นรินทร์ไม่รู้ และไม่สนใจ


เขารู้แค่ว่าตอนนี้เขาต้องการกฤติ


ต้องการมากกว่าครั้งไหนๆ ที่เคยมีมา


“ผมยอมไม่แตะต้องคุณคืนนี้ไม่ได้”


พวกเขาใช้เวลาไม่นานก็มาถึงห้องของกฤติ ทั้งที่หัวหน้าหนุ่มควรจะห้ามด้วยเหตุผลเดียวกับที่ยืนหยัดไม่ให้อีกฝ่ายแตะต้องตัวเองมาตลอด แต่พอเขากระซิบข้างหูซ้ำหลายครั้ง ด้วยเสียงนุ่มน่าฟังกว่าเพลงไหนๆ นั่น พออีกคนขบเม้มใบหูพร้อมกดจูบลงไป สัมผัสร้อนผ่าวที่ไล้ผ่านร่างกายของเขาราวกับรู้จักดี


ในคืนนี้ ทุกการกระทำของนรินทร์ ไม่มีสิ่งไหนที่กฤติสามารถต่อต้านได้เลยสักนิด


เขาปล่อยให้ทั้งสองของนรินทร์ที่ลูบไล้ไปทั่วตัวอย่างเร่าร้อนแต่อ่อนโยน ความรู้สึกอุ่นวาบเวลาที่ริมฝีปากนรินทร์กดจูบลงบนลำคอทำให้เขารู้สึกเหมือนตัวเองกำลังลอยอยู่บนฟ้า


แต่กฤติมั่นใจว่าตัวเองเมา ถึงแม้เขาจะไม่ได้แตะแอลกอฮอลล์เลยสักนิดก็ตาม 


เตียงหลังใหญ่ถูกใช้รองหลังของหัวหน้าหนุ่ม เงาของนรินทร์ที่พากผ่านตัวของเขานั้นสร้างความรู้สึกแปลกประหลาด ใช่ นรินทร์เป็นคนหล่อ แต่อีกฝ่ายหล่อขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่?


รอยยิ้มที่ดูน่าแสบตานั่นอีก ผู้ชายคนนี้สามารถยิ้มได้ชวนมองตามขนาดนี้เลยงั้นหรือ?



ในชั่ววินาทีที่กฤติยังสับสนกับความคิดของตัวเองนั้น ห้องที่เงียบจนแทบจะไม่มีเสียงอะไร ข้างหูของเขากลับได้ยินเสียงนุ่มของอีกฝ่ายพูดออกมาแผ่วเบา





 “ผมแพ้คุณแล้ว แพ้คุณคนเดียว”








------- TBC -------




#คนที่นอนข้างกันในวันอาทิตย์



 ถ้าอยากอ่านเนื้องเรื่องตรงส่วนนี้เพิ่ม สามารถตามได้ในเรื่องของคนที่เกลียดวันจันทร์นะคะ แต่ไม่อ่านก็เข้าใจจ้า



ป.ล. แก้คำผิดแล้วนะคะ เนื่องจากหลังไมค์ล้นหลามมากว่าผิดแม้กระทั่งชื่อคุณกฤติ บ้าไปแล้ว ฮือ 55555555555

ถ้าใครเจออีกมาบอกเราได้นะคะ ขอบคุณที่คนมากเลย <33 

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 10-01-2019 12:40:31 โดย babybaphomet »

ออฟไลน์ เขมกันต์

  • nothing’s else I can say
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 399
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +98/-8
    • Twitter
คุณโน้ตมันร้ายค่ะคุณณณณณณ!

ออฟไลน์ B52

  • เป็ดZeus
  • *
  • กระทู้: 14046
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +413/-25

ออฟไลน์ lizzii

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 6953
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +268/-2
ยอมล๊าวววววววว

ออฟไลน์ tixjubz

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 20
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
คุณกฤติเริ่มพ่ายคนสัปดนซะแล้วววว :hao6:

ออฟไลน์ ♥►MAGNOLIA◄♥

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7981
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +178/-11
เอาน่า..........กฤติ ยังไงๆ นรินทร์ แพ้กฤติ
แต่แพ้แล้ว ก็มีความสุข ความพอใจกันทั้งคู่    :pighaun: :haun4:
หยวนๆนะ คนอ่านก็พอใจด้วย  :-[ :heaven

อยากเผือกเรื่องของเมฆกับกระต่ายด้วยอ่ะ  :ling1:

นิสัยของเนตร ที่ดูจะประเมินคนอื่นด้อย อ่อน กว่าตัวเอง
มีแต่ตัวเองที่ทำได้ เก่งได้อยู่คนเดียวนี้  :m16:
ต่อไปจะประเมินเอิร์ทแบบนี้ด้วยหรือเปล่า ขอให้ใช่เถอะ  :angry2:

นรินทร์  กฤติ   :กอด1: :กอด1: :กอด1:
       :L1: :L1: :L1:
 :pig4: :pig4: :pig4: :pig4:

ออฟไลน์ shoi_toei

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5260
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +222/-25
ร้ายกาจมากจ้า นังคุณโน๊ต

ออฟไลน์ IamLonelygirl

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 71
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +3/-0
อ่านแล้วเหมือนโดนระเบิดตัวตาย
ปุ้งงงงงงงงงงงงงงงงงงง
แบบบฮืออออออ ร้ายกาจ
คุณกฤติชอบเค้าแน่ๆ!!!
ขอบคุณสำหรับนิยายนะคะ
สวัสดีปีใหม่ค่า

ออฟไลน์ Snowermyhae

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4366
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +91/-6
คุณโน้ตตต โอ๊ยยยย เขิน ขำไมตอนนี้เราถึงเขินคนสัปดน 555555555555555

ออฟไลน์ Chobreadyaoi

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 76
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +3/-0
คู่นี้นี่มันร้อนแรงกันจริงๆเลยน้า

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ Majariga

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 234
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
โอ่ยยยย สงสารคุณกฤติ

 คุณโน้ตพูดไม่รู้เรื่อง โดนกระโปรงนักศึกษาครอบงำ 55555

ออฟไลน์ TheDoungJan

  • —☁gtrsrist
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 758
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-0
คุณนรินทร์นิ้วกลาง ได้เข้าสู่ลัทธิชุดนักศึกษาเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

ออฟไลน์ pandora_enjoy

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 4
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
ไม่รู้จะอยู่ทีมใครดี เอาใจช่วยอิตาคุณโน้ตนะ แต่เวลาพี่แกสัปดนมากๆ ทางนี้ก็อยากจะช่วยคุณกฤติฟาด 55555 ชอบๆ ชอบคาแรกเตอร์ของสองคนนี้มากเลยค่ะ

ออฟไลน์ TheWanFah

  • ความใกล้ชิด บางครั้ง ทำให้เราเผลอคิดไปเอง
  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1183
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +29/-1
คุณโน้ตคือสุดยอดพ่อหนุ่มคลั่งกระโปรงนักศึกษา

ออฟไลน์ Veesi3

  • coHon3 {ต้นฝ้าย}
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 890
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +33/-1
แงงงงงง  สนุกมากกกกก

ออฟไลน์ Keane

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 296
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +69/-0

ออฟไลน์ Veesi3

  • coHon3 {ต้นฝ้าย}
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 890
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +33/-1
ฮืออออ สนุกมากๆ เลยค่ะ ชอบโน้ตอ่ะ นางน่ารักน้าาาา โอ้ยย ชอบมากๆ เรื่องนี้ พอได้อ่านแล้วหยุดไม่ได้ รอตอนต่อไปอย่างใจจดจ่ออออออ  :katai2-1:

ออฟไลน์ junlifelove

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 90
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
คุณโน๊ตตตตตตต ทำไมร้ายกาจขนาดนี้
จริงๆเราก็อยากให้คุณกฤตใส่ชุน.ศ หรือชุดกระต่ายมีหางน่ารักๆกับหูน้อยๆสีชมพูเหมือนกัน แค่กๆๆๆๆ 5555555

ออฟไลน์ Oh_cloud

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 2
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
คุณโน้ตตตต หลงคุณกฤติมากเลยสินะคะ  :hao6:

ออฟไลน์ mystery Y

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7190
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +584/-11

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด