#คนที่นอนข้างกันในวันอาทิตย์ :13th Sunday: ผมรักคุณ (14/03/19)
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด colocation,โคโลเคชั่น,ฝากเซิร์ฟเวอร์

ผู้เขียน หัวข้อ: #คนที่นอนข้างกันในวันอาทิตย์ :13th Sunday: ผมรักคุณ (14/03/19)  (อ่าน 26758 ครั้ง)

ออฟไลน์ TheDoungJan

  • —☁gtrsrist
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 691
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2/-0
นรินทร์นิ้วกลางไม่มีที่ไปแล้วค่ะ ฮ่าา  :katai2-1:

ออฟไลน์ tasteurr

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 452
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +9/-0
อึดอัดไปกับคุณโน้ตเลยค่ะ
ภูภูมิคือคนที่คุณกฤติบอกว่าเคยมีสัมพันธ์กับคนในบริษัทรึเปล่านะ

 :pig4:

ออฟไลน์ Pa'veaw

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1431
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +96/-1
เข้ามาตามเรื่องนี้ด้วยคน


ออฟไลน์ Majariga

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 154
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
คุณกฤติอาจอยู่ในสถานการณ์เมย์เดย์ก็ได้ อาจไม่เต็มใจ

เชื่อเรา!!!! :katai1: :katai1: :katai1:

ออฟไลน์ ้sripaerrr

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 201
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-1
อิหยังวะแบบอิหยังวะจริงๆค่ะ อึดอัดแทนคุณโน๊ต ไม่รู้จะวางตัวในตำแหน่งไหน ทั้งกับคุณเนตรและคุณกฤต

จริงๆกับคุณเนตรมันน่าจะมีวิธีที่ลงตัวกว่านี้ไหมอะ จะหอบหิ้วกันไปด้วยความอึดอัดแบบนี้ทุกครัังไม่ได้นะ ถ้านุ้งนิ้งเป็นเด็กฉลาดแบบคุณโน๊ตว่า มันน่าต้องอธิบายกับแกได้แล้วอะ หลอกสร้างฝันไปเรื่อยๆมันไม่โอเคคคคน

ออฟไลน์ junlifelove

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 71
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
คุณกฤตแซ่บมากกกกกก แต่ก็สงสารคุณโน๊ตมันดูอึมครึมทั้งสองฝั่งเลย อึดอัดไปหมด คุณโน๊ตสู้ๆนะคะ

ออฟไลน์ babybaphomet

  • Baby Baphomet
  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 88
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +24/-1
    • Twitter
Christmas In Bed
#คนที่นอนข้างกันในวันอาทิตย์



 



“ทำไมเราต้องมาทำงานวันนี้ด้วยง่ะซุกซน?”

“...”

“วันนี้วันคริสต์มาสเลยนะ! วันคริสต์มาส! วันที่ดีที่สุดในปีๆ นึงเลยนะ! ดีรองจากวันเกิดของน้องแทนกายเลยนะ!”

“...”

“โว๊ย ไอ้อ๊องเงียบปาก! กูจะทำงาน!”





นรินทร์นั่งเท้าคางมองเด็กในแผนกสองคนที่ตีกันเหมือนอยู่วัยประถมแล้วยิ้มบางๆ ความจริงวันนี้เขามีแพลนที่จะไปดูน้องเนตรแสดงงานวันคริสต์มาสที่โรงเรียน แต่เนตรว่างพอดีเลยขอไปแทน คุณพ่อที่อยากดูลูกสาวเต้นงานโรงเรียนแต่ทำอะไรไม่ได้เลยต้องมาทำงานแทนแบบนี้





ออฟฟิศของชายหนุ่มยังคงเหมือนทุกวัน อาจจะต่างไปแค่บรรยากาศ ต้นคริสต์มาสและสายรุ้งที่ตกแต่งในบางจุดทำให้ออฟฟิศที่เคยจืดชืดดูสดใส เพลง Jingle Bells ที่แทนใจเปิดฟังเบาๆ แต่ได้ยินกันทั้งแผนกเป็นตัวเพิ่มความสดใสให้วันแบบนี้ได้เป็นอย่างดี ถึงแม้คนจะบางตาเพราะส่วนใหญ่ลากันไปหมดแล้ว





“จิงเกฮร์ เบล จิงเกอร์ เบล จิงเกอร์ มีแต่อีเมล---”

“แทนใจมึงจะร้องเพลงทำไม!”

“เรามีความสุข”

“กูหนวกหู”





ซุกซนยังคงโวยวายต่อไป โชคดีที่วันนี้คนไม่เยอะเลยไม่มีใครรำคาญเท่าไหร่ มีเพียงแทนใจกับซุกซนที่ทะเลาะกันเหมือนทุกวัน นรินทร์ที่ยังนั่งตามของให้ลูกค้าอยู่ตรงนี้  นอกจากพวกเขาก็มีคุณเชน ที่เปิดคอมพิวเตอร์ทิ้งไว้แล้วหนีไปกินกาแฟตั้งแต่เช้า ผู้หญิงในแผนกสองสามคนที่นั่งเม้ากันอยู่มุมหนึ่งของห้องทานข้าว และหัวหน้าแผนกที่นั่งทำหน้านิ่งอยู่ในห้องส่วนตัวเท่านั้น





นรินทร์มองเลยเข้าไปในห้องส่วนตัวของกฤติที่อยู่ทางขวามือ วันนี้กฤติมาในเสื้อเชิ้ตสีขาวกับกางเกงสแล็คสีเข้มเหมือนทุกวัน กระดุมของอีกคนติดจนชิดคอ เสื้อสูทที่วางแขวนไว้ไม่ไกลนั้นยิ่งทำให้อีกคนดูน่าเกรงขาม





เสียดายที่ขายาวๆ ของอีกฝ่ายถูกปกปิดไว้ด้วยกางเกง ไม่อย่างนั้นนะ …





คุณพ่อลูกหนึ่งคิดภาพของหัวหน้าแผนกคนเก่ง ที่มานั่งทำหน้านิ่งบนโต๊ะทำงาน แต่ส่งสายตาเชื้อเชิญเขา พร้อมทั้งเสื้อเชิ้ตตัวเดียวโดยไม่มีอะไรปกปิดด้านล่าง





โหแม่ง โคตรสวรรค์ โคตรน่าจับมา…





“พี่โน้ตครับ!”





เชี่ย!!!!!!!!!





“ครับ!!”





นรินทร์เผลอรับคำเสียงดัง เมื่อได้ยินเสียงเรียกชื่อตัวเองดังขึ้นมา ทำลายจินตนาการวาบหวามของตัวเองเสียจนป่นปี้





“เหม่ออะไรเนี่ยพี่ ไม่สมกับเป็นพี่เลย”





ซุกซนที่เมื่อกี้ยังตบตีกับเพื่อนข้างๆ ย้ายมานั่งอยู่หน้าโต๊ะเขาตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ ใบหน้าเด็กหนุ่มมีรอยยิ้มล้อเลียนประดับอยู่





“คิดถึงแม่น่ะ”





นรินทร์ตอบด้วยรอยยิ้มใจดีเหมือนกับทุกทีที่เขาคุยกับเด็กแทนใจ หรือซุกซน ส่วนในหัวนั้นคิดไปถึงภาพของกฤติที่มายืนออดอ้อนเขา …





แม่เสือขี้ยั่วของพี่นรินทร์





“โหย คุณโน้ตเป็นลูกที่ดีจังเลย ถ้าผมเป็นพ่อแม่นะ ผมน่ะ ต้องอยากได้ลูกแบบคุณโน้ตแน่นอนเลย”





แทนใจที่นั่งฟังอยู่ไม่ไกลเข้ามาร่วมพูดคุยในบทสนทนาด้วย ดวงตากลมโตของอีกคนเป็นประกายด้วยความชื่นชม สำหรับแทนใจแล้ว นรินทร์ไม่ต่างอะไรกับไอดอลเท่ๆ เลยสักนิด





ทั้งทำงานเก่ง ทั้งตัวสูง แล้วก็หล่อมากๆ โคตรเท่เลยผู้ชายคนนี้





“ฮ่าๆ ไม่ขนาดนั้นหรอก”

“ขนาดนั้นแหละครับคุณโน้ต”





แทนใจยังไม่หยุดชื่นชมอีกคนอย่างออกนอกหน้า อันที่จริงในแผนกมีแต่คนหน้าตาดี คุณโน้ตก็หล่อ คุณกฤติหัวหน้าของแทนใจก็เท่ มีแค่ซุกซนเนี่ยแหละที่ปากเสีย! ออกจากโลกนี้ไปเลยนะ!!





“คุยอะไรกันครับ เที่ยงแล้วนะ ทำไมยังไม่ทานข้าวกันอีก?”





พนักงานที่นั่งคุยกันอยู่หันมองไปทางห้องของหัวหน้าแผนกพร้อมกัน คุณกฤติที่เดินออกมาส่งยิ้มบางๆ ให้ทุกคน (โดยเฉพาะแทนใจ) ตาคมใต้แว่นนั้นมองสบตาทุกคน แล้วหยุดที่คุณพ่อลูกหนึ่งชั่วครู่ ก่อนที่จะหันไปทางอื่นต่อ





บอกตามตรง กฤติรู้สึกเสียวสันหลังแปลกๆ จากสายตาที่นรินทร์มองเขามานั้น มันน่าจะมีเรื่องสัปดนอะไรบางอย่างในใจอยู่แน่นอน





“ผมรอคุณพี่เมฆมารับครับ”





เด็กแทนใจยิ้มแฉ่งแล้วตอบหัวหน้าไป คุณพี่เมฆที่เจ้าตัวพูดถึงก็คือแฟนหนุ่มต่างแผนกที่กฤติเกลียดขี้หน้าหนักหนา





“อ๋อ ครับ” กฤติพยักหน้ารับรู้ ก่อนจะถามต่อพร้อมกับรอยยิ้มเอ็นดูบนใบหน้า “แล้วซุกซนล่ะ ไปด้วยกันกับเราด้วยใช่มั้ย?”

“ใช่ครับ ผมกับคุณพี่เมฆต้องหนีบมันไปด้วย เพราะมันไม่มีเพื่อนคบแล้ว”

“ไอ้อ๊อง! มาให้กูบีบแก้ม!”

“อุ๊กอนนนนนน เอ่บบบบบบ” (“ซุกซนนนนนน เจ็บบบบบบ”)





กฤติหัวเราะเมื่อเห็นกระต่ายของตัวเองเล่นกับเพื่อน เขาลูบหัวแทนใจเล็กน้อยก่อนที่จะผละออก หมายจะไปหาอะไรมาทานเช่นเดียวกัน





“เฮ้ยคุณ! แล้วผมอ่ะ? ถามผมด้วยดิ”





หัวหน้าแผนกคนเก่งกลอกตาเมื่อได้ยินเสียงคุ้นเคย ไม่ต้องเสียเวลาหันหลังไปดูก็รู้ว่าเป็นนายนรินทร์แน่นอน อุตส่าห์ตั้งใจเมินแล้วแท้ๆ





“ไม่อยากรู้ครับ”

“ใจร้ายมาก Double Standard สุดๆ”

“เป็นแค่กับคุณครับ”

“โอ๊ย ดีใจ อยู่ในสายตาของเธอ”

“...”





บริษัทคิดอะไรถึงได้รับคนสติไม่ดีเข้ามาทำงานกันนะ?





กฤติได้แต่คิดกับตัวเอง ชายหนุ่มเดินออกมาจากออฟฟิศเพื่อรอลิฟต์นั้น ทำหน้าเหม็นเบื่อเมื่อมีบางคนเดินติดสอยห้อยตามมาโดยไม่ได้ขออนุญาต เอานายนรินทร์ไปทิ้งที่ไหนได้บ้างนะ? ซาเล้งเขาจะรับซื้อนายนรินทร์ไหม?





“คุณๆ เราซื้อของในตลาดมานั่งกินกันที่ห้องครัวดีมั้ย?”

“...”

“หรือจะออกไปกินข้างนอกดี?”

“คุณจะทำอะไรก็ทำครับ ผมเองก็จะกินของผมเหมือนกัน”

 



หัวหน้าหนุ่มพูดเรียบๆ แล้วเดินเข้าลิฟต์ไป เขายังใจดีพอที่จะรออีกคนเดินเข้ามาก่อนถึงค่อยกดปิดลิฟต์ ซึ่งนั่นทำให้นายนรินทร์ยิ้มแฉ่งอย่างน่าหมั่นไส้





“คุณจะกินอะไร?”

“ข้าวมั้ง ไม่รู้สิ” กฤติตอบอย่างไม่ใส่ใจ ชายหนุ่มกำลังดูอีเมลของลูกค้าในโทรศัพท์มือถืออย่างมีสมาธิ แต่เพราะเป็นมารยาทเลยถามอีกคนกลับไป

“แล้วคุณล่ะ?”

“ผมกินคุณได้มั้ย โคตรอยากกินคุณเลย”

“...”

“ยิ่งคุณใส่เชิ้ตขาวนี่คือโคตรดี ผมซื้อของขวัญวันคริสต์มาสให้คุณแล้วนะ อยู่ในรถน่ะ ไว้คืนนี้ผมจะ--- โอ๊ย!”





นรินทร์พูดยังไม่ทันจบประโยคดีก็โดนกฤติศอกเข้าที่ท้องอย่างจัง ทำเอาอีกฝ่ายโอดครวญหน้าเขียวหน้าเหลือง แรกๆ กฤติเองก็ไม่ได้ทำอีกฝ่ายเต็มแรงเท่าไหร่ แต่เมื่ออยู่ด้วยกันมานาน เขารู้ว่านรินทร์คนหน้าด้านหน้าทนนั้นไม่สะทกสะท้านกับมือไม้ของเขาแน่นอน







“เก็บไว้ช่วยตัวเองเถอะ!”






------- Merry Christmas! -------








ทั้งที่นริทร์ควรจะล่าถอยไปตั้งแต่กลางวัน แต่พอเลิกงานคนหายเกลี้ยงทั้งบริษัทปุ๊บ คุณพ่อลูกหนึ่งคนน่ารำคาญก็โผล่หน้ามายืนยิ้มแป้นรออยู่ที่หน้าห้องกฤติทันที





“น่านะคุณ”

“...”

“นิดเดียวเอง”

“...”





กฤติทำหูทวนลม ตาคมหลังแว่นยังคงจ้องมองแผนงานตรงหน้า ไม่สนใจเสียงน่ารำคาญของแมลงหวี่แมลงวันที่ตอนนี้ยืนโบกมือเรียกร้องความสนใจอยู่หน้าโต๊ะเขาแล้ว





หากเป็นคนปกติ เมื่อเห็นว่าอีกคนให้ความสำคัญต่อตนเองน้อยพอๆ กับฝุ่นผงก็คงจะล่าถอยออกไป แต่บังเอิญผู้ชายคนนี้คือนรินทร์ ชายหนุ่มเปลี่ยนจากการยืนโบกมือไปเป็นนั่งลงบนเก้าอี้ แล้วสไลด์ตัวเองเข้าไปอยู่ข้างๆ อีกฝ่ายแทน





“คุณ… เล่นกับผมนะ”

“...”





นรินทร์ทำหน้าบึ้งคล้ายลูกสาวตัวเองตอนโดนขัดใจ เออ ไม่สนใจกันใช่ไหม? ได้!





“You better watch out, you better not cry…”





กฤติเงยหน้าออกมาจากคอมเมื่อหูได้ยินเสียงประหลาด ตามปกติเขาเป็นคนที่สามารถตัดเสียงรบกวนออกได้อัตโนมัติ แต่เขาทำได้แค่เสียง ไม่ใช่เพลงที่มาพร้อมกับจูบเบาๆ ข้างหูที่ชวนให้รู้สึกประหลาดๆ แบบนี้





“คุณ...ผมทำงาน”





นรินทร์ยังคงไม่สนใจ ชายหนุ่มที่โน้มตัวลงมาจากด้านหลังของอีกคนยังคงกดจูบข้างๆ ใบหูของหัวหน้า พร้อมกับร้องเพลงไปด้วย เพราะรู้ว่ามันจะสามารถเรียกความสนใจจากอีกคนได้ พร้อมๆ กับที่เขาจะสามารถกวนประสาทกฤติในเวลาเดียวกัน





“You better not pout. I’m telling you why…”

“... คุณ”





กฤติเปล่งเสียงออกมาได้ไม่เต็มที่มากนัก เมื่อมือใหญ่ของอีกคนลูบผ่านเสื้อเชิ้ตเนื้อดีเบาๆ ความร้อนระอุภายในร่างกายเริ่มตีตื้นขึ้นมา ทั้งที่เขารู้ว่าควรจะหยุดอีกคน แต่กลับไม่สามารถยกมือขึ้นมาห้ามอีกฝ่ายได้เลย





“Santa Claus is coming to town”

“เฮ้ย!”





ชายหนุ่มร้องเพลงเด็กน้อยต่อ แล้วหันเก้าอี้ของอีกคนมาทางตัวเองอย่างรวดเร็ว กฤติทำสีหน้าตกใจได้น่าเอ็นดูจนนรินทร์ที่เปลี่ยนมานั่งคุกเข่านั้นยิ้มบางๆ ออกมาโดยอัตโนมัติ เขาจับสองมือของกฤติเอาไว้ ลูบหลังมือเบาๆ





หัวหน้าคนเก่งสั่นเล็กๆ อย่างไม่สามารถควบคุมตัวเองได้ นอกเหนือจากสัมผัสที่ฝ่ามือแล้วนั้น สิ่งที่ทำให้เขาควบคุมตัวเองไม่ได้เลยก็คือสายตาของอีกคนที่มองตรงมา





กฤติรู้สึกเหมือนตัวเองถูกตรึงเอาไว้อย่างแน่นหนาด้วยสายตาของอีกคน นรินทร์มองเขาแบบที่อบอุ่น หนักแน่น แต่ให้ความรู้สึกเร่าร้อนในเวลาเดียวกัน





ผู้ชายคนนี้ทำได้อย่างไร? เป็นเวทมนตร์ของคนบ้าอย่างนั้นหรือ?





“He's making a list. And checking it twice.”





นรินทร์ยังคงร้องเพลงเด็กน้อยต่อไปเบาๆ พร้อมกับปลดกระดุมกางเกงของอีกคนลงไปด้วย พวกเขายังคงอยู่ด้วยกันในห้องทำงาน คอมพิวเตอร์ของกฤติยังคงเปิดอยู่ แต่ตอนนี้หัวหน้าที่เก่งทุกอย่างรู้สึกว่าตัวเองไม่สามารถควบคุมอะไรได้เลย





ชายหนุ่มส่งยิ้มร้าย พร้อมกับร้องออกมาอีกท่อน





“Gonna find out Who's naughty and nice”





“คุณ ที่นี่มันไม่ดะ...อื้อ!”





กฤติร้องออกมาเมื่ออีกคนงับลูกน้อยของเขาไม่เบานัก นรินทร์กดจูบมันแผ่วเบา หากเจ้าตัวไม่ได้นอนกับผู้หญิงมาตลอด กฤติมั่นใจว่านรินทร์ต้องเป็นเกย์รุกแต่กำเนิดแน่ๆ





ทำไมผู้ชายคนนี้ถึงได้รู้ว่าควรจะทำอย่างไรให้อีกคนโอนอ่อนได้ขนาดนี้





“คุณเบาๆ สิ ในห้องนี้ไม่มีกล้องคุณก็รู้นี่ครับ”





นรินทร์พูดก่อนที่จะเอามือขึ้นมานวดคลึงมันเบาๆ ตอนนี้กฤติหลับตาปี๋ มือที่เขาพยายามปัดป้องอีกฝ่ายออกจากพื้นที่หวงห้ามของตัวเองเริ่มอ่อนแรงลงเรื่อยๆ





“มัน… ไม่ควร...”

“ไม่ควรหยุด”





นรินทร์พูดพร้อมกับนวดกฤติน้อยอย่างเบามือ ตั้งแต่เมื่อไหร่ที่เขารู้สึกว่าของผู้ชายอีกคนแม่งโคตรน่ารักเลยให้ตาย





“ไม่ควรทำ!”

“คุณเป็นเด็กดีมาตลอดปีเลยนะ”





นรินทร์เปลี่ยนเรื่องพูด เขาเร่งจังหวะในการรังแกอีกคนไปด้วย กฤติตอนนี้แทบจะจมลงไปในเก้าอี้อยู่แล้้ว หากไม่เอามือไปจับที่เท้าแขนเอาไว้ ซึ่งนรินทร์ก็ไม่ได้ช่วยให้อะไรง่ายขึ้น มือใหญ่นั่นยังทำหน้าที่ของมันได้ดีอย่างเช่นที่เป็นมาตลอด





“ซานต้าจะให้รางวัลนะครับ”

“...อื้อ!”






นรินทร์พูดพร้อมกับอมกฤติน้อยเข้าไปทั้งหมดในคำเดียว กฤติมีเซ็กส์มาเยอะก็จริง แต่การทำออรัลนั้น แทบไม่มีใครทำให้เขา





และเขาก็ไม่เคยทำให้ใครนอกจากนรินทร์เช่นเดียวกัน





กับคนอื่นนั้นมันเป็นเพียงการปลดปล่อยความกระสัน ไม่ใช่เรื่องที่จะต้องเล้าโลมให้คู่นอนไปถึงก็ได้ หลายครั้งที่กฤติโดนใช้เหมือนทิชชู่ราคาถูก และหลายครั้ง เขาเองก็ใช้คนอื่นแบบนั้นเหมือนกัน





แต่กับนรินทร์มันไม่ใช่แค่นั้น





“โห เด็กดีใสเชียว เมื่อวานปล่อยเยอะเหรอคุณ”





นรินทร์พูดเมื่ออีกคนหนึ่งถึงฝั่งฝัน เขาปล่อยน้ำบางส่วนของอีกคนออกมาจากปากแล้วดู พร้อมกับส่งยิ้มมุมปากอย่างล้อเลียน ซึ่งมันได้ผล กฤติหูแดงเถือกขึ้นมาทันที





ก็ใครล่ะทีทำดีจนเขาเสร็จตั้งสองรอบน่ะ!





“พูด… มาก”





นรินทร์หัวเราะอย่างไม่ถือสาเอาความ พลางลุกขึ้นยืน เปลี่ยนท่าทางให้ตัวเองนั่งลงบนเก้าอี้ แล้วเอาอีกคนขึ้นมานั่งตัก โดยให้กฤตินั้นหันหน้าเข้าตัวเอง





แผ่นหลังของอีกฝ่ายเซ็กซี่ก็จริง แต่ตอนนี้ซานต้าอยากมองหน้าเด็กดีของเขามากกว่า





“ซานต้าจะให้รางวัลนะครับ”

“...”

“พูดอะไรหน่อยดิ สุขสันต์วันคริสต์มาสอะไรแบบนี้”

“...ไอ้คุณโน้ต ไอ้โรคจิตเอ๊ย เร็วๆ เลย!” 





นรินทร์หัวเราะเมื่ออีกฝ่ายเร่งเร้าอย่างน่ารัก ใช้เวลาเพียงไม่นานพวกเขาก็รวมกันเป็นหนึ่ง กฤติถึงกับเชิดหน้าเมื่อรู้สึกถึงลิตเติ้ลโน้ตอย่างเต็มเปี่ยม ทั้งที่ทำกันมาหลายครั้ง แต่ไม่มีครั้งไหนเลยที่นรินทร์ทำให้เขารู้สึกเบื่อลิตเติ้ลโน้ต





เป็นคนบ้าที่มีเวทมนตร์จริงๆ ด้วยสินะ





“เด็กดีขยับสิ”





กฤติค้อนอีกฝ่ายเมื่ออยู่ๆ ซานต้าอุปโลกน์เอาลิตเติ้ลโน้ตสอดเข้ามาแล้วปล่อยทิ้งไว้แบบนั้น ไหนจะเอามือมาหนุนหัวตัวเองคล้ายกับว่าจะไม่ทำอะไรแล้วอีกต่างหาก





“ถ้าอยากจะเป็นซานต้า ก็อย่าไร้น้ำยาสิครับ”





กฤติพูดแล้วเริ่มขยับตัว หัวหน้าหนุ่มแอบยิ้มกับตัวเองเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายครางต่ำพร้อมสบถ้อยคำหยาบคายอย่างที่ทำเป็นบางครั้งเมื่อพวกเขานอนด้วยกัน ดูจากอุณหภูมิของตัวอีกคน และมือของอีกฝ่ายที่ขยำหน้าอกกฤติอย่างแรง ไม่ต้องเสียเวลาเดาก็รู้ว่าอีกฝ่ายเองก็อยู่ในห้วงอารมณ์เดียวกัน 





“คุณแม่ง… ใส่เชิ้ตขาวบ่อยๆ นะ”

“เฮ้ย!”






มันก้มลงมาเป่าลมเล่นกับยอดอกของเขาโดยไม่บอกกล่าวเลยสักนิด!





นรินทร์ไม่สนใจอะไรทั้งนั้นแล้วตอนนี้ ทั้งความเร่าร้อนของเซ็กส์ และยอดอกที่ดึงดูดของอีกคน มันอดไม่ได้ที่จะ…





“โอ๊ะ ไม่ใช่ลูกอม!”





กฤติร้องอุทานออกมาเมื่ออีกคนกัดไม่แรงนัก กัดทำไม! เป็นหมาหรือไง!





“โอ๊ย!!”





เป็นนรินทร์ที่อุทานบ้างเมื่ออีกคนจิกเข้าที่กล้ามแขนชายหนุ่มเต็มแรง ส่งผลให้เขาต้องละออกมาจากสิ่งล่อตาล่อใจนั่น





“ดุจังครับ นี่ไม่ใช่เด็กดีแล้ว เด็กซนนี่หน่า”

“เด็กซนก็หัวหน้าคุณ”





นรินทร์มองคนปากดีที่ตอนนี้ขย่มบนตัวเขาอย่างมันเขี้ยว ก่อนที่จะประกบจูบอีกคนอย่างร้อนแรง ทั้งห้องเต็มไปด้วยความร้อนระอุ นี่อาจจะเป็นครั้งแรกในรอบหลายปีที่กฤติเปิดคอมเอาไว้แล้วไม่สามารถทำงานให้เสร็จอย่างที่ใจหวังได้





ความผิดไอ้ซานต้าบ้ากามนี่คนเดียว!





“... อื้อ”

“ดีฉิบหาย ดีมาก … ดี… เป็นของขวัญคริสต์มาสที่โคตรดี … โคตรของโคตรดี”





กฤติขยับสะโพกเร็วขึ้น ไม่สนใจคนที่พึมพำอะไรกามๆ เขาเชิดหน้าเกร็งตัวเร่งจังหวะ จนในที่สุด ทุกหยาดหยดของอารมณ์ก็หลั่งไหลออกมาจนหมด





“...”





กฤติยืนมองอีกคนที่ถอดถุงออกมามัดปากถุงแล้วโยนใส่ถังขยะเอาไว้ เขากำลังนึกทึ่งในความสามารถการใส่ถุงอันรวดเร็วอยู่ เมื่อกี้เขาไม่ได้มองด้วยซ้ำว่านรินทร์สวมถุงยางตอนไหน





และในส่วนของตัวเองนั้น เพราะปลดปล่อยไปก่อนรอบหนึ่งแล้ว ครั้งที่สองจึงไม่ได้เยอะเกินจะเช็ดเท่าไหร่ ซึ่งนรินทร์กำลังจัดการร่องรอยของเขาที่เปื้อนหน้าท้องของอีกฝ่ายอยู่





“คุณเล่นบ้าอะไรเนี่ย?”







เมื่อสติกลับมา กฤติก็เหวใส่อีกฝ่ายเสียงเขียว มือยังคงหยิบทิชชู่ไล่เช็ดส่วนที่เปื้อนอย่างหงุดหงิด แทนที่เขาจะได้ใช้เวลาว่างๆ นั่งเงียบๆ ทำงานของตัวเอง ดันต้องมาโดนจับทำอะไรแบบนี้ มันน่าหงุดหงิดเสียจริง





“ของขวัญวันคริสต์มาสไงคุณ ได้ลูกๆ ของผมไปเต็มเลยนะ”

“...”





คือกูต้องดีใจใช่มั้ย?





“เออ แต่เมื่อกี้ใส่ถุงนี่หว่า” นรินทร์พูดออกมา ไม่ได้สนใจสีหน้าเหม็นเบื่อของอีกคนเลยแม้แต่น้อย “งั้นผมก็ยังไม่ได้ให้ลูกผมกับคุณอ่ะดิ งั้นไม่แฟร์ เราจัดกันอีกรอบดีกว่า ครั้งนี้สดนะ ผมจะได้เอาลูกๆ ให้คุณเต็มที่… โอ๊ย!”





กฤติยกแฟ้มขนาดสามนิ้วใกล้มือปาใส่หัวอีกฝ่ายทันทีอย่างไม่ออมแรง





ให้ลูกบ้าอะไร!!!





หัวหน้าหนุ่มฮึดฮัดอย่างหงุดหงิด นี่เขาจะต้องอยู่กับไอ้คนสัปดนแบบนี้ไปจนถึงเมื่อไหร่ ถ้าหากคนเราสามารถขายลูกน้องให้รถซาเล้งได้ล่ะก็ กฤติจะไม่ลังเลที่จะขายนรินทร์ทิ้งไปเลยจริงๆ





“ถึงคุณจะมือหนัก แต่ก็น่ารักนะเนี่ย”

“...”





นรินทร์ที่ยังกุมหัวตัวเองมองหน้าอีกคนที่พยายามจะเกร็งริมฝีปาก แต่ใบหูแดงอย่างเอ็นดู ทั้งที่อยากจะเอาเข้ามากอดซ้ำอีกครั้ง แต่การแกล้งให้อีกคนทำหน้าทำตาไม่ถูกแบบนี้ก็สนุกดีเหมือนกัน





“คุณ…”

“อะไรอีก?”

“สุขสันต์วันคริสต์มาสนะ”

“อือ”

“คุณเป็นของขวัญวันคริสต์มาสที่โคตรดีเลย รู้ตัวไหมครับ?”







นรินทร์พูดยิ้มๆ ตอนนี้หัวหน้าของเขาเหมือนใกล้จะระเบิดเต็มที กฤติทำหน้าตาเหมือนเห็นผี จะร้องไห้ แล้วก็หน้าตาประหลาดออกมาได้ในเวลาไม่กี่วินาทีเท่านั้น







มันน่ารักมากจริงๆ





ซานต้าก็ต้องอิจฉานรินทร์คนนี้ ของขวัญไม่จำเป็น แค่คุณกฤติคนเดียวก็พอแล้ว










------- Merry Christmas! -------









นี่คือของขวัญวันคริสต์มาสจากเราค่ะ XD



แนะนำให้ฟัง Santa Clause Is coming To Town ไปด้วยนะคะ

แล้วเพลงเด็กของคุณจะ… อ่า นั่นแหละ 555555




ถ้า OOC หรือมีคำผิด หรือจะคุยเล่นอะไรมาบอกเราได้นะคะ

อันนี้รีบมาก รีบสุด รีบแบบแต่งตั้งแต่ที่ทำงาน แต่งไปเสียวหลังไป ฮือ



ขอให้มีความสุขนะคะ  Merry Christmas คะทุกคน



ปล. มาคุยกันใน #คนที่นอนข้างกันในวันอาทิตย์ ได้น้า

ออฟไลน์ Majariga

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 154
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
 Merry Christmas ค่ะคุณไรท์ :mew1:

โหววว คุณโน้ตแกล้งคุณกฤติอ่ะ ซานต้าได้ประโยชน์ชัดๆ   :hao3: :hao3: :hao3:

ออฟไลน์ tixjubz

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 17
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
จะโดนขายให้ซาเล้งยังไม่รู้ตัวอี๊กกกกกก 555555555 merry X'mas นะค้า

ออฟไลน์ tasteurr

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 452
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +9/-0
"ซานต้าก็ต้องอิจฉานรินทร์คนนี้ ของขวัญไม่จำเป็น แค่คุณกฤติคนเดียวก็พอแล้ว"
หมั่นไส้คุณโน้ตจริงจริ๊ง ต่อให้รู้ว่าจะถูกขายให้ซาเล้ง ก็ยังยิ้มหน้าระรื่นอยู่ใช่ไหมคะ ฮา
คุณกฤติหงุดหงิดเพราะดันหลงมนต์ซานต้าใช่ไหม หุหุ

 :pig4:
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 26-12-2018 05:29:16 โดย tasteurr »

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ TheDoungJan

  • —☁gtrsrist
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 691
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2/-0
ของขวัญแบบนี้ซานต้าก็ให้ไม่ได้หรอกค่ะ ;-; :katai2-1:

ออฟไลน์ golove2

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4623
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +276/-6
คุณกฤตินี่น่ารักจริงๆ

 :mew1: :mew1:

ออฟไลน์ Foggy Time

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 796
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +185/-1
สงสารคุณกฤติ  :o8:

ออฟไลน์ ♥►MAGNOLIA◄♥

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7993
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +176/-11
WE WISH WRTTER A MERRY CHRISTMAS  :mew1:
AND A HAPPY NEW YEAR.  :mew1:

นรินทร์ ยังคงรักษาคอนเซ็บลามก สัปดนกับกฤต อย่างคงเส้นคงวา  :-[
กฤต ก็รับ  MERRY CHRISTMAS  จากนรินทร์เต็มๆ   :pighaun: :haun4: :jul1:
นี่ก็รอ  HAPPY NEW YEAR ของนรินทรฺกับกฤต ต่อนะ    :z1: :z3:

นรินทร์  กฤต  :กอด1: :กอด1: :กอด1:
        :L1: :L1: :L1:
 :pig4: :pig4: :pig4: :pig4:


ออฟไลน์ lizzii

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 6924
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +267/-2
ของขวัญตามใจคนให้มากกกกก

ออฟไลน์ Snowermyhae

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4213
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +87/-6
จะโดนขายให้ซาเล้งยังไม่รู้ตัวอีก คุณโน้ตจะรู้ไหมว่าตัวเองยังคงสถานะแค่ลูกน้องสำหรับคุณกฤติ 555555555555555555

ออฟไลน์ memozy

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 344
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +8/-0
เป็นเรื่องที่ครบรสจริงๆ  o13

ออฟไลน์ shoi_toei

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5251
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +222/-25
อื้อหือ แซ่บ !

ออฟไลน์ Jiraapp

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 205
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +3/-0
ไม่อยากให้แทนใจมารับรู้ด้านมืดของไอดอลเลยกลัวน้องช็อค :hao6: อ่านถึงตอนปัจจุบันก็คือคุณกฤติเค้าก็ยังไม่ได้รู้สึกอะไรกับอิพี่โน๊ตเท่าไหร่เลยดูจะรำคาญด้วยซ้ำ สงสารอิพี่555555 /เรื่องแฟนเก่าพี่โน๊ตถึงแม้จะหย่ากันแล้วมันก็ยังคาราคาซังอยู่ดีอ่ะ นี่ลูกสาวก็เริ่มโตแล้วน่าจะเริ่มบอกลูกกันได้นะ เพราะถ้ามีใครรู้เรื่องคุณกฤติกับอิพี่ขึ้นมาเค้าจะมองว่าคุณกฤติเป็นชู้เอานะ

ออฟไลน์ babybaphomet

  • Baby Baphomet
  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 88
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +24/-1
    • Twitter
7th Sunday
#คนที่นอนข้างกันในวันอาทิตย์




ความเงียบปกคลุมไปทั่วทั้งห้อง





นรินทร์มองคนที่ยังไม่ละออกจากกฤติด้วยนัยน์ตาเบิกกว้าง อ้าปากค้างอย่างหมดหล่อ เจ้าของห้องเป็นคนแรกที่ได้สติในเหตุการณ์นี้ กฤติดันคนที่ทำท่าจะคร่อมเขาออกไป ซึ่งอีกฝ่ายก็ยอมล่าถอยแต่โดยดี คนที่เพิ่งจะกลับมายืนตรงอีกครั้งจัดเสื้อของตัวเองเล็กน้อย




นรินทร์มองสำรวจใบหน้าของอีกฝ่าย ภูภูมิจัดว่าเป็นผู้ชายมีอายุที่ดูดีคนหนึ่ง ใบหน้าที่ชวนให้นึกถึงดาราฮ่องกง กับคิ้วเข้ม และรอยยิ้มมุมปากที่ดูกวนประสาทของอีกคนเหมือนเป็นสัญลักษณ์ของแผนกการตลาดชั้น 29 สำหรับเขา ครั้งแรกที่นรินทร์เจอภูภูมินั้นค่อนข้างเลือนราง เขารู้เพียงว่าหากพูดถึงแผนกการตลาดละก็ เขาจะนึกถึงผู้ชายคนนี้เป็นคนแรก



ไม่ว่าจะยังไง หัวหน้าแผนกการตลาดก็ไม่ควรมาอยู่ในห้องส่วนตัวของหัวหน้าแผนกเซลล์ไม่ใช่หรือไง!


นี่มันน่าหงุดหงิดเสียจริง




“ยังไงถ้าคุณว่างแล้วก็โทรมาละกัน”

“...”

“โทรเข้าเบอร์ส่วนตัวก็ได้นะ เดี๋ยวผมใช้เบอร์มือถือบริษัทโทรกลับ ยังไงเดี๋ยวผมก็ต้องให้ปกป้องเขาไปทำเรื่องเบิกค่าโทรศัพท์คืนอยู่ดี”




ภูภูมิทิ้งท้ายกับเจ้าของห้องที่ยังคงนั่งหน้านิ่งอยู่ปลายเตียง หัวหน้าแผนกการตลาดละสายตาจากกฤติมาเป็นนรินทร์ที่ยังคงยืนขาแข็งอยู่หน้าประตูเหมือนเดิม ใบหน้าหล่อร้ายเหยียดยิ้มทิ้งท้ายเหมือนกับว่าตนเองรู้อะไรบางอย่าง  ก่อนที่จะเดินผิวปากออกจากห้องไปโดยปราศจากคำพูดเพิ่มเติม 




ตอนนี้เหลือเพียงกฤติและนรินทร์เท่านั้น




ความเงียบที่น่ารำคาญปกคลุมพวกเขาทั้งคู่ นรินทร์มองซ้ายมองขวาอย่างไม่รู้จะวางสายตาเอาไว้ตรงไหน หากไม่ใช่เวลาที่ต้องใช้สมาธิิทำงาน นรินทร์ไม่ใช่คนที่ชอบความเงียบเท่าไหร่นัก โดยเฉพาะความเงียบที่โอบล้อมรอบตัวเขาพร้อมกับความคลุมเครือและเคลือบแคลงใจแบบนี้



ในขณะที่นรินทร์กลายเป็นคนงุ่นง่าน กฤติทำเหมือนอีกฝ่ายไม่มีตัวตนอยู่ในที่นี้




ชายหนุ่มเจ้าของห้องถอนหายใจอย่างเบื่อหน่าย ก่อนที่จะปลดเนกไทของตัวเองที่ถูกชิดคอเพราะต้องขึ้นไปพูดบนเวทีออกมา ใบหน้าใต้แว่นสายตานั้นยังคงเรียบนิ่งเหมือนเคย ในหัวชายหนุ่มมีเพียงเรื่องงานที่จะต้องทำต่อหลังจากกลับไปที่ทำงานเท่านั้น



“คุณทำแบบนี้ได้ไง?”




เจ้าของห้องหันไปมองคนที่ย้ายตัวเองจากหน้าประตูเข้ามาใกล้เขามากกว่าเดิม ใบหน้าหล่อในตอนนี้เต็มไปด้วยอารมณ์อะไรสักอย่างที่กฤติไม่รู้จัก และเขาก็ปวดหัวเกินกว่าที่จะมานั่งแยกแยะความมากสิ่งของอีกคนในตอนนี้



“ผมทำอะไร?”

“ในสัญญานั่น มันห้ามนอนกับคนอื่นถ้าเรานอนด้วยกัน...”

“...”

“แล้วทำไมคุณถึงได้ไปนอนกับเขา?”




นรินทร์กลั่นกรองสิ่งที่อยู่ในหัวออกมาอย่างช้าๆ ทั้งที่ในหัวตอนนี้มีแต่เสียงอื้ออึงและความคิดตีวนกันมั่วไปหมด

เขาอยากจะตวาดใส่อีกคนแต่ทำได้เพียงแค่ยืนนิ่ง ซึ่งกฤตินั้น ก็ไม่ตอบอะไรให้นรินทร์สบายใจมากขึ้น ชายหนุ่มเพียงแค่ทำหน้านิ่งแบบเดิม ซึ่งมันโคตรน่าหงุดหงิดในสายตาลูกน้อง




“คุณนอนกับมันบ่อยเหรอ?”

“ไม่ใช่เรื่องของคุณ”

“เป็นเรื่องของผมสิ เราสองคนทำสัญญากันไปแล้วนะว่าจะไม่นอนกับคนอื่นน่ะ แล้วคุณแม่ง... ทำไมขัดใจงี้วะ โว้ย!”



นรินทร์ระบายความหงุดหงิดของตัวเองด้วยการขยี้ผม เขาหงุดหงิดทุกอย่าง อยากจับตัวหัวหน้ามาเขย่าให้อะไรสักอย่างหลุดออกมาจากปากบางๆ นั่น



“ตอนนี้ผมไม่ได้ทำแล้ว”

“แล้วก่อนหน้านี้ล่ะ? นอนกับมันมาขนาดไหนแล้วอ่ะ?”

“ก็นอนกับเขามามากกว่าที่นอนกับคุณละกัน”




สิ้นเสียงกฤติ ทั้งห้องถูกปกคลุมไปด้วยความเงียบ ใบหน้านรินทร์เต็มไปด้วยอารมณ์หลากหลาย แต่กฤติที่หันหน้าออกไปทางระเบียงไม่ทันได้เห็นมัน



“คุณแม่ง...”

“...”

“พูดอะไรมั้งสิวะคุณ!”




นรินทร์เสียงดังขึ้นมาอย่างเหลืออด เหมือนกับตัวเองเป็นสุนัขตัวใหญ่ที่กำลังโดนแย่งเจ้าของ เขาตวัดเสียงด้วยความไม่พอใจ ใบหน้าหล่อบิดเบี้ยวด้วยความโกรธ




หากแต่ ไม่ใช่นรินทร์คนเดียวที่โมโหเป็น




“คุณจะให้ผมพูดอะไร” กฤติพูดออกมานิ่งๆ น้ำเสียงยังคงราบเรียบดั่งทะเลยามเย็นที่ไร้ลม “ตัวคุณเองก็มีภรรยามาด้วยนี่ครับ”



“แต่ผมไม่ได้นอนกับเนตร—“

“งั้นผมก็ไม่ได้นอนกับคุณภูภูมิเหมือนกัน”




ความเงียบที่น่ารำคาญใจ กลับมาเยี่ยมพวกเขาทั้งคู่อีกครั้ง




ชายหนุ่มทั้งสองคนจ้องหน้ากันอย่างไม่มีใครยอมใคร สุดท้ายนรินทร์ก็เป็นฝ่ายละสายตาออกมาเพราะโทรศัพท์เข้า ชายหนุ่มเหลือบมองใบหน้ากฤติอีกครั้ง ก่อนจะรับสายที่โทรเข้ามา




“ว่าไงลูก”




กฤติผินใบหน้าออกไปนอกระเบียงอีกครั้งทั้งที่ต้นไม้ใบหน้าตรงนั้นไม่มีอะไรน่าดูมากนัก เสียงชายหนุ่มแปลกหน้าที่คุยกับลูกสาวค่อยๆ เบาลง เบาลง




จนหายไปในที่สุด




นัยน์ตาดำหลังแว่นกรอบดำสนิทหันกลับมาที่เดิม ห้องนอนของเขาเงียบสงบ นอกจากเก้าอี้ที่วางไม่เป็นที่เพราะอีกคนจับย้ายเมื่อกี้ ห้องของชายหนุ่มก็กลับมาไร้คนรบกวนอีกครั้ง




นรินทร์ออกไปแล้ว


ออกไปทั้งที่ยังคุยโทรศัพท์กับลูกสาวค้างอยู่




หัวหน้าแผนกเซลล์ถอนหายใจ ทั้งที่ไม่มีตัวกวนแล้ว แต่ความคุกรุ่นข้างในยังคงไม่จางหาย โน้ตเข้ามาเหมือนพายุฤดูร้อน ที่ทิ้งซากตะกอนความรู้สึกงี่เง่าทิ้งเอาไว้ก่อนจะจากไปอย่างสบายตัว โดยไม่ได้สนใจว่าเขาจะต้องอยู่กับเรื่องไร้สาระที่อีกคนเอามาปล่อยไว้แต่อย่างไร




ชายหนุ่มปลดเปลื้องความหนักอึ้งของก้อนอะไรบางอย่างออกไปพร้อมกับเสื้อผ้าที่ใส่ขึ้นประชุม เมื่ออยู่ในชุดสบายตัวแล้วนั้น หัวหน้าแผนกคนเก่งก็ทิ้งตัวลงบนเตียงหลังใหญ่ในทันที





ให้ตาย กฤติไม่ชอบเวลาที่ในหัวตัวเองมีแต่เรื่องไร้สาระแบบนี้ชะมัด



.

.

.



กว่าจะรู้ตัวอีกที คุณพ่อลูกหนึ่งก็อยู่บนรถทัวร์พร้อมกับนิ้งและเนตรเรียบร้อย




เขาเดินคุยโทรศัพท์กับลูกออกมาจากห้องของกฤติ ตรงกลับไปที่ห้องของตัวเองทันทีเพราะว่าลูกสาวบ่นหิวข้าว แล้วอยากให้พ่อกับแม่ทานข้าวพร้อมกันมากๆ ชายหนุ่มที่ตั้งใจว่าจะสั่ง Room Service มาให้เนตรและนิ้งทานต้องพับโครงการและพาทั้งครอบครัวออกไปกินข้าวกับบริษัทอย่างช่วยไม่ได้




เขาไม่ได้มีปัญหาอะไรกับการเทคแคร์ลูกและแฟนเก่าที่พามาด้วย เพียงแค่เขาเองก็เบื่อการสวมบทบาทพ่อบ้านที่ดีอย่างที่คนในบริษัทเข้าใจเหมือนกัน



ยิ่งงานที่มีแอลกอฮอล์เข้ามาเกี่ยวข้องด้วยล่ะก็ ไม่รู้ว่าจะมีใครเผลอเมาแล้วมาพูดจาแซวแรงๆ กับเนตรหรือว่านิ้งหรือไม่ กับลูกน่ะเขาไม่ยอมแน่ แต่กับเนตรนั้น ถึงแม้จะไม่ได้รักกันแล้วแต่เนตรก็เป็นผู้หญิงคนหนึ่ง ไม่ควรที่จะถูกแทะโลมจากใคร




บทรถทัวร์นั้นบรรยากาศคึกคัก พนักงานในบริษัทต่างจับคู่กับกลุ่มสนทนากันราวกับว่าไม่ได้ติดต่อกันเนิ่นนาน ทั้งที่ความจริงเพิ่งจะประชุมกันเมื่อครู่ แต่บรรยากาศผ่อนคลายบนรถทัวร์ที่มีแต่คนกันเองนั้นทำให้หลายคนเป็นตัวของตัวเองอย่างสนุกสนาน




เสียงคนรอบข้างไม่ได้ดึงความสนใจนรินทร์มากนัก เขาปฏิเสธขาไพ่จากไอทีที่มาชวนเขาไปร่วมตั้งวงด้วยด้านหลังพร้อมตะโกนแซวเขาและครอบครัวเป็นพิธี




“หนูอยากเลี้ยงหมาใช่มั้ยคะ?”

“อยากค่ะ!”

“โอเค อาเอิร์ธเขาถามมา ไว้เราย้ายไปบ้านใหม่กันแล้วเราซื้อหมาตัวโตๆ เอาไว้เลยดีมั้ยคะ?...” 




เสียงของแฟนเก่าและลูกลอยผ่านหูชายหนุ่มไปอย่างไม่ได้รับความสนใจมากนัก เขาปล่อยให้ผู้หญิงสองคนนั่งหน้าด้วยกัน ในขณะที่ตัวเองนั่งอยู่ด้านหลัง




เมื่อถามว่าทำไมตัวเขาถึงไม่ขับรถออกมา คำตอบก็คงจะเป็นเพราะว่าเขากำลังไม่อยู่ในอารมณ์ที่อยากขับรถเท่าไหร่ หัวสมองของนรินทร์มีเพียงเหตุการณ์เมื่อครู่กับไม่พอใจ




เขารู้ว่าตัวเองกำลังไม่พอใจอะไร


แต่เขาไม่เข้าใจว่าความรู้สึกแบบนี้มันเกิดขึ้นมาได้อย่างไร




กฤติเป็นเพียงหัวหน้า เป็นคู่นอน เป็นเพื่อนเล่น เป็นแค่คนเด็กกว่าที่ทำวางท่าเคร่งขรึม ใส่ชุดสูทผูกเนกไทที่เซ็กซี่สัด แค่เด็ดทุกท่วงท่า แค่น่ารักตอนร้องไห้ แค่ใจดีฉิบหาย




เออ แม่งแค่นั้นเองไง



“คุณพ่อคิดอะไรอยู่คะ ทำไมไม่ลงมาสักที?”




นรินทร์มองไปรอบๆ รถทัวร์ที่ขนกันมาร้านอาหารบรรยากาศดีใกล้รีสอร์ตจอดนิ่ง คาดว่าคงเพิ่งถึงเพราะคนในบริษัทหลายคนเดินกันอยู่ตรงพื้นด้านล่างที่มองเห็นจากหน้าต่างรถ ชายหนุ่มหันกลับมาที่เสียงด้านข้าง น้องนิ้งลูกสาวยืนเกาะแขนเขาอยู่ ใบหน้าน่ารักดูเหมือนจะงอนเล็กน้อย




“คุณแม่ล่ะคะ?”

“คุณแม่รออยู่ข้างล่างค่ะ บอกให้นิ้งมาตามคุณพ่อลงไปด้วยกัน”




นรินทร์พยักหน้ารับลูกสาวพร้อมส่งยิ้มให้แล้วเดินลงไปด้วยกัน ข้อเสียอย่างหนึ่งของเขาคือเวลาที่หมกมุ่นอยู่กับอะไรแล้วเขามักจะหลุดเข้าไปอยู่ในอีกโลกเลย เหมือนตอนนี้ที่เพิ่งจะรู้ว่ารถมาถึงที่หมาย ตามปกติถ้าขับรถอยู่เวลาเป็นแบบนี้มันจะไปถึงที่หมายแบบไม่รู้ตัว หรือไม่ก็หลงไปเลยเพราะไม่มีสติ



“เดี๋ยวผมเดินนำไปก่อนละกัน”

“ค่ะ”




บทสนทนาอันน่าอึดอัดของนรินทร์กับแฟนเก่ามีเพียงเท่านั้น พวกเขาทั้งสามคนเดินเข้าไปที่ร้านอาหาร โต๊ะขนาดกลางที่นั่งอยู่กับครอบครัวของพนักงานอีกคนที่พาลูกมาด้วยเหมือนกัน นรินทร์ตักข้าวคุยกับลูกสาวและคุยกับคนนั้นคนนี้อย่างเป็นธรรมชาติ ทั้งที่ในใจเขายังคงคิดไม่ตกเรื่องเมื่อเย็นอยู่




พูดถึงกฤติ นรินทร์ไม่รู้ว่าตอนนี้กฤตินั่งอยู่ตรงไหนด้วยซ้ำ




ในร้านอาหารบรรยากาศบ้านสวนเวลากลางคืนนี้ ถึงแม้ว่าเหมาร้านอาหารไว้แต่พนักงานมีเยอะมากจนนรินทร์ไม่สามารถหาหัวหน้าของตัวเองท่ามกลางคนนับร้อยได้เจอ




ไม่ใช่ว่าไปนั่งกับไอ้ภคุณภูภูมินั่นอีกนะ




เพียงแค่คิดใบหน้าใจดีของชายหนุ่มก็แทบจะเปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมือโดยอัตโนมัติ เขาไม่สามารถทนภาพในหัวถ้ากฤติกับภูภูมิจะนัวเนียกัน มันน่าโมโหในระดับที่แม้แต่น้องนิ้งที่นั่งข้างๆ ก็รู้สึกได้ ชายหนุ่มเพียงแค่ส่งยิ้มบางๆ ให้ลูกสาวตอนที่เธอถามว่าเขาเป็นอะไร ก่อนจะขอตัวออกไปห้องน้ำอย่างสุภาพ




“แม่ง… เฮ้อ”




ชายหนุ่มเริ่มลงมือทำธุระของตัวเอง ร้านอาหารขนาดกลางแบบนี้มีสุขภัณฑ์สำหรับปล่อยเบาเพียงสองล็อกเท่านั้น โชคดีที่ห้องน้ำตอนนี้ไม่มีใคร เขาจึงไม่ต้องหงุดหงิดเพิ่มจากการรอคิวใช้ห้องน้ำ




โน้ตต้องการอากาศหายใจ ก่อนที่เขาจะเป็นบ้าไปจริงๆ


แต่เหมือนพระเจ้าจะไม่เข้าข้างเขามากนัก




“คุณโน้ต”




เสียงทักตอนที่เขากำลังทำธุระเรียกให้ชายหนุ่มหันไปมอง ใบหน้าหล่อแต่ดูเจ้าเล่ห์ของตัวทำอารมณ์หงุดหงิดของเขามาอยู่ข้างๆ นรินทร์พยายามขยับกล้ามเนื้อบนใบหน้าให้ส่งยิ้มมารยาทให้กับคนที่มายืนทำธุระอยู่ด้านข้าง




“คุณภูภูมิ”




ไร้คำทักทายที่มากกว่านั้น นรินทร์เพียงแค่ตอบรับอีกคนด้วยเสียงราบเรียบสวนทางกับความหัวร้อนข้างใน ชายหนุ่มรีบรูดซิป ในหัวมีแต่คำสบถมากมาย ขนาดหนีมาปล่อยเบายังไม่สามารถทำอย่างสบายใจได้เลยให้ตายสิ   




“พาครอบครัวมาด้วยเหรอครับ?”

“ครับ” นรินทร์ตอบรับอย่างเสียไม่ได้ “ลูกสาวอยากมาน่ะครับ”

“ลูกสาวคุณน่ารักมาก ผมชอบเวลาลูกยังเป็นเด็กๆ แบบนี้อยู่นะครับ ตอนนี้มันโตจนไม่มายุ่งกับผมแล้วเนี่ย โลกส่วนตัวสูงตามสไตล์วัยรุ่น”

“วัยรุ่นก็แบบนี้แหละครับ ฮ่าๆ”




นรินทร์หัวเราะแกนๆ เขาไม่เคยเห็นหน้าลูกชายของภูภูมิ แต่ก็คงเป็นธรรมดาทั่วไปตามประสาวัยรุ่นที่อยากจะมีพื้นที่ส่วนตัวในชีวิตบ้าง เพราะตัวเขาสมัยมัธยมไม่ยอมแม้แต่จะให้แม่เข้ามาทำความสะอาดห้องด้วยซ้ำ




“ผมเข้าใจคุณนะ คุณโน้ต”

“ครับ?”




นรินทร์ที่กำลังจะเดินออกจากห้องน้ำหลังจากที่ล้างและสะบัดมือเสร็จ หันกลับไปมองคนที่เพิ่งจะรูดซิบกางเกงด้วยความไม่แน่ใจการเปลี่ยนเรื่องกะทันหันนี้ ซึ่งอีกคนก็เหมือนจะรับรู้ ภูภูมิพูดต่อ




“ที่คุณจะนอกใจเมียมานอนกับกฤติน่ะ ผมเข้าใจ”

“...”




ในใจนรินทร์อยากถามว่า ‘คุณพูดเหี้ยอะไรวะ?’ แต่อีกฝ่ายไวกว่า เลยพูดต่อก่อน



 

“กฤติเขาโคตรยั่วขนาดนั้น ใครจะอดใจไหววะ เนอะคุณ”

“คุณพูดเหี้ยอะไรนะ?”




ตอนนี้นรินทร์มีสติและปากไวมากพอที่จะถามกลับไป น้ำเสียงเขาดูหาเรื่อง พอๆ กับหน้าตาทะมึงทึง หากแต่อีกฝ่ายไม่ได้ให้ความสนใจมากนัก




“พูดเรื่องเหี้ยๆ ที่คุณทำไง สบายใจได้ เพราะผมก็ทำ”

“ผมทำเหี้ยไว้หลายอย่าง แต่ไม่ใช่เรื่องที่คุณกำลังพูดแน่”

“ที่นอนกับหัวหน้าแผนกตัวเองน่ะเหรอ? โหยคุณ ไม่ต้องอาย ผมก็เคยเอากฤติ”




ไอ้เหี้ยภูภูมิ




นรินทร์รู้สึกได้ว่าคลื่นความร้อนแล่นริ้วไปทั่วทั้งหน้าและลำคอ ที่ใบหูของเขาร้อนผ่าว ตอนนี้นรินทร์เหมือนภูเขาไฟร้อนระอุที่เตรียมจะปะทุในไม่ช้า ถ้าหากไอ้สวะมนุษย์ตรงหน้าพูดออกมาอีกคำเท่านั้น




“ผมไม่ได้นอกใจแม่ของลูก”

“แหมคุณ ผู้ชายป่าววะ ใครๆ เขาก็ทำกัน  ไม่ต้องเขิน”

“ไม่ได้เขิน แต่ผมไม่ได้นอกใจเขา”

“แต่ไปนอนกับกฤติเนี่ยนะ?”




อีกฝ่ายทวนคำเสียงสูงด้วยใบหน้ากวนประสาท คิ้วคมยกขึ้นพร้อมกับมุมปากที่เบะลง คล้ายกับว่ากำลังฟังนิทานลวงโลก




“เรื่องบนเตียงของผมคุณไม่ต้องรู้ก็ได้มั้งครับ ไม่ได้ลงหน้าหนึ่งไทยรัฐ”

“มองแว้บเดียวก็รู้แล้ว มีการ์ดเข้าห้องขนาดนั้น ยอมรับมาเถอะหน่า เผื่อวันไหนจะได้ทรีซัมกันไงคุณ ขำๆ”

“กูไม่ขำ”



เพราะความโมโหหรือไวน์ที่เปิดระหว่างทานอาหารก็ไม่รู้ที่ทำให้นรินทร์ขึ้นกูมึงกับคนในบริษัทที่ตำแหน่งสูงกว่าอย่างไม่เกรงกลัว


“แต่กูขำ”



ภูภูมิหันมายักคิ้วกวนประสาทให้นรินทร์อีกครั้ง อีกฝ่ายเองก็อาจจะเมาหรือไม่ก็ไม่มีมารยาทเช่นกัน  นรินทร์ไม่ได้สนใจเหตุผลของอีกคนขนาดนั้น เพราะคำพูด ที่ออกมาจากปากนรกนั่นน่าหงุดหงิดกว่าเยอะ




“ยิ่งตอนที่เขาอมให้นะ โอโห โคตรสวรรค์ กูอดที่จะจับหัวเขากระแทกไม่ได้เลย กับเมียก็ทำให้ปลดปล่อยออกมาเยอะขนาดนั้นไม่ได้ โคตรเด็ด”




“พูดอะไรให้เกียรติคนอื่นมั่งมั้ย? ถ้าใครมาได้ยินจะเป็นยังไง?”




นรินทร์พูดเสียงต่ำ หากเป็นสมัยเรียนเขาคงพุ่งเข้าไปต่อยอีกฝ่ายอย่างไม่รีรอแล้ว แต่เมื่ออายุเข้าเลขสาม ความยับยั้งชั่งใจมันก็มีมากขึ้นตามลำดับ…




“ให้เกียรติคนที่อ้าขาให้ผู้ชายหล่อๆ ไปทั่วอย่างกฤติน่ะเหรอ? ไร้ประโยชน์ว่ะคุณ ทำตัวอย่างกับเบอร์ตองในอาบอบนวด แค่ดีกว่าแล้วก็เอาฟรี เสียแค่ค่าถุงยางเอง”



“ไอ้เหี้ยภูภูมิ!!!”




ชั่งใจเหี้ยอะไร! ชั่งแม่งแล้วเว้ยตอนนี้ ถ้าไม่ได้เอาเลือดในปากมันออกอย่ามาเรียกเขาว่า นรินทร์ นิ้วกลาง!!



‘ผลัก!!!!’



“โอ๊ย!!”




นรินทร์พุ่งเข้ากระชากคอเสื้ออีกคนแล้วเหวี่ยงหมัดเข้าหน้าคู่กรณีทันที ภูภูมิที่ไม่ทันได้ระวังตัวเซไปชนกระจก ยังไม่ทันที่อีกฝ่ายจะได้ตั้งตัว นรินทร์ก็จับคอเสื้อไอ้ชาติชั่วขึ้นมาใหม่แล้วฝากหมัดลงไปอีกครั้ง



‘ปัก!’



“ไอ้เดนนรก!”




เขาอาจจะโดนวอร์นนิ่ง โดนไล่ออก หรืออะไรก็ช่างแม่งเถอะ ตอนนี้สิ่งเดียวที่โน้ตต้องการคือกระทืบไอ้ภูภูมิให้มันตายคาเท้าเขาเท่านั้น




ถึงแม้ว่านรินทร์จะเป็นต่อในตอนแรก แต่เพียงครู่เดียวภูภูมิก็เริ่มตั้งสติแล้วสวนหมัดลุนๆ ไปที่ช่วงลำตัวของนรินทร์เช่นเดียวกัน




‘ปึก!’




“คิดว่ามีมือคนเดียวหรือไงไอ้เหี้ย!”




เสียงต่อยและก่นด่าของทั้งสองคนถูกดนตรีสดภายนอกกลบหมด อีกทั้งร้านนี้มีห้องน้ำให้บริการหลายจุด และห้องน้ำแห่งนี้เป็นมุมอับ จึงไม่ได้เป็นที่สนใจของใครมากนัก เว้นแต่บุคคลหนึ่งที่เพิ่งจะวิ่งหนีเพื่อนรุ่นน้องมาทางนี้พอดี




“เฮ้ย!”




ปกป้อง เลขาตัวผอมแห้งของภูภูมิตกใจกับภาพที่เห็น เขาหันรีหันขวางอย่างไม่รู้จะทำอย่างไร หากเทียบกันแล้วตัวเขาเล็กกว่าทั้งภูภูมิและนรินทร์มาก เหมือนตัวเองเป็นลูกเจี๊ยบที่จะเข้าไปห้ามสิงโตกับจระเข้ที่กำลังตีกันอยู่ ยังไงก็ไม่รอดแน่นอน เลขาหนุ่มนิ่งเล็กน้อย ก่อนจะส่งข้อความหาคนที่เขาคิดว่าน่าจะพึ่งได้มากที่สุดในขณะนี้



ปกป้อง: คุณกฤติครับ

ปกป้อง: คุณภูภูมิกับคุณนรินทร์ต่อยกันในห้องน้ำ ฝั่งสวนด้านในครับ

ปกป้อง: รีบมาที

ปกป้อง: *share location*




นับเป็นโชคดีของชายหนุ่มตัวผอมที่ข้อความขึ้นอ่านแล้วทันทีราวกับว่าเจ้าตัวกำลังจับมือถืออยู่ ในระหว่างนั้นตัวปกป้องพยายามเข้าไปแยกคนทั้งคู่ออกจากกัน แต่ก็ทำอะไรได้ไม่มาก เนื่องจากภูภูมิคว้าคอเสื้อเขาแล้วเหวี่ยงออกจากรัศมีการต่อสู้ทันทีที่อีกฝ่ายสามารถเข้าถึงตัวเขาได้




นี่มันวันอะไรกัน? เมื่อกี้เขาเพิ่งจะวิ่งหนีแทนใจรุ่นน้องที่รู้จัก กับเมโปรเจคเมเนเจอร์ที่เหมือนนกับจะไม่พอใจเขาที่ไปคุยกับแทนใจเยอะเกิน เลยส่งสายตาอาฆาตมาให้ พอจะมาล้างหน้าก็ดันเจอหัวหน้าตัวเองกำลังต่อยกับลูกน้องคุณกฤติอยู่อีก 



“หยุด! เป็นบ้าอะไรกัน!!”




รอไม่นาน เสียงสวรรค์ในความคิดของปกป้องก็ดังขึ้น กฤติมาในสภาพที่เหงื่อซกคล้ายกับว่ารีบวิ่งมา ใบหน้าเรียบนิ่งที่แทบไม่แสดงอารมณ์อะไร บัดนี้นัยน์ตาเรียวเบิกกว้าง น้ำเสียงฉุนเฉียวของคนคุ้นเคยอย่างกฤติ มีน้ำหนักมากพอที่จะทำให้นรินทร์หยุดชะงัก ซึ่งวินาทีนั้นเองที่เขาโดนหมัดของอีกฝ่ายสวนเข้ามาอย่างจัง



‘ปั่ก!’



“บอกให้หยุดไง ภูภูมิ หยุด!!”




คนที่โดนเรียกชื่อไม่สนใจ ภูภูมิขึ้นคร่อมนรินทร์ที่เสียหลักล้มลงกับพื้น ใบหน้าหล่อร้ายแสยะยิ้มอย่างพึงใจ ก่อนที่จะปล่อยหมัดใส่คนช่องท้องข้างใต้ไม่ยั้ง



“เป็นบ้าหรือไงวะ บอกให้หยุด!”




เมื่อใช้ภาษาคนไม่ได้ผล กฤติหยิบสายยางที่อยู่ตรงเท้าของเขาขึ้นมา หัวหน้าแผนกเซลล์เปิดก๊อกจนสุด แล้วปล่อยให้น้ำสาดเข้าไปที่ภูภูมิทันที




‘ซ่า!!!!’




“คุณทำอะไรเนี่ย? เปียกหมดแล้ว แม่ง”

“ผมสิต้องถาม”




กฤติไม่สนใจคนที่มีรอยฟกช้ำดำเขียวเต็มหน้าของภูภูมิ รอยช้ำบางส่วนบนหน้าของลูกน้อง หรือแม้กระทั่งปกป้องที่ยืนหลบอยู่ด้านหลังอย่างไม่เป็นประโยชน์เท่าไหร่ เขาโมโหจนตัวสั่น และยิ่งโกรธเมื่อเห็นว่าคู่กรณีที่ทำให้ปกป้องเรียกเขามานั้นนอนอยู่ที่พื้นด้วยสภาพที่เหมือนกับอันธพาลที่เพิ่งแพ้ยับมาจากการยกพวกตีกับโรงเรียนข้างๆ




“เป็นบ้าอะไรกัน? มาต่อยกันแบบนี้ถ้านายมาเห็นไม่โดนไล่ออกทั้งคู่เลยเหรอ? ทำอะไรมีสติมั่งมั้ย? โตจนสุนัขเลียก้นไม่ถึงแล้วยังมาทำเรื่องไร้สาระแบบนี้อีก”




“ถามลูกน้องคุณเถอะ มันเริ่มก่อนทั้งนั้น”




ภูภูมิโบ้ยความผิดให้นรินทร์ที่ยังนอนหมดสภาพอยู่ที่พื้น หากแต่กฤติไม่สนใจ เขาไม่โกรธจนรู้สึกเหมือนควันจะออกหู โตกันจะตายอยู่แล้วยังมาทำตัวเหมือนคนไม่มีสมองแบบนี้ใช้ได้ที่ไหน




“คุณกลับโต๊ะไปก่อน เดี๋ยวผมคุยกับนรินทร์เอง”

“เหอะ พวกสมภารกินไก่วัด”

“...”




กฤติหลับตากลั้นอารมณ์คุกรุ่นที่ปะทุขึ้นมาอย่างน่ากลัว แต่เพราะพื้นเพไม่ใช่คนใจร้อน ชายหนุ่มปล่อยคำพูดไร้ค่านั้นทิ้งเหมือนกับกดชักโครก กฤติฝากให้ปกป้องดูแลเจ้านายตัวเองไป ในขณะที่เขาลากนรินทร์ที่นอนแอ้งแม้งอยู่ที่พื้นออกมาจากตรงนั้น



“ไปยุ่งกับเขาทำไม”




กฤติถามคนที่อยู่ข้างๆ ขณะที่พาอีกฝ่ายออกมานั่งตรงม้านั่งใกล้ๆ กัน โชคดีที่เขาขับรถตามมาที่ร้านอาหารเพราะไม่อยากเบียดกับคนอื่นบนรถ แถมคนส่วนใหญ่ยังทยอยกลับไปก่อนแล้ว กฤติจึงไม่ต้องหาข้ออ้างมากมายในการหายตัวจากโต๊ะนานเกินไป



หัวหน้าแผนกฝากให้คุณอัญมณีเลขาไปบอกครอบครัวของนรินทร์ว่าเจ้าตัวมีคุยงานกับเขาต่อเลยจะตามกลับไปทีหลัง ในขณะที่ช่วยไอ้ตัวปัญหาที่นั่งกุมท้องอยู่ข้างๆ นั้น ในหัวก็คิดบ่นอีกคนไปพร้อมกันด้วย




เอาลูกเอาแฟนเก่ามาแล้วตัวเองดันต่อยกับคนอื่นจนมีสภาพแบบนี้มันใช้ได้ที่ไหนกัน 



“ก็แม่งเหี้ย”

“คุณก็รู้ว่าเขานิสัยไม่ดี แล้วไปยุ่งด้วยทำไม?”

“ก็มันว่าคุณง่าย ผมไม่ชอบ”

“...”




หัวหน้าแผนกคนเก่งนิ่งไปเล็กน้อยเมื่อได้ยินคำตอบซื่อตรงแบบนั้น ทั้งที่กฤติควรจะรู้สึกไม่พอใจที่รู้ว่าภูภูมิพูดถึงตัวเองอย่างน่ารังเกียจ แต่เขาดันรู้สึกแปลกประหลาดกับคำพูดของนรินทร์แทน




มันไม่ใช่ความโกรธ มันเป็นอะไรสักอย่างที่ไร้สาระ


ไร้สาระมากๆ ไร้สาระที่สุด!




“ไอ้เหี้ยนั่นแม่งพูดว่าคุณแบบหยาบคายฉิบหาย แค่ได้ยินว่ามันนอนกับคุณผมก็โคตรจะขึ้นแล้ว มันยังมาว่าคุณแบบเสียๆ หายๆ อีก ชีวิตไม่เคยคิดเรื่องดีเลยหรือไงวะ ไอ้สวะเอ๊ย!”
“...”

ทำไมกฤติถึงได้ยินแต่คำว่า ‘แค่ได้ยินว่ามันนอนกับคุณผมก็โคตรจะขึ้นแล้ว’ จากนั้นเขาก็ไม่ได้ยินอะไรที่นรินทร์พูดต่ออีก



นี่มันเรื่องไร้สาระ!


ไม่ได้เรื่องเลย!




ในขณะที่กฤติกำลังทะเลาะกับตัวเองอย่างหนักหน่วง นรินทร์ที่นั่งอยู่ข้างๆ ก็เอามือเขาไปจับไว้ ใบหน้าดูไม่ได้ของอีกคนมองตรงมา กฤติยังคงทำหน้านิ่งแม้ในใจจะมีแต่คำว่า ‘ไร้สาระ!’ กับ ‘นี่มันไม่ได้เรื่อง!’ ตะโกนแข่งกันอยู่ก็ตาม



“คุณไม่ไปยุ่งกับมันไม่ได้เหรอ?”

“...”

“ผมซกมกก็จริง กวนส้นตีนด้วยก็ได้ แต่ผมไม่เคยคิดกับคุณต่ำๆ แบบนั้น และไม่มีวันเอาคุณไปว่าเสียหายแบบที่มันทำแน่นอน”

“...”



“อย่าไปยุ่งกับเขาอีกเลยนะ ยุ่งแค่กับผมคนเดียวนะครับ…”



นี่มันเป็นเรื่องไร้สาระจากปากนรินทร์ ที่ทำให้กฤติหยุดคิดไม่ได้เลยจริงๆ






------- TBC -------


เนี่ย ไม่ได้เรื่องเลย!

แฮปปี้นิวเยียร์นะคะ

ตอนหน้าจะมาประมาณอาทิตย์หน้าค่ะ


ปีใหม่นี้เราจะพยยามอัพเยอะๆ ถี่ๆ มากขึน ตามเท่าที่ไหว

ขอบคุณี่ยังอยู่ด้วยกันนะคะ


แล้วเจอกันตอนหน้าค่ะ ;D


สามารถพูดคุยกันในนี้ หรือที่ #คนที่นอนข้างกันในวันอาทิตย์ นะคะ



« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 04-01-2019 17:26:25 โดย babybaphomet »

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ patchylove

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1609
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +133/-4

ออฟไลน์ TheDoungJan

  • —☁gtrsrist
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 691
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2/-0
คุณกฤติเริ่มรู้สึกอะไรกับคุณโน๊ตแล้ว เย่ๆๆ ความรู้สึกนั้นก็คือรำคาญ อ้าวไม่ใช่ หมั่นไส้ภูภูมิจังเลยค่ะ มาว่าคุณกฤติงี้ได้ไง

ออฟไลน์ B52

  • เป็ดZeus
  • *
  • กระทู้: 14016
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +411/-25

ออฟไลน์ Majariga

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 154
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
หืมมมม คุณโน้ตตตตตตตต  :hao7: :hao7: :hao7:

คุณโน้ตดีที่สุด  o13

ส่วนภูภูมิ ถ้าเดินผ่านหน้าบ้านเรา จะสาดน้ำล้างจานแถมปาขี้หมาใส่แม่ม  :fire:

ออฟไลน์ tixjubz

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 17
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
แล้วใครจะโกรธลงงงงง ผิดคอนเซปคุณโน้ตคนสัปดนหม๊ด!!! หล่อเลย!!

ออฟไลน์ shoi_toei

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5251
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +222/-25
คือ ภูภูมิ อันนี้เหี้ยจริง จำเป็นต้องพูดเหรอวะ ปากน่าเอาน้ำยาล้างห้องล้างมากอ่ะ

ออฟไลน์ Pa'veaw

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1431
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +96/-1
เรื่องไร้สาระจริงรึป่าวค่ะ คุณกฤติ

ออฟไลน์ กวังกีเมย์บี

  • วาย ว๊าย วาย
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 342
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-0
โอยยยยยย โกธร!!!!! มาว่าลุกสาวฉันแบบนี้ได้ไง แม่งเอ้ยยยยย
นรินทร์รีบเคลียร์เรื่องแฟนเก่าเถอะ สองตอนที่อ่านมานี้ ไม่ชอบที่นางพูดกันนรินทร์ออกไปเหมือนคนนอกเลย ดูไม่ให้เกียรติความเป็นพ่อของนรินทร์เลย  :katai1: :katai1:

ออฟไลน์ junlifelove

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 71
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
คุณโน๊ตตตตต สุดยอด ยอดพระเอก
ภูภูมิปากเสียจริงๆ  :z6:

ออฟไลน์ Chobreadyaoi

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 68
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +3/-0
อ่านตอนนี้แล้วสงสารคุณโน๊ต ทั้งเรื่องครอบครัวเรื่องมีปัญหาา ติดตามต่อไปค่ะ


Sent from my iPhone using Tapatalk

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด