◑ คุ ณ ไ ม่ ต ร ง ป ก ( ต อ น ที่ 2 4 : ค ว า ม ลั บ) | 20/ 01/20 - P. 1 6
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: ◑ คุ ณ ไ ม่ ต ร ง ป ก ( ต อ น ที่ 2 4 : ค ว า ม ลั บ) | 20/ 01/20 - P. 1 6  (อ่าน 99217 ครั้ง)

ออฟไลน์ ข้าวสวย

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 40
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +3/-0
เป็นนายเอกที่น่าหมั่นเขี้ยวจริงๆรูก555555555
เอาเลย เอาอีก เอาอีกเยอะๆเลยค่า :impress2:

ออฟไลน์ before30october

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 70
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +74/-2




คุ ณ ไ ม่ ต ร ง ป ก


ตอนที่ 6 : ภูเก็ต


_________



การจราจรช่วงเย็นวันศุกร์เป็นที่เลื่องลือว่าค่อนข้างจะหนาแน่น


เสียงเพลงบนรถที่จอดนิ่งสนิทบนถนนสายหนึ่งในเมืองใหญ่ทำให้บรรยากาศระหว่างคนสองคนดูไม่น่าอึดอัดจนเกินไป คนที่นั่งด้านหลังพวงมาลัยใช้มือขวาเท้ากับกรอบประตูแล้วมองออกไปยังด้านนอก แสงไฟท้ายรถสีแดงยังแน่นขนัดไปทั่วทุกพื้นที่


“หนาวไหมครับ” เจ้าของรถเอ่ยถาม ใช้มือกดหน้าจอเพื่อลดอุณหภูมิให้ อีกฝ่ายส่ายหน้าแล้วตอบกลับ


“ไม่ครับ”


มือข้างขวาถูกเจ้าของมันเลื่อนขึ้นมาปลดกระดุมเม็ดบนให้หลุดออกด้วยมือเดียว ตามด้วยการดึงเนกไทลงต่ำเพื่อความสบาย ภัทรแอบมองท่าทางเหล่านั้นด้วยหางตาและจู่ๆ คนด้านข้างก็เอื้อมตัวไปด้านหลัง นั่นทำให้ร่างกายของคีรติเข้ามาใกล้มากกว่าเก่า กลิ่นน้ำหอมจากเสื้อเชิ้ตสีขาวที่ปราศจากเสื้อสูทคลุมทับทำให้มันโชยระเรื่อได้เป็นอย่างดี ภัทรแอบสูดมันเล็กน้อย ก่อนที่เสื้อคลุมจะถูกส่งมาให้วางไว้บนตัก


“เอาเสื้อไปคลุมก่อน คุณเปียกตั้งแต่ที่ร้านแล้วมาเจอลมแอร์เข้า ผมเกรงว่าจะไม่สบาย”


คำพูดแสดงความเป็นห่วงทำเอาคนเจ้าแผนการรู้สึกผิดในใจ การเล่นกับความรู้สึกของคนอื่นมันเป็นเรื่องที่ไม่สมควรแต่เขาก็ได้ทำลงไปแล้ว


เพราะเหตุผลเพียงข้อเดียวของตัวเองแท้ๆ


“ขอบคุณครับ”


ภัทรหยิบเสื้อขึ้นมาคลุมเงียบๆ ความเป็นจริงแล้วเขาก็รู้สึกไม่ค่อยสบายตัวเท่าไหร่นัก ถึงแม้เสื้อผ้าตัวใหม่ที่ได้มาเปลี่ยนจะใส่สบายแต่ร่างกายที่มันไม่ปกติทำให้เจ้าตัวรู้สึกกังวลอยู่ตลอด


หรือเขาจะเป็นไข้เข้าแล้วจริงๆ


จากการนอนดึกติดต่อกันหลายวันแถมอาทิตย์นี้ก็มีฝนตกเสียด้วย ถึงแม้จะไม่ต้องตากฝนจากการที่มีรถยนต์ขับแต่ในชีวิตประจำวันบางครั้งมันก็เลี่ยงไม่ได้


“ครับ?”


คนที่นั่งเบาะด้านข้างอุทานเมื่ออีกคนใช้หลังมืออิงเข้ากับหน้าผากของเขา สัมผัสอ่อนโยนทำให้ภัทรหลับตาลงช้าๆ คีรติค้างมันไว้เนิ่นนานก่อนที่จะหันมาหา


“คุณดูไม่ค่อยโอเคเลยนะวันนี้” ร่างสูงมีสีหน้าจริงจัง คิ้วขมวดกันเป็นปม


“อืมม ภัทรแค่นอนน้อยจริงๆแหละมั้ง”


“กลับไปก็รีบพักผ่อน ถ้าไม่ไหวพรุ่งนี้ไม่ต้องเข้าออฟฟิศก็ได้”


“แต่ว่ายังมีงานอีกหลายอย่างของคุณที่ภัทรยังไม่ไ—”


“อย่าดื้อ”


อีกฝ่ายดุโดยพูดเสียงแข็ง เขานั่งนิ่ง แอบเหลือบมองคนข้างกายด้วยหางตา


“ครับ” เมื่อไม่มีทางเลือกอื่น เสียงแหบแห้งจึงต้องตอบรับแต่โดยดี มือเขากระชับเสื้อคลุมให้แนบร่างกายมากกว่าเก่า ก่อนจะย้อนคิดไปถึงช่วงชีวิตตลอดสามเดือนที่ผ่านมา


ตั้งแต่ตอนไหนก็ไม่รู้ที่ตัวเองทุ่มเทให้กับหน้าที่การงานมากขนาดนี้ทั้งๆที่เมื่อก่อนแทบไม่เคยเข้าใกล้ ผู้ชายที่วันๆเอาแต่เล่นและมีความสุขไปกับแสงสีได้หายไปโดยที่ไม่ทันได้คาดคิด จากนิสัยที่ไม่เคยคิดว่าตัวเองจะเปลี่ยนได้ก็ต่างไปอย่างสิ้นเชิง ถึงแม้มันจะลำบากหน่อยในตอนแรก แต่ภัทรก็พิสูจน์มาแล้วว่าไม่มีอะไรยากเกินไปถ้าเราตั้งใจที่จะทำ


เพื่อคนคนเดียว...ที่เริ่มต้นจากคำว่า ‘ชอบ’


และไม่รู้ว่ามันมากกว่าคำว่า ‘ชอบ’ ไปแล้วตอนไหน


“งั้นถ้าคุณคีต้องการอะไร โทรหาภัทรได้ตลอดเลยนะครับ” เขาย้ำ กลัวว่าจะบกพร่องในหน้าที่ของเลขา


“จริงๆเลย”


รอยยิ้มหวานปรากฏเมื่อรับรู้ถึงความเป็นห่วงผ่านทางสีหน้าและน้ำเสียง รถเคลื่อนตัวเข้าใกล้ปลายทางเพิ่มอีกนิดจากสัญญาณไฟเขียวที่สว่างวาบแต่ไม่ถึงนาทีก็ดับลง คนข้างกายยังนั่งเงียบแบบที่เป็นอยู่ประจำ เขาเองก็เงียบ ปล่อยให้กาลเวลาล่วงผ่านและทำหน้าที่ของมันเมื่อยามที่เราไม่มีบทสนทนาใดๆ


“ปกติรถติดแบบนี้ไหม” อีกคนชี้ไปยังถนนด้านหน้า คิ้วเลิกขึ้นเล็กน้อยเมื่อหันมาถาม


“ก็...แบบนี้แหละครับ” เขาหัวเราะ อาจเป็นเพราะถนนเส้นนี้เชื่อมกับเส้นหลักที่มีรถไฟฟ้าวิ่งผ่านเลยทำให้การจราจรติดขัดลากยาวเป็นลูกโซ่


“แล้วตอนเช้าคุณไปทำงานยังไง” คำถามที่ถูกส่งให้ทำเอาคนถูกถามชะงัก อาจเพราะความจริงที่ไม่สามารถบอกได้สมองเลยต้องประมวลผลอย่างหนักเพื่อตอบกลับอย่างแนบเนียน


“เอ่อ...” ภัทรลังเล “ภัทรขับรถไปเองครับ”


เขาเลือกหนทางที่ดีที่สุดถึงแม้จะไม่ใช่ความจริงไปเสียหมด เพราะโดยปกติแล้วจะมีคนขับรถที่เป็นลูกน้องของป๊าคอยรับส่งอยู่ตลอด การบอกว่าขับรถไปเองน่าจะใกล้เคียงความเป็นจริงมากที่สุดที่พอจะเป็นไปได้ ลองนึกว่าเขาตอบว่าขึ้นรถเมล์ดูสิ ความฉิบหายต้องเกิดขึ้นแน่นอนถ้าต้องโดนซักต่อจากนั้น


ก็ชีวิตนี้คนแบบภัทรเคยขึ้นซะที่ไหน


“ใช้เวลานานเลยสิกว่าจะถึงออฟฟิศ?”


“ก็..ครับ” เสียงหัวเราะเขาดูเจื่อนแต่ก็ภาวนาให้อีกคนไม่ทันได้สังเกต


“เลี้ยวซ้ายแยกหน้าแล้วใช่ไหม”


“ใช่ครับ ซอยที่มีเซเว่น”


ดูเหมือนรถจะเคลื่อนตัวได้ไวกว่าหลายนาทีที่ผ่านมา ไม่นานสองข้างทางก็เป็นสถานที่ที่คุ้นเคย รอบข้างเต็มไปด้วยร้านอาหารตั้งเรียงรายก่อนจะกลายเป็นตึกและอาคารสำหรับที่พัก ถนนกว้างมีแสงไฟส่องตลอดเป็นทางยาว มีผู้คนบ้างประปรายตามประสาเมืองใหญ่


“กลับไปก็พักผ่อนตามที่บอกด้วยนะครับ” คีรติรีบพูดเมื่อเราใกล้ลาจาก ก่อนประโยคถัดมาจะทำให้ภัทรใจเต้นแรงอย่างห้ามไม่อยู่


“ผมเป็นห่วง”


เพราะคำหวานจากปากของอีกฝ่ายทำให้ร่างโปร่งเอาแต่ตกอยู่ในภวังค์อยู่อย่างนั้น จนกระทั่งเสียงของคีรติที่ถามออกมาจะทำให้เขาเงยหน้าขึ้นมาและพบว่าตัวเองนั้นลืมบางอย่างที่สำคัญไปเสียสนิท


“ให้ผมจอดตรงไหน”


คอนโดราคาแพงของเขา...ไม่ใช่ที่ที่เหมาะสมกับเงินเดือนในตำแหน่งเลขามากเท่าไหร่…


ใจที่เต้นกระหน่ำบนอกด้านซ้ายกลัวว่าอีกฝ่ายจะเกิดความสงสัย เขารีบมองซ้ายมองขวา พยายามหาทางหนีทีไล่ที่ทำให้ตัวเองหลุดจากสถานการณ์ฉุกเฉินนี้อย่างดีที่สุด พลันสายตาก็เหลือบไปเห็นชื่อคอนโดที่พอจะรู้จักและเมื่อคำนวณแล้วก็อยู่ในวงเงินที่สามารถซื้อได้


“จอดตรงนี้เลยครับ!” เขารีบตะโกนบอก ไม่รู้ว่าจะมีพิรุธไหมจากน้ำเสียง ตัวรถชะลอความเร็วลงข้างทางก่อนที่คนด้านข้างจะก้มมองมายังฝั่งที่เขานั่งอยู่เพื่อพิจารณา


“คุณพักที่นี่สินะครับ”


ภัทรพยักหน้าเป็นการตอบคำถาม รีบวางเสื้อคลุมไว้อย่างดีที่เบาะด้านหลังแล้วรีบบอกลา


“ขอบคุณที่ชวนภัทรไปทานมื้อค่ำ ขับรถกลับดีๆนะครับ”


อีกฝ่ายก้มหน้าให้ก่อนจะขับรถออกไปทิ้งไว้เพียงคนที่ยืนมองตึกสูงด้านข้างด้วยหลากหลายความรู้สึก เสียงถอนหายใจดังตามมากับการตัดสินใจของตัวเองที่ไม่ทันคิดให้รอบคอบ


ไอ้ภัทรนะไอ้ภัทร งามไส้เลยไหมล่ะทีนี้!


มือเล็กหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นกดหารายชื่อของคนที่ไม่ค่อยได้ติดต่อบ่อยนัก รอคอยไม่นาน ปลายสายก็ตอบกลับมาพร้อมกับน้ำเสียงสดใสที่มักจะได้ยินเป็นประจำ


“ว่าไงหึ?” เสียงกุกกักดังตามมาแต่ถึงอย่างนั้น เขาก็ไม่ได้สนใจแต่อย่างใด


“มีปัญหาอีกแล้ว”


“คราวนี้อะไรอีกล่ะ” อีกคนถาม ภัทรทำสีหน้าจะร้องไห้แล้วเอ่ยคำขอออกไปทั้งๆที่ยืนอยู่ที่เดิม


โชคดีที่รวย ไม่งั้นเขาซวยไปมากกว่านี้แน่ๆ


“ป๊าาาาา ซื้อคอนโดใหม่ให้หน่อย”




/




ในที่สุดวันที่ภัทรเฝ้ารอก็เดินทางมาถึง


กว่าจะจัดการเรื่องที่พักพิงแห่งใหม่เสร็จสิ้นก็ปาไปตีสามของวัน ร่างกายที่เหนื่อยล้าสะสมได้แต่นอนอยู่ที่ห้องกับวันหยุดที่เจ้านายให้ วันที่ไม่ได้ทำอะไรช่างผ่านไปแสนไวจนเหมือนไม่เคยเกิดขึ้น เขาลืมตามาอีกที โต๊ะของคีรติก็ตั้งอยู่ตรงหน้าพร้อมกับเจ้าของมันในชุดเต็มยศเช่นเคย


เวลาบ่ายกว่าหมดไปกับการจัดการเอกสารและตอบอีเมลตามหน้าที่ของเลขาเช่นเคย เมื่อทำทุกอย่างแล้วเสร็จ เขาและคีรติก็เดินทางมายังสนามบินก่อนเวลาเดินทางเกือบชั่วโมง พอจะมีเวลาทานข้าวและเดินเล่นสักหน่อย ภัทรซื้อกาแฟยี่ห้อดังไปให้เจ้านายและได้รับรอยยิ้มเป็นการขอบคุณ เรานั่งรออยู่ไม่นานก็ได้ขึ้นเครื่องตามเวลาที่กำหนด


ใช้เวลาชั่วโมงกว่าจะถึงภูเก็ต พนักงานของโรงแรมมารอรับและช่วยขนสัมภาระทั้งหมดขึ้นรถโดยที่เขาไม่ต้องออกแรง เราสองคนเงียบตลอดทางที่รถแล่นผ่าน ไม่นาน พวกเขาทั้งคู่ก็ถึงที่หมายโดยสวัสดิภาพ


“คุณคีนั่งรอสักครู่นะครับ เดี๋ยวภัทรเข้าไปเช็คอินก่อน” ภัทรบอกเมื่อเดินเข้ามาในห้องโถงโอ่อ่า ผนังรอบด้านประดับด้วยสีทองเป็นประกาย มีโคมไฟขนาดใหญ่ระย้าลงมาสดสวย โซฟาสีดำจัดไว้เข้าชุดกันเป็นระเบียบเข้ากับลานที่เป็นน้ำตกด้านข้าง


“สวัสดีค่ะ สอบถามเรื่องอะไรคะ” พนักงานผู้หญิงหน้าตาสวยสวมชุดฟอร์มยกมือไหว้พร้อมกับยิ้มหวาน ภัทรยิ้มตอบก่อนจะรีบบอกจุดประสงค์ของตัวเอง


“เช็คอินครับ”


รอยยิ้มที่มียังไม่จางหายเมื่อเขาเดินกลับมาหาคนที่นั่งรอเป็นเวลานาน ของที่ควงอยู่ในมือถูกกำแน่นด้วยมือซ้ายเพียงมือเดียว เจ้าตัวรีบปรับเปลี่ยนสีหน้าเป็นเคร่งเครียดเมื่อเข้าใกล้อีกฝ่ายมากขึ้นเรื่อยๆ


“คุณคีครับ” เขาเรียก คิ้วขมวดเป็นปมจากการแสดง


“ครับ”


คีรติตอบกลับมา และแผนการครั้งใหม่ก็ได้เริ่มต้นขึ้น


“พอดีว่าทางโรงแรมเขาเพิ่งพบว่ามีปัญหาการจองจากทางระบบ เลยทำให้ห้องของภัทรถูกยกเลิกครับ” เขาเว้นช่วง ทำสีหน้ารู้สึกผิดสุดชีวิต “คุณคีเข้าพักก่อนได้เลยนะครับ เดี๋ยวภัทรติดต่อหาโรงแรมแถวนี้แล้วจะบอกคุณอีกที”


อีกคนยังนิ่ง ยกนาฬิกาข้อมือออกมาดูเวลา


“มันมืดแล้ว ไม่ต้องไปหรอก”


“แต่ว่า—”


ภัทรเอ่ยเสียงค่อย และอีกคนก็ไม่เคยทำให้เขาผิดหวังเมื่อความใจดียังมีให้ตลอด


“ถ้าไม่รังเกียจ ภัทรมานอนห้องผมก็ได้”


ก็บอกแล้วไง


ว่าผู้ชายอย่างภัทรไม่มีทางที่จะขัดใจอีกฝ่ายได้หรอก


“จะดีหรอครับ”


“ผมยินดี”


และแผนการของเขา...ก็สำเร็จจริงๆเสียด้วย


ในเมื่อมีโอกาส ใครกันจะไม่ใช้มันให้เกิดประโยชน์


ก็เพราะการจองสองห้องมันยุ่งยากเกินไป..เลขาคนใหม่อย่างเขาถึงได้ทำไม่เป็นสักที



เฮ้อ


:-(
















#คุณไม่ตรงปก

อย่างภัทรน่ะหรอจะจองสองห้องตั้งแต่แรก
ไม่มีทางหรอกค่ะ หึหึ

111118
before30october



« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 11-11-2018 23:46:13 โดย before30october »

ออฟไลน์ Snowermyhae

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4158
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +97/-7
ภัทรนี่ร้ายนะคะหัวหน้า  :hao7:

ออฟไลน์ Cyclopbee

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 178
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +8/-0
ภัทรรรรร คุณพี่เจ้าขา ทำไมมารยาหมื่นเล่มเกวียนขนาดนี้ 555555555

นอนห้องเดียวกัน ตอนต่อไปก็....... :z1:

ออฟไลน์ nonlapan

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 158
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +9/-2
น้องร้ายมาก 5555555

ออฟไลน์ ❣☾月亮☽❣

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7058
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +264/-6
งานนี้แหละ  หึหึ

ออฟไลน์ panpang

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 522
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +9/-1

ออฟไลน์ Josett

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 76
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +3/-0
เรียกว่าทุ่มสุดตัว

ออฟไลน์ Janemera

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 153
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
ลุยเลยจ้าาาาาาาา :hao7: :hao7:

ออฟไลน์ MmBb

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 182
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-0
ภัทร้ายแต่เท่าที่อ่านมามีคนร้ายกว่า คุณคีที่ผ่านร้อนหนาวมาก่อนขนาดนี่จะดูเจ้าลูกจิ้งจอกไม่ออกเชียวเหรอเราว่าเป็นไปไม่ได้ แต่แบบนี้ก็เป็นเสน่ห์ของเรื่องนี้นะ รอตอนต่อไปค่ะ ขอบคุณที่มาอัพอย่างสม่ำเสมอนะคะ

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ ก้อนขี้เกียจ

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 616
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +15/-1
เอ็นดูความเฮ้อออออออ แล้วก็ :( ร้ายกาจ //เสียงรอน

ออฟไลน์ JustWait

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3459
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +80/-4

ออฟไลน์ badbadsumaru

  • ♡ caramel macchiato
  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2524
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +91/-2
ร้ายยยยยย

ออฟไลน์ Tuffina

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 110
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +3/-0
คุณภัทรทำไมร้ายแบบนี้555555 แต่นี่แอบคิดว่าคุณคีเองก็ไม่น่าจะธรรมดา ระวังตัวไว้เลยนะคุณภัทร

ออฟไลน์ mild-dy

  • ☆ ทาสแมว ☆
  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 9179
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +389/-80

ออฟไลน์ Tiffany

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1179
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +24/-0
ภัทรใช้แผนนี้แหละรวบหัวรวบหางเจ้านายไปเลยจ้า

ออฟไลน์ yasperjer

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 507
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +12/-2
น้องงงงงงงง​ ทำไมล้ายยยยยยย​ เจ้าแผนการสุด

ออฟไลน์ SheGame

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 104
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
สัมผัสได้ถึงความแซ่บของคู่นี้  :katai2-1:

ออฟไลน์ Jnchnn

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 66
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-0
เนี่ยยย อ่อยเก่งอ่ะ
คุณภัทรจะคุมเกมรึโดนคุมเกมกันแน่ หึหึ
มีความแซ่บมากเด้อออ
 :hao7:

ออฟไลน์ Al2iskiren

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1808
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +80/-3
ภัทรร้ายอ่ะ แต่ก็ไม่รู้ว่าคุณคีจะร้ายกว่ารึเปล่านะ แต่ที่แน่ๆคู่นี้ขี้อ่อยพอกัน :laugh:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ TheDoungJan

  • ขอบคุณนักเขียนที่คนที่สร้างทุกตัวละครขึ้นมานะคะ(♡˙︶˙♡)
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 700
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +8/-0
ใครร้ายกว่ากันเนี่ย รอตอนต่อไปเลยนะคะหุหุ

ออฟไลน์ mystery Y

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7768
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +585/-12

ออฟไลน์ JokerGirl

  • ∀Σ❤∀ΔΣ Forever^^
  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3050
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +128/-3
รอแผนต่อไปของภัทรเลย สนุกมากๆ ชอบๆๆ อ่อยมาอ่อยกลับไม่โกง ดีไม่ดีคุณคีอาจมีอะไรเซอร์ไพร์สภัทรด้วย55555 คุณคีไม่น่าไม่รู้ทัน o18

ออฟไลน์ miikii

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1837
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +26/-1
พอกันทั้งคู่เลยนะพวกเธอ แซ่บ!!!!

ออฟไลน์ xxnamii

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 1
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
ขอบคุณนิยายดีๆ นะคะ :mew1:

ออฟไลน์ junlifelove

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 71
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
คุณเลขาเค้าร้ายมากเลยนะคะ 55555555555

ออฟไลน์ พลอยสวย

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1657
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +232/-5

ออฟไลน์ iceman555

  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 8460
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +149/-10

ออฟไลน์ Piima

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 685
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +20/-1
โอ้ยยย ชอบการอ่อยกันไปมาของทั้งคู่รอมาต่ออยู่นะคะ

ออฟไลน์ puiiz

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3495
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +135/-4

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด