RUSE เล่ห์รัก กลปรารถนา > 26 - 02/03/2019 [END] - หนังสือ พร้อมส่ง
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: RUSE เล่ห์รัก กลปรารถนา > 26 - 02/03/2019 [END] - หนังสือ พร้อมส่ง  (อ่าน 27565 ครั้ง)

ออฟไลน์ marionatte

  • Beginning is more difficult
  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 794
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +307/-5
ข้อตกลงในการเข้ามาในเล้าเป็ดนะครับ กรุณาอ่านทุกคนนะครับ
เล้าแห่งนี้เป็นที่ที่คนชื่นชอบนิยาย boy's love หรือชายรักชาย หากใครหลงมาแล้วไม่ชอบ
กรุณากดกากบาทสีแดงมุมด้านขวาบนออกไปด้วยนะครับ


ติดตามกฏเพิ่มเติมที่กระทู้นี้บ่อยๆ เมื่อมีการแก้ไขกฏจะแก้ไขที่กระทู้นี้นะครับ
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0

ประกาศทั่วไปติดตามอัพเดทกันที่นี่
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.0

ประกาศ กฎที่อื่นมีไว้แหก แต่ห้ามมาแหกที่นี่

1.ห้ามมิให้ละเมิดสิทธิส่วนตัวของคนแต่งและบุคคลในเรื่องทั้งหมด
การสนใจและชื่นชอบนิยายและเรื่องเล่าของคนในเรื่องควรมีขอบเขตที่จะไม่สร้างความเดือดร้อนให้เจ้าของเรื่อง เช่นเดียวกับเป็ดที่ตอนนี้ถูกรังควานตามหาตัวจากคนด้านต่างๆ จนตัดสินใจไม่เล่าเรื่องต่อ.........เนื่องจากบางเรื่องเป็นเรื่องเล่า.....................บางคนไม่ได้เปิดเผยตัวตน  เขาพอใจจะมีความสุขในที่เล็กๆแห่งนี้โดยไม่ได้ตั้งใจให้คนภายนอกได้รับรู้เรื่องราวแล้วนำไปพูดต่อ   เพราะปฎิเสธไม่ได้ว่าสังคมไม่ได้ยอมรับพวกเราสักเท่าไหร่

2.ห้ามมิให้โพสต์ข้อความ รูปภาพ ใช้ลายเซ็นหรือรุปส่วนตัวหรือสื่อใดๆที่ก่อให้เกิดความขัดแย้ง ไม่แสดงความเคารพ, หมิ่นประมาท, หยาบคาย, เป็นที่รังเกียจ, ไม่เหมาะสม,ติดเรท x,ทำให้กระทู้กลายพันธ์,ไม่เกี่ยวพันกับนิยายที่ลง
หรืออื่นๆที่ขัดต่อกฎหมาย,ห้ามโพสกระทู้ที่จะสร้างประเด็นความขัดแย้ง  ในเรื่อง การเมือง ศาสนา พระมหากษัตริย์
และสถาบันต่าง ๆ  รวมถึงกระทู้ที่จะสร้างความแตกแยก  ชวนวิวาท ของสมาชิกภายในเวปบอร์ด  การกระทำเช่นนั้นอาจทำให้คุณแบนทันที และถาวร . หมายเลข IP ของทุกโพสต์จะถูกบันทึกเพื่อใช้เป็นหลักฐานในความเป็นจริงเป็นไปได้ยากมากที่จะให้แต่ละคนมีความคิดเห็นตรงกันทั้งหมด   คนเรามากมายต่างความคิดต่างความเห็น เติบโตมาภายใต้ภาวะแวดล้อมต่างกันการแสดงความคิดเห็นที่แตกต่าง   จึงควรทำเพื่อให้เกิดความเข้าใจกัน แบ่งปันประสบการณ์และมิตรภาพเพื่ออาจเป็นประโยชน์ในการใช้ชีวิต  และไม่ว่าจะอย่างไรก็ควรเคารพในความคิดเห็นที่แตกต่างของบุคคลอื่นช่วยกันสร้างให้บอร์ดนี้มีแต่ความรักนะครับ   

เรื่องบางเรื่องอาจจะเป็นทั้งเรื่องแต่งหรือเรื่องเล่าใดๆก็ขอให้ระลึกเสมอว่า  อ่านเพื่อความบันเทิงและเก็บประสบการณ์ชีวิตที่คุณไม่ต้องไปเจอความเจ็บปวดเล่านั้นเองเพื่อเป็นข้อเตือนใจ สอนใจในการตัดสินใจใช้ชีวิต   จึงไม่ต้องพยายามสืบหาว่าเรื่องจริงหรือเรื่องแต่งส่วนการพูดคุยนั้น  ก็ประมาณอย่าทำให้กระทุ้กลายพันธุ์ห้ามเอาเรื่องส่วนตัวมาปรึกษาพูดคุยกันโดยที่ไม่เกี่ยวพันกับเรื่องในกระทู้นิยาย  ถ้าจะวิจารณ์หรือแสดงความคิดเห็นทุกคนมีสิทธิแต่ขอให้ไปตั้งกระทู้ที่บอร์ดอื่นที่ไม่ใช่ที่นี่นะครับ

3.การนำเรื่อง ข้อความ รูปภาพมาโพส หรือนำข้อความใดๆไปโพสที่อื่นๆ กรุณาพยายามติดต่อเจ้าของเรื่องเท่าที่จะทำได้หรือแจ้งมายังบอร์ดนี้ก่อนนะครับ  เนื่องจากเจ้าของเรื่องบางครั้งไม่ต้องการให้คนที่ไม่ได้ชื่นชอบนิยายชายรักชายเข้ามารับรู้  ลิขสิทธิ์ทั้งหมดเป็นของเจ้าของคนที่ทำขึ้นและเวปแห่งนี้นะครับ

4.ห้ามแจกเบอร์ แลกเมล บอกเมล แลก msn บนบอร์ด โดยเฉพาะการบอกเบอร์ หรือเมลของคนอื่นโดยที่เจ้าของไม่ยินยอมให้ส่งหรือติดต่อกันทางพีเอ็มจะปลอดภัยกว่าแล้วเมื่อมีการติดต่อสื่อสารกันให้พึงระวังถึงความปลอดภัย ความไม่น่าไว้ใจของผุ้คนทุกคนแม้จะมีชื่อเสียงในบอร์ดเป็นเรื่องส่วนตัวของแต่ละคนไป เพื่อลดความขัดแย้งภายในเล้า จึงไม่สนับสนุนให้มีการจีบกันในบอร์ดนะครับ

5.ห้ามจั่วหัวกระทู้ว่าเป็น “เรื่องเล่า” นักเขียนทุกคนอย่าโกหกคนอ่านว่าเป็นเรื่องจริงในกรณีแต่งเติมเพิ่มแม้แต่นิดเดียวให้ชี้แจงว่าเป็นเรื่องแต่งแม้จะแต่งเพิ่มขึ้นแค่ไม่ถึง 10 % ก็ตาม  เพราะแม้จะเป็นเรื่องที่เขียนจากเรื่องจริง เมื่อนำมาพิมพ์เป็นเรื่องผ่านตัวอักษร ย่อมเลี่ยงไม่ได้ที่จะมีการเพิ่มเติมเพื่อให้เกิดสีสันในเนื้อเรื่อง ทางเล้าถือว่านั่นคือการเพิ่มเติมเนื้อเรื่อง จึงไม่อนุญาตให้จั่วหัวกระทู้ว่าเป็น “เรื่องเล่า” แต่สามารถแจ้งว่าเป็น “นิยายที่อ้างอิงมาจากชีวิตจริง” ได้  มีคนมากกมายทะเลาะเสียความรู้สึกเพราะเรื่องนี้มามากแล้ว

6.การพูดคุยโต้ตอบระหว่างคนเขียนและคนอ่านนอกเรื่องนิยาย  ทำได้  แต่อย่าให้มากนัก เช่น คนเขียนโพสนิยายหนึ่งตอน ก็ควรตอบเพียงคอมเม้นต์เดียวก็พอแล้ว  โดยสามารถใช้ปุ่ม Insearch qoute  ได้    ถ้าจะพูดคุยกันมากขึ้นแนะนำให้ไปตั้งกระทู้ใหม่ที่ห้องพูดคุยทั่วไป และลงลิงค์จากนิยายไปยังกระทู้พูดคุยกับแฟนคลับนิยายในรีพลายแรกด้วยนะครับ เพราะการที่คนเขียนและแฟนคลับพูดคุยกันมากทำให้หานิยายที่จะอ่านยาก ไม่เจอ ลำบากกับคนที่ไม่ได้เข้ามาตามอ่านทุกวัน

7. การกดบวกให้เป็ดเหลือง
    7.1 นิยาย 1 ตอน  จะให้ขึ้น Top list แค่ 1 Reply เท่านั้น ถ้าขึ้นเกิน จะลบคะแนนออก เหลือเฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด
    7.2 นิยาย 1 เรื่อง จะให้ขึ้น Top list ไม่เกิน 3 Reply ถ้าเกิน จะลบคะแนนออก ให้เหลือ เฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด ลงมาตามลำดับ
    7.3 Post ในห้องอื่น ๆ ก็จะใช้ หลักการเดียวกันนี้ เช่นกัน ยกเว้น - 1 Reply ที่เกินมานั้น โมทั้งหลาย พิจารณาดูแล้วว่า ไม่เป็นการปั่นโหวต และเป็น Reply ที่น่าสนใจและเป็นที่ชื่นชอบจริง ๆ

8.Administrator และ moderator ของ forum นี้ มีสิทธิ์อ่าน, ลบ หรือแก้ไขทุกข้อความ. และ administrator, moderator หรือ webmaster ไม่สามารถรับผิดชอบต่อข้อความที่คุณได้แสดงความคิดเห็น (ยกเว้นว่าพวกเขาจะเป็นผู้โพสต์เอง).

9.คุณยินยอมให้ข้อมูลทุกอย่างของคุณถูกเก็บไว้ในฐานข้อมูล. ซึ่งข้อมูลเหล่านี้จะไม่ถูกเปิดเผยต่อผู้อื่นโดยไม่ได้รับการยินยอมจากคุณ .Webmaster, administrator และ moderator ไม่สามารถรับผิดชอบต่อการถูกเจาะข้อมูล แล้วนำไปสร้างความเดือดร้อนต่างๆ

10.ห้ามลงประกาศลิงค์โปรโมทเวป  โฆษณา หรือโปรโมทในเชิงธุรกิจใดๆ ทุกชนิด ลงได้เฉพาะในห้องซื้อขาย ในเมื่อแนะนำเวปอื่นที่บอร์ดเรา ก็ช่วยแนะนำบอร์ดเราโดยลงลิงค์บอร์ดเรา เวป http://www.thaiboyslove.com  ในบอร์ดที่ท่านแนะนำมาให้เราด้วย  เมื่อจำเป็นต้องแนะนำลิงค์ให้ส่งลิงค์กันทาง personal message หรือพีเอ็มแทนนะครับจะสะดวกกว่า ส่วนในกรณีอยากแนะนำสิ่งดีๆให้เพื่อนๆได้อ่านจริงๆนั้นพยายามลงให้ห้องซื้อขายซะ หรือถ้าม๊อดเดอเรเตอร์จะพิจารณาเป็นกรณีๆไป ถ้ารู้สึกว่าไม่ได้โปรโมทเวป แต่อยากแนะนำสิ่งดีๆให้เพื่อนด้วยใจจริงจะให้กระทู้นั้นคงอยู่ต่อไป

11.บอร์ดนิยายที่โพสจนจบแล้วมีไว้สำหรับนิยายที่โพสในบอร์ด boy's love จนจบแล้วเท่านั้น จึงจะถูกย้ายมาเก็บไว้ที่นี่ หาอ่านนิยายที่จบแล้ว หรือคนเขียนไม่ได้เขียนต่อ แต่โดยนัยแล้วถือว่าพล็อตเรื่องโดยรวมสมควรแก่การจบแล้ว หากนักเขียนท่านใดได้พิมพ์เล่มกับสำนักพิมพ์ ต้องการลบเรือ่งบางส่วนออก โดยเฉพาะไคลแม๊ก หรือตอนจบที่สำคัญ ให้แจ้ง moderator ย้ายนิยายของท่านสู่ห้องนิยายไม่จบ เพื่อที่หากระยะเวลาเกินหกเดือนแล้ว เราจะได้ทำการลบทิ้ง หรือท่านจะลบนิยายดังกล่าวทิ้งเสียก็ได้ เนื่องจากบอร์ดนี้เก็บเฉพาะนิยายที่จบแล้ว

บอร์ดนิยายที่ยังไม่มาต่อจนจบไว้สำหรับ
นิยายที่คนเขียนไม่ได้มาต่อนาน หายไปโดยไม่มีเหตุผลสมควร ไม่ได้แจ้งไว้หรือแจ้งแล้วก็ไม่มาต่อ 3 เดือน จะย้ายมาเก็บในนี้เมื่อครบหกเดือนจะทำการลบทิ้ง ส่วนเรื่องไหนที่จะต่อก็ต่อในนี้จนกว่าจะจบ แล้วถึงจะทำการย้ายไปสู่บอร์ดนิยายจบแล้วต่อไป

12.ห้ามนำเรื่องพิพาทต่างๆมาเคลียร์กันในบอร์ด

13.ผู้โพสนิยาย และเขียนนิยายกรุณาโพสให้จบ ตรวจสอบคำผิดก่อนนำมาลงด้วยครับ

14.ส่วนคนอ่านทุกท่าน เวลาอ่านนิยาย เรื่องที่คนเขียนเขียน  ก็ไม่ต้องไปอินมากนะครับ ให้เก็บเอาสิ่งดีๆ ประสบการณ์ ข้อคิดดีๆไปนะครับ

15. การนำรูปภาพ บทความ ฯลฯ มาลงในเวปบอร์ด  ควรจะให้เครดิตกับ... 
(1) ผู้ที่เป็นต้นตอเจ้าของบทความหรือรูปภาพนั้นๆ
(2) เวปไซต์ต้นตอที่อ้างอิงถึง

....ในกรณีที่เป็นบทความที่ถูกอ้างอิงต่อมาจากเวปไซต์อื่นๆ
- ถ้ามีแหล่งต้นตอของเจ้าของบทความ  ให้โพสชื่อเจ้าของต้นตอของบทความหรือรูปภาพนั้นๆ  พร้อมทั้งเวปไซต์ที่อ้างอิง 
  (กรณีนี้จะโพสอ้างอิงชื่อผู้โพสหรือเวปไซต์ที่เรานำมาหรือไม่ก็ได้ แต่ควรมั่นใจว่าชื่อต้นตอของที่มาถูกต้อง)
- ถ้าไม่สามารถหาชื่อต้นตอของรูปภาพหรือเวปไซต์ที่นำมาได้ ควรอ้างอิงชื่อผู้โพสและเวปไซต์จากแหล่งที่เรานำมาเสมอ
- ควรขออนุญาติเจ้าของภาพหรือเจ้าของบทความก่อนนำมาโพสค่ะ(ถ้าเป็นไปได้) ยกเว้นพวกเวปไซต์สาธารณะ เช่น  หนังสือพิมพ์ออนไลน์ ฯลฯ ที่เปิดให้คนทั่วไปได้อ่านเป็นสาธารณะ ก็นำมาโพสได้ แต่ให้อ้างอิงเจ้าของชื่อและแหล่งที่มาค่ะ
- ไม่ควรดัดแปลงหรือแก้ไขเครดิตที่ติดมากับรูปหรือบทความก่อนนำมาโพส
- ถ้าเป็น FW mail  ก็บอกไปเลยว่าเอามาจาก FW mail

16.นิยายเรื่องไหนที่คิดว่าเมื่อมีการรวมเล่มขายแล้วจะลบเนื้อเรื่องไม่ว่าบางส่วนหรือทั้งหมดออก กรุณาอย่าเอามาลงที่นี่ หรือสำหรับผู้ที่ขอนิยายจากนักเขียนอื่นมาลง ต้องมั่นใจว่าเรื่องนั้นจะไม่มีการลบเนื้อเรื่องไม่ว่าบางส่วนหรือทั้งหมดออกเมื่อมีการรวมเล่มขาย อนึ่ง เล้าไม่ได้ห้ามให้มีการรวมเล่มแต่อย่างใด สามารถรวมเล่มขายกันได้ แต่อยากให้เคารพกฎของเล้าด้วย เล้าเปิดโอกาสให้ทุกคน จะทำมาหากิน หรืออะไรก็ตามแต่ขอความร่วมมือด้วย เผื่อที่ทุกคนจะได้อยู่อย่างมีความสุข

17.ห้ามแจ้งที่หัวกระทู้เกี่ยวกับการจองหรือจัดพิมพ์หนังสือ แต่อนุโลมให้ขึ้นหัวกระทู้ว่า “แจ้งข่าวหน้า...” และลงลิงค์ที่ได้ตั้งเอาไว้ในแล้วในห้องซื้อขายลงในกระทู้นิยายแทน  ถ้านักเขียนต้องการประชาสัมพันธ์เกี่ยวกับการจอง หรือจัดพิมพ์หนังสือของตนเองผ่านกระทู้นิยายของตนเอง  นิยายเรื่องดังกล่าวจะต้องลงเนื้อหาจนจบก่อน (ไม่รวมตอนพิเศษ) จึงจะทำการประชาสัมพันธ์ในกระทู้นิยายได้ (ศึกษากฏการซื้อขายของเล้่าก่อน ด้วยนะคะ)

ว่าด้วยเรื่องการจะรวมเล่มนิยายขายในเล้า จะต้องมี ID ซื้อขายก่อน ถึงจะสามารถประกาศ ..แจ้งข่าว.. ที่บนหัวกระทู้ของนิยายได้ ในกรณีที่ รวมเล่มกับ สนพ. ที่มี  ID ซื้อขายของเล้าแล้ว นักเขียนก็สามารถใช้ หมายเลข  ID ของ สนพ. ลงแจ้งในหน้าที่มีเนื้อหารายละเอียดการสั่งจองนิยายได้

18.ใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดเรื่องสั้น ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที ส่วนเรื่องสั้นที่จบแล้วให้แก้ไขโพสแรก และต่อท้ายว่าจบแล้วจะได้ไม่ถูกลบทิ้งและจะเก็บไว้ที่บอร์ดเรื่องสั้นไม่ย้ายไปไหน   เช่นเดียวกับนิยายทุกเรื่องเมื่อจบให้แก้ไขโพสแรก และต่อท้ายว่าจบแล้ว จะได้ย้ายเข้าสู่บอร์ดนิยายจบแล้ว ไม่เช่นนั้นม๊อดอาจเข้าใจว่าไม่มาต่อนิยายนานเกินจะโดนลบทิ้งครับ

เวปไซต์แห่งนี้เป็นเวปไซต์ส่วนบุคคลที่ได้รับความคุ้มครองจากกฏหมายภายในและระหว่างประเทศ การเข้าถึงข้อมูลใดๆบนเวปไซต์แห่งนี้โดยไม่ได้รับความยินยอมจากผู้ให้บริการ ถือว่าเป็นความผิดร้ายแรง

ข้อความใดๆก็ตามบนเวปไซต์แห่งนี้ เกิดจาการเขียนโดยสมาชิก และตีพิมพ์แบบอัตโนมัติ ผู้ดูแลเวปไซต์แห่งนี้ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย และไม่รับผิดชอบต่อข้อความใดๆ  โปรดใช้วิจารณญาณของท่านที่เข้าชม และ/หรือ ท่านผู้ปกครองในการให้ลูกหลานเข้าชม

************************************************************************************

RUSE เล่ห์รัก กลปรารถนา

[หนังสือ พร้อมส่ง]

สามารถติดตามรายละเอียดได้ที่ Marionetta's shop

 :z13: Recommend
 :กอด1:แอบมารัก...ก็ไม่บอก
 :กอด1:PLAYBOY LOVER 
 :กอด1:Adorable COUPLE
 :กอด1:Between us...รักข้างเดียว
 :กอด1:Between us... รักเลื่อนขั้น


Share This Topic To FaceBook
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 10-03-2019 09:17:37 โดย marionatte »

ออฟไลน์ marionatte

  • Beginning is more difficult
  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 794
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +307/-5
00

บทนำ






ท้องฟ้ายามค่ำคืนถูกตกแต่งด้วยแสงสีที่ประดับอย่างสวยงาม ในเมืองที่เต็มไปด้วยการหมุนเวียนทางเศรษฐกิจและมนต์เสน่ห์ของแฟชั่นที่หลากหลาย อีกด้านหนึ่งของความน่าหลงใหลกลับแอบแฝงไปด้วยความลับที่แสนอันตราย

กลุ่มอิทธิพลมืด

กลุ่มอำนาจที่ขับเคลื่อนความเป็นไปของเมืองอย่างเงียบงัน แต่ทว่าผลกระทบนั้นกลับมีมากมายจนคนทั่วไปอาจคาดไม่ถึง

แม้จะเป็นเช่นนั้น...วิถีการใช้ชีวิตประจำวันของคนในเมืองก็ยังเป็นไปอย่างปกติ หากผู้คนเหล่านั้นไม่ได้แสวงหาอำนาจและเม็ดเงินมหาศาลที่ได้มาอย่างไม่ถูกต้อง

แต่ถ้าหากว่า ไม่... ก็จงเตรียมใจให้พร้อมเพื่อเอาตัวรอด

เพราะผลประโยชน์อันหอมหวาน เหมาะสำหรับผู้ที่แข็งแกร่งกว่าเท่านั้น!





TBC++++++++



Marionetta
  ดีค่ะ สำหรับท่านใดที่ติดตามอยู่ หลังจากนี้จะเริ่มทยอยลงไปเรื่อยๆ ค่ะ ส่วนท่านใดที่เพิ่งเข้ามาอ่าน ก็ขอฝากนิยายเรื่องนี้ไว้ด้วยนะคะ ขอบคุณค่ะ

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 20-12-2018 17:11:06 โดย marionatte »

ออฟไลน์ marionatte

  • Beginning is more difficult
  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 794
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +307/-5
01

ค่ำคืนของการเริ่มต้น




 

ในย่านที่เต็มไปด้วยสถานเริงรมย์และครบถ้วนไปด้วยสิ่งบันเทิง ค่ำคืนที่ควรเงียบสงบกลับคึกคักไปด้วยนักท่องราตรี ดวงไฟหลากสีส่องแสงสะท้อนกับอาคารและตึกพาณิชย์สูงเสียดฟ้าราวกับมีชีวิต

 รถยนต์สีดำคันหรูเข้ามาจอดเทียบที่หน้าตึกระฟ้าขนาดใหญ่ ก่อนที่ชายในชุดสูทสีดำจะเปิดประตูรถออกจากฝั่งด้านข้างคนขับ แล้วกระวีกระวาดไปเปิดประตูด้านหลังอย่างนอบน้อม

“เชิญครับนาย”

ชายรูปร่างสูงโปร่งในชุดเสื้อเชิ้ตสีเข้มกับกางเกงยีนส์พอดีตัวลงมาจากรถ ใบหน้าได้รูปและผิวขาวเกลี้ยงช่วยขับเครื่องหน้าให้ดูโดดเด่น ริมฝีปากบางน่าลิ้มลองเข้าคู่กับจมูกโด่งอย่างพอเหมาะ เรือนผมยาวสีดำสนิทถูกรวบต่ำไว้ที่กลางหลัง ทำให้รูปลักษณ์ของเขาไม่ต่างจากดาราที่หลุดมาจากหน้าจอโทรทัศน์

ทว่าชายผู้งดงามไม่ต่างจากรูปปั้นชั้นเลิศนั้นกลับแฝงไปด้วยอำนาจบางอย่าง ความน่าเกรงขามที่ทำให้คนต้องนอบน้อมถูกฉายผ่านนัยน์ตาที่ถูกประดับด้วยแว่นตาสีชาอย่างชัดเจน

    “หึ...”

เสียงแค่นหัวเราะดังขึ้น ก่อนริมฝีปากสีอ่อนจะเหยียดยิ้มยามทอดมองความโอ่อ่าของตึกที่อยู่เบื้องหน้า ความยิ่งใหญ่ที่ประกาศถึงความมั่งคั่งของเจ้าของไม่ได้ทำให้ชายหนุ่มรู้สึกอะไร ก่อนที่เขาจะเดินนำคนสนิทเข้าไปอย่างไม่รีบร้อน

“กรุณาถอดแว่นออกด้วยครับ”

น้ำเสียงขึงขังของชายร่างยักษ์ที่ดูแลการเข้าออกของตึก ทำให้ชายหนุ่มผู้มีแว่นตาสีชาประดับบนใบหน้าต้องเลิกคิ้วขึ้น ทว่าก่อนที่ใครจะทันได้ตั้งตัว ชายร่างสูงในชุดสูทสีเข้มที่เดินตามหลังมาไม่ห่างก็ชักปืนออกมา ก่อนจะจ่อวัตถุสีดำปลาบไปยังหน้าผากของคนที่หาญกล้ามาสั่งเจ้านายของตน พร้อมกับน้ำเสียงเย็นยะเยือกราวกับน้ำแข็ง

“ไปบอกนายแกว่า กาเบรียลมา”

▣-▣-▣-▣-▣-▣-▣-▣-▣-▣-▣-▣-▣

บรรดาชายหญิงตั้งแต่รุ่นหนุ่มสาวยันรุ่นแก่ต่างก็ลุ้นกับผลแพ้ชนะตรงหน้าอย่างใจจดใจจ่อ เม็ดเงินมากมายแพร่สะพัดในแต่ละวินาที ผู้คนที่มัวเมาในการพนันต่างหาหนทางเพื่อชัยชนะของตัวเอง

ในขณะเดียวกัน...ภายในห้องทำงานหรูที่ตกแต่งอย่างสวยงามกลับมีบรรยากาศมาคุและเต็มไปด้วยความกดดัน

“สวัสดีคุณถานอี้เทา ผมเจิ้งหยุน”

คำทักทายของแขกผู้มาเยือน ทำให้ถานอี้เทาผู้เป็นเจ้าของตึกหลังนี้รู้สึกแปลกใจ นัยน์ตากร้านโลกมองคนรุ่นลูกอย่างพิจารณา

“กล้ามากเลยนะที่มาถึงถิ่นของฉันแบบนี้”

“มันไม่จำเป็นต้องใช้ความกล้าเลยสักนิด”

 เนื้อความที่แสดงถึงความอวดดีอย่างเปิดเผย ทำให้คนฟังต้องยกยิ้มขึ้นมาเล็กน้อย แล้วพยักหน้าให้ลูกน้องเตรียมของว่างรับรองแขกที่นั่งอยู่ตรงหน้าตามมารยาท

 “แหม...ใจเย็นก็ได้น่าคุณเจิ้ง” ถานอี้เทาเอ่ยขึ้นอย่างไม่จริงจังนัก ก่อนจะระบายยิ้มอย่างเอื้อเฟื้อ “ทานของว่างก่อนสิ สั่งมาจากโรงแรมระดับหกดาวเชียวนะ”

 เจิ้งหยุนไม่ได้ตอบรับ เขาทำเพียงแค่ปรายตามองของว่างที่วางบนโต๊ะรับแขกครู่เดียว แล้วกลับมามองเจ้าของห้องนี้อย่างเฉยชา

ท่าทางไม่ยินดียินร้ายของเจิ้งหยุนไม่ได้ทำให้เจ้าบ้านใส่ใจนัก ถึงแม้อีกฝ่ายจะมีท่าทางไร้อารมณ์ แต่ถานอี้เทารู้ดีว่า มีบางอย่างที่ชายหนุ่มคนนี้กำลังแสดงออกมาอย่างชัดเจนผ่านแว่นตาสีชาอันนั้น

ความแข็งกร้าว...

“ว่าแต่ที่มาวันนี้ คงไม่ได้แค่มาเยี่ยมกันหรอกใช่ไหม” ถานอี้เทาเอ่ยถามอย่างเป็นมิตร พร้อมกับคลี่ยิ้มสบอารมณ์

“ผมมาคุยเรื่องผับของผม” เจิ้งหยุนตอบเสียงเรียบ เขาจ้องมองบุคคลตรงหน้าไม่ต่างจากนักล่าที่กำลังรอเวลาที่เหยื่อเผลอ

“ผับของคุณ? อ่า...ผับกาเบรียลนั่น มีอะไรให้ฉันช่วยหรือ”

“คุณไม่ควรเข้ามายุ่มย่ามในผับของผมโดยไม่ได้รับอนุญาต”

น้ำเสียงที่ถึงแม้จะราบเรียบราวกับทะเลสาบ แต่ก็แฝงไปด้วยอารมณ์ดังขึ้น ถานอี้เทานึกย้อนตามคำกล่าวหาของบุรุษตรงหน้าอีกครั้ง และเมื่อเข้าใจเรื่องราวทั้งหมด เขาก็คลี่ยิ้มออกมาเล็กน้อย

“อ่า...ต้องขอโทษที่ไม่ได้บอก เอาอย่างนี้แล้วกัน คราวหน้าฉันจะบอกก่อน” ถานอี้เทายอมรับความผิดด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลง เจิ้งหยุนแค่นเสียงในลำคออย่างไม่ค่อยพอใจนัก

“คงจะไม่มีคราวหน้า” 

     “ไม่เอาน่า. .เราตกลงกันได้ไม่ใช่หรือ”

 เจิ้งหยุนมองอีกฝ่ายนิ่ง บรรยากาศที่ดูผ่อนคลายลงไม่ได้ทำให้เขาอารมณ์ดีขึ้นแม้แต่น้อย

“หึ! ผมยังไม่อยากให้มีเรื่องยุ่งยากเกิดขึ้นที่ผับของผม”

ถ้อยคำที่แสดงออกถึงการไม่ยอมรับข้อตกลง ทำให้ใบหน้าที่เต็มไปด้วยริ้วรอยเปลี่ยนไป ถานอี้เทานึกขุ่นเคืองอยู่ในใจ

คนอย่างถานอี้เทาไม่ใช่คนที่ต้องมาขอร้องใคร!

 เขายกน้ำชาที่อยู่บนโต๊ะใกล้ตัวขึ้นจิบเพื่อข่มอารมณ์พลุ่งพล่านจากความไม่พอใจ ก่อนจะปั้นยิ้มบนใบหน้าขึ้นมาอีกครั้ง

“แล้วคุณต้องการอะไรล่ะ”

 “ผมแค่มาเก็บเงินที่ควรได้รับ” เจิ้งหยุนเอ่ยตอบ แล้วยกยิ้มที่มุมปาก เมื่อเห็นสีหน้าของคนฟังเปลี่ยนไป “ในเมื่อคุณทำการค้าขายในสถานที่ของผม คุณก็ควรจ่ายภาษีผ่านทางด้วยก็เท่านั้น”

“พูดเป็นเล่นน่า! คนกันเองแท้ๆ”

ถานอี้เทาหัวเราะราวกับเป็นเรื่องตลกด้วยเสียงที่ดังก้อง ซึ่งท่าทางแบบนั้นก็ทำให้เจิ้งหยุนต้องคิ้วกระตุก

“แต่ผมไม่คิดอย่างนั้น” ผู้มาเยือนตอบเสียงเย็น แต่เจ้าบ้านก็ไม่ได้รู้สึกสะทกสะท้าน ผู้มีอิทธิพลใหญ่ยกยิ้มหยัน

“คุณจะบอกว่า ไม่ว่าใครก็ตามที่ทำการซื้อขายในผับของคุณ จะต้องเสียเงินให้คุณด้วย ถึงแม้ว่าคนพวกนั้นจะเป็นลูกค้าอย่างนั้นหรือ พูดตลกจังนะ” ถานอี้เทาเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงกลั้วหัวเราะ ก่อนจะมองใบหน้าของอีกฝ่ายด้วยท่าทีที่แสร้งทำเป็นสงสัย

“จริงๆ ก็ไม่จำเป็นหรอก ถ้าหากการซื้อขายพวกนั้นไม่ใช่ยาเสพติดที่ลักลอบเข้ามา คุณไม่คิดว่าภาษีนำเข้าผ่านผับของผมจะฟรีหรอกใช่ไหม”

“มันจะไม่ดูขี้ตืดไปหน่อยหรือ” ถานอี้เทาเอ่ยเสียงห้วนอย่างไม่ค่อยพอใจนัก

“แน่นอนว่าผับของผมไม่มีตำรวจเข้ามาเพ่นพ่าน ความปลอดภัยในการซื้อขายของคุณจึงมีความสำเร็จสูง คุณควรจะจ่ายค่าบริการที่ผมมีให้”

ถานอี้เทามองคู่กรณีที่อยู่ตรงหน้าอย่างเก็บอารมณ์ เจิ้งหยุนก็ไม่ต่างจากหมาป่าที่ริจะแหย่ราชสีห์ให้กรุ่นโกรธ

“แล้วถ้าฉันไม่ให้ล่ะ?” ถานอี้เทาถามกลับเสียงแข็งอย่างหยั่งเชิง พร้อมกับมองคนที่กล้าท้าทายไม่ละสายตา

“คุณก็น่าจะรู้ดีว่า ผมคงไม่ปล่อยคุณเอาไว้หรอก จริงไหม?” เจิ้งหยุนแค่นยิ้มตอบ พร้อมกับมองอีกฝ่ายอย่างกดดัน

“ก็แค่เจ้าของผับ คิดว่าจะทำอะไรฉันได้หรือ!”

ถานอี้เทามองเจิ้งหยุนด้วยสายตาเกรี้ยวกราด ความอวดดีที่กล้ามาถึงที่ของเขาก็นับว่าจองหองมากพออยู่แล้ว แต่คนตรงหน้ายังยกระดับมากไปกว่านั้นด้วยการข่มขู่เขา!

ให้ตายเถอะ! คิดว่ายอมให้หน่อย ก็จะมาปีนเกลียวกันได้หรือ!

“แล้วคุณจะลองดูไหมล่ะว่า เจ้าของผับอย่างผมจะทำอะไรคุณได้บ้าง” เจิ้งหยุนเอ่ยขึ้นอย่างท้าทายด้วยน้ำเสียงทีเล่นทีจริง ทว่ากระแสนัยน์ตากลับพุ่งตรงอย่างจริงจัง

 ถึงแม้ถานอี้เทาอยากจะจัดการคนตรงหน้าจนแทบทนไม่ไหว แต่ก็รู้ดีว่า คนรุ่นลูกที่กำลังลองดีกับเขาอยู่ตอนนี้ไม่ใช่แค่เจ้าของผับธรรมดา นอกจากบุคลิกที่ไม่กลัวใครหน้าไหนแล้ว ชื่อสกุลของอีกฝ่ายก็ฟ้องสถานะอย่างชัดเจน

คนตระกูลเจิ้ง...

ถานอี้เทาถอนหายใจเฮือกใหญ่ ทั้งที่เป็นเรื่องเล็กน้อยเท่านั้น แค่ตำรวจที่ตามไล่บี้อยู่ตอนนี้ก็น่าปวดหัวพออยู่แล้ว เขายังไม่อยากมีปัญหาเพิ่มอีก

เอาล่ะ! เป็นผู้ใหญ่ต้องใจกว้าง ก็แค่เรื่องไม่เป็นเรื่องเท่านั้นเอง

“แล้วจะเอาสักเท่าไร หมื่นดอลลาร์ดีไหมล่ะ”

 เจิ้งหยุนมองท่าทีอ่อนลงของถานอี้เทา แล้วลอบยิ้มออกมาเล็กน้อย ก่อนจะบอกด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย

“อย่าโง่ไปหน่อยเลย ค่าบริการคิดตามมูลค่าของสินค้านะครับ”

 “แล้วจะเอาเท่าไร”

“สามสิบเปอร์เซ็นต์”

คำตอบที่ได้ยิน ทำให้คนฟังตาวาวด้วยความไม่พอใจอีกครั้ง ถานอี้เทาจ้องคนตรงหน้าอย่างระงับอารมณ์ไม่อยู่

“มันไม่มากไปหน่อยหรือ! แค่ห้าเปอร์เซ็นต์ก็พอแล้วมั้ง!”

“สรุปว่าคุณจะไม่จ่าย?”

“ฉันให้ได้แค่นั้น!” ถานอี้เทาเอ่ยเสียงดัง ใบหน้าที่เคยปั้นยิ้มเปลี่ยนเป็นบูดบึ้ง นัยน์ตาเรียวที่แต้มริ้วรอยตามวัยแข็งกร้าว

 ไอ้เวรตรงหน้ามันหวังชุบมือเปิบเห็นๆ!

“แต่ผมยอมรับไม่ได้ ถ้าอย่างนั้น...”

 ทว่ายังไม่ทันที่เจิ้งหยุนจะพูดจบ ลูกน้องคนหนึ่งของถานอี้เทาก็เปิดประตูพรวดเข้ามา ท่าทางตื่นตระหนกเรียกความสนใจของทุกคนในห้องได้ทันที

“นายครับ! มีตำรวจบุกมา! ตอนนี้ที่บ่อนกำลังชุลมุนกันไปหมด! ที่สำคัญตอนนี้ตึกของเรากำลังโดนล้อมอยู่ด้วยครับ!” ลูกน้องที่วิ่งกระหืดกระหอบรายงานสถานการณ์ด้วยน้ำเสียงรัวเร็ว

“ว่าอย่างไรนะ!” ถานอี้เทาสบถลั่น ก่อนจะทุบโต๊ะไม้ตรงหน้าเสียงดังอย่างระบายความหงุดหงิด อารมณ์ที่กรุ่นอยู่เมื่อครู่ทะยานถึงขีดสุด “แล้วคนของเรามันหายหัวไปไหนหมด! ทำไมถึงปล่อยให้ตำรวจเข้ามาได้!”

“เอ่อ... ตายหมดแล้วครับ”

“บัดซบ! เป็นแบบนั้นไปได้อย่างไร!”

 ดวงตาเรียวถลนจนน่ากลัว ก่อนจะหันไปมองใบหน้าของแขกที่บัดนี้ยังนั่งอยู่บนโซฟา โดยไม่มีท่าทีทุกข์ร้อนกับเหตุการณ์ที่กำลังเกิดขึ้นอย่างที่ควรจะเป็น

 มันจะเป็นไปได้อย่างไร ในเมื่อเขาอยู่มาได้ตั้งหลายปีไม่เคยมีปัญหา จู่ๆ ตำรวจก็เข้ามา อีกทั้งยังมาวันเดียวกับไอ้เวรนี่ที่ดูก็รู้ว่า อยากมาหาเรื่องกันเห็นๆ หรือว่า...

 “นี่แก!” ถานอี้เทาตะโกนลั่น พร้อมกับชี้ไปที่ใบหน้าของแขกในวันนี้อย่างเดือดดาล ถึงอย่างนั้นคนที่ได้รับกิริยาไร้มารยาทก็ไม่ได้สะดุ้งสะเทือนแต่อย่างใด

“ผมไม่ชอบคนไม่สุภาพ”

 ถานอี้เทาตอบรับคำพูดนั้นด้วยการสบถอย่างหยาบคาย ก่อนจะคว้าปืนพกสีดำจ่อไปที่ใบหน้าของเจิ้งหยุนอย่างต้องการหาที่ระบายความคับแค้นระคนร้อนใจของตัวเอง

“แกทำอย่างนี้ทำไม!”

 “คุณควรจะรู้เอาไว้ว่า ผมไม่ชอบให้ใครยุ่งในที่ของผม ถ้าไม่ได้รับอนุญาต” เจิ้งหยุนเอ่ยเสียงนิ่ง โดยไม่ได้หวั่นเกรงต่อปลายกระบอกปืนที่เล็งมาตรงหน้า มิหนำซ้ำชายหนุ่มยังคลี่ยิ้มรับอีกต่างหาก

“ก็ดี! ถ้าฉันไม่รอด! แกก็อย่ารอด!”

ในขณะที่ถานอี้เทากำลังจะเหนี่ยวไก ลูกน้องอีกคนก็เปิดประตูเข้ามาด้วยใบหน้าตื่นตระหนก และทำให้ผู้มีอิทธิพลใหญ่ต้องกัดกรามแน่น พร้อมกับคิดหาทางหนีทีไล่

“นายครับ! ตำรวจมันบุกขึ้นมาถึงชั้นสิบแล้วครับ!”

ไอ้สารแลวเอ๊ย!

 ถานอี้เทาสบถอย่างหัวเสีย แล้วพยายามคุมสติและอารมณ์ที่กระเจิดกระเจิงจนกู่ไม่กลับ เนื่องจากการบุกโจมตีแบบสายฟ้าแลบของตำรวจ รวมถึงปัญหาใหม่ที่เจิ้งหยุนต้องการจะสร้างขึ้นอีก

ความแค้นอัดแน่นในอก ทว่าตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่จะมาแก้แค้นอะไร การรักษาตัวให้รอดจากวิกฤตตรงหน้าสำคัญกว่า!

“เอาอย่างไรดีครับ!” ลูกน้องคนเดิมเอ่ยถามขึ้นอีกครั้ง เมื่อรับรู้ว่า อีกไม่กี่นาทีข้างหน้าตำรวจจะบุกมาถึงห้องนี้ ซึ่งเป็นห้องทำงานใหญ่ของตึกหลังนี้แน่นอน

“โธ่เอ๊ย! ก็หนีสิวะ! จะรอให้พวกมันมายิงหัวหรือ!” ถานอี้เทาว่าเสียงกร้าว ก่อนจะหันไปหาคู่กรณีที่ยังนั่งมองตัวเองวิ่งพล่านด้วยรอยยิ้มเขม็ง “ฉันไม่ปล่อยแกเอาไว้แน่! คอยดู!”

 เจิ้งหยุนไม่ได้เอ่ยคำใดตอบรับ ชายหนุ่มได้แต่คลี่ยิ้มมองภาพความวุ่นวายจากการหนีตายของเจ้าของตึกใหญ่อย่างสนุกสนาน เพียงไม่นานห้องที่ตกแต่งอย่างสวยงามก็ตกอยู่ในความเงียบ เมื่อเหลือเพียงแต่แขกที่ยังอยู่ภายใน

“นายครับ แล้วเรา?” ชายในชุดสูทสีดำเอ่ยขึ้น เมื่อเห็นเจ้านายยังนั่งนิ่งไม่ได้มีอาการกระวนกระวายใจเลยสักนิด แถมยังยกยิ้มที่มุมปากอย่างอารมณ์ดีอีกต่างหาก “ผมว่า...เราควรออกไปกันได้แล้ว ถ้าตำรวจมาเจออาจจะมีปัญหายุ่งยากตามมา”

“ไม่ต้องกังวลหรอกอู่หนิง หมูที่มันอยู่ในอวยน่ะ มันหนีอย่างไรก็ไม่พ้นหรอก”

อู่หนิงได้แต่มองเจ้านายที่หัวเราะกับตัวเองอย่างลำบากใจ ถึงแม้เขาจะรู้ดีว่า คนอย่างเจิ้งหยุนไม่เกรงต่อสิ่งใด แต่สถานการณ์ตอนนี้ก็ยังนับว่าไม่ปลอดภัยอยู่ดี

 “แต่...”

“เอาน่า... เรื่องนี้ไม่เห็นเกี่ยวกับพวกเราเลย ไม่เห็นต้องรีบไปไหนให้เหนื่อย”

เจิ้งหยุนเลิกคิ้วมองอู่หนิง สายตาคมที่ซ่อนเร้นอยู่เบื้องหลังเลนส์สีชาพราวระยับอย่างถูกใจจนบอดี้การ์ดหนุ่มรู้สึกได้

“ถ้าเกิดเรื่องถึงตำรวจขึ้นมา คุณเจิ้งเทียน...”

“นี่นายเป็นลูกน้องฉัน หรือเป็นลูกน้องพี่กันแน่”

น้ำเสียงไม่ค่อยพอใจของเจ้านายหนุ่ม ทำให้อู่หนิงต้องถอนหายใจออกมา ก่อนจะนึกโล่งใจ เมื่อเห็นคนตรงหน้าลุกขึ้นยืน แล้วเดินออกจากห้องอย่างใจเย็น ทันทีที่พวกเขาพ้นจากเขตของห้องทำงานใหญ่ แว่วเสียงปืนและเสียงกรีดร้องก็ดังเข้ามาให้ได้ยินเป็นระยะ

สองชายหนุ่มนายบ่าวเดินไปทางบันไดหนีไฟ ซึ่งน่าจะเป็นทางเดียวกับที่ถานอี้เทาใช้เป็นทางออก ในเมื่อมันเป็นเส้นทางเดียวที่จะลดการปะทะกับตำรวจที่อยู่ด้านหน้าของตึกหลังนี้ได้มากที่สุด แต่ถึงอย่างนั้นก็ต้องมีตำรวจมาดักรออยู่อย่างแน่นอน

เจิ้งหยุนหันไปพยักหน้าให้อู่หนิงเป็นการส่งสัญญาณ ชายในชุดสูทสีดำยกเครื่องมือสื่อสารขึ้น แล้วติดต่อไปยังปลายสายด้วยน้ำเสียงราบเรียบมั่นคง

"เริ่มได้”



▣-▣-▣-▣-▣-▣-▣-▣-▣-▣-▣-▣-▣

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 20-12-2018 17:19:08 โดย marionatte »

ออฟไลน์ marionatte

  • Beginning is more difficult
  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 794
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +307/-5
“ไอ้สารเลวเจิ้งหยุน!” ถานอี้เทาคำรามลั่น เมื่อเห็นว่ายังมีตำรวจดักล้อมอยู่ ลูกน้องหลายคน บ้างก็ได้รับบาดเจ็บ บ้างก็ตายไปแล้ว แต่นั่นมันไม่ใช่ประเด็นสำคัญเท่ากับตอนนี้โอกาสในการรอดของเขาเหลือน้อยเต็มที

“นายครับ! มีตำรวจดักทางออกไว้แล้ว! เราจะเอาอย่างไรต่อดี!”

ถานอี้เทาหันไปมองลูกน้องที่เหลือรอดอย่างครุ่นคิด สถานการณ์ที่บีบคั้นกำลังเร่งให้สมองของเขาคิดหนทางเอาตัวรอด

โชคยังดีที่เขาฉลาดพอจะให้ลูกน้องนำล่วงหน้าไปก่อน ถึงได้รู้ว่า ขืนตัวเองออกไปตอนนี้ ก็มีแต่ไม่รอด ยังไม่นับอีกกลุ่มที่อาจจะตามบุกมาประกบหลังอีก

ทำไมวันนี้ถึงได้ซวยมหาซวยขนาดนี้!

เจ้าของตึกเตะผนังปูนสีเรียบอย่างฉุนเฉียว ยังดีที่ทางหนีไฟเป็นช่องทางเดินแคบที่มีทางเพียงเส้นเดียว หากโชคยังเข้าข้างเขาอยู่บ้าง ก็สามารถดักยิงตำรวจหน้าโง่ที่ตั้งใจมาจับเขาได้

แต่ไม่ทันได้คิดว่าควรจะทำอย่างไรต่อ เสียงฝีเท้าที่เดินลงบันไดตามมาอย่างเป็นจังหวะ ก็ทำให้ทุกคนในบริเวณนั้นชะงัก มือของทุกคนกระชับปืนแน่น ก่อนจะพร้อมใจกันหันไปยังทิศทางของต้นเสียง แล้วพอถานอี้เทาเห็นว่าใครที่เดินลงมา เขาก็ได้แต่หัวเราะเย้ย

“แกเองก็จะไม่รอดเหมือนกัน! ตอนนี้ตำรวจล้อมปิดทางออกไว้หมดแล้ว!”

ผู้มาใหม่ยักไหล่พลางมองลูกน้องสองคนของถานอี้เทา ก่อนจะเลื่อนมามองหัวหน้าที่บัดนี้ใบหน้าซีดเซียวและมีเหงื่อโซมทั่วร่าง เจิ้งหยุนยกยิ้มขึ้น

“ผมไม่คิดอย่างนั้น”

เจิ้งหยุนเดินเอามือล้วงกระเป๋า ก่อนจะเดินเลยผ่านเจ้าถิ่นอย่างไม่สนใจ ความท้าทายและถือดีของชายหนุ่ม ทำให้ถานอี้เทาต้องข่มอารมณ์โกรธ แต่ก็ไม่วายเดินตามอีกฝ่ายอย่างจนหนทาง

“ข้างล่างนั่นมีตำรวจรอแกอยู่!” เจ้าของตึกกล่าวย้ำอีกครั้งด้วยความไม่แน่ใจว่า อีกฝ่ายคิดอะไรอยู่ มันอาจจะโง่หรือบ้า บางทีอาจจะเป็นทั้งสองอย่าง

ผมว่าตำรวจรอคุณต่างหาก ผมแค่โดนพาตัวมาเพื่อถูกข่มขู่อะไรบางอย่าง แล้วบังเอิญโชคดีมาเจอเหตุการณ์แบบนี้เข้า ทำให้ผมหนีออกมาได้”

เรื่องเล่าจากปากของชายหนุ่มตรงหน้า ทำให้ถานอี้เทานิ่งค้าง ก่อนจะคำรามลั่น ทว่ากลับมีเพียงเสียงหัวเราะแผ่วเบาตอบกลับมาเท่านั้น

ไอ้ตอแหล!

ถึงแม้เหตุผลแก้ต่างอย่างหน้าด้านๆ ของไอ้คนรุ่นลุก มันน่าหัวร่อสิ้นดี แต่ในใจกลับอดคิดไม่ได้ว่า มันอาจจะได้ผล แล้วเป็นเขาเพียงคนเดียวที่จะไม่รอด

ในเมื่อไม่มีทางเลือกอื่น ไม่ว่าจะหันซ้ายหรือหันขวาก็ยังหาทางหนีทีไล่ไม่เจอ คนที่น่าจะพอทำให้รอดได้ คงมีแต่คนตรงหน้านี้เท่านั้น ถึงแม้จะแค้นใจจนแทบอยากจะขย้ำอีกฝ่ายให้แหลกคามือก็ตาม

 “ก็ได้! ถ้าแกช่วยฉันให้รอดจากครั้งนี้ไปได้ ฉันจะให้สามสิบเปอร์เซ็นต์ที่แกต้องการ”

ปลายเท้าของชายหนุ่มชะงัก เจิ้งหยุนหันไปมองคนพูดด้วยท่าทีแปลกใจ ก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นรอยยิ้มบาง ท่ามกลางเสียงปืนที่ยังแว่วมาไม่หยุด

“คุณจะมีปัญญาที่ไหนมาให้ผม ในเมื่อตอนนี้คุณเองก็จะเอาตัวไม่รอดอยู่แล้ว”

“ฉันมีปัญญาหามาให้แน่” ถานอี้เทาพยายามต่อรอง ทั้งที่ในใจกำลังเดือดจากคำดูถูก

“ก็ได้ครับ สามสิบเปอร์เซ็นต์นั่นเป็นส่วนที่ผมต้องได้อยู่แล้ว แต่การช่วยชีวิตคุณก็อีกกรณีหนึ่ง” ฝ่ายที่เป็นต่อกว่าบอก นัยน์ตาคมที่ซ่อนอยู่หลังเลนส์สีชาส่องประกายวาบ

“หมายความว่าอย่างไร!” คนเป็นรองถามเสียงเข้ม ถานอี้เทารู้สึกโกรธและร้อนใจจนมือสั่นไปหมด เขาสาบานกับตัวเองว่า ถ้าพ้นจากภัยร้ายครั้งนี้ไปได้ จะเอาคืนอีกฝ่ายอย่างสาสม

“เอาเป็นว่า...เพื่อความเท่าเทียม ธุรกิจและสมบัติทุกอย่างที่คุณมีจะตกเป็นของผม แลกกับชีวิตของคุณ”

“ไอ้หน้าเลือด! ถ้าแกทำอย่างนั้น แล้วฉันจะเอาเงินที่ไหนมาให้!” ถานอี้เทาต่อว่าด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยอารมณ์โกรธ

“นั่นคือสิ่งที่คุณเป็นคนเลือกเอง” เจิ้งหยุนเอ่ยต่ออย่างไม่ใส่ใจ ก่อนจะเดินลงบันไดไปเรื่อยๆ โดยไม่นึกสนใจคนที่หน้าซีดหน้าแดง เพราะใกล้มาถึงจุดสุดท้ายของชีวิตเต็มที

ถานอี้เทากำมือแน่น หัวคิ้วขมวดมุ่น พร้อมกับจ้องมองแผ่นหลังของเจิ้งหยุนราวกับกินเลือดกินเนื้อ

"ได้! ฉันยอมทุกอย่าง!”



▣-▣-▣-▣-▣-▣-▣-▣-▣-▣-▣-▣-▣



ด้านหน้าของตึกพาณิชย์หลังใหญ่ บัดนี้เต็มไปด้วยรถตำรวจจอดเทียบอยู่ทั่วบริเวณ บรรดาชายหญิงหลายสิบคนถูกจับได้จากการเล่นพนันผิดกฎหมาย ลูกน้องของผู้มีอิทธิพลอย่างถานอี้เทาถูกจับเป็นได้บางส่วน แต่ทว่าหัวหน้าใหญ่ยังคงหลบหนีไปได้

“ผู้กองหวังครับ พวกเราเข้าค้นที่ห้องทำงานของถานอี้เทาแล้ว ไม่พบใครเลยครับ!”

คนที่รับรายงานพยักหน้ารับ เมื่อสิ่งที่ได้ยินไม่ได้ผิดคาดจากที่เขาคิดไว้ ผู้กองหนุ่มมองแปลนของตึก ก่อนจะคำนวณหาช่องทางหนีที่เป็นไปได้

“ผู้กองหวังครับ แล้วคนที่เราจับมาได้ จะให้ส่งไปที่โรงพักเลยหรือเปล่าครับ”

“อืม พวกคุณไปบอกหมวดเหอผิงว่า ผมสั่งให้ทำการเคลียร์พื้นที่ แล้วนำคนที่ถูกจับได้กลับโรงพักไปลงบันทึกได้เลย”

“ครับ!”

ความวุ่นวายที่เกิดขึ้นคลี่คลายลง ราตรีที่ยาวนานยังคงดำเนินไปอย่างเชื่องช้า สายลมเย็นพัดผ่านพากลิ่นของความสูญเสียคลุ้งไปทั่วบริเวณ

หวังหยูเฟิงในชุดเครื่องแบบเม้มริมฝีปากแน่น เมื่อภารกิจสำคัญในครั้งนี้นอกจากจะบุกทำลายบ่อนการพนันแล้ว ยังรวมไปถึงการจับกุมถานอี้เทา ผู้มีอิทธิพลใหญ่ของเมืองที่เปิดบ่อนการพนัน เงินกู้นอกระบบ และค้ายาเสพติด

หลังจากที่ตามติดอยู่หลายปี ถึงแม้จะรู้อยู่แก่ใจว่า อีกฝ่ายมีความผิด แต่ด้วยอำนาจที่รายล้อมถานอี้เทาเอาไว้ ทำให้ทางตำรวจไม่สามารถจัดการได้เด็ดขาด จนเมื่อไม่กี่เดือนก่อนที่มีผู้หวังดีส่งข่าวที่เป็นประโยชน์ ทำให้เขารวมทั้งเพื่อนร่วมงานเริ่มเคลื่อนไหวได้คล่องขึ้น จนมาถึงการบุกจับกุมในครั้งนี้

คนที่ทำผิด ไม่ว่าอย่างไรก็หนีเงื้อมมือของกฎหมายไปไม่พ้น!

หวังหยูเฟิงหันไปมองลูกน้องที่กระจายกันไปทำงานที่ได้รับมอบหมายอย่างแข็งขัน ใบหน้าขาวแสดงความเคร่งเครียดออกมาอย่างชัดเจน

“ผู้กองหวังครับ มีวอมาขอความช่วยเหลือ พบพวกของถานอี้เทาที่ยังหลบหนีไปได้อยู่” นายตำรวจชั้นผู้น้อยคนหนึ่งวิ่งเข้ามารายงานอย่างรวดเร็ว

“ที่ไหน”

“ตอนนี้มีพวกเราบางส่วนโดนโจมตีอยู่บริเวณทางออกด้านหลังฝั่งซ้ายครับ”

“ผมทราบแล้ว”

หวังหยูเฟิงเรียกนายตำรวจกลุ่มหนึ่งมาสมทบ แล้วรีบรุดไปยังสถานที่ดังกล่าว แน่นอนว่าพื้นที่ที่ได้รับแจ้งมา เขาได้จัดแบ่งตำรวจไปดักจับอยู่บริเวณนั้นเรียบร้อยแล้ว ซึ่งคาดว่าตอนนี้น่าจะมีการปะทะกับกลุ่มของถานอี้เทาอยู่แน่นอน

ทว่าเมื่อไปถึงที่เกิดเหตุ ชายหนุ่มก็ต้องชะงักไป เมื่อพบเพียงร่างไร้วิญญาณของนายตำรวจที่นอนเกลื่อนพื้น หวังหยูเฟิงขมวดคิ้วข่มอารมณ์ที่ร้อนระอุของตัวเอง ก่อนจะรีบส่งสัญญาณเพื่อกระจายเจ้าหน้าที่ไปรอบบริเวณ

นี่เขามาช้าไปหรือ!

หวังหยูเฟิงได้แต่ขบคิดอยู่ในใจด้วยความเจ็บแค้น พร้อมกับกวาดตามองอย่างระแวดระวัง ความเงียบโรยตัวจนไม่มีใครกล้าขยับตัวนัก เหลือแค่เพียงกลิ่นควันปืนที่ลอยอยู่ในอากาศ

ปัง!

เสียงที่ดังขึ้นท่ามกลางความเงียบกระตุกเส้นความตื่นตัวของทุกคนให้ตื่นขึ้น หวังหยูเฟิงมองไปโดยรอบเพื่อหาต้นทางของเสียง จนกระทั่งเสียงปืนดังขึ้นอีกครั้ง แต่ชายหนุ่มก็ยังหาผู้ลงมือไม่เจอ

บ้าชะมัด! นี่พวกเขากำลังโดนลอบยิงอยู่!

เมื่อรับรู้ถึงสัญญาณอันตราย หวังหยูเฟิงก็ขยับตัวหลบวิถึของกระสุนที่พุ่งเข้าใส่ได้อย่างฉิวเฉียด พร้อมกับยิงตอบโต้ทันที นายตำรวจหนุ่มที่เผชิญกับวินาทีของความตายพยายามรวบรวมสมาธิที่มีอย่างเต็มที่ เขาคาดไม่ถึงเลยว่า พวกของถานอี้เทาจะยังเหลือรอดมากขนาดนี้ อีกทั้งฝ่ายตรงข้ามก็ยังมีอาวุธครบมือ





TBC++++++++ 02 คนที่หมายตา




Marionetta ดีค่ะ มาหย่อนคอนแรกแล้วค่ะ ขอบคุณที่ติดตามค่ะ ฝากเอาใจช่วยผู้กองหวังกันด้วยนะคะ ^^

สามารถติดตามอัปเดคได้ทางทวิตเตอร์ #เจิ้งหยุนหยูเฟิง หรือทางแฟนเพจค่ะ



« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 20-12-2018 17:16:01 โดย marionatte »

ออฟไลน์ Billie

  • "Let come what comes, let go what goes and see what remains. That is what is real"
  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3327
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +78/-6

ออฟไลน์ คุณซี

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 205
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +5/-0

ออฟไลน์ cavalli

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5358
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +195/-19

ออฟไลน์ Billie

  • "Let come what comes, let go what goes and see what remains. That is what is real"
  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3327
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +78/-6

ออฟไลน์ puiiz

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3378
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +135/-4

ออฟไลน์ Billie

  • "Let come what comes, let go what goes and see what remains. That is what is real"
  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3327
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +78/-6

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ cavalli

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5358
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +195/-19

ออฟไลน์ cavalli

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5358
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +195/-19

ออฟไลน์ Billie

  • "Let come what comes, let go what goes and see what remains. That is what is real"
  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3327
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +78/-6

ออฟไลน์ puiiz

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3378
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +135/-4

ออฟไลน์ janamanza

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 649
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +24/-2
สนุกมากมากเลยยเลย  น่าสนใจว่าใครกดใคร 5555 ยังเดาไม่ออก แต่เนื้อเรื่องดำเนินดีมากค่ะ

ออฟไลน์ puiiz

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3378
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +135/-4

ออฟไลน์ cavalli

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5358
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +195/-19

ออฟไลน์ cavalli

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5358
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +195/-19

ออฟไลน์ puiiz

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3378
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +135/-4

ออฟไลน์ nutiez

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 40
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-0
เพิ่งมาตามอ่านรวดเดียวจบ สนุกมากๆเลยค่ะ

คุณเจิ้งดูเลือดเย็น แต่ก็มีมุมขี้เล่น (แต่อาจจะเล่นแรกไปนิสสส)

คุณตำรวจตกหลุมตลอดเลย

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ Billie

  • "Let come what comes, let go what goes and see what remains. That is what is real"
  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3327
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +78/-6

ออฟไลน์ cavalli

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5358
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +195/-19
 :katai2-1:


ชอบห้องแบบนั้น จินตนาการออกเลย

ออฟไลน์ shoi_toei

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4359
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +222/-26
เพิ่งเข้ามาอ่าน ตอนแรกนึกว่าคุณผู้กองจะรุกเสียอีก 555

แต่แนวนี้ก็ดีเราชอบบบบบ

ออฟไลน์ marionatte

  • Beginning is more difficult
  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 794
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +307/-5
ขอบตุณที่ติดตามค่ะ ตอนหน้าจะมาลงพรุ่งนี้จ้า ^^

ออฟไลน์ puiiz

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3378
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +135/-4

ออฟไลน์ cavalli

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5358
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +195/-19
 :laugh:


ถ้าทำกันขนาดนี้แล้ว กินเถอะ

ออฟไลน์ Billie

  • "Let come what comes, let go what goes and see what remains. That is what is real"
  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3327
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +78/-6

ออฟไลน์ marionatte

  • Beginning is more difficult
  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 794
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +307/-5
ขอบคุณที่ติดตามค่ะ จะมาต่อภายในวันพุธนี้จ้า  :haun4:

ออฟไลน์ cavalli

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5358
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +195/-19

ออฟไลน์ puiiz

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3378
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +135/-4

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด