@@กล(รัก)เกียร์ :ตอน : ชั่วฟ้าดินสลาย [The End][จบแล้วครับ] (Up.04.Oct.2017)@@
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: @@กล(รัก)เกียร์ :ตอน : ชั่วฟ้าดินสลาย [The End][จบแล้วครับ] (Up.04.Oct.2017)@@  (อ่าน 163483 ครั้ง)

ออฟไลน์ iceman555

  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 8196
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +149/-11

ออฟไลน์ o4u0n7

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 213
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-0
 :hao5:  แหม เริ่มละลายแล้วใช่ไหม คุณดิน .. :hao7:

ออฟไลน์ DeShiWa

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4332
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +150/-9
ไปค่ายอาสา

ตอนไปสมันเรียนสนุกมากๆ

เฮ้อ...คิดแล้วนึกถึงอดีต

รีบๆไปนะฟ้าพี่ดินรออยู่


ออฟไลน์ mystery Y

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7677
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +585/-12
ยังไม่ยอมรับอีกนะพี่ดิน!

ออฟไลน์ ♥►MAGNOLIA◄♥

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7518
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +193/-11
ไอ้พี่ดิน จะกล้าๆเดินหน้าจีบฟ้า อย่างสง่าผ่าเผยเมื่อไหร่กัน

ก็ดูๆหินไป ละกัน เมื่อคืนพูดอย่าง เช้ามาเปลี่ยนซะละ
       :L1: :L1: :L1:
  :pig4: :pig4: :pig4: :pig4:

ออฟไลน์ ฟูจิซัน

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 315
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +153/-7



กล(รัก)เกียร์ ตอนที่ 21 : การเดินทางที่แสนพิเศษ





##เมจเสจจากค่าย##


   แล้วก็ถึงวันที่ค่ายใหญ่จะได้ออกเดินทางกันแล้ว แต่ผมรู้สึกตื่นเต้นนะแต่ก็เป็นห่วงไอ้หินกับไอ้ทิวเพราะมันสองคนหายเงียบไปสามวันแล้วครับ นับตั้งแต่วันที่ไปเตรียมค่ายพวกมันก็ไลน์มาคุยกับผมตลอด แต่สองสามวันมานี่มันสองคนเงียบหายไป ผมไลน์ไปก็ไม่ตอบ โทรไปก็ไม่รับ บางครั้งก็โทรไม่ติดเหมือนไม่มีสัญญานโทรศัพท์ ส่วนพี่ดินก็เงียบหายไปเหมือนกัน "กูรอที่ค่ายนะ" เป็นข้อความไลน์ล่าสุดที่พี่ดินส่งให้ผมในวันที่เดินทางไปเตรียมค่าย นอกนั้นแกก็เงียบหาย มีแต่ตอนที่ไอ้ทิวไอ้หินไลน์มาคุยมันก็จะบอกว่าพี่ดินฝากถามว่า...พี่ดินบอกว่า....พี่ดินนู่นนี่นั่น แต่เจ้าตัวไม่เคยไลน์มาเองซักครั้ง ผมขอให้ไอ้หินกับไอ้ทิวส่งภาพบรรยากาศเตรียมค่ายมาให้ดูบ้าง มันสองคนก็ไม่ส่งให้ผมดู มันบอกว่าเป็นกฏของทีมงานเตรียมค่ายที่ห้ามเผยแพร่ภาพใดๆออกไปก่อนที่ค่ายใหญ่จะมาถึง ส่วนการกินอยู่ช่วงเตรียมค่ายไอ้ทิวบอกว่าอยู่สบายๆ ไม่มีอะไรน่าเป็นห่วง

ผมเองในระยะเวลาหนึ่งอาทิตย์ที่อยู่ว่างๆ ก็ได้ไอ้เทียนกับพี่โอมนี่แหล่ะครับอยู่เป็นเพื่อน พี่โอมเลี้ยงข้าวผมกับไอ้เทียนทุกวันเลย จนแม่ไอ้เทียนบอกกับพี่โอมว่าเดือนนี้ไม่ต้องจ่ายค่าห้อง ฮ่าๆ ดีไปอีก

 ตอนแปดโมงเช้าผมกับไอ้เทียนลงมากินข้าวที่ร้านใต้หอ ซักพักพี่โอมก็มานั่งด้วย ผมเห็นพี่โอมแต่งตัววันนี้แล้ว แกคงสไตล์เดียวกับพี่ดิน เกงยีนส์สีซีดเข่าขาด รองเท้าผ้าใบ เสื้อยืดตราห่านสีขาว ซึ่งมันช่วยขับผิวที่ขาวอยู่แล้วให้น่ามองมากขึ้น  พี่โอมแกหล่อแบบหมดจรดจริงๆครับ แล้วการแต่งตัววันนี้ก็ทำให้คนตรงหน้าผมดูเท่ห์มาก


"ฟ้า เทียน สั่งข้าวกันยัง"


"สั่งไปแล้วครับพี่โอม พี่โอมจะกินไรเดี๋ยวผมไปสั่งให้ครับ" ผมบอกพี่โอมที่กำลังจรดปากกาเขียนเมนูในกระดาษ


พี่โอมชะงักมือแล้วเงยหน้ามามองผม "เอาแบบฟ้าก็ได้ แล้วก็ต้มจืดเต้าหู้หมูสับถ้วยนึงเอามากินด้วยกัน" พี่โอมบอกผมแล้วก็ยิ้ม



"ผมกินข้าวไข่เจียวนะครับพี่"



"ครับ เอาแบบฟ้าแหล่ะ"


ผมเดินไปสั่งข้าวให้พี่โอมแล้วก็เดินกลับมานั่งที่โต๊ะ พี่โอมออกไปยืนคุยโทรศัพท์ที่หน้าร้าน ซักพักก็กลับมานั่งตรงข้ามผม



"เออ ฟ้า นี่บอกไอ้ภูยังว่าจะไปค่าย"


"บอกแล้วครับพี่ บอกล่วงหน้าตั้งนาน ตอนแรกมันก็ไม่ให้ผมไปหรอก แต่ผมบอกว่าพี่โอมก็ไป มันก็เลยให้ไปได้"


"ถึงว่า มันโทรมากำชับพี่ว่าให้ช่วยดูแลฟ้าให้ด้วย"


"โห่ พี่..เมื่อไหร่มันจะเห็นผมโตซักทีเนี่ย อะไรๆก็เป็นห่วงไปหมด" ผมบ่นไอ้ภูให้พี่โอมฟัง พี่โอมก็หัวเราะ


"นี่แหล่ะ คือหน้าที่ของพี่ที่มีต่อน้อง" พี่โอมบอกผม


"พี่โอมมีน้องมั๊ยครับ" ไอ้เทียนถามพี่โอม


ผมเห็นพี่โอมทำหน้าสลด ก้มหน้าลงก่อนที่จะเงยหน้ามาตอบไอ้เทียน


"มีครับ พี่มีน้องชายคนนึงแต่เค้าเสียชีวิตตั้งแต่ตอนสิบขวบ ถ้าเค้ายังอยู่ก็รุ่นเดียวกับเทียนนี่แหล่ะ" พี่โอมพูดแล้วก็เงียบไป มีท่าทีเศร้าๆ


"อ่า ผมเสียใจด้วยนะครับพี่ ขอโทษนะครับที่ถาม" ไอ้เทียนบอกพี่โอม


"ไม่เป็นไรครับ ถามได้"


"แล้วเค้าเป็นอะไรถึงเสียชีวิตหล่ะครับ" ผมถามพี่โอม


"จมน้ำครับ เค้าไปเรียนว่ายน้ำแล้วเป็นตะคริว"


"อ่อ ครับ เสียใจด้วยนะครับพี่โอม เหงาเลย" ผมบอกพี่โอม พี่โอมแกก็ยิ้ม แต่สายตาก็ยังดูเศร้าๆอยู่


"ก็ทั้งเสียใจทั้งเหงาแหล่ะครับ น้องชายพี่เหมือนกับฟ้ามาก พี่ถึงรู้สึกเอ็นดูฟ้าตั้งแต่เจอครั้งแรก"


"อ่อ ครับ"


"อีกอย่างฟ้าก็เป็นน้องไอ้ภูเพื่อนพี่ด้วย ทำให้ใกล้กันขึ้นไปอีก เหมือนกับน้องชายพี่ยังอยู่"


"ผมคงแทนน้องชายพี่โอมไม่ได้หรอกครับ แต่ยังไงผมกับไอ้เทียนก็เป็นน้องพี่ได้นะครับ ดีซ๊ะอีกมีพี่คอยดูแล"


"ครับ ทีนี้ก็อย่ารำคาญหล่ะ เวลาที่ไอ้ภูมันเป็นห่วงอ่ะ เข้าใจรึยัง" พี่โอมถามผมแล้วก็เอามือมาขยี้ผมบนศีรษะของผม


"ครับพี่ เข้าใจแล้วคร๊าบบ" ผมบอกพี่โอม รู้สึกเขินๆเหมือนกันที่พี่แกมาทำแบบนี้กับผม เพราะรู้สึกว่ามีสายตาของหลายๆคนในร้านข้าวกำลังมองอยู่


"อ่ะ ข้าวมาแล้ว รีบกินจะได้รีบไปชมรม"


ผม ไอ้เทียน พี่โอม กินข้าวเสร็จ ก็พากันเดินไปชมรม เห็นหลายคนสะพายกระเป๋า เดินไปทางเดียวกัน คงจะไปค่ายเหมือนกัน บางคนก็อุ้มตุ๊กตาไปด้วย พี่โอมเห็นก็หัวเราะ แล้วก็บอกว่าเอาตุ๊กตาไปให้เปื้อนเปล่าๆ ผมแวะเข้าไปในเซเว่นเล็กๆที่อยู่ข้างในคณะวิศวะ เพื่อซื้อช็อกโกแลตไปฝากเด็กๆ เพราะไอ้หินบอกผมว่าที่หมู่บ้านมีเด็กๆเยอะมาก และเด็กๆก็น่ารัก พูดภาษาไทยไม่ค่อยชัด เป็นสำเนียงแบบชาวเขาที่เราเคยได้ยินกัน เด็กๆบอกว่าอยากกินช็อกโกแลต


##เมจเสจจากค่าย##

หลังจากซื้อของเสร็จ ผม พี่โอม ไอ้เทียนก็เดินไปถึงชมรม ได้ยินเสียงกลองสันทนาการดังมาแต่ไกล บรรยากาศน่าสนุกครับ


"ลูกค่ายคนไหนที่มาถึงแล้วแต่ยังไม่ได้ลงทะเบียน ได้โปรดมาลงทะเบียนตรงนี้ก่อนนะคะ" เสียงพี่โอปอพูดออกโทรโข่ง

ผม ไอ้เทียน พี่โอมก็ไปต่อแถวลงทะเบียนครับ


"อ่าว ไอ้โอม กูนึกว่ามึงไปเตรียมค่ายนะเนี่ย" เพื่อนพี่โอมเข้ามาทักพี่โอม


"ตอนแรกกูก็ได้ไปชุดเตรียมค่ายแหล่ะ แต่ไอ้ดินให้กูไปพร้อมค่ายใหญ่"


"ทำไมว๊ะ คนไปเตรียมค่ายเยอะเลยหรอ"


"เออ ก็เยอะนะ ไอ้ดินมันให้กูอยู่ดูแลเกียร์ของมัน" พี่โอมตอบเพื่อน เพื่อนพี่โอมก็ทำหน้า งงๆ แต่ก็พยักหน้าให้เหมือนว่าจะเข้าใจในสิ่งที่พี่โอมบอก ผมเองยืนฟังอยู่ก็ยัง งง ไปด้วย....เกียร์ของพี่ดินให้พี่โอมดูแล...!!


"ว๊ายยย น้องฟ้า พ่อทูนหัว น้องฟ้ามาอยู่อาข่ากับพี่โอปอนะคะมานี่เลยพี่เขียนป้ายให้" พี่โอปอเรียกผม แล้วก็ดึงมือผมออกไปจากแถว


"โอปอ น้องฟ้าอยู่ปกาเกอญอกับเราย่ะ เสียใจด้วยนะ" เพื่อนพี่โอปอพูดขึ้นมา ทำเอาพี่โอปอหน้าหงิกไป


"ไปเลย ไปอยู่ปกาเกอญอนู่น ชิ" พี่โอปอพูดแล้วก็ผลักตัวผมไปหาพี่คนนั้น พี่เค้าก็เอาป้ายกระดาษสีเหลืองที่เขียนชื่อผมคล้องคอให้ผม


น้องฟ้า ปี.1 (ปกาเกอญอ)


ตอนนี้ลูกค่ายที่ได้รับป้ายชื่อจะถูกแบ่งเป็นสองกลุ่มใหญ่คือ อาข่าป้ายสีเขียว กับ ปกาเกอญอป้ายสีเหลือง ไอ้เทียนได้อยู่อาข่า ส่วนพี่โอมอยู่ปกาเกอญอเหมือนกับผม


"โอม น้องฟ้า ยืนคู่กันหน่อยเราขอถ่ายรูปไปลงเพจหน่อย"


"โห ส้ม จะไปค่ายก็ยังลงเพจอีกหรอ" พี่โอมถามเพื่อน


"ลงสิ เค้าจะได้รู้ว่าชมรมเราไปทำค่ายจริงๆ มาๆขอถ่ายรูปหน่อย"


พี่โอมเอาแขนมากอดคอผม เพื่อให้เพื่อนถ่ายรูปไปลงเพจ


"ดีมากโอม เซอร์วิสแฟนๆเก่งแบบนี้ รักตายเลย อิอิ" เพื่อนพี่โอมแซวผมกับพี่โอม


พี่โอมฝากกระเป๋าไว้กับผม แล้วก็เดินไปคุยกับกลุ่มเพื่อนพี่เค้า ส่วนผมกับไอ้เทียนก็นั่งอยู่ตรงโต๊ะไม้หิน รอพี่ๆเรียกรวม


"เฮ้ย ไอ้ฟ้า ไอ้เทียน อยู่เผ่าไหนเนี่ย" ไอ้คิมเดินเข้ามาทักผมกับไอ้เทียนก่อนที่จะนั่งข้างๆผม


"อ่าว ไอ้คิมมึงก็ไปค่ายด้วยหรอ" ไอ้เทียนถามไอ้คิม


"เออ ไปดิ กูอยู่อาข่า"


"กูปกาเกอญอ" ผมบอกไอ้คิมแล้วก็ชูป้ายชื่อให้มันดู


"ไอ้เทียนอาข่าเหมือนกูเลย"


"เออ ไอ้คิมเดี๋ยวตอนขึ้นรถไฟไปนั่งด้วยกันดิ" ผมชวนไอ้คิมไปนั่งด้วย เพราะจะได้ครบสี่คนพอดี พี่โอม ผม ไอ้เทียน ไอ้คิม


"ได้ๆ เดี๋ยวกูไปนั่งด้วย ฝากกระเป๋าแป๊บนะไปเข้าห้องน้ำก่อน"


"เร็วๆนะมึงเดี๋ยวพี่เค้าจะเรียกรวมแล้ว"



เพจ UST SO CUTE


"สองหนุ่มหล่อไปค่าย"

"โอม" ปี 2 คณะวิศวะกรรมศาสตร์ / ฟ้า ปี 1 คณะอุตสาหกรรมเกษตร พิกัด:ชมรมค่ายอาสา



หูยยยย แพคคู่ ดีต่อใจ


ค่ายนี้ดี๊ดี สมัครทันมั๊ยคะ


จิ้นไปอีก พี่โอม น้องฟ้า


อยากไปค่ายด้วยเลยอ่ะ ทันมั๊ยค้าาาาา



"แหม่ะ มึงนี้นะไอ้ฟ้า ค่ายยังไม่ทันเริ่ม โดนจับจิ้นซ๊ะละ" ไอ้เทียนแซวผม


"ไม่ต้องห่วงเลยฟ้า มีคนรอจิ้นเพียบบนค่าย" พี่โอมบอกผม แล้วก็หัวเราะ เหมือนกับพี่เค้ารู้สึกว่ามันเป็นเรื่องธรรมดาไปแล้วกับคำคอมเม้นต์ในเพจ


"น้องฟ้าค่ะ" พี่ขวัญเดินมาหาผมพร้อมขนมถุงใหญ่


"สวัสดีครับพี่ขวัญ" ผมยกมือสวัสดีพี่ขวัญ พี่ขวัญก็รับไหว้ผมแล้วก็ยื่นถุงขนมให้


"อ่ะนี่ขนม เอาไว้กินบนรถไฟนะ"


"โห พี่ขวัญครับ ทำไมเยอะจังผมกินไม่หมดหรอก" ผมบอกพี่ขวัญเมื่อเห็นว่าในถุงใบใหญ่นั้นเต็มไปด้วยขนมหลายๆอย่างรวมกัน


"ไอ้คนบนค่ายใช่มั๊ยขวัญ" พี่โอมถามพี่ขวัญ พี่ขวัญก็พยักหน้าให้พี่โอม


"นี่ยังไม่หมดนะโอม เดี๋ยวบนรถไฟมีอีก" พี่ขวัญบอกพี่โอมพี่โอมก็อมยิ้มแล้วก็พยักหน้าให้พี่ขวัญ


"นี่พี่คุยเรื่องอะไรกันหรอครับ" ผมถามพี่สองคนเพราะความสงสัย


"ไม่มีอะไรค่ะน้องฟ้า อย่าลืมกินขนมนะ พี่ไปละไว้เจอกันบนรถไฟนะ" พี่ขวัญบอกผมแล้วก็เดินไปหากลุ่มเพื่อน


ซักพักพี่ปีสามก็เรียกรวมลูกค่ายครับ ให้นั่งตามกลุ่มในป้ายชื่อ ซึ่งก็แบ่งเป็นสองกลุ่มใหญ่ จำนวนสมาชิกชมรมทั้งหมดที่ไปค่ายรวมกับชุดเตรียมค่ายก็ประมาณ50คนครับ


"เอาหล่ะค่ะน้องๆชมรมค่ายอาสาทุกคนก่อนอื่นพี่ขอแนะนำตัวก่อนนะคะ พี่ชื่อโอเลี้ยงค่ะ เพราะพี่ตัวดำ"


"พี่เลี้ยง ทำไมรีบฆ่าตัวเองหล่ะคะ" เสียงพี่โอปอแซวพี่ผู้หญิงผิวเข้มที่กำลังยืนแนะนำตัวอยู่หน้าแถว


"ก็ดีกว่าให้แกฆ่าชั้นนะยะนังโอปอ"


พวกผมก็หัวเราะ ขำๆกันกับการพูดหยอกของพี่เค้า


"พี่ชื่อโอเลี้ยงนะคะ อยู่คณะสถาปัตฯปีสาม พี่เป็นเฮดทีมงานสวัสดิการค่ายค่ะ ส่วนทีมงานอื่นๆเดี๋ยวเราจะไปทำความรู้จักกันบนค่ายนะคะ เดี๋ยวพี่จะบอกการเดินทางของพวกเราในวันนี้ก่อนแล้วก็จะได้เดินทางไปสถานีรถไฟกันค่ะ"


พี่โอเลี้ยงบอกว่า หลังจากเสร็จจากชมรมแล้ว ลูกค่ายทุกคนก็จะเดินไปที่สถานีรถไฟที่เป็นจุดจอดรถของมหาวิทยาลัย หลังจากนั้นก็จะนั่งรถไฟขบวนท้องถิ่นไปถึงสถานีกรุงเทพฯ แล้วก็ต่อรถไฟสายเหนือจากสถานีกรุงเทพฯ มุ่งหน้าสู่สถานีรถไฟลำพูน เมื่อถึงสถานีรถไฟลำพูนก็จะมีรถบัสจากค่ายทหารมารอรับลูกค่ายทุกคนขึ้นไปส่งยังหมู่บ้านที่จะไปทำค่าย อันเป็นการสิ้นสุดการเดินทาง


"ลูกค่ายทุกคนเข้าใจการเดินทางของเรานะคะ"


"เข้าใจครับ/เข้าใจค่ะ"


"ต่อไปพี่จะแนะนำทีมงานพยาบาลนะคะ น้องๆปีหนึ่ง ใครป่วยหรือรู้สึกไม่สบายก็ให้มองหาคนที่คล้องป้ายชื่อสีชมพูแบบนี้ นั่นหมายความว่าพี่เค้าเป็นทีมงานพยาบาลนะคะ ยกตัวอย่างนี่ค่ะ น้องขวัญ คณะวิศวะปี2 เป็นทีมงานพยาบาลค่ะ" พี่โอเลี้ยงเรียกพี่ขวัญออกไปยืนหน้าแถว


"ก่อนที่เราจะไปขึ้นรถไฟ พี่ได้รับเมจเสจจากค่ายมาค่ะ เดี๋ยวพี่ขอมอบหน้าที่นี้ให้ทีมสันทนาการดีกว่าค่ะ เชิญน้องโอปอค่ะ" พี่โอเลี้ยงเรียกพี่โอปอออกไป เสียงกลองในจังหว่ะสามช่าก็ดังขึ้น พี่โอปอกับทีมงานสันทนาการก็ออกไปเต้นหน้าแถว พวกผมก็นั่งปรบมือกันอย่างสนุก


"สวัสดีค่า พี่ชื่อโอปอนะคะ ปี2 คณะอุตสาหกรรมเกษตร สวยๆค่ะ" พี่โอปอพูดแนะนำตัว พวกปีหนึ่งก็กรี๊ดกร๊าดกันใหญ่


"ก่อนไปค่าย เราก็มีเมจเสจจากชุดเตรียมค่ายส่งมาถึงสมาชิกค่ายใหญ่นะคะ"


"เมจเสจแรก....บนดอยมันหนาว กอดเราก็ได้ จากทีมงานเตาปูน" พอพี่โอปออ่านเมจเสจจบ พวกผมก็ปรบมือ ส่งเสียงวี๊ดวิ้วกันตลอด


"ไอ้ฟ้า เด็กๆรอช็อกโกแลตจากมึงนะครับ จากก้อนหินก้อนนั้น" ไอ้เชี่ยหินเล่นผมเข้าแล้ว ถึงว่าเงียบหายกันไป ที่แท้ก็ส่งเมจเสจมาให้ผมนี่เอง


"น้องฟ้าคะ เด็กๆต้องการช็อกโกแลตค่ะ เตรียมไว้หรือยังเอ่ย" พี่โอปอถามผม


"เรียบร้อยแล้วครับพี่"


"เมจเสจต่อไปนะคะ ถึงอีโอปอ บนนี้ไม่มีกล้วยมีอ้อยให้กินนะมึง กรุณาเอาขึ้นมาเอง จากน้ำกะทิขาวข้นหวานมัน" พี่โอปออ่านเมจเสจที่ส่งถึงตัวเอง พวกผมได้ยินก็ขำกัน


"ไม่มีกล้วยมีอ้อย เดี๋ยวกูจะกินน้ำกะทิมึงให้หมดเลย ขาวข้นหวานมันเนี่ย อย่าให้รู้นะว่าใคร" พี่โอปอพูดออกมา มีแต่คนหัวเราะรวมทั้งผมด้วย


"ทีมงานสวัสดิการครับ เตรียมค่ายต้องการน้ำแดง จากคนขาดความหวาน"


"ได้ค่ะ เดี๋ยวสวัสดิการจัดให้ น้ำแดงหวานๆ" เสียงพี่ๆทีมงานสวัสดิการตะโกนตอบมา


"ไอ้ฟ้า อุตสาหกรรมเกษตรปีหนึ่งมามั๊ยครับ มีคนคิดถึงใจจะขาดอยู่บนค่าย จากทิวสนริมทางรถไฟ"


"แล่ว แล่ว แล่ววววว น้องฟ้าคะ พ่อทูนหัวของพี่ มีคนคิดถึงอยู่บนค่ายค่ะ ใจจะขาด ว๊ายยยย แต่..ชุดเตรียมค่ายมีแต่ผู้ชายนะ ทำไมคิดถึงน้องฟ้าหล่ะคะ" พี่โอปอ พูดเองชงเอง เพื่อนๆในแถวก็หัวเราะกัน


"ฮ่าๆ ไอ้ฟ้า กูว่าไอ้หินกับไอ้ทิวแกล้งมึงละเนี่ย" ไอ้เทียนพูดแซวผม


"เออดิ คงมันสองคนแหล่ะ จะมีใครหล่ะ" ผมบอกไอ้เทียน


"สัญญานโทรศัพท์อาจจะไม่มี แต่สัญญานจากใจพี่มีให้เต็มๆเลยคร๊าบบบ จากทีมงานตักหินตักทราย"


"ฮิ้ววววววววว"


"อาบน้ำมันหนาว อาบเหล้าดีกว่า จากทีมงานยกแก้ว"


"ฮ่าาาาาาาาาาาาาา งานนี้มีเมานะคะ"


"ปีที่แล้วอีโอปอตกมันค่ะ โดนเหล้าไปแก้วเดียวตกมันค่ายแทบแตก ฮ่าๆ" เพื่อนพี่โอปอแซว พี่โอปอก็ออกอาการเขินที่โดนเพื่อนแฉ พวกผมก็หัวเราะกัน


"เอาหล่ะ จบเมจเสจสุดท้ายดีกว่าค่ะ จะได้ไปสถานีรถไฟกัน รถใกล้จะมาละ"


"เมจเสจสุดท้ายของเรานะคะ ใครหว่า ลายมือสวยซ๊ะด้วย"


"จากทีมงานเดินป่าค่ะ ทีมงานเดินป่าส่งเมจเสจมาบอกว่า ในป่ามีของหายาก อยากจะรักคุณเท่าฟ้า"


"เอ๊ะ ของหายาก แล้วเกี่ยวอะไรกับรักคุณเท่าฟ้าคะเนี่ย พี่อ่านแล้วก็ งงๆ" พี่โอปอพูดแล้วก็ยกมือเกาหัว พวกผมเองก็ งง ไปด้วย ฮ่าๆ


หลังจากเสร็จกิจกรรมที่ชมรมแล้ว พี่ปีสามก็พาลูกค่ายทุกคนเดินไปยังสถานีรถไฟเล็กๆของมหาวิทยาลัยครับ แล้วพวกเราก็นั่งรถไฟมาที่สถานีรถไฟกรุงเทพฯ ก่อนที่จะเปลี่ยนไปขึ้นอีกขบวนนึงที่เป็นรถไฟสายเหนือ สองโบกี้สุดท้ายเป็นของชมรมค่ายอาสาครับ เจ้าหน้าที่ติดป้ายไว้ชัดเจนแล้วก็มีป้ายผ้าที่เขียนชื่อชมรมค่ายอาสาผูกติดเอาไว้ด้วย ไอ้คิมพาผมขึ้นไปที่โบกี้ท้ายสุด มันบอกว่านั่งท้ายๆอ่ะเงียบดีไม่อึดอัดด้วย พี่โอมก็มานั่งกับพวกผม ผมนั่งกับพี่โอม ฝั่งตรงข้ามก็เป็นไอ้เทียนกับไอ้คิม พี่โอมให้ผมนั่งริมหน้าต่างจะได้ไม่ร้อน ลมพัดเย็นสบาย รถไฟขบวนที่พวกผมนั่งเป็นรถเร็วครับจะออกจากสถานีรถไฟกรุงเทพฯเวลาเวลาประมาณบ่ายสอง แล้วก็จะไปถึงสถานีลำพูนประมาณตีสี่กว่าๆครับ ซึ่งเช้ามากๆ พวกผมต้องนั่งรอรถจากค่ายทหารมารับในตอนฟ้าสางประมาณ8โมงเช้าครับ


  เมื่อถึงเวลารถไฟก็ค่อยๆเคลื่อนขบวนออกจากสถานีครับ ผมรู้สึกตื่นตาตื่นใจมากกับวิวทิวทัศน์ข้างทางรถไฟ ผมชะโงกหน้าออกไปมองจนพี่โอมต้องคอยเตือนเพราะมันอันตราย เอาจริงๆนี้เป็นครั้งแรกที่ผมได้เดินทางโดยรถไฟเลยนะครับเนี่ย ช่วงแรกๆที่ออกจากสถานีกรุงเทพฯ สองข้างทางก็จะเป็นบ้านเรือนคนที่ปลูกแทบจะติดกับรางรถไฟเลยครับ พอหลุดจากสถานีดอนเมืองก็เป็นแถวๆรังสิต ทิวทัศน์เปลี่ยนไปกลายเป็นทุ่งนากึ่งๆเมือง เพราะยังเห็นทิวตึกสูงอยู่ไกลๆ พอไปถึงอยุธยาก็เป็นชนบท มีทุ่งนา นานๆจะเห็นบ้านเรือนที่ตั้งอยู่ห่างๆกัน ลมพัดเข้ามาทางหน้าต่างอากาศสดชื่นมากๆครับ ไอ้เทียน ไอ้คิม พี่โอม พากันงีบหลับหมด มีแต่ผมคนเดียวที่ไม่หลับ ยังคงนั่งมองวิวไปเรื่อยเปื่อย ได้สูดอากาศสดชื่นแบบนี้ใครจะไปหลับลงหล่ะครับ ขอเก็บความทรงจำนี้ไว้ให้มากที่สุดดีกว่า


"ฟ้า ไม่ง่วงหรอ" พี่โอมถามผมทั้งๆที่ยังหลับตาอยู่ พร้อมกับเอื้อมแขนยาวของแกมาคล้องตัวผมให้เอนไปพิงกับไหล่ของแก


"ไม่อ่ะครับพี่ ผมไม่เคยเห็นวิวสวยๆแบบนี้เลย ขอนั่งดูวิวดีกว่า"


"แหม่ โอมตัวติดน้องฟ้าแจเลยนะ" เพื่อนพี่โอมที่อยู่เบาะตรงข้ามแซวพี่โอม พี่โอมลืมตามายิ้มให้เพื่อน


"ก็นี่น้องชายโอมนะครับ ดูสิหน้าเหมือนกันมั๊ย" พี่โอมบอกเพื่อน แล้วก็เอาแขนโอบตัวผมจนหน้าผมแนบกับหน้าพี่โอม รู้สึกเหมือนไฟช๊อต..!!


"เออ หน้าคล้าย นี่บอกเป็นพี่น้องกันเราเชื่อนะเนี่ย"


"ก็บอกแล้วว่านี่อ่ะ น้องชายโอม" พี่โอมบอกเพื่อนแล้วก็หลับตานอนต่อ แต่ก็ยังคงหนีบผมไว้แบบนี้ จนผมเริ่มรู้สึกอึดอัด


"พี่โอมครับ" ผมเรียกพี่โอมแล้วขยับตัว


"อือ โทษที ลืมปล่อย" พี่โอมบอกผมแล้วก็หัวเราะ หึ หึ


ผม..พอหลุดจากอ้อมแขนพี่โอมแล้วก็หันมาตั้งหน้าตั้งตาดูวิวข้างทางต่อ พอดูไปนานๆ โดนลมตีหน้าก็ทำให้เริ่มหาว ตาปรือๆได้เหมือนกันนะครับ หันกลับมามองไอ้เทียนไอ้คิม สองคนนั้นก็หลับดีจริงๆจนหัวชนกัน ผมเองก็เริ่มง่วง เลยนั่งเอาหัวพิงหน้าต่างแล้วก็หลับตาให้ลมตีหน้าเย็นๆ


"ให้ลมตีหน้าขนาดนั้นเดี๋ยวก็ไม่สบายหรอก มานี่มา" พี่โอมพูดแล้วก็เอาแขนมาโอบตัวผมให้พิงหัวกับไหล่ของแก


ผมก็นอนนิ่งๆอยู่อย่างนั้น ไม่นานก็หลับไป


"เด็กอะไร หลับยากหลับเย็นจริงๆ" พี่โอมบ่นผมเบาๆ พร้อมกับก้มหน้าลงมาพิจารณาใบหน้าของผมที่หลับตานิ่งอยู่กับไหล่ของตัวเอง


"โอม แหม่ะ อะไรจะดูแลดีขนาดนี้" พี่ขวัญเดินมาหาพี่โอม พอเห็นว่าผมนอนพิงพี่โอมอยู่ ก็ออกปากแซวพี่โอมทันที


"มีไรหรอขวัญ"


"น้องฟ้าหลับนานยัง"


"ซักพักละ"


"เดี๋ยวถ้าน้องเค้าตื่น แล้วจะกินข้าวโอมพาไปกินที่ตู้เสบียงนะ ไอ้ดินมันฝากตังค์ไว้ที่ขวัญให้ดูแลเด็กของมัน"


"แหม่ ไอ้ดินนี่นะฝากคนอื่นเค้าไปทั่ว นี่มันไม่ให้โอมไปเตรียมค่ายนะ ให้โอมไปค่ายใหญ่พร้อมฟ้า สงสัยจะเอาจริง"


"เอาจริงอะไร มันอ่ะป๊อดจะตาย" พี่ขวัญพูดแล้วก็หัวเราะ


"อือ ได้ๆ เดี๋ยวถ้าน้องมันตื่นโอมจะพาไปนะ"


"โอเค เดี๋ยวไปกินข้าวพร้อมกัน" พี่ขวัญบอกพี่โอมแล้วก็เดินกลับไป


ผมไม่รู้ว่าหลับไปนานมั๊ย รู้สึกตัวตื่นขึ้นมาเพราะได้ยินเสียงคนขายของ ผมลืมตาขึ้นมาพบว่าตัวเองยังพิงอยู่กับไหล่ของพี่โอม ที่ตอนนี้เสียบหูฟังเพลงอยู่ ส่วนไอ้คิมกับไอ้เทียนไม่รู้ว่าหายไปไหน ผมขยับตัว พี่โอมก็ถอดหูฟังออก


"อ่าว ตื่นแล้วหรอ"


"ครับพี่ พี่โอมเมื่อยมั๊ย ขอโทษนะครับ" ผมรีบขอโทษพี่โอมที่นอนพิงไหล่ซ๊ะนานเลย พี่แกจะขยับตัวก็ไม่ได้ คงกลัวว่าผมจะตื่น


"ไม่เป็นไรครับ พี่สบายๆ"


"ไอ้เทียนไอ้คิมไปไหนอ่ะครับ"


"ไปเดินเล่นกันเดี๋ยวก็มา"


ผมก้มมองนาฬิกาตอนนี้ก็ทุ่มกว่าๆ นี่ผมหลับไปนานมากนะเนี่ยเกือบสองชั่วโมง


"เฮ้ย ไอ้ฟ้า มีตู้เสบียงด้วยหว่ะ ของกินเพียบไปกินข้าวกันมั๊ย" ไอ้เทียนชวนผมทันทีที่มันกลับมาถึงที่นั่ง


"เออ ไปดิ แต่ เดี๋ยวกูไปล้างหน้าก่อนนะรอแป๊บ" ผมบอกไอ้เทียนไอ้คิม แล้วก็เดินไปห้องน้ำ เห็นเพื่อนผู้หญิงยืนรออยู่ ผมก็เดินไปยืนรอใกล้ๆ


"เราไม่อยากจะเชื่อว่าอย่างฟ้าจะไปค่ายด้วยนะเนี่ย" เพื่อนที่ยืนรอเข้าห้องน้ำอยู่พูดกับผม ผมอ่านป้ายชื่อเห็นว่าชื่อแพรว แต่คงไม่ใช่คณะเดียวกับผม เพราะไม่คุ้นหน้าเลย


"ทำไมหล่ะครับ แต่นี่ก็เป็นครั้งแรกของเรานะที่ไปค่ายแบบนี้"


"ก็ฟ้าเป็นเดือน อ.ก. ใครๆก็รู้จัก ระดับเดือนคณะแล้วไม่น่าจะมาทำอะไรแบบนี้อ่ะ"


"โห่ อย่าคิดแบบนั้นสิครับ เราอ่ะทำได้หมดแหล่ะ สบายๆ แล้วเธออยู่คณะไรอ่ะ"


"อ่อ เราอยู่วิดยา ชื่อแพรว ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ"


"เช่นกันครับ"

ผมยืนคุยกับแพรวอยู่ซักพัก คนในห้องน้ำก็ออกมา ปรากฏว่าเป็นพี่ฟ้า แฟนพี่เทมส์ พี่ฟ้าเห็นผมแกจำได้ ก็ยิ้มให้


"น้องฟ้า นั่งอยู่ตรงไหนเนี่ย เจอเทมส์ยัง"


"สวัสดีครับพี่ฟ้า ผมนั่งท้ายขบวนเลยครับ เจอพี่เทมส์แล้วครับพี่เค้าซื้อขนมให้เต็มเลย"


"อ่อ โอเคค่ะ งั้นพี่ขอตัวก่อนนะ"


"ครับพี่"


--------------------------------

##คนไกล..ไลน์มา##


ผมล้างหน้าล้างตาเสร็จก็เดินกลับที่ตรงที่นั่ง แล้วพี่โอมก็พาผมไอ้คิม ไอ้เทียนไปที่ตู้เสบียง ที่ตู้เสบียงผมเจอพี่ขวัญกับเพื่อนๆนั่งคุยกันอยู่ พี่ขวัญบอกผมว่าให้ไปสั่งข้าวกินได้เลย เดี๋ยวพี่ขวัญจ่ายให้เอง ผมก็ถามพี่ขวัญว่าทำไมต้องจ่ายให้ผม พี่ขวัญก็ไม่ยอมตอบ บอกแค่ว่าเดี๋ยวจ่ายให้ พี่โอมก็บอกผมว่าไม่ต้องคิดมากกินข้าวไปเถอะ ดีแล้วที่มีคนเลี้ยง ผม ไอ้คิม ไอ้เทียนก็จัดกันเต็มที่เลยครับ ข้าวไข่เจียว ข้าวกระเพรา+ไข่ดาว กินกันจนอิ่มแปล้เลย


หลังจากกินข้าวเสร็จ พี่โอมขออยู่คุยกับพวกพี่ขวัญก่อน ผม ไอ้คิม ไอ้เทียนก็เดินไปตรงท้ายสุดของตู้ขบวนไปยืนรับลมกันครับ ลมเย็นๆพัดเข้ามา มองออกไปก็เห็นแต่ความมืด


ผมกลับเข้ามานั่งตรงที่นั่ง ตอนนี้ก็สามทุ่มกว่าๆแล้ว พี่โอมยังไม่กลับมาเลย ผมเอาขนมออกมาแบ่งให้เพื่อนๆที่นั่งใกล้ๆกันได้กินด้วย เพราะที่พี่ขวัญซื้อมาให้ก็เยอะ มาเจอขนมของพี่เทมส์อีกก็ยิ่งเยอะ พี่เทมส์นั่งอยู่คนละตู้กับผม ผมก็เลยไม่ได้เดินไปหาแกเลย


เสียงไลน์ผมดัง ใครกันไลน์มาหาตอนนี้ สงสัยจะเป็นไอ้หินกับไอ้ทิว  แต่ก็ไม่ใช่ เพราะคนที่ไลน์มาหาผมคือ...พี่ดิน


Din : หลับยัง ถึงไหนแล้ว

Sky : ไม่รู้อ่ะครับ มันมืดแล้วอ่ะ

Din : เออ

Sky : ไปเตรียมค่ายตั้งนานเพิ่งจะไลน์มาหาผมเนี่ยนะ

Din : อือ

Sky : วุ๊....ไม่คุยด้วยละครับ

Din : ก็ไม่ค่อยว่าง

Sky : ไอ้ทิวไอ้หินยังว่างไลน์มาได้เลย

Din : กูไม่อยากคุย จบมั๊ย?

Sky : ทำไมไม่อยากคุยหล่ะครับ

Din : เดี๋ยวคิดถึง



ง่อววววววว................ :mew2: :mew2:


Sky : เอ่อ พี่ดินอยู่ไหนครับเนี่ย

Din : ถานีรถไฟ

Sky : มารอรับพวกผมหรอ ไอ้หินไอ้ทิวมาด้วยป่าวครับ

Din : มา หลับไปละ

Sky : นอนที่สถานีกันเลยหรอครับ

Din : เออดิ มึงก็นอนได้ละดึกแล้ว

Sky : ยังไม่ง่วงเลยครับ

Din : เออ กูบอกให้นอนก็นอนเหอะน่า อย่าดื้อดิว๊ะ

Sky : ครับ เดี๋ยวอีกซักพักค่อยนอน

Din : เดี๋ยวนี้

Sky : โห...พี่

Din : พรุ่งนี้กินข้าวเหนียวหมูปิ้งมั๊ย

Sky : กินครับ

Din : เออ เดี๋ยวซื้อไว้ให้ ไอ้โอมหล่ะ อยู่ไหน

Sky : พี่บอกให้ผมนอน แต่ก็ชวนคุย


วึ๊ง.................. :mew5: :mew5:


Din : เออ งั้นมึงนอนเลยนะ ถ้าไม่นอนมึงโดนแน่

Sky : คร๊าบ พี่ไม่รู้หรอกว่าผมจะนอนตอนไหนอ่ะ

Din : รู้ สายกูเยอะบนรถไฟอ่ะ ระวังตัวไว้เหอะมึง

Sky : ง่อวววว ครับพี่ GoodNight ครับ

Din : เออ ฝันดีครับ


ผมปิดหน้าไลน์ของพี่ดินลง นึกถึงข้อความที่คุยกับแกเมื่อกี้ก็เผลอยิ้มออกมา


"ไอ้ฟ้าคุยกับใครว๊ะ ยิ้มแป้นเชียวมึง" ไอ้เทียนแซวผม


"ป่าว ไม่มีไร กูไปแปรงฟันก่อนนะ จะนอนละ" ผมบอกไอ้เทียนแล้วก็หยิบกระเป๋ามาค้นหาแปรงสีฟันยาสีฟัน เตรียมไปแปรงฟันล้างหน้าแล้วก็กลับมานอน ตามคำสั่งของคนที่สถานีรถไฟลำพูน....เดี๋ยวพรุ่งนี้ก็ได้เจอกันแล้ว..พี่ดิน


---------------------------------

พรุ่งนี้ก็ถึงลำพูนแล้วววว ใครเคยนั่งรถไฟบ้าง บรรยากาศดีเหมือนที่ฟ้าได้สัมผัสหรือเปล่าเอ่ย



 :pig4: :pig4: :pig4: :pig4:
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 29-06-2017 08:04:08 โดย ฟูจิซัน »

ออฟไลน์ warin

  • รถไฟขบวนนั้น ได้แล่นผ่านไปแล้ว
  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1937
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +60/-1
    • -

ออฟไลน์ o4u0n7

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 213
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-0
 :o8:   โง้ววววว ...เขินแทน ตั้งแต่มี คนดูแลเกียร์แทน

ให้คนซื้อขนมไว้กินบนรถ

ให้คนเลี้ยงข้าวระหว่างทาง

โอ้ยยยย ดูแลขนาดนี้ ไม่บอกไปเลยหล่าาาาา อย่ามัวแต่ป๊อด ไอ่พี่ดิน   :hao5:

ออฟไลน์ weedear

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1139
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +10/-4
อยาดให้น่ารักเรื่อยยยยย

ออฟไลน์ iceman555

  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 8196
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +149/-11

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ mooping-7

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2527
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +88/-5
พี่ดินสายเปย์มากมาย น้องฟ้าเด็กป๋าสินะ5555

ออฟไลน์ DeShiWa

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4332
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +150/-9
น่ารักกันจริงๆเลย

แอบชอบโม้เม้นท์ของพี่โอมกับฟ้า

เวลาอยู่ด้วยกันอะ

แบบว่าตะมุตะมิ

ปล. คำว่า "มูเซอ" เป็นคำไม่สุภาพและหยาบคายมากๆ

อยากให้คนแต่งมาใช้คำนี้แทนนะ "ลาหู่"


ออฟไลน์ ♥►MAGNOLIA◄♥

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7518
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +193/-11
พี่ดิน ฝากเกียร์ให้พี่โอม พี่ขวัญดูแล
ช่างดูแลฟ้าดีจริงๆ ทั้งขนม ทั้งข้าว ฟ้าไม่รู้เรื่องเลย
       :L1: :L1: :L1:
  :pig4: :pig4: :pig4: :pig4:


ออฟไลน์ mystery Y

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7677
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +585/-12

ออฟไลน์ Januarysky

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 507
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +19/-0
ทีมพี่ดิน
เกร๊ดดดดดดด
เค้าจะเจอกันแล่วๆๆๆๆ
 :hao7:

ออฟไลน์ weedear

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1139
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +10/-4

ออฟไลน์ ฟูจิซัน

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 315
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +153/-7





กล(รัก)เกียร์ ตอนที่ 22 : ข้าวเหนียวหมูปิ้งแห่งความคิดถึง






     ผมแปรงฟันล้างหน้าเสร็จ เดินกลับมาที่ที่นั่ง ไอ้เทียนกับไอ้คิมก็หลับไปซ๊ะแล้ว ผมยืนดูมันสองคนหัวสั่นคลอนไปตามแรงเหวี่ยงของรถไฟแล้วก็หัวเราะออกมาเบาๆ ก่อนที่จะเอื้อมมือขึ้นไปหยิบกระเป๋าบนชั้นวางของเหนือศีรษะ แต่ก็มีคนแย่งหยิบมาให้ซ๊ะก่อน


"ขอบคุณครับพี่โอม" ผมขอบคุณพี่โอมที่ช่วยเอื้อมมือหยิบกระเป๋ามาให้ผม ก่อนที่จะหยิบเอาผ้าห่มผืนเล็กๆออกมา


"พี่โอมจะนอนยังครับ" ผมหันไปถามพี่โอมที่กำลังล้วงหาของในกระเป๋าของตัวเองอยู่ข้างๆผม


"อือ เดี๋ยวพี่ล้างหน้าแปรงฟันก็จะนอนละครับ" พี่โอมบอกผม แล้วก็หยิบขวดน้ำไปแปรงฟันตรงท้ายขบวนรถไฟ


ผมนั่งลงตรงที่ของตัวเอง ใส่เสื้อแขนยาวแล้วก็เอาผ้าห่มคลุมตัว แต่ถึงอย่างนั้นลมจากนอกหน้าต่างก็พัดเข้ามาอยู่ดี ตอนดึกๆแบบนี้อากาศหนาวชะมัด เห็นแสงฟ้าแลบ อีกไม่นานฝนต้องตกแน่ๆ


พี่โอมเดินกลับมานั่งลงข้างๆผมแล้วก็หยิบผ้าห่มออกมาจากกระเป๋าเช่นกัน


"ทำไมไม่ปิดหน้าต่างเนี่ย นอนให้ลมตีหน้าอยู่ได้เดี๋ยวก็ไม่สบายหรอกเราหน่ะ" พี่โอมหันมาเห็นผมนั่งคลุมผ้าขดตัวอยู่ ก็บ่นผมแล้วก็ลุกไปปิดหน้าต่างลงมา ทำให้ลมพัดเข้ามาน้อยลง


"ผมปิดไม่เป็นอ่ะครับ" ผมบอกพี่โอม พี่โอมมองผมพร้อมกับส่ายหัวแล้วก็ยิ้มกับความเซ่อของผม


"มานอนใกล้ๆพี่ ห่มผ้ากับพี่จะได้อุ่นๆ" พี่โอมบอกผมพร้อมกับดึงตัวผมเข้าไปใกล้ๆพี่แก แล้วพี่โอมก็เอาผ้าห่มของพี่เค้ามาคลุมตัวผมอีกชั้นนึง โคตรอุ่นเลยทีนี้ ผมเอาหัวไปพิงกับไหล่ของพี่โอม พี่โอมก็เอามือมาประคองหัวของผม พร้อมกับลูบหัวของผมเบาๆ ผมเองก็นอนเพลินๆโดนลูบหัวเล่นแบบนั้นจนหลับไป


"ว่าไงไอ้ภู"


"ถึงไหนกันแล้วว๊ะ กูโทรหาไอ้ฟ้ามันก็ไม่รับสาย มันอยู่ไหนอ่ะ"


"ไอ้ฟ้าหลับแล้ว อยู่ข้างๆกูเนี่ย คงปิดเสียงโทรศัพท์ไว้มั้งเลยไม่รู้ว่ามึงโทรมา"


"อ๋อ เออๆ โอเค งั้นแค่นี้แหล่ะ ฝากดูแลมันด้วยละกัน"


"เออ มึงก็เลิกเป็นห่วงมันได้ละ มันโตแล้ว ปล่อยให้มันดูแลตัวเองบ้าง"


"คร๊าบ ก็กูเป็นห่วงมันนี่หว่า ส่วนมึงเดี๋ยวว่างๆกูลงไปแดกเบียร์ด้วย"


"โอเค แล้วเจอกันไอ้ภู"



พี่ภูวางสายไปแล้ว พี่โอมก็ก้มลงมามองผมที่นอนหลับหัวซบอยู่กับบ่าของแกพร้อมกับเอามือมาจับผมบนศีรษะของผมแล้วก็ยิ้มออกมา


"เหมือนไอ้อาร์มกลับมาเกิดใหม่จริงๆ" พี่โอมพูดออกมาเบาๆ 


"สงสัยจะติดพี่โอมซ๊ะแล้วมั้งเนี่ยน้องฟ้า" เสียงพี่ขวัญ ทำให้พี่โอมต้องหยุดการกระทำแล้วก็เงยหน้าขึ้นไปมองพี่ขวัญ


"อ่าว ขวัญยังไม่นอนหรอเนี่ย"


"จะนอนแล้วหล่ะพอดีจะมาเข้าห้องน้ำอ่ะ แต่มีคนเข้าอยู่"


"อ่อ ครับ"


"ดูน้องฟ้านี่ท่าทางจะติดโอมนะเนี่ย"


"ก็ไม่ขนาดนั้นหรอก พี่ชายมันห่วงจะตาย"


"โอมรู้จักกับพี่ชายน้องฟ้าด้วยหรอ"


"ใช่ โคตรบังเอิญอ่ะ โอมกับไอ้ภูพี่ชายฟ้าเป็นเพื่อนกันตอน ม.ต้น เคยเล่นบาสด้วยกัน วันนั้นมันมาหาฟ้าที่นี่เลยเจอกัน"


"อ๋อ ถึงว่าน้องฟ้าดูสนิทกับพวกโอมเร็วมาก แต่ที่แน่ๆ คนที่ขวัญคิดว่าติดน้องฟ้าก็คือดิน"


"หึ โอมก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน ก็ต้องคอยดูกันต่อไปเนอะ"


"มีการสั่งขวัญด้วยนะว่าให้จับน้องฟ้าไปทำงานพยาบาลด้วย"


"ขนาดนั้นเลยหรอเนี่ย ไอ้ดินนี่มันร้ายจริงๆ ฮ่าๆ"


"ขวัญรู้มั๊ย ฟ้าโคตรเหมือนน้องชายโอมที่เสียไปแล้วเลยอ่ะ โอมเลยรู้สึกเอ็นดูฟ้ามัน"


"อือ เข้าใจเลยอ่ะ พอโอมเห็นฟ้าก็คิดถึงน้องชายใช่มะ"


"อืม ไอ้อาร์มก็โครงหน้าแบบนี้แหล่ะ เหมือนฟ้าเลย"


"อื้ม โอเค โอมนอนเถอะ ขวัญไปเข้าห้องน้ำละ"


"ครับ"



##อุบัติเหตุ ทำให้รถไฟเสียเวลา##


   ผมรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาเพราะอากาศเย็นๆลอดผ่านช่องหน้าต่างเข้ามากระทบตัว พร้อมกับเสียงฝนที่กำลังตกอย่างหนัก ตอนนี้ในตู้รถไฟก็ปิดไฟ เปิดไว้แค่ตรงช่วงห้องน้ำและทางเดินเพียงไม่กี่ดวงเพื่อให้ผู้โดยสารได้นอนหลับพักผ่อนกัน ผมขยับตัว ทำให้พี่โอมที่กำลังนอนอยู่ข้างๆตื่นขึ้นมาด้วย


"ตื่นทำไมอ่ะฟ้า จะไปเข้าห้องน้ำหรอ" พี่โอมถามผม


"ป่าวครับพี่ ฝนตกอ่ะเลยหนาว"


"ให้พี่กอดมั๊ยหล่ะจะได้อุ่นๆ" พี่โอมบอกผมแล้วก็หัวเราะเบาๆ พี่แกคงจะพูดเล่น


"ก็ได้นะครับพี่ ผมไม่ซีเรียสถ้าพี่กล้ากอดผม" ผมบอกพี่โอมแล้วก็หันไปยิ้มให้พี่แก ทำเอาคนที่โคตรหล่อข้างๆผมหุบยิ้มและเงียบไป


"พี่ครับ ผมหนาว" ผมแกล้งอ้อนพี่โอม


"เออ มาๆ กอดก็กอดว๊ะ" พี่โอมบอกผมแล้วก็ดึงตัวผมเข้าไปกอด โคตรอุ่นจริงๆ


"อย่าไปบอกไอ้ดินนะว่าพี่กอดฟ้า เดี๋ยวแม่งมาว๊ากพี่อีก" พี่โอมก้มหน้ามากระซิบบอกผม


"เกี่ยวอะไรกับพี่ดินหล่ะครับ"


"เออ..น่า"



เอี๊ยดดดดดดดดดดดดดด....กึ๊ก.....กึ๊ก.....!!!!



เสียงรถไฟเบรก พร้อมกับแรงกระแทกของตู้รถไฟที่เกิดจากการเบรกอย่างกระทันหัน ทำให้ตัวผมเหวี่ยงลงไปกองกับพื้น ไอ้เทียน ไอ้คิมก็ตกใจตื่น ทุกคนในตู้รถไฟต่างก็ตกใจและตื่นขึ้นมากันหมด รถไฟเปิดหวูดเสียง ปู๊นนนน ดังและนานพอสมควร พี่โอมดึงตัวผมขึ้นมาแล้วก็ยกหน้าต่างเปิดขึ้น บรรยากาศด้านนอกมืดมิดมีเพียงแสงจากหน้าต่างรถไฟที่ส่องออกไป ฝนยังคงตกพรำๆ 


"เจ็บตรงไหนป่าวฟ้า" พี่โอมถามผมด้วยความเป็นห่วง


"ไม่ครับพี่ ตกใจนิดหน่อย"


พนักงานรถไฟเดินมาแจ้งทุกคนว่า มีต้นไม้ล้มกีดขวางเส้นทางเดินรถข้างหน้าทำให้รถไฟต้องหยุดเดินรถและรอเจ้าหน้าที่จากสถานีข้างหน้ามาตัดต้นไม้เปิดทางเดินรถ


ผมเปิดโทรศัพท์ดูเวลา ตอนนี้เพิ่งจะตีหนึ่งกว่าๆ เห็นMiss Callจากไอ้ภูสามสาย จะโทรหามันตอนนี้มันก็คงหลับไปแล้ว


"พี่ภูโทรมา" ผมพูดออกมาเบาๆ


"อือ มันโทรมาหาพี่ละ เพราะฟ้าไม่รับสาย" พี่โอมบอกผม


"อ่อ ครับ มันว่าไงบ้างอ่ะ"


"ก็เรื่องเดิมๆ ฝากพี่ดูแลฟ้า"


"เฮ้อ...ทุกทีอ่ะ ห่วงเกินไป" ผมบ่นออกมา


"มีคนคอยห่วงอ่ะดีแล้ว ดีกว่าไม่มีนะ" พี่โอมบอกผม ผมก็หันไปพยักหน้าให้


"พี่โอมครับ เราถึงไหนแล้วครับเนี่ย" ไอ้เทียนถามพี่โอม


"พี่ไม่รู้เลย ถ้าดูจากเวลาก็อีกเกือบสามชั่วโมงกว่าจะถึงลำพูน แต่รถไฟเสียเวลาอย่างนี้ก็ดีเหมือนกันเราจะได้ไปถึงลำพูนเช้าพอดี"



"ใช่ครับพี่ เพราะเวลาถึงปกติก็ตีสี่ ต้องรออีกนานกว่าจะเช้า" ไอ้คิมพูดขึ้น พวกผมก็พยักหน้าเข้าใจ


....กว่าเจ้าหน้าที่จะเคลียร์ต้นไม้เปิดเส้นทางเดินรถได้อีกครั้งก็ใช้เวลาไปเกือบสองชั่วโมง ประมาณตีสามกว่าๆพวกเราก็ได้ออกเดินทางกันต่อ และถึงสถานีลำพูนในเวลาหกโมงเช้า

ตอนตีห้า พี่ดินโทรมาหาพี่โอม คงจะถามกันเรื่องรถไฟเสียเวลา ไอ้หินก็โทรมาหาผม ผมก็เล่าเรื่องทั้งหมดให้มันฟัง กว่าจะเข้าใจกันสุดท้ายผมก็บอกให้มันไปถามจากพี่ดินเอาเองว่าทำไมถึงช้า



##ข้าวเหนียวหมูปิ้งแห่งความคิดถึง##


 รถไฟพาลูกค่ายเทียบชานชาลาสถานีรถไฟลำพูนในเวลา หกโมงสิบห้านาที ช้ากว่ากำหนดเวลาเดิมเกือบสองชั่วโมง เนื่องจากมีต้นไม้ล้มกีดขวางเส้นทางเดินรถ ทำให้เสียเวลา อากาศยามเช้าบริเวณสถานีรถไฟมีหมอกจางๆและลมเย็นๆมาปะทะตัว ท้องฟ้ามืดครึ้มกว่าปกติเพราะมีเมฆฝนด้วย อากาศเย็นชื้นๆแบบนี้ ทำให้ผมรู้สึกไม่ค่อยสบายตัวซักเท่าไหร่ ผมดึงเสื้อคลุมแขนยาวที่ใส่อยู่ให้กระชับกับตัวพร้อมกับเอามือสองข้างถูกันเพื่อให้เกิดความอบอุ่น


ไอ้ทิวเห็นผม มันก็วิ่งมาหา


"เชี่ยฟ้า เป็นไงบ้างมึง นั่งรถไฟสนุกป่าวว๊ะ ของกินบนรถไฟอร่อยมั๊ยแล้วตอนต้นไม้ล้มเป็นไงบ้างว๊ะ" ไอ้ทิวกอดผมแล้วมันก็ยิงคำถามรัวๆใส่ผม


"ไอ้เชี่ยทิว ใจเย็นๆมึง ค่อยๆถามกูตอบไม่ทัน" ผมยกมือสองข้างตบแก้มไอ้ทิวเบาๆเรียกเพื่อเรียกสติเพื่อน สังเกตุไอ้คนตรงหน้าผมผิวคล้ำๆไป คงจะทำงานตากแดดตอนเตรียมค่าย


"เป็นไงบ้างว๊ะไอ้ฟ้า มึงนอนหลับป๊ะเนี่ย" ไอ้หินเดินเข้ามาถามผมอีกคน


"อือ ก็หลับอ่ะ นั่งรถไฟก็สนุกดี เดี๋ยวขากลับพวกมึงก็ได้นั่งรถไฟเหมือนกูแหล่ะ" ผมตอบไอ้หิน ไอ้หินเองก็ดูคล้ำๆไปเหมือนกัน


"มึงสองคนตากแดดจนผิวคล้ำเลยนะเนี่ย" ไอ้เทียนบอกไอ้ทิวไอ้หิน


"เออดิ แดดแม่งแรง แต่กลางคืนโคตรหนาว" ไอ้หินบอกไอ้เทียน


"เออ กูเตรียมที่นอนไว้ให้มึงสองคนละนะ" ไอ้หินบอกผมกับไอ้เทียน


"เออ มีเพื่อนกูมาอีกคนนึงอ่ะ ชื่อไอ้คิม พอจะมีที่ให้มันนอนได้ป่าวว๊ะ" ผมถามไอ้หิน


ไอ้หินมองเลยไปทางข้างหลังผม ที่ไอ้คิมยืนอยู่ แล้วมันก็พยักหน้า


"อือ มีดิ เดี๋ยวไปนอนด้วยกันก็ได้"





"ลูกค่ายทุกคนครับ เดี๋ยวเรามารวมตัวกันตรงลานด้านหน้าสถานีรถไฟก่อนนะครับ ตอนนี้เลย"


เสียงพี่ปีสามเรียกลูกค่ายให้ไปนั่งรวมกัน ผมกับไอ้พวกนั้นก็ไปนั่งเข้าแถว แล้วพี่โอ๊คซึ่งมีตำแหน่งเป็นรองประธานค่ายก็มาคุยกับพวกผมถึงเรื่องการเดินทางต่อเพื่อไปยังหมู่บ้านที่พวกเราจะไปทำค่ายกัน ผมพยายามมองหาพี่ดินก็ยังไม่เจอแกเลย ไม่รู้หายไปไหนเหมือนกัน


"ไอ้หิน มีใครลงมารอรับพวกกูมั่งว๊ะ" ผมหันไปถามไอ้หินที่นั่งอยู่ข้างๆผม


"ก็มีกู ไอ้ทิว พี่ดิน"


"สามคน?"


"เออ"


"แล้วนอนไหนกันว๊ะ"


"นู่นไง ในถานี โคตรวีไอพีเลยมึง"


"นอนไงว๊ะมีห้องหรอ"


"ป่าว นอนถุงนอนนี่แหล่ะ สบายๆ"


"แล้วนี่พี่ดินแกหายไปไหนว๊ะ"


"แหม่ คิดถึงหรอมึง" ไอ้หินแซวผมแล้วก็เอาไหล่ของมันมากระแทกตัวผมเบาๆ


"ป่าว กูก็ถามไปงั้นแหล่ะ" ผมตอบไอ้หินกลบเกลื่อนความรู้สึกของตัวเอง เพราะในใจลึกๆแล้วผมก็คิดถึงพี่ดินจริงๆแหล่ะครับ


หลังจากพี่ปีสามแจ้งเรื่องกำหนดการเดินทางเสร็จ พี่ๆก็ปล่อยให้พวกผมไปล้างหน้าแปรงฟัน แล้วก็หาซื้อของกินกันตามอัธยาศัย บริเวณด้านหน้าสถานีรถไฟ มีพ่อค้าแม่ค้าออกมาตั้งร้านขายของกินยามเช้า คล้ายๆกับตลาดนัดย่อมๆ ผมชวนไอ้ทิว ไอ้หิน ไอ้เทียน ไอ้คิม เดินไปหาซื้อของกินเพราะตอนนี้หิวมากๆ


"ไอ้ฟ้า" มีเสียงคนเรียกผม เสียงนี้โคตรจะคุ้นๆ


ผมหันไปมองก็เจอพี่ดินยืนอยู่ ในมือหิ้วถุงข้าวเหนียวหมูปิ้ง พี่ดินก็ผิวคล้ำๆไปเหมือนกัน


"สวัสดีครับพี่ดิน" พี่ยกมือไหว้สวัสดีพี่ดิน ทั้งๆที่อยากจะวิ่งเข้าไปกอด แต่คนตรงหน้าผมก็แค่พยักหน้าให้ คนอะไรฟอร์มจัดชะมัด


"อ่ะ ข้าวเหนียวหมูปิ้ง กูซื้อไว้ให้ละ" พี่ดินบอกผมแล้วก็ยื่นถุงในมือมาให้ผม


"ขอบคุณครับพี่ แล้วพี่กินไรยัง"


"ก็..เดี๋ยวกินกับมึงนี่แหล่ะ"



"ไอ้ฟ้า...ไอ้ฟ้า" ไอ้เทียนวิ่งมาเรียกผม


"มีไรว๊ะไอ้เทียน"


"พี่เทมส์ให้มาตามมึงไปกินโจ๊กอ่ะ พี่เทมส์เลี้ยง พี่เค้ารออยู่" ไอ้เทียนบอกผม


ผมหันหน้าไปมองพี่ดิน ที่ตอนนี้ก็ยังคงยืนทำหน้านิ่งอยู่ แต่ก็ดูออกว่าแกกำลังไม่พอใจที่พี่เทมส์ให้ไอ้เทียนมาตามผม


"มึงไปเถอะ เอาหมูปิ้งมาเดี๋ยวกูเอาไปกินเอง" พี่ดินพูดแล้วก็เอื้อมมือมาจะหยิบถุงหมูปิ้งในมือของผม


"ไม่ให้ครับ" ผมรีบยกมือหนีพี่ดิน พี่แกก็ทำหน้า งงๆ


"ผมจะกลับมากินหมูปิ้งกับพี่ รอได้ป่าวครับ" ผมถามพี่ดิน


"อือ ตามใจมึง" พี่ดินบอกผม แล้วก็หันหลังเดินกลับไปที่สถานีรถไฟ ผมก็ถือถุงหมูปิ้งเดินตามไอ้เทียนไปหาพี่เทมส์


เห็นถุงหมูปิ้งที่พี่ดินซื้อให้ ผมก็เผลอยิ้มออกมา


ที่ร้านโจ๊ก ไอ้คิม ไอ้หิน ไอ้ทิวกำลังนั่งกินโจ๊กกันอยู่โดยมีเทมส์เป็นเจ้ามือ


"อ่าว...ฟ้ากับเทียนมาละ ไปสั่งเลยนะจะกินอะไร เดี๋ยวพี่ไปจ่ายตังค์ให้ครับ"


"ขอบคุณนะครับพี่เทมส์" ผมขอบคุณพี่เทมส์แล้วก็ไปสั่งโจ๊ก ก่อนที่จะกลับมานั่งที่โต๊ะรอโจ๊กมาเสิร์ฟ


"ไปซื้อหมูปิ้งมาแล้วหรอฟ้า" พี่เทมส์ถามผมพร้อมกับมองถุงหมูปิ้งที่ผมวางไว้บนโต๊ะ


"ครับพี่ แหะ แหะ"


"แล้วจะกินหมดหรอเนี่ย โจ๊กด้วยหมูปิ้งด้วย"


"หมดแน่นอนครับ เพราะผมหิวมากกกกก" ผมบอกพี่เทมส์ พี่แกก็หัวเราะ


"อือ กินเยอะๆหมูไก่อ่ะ เดี๋ยวไปถึงค่ายจะเจอแต่ผักฮ่าๆ"


"เทมส์ก็ไปขู่น้อง เดี๋ยวก็กลัวจนไม่ไปค่ายกันหรอก" พี่ฟ้าแฟนพี่เทมส์ว่าพี่เทมส์ พี่เทมส์แกก็หัวเราะ


หลังจากกินโจ๊กกับพี่เทมส์เสร็จ พวกไอ้หินก็ไปเดินดูของกินอย่างอื่นกันต่อ ส่วนผมก็แยกตัวออกมาหาพี่ดิน


"หาไอ้ดินอยู่หรอฟ้า" พี่โอมที่นั่งอยู่ในสถานีรถไฟถามผม คงเห็นว่าผมกำลังชะเง้อหาอะไรอยู่


"ครับพี่ พี่โอมเห็นพี่ดินป่าวครับ"


"โน่น นั่งทำมิวสิคอยู่ริมทางรถไฟนู่น" พี่โอมบอกผมแล้วก็ชี้ไปตรงริมทางรถไฟ เห็นพี่ดินนั่งอยู่


ผมเดินเข้าไปนั่งลงข้างๆพี่ดิน คนที่นั่งอยู่ก่อนแล้วสะดุ้งนิดๆแล้วก็หันมามองผม


"ตกใจไรครับพี่" ผมว่าพี่แกแล้วก็หัวเราะ


"ตกใจมึงแหล่ะมาเงียบๆ ไม่ให้ซุ่มให้เสียง"


"อ่ะ กินหมูปิ้งกัน ขอโทษนะครับที่ให้รอ" ผมบอกพี่ดินแล้วก็หยิบหมูปิ้งที่ตอนนี้เย็นชืดแล้วส่งให้พี่ดินพร้อมกับข้าวเหนียวหนึ่งหอ


พี่ดินก็รับไปกิน ผมเองก็กินด้วย


"หมูปิ้งเย็นหมดแล้วอ่ะพี่ ไม่อร่อยเลย เดี๋ยวผมไปซื้ออันใหม่มาให้พี่ดีกว่า" ผมบอกพี่ดินแล้วก็ลุกจะไปซื้อหมูปิ้งชุดใหม่ แต่พี่ดินเอื้อมมือมารั้งแขนผมไว้


"ไม่ต้องอ่ะ นั่งลง" พี่ดินบอกผม


ผมก็นั่งลงข้างๆพี่ดินเหมือนเดิม


"ไอ้ฟ้า"


"ครับพี่"


"มึงรู้ป๊ะ กูโคตรคิดถึงมึงเลย"


เชี่ยยย คำพูดพี่แม่ง ทำเอาผมอยากหายตัวแว๊บไปจากตรงนั้น แต่ก็ทำได้แค่ก้มหน้าที่ร้อนผ่าวๆลงต่ำเพื่อไม่ให้คนข้างๆเห็นว่าผมกำลังหน้าแดง


"อ่าว มัวแต่ก้มหน้าอยู่ได้ กินดิว๊ะ" พี่ดินหันมาดุผมคงเห็นว่าผมเงียบไปนาน ผมเงยหน้าไปมองพี่แก รอยยิ้มของคนตรงหน้าโคตรจะสดใส


"พี่ยิ้มทำไมครับ" ผมถามพี่แก เพื่อเบี่ยงความสนใจจากใบหน้าของผม แต่ก็ไม่เลย


"มึงก็หน้าแดง เขินกูหรอ" พี่ดินถามผมกลับ


"ป่าวนะพี่ ผมไม่ได้เขิน"


นาทีนี้ผมแทบอยากจะแทรกตัวหนี คนข้างๆแม่งก็ควบคุมความรู้สึกของผมอยู่ได้ หัวใจเต้นแรง เลือดสูบฉีด จนแทบจะทะลักออกมาทางจมูก


"ปากแข็งชิบ มึงเนี่ย"


"ใครกันแน่ที่ปากแข็ง" ผมว่าพี่ดิน คนตรงหน้าก็หัวเราะ หึ หึ


"เป็นไงบ้างเมื่อคืน นอนหลับมั๊ย"


"ก็หลับนะครับ สบายด้วย นอนกับพี่โอม"


"อือ"


"แล้วพี่มาเตรียมค่ายเป็นไงบ้าง ดูดิคล้ำไปเลย" ผมบอกพี่ดินแล้วก็เอามือไปลูบแขนของพี่เค้า


"ก็ดี"


"พี่ดินครับ"


"อือ มีไร"


"ผมก็คิดถึงพี่นะครับ" ผมบอกพี่ดิน ทำเอาคนตรงหน้าเผลอยิ้มออกมา


ไม่มีคำพูดอะไรจากพี่ดินอีก นอกจากรอยยิ้มของแก



"ไอ้ฟ้า ถ้าตรงนี้มีแค่กูกับมึง กูจะกอดมึงให้แน่นๆเลย" พี่ดินบอกผมแล้วก็เอาแต่นั่งยิ้ม ผมเองก็ยิ้มออกมาได้เหมือนกัน เมื่อเห็นคนที่เคยทำแต่หน้านิ่งๆอย่างพี่ดิน ยิ้มออกมาได้ขนาดนี้



----------------------------------------

อ่านที่ตัวเองเขียน ได้อิมเมจพี่ดินละฮะวันนี้ แหะ แหะ



 :pig4: :pig4: :pig4: :pig4: :pig4: :pig4:






« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 04-07-2017 23:20:04 โดย ฟูจิซัน »

ออฟไลน์ weedear

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1139
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +10/-4

ออฟไลน์ iceman555

  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 8196
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +149/-11

ออฟไลน์ warin

  • รถไฟขบวนนั้น ได้แล่นผ่านไปแล้ว
  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1937
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +60/-1
    • -
พี่ดินหายปากแข็งแล้วนะ  รอดูพัฒนาการด้านความรักของพี่ดินต่ไปจ้า

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ o4u0n7

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 213
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-0
 :hao5: โว้ยยยย เลิกป๊อดแล้ววว ทั้งคู่  :-[

ออฟไลน์ DeShiWa

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4332
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +150/-9
กอดเลยไม่ต้องรอให้อยู่กันแค่สองคนหรอก

ตอนแรกก็คิดว่าฟ้าจะวิ่งไปกอดพี่ดิน

ตั้งแต่เจอกันที่สถานีละ

พี่ดินไม่ต้องว่าฟ้าหรอก

ก็ปากแข็งทั้งคู่นั่นแหละ5555


ออฟไลน์ Januarysky

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 507
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +19/-0
ละลายกับความคิดถึงของคนปากแข็งสองคน
ละลัยๆๆๆๆๆ
กินข้างเหนียวหมูปิ้งกับทางรถไฟกับแดดเช้าๆ
 ฮู๊ววววว อยากถ่ายรูปอัพไอจีให้หวีดตายไปข้าง
ยิ่งตอนบอก ถ้าอยู่กันสองคนจะกอดให้ตายไปข้าง
แค่พูดให้ได้ยินก็ตายสนิทแล้วครับพี่ดิน ครับ
 :hao7:
อิมเมจละมุน จริมๆ

ออฟไลน์ mooping-7

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2527
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +88/-5
เค้าเจอกันแล้ววววววว

ออฟไลน์ mild-dy

  • ☆ ทาสแมว ☆
  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 8893
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +389/-80

ออฟไลน์ ♥►MAGNOLIA◄♥

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7518
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +193/-11
โอ๊ะ........พอจากกัน ห่างกัน  :mew2:
ต่างฝ่ายต่างก็เลยคิดถึงกัน  :ling1:
ปากไม่แข็งและ เริ่มปากอ่อนแล้ว  :hao3:

ชอบตรงดินบอกว่า "ไอ้ฟ้า ถ้าตรงนี้มีแค่กูกับมึง กูจะกอดมึงให้แน่นๆเลย"
       :L1: :L1: :L1:
  :pig4: :pig4: :pig4: :pig4:

ออฟไลน์ mystery Y

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7677
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +585/-12

ออฟไลน์ ฟูจิซัน

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 315
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +153/-7


กล(รัก)เกียร์ ตอนที่ 23 : ไอ้ลิงเผือกของพี่






 "พี่ดินครับ" ผมเรียกคนข้างๆที่นั่งยิ้มอยู่คนเดียว จนอีกฝ่ายต้องหุบยิ้มแล้วก็หันมามองผมด้วยสีหน้านิ่งๆเหมือนอย่างที่เคยทำ


"มีไร"


"ผมรู้สึกว่าวันนี้พี่ยิ้มได้นานกว่าปกตินะครับ" ผมได้ทีแซวพี่ดิน อีกฝ่ายมองหน้าผมแล้วก็อมยิ้ม ก่อนที่จะพูดประโยคที่ทำให้ผมรู้สึกเหมือนกับว่าโดนเอาคืนหมัดต่อหมัดในทันทีทันใด



"ก็เพราะมึงไง กูถึงยิ้มได้นาน" พี่ดินบอกผมก่อนที่จะลุกยืนบิดขี้เกียจ



//เชี่ย...พี่ดินแม่ง ทำเอากูหัวใจเต้นแรงอีกละ//



"ป่ะ ไปกันเถอะ" พี่ดินพูดแล้วก็เดินกลับเข้าไปที่สถานีรถไฟ ปล่อยให้ผมนั่งหัวใจเต้นแรงอยู่ตรงนั้น


//เชี่ยยย ไม่อยากไปค่ายแล้ว หัวใจจะต้องเต้นแรงอีกกี่ครั้ง..เพราะไอ้พี่ดิน//  ผมยังคงนั่งพึมพัมกับตัวเองอยู่คนเดียว



"ไอ้ฟ้า ไอ้ฟ้าโว๊ยยย รุ่นพี่เรียกรวมแล้ว" ไอ้เทียนตะโกนเรียกผม ผมก็เลยรีบลุกไปหามัน แล้วก็ไปเข้าแถวรวมเพื่อออกเดินทางไปยังหมู่บ้านที่จะไปทำค่าย


ตอนนี้ที่ลานบริเวณด้านหน้าสถานีรถไฟ มีรถสองแถวคันใหญ่ของทหารมารอรับอยู่สามคัน พี่ปีสามเช็คชื่อและจำนวนลูกค่ายอีกรอบก่อนที่จะปล่อยให้พวกผมไปเอาสัมภาระแล้วก็ทยอยกันขึ้นรถ หมู่บ้านที่พวกผมจะไปทำค่ายกันชื่อว่าหมู่บ้านป่าซาง ซึ่งตั้งอยู่ที่อำเภอป่าซาง จังหวัดลำพูนครับ สถานที่ที่จะไปทำค่ายก็คือ ศูนย์การเรียนรู้บ้านป่าซาง ซึ่งไม่เชิงเป็นโรงเรียนแต่เป็นศูนย์การเรียนรู้ที่มีการเรียนการสอนตั้งแต่ระดับอนุบาลจนถึงป.6 และสิ่งที่พวกเราจะไปทำให้ชาวบ้านก็คือ สนามกีฬา ห้องน้ำสองห้อง แล้วก็ซ่อมแซมอาคารเรียนบางส่วนครับ การมาค่ายอาสาในครั้งนี้ของผมถือว่าเป็นครั้งแรก รวมถึงเพื่อนๆอีกหลายคนก็คงจะเคยมาครั้งแรกเหมือนกัน แค่ก้าวแรกที่กำลังออกเดินทาง ทำให้ผมรู้สึกว่าชีวิตของตัวเองโคตรจะมีประโยชน์ที่ได้มาทำสิ่งดีๆแบบนี้ และผมคงได้ตกผลึกกับประสบการณ์หลายๆอย่างที่รอผมอยู่ในอีกสิบกว่าวันข้างหน้าที่ผมต้องพบเจอ พ่อกับแม่สอนผมเสมอว่า การให้เป็นสิ่งที่ดี...และต่อจากวันนี้ผมก็จะได้ "ให้" บางสิ่งบางอย่างกับใครอีกหลายๆคน อย่างน้อยช็อกโกแลตที่อยู่ในกระเป๋าของผมก็จะถึงมือเด็กๆทันทีที่ผมเดินทางไปถึงหมู่บ้าน...


รถทหารสามคันแล่นตามกันมา โดยคันที่ผมนั่งเป็นคันแรกเพื่อนำทางไปยังหมู่บ้าน โดยมีพี่ดินนั่งไปข้างหน้ากับคนขับ



"ไอ้ฟ้า คิดถึงบ้านหรอว๊ะ นั่งเงียบเลยมึง" ไอ้คิมทักผม มันคงเห็นว่าผมเงียบไป แต่ความจริงผมกำลังง่วงต่างหาก


"ป่าว กูง่วงอ่ะ"


"ง่วง หรือว่าคิดถึงใครกันแน่ว๊า...ไอ้ฟ้า" ไอ้หินที่ยืนอยู่ข้างหน้าผมออกปากแซวผม


"เชี่ย กูจะลุกให้นั่งซ๊ะหน่อย แต่ปากดีแบบนี้ยืนต่อไปเถอะมึง" ผมว่าไอ้หิน มันก็หัวเราะออกมา


ด้วยความที่สัมภาระเยอะแล้วคนก็เยอะที่นั่งก็เลยไม่พอ ไอ้หินก็เสียสละที่จะยืน


"มึงลุกให้กูนั่งดิ แล้วมึงก็นั่งตักกูไงไอ้ฟ้า" ไอ้หินออกความคิด


"เอางั้นหรอ กูตัวหนักนะ"


"เออ น่า กูทนได้สบายๆ"


"เออๆ" ผมบอกไอ้หินแล้วก็ลุกให้ไอ้หินนั่ง แล้วผมก็นั่งตักมันอีกที


"ไม่หนักแน่นะมึง" ผมถามไอ้หินอีกครั้งเพื่อความแน่ใจ


"เออ ทำยังกับมึงไม่เคยนั่งตักกูอ่ะนะ"


"อะไรนะ ฟ้านั่งตักหินบ่อยหรอ" เพื่อนผู้หญิงถามออกมา น้ำเสียงดูจะตกใจไม่น้อย


"ไม่หรอกครับ เราพูดเล่น แหะ แหะ" ไอ้หินบอกเพื่อนคนนั้นแล้วก็หัวเราะกลบเกลื่อน


"น่ารักอ่ะ ฟ้ากับหิน เราถามจริงเคยมีใครทักว่าเป็นแฟนกันป๊ะ"


"ไม่" ผมตอบเพื่อน


"มีครับ" ไอ้หินตอบเพื่อน


ผมตอบว่า...ไม่ แต่ไอ้หินเสือกตอบว่า..มี


"เชี่ยหิน เดี๋ยวก็ไม่จบเรื่องหรอกมึง" ผมหันไปว่าไอ้หินเบาๆ ไอ้ตี๋ที่นั่งกอดตัวผมอยู่ก็ยิ่งแสดงความทะเล้นของมันออกมา


"เรากับไอ้ฟ้าอ่ะ เป็นเพื่อนกันตั้งแต่อนุบาล แก้ผ้าอาบน้ำด้วยกันบ่อย แค่นั่งตักกันมันเป็นเรื่องธรรมดามากครับ ไม่เชื่อถามไอ้ทิวดูก็ได้"



"แก้ผ้าอาบน้ำด้วยกัน..!!"



"ช่าย ผู้ชายอ่ะไม่อายกันอยู่แล้ว" ไอ้ทิวตอบเพื่อน



"พอเลยๆ เลิกพูดเถอะ" ผมหันไปว่าไอ้หินกับไอ้ทิว เพื่อนๆก็พากันหัวเราะกับท่าทางและสีหน้าของผมที่เริ่มจะไม่พอใจไอ้หินกับไอ้ทิว


"เชี่ยยยยย...!!"


ผมร้องออกมาเพราะอยู่ๆรถก็เบรกดัง เอี๊ยดดดดดดดดด...!! จนหัวของผมไปกระแทกกับด้านหน้าของรถ ผมมองผ่านกระจกเข้าไปที่ด้านหน้าของรถ เห็นพี่ดินกำลังชะโงกหน้าออกมา



"ไอ้หินมานั่งข้างหน้ากับกู"  พี่ดินเรียกไอ้หินไปนั่งข้างหน้าด้วย ไอ้หินก็ทำหน้า เหวอๆ


"ไอ้หิน ได้ยินมั๊ย" พี่ดินเรียกไอ้หินอีกรอบ


"ครับพี่ ได้ยินครับ จะไปเดี๋ยวนี้หล่ะครับ" ไอ้หินตอบพี่ดินแล้วก็รีบลงไปจากรถไปนั่งข้างหน้าคู่กับพี่ดิน


ผมหล่ะสงสัยจริงๆทำไมต้องให้ไอ้หินไปนั่งข้างหน้าด้วย ที่ก็แคบแล้วคนตัวสูงใหญ่สองคนไปนั่งเบียดกัน


"มีคนหึงหว่ะ ฮ่าๆ" ไอ้ทิวกระซิบข้างๆหูของผม


"หึง อะไร ใครหึงใคร อะไรของมึงเนี่ยไอ้ทิว"


"ก็นู่นไง หึงมึง" ไอ้ทิวบอกผมแล้วก็บุ้ยปากไปที่พี่ดินที่นั่งอยู่หน้ารถ


"เชี่ยยยย ไม่ใช่อ่ะ เลิกคิดเลยมึง" ผมว่าไอ้ทิว แล้วก็ก้มหน้าลงต่ำแอบยิ้มกับความฟอร์มจัดของคนหน้ารถ


"ไอ้ฟ้า มึงยิ้มไรว๊ะ" ไอ้เทียนถามผม


"เอ่อ ป่าวๆ ง่วงหว่ะ ไอ้คิมขอพิงหน่อยนะ" ผมหันไปบอกไอ้คิมที่นั่งข้างๆแล้วก็ซบหัวกับไหล่ของไอ้คิม หลับตาลงเพื่อพักผ่อน


"เดี๋ยวไอ้คิมก็ได้ไปนั่งข้างหน้าอีกคนหรอก ฮ่าๆ" ไอ้ทิวยังคงแซวผมไม่เลิก


"มึงอยากไปนั่งข้างหน้าใช่มั๊ยไอ้ทิว มานี่เลยมึง" ผมลุกจากที่นั่งลงไปนั่งกับพื้นรถแล้วก็ก้มหัวลงไปหนุนตักไอ้ทิว ที่ตอนนี้นั่งนิ่ง ตัวเกร็ง คงตกใจกับการกระทำของผม



"เลิกแซวกูได้ละกูจะนอน" ผมเงยหน้าไปบอกไอ้ทิวแล้วก็ก้มหน้าหลับตา ปล่อยตัวให้เหวี่ยงไปตามแรงเหวี่ยงของรถ


"เออๆ กูไม่แกล้งละ หลับไปเลยมึงเดี๋ยวถึงแล้วกูปลุก" ไอ้ทิวบอกผมแล้วก็ตบไหล่ผมเบาๆ



##บรรยากาศหน้ารถของพี่รหัสน้องรหัส##



"คนเหี้ยไรง่วงโคตรบ่อย" เสียงพี่ดินพึงพัมออกมา แต่นั่นก็ทำให้ไอ้หินที่นั่งอยู่ข้างๆได้ยิน


"เมื่อคืนไอ้ฟ้ามันคงไม่ได้นอนอ่ะครับพี่" ไอ้หินบอกพี่ดิน


"เสือกได้ยินอีกนะมึง" พี่ดินว่าไอ้หินที่เสือกหูดี ได้ยินสิ่งที่แกพึมพัมออกมา ไอ้หินก็แอบขำท่าทางของพี่รหัสตัวเอง


"จะให้ผมเรียกไอ้ทิวมานั่งข้างหน้าอีกคนมั๊ยครับ" ไอ้หินยังคงแซวพี่รหัส


"อะไรของมึง กวนตีนกูแต่เช้านะไอ้น้องเวร" พี่ดินว่าไอ้หิน แต่มันก็ไม่ได้มีความสลดเลยซักนิด เพราะรู้ว่าเหตุผลที่แท้จริงที่มันได้มานั่งข้างหน้ากับพี่ดินแบบนี้ เพราะอะไร?


สายตาของพี่ดินยังคงมองผ่านกระจกมองหลังที่อยู่ตรงหน้าคนขับ เพื่อให้เห็นอีกคนที่นอนหลับซบตักเพื่อนอยู่ด้านหลังของรถ



....ใช้เวลาเดินทางชั่วโมงกว่าๆ พวกผมก็มาถึงหมู่บ้านที่จะทำค่ายครับ หมู่บ้านป่าซางเป็นหมูบ้านเล็กๆแทรกตัวอยู่บนภูเขาที่ไม่สูงมากนัก ชาวบ้านมียี่สิบกว่าหลังคาเรือน มีอาชีพเกษตรกรรม เท่าที่ผมเห็นก็คือทำนากับปลูกข้าวโพด และก็มีการทอผ้าด้วย เพราะสังเกตุเห็นว่าบ้านแต่ละหลังจะมีเครื่องทอผ้าอยู่ใต้ถุนบ้าน ชาวบ้านเป็นชาวเขาเผ่าปกาเกอญอครับ ก็จะพูดภาษาปกาเกอญอ ส่วนภาษาไทยก็พูดได้แต่ไม่ค่อยชัดซักเท่าไหร่ ส่วนเด็กโตที่เรียนระดับมัธยมจะถูกส่งไปเรียนโรงเรียนประจำในตัวอำเภอ เมื่อถึงเวลาปิดเทอมแบบนี้ก็จะกลับมาอยู่บ้านช่วยพ่อแม่ทำงานบ้าน ออกไปช่วยทำไร่ทำนา เด็กๆพวกนี้จะพูดภาษาไทยได้ชัดเจน

 พี่ปีสามเรียกพวกเรารวมที่บริเวณหน้าอาคารโรงเรียนครับ ตอนนี้มีชาวบ้านมารอต้อนรับพวกเรา และทำอาหารไว้ให้พวกเรารับประทานร่วมกันเป็นมื้อเที่ยงด้วยครับ พี่ปลื้ม ซึ่งเป็นประธานค่ายในครั้งนี้ ออกมายืนต่อหน้าพวกเรา แล้วก็กล่าวคำต้อนรับลูกค่ายทุกคน


"สวัสดีครับลูกค่ายทุกคน ผมชื่อนายอัศวิน พัฒนโยธิน ชื่อเล่นปลื้ม อยู่ชั้นปีที่สามคณะวิศวกรรมศาสตร์ สาขาวิศวกรรมไฟฟ้านะครับ ผมเป็นประธานค่ายในครั้งนี้  ก่อนอื่นก็ต้องขอต้อนรับลูกค่ายทุกคนที่เพิ่งจะเดินทางมาถึง และ15วันต่อจากนี้ไปสิ่งที่พวกเราจะร่วมมือร่วมใจกันทำเพื่อน้องๆและชาวบ้านทุกคนก็คือสนามกีฬา ห้องน้ำ การซ่อมแซมอาคารและอุปกรณ์การเรียน ซึ่งอาจจะเป็นงานที่หนักและบางคนก็ยังไม่เคยได้สัมผัสประสบการณ์แบบนี้  ผมก็ขอให้ทุกคนตระหนักถึงหน้าที่และทำทุกอย่างให้ดีที่สุด ขอให้ทุกคนมีความอดทนและสู้งาน ผมขอขอบคุณลูกค่ายทุกคนที่สมัครใจมาทำสิ่งที่เป็นประโยชน์ร่วมกันในครั้งนี้ ขอบคุณมากครับ"


พี่ปลื้มพูดจบ พวกผมก็ปรบมือกัน พร้อมกับเสียงโห่ร้อง เพื่อเรียกกำลังใจ


หลังจากนั้นพวกเราก็ได้รับประทานอาหารกลางวันร่วมกัน โดยชาวบ้านทำมาต้อนรับพวกเรา เป็นขนมจีนน้ำเงี้ยว ข้าวซอย ซึ่งอร่อยมาก  ด้วยเพราะเป็นอาหารเหนือที่คุ้นปากของผมอยู่แล้ว


"ไง ไอ้เทียนอร่อยมั๊ย" ผมถามไอ้เทียนที่ดูสีหน้าไม่ค่อยจะดี คงไม่คุ้นเคยกับรสชาดของขนมจีนน้ำเงี้ยว


"อือ ก็อร่อยดีนะ กูเพิ่งเคยกินเนี่ย"


"เออ กินเยอะๆ จะได้คุ้นลิ้น"


"อ้ายทิว อ้ายทิว ไหนโช๊ะเละ" // อ้ายทิว อ้ายทิว ไหนช็อกโกแลต // เด็กน้อยคนนึงหน้าตามอมแมม มีป้ายแขวนคอเขียนชื่อว่า ไกรสร เดินมาทวงช็อกโกแลตจากไอ้ทิว นี่มันคงจะไปสัญญากับเด็กๆไว้นะสิว่าจะซื้อช็อกโกแลตมาให้


"โช๊ะเละ อ๋อ ช็อกโกแลตหรอไกรสร" ไอ้ทิวถามเด็กคนนั้น เด็กก็พยักหน้าให้


"ไปหาอ้ายฟ้าเลย" ไอ้ทิวดึงมือเด็กคนนั้นมาหาผม


"ไกรสรสวัสดีอ้ายฟ้าสิ" ไอ้ทิวบอกน้องที่ชื่อไกรสรให้สวัสดีผม


"ซาหว่ะดีคั๊บ อ้ายฟ้า" //สวัสดีครับ อ้ายฟ้า // น้องไกรสรยกมือไหว้สวัสดีผม พร้อมกับโค้งตัวอย่างนอบน้อม


"ไกรสร มึงไปเรียกแก๊งค์เทเลทับบี้มาดิ๊" ไอ้หินบอกไกรสร เด็กไกรสรก็รีบวิ่งออกไป หายไปซักพักก็กลับมาพร้อมเพื่อนผู้หญิงสองคนผู้ชายอีกหนึ่งคน ดูๆแล้วน่าจะอายุไม่เกิน8ขวบ หรือประมาณป.3 ทั้งสามคนต่างก็มีป้ายชื่อ ผมอ่านชื่อตามป้ายที่แต่ละคนห้อยคอไว้ ไกรสร ศุภโชค สุดา สุภาพร


"โห ชื่อแต่ละคนเพราะมากอ่ะ" ไอ้เทียนพูดขึ้นมา


"เออ ชาวบ้านที่นี่นับถือผีฟ้า แล้วก็มีบางส่วนที่นับถือศาสนาคริสต์ ชื่อเด็กรุ่นใหม่ๆก็จะได้รับการตั้งแบบเพราะๆแบบนี้แหล่ะมึง แล้วเค้าก็ไม่มีชื่อเล่นนะ เรียกชื่อจริงกันไปเลย" ไอ้ทิวบอกพวกผม


"เออ เท่ห์ดีหว่ะ"


"อ้ายฮี๋ อ้ายฮี๋" // อ้ายหิน อ้ายหิน // เด็กคนที่ชื่อศุภโชค เรียกชื่อไอ้หิน แต่ด้วยความที่พูดไม่ชัด เสียงมันก็เลยเพี้ยนไปแบบนั้น ทำเอาพวกผมที่นั่งอยู่ตรงนั้นกลั้นขำไว้ไม่อยู่


"เชี่ย ชื่อเท่ห์หว่ะ อ้ายฮี๋ ฮ่าๆ" ผมพูดเลียนเสียงศุภโชค


"ห่า กูฟังก็ตะหงิดๆทุกที ไอ้โชคมึงลองพูดใหม่ดิ๊ กูสอนกี่ครั้งก็ไม่จำนะมึง" ไอ้หินถึงกับเอามือกุมขมับ


"พูดตามกูช้าๆนะ อ้าย----หิน" ไอ้หินพูดแบบเน้นคำแล้วก็ให้ศุภโชคพูดตาม


"อ้ายหีนนนนนน" ศุภโชคก็พยายามพูดตามใอ้หิน จนตัวเกร็ง


"เออ ลากเสียวยาวแบบนี้ก็ได้ เอาใหม่พูดใหม่ดิ๊ ถ้ามึงพูดชัดกูมีช็อกโกแลตให้"


"อ้าย...หิน" ทีนี้ศุภโชคพูดได้ถูกต้องชัดเจนในทันที


"เออ ให้มันได้อย่างนี้สิว๊ะ เดี๋ยวถ้ากูได้ยินมึงเรียกชื่อกูผิดอีกมึงอดกินขนมแน่ไอ้ศุภโชค" ไอ้หินขู่น้องแล้วมันก็เอามือไปจับหัวศุภโชคเขย่าเล่นด้วยความหมันไส้ พวกผมก็หัวเราะกัน ยังขำกับชื่อไอ้หินเวอร์ชั่นศุภโชคไม่หาย ฮ่าๆ


หลังจากกินข้าวเสร็จ พี่ปีสามก็เรียกรวมอีกครั้ง คราวนี้เป็นการแนะนำตัวอย่างเป็นทางการของทีมงานทำค่ายในครั้งนี้ โดยพี่ดินถูกเลือกจากพี่ปีสามให้เป็น "ตัวเซนเตอร์" และมีพี่อาทิตย์กับพี่โอมเป็นผู้ช่วย ซึ่งตำแหน่งเซนเตอร์ของพี่ดินนั้นก็คือการฝึกหัดการเป็นประธานค่ายในปีหน้านั่นเอง พี่ดินคงได้รับเลือกและผ่านความเห็นชอบจากพี่ปีสี่และปีสามเรียบร้อยแล้ว



##อย่าแหกกฏค่าย โดยเฉพาะข้อสุดท้าย##


"หลังจากนี้พี่จะให้ทุกคนแยกย้ายกันไปเข้าที่พักนะครับ โดยน้องปีหนึ่งกับปีสองผู้ชายจะพักที่อาคารเด็กเล็ก ซึ่งก็คืออาคารสีฟ้าด้านหลังของพวกเรานะครับ" พี่ปลื้มบอกพวกผมแล้วก็ชี้มือไปด้านหลัง

"ส่วนน้องปีหนึ่งปีสองผู้หญิงจะพักรวมกันที่ห้องเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่2 บนอาคารเรียนนะครับ และปีสามกับพี่ปีสี่จะพักรวมกันที่ห้องประชุมของโรงเรียนครับ ส่วนห้องน้ำ ห้องส้วมแยกใช้ตามห้องน้ำหญิงห้องน้ำชาย ในส่วนของการอาบน้ำลูกค่ายผู้หญิงจะอาบในห้องน้ำได้เลยนะครับพี่เตรียมถังน้ำไว้ให้แล้ว ส่วนลูกค่ายผู้ชาย พี่เตรียมที่อาบน้ำกลางแจ้งไว้ให้แล้วครับ อยู่ตรงโน้นที่มีผ้าใบสีฟ้าล้อมเอาไว้ " พี่ปลื้มพูดแล้วก็ชี้มือไปตรงที่อาบน้ำสำหรับลูกค่ายผู้ชาย พวกผมเห็นแล้วก็ถึงกับร้องโห่ เพราะการอาบน้ำกลางแจ้งแบบนี้ โคตรจะวาบหวิวเลยอ่ะ ดีที่ยังมีผ้าใบล้อมปิดไว้ให้


"เอาหล่ะครับ ต่อไปจะเป็นการบอกกฏของการอยู่ค่าย พี่เข้าใจนะครับว่า น้องๆปีหนึ่งอาจจะเป็นการมาค่ายครั้งแรก ซึ่งทุกคนก็คงจะเห็นแล้วว่ามันไม่ได้สะดวกสบายเหมือนกับการอยู่บ้าน และการอยู่รวมกันแบบนี้ก็จะต้องมีกฏ ที่ทุกคนต้องปฏิบัติตามอย่างเคร่งครัด เดี๋ยวพี่จะให้น้องดินปีสอง ซึ่งเป็นเซนเตอร์ของเราในค่ายครั้งนี้ออกมาบอกกฏของการอยู่ค่ายนะครับ" พี่ปลื้มพูดจบ พี่ดินก็เดินออกไปยืนตรงหน้า เรียกเสียงฮือฮาจากลูกค่ายได้เป็นอย่างดีโดยเฉพาะสาวๆ ทั้งสาวแท้สาวเทียม


ไอ้พี่ตี๋ร่างโย่งสูดลมหายใจเข้าลึกๆหนึ่งทีก่อนที่จะ เอ่ยกฏของค่ายออกมาต่อหน้าลูกค่ายทุกคน


"กฏของค่ายมีอยู่ห้าข้อนะครับ"


"เดี๋ยวๆ มึงจะไม่แนะนำตัวหน่อยหรอครับไอ้ดิน" เสียงพี่ปีสี่ตะโกนถามพี่ดิน ลูกค่ายก็หัวเราะกัน พี่ดินเองก็ทำหน้าแหยๆ ก่อนที่จะตั้งสติสูดหายใจเข้าเฮือกใหญ่ แล้วก็กล่าวแนะนำตัวกับลูกค่าย


"ผมชื่อนายปฐพี ทรัพย์ทวีไพศาล ชื่อเล่นดิน อยู่ชั้นปีที่สอง คณะวิศวกรรมศาสตร์ สาขาวิศวกรรมเครื่องกลครับ"



"สำหรับกฏของค่ายนะครับ"


"ข้อที่หนึ่ง ห้ามมีการทะเลาะวิวาท"


"ข้อที่สองห้ามออกนอกบริเวณค่ายไม่ว่ากรณีใดๆทั้งสิ้น"


"ข้อที่สามห้ามดื่มและนำของมึนเมาเข้ามาในบริเวณค่าย"


"ข้อที่สี่ห้ามเล่นการพนันทุกชนิด"


"ข้อที่ห้า ข้อสุดท้าย ห้ามปฏิบัติเชิงชู้สาว รวมทั้ง....เอ่อ ชู้ชาย ด้วยครับ" พี่ดินพูดกฏข้อสุดท้ายจบก็เหลือบตามามองผม ทำเอาผมที่กำลังจ้องมองแกอยู่ถึงกับหลบสายตาคู่นั้นแทบไม่ทัน ในขณะที่ลูกค่ายคนอื่นๆก็ส่งเสียงฮือฮากับกฏข้อสุดท้าย


"ไอ้ฟ้า ได้ยินมั๊ยมึงอ่ะ ห้ามชู้ชายนะเว๊ย" ไอ้หินแซวผม


"เชี่ยหิน ถ้าจะชู้กูคงชู้กับมึงอ่ะ" ผมตอบโต้ไอ้หิน ไอ้หินเอามือมันมาบีบคางผม


"ปากดีแบบนี้ ระวังนะครับ เดือน อ.ก."


"เฮ้ยๆ น้องหินน้องฟ้า เล่นแบบนี้จะผิดกฏค่ายนะคะ"


"กฏข้อไหนหรอครับพี่ ผมยังไม่ได้เป็นชู้กันนะ โสดทั้งคู่ครับ" ไอ้หินพูด ทำเอาเพื่อนๆที่นั่งตรงนั้นหัวเราะกัน


"หัวเราะอะไรกันครับ มันตลกมากหรือไง" พี่ดินตวาดเสียงเข้มขึ้นมา พวกผมก็พากันเงียบกริบ



"ใครทำผิดกฏข้อไหนข้อนึง เราจะส่งกลับกรุงเทพทันทีนะครับ ทุกคนรับทราบนะครับ"


"ทราบครับ/ทราบค่ะ"


หลังจากนั้นพวกพี่ก็ปล่อยให้ลูกค่ายนำสัมภาระเข้าไปเก็บยังที่พักแล้วก็พักผ่อนตามอัธยาศัย เพื่อเข้าร่วมกิจกรรมบายศรีสู่ขวัญในคืนนี้ โดยชาวบ้านจะมาร่วมทำพิธีบายศรีต้อนรับพวกเรา ส่วนการทำกับข้าวในตอนเย็นนั้นในวันแรกนี้ก็จะเป็นหน้าที่ของพี่ปีสาม ส่วนในวันพรุ่งนี้ก็จะเริ่มการทำงานกันอย่างเป็นทางการ ใครจะได้ไปอยู่หน่วยงานไหนก็จะได้รู้กันในวันพรุ่งนี้หล่ะครับ


"ไอ้ฟ้ามึงนอนริมติดหน้าต่างละกัน หรือจะให้กูนอนริม" ไอ้หินถามผม


"กูนอนริมก็ได้" ผมบอกไอ้หิน


"งั้นก็นอนเรียงกันไปเลย ไอ้ฟ้า กู ไอ้ทิว ไอ้เทียน ไอ้คิม เออ...พวกมึงมีถุงนอนมาใช่ป๊ะ" ไอ้หินถาม ไอ้พวกนั้นก็พยักหน้า


ก่อนหน้าที่จะมาค่ายพวกผมไปหาซื้อถุงนอนกันตามคำแนะนำของพี่ๆ


"ไอ้ฟ้ามึงนอนตรงไหน" พี่ดินเดินมาถามผม


"ตรงนี้แหล่ะครับริมหน้าต่าง แล้วพี่ดินอ่ะนอนตรงไหนครับ"


"ใกล้ๆมึงนี่แหล่ะ"


"ใกล้ๆผม มีที่ว่างด้วยหรอครับ" ผมถามพี่ดิน แล้วก็พยายามมองหาที่ว่าง เพราะถัดจากผมก็เป็นไอ้หิน แล้วพี่ดินจะมานอนแทรกตรงไหนได้เนี่ย


"ฟากนู้นไง" ไอ้พี่ดินบอกผมแล้วก็ชี้มือไปฝั่งตรงข้าม เห็นพี่โอมกำลังนั่งคุยกับพี่อาทิตย์อยู่


"อ๋อ ใกล้จริงๆด้วย"


"ใกล้แค่นี้มึงยังมองไม่เห็นเลย" พี่ดินว่าผมแล้วก็เดินกลับไปตรงที่นอนของแก ผมก็ได้แต่มองตามร่างสูงนั้นไป



"ไอ้ฟ้า ช็อกโกแลตที่กูสั่งมึงได้ซื้อมาป่าวว๊ะ" ไอ้หินถามผมหลังจากพี่ดินกลับไปแล้ว


"เออ ซื้อมาดิ เต็มกระเป๋าเลยเนี่ย"


"งั้นเอาไปแจกเด็กๆกัน"


"เออ ไปดิๆ"


ผมกับไอ้หินเอาช็อกโกแลตออกมาตรงหน้าอาคารที่พัก ก็เจอแก๊งเทเลทับบี้ยืนรออยู่ แล้วก็มีเด็กอีกสี่ห้าคนยืนรออยู่เหมือนกัน ส่วนไอ้ทิว ไอ้เทียน ไอ้คิมขอนอนพักผ่อนก่อน


"โห แฟนคลับอ้ายหินมายืนรอเพียบเลย" ผมพูดออกมา


"เออ ดิ แก๊งค์นี้เด็กกูทั้งนั้น อยู่กับกูตั้งแต่วันเตรียมค่ายอ่ะ"


"เด็กๆมานี่มา อ้ายหินมีของจะให้ครับ" ไอ้หินเรียกเด็กๆ เด็กๆก็กรูกันเข้ามาหาไอ้หิน แล้วก็มองๆมาที่ผม คงไม่คุ้นหน้า เพราะเพิ่งจะได้เจอกันวันแรกนี่เนอะ


"นี่เพื่อนอ้ายหินเอง ชื่ออ้ายฟ้า"


"อ้ายฟ้า อ้ายฟ้าหล่อจา"  // อ้ายฟ้า อ้ายฟ้าหล่อจัง // เด็กคนนึงพูดขึ้นมา ทำเอาผมยิ้มตาม


"อ้ายฟ้ามีช็อกโกแลตมาฝากทุกคนด้วย" ไอ้หินบอกเด็กๆ ผมก็เอาช็อกโกแลตออกมาแจก เด็กๆก็มารับไปแล้วก็นั่งกินกันตรงนั้นเลย



ผมกับไอ้หินก็ยืนดูเด็กๆกินช็อกโกแลต ทุกคนดูมีความสุขมากเมื่อได้ลิ้มรสสิ่งที่โหยหา ซึ่งที่หมู่บ้านนี้ไม่มีให้กิน ผมยืนมองภาพตรงหน้าก็น้ำตาซึมๆ ผิดกับพวกผมที่นึกจะกินอะไรก็ได้กิน ออกไปซื้อมากินตอนไหนก็ได้ แต่เด็กๆที่นี่ ได้แต่เฝ้ามองผ่านหน้าจอทีวีหรือไม่ก็ตามนิตยสาร เมื่อเห็นขนมที่อยากกิน การหาซื้อก็ช่างยากเย็นเหลือเกิน


"มึงอยู่กับเด็กๆไปก่อนนะ กูไปฉี่แป๊บ" ไอ้หินบอกผมแล้วมันก็วิ่งไปเข้าห้องน้ำ


"อ้ายฟ้า กีด้วยกาม้าย" // อ้ายฟ้า กินด้วยกันมั๊ย // ไกรสร เดินมายื่นแท่งช็อกโกแลตชวนให้ผมกินด้วยกัน


"ไม่เป็นไรครับ พี่มีอีกเยอะเดี๋ยวพรุ่งนี้จะเอามาให้กินอีกนะ เป็นไงอร่อยมั๊ย ชอบมั๊ย"


"ช่อคั๊บ อาหร่อยม่าคั๊บ" // ชอบครับ อร่อยมากครับ //


"อ้ายดี อ้ายดี" //อ้ายดิน อ้ายดิน // เด็กน้อยคนนึงเรียกชื่อพี่ดิน แล้วก็วิ่งเข้าไปหา ผมหันไปมอง พี่ดินก็ย่อตัวลงมาแล้วก็ให้เด็กคนนั้นขี่คอ พี่ดินพาเด็กคนนั้นขี่คอเดินมาหาผม เด็กก็หัวเราะชอบใจใหญ่เลย


"อ้ายดินหายไปไหนมาเมื่อวา" // อ้ายดิน หายไปไหนมาเมื่อวาน //


"พี่ไปรับลิงมาครับ"


"ลี มีลีด้วยหรออ้ายดิน" // ลิง มีลิงด้วยหรออ้ายดิน //


"มีสิ ลิงเผือกด้วยน๊า ตัวขาวๆ"


"หนายๆ ลีเผื่อขออ้ายดี" //ไหนๆ ลิงเผือกของอ้ายดิน//


"ก็...นี่ไง" ไอ้พี่ดินอุ้มเด็กลงจากคอ แล้วก็ย่อตัวลงมาดึงตัวผมเข้าไปกอดคอ ทำเอาเด็กๆหัวเราะกันใหญ่ที่ผมเป็นลิงเผือกของพี่ดิน


"ฮ่าๆ อ้ายฟ้าเป็นลีเผื่อ" //ฮ่าๆ อ้ายฟ้าเป็นลิงเผือก//


"ลีเผื่อขออ้ายดีน่าระอ่ะ" //ลิงเผือกของอ้ายดินน่ารักอ่ะ//


"โห่...พี่ นี่ผมเป็นหมาของพี่ แล้วยังเป็นลิงของพี่อีกหรอครับ" ผมหันไปว่าพี่ดิน อีกฝ่ายก็ทำยิ้มกรุ้มกริ่ม


"ยังมีอีกอย่างที่กูจะให้มึงเป็น"


"อะไรหรอครับ บอกมาเลยจะได้เป็นให้ครบๆ"


"กูยังไม่บอกครับ เดี๋ยวมึงได้รู้แน่ไอ้ฟ้า" พี่ดินพูดแล้วก็ทำหน้าทะเล้นใส่ผม เห็นแล้วโคตรหมันไส้


"ว๊ายยย ดิน น้องฟ้า เราขอถ่ายรูปหน่อย เด็กๆด้วยค่ะมาๆถ่ายรูปกัน" พี่ส้มที่เป็นช่างภาพประจำค่ายเดินมาตรงนั้นพอดี พี่แกเห็นผมกับพี่ดินอยู่ตรงนั้นก็เลยขอถ่ายรูปซ๊ะเลย

พี่ดินกวาดต้อนเด็กๆมาถ่ายรูปด้วย เป็นที่สนุกสนานกันไปเลย เด็กๆหลายคนต่างก็รู้จักพี่ดิน คงเป็นเพราะพี่แกมาเตรียมค่าย ได้มาอยู่คลุกคลีกับคนที่นี่ก่อนหลายวัน ก็เลยทำให้เข้ากับเด็กๆได้เร็ว รวมทั้งชาวบ้านในหมู่บ้านด้วย ผมสังเกตุเวลาที่พี่ดินแกอยู่กับเด็กๆ ดูแกมีความสุขมาก ไม่เหลือคราบของพี่ดินที่ชอบทำหน้านิ่ง ฟอร์มจัดแบบที่ผมเคยเห็นเลย....


-------------------------------------------

15วันต่อจากนี้ พี่ดินกับไอ้ลิงเผือกของพี่ จะเป็นยังไงบ้างน๊า ^^

:pig4: :pig4: :pig4: :pig4: :pig4:






« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 11-08-2017 13:18:03 โดย ฟูจิซัน »

ออฟไลน์ ♥►MAGNOLIA◄♥

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7518
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +193/-11
เอ่อ......ฟ้ามีหลายสถานะในความรู้สึกของดิน
เป็นหมา เป็นลิงเผือก อีกอย่างเป็นไรนะ
ใช่เป็นหัวใจพี่ดิน คนรักของพี่ดินหรือเปล่า
       :L1: :L1: :L1:
  :pig4: :pig4: :pig4: :pig4:

ออฟไลน์ DeShiWa

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4332
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +150/-9
มาให้กำลังใจคับ

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด