@@กล(รัก)เกียร์ :ตอน : ชั่วฟ้าดินสลาย [The End][จบแล้วครับ] (Up.04.Oct.2017)@@
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: @@กล(รัก)เกียร์ :ตอน : ชั่วฟ้าดินสลาย [The End][จบแล้วครับ] (Up.04.Oct.2017)@@  (อ่าน 164589 ครั้ง)

ออฟไลน์ ฟูจิซัน

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 315
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +153/-7
***************************************************************************************
ข้อตกลงในการเข้ามาในเล้าเป็ดนะครับ กรุณาอ่านทุกคนนะครับ
เล้าแห่งนี้เป็นที่ที่คนชื่นชอบนิยาย boy's love หรือชายรักชาย หากใครหลงมาแล้วไม่ชอบ
กรุณากดกากบาทสีแดงมุมด้านขวาบนออกไปด้วยนะครับ


ติดตามกฏเพิ่มเติมที่กระทู้นี้บ่อยๆ เมื่อมีการแก้ไขกฏจะแก้ไขที่กระทู้นี้นะครับ
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0

ประกาศทั่วไปติดตามอัพเดทกันที่นี่
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.0

ประกาศ กฎที่อื่นมีไว้แหก แต่ห้ามมาแหกที่นี่

1.ห้ามมิให้ละเมิดสิทธิส่วนตัวของคนแต่งและบุคคลในเรื่องทั้งหมด
การสนใจและชื่นชอบนิยายและเรื่องเล่าของคนในเรื่องควรมีขอบเขตที่จะไม่สร้างความเดือดร้อนให้เจ้าของเรื่อง เช่นเดียวกับเป็ดที่ตอนนี้ถูกรังควานตามหาตัวจากคนด้านต่างๆ จนตัดสินใจไม่เล่าเรื่องต่อ.........เนื่องจากบางเรื่องเป็นเรื่องเล่า.....................บางคนไม่ได้เปิดเผยตัวตน  เขาพอใจจะมีความสุขในที่เล็กๆแห่งนี้โดยไม่ได้ตั้งใจให้คนภายนอกได้รับรู้เรื่องราวแล้วนำไปพูดต่อ   เพราะปฎิเสธไม่ได้ว่าสังคมไม่ได้ยอมรับพวกเราสักเท่าไหร่

2.ห้ามมิให้โพสต์ข้อความ รูปภาพ ใช้ลายเซ็นหรือรุปส่วนตัวหรือสื่อใดๆที่ก่อให้เกิดความขัดแย้ง ไม่แสดงความเคารพ, หมิ่นประมาท,
หยาบคาย, เป็นที่รังเกียจ, ไม่เหมาะสม,ติดเรท x,ทำให้กระทู้กลายพันธ์,ไม่เกี่ยวพันกับนิยายที่ลง
หรืออื่นๆที่ขัดต่อกฎหมาย,ห้ามโพสกระทู้ที่จะสร้างประเด็นความขัดแย้ง  ในเรื่อง การเมือง ศาสนา พระมหากษัตริย์
และสถาบันต่าง ๆ  รวมถึงกระทู้ที่จะสร้างความแตกแยก  ชวนวิวาท ของสมาชิกภายในเวปบอร์ด
การกระทำเช่นนั้นอาจทำให้คุณแบนทันที และถาวร . หมายเลข IP ของทุกโพสต์จะถูกบันทึกเพื่อใช้เป็นหลักฐาน
ในความเป็นจริงเป็นไปได้ยากมากที่จะให้แต่ละคนมีความคิดเห็นตรงกันทั้งหมด   คนเรามากมายต่างความคิดต่างความเห็น เติบโตมาภายใต้ภาวะแวดล้อมต่างกันการแสดงความคิดเห็นที่แตกต่าง   จึงควรทำเพื่อให้เกิดความเข้าใจกัน แบ่งปันประสบการณ์และมิตรภาพเพื่ออาจเป็นประโยชน์ในการใช้ชีวิต  และไม่ว่าจะอย่างไรก็ควรเคารพในความคิดเห็นที่แตกต่างของบุคคลอื่นช่วยกันสร้างให้บอร์ดนี้มีแต่ความรักนะครับ   

เรื่องบางเรื่องอาจจะเป็นทั้งเรื่องแต่งหรือเรื่องเล่าใดๆก็ขอให้ระลึกเสมอว่า  อ่านเพื่อความบันเทิงและเก็บประสบการณ์ชีวิตที่คุณไม่ต้องไปเจอความเจ็บปวดเล่านั้นเองเพื่อเป็นข้อเตือนใจ สอนใจในการตัดสินใจใช้ชีวิต   จึงไม่ต้องพยายามสืบหาว่าเรื่องจริงหรือเรื่องแต่งส่วนการพูดคุยนั้น   ก็ประมาณอย่าทำให้กระทุ้กลายพันธุ์ห้ามเอาเรื่องส่วนตัวมาปรึกษาพูดคุยกันโดยที่ไม่เกี่ยวพันกับเรื่องในกระทู้นิยาย  ถ้าจะวิจารณ์หรือแสดงความคิดเห็นทุกคนมีสิทธิแต่ขอให้ไปตั้งกระทู้ที่บอร์ดอื่นที่ไม่ใช่ที่นี่นะครับ

3.การนำเรื่อง ข้อความ รูปภาพมาโพส หรือนำข้อความใดๆไปโพสที่อื่นๆ กรุณาพยายามติดต่อเจ้าของเรื่องเท่าที่จะทำได้หรือแจ้งมายังบอร์ดนี้ก่อนนะครับ  เนื่องจากเจ้าของเรื่องบางครั้งไม่ต้องการให้คนที่ไม่ได้ชื่นชอบนิยายชายรักชายเข้ามารับรู้  ลิขสิทธิ์ทั้งหมดเป็นของเจ้าของคนที่ทำขึ้นและเวปแห่งนี้นะครับ

4.ห้ามแจกเบอร์ แลกเมล บอกเมล แลก msn บนบอร์ด โดยเฉพาะการบอกเบอร์ หรือเมลของคนอื่นโดยที่เจ้าของไม่ยินยอมให้ส่งหรือติดต่อกันทางพีเอ็มจะปลอดภัยกว่าแล้วเมื่อมีการติดต่อสื่อสารกันให้พึงระวังถึงความปลอดภัย ความไม่น่าไว้ใจของผุ้คนทุกคนแม้จะมีชื่อเสียงในบอร์ดเป็นเรื่องส่วนตัวของแต่ละคนไป เพื่อลดความขัดแย้งภายในเล้า จึงไม่สนับสนุนให้มีการจีบกันในบอร์ดนะครับ

5.ห้ามจั่วหัวกระทู้ว่าเป็น “เรื่องเล่า” นักเขียนทุกคนอย่าโกหกคนอ่านว่าเป็นเรื่องจริงในกรณีแต่งเติมเพิ่มแม้แต่นิดเดียวให้ชี้แจงว่าเป็นเรื่องแต่งแม้จะแต่งเพิ่มขึ้นแค่ไม่ถึง 10 % ก็ตาม
เพราะแม้จะเป็นเรื่องที่เขียนจากเรื่องจริง เมื่อนำมาพิมพ์เป็นเรื่องผ่านตัวอักษร ย่อมเลี่ยงไม่ได้ที่จะมีการเพิ่มเติมเพื่อให้เกิดสีสันในเนื้อเรื่อง ทางเล้าถือว่านั่นคือการเพิ่มเติมเนื้อเรื่อง จึงไม่อนุญาตให้จั่วหัวกระทู้ว่าเป็น “เรื่องเล่า” แต่สามารถแจ้งว่าเป็น “นิยายที่อ้างอิงมาจากชีวิตจริง” ได้  มีคนมากกมายทะเลาะเสียความรู้สึกเพราะเรื่องนี้มามากแล้ว

6.การพูดคุยโต้ตอบระหว่างคนเขียนและคนอ่านนอกเรื่องนิยาย  ทำได้  แต่อย่าให้มากนัก เช่น คนเขียนโพสนิยายหนึ่งตอน ก็ควรตอบเพียงคอมเม้นต์เดียวก็พอแล้ว  โดยสามารถใช้ปุ่ม Insearch qoute  ได้    ถ้าจะพูดคุยกันมากขึ้นแนะนำให้ไปตั้งกระทู้ใหม่ที่ห้องพูดคุยทั่วไป และลงลิงค์จากนิยายไปยังกระทู้พูดคุยกับแฟนคลับนิยายในรีพลายแรกด้วยนะครับ เพราะการที่คนเขียนและแฟนคลับพูดคุยกันมากทำให้หานิยายที่จะอ่านยาก ไม่เจอ ลำบากกับคนที่ไม่ได้เข้ามาตามอ่านทุกวัน

7. การกดบวกให้เป็ดเหลือง
      7.1 นิยาย 1 ตอน  จะให้ขึ้น Top list แค่ 1 Reply เท่านั้น ถ้าขึ้นเกิน จะลบคะแนนออก เหลือเฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด
      7.2 นิยาย 1 เรื่อง จะให้ขึ้น Top list ไม่เกิน 3 Reply ถ้าเกิน จะลบคะแนนออก ให้เหลือ เฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด ลงมาตามลำดับ
      7.3 Post ในห้องอื่น ๆ ก็จะใช้ หลักการเดียวกันนี้ เช่นกัน ยกเว้น
            - 1 Reply ที่เกินมานั้น โมทั้งหลาย พิจารณาดูแล้วว่า ไม่เป็นการปั่นโหวต และเป็น Reply ที่น่าสนใจและเป็นที่ชื่นชอบจริง ๆ

8.Administrator และ moderator ของ forum นี้ มีสิทธิ์อ่าน, ลบ หรือแก้ไขทุกข้อความ. และ administrator, moderator หรือ webmaster ไม่สามารถรับผิดชอบต่อข้อความที่คุณได้แสดงความคิดเห็น (ยกเว้นว่าพวกเขาจะเป็นผู้โพสต์เอง).

9.คุณยินยอมให้ข้อมูลทุกอย่างของคุณถูกเก็บไว้ในฐานข้อมูล. ซึ่งข้อมูลเหล่านี้จะไม่ถูกเปิดเผยต่อผู้อื่นโดยไม่ได้รับการยินยอมจากคุณ .Webmaster, administrator และ moderator ไม่สามารถรับผิดชอบต่อการถูกเจาะข้อมูล แล้วนำไปสร้างความเดือดร้อนต่างๆ

10.ห้ามลงประกาศลิงค์โปรโมทเวป  โฆษณา หรือโปรโมทในเชิงธุรกิจใดๆ ทุกชนิด ลงได้เฉพาะในห้องซื้อขาย ในเมื่อแนะนำเวปอื่นที่บอร์ดเรา ก็ช่วยแนะนำบอร์ดเราโดยลงลิงค์บอร์ดเรา เวป http://www.thaiboyslove.com  ในบอร์ดที่ท่านแนะนำมาให้เราด้วย  เมื่อจำเป็นต้องแนะนำลิงค์ให้ส่งลิงค์กันทาง personal message หรือพีเอ็มแทนนะครับจะสะดวกกว่า ส่วนในกรณีอยากแนะนำสิ่งดีๆให้เพื่อนๆได้อ่านจริงๆนั้นพยายามลงให้ห้องซื้อขายซะ หรือถ้าม๊อดเดอเรเตอร์จะพิจารณาเป็นกรณีๆไป ถ้ารู้สึกว่าไม่ได้โปรโมทเวป แต่อยากแนะนำสิ่งดีๆให้เพื่อนด้วยใจจริงจะให้กระทู้นั้นคงอยู่ต่อไป

11.บอร์ดนิยายที่โพสจนจบแล้วมีไว้สำหรับนิยายที่โพสในบอร์ด boy's love จนจบแล้วเท่านั้น จึงจะถูกย้ายมาเก็บไว้ที่นี่ หาอ่านนิยายที่จบแล้ว หรือคนเขียนไม่ได้เขียนต่อ แต่โดยนัยแล้วถือว่าพล็อตเรื่องโดยรวมสมควรแก่การจบแล้ว หากนักเขียนท่านใดได้พิมพ์เล่มกับสำนักพิมพ์ ต้องการลบเรือ่งบางส่วนออก โดยเฉพาะไคลแม๊ก หรือตอนจบที่สำคัญ ให้แจ้ง moderator ย้ายนิยายของท่านสู่ห้องนิยายไม่จบ เพื่อที่หากระยะเวลาเกินหกเดือนแล้ว เราจะได้ทำการลบทิ้ง หรือท่านจะลบนิยายดังกล่าวทิ้งเสียก็ได้ เนื่องจากบอร์ดนี้เก็บเฉพาะนิยายที่จบแล้ว

บอร์ดนิยายที่ยังไม่มาต่อจนจบไว้สำหรับ
นิยายที่คนเขียนไม่ได้มาต่อนาน หายไปโดยไม่มีเหตุผลสมควร ไม่ได้แจ้งไว้หรือแจ้งแล้วก็ไม่มาต่อ 3 เดือน จะย้ายมาเก็บในนี้เมื่อครบหกเดือนจะทำการลบทิ้ง ส่วนเรื่องไหนที่จะต่อก็ต่อในนี้จนกว่าจะจบ แล้วถึงจะทำการย้ายไปสู่บอร์ดนิยายจบแล้วต่อไป

12.ห้ามนำเรื่องพิพาทต่างๆมาเคลียร์กันในบอร์ด

13.ผู้โพสนิยาย และเขียนนิยายกรุณาโพสให้จบ ตรวจสอบคำผิดก่อนนำมาลงด้วยครับ

14.ส่วนคนอ่านทุกท่าน เวลาอ่านนิยาย เรื่องที่คนเขียนเขียน  ก็ไม่ต้องไปอินมากนะครับ ให้เก็บเอาสิ่งดีๆ ประสบการณ์ ข้อคิดดีๆไปนะครับ

15. การนำรูปภาพ บทความ ฯลฯ มาลงในเวปบอร์ด  ควรจะให้เครดิตกับ... 
(1) ผู้ที่เป็นต้นตอเจ้าของบทความหรือรูปภาพนั้นๆ
(2) เวปไซต์ต้นตอที่อ้างอิงถึง
....ในกรณีที่เป็นบทความที่ถูกอ้างอิงต่อมาจากเวปไซต์อื่นๆ
- ถ้ามีแหล่งต้นตอของเจ้าของบทความ  ให้โพสชื่อเจ้าของต้นตอของบทความหรือรูปภาพนั้นๆ  พร้อมทั้งเวปไซต์ที่อ้างอิง 
  (กรณีนี้จะโพสอ้างอิงชื่อผู้โพสหรือเวปไซต์ที่เรานำมาหรือไม่ก็ได้ แต่ควรมั่นใจว่าชื่อต้นตอของที่มาถูกต้อง)
- ถ้าไม่สามารถหาชื่อต้นตอของรูปภาพหรือเวปไซต์ที่นำมาได้ ควรอ้างอิงชื่อผู้โพสและเวปไซต์จากแหล่งที่เรานำมาเสมอ
- ควรขออนุญาติเจ้าของภาพหรือเจ้าของบทความก่อนนำมาโพสค่ะ(ถ้าเป็นไปได้) ยกเว้นพวกเวปไซต์สาธารณะ เช่น  หนังสือพิมพ์ออนไลน์ ฯลฯ ที่เปิดให้คนทั่วไปได้อ่านเป็นสาธารณะ ก็นำมาโพสได้ แต่ให้อ้างอิงเจ้าของชื่อและแหล่งที่มาค่ะ
- ไม่ควรดัดแปลงหรือแก้ไขเครดิตที่ติดมากับรูปหรือบทความก่อนนำมาโพส
- ถ้าเป็น FW mail  ก็บอกไปเลยว่าเอามาจาก FW mail

16.นิยายเรื่องไหนที่คิดว่าเมื่อมีการรวมเล่มขายแล้วจะลบเนื้อเรื่องไม่ว่าบางส่วนหรือทั้งหมดออก กรุณาอย่าเอามาลงที่นี่ หรือสำหรับผู้ที่ขอนิยายจากนักเขียนอื่นมาลง ต้องมั่นใจว่าเรื่องนั้นจะไม่มีการลบเนื้อเรื่องไม่ว่าบางส่วนหรือทั้งหมดออกเมื่อมีการรวมเล่มขาย อนึ่ง เล้าไม่ได้ห้ามให้มีการรวมเล่มแต่อย่างใด สามารถรวมเล่มขายกันได้ แต่อยากให้เคารพกฎของเล้าด้วย เล้าเปิดโอกาสให้ทุกคน จะทำมาหากิน หรืออะไรก็ตามแต่ขอความร่วมมือด้วย เผื่อที่ทุกคนจะได้อยู่อย่างมีความสุข

17.ห้ามแจ้งที่หัวกระทู้เกี่ยวกับการจองหรือจัดพิมพ์หนังสือ แต่อนุโลมให้ขึ้นหัวกระทู้ว่า “แจ้งข่าวหน้า...” และลงลิงค์ที่ได้ตั้งเอาไว้ในแล้วในห้องซื้อขายลงในกระทู้นิยายแทน  ถ้านักเขียนต้องการประชาสัมพันธ์เกี่ยวกับการจอง หรือจัดพิมพ์หนังสือของตนเองผ่านกระทู้นิยายของตนเอง  นิยายเรื่องดังกล่าวจะต้องลงเนื้อหาจนจบก่อน (ไม่รวมตอนพิเศษ) จึงจะทำการประชาสัมพันธ์ในกระทู้นิยายได้ (ศึกษากฏการซื้อขายของเล้่าก่อน ด้วยนะคะ)
ว่าด้วยเรื่องการจะรวมเล่มนิยายขายในเล้า จะต้องมี ID ซื้อขายก่อน ถึงจะสามารถประกาศ ..แจ้งข่าว.. ที่บนหัวกระทู้ของนิยายได้ ในกรณีที่ รวมเล่มกับ สนพ. ที่มี  ID ซื้อขายของเล้าแล้ว นักเขียนก็สามารถใช้ หมายเลข  ID ของ สนพ. ลงแจ้งในหน้าที่มีเนื้อหารายละเอียดการสั่งจองนิยายได้

18.ใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดเรื่องสั้น ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที  ส่วนเรื่องสั้นที่จบแล้วให้แก้ไขโพสแรก และต่อท้ายว่าจบแล้วจะได้ไม่ถูกลบทิ้งและจะเก็บไว้ที่บอร์ดเรื่องสั้นไม่ย้ายไปไหน   เช่นเดียวกับนิยายทุกเรื่องเมื่อจบให้แก้ไขโพสแรก และต่อท้ายว่าจบแล้ว จะได้ย้ายเข้าสู่บอร์ดนิยายจบแล้ว ไม่เช่นนั้นม๊อดอาจเข้าใจว่าไม่มาต่อนิยายนานเกินจะโดนลบทิ้งครับ

เอาข้อสำคัญก่อนนะครับเด่วอื่นๆจะทำมาเพิ่มครับเอิ้กๆหุหุ
admin
thaiboyslove.com.......................................                                                           

วันที่ 3 ธ.ค. 2551วันที่ 16 ก.ย. 2554 ได้เพิ่มกฏ ข้อที่ 7
วันที่ 21 ต.ค.2556 ได้ปรับปรุงกฏทั้งหมดเพื่อให้แก้ไข และติดตามได้ง่าย
วันที่ 11 พ.ย. 2557 เพิ่มเติมการลงเรื่องสั้นและการแจ้งว่านิยายจบแล้ว
วันที่ 4 ธ.ค. 2557 เพิ่มบอร์ดเรื่องสั้นจึงปรับปรุงกฏข้อ 18 เกี่ยวกับเรื่องสั้น และ เพิ่มเติมส่วนขยายของกฏข้อ 17



เวปไซต์แห่งนี้เป็นเวปไซต์ส่วนบุคคลที่ได้รับความคุ้มครองจากกฏหมายภายในและระหว่างประเทศ การเข้าถึงข้อมูลใดๆบนเวปไซต์แห่งนี้โดยไม่ได้รับความยินยอมจากผู้ให้บริการ ถือว่าเป็นความผิดร้ายแรง

ข้อความใดๆก็ตามบนเวปไซต์แห่งนี้ เกิดจาการเขียนโดยสมาชิก และตีพิมพ์แบบอัตโนมัติ ผู้ดูแลเวปไซต์แห่งนี้ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย และไม่รับผิดชอบต่อข้อความใดๆ  โปรดใช้วิจารณญาณของท่านที่เข้าชม และ/หรือ ท่านผู้ปกครองในการให้ลูกหลานเข้าชม

*****************************************************************************************


กล(รัก)เกียร์





"ถ้าอยากได้เกียร์ ต้องมาเป็นเมียเครื่องกล"




สวัสดีครับ ขอเปิดเรื่องใหม่เลยนะครับ เรื่องนี้ไม่เน้นNC เน้นความรักใสๆ กวนตีนๆ ของรุ่นพี่รุ่นน้อง ยังไงก็ติดตามกันด้วยนะครับ ขอบคุณคร๊าบบบบ



---------------------------------------------------------

[ผลงานที่ผ่านมา]

Roommate&Soulmate

http://61.19.246.96/~thaiboys/webboard/index.php?topic=42187.0






Share This Topic To FaceBook
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 05-12-2017 03:27:15 โดย ฟูจิซัน »

ออฟไลน์ yowyow

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4188
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +139/-7
Re: @@กล(รัก)เกียร์ : Intro // Up.22.May.17@@
«ตอบ #1 เมื่อ22-05-2017 23:05:35 »

 :mc4: :mc4: :mc4:

ออฟไลน์ ฟูจิซัน

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 315
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +153/-7
Re: @@กล(รัก)เกียร์ : Intro // Up.22.May.17@@
«ตอบ #2 เมื่อ22-05-2017 23:16:59 »


กล(รัก)เกียร์ ตอนที่.1 : เพราะโซ่เลยเจอพี่






กึก...กึก...!!

ผมรู้สึกถึงความผิดปกติของจักรยานคู่ใจที่กำลังปั่นอยู่เพื่อจะไปเข้าเรียนในวันแรกของวันเปิดเทอม



กึ๊ก....ครืดดดดดดดดด สิ้นเสียงครืดสุดท้ายโซ่จักรยานของผมก็หลุดออกมา ผมจอดจักรยานแล้วลากมันหลบข้างทางเพื่อจะใส่โซ่กลับที่เดิม


"เชี่ยเอ๊ย วันแรกก็ซวยละ โซ่แม่งเสือกหลุดอีก" ผมยืนบ่นพึมพัมกับตัวเอง แล้วก็พยายามจับโซ่ให้เข้าล๊อกเหมือนเดิม แต่รู้สึกว่ามันจะติดอยู่ตรงไหนซักที่ พยายามดึงก็ดึงไม่ออก จนทั้งมือและแขนเสื้อนักศึกษาแขนยาวของผมเปื้อนไปด้วยคราบดำๆของน้ำมันโซ่จักรยาน ในใจก็นึกถึงไอ้ทิวกับไอ้หินเพื่อนของผม นี่ถ้าผมเองไม่ตื่นสายก็คงจะได้ออกมาเรียนพร้อมกับพวกมัน..และนี่เป็นวันแรกของชีวิตนักศึกษาของผม โคตรจะซวยชิบ

แดดเปรี้ยงราวกับเป็นตอนเที่ยง ทั้งๆที่ตอนนี้เพิ่งจะแปดโมงครึ่งทำให้เหงื่อซึมเต็มใบหน้าของผม เผลอเอามือปาดเหงื่อไปทีนึง ก็รู้ตัวเลยว่าหน้าผากผมต้องเปื้อนไอ้คราบดำๆพวกนี้แน่...


"น้องครับ รถเป็นอะไรครับ" มอเตอร์ไซค์คันหนึ่งมาจอดอยู่ตรงหน้าผม พร้อมกับเงาทะมึนของเจ้าของคำถามก่อนที่เค้าคนนั้นจะนั่งลงข้างๆผม ได้กลิ่นแป้งเด็กหอมอ่อนๆจากตัวของเขา


"โซ่หลุดอ่ะครับพี่" ผมเงยหน้าไปตอบคำถาม ก็พบกับใบหน้าหล่อตี๋ จมูกโด่งเป็นสัน ปากสีชมพูเรื่อๆเป็นกระจับได้รูป แต่ดวงตาที่ดูดุและยียวนอยู่ในทีคู่นั้นทำให้ผมต้องหลบสายตา เค้าใส่กางเกงยีนส์สวมเสื้อชอร์ปสีน้ำเงินเสื้อข้างในสีขาว คงจะอยู่คณะวิศวะและไม่ใช่ปีหนึ่งอย่างผมแน่ๆ


ร่างสูงไม่ปริปากพูดใดๆและทำการตรวจเช็คอาการเจ้าจักรยานของผม ทำให้มือขาวๆและนิ้วเรียวยาวสวยนั้นเปื้อนน้ำมันโซ่จักรยาน ผมมองการกระทำของผู้มาเยือนอย่างสนใจ เพราะแดดที่ร้อนทำให้มีเหงื่อซึมตรงปลายจมูกโด่งนั้น


"หึ โคตรมอม อ่ะเอาไปเช็ดซ๊ะ" คนตรงหน้าเงยหน้ามามองผม แล้วก็ออกปากว่าผม ก่อนที่จะใช้มืออีกข้างที่ไม่เปื้อนหยิบผ้าเช็ดหน้าในกระเป๋าเสื้อยื่นส่งมาให้ผม


ผมรับผ้าเช็ดหน้ามาเช็ดมือที่เปื้อนคราบน้ำมันโซ่จักรยาน


"ให้เอาไปเช็ดหน้า ไม่ใช่เช็ดมือ" เสียงคนตรงหน้าดุผม พร้อมกับใช้มือข้างที่ไม่เปื้อนหยิบผ้าเช็ดหน้าในมือผมไปแล้วก็พลิกหาด้านที่ไม่เปื้อนมาซับเหงื่อบนใบหน้าให้ผม

รู้เลยว่าตอนนี้ คนที่กำลังเช็ดหน้าให้ผม คงจะเห็นว่าหน้าขาวๆของผมนั้นกำลังแดงเรื่อ เพราะอากาศร้อนและ...ความเขิน


"ปีหนึ่งสินะเรา ชื่ออะไร คณะอะไรเนี่ย"

คนโดนยิงคำถามรัวๆอย่างผมถึงกับใบ้กิน ก่อนจะตอบพี่เค้าไป


"ผมชื่อฟ้าครับพี่ คณะอุตสาหกรรมเกษตรครับ" ผมตอบแล้วรีบหยิบผ้าเช็ดหน้าจากมือของพี่เค้ามาไว้กับตัวเอง

"ฟ้า" พี่เค้าพูดชื่อผมเบาๆแล้วก็ก้มหน้านิ่งไป ก่อนจะเงยหน้ามาพูดกับผมอีกครั้ง

"โซ่มันขาดน่ะครับ เดี๋ยวยังไงพี่เอาไปซ่อมให้ ส่วนเราเดี๋ยวให้เพื่อนพี่ไปส่งที่คณะก็แล้วกัน"

"เออ แล้วก็แลกไลน์กับเพื่อนพี่ไว้ด้วยหล่ะ ตอนเย็นจะได้มาเอาจักรยานคืน"

"ไอ้ทิด เดี๋ยวมึงไปส่งน้องเค้าที่คณะนะ ส่วนกูจะเอาจักรยานไปรอที่ชมรม" พี่ที่ลงมาช่วยผมหันไปบอกเพื่อนที่คล่อมมอเตอร์ไซค์รออยู่

"ไม่เป็นไรครับพี่" ผมรีบบอกปฏิเสธ เพราะไม่อยากจะรบกวนพี่เค้า

"ไม่ต้องพูดมาก ขึ้นไปซ้อนรถไอ้ทิดแล้วทำตามที่พี่บอก" เสียงคำสั่งนั้น ถือว่าเป็นที่สิ้นสุดการต่อรองใดๆ ต่อจากนี้

"มาเร็วๆ เดี๋ยวก็ไปเรียนไม่ทันหรอกครับ" พี่คนที่ชื่อทิดเรียกผม ส่วนพี่คนนั้นตอนนี้ยกจักรยานของผมข้ามถนนเดินเข้าประตูเล็กๆทางด้านหลังของคณะวิศวกรรมศาสตร์ไปแล้วครับ


ผมขึ้นไปนั่งซ้อนท้ายรถของพี่ทิด พี่ทิดพาผมมาส่งที่หน้าตึกเรียนคณะอุตสาหกรรมเกษตร

"ขอบคุณครับพี่ เอ่อ พี่ทิดครับพี่อีกคนชื่ออะไรหรอครับ"

"อ่อ เพื่อนพี่มันชื่อไอ้ดินครับ"

"อ่อ ครับ ยังไงผมขอบคุณพี่มากนะครับ ที่มาส่งแถมยังเอาจักรยานไปซ่อมให้ด้วย ฝากขอบคุณพี่ดินด้วยนะครับ"

"เออๆ ไม่เป็นไร รีบขึ้นไปเรียนเถอะ"

"แล้วไลน์พี่หล่ะครับ พี่ดินบอกให้ผมแอดไลน์พี่ไว้อ่ะ เผื่อไปเอาจักรยานตอนเย็น"

"เมมเบอร์พี่ไว้ก็แล้วกัน เดี๋ยวไลน์ก็ขึ้นเองแหล่ะ ยังไงตอนเย็นโทรหาพี่ก็ได้ เผื่อไลน์ไปแล้วพี่ไม่ได้เปิดอ่าน หรือไม่ก็ไปที่ชมรมวิศวะเครื่องกลนะพี่สุมหัวกันอยู่ที่นั่นแหล่ะ"

พี่ทิดบอกผมพร้อมกับให้เบอร์โทรไว้ ก่อนที่จะขอตัวกลับคณะ ส่วนผมหลังจากที่พีี่ทิดกลับไปแล้ว ผมก็รีบเข้าตึกไปหาห้องเรียน ผมเดินเข้าห้องไปก็กลายเป็นเป้าสายตาของทุกคนทันที คงเพราะรอยเปื้อนที่แขนเสื้อของผม

"เธอชื่อนายฟ้าใสใช่มั๊ย" เสียงอาจารย์เรียกชื่อผมออกไมค์ ทำเอาผมถึงกับหยุดชะงักก่อนที่จะพยักหน้าตอบคำถามของอาจารย์

"ใช่ครับ อาจารย์"

"เอาหล่ะ มาครบแล้ว ขึ้นไปหาที่นั่งได้ จะได้เริ่มเรียนกัน" อาจารย์บอกผม ผมก็รีบเดินหลบๆเข้าไปหาที่นั่ง

"วันแรกก็มอมมาเลยนะ ไปฟัดกับอะไรมาหล่ะนั่น" เสียงอาจารย์แซวผม พร้อมกับเสียงหัวเราะของเพื่อนๆ

ผมก็ยิ้มๆ "จักรยานโซ่หลุดอ่ะครับ" ผมตอบอาจารย์แล้วก็นั่งลงข้างๆเพื่อนผู้ชายคนนึง


ผมหันไปยิ้มให้เพื่อนใหม่ที่นั่งข้างๆ มันก็ยิ้มให้ผม แล้วก็มองสภาพของผมแบบขำๆ

"พูดกูมึงได้ใช่มั๊ย" เพื่อนใหม่ข้างๆถามผม ผมก็พยักหน้าให้

"เออดีมาก กูชื่อเทียนนะ มึงอ่ะ"

"ชื่อฟ้า"

"ห๊ะ ฟ้า ชื่อแม่งยังกับผู้หญิงเลย"

"เออ ชื่อมึงนี่ก็เทียนที่จุดไหว้พระใช่ป่าว"

"ไม่ใช่ เทียนภาษาจีนเว๊ย ที่แปลว่าฟ้าอ่ะ"

"อ่อ ชื่อมึงแปลว่าชื่อกู" ผมบอกไอ้เทียน มันก็พยักหน้าให้ผม

"เออ เทียนแปลว่าฟ้า ชื่อกูกับชื่อมึงก็ความหมายเดียวกันนั่นแหล่ะ"

ไอ้เทียน เพื่อนคนแรกของผม ไอ้เทียนเป็นหนุ่มตี๋ แบบตี๋หน้ากวนๆอ่ะครับ ตาตี่ จมูกโด่ง คิ้วเข้ม ผิวขาว ส่วนสูงก็คงจะพอๆกับผมประมาณ176 เซนติเมตร มันเป็นลูกเจ้าของหอพักที่อยู่ใกล้ๆกับมหาวิทยาลัยของผมนี่แหล่ะครับ คุยไปคุยมาไอ้เทียนมันคือลูกชายเจ้าของหอที่ผมอยู่นั่นแหล่ะครับ แถมยังชอบเล่นแบดเหมือนกับผม อย่างนี้ค่อยคุยกันได้นานหน่อย ฮ่าๆ

ส่วนเพื่อนของผมอีกสองคนอันนี้เป็นเพื่อนสนิทเลยครับไอ้หินกับไอ้ทิว เรียนโรงเรียนเดียวกัน พอเข้ามหาวิทยาลัยก็ดันมาเรียนที่เดียวกันอีก แต่มันสองคนอยู่คณะวิศวะครับ แล้วก็อยู่ภาควิชาเครื่องกลเหมือนกันกับพี่อาทิตย์กับพี่ดินด้วยครับ

ไอ้หิน หล่อ ขาว ตี๋ เรียนเก่ง กีฬาได้ ทั้งฟุตบอล บาสเกตบอล แบดมินตัน เรียกได้ว่าหล่อครบสูตร ไอ้หินสูงประมาณ180 ครับ

ไอ้ทิว ความหล่ออาจจะน้อยกว่าไอ้หิน แต่ก็แทนที่ด้วยความเอนเตอร์เทนครับ เรื่องร้องรำทำเพลงขอให้บอกทิว ส่วนสูง180เท่าไอ้หินทำให้มันไม่ด้อยไปกว่ากัน ผมออกจะชอบรอยยิ้มของไอ้ทิวด้วยซ้ำ ไอ้นี่มันร้องเพลงเพราะครับ เล่นกีตาร์ได้คือสิ่งที่มันมีเหนือกว่าไอ้หิน

ส่วนผมน่ะหรอ แค่ส่วนสูงก็ด้อยกว่าไอ้สองคนนี้ละครับ เดินกับพวกมันทีไรกลายเป็นหลุมดำทุกที ฮ่าๆ แต่หน้าตาของผมก็ไม่ด้อยไปกว่ามันสองคนนะครับ ผมอ่ะหล่อสู้พวกมันได้สบายๆ ไม่อย่างนั้นตอนเรียนม.ปลาย ผมสามคนจะได้รับฉายาว่าสามซุปตาร์หรอครับ แอบภูมิใจนิดๆ ผมอ่ะมีจุดเด่นที่จมูกโด่งๆ ที่ไอ้หินกับไอ้ทิวชอบมาบีบเล่นประจำ มันสองคนจะเป็นห่วงผมมาก เพราะผมแอบเฉื่อยๆไม่ค่อยจะทันใคร นี่ตอนมาอยู่หอ ตอนแรกว่าจะอยู่รวมกันสามคน แต่ห้องก็เล็กเกินไป ผมก็เลยแยกออกมาอยู่คนเดียวแต่ก็ห้องตรงข้ามมันแหล่ะครับ ไอ้สองคนนั้นยอมให้ผมห่างสายตามันที่ไหนหล่ะ แต่เมื่อเช้านี้ผมช้าเองจริงๆมันก็เลยต้องออกไปเรียนกันก่อน

นี่ถ้ากลับไปตอนเย็นไอ้หินกับไอ้ทิวเห็นสภาพผมมอมแมมกลับไปแบบนี้ พวกมันได้ขำผมจนท้องแข็งแน่ๆ


--------------------------------------------



ยังไงก็ฝากหนุ่มฟ้าใสไว้ในอ้อมอกอ้อมใจของคนอ่านด้วยนะครับ อย่างที่บอกเรื่องนี้เป็นความรักใสๆ และ..ความเจ้าเล่ห์ของพี่วิศวะคนนั้น ^^ น้องฟ้าใสปั่นป่วนแน่ๆ

 :pig4: :pig4:



« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 23-02-2022 03:42:03 โดย ฟูจิซัน »

ออฟไลน์ Tumz

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 448
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +30/-4
 o13 :pig4:

รอตอนต่อไป

ออฟไลน์ yowyow

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4188
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +139/-7

ออฟไลน์ catka12

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 578
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +22/-0
 :impress2: มีแววว่าน่ารักน่าหยิกแน่ๆ....รีบมาต่อไวๆและบ่อยๆ+ยาวๆนะค่ะ...รอค่ะ

ออฟไลน์ iceman555

  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 8196
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +149/-11
สนุกๆๆ. น้องฟ้ากะพี่ดินแน่ๆเลย ว่าแต่มีกี่คู่หว่า

ออฟไลน์ ♥►MAGNOLIA◄♥

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7515
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +193/-11
ชอบบบบบ ตามติด  :katai2-1: :katai2-1: :katai2-1:

ออฟไลน์ Jibbubu

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3385
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +77/-6
น่ารัก น่าติดตามค่ะ

ออฟไลน์ ฟูจิซัน

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 315
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +153/-7

กล(รัก)เกียร์ ตอนที่.2 : ไอ้มอมของพี่






...วันนี้เป็นวันเปิดเทอมวันแรก ก็ไม่มีการเรียนการสอนอะไรมาก ช่วงเช้าอาจารย์ปล่อยตั้งแต่11โมง พวกผมก็ออกจากห้องเรียนมานั่งตามระเบียงอาคาร ทำความรู้จักกับเพื่อนใหม่ ไอ้เทียนมันก็ตัวติดกับผมตลอดคงเป็นเพราะผมอยู่หอเดียวกับมันแล้วผมก็เป็นลูกค้าหอมันด้วยมั้งครับมันก็เลยไม่หนีผมไปไหน ส่วนเพื่อนคนอื่นๆก็มีเข้ามาคุยกับผมเหมือนกันโดยเฉพาะพวกสาวๆ ทุกคนถามถึงสภาพมอมแมมของผมในวันแรกของการเปิดภาคเรียนนี้ สาขาวิชาวิศวกรรมการแปรรูปอาหารที่ผมเรียนนั้นมีแค่20คนครับ ผู้ชาย8คนนอกนั้น12คนเป็นผู้หญิง ได้ยินมาว่าเค้าจะเรียกคนที่เรียนสาขาวิชานี้ว่า "เด็กแปร"


ถ้าหัวใจอ่อนแอ ก็มาให้เด็กแปรรักษา


เสียงไอ้เทียนมันพึมพัมออกมา ก่อนที่จะเอ่ยปากถามผม


"ไอ้ฟ้า มึงเป็นคนจังหวัดไหนว๊ะ แล้วคิดไงถึงมาเรียนที่นี่ว๊ะ"


"เชียงราย"


"เหี้ยมาไกลจังว๊ะ ม.ช. แม่โจ้ ใกล้ๆ ทำไมไม่ไปเรียน"


"เค้าคงส่งให้กูมาเจอมึงมั้ง" ผมตอบมันกลับไป ไอ้เทียนถึงกับเงียบไปคงอึ้งกับคำตอบของผม


"ฟ้า เทียน ไปกินข้าวกันมั๊ย"

เพื่อนผู้หญิงคนนึงมาชวนผมกับไอ้เทียนไปกินข้าว แต่พวกผมก็ยกโขยงกันไปทั้งสาขาแหล่ะครับ มีแค่20คนเองแป๊บเดียวก็รู้จักกันหมด


"น้องคะ น้องคะ หยุดก่อนค่ะ"


ผมหันซ้ายหันขวา ไอ้เทียนเองก็เลิ่กลั่ก เพราะไม่รู้ว่าเสียงนั้นเรียกใคร


"น้องผู้ชายที่เสื้อเปื้อนนั่นแหล่ะค่ะ หยุดก่อนค่าาาาา"


สิ้นเสียงเรียก น้องเสื้อเปื้อนอย่างผมก็หยุดกึ๊กอยู่ตรงนั้น ก่อนที่พี่ผู้ชายรูปร่างอ้วนตุ้ยนุ้ยท่าทางตุ้งติ้งจะวิ่งมาหอบแฮ่กๆตรงหน้าผมกับไอ้เทียนแล้วก็ตามมาด้วยพี่ผู้หญิงที่ถือกล้องถ่ายรูปตามมาด้วย ป้ายห้อยคอเขียนว่าสโมสรนักศึกษา ผมยืนมองด้วยอาการ งงๆ


"พี่มีอะไรหรอครับ"


"น้องสาขาไหนคะ"


"แปรรูปครับ"


"อ่อ เด็กแปรนี่เอง"


"ถ้าหัวใจอ่อนแอ ก็มาให้เด็กแปรรักษา"


"อะไรว๊ะ ประโยคนี้อีกละ นี่มันประโยคฮิตประจำสาขานี้หรอว๊ะ" ผมคิดในใจ


"พี่ขอถ่ายรูปหน่อยนะคะ" พี่ผู้หญิงบอกผมพร้อมกับยกกล้องขึ้นเตรียมจะถ่ายรูป ไอ้เทียนก็ถอยห่างออกไปจากตัวผม


"เอ่อ เดี๋ยวครับพี่" ผมยกมือบังหน้ากล้องเอาไว้ เพราะอยากรู้ว่าพี่เค้าจะถ่ายรูปผมไปทำไม


"พี่จะถ่ายรูปผมไปทำไมครับ"


"อีส้มมึงก็ใจร้อนไป ชื่อแซ่น้องเค้ามึงก็ยังไม่ได้ถาม" พี่ตุ้ยนุ้ยออกปากว่าเพื่อน ก่อนที่จะเดินตัวบิดแบบเขินอายเข้ามาหาผม


"น้องคะพี่ชื่อโอปอนะคะ แล้วน้องหล่ะน้องชื่ออะไรคะ สุดหล่อของพี่"


"ชื่อฟ้าครับ"


"อู๊ยยยย อยากจะรักคุณเท่าฟ้าาาาา" พี่โอปอพูดออกมาราวกับว่าตัวเองเป็นนางเอกนิยายรักโรแมนติก


"คืองี้นะคะน้องฟ้า พี่มาจากสโมสรนักศึกษาคณะของเรา กำลังหาตัวแทนขึ้นประกวดดาว-เดือนคณะอ่ะค่ะ"


"ขอถ่ายรูปน้องฟ้าหน่อยนะคะ เผื่อพี่จะคัดเลือกให้เป็นตัวแทนจากสโมรสรนักศึกษาไปประกวดค่ะ"


"ไม่อ่ะพี่ ผมไม่อยากประกวดครับ" ผมบอกปฏิเสธพี่เค้าแล้วก็เดินหนีออกมา


"อ้าว น้องฟ้า รอพี่ก่อนสิคะ ขอถ่ายรูปหน่อยนะ พี่ขอร้องหล่ะ"

พี่ทั้งสองคนยังคงตามมาดักหน้าดักหลังผม


"ไอ้ฟ้า มึงก็ให้พี่เค้าถ่ายไปเหอะหว่ะ กูหิวข้าวแล้วเนี่ย"

ไอ้เทียนบอกผม

ผมถึงได้หยุดยืนนิ่งๆให้พี่ส้มกับพี่โอปอถ่ายรูปไปสองสามรูป แต่ก็รู้ตัวเองว่าเวลาที่ผมไม่พอใจอะไร สีหน้าของผมจะแสดงออกมาชัดเจนมาก ยิ่งวันนี้หน้าผมโคตรจะมอมอ่ะ คราบดำจางๆของน้ำมันโซ่จักรยานที่ไอ้พี่ดินเช็ดให้มันก็ยังคงติดอยู่บนหน้าผากของผม และแน่นอนรูปที่พี่เขาถ่ายไปนั้น เป็นใบหน้านิ่งๆของผมที่ไม่ได้มีรอยยิ้มอะไรเลยแถมรอยเปื้อนดำจางๆบนใบหน้าอีกต่างหาก


"ขนาดไม่ยิ้มยังหล่อฟาด พ่อฟ้าของพี่"

พี่โอปอพึมพัมออกมา พร้อมกับเข้ามาขอบคุณผมแล้วก็แยกย้ายกันไป


ที่โรงอาหาร ผมกับไอ้เทียนที่มาช้าเพราะโดนดักถ่ายรูปอยู่ก็รีบไปซื้อข้าวแล้วก็ตามไปนั่งโต๊ะเดียวกับเพื่อนๆ

ด้วยความที่เป็นเฟรชชี่กลุ่มใหญ่ก็เลยตกเป็นเป้าสายตาของรุ่นพี่ที่นั่งกันอยู่บริเวณนั้น


"น้องคนนั้นหล่ออ่ะ หล่อเว่อร์"


"คนที่แขนเสื้อเปื้อนอ่ะ อยู่สาขาไหนอ่ะเธอ โคตรหล่อ หน้าเปื้อนมอมแมมเชียว"


"ปีหนึ่งหล่อเว่อร์อ่ะ โดยเฉพาะคนนั้นดูดิที่แขนเสื้อเปื้อนอ่ะ อยากจะเอาเสื้อไปซักให้เลย"


ผมนั่งฟังหลายๆคนที่พูดถึงผม ก็รู้สึกดีใจนะครับที่มีคนชอบ ไอ้เทียนเองก็ทำเป็นยืดเลยครับเพราะมันก็พลอยได้อยู่ในสายตาของคนรอบข้างไปด้วย เพราะทุกคนที่มองผมก็ต้องเห็นไอ้เทียนที่นั่งข้างๆผม


"ไอ้ฟ้า กูชักเขินละเนี่ย มีแต่คนมองมึง"


"กูก็เขิน ไม่รู้จะมองอะไรกันนักหนา"


"ก็มึงหล่ออ่ะเค้าก็มองดิว๊ะ"


"มึงดูสภาพกู เสื้อเปื้อน หน้ามอมแมมขนาดนี้ยังน่ามองอีกหรอว๊ะ"

ผมบอกไอ้เทียน ไอ้เทียนหันมามองพิจารณาผม แต่แทนที่ผมจะได้คำตอบที่สบายหู มันกลับพยักหน้า


"น่ามองดิว๊ะ"

"เออ แล้วทำไมมึงไม่ไปล้างหน้าให้เรียบร้อยเนี่ย"


"กูล้างแล้วมันไม่ออก น้ำมันโซ่จักรยานนะเว๊ย มึงคิดว่ากูอยากให้หน้าดำอย่างนี้หรอว๊ะ สิวขึ้นแน่ๆอายก็อาย" ผมบ่นกับไอ้เทียนพลางเอามือรูปตรงหน้าผากที่คาดว่ามีรอยดำเปื้อนอยู่


.
.
.

หลังจากเรียนรอบบ่ายเสร็จสิ้นประมาณสี่โมงเย็น ผมกับไอ้เทียนก็เดินกลับหอด้วยกัน ผมไลน์หาพี่อาทิตย์ก็ไม่เปิดอ่าน โทรหาก็ไม่รับสาย โทรหาไอ้ทิวไอ้หินก็ไม่มีใครรับสายซักคน


"ไอ้เทียน มึงไปคณะวิดวะเป็นเพื่อนกูหน่อยดิ"


"ไปทำไมว๊ะ"


"ไปเอาจักรยาน"


"อ่อ เออ แล้วจักรยานมึงไปอยู่ที่วิดวะได้ไงว๊ะ"


"ก็เมื่อเช้าโซ่มันขาดมีพี่วิดวะเอาไปซ่อมให้อ่ะ"


"อ่อ"


"ซ่อมที่ไหนว๊ะ"


"ชมรมเครื่องกล อยู่ตรงไหนก็ไม่รู้หว่ะ"


"อ่อ กูรู้จักกูเคยเดินผ่านเดี๋ยวกูพาไป"

ไอ้เทียนบอกผม


ผมกับไอ้เทียนเดินมาถึงหน้าชมรมเครื่องกลที่เป็นอาคารชั้นเดียวมีต้นไทรต้นใหญ่อยู่ข้างหน้า มีโต๊ะไม้หินอยู่สี่ห้าโต๊ะ มีรถมอไซค์จอดอยู่หลายคันหนึ่งในนั้นผมจำได้ว่าเป็นรถของพี่อาทิตย์ที่ไปส่งผมที่คณะเมื่อเช้านี้ แต่ตอนนี้ที่หน้าชมรมไม่มีคนอยู่ซักคน ผมได้ยินเสียงดังมาจากข้างในอาคาร คงกำลังซ่อมอะไรกันอยู่แน่ๆ

"ไหนอ่ะจักรยานของมึง"


"ไม่รู้หว่ะ" ผมตอบไอ้เทียนพลางชะเง้อหาจักรยานของตัวเอง


ผมถือวิสาสะเดินเข้าไปข้างใน พอผ่านต้นไทรไปปุ๊บก็ไปหยุดอยู่ตรงหน้าชมรม


โฮ่งๆ....โฮ่งๆ....!!


"เหี้ยละ หมา"


ผมอุทานในใจแล้วก็หยุดยืนนิ่ง...!!


"เห้ย ใครมาว๊ะ" เสียงคนตะโกนโหวกเหวกมาจากข้างในอาคาร


"เหี้ยละ คน" ผมอุทานในใจครั้งที่สอง บอกตรงๆว่าผมกลัวคนมากกว่าหมาซ๊ะอีกตอนนี้


"เขาบอกว่าพวกวิดวะอ่ะโคตรเถื่อน ยิ่งเครื่องกลยิ่งเถื่อน"


"อย่าหลงเข้าไปเชียวนะเว๊ยถิ่นวิดวะอ่ะ อาจโดนรุมยำเต็มๆตีน"



ประโยคที่ฝังอยู่ในหัวผมตั้งแต่ตอนเรียนม.ปลาย ถึงความเถื่อนของคณะวิดวะผุดขึ้นมาในความคิดของผม


โฮ่งๆ...โฮ่งๆ แฮร่ๆๆ....!!


"ไอ้เชี่ยหมานี่ก็มาเห่าอยู่ได้" ผมนึกด่าไอ้หมาตัวที่เห่าผมในใจ ตอนนี้ผมทำอะไรไม่ได้มากนอกจากยืนตัวตรงนิ่งๆ อย่าสั่น อย่ากลัว


"ไอ้มอม มานี่"


สิ้นเสียงเรียก หมาตัวนั้นก็เปลี่ยนจากเสียงเห่าขู่ผม เป็นเสียงคราง หงิงๆ แล้วก็วิ่งกระดิกหางเข้าไปหาเจ้าของเสียงนั้น


"มอมเหมือนกันยังจะกลัวอีก"


ผมหันหน้าไปมองเจ้าของเสียงนั้นก็เห็นไอ้พี่ดินยืนอยู่พร้อมกับรอยยิ้มที่คงจะขำกับสภาพของผม


"ผมไม่ได้มอมนะพี่ ไหนจักรยานของผมอ่ะ"


"จอดอยู่ฝั่งโน้น ซ่อมเสร็จเรียบร้อยละไอ้มอม"


ไอ้พี่ดินบอกผมพร้อมกับทำท่ายักไหล่แบบกวนตีนๆ รอยยิ้มที่มุมปากทำให้ผมรู้สึกถึงความเย้ยหยันในที ก่อนที่ร่างสูงในเสื้อชอร์ปสีน้ำเงินจะเดินผิวปากกลับเข้าไปในชมรม


เฮ้ย..ไอ้พี่ดิน ยังไม่ได้ทันขอบคุณเลย แล้ว.....ผมก็ไม่ใช่ไอ้มอมด้วย....ฮึ!!


ผมเดินข้ามมาฝั่งตรงข้ามกับชมรมเครื่องกล จักรยานคู่ใจของผมจอดอยู่ตรงนั้น โซ่ถูกเปลี่ยนใหม่ แล้วก็ดูเหมือนว่าตัวจักรยานเองก็สะอาดเอี่ยมขึ้นด้วย ราวกับว่ามันถูกเช็ดถูกล้างอย่างดี

"มา กูขี่ให้ซ้อน"

ไอ้เทียนบอกผมแล้วขึ้นไปคล่อมจักรยานเตรียมเป็นสารถีให้กับผม ผมตามขึ้นไปซ้อนท้ายไอ้เทียนเกาะเอวมันไว้แล้วไอ้เทียนก็ปั่นจักรยานพาผมกลับหอ

.
.
.

"โถ...ไอ้ทรพี ว่าน้องเค้าเป็นไอ้มอมแล้วมองตามทำไมครับ หรือว่ามึง..."


"เชี่ยทิด กูชื่อปฐพีครับไอ้วอก"


"ไอ้ตัวมอมเมื่อกี้อ่ะนะที่มึงกับไอ้ทิดช่วยไว้เมื่อเช้าอ่ะ"

เพื่อนไอ้พี่ดินที่ชื่อพี่โอมเอ่ยปากถาม


"เออ"


ไอ้พี่ดินตอบเพื่อนแค่คำสั้นๆ แล้วก็เดินหอบเอกสารเรียนไปที่โต๊ะทำงาน...ไอ้มอมของพี่ ทำให้ปฐพีมีรอยยิ้ม


----------------------------------------------------------

แอบอยากรู้ว่าเพื่อนๆที่เข้ามาอ่าน มีอิมเมจของฟ้าใสเป็นใครกันบ้าง คนเขียนจะได้จินตาการบ้าง แหะ แหะ
ขอบคุณมากๆนะครับ สำหรับคำคอมเม้นต์และกำลังใจในตอนที่2 นี้ครับ^^
 :pig4: :pig4:


« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 06-04-2020 11:12:20 โดย ฟูจิซัน »

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ Tumz

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 448
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +30/-4

ออฟไลน์ iceman555

  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 8196
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +149/-11
โหหห. น้องฟ้าขนาดมอมแมมยังหล่ออะ คู่แข่งพี่ดินเยอะแน่ๆ

ออฟไลน์ papapajimin

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 294
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-1
เอ๊ะ ยังงัยยยย คือพี่ดินชอบฟ้าตั้งแต่แรกแล้วหรอออ
แห๊มมมมมมมๆๆๆๆๆๆๆ

ออฟไลน์ catka12

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 578
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +22/-0

ออฟไลน์ เปลว แว๊บแว๊บ

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 113
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +9/-1
สรุกมากกก รอออ่านตอนต่อไปจ้าา

ออฟไลน์ yowyow

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4188
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +139/-7

ออฟไลน์ maekkun

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 223
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-0

ออฟไลน์ ฟูจิซัน

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 315
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +153/-7



กล(รัก)เกียร์ ตอนที่.3 : ผมไม่ได้ชื่อมอมนะพี่



     
    ไอ้เทียนปั่นจักรยานพาผมมาถึงหอ จอดจักรยานเสร็จ ไอ้เทียนก็สั่งผมไว้


"ไอ้ฟ้ามึงจะลงมากินข้าวเย็นไลน์ตามกูด้วยนะ"


"เออ ได้ๆ"


ผมบอกไอ้เทียนแล้วก็เดินเข้าหอ รู้สึกว่าไอ้เทียนเดินตามผมเข้ามา ผมก็หยุดแล้วหันกลับไปมองมัน



ไอ้คนโดนมองก็ทำหน้าเหวอๆไปแล้วก็หยุดเดิน


"มึงหันมามองกูทำไมเนี่ย" ไอ้เทียนถามผมด้วยสีหน้าแปลกใจ


"มึงตามกูมาทำไมอ่ะ"


"อ่าว ก็ห้องกูอยู่ข้างบนตึกนี้จะไม่ให้ตามมึงได้ไง" ไอ้เทียนตอบผมพร้อมกับหัวเราะเบาๆด้วยความขำ


ผมได้ยินคำตอบของไอ้เทียนก็เข้าใจ ลืมไปว่ามันเป็นลูกชายเจ้าของหอ จะมีห้องอยู่บนหอนี้ก็ไม่แปลก


"อ่อ เออ ลืมไป"


"มึงนี่ขี้ระแวงนะเนี่ย" ไอ้เทียนว่าผมพร้อมกับส่ายหัวให้กับความตื่นตูมขี้ระแวงของผม ก่อนที่จะเข้ามากอดคอพาผมขึ้นห้อง


"ป่ะขึ้นห้อง ห้องมึงอยู่ชั้นไหนว๊ะ"


"ชั้นสาม ห้องมึงอ่ะ"


"ชั้นสี่ ห้องที่ไม่มีเลขห้องอ่ะ นั่นแหล่ะห้องกู ขึ้นไปเล่นเกมส์ ทำการบ้านได้นะ"


ไอ้เทียนบอกผม แล้วก็ปล่อยมือจากคอของผมเมื่อขึ้นมาถึงชั้นที่สาม เพื่อปล่อยผมให้เข้าห้อง


ก่อนที่จะเข้าห้องผมมองไปที่ห้องไอ้หินกับไอ้ทิว แม่กุญแจยังคงคล้องอยู่ที่ประตู ไอ้สองคนนั้นคงยังไม่กลับมาแน่ๆ
ผมก็เลยเข้าไปในห้อง วางกระเป๋า เอาเสื้อออกนอกกางเกงแล้วก็ทิ้งตัวนอนแผ่ลงบนเตียง



"......ตืด....ตืดดดดด......."


มือถือของผมสั่น เพราะผมปิดเสียงเอาไว้ คนปลายสายทำให้ผมยิ้มได้ ไอ้ภูผา พี่ชายของผม


"เป็นไง เปิดเทอมวันแรก"


ผมเปิดกล้องวีดีโอคอล เห็นหน้าไอ้ภูก็น้ำตาซึมๆ โคตรจะคิดถึงมันอ่ะ


"ก็ดี แต่วันนี้จักรยานโซ่ขาด" ผมรายงานเหตุการณ์เมื่อเช้าให้พี่ชายฟัง


"เออ ถึงว่า หน้าตามอมแมมเชียวมึง"

คนปลายสายบอกผมแล้วก็หัวเราะ


"โคตรคิดถึงบ้านอ่ะ คิดถึงมึงด้วย"


"เออ เดี๋ยวว่างๆพี่จะลงไปหา"


"จริงนะ มาให้เร็วเลย"


"ซื้อตั๋วเครื่องบินให้กูดิ"


ผมถึงกับหน้ามุ่ยกับข้อต่อรองของพี่ชาย


"เอาน่าๆ เดี๋ยวว่างๆจะลงไปหา งั้นแค่นี้ก่อนนะ โทรมาเช็คเฉยๆว่ายังสบายดีพ่อแม่จะได้สบายใจ"


"โอเค ฝากบอกพ่อกับแม่ด้วยว่าไม่ต้องเป็นห่วง กูอยู่ได้ เดี๋ยวว่างๆจะโทรหา"


ผมวางสายจากพี่ชาย ก็น้ำตารื้น ก็คนไม่เคยจากบ้านมาไกลขนาดนี้ มันไม่ใช่ความอ่อนแอหรอกครับ มันแค่คิดถึงบ้าน คิดถึงพ่อกับแม่ แต่ก็ยังดีที่ผมยังมีไอ้หินกับไอ้ทิวมาอยู่ด้วย ไม่งั้นคงแย่แน่ๆ


ผมนอนคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อยจนเผลอหลับไป รู้สึกตัวอีกทีตอนที่ไอ้ทิวโทรมาหา..........


"ไอ้ฟ้ามึงอยู่ไหน"


"อยู่หอแล้ว"


"เออ ลงมากินข้าวกูกับไอ้หินอยู่ที่ร้านข้าวละ"


"ตอนนี้เนี่ยนะ"


"อ่าว ก็ตอนนี้สิว๊ะ นี่จะทุ่มนึงละเนี่ย" ไอ้ทิวบอกผม ผมเหลือบมองดูนาฬิกา เออ จริงหว่ะ จะทุ่มนึงละ


ผมวางสายจากไอ้ทิวก็รีบล้างหน้าล้างตาแล้วก็ลงไปที่ร้านข้าวใต้หอ ชุดนักศึกษาเปื้อนๆของผมก็ยังไม่ได้เปลี่ยน แต่ก็ไม่ลืมที่จะโทรตามไอ้เทียนให้ลงมากินข้าวด้วยกัน


ผมกับไอ้เทียนลงมาถึงร้านข้าว ก็เดินไปหาไอ้ทิวกับไอ้หินที่นั่งรออยู่

สองคนนั้นแปลกใจที่ผมพาไอ้เทียนมาด้วย


"นี่ไอ้เทียน เพื่อนคณะเดียวกับกู แล้วก็เป็นลูกเจ้าของหอที่เราอยู่ด้วย"

ผมแนะนำไอ้เทียนให้ไอ้หินกับไอ้ทิวรู้จัก


"ส่วนนี่ ไอ้หินไอ้ทิว เพื่อนกูเองมาจากโรงเรียนเดียวกัน อยู่วิดวะ" ผมบอกไอ้เทียน


พวกผู้ชายอ่ะไม่ต้องมีอะไรมาก แค่นี้ก็คุยกันได้ยิ่งได้คุยเรื่องเกมส์ที่ชอบเหมือนกันแล้วด้วย แม่งคุยกันเหมือนกับรู้จักกันมาตั้งแต่เด็กๆ ไอ้เทียนก็ดูจะเข้ากับไอ้หินไอ้ทิวได้เร็วมากครับ


   ในขณะที่พวกผมคุยกันอยู่ ไอ้เทียน ไอ้ทิว ไอ้หินก็หันไปสวัสดีกลุ่มพี่ที่กำลังเดินผ่านโต๊ะของผมไป ผมหันไปมองปรากฏว่าเป็นพี่อาทิตย์ พี่ดินแล้วก็เพื่อนพี่เค้าอีกคนที่ผมไม่รู้จัก


"สวัสดีครับพี่"


ผมเห็นไอ้พวกนั้นสวัสดี ผมก็ยกมือไหว้สวัสดีตามพวกมัน


"อ่าว ไอ้มอมของพี่ รู้จักไอ้พวกนี้ด้วยหรอ" พี่ดินถามผม


แต่ว่า....ผมไปเป็นของไอ้พี่ดินตอนไหนเนี่ย....!!!


"รู้จักครับ ก็นี่ไอ้หินไอ้ทิวเพื่อนผมเองครับ ส่วนนี่ไอ้เทียนก็เป็นเพื่อนที่คณะผม"


ผมสาธยายให้ไอ้พี่ดินฟัง


"อ่อ"


พี่ดินทิ้งไว้เพียงคำตอบสั้นๆ แล้วก็เดินผ่านพวกผมไปนั่งโต๊ะที่ไม่ห่างกันมากนัก


"เออฟ้า นี่ไอ้โอมเพื่อนพี่อีกคน" พี่อาทิตย์หันมาแนะนำพี่โอมให้ผมรู้จัก ผมก็พยักหน้ารับรู้ พี่โอมก็ยิ้มให้ผม


พี่โอม สูง หล่อ ขาว หล่อ แบบหล่อเลยอ่ะครับ คนอะไรหน้าตาโคตรเป๊ะ ผมว่าไอ้พี่ดินกับพี่อาทิตย์หล่อแล้วนะ มาเจอพี่โอมนี่คือแบบ หล่อของหล่อจริงๆอ่ะ


"เห้ย ไอ้ฟ้า มึงไปรู้จักกับพวกพี่เค้าตอนไหนว๊ะ"


ไอ้หินถามผมด้วยความแปลกใจ


"ก็เมื่อเช้า กูออกไปเรียนแล้วจักรยานแม่งโซ่หลุด พี่ดินกับพี่อาทิตย์มาช่วยกูอ่ะ พี่ดินเอารถไปซ่อมให้ พี่อาทิตย์ก็ไปส่งกูที่คณะ" ผมเล่าเรื่องราวเมื่อเช้าให้ไอ้สองคนนั้นฟัง


"อ่อ สามคนนี้แม่งสุดจริงๆ ตัวพ่อของเครื่องกลเลยมึง โคตรฮอตอ่ะในสาขาเครื่องกลไม่มีใครไม่รู้จัก แล้วมึงเห็นพี่โอมป่ะคนเมื่อกี้อ่ะที่หล่อๆ" ไอ้ทิวถามผม


"เห็นดิ แม่งหล่อจริง"


"นั่นแหล่ะเดือนคณะปีที่แล้ว"


"เดือนคณะปีที่แล้ว แสดงว่าพวกพี่เค้าเพิ่งจะปี2อ่ะดิ"


"อืม ใช่ ปี2"


"หล่อขนาดนี้ทำไมไม่ได้เป็นเดือนมหา'ลัยว๊ะ" ผมถามออกมาด้วยความสงสัย


"ก็พี่โอมแม่งอินดี้ ก่อนถึงวันประกวดไปเที่ยวญี่ปุ่นเฉย คนอื่นก็เลยต้องขึ้นประกวดแทน"

ไอ้เทียนพูดขึ้นมา


"เยส ใช่ครับ เหตุผลอย่างที่ไอ้เทียนบอก มึงนี่ข้อมูลแน่นเหมือนกันนะเนี่ย" ไอ้ทิวเอ่ยปากชมไอ้เทียน


"กูรู้เพราะว่าตอนนั้นคนที่มากินข้าวที่หอกูใครๆก็พูดถึงเรื่องนี้กัน แล้วอีกอย่างกับพวกพี่เค้าอ่ะกูก็รู้จักอยู่แล้วด้วย มากินข้าวที่นี่กันทุกวัน พี่เค้าก็อยู่หอกูนี่แหล่ะ ตึกตรงข้ามนั่นไง" ไอ้เทียนพูดแล้วก็บุ้ยปากไปที่ตึกตรงข้าม


ผมเองก็ลืมไปว่าหอของไอ้เทียนมีสองตึกอยู่ตรงข้ามกันคนละฟากถนนในซอย แต่ตอนที่พวกผมมาดูหอนี้ ตึกนั้นเต็มก็เลยได้มาอยู่ตึกฝั่งนี้แทน


"เออ นั่งคุยซ๊ะนาน มึงสองคนสั่งข้าวยังเนี่ย" ไอ้ทิวถามผมกับไอ้เทียน


"เออหว่ะ ยังไม่ได้สั่งข้าวเลย"


ผมกับไอ้เทียนจดสิ่งที่จะกินลงบนกระดาษโน๊ตแล้วผมก็เดินเอากระดาษที่สั่งข้าวไปเสียบไว้ตรงหน้าร้าน


ในขณะที่ผมกำลังเดินกลับไปที่โต๊ะก็ได้ยินเสียงเรียก



"ไอ้มอมมานี่ดิ๊"



"...............!!"


"เรียกใครว๊ะ" ผมพึมพัมกับตัวเองแล้วก็มองหาเผื่อมีใครพาหมาเข้ามาในร้านข้าว


"อ่าว เรียกแล้วยังไม่มาอีก"


ผมหันไปมองเจ้าของเสียงปรากฏว่าเป็นไอ้พี่ดินครับ ไอ้พี่ดินยืนอยู่ตรงตู้แช่น้ำ ผมเอามือชี้ที่ตัวเอง ไอ้พี่ดินก็พยักหน้า คงจะบอกว่ากูเรียกมึงนั่นแหล่ะ


ผมก็เลยเดินไปหาไอ้พี่ดิน


"เรียกผมทำไมครับพี่"


"เลี้ยงน้ำ เลือกเอาจะกินน้ำอะไร"


"ไม่เป็นไรครับพี่"



"อย่าขัดใจกู"



ผ่างงงงงงงงงงงง....................อย่าขัดใจกู



"แค่นี้แม่ง...ต้องขึ้นกู-มึงด้วย" ผมนึกด่าไอ้พี่ดินในใจ


"เลือกสิครับไอ้มอม"


"ผมไม่ได้ชื่อมอมนะพี่" ผมบอกพี่ดินแล้วก็หยิบโค้กออกมาสี่กระป๋อง


ฝ่ายตรงข้ามยิ้มอ่อนๆ เมื่อผมปฏิเสธชื่อที่พี่เค้าตั้งให้


"เอาไปเผื่อเพื่อนผมด้วยนะ"


"ตามใจมึง"


"ขอบคุณครับพี่ดิน" ผมขอบคุณพี่ดินแล้วก็เดินกลับไปที่โต๊ะ



สำหรับคนที่ผมเดินจากมา....ยืนยิ้มกับตู้แช่น้ำอยู่คนเดียว


.
.
.
หลังจากกินข้าวเสร็จ แค่ชั่วเวลาที่นั่งกินข้าวด้วยกันเมื่อกี้ทำให้ความสนิทสนมของพวกผมกับไอ้เทียนนั้นประดุจดั่งรู้จักกันมาตั้งแต่ตีนเท่าฝาหอย ไอ้เทียนก็ชวนไอ้หินไอ้ทิวรวมทั้งผมขึ้นไปเล่นเกมส์ที่ห้องของมันครับ มีหรือที่ไอ้สองคนนั้นจะปฏิเสธ ได้เล่นเกมส์ฟรีโดยที่ไม่ต้องไปร้านเกมส์แบบนี้


"ไอ้เทียนมีงนี่ใจดีโคตรๆ"


"ไม่เสียแรงที่เลือกมาอยู่หอมึง"

คำเยินยอของไอ้หินกับไอ้ทิวที่มีต่อไอ้เทียน พร่ำไปตั้งแต่ออกมาจากร้านข้าวจนไปถึงห้องไอ้เทียนที่ชั้นสี่


"มึงคิดถูกละที่คบกับไอ้ฟ้า เดี๋ยวถึงฤดูกาลผลไม้นะมึงจะกินอะไรหล่ะ ลิ้นจี่ ลำใย ส้ม เดี๋ยวไอ้ฟ้าจะหามาให้มึง" ไอ้ทิวบอกไอ้เทียน


ใช่ครับ ไอ้ทิวมันพูดถูก บ้านของผมที่เชียงรายเป็นไร่ผลไม้ครับ ปลูกลิ้นจี่ ลำใยแล้วก็ส้ม แถมยังมีร้านกาแฟเล็กๆอีกด้วย แม่ของผมทำเบเกอรี่อร่อยครับ นี่เป็นเหตุผลที่ทำให้ผมเลือกเรียนการแปรรูปอาหารครับ จะได้เอาไปใช้กับผลไม้ที่ไร่ของผมได้ในเวลาที่มีผลผลิตออกมาล้นตลาด จะขายก็ได้ราคาไม่ดี แต่ถ้าเรารู้จักนำมาพลิกแพลงแปรรูปก็เป็นการเพิ่มมูลค่าให้กับผลผลิตได้ครับ


"นี่มึงสองคนจะไม่แวะเข้าห้องกันเลยใช่มั๊ย" ผมว่าไอ้หินกับไอ้ทิว


"แวะทำไม เล่นเกมส์ก่อนดิคร๊าบบบไอ้ฟ้า" ไอ้หินหันมาบอกผมแล้วก็ล๊อคคอพาผมเข้าไปในห้องไอ้เทียน


พวกผมเล่นเกมส์กันด้วยความสบายใจ เพราะเพิ่งจะเปิดเทอมวันแรกเรียนก็ยังไม่หนัก การบ้านก็ยังไม่มี สบายๆมาก


"หิวว๊ะ ห้องมึงมีอะไรกินบ้างมั๊ยเนี่ย" ไอ้ทิวบ่นหิวพร้อมกับจัดการเปิดตู้เย็นในห้องไอ้เทียน


"ว๊า....มีแต่น้ำ"


"เออ กูไม่ได้ซื้อขนมมาเก็บไว้เลย โทษทีหว่ะ เอาไว้คราวหน้าจะเตรียมไว้ให้เต็มตู้เย็นเลย" ไอ้เทียนบอกไอ้ทิว



"เดี๋ยวกูลงไปซื้อขนมมาให้ก็ได้ ใครจะกินไรบ้าง" ผมถามไอ้พวกนั้น เพราะตอนนี้ก็เกือบๆสี่ทุ่มละ นับตั้งแต่กินข้าวเสร็จ แล้วก็พากันขึ้นมาเล่นเกมส์บนห้องไอ้เทียนก็เกือบๆสามชั่วโมง


"ไอ้ฟ้าครับ หินขอฮานามินะครับออริจินัลนะ"


"ของกูเลย์นะครับออริจิเช่นกัน" ไอ้ทิวบอกผม


"เทียนมึงอ่ะเอาไรป๊ะ" ผมถามไอ้เทียนที่ตั้งหน้าตั้งตาเล่นเกมส์อยู่


"กูกินได้หมดแหล่ะซื้อมาเหอะ"


ผมเดินออกจากหอไปเซเว่นตรงหน้าซอย ซึ่งระยะทางก็ไม่ไกลมากเดินแป๊บเดียวก็ถึง เข้าไปในเซเว่นก็หาขนมตามที่ไอ้หินกับไอ้ทิวสั่งมา แล้วก็ซื้อเพิ่มอีกบางส่วน


"ไอ้มอมยังไม่นอนอีกหรอ" มีเสียงคนถามผม เรียกผมแบบนี้ จะเป็นใครไปไม่ได้เลยนอกจากไอ้พี่ดิน


"ยังครับพี่"


".....บอกกี่ครั้งแล้วว่าไม่ได้ชื่อมอม...." ผมว่าไอ้พี่ดินในใจ


"แล้วพี่หล่ะยังไม่นอนหรอครับ"


"ถ้ากูนอน จะมายืนคุยกับมึงตรงนี้ได้หรอ"


เป็นคำตอบที่ทำให้ผมอยากจะประเคนหมัดใส่ปากคนตอบมากกกกกกกกกกกกกก


"ครับ งั้นผมไปละครับ"


ผมบอกพี่ดินแล้วก็เอาขนมไปจ่ายตังค์ที่เค้าเตอร์


คนกวนตีนยังคงยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น


ผมจ่ายตังค์เสร็จก็เดินกลับหอ


"เมี้ยว...เมี้ยว..เมี้ยวววว"

เสียงแมวร้อง...!!


ผมซึ่งเป็นคนรักแมวมาก  หันซ้าย หันขวา หาที่มาของเสียงเจ้าแมว



"เมี้ยว เมี้ยว"


นั่นไง หลบอยู่ตรงมุมทางเข้าหอตึกฝั่งหอไอ้พี่ดิน


ผมค่อยๆเดินเข้าไป แล้วก็วางถุงขนมลง เจ้าแมวตัวน้อยพยายามหดตัวถอยหลังหนีผม จากเสียงร้องกลายเป็นเสียงขู่ ฟ่อๆ ขนบนตัวของมันฟู นี่คงโดนหมาไล่กัดมาหล่ะสิ

ผมเอื้อมมือเข้าไปจะอุ้มเจ้าแมว


เมี้ยวววววววววว...ควับบบบบ...!!!


โอ๊ยยยย....!!


ผมโดนเจ้าแมวตวัดกรงเล็บข่วนข้อมือของผม


พี่ดินพุ่งเข้าไปจับตรงต้นคอของเจ้าแมวน้อย ตามแบบฉบับของคนที่จับแมวเป็น แล้วก็เอามันไปวางไว้บนโต๊ะไม้หินหน้าหอ ก่อนที่แมวน้อยจะวิ่งหนีไป ส่วนผมก็ยืนกุมข้อมืออยู่ รู้สึกแสบ


พี่ดินหันกลับมามองผม สายตาดุๆนั่นทำให้ผมต้องก้มหน้าหลบ


"ไหนมาดูดิ๊ โดนข่วนเยอะมั๊ย" พี่ดินเข้ามาจับแขนผมเพื่อดูแผลที่โดนแมวข่วน


"เลือดซึมละ เดี๋ยวขึ้นไปทำแผลที่ห้อง...เอ่อ...ห้องเพื่อนพี่ก่อนก็แล้วกัน"


"ไม่เป็นไรครับพี่ดิน"


"ไปรอตรงประตู ไม่ต้องพูดมาก"


พี่ดินสั่งผม แล้วก็เดินกลับออกไปหยิบถุงขนมของผมที่วางทิ้งไว้ แล้วก็กลับมาเปิดประตูพาผมเข้าไปในหอพี่เค้า


"ขวัญ ขวัญ อยู่ห้องป่าว" พี่ดินพาผมขึ้นมาที่ชั้นสองแล้วก็เคาะห้องเรียกเพื่อน


พี่ผู้หญิงเปิดประตูห้องออกมา


"อ้าวดิน มีไร"


"ที่ห้องยังมีอุปกรณ์ทำแผลใช่ป๊ะ"


"มีๆ ใครเป็นอะไรหล่ะ"


"น้องโดนแมวข่วนมา"


"มาๆ เข้ามาในห้องเดี๋ยวเราทำแผลให้"


พี่ขวัญเพื่อนของพี่ดิน เป็นสต๊าฟพยาบาลประจำชมรมเครื่องกล เป็นคนทำแผลให้ผม


"น้องชื่ออะไรคะเนี่ย"


"ชื่อฟ้า"


ผมยังไม่ทันจะอ้าปากตอบ พี่ดินก็ตอบแทนผม


"เรียนวิดวะหรอ"


"อ.ก."

ไอ้พี่ดินตอบแทนผมอีก (** อ.ก. ย่อมาจากคณะอุตสาหกรรมเกษตร)


"ดิน หุบปาก เราจะคุยกับน้องฟ้า"


ทำเอาคนถูกว่า หน้าเจื่อนๆไป


"หล่อจังเลยน้องฟ้า มีแฟนยังคะ"


"แผลแค่นี้ ทำนานชิบ ถึงกับต้องตัดแขนเลยมั๊ย"

พี่ดินพูดขึ้นมา ทำเอาพี่ขวัญถึงกับหน้างอด้วยความอารมณ์เสียที่ถูกขัดจังหวะ


"เสร็จเรียบร้อยค่ะ"


"ขอบคุณครับพี่" ผมยกมือไหว้ขอบคุณพี่ขวัญที่ทำแผลให้ผม


"เสร็จแล้วใช่มะ จะได้พาไปส่งกลับหอ" พี่ดินถามผม ผมก็พยักหน้าให้


"น้องฟ้าอยู่หอไหนคะ ไกลมั๊ย ถ้าไกลนอนห้องพี่ก็ได้นะ" พี่ขวัญแกล้งพูดแซวผม


"ไกลเหี้ยไร หอตึกตรงข้ามเนี่ย" พี่ดินบอกพี่ขวัญ


"ไปเร็ว ยืนบื้ออยู่ได้"

ไอ้พี่ดินหันมาแง่งใส่ผมอีก ก่อนที่จะเดินลากแขนผมออกมาจากห้องพี่ขวัญ


"เบาๆหน่อยเดี๋ยวน้องฟ้าช้ำหมดไอ้ดิน" เสียงพี่ขวัญว่าพี่ดินไล่ตามหลังมา




พี่ดินพาผมออกมาส่งที่หน้าหอ


"ขอบคุณนะครับพี่ดิน"


"เออ ไม่เป็นไร ฝันดีไอ้มอม"


"ผมไม่ได้ชื่อมอมนะพี่"


คำพูดของผม ไม่ได้ทำให้คนฟังรู้สึกผิดเลยซักนิด ยังคงยิ้มเยาะชอบใจที่ได้เรียกผมว่า ไอ้มอม


"ไอ้ฟ้า ทำไมนานจังว๊ะ โทรศัพท์ก็ไม่เอามาด้วยนะมึง"


เสียงไอ้หินดุผม ก่อนที่จะกอดคอพาผมกลับเข้าไปในหอ


การกระทำของผมกับไอ้หิน ทำให้คนหอฝั่งตรงข้ามที่ยังยืนมองอยู่.....รู้สึกแปลกๆ



-------------------------------------------------

ตอนที่3.แล้วนะครับ ขอบคุณสำหรับกำลังใจและคอมเม้นต์จากทุกๆคนนะครับ แฮ่ๆ

 :pig4: :pig4:


« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 30-05-2017 07:56:59 โดย ฟูจิซัน »

ออฟไลน์ yowyow

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4188
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +139/-7

ออฟไลน์ Tumz

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 448
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +30/-4

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ เปลว แว๊บแว๊บ

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 113
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +9/-1
พ่อคนปากหนักโอ้ยยยยยยย สรุกมาๆลกๆค่ะรอตอนต่อไป

ออฟไลน์ iceman555

  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 8196
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +149/-11
อีพี่ดินเป็นหนักนะเนี่ย อิอิ

ออฟไลน์ catka12

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 578
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +22/-0
 :hao3: พี่ดินขารุกๆหน่อยค่ะ  o13

ออฟไลน์ Jibbubu

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3385
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +77/-6
พี่ดินสู้ๆ พวกน้องเขาเป็นแค่เพื่อนกันค่ะ

ออฟไลน์ ♥►MAGNOLIA◄♥

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7515
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +193/-11
ดิน ฟ้า  :กอด1: :กอด1: :กอด1:
เพื่อนฟ้า ดีๆ น่ารัก ทิว หิน เทียน

พี่ดิน คิดไรกับฟ้าแน่ หวงฟ้ากับเพื่อนที่ทำแผลด้วย
ที่แน่ๆมองหินกอดคอฟ้าแล้ว
พี่ดินระแวงหิน ฟ้าชอบกันใช่ปะ
       :L1: :L1: :L1:
  :pig4: :pig4: :pig4: :pig4:

ออฟไลน์ ฟูจิซัน

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 315
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +153/-7



กล(รัก)เกียร์ ตอนที่.4 : กระชับมิตรกับไอ้มอม


 



   ผมโดนไอ้หินดุไปชุดใหญ่ เรื่องที่โดนแมวข่วน อยากจะเถียงมันเหลือเกินว่า กูไม่ใช่เด็กแล้วนะโว๊ย ไอ้หิน
แต่ดูเหมือนว่าไอ้คนที่ลงไปตามและดุผมเมื่อกี้คงจะห่วงขนมมากกว่า เพราะพอเสร็จสิ้นจากการดุมันก็นั่งกินขนมอย่างสบายใจ

กว่าจะเลิกเล่นเกมส์กันก็เกือบๆเที่ยงคืน ผมสามคนกลับลงมาที่ห้องของตัวเอง หลังจากแยกกับไอ้หินไอ้ทิว ผมก็เข้าห้องมาอาบน้ำแล้วก็ออกไปนอกระเบียงเอาเสื้อตัวที่เปื้อนนี้ไปแช่ ผงซักฟอกไว้


ที่ระเบียงฝั่งตรงข้าม ผมเห็นไอ้พี่ดินออกมายืนคุยโทรศัพท์ นี่ห้องไอ้พี่ดินอยู่ตรงข้ามกับห้องผมเลยแฮะ บังเอิญชะมัดเลย ผมเอื้อมมือปิดไฟนอกระเบียงเพื่อคนฝั่งตรงข้ามจะได้ไม่เห็นและไม่รู้ว่าผมแอบมองอยู่


"คนอะไรขนาดยืนคุยโทรศัพท์ยังมีมาดกวนตีน" ผมบ่นพึมพัมกับตัวเองแล้วก็เผลอยิ้มออกมา เมื่อมองไปที่คนฝั่งตรงข้าม

แล้วอยู่ๆ ฝนก็ตกลงมาอย่างหนัก เทลงมายังกับฟ้ารั่ว พร้อมกับแสงฟ้าแลบ และเสียงฟ้าร้องที่ผมไม่ค่อยจะปรารถนานัก ผมเกลียดสุดๆอ่ะเสียงฟ้าร้องเนี่ย มองไปทางห้องไอ้พี่ดิน ก็ไม่เห็นพี่เค้าแล้วแถมยังปิดไฟอีกคงจะกลับเข้าห้องไปแล้ว ผมก็เลยกลับเข้ามาในห้องของตัวเองเตรียมตัวนอน


ก๊อก...ก๊อก....


"ไอ้ฟ้า นอนยังว๊ะ"


"อะไรอีกว๊ะไอ้พวกนี้" ผมบ่นแล้วก็เดินไปเปิดประตู

เจอไอ้หินกับไอ้ทิวยืนอยู่หน้าห้อง


"มีไรว๊ะ ยังไม่นอนกันอีกหรอ" ผมถามไอ้สองคนนั้น


ไอ้หินกอดคอพาผมกลับเข้าห้อง ตามด้วยไอ้ทิวที่หอบผ้าห่มตามเข้ามาพร้อมกับปิดประตูห้อง


"ฝนตกแบบเนี้ย กูรู้มึงนอนคนเดียวไม่ได้แน่ไอ้ฟ้า" ไอ้หินบอกผมพร้อมกับทิ้งตัวลงบนที่นอนของผม


"ฟ้าเหี้ยไรกลัวฟ้า" ไอ้ทิวว่าผม ก่อนที่จะดับไฟแล้วก็กระโจนลงบนเตียงของผมตามไอ้หินไปอีกคน


"พวกมึงนี่แสนรู้จริงๆ" ผมว่าไอ้สองคนนั้นพร้อมกับส่ายหน้าในความหวังดีของพวกมัน


"อ่าว มานอนดิมึง อ่ะนี่กูแหวกทางให้มึงนอนตรงกลางเลย เวลาฟ้าร้องมึงจะได้หันไปกอดใครก็ได้" ไอ้หินบอกผมพร้อมกับตบเตียงที่ว่างข้างๆมัน


"อยากอุ่นก็กอดไอ้หิน แต่ถ้าอยากสวีวิ้นก็หันมากอดทิวนะคร๊าบ"


"สวีวิ้น ภาษาเหี้ยไรของมึงว๊ะไอ้ทิว" ผมถามไอ้ทิวแล้วก็ขำออกมากับภาษาแปลกๆของมัน


"ก็กูไม่รู้จะเอาคำไหนที่มันคล้องจองกันนี่หว่า"


ผ่างงงงงงงงง.....สวีวิ้น..!!


ผมขึ้นเตียงไปนอนตรงกลางระหว่างไอ้หินกับไอ้ทิว ไอ้ทิวยกผ้านวมขึ้นมาคลุมตัวของผมทั้งสามคน


"นอนละนะคร๊าบบบบบ"


"เชี่ยทิว อย่านอนดิ้นดิว๊ะ"


"ไอ้ทิว  อย่านอนกรนดิว๊ะ"


"กูไม่ได้กรนนะเว๊ย" ไอ้ทิวรีบปฏิเสธ

 
ปกติไอ้พวกนี้ก็ไม่มีใครนอนกรนซักคนอยู่แล้ว


"อ่าว แล้วใครกรนว๊ะ ก็นอนกันอยู่สามคนเนี่ย"


"หรือว่า...จะมีคนที่สี่"


"เชี่ยหินปากดีนะมึง"


ผมด่าไอ้หินพร้อมกับขยับเข้าไปนอนใกล้ๆมัน


"ด่ากูแต่ก็กลัวจริงใช่มั๊ยไอ้ฟ้า"


"เออดิ มึงมาบอกว่าห้องกูมีผี กูจะอยู่ต่อได้ไงว๊ะ"


"มึงจะกลัวผีทำไมว๊ะ กูนี่น่ากลัวกว่าผีอีก" ไอ้หินบอกผม


"เชี่ย ห้ามใครพูดละนะ กูจะนอนละ"


ผมออกปากห้ามไอ้สองคนนั้น พวกมันก็ยอมเงียบ การนอนด้วยกันสามคนแบบนี้ พวกผมชินซ๊ะละครับ เพราะตอนที่เรียนม.ปลายพวกผมก็ไปนอนด้วยกันบ่อยๆ โดยเฉพาะที่บ้านไอ้หิน เพราะบ้านมันอยู่ใกล้โรงเรียนมากที่สุด พวกผมเข้านอกออกในบ้านไอ้หินได้สบายๆเลยครับ เพราะมันเป็นลูกชายคนเดียวพ่อแม่ก็เลยโดนตามใจมากหน่อยแต่มันก็มีพี่สาวอีกสองคน ส่วนไอ้ทิวบ้านของมันเป็นร้านขายข้าวมันไก่อยู่ในตลาดใกล้ๆกับโรงเรียนนั่นแหล่ะครับ ส่วนบ้านผมอ่ะอยู่ไกลสุดเพราะเป็นไร่ผลไม้ ใครๆก็รู้จักในชื่อ ไร่ภูผาฟ้าใส ทุกๆวันผมมาโรงเรียนพร้อมไอ้ภูพี่ชายของผมครับ แต่พอไอ้ภูไปเรียนที่มหาวิทยาลัยในเชียงใหม่ ผมก็ขับมอเตอร์ไซค์มาเรียนเอง บางครั้งก็นอนค้างบ้านไอ้หินครับ ส่วนทำไมผมถึงชื่อฟ้าใสน่ะหรอครับ แม่เล่าให้ฟังว่า ตอนที่แม่ท้องผม แม่ฝันว่าได้ลูกสาวก็เลยตั้งชื่อไว้รอว่าฟ้าใสจะได้คล้องจองกับพี่ชายที่ชื่อภูผา พอคลอดผมออกมาเป็นผู้ชายแม่ก็ยังคงให้ชื่อฟ้าใสที่ตั้งไว้รอ ก็เลยทำให้ผมมีชื่อที่เหมือนผู้หญิงแบบนี้แหล่ะครับ


*******************


...ตอนเช้าผมถูกปลุกด้วยการบีบจมูกของไอ้หิน

"ไอ้ฟ้าตื่นได้แล้วมึง เดี๋ยวก็ไปสายอีกหรอก"

"ถ้าวันนี้มึงสายอีกกูกับไอ้หินไม่รอนะเว๊ย" ไอ้ทิวบอกผมก่อนที่จะพากันกลับห้องไปอาบน้ำ


ส่วนผมก็อาบน้ำแต่งตัวเช่นกัน ไอ้เทียนลงมาเคาะห้องผม แม่งแต่งตัวเร็วชิบ


แปดโมงเช้าพวกผมสี่คนพากันปั่นจักรยานไปเรียนครับ ไอ้เทียนยังคงเป็นสารถีปั่นจักรยานให้ผมนั่ง


"ไอ้ฟ้าวันนี้มึงเลิกเรียนกี่โมง"


ไอ้ทิวถามผม


"บ่ายสามหว่ะ"


"เออ ถ้างั้นมึงเลิกเรียนแล้วก็มารอกูที่ชมรมก็แล้วกันนะ กูกับไอ้หินเลิกประมาณสี่โมง"

ไอ้ทิวบอกผมแล้วมันกับไอ้หินก็แยกเข้าคณะของมันไป ส่วนผมกับไอ้เทียนก็ปั่นจักรยานกันต่อ จนมาถึงคณะของตัวเอง


"ฟ้า วันนี้หล่อเชียวไม่มอมเหมือนเมื่อวานละ"


"ขอบคุณครับ พอดีเมื่อวานเกิดอุบัติเหตุนิดหน่อยอ่ะ โซ่จักรยานขาด แหะ แหะ" ผมตอบเพื่อนผู้หญิงที่เข้ามาแซวผมแต่เช้า


"ไอ้เทียนมึงหิวป๊ะไปหาไรกินกัน อีก15นาทีจะถึงเวลาเข้าเรียนละ"


"เออไปดิ"


ผมกับไอ้เทียนเดินไปที่โรงอาหารของคณะครับ ผมเลือกซื้อแซนวิซมาอันนึงกับไวตามิลด์ขวดนึง นี่คืออาหารเช้าที่ผมชอบตั้งแต่ตอนเรียนมัธยมครับ ที่บ้านจะมีรถไวตามิลด์มาส่งให้ทุกๆอาทิตย์เลยหล่ะ ส่วนไอ้เทียนมันเลือกกินซาลาเปากับนมกล่อง


"มึงนี่กินง่ายเนอะไอ้ฟ้า"


"มึงก็ง่ายพอๆกับกูแหล่ะหว่ะไอ้เทียน"


"อ้าว น้องเทียนน้องฟ้าสุดหล่อ เจอกันอีกแล้ว"


พี่โอปอเดินเข้ามาทักผม


"สวัสดีครับพี่" ผมกับไอ้เทียนสวัสดีพี่โอปอกับเพื่อนๆของพี่เค้าที่มาด้วยกันคุยกันนิดหน่อยก่อนที่ผมจะขอตัวไปเรียน

.
.
.


"นี่หรออีปอ น้องฟ้าที่แกถ่ายรูปมาหน้าบึ้งๆมอมแมมๆเมื่อวานอ่ะ"


"เออ ใช่ น้องฟ้าคนนี้แหล่ะ แต่วันนี้หล่อสะอาด หน้าใสเชียวค่ะพ่อเทพบุตรของพี่"


"เออ หล่อจริง งานดี มึงจีบมาเป็นตัวแทนสโมฯให้ได้นะอีปอ"


"ถ้าน้องฟ้าลงประกวดเดือนในนามสโมฯได้กูจะทุ่มซื้อกุหลาบเต็มที่เลย"


"เชื่อมือโอปอสิคะเพื่อนๆ น้องฟ้าคนนี้ได้เป็นตัวแทนสโมฯแน่ๆ"


"แต่.....!!!"


"แต่ไรว๊ะอีปอ"


"น้องมันยังดูดื้อๆอยู่หว่ะ เมื่อวานกูกับอีส้มกว่าจะขอถ่ายรูปได้ก็รบกันนานอยู่เหมือนกัน"


"เออ ดูจากรูปเมื่อวานละคงจะเฮี้ยวน่าดู"



*************************


....หลังจากเรียนเสร็จตอนบ่ายสาม ไอ้เทียนก็บอกผมว่ามันต้องไปธุระกับแม่ คงจะไม่ได้ไปรอไอ้หินไอ้ทิวกับผม ผมก็เลยต้องปั่นจักรยานไปที่ชมรมเครื่องกลคนเดียว ระหว่างทางที่ผมปั่นไป ตรงทางเข้าคณะวิศวะมีรถเข็นขายลูกชิ้นปิ้งอยู่ ผมนึกขึ้นได้ว่ามีไอ้มอมอยู่ที่ชมรม ก็เลยแวะซื้อลูกชิ้นปิ้งกะว่าจะเอาไปเชื่อมความสัมพันธ์กับไอ้มอมซ๊ะหน่อย

ผมเลือกลูกชิ้นสี่ไม้ให้คนขายปิ้งให้

"ลุงครับไม่ต้องใส่น้ำจิ้มนะครับไม่เอาผักด้วยครับ" ผมบอกคุณลุงคนขาย เพราะตั้งใจจะเอาลูกชิ้นปิ้งนี้ไปให้ไอ้มอม


หลังจากได้ลูกชิ้นปิ้งแล้ว ผมก็ปั่นจักรยานมุ่งหน้าไปที่ชมรมวิศวะเครื่องกล ถึงหน้าชมรมผมก็ค่อยๆเดิน มองซ้าย-มองขวา หาไอ้มอม เพราะกลัวว่าจู่ๆมันจะโผล่มาเล่นงานผมแบบไม่ทันตั้งตัว


"เฮ้อ..." ผมถอนหายใจออกมาเพราะทางสะดวก บริเวณนั้นไม่มีแม้แต่เงาของไอ้มอม ผมเลยเดินไปนั่งที่โต๊ะไม้หินหน้าชมรม


ไอ้ทิวไลน์มาหาผม มันส่งลิ้งค์มาให้ ผมกดเข้าไปตามลิ้งค์นั้นมันเป็นหน้าเพจของสโมสรนักศึกษาของมหาวิทยาลัยครับ
เพจ UST SO CUTE อ๋อ ลืมบอก มหาวิทยาลัยที่ผมเรียนชื่อว่า "มหาวิทยาลัยแห่งวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี   University Of Science And Technology (UST)" ครับ


"ดังใหญ่ละนะมึงไอ้เชี่ยฟ้า"


ผมเปิดเข้าไปที่หน้าเพจ เห็นรูปของผมที่กำลังยืนซื้อลูกชิ้นปิ้งอยู่ มีข้อความกำกับไว้ว่า


"โอปป้าซื้อลูกชิ้นปิ้ง" พิกัด หน้าทางเข้าคณะวิศวะประตู2

ผมเลื่อนลงไปดูยอดLike


"เหี้ยยยยย 20นาที 200กว่าLike และอีกหลายคอมเม้นท์"


"กรี๊ด โอปป้า งานดีมากค่ะ"


"อยากไปป้อนลูกชิ้นปิ้งจัง"


"ขอวาร์ปหน่อยค่ะ"


"ยอมใจ แอบถ่ายได้เนียนมาก"


"ขนาดแอบถ่ายไกลๆยังรู้สึกถึงความโอปป้า"


"ขอวาร์ปหน่อยค่ะแอดดดดดดด พลีสสสสส"


"อยากกินลูกชิ้นปิ้งเลยอ่ะ"


"ไปร้านลูกชิ้นปิ้งตอนนี้ทันมั๊ยคะ"


"เห็นยืนซื้อลูกชิ้นปิ้งเมื่อกี้ ตัวจริงหล่อน่ารักมาก"


ผมเลื่อนๆอ่านคอมเม้นท์ก็ได้แต่อมยิ้ม โลกโซเชี่ยลที่มันเร็วจริงๆ ส่วนมากจะมีแต่คนมาขอวาร์ป ฮ่าๆ


"พวกมึงอยู่ไหนกันเนี่ย กูมารอหน้าชมรมละนะ" ผมไลน์ตอบไอ้ทิวไป


"มึงเงยหน้ามาดิ"


ผมเงยหน้ามองไปทางห้องชมรม เห็นไอ้ทิวยืนโบกมือให้อยู่ ผมก็พยักหน้าให้มัน


โฮ่งๆ....โฮ่งๆ


เสียงเห่าของไอ้มอมทำเอาผมสะดุ้ง


"เชี่ยยยย...มอม มาไม่ให้ซุ่มให้เสียง"


ผมหันกลับไปจ้องมัน


"มาเลยมึงวันนี้กูไม่กลัวหรอก" ผมพูดออกมาเบาๆ ข่มความกลัวของตัวเอง


ก่อนที่จะหยิบไม้ลูกชิ้นปิ้งขึ้นมาถือไว้ แต่แล้วก็มีมือมาคว้ามันออกไปจากมือของผม


ผมหันไปเห็นไอ้พี่ดินยืนอยู่กับพี่อาทิตย์พร้อมทั้งเคี้ยวลูกชิ้นปิ้งที่ผมจะให้ไอ้มอมกิน


"สวัสดีครับพี่ดินพี่อาทิตย์" ผมยกมือไหว้สวัสดีพี่ทั้งสองคน


"อืม..อร่อยดี ขออีกไม้ดิ๊" ไอ้พี่ดินบอกผม ปากก็เคี้ยวลูกชิ้นปิ้งที่ผมซื้อมาให้ไอ้มอม


"เอ่อ ผมซื้อมาให้ไอ้มอมนะพี่"


คำพูดของผมทำเอาคนตรงหน้าทำหน้าพะอืดพะอม


"ไอ้เชี่ยดิน แย่งของหมากินนะมึง ฮ่าๆ" พี่อาทิตย์ถึงกับฮาลั่น เมื่อได้ยินที่ผมพูด


"เออ ไอ้มอมอยู่โน่นก็เอาไปให้มันกินสิ" พี่ดินทำเสียงดุผมกลบเกลื่อนความผิดพลาดของตัวเองเมื่อกี้


"ไอ้มอม ไอ้นี่มันให้ลูกชิ้นมึงกิน มึงนั่งเฝ้ามันอย่าให้คลาดสายตาเลยนะ" ไอ้พี่ดินบอกไอ้มอม


"เออ แล้วแผลยังเจ็บอยู่มั๊ย" คนพลาดเมื่อกี้ปรับเสียงทุ้มต่ำลงเอ่ยปากถามผม


"ไม่เจ็บแล้วครับ"

คนถามได้รับคำตอบแล้วก็พยักหน้า ก่อนที่จะเดินเข้าชมรมไป


ส่วนผมหันกลับไปมองไอ้มอมที่นอนหมอบอยู่ไม่ไกลนัก พร้อมกับจับไม้ลูกชิ้นยื่นไปทางที่ไอ้มอมนอนอยู่ คราวนี้มันรีบกระดิกหางมาดมๆ แล้วก็งับลูกชิ้นจากไม้ที่ผมยื่นให้


"อ่าว ไอ้มอมมาทำไรที่นี่เนี่ย"


ใครมาเรียกผมว่ามอมอีกว๊ะเนี่ย  ผมหันไปก็เจอพี่โอมยืนอยู่


"สวัสดีครับพี่โอม ผมไม่มอมแล้วนะพี่" ผมบอกพี่โอม พี่เค้าก็ยิ้มๆ


"อ่ะ ฝากกินหน่อยพี่จะเข้าชมรมละ" พี่โอมบอกผมพร้อมกับยื่นแก้วเสลอปี้แก้วใหญ่มาให้ แล้วก็เดินเข้าชมรมไป


ผมรับแก้วเสลอปี้มาถือไว้ในมือ


"นี่เธอ แก้วนี้ของพี่โอมใช่มะ"


อยู่ๆก็มีผู้หญิงสองคนมาถามผม ดูๆแล้วคงจะเป็นปีหนึ่งเหมือนผม


"ใช่ครับ" ผมพยักหน้าแล้วก็ตอบสองคนนั้น


"งั้น..เราขอนะ ขอบใจ ไปละ" ผู้หญิงคนนึงคว้าเอาแก้วเสลอปี้ที่พี่โอมให้ผมไป แล้วก็พากันเดินออกไป


"เชี่ย ผู้หญิงแม่งโคตรน่ากลัว" ผมพูดออกมาเบาๆแล้วก็มองตามผู้หญิงสองคนนั้น ยังตกใจกับเหตุการณ์เมื่อกี้ไม่หายเลย คงจะเป็นแฟนคลับของพี่โอมหล่ะสิ


โฮ่งๆ...โฮ่งๆ เสียงไอ้มอมเห่า


ลูกชิ้นหมดแล้ว ผมไม่มีอะไรจะให้มันกินแล้ว มันก็ยังเห่าไม่หยุด


"จุ๊ๆ อย่าเห่าดิ" ผมทำเสียงจุ๊ปาก เพื่อไม่ให้ไอ้มอมเห่า เพราะกลัวคนที่อยู่ในชมรมจะออกมาดู ผมอาย แต่มันก็ยังไม่เลิกเห่า


ผมเปิดกระเป๋าค้นเผื่อจะเจอลูกอมซักเม็ด จะได้เอาให้มันกิน แล้วผมก็เจอ เลยรีบแกะแล้ววางให้มัน ไอ้มอมก็มางับไปกิน ทำให้มันเงียบเสียงไปได้ แต่พอลูกอมหมด มันก็มายืนกระดิกหางครางหงิงๆใกล้ๆผม พอผมไม่สนใจ ไอ้มอมมันก็เห่า ทำเอาตกใจได้ทุกที ผมลุกขึ้นยืนเพื่อจะปั่นจักรยานไปซื้อลูกชิ้นปิ้งมาให้มันอีก แต่ไอ้มอมมันเห่าแล้วทำท่าจะกระโจนเข้าใส่ผม ผมก็ยืนตัวแข็งเลยครับ ก็กลัวอ่ะ แล้วค่อยๆย่อตัวนั่งลง ผมได้แต่นั่งนิ่งอยู่ตรงโต๊ะไม้หิน โดยมีไอ้มอมคอยเฝ้าอยู่ไม่ห่าง พอผมขยับนิดขยับหน่อยมันก็จะส่งเสียงขู่ แม่งเชื่อฟังเจ้านายดีจริงๆนะ


ในขณะที่ผมกำลังรบกับไอ้มอมด้วยความระทึกใจอยู่ข้างนอก แต่ภายในชมรมเครื่องกลกลับมีใครบางคนคอยสังเกตุการณ์อยู่แล้วก็ชอบอกชอบใจที่เห็นภาพเหตุการณ์ระหว่างผมกับไอ้มอม


"เหี้ยดิน มึงก็ไปแกล้งน้องมัน ดูดิแม่งกลัวใหญ่ละ แล้วไอ้มอมแม่งก็เชื่อฟังมึงจริงๆนะวันนี้อ่ะ"


"มึงดูดิ แม่งไม่กล้าขยับไปไหนเลย ตลกหว่ะ ฮ่าๆ" ไอ้พี่ดินหัวเราะชอบใจกับผลงานของตัวเอง


แค่ได้แอบมองอยู่ไกลๆแบบนี้ ปฐพีก็รู้สึกดี


ไอ้มอมสงบลง เมื่อไอ้หินออกมานั่งคุยกับผม มันหยุดเห่าแล้วกลับไปนอนหมอบตรงที่ของมัน


"อ่าว ไอ้หินเลิกแล้วหรอ"


"ยังหรอก แต่งานกูเสร็จแล้วเลยออกมาได้ อ่ะกินป๊ะ"


ไอ้หินตอบผมพร้อมกับยื่นแท่งช๊อกโกแลตมาตรงหน้าผม ผมก็ยื่นหน้าไปงับมากิน แล้วก็นั่งคุยกับมันรอไอ้ทิว


ภาพของผมกับไอ้หินทำเอาคนที่ซุ่มแอบมองอยู่ในชมรม อาการเปลี่ยนไป...!!


"ไอ้หิน เข้ามานี่ดิ๊"


เสียงไอ้พี่ดินเรียกไอ้หินให้กลับเข้าไปในชมรม ไอ้หินก็เข้าไป ส่วนผมก็เอาโทรศัพย์ขึ้นมาเล่นฆ่าเวลา อยู่ๆไอ้มอมก็เดินเข้ามานอนอยู่ใกล้ๆผม ตอนนี้มันไม่เห่าผมแล้ว ผมลองเอามือลูบหัวมันเล่น มันก็ครางหงิงๆ


สำเร็จ....แผนกระชับมิตรของผมกับไอ้มอม


--------------------------------------------------------

ช่วงนี้อัพบ่อยหน่อยนะครับ อย่าเพิ่งเบื่อกันนะ ค่อยๆเป็นค่อยๆไปเนอะ ขอบคุณสำหรับกำลังใจนะครับ แฮ่ๆ

 :pig4: :pig4:

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 30-05-2017 08:02:59 โดย ฟูจิซัน »

ออฟไลน์ yowyow

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4188
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +139/-7

ออฟไลน์ maekkun

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 223
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-0

ออฟไลน์ catka12

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 578
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +22/-0
 o13ลงบ่อยๆดีแล้วค่ะเพราะคนอ่านรออออ....เรื่องน่ารักค่ะ...ชอบ :katai2-1:

ออฟไลน์ ฟูจิซัน

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 315
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +153/-7



กล(รัก)เกียร์ ตอนที่.5 : วันเปิดโลก First Step




..วันนี้ที่มหาวิทยาลัยจัดงานวันเปิดโลก หรือที่เรียกว่า "First Step" ครับ สำหรับให้เฟรชชี่อย่างพวกผมได้ทำกิจกรรมและเลือกชมรม ซึ่งคนนึงจะเลือกอยู่ได้หลายชมรมเอาตามที่ตัวเองชอบและสนใจเลยครับ วันนี้ไม่ต้องใส่ชุดนักศึกษา แต่ต้องใส่เสื้อรุ่นของมหาวิทยาลัยที่เป็นเสื้อคอปกสีขาวสกรีนรุ่น UST ปี'60  กับกางเกงยีนส์ และคณะอุตสาหกรรมเกษตรของผมก็พิเศษหน่อยตรงที่ก่อนหน้านี้รุ่นพี่ได้แจกถุงผ้าสีชมพู ซึ่งเป็นสีประจำคณะเอาไว้ให้ครับ สำหรับให้พวกผมใช้ใส่ของและเพื่อแสดงตัวว่าเป็นเด็ก อ.ก. ในวันกิจกรรมFirst Step

ผมออกจากหอแต่เช้าพร้อมกับไอ้เทียน ไอ้ทิวและไอ้หิน ก่อนที่ไอ้ทิวไอ้หินจะแยกเข้าคณะของมันไป ส่วนผมกับไอ้เทียนก็ไปเริ่มต้นที่คณะของตัวเอง การเข้าร่วมกิจกรรม เราจะสามารถเดินไปร่วมสนุกกับกิจกรรมของชมรมไหนก็ได้ในของแต่ละคณะ แต่ละชมรมก็จะมีเกมส์ และของรางวัล ของที่ระลึกแจกเพื่อดึงดูดให้น้องๆเลือกอยู่ชมรมของตัวเอง ไอ้เทียนบอกว่าของที่ระลึกจากชมรมต่างๆถือว่าเป็นไอเทมพิเศษเลยที่ต้องสะสมเก็บไว้ ถึงว่ารุ่นพี่แจกถุงผ้ามาให้คงให้เอาไว้ใส่ของพวกนี้แน่ๆ สนุกหล่ะงานนี้ ผมจะไล่เก็บให้ได้ครบทุกชมรมเลย ฮ่าๆ

ชมรมแรกที่ผมกับไอ้เทียนแล้วก็กลุ่มเพื่อนเข้าไปเยี่ยมชมก็แน่นอนหล่ะครับ ชมรมแปรรูป ของสาขาวิชาที่ผมเรียนนั่นเอง ของที่ชมรมแปรรูปแจกก็คือกล้วยตากถุงเล็กๆ น่ารักดีแต่ผมยังไม่แกะกินหรอก และผมกับไอ้เทียนก็ลงชื่อเข้าชมรมนี้ด้วยครับเหมือนกับเพื่อนร่วมสาขาวิชาคนอื่นๆที่ลงชื่อด้วยเหมือนกัน


"น้องคะ พี่มีเกมส์มาให้เล่นค่ะ สำหรับชมรมแปรรูปของเรา ใครตอบคำถามได้พี่มีของรางวัลพิเศษให้นะคะ"


"ไอ้ฟ้าไปเล่นเกมส์กันป๊ะ" ไอ้เทียนสะกิดชวนผม


"ไม่อ่ะ มึงไปดิ เดี๋ยวกูรออยู่นี่แหล่ะ"


"ไปเหอะ ไปเป็นเพื่อนกูหน่อยนะนะ"


ผมขี้เกียจรำคานไอ้เทียนก็เลยลุกออกไปข้างหน้าเพื่อเล่นเกมส์กับมัน ก่อนหน้านั้นมีเพื่อนผู้หญิงยืนอยู่สี่คน ผมกับไอ้เทียนออกไปก็เป็นหกคน มีเสียงกรี๊ดตอนที่ผมกับไอ้เทียนออกไปยืนข้างหน้า


"อุ๊ย หนุ่มหล่อสองคนชื่ออะไรบ้างคะ"


"ชื่อเทียนครับ"


"ชื่อฟ้าครับ"


"น้องฟ้า โอปป้าลูกชิ้นปิ้งใช่ป่าวเนี่ย"


"ว๊าย น้องฟ้าเป็นเด็กแปรหรอเนี่ย น้องไปอยู่ไหนมาทำไมกูเพิ่งรู้"


"มึงแหล่ะ ไปอยู่ไหนมาทำไมเพิ่งรู้ ว่าน้องฟ้าเป็นเด็กแปร" พี่พิธีกรพูดแซวกันเอง ก็สนุกสนานกันไปครับ

เกมส์ที่พี่เค้าให้เล่นก็มีภาพผลไม้มาให้แล้วให้ตอบว่าผลไม้พวกนี้เอาไปแปรรูปเป็นอะไรได้บ้าง พอเล่นเกมส์เสร็จผมกับไอ้เทียนก็ได้ของรางวัลเป็นสมุดเลคเชอร์ที่เป็นหน้าปกคอลเลคชั่นของคณะครับ ไม่มีแจก ต้องไปซื้อครับแต่ผมกับไอ้เทียนได้ฟรีจากการเล่นเกมส์ โชคดีไป


"น้องฟ้าคะ น้องฟ้าลงชื่อเข้าชมรมยังคะ"


"เรียบร้อยแล้วครับพี่"


"คร่า กรี๊ดเลย เด็กแปรหล่อ"


ผมกับไอ้เทียนและกลุ่มเพื่อน เดินออกมาจากชมรมแปร เพื่อไปร่วมสนุกกับชมรมอื่นๆอีก เดินผ่านซุ้มของชมรมค่ายอาสา ซึ่งเป็นอีกชมรมที่ผมสนใจมาก


"ไอ้เทียนไปชมรมค่ายอาสากันป๊ะ"


"เออ ไปดิ"


ผมกับไอ้เทียนเดินไปที่ชมรมค่ายอาสา ก็ไปลงชื่อสมัครเข้าชมรมครับ ได้ของที่ระลึกเป็นพวงกุญแจชื่อชมรมค่ายอาสา


"หล่อๆอย่างนี้ จะไหวหรอ" พี่ผู้ชายที่นั่งอยู่ตรงโต๊ะเขียนใบสมัครพูดขึ้นมา ผมก็เงยหน้าขึ้นไปมอง เห็นชื่อบนป้ายชื่อที่พี่เค้าคล้องอยู่ P'เทมส์ ปี2


"เค้าพูดกับใครว๊ะ" ผมกระซิบถามไอ้เทียน


"มึงแหล่ะ ทั้งโต๊ะมีแค่กูกับมึงที่เขียนใบสมัครเนี่ย"


"หรอ"

ผมคิดในใจว่าช่างแม่ง จะหล่อไม่หล่อก็ไปค่ายได้เหมือนกัน แล้วไอ้พี่เทมส์ที่พูดประโยคนั้นก็ไม่ใช่ว่าจะขี้เหร่ หล่อหน้าตากวนตีนแถมยังปากดีแบบนี้ ยังอยู่ชมรมค่ายอาสาได้เลย


ผมกับไอ้เทียนเขียนใบสมัครเสร็จก็เอาไปส่งให้พี่เทมส์ ไอ้พี่เทมส์ก็รับใบสมัครไป แล้วก็มองหน้าผม

"แน่ใจนะว่าจะอยู่ชมรมนี้"

"ครับ"


"ออกค่ายลำบากนะเว๊ย ไม่ใช่เล่นๆ"


"ครับ"


"ไอ้เทมส์อย่าไปกวนน้อง" เพื่อนไอ้พี่เทมส์เข้ามาห้ามทัพ ผมก็เลยเดินออกมาจากชมรมค่ายอาสา


"กู งง กับพี่เค้าเลย ต้องการอะไรว๊ะ" ไอ้เทียนพูดออกมา


"ไม่รู้หว่ะ ช่างเหอะ อย่าคิดมาก" ผมบอกไอ้เทียนแล้วก็กอดคอพามันเดินไปหาชมรมอื่นที่น่าสนใจ


....ช่วงเช้า ผมกับไอ้เทียนตามล่าหาไอเทมจากชมรมต่างๆ สนุกมาก เข้าชมรมนู้น ออกชมรมนี้ มีแต่คนแซวผม เพราะจำผมได้จากรูปโอปป้าลูกชิ้นปิ้ง และก็มีคนขอถ่ายรูปกับผมเยอะมากครับ อาจจะเพราะผมน่ารัก เฟรชชี่ ใสๆ พี่ๆก็เลยรักและเอ็นดู ^^


"เหี้ย เหนื่อยชิบ ร้อนก็ร้อน" ไอ้เทียนทิ้งตัวนั่งลงที่โต๊ะไม้หินในคณะวิศวะ ตอนนี้ก็เที่ยงกว่าๆแล้ว


"มึงหิวยัง ไปกินข้าวกันป๊ะ" ผมชวนไอ้เทียนไปหาข้าวกิน


"เออ ไปดิ"


ไอ้ทิวโทรมาหาผม


"ไอ้ฟ้ามึงอยู่ไหนเนี่ย แวะมาชมรมเครื่องกลดิ"


"อยู่ในคณะมึงนี่แหล่ะ เดี๋ยวไปหาข้าวกินก่อนหว่ะ"


"มากินที่ชมรมกู พี่ซื้อข้าวกล่องมาเลี้ยงเพียบเลย"


"ไม่เป็นไรมึง ของชมรมมึงกูไม่กล้ากินหรอก"


"มึงก็มาอยู่ชมรมกูดิว๊ะ มาๆกูรอ" ไอ้ทิวบอกผมแล้วมันก็วางสายไป


"ไอ้เทียน ไอ้ทิวโทรมาให้ไปที่ชมรมมันหว่ะ"


"เออ ไปดิๆ"


ผมกับไอ้เทียนเดินไปถึงชมรมเครื่องกล คนเยอะมากมีแต่เด็กวิดวะ กำลังเล่นเกมส์กันสนุกเลย


"สวัสดีครับน้องๆ ชมรมเครื่องกลยินดีต้อนรับครับ"


"เครื่องกลน่ารัก ใครๆก็รักเครื่องกล"


"มาอยู่เครื่องกลกับพี่ แล้วชีวิตจะดีไปตลอดชาติ"


เสียงโปรยคำเชิญชวนให้เข้าชมรม ทำให้มีเสียงเฮฮาขึ้น ทำเอาผมอยากจะเห็นหน้าคนพูดเลย แต่ละประโยคนี่คิดได้ยังไง


"เห้ย ไอ้ฟ้า มีเพ้นท์หน้าด้วยหว่ะ เพ้นท์กันมั๊ยเท่ห์ๆ" ไอ้เทียนชวนผมไปนั่งให้รุ่นพี่เพ้นท์หน้า


"เออ เอาดิ"


"พี่ครับ ผมอยากเพ้นท์หน้าครับ"


"ได้ค่ะน้อง นั่งเลยค่ะ"


ผมกับไอ้เทียนเข้าไปนั่ง ไอ้ทิวเห็นผมเข้าแล้ว มันก็เดินมาหาผม เห็นตรงแก้มของมันเพ้นท์เป็นรูปเกียร์ สัญลักษณ์ของคณะวิศวะ


"พี่ครับไอ้สองคนนี้เพ้นท์ให้เต็มหน้าเลยนะครับ" ไอ้ทิวบอกรุ่นพี่


"เพื่อนน้องทิวหรอคะ น่ารักจัง"


"ใช่ครับพี่แพรว เพื่อนผมเอง ไอ้ฟ้ากับไอ้เทียน"


พี่แพรวเพ้นท์หน้าให้ไอ้เทียนก่อน ส่วนผมก็นั่งรอคุยกับไอ้ทิวไปเรื่อยเปื่อย


"มาฟ้า พี่เพ้นท์ให้" พี่โอมเข้ามานั่งตรงหน้าผมพร้อมกับหยิบพู่กันขึ้นมาเตรียมจะเพ้นท์หน้าให้ผม ผมก็ยกมือสวัสดีพี่โอม


"เอารูปไรดี"


"อยากได้รูปเกียร์แบบไอ้ทิวอ่ะครับพี่"


"ถ้าอยากได้เกียร์ ต้องมาเป็นเมียเครื่องกลนะคร๊าบ" เสียงดังมาจากตรงที่เล่นเกมส์พอดี ทำเอาผมขำออกมา


"ขำไร ถ้าอยากได้เกียร์ก็ต้องมาเป็นเมียเครื่องกลนะ" พี่โอมบอกผม ทำเอาผมต้องหยุดขำ


"โอม อย่าพูดแบบนี้ดิ เราใจคอไม่ดี"


"อะไรเนี่ยแพรว เป็นไร" พี่โอมหันไปถามพี่แพรวแบบขำๆ


"เห็นโอมคุยกับน้องเค้าแล้วมันฟินอ่ะ"


"เพ้อเจ้อน่า ความคิดผู้หญิงนี่น่ากลัวจริงๆ" พี่โอมพูดแล้วก็ส่ายหน้า แต่ก็ยังยิ้มๆ


ผมดิ นั่งหัวใจเต้นแรงมากตอนนี้ ก็มีคนที่หล่อมาก นั่งอยู่ตรงหน้าแบบนี้ แถมกำลังจะเพ้นท์หน้าให้ผมด้วยสิจะไม่ให้หัวใจเต้นแรงได้ยังไง


"ตกลงเอารูปเกียร์นะฟ้า" พี่โอมถามผมอีกครั้ง ผมก็พยักหน้าให้


แล้วพี่โอมก็ค่อยๆวาดพู่กันลงบนแก้มข้างขวาของผม อย่างเบามือ


"พี่โอมสุดหล่อ พี่โอมอยู่ไหนคะ" เสียงประกาศตามหาพี่โอมดังมาจากซุ้มเล่นเกมส์


"ใครเรียกว๊ะเนี่ย" พี่โอมบ่นออกมาเบาๆ พร้อมกับยกมือว่านั่งอยู่ตรงนี้


"อยู่นี่คร๊าบ"


"พี่โอมเชิญตรงนี้หน่อยค่ะ น้องๆอยากเห็นหน้าหล่อๆ"


"มาตรงนี้ครับได้สองหล่อเลย" มีเสียงตะโกนดังมา เสียงนั้นคุ้นๆหูผม

แล้วก็ปรากฏร่างของไอ้พี่ดิน เดินออกมาครับ


"ว่าละ" ผมพูดออกมาเบาๆ ก่อนที่จะยกมือสวัสดีไอ้พี่ดิน ไอ้พี่ดินรับไหว้ผมแล้วก็เดินเข้าไปในชมรม


"ฟ้าว่าอะไรนะ" พี่โอมถามผม คงจะได้ยินที่ผมพูดเมื่อกี้


"ป่าวครับพี่ วาดต่อเถอะพี่" ผมบอกพี่โอม พี่โอมก็นั่งลงสีให้ ไม่นานก็เสร็จ


"เสร็จแล้วครับ" พี่โอมบอกผม พร้อมกับหยิบโทรศัพท์ออกมาถ่ายรูปแก้มผมแล้วก็ยื่นให้ผมดู


"อ่ะ ดูดิ เป็นไงฝีมือพี่"


"สวยเลยอ่ะพี่ ขอบคุณนะครับ" ผมขอบคุณพี่โอม พี่โอมก็เอามือมาจับหัวของผมเขย่า "ไม่เป็นไรครับน้องพี่"

ผมกับไอ้เทียนเพ้นท์หน้าเสร็จแล้วไอ้ทิวก็พาเข้าไปในชมรมครับ


"อ่ะข้าว กินข้าวกันก่อนเดี๋ยวกูเอาใบสมัครมาให้เขียน" ไอ้ทิวบอกผมพร้อมกับยื่นข้าวกล่องมาให้ผมกับไอ้เทียน


ผมกับไอ้เทียนนั่งกินข้าวจนเสร็จ ไอ้เทียนก็ออกไปหาพวกไอ้หิน ไอ้ทิวข้างนอก ส่วนผมยังนั่งอยู่ในชมรม เล่นโทรศัพท์ เพจ UST SO CUTE ลงรูปผมอีกแล้ว คราวนี้เป็นรูปที่พี่โอมกำลังนั่งเพ้นท์หน้าให้ผม "คายตะขาบ" แอดมินเพจใส่สเตตัสรูปนั้นว่าคายตะขาบ มีคนเข้ามาเม้นรูปเยอะมาก ผมไม่กล้ากดเข้าไปอ่านเลย


"เชี่ยฟ้า รูปมึงกับพี่โอมนี่เร็วชิบ" ไอ้หินเดินเข้ามาแซวผม


"เออ คนถ่ายแม่งไวหว่ะ แอบถ่ายตอนไหนว๊ะเนี่ย"


"กินน้ำป่ะ อ่ะ" ไอ้หินพูดแล้วก็ยื่นแป๊บซี่กระป๋องมาให้ผม


"เดี๋ยวกูออกไปข้างนอกก่อนนะ" ไอ้หินบอกผม แล้วมันก็เดินออกไป


ไอ้พี่ดินเดินสวนเข้ามาพอดี ในมือถือแป๊บซี่มาสองกระป๋อง พอเห็นว่าผมนั่งถือแป๊บซี่อยู่ก็ชะงักไปนิดนึง


"โห พี่ดิน กินคนเดียวสองกระป๋องเลยหรอพี่" ผมแซวไอ้พี่ดิน


"ป่าว จะเอามาให้ไอ้โอมมันอ่ะ"


"พี่โอมอยู่ข้างนอกนะพี่ พี่เข้ามาข้างในทำไมอ่ะ"


"ก็ไอ้อาทิตย์อยู่ข้างใน"


"ตกลงพี่เอามาให้พี่โอมหรือพี่อาทิตย์อ่ะครับ"


"เออ จะให้ใครก็เรื่องของกู" ไอ้พี่ดินทำกระฟัดกระเฟียดใส่ผมก่อนที่จะหันหลังกลับเดินออกไปข้างนอกชมรม

ผมมองตามไอ้พี่ดินไป  พลางคิดในใจว่า  "ไม่สบายป๊ะเนี่ย ....!!"


----------------------------------------------------------------


« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 30-05-2017 08:07:09 โดย ฟูจิซัน »

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด