❤ หลงกาว(น์) ll Love Addict ❤ [END]
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: ❤ หลงกาว(น์) ll Love Addict ❤ [END]  (อ่าน 373676 ครั้ง)

ออฟไลน์ [Karnsaii]

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 323
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +523/-17
❤ หลงกาว(น์) ll Love Addict ❤ [END]
« เมื่อ07-03-2016 20:57:28 »

ข้อตกลงในการเข้ามาในเล้าเป็ดนะครับ กรุณาอ่านทุกคนนะครับ

เล้าแห่งนี้เป็นที่ที่คนชื่นชอบนิยาย boy's love หรือชายรักชาย หากใครหลงมาแล้วไม่ชอบ
กรุณากดกากบาทสีแดงมุมด้านขวาบนออกไปด้วยนะครับ


ติดตามกฏเพิ่มเติมที่กระทู้นี้บ่อยๆ เมื่อมีการแก้ไขกฏจะแก้ไขที่กระทู้นี้นะครับ3
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0

ประกาศทั่วไปติดตามอัพเดทกันที่นี่
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.0

ประกาศ กฎที่อื่นมีไว้แหก แต่ห้ามมาแหกที่นี่

1.ห้ามมิให้ละเมิดสิทธิส่วนตัวของคนแต่งและบุคคลในเรื่องทั้งหมด
การสนใจและชื่นชอบนิยายและเรื่องเล่าของคนในเรื่องควรมีขอบเขตที่จะไม่สร้างความเดือดร้อนให้เจ้าของเรื่อง เช่นเดียวกับเป็ดที่ตอนนี้ถูกรังควานตามหาตัวจากคนด้านต่างๆ จนตัดสินใจไม่เล่าเรื่องต่อ.........เนื่องจากบางเรื่องเป็นเรื่องเล่า.....................บางคนไม่ได้เปิดเผยตัวตน  เขาพอใจจะมีความสุขในที่เล็กๆแห่งนี้โดยไม่ได้ตั้งใจให้คนภายนอกได้รับรู้เรื่องราวแล้วนำไปพูดต่อ   เพราะปฎิเสธไม่ได้ว่าสังคมไม่ได้ยอมรับพวกเราสักเท่าไหร่

2.ห้ามมิให้โพสต์ข้อความ รูปภาพ ใช้ลายเซ็นหรือรุปส่วนตัวหรือสื่อใดๆที่ก่อให้เกิดความขัดแย้ง ไม่แสดงความเคารพ, หมิ่นประมาท,
หยาบคาย, เป็นที่รังเกียจ, ไม่เหมาะสม,ติดเรท x,ทำให้กระทู้กลายพันธ์,ไม่เกี่ยวพันกับนิยายที่ลง
หรืออื่นๆที่ขัดต่อกฎหมาย,ห้ามโพสกระทู้ที่จะสร้างประเด็นความขัดแย้ง  ในเรื่อง การเมือง ศาสนา พระมหากษัตริย์ และสถาบันต่าง ๆ  รวมถึงกระทู้ที่จะสร้างความแตกแยก  ชวนวิวาทของสมาชิกภายในเวปบอร์ด
การกระทำเช่นนั้นอาจทำให้คุณแบนทันที และถาวร . หมายเลข IP ของทุกโพสต์จะถูกบันทึกเพื่อใช้เป็นหลักฐาน
ในความเป็นจริงเป็นไปได้ยากมากที่จะให้แต่ละคนมีความคิดเห็นตรงกันทั้งหมด   คนเรามากมายต่างความคิดต่างความเห็น เติบโตมาภายใต้ภาวะแวดล้อมต่างกันการแสดงความคิดเห็นที่แตกต่าง   จึงควรทำเพื่อให้เกิดความเข้าใจกัน แบ่งปันประสบการณ์และมิตรภาพเพื่ออาจเป็นประโยชน์ในการใช้ชีวิต  และไม่ว่าจะอย่างไรก็ควรเคารพในความคิดเห็นที่แตกต่างของบุคคลอื่นช่วยกันสร้างให้บอร์ดนี้มีแต่ความรักนะครับ   

เรื่องบางเรื่องอาจจะเป็นทั้งเรื่องแต่งหรือเรื่องเล่าใดๆก็ขอให้ระลึกเสมอว่า  อ่านเพื่อความบันเทิงและเก็บประสบการณ์ชีวิตที่คุณไม่ต้องไปเจอความเจ็บปวดเล่านั้นเองเพื่อเป็นข้อเตือนใจ สอนใจในการตัดสินใจใช้ชีวิต   จึงไม่ต้องพยายามสืบหาว่าเรื่องจริงหรือเรื่องแต่งส่วนการพูดคุยนั้น   ก็ประมาณอย่าทำให้กระทุ้กลายพันธุ์ห้ามเอาเรื่องส่วนตัวมาปรึกษาพูดคุยกันโดยที่ไม่เกี่ยวพันกับเรื่องในกระทู้นิยาย  ถ้าจะวิจารณ์หรือแสดงความคิดเห็นทุกคนมีสิทธิแต่ขอให้ไปตั้งกระทู้ที่บอร์ดอื่นที่ไม่ใช่ที่นี่นะครับ

3.การนำเรื่อง ข้อความ รูปภาพมาโพส หรือนำข้อความใดๆไปโพสที่อื่นๆ กรุณาพยายามติดต่อเจ้าของเรื่องเท่าที่จะทำได้หรือแจ้งมายังบอร์ดนี้ก่อนนะครับ  เนื่องจากเจ้าของเรื่องบางครั้งไม่ต้องการให้คนที่ไม่ได้ชื่นชอบนิยายชายรักชายเข้ามารับรู้  ลิขสิทธิ์ทั้งหมดเป็นของเจ้าของคนที่ทำขึ้นและเวปแห่งนี้นะครับ

4.ห้ามแจกเบอร์ แลกเมล บอกเมล แลก msn บนบอร์ด โดยเฉพาะการบอกเบอร์ หรือเมลของคนอื่นโดยที่เจ้าของไม่ยินยอมให้ส่งหรือติดต่อกันทางพีเอ็มจะปลอดภัยกว่าแล้วเมื่อมีการติดต่อสื่อสารกันให้พึงระวังถึงความปลอดภัย ความไม่น่าไว้ใจของผุ้คนทุกคนแม้จะมีชื่อเสียงในบอร์ดเป็นเรื่องส่วนตัวของแต่ละคนไป เพื่อลดความขัดแย้งภายในเล้า จึงไม่สนับสนุนให้มีการจีบกันในบอร์ดนะครับ

5.ห้ามจั่วหัวกระทู้ว่าเป็น “เรื่องเล่า” นักเขียนทุกคนอย่าโกหกคนอ่านว่าเป็นเรื่องจริงในกรณีแต่งเติมเพิ่มแม้แต่นิดเดียวให้ชี้แจงว่าเป็นเรื่องแต่งแม้จะแต่งเพิ่มขึ้นแค่ไม่ถึง 10 % ก็ตาม
เพราะแม้จะเป็นเรื่องที่เขียนจากเรื่องจริง เมื่อนำมาพิมพ์เป็นเรื่องผ่านตัวอักษร ย่อมเลี่ยงไม่ได้ที่จะมีการเพิ่มเติมเพื่อให้เกิดสีสันในเนื้อเรื่อง ทางเล้าถือว่านั่นคือการเพิ่มเติมเนื้อเรื่อง จึงไม่อนุญาตให้จั่วหัวกระทู้ว่าเป็น “เรื่องเล่า” แต่สามารถแจ้งว่าเป็น “นิยายที่อ้างอิงมาจากชีวิตจริง” ได้  มีคนมากกมายทะเลาะเสียความรู้สึกเพราะเรื่องนี้มามากแล้ว

6.การพูดคุยโต้ตอบระหว่างคนเขียนและคนอ่านนอกเรื่องนิยาย  ทำได้  แต่อย่าให้มากนัก เช่น คนเขียนโพสนิยายหนึ่งตอน ก็ควรตอบเพียงคอมเม้นต์เดียวก็พอแล้ว  โดยสามารถใช้ปุ่ม Insearch qoute  ได้    ถ้าจะพูดคุยกันมากขึ้นแนะนำให้ไปตั้งกระทู้ใหม่ที่ห้องพูดคุยทั่วไป และลงลิงค์จากนิยายไปยังกระทู้พูดคุยกับแฟนคลับนิยายในรีพลายแรกด้วยนะครับ เพราะการที่คนเขียนและแฟนคลับพูดคุยกันมากทำให้หานิยายที่จะอ่านยาก ไม่เจอ ลำบากกับคนที่ไม่ได้เข้ามาตามอ่านทุกวัน

7. การกดบวกให้เป็ดเหลือง
      7.1 นิยาย 1 ตอน  จะให้ขึ้น Top list แค่ 1 Reply เท่านั้น ถ้าขึ้นเกิน จะลบคะแนนออก เหลือเฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด
      7.2 นิยาย 1 เรื่อง จะให้ขึ้น Top list ไม่เกิน 3 Reply ถ้าเกิน จะลบคะแนนออก ให้เหลือ เฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด ลงมาตามลำดับ
      7.3 Post ในห้องอื่น ๆ ก็จะใช้ หลักการเดียวกันนี้ เช่นกัน ยกเว้น
            - 1 Reply ที่เกินมานั้น โมทั้งหลาย พิจารณาดูแล้วว่า ไม่เป็นการปั่นโหวต และเป็น Reply ที่น่าสนใจและเป็นที่ชื่นชอบจริง ๆ

8.Administrator และ moderator ของ forum นี้ มีสิทธิ์อ่าน, ลบ หรือแก้ไขทุกข้อความ. และ administrator, moderator หรือ webmaster ไม่สามารถรับผิดชอบต่อข้อความที่คุณได้แสดงความคิดเห็น (ยกเว้นว่าพวกเขาจะเป็นผู้โพสต์เอง).

9.คุณยินยอมให้ข้อมูลทุกอย่างของคุณถูกเก็บไว้ในฐานข้อมูล. ซึ่งข้อมูลเหล่านี้จะไม่ถูกเปิดเผยต่อผู้อื่นโดยไม่ได้รับการยินยอมจากคุณ .Webmaster, administrator และ moderator ไม่สามารถรับผิดชอบต่อการถูกเจาะข้อมูล แล้วนำไปสร้างความเดือดร้อนต่างๆ

10.ห้ามลงประกาศลิงค์โปรโมทเวป  โฆษณา หรือโปรโมทในเชิงธุรกิจใดๆ ทุกชนิด ลงได้เฉพาะในห้องซื้อขาย ในเมื่อแนะนำเวปอื่นที่บอร์ดเรา ก็ช่วยแนะนำบอร์ดเราโดยลงลิงค์บอร์ดเรา เวป http://www.thaiboyslove.com  ในบอร์ดที่ท่านแนะนำมาให้เราด้วย  เมื่อจำเป็นต้องแนะนำลิงค์ให้ส่งลิงค์กันทาง personal message หรือพีเอ็มแทนนะครับจะสะดวกกว่า ส่วนในกรณีอยากแนะนำสิ่งดีๆให้เพื่อนๆได้อ่านจริงๆนั้นพยายามลงให้ห้องซื้อขายซะ หรือถ้าม๊อดเดอเรเตอร์จะพิจารณาเป็นกรณีๆไป ถ้ารู้สึกว่าไม่ได้โปรโมทเวป แต่อยากแนะนำสิ่งดีๆให้เพื่อนด้วยใจจริงจะให้กระทู้นั้นคงอยู่ต่อไป

11.บอร์ดนิยายที่โพสจนจบแล้วมีไว้สำหรับนิยายที่โพสในบอร์ด boy's love จนจบแล้วเท่านั้น จึงจะถูกย้ายมาเก็บไว้ที่นี่ หาอ่านนิยายที่จบแล้ว หรือคนเขียนไม่ได้เขียนต่อ แต่โดยนัยแล้วถือว่าพล็อตเรื่องโดยรวมสมควรแก่การจบแล้ว หากนักเขียนท่านใดได้พิมพ์เล่มกับสำนักพิมพ์ ต้องการลบเรือ่งบางส่วนออก โดยเฉพาะไคลแม๊ก หรือตอนจบที่สำคัญ ให้แจ้ง moderator ย้ายนิยายของท่านสู่ห้องนิยายไม่จบ เพื่อที่หากระยะเวลาเกินหกเดือนแล้ว เราจะได้ทำการลบทิ้ง หรือท่านจะลบนิยายดังกล่าวทิ้งเสียก็ได้ เนื่องจากบอร์ดนี้เก็บเฉพาะนิยายที่จบแล้ว

บอร์ดนิยายที่ยังไม่มาต่อจนจบไว้สำหรับ
นิยายที่คนเขียนไม่ได้มาต่อนาน หายไปโดยไม่มีเหตุผลสมควร ไม่ได้แจ้งไว้หรือแจ้งแล้วก็ไม่มาต่อ 3 เดือน จะย้ายมาเก็บในนี้เมื่อครบหกเดือนจะทำการลบทิ้ง ส่วนเรื่องไหนที่จะต่อก็ต่อในนี้จนกว่าจะจบ แล้วถึงจะทำการย้ายไปสู่บอร์ดนิยายจบแล้วต่อไป

12.ห้ามนำเรื่องพิพาทต่างๆมาเคลียร์กันในบอร์ด

13.ผู้โพสนิยาย และเขียนนิยายกรุณาโพสให้จบ ตรวจสอบคำผิดก่อนนำมาลงด้วยครับ

14.ส่วนคนอ่านทุกท่าน เวลาอ่านนิยาย เรื่องที่คนเขียนเขียน  ก็ไม่ต้องไปอินมากนะครับ ให้เก็บเอาสิ่งดีๆ ประสบการณ์ ข้อคิดดีๆไปนะครับ

15. การนำรูปภาพ บทความ ฯลฯ มาลงในเวปบอร์ด  ควรจะให้เครดิตกับ... 
(1) ผู้ที่เป็นต้นตอเจ้าของบทความหรือรูปภาพนั้นๆ
(2) เวปไซต์ต้นตอที่อ้างอิงถึง
....ในกรณีที่เป็นบทความที่ถูกอ้างอิงต่อมาจากเวปไซต์อื่นๆ
- ถ้ามีแหล่งต้นตอของเจ้าของบทความ  ให้โพสชื่อเจ้าของต้นตอของบทความหรือรูปภาพนั้นๆ  พร้อมทั้งเวปไซต์ที่อ้างอิง 
  (กรณีนี้จะโพสอ้างอิงชื่อผู้โพสหรือเวปไซต์ที่เรานำมาหรือไม่ก็ได้ แต่ควรมั่นใจว่าชื่อต้นตอของที่มาถูกต้อง)
- ถ้าไม่สามารถหาชื่อต้นตอของรูปภาพหรือเวปไซต์ที่นำมาได้ ควรอ้างอิงชื่อผู้โพสและเวปไซต์จากแหล่งที่เรานำมาเสมอ
- ควรขออนุญาติเจ้าของภาพหรือเจ้าของบทความก่อนนำมาโพสค่ะ(ถ้าเป็นไปได้) ยกเว้นพวกเวปไซต์สาธารณะ เช่น  หนังสือพิมพ์ออนไลน์ ฯลฯ ที่เปิดให้คนทั่วไปได้อ่านเป็นสาธารณะ ก็นำมาโพสได้ แต่ให้อ้างอิงเจ้าของชื่อและแหล่งที่มาค่ะ
- ไม่ควรดัดแปลงหรือแก้ไขเครดิตที่ติดมากับรูปหรือบทความก่อนนำมาโพส
- ถ้าเป็น FW mail  ก็บอกไปเลยว่าเอามาจาก FW mail

16.นิยายเรื่องไหนที่คิดว่าเมื่อมีการรวมเล่มขายแล้วจะลบเนื้อเรื่องไม่ว่าบางส่วนหรือทั้งหมดออก กรุณาอย่าเอามาลงที่นี่ หรือสำหรับผู้ที่ขอนิยายจากนักเขียนอื่นมาลง ต้องมั่นใจว่าเรื่องนั้นจะไม่มีการลบเนื้อเรื่องไม่ว่าบางส่วนหรือทั้งหมดออกเมื่อมีการรวมเล่มขาย อนึ่ง เล้าไม่ได้ห้ามให้มีการรวมเล่มแต่อย่างใด สามารถรวมเล่มขายกันได้ แต่อยากให้เคารพกฎของเล้าด้วย เล้าเปิดโอกาสให้ทุกคน จะทำมาหากิน หรืออะไรก็ตามแต่ขอความร่วมมือด้วย เผื่อที่ทุกคนจะได้อยู่อย่างมีความสุข

17.ห้ามแจ้งที่หัวกระทู้เกี่ยวกับการจองหรือจัดพิมพ์หนังสือ แต่อนุโลมให้ขึ้นหัวกระทู้ว่า “แจ้งข่าวหน้า...” และลงลิงค์ที่ได้ตั้งเอาไว้ในแล้วในห้องซื้อขายลงในกระทู้นิยายแทน  ถ้านักเขียนต้องการประชาสัมพันธ์เกี่ยวกับการจอง หรือจัดพิมพ์หนังสือของตนเองผ่านกระทู้นิยายของตนเอง  นิยายเรื่องดังกล่าวจะต้องลงเนื้อหาจนจบก่อน (ไม่รวมตอนพิเศษ) จึงจะทำการประชาสัมพันธ์ในกระทู้นิยายได้ (ศึกษากฏการซื้อขายของเล้่าก่อน ด้วยนะคะ)

เอาข้อสำคัญก่อนนะครับเด่วอื่นๆจะทำมาเพิ่มครับเอิ้กๆหุหุ
admin
thaiboyslove.com.......................................                                                           

วันที่ 3 ธ.ค. 2551วันที่ 16 ก.ย. 2554 ได้เพิ่มกฏ ข้อที่ 7
วันที่ 21 ต.ค.2556 ได้ปรับปรุงกฏทั้งหมดเพื่อให้แก้ไข และติดตามได้ง่าย

เวปไซต์แห่งนี้เป็นเวปไซต์ส่วนบุคคลที่ได้รับความคุ้มครองจากกฏหมายภายในและระหว่างประเทศ การเข้าถึงข้อมูลใดๆบนเวปไซต์แห่งนี้โดยไม่ได้รับความยินยอมจากผู้ให้บริการ ถือว่าเป็นความผิดร้ายแรง

ข้อความใดๆก็ตามบนเวปไซต์แห่งนี้ เกิดจาการเขียนโดยสมาชิก และตีพิมพ์แบบอัตโนมัติ ผู้ดูแลเวปไซต์แห่งนี้ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย และไม่รับผิดชอบต่อข้อความใดๆ  โปรดใช้วิจารณญาณของท่านที่เข้าชม และ/หรือ ท่านผู้ปกครองในการให้ลูกหลานเข้าชม

ผลงานในเล้าเป็ดเรื่องอื่นๆ
                                                    นิยาย
                                                   1. ● รักข้างเดียว ● [ One-side love] [Complete]
                                                   2. ll เล่นเพื่อน ll [Complete]
                                                   3. หลงกาว(น์) [Complete] 
                                                   4. ❤ค่ายสร้างรัก❤ [Complete]
                                                   5. พราน ‘ล่อ’ เนื้อ [Complete]
                                                   6. ▲▼Return To Love ▲▼ [Complete]
                                                   7. ✪ You're my sky : #จุดหมายคือท้องฟ้า ✪ [Complete]
                                                   8. ☘ ป่าห่มรัก ☘ [Complete]
 
                                                   เรื่องสั้น                                                                                                     
                                                   1.  เรื่องสั้น .... - [ แสนชัง ] - [Complete]
                                                   2. [เพราะอกหัก...รักจึงบังเกิด] [Complete]
                                                   3.   ҉    วันวานยังหวานอยู่    ҉   [Pause]

---------------------------------------------------


หลงกาว(น์) ตีพิมพ์กับสนพ.everY(เอเวอร์วาย) นะคะ
สามารถหาซื้อหนังสือได้ที่ เว็บแจ่มใส , Jamshop
   ร้านหนังสือ B2S , Se-ed , ร้านนายอินทร์


สารบัญ
*หลงที่1 : เจ้าของห้อง 1217   *หลงที่ 2.1 : ยินดีที่ (ไม่) รู้จัก (ครึ่งแรก)
  *หลงที่ 2.2 : ยินดีที่ (ไม่) รู้จัก (ครึ่งหลัง)   *หลงที่ 3 : หมอปาย  
*หลงที่ 4.1 : การสาธิต(ครึ่งแรก)     *หลงที่ 4.2 : การสาธิต(ครึ่งหลัง)
*หลงที่ 5.1 : ความจริงอีกด้าน(ครึ่งแรก)    *หลงที่ 5.2 : ความจริงอีกด้าน(ครึ่งหลัง)
*หลงที่ 6 : ทำความรู้จัก   *หลงที่ 7 : เสียงหัวใจที่แปลกไป  
*หลงที่ 8 : รักสามเศร้า   *หลงที่ 9.1 : สปาเก็ตตี้แกงเขียวหวาน(ครึ่งแรก) 
*หลงที่ 9.1 : สปาเก็ตตี้แกงเขียวหวาน(ครึ่งหลัง)  *หลงที่ 10 : สับสน 
  *หลงที่ 11 : จุดเปลี่ยน  *หลงที่ 12 : การตัดสินใจ 
*หลงที่ 13 : ข้อความ    *หลงที่ 14 : คืนฝนพรำ
*หลงที่ 15 : คนที่รอคอย  *หลงที่ 16 : ทะเล
  *หลงที่ 17.1 : จูบ(ครึ่งแรก)    *หลงที่ 17.2 : จูบ(ครึ่งหลัง)
*หลงที่ 18 : หลงกาว(น์)  *หลงที่ 19.1 : อยากมีแฟนเรียนหมอ(30เปอร์เซ็นต์)
*หลงที่ 19.2 : อยากมีแฟนเรียนหมอ(70เปอร์เซ็นต์)  *หลงที่ 20 : เมษา
*หลงที่ 21 : อยากมีแฟนเรียน ‘นิเทศ’  *หลงที่ 22 : ครอบครัว
*หลงที่ 23 : เผชิญหน้า  *หลงที่ 24 : ความจริง
*หลงที่ 25 : คลี่คลาย  *หลงที่ 26 : ก้าวใหม่
*หลงสุดท้าย : ก้าวต่อไป[END] 

*********

ติดตามพูดคุยกันได้ที่นี่นะคะ

Fanpage :Karnsaii

Twitter: Karnsaii_Novel

*********

Share This Topic To FaceBook
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 26-06-2020 12:25:07 โดย [Karnsaii] »

ออฟไลน์ [Karnsaii]

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 323
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +523/-17




- หลงกาว(น์) ll Love Addict -

หลงที่ 1 : เจ้าของห้อง 1217









       “ ห้อง 1216 ครับ”

       “ สักครู่นะคะ”

       นิติบุคคลสาวประจำคอนโดทำหน้าเหนียมอายเมื่อสบตากับผมตรงๆ เจ้าหล่อนแอบหน้าแดงก่อนจะหันกลับไปค้นหาคีย์การ์ดและกุญแจห้องสำรองให้ ผมรอสักพักเธอก็ยื่นของดังกล่าวมาให้ก่อนจะชวนคุย

       “ ห้องอยู่ชั้น 12 ออกจากลิฟต์อยู่ทางซ้ายมือนะคะ”

       “ ครับ”

       ผมพยักหน้ารับ

       “ ไปถูกนะคะ”

       หล่อนถามด้วยน้ำเสียงอ่อนหวาน ผมพยักหน้ารับก่อนยิ้มให้อีกฝ่ายหลังจากนั้นก็เดินแบกเป้มาตามทางเดิน พร้อมกับสำรวจของที่ได้รับเมื่อกี้ในซองชาวซึ่งปิดทับไว้อย่างดี ตาก็คอยมองไปรอบๆคอนโดแห่งนี้ที่บรรยากาศโดยรอบตกแต่งอย่างสวยงามดูเข้ากันอย่างลงระหว่างความสวยงามและความทันสมัยสมเป็นคอนโดในแหล่งยอดนิยมเพราะอยู่ใกล้บีทีเอสและสถานศึกษา


        “ หืม”

        ผมทำหน้ามึนงงเมื่อล้วงเข้าไปในซองดันเจอคีย์การ์ดและกุญแจห้องห้องอื่นที่ไม่ใช่ห้องที่ตัวเองระบุไว้ 1217 เลขที่ระบุอยู่หน้าซองซ้ำยังเป็นเลขเดียวกับของในซองอีก


        ...หรือว่าผมจะจำเลขห้องของตัวเองผิด...

       เอะ แต่ตอนซื้อก็จำได้ว่าอยู่ว่าน่าจะเป็น 1216 แต่ก็นั่นล่ะเพราะมันความทรงจำเกือบสองปีกว่าแล้วใครจะไปจำได้ยิ่งผมไม่เคยเข้ามาอยู่อาศัยเลยนับตั้งแต่ซื้อคอนโดทิ้งไว้

       ...หรือว่านิติบุคคลสาวหยิบกุญแจให้เขาผิด แต่มันก็ไม่น่าพลาดเมื่อมีการตรวจสอบบัตรประชาชนทั้งยังข้อมูลส่วนตัวต่างๆยังระบุอย่างชัดเจน ไม่งั้นนิติบุคคลสาวคนนั้นคงจะทักท้วงอะไรเขาบ้าง สงสัยว่าวันนี้เขาคงจะมึนเบลอจริงๆ จะไม่ให้เบลอยังไงไหวเมื่อพอลงเครื่องที่สนามบินเสร็จก็จับแท็กซี่มาส่งที่คอนโดนี้เลย

         จริงๆแล้วผมมีบ้านพักแถวชานเมืองซึ่งเป็นของครอบครัวแต่เนื่องจากที่นั้นไม่มีใครอยู่เป็นเวลานานเพราะทุกคนในครอบครัวใช้ชีวิตอยู่ต่างประเทศกันหมด บ้านหลังนั้นจึงคล้ายกับถูกปิดเอาไว้เฉยๆแต่ยังคงจ้างคนมาทำความสะอาดเรื่อยๆแต่บ้านที่ว่านั่นก็อยู่ห่างไกลเมืองเหลือเกินทั้งยังไม่สะดวกหลายอย่าง ตรงกันข้ามกับคอนโดแห่งนี้ที่ทั้งสะดวกและอยู่ใกล้มหาวิทยาลัยซึ่งผมกำลังจะเข้าศึกษาต่อ


         ...1217...

        เลขห้องที่ระบุอยู่หน้าประตูบานสีเบจหยุดสายตาที่กำลังไล่มองตัวเลขที่เรียงลำดับอยู่หน้าห้องตั้งแต่ออกจากลิฟต์มา ผมยื่นคีย์การ์ดหมายจะไปแตะตรงช่องที่มีสัญญาณอัตโนมัติแต่ยังไม่ทันที่จะทำอย่างว่าก็ชะงักเมื่อเห็นประตูห้องนั้นแง้มอยู่เล็กน้อยไม่ได้ปิดสนิท

       สงสัยว่าแม่บ้านที่ลูกพี่ลูกน้องสาวไหว้วานจ้างไว้คงจะมาทำความสะอาดให้ ว่าแต่ทำไมถึงไม่ปิดประตูให้สนิทหรือว่าอาจจะลืมปิด

       ผมยักไหล่อย่างไม่ใส่ใจนักเพราะข้าวของในไม่มีสมบัติสำคัญอะไรเพราะไม่เคยมาอยู่เลยนับตั้งแต่ซื้อเก็บเอาไว้ คิดได้ดังนั้นผมเลยผลักประตูเข้าไปด้านในก่อนจะถอดรองเท้าแล้วแบกเป้ทิ้งลงข้างตัว เท้าที่กำลังจะก้าวไปกลางห้องหยุดชะงักเมื่อเห็นภาพตรงหน้า

       “ ปล่อย”

       “ อื้ม ปาย”

       “ ปล่อยผมไอ”

       “ ไอรู้ว่าคุณต้องการ”

        ผมยืนอ้าปากค้างกับการแสดงอันเสียวไส้ระหว่างชายหญิงคู่หนึ่งที่กำลังกอดรัดฟัดเหวี่ยงกันจนเสื้อผ้าบางส่วนในร่างกายหลุดร่วงกองอยู่ตามพื้น หญิงสาวในชุดเดรสสีสดชายกระโปรงถกขึ้นมาเหนือเข่าเกือบคืบกำลังขึ้นคร่อมซุกไซ้ชายหนุ่มที่นอนแนบไปกับโซฟา เสี้ยวหน้าด้านข้างของผู้ชายคนนั้นเบี่ยงหนีริมฝีปากของหล่อนด้วยสีหน้าหน่ายๆ มือหนาที่รวบเอวคอดไว้ผลักหล่อนออกเบาๆ

         “ ไอ”

         “ อื้ม ไอรักปายนะคะ”


         หล่อนก้มไปจูบซับแผ่นอกเปล่าเปลือยของชายหนุ่มอย่างหลงใหล ผมกระตุกยิ้มมุมปากราวกับว่าตัวเองเป็นผู้ชมที่คอยดูการแสดงบทบาทอะไรสักอย่างอย่างเพลิดเพลิน สีหน้าไอ้หมอนั่นดูเบื่อหน่ายรำคาญทั้งยังพยายามดันสาวเจ้าออกห่างเป็นกิริยาที่ดูไม่สอดคล้องไปกับหญิงสาวที่กำลังเพลิดเพลินกับการซุกไซ้ซอกคอขาวนั่น

        “ มึง”

       ผมยอมรับว่าตัวเองเสียมารยาทที่ยืนดูอีกฝ่าย แต่ยังไงก็เถอะอุตส่าห์ยืนหลบมุมอยู่แต่สายตากลมโตดูแข็งกร้าวก็ตวัดสายตามองมาทางนี้พอดี

       “ อะไรคะปาย”

       “ ออกไป”

       ไอ้หนุ่มนั่นผลักหญิงสาวออกจากตัวเรี่ยวแรงคงจะหนักหนาพอดูถึงทำให้เจ้าหล่อนเซหงายหลังไปทันที

        “ ว้าย”

        “ คือ”

        หญิงสาวเอี้ยวตัวหันมาทางนี้พอดีถึงกับร้องวี๊ดว้ายยกมือปิดหน้าอกหน้าใจของตัวเองยกใหญ่เมื่อเห็นว่ามีบุคคลที่สามปรากฏกายขึ้นมาห้อง

        “ นี่แกเป็นใคร”

        “ ผม”

        ผมยืนอ้ำอึ้งจับต้นชนปลายไม่ถูกรู้สึกว่าหัวสมองไม่ไหลลื่นคงเพราะอดหลับอดนอนนั่งเครื่องบินหลายชั่วโมง

        “ ออกไปจากห้องกู”

         ...ห้องกู...


        ผมทำหน้ามึนก้มมองคีย์การ์ดในมืออีกครั้ง

        “ เข้าใจผิดอะไรรึเปล่านี่ห้องผม”

          ผมเถียงไอ้นั่น ผู้ชายตรงหน้าจัดว่าเป็นหนุ่มหล่อที่สาวๆเห็นคงต้องเหลียว ใบหน้าคมคายขาวเนียน คิ้วหนา ริมฝีปากสีสดราวกับคนที่มีสุขภาพดี ท่อนบนมันเปล่าเปลือยมองเห็นลอนกล้ามเนื้อตรงท้องอย่างชัดเจน มันดูดีทุกอย่างจะขัดก็แค่สีหน้ารำคาญคิ้วหนาขมวดมุ่นและติ่งหูทั้งสองข้างเจาะใส่ตุ้มหูอันเล็กสีดำ ตอนที่มันลุกขึ้นยืนคาดว่าส่วนสูงคงไม่ต่างจากผมมากนัก
เรากำลังประจันหน้ากันจนสายตาเกือบจะอยู่ระดับเดียวกัน มันเงยขึ้นเล็กน้อยทำให้ผมรู้ว่าผมคงจะสูงกว่ามันไม่มากนักหรอก

         “ ออกไป”

         “ นี่ห้องผม”

         “ กูบอกให้มึงไสหัวออกไปจากห้องกู”

         “ว้าย”


         ผู้หญิงคนนั้นร้องลั่นเมื่อมันปาแจกันบนโต๊ะรับแขกเฉียดหน้าผมไปนิดเดียว เธอตัวสั่นอย่างตกใจและยิ่งตกใจหนักกกว่าเดิมเมื่อไอ้หมอนี่โยนกระเป๋าถือไปตกใกล้ๆปลายเท้าของเธอ

        “ คุณกลับไปได้แล้วไอ”

        “ แต่..” เธออิดออด

        “ ไป”

        ไม่ต้องรอให้พูดซ้ำเจ้าหล่อนรีบจัดเสื้อผ้าให้เข้าที่ก่อนจะคว้ากระเป๋าถือมากุมไว้แล้วสะบัดหน้าหนีพร้อมกับกระแทกเท้าแรงๆเดินออกไป

        “ ไป”

        “ เธอไปแล้ว”

        “ กูหมายถึงมึง”

        ผมถอนหายใจยืนกอดออกพิจารณามันนิ่ง ไม่ต่างจากมันที่ยืนคุมเชิงอยู่เบื้องหน้า

        “ ที่นี่ห้องผม”

         ผมยังยืนยันคำเดิมพร้อมกับยื่นคีย์การ์ดที่ระบุเบอร์ห้องไปที่อีกฝ่าย มันหรุบตามองของในมือผมก่อนจะทำหน้าไม่พอใจ

        “ นี่ไม่ใช่ห้องมึง”

        “ ก็คีย์การ์ดมันระบุเลขห้องนี้..” ผมเริ่มมีน้ำโหคนยิ่งเหนื่อยๆอยากจะพักอยู่ “ มันจะไม่ใช่ได้ยังไงวะ คุณนั่นแหละเลิกเล่นพิเรนทร์มาใช้ห้องคนอื่นทำบัดสีแบบนี้ได้แล้ว ผมเหนื่อยอยากพักผ่อน”

        ผมถอนหายใจแรงๆเพราะเหนื่อยล้าสะสมจากการนั่งเครื่องบินติดต่อกันหลายชั่วโมง มันยืนนิ่งตอนที่ผมโบกมือไล่ก่อนจะทรุดตัวลงนั่งที่โซฟา

        “ นอกจากชอบเสือกเรื่องชาวบ้านแล้วยังเสือกโมเมเอาของคนอื่นอีกนะมึง” มันกอดอกด่าผมนิ่งๆ

        ผมนี่เลือดขึ้นหน้าเลย

        “ อ้าวคุณ”

        “.........”

        “ ใครมันจะไปรู้วะว่าเปิดเข้ามาพวกคุณจะเอากันอยู่”

        “ ไอ้เหี้ย”

        ฝ่ายนั้นตะโกนด่าผมทันทีตอนที่ผมพูดไปแล้วทำท่าเอามือสองข้างประกบกันเป็นสัญลักษณ์ไปทางในเบื้องต่ำ


        “ ผมพูดความจริง”

        มันบดกรามแน่นตาจ้องมองผมสีหน้าเอาเรื่อง มือทั้งสองข้างกำแน่น หน้าขาวๆที่กำลังโกรธแดงก่ำเหมือนของทอดที่กำลังจะสุก โครตตลกเลยผมกลั้นยิ้ม

        “ หัวเราะหาพ่อมึงเหรอ”

        “........”


         ผมไม่ตอบแต่เหลือบตามองมันคล้ายกับจะบอกว่ามันนั่นแหละคือคำตอบ ฝ่ายนั้นหน้าตึงก่อนจะชูนิ้วกลางใส่หน้าผม
ผมยักไหล่ไม่ได้โกรธอะไรเพราะตอนอยู่เมืองนอกเพื่อนๆที่สนิทมันฮาร์ดคอร์ยิ่งกว่านี้ แต่ที่คงตรงหน้ายังไม่รู้ก็คือผมเป็นประเภทใครกวนมาผมจะชอบกวนกลับ อืม ถ้าจะเรียกให้ถูกคือผมเป็นผู้ชายที่ค่อนข้างกวนตีนคำนี้แหละถึงจะถูก


       “ ของคุณอันเท่านี้เหรอ”

        ผมยิ้มๆมองนิ้วกลางของอีกฝ่ายสลับกับจ้องไปที่กึ่งกลางลำตัวฝ่ายนั้นที่ซ่อนอยู่ในกางเกงเดฟสีดำ ช่วงขาที่เรียวขามีเนื้อหนังบ่งบอกว่าเจ้าตัวคงจะออกกำลังเป็นประจำแน่นอน

        “ มึง”

        “ ขอโทษนะคะ”

        จังหวะที่มันเตรียมกระโจนใส่ผมบังเอิญว่านิติบุคคลสาวที่เจอกันก่อนหน้านี้โผล่เข้ามาพอดี เธอทำเหรอหราและยิ่งตกใจเมื่อเห็นมันเปลือยท่อนบนอยู่และท่าทางพวกเราคงจะสามัคคีกันมากเป็นพิเศษแบบนี้

        “ เกิดอะไรขึ้นรึเปล่าคะ”

        “ ออกไป” นอกจากมันจะไม่ตอบคำถามเขาดีๆแล้วยังตะคอกใส่พวกเราอีก

        “ ขอโทษนะคะ ขอโทษค่ะ เป็นความบกพร่องของพวกเราเองพอดีดิฉันหยิบกุญแจห้องให้ผิดค่ะ” ท้ายประโยคเธอหันมาพูดกับผมแล้วก้มหน้าขอโทษขอโพยมัน

        “ หา”

        “ ขอโทษค่ะ” หล่อนหน้าเสียทำหน้าไม่สู้ดีนัก “ขออภัยในความบกพร่องครั้งนี้ด้วยค่ะ” หล่อนยกมือไหว้

        “ ครับ”

        ผมรับคำแบบงงๆ “ แล้วห้องผมคือ”

        “ 1216 คะห้องข้างๆนี้เอง” หล่อนผายมือไปข้างๆ “ ถ้ายังไงเชิญตามดิฉันมาเลยค่ะ แล้วก็ขอโทษเจ้าของห้องสำหรับความสัปเพร่านี้ด้วยนะคะ”


         มันพยักหน้ารับไปงั้นๆ ส่วนผมได้แต่เกาหัวก่อนจะเดินตามเธอออกไปจังหวะนั้นแหละผมได้ยินเสียงในลำคอมันราวกับว่าเยาะเย้ยที่สุดท้ายก็กลายเป็นผมที่ขี้ตู่จะเอาห้องของมัน

         ผมหันไปมองและดวงตาเราประสานกัน มันแสยะยิ้มท่าทางกวนตีนไม่น้อย

        “ หึ เล็ก”

         ผมทิ้งระเบิดไว้ด้วยการมองไปที่เป้ากางเกงมันแล้วปรามาสด้วยสีหน้ายียวน

         “ ไอ้สัตว์”


          ดีว่าผมปิดประตูห้องมันก่อนไม่งั้นเสียงดังโครมที่ตามมาติดๆนั่นคงไม่แคล้วโดนส่วนใดส่วนหนึ่งของร่างกายผมเป็นแน่ หึ เรียกว่าดุเดือดตั้งแต่วันแรกที่เหยียบแผ่นดินเกิดเลยให้ตายเถอะ




***********************************




         หลังจากวางกระเป๋าเป้ไว้กลางห้องผมก็ตัดสินใจเดินไปอาบน้ำอาบท่าเพื่อให้ตัวเองสดชื่นแต่ถึงอย่างนั้นร่างกายที่อดหลับอดนอนมาหลายชั่วโมงก็ทนไม่ไหวสุดท้ายผมเลยเลื้อยตัวลงนอนตรงโซฟากลางห้อง แต่ก่อนมโนความคิดจะล่องลอยไปภาพใบหน้าคนเจ้าอารมณ์ห้องข้างๆก็สว่างวาบขึ้นมา

         คนอะไรวะขี้หงุดหงิดน่าดู

         สังเกตได้จากการที่มันทำหน้าเฉยชาเบื่อหน่ายโลกตลอดเวลาไม่เว้นแม้แต่ตอนที่หญิงสาวที่มีใบหน้างดงามนั้นขึ้นคร่อม อยู่บนตัวมัน แปลก มีคนประเภทนี้อยู่ด้วยงั้นเหรอ ไม่เคยพบเคยเจอมาก่อนทั้งๆที่คนอย่างผมเจอคนมาตั้งมากมายตอนที่ใช้ชีวิตอยู่ต่างประเทศ

         ผมคิดอย่างขำๆก่อนจะผล็อยหลับไปในที่สุด



      .

      .





          ...ติ๊ดๆๆๆ...


         เสียงนาฬิกาปลุกที่กดตั้งเอาไว้ดังขึ้นท่ามกลางความเงียบทำเอาสะดุ้งตื่น หลังจากนั้นผมถึงได้มีโอกาสมองเลยไปยังนาฬิกาที่บอกเวลาเกือบจะสี่ทุ่มเข้าไปแล้ว ผมสะบัดศีรษะไปมาเพื่อเรียกสติ เป็นเวลานานพอสมควรสำหรับการพักเอาแรงเพราะผมเริ่มหลับตั้งแต่บ่าย พอได้พักผ่อนนอนหลับจนอิ่มแล้วถึงได้รู้สึกว่าท้องตัวเองกำลังร้องด้วยความหิว

         “ ไม่หิวก็บ้าแล้ว”

        ผมพึมพำกับตัวเองเพราะมื้อสุดท้ายที่กินคือตอนอยู่บนเครื่องบินเมื่อหลายชั่วโมงก่อน คิดได้ดังนั้นจึงเริ่มลงมือค้นของในกระเป๋าเดินทางเพราะก่อนหน้านี้มารดาเขาเป็นคนแพ็คกระเป๋าให้ดังนั้นคงพอจะมีของกินอะไรติดมาบ้าง จะลงไปหาอะไรรองท้องตอนนี้ก็ขี้เกียจซะเหลือเกิน และผมก็ไม่ต้องผิดหวังเมื่อเห็นพวกขนมปังและคุ้กกี้ห่อกันกระแทกอย่างดีอยู่มุมหนึ่ง ภาพตรงหน้าทำให้อดคิดถึงผู้หญิงแสนรอบคอบซึ่งเป็นที่รักของผมและครอบครัวเป็นอย่างมาก


        ...คุณหญิงนิตยา...

        พูดแล้วก็อดคิดถึงไม่ได้จึงเอื้อมมือไปยังไอแพดคู่กายก่อนจะกดโทรวีดีโอหามารดาซึ่งอยู่ไกลแบบคนละซีกโลกหนึ่งโน่น รอไม่นานสัญญาณการเชื่อมต่อก็เริ่มต้นแล้วหน้าจอก็ปรากฏภาพใบหน้าเนียนใสของตัวแสบประจำบ้าน


         “ พี่ยิม”

        น้องสาวตัวแสบของผมโบกมือหยอยๆท่าทางยินดีไม่น้อย ใบหน้าเนียนใสยิ้มแก้มตุ่ยก่อนจะร้องวี๊ดวายกวักมือเรียกมารดาซึ่งมักบ่นให้ฟังเสมอว่าเจ้าแสบกระโดกกระเดกไม่สมกุลสตรีเอาซะเลย

         “ คุณแม่ คุณแม่พี่ยิมโทรมาค่ะ”

         “ คุณแม่”

         เสียงมารดารับคำมาจากที่ไกลๆเมื่อนั้นเจ้าแสบถึงได้หันกลับมาสนใจผมทันที

         “ ถึงนานรึยังอ่ะพี่ยิม”

         น้องสาววัยใสของผมยิ้มแป้นแล้นมือก็สไลค์โทรศัพท์ในมือไปด้วย

         “ ตั้งแต่บ่ายแล้ว แล้วเราอ่ะทำอะไรก้มหน้าก้มตายุ่งกับโทรศัพท์เชียว”

         “ แฮ่”

         เจ้าแสบแลบลิ้นทำไม่รู้ไม่ชี้

         “ อ่านนิยายวายอยู่ล่ะสิ”


          ผมแซวขำๆเพราะรู้ดีว่าเจ้าแสบชื่นชอบนิยายประเภทชายรักชายเป็นชีวิตจิตใจ ยิ่งเข้าคู่กับ ‘พี่หญิง’ ลูกพี่ลูกน้องสาวยิ่งไปกันใหญ่เพราะฝ่ายหลังนั้นผันตัวเองมาเขียนนิยายประเภทนี้จนโด่งดัง  สุดท้ายอิท่าไหนไม่รู้พี่หญิงต้องเพียรส่งหนังสือแพ็คไปให้น้องสาวผมถึงเมืองนอกโน่น เรียกได้ว่าชอบเป็นชีวิตจิตใจ ตอนแรกๆผมก็ไม่เข้าใจหรอกออกจะแปลกๆด้วยซ้ำแต่เพราะถูกเจ้าแสบกรอกหูทุกวันมันเลยซึมซับไปบ้างถึงอย่างนั้นผมก็ไม่ค่อยเข้าใจเรื่องพวกนี้อยู่ดีอะนะ


         “ พูดถูกใจ แต่เดาผิด”

         “ หืม”


          ผมทำหน้าฉงนเพราะปกติถ้าว่างจากการเรียนหรือกิจกรรมที่โรงเรียนน้องสาวผมก็ฝังตัวไปกับนิยายประเภทนี้จนมารดาเอือมระอา แต่ก็ได้แค่บ่นเพราะบิดานั้นคอยให้ท้ายเจ้าแสบอยู่เสมอ อย่างว่าแหละด้วยความเป็นลูกคนเล็กของครอบครัวซ้ำยังเป็นลูกสาวพ่อกับแม่ผมถึงได้ทั้งรักทั้งประคบประหงมกันขนาดนี้

         “ บัวกำลังดูผู้ชายหล่ออยู่”

         “ อะไรนะ”

          นี่ถึงกับตามส่องผู้ชายแล้วเหรอคิดดูเด็กสิบเจ็ดสมัยนี้แก่แดดขนาดไหน ผมส่ายหัวไปมาก่อนจะหัวเราะใบหน้าจิ้มลิ้มที่มองค้อนผมไม่เบานัก


         ‘ใยบัว’ คือเด็กแสบของครอบครัวถึงอย่างนั้นผมก็รักและเอ็นดูน้องสาวคนนี้มาก เพราะไม่ใช่แค่พ่อกับแม่หรอกที่ชอบตามใจเธอผมเองก็เหมือนกัน เวลาน้องมาอ้อนเอาอะไรผมเองก็ใจอ่อนเสมอ หึ เด็กแสบเอ้ย


          “ แล้วตกลงทำอะไรกันแน่ แอบดูหนังโป๊ใช่มั้ย”

          “ บัวไม่ใช่พี่ยิมนะ”

         นั่นไงทั้งฉลาดและรู้ทันผมขนาดนี้จะไม่ให้รักยังไงไหว

          “ พี่ไม่ใช่คนแบบนั้นเถอะ”

          “ เหรอ”

         ยังจะมาทำลอยหน้าลอยตาจนน่าดีดผมม้าตรงหน้าผากชะมัด

          “ ว้าย เพจอัพรูปพี่หมอปายด้วยอ่ะ”

          “.......”

          ผมส่ายหัวอย่างอ่อนใจกับอาการดีดดิ้นของน้องสาว ระหว่างนั้นผมก็เทกระเป๋าจัดของเข้าตู้เสื้อผ้าไปด้วย

          “ อ้าย พี่หมอปาย”

          “ หล่ออะไรเบอร์นี้”


           เจ้าแสบยังพร่ำเพ้อต่อไปกับหน้าจอโทรศัพท์ตัวเอง ผมมองอาการคุ้มดีคุ้มร้ายของน้องสาวแล้วได้แต่ขำในใจเด็กนี่บางทีก็ติ้งต้อง บางทีก็กวนตีนไม่แพ้ผมหรอก อย่างว่าแหละสายเลือดเดียวกัน หึ

         “ อะไรเจ้าแสบ”

         “ ผู้ชายอะไรก็ไม่รู้หล่อโฮก”

         “ น้อยๆหน่อยเจ้าแสบกล้าดียังไงมาชมผู้ชายคนอื่นว่าหล่อต่อหน้าพี่เนี่ย”

         “ ก็มันจริงอ่ะ”

         “ ว่าแต่ไอ้หมอนี้มันเป็นใคร”

         “ เอ้าก็รุ่นพี่ที่มหาลัยพี่นั่นแหละ...” ใยบัวทำหน้าเหมือนว่าผมพลาดอะไรดีๆไปสักอย่าง “...แบบว่าหน้าตาดีไงเลยมีรูปลงเพจ Cute boy ที่มหาลัยพี่ไง”

         ...อะไรวะ...

         ผมเกาหัวงงทำหน้าไม่เข้าใจอะไรเพจๆนะ ขณะที่เจ้าแสบกำลังจะอ้าปากอธิบายพอดีมารดาเดินเข้ามาในจอภาพ เจ้าแสบถูกแม่บิดแก้มเบาๆแล้วบ่นอะไรไม่รู้ น้องสาวผมถึงได้ค้อนอย่างไม่จริงจังนักก่อนจะวิ่งหัวเราะหนีมารดาหายไปจากจอภาพ


       “ ยิม”

       “ ครับแม่”

       “ เดินทางเป็นยังไงบ้างลูก”

       สีหน้าของมารดาแสดงความห่วงใยอย่างชัดเจน

        “ โอเคครับแม่ตอนนี้ยิมถึงห้องแล้ว”

        “ ดูแลตัวเองนะลูก”

        “ ครับ”


         ผมรับคำมารดาที่น้ำเสียงดูว่าห่วงใยจริงๆทั้งๆที่ผมก็เดินทางคนเดียวออกบ่อยเพราะเขาเป็นใช้ชีวิตที่ต่างประเทศตั้งแต่เด็ก ต้องย้ายไปตามเมืองต่างๆตามบิดาซึ่งเป็นทูตประจำอยู่ที่ประเทศแถบยุโรป ดั้งนั้นทั้งพ่อและแม่ต้องหอบผมและใยบัวตามไปด้วยทุกที เพราะท่านทั้งสองไม่อยากอยู่ไกลจากลูก ดังนั้นตั้งแต่เด็กผมถึงอยู่ไม่ค่อยเป็นที่ต้องเข้าออกโรงเรียนเป็นประจำถึงอย่างนั้นก็มีข้อดีที่ทำให้ผมมีเพื่อนค่อนข้างเยอะ

        เพราะต้องหัดทำอะไรเองตั้งแต่ยังเด็กจึงทำให้ผมค่อยข้างที่ดูแลตัวเองได้ดีเนื่องจากมารดาในฐานะภริยาทูตต้องช่วยงานบิดาในหลายๆเรื่องทำให้ท่านไม่ค่อยมีเวลาให้พวกเรานัก ผมกับเจ้าแสบจึงสนิทกันมากเพราะรู้ว่าพ่อกับแม่ไม่ค่อยว่างผมถึงต้องรับหน้าที่ดูแลน้องน้อยไปโดยปริยาย

        “ ไปอยู่โน่นก็ตั้งใจเรียนนะยิม” คุณหญิงนิตยาภริยาท่านทูตอัศนัยได้ทีแย็บผมนิ่มๆ เนื่องจากตอนอยู่ไฮสคูลที่นั่นผมค่อนข้างแสบพอตัว

         “ โธ่แม่ครับ”

         “ ไม่รู้แหละไปอยู่ตัวคนเดียวอย่าแว้นให้มันมากนักนะเรา”

         ไงแม่ผมใช้ศัพท์ได้วัยรุ่นซะด้วยสมกับตำแหน่งผู้หญิงทันสมัยแห่งยุคจริงๆ

        “ ครับผม” คุณหญิงนิตยาหรี่มองผมอย่างรู้ทัน

        “ ให้มันจริงเถอะย่ะ”

        “ โธ่แม่ครับ ลูกชายไม่ใช่คนแบบนั้นซะหน่อย”
 

        “ อีกไม่นานก็จะได้เจอกันแล้วครับแม่”

        “ ก็นี่แหละแม่ถึงวางใจให้กลับไปคนเดียว”


        หึ ทั้งๆที่ผมกับน้องสาวกลับไทยทุกซัมเมอร์เพราะญาติพี่น้องของบิดามารดาก็อยู่ที่นี่กันทั้งนั้น โดยเฉพาะญาติพี่น้องข้างฝ่ายมารดาที่อาศัยอยู่แถบปริมณฑลซึ่งผมกลับไปเยี่ยมประจำเพราะที่นั่นเป็นบ้านสวนซึ่งยายผมกับลูกหลานบางส่วนอาศัยอยู่

        “ยังไงก็ดูแลตัวเองดีๆนะยิม แม่ต้องไปแล้วพอดีวันนี้มีงานเลี้ยงที่สถานทูต”

        “ ครับแม่  ผมฝากความคิดถึงถึงพ่อด้วยนะครับ”

        “ จ๊ะ แม่รักลูกนะยิม”

         “รักคุณแม่เหมือนกันครับ”


          ส่วนหนึ่งที่ผมตัดสินใจกลับมาเรียนในระดับปริญญาตรีต่อที่ไทยเพราะบิดาซึ่งใกล้จะเกษียณอายุราชการในหกเดือนข้างหน้าต้องการจะกลับมาอยู่บ้านเกิดเมืองนอนตัวเอง ดังนั้นพวกเราจึงเตรียมอพยพครอบครัวกลับมาตั้งรกรากที่ไทยอย่างถาวร พ่อผมบอกเสมอว่าถ้าถึงวันที่ท่านเกษียณตัวเองออกมาแล้วท่านต้องกลับมาใช้ชีวิตอย่างสงบที่บ้านของท่าน ส่วนแม่ซึ่งอยู่เคียงข้างพ่อมาตลอดคงจะได้ทำหน้าที่แม่บ้านสมใจสักที เมื่อตัดสินใจได้ดังนั้นผมเลยสอบเรียนต่อในมหาวิทยาลัยที่ไทย


         คิดถึงหกเดือนข้างหน้าครอบครัวเราคงกลับมาวุ่นวายเหมือนเดิมตอนที่อยู่ด้วยกันพร้อมหน้าพร้อมตาโดยเฉพาะเจ้าแสบที่คงสุขกว่าใครเพราะจะได้กลับมาล่านิยายแนวถนัดของตัวเองได้สะดวกสักที คิดถึงหน้าแป้นแล้นของน้องสาวแล้วก็ได้แต่ขำ
ว่าแต่ไอ้หมอปายคนที่เจ้าแสบมันพร่ำเพ้อที่มันจะแน่สักขนาดไหนวะ ถึงขนาดที่ทำให้น้องสาวซึ่งถือหางพี่ชายเรื่องความฮอตถึงกับออกปากชมคนอื่นอย่างไอ้หมอนั่นแบบนี้


         ...ชักอยากจะเห็นหน้ามันขึ้นมาแล้วสิ...








เปิดเรื่องใหม่จ้า แนวที่ไม่เคยเขียนเลยแบบว่าเมะชนเมะ อุ๊กรี๊ดดดดด
อาจจะฮาร์ดคอร์ไปบ้างเพื่อความสมจริง เอาตรงๆคือสนองนี๊ดตัวเอง 5555
ฝากติดตาม[หมอปาย&ยิม หรือยิม&หมอปาย]ด้วยน้า ไม่รู้ว่าใครจะหลงใคร อิอิ
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 18-03-2016 23:35:47 โดย [Karnsaii] »

ออฟไลน์ Al2iskiren

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1807
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +80/-3
กรี๊ดดดด เมะชนเมะ เค้าชอบ
รอติดตามค่า

ออฟไลน์ Pumpkin

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1210
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +162/-8
เมะxเมะ 5555ช่วงนี้เป็นอะไรที่กำลังชอบเลย

ออฟไลน์ EverGreen™

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1707
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +192/-1
เมะชนเมะแบบนี้ ถ้าจะ"สลับกัน" เราก็ยินดีนะ  :hao7:

ออฟไลน์ zleep

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 272
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-4
แสบพอตัวเลยนะเนี้ยพระนายเรื่องนี้ ฮ่าๆ

ออฟไลน์ alt1991

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 371
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +19/-1

ออฟไลน์ twinmonkey0311

  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 5610
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +110/-9
กวนด้วยกันทั้งคู่ ทีนี้ใครจะรุกใครจะรับล่ะเนี่ย

ออฟไลน์ ormn

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3938
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +324/-8
    • http:///uc.exteenblog.com/riko-tomo/images/23213506_1208714389_3598161_Okane_ga_Nai_v01_ch01_pg002__Cover.jpg

ออฟไลน์ zuu_zaa

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2024
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +115/-1

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ Nus@nT@R@

  • Life is Investment
  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 5699
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +456/-11
อิอิ เพื่อนบ้านข้างห้อง

ออฟไลน์ Toon_TK

  • เ ด็ ก อ้ ว น
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 757
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +33/-1
ติดตามคร้าาาาา~

ออฟไลน์ neverland

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 654
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +11/-0

ออฟไลน์ iceman555

  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 8437
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +149/-10
ใครรุกใครรับนะ โหดทั้งคู่เลย อิอิ

ออฟไลน์ [Karnsaii]

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 323
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +523/-17



หลงที่ 2 : ยินดีที่ (ไม่) รู้จัก

- ครึ่งแรก -


       





        “ กลับไปซะ”

        “ ไม่ค่ะ ปายคะอย่าทำปั้นปึ่งแบบนี้กับไอสิคะ”

        “......”


         เสียงทะเลาะกันแม้ไม่เบานักดังมาจากแถวๆบันไดหนีไฟของชั้นทำให้ผมซึ่งกำลังงัวเงียตื่นขึ้นมาหวังไปออกกำลังกายยามเช้าที่ฟิตเนสด้านล่างของคอนโดถึงกับตื่นเต็มตา เสียงคนคุยกันมีเสียงหนึ่งกระโชกโฮกฮากบ่งบอกว่าอารมณ์ไม่ดีนักทำให้
ผมเกิดสนใจนิดๆ จะว่ายุ่งเรื่องชาวบ้านก็คงไม่แปลกในเมื่อชาวบ้านที่ว่าดันเป็นนักแสดงนำหนังสดเมื่อวาน ว่าแต่ทำไมไอ้หมอนี่ถึงดูมีเรื่องขัดอกขัดใจกับสาวสวยคนนี้นักจนถึงป่านนี้แล้วยังเคลียร์กันไม่จบอีกเหรอ


         ...ท่าทางว่าดวงของผมกับไอ้หมอนี่มันชักจะสมพงษ์กันแปลกๆซะแล้ว...


         ใบหน้าคมคายแสดงอาการฉุนเฉียวสะบัดตัวออกจากการเกาะกุมของสาวเจ้าจนเจ้าหล่อนทำเสียงจิ๊จ๊ะ ถึงอย่างนั้นก็ยังไม่ลดละความพยายามในการเข้าไปคลุกวงในอีกรอบ คราวนี้ฝ่ายชายกำข้อมือทั้งสองของผู้หญิงคนนั้นไว้แน่น

        “ อย่ามายุ่งกับผมไอ”

        “ แต่ไอรักคุณ”


         ว่าแล้วมั้ยล่ะ ผมซึ่งเนียนทำตัวลีบไปกับผนังคิดวิเคราะห์ในใจสงสัยว่าไอ้หมอนี่คงอยากจะเลิกกับแฟนสาวใจจะขาด เสียแต่เจ้าหล่อนคงไม่ยอมเลิกราง่ายๆท่าทางว่าหนังม้วนนี้คงจะไม่จบง่ายๆแน่

         “ คุณพูดอะไรออกมาไอ”

         “ ก็ไอรักคุณจริงๆนี่คะ”

         เสียงถอนหายใจแรงๆของฝ่ายชายทำหน้าผมเผลอขยับเข้าไปใกล้หวังจะได้เห็นใบหน้าของทั้งคู่ชัดๆ


         “ คุณฟังให้ดีนะ” แววตาเย็นชานั่นถูกส่งไปให้ผู้หญิงตรงๆ “ผมไม่ได้รัก ไม่เคยรักและไม่มีวันรักคุณไอ”


         “ ไม่จริง”

         เจ้าหล่อนทำหน้าซีดเผือด

         “ ถ้าคุณไม่รักไอทำไมถึงได้ยังทำดีกับไออยู่ ทั้งๆที่ไอ....”


         “ หยุดพูดเรื่องนี้” ไอ้หมอนั่นยกมือห้ามใบหน้าบูดบึ้งราวกับโกรธแค้นคนมาทั้งโลก “ อย่าพูดถึงมันอีก อย่ารื้อฟื้นในเรื่องที่เป็นไปไม่ได้”

         “ แต่ไอ”


         “ คุณควรใช้เวลาที่ไล่ตามผมไปดูแลลูกตัวเองซะบ้างนะ”


          นี่ขนาดเล่นชู้กับเมียชาวบ้านเลยเหรอวะ ผมนิ่งฟังอย่างลุ้นระทึกพอดีได้ยินเสียงรองเท้ากระทบกับพื้นผมจึงรีบถลาออกจากจุดเกิดเหตุทำทีไปหยุดอยู่หน้าลิฟต์แล้วกดลงคล้ายกับว่าจะไปทำธุระข้างล่าง ทันได้ยินเสียงฝีเท้าที่ขยับเข้ามาเรื่อยๆจนมาหยุดข้างกาย ผมจึงได้มีโอกาสเหลือบตามองเพื่อนข้างห้องที่ทำหน้าถมึงทึงอยู่ข้างๆ ก่อนจะแอบเผลอมองเลยไอ้นี่ไป  แต่แปลกไม่ยักกะเห็นผู้หญิงของมันตามมา


          บรรยากาศอึมครึมเมื่อลิฟต์โดยสารมาหยุดอยู่เบื้องหน้า ก่อนที่ผมกับมันจะก้าวเข้าไปด้านในและปักหลักกันอยู่คนละมุม ผมถอนหายใจตามองตัวเลขตรงปุ่มที่บอกชั้นซึ่งลดลงเรื่อยๆ ส่วนมันกอดอกทำหน้านิ่ง


          “ คนที่ชอบเสือกเรื่องชาวบ้านก็ไม่ต่างจากหมาที่ชอบคุ้ยของสกปรกหรอก”



          เสียงทุ้มเอ่ยขึ้นลอยๆทำลายบรรยากาศรอบกายที่เงียบเชียบ เมื่อนั้นผมถึงได้รู้ว่าเพื่อนข้างห้องนั้นกำลังด่าผมลอยๆ

          ดวงตาคู่ของผมกับมันประสานกันตรงๆ ผมกระตุกยิ้มมุมปากไม่ได้นึกโกรธในคำด่านั้นเลยในเมื่อรู้ตัวว่าผิดจริงที่เสียมารยาทแอบดูมัน แต่จะให้ยอมรับผิดกับใบหน้าที่ส่งสายตามองผมเหมือนสสารไร้ตัวตนเช่นนี้เห็นทีจะยาก

          “ คุณก็พูดประโยคยาวๆเป็นเหมือนกันเหรอ”

          ผมทักกลับไป

          มันหรี่ตามองผมนิ่ง “ เสือก”

         “ นั่นผมจะถือเป็นคำชมแล้วกัน” ผมก้มหัวน้อมรับอย่างกวนๆ

         “ มึงมีความผิดปกติทางสมองรึไง?”

         “ ทำไมครับ”


        “ พูดจาเหมือนคนไม่มีสมอง”


          หึ ผมยิ้มมุมปากไอ้หมอนี่ถือว่าเป็นผู้ชายหน้าตาดีทั้งปากดี ผู้ชายอะไรด่าเจ็บชิบหายแต่ละคำพูดที่กลั่นกรองออกมาเจ็บลึกเรียกได้ว่าโครตแทงใจดำคนฟังโดยทั่วไปแน่ๆ เสียแต่ว่าคนฟังตอนนี้ดันเป็นคนไม่ปกติแบบผมมันเลยไม่ค่อยระคายหูสักเท่าไหร่


         “ ถามจริง”

          “......”

         มันเลิกคิ้วมองประมาณว่าผมจะถามอะไร


         “ คุณเก็บกดมากเกินไปรึเปล่า” ผมถามยิ้มๆ “ ชักบ้างนะจะได้ปลดปล่อยเพราะตอนนี้หน้าตาของคุณแม่งโครตเก็บกดเลย”

         “ ไอ้สัตว์”


         ไอ้หมอนั่นถลามากระชากคอเสื้อผมแรงๆ ดีว่าผมก็แข็งแรงแถมยังสูงกว่ามันนิดหน่อยถึงได้ยืนนิ่งอยู่เลยไม่งั้นล่ะก็เรี่ยวแรงที่มันกระชากคงทำผมปลิวไปแน่

         “ มึงพูดใหม่อีกทีซิ”

         “ ชักซะบ้าง..”

         “ มึง”

         “ ครับ”




        ...ตึ้ง...



         เสียงประตูลิฟต์เปิดออกพอดีกับที่ผู้โดยสารจากชั้นถัดมาเตรียมจะก้าวเข้ามาพอดีแต่เห็นท่าทางที่มันกระชากคอเสื้อผม มืออีกข้างเงื้อสูงและผมกำลังกำมือมันอยู่ทำเอาคนเหล่านั้นชะงักไป มันเลยสะบัดมือจากคอเสื้อผมแรงๆ พวกเราจึงผละจากกันแล้วผู้โดยสารลิฟต์สองสามคนนั้นจึงก้าวเข้ามา

         “ไปยืนไกลๆกู”


         มันพูดเสียงนิ่งๆตอนที่ผมเขยิบเข้าไปใกล้พร้อมกับยืนเบียดไหล่มันตอนที่ลิฟต์โดยสารมีผู้ร่วมใช้บริการเยอะขึ้นจนต้องขยับเข้าใกล้กัน


         “ คุณไม่เห็นหรือไงว่าที่มันแคบ มีน้ำใจหน่อยสิ”

          มันทำหน้าหงุดหงิดก่อนจะสะบัดตัวกระแทกไหล่ผมแรงๆ
 
         “ แล้งน้ำใจ” ผมพูดขึ้นลอยๆ


         มันมองผมนิ่งแต่มือทั้งสองข้างกำแน่น ผมเหลือบตามองกำปั้นมันแล้วทำหน้ายิ้มๆ “...กำแน่นขนาดนี้ท่าทางหมัดจะหนักน่าดู”

         “ ต่อยมึงปากแตกได้ก็แล้วกัน”

         “ โหดซะด้วย”

         “ มึงจะเอายังไง”


         ผมตาโตทำท่ากลัวอย่างไม่จริงจัง อีกฝ่ายทำหน้ารำคาญผมก่อนจะหลับตานิ่งอย่างรอคอยให้ลิฟต์พาไปส่งยังชั้นที่ต้องการ

         “ ผมชื่อยิม”

         “......”

         “ ยินดีที่ได้รู้จักครับ ผมชื่อยิม”


          “.......”

          “ ผมชื่อยิมนะครับคุณเจ้าของห้อง 1217”

           มันเปิดเปลือกตามาอย่างขัดใจสีหน้าแววตาบ่งบอกว่ากำลังสะกดกลั้นอารมณ์โกรธเต็มแก่

          “ กูไม่ยินดีที่ได้รู้จักกับคนอย่างมึง”

          “ ด้วยความยินดีครับ”


          ผมโคลงศีรษะรับกวนๆ


           “ เหี้ย”



         นั่นเป็นประโยคสุดท้ายที่ไอ้หมอนั่นพูดกับผมก่อนที่มันจะแทรกตัวออกจากลิฟต์ตอนนี้ลิฟต์พาพวกเรามาถึงชั้นหนึ่งแล้ว  ผมกดยิ้มมุมปากมองอาการขุ่นเคืองของฝ่ายนั้นอย่างขำๆ หลายคนอาจสงสัยว่าทำไมผมถึงดูเหมือนจะชอบต่อล้อต่อเถียงฝ่ายนั้นในเมื่ออีกฝ่ายดูเหมือนไม่เต็มใจที่จะเสวนากับผมสักเท่าไหร่

         ผมว่าเขาน่าสนใจไม่ใช่สนใจในความลึกซึ้งหรอก แต่ผมแค่แปลกใจว่าทำไมผู้ชายคนนั้นใบหน้าถึงเต็มไปด้วยเคร่งขรึมราวกับมีเรื่องทุกข์ให้คิดถึงตลอดเวลา ทั้งๆที่ถ้าหากฝ่ายนั้นเปิดรอยยิ้มซะบ้างมันคงน่าดูไม่น้อย เสียดายถ้ารู้จักกันแบบปกติผมว่าผมกับเขาคงจะเป็นเพื่อนกันได้ไม่ยาก









เอาไป 40 เปอร์เซ็นต์ก่อนนะว่า แต่มันชักจะสนใจอะไรยังไงกันแปลกๆละน้า ฮ่าๆๆๆ
#บางทีพี่หมอปายก็ปากเจ็บเกิน #อิยิมก็กวนตีนเกิ้น ฮ่าๆๆๆ  :m20:



ออฟไลน์ twinmonkey0311

  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 5610
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +110/-9
ถ้ายิมโดนพี่ปายต่อยนี่จะไม่สงสัย

ออฟไลน์ neverland

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 654
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +11/-0
อยากให้ยิมโดนกดค่ะ 55555555555555  :m20: :m20: :m20: :m20: :m20:
ยิมมีสกิลการเจือกที่อ่อนอยู่นะ ไปฝึกมาใหม่นะลุกกกก พี่หมอปายเค้าจะได้ไม่เห็น อิ้อิ้  :laugh:

ออฟไลน์ iceman555

  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 8437
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +149/-10

ออฟไลน์ КίmY

  • BJYX♥
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1720
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +35/-3
รอดูยิมโดนพี่ปายกด  ฮ่าๆๆๆๆ.    o18

ออฟไลน์ =นีรนาคา=

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2564
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +296/-6
คนนึงก็ก๊วนกวน อีกคนก็ขี้หงุดหงิด
จะลงไม้ลงมือเมื่อไหร่ก็ไม่รู้ 5555

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ cinnsin

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 287
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-0
อิพี่ยิมกวนตีนดีนะคะแหม่.. =w=

ออฟไลน์ Al2iskiren

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1807
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +80/-3
กวนๆแบบนี้ระวังโดนจับกดนะคะน้องยิม  :laugh:

ออฟไลน์ ayumu

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 66
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +5/-1
น้องยิมนี่ กวนพี่หมอปายเค้าทำมายยย อิอิ น่าโดนพี่ปายจับกดนะค่ะแบบนี้อิอิ :katai2-1:

ออฟไลน์ EverGreen™

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1707
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +192/-1
คาดว่าจะมีฉากต่อยกันเข้าซักวัน  o18

ออฟไลน์ mystery Y

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7768
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +585/-12
ตามมากรี๊ดกร๊าด
เมะชนเมะ *๐*

ออฟไลน์ hoshinokoe

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1086
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +31/-0
ยิมกวน ตีนได้อีกนะ 55555

ออฟไลน์ [Karnsaii]

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 323
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +523/-17

 

    (ต่อ)





       “ เอ้าชน”

       ...เคร้ง...

       “ เอ้าชน”

       ...เคร้ง...



       “ เอ้า....”

       “ เดี๋ยวๆ” ผมคว้ามือเพื่อนสนิทอย่างคือ ‘เนม’ ซึ่งมันกำลังเพลิดเพลินกับการยกเอาๆเรียกได้ว่ามันกินของมึนเมานี่แทนน้ำเปล่าเลยก็ว่าได้ ท่าทางมันจริงจังซะจนผมที่กะว่าจะละเลียดแอลกอฮอล์อย่างช้าๆถึงกับต้องเบรกมันไว้ซะก่อน


        “ มึงจะรีบไปไหนเนี่ย”

        “ ก็นานๆครั้งถึงจะขอป๊าขอม๊าออกมาได้ต้องจัดซะหน่อย”

        “ ผู้ปกครองหวงเหรอวะ”


         คนถามไม่ใช่ผมแต่คือ ‘ไอ้โอ๊ค’ ที่นั่งมองคนเสี้ยนของมึนเมาอย่างขบขัน



         “ ก็ทำนองนั้น”

         พูดจบเนมมันก็หัวเราะร่า ก็เพราะบุคลิกท่าทางแบบนี้ของมันไงป๊ากับม๊ามันถึงยอมปล่อยให้ไปไกลอยู่ไกล เป็นผู้ชายซะเปล่าเสือกตัวเล็กเพราะความสูงมันแค่เตะ 170 เซนฯพอดิบพอดีซ้ำใบหน้ายังหวานเสียจนผู้หญิงบางคนยังต้องอาย ถ้าไม่ติดว่าคบมันมาตั้งแต่สมัยอนุบาลนี่คงต้องมีสงสัยบ้างล่ะว่าทำไมมันถึงได้ออกมาโอโม้ขาวจั๊วซะขนาดนี้ นี่แหละถึงเป็นสาเหตุให้ครอบครัวมันค่อนข้างหวงมันพอสมควร จะปล่อยให้ออกจากบ้านแต่ละทีต้องมีผมพามาประจำ



          ถึงแม้ผมจะไปใช้ชีวิตที่ต่างประเทศตั้งแต่ยังเด็กผมก็ยังสนิมสนมกับมันมาจนถึงทุกวันนี้ เพราะปิดซัมเมอร์ทีไรก็แวะเวียนมาหากันบ่อยๆมันจึงเป็นเพื่อนสนิทเพียงคนเดียวที่ผมเรียกได้เต็มปากว่าสนิทที่สุด ส่วนไอ้โอ๊คมันเป็นเพื่อนสมัยเรียนไฮสคูลที่อังกฤษบังเอิญว่ามันมีเหตุให้ต้องกลับไทยเช่นกัน ผมและมันเลยสอบเข้าเรียนมหาวิทยาลัยภาคอินเตอร์ในคณะเดียวกัน


         “ มึงนี่มันตลกดีเนอะ” ไอ้โอ๊คแซวเนมซึ่งฝ่ายหลังแค่ยืดอกแล้วยิ้มร่าตามสไตส์

         “ จะบอกว่ากูมันคนคบง่ายก็มาบอกเหอะ”

         “ อวยตัวเองก็เป็น”

         “ แน่นอน”


         ผมนั่งขำบทสนทนาของพวกมัน จริงๆแล้วทั้งคู่ไม่ได้สนิทกันมาก่อน เพิ่งเคยเจอกันก่อนหน้านี้สองสามครั้งเพราะการแนะนำของผมแต่หลังจากนั้นพอเหล้าเข้าปากพวกเราก็กลายเป็นเพื่อนกลุ่มเดียวกันไปในที่สุด โดยเฉพาะไอ้นีออนเคลื่อนที่อย่างเนมที่เหมือนว่าได้ปลดปล่อยเวลาอยู่กับพวกผม



         ...Rrrrr...


         เสียงโทรศัพท์ในกระเป๋าดังขึ้นพร้อมกับเบอร์ที่คุ้นตาโชว์หรา ผมกดยิ้มมุมปากเตรียมกดรับแต่เนมมันคว้ามือผมไว้แล้วทำหน้าซีดก่อนจะเขย่ามือผมแรงๆ

        “ อย่าบอกนะว่าอยู่กับกู”

        “ ทำไมวะ”

        “ เดี๋ยวก็เป็นเรื่อง”


        ผมส่ายหน้ากับอาการกลัวไม่เข้าเรื่องของเนมมัน แล้วตัดสินใจกดรับสายยังไม่ทันจะเอ่ยอะไรปลายสายก็ถามแทรกขึ้นก่อนว่าอยู่ที่ใด


       ‘ อยู่ไหนคะยิม’

       ‘ ผมออกมาทานข้าวข้างนอกครับ’

       ‘ ร้านอาหารทำไมเสียงดังจัง’ ปลายสายทำเสียงเข้มจนผมต้องคลึงขมับ อาการของผมทำให้เนมได้แต่ถอนหายใจเฮือกๆ ส่วนไอ้โอ๊คมองผมสลับกับเนมอย่างงงๆ

       ‘ยิมอยู่ไหนกันแน่ อย่าโกหกนัตตี้นะ’

        ผมหายใจไม่ใช่รำคาญแต่รู้สึกเหนื่อยที่จะตอบคำถามของแฟนสาวในตอนนี้เพราะรู้ดีว่าน้ำเสียงเจ้าหล่อนดูเอาเรื่องมาก

        ‘ขอไม่ตอบได้มั้ย ผมไม่อยากโกหกนัตตี้’

        ‘อยู่กับเนมใช่มั้ย’
 
         ผมกรอกตาไปมามองเนมที่เริ่มกัดนิ้วแก้เครียดแล้ว ‘ครับ’


        ‘นัตตี้บอกแล้วใช่มั้ยว่า’


         ผมรีบเอามือปิดลำโพงก่อนผุดลุกขึ้นแล้วชี้มือเป็นสัญลักษณ์ว่าจะขอตัวออกไปคุยโทรศัพท์ข้างนอก ทั้งคู่ทำหน้ารับรู้แต่เนมยิ้มแหย


          หลังจากอธิบายจนสาวเจ้าเข้าใจแล้วผมก็หวนกลับมาทีโต๊ะอีกครั้ง จริงๆไม่เชิงว่าแฟนสาวผมจะเข้าใจแต่บังเอิญว่าเธอมีธุระต้องรีบไปจัดการ ไม่งั้นเรื่องนี้คงไม่จบง่ายๆ ผมถอนหายใจกับท่าทางของนัตตี้ที่มีต่อเนมทั้งๆที่อยู่ห่างไกลกันคนละซีกโลกยังอุตส่าห์รังเกียจรังงอนกันได้ 

           จะว่ายังไงดีจริงๆแล้วแฟนสาวซึ่งคบกันมาเกือบสามปีและบัดนี้เธอกำลังเตรียมเข้าศึกษาต่อที่ยูในต่างประเทศไม่ค่อยจะถูกชะตากับเพื่อนสนิทของผมเท่าไหร่จะเรียกว่าหึงผมกับเนมมันก็ออกจะแปลกๆไปหน่อยในเมื่อทั้งผมและเนมเราต่างก็เป็นผู้ชายด้วยกันทั้งคู่


          จากการคาดเดาของผมน่าจะเกิดมาจากการที่นัตตี้คงจะไม่พอใจอะไรเพื่อนตัวขาวของผมสักอย่าง เพราะเคยถามเอาคำตอบจากเนมมันก็แค่ส่ายหน้าปฎิเสธว่าไม่มีอะไรซ้ำยังเกรงอกเกรงทุกครั้งที่มันอยู่กับผมแล้วบังเอิญนัตตี้โทรเข้ามาทุกครั้ง ผมเคยพยายามถามเอาคำตอบนับไม่ถ้วนสิ่งที่ได้จากเนมคือมันแค่ยิ้มๆผมเลยเบื่อที่จะถามก็เลยได้แต่ปล่อยเลยตามเลยคอยหลบเลี่ยงเอา เพราะคนหนึ่งก็เพื่อนสนิทอีกคนก็คือแฟนสาว



          “ อ้าวเนมไปไหนวะ”

          ผมถามไอ้โอ๊คตอนที่เดินกลับโต๊ะมาแล้วเห็นมานั่งดื่มอยู่คนเดียว มันทำหน้าแปลกๆก่อนจะบุ้ยปากไปด้านหลังที่เป็นห้องน้ำ จังหวะที่เหลือบตามองไปด้านหลังหางตาผมเหมือนเห็นแผ่นหลังที่คุ้นเคยอยู่ในเสื้อยืดกางเกงยีนส์สีซีดแสนธรรมดา แต่ที่หน้าแปลกคือใบหน้าคมคายที่มักเคร่งขรึมเป็นประจำมีรอยยิ้มน้อยๆ


         ..ยิ้มงั้นเหรอ..



          เหมือนว่าฝ่ายนั้นจะรู้ตัวจึงเอี้ยวตัวหันมาทางผม นั่นล่ะผมถึงได้ถึงบางอ้อว่าใบหน้าคุ้นๆนั่นคือเพื่อนบ้านห้องข้างๆกันนั่นเอง ฝ่ายนั้นปรายตามองผมเพียงแวบเดียวก่อนจะหันไปสนใจกลุ่มคนที่คาดว่าน่าจะเป็นเพื่อนมันราวกับว่าผมไม่อยู่ในสายตามันเลย


          หึ ท่าทางไอ้หมอนี่มันคงจะเก็บกด ผมเลิกสนใจพอดีกับที่โอ๊คมันหันมาตอบคำถาม




         “ เห็นว่าไปเข้าห้องน้ำ”

         “ อืม”

         “ ยิม”

         “.......”


         ไอ้โอ๊คทำหน้าครุ่นคิด “กูถามจริงๆนะนัตตี้แม่งมีปัญหาอะไรกับเนมป่ะวะ”

         ผมถอนหายใจในความใคร่รู้ของมันจะไม่ให้ผมสงสัยก็ไม่แปลกเมื่อตอนที่เรียนไฮสคูลอยู่ด้วยกันที่โน้นแฟนสาวผมมีอาการประหลาดแบบนี้ซะที่ไหน จะมีอคติก็แค่กับเนมมันนี่แหละ

         “ กูไม่รู้จะอธิบายยังไง”

         “ งั้นเล่าตั้งแต่ต้น”

         “ ไม่เสือกเลยเนอะมึงน่ะ” มันหัวเราะร่วนก่อนจะกระดกแก้วเหล้าไปพลางๆ

         “ กูรู้สึกว่าเขาหึงกูกับเนม”


         ...พรวด...


         ไอ้โอ๊คสำลักแอกลฮอล์หน้าดำหน้าแดงมันไอติดๆกันก่อนจะหันมาทำหน้าฉงนปนสงสัยกับผม “มึงกับเนมเนี่ยนะ”

         “ อืม”

         “ มึงไม่แปลกใจเหรอวะ เขาจะหึงมึงทำไมในเมื่อมึงกับเนมเป็นแค่เพื่อนกันไม่ได้ชอบกันซะหน่อย..” มันพูดไปเรื่อยๆก่อนจะหยุดไปเสียดื้อๆแล้วพึมพำในลำคอแต่มันดังพอที่ผมจะได้ยิน “หรือว่าเนมชอบมึง”

         “ ก็เหี้ยแล้ว” มันส่ายหน้าปฎิเสธ “ มึงเอาที่ไหนมาพูดกูกับเนมที่เป็นเพื่อนกันตั้งแต่หัวเท่ากำปั้น ที่สำคัญนะเห็นไอ้เนมมันหนิมๆอย่างงั้นอ่ะนะแตะต่อยไม่เป็นรองใครเลยนะโว้ย แมนยิ่งกว่ากูอีกบางที”


         “ เรื่องจริง” โอ๊คมันทำหน้าประหลาดใจ

         “ จริง”

         คำตอบนั่นดังมาจากหลังผม เนมมันกอดอกยืนนิ่งมองพวกมันนัยน์ตาคมกริบ

         “ หึ” ไอ้โอ๊คยกแก้วขึ้นดื่มก่อนจะหัวเราะน้อยๆแก้เก้อ

         “ พวกมึงนินทาอะไรกู”

         “ เปล่านี่”

         “ ไอ้พวกตอแหล”

         มันหรี่ตามองพวกผมเหมือนจับผิด


         “ แล้วมึงได้ยินอะไรล่ะ” โอ๊คมันถามยิ้มๆแต่ท่าทางกวนตีนไม่น้อย เนมมันเลยเบ้ปากทำหน้าเหม็นเบื่อก่อนจะกระแทกตัวลงกับเก้าอี้

         “ ได้ยินห่าอะไรล่ะ มาถึงไอ้ยิมก็บอกว่ากูแตะต่อยเก่งแล้ว” มันพูดแล้วยืดตัวขึ้นราวกับว่ามันภูมิใจในตัวเองนักหนา

         “ ถ้ามึงได้ยินแค่นั้นงั้นก็แปลว่าพวกกูไม่ได้พูดอะไร”


         “ ชิส์”


          เนมมันด่าพวกผมไม่ออกเสียงก่อนหันกลับมาสนใจของกินตรงหน้า ผมกับไอ้โอ๊คจึงลอบสบตากันเงียบๆ โอ๊คมันยักไหล่ชิวๆก่อนจะลอบมองเนมเงียบๆ แต่ผมว่าสายตาที่มันมองไอ้เนมออกจะแปลกๆพิกล







      .

      .

      .




        หลังจากล่ำลากับเพื่อนๆก่อนที่พวกมันจะมาส่งถึงคอนโดก็เกือบเที่ยงคืนแล้ว ผมสะบัดศีรษะไปมาเรียกสติรู้ตัวดีว่าตัวเองกำลังกรึ่มๆได้ที่จึงออกไปเดินเล่นบริเวณสวนใต้คอนโดที่จัดได้อย่างรื่นร่ม ตอนนี้บรรยากาศรอบๆเงียบสงัดทั้งยังมืดสนิทเพราะมันดึกดื่นค่อนคืนเข้าไปแล้ว ขณะที่กำลังจะตัดสินใจนอนรับลมตรงเก้าอี้รับรองแถวนั้นแต่เสียงร้องของสัตว์เลี้ยงขนปุยอย่างเจ้าแมวเหมียวดันร้องขึ้นมาผสมกับเสียงหัวเราะของใครบางคนผมจึงผงกหัวขึ้นดู

        ในมุมที่ผมนอนเล่นอยู่นั้นค่อนข้างอับจึงไม่เป็นที่สังเกตทั้งยังบรรยากาศรอบตัวที่มืดสลัว ผมหรี่ตามองฝ่าความมืดไปเห็นใครบางคนกำลังอุ้มแมวลายสวยขึ้นเล่น เจ้าสัตว์เลี้ยงนั่นก็ดูสนุกสนานมันยกเท้าขึ้นหวังจะตะปบมือของเจ้านั่นที่เย้าแหย่มัน เหนือสิ่งอื่นใดผมเห็นเจ้าของห้องข้างๆมันกำลังยิ้มพร้อมกับหัวเราะ แววตากลมโตที่มักฉายแววเข้มดุดันบัดนี้หลงเหลือแต่ความอ่อนโยน ประกายแวววาวคู่นั้นสะท้อนตัวตนที่ดูสดใสเลาะเปลือกนอกอันแข็งแกร่งเหมือนกำแพงที่กั้นตัวเองจากโลกภายนอก
นี่ผมฝันอยู่รึเปล่า


         ...Rrrrr...


          สัญญาณโทรศัพท์ที่ดังขึ้นทำเอาสะดุ้งจนรีบตะลีตาเหลือกรับพอเงยหน้าขึ้น ภาพเจ้าของห้องข้างๆก็หายไปพร้อมแมวราวกับว่าก่อนหน้านี้ไม่เคยอยู่ตรงนั้น ผมมองความว่างเปล่าเบื้องหน้าอย่างมึนงงแต่เสียงโทรศัพท์ที่ดังอยู่ในมือเรียกสติให้กลับมาอีกครั้ง


         “ พี่ยิม”

         พอรับแล้วถึงกับต้องยกหูออกห่างเพราะเสียงหวีดร้องของเจ้าแสบดังลอดสายออกมาดังลั่น

         “ โอ้ย..พี่หูจะแตกแล้วใยบัว”

         “ น้องไม่สน”

         “ เป็นอะไรฮึเรา”


         ผมกดสลับไปที่การโทรแบบเห็นหน้าไม่นานภาพใบหน้าบูดบึ้งของเจ้าแสบก็ปรากฏขึ้นทันที นั่นๆยังมีการค้อนใส่ผมอีกวงใหญ่ๆ


         “ ชิ”

         “ เอ้า..” ผมเกาหัวงงๆกับอาการของน้องสาว “ ไม่บอกแล้วพี่จะรู้มั้ยเนี่ย”

         “ แฟนพี่ยิมน่ะขี้ฟ้อง”


         “ หืม”

         “ ก็วันนี้ยัยพี่นัตตี้โทรมาฟ้องคุณแม่ว่าพี่ยิมหนีเที่ยวกับพี่เนม ทั้งยังต่อว่าพี่เนมเสียๆหายๆอีก”


        ผมถอนหายใจกับข่าวที่ได้รับรู้มาก็พอจะรู้อยู่ว่าแฟนสาวของตัวนั้นชอบทำเรื่องเล็กให้เป็นเรื่องใหญ่โดยเฉพาะเรื่องที่เกี่ยวกับเพื่อนสนิทเขา


        “ ผู้หญิงอะไรขี้ฟ้อง”


         นี่ก็อีกคนใบหน้าของน้องสาวสะบัดไปซ้ายทีขวาทีอย่างมีอารมณ์ดูก็รู้ว่าไม่ใคร่จะชอบใจแฟนสาวของผมนัก ก็จะอะไรซะอีกถ้าเปรียบนัตตี้เป็นไม้เบื้อไม้เมากับเนม  เจ้าแสบกับนัตตี้คงเปรียบเป็นประจุขั้วเดียวกันถึงได้ผลัดกันไม่ชอบน้ำหน้ากันแบบนี้

         “ ไม่รู้คบไปได้ยังไง”

         นั่นๆยังบ่นพึมพำให้ผมได้ยินอีก ผมส่ายหน้าอย่างไม่สนใจนัก

         “ บ่นอะไรเรา”

         “ บ่นแฟนใครก็ไม่รู้ หึ น้องไม่ชอบ”

         “.......”


          ผมกอดอกมองน้องสาวนิ่งๆดูเหมือนว่าฝ่ายนั้นจะรู้ตัวถึงได้ถอนหายใจก่อนจะอ้อมแอ้มขอโทษผม

         “ พี่รู้ว่าน้องไม่ค่อยชอบนัตตี้”

         “ ไม่ต้องดีต่อกันนักหรอก แต่อย่าทำเหมือนเป็นศัตรูกันเลย” ผมพูดเสียงเรียบจนเจ้าแสบทำหน้าสลด “ พี่ทำใจลำบากจริงๆเพราะพี่รักทั้งสองคนนั่นแหละ”


         “ รู้แล้ว”

         เจ้าแสบทำเสียงขึ้นจมูกก่อนจะแลบลิ้นใส่ผม ถ้าอยู่ใกล้ๆจะฟัดให้หัวร่อแน่

         “ จริงๆเลยน้า”

         “ พี่ยิมถือสายรอแป๊บนะ คุณแม่จะคุยด้วย”

         “ อือ”


         ระหว่างนั้นดูเหมือนเจ้าแสบตั้งไอแพดที่โทรมาไว้อยู่ใกล้ๆเลยทำให้ผมได้เห็นอิริยาบถของน้องสาวที่ก้มมองมือถือในมือตัวเอง ตัวแสบของบ้านทำตาโตกับอะไรสักอย่างก่อนจะยิ้มกว้างราวกับเจอของถูกใจ

        “โอ้ย พี่หมอปายของน้อง”

         ใยบัวกำมือถือแน่นพร้อมกับกลิ้งไปกลิ้งมาบนโซฟา

        “ ทำอะไรตัวแสบ”

        เจ้าตัวยิ้มเผล่ “ น้องเจอเนื้อคู่แล้ว”

        “ หืม”

        เมื่อวานยังบอกว่าดูผู้ชายวันนี้เจอเนื้อคู่เอาสิน้องสาวผม

        “ พระเอกฟิคคนไหนอีกล่ะ”

        “ ไม่ใช่” น้องส่ายหัวยิกๆ “ คิ้วท์บอยในตำนาน”


        อะไรคิ้วๆว่ะผมทำหน้างงเจ้าหล่อนจึงได้เปิดปากอธิบาย

         “ พี่หมอปาย” น้องผมทำหน้าเคลิบเคลิ้ม

         “พี่ยิมรู้ป่าวพี่เขาเป็นหนุ่มหล่อที่ลงเพจคิ้วท์บอยเพียงวันเดียวและแค่รูปเดียวยอดคนติดตามเป็นหมื่น สาวๆมากรี๊ดกร๊าดกันเต็มเลย ที่สำคัญเขาเป็นตำนานเพราะดูลึกลับตามตัวยากแบบว่าไม่เล่นโซเชียลอะไรสักอย่าง ไม่ปรากฏภาพตามสื่อ ขนาดตามไปที่คณะยังไม่เจอตัว อุ้ย ลึกลับน่ากินอะไรเบอร์นี้”


         “ นี่คนหรือนินจา”

         เจ้าแสบค้อนให้ผม

         “ นี่แหละประชากรชายที่ควรค่าแก่การครอบครอง” พูดจบใยบัวก็หัวเราะร่า

         “ เยอะไปแล้วตัวแสบ”

        ใยบัวหัวเราะร่วน “ เขาเรียนอยู่มหาลัยเดียวกับพี่ด้วยนะ”


        “ หืม”

        ผมทำท่าสนใจแสดงว่าไอ้หมอปายที่ว่ามันเรียนคณะแพทย์ฯสินะ ว่าแต่คนห่าอะไรดูลึกลับซับซ้อนขนาดนั้น แต่ถึงอย่างนั้นมันคงจะดังพอตัวไม่งั้นเจ้าแสบคงไม่รู้จักดีขนาดนี้

        “ โธ่ก็แค่เรียนหมอยังไม่ได้เป็นหมอซะหน่อย ที่สำคัญหน้าตาคงไม่เป็นสัปปะรดเท่าไหร่หรอกมั้ง”

         “ อย่ามาว่าพี่หมอปายของน้องนะ”

         ดูมัน ดูน้องสาวผมที่พร้อมใจปวารณาตัวไปเป็นน้องของคนอื่นหน้าตาเฉย

         “พี่ยิมก็หล่อสูสีกับพี่หมอเขานิดหน่อย”


          แสดงว่าผมยังมีความหล่ออยู่ขณะที่กำลังคิดตามก็ต้องเบรกหัวทิ่มเมื่อสาวเจ้าหลุดประโยคต่อมา “ แต่พี่หมอเค้าน่ากินกว่า”



         พระเจ้านี่คือคำพูดของเด็กสาววัยสิบเจ็ดผมส่ายหัวอย่างนึกปลง คำพูดของใยบัวทำให้ผมนึกอยากจะเห็นรูปไอ้หมอนี่ซะแล้วสิ แต่ยังไม่ทันจะเอ่ยขอดูพอดีมารดาเดินเข้ามาในจอภาพแล้วชวนคุยเรื่องอื่นไปหลังจากคุยธุระเรื่อยเปื่อยกับมารดาไปสักพักจนวางสายแล้วสุดท้ายผมก็ลืมขอดูรูปไอ้หมอที่ว่าจากเจ้าแสบจนได้

         หมอปายงั้นเหรอ...จะสักแค่ไหนกันวะ

         ผมส่ายหัวไปมาอย่างไม่ค่อยจะใส่ใจนัก









เริ่มเปิดตัวกันมาทีละคนสองคน อะไรยังไงน้อ
ใครจะรุกละทีนี้ หุ #ทีมยิมปาย #ทีมปายยิ้ม

***ชอบไม่ชอบยังไงฝากเม้นท์เป็นกำลังใจด้วยเน้อ เพราะทุกความคิดเป็นกำลังใจในการทำงานนะจ๊ะ***

ออฟไลน์ ayumu

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 66
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +5/-1
ทีมปายยิมค่ะ ยิมเหมาะมากกับการโดนพี่หมอปายสุดหล่อของคุณน้องเค้ากด555 :laugh:
เนมแอบชอบยิมรึเปล่าน้อ. เซ็งนัตตี้เลยค่ะแต่แอบสงสารล่วงหน้านิดหน่อย เพราะอีกไม่นานมีเหตุให้เลิกกับยิมแน่ๆ o18

ออฟไลน์ amewa

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 8
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
แวะเข้ามาถือป้าย 'ยิมปาย" เงียบๆ  :sad4:
คือเห็นมีแต่คนว่าปายยิม มีแค่เราที่ยิมปายสินะคะ555555555

เราคิดว่าปายเป็นรับที่ราชินี ซึนๆ พยศ เหมาะแก่การให้ยิมที่แสนกวนตีนมาปราบมากกกกกก
ตามชื่อเรื่องก็หลงกาว(น์)อีก เลยคิดว่ายิมจะต้องหลงในมุมของปายที่สดใสน่ารัก จนต้องตามจีบอ่ะ5555

จะรอติดตามเรื่องนี้นะคะ ไม่ว่าจะ ยิมปายหรือปายยิม ก็จะติดตามต่อไป ชอบมากค่ะ เมะชนเมะแบบนี้ อิ้อิ้ :กอด1:

ออฟไลน์ mild-dy

  • ☆ ทาสแมว ☆
  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 9082
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +389/-80

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด