ดีแล้วทูนหัวมีผัวเป็นทหาร ปีสองของสองคน ๒๐๐๑๒๕๖๓ ตอนที่๑๔/๒ หน้า๑๓๒
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: ดีแล้วทูนหัวมีผัวเป็นทหาร ปีสองของสองคน ๒๐๐๑๒๕๖๓ ตอนที่๑๔/๒ หน้า๑๓๒  (อ่าน 1057887 ครั้ง)

ออฟไลน์ shikyu3211

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1537
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +67/-1
ชักอยากอ่านตอนพี่เบิ้ลพี่นิดพี่น้อยมาแสดงตัวอีกแล้วสิ

ออฟไลน์ ่jum

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3704
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +53/-4

flawless

  • บุคคลทั่วไป

ออฟไลน์ AGELA

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 675
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1109/-0
ตอนที่ ๑๓.๑ ดาวติดดิน


“บูม ผลัดนี้มึงลงฝึกทหารใหม่ไปก่อนนะ กูขอไปฝึกหลักสูตร......”

“เออๆ ผลัดหน้ามึงลงฝึกละกัน กูลงมาตั้ง ๒ ผลัดแล้ว”

“ได้เพื่อน จับมือ”

พันธะสัญญาระหว่างเพื่อนเริ่มขึ้นท่ามกลางแสงไฟและไอกลิ่นของฝนที่ตกโปรยปรายลงมา ผมผู้หมวดบูมถึงจะไม่ใช่ผู้หมวดใหม่แต่ยังไฟแรง ผมรับราชการทหารมาได้ปีนี้ปีที่ ๓ แล้ว ส่วนไอ้คนที่ผมจับมือด้วยเมื่อครู่นี้มันเป็นเพื่อนกับผม จบมาพร้อมกันลงหน่วยทหารหน่วยเดียวกัน ปีแรกที่เรามาบรรจุก็มาฝึกทหารใหม่แต่ในตำแหน่งผู้ช่วยผู้ฝึก จากนั้นผมเป็นผู้ฝึก ไอ้เต้ย(ชื่อเพื่อน)มันมาเป็นผู้ช่วยผู้ฝึก ผลัดต่อไปเลยเป็นมันที่ต้องลงเป็นผู้ฝึก ผมเองไปเป็นผู้ช่วยให้มัน แล้วผลัดต่อมาผมลงอีก พอมาผลัดนี้มันบอกว่ามันขอไปฝึกหลักสูตร.....มันเลยให้ผมลงอีกผลัด ผมก็โอเคถือว่าช่วยเหลือเพื่อน

การฝึกทหารใหม่ไม่ใช่ว่าจะเป็นเรื่องง่าย ก่อนฝึกเราก็ต้องมาฝึกครูกันก่อน มีครูที่เป็นนายสิบและครูที่เป็นพลทหาร ใช้เวลาประมาณเดือนเศษเพื่อฝึกครู จนมาถึงช่วงที่ต้องรับทหารใหม่ผลัดนี้มาฝึก

การตระเตรียมงานทุกอย่างผ่านไปด้วยดีแม้จะมีสะดุดบ้างต่างฝ่ายก็ได้ช่วยเหลือกันเต็มที่ วันที่ ๑ พฤษภา ทหารใหม่เข้ามาผมก็ไปต้อนรับขับสู้อย่างดีแล้วทำตามขั้นตอนโดยมีครูนายสิบและครูผู้ช่วยเข้ามาดูแลอย่างใกล้ชิด จนมาถึงวันที่ ๔ ต้องรับทหารจากต่างจังหวัดเข้ามาอีกเพราะกำหนดเดินทางมารายงานตัวของทหารต่างหวัดที่จะเข้ามาเป็นพลทหารเขาต้องมาวันที่ ๓ มาถึงก็เป็นวันที่ ๔ วันนั้นผมไม่ได้มาต้อนรับเหมือนพวกที่มาวันที่ ๑ เพราะต้องไปหาหมอ รู้สึกว่าตัวเองไม่ค่อยสบาย

กว่าจะได้เจอหน้าค่าตาก็เป็นช่วงเย็นแล้ว เพิ่งจะสร่างไข้เลยรีบเด้งตัวลุกขึ้นไปอาบน้ำอาบท่าไปต้อนรับทหาร ลงมาจากห้องพักได้ผมก็ไปสอบถามกับจ่าที่ทำหน้าที่แทนผมช่วงที่ผมป่วย ทุกอย่างก็ผ่านไปด้วยดี จ่าคนนี้แกฝีมือดีฝึกทหารมาหลายผลัดผมเลยไว้วางใจแกให้ทำหน้าที่แทน นอกจากจ่าแล้วก็จะมีนายสิบที่สอบผู้หมวดได้มาช่วยดูแล ก็โอเคครับ

“ตรง”เสียงสั่งดังขึ้นเมื่อผมก้าวเข้าไปถึงสถานที่ที่อบรมทหารใหม่ ต่างคนต่างลุกขึ้นมาอย่างรวดเร็วแต่มีบางคนที่ยังงงๆ ผมกวาดสายตาผ่านหมวดที่ตัวเล็กที่สุดเป็นอันดับแรกแล้วก็กวาดสายตาไปยังเบื้องหน้าจนมาสะดุดกึกกับใครคนหนึ่ง

ตัวของเขาสูงร่างกายกำยำ กล้ามเป็นมัดเหมือนพวกนักมวยปล้ำก็มิปาน โครงหน้าคมดุ สายตาดุจพญาเสือโคร่งที่คอยจับจ้องกับเหยื่อ ผมหยุดมองเขาค้างอยู่ประมาณ ๕ วินาทีก่อนจะมองดูคนที่ยืนข้างๆ หุ่นบางแต่สูงโย่ง คิ้วยังไม่ขึ้น

คว้าไมค์มาก็กล่าวทักทายกันแล้วแนะนำเรื่องราวต่างๆ พร้อมทั้งแนะนำชื่อตัวเอง แอบมองคนตัวใหญ่นั่นหลายครั้งเขามองมาที่ผมอย่างเดียว บางทีผมเองก็รู้สึกประหม่าได้เช่นกัน แต่อาศัยความใจกล้าหน้าด้าน กวาดสายตาไปที่คนนั้นทีคนนี้ที ทำให้พูดไปได้เรื่อยเปื่อย

แต่ถึงจะกวาดสายตาไปหาใครก็ตามทีแต่ก็ยังมีที่ผมจะต้องเหลือบตาหันไปมองอยู่ตรงนั้น ทำไมทหารใหม่คนนั้นถึงได้มีอะไรที่ดึงดูดสายตาผมถึงขนาดนี้ มันเป็นสิ่งดึงดูดที่เร้า เย้ายวน ชวนให้อยากเข้าไปใกล้ชิด ผมไม่เคยเจอผู้ชายแบบนี้มาก่อน ยอมรับว่าตั้งแต่เล็กจนมาเป็นนายทหารก็เรียนกับชายล้วนมาตลอดแต่ไม่เคยเจอผู้ชายที่ดึงดูดสายตาเหมือนคนนี้

จนผมเข้าไปถามเขาว่าผมชื่ออะไร เขาทำหน้างง จากนั้นผมก็ของขึ้นครับเพราะพูดอะไรไม่ฟังผมเลยลงโทษไปซะ พอเขาลุกขึ้นเขามองหน้าผมแล้วสายตาของเขาที่มองมามันทำให้ผมรู้สึกขวยเขิน ห่าเอ๊ย กูไม่อยู่ใกล้มึงแล้วล่ะ

ทุกวันผมจะมาออกกำลังกายทั้งเช้าและเย็น ช่วงที่ว่างจากงานที่ได้รับจากผู้พันผมก็จะเดินไปดูทหารใหม่ฝึกอย่างใกล้ชิด หรือวันไหนไม่มีงานอื่นใดผมก็จะไปดูการฝึก ผมไม่รู้ว่าเพราะอะไรทำไมเขาถึงทำให้ผมละสายตาจากเขาไม่ได้ ความกระตุ้นอารมณ์หลายๆอย่างของเขาทำให้ผมหมดความเป็นตัวของตัวเองจนมาถึงวันนั้นครับ

ผมอาบน้ำช่วงเที่ยงคืนประจำเพราะต้องวางแผนว่าจะรับมือกับทหารใหม่อย่างไรดี มานั่งปรึกษากับครูนายสิบบ้าง ครูผู้ช่วยบ้าง แล้วนั่งไตร่ตรองดูนั่งดูนี่คลายเครียดไปบ้าง เที่ยงคืนผมจึงได้ลงไปอาบน้ำ

สายน้ำที่อาบรดมายังร่างกายช่วยให้ความเหนื่อยล้าเพลาลงไปไม่มากก็น้อย เช็ดตัวให้แห้งเก็บอุปกรณ์อาบน้ำใส่ตะกร้าปลดล็อกแล้วเปิดประตูออกมา พอเห็นว่าใครอยู่ข้างหน้าเท่านั้นแหละผมรู้สึกตกใจอย่างมาก แล้วหลังจากนั้นกว่าผมจะรู้ตัวริมฝีปากของเขาก็ประกบมาที่ริมฝีปากของผม ผมอึ้งอยู่พักหนึ่งก่อนจะตอบรับสัมผัสของเขาไปอย่างง่ายดายโดยไม่ต่อต้านหรือผลักไส

มันเหมือนกับว่าสิ่งที่ผมต้องการมานานแสนนานตอนนี้ได้ถูกเติมเข้ามา ได้ค้นพบได้พบเจอ เขาจูบผมอย่างหนักหน่วงลิ้นเกี่ยวกระหวัดกันอย่างไม่ลดละจนผมเริ่มจะขาดลมหายใจ เขาจึงผละหน้าออกไปไล่จูบตามใบหน้า ความอบอุ่นแผ่ซ่านไปทั่วสรรพางค์กายของผม ผมยังยกมือคล้องคอเขาเอาไว้ไม่ผลักไสไล่ส่ง จากนั้นเขาก็พูดอะไรมามากมายตามความรู้สึกของเขาไป ผมเองได้แต่ยืนอยู่อย่างนั้นกอดเขาแล้วก็จูบกันอีกครั้งหนึ่ง

อารมณ์คุโชนขึ้นมาเหมือนบ่อน้ำมันถูกไฟเผาไหม้ อารมณ์ดิบถูกกระตุ้นออกมาจนผมรู้สึกมีอารมณ์ทางเพศ แล้วก็ไม่เหลือเมื่อเขากระเซ้าเย้าแหย่ผม บวกกับอารมณ์ความต้องการทำให้ผมต้องให้เขาช่วยเหลือ

แขนแกร่งโอบมาที่เอวมือเขาแปะมาที่หน้าท้อง แขนอีกข้างลดผ่านรักแร้ขึ้นมาแปะอยู่ที่หน้าอก เขากอดผมจากด้านหลัง ผมเปลือยแต่เขายังอยู่ครบทุกชิ้น มือที่แปะหน้าท้องของเขาไล้ไปที่สะดือลดลงไปที่หัวเหน่าผ่านเส้นใยไหมลงไปด้านล่างแล้วสัมผัสเบาๆที่ท่อนเนื้อซึ่งพองขึ้นมาเพราะอารมณ์ใคร่ถูกปลุก

“เสียวไหม”น้ำเสียงแหบพร่ากระซิบเบาๆที่ข้างหูทำให้ผมรู้สึกร้อนวูบในช่องท้องขึ้นมาทันใด อาการขนลุกซู่แผ่ไปทั่วตั้งแต่หัวจรดเท้า

“อืม”ผมพยักหน้าเบาๆ จากนั้นเขาก็ใช้มือในการช่วยสำเร็จความใคร่ให้กับผม ผมรู้สึกเสียวมากแทบจะขาดใจตายไม่เคยเสียวเท่านี้มาก่อน อาจจะเป็นเพราะว่าเขามีแรงดึงดูดต่อผมด้วยมั้งครับทำให้ผมมีอารมณ์ความต้องการรุนแรง จนถึงจุดสุดยอด สารคัดหลั่งพุ่งออกมาเป็นกระแสสายหลายระลอก มันเยอะมากจนเขาขำขึ้นมาเบาๆ

“สงสัยไม่ได้ว่าวนานนะครับ”เขายิ้มแต่ผมนี่แทบทรุดถ้าเขาไม่โอบผมไว้ผมได้ขาพับอยู่ตรงนั้นแน่ๆ ผมหายใจสะดุดไปตามแรงกระตุกของหน้าท้องหลายครั้งจากนั้นจึงเริ่มหายใจเป็นปกติ อาการหน้าบางวูบวาบขึ้นมาทันที รู้สึกอายขึ้นมาจับใจ ผู้บังคับบัญชาให้ลูกน้องสำเร็จความใคร เขาเปิดน้ำฉีดล้างให้ผมจนสะอาด ปิดน้ำแล้วหมุนตัวผมเข้ามาฉกจูบผมอีกครั้ง

ความรู้สึกไม่เคยพอมีเต็มล้มอยู่ในทรวงอกด้านซ้ายของผม นานพอสมควรแก่เวลาเขาจึงละริมฝีปากของเขาออก จูบมาที่ปลูกจมูก ดวงตา หน้าผาก แก้ม ซอกคอทั้ง ๒ ข้าง

“ผมชอบผู้หมวดนะครับ”เขาสารภาพออกมา ผมรู้สึกพองโตร่างกายเหมือนจะพองใหญ่คับเต็มห้องน้ำหลังนี้ ผมยิ้มให้เขาไม่ได้พูดอะไร แล้วเขาก็หยิบผ้าเช็ดตัวมานุ่งให้ผม ผมดึงเขามาจูบครั้งหนึ่งเพื่อบอกเขาว่า ไม่ใช่แค่เขาที่รู้สึกว่าชอบผม ผมเองก็ชอบเขาเช่นเดียวกัน

ขึ้นไปนอนผมคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อย กลัวว่าเขาจะเอาเรื่องนี้ไปพูดกับคนอื่น กลัวว่าตัวเองจะเสื่อมเสียชื่อเสียง กลัวโดนเขาดูถูกต่างๆนานากว่าจะหลับได้ก็นานพอสมควร ตอนเช้าผมเลยลงโทษเขา เพียงแค่เห็นหน้าจากเมื่อคืนที่คิดว่าจะหยุดความสัมพันธ์ให้จบลงเพียงแค่นั้น เจอหน้าเขาผมก็ใจอ่อน ความรู้สึกที่ดีกับเขามันมีมากกว่า ผมเลยไม่คิดที่จะหยุดมัน

โชคดีอยู่อย่างหนึ่งที่เขาไม่เอาเรื่องนี้ไปพูดให้ใครฟัง เขาเก็บเงียบจนมาครั้งที่ ๒ ผมเจอเขาอีกครั้ง เขาก็เข้ามาแต่ครั้งนี้ผมยังไม่ได้อาบน้ำและเขาเองก็คงไม่ได้มาเยี่ยวเฉยๆ เขาจับที่บั้นเอวผมถามด้วยน้ำเสียงสดใสแต่ไม่ดังมากพอได้ยินกันอยู่แค่ ๒ คน ความคิดถึงของผมที่มีต่อเขาอยากให้เขาทำกับผมแบบเมื่อวันนั้นมันเปี่ยมล้มอยู่ แต่ผมน่ะปากแข็งครับจนเขาหันหน้าจะออกจากห้องน้ำนั้นแหละผมจึงอนุญาต แล้วก็เสต็ปเดิมคือเราจูบกันแทบเป็นแทบตาย อารมณ์ของผมเองก็พุ่งพล่านอยากให้เขาช่วยผมปลดปล่อยอีก แต่มันดึกแล้ว เขาฝึกทั้งวันมันเหนื่อย ผมอยากให้เขาพักผ่อน จึงแค่ให้เขาจูบผมอย่างเดียวจนผมไล่เขาไปนอนแล้วก็ช่วยตัวเอง

“เหี้ย”ผมสบถออกมาเพราะอารมณ์มันไม่เหมือนวันนั้น เลยได้แค่ช่วยตัวเองแบบเซ็งๆ เฮ้อ รู้งี้ขอเห็นแก่ตัวให้เขาช่วยก็ดี ความรู้สึกระหว่างผมกับเขามันเพิ่มขึ้นทุกวันแต่ไม่มีใครพูดไม่มีใครแสดงออก เขาวางตัวได้ดีต่อหน้าเขาจะไม่ทำตัวประเจิดประเจ้อตีสนิท ยืนตรงคุยกับผมพูดจาฉะฉานให้ความเคารพจนผมวางใจว่าเขาคงจะไม่ทำให้ข่าวด้านลบเผยแพร่ออกไป

แม้กระทั่งเรียกเขามาช่วยงานที่จะต้องนำเสนอผู้ใหญ่เขาก็วางตัวได้ดี งานเป็นงาน ทำจริงจังไม่มีเล่น รีบแก้ไขทำจนผมพอใจ ต่อหน้าคนอื่นผมกับเขาเราไม่เคยแสดงออกว่าเราเป็นคนสำคัญของกันและกัน แต่พออยู่เงียบๆกัน ๒ คนเหมือนวันนั้น ผมเป็นคนเริ่มเอง ผมจูบเขาก่อนแต่เพียงชั่วครูให้หัวใจพอเอิบอิ่มก็พอไม่ต้องการมากกว่านี้เพราะผู้คนข้างนอกไม่รู้ว่าจะเข้ามาเมื่อไหร่



แล้ววันหนึ่งก็เกิดเรื่องราวที่ไม่สมควรจะเกิดขึ้นมา เสียงอึกทึกโหวกเหวกโวยวายอลหม่านอลวนเกิดขึ้น ผมวิ่งออกจากห้องด้วยชุดครึ่งท่อนที่ยังไม่ได้เปลี่ยน สิ่งที่ผมประสบนั่นก็คือสายตาอันน่าเกรงขามของเขาและพละกำลังที่เขาได้ใช้มัน ความพินาศขนาดย่อมๆเกิดขึ้น ผมเข้าไปตะคอกถามเขา ใจหนึ่งก็กลัวว่าเขาจะทำร้ายกลับแต่อีกใจก็กล้า เขาเดินมาหาผม ผมต่อยหน้าเขาด้วยความแค้น ความผิดหวัง ความช้ำใจที่มีต่อเขา จนเขาพูดความจริงออกมา ทำให้ผมอยากจะเข้าไปขอโทษที่ผมตบหน้า แต่ความผิดของเขาก็ยังเป็นความผิด เขาทำร้ายร่างกายผู้บังคับบัญชา ผมไม่เตะต่อยเขาแต่ลงโทษเขาที่สนามฟุตบอลทั้งคืน

เปียกฝน หนาวสั่นผมก็ยังยืนอยู่ตรงนั้น ผมลงโทษเขาไปด้วยอบรมเขาไปด้วยจนไฟบนโรงนอนเปิดขึ้นมาอีกครั้งและเห็นว่ามันสมควรผมจึงปล่อยไปอาบน้ำ วันนั้นทั้งวันผมโดนผู้ใหญ่เรียกเข้าไปสอบถามและโดนด่ามามากมาย ส่วนเจ้าตัวเมื่อผู้ใหญ่เข้ามาถามก็ตอบฉะฉาน ไม่มีใครกล้าทำเขาเพราะเขาพร้อมที่จะเอาคืนในเมื่อเขาไม่ผิด แล้วผู้พันก็เข้ามาไต่ถามอีกครั้ง ผมหนักใจอย่างมากแต่เมื่อได้รับรายงานว่า ทั้ง ๓ คนนั้นเมาด้วยทุกอย่างจึงผ่านไปโดยที่ บอมบ์ก็ต้องรับผิดและ ๓ คนนั้นก็ต้องรับผิดเช่นเดียวกัน

ตลอดสัปดาห์ผมไม่ได้คุยกับเขา ให้เพื่อนเขาดูแล ผมดูแลอยู่ห่างๆเพราะผมกำลังสับสน ผมควรจะก้าวต่อไปข้างหน้าหรือหยุดอยู่เพียงเท่านี้ วันเสาร์เขาไปทำงานโยธา ผมขับมอไซด์ผ่านเขาแสร้งว่าออกไปซื้อของแต่อยากรู้ว่าเขาทำอะไร จนมาถึงวันอาทิตย์วันที่เขาควรจะมีความสุขกับญาติ เขาต้องไปทำงานเพื่อรับผิด ช่วงบ่ายของวันนั้นผมเห็นหญิงสูงวัยคนหนึ่งเดินเข้ามาพร้อมกับหญิงวัยกลางคน สีหน้าของทั้งคู่ยิ้มแย้มแจ่มใส

“สวัสดีค่ะ มาเยี่ยมลูกค่ะ”ผู้หญิงสูงวัยยกมือไหว้สีหน้ายิ้มแย้ม

“ลูกชายชื่ออะไรครับยาย”ครูนายสิบที่ทำหน้าที่เป็นประชาสัมพันธ์เอ่ยถาม

“ขีปนาวุธค่ะ เอ๊ ใช่หรือเปล่าแม่ภา แม่จำชื่อสับสน”ผู้หญิงสูงวัยหันไปปรึกษาลูกตนเอง

“ใช่ค่ะ ชื่อขีปนาวุธ อุดมลักษณ์ค่ะ ชื่อเล่นชื่อบอมบ์”ผู้หญิงวัยกลางคนบอกกับนายสิบที่รับหน้าที่คนนั้นไป

“ผู้หมวดครับ”นายสิบคนนั้นหันมาทำสีหน้าอึกอักกับผม ผมจึงต้องรับหน้าที่ไป

“เชิญญาติของทหารทางนี้ครับ” ผมผายมือไปที่ส่วนข้างหนึ่งเงียบๆ จากนั้นก็เล่าให้ฟังว่าบอมบ์ถูกผู้พันสั่งงดเยี่ยมญาติเนื่องจากทำความผิด ผมพยายามจะเล่าว่าเขาผิดเรื่องอื่นแต่ผู้หญิงสูงวัยก็ถามมาตรงประเด็น

“บอมบ์มันต่อยใครค่ะผู้หมวด”

“เอ่อ ไม่ใช่เรื่องชกต่อยครับ การฝึกของเขาเนี่ยออกมาไม่ค่อยจะดี ทางเราเลยสั่งงดเป็นการลงโทษ”

“เป็นไปไม่ได้หรอกค่ะ ฉันรู้จักลูกของฉันดี เขาต้องมีเรืองแน่นอน เล่ามาเถอะค่ะผู้หมวด ฉันยอมรับได้ทุกอย่าง”ผมจึงยอมเล่าเรื่องให้ฟังอย่างเลี่ยงไม่ได้ แต่ไม่ได้เล่าทั้งหมดเอาแบบย่อๆไม่โดยไม่โยนความผิดไปให้ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งแต่เพียงผู้เดียว

“แล้วผมต้องขอโทษด้วยนะครับที่ดูแลลูกของคุณแม่ได้ไม่เต็มที่”ผมยกมือไหว้

“ค่ะๆ ลูกแม่ก็ผิดด้วยแหละค่ะ ถ้างดเยี่ยมงั้นเดี๋ยวแม่ฝากของไว้ให้ด้วยแล้วกัน”คุณแม่ของบอมบ์ยื่นของมาให้ ผมเห็นแล้วก็ใจอ่อน ถ้าเป็นผมโดนงดเยี่ยมแบบนี้ผมคงทรมานน่าดู ผมจึงตัดสินใจแอบขัดคำสั่งผู้พันจะพาคุณแม่ของบอมบ์ไปเยี่ยมเขา

“จะดีเหรอคะผู้หมวด แม่ว่าไม่ค่อยดีเท่าไหร่นะ ถ้าเกิดใครเขาจับได้เนี่ยผู้หมวดจะเป็นคนเสียหายนะ แม่เสียหายน่ะไม่เท่าไหร่ แม่เป็นคนนอกเขาจำแม่ไม่ได้ แต่ผู้หมวดเป็นเจ้าคนนายคนแล้วอยู่ข้างใน เรือล่มในหนองทองจะไปไหน”คุณแม่ของบอมบ์เตือน

“แล้วคุณแม่ไม่อยากเจอบอมบ์เหรอครับ”

“อยากเจอค่ะ แต่ทำไงได้คะ”

“ไม่เป็นไรหรอกครับ ผมรับหน้าแทนให้ถ้าผมโดนด่า”ผมยืดอกขึ้นมาทันที จากนั้นแม่ของบอมบ์ก็ตกลงผมจึงพาซ้อนมอไซด์ไปยังที่บอมบ์ถูกทำโทษให้ทำโยธา

ความชื่นฉ่ำหัวใจเพิ่มขึ้นเมื่อเห็นแม่กับลูกคุยกัน แล้วยิ่งตอนที่บอมบ์กราบแทบเท้าแม่ของเขาผมแทบน้ำตาร่วง ได้แต่มองไปด้วยความยินดี ผมหายโกรธเขาแล้วและผมคิดว่าผมสานสัมพันธ์ต่อกับเขา จะออกมาในรูปแบบพี่น้อง เพื่อนกันผมก็ยอม ขอแค่ได้อยู่ใกล้ๆเขาก็เป็นพอ (กูเพ้อ)



“ขอบคุณครับ”หลังจากที่แม่เขากับพี่สะใภ้(เพิ่งมารู้ทีหลัง ครั้งแรกคิดว่าเป็นแม่มากับยาย)ของเขากลับไป ผมก็ยื่นของที่แม่เขาเอามาฝากไว้กับผม เขายืนตรงยิ้มขอบคุณผมแล้วเอาข้าวของขึ้นไปเก็บข้างบน ตกเย็นก็ปล่อยให้ทหารใหม่ออกกำลังกายเล่นกีฬาตามใจชอบโดยกำชับให้ผู้ช่วยครูกับครูนายสิบดูแลอย่างใกล้ชิดเพื่อป้องกันการหลบหนีของทหารใหม่

ตอนกลางคืนผมเอาหนังมาให้พวกเขาดูคลายเครียด วันหยุดพักผ่อนอยากให้ทุกคนมีสีหน้าที่ยิ้มแย้มเต็มที่เปิดตลกให้ดู ตบท้ายด้วยการเปิดเพลงแดนซ์ให้เต้นกัน

“เรียบร้อยดีไหม”ผมถามผู้ช่วยครูยามค่ำคืนหลังจากที่เดินตรวจโรงนอนครบทุกซอกทุกซอย

“เรียบร้อยดีครับ”

“อื้ม ดูดีๆละ”ผมกล่าวทิ้งท้ายก่อนจะไปหยิบอุปกรณ์ลงไปอาบน้ำ



แกร๊ก ปิดล็อกกลอนได้วางตะกร้าสบู่ลง หันมามองคนที่ยืนอยู่เบื้องหน้า เขายิ้มตาหยีจนเห็นฟัน ผมเองก็ยิ้ม

“ขอบคุณมากครับ”เขาพูดเสียงเบามาก ผมพยักหน้าแล้วก็กอดเขา ผมไม่รู้หรอกว่าคนอื่นจะมองผมยังไง แต่สำหรับผมคำว่าพรมแดนไม่มีต่อเขาและหวังว่าเขาก็คงไม่มีพรมแดนกับผม

“ผู้หมวดคนเดิมของผมกลับมาแล้ว”เขาพูดก่อนที่ริมฝีปากเราจะแนบชิดติดกัน จากนั้นก็จูบกันจนพอใจผมจึงให้เขาขึ้นไปพักผ่อน ส่วนผมก็อาบน้ำทั้งที่อารมณ์ยังค้างๆคาๆ เฮ้อ ราตรีสวัสดิ์

ออฟไลน์ shikyu3211

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1537
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +67/-1
พี่บอมไม่เคยงอนหรือโกรธบูมจริงๆเลยสักที

ออฟไลน์ papanoy

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 231
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2/-1
หมวดบูมน่าร๊ากกกกกกกกก
    :oo1:    :z10:

ออฟไลน์ B52

  • เป็ดZeus
  • *
  • กระทู้: 13215
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +420/-26

flawless

  • บุคคลทั่วไป
อารมณ์ค้างแบบนี้หมวดทรมานมากมั้ยอ่ะ?

ออฟไลน์ GlassesgirL

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1037
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +65/-2
หมวดบูมน่ารัก ต่างคนต่างชอบและตกหลุมรักกันตั้งแต่แรกเห็นเลยสินะๆ  :impress2:

ออฟไลน์ why yyy

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4561
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +309/-8

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ yokky34

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 200
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +13/-0
เพ้อตาม~
นึกว่าบอมจะงอนหมวดบูมซะอีก ดีจังเลยที่หมวดบูมไม่คิดจะตัดสัมพันธ์ ห้ามใจให้รักบอมไม่ได้ใช่มั้ยล่ะ~

ออฟไลน์ ormn

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3925
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +324/-8
    • http:///uc.exteenblog.com/riko-tomo/images/23213506_1208714389_3598161_Okane_ga_Nai_v01_ch01_pg002__Cover.jpg

ออฟไลน์ alternative

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2317
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +285/-3
นี่ขนาดหมวดบูมไม่ได้พรรณนาความรู้สึกมากมาย เรายังเขินเลย

ชอบจัง

ออฟไลน์ boyslover

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 408
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +80/-0
รอหมวดเต้ยเสร็จพี่มหา ฮ่าๆ

ออฟไลน์ maemix

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4403
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +299/-3
ได้รับรู้ความรู้สึกของหมวดบูม ก็ชอบบอมบ์เหมือนกัน

ออฟไลน์ cavalli

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5358
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +195/-19

ออฟไลน์ ทิวสนที

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 763
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +23/-0

ออฟไลน์ k2blove

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1868
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +41/-3
หมวดบูม ชอบแบบล่ำบึก หุ่นยักษ์นี้เอง
สะดุดตาแต่แรกหื่น เอ้ยแรกเห็นเลย
 :hao6: :hao6:

ออฟไลน์ ่jum

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3704
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +53/-4
หมวดบูม ความคิดน่ารักดี  :man1:

ออฟไลน์ kapook_koopak

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 148
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +5/-0
หมวดบูมน่ารักอ้ะ โดนใจใช่ม้า

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ AGELA

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 675
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1109/-0
ตอนที่ ๑๔ เมียเลี้ยว

“เป็นไรวะซัน เห็นทำหน้าเศร้าๆ”ยามเช้าวันจันทร์หลังจากที่ได้พักผ่อนกันเต็มที่ไปแล้วในวันอาทิตย์ ไอ้ซันตีหน้าเศร้าแต่เช้า ไม่ค่อยพูดจาปกติผมเดินผ่านมันมันต้องยิ้มทัก แต่นี่เปล่าเลย

“แก้วมันไปมีผัวใหม่แล้ว”มันพูดเสียงหงอย

“หา ว่าไงนะ”

“อีแก้วมันไปแหกขาให้คนอื่นเอาแล้ว หึ พูดแล้วเจ็บใจ”ยังจำได้ไหมตอนที่ไอ้ซันจับได้ใบแดงแล้วมีผู้หญิงคนหนึ่งกอดแขนมันร้องห่มร้องไห้แล้วพูดเชิงว่า ห้ามทิ้งมัน ห้ามไอ้ซันไปมีคนอื่นอะไรเทือกนั้นน่ะ พอมาวันนี้กลับกลายเป็นว่ามันทิ้งไอ้ซันไปแล้ว เออ คนเราน่ะก็ทำกันได้

“อ้าว ก็วันนั้นเห็นมันยังร้องไห้ให้มึงเลยนี่หว่า”

“นั่นน่ะสิ พูดแล้วแค้น แล้วอารู้มั้ยว่าใคร”มันกลั้นหายใจแปบนึง “ไอ้เหี้ยเล็กเพื่อนสนิทผมครับ”

“ไอ้เล็ก อ๋อ ไอ้เด็กบ้าน....ใช่ไหม ส้นตีนเหอะว่ะ กระทืบมันเลยดีไหม”ผมถึงกับเลือดขึ้นหน้า

“เดี๋ยวฝึกเสร็จก่อนทั้งหญิงทั้งชายไม่ได้อยู่ดีแน่ หึ”

“แต่แบบนี้ก็ดีนะเว้ย ใครจริงใจกับมึงไม่จริงใจกับมึง มึงก็ได้รู้แล้วว่าแก้วไม่ได้รักมึงจริง”

“ใช่น่ะสิอา อย่างว่าแหละผมไม่ได้หักจวยคาไว้นี้ ไม่รู้มันจะเดินสะดุดจวยใครต่อใครบ้าง แต่ที่เสียใจที่สุดก็คือเพื่อน เพื่อนกล้าทำกับเพื่อนได้ลงคอ”

“เออๆ อย่าเสียใจไปเลยว่ะ ผู้หญิงน่ะหาใหม่ได้ หรือเบื่อผู้หญิงกะเทยก็มีตั้งเยอะตั้งแยะ”

“ฮ่าๆๆๆๆ อาเอาไปเหอะ เออ วันก่อนเห็นครูเขาเล่าให้ฟังว่าพี่เข้าห้องน้ำแล้วกะเทยดักอยู่น้าห้องน้ำน่ะ อาไม่ได้เสียน้ำให้กะเทยใช่มั้ย”

“เปล่านี่ กูออกมาครูเขาก็พากูเดินขึ้นโรงนอนทันที”กูไม่ได้เสียน้ำให้กะเทย แต่ผู้หมวดนะเสียน้ำให้กูว่ะซัน หึหึ

“ไปแล้วๆ พวกเหี้ยนั่นเรียกแล้วล่ะเดี๋ยวค่อยคุยกันนะอา”ไอ้ซันมันวิ่งไปรวมกับหมวดของพวกมันจากนั้นผมก็มาตั้งแถวฝึกต่อ


“พวกมึงเห็นต้นไม้ต้นนั้นไหม”ครูหัวหน้าสถานีชี้ไปยังต้นไม้ต้นหนึ่งซึ่งกูไกลออกไปประมาณ ๑๐๐ เมตรเห็นจะได้ พวกผมตอบครับแล้วครูก็สั่ง “ให้เวลา ๓๐ วินาทีวิ่งอ้อมต้นไม้ ใครช้าคนนั้นซวย ปรี๊ด”แล้วก็แตกฮือกันไปครับ ใครช้าก็ไม่ทัน ใครเร็วก็เร็วปรี๊ดจริงๆ ส่วนผมอยู่กลางๆกับไอ้มหาตวง พอมาถึง “ปรี๊ด อีกรอบเลยพวกมึง ถ้ายังเล่นกันอยู่อีก วันนี้กูจะขอผู้หมวดว่าไม่ต้องฝึกจะแดกทั้งวัน ไป”แล้วก็วิ่งกันเอาเป็นเอาตายครับ พอเหนื่อยหอบแฮกๆก็มายืนฝึกต่อ

เป็นแบบนี้ทุกวันแหละครับ ฝึกไปแดกไป ทำดีได้พัก ทำไม่ดีก็ฝึกต่อ แต่ส่วนใหญ่จะไม่ค่อยผ่านมาตรฐานเขามากกว่าเลยต้องโดนแดกจนมีคนพูดขึ้นมา

“ฝึกน่ะกูไม่กลัวหรอก กูกลัวแต่โดนแดกนี่แหละ ให้กูฝึกอะไรกูฝึกหมด ฝึกทั้งวันกูทำได้แต่ฝึกๆแดกๆแบบนี้กูไม่ไหว”เออก็จริงของมันครับ ส่วนใหญ่จะเหนื่อยเพราะโดนแดกและโดนด่ามากกว่า จะมีนิ่งๆก็สถานี ๔ ครับ สถานียิงปืน นอนเล็งปืนกันทั้งวัน แต่ถ้าโดนแดกนี่ก็หนักไม่ต่างกันหรอกครับ เอาเป็นว่าไม่มีที่ไหนจะสบายเท่าบ้านเราหรอก 

“ไอ้มหาตวง อัณฑะโตพาโลจังไร”เข้ามาฝึกที่สถานี ๓ จ่าที่เป็นหัวหน้าสถานีแกจะตลกโปกฮา แล้วคนที่โดนล้อมาที่สุดก็ไอ้มหาตวงครับ

“เจริญพรครับจ่า”ไอ้ตวงกวนตีนกลับ

“ฮ่าๆๆๆๆๆ”จ่าแกหัวเราะเสียงดัง

“เอ้า ฟังนะ วันนี้จ่าจะสบายๆกับพวกเอ็ง ทำดีได้พัก ทำไม่มีได้ตีน เข้าใจไหมครับ”

“เข้าใจครับ”จากนั้นก็เริ่มฝึกกัน เป็นการฝึกท่าอาวุธ ถอดประกอบปืนครับต้องทำตามขั้นตอน ชิ้นไหนถอดก่อนชิ้นไหนถอดทีหลัง แล้วจ่าก็เล่าเกี่ยวกับประวัติของปืนให้ฟันว่ามีวิวัฒนาการเป็นมาอย่างไร เพลินดีครับแต่ถ้าแกแดกก็แดกหนักเหมือนกันนะครับ

“มหาตวง มึงเคยชักว่าวยัง”จ่าถามระหว่างที่มหาตวงมันถอดประกอบปืน

“ยังเลยครับจ่า ยังซิงครับ”

“ไม่เคยชักได้ไง จวยใหญ่เท่าแขน พวกมึงว่าจริงมั้ย”

“จริงครับจ่า”

“จ่าถามจริง ตอนเป็นพระเอ็งแอบไปนวดจวยมาเหรอ”งี้แหละครับ เรื่องอี๋เรื่องจวยขาดไม่ได้ ต่อให้เครียดแทบเป็นแทบตายคุยเรื่องนี้เมื่อไหร่เป็นอันต้องยาวไป

“เปล่าครับ ไม่เคยเลยครับ ธรรมชาติล้วนๆ พ่อผมรักผมมากเลยให้มาเยอะครับจ่า”

“โห จ่าไม่ค่อยเชื่อว่ะว่าพ่อให้เอ็งมาเยอะบะลักกักแบบนี้ เออ มหาตวง อัณฑะโตพาโลจังไรกับไอ้บอมบ์นี่ใครใหญ่กว่ากันวะ”เอาแล้วไง จวยผมไปเกี่ยวอะไรด้วยครับจ่า จวยผมอยู่ของมันดีๆนะครับ

“ผมว่าของไอ้บอมบ์ใหญ่กว่าครับจ่า”เอาแล้วไง มีคนยกมือเชียร์ผมแล้ว

“ผมว่าของไอ้มหาใหญ่กว่าครับ”

“เออๆ ไหนๆใครว่าของไอ้ยักษ์บอมบ์ใหญ่กว่ายกมือขึ้น”แล้วก็มียกขึ้นมาเกินครึ่ง “ใครว่าของไอ้มหาตวง อัณฑะโตพาโลจังไรใหญ่กว่ายกมือขึ้น”แล้วก็มีคนยกขึ้นอีกมากมาย สูสีกัน “แล้วสรุปใครใหญ่กว่าใครวะ”จ่าหันมามองหน้าผม ๒ คน อย่าหาเรื่องเลยครับจ่า ผมไม่อยากโชว์ ฮ่าๆๆๆๆ

“เอาพวกมันไปวัดขนาดเลยครับจ่า”มีคนเสนอขึ้นมา

“จวยเหอะครับ”ไอ้มหาด่าให้ทันที ฮ่าๆๆๆ ปากกล้าขึ้นมาเป็นกอง หมดความเป็นมหาผู้เงียบๆและหงิมๆ “ผมยอมแพ้ก็ได้ว่าผมใหญ่กว่า ฮ่าๆๆๆๆ”มันหัวเราะเยาะ

“ฮ่าๆๆๆๆ”จากนั้นก็ฮาครืนกันทั้งหมวด ไม่ได้ต่อความอะไรนะครับจ่าแกพาวกไปเรื่องอื่นต่อ ส่วนใครจะใหญ่กว่าใครอันนี้ผมไม่รู้ เดี๋ยวคอยดูกันต่อไป




“แตะสลับ”
“แตะสลับ”

“๑๐ ยก”
“๑๐ยก”

“ปรี๊ดดด ปรี๊ดดด ปริ๊ด”
“๑ ๒ ๓ ๑ ๑ ๒ ๓ ๒ ๑ ๒ ๓ ๓.....๑ ๒ ระวัง หยุด”

“กระโดดตบแยกเท้าหลังมือชนกัน”
“กระโดดตบแยกเท้าหลังมือชนกัน”

“๑๐ ยก”
“๑๐ ยก”

“ปรี๊ดดด ปรี๊ดดดด ปริ๊ด”
“๑ ๒ ๓ ๑ ๑ ๒ ๓ ๒ ...... ๑ ๒ ระวัง หยุด”

ออกลังกายกันทุกเช้าเย็นเป็นอาจิณ กายบริหารเสร็จแล้ววิ่งรอบสนามฟุตบอลจากนั้นไปกินข้าว ทุกอย่างวนไปวนมาเช่นเดิมจะมีเพิ่มเติมหน่อยตรงที่ช่วงเช้าเราต้องมาฝึกซ้อมสวนสนามกันครับ ก่อนไปกินข้าวก็เดินสวนสนามกันไปกินข้าว ลงเท้าหนักๆ

กินข้าวเสร็จมาอาบน้ำแต่งตัวฟังสิบเวรหรือผู้หมวดอบรม วันไหนมีงานผู้หมวดก็เรียกผมไปใช้ แต่ถ้าวันไหนไม่มีก็นั่งอยู่กับคนอื่นๆ อย่างวันนี้ก็มีงานครับ ผมเลยต้องเข้ามาทำงานให้ผู้หมวด

“อืม เอาตัวนี้มาไว้ตรงนี้แล้วก็ เอ่อ ลดขนาดตัวนี้ลงอีกหน่อยให้มันเห็นรูปนี้ชัดๆ โอเค”ผู้หมวดคอยกำกับผู้อยู่ข้างๆ ตรงข้ามก็จะเป็นไอ้ทิวที่มานั่งทำงานให้ผู้หมวดอีกคน ไม่ใช่งานโฟโต้ช้อปนะครับเป็นงานอีกอย่างหนึ่ง

“ขออนุญาตครับ ฮัดชิ้ว”ผมหันหน้าออกไปจาม รู้สึกคันจมูกขึ้นมา หลายวันมานี้ฝนตกบ้างอากาศเดี๋ยวร้อนเดี๋ยวหนาว ยิ่งตอนนี้มีคนเป็นหวัดไปหลายคนแล้วด้วย

“เป็นหวัดเหรอ กินยารึยัง”ผู้หมวดถาม

“ยังครับ”ผมส่ายหน้าปฏิเสธ

“เหรอ อือ ทหารใหม่เป็นหวัดกันเยอะจริง ผู้หมวดไม่รู้จะทำไงดี กินยาแล้วก็ไม่หาย กลัวว่าจะป่วยกันทั้งหน่วยฝึก”

“ครับ”ผมก็ไม่รู้จะทำไงเหมือนกันครับ ติดจากคนอื่นมาอีกที

“ไปขอยาดิบอมบ์เดี๋ยวเป็นหนัก ทิวไม่ป่วยไม่ไข้กับเขาบ้างเหรอ”

“ปวดหัวครับผู้หมวด”ไอ้ทิวตอบ

“เออ มีใครดีสักคนมั้ยเนี่ย เดี๋ยวผู้หมวดออกไปถามก่อนดีกว่า”แล้วก็ลุกออกไป พวกผมจึงออกไปตาม ไปขอยา จากนั้นผู้หมวดก็คุยกับทหารใหม่เกี่ยวกับเรื่องสุขภาพ การดื่มน้ำ แล้วสำรวจว่าใครเป็นอะไรบ้างให้ยกมือขึ้นจะได้แยกออก เกือบครึ่งเลยครับที่ป่วยกันส่วนใหญ่เป็นหวัดแต่ก็ฝืนๆกันครับ



หลังจากฝึกหนักตลอด ๕ วันวันที่พวกเรารอคอยก็เวียนมาบรรจบ

“ขออนุญาตครับผู้หมวด”มหาตวงเดินเข้าไปหาผู้หมวดหลังจากที่พวกเรียน กศน.ได้แยกออกไปเรียนแล้วและผมก็เตรียมพร้อมจะไปรับโทษทัณฑ์ของตนเองต่อ

“อื้ม มีอะไรมหา”ผู้หมวดเลิกคิ้วทำหน้าน่ารัก ฮ่าๆๆๆ กูเพ้อยังไม่หาย

“ผมขออนุญาตไปช่วยไอ้บอมบ์ได้ไหมครับ”โอ้ มหา กูซึ้งน้ำใจมึงจริงๆ

“ไม่อยากนอนดูหนังเหรอ”

“ไม่ครับ ไม่มีเพื่อนคุย มีมันคนเดียวที่ผมคุยรู้เรื่องที่สุดแล้ว ผมขออนุญาตนะครับ”เอ่อ กูเป็นสัตว์ประหลาดรึเปล่าวะที่คุยกับมหารู้เรื่องเนี่ย

“อือ เอาดิ”

“ผู้หมวดครับ ผมขอไปด้วยครับ”โอ้ว ไอ้ซันน้องรัก ไม่เสียชื่อเด็กบ้านเดียวกับกูเลยว่ะ

“มาๆ แยกออกมา ใครอยากไปทำงานกับไอ้ยักษ์บ้าง”จากนั้นคนนี้ก็ยกคนนั้นก็ยกครับ ส่วนคนที่ทำหน้ามึนๆอึนๆก็ยกมือขึ้นมาร่วมด้วยช่วยกัน “หมดเลยเหรอ ได้ๆ อย่าบ่นว่าเหนื่อยแล้วกัน เต้ๆ เดี๋ยวประสานกับ....หน่อยนะว่าทหารใหม่จะไปทำงานน่ะ”

“ครับผู้หมวด”เป็นอันว่าวันนั้นศาลาห้องอบรมต้องร้างเพราะมีคนไปช่วยงาน งานวันนี้ก็เป็นการลอกคลองไม่ต่างจากครั้งที่แล้วครับแต่ว่าเป็นอีกสถานที่หนึ่ง อยู่ด้านซ้ายของกองร้อย....ยาวพอสมควร พวกไม่เรียนกศน.เนี่ยประมาณเกือบๆ ๕๐ คนครับ มาถึงก็ไม่พูดพร่ำทำเพลงไปรับอุปกรณ์จากหน่วยงานที่ผู้หมวดขอยืมของได้ก็ลงมือทำทันที มีไอ้มหาตัวฮาครับเล่าเรื่องตลกให้ฟังจากนั้นก็แซวกันไปแซวกันมา

“ใครเมียทิ้งก็ยกมือขึ้น ฮิ้วววววว”ไอ้มหาร้องเป็นเพลง

“ไอ้เหี้ย จะพูดทำไมกูช้ำใจ”ใครคนหนึ่งร้องท้วงขึ้นมา

“อ้าว เมียมึงเลี้ยวเหรอ”ไอ้มหาตวงหันไปถาม

“เออดิ เลี้ยวไม่พอทิ้งลูกให้แม่กูเลี้ยงอีก ห่าแดกเอ๊ย”แบบนี้ก็มีด้วย

“จวยมึงเล็กรึเปล่า”ปากกล้าขึ้นเยอะนะครับเพื่อนรัก

“๗ นิ้วฝังมุก ๕ เม็ด เวลาเย็บมันจะเลื่อนไปเลื่อนมา เสียวไปถึงสันหลัง ไอ้สัส แค่นี้มันยังไม่พออีกเหรอวะ งี้แหละกูไม่น่าเอามันตอนเมาเล้ย ฮ่าๆๆๆๆ”พูดไปแล้วก็หัวเราะเอง ส่วนที่เหลือก็ขำกันทั้งวง

“ใครผัวทิ้งอ่ะยกมือขึ้น”

“หนูเองค่า”ผู้ชายหุ่นบางยกมือขึ้นพูเสียงดัง เออ คนนี้เขาเปิดเผยครับว่าเขาเป็นชายใจหญิง

“อ้าว หนูทำไงถึงผัวทิ้งล่ะ”ไอ้มหาตวงคนเดิม ตอนนี้รับหน้าที่เป็นพิธีกร

“มันโดนคนอื่นเย็บมันเลยหนีตามเขาไปค่า เป็นผัวหนูดีๆไม่ชอบ อยากเป็นเมียคืนอื่นเค้า หนูเสียใจค่ะพี่มหาขา”มันเดินถือพลั่วเข้ามาโอบกอดแขนไอ้มหา เอาหัวถูไถ

“โอ้ น้องรักสุดสวาทพิฆาตรูทวาร เจ้าอย่าเศร้าไปเลย ไอ้บอมบ์เอาอีนางนี้ไปทำเมียทีสิ”เฮ้ย เกี่ยวอะไรกับกูเนี่ย ผมทำตาโตกำลังจะด่า

“บ้าอ่ะพี่มหา คนบ้าๆๆๆๆๆๆๆ เอาหนูไปเร่ขายแบบนี้ได้ไงถึงหนูจะเป็นกะหรี่แต่ศักดิ์ศรีหนูชนะเลิศนะคะ”ไอ้หนูคนนั้นเหวี่ยงไม้เหวี่ยงมือเข้าใส่ไอ้มหาตวง จนมันต้องถอยหนี

“โอ๊ย อีห่า พลั่วจะบาดมือกูเนี่ย เหวี่ยงมาได้ เดี๋ยวเอาปลัดขิกยัดตูดมึงหรอก ฮ่าๆๆๆๆ”

“มึงทำเป็นเหรอมหา”ใครสักคนแซว

“ลองป่ะล่ะๆ”ไอ้มหาทำหน้าท้าทาย

“ไปชักว่าวให้เป็นก่อนเหอะว่ะแล้วค่อย มาท้ากู ฮ่าๆๆๆๆๆ”

“เออ ได้ๆ”ไอ้มหาตวงเดินไปจับมือ ไอ้คนนั้นก็กล้าดีครับจับมือไอ้มหาเขย่าแรงๆ “มึงจำไว้เลยนะ ว่าไอ้นี้มันจะยอมให้กูอัดตูดมัน”

“ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆ มึงจะระเบิดถังขี้เหรอวะมหา ฮ่าๆๆๆๆ”

“มีคำถามอีกไหมวะมหา กูฮาว่ะ”สักคนเอ่ยถามอีก

“เออ หมดแล้วมั้ง เออ ใครยังไม่โดนเมียทิ้งยกมือขึ้น”มองซ้ายขวา มีอยู่หลายคน

“กูลูก ๒ แล้วมันคงไม่ทิ้งกูหรอก”

“เมียกู กูฝากกับแม่กูไว้ ฮ่าๆๆ”

“คำถามมึงเป็นลางว่ะ เอาใหม่ๆ”อีกคนท้วงขึ้นมา

“หมดคำถามแล้ว เออ ใครมีเมียเป็นผู้หญิงยกมือขึ้น ฮ่าๆๆๆๆ”ถามเองหัวเราะเอง แต่ก็คนยกมือนะ หลายคนทีเดียว

“ถามบ้าๆ ใครจะมีเมียเป็นผู้ชายวะ จวย”สักคนที่ไม่ขำมันต่อว่าไอ้มหา

“กูไง เมียกูเป็นผู้ชาย”แล้วใครสักคนที่กล้าเปิดเผย อกผายไหล่ผึ่งตอบมาอย่างมั่นอกมั่นใจ แปะๆๆๆๆๆๆ ปรบมือให้กับความเป็นลูกผู้ชาย ส่วนผมมองหน้าผู้หมวดที่ยืนคุมอยู่แล้วยิ้มบางๆ กูยังไม่ตอบคำถามนี้ได้ไหมวะมหา คอยให้อะไรหลายๆอย่างมันชัดเจนก่อนเถอะกูจะบอกกับมึงอย่างอกผายไหล่ผึ่งเอง

“พรุ่งนี้เยี่ยมญาติเอาเมียมาโชว์ด้วยนะเพื่อน”มหาตวงเดินไปตบไหล่ มันไม่อคติผมก็ว่ามันโอเคแล้วครับ

“ได้ๆ แล้วมึงจะอิจฉา เมียกูผู้หญิงบางคนยังอาย”เขาคนนั้นพูดเต็มปากเต็มคำ

“ใครอยากเป็นผัวหนู ยกมือขึ้น”อีหนูคนเมื่อกี้มันตั้งคำถามขึ้นต่อ จากนั้นก็ไม่เหลือครับ ยกกันพรึบพรับเต็มไปหมดแม้แต่ผมก็ยังร่วมวงไปกับเขา

“ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆ ฮิ้วววววววววววว”






“อยากเป็นผัวอีหนูนั่นอีกคนเหรอ”ดึกแล้ว ตอนนี้ปล่อยทหารใหม่ขึ้นไปนอน ส่วนผมนั่งช่วยงานอยู่กับผู้หมวด ๒ คน บรรยากาศเงียบสงัดปลอดจากผู้คน

“หนูไหนครับ”ผมเลิกคิ้วถามผู้หมวดกลับแบบงงๆ

“ก็อีหนูตุ๊ดๆที่โดนผัวทิ้งน่ะ”ผมถึงกับร้องอ๋อทันที

“เปล่าครับ”ผมพูดแล้วยิ้มตาหยี “หึงเหรอ”

“เปล๊า ใครหึง เราไม่ได้เป็นอะไรกันนี่ ให้ผู้หมวดหึงเรื่องอะไร หึงใคร”ส่ายหน้าปฏิเสธอย่างเดียว ส่วนผมก็เงียบนั่งคิดไปตามที่ผู้หมวดพูด เออ ถึงแม้ว่าผมกับเขาจะเคยจูบกันแล้ว เคยทำเสียวให้กันก็ใช่ว่าจะเป็นสัญลักษณ์ว่าเราเป็นอะไรกัน แบบนี้มันไม่ต่างจากผู้ซื้อบริการกับผู้ขายบริการ จ่ายเงินจบกัน เพียงแต่ว่าของเราอยู่ในช่วงโปรโมชั่นใช้ฟรีไม่อั้นเท่านั้นเอง


แล้วบรรยากาศวังเวงเข้ามาครอบงำระหว่างเรา


 “อะไร เป็นไรวะ เออ ยอมรับก็ได้ว่ามีนิดหน่อย เงียบทำไม”ผู้หมวดพูดเสียงเบาๆ พลางโบกมือไปมาผ่านหน้าผม “บอมบ์ เงียบทำไมไอ้สัส อย่าเงียบดิ กูหึงอ่ะ มึงอย่าเงียบแบบนี้ดิวะ”ผู้หมวดเพิ่มระดับเสียงขึ้นมาอีกหน่อย

“ว่าแต่ผมปากดีตัวเองก็ปากแข็งไม่ต่างจากผมหรอก หึหึหึ”ผมฉีกยิ้มออกมาในที่สุด คนปากแข็งต้องโดนแบบนี้

“ไปนอนได้แล้วมั้ง”กลบเกลื่อนอาการด้วยการไล่ผมไปนอน แหม คิดว่าจะจูบให้รางวัลสักหน่อย ก็ได้วะ

“ครับ”ผมรับคำแล้วเก็บข้าวของจะขึ้นไปนอน

“บอมบ์”ผู้หมวดเรียกเมื่อเห็นว่าผมกำลังจะเดินออกไป ผมหันไปมองหน้าเห็นสายตาของเขากำลังคาดหวังอะไรบางอย่าง หึหึ เห็นแล้วตลกดี แค่เริ่มต้นต้นก็ยังไม่ยอมทำ ต้องให้ผมลงมือตลอด

“ครับ ฝันดีนะครับผู้หมวด ราตีสวัสดิ์ครับ”ผมยื่นหน้าไปจูบที่หน้าผาก แต่ผู้หมวดไม่ยอมแค่นั้นรีบคว้าต้นคอผมเอาไว้

“ไม่เอา ไอ้เหี้ย เดี๋ยวสิ ไอ้บอมบ์”ผู้หมวดทำหน้าหงุดหงิดใส่ ส่วนผมจะเงยหน้าขึ้น

“มีอะไรเหรอครับ หรือว่างานยังไม่เสร็จ”ผมยังทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ มองไปที่ดวงตาของผู้หมวดดูกล้าๆกลัวๆ “หึหึ ผมไม่ว่าอะไรหรอกนะครับถ้าผู้หมวดจะเริ่มก่อน”พูดจบผมยืนหน้าเข้าไปจูบปากเขาอย่างท้าทายและก็อีหรอบเดิมครับ เอาให้ตายกันไปข้างหนึ่ง จนเขาพอใจนั่นแหละครับถึงได้ปล่อยผมให้ไปนอน



เช้าวันอาทิตย์ตื่นมาทำการเทสร่างกาย วิดพื้น ซิตอัพ ดึงข้อและวิ่งจับเวลา สายๆก็ไปอาบน้ำซักเสื้อผ้า ตากผ้าเสร็จไปขนโต๊ะขนเก้าอี้จากโรงเลี้ยงมาวางเรียงกันเป็นระเบียบ ขนเก้ากี้จากกองร้อย...มาวางใต้เต๊นท์และใต้ร่มไม้เพื่อต้อนรับกับจำนวนญาติที่จะมาเยี่ยมทหารใหม่ ส่วนผมก็เหมือนเดิม หยิบอุปกรณ์หากินของตนแล้วเดินตามผู้ช่วยครูไป วันนี้ไปทำแปลงผักครับ ผู้ช่วยครูนั่งใต้ร่มไม้ส่วนผมก็ขุดดินตากแดดร้อนๆ เสียงเพลงอัลบั้มใหม่ที่ดังขึ้นจากโทรศัพท์ทำให้ผมเพลิดเพลินจากงานตรงหน้า

“แจ๊ค อ่ะน้ำ”ผู้หมวดขี้รถมอไซด์มาจอดก่อนจะเรียกผู้ช่วยครูที่ชื่อแจ็คให้ไปรับน้ำอัดลมแล้วก็ขับออกไป น้ำแดงขวดใหญ่กับน้ำแข็งถูกวางลงบนโต๊ะ ส่วนผมก็ขุดดินต่อไปจนเหนื่อยจึงเข้าร่มไปเปิดขวดน้ำแดงกินอย่างวิสาสะ

“เอาไหมครู”ผมยื่นแก้วให้ครูแจ๊ค

“อืม ร้อนจริง มึงไม่แสบผิวบ้างเหรอ”

“มันด้านแล้วครู”แล้วก็นั่งพักผ่อน ส่วนครูแจ๊คปิดเพลงจากโทรศัพท์แล้วนั่งคุยกับแฟน ผมลงแปลงไปขุดดินต่อ ขุดได้ ๒ แปลงแล้วครับ วันนี้ต้องทำให้ได้ ๕ แปลง ขุดไปเรื่อยๆจนถึงเวลาใกล้เที่ยงครูจึงให้ผมเลิกงานสำหรับช่วงเช้าเตรียมตัวไปกินข้าว

ยัดห่า คำนี้ผมเพิ่งจะเข้าใจแบบถ่องแท้ก็ตอนที่เป็นทหารนี่แหละครับ เพราะยัดข้าวเข้าปากเคี้ยวไม่กี่คำก็กลืนลงไป ต้องกินให้ไว ให้เร็วที่สุด ใครที่ญาติเยี่ยมมีกับข้าวกับปลามาให้กินก็ไม่ค่อยจะกินข้างโรงเลี้ยงเท่าไหร่ หมดข้าวไป ๓ จานก็ให้เลิกกินกลับไปเยี่ยมญาติต่อครับ ส่วนผมเองก็ไปทำงาน

นั่งพักอยู่พักใหญ่จนประมาณบ่ายโมงกว่าๆจึงลงแปลงไปขุดดินถางหญ้าต่อ ทำเพลินๆจนอาหารเริ่มย่อย เสียงรถมอไซด์ก็มาจอดกึกอยู่ใกล้ๆ ผมหยุดงานแล้วหันไปมอง เป็นผู้หมวดนั่นเองที่แฮนด์รถมีถุงใบใหญ่แขวนอยู่

“ไอ้แจ๊ค พุ่งหลังร้อยหนึ่งเลยมึง”ผู้หมวดพูดเสียงดัง พอมองไปปรากฏว่าครูแจ๊คนอนหลับครับ

“ครับผู้หมวด”ครูแจ๊คไปพุ่งหลังยิกๆอยู่ที่ว่างๆ

“อ่ะ”ผู้หมวดยื่นถุงไก่ทอดเลื่องชื่อให้ผม ผมเดินไปวันทยหัตถ์รับของฝาก “แม่เอามาฝากน่ะ ตอนนี้กลับไปแล้ว”อ่อ ไหนว่าจะไม่มาเยี่ยม

“ขอบคุณครับ”รับถุงไก่ได้ก็เอาไปวางบนโต๊ะแล้วขุดดินต่อ

“ไม่กินเลยล่ะ เดี๋ยวมันชืดก่อนนะ พอๆไอ้แจ๊ค หมาเย็บกันยังน่าดูกว่ามึงทำท่าทางเหี้ยๆอีก”

“ฮ่าๆๆๆๆ”ครูแจ๊คหัวเราะ “ผู้หมวดซื้อมาฝากผมเหรอครับ”

“ส้นตีนเหอะครับลูกน้อง มึงสำคัญขนาดนั้นเชียว นี่ แม่ของไอ้ยักษ์เอามาฝากลูกชายเว้ย”

“อ้าว เหรอครับ”ครูแจ๊คทำหน้าเหรอหรา

“กินเลยครับครู เดี๋ยวผมทำตรงนี้ก่อน”ผมพูดอนุญาต แล้วขุดดินต่อ ครูแจ๊คล้วงเข้าไปในถุงหยิบไก่มาชิ้นหนึ่ง

“ไปกินก่อนดิ เดี๋ยวไอ้แจ๊คแย่งกินหมด”ผู้หมวดย้ำคำ

“ผู้หมวดไม่กินเหรอครับ”ถามไถ่เห็นบึ่งรถไปมาหลายรอบแล้วไม่รู้ได้กินอะไรหรือยัง ผมวางจอบลงไปล้างมือที่ก๊อกน้ำใกล้ๆก่อนจะไปกินไก่ทอดเลื่องชื่อ ผู้หมวดแกเดินมายืนข้างๆ ผมยื่นไก่ให้ ๑ ชิ้น นี่ถ้าครูแจ๊คไม่อยู่กูจะป้อนให้ดูเลย ฮ่าๆๆ







“บอมบ์ เมียไอ้ศักดิ์แม่งน่ารักโคตรๆ”ไอ้มหาทำหน้าเพ้อฝัน ไอ้ศักดิ์ไหนวะผมพยายามคิดจนต้องร้องอ๋อ ไอ้คนที่ยกมือว่ามีเมียเป็นผู้ชายนั่นเอง

“มึงเห็นแล้วเหรอ”

“เออดิ ก็ถูกของมันที่มันพูดว่าผู้หญิงบางคนยังอาย เหี้ย ตัวขาวๆ บางๆ ขาเรียวเล็ก หน้าตี๋ๆ แต่มันก็ผู้ชายดีๆนี่แหละ แต่มันน่ารักยังไงไม่รู้ กูเดินเข้าไปชมมันเลยว่าเมียมันน่ารัก ยิ่งตอนเขินแม่ง โคตรน่าฟัด กูขอแม่งหอมแก้มที ไอ้สัส แก้มนิ่มโคตรๆ”เอาเข้าไปมหาของกู ใจกล้าหน้าด้านไปขอหอมแก้มเมียคนอื่น โห ไม่โดนไอ้ศักดิ์กระทืบนี่บุญหัวมันแล้วเนี่ย

“ก็หาแบบนี้สักคนดิ”ผมเสนอ เออ ถ้ามึงเพ้อขนาดนี้มึงหามากกสักคนเถอะมหา จะได้ไม่ต้องเพ้อ

“ถ้ามันหาง่ายเหมือนแผ่นเพลงก๊อปกูก็ไม่ปฏิเสธนะ เออ มึง แต่กูว่านะ ผู้หมวดแกก็น่ารักดีนะ ถ้ากูเป็นแบบไอ้ศักดิ์นะบอมบ์ กูจะมีแฟนแบบผู้หมวดเลยว่ะ อีคึ อาบอจี อีเดสกา ผู้หมวดน่ารัก”เออ เพ้อไปไกลแล้วเพื่อนกู

“ตลกแดกแล้วไอ้สัส”

ออฟไลน์ ลูกลิงแสดงตัว

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 516
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +16/-2
แหม ๆ พี่มหา หมวดบูมน่ะของพี่บอมบ์นะ  อย่าเป็นเพื่อนรักหักเหลี่ยมโหดเลย :hao3:

ออฟไลน์ hormonesyj

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 721
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +8/-3
ยิ่งอ่าน ยิ่งคิดถึง รีบมาต่อนะค้า

ออฟไลน์ Moose

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1257
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +35/-2
พี่มหาเปลี่ยนไปเยอะมากเลยอ่ะ 5555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555

ออฟไลน์ B52

  • เป็ดZeus
  • *
  • กระทู้: 13215
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +420/-26
อยู่ไม่ทันไรมหาไปซะแล้ว

ออฟไลน์ ทิวสนที

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 763
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +23/-0

ออฟไลน์ yokky34

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 200
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +13/-0
เพ้อต่อ มหาอย่ามาเพื่อนรักหักเหลี่ยมโหดกับบอมนะคะ
ผู้หมวดน่ะของบอมเขา กิ กิ

ออฟไลน์ GlassesgirL

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1037
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +65/-2
น้องหนูจะมาแล้ว ทีนี้เพิ่มระดับความฮาขึ้นไปอีกเมื่อมารวมกับมหา
มหานี่ก็นะ หปขอหอมแก้มเมียคนอื่นแบบนั้น ฮ่าๆๆๆ เริ่มไม่ใช่คนหงิมแบบเก่าแล้ว
ผู้หมวดก็น่ารัก รอให้บอมบ์เริ่มก่อนตัวเองไม่กล้า  :impress2:

ออฟไลน์ why yyy

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4561
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +309/-8

ออฟไลน์ kapook_koopak

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 148
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +5/-0
อ่านเรื่องนี้ทีไรมันเพลินจนรู้สึกว่าแต่ละตอนมันสั้นไป

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด