Older Brother พี่ชายถึงร้ายก็จะรัก by Mirror ตอนพิเศษ แมน&โอ๊ต(20/06/15)
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: Older Brother พี่ชายถึงร้ายก็จะรัก by Mirror ตอนพิเศษ แมน&โอ๊ต(20/06/15)  (อ่าน 170267 ครั้ง)

ออฟไลน์ sukaz

  • I Will Love You Unconditionally
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1431
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +89/-3
ตีซ่ะหนอนเกือบตาย

 :m20: :m20: :m20: :m20:

ออฟไลน์ Ryoooo

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3146
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +288/-2
บอกลีวายไปเลยดีกว่า ว่ามันเหมือนหนอนของนู๋ลีวายนั้นแหละ
แต่ตัวใหญ่กว่ามากกกกกกก เท่านั้นเอง

อีกไม่นาน ธารตบะแตกแน่ๆ
หึหึ

ออฟไลน์ GintoniC

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 829
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +66/-0
ใจเย็นๆ นะพี่ธาร เด๋วน้องลีวายจะจับ "หนอน" หักครึ้งซะก่อน  :hao6:

ออฟไลน์ MK

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1112
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +111/-4
ลีวายส์หนูจับหนอนพี่ธารบ่อยเกินไปแล้วลูกกกกกก   :ling1:  เดี๋ยวพี่เค้าอดใจไม่ไหวหรอก  คุกคุกคุก   :katai2-1:

ออฟไลน์ iammz

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2681
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +292/-6
55555 ลีวายส์เจอหนอนพี่ธาร xDD

ออฟไลน์ kun

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3592
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +122/-10
จะจัดการกับหนอนยักษ์ยังไงดี น้องลีวาย ต้องคิดอย่างนี้แน่ๆๆเลย อิอิ

ออฟไลน์ ampmiya^^

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 152
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +90/-0
มาแว้วจร้า......................ขอโทดน๊า

เค้าติดสอบจร้า.... :katai2-1:   :katai2-1:   :katai2-1:


Older Brother .......05
 
(กูนัดให้แล้ว วันนี้บ่ายสองอย่าลืม แค่นี้แหละ) ไอ้แมนโทรมาคอนเฟิร์มนัดในวันนี้กับผม และวางสายไป
 
“.......................” ไม่รู้ทำไมพอเราไม่มีอะไรทำ ลีวายส์มันก็ชอบทำตาปริบๆใส่ผมอยู่เรื่อย พอผมจะเดินไปส่วนไหนของห้องที่พ้นสายตามัน ร่างเล็กก็จะเดินตามมาทันที
 
“นี่  มึงกลัวกูหายมากหรอ หื่ม” ผมถาม เอนตัวพิงกรอบประตูระเบียง
 
“ฮะ!!!” ร่างเล็กตอบเต็มปากเต็มคำ ทีแรกผมคิดว่ามันจะก้มหน้าเงียบซะอีก ผมเลยนั่งยองๆลงตรงหน้ามัน
 
“ฟังนะ.....กูบอกว่าจะเลี้ยงดู....เอ่อ  ดูแลกูก็จะทำและกูจะไม่ผิดคำพูด  แต่ถ้าอยู่กับกูก็ต้องอยู่จนกว่ากูจะอนุญาติให้ไป มึงไม่มีสิทธิไปจากกู เข้าใจมั้ย” ผมบอก จ้องหน้าร่างเล็กที่มองจ้องมาเช่นกัน
 
“ฮะ...ลีวายส์จะอยู่กับพี่ธาร จะอยู่ตลอดไปฮะ” ร่างเล็กพูดเสียงดังฟังชัด ก่อนจะเข้ามาจุ๊บหน้าผากผมเบาๆ “ลีวายส์สัญญา”
 
“หึ!    จำใส่หัวไว้ก็แล้วกัน” ผมพูดจบ จูบปากมันเน้นๆ ทีนึ่งก่อนจะถอนริมฝีปากออก ร่างเล็กมองอย่างงงๆ  หึ กูทำอะไรผิดอีกเนี่ย
 
 
 
วันนี้ผมกับลีวายส์ออกมาซื้อของเข้าครัว เหอะๆ ก็เมื่อวันก่อนผมคิดว่าจะออกมาซื้อพวกขนมอะไรไปเก็บไว้ติดห้องบ้าง แต่ก็ไม่ได้มา วันนี้ก่อนจะถึงเวลานัดของไอ้แมนผมเลยแวะซื้อก่อน
 
“ลีวายส์......ต้องกดเงินมั้ยฮะ” ร่างเล็กถาม มันนั่งอยู่ในรถเข็น ที่จริงตัวมันเกือบไม่จุแล้วแหละ แต่ผมไม่อยากให้เดินเกะกะเลยให้นั่งอยู่ในนั้น
 
“ไม่ต้องอวดรวย กูเลี้ยงมึงไหว” ผมบอกมองหาของใช้จำเป็นที่ใกล้จะหมดเพื่อจะได้ไม่ต้องออกมาซื้อหลายรอบ
 
“ลีวายส์เอาอันนี้กับอันนี้ได้มั้ยฮะ” ลีวายส์ เอื้อมมือไปหยิบเอาขนมสองถุงขึ้นมา
 
“ไม่ได้ เอาอันเดียวพอ  ของไม่มีประโยชน์”
 
“แต่วันก่อนลีวายส์เห็นพี่ธารสูบบุหรี่  มันไม่มีประโยชน์” ลีวายส์ยืนกอดอกทำปากยื่นแบบงอนๆ
 
“เสือก!   ไม่คือไม่ ถ้าไม่ฟังก็ไม่ต้องเอาทั้งสอง” เท่านั้นแหละรีบเก็บถุงนึ่งไว้ที่เดิมก่อนจะกอดอีกถุงไว้อย่างหวงๆ  เฮ้ออออ
 
ผมเลือกซื้อทั้งของใช้ ขนมและนมต่างๆ ครบ ไปจ่ายตังและเดินออกจากช้อป เดินมาได้สักระยะเห็นร้านขายเสื้อผ้าเด็ก หันไปมองร่างเล็กข้างๆที่มือกำชายเสื้อผมไว้ หึ ถ้าเดินแบบนี้มันไม่ปล่อยเลยล่ะ กลัวกูทิ้ง
 
ผมเดินตรงไปยังร้านนั่น มองผ่านเข้าไปมีเสื้อเด็กแบรนด์ดังมากมาย ผมคิดว่าลีวายส์น่าจะซื้อไว้บ้างเพราะผมก็ไม่ได้สนใจจะดูมากนักว่ามันมีเสื้อผ้ามากี่ตัว หรือแบบไหนบ้าง
 
“สวัสดีค่ะ คุณพ่อ พาน้องมาซื้อเสื้อหรอคะ  เชิญเลือกได้ตามสบายเลยค่ะ” พนักงานสาวสายยิ้มรับ แต่กูไม่ใช้พ่อมันครับ อยากบอกนะแต่ช่างเหอะ
 
“ไม่ใช่คุณพ่อฮะ เป็นพี่ชาย” ลีวายส์บอก ยิ้มหวานให้พนักงานสาว ยั่วสาวป่ะเนี่ย
 
“ค่ะ  สาวน้อย” หึ  ประโยคนั้นทำให้ร่างเล็กหุบยิ้มทันที มันหันมายุ้หน้าใส่ผมที่ยืนกลั้นหัวเราะนิดๆ
 
“ไม่ใช้ผู้หญิงหรอก  ผู้ชายคับ” ผมบอก  พนักงานหน้าเหวอ ปากค้าง ก่อนจะปรับสีหน้าเดินนำไปเลือกเสื้อผ้า
 
“ผมเลือกไม่ถูก ช่วยเลือกให้สองสามชุดนะครับ” ผมบอก เธอจึงจูงลีวายส์ไป ตอนแรกร่างเล็กไม่ยอมไปเพราะจากมุมที่ผมนั่งรอมันมองไม่เห็นผม ผมถึงเดินตามมันไปด้วย
 
“เอาสีไหนดีค่ะ สองแบบนี้มีสองสีค่ะมีสีฟ้ากับสีชมพู ส่วนอีกแบบมีสีน้ำตาลสีเดียวค่ะ” พนักงานหันมาถามผม
 
“ลีวายส์ชอบ สีนี้ เอาสีนี้ฮะ เอาสีนี้” ร่างเล็กชี้ไปยังเสื้อตัวสีชมพูซึ่งผมไม่เห็นด้วยอยู่แล้ว
 
“เป็นตุ๊ดหรอไง เอาสีฟ้า!!!”
 
“ไม่เอา ลีวายส์ชอบสีชมพู”
 
“ไม่เอาสีนี้  เช็คบิลเลย” ผมบอกขัด ลีวายส์ก้มหน้า เงียบไปจนน่าใจหายกับท่าทางของมัน ผมมองดูร่างเล็กนิ่งๆ
 
“เออ.....สีชมพูแบบนี้เป็นของผู้ชายนะคะ ผู้ชายใส่ได้ หรือจะเอาเป็น สีชมพูแบบนึ่ง แล้วก็สีฟ้าแบบนึ่งดีมั้ยคะ” พนักงานพูดบอก  ทำให้ลีวายส์ยอมเงยหน้าขึ้น ผมพยักหน้าให้และยืดบัตรเพื่อเช็คบิล
 
 
 
 
“เฮ้อออ  มีลูกก็งี้ล่ะนะ คุณพ่อมือใหม่ คึคึ” ทันทีที่ย่างก้าวเข้ามาในห้องพักทำงานของผับ ไอ้กายก็ปากหมาใส่ทันที  ผมโยนขนมไปให้มัน ที่ซื้อมาเผื่อเมื่อกี้
 
“หวัดดีฮะ พี่กายคนสวย” ลีวายส์ยกมือไหว้พร้อมกับคำทักทายที่ผมพึ่งสอนไปตอนลงจากรถเมื่อกี้ ผมรู้ว่าเดี๋ยวพอมาถึงไอ้กายมันจะปากหมาใส่ผมเลยเตรียมไว้และมันก็ทำได้ดี
 
“ไอ้อีธาร มึงสอนลีวายส์หรอ ไอ้เหี้ย”
 
“หึ  ทำไมก็มึงสวยจริง ไม่เชื่อไปถามไอ้พี่หมอสิ” ผมพูดบอก มองมันอย่างล้อๆ ก็พี่หมอน่ะแกชอบผู้ชาย ผมเห็นสอยได้สอยเอา แล้วแบบไอ้กายนี้ผมว่าน่าจะโดน
 
“ไอ้หมอนั่น แหวะๆๆๆ  หน้าก็งั้นๆ กูไม่อยากเชื่อว่ามันจะเป็นหมอ แมร่ง” มันพูดออกมาเหมือนไม่สน แต่ท่าทางครุ่นคิดของมันบอกได้ว่าสนสุดๆ
 
“งั้นวันนี้มึงพาลีวายส์ไปทำแผลด้วย กูมีธุระ”
 
“ไม่/ไม่ฮะ” ไม่ใช่แค่เสียงของไอ้กายคนเดียวที่ตอบแต่เป็นร่างเล็กที่นั่งสนใจขนมกับเกมในโทรศัพท์ไอ้กายก็หันขวับมาตอบด้วย
 
“กูไปแป๊บเดียว  เดี๋ยวกูจะกลับมารับ” ลีวายส์หน้างอใส่ แต่ไอ้กายมันทำหน้าอย่างไม่เข้าใจ “กูมีธุระสำคัญ พูดให้รู้ฟัง กูไม่ทิ้งมึงหรอก”
 
“จริงๆนะฮะ....สัญญา” ร่างเล็กเดินมาหยุดยืนอยู่ตรงหน้าผม ผมรู้ทันทีว่าควรทำยังไงให้มันเชื่อฟัง
 
“จุ๊บ!     สัญญา” ผมจูบหน้าผากมันเบา ร่างเล็กยิ้มกว้างให้ก่อนจะเดินไปนั่งลงข้างๆไอ้กายอีกครั้ง
 
“แหมๆ มีสันยงสัญญา  มั๊วๆ................โอ๊ย!!!  ไอ้ธาร” มันส่งเสียงแซว ผมเลยขว้างกล่องขนมเข้าให้ก่อนจะลุกขึ้นเพื่อจะออกไปตามนัดกับไอ้แมน
 
“คิคิ”
 
“หัวเราะหรออออ......ลีวายส์  มาให้ฟัดซะดีๆ  ฮ๊ากๆๆ”
 
“คิคิ...อ่าๆๆ  คิคิๆ อ่า..อ่าๆๆ” กลับมาหวังว่าจะไม่เจ็บตัวจนได้เลือดอีกนะ
 
 
ผมไปหาไอ้แมนที่สนามแข่งพูดคุยกับมันเกี่ยวข้อมูลบุคคลที่เราจะไปพบไม่นานเรากันถึงยังสถานที่นัด เป็นร้านอาหารหรูแห่งหนึ่งมีห้องส่วนตัวไว้สำหรับนักธุรกิจมานั่งพูดคุยกันแต่วันนี้มันไม่ได้มาทำธุรกิจ
 
ผมมาถึงก่อนเวลาสิบนาที มีเด็กของไอ้แมนมาด้วยสองสามคน อย่างน้อยต้องมีคนระวังหลังให้บ้าง เพราะคนที่จะมาพบเป็นพวกมีอิทธิพลไม่น้อย จากข้อมูลของไอ้แมนพวกนี่มีธุรกิจเกี่ยวข้อกับการพนันและค้าขายอาวุธ ผมก็ไม่รู้หรอกว่าถูกกฎหมายหรือเปล่าเพราะผมไม่ได้สนใจ และหวังว่าผมจะจบแค่เรื่องนี้ก็พอ
 
เมื่อถึงเวลานัดบุคคลที่ว่าก็มาถึง ดูเหมือนจะรุ่นพี่ผมไม่กี่ปีเพราะดูจากหน้าตาแล้วยังหนุ่มอยู่ น่าจะยี่สิบปลายๆ  เขามากันสองคนอีกคนหน้าตาคล้ายกันแต่ต่างกันที่เรียวหน้าหวานกว่าดูยังไงก็ไม่น่าจะมายุ่งเกี่ยวกับอะไรพวกนี้เลยเพราะหน้าดูถือว่าดีทีเดียว
 
“เรามาเริ่มกันเลย ผมชื่อโอ๊ค ผมว่าพวกคุณคงรู้บ้างแล้วมั่งว่าผมทำธุรกิจอะไรซึ่งแต่ต่างจากพวกคุณที่ทำผับบาร์น่ะนะ” คุณโอ๊คคงจะให้เด็กสืบข้อมูลของเราเช่นกันพระยังไงรู้เขารู้เราไว้ยอมดีกว่าและผมรู้พวกมันไม่ยอมเสียเปรียบแน่
 
“เข้าเรื่องเถอะ ผมคงไม่ต้องแนะนำตัว” ผมพูดบอกเพราะอยากจบเรื่องนี้เต็มที
 
“โอ๊ต!      นี่คือสัญญามีลายเซ็นคุณน้ำทิพย์ เป็นลายลักษณ์อักษร ว่าได้ยืมเงินผมไปสามแสนแปดหมื่น แต่เธอไม่เคยส่งจ่ายแม้แต่ดอกสักบาท”  คุณโอ๊ครับเอกสารจากคนข้างๆที่ชื่อโอ๊ต และส่งมันมาให้ผม หึ!
 
“นี่ของปลอม  ผมมาเจอคนผิดหรอเปล่า” ผมพูดบอกเสียงเรียบ อย่าลืมซิผมเรียนนิตินะไม่ใช่แค่ว่าความอย่างเดี๋ยว แค่ลายเส้นบิดพลิ้วทำไมผมจะมองไม่ออก
 
“หึ+  ผมก็กะไว้แล้ว คุณเรียนนิตินี่นา หึ     โอ๊ต!” คุณโอ๊ครับเอกสารแผ่นใหม่จากเจ้าของชื่อที่เรียก  มาส่งให้ผม ผมตรวจดูอย่างล่ะเอียดและอ่านทุกตัวอักษรในสัญญา และทุกอย่างถูกต้อง อีพี่สาวตัวดีมันติดหนี้สามแสนแปด นี่ยังไม่รวมดอกเบี้ย
 
“ตกลงผมจะรับผิดชอบเอง คุณว่ามาเลยผมจะเอาเงินมาให้ได้ที่ไหนยังไง”
 
“เดี๋ยวสิ......ผมมีข้อเสนอ” คุณโอ๊คพูดบอกซึ่งผมก็คิดไว้แล้วว่ามันต้องมี “เด็กนั่นที่อยู่กับคุณน่ะ  ถ้าคุณจะยอม.....”
 
“ไม่!!!   ผมรับผิดชอบเป็นตัวเงิน เด็กไม่เกี่ยว  ถึงสัญญาจะถูกต้องแต่คุณไม่มีสิทธิในตัวเด็กและไม่มีสิทธิมาลักพาตัวเด็กไปเหมือนวันก่อน” คุณโอ๊คนิ่งเงียบไป ทำท่าครุ่นคิดก่อนจะพยักหน้าเบาๆ
 
“โอเค...แต่ผมรับเงินสดนะ ส่วนสถานที่ไว้นัดเจอกันอีกที”
 
“ได้ ผมขอเวลาอาทิตย์หนึ่งคุณจะคิดดอกเพิ่มเท่าไหร่ก็ว่ามา  แต่ทุกอย่างต้องจบ” เราพูดคุยกันต่ออีกสองสามประโยคและต่างฝ่ายต่างแยกย้ายกันกลับ
 
“มึงคงไปยอมเสียงเงินกว่าสี่แสนฟรีๆ หรอใช่มั้ยวะ” ไอ้แมนถามผม ตอนที่เรานั่งรถกลับใกล้จะถึงผับในอีกไม่กี่นาที
 
“มึงก็รู้ กูเป็นทนายหัวหมอ” ผมยิ้มมุมปากกับความคิดของตัวเองที่ผุดขึ้นเมื่อชั่วโมงก่อน “มึงว่าน้องชายมันหน้าสวยมั้ยวะ คุณโอ๊ตน่ะ” ผมถามไอ้แมนยิ้มๆ ผมรู้เพราะมันมองคุณโอ๊ตอยู่ตลอด
 
“ก็งั้นๆ  ไอ้กายสวยกว่า แต่ถ้าให้ฟรีกูเอา เหอะๆ”
 
“มึงอาจจะได้ฟรีๆก็ได้ใครจะไปรู้” มันหันมามองหน้าผม ยกยิ้มมุมปากเพราะเราคงมีความคิดตรงกัน หึ!
 
 
 
“ลีวายส์ล่ะ” ผมมาถึงผับไม่นาน หลังจากคุยกับเด็กในร้านที่ทำงานอยู่ด้านล่างก็ขึ้นมาบนห้องพัก แต่ไอ้กายนั่งอยู่คนเดียวไม่เห็นลีวายส์นั่งเล่นกับมัน เลยถามดู
 
“แหม  เดี๋ยวนี่มาถึงถามหาแต่ลีวายส์ล่ะ กะกูนี่ลืมแล้ว” ไอ้เซฟเดินออกมาจากห้องน้ำ แขวะผมเข้าให้
 
“พี่ธารรรรรรรรร” ลีวายส์วิ่งออกมาจากหลังโต๊ะทำงานก่อนจะวิ่งเข้าเข้ามากอดขาผม
 
“อย่าหนีนะ แฮ่ๆ มาให้กัดซะดีๆ แฮ่ๆ” ไอ้เซฟวิ่งตามหลังมาทำท่าขย้ำร่างเล็กที่วนไปหลบอยู่ข้างหลังผม
 
“ฮ่าๆ อี้  พี่ธารช่วยด้วย ฮ่าๆๆ พี่เซฟจะกินลีวยส์ คึคึ ฮ่าๆๆๆ อ๊าก” ลีวายส์กระโดดขึ้นบนโซฟาก่อนจะเกาะขึ้นมาบนหลังผม
 
“หยุด!!!!!!!” ทุกอย่างหยุดชะงักเมื่อผมตะคอกเสียงดังใส่เข้าให้  ไอ้เซฟสะดุดล้มนั่งพับเพียบลงกับพื้นไอ้กายวางโทรศัพท์ในมือลงและหันมาสนใจผม ส่วนร่างเล็กบนหลังผมรีบลงมานั่งบนโซฟาดีๆ ก้มหน้าแบะปากกำมือตัวเอง
 
“เอ่อ....ก็ตะคอกซะ     แมร่ง!!!” ไอ้กายเดินมานั่งข้างๆลีวายส์ร่างเล็กกอดหมับเข้าและซุกหน้าหาไอ้กายทันที พร้อมกับสะอื้นเบาๆ
 
“ไม่ต้องไปโอ่มัน  เมื่อวันก่อนมันได้แผลจำได้มั้ย    หื่ม      มานี่มา” ผมดึกลีวายส์ออกจากตัวไอ้กายก่อนจะนั่งยองๆมองร่างเล็ก
 
“อึกๆ....ลีวายส์....เปล่าเจ็บ  อึกๆ  อืออออออ” และมันก็ร้องไห้อีกตามเคย
 
“ไม่ต้องร้อง ตัวเองยังไม่หายดี จะหาแผลใหม่หรือไง  หื่ม” ผมพูดบอก ผมไม่ได้คิดจะดุด่าร่างเล็กหรอก แต่แผลมันยังไม่หายดี ผมไม่อยากให้มันมีแผลเพิ่ม
 
“อึกๆ ....ฮะ...อึก....อึก” ลีวายส์หยุดร้อง  ผมอยู่ทำงานต่ออีกสักพักถึงจะกลับ และต้องแวะส่งไอ้กายอีกตามเคย
 
 
“มึงน่ะ กูว่าหาแฟนเหอะ กูขี้เกียจแวะส่งมึงแล้วเนี่ย” ผมพูดบอก เราอยู่บนรถโดยลีวายส์นอนหลับอยู่บนตักไอ้กาย
 
“แฟนเหี้ยรัยล่ะ โอ๊ย  ผู้หญิงสมัยนี้แมร่งหาดีได้ที่ไหน พอจะดีก็ดีเกิ๊นน” มันบอกกลับทำหน้าหยี ผมรู้หรอกว่ามันน่ะ ไม่ได้สนใจใครมานานแล้ว กิ๊กกั๊กก็ไม่ค่อยมีกะเค้าเท่าไหร่ ไม่เหมือนพวกผม
 
“ไม่ชอบผู้หญิง ก็หาผู้ชายสิวะ ง่ายดี” ผมบอกอีกลอบมองมันนิดๆ มันทำหน้าเหวออ้างปากค้าง
 
“ไอ้บ้า!!!  ไม่เอาหรอก  ชิส์ ถึงแล้วลงล่ะ”
 
 
กลับถึงคอนโดผมอุ้มลีวายส์ขึ้นมาบนห้องและตรงเข้าไปวางร่างเล็กในห้องนอน ก่อนจะพาตัวเองไปอาบน้ำ  พรุ่งนี้จะพาลีวายส์ไปโรงเรียน ไม่รู้ว่าจะงอแงหรือเปล่า แต่คงไม่หรอก เพราะลีวายส์ดูแล้วน่าจะเข้ากับคนอื่นได้ดี ดูจากไม่กี่วันนี้ลีวายส์ก็สนิทกับไอ้กายละไอ้เซฟมากขึ้น
 
ผมออกมาจากห้องน้ำมองร่างเล็กที่นอนขดคู้เข้าไปในผ้าห่ม นึกขึ้นได้ว่าต้องเช็ดตัวให้มันซะหน่อย เลยไปเตรียมผ้าชุดน้ำมาเช็ดให้
 
“ลีวายส์.....ตื่นมาเช็ดตัวมา” ผมดึงร่างเล็กเข้ามาในตักแต่มันไม่ยอมตื่น ช่วยไม่ได้เช็ดทั้งที่หลับเนี่ยแหละ
 
ผมถอดเสื้อลีวายส์ออกร่างเล็กบิดตัวหนีเล็กน้อย พอผ้าเย็นๆสัมผัสกับเนื้ออ่อนนุ่นลีวายส์ถึงกับซุกหน้าเข้าหาผม ผมมองร่างเล็กขาวเนียนอย่างช่างใจก่อนจะกลืนน้ำลายลงคอ ผิวนุ่นน่าสัมผัสมันทำให้อารมณ์ผมฟุ้งซานขึ้นมา
 
ผมกัดฟันตัวเองและฝืนอารมณ์ไว้ ลีวายส์เล็กเกินไปที่จะรับเรื่องแบบนี้ได้ ผมเองก็คงบ้าไปแล้วที่อารมณ์วูบไหวไปกับมัน ผมเช็ดตัวในลีวายส์ต่อจนเสร็จโดยไม่กล้าที่จะเช็ดท่อนล่างของร่างเล็กให้ ผมกลัวว่า เกิดหน้ามืดขึ้นมาจะทำอะไรบ้าๆเข้า
 
“พี่....ธาร....พี่.....ธาร.....ใจ..ร้าย” ร่างเล็กละเมอเสียงแผ่วออกจากปาก ผมยิ้มมุมปากก่อนจะเกลี่ยแก้มใส่เบาๆ
 
“กูใจร้าย....อืม.....ฟอด!” ผมหอมร่างเล็กเข้าให้ทีหนึ่งอย่างหมั่นเขี้ยว ถึงแม้ว่าปากเล็กสีสดจะบอกว่าผมใจร้ายแต่ลีวายส์ก็ยิ้มบางออกมาพร้อมกับประโยคนั้น
 
ผมหาเสื้อมาใส่ให้ร่างเล็กก่อนจะขยับเข้าหาร่างเล็กข้างๆและกอดเอาไว้  เมือผมสัญญาว่าจะดูแลมันผมก็จะมองสิ่งที่ดีที่สุดเท่าที่ผมทำได้ให้มันก็แล้วกัน แต่ถ้ามันคิดจะไปถึงเวลานั้น ก็อย่าหวังว่ามันจะไปได้ง่ายๆ  เพราะมันคือ......เด็กของผม
 
 
 
เช้า.................
 
“อ่ะชุดนักเรียน  ไอ้กายเพิ่งเอามาให้ ไปใส่ไปเดี๋ยววันนี้ต้องไปโรงเรียนแล้ว” ผมบอกพร้อมกับส่งชุดนักเรียนไปให้
 
มันเป็นเสื้อขาวปกสีเขียวมีไทเย็บติดสำเร็จรูป และกางเกงลายสก๊อตสีเขียวเช่นกันใส่กับรองเท้าผ้าใบสีขาว แบ๊วได้อีกเด็กกู ลีวายส์มองชุดด้วยสายตาแพรวพราวก่อนจะยิ้มดีใจและรับไปใส่ทันที
 
“สวยจังฮะ  เย้ๆ ไปโรงเรียนๆ  ลีวายส์ชอบไปโรงเรียน” ลีวายส์แต่ตัวเส็จเรียบร้อย เหอะ ทีแรกคิดว่าจะออกมาแย่หน่อยแต่พอใส่แล้วก็น่ารักดี หึ ดูเหมือนมันจะใส่อะไรก็น่ารักไปหมดน่ะนะ
 
ผมมาส่งลีวายส์ที่โรงเรียน ที่นี่ผู้ปกครองต้องเซ็นชื่อทุกครั้งที่มาส่งตอนเช้าและมารับตอนเย็น ผมก็ไม่เคยมาหรอแต่คนเยอะดีเลยเดินตามๆเค้ามาจนถึงห้องเรียนลีวายส์ มันรู้สึกอายนิดๆจากสายตาที่ผู้คนมองมา ต่างจากร่างเล็กที่กำลังจูงมือผมอยู่ เพราะมันดูจะตื่นเต้นมากกว่า
 
“เด็กใหม่หรอค่ะ หวัดดีค่ะ น่ารักจัง คุณพ่อเซ็นชื่อตรงนี้เลยค่ะ”กูเกลียดคำนี้จริงๆ พ่อๆๆ  เฮ้ออออ  เพราะผมใส่ชุดนักศึกษา ร่างบางที่คาดว่าน่าจะเป็นคุณครูของลีวายส์เลยบอกยิ้มๆ
 
“พี่ชายฮะ  พี่ชาย...........ไม่ใช่พ่อซะหน่อย” ลีวายส์พูดบอกคุณครู  ร่างบางทำปากยื่น ก่อนจะพูดบ่นเสียงเบากับประโยคหลัง คุณครูร่างบางถึงกับหัวเราะออกมา
 
“อ่าๆ  ค่ะๆ พี่ชายก็พี่ชายค่ะ  เอ่อ  โรงเรียนเลิกบายสามโม่งครึ่งนะค่ะ เรามีสองพิเศษให้นักเรียน สำหรับผู้ปกครองที่เลิกงานช้าหรือติดธุระค่ะ ก็สามารถมารับได้จนถึงห้าโมงค่ะ”
 
“ขอบคุณครับ เอ่อ ถ้าหากเป็นคนอื่นอ้างว่าจะมารับกรุณาโทรแจ้งผมก่อนนะครับ หรือไม่ถ้าผมจะให้ใครมารับผมจะโทรมาแจ้งนะครับ ผมไม่อนุญาตให้ใครมารับนอกจากผม” ผมพูดบอก
 
“ค่ะ ได้ค่ะ”
 
“ไม่เอา พี่ธารต้องมารับลีวายส์นะฮะๆๆ” ลีวายส์เขย่าแขนผมไปมา ทำหน้าง้อนสุดๆ
 
“รู้แล้วๆ  กะ.....พี่มารับ โอเค๊” ผมเกือบพูดคำหยาบเพราะความเคยชินออกไปต่อหน้าครูแหนะ บางที่มันก็ไม่เหมาะถ้าไม่ใช้คนสนิทหรือที่สาธารณะ เขาจะมองกูยังไงล่ะ เฮ้อออ (ก็เพิ่งคิดได้)
 
“ฮะ ลีวายส์จะต้องใจเรียน  จุ๊บ...จุ๊บ     บายๆ” ลีวายส์ดึงมือผมให้ก้มลงก่อนจะจุ๊บแก้มซ้ายขาว และโบกมือให้และวิ่งเข้าห้องไป
 
“นี่!.......อย่างวิ่ง.......เฮ้ออออ” คุณครูร่างบางมองหน้ายิ้มๆก่อนจะหันไปคุยกับผู้ปกครองคนอื่นต่อ
 
 
วันนี้ผมมีเรียนสิบโมง เลยแวะมารับไอ้แมนที่สนาม มันนอนนี่แหละ บ้านมีคอนโดซื้อแต่ไม่เคยกลับ  ไม่นอนที่ผับก็นอนคอพับอยู่ที่อู่
 
“ไอ้เหี้ย”  นี่คือคำแรกที่ออกจากปากผมเมื่อเปิดประตูเข้าไปในห้องพักของมัน คล้ายกับผ่านการรบราฆ่าฟันกันมาอย่างหนัก  ก่อนจะเหล่มองที่ยังร่างบางที่มีผ้าห่มปิดไว้เพียงแค่ท่อนล่างเท่านั้น ผมรีบปิดประตู่ก่อนจะไปนั่งรอในห้องทำงานแทน
 
ผมรู้ดีว่าเพื่อนผมมันชอบกินเด็กแถมต้องเป็นเด็กผู้ชายด้วยมันถึงจะเอา แต่ก็อย่างที่บอกใครมานอนกับมันนี่แมร่ง กูไม่ให้ก่อนสามครั้ง ไอ้แมนมันบ้าชอบรุ่นแรงเกิน เด็กคนไหนจะทนไหวล่ะ เหอะ ผมเลยเห็นมาเปลี่ยนเด็กบ่อยเป็นว่าเล่น
 
“หวัดดีเหี้ย    มาแต่เช้า” มันเดินออกมาพร้อมกับเดินผ่านไป มีร่างบางที่นอนอยู่บนเตียงเมื่อกี้เดินมาข้างๆ และส่งร่างเล็กขึ้นรถไปกับเด็กในสนามของมัน “ลูกมึงอ่ะ” ผมกลับมานั่งคุยกับผม
 
“ลูกเหี้ยสิ....กูไปส่งโรงเรียนแล้ว” ผมพูดบอก ชงกาแฟในถ้วยดื่ม
 
“กูให้เด็กไปสืบแล้ว พวกมันมีขายปืนแบบพวกค้าอาวุธด้วย เห็นว่าจ่ายให้ตำรวจไม่น้อยว่ะ” ไอ้แมนพูดบอก
 
“หึ  มึงคิดว่ามีอย่างอื่นอีกมั้ย  ไม่งั้นมันคงไม่คิดจะเอาลีวายส์” ผมพูดบอก ผมคิดว่าพวกนี้ต้องทำอะไรที่ครอบคลุมกันไปด้วย เปิดบ่อน ค้าอาวุธ และค้าคน
 
“อันนี้ไม่แน่ใจแต่อาจจะเป็นไปได้ว่ามี พวกสารเสพติด บอกตามตรงกูไม่อยากเข้าไปยุ่งกับพวกมันมากนัก เพราะถ้าพลาด มันอาจจะจบเราหรือไม่มันก็จะดึงเราเข้าไปเป็นพวกมัน”
 
ใช่ พวกที่ทำธุรกิจแบบนี้มันจะเห็นผมประโยชน์เป็นสิ่งสำคัญ ถ้าหากเราเข้าไปเกี่ยวหรือรับรู้เรื่องของพวกมัน มันก็จะจบเราด้วยกันตามฆ่าทิ้งซะหรือไม่ถ้าหากเรามีประโยชน์กับมัน มันก็จะหาวิธีดึงเราไว้ให้เป็นพวก  แต่ไม่ว่าด้วยวิธีใดผมจะไม่ยอมให้มันเป็นไปเด็จขาดเพราะตอนนี้ผมไม่ได้มีตัวคนเดียวอีกแล้ว
 
 
“กูจะจบมันได้ ถ้ามีมึง” ผมบอกยกยิ้มมุมปากให้ไอ้แมน ผมถอนหายใจออกมา ก่อนจะพยักหน้ารับ
 
<<<<<TBC>>>>>>

เอาไปแบบมั่วๆก่อน เราไม่ค่อยมีประสบการณ์อะไรพวกนี้เลย

พยายามคิดตามให้เห็นภาพกันน้าาาาา

อีธาร : เด็กกู (มันกลายเป็นคำติดปากนายไปแล้ว)

ออฟไลน์ Maytbb

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1763
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +54/-4
ลีวายน่ารักตลอดเลยยย   :impress2:

ออฟไลน์ GETIIZ

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1186
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +90/-4
ลีวายส์ แบ๊วมากกกกกกกลูก  น่ารักกกกกก
ช่วงนี้พี่ธารชักจะห้ามตัวเองไม่ค่อยไหวละ 5555555555555
คู่พี่หมอกับกาย จะมีซัมติงระยะยาวกันมั้ยอ่าาาา ลุ้นนนน

ยังไงๆๆก็ระวังตัวนะทุกคนนนนน :katai3:

ออฟไลน์ GintoniC

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 829
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +66/-0
คิดถึงๆๆๆๆๆๆ  :impress2:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ Moose

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1257
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +35/-2
ลีวายส์น่ารักมากๆ เลยยยยยยย

ออฟไลน์ B52

  • เป็ดZeus
  • *
  • กระทู้: 13215
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +420/-26
พรากผู้เยาว์น่ะอีธาร แต่ถ้ารักจริงก็ไม่เป็นไร เขายอม 5555

ออฟไลน์ +HaNeul+

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 218
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +14/-0
อยากได้ลีวายมาไว้ที่บ้านนน ><

ออฟไลน์ cher7343

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1686
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +133/-4
เด็กน้อยยยยยยยยยยยยยย  :hao7: :hao7:

ออฟไลน์ aimjungna

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 198
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +6/-1
ชอบน้องลีวายคะ น่ารักดี
พี่ธารก็ใจเย็นๆนะคะ *0*

aomj555

  • บุคคลทั่วไป

ออฟไลน์ Ryoooo

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3146
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +288/-2
เด็กหรุ๊บกริ๊บ น่ารัก น่าฟัดละจิ อีธาร อิอิ

ออฟไลน์ sukaz

  • I Will Love You Unconditionally
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1431
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +89/-3

ออฟไลน์ iammz

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2681
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +292/-6
พี่ธารจะทำอะไรต่อ~
ติดตามค่าา

ออฟไลน์ benzdekba

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 503
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +13/-2

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ ampmiya^^

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 152
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +90/-0
มาแว้วจร้า  :katai2-1:   :katai2-1:   :katai2-1:


Older Brother........06 กาย&รักษ์
 
 
(มึงแน่ใจนะว่าไม่เป็นอะไรมากน่ะ) เสียงอีธารเพื่อนสนิทของผมถามอย่างห่วงๆจากปลายสาย
 
“อืม.....แค่ปวดหัวนิดหน่อย เดี๋ยวกูนอนพักก็หาย” ผมพูดบอก  รู้นะว่ามันเป็นห่วงผมมาก และดูเหมือนจะมากกว่าคนอื่นๆในกลุ่ม
 
(เออๆ งั้นแค่นี้แหละ) มันวางสายไป คงจะไปส่งลีวายส์แล้วเลยโทรมาถามว่าจะให้แวะรับผมไปเรียนหรือเปล่าแต่ว่าเมื่อคืนไอ้เซฟพาผมนั่งมอไซค์ตากลม ผมเลยรู้สึกมึนๆหัวนิดๆ เหมือนจะเป็นไข้
 
“เป็นอะไรมากมั้ยกายลูก” คุณแม่คนสวยของผมเปิดประตูห้องเข้ามาถามก่อนจะมานั่งลงข้างๆ ผมน่ะไม่ได้พ่อมาสักนิด เพื่อนๆมักจะบอกเสมอว่าผมหน้าสวยเหมือนแม่ ผมไม่ชอบใจเท่าไหร่เลยเวลาที่พวกมันล้อว่าผมหน้าสวย เฮ้อออ
 
“กายนอนพักแป๊บก็หายล่ะ แม่ต้มข้าวต้มให้ทานหน่อยนะ นะ” อ่านะ ยิ่งป่วยแม่ก็จะยิ่งห่วงแล้วผมก็ชอบอ้อนด้วย คิคิ
 
“จร้า...ได้ทีอ้อนเลยสิเรา  อ่อ จริงสิเดี๋ยวหมอประจำตัวของคุณยายจะมาตรวจคุณยายล่ะ  งั้นให้มาดูกายด้วยดีกว่านะ จะได้หายเร็วๆ” ตรวจสักหน่อยก็ดีเหมือนกัน ผมเลยพยักหน้ารับไป
 
 
ผ่านไปสองชั่วโมง.............
 
แกร๊ก!  เสียงประตูห้องเปิดออกผมปรือตาขึ้นเล็กน้อยเห็นร่างสูงใส่เสื้อสีขาวรางๆก่อนจะยันตัวลุกขึ้นและปรับสายตาให้รับกับแสงในห้อง
 
“หวัดดะ......เฮ้ย  นาย!!!!” ผมพูดบอกอย่างอึ้งๆ ลดมือที่กำลังจะไหว้ทักทายเมื่อกี้ลง เมื่อเห็นว่าหมอที่แม่บอกคือไอ้.....รุ่นพี่ของอีธาร ไอ้หมอรักษ์
 
“ไงคนสวย  ไม่สบายตรงไหนล่ะ” เนี่ยแหละที่ทำให้ผมไม่ชอบมัน  ตั้งแต่วันนั้นที่นายนี่มาส่งผมที่บ้านเพราะอีธารมันผลักไสผมให้กลับมากับมัน
 
“ไม่เป็นอะไรแล้ว  หายแล้ว สบายดี” ผมเชิดหน้าขึ้นนิดๆ หลอบมองนายนี่ด้วยหางตา
 
“เหอะ  ผมคงเป็นหมอที่โชคดีเลยล่ะ ถ้าแค่คนป่วยเห็นหน้าแล้วหายเป็นปลิดทิ้ง” ร่างสูงไม่ได้สนใจสายตาของผม มันนั่งลงบนเตียงและวางกล่องพยาบาลลงข้างๆ
 
“ทะ....ทำอะไร ก็บอกว่าหายแล้วไง” ผมดึงผ้าห่มขึ้นมาแนบอกเพราะเสื้อนอนที่ใส่อยู่มันคอลึก แหม อย่ามองผมว่ากระแดะเลยแต่ไอ้หมอเนี่ยตามันส่อว่าหื่นมากขอบอก
 
“นี่คุณครับ  ผมดูจากตาของคุณแล้ว เด็กอนุบาลมันยังรู้เลยว่ายังไม่หาย ผมจะตรวจให้อีกที คุณจะได้ทานยาถูก” พูดบอกยังไม่พอ ร่างสูงดึงผ้าห่มผมลงไปกองไว้ปลายเท้าและขยับตัวเข้ามาใกล้มากขึ้น
 
“ไม่ๆๆ  ผมตรวจแล้ว บอกว่าหายก็หายดิ พูดไม่รู้เรื่องหรอวะ” ผมขยับห่างจากร่างสูงจนติดฝาอีกด้าน
 
“นี่คุณเห็นผมเป็นผีหรือไง จะกลัวอะไรอย่างกับเด็กๆ  เอ๊ะ!    หรือว่ากลัวผม......” ร่างสูงขยับตามเข้ามาใกล้กับผมอีกจนผมไม่มีทางหนี มันทำสายตากรุ่มกริ่ม “กลัวผม   ปละ...อุ๊บ!!”
 
“ยี้!  เน้พูดบ้าอะไรของนายน่ะ......” ผมยกมือขึ้นปิดปากร่างสูงไว้อย่างลืมตัวก่อนที่มันจะพูดคำบ้าๆออกมา แต่รู้ตัวอีกที ร่างสูงยกมือขึ้นจับมือผมและดึงออกช้าก่อนจะจูบลงบนหลังมืออย่างแผ่วเบา ผมอึ้งค้างไปสามวิก่อนที่จะ................
 
เพี้ยะ !!!
 
“คุณหมอ    ตายแล้วกาย  ทำอะไรพี่เค้าเนี่ย   ” โธ่ แม่เข้ามาเห็นตอนผมตีมันทำไมล่ะ ทำไมไม่เห็นตอนมันเข้ามาแกล้งผมเล่า
 
“ก็มัน.....เอ่อ..............เปล่าฮะแม่  กายไม่ตรวจล่ะ หายแล้ว  นะแม่นะ” ผมหันไปกอดเอวแม่ที่เข้ามายืนอยู่ตรงปลายเตียง มองไอ้หมอรักษ์ด้วยสายตาจิกกัด
 
“ไม่ได้    เนี่ย   ตัวเริ่มร้อนแล้ว ต้องตรวจรู้มั้ยพี่หมอจะได้จัดยาให้กินถูก” ร่างสูงยักคิ้วกวนๆให้ผมกับประโยคของแม่ที่พูดบอก
 
“เดี๋ยวกายอาบน้ำตัวก็จะหายร้อน” ผมบอกต่อ ถ้าผมรู้สึกเหมือนจะเป็นไข้ผมก็มักจะอาบน้ำ กินยาสักเม็ดสองเม็ดนอน ตื่นมาก็จะหาย
 
“น่าตีจริง  ยังไงก็ต้องตรวจ  มาเลยมา  แล้วดูสิเนี่ย     เจ็บมั้ยคะคุณหมอ” แม่ดึงผมให้ไปนั่งลงข้างๆร่างสูง แล้วยังจะถามไอ้หมอนั่นอย่างเป็นห่วงเป็นใย มันส่ายหน้ายิ้มๆ
 
“แค่นี่ไม่ตายหรอก” ผมพูดบ่นอุ๊บอิ๊บในปาก และสุดท้ายก็ต้องยอมให้มันตรวจนั่นแหละ โดยที่ระหว่างการตรวจนี่ผมอยากจะเอามือข่วนหน้ามันซะให้ได้ก็มันต้องถอดเสื้ออ่ะ ผมก็ต้องทนกับการลวนลามทางสายตาของมันน่ะเซ้
 
“เรียบร้อยแล้วครับ เป็นไข้หวัดธรรมดา ทานยาที่จัดให้ติดต่อกันสองสามวันก็คงจะหายหรือถ้ามีไข้อีกก็ไปหาหมอที่โรงพยาบาลนะครับ” ร่างสูงพูดขณะจัดยาให้ผมและเก็บกล่องพยาบาลของตัวเอง
 
“เอ้า  นั่งเฉยอยู่นั่นแหละ ขอบคุณคุณพี่หมอสิ เราเนี่ยนะ” แม่พูดบอกก่อนจะลุกขึ้นเดินไปยังประตู
 
“ขอบคุณ!!!” ผมพูดจบก็ล้มตัวลงนอนและดึงผ้าห่มขึ้นคลุมตัวจนมิดหัว
 
“หึ  ดื้อจริงนะ” มันพูดบอกก่อนที่ผมจะรู้สึกถึงสัมผัสจากปลายนิ้วเรียวยาว ที่มาลูบหัวผมเบาๆจากนั้นก็ได้ยินเสียงฝีเท้าเดินออกไป
 
ผมยิ้มออกมาบางๆ ก่อนจะนึกถึงใบหน้าร่างสูงอีกครั้ง  จริงๆแล้วน่ะไอ้หมอรักษ์มันหล่อโหดเหี้ยๆเลย หล่อกว่าอีธารซะอีก ตาเรียวคิ้วสวยเข้ากับจมูกโด่งเหนือชั้น ริมฝีปากบางคล้ำนิดๆเพราะสูบบุหรี่จัด ถ้าไม่ติดว่าสายตามันส่อหื่นแนวบ้ากามกูจีบล่ะ เฮ้อออ
 
 
“พี่กายคนสวยยยยยยยยย” อ่า เด็กนี่ก็จริงๆเลย  ลีวายส์ครับ วันนี้ผมมาอยู่กับลีวายส์ที่ห้องเพราะอีธารบอกว่าจะไปทำธุระข้างนอกและนานหน่อยถึงจะกลับ เลยให้ผมมาอยู่เป็นเพื่อนลีวายส์ที่คอนโด
 
“งอนล่ะ  ลีวายส์พูดจาไม่น่ารักเลย” ผมบอกยืนกอดอกเชิดหน้าไปทางอื่น ร่างเล็กมองผมตาโต ก่อนจะก้มหน้านิดๆ
 
“ก็พี่ธารบอกให้ลีวายส์เรียกนี่นา....” ลีวายส์พูดบ่นหมุบหมิบเสียงเบา
 
“อ่ะๆ ให้อภัยก็ได้ แต่ว่า มาให้ฟัดแก้มก่อนเลย ฮ่าๆๆ อ๊ากกกกก” ผมพูดจบอุ้มร่างเล็กขึ้นสูงเหนือหัวก่อนจะวิ่งพาลีวายส์ไปนอนลงบนโซฟาและจักการฟัดแก้มใสไปหลายฟอด
 
ดูเหมือนลีวายส์จะสนิทและเล่นกับผมมากว่าอีธารซะอีก ลีวายส์เป็นเด็กผู้ชายน่ารัก ทีแรกผมยังคิดว่าเป็นผู้หญิงเลยล่ะ  ร่างเล็กถูกพี่สาวใจร้ายของอีธารพามาทิ้งไว้ให้อีธารโดยไม่ได้คิดเลยว่าน้อยชายตัวเองจะดูแลเด็กตัวเล็กแค่นี้ได้ยังไง
 
เพราะโดยนิสัยหยาบกระด้าง ขี้หงุดหงิด ขี้รำคาญของมันแล้วยากเลยล่ะที่มันจะทำได้ แต่ดีอยู่ที่ลีวายส์เป็นเด็กดีและเชื่อฟังอีธารเอาซะมากๆ เลยเริ่มปรับตัวเข้ากันได้ตั้งแต่อยู่กันมาสองอาทิตย์กว่าๆ แล้ว
 
ผมให้คุณพ่อฝากลีวายส์เข้าเรียนในโรงเรียนนานาชาติ ซึ่งมันคือธุรกิจของพ่อผมเอง และลีวายส์ก็ไปโรงเรียนเมื่อไม่กี่วันมานี้เอง  อีธารเลยไม่ต้องกังวลมากนักว่าลีวายส์จะอยู่กับใครถ้ามันไม่อยู่  เพราะนอกจากเรียนแล้วพวกเราก็มีงานที่ต้องทำ
 
“แน่ใจนะว่ามึงหายดีแล้วไม่ใช่ว่าเอาไข้มาฝากมันด้วยล่ะ  แล้วกลับมานี่กูหวังว่าคงไม่มีใครได้เลือดนะ” มันบอกๆๆ พร้อมกับใส่เสื้อนอกตัวหนาสีดำทับเสื้อตัวบางสีขาวเตรียมตัวออกจากห้อง
 
“เออๆๆ   ครับๆๆ ห่วงจริงห่วงจัง อย่างกะกูเป็นเด็กงั้นแหละ” ผมหันไปทำปากยื่นกับลีวายส์ แต่ร่างเล็กหน้าหงอยๆ  คงเพราะต้องห่างกับอีธารอีกแล้ว ผมสังเกตเห็นนะเวลาอีธารจะไปไหนลีวายส์จะหน้าเศร้าทันที แต่พอผมชวนเล่นให้ลืมก็จะกลับมายิ้มเหมือนเดิม แต่ถ้าไม่มีอะไรให้เล่นหรืออีธารไปนานหลายชั่วโมงลีวายส์ก็จะถามหาทันที
 
“รีบกลับนะฮะ” ร่างเล็กเดินไปกำชายเสื้ออีธารไว้ ก่อนจะพูดบอกเงยหน้าขึ้นมองมัน อีธารมองร่างเล็กนิ่งๆก่อนจะก้มลงมาหอมแก้มใสเบาๆ ร่างเล็กยิ้มกว้างกลับไป ผมอบยิ้มมองสองคนตรงหน้าเงียบๆ ไอ้ธารหลงรักเด็กเข้าแล้วสิมึง หึหึหึ
 
“ยิ้มอะไรไอ้กาย  เดี๋ยวเหอะมึง” ผมบอกก่อนจะเดินออกจากห้องไป ลีวายส์หน้าหงอยลงอีกครั้ง
 
“ลีวายส์คับ เดี๋ยวพี่ธารก็กลับแล้ว  เดี๋ยวเรามาดูการ์ตูนกันดีกว่า นี่ไง!  พี่กายซื้อมาเต็มเลย มีวันพีชตอนใหม่ มีโปเกม่อน ลีวายส์อยากดูอะไรอ่ะ” ลีวายส์เข้ามาค้นถุงซีดีการ์ตูนที่ผมเพิ่งจะซื้อมาเมื่อกี้ก็เด็กผู้ชายก็ต้องดูอะไรแบบนี้ใช่มั้ย
 
“ไม่เอาฮะ ลีวายส์ไม่เคยดูลีวายจะดู การ์ตูนดีสนี่ฮะ” แป่ว! เอิ่ป ก็อะไรดีล่ะ ผมก็ชอบโปเกม่อนที่สุดเนี่ยแหละถึงซื้อมา
 
“งั้นดูในเน็ตเนอะๆ เดี๋ยวพี่ไปเอาคอมมาเปิดตรงนี้นะ” ผมเข้าไปเอาคอมมาเปิดดูหน้าโซฟา จากนั้นเราก็ดูการ์ตูนบ้างเล่นเกมบ้างดูหนังบ้าง ดูกันไปเรื่อยๆ
 
กรี๊งงงงง  กรี๊งงงงงง
 
“พี่ธาร......” ลีวายส์ยิ้มกว้างดีใจเมื่อได้ยินเสียงกริ๊งหน้าห้อง แต่ว่าเพิ่งไม่กี่ชั่วโมงเองทำไมมันกลับมาเร็ววะเห็นบอกค่ำๆ
 
“รอนี่นะเดี๋ยวพี่กายไปเปิดเอง” ผมบอกลุกขึ้นเดินมาเปิดประตู “เฮ้ย!!!” ผมขมวดคิ้วมองร่างสูงตรงหน้า และไล่มองตั้งแต่เท้าจรดหัวมาหยุดอยู่ตรงใบหน้าคมเข้ม ไอ้หมอรักษ์อยู่ในชุดกางเกงยียสีเข้มกับเสื้อยืดสีเลือดนกตัดกับผิวขาวออร่า ดูดีได้อีก
“มามัยอ่ะ” ผมถาม ขณะเดียวกันลีวายส์วิ่งมาผลักประตูให้เปิดกว้างขึ้นเพื่อมองว่าใครมา
 
“ไง ตัวเล็ก” ร่างสูงไม่ได้สนใจผม มองผ่านไปยังลีวายส์ที่โผล่หน้าออกมา “มาตัดไหมให้ลีวายส์  ขี้ลืมนะเรา” ร่างสูงผลักผมให้พ้นทางก่อนจะเข้ามาในห้องพร้อมกับถุงใบโตและกล่องพยาบาล
 
“พี่กายๆ  ลีวายส์จะเจ็บมั้ยอ่ะ”ลีวายส์ขมวดคิ้วถาม ร่างเล็กเม้มปากบางจนเป็นเส้นตรง
 
“ไม่เจ็บครับคนเก่ง  เดี๋ยวพี่หมอจะทำเบาๆนะ” ร่างสูงเดินออกมาจากห้องครัวพูดบอกและมานั่งลงบนพื้นล่างโซฟา
 
“เน้ พูดซะ คิดไกลได้เลย  ทำอะไรเบาๆน่ะ”
 
“นี่คุณคร้าบบ คิดอะไรไม่ทราบ  คนคิดอาการหนัก มือเบาน่ะมือเบา หึ” ไอ้หมอบ้า ก็มันพูดให้คิดนี่ ผมก็ได้แต่ด่ามันอยู่ในใจ
 
ไอ้หมอรักษ์เริ่มเริ่มตัดไหมให้ลีวายส์ ซึ่งด้วยความอยากรู้อยากเห็นผมเลยนั่งลงบนพื้นข้างๆลีวายส์ที่นั่งบนโซฟา ก้มลงไปดูใกล้  ไอ้หมอนี่มือเบาจริงๆ ลีวายส์ไม่ร้องเจ็บสักนิด  ผมมองตาไม่กระพริบเลยล่ะ
 
“นี่คุณ เดี๋ยวกรรไกรก็ทิ่มตาหรอก  จ้องอะไรซะขนาดนั้น” ผมเงยหน้ากลับไปมองร่างสูงว่าจะเถียงกลับซะหน่อย แต่เพิ่งรู้ว่าหน้าเราอยู่ใกล้กันจนผมรู้สึกวูบไหว
 
ผมมองสำตรวจใบหน้าคมเข้มในระยะใกล้แค่ปลายจมูกไปทั่วใบหน้าและเหมือนตาคมๆนั้นจะไล่มองเรียวหน้าผมเช่นกันก่อนจะมีใบหน้าของร่างเล็กอีกคนเข้ามาแทรกตรงกลางมองผมกับไอ้หมอรักษ์สลับกันไปมา
 
“มีอะไรหรอฮะ” ลีวายส์ถามอย่างสงสัย ผมถอยออกห่างทันที หันหน้าร้อนๆหนีไปทางอื่น ใจเต้นแรงนิดๆ แต่แค่นิดเดียวเท่านั้นนะ จริงๆ ไม่ได้โม้ -*-
 
“เปล่าครับ   อ่าเสร็จแล้ว  เก่งมากครับ” ร่างสูงยิ้มใจดีให้ลีวายส์ แต่ก็ยังจะหันมายิ้มกวนตีนให้ผมต่อ ชิส์ “กินข้าวกันหรือยังคุณ”
 
“ยัง เดี๋ยวจะสั่งมากิน” ผมบอก ตอนนี้เย็นแล้วผมว่าจะสั่งมากินเพราะ ทำไม่เป็นไงล่ะ
 
“เหอะ โตเป็นควายทำกับข้าวก็ไม่เป็น จะหาแฟนได้หรอเนี่ย” ร่างสูงลุกขึ้นจากพื้นเดินไปยังห้องครัว หนอยไอ้หมอผีบ้า
 
“แล้วมันเกี่ยวอะไรกับนายด้วยเล่า  หาได้แน่นอนแต่คงไม่เอาคนแบบนายแน่” ผมลุกขึ้นพูดบอก
 
ร่างสูงหยุดชะงัก  หันกลับมามองผมนิ่งๆ ก่อนจะลากสายตามองผมตั้งแต่หัวจรดเท้า จากนั้นมันก็ยกยิ้มมุมปาก หัวเราะหึหึ และหันหลังเดินเข้าไปในครัวต่อมองแบบนี้หมายความว่ายังงายยยยยยย
 
ผ่านไปสามสิบนาทีไอ้หมอรักษ์อยู่ในห้องครัวไม่ออกกมา  ผมเลยปล่อยลีวายให้นั่งเล่นเกมในโทรศัพท์ผมไปส่วนผม ขอแอบไปชะเง้อมองหน่อยว่ามันทำอะไรอยู่กันแน่
 
อุต๊ะ หมอนี่ทำกับข้าวครับ หยิบจับนั้นโน้นนี่อย่างคล่องแคล่วที่เดียวเมื่อกับทำอาหารกินเองเป็นประจำงั้นแหละ ผมยืนมองอยู่สักพักกว่าร่างสูงจะรู้ตัวหันมามองผม
 
“เป็นพวกชอบถ่ำมองหรอไง”
 
“จะบ้าหรอ  แค่มาดูกลัวทำครัวไอ้ธารพังมากกว่า” ผมเดินเข้าไปหยุดหน้าเตามาหมอต้มซุปกำลังเดือดได้ที่ก้มลงมองซุบในหมอหน้าตาดีแฮะ
 
“อย่าจับนะมัน.....”
 
“โฮ้ย!!!!  โฮ้ยๆๆ” ผมจับชอนยาวข้างตัวว่าจะลองชิมน้ำซุบนั้นซะหน่อยกว่าจะรู้ว่ามันร้อนก็ตอนที่จับเข้าเต็มๆนั่นแหละครับ
 
ร่างสูงข้างๆรีบว่างของในมือลงและดึงมือผมไปกุมไว้ก่อนจะเป่าลมไล่ความร้อนแล้วลูบเบาๆ จากนั้นก็ดึงมือผมไปด้านนอกหยิบเอาหยอดยาจากกล่องพยาบาลมาทาให้บนฝ่ามือ เอ่อ จริงๆแล้วมันโดนแค่ตรงนิ้วหรอกแต่เมื่อผมเห็นการกระทำของเค้ากลับไม่กล้าพูดบอกออกไป ผมจ้องมองสายตาและท่าทางจริงจังนั่นที่กำลังมองสำรวจมือผมอยู่ใกล้ๆ ไม่อาจล่ะสายตาไปไหนได้
 
“ซุ่มซ่ามจริงๆ” แป่ว  ไอ้หมอนี่ ผมดึงมือตัวเองกลับเชิดหน้าใส่มันไปทางอื่น
 
“ก็ทำไม   ไปหาลีวายส์ดีกว่า” ผมลุกจากโซฟาจะเข้าไปตามลีวายส์ที่นอนเล่นเกมอยู่ในห้อง
 
“ไปเรียกลีวายส์มากินข้าวเหอะ เย็นแล้วจะได้กินยา  แล้วตัวเองน่ะหายแล้วหรอ” ร่างสูงลุกขึ้นบอก ถือวิสาสะ เอื้อมมือมาแตะหน้าผากผมเพื่อวัดไข้ด้วย
 
“หายแล้วเหอะ” ผมก้าวถอยหลังออกห่างจากร่างสูง และเดินเร็วๆไปหาลีวายส์  รู้สึกเหมือนตัวเองหน้าวูบร้อนขึ้นอย่างไม่มีสาเหตุ ทำไมอ่ะๆๆ >////<
 
ผมพาลีวายส์ออกมาทานข้าวเสร็จเรียบร้อยจากนั้นก็พาไปอาบน้ำแต่ร่างเล็กบอกว่าอาบเองได้ก็เลยให้เข้าไปอาบคนเดียว
 
“อ้าวยังไม่กลับอีกหรอ” ผมเดินออกมาตรงโซฟาเห็นร่างสูงนั่งกดรีโมททีวีท่าทางสบายๆอย่างกะบ้านตัวเองอยู่เลยถามออกไป
 
“ยัง ไอ้ธารบอกว่าให้ไปส่งคุณด้วย” ไอ้หมอรักษ์พูดบอก ขณะที่สายตายังจับจ้องอยู่ในทีวี
 
“ไม่ต้องหรอกเดี๋ยวโทรให้เซฟมารับก็ได้  ไม่จำเป็น”ผมนั่งลงบนโซฟาเว้นระยะห่างออกมาพอประมาณ ก็โซฟาไอ้ทางมันเป็นแบบยาวตัวเดียว ขี้เกียจนั่งพื้นเมื่อยตูด
 
“ไม่เป็นรัย กลับด้วยกันเนี่ยแหละ” ร่างสูงพูดบอกก่อนจะเดินไปสูบบุหรี่ตรงระเบียงห้อง ผมมองตามร่างสูงออกไป มันนั่งลงและเอนหลังไปกับเก้าอี้ไม้ และหลับตาลง ทำไมไม่มานอนดีๆวะ
 
ลีวายส์ถามหาอีธารจนหลับไปในที่สุด ส่วนผมก็นอนกอดลีวายส์ในห้องนั่นแหละไม่ได้ออกมาดูอีกคนที่อยู่ด้านนอกตอนแรกคิดว่ากลับไปแล้วซะอีกแต่ที่ไหนได้มันนอนหลับอยู่ตรงโซฟา กว่าอีธารจะกลับก็เล่นเอาเกือบสี่ทุ่ม พอมาถึงก็ไล่ผมกลับทันทีโดยให้ ไอ้พี่หมอมาส่งเนี่ยแหละ
 
“แน่นะว่าหายป่วยแล้วน่ะ  ผมว่าคุณตัวยังอุ่นๆอยู่เลยนะ” ร่างสูงพูดขึ้นขณะอยู่ในรถ ผมพยักหน้าน้อยๆ ไม่ได้พูดบอกออกไปเพราะรู้สึกง่วงๆ จากนั่นผมก็เผลอหลับลงไปในที่สุด
 
เช้า......
 
“กายตื่นได้แล้วลูก  กายสายแล้วนะ” ผมยันตัวลุกขึ้นจากเตียงนุ่มทั้งที่ยังงัวเงียอยู่ หืม.....  ผมมองไปรอบๆห้องนอนตัวเอง เมื่อคนจำได้ว่ากลับมากับไอ้หมอผีแล้วก็เผลอหลับไปนี่หว่า
 
“แม่   เมื่อคืนกายกลับมากับใครอ่ะ”
 
“นี่เราน่ะ  ยังจะถามอีก ก็เกายหลับในรถพี่เค้าปลุกเท่าไหร่ก็ไม่ตื่น จนพี่เค้าต้องแบกขึ้นหลังมาส่งบนห้องเนี่ย ตัวก็ใช่ว่าจะเล็กๆนะ” ผมโดนแม่ฟาดฝ่ามือลงบนแขนทีหนึ่งก่อนจะค้างปากหวอ
 
“จริงดิ” ผมมองหน้าแม่ที่กำลังยืนกอดอกอยู่ข้างเตียง แม่พยักหน้าตอบก่อนจะเดินออกจากห้องไป  โอ่ หน้าอายชะมัดเลยอ่ะ
 
ผมลุกขึ้นไปอาบน้ำเดินผ่านกระจกเงาบานใหญ่หน้าตูเสื้อผ้า หื่ม.... อะไรแวบๆว่ะ  ผมก้าวถอยหลังกลับไปจ้องมองเข้าไปในกระจกตรงซอกคอขาวด้านขวา =[]=  ไอ้หมอผี!!!!!!!!!
 
 
“เฮ้ย!!!  ไอ้กายเป็นรัยนั่งหน้างออยู่ได้” ไอ้เซฟเข้ามาในห้องพักของผับถาม เมื่อมันมาถึงเห็นผมหน้างออยู่หน้าโต๊ะทำงาน
 
“เปล่า...” ผมตอบแบบส่งๆไปให้ กำมือแน่นเจ็บใจเรื่องเมื่อคืน
 
“อะๆๆ.....นั่นรอยอะไรวะ คิสมาร์กอ่ะป่าวววว” ไอ้เซฟเข้ามาดึงคอเสื้อผมลง ไอ้นี่มือมันไวจริงๆ
 
“บ้าหรอ ปล่อยเลย ชิส์ คนยิ่งอารมณ์ไม่ดีอยู่  ไปหาเหล้าแดกกระแทกท้องดีกว่า” เนี่ยแหละครับผมของแท้พอไม่พอใจอะไรก็พาลหมดแหละ
 
“เฮ้ยๆๆ  อย่ามากนะโว้ย วันนี้ไอ้ธารมันไม่มานะ” ถ้าไอ้ธารมาพวกมันจะหยุดผมไม่ให้ดื่มเชื่อสิ
 
ผมเดินออกจากห้องพักลงมายังบาร์ข้างล่าง และสั่งเหล้ามากระแทกปากอย่างที่บอก  นั่งดื่มไปเรื่อยๆคนเดียวมองคนโน้นทีคนนี้ที  ไม่เห็นมีใครถูกใจเลยสักคนจนกระทั้งเริ่มเบลอๆนิดๆ ผมเลยลุกขึ้นจะเดินกลับไปบนห้องพัก
 
“ไหวมั้ยครับ  เมาหรือเปล่าคนสวย” แต่ผมกลับชะงักเมื่อได้ยินเสียงเน่าๆจากปากหมาๆนั่น
 
“คนสวยเหี้ยสิ” ปึก!!! ผมซัดหมัดใส่หน้ามันไปเต็มๆ จนผมเองก็เกือบล้ม เพราะตาเบลอๆเลยมองไม่ชัดว่ามันล้มไปตรงไหน ผมเลยหันหลังเดินกลับ
 
“เดี๋ยวดิ ต่อยแล้วหนีหรอวะ  เหี้ย        โอ๊ยๆๆๆ” มันเข้ามาล็อกคอผมไว้ด้วยแขนข้างเดียวจากทางหลังแต่ยังไม่ทันที่ผมจะสู้มันกลับ  มีใครคนหนึ่งล็อกตัวมันไป   ไม่รู้เหมือนกันว่าทำอีท่าไหนมันถึงได้ร้องซะลั่นเลย
 
“หึ  ยุ่งผิดคนแล้วล่ะ” ผมได้ยินเสียงใครคนหนึ่งคุ้นหูเลยหันไปมอง ปรากฏว่าภาพคนตรงหน้าชัดเจนอยู่ในตาผม  ผมเบิกตากว้างมองมันและหลอบมองไอ้คนที่เข้าหาผมเมื่อกี้ว่ามันนอนแอ้งแม่งอยู่บนพื้นเรียบร้อยแล้ว  ไอ้หมอผีมันทืบไอ้นั่นเลือดกลบปากครับ
 
“อ่ะ.....ปล่อย” จากนั่นไอ้หมอรักษ์มันก็เข้ามาดึงแขนผมให้เดินตามมันไป  มันเดินมาข้างบนซึ่งเป็นห้องพักผมนั่นแหละ พอผมขยับตัวก็เริ่มเบลออีกแล้วอ่ะ
 
“นี่เมาจริงหรือทำเมาเนี่ย” มันพูดบอกกดไหล่ผมให้นั่งลงบนโซฟา ไอ้เซฟหายไปไหนแล้ววะ
 
“ใครเมาไม่เมาเว้ย!!!  เอ่อ  จริงดิ   ไอ้รอยบ้าๆเนี่ย นายเป็นคนทำใช่มั้ยห๊ะ!!!” ผมลุกขึ้นมาตะคอกใส่มันเสียงดัง
 
“ก็แค่ลองดู  ว่าถ้าเกิดมีใครมาลักหลับจะตื่นมัย  แต่ก็ไม่...” มันยกมือขึ้นจิ้มๆหน้าผากผม ให้นอนกลับลงไปแต่ผมปัดออก
 
“ถือดียังไงอ่ะ ใครอนุญาต มานี่เลย” ไม่รู้ว่าเพราะความมึนเมาของผมหรืออะไรตอนนี้ผมอยากเอาคืนเลยลุกขึ้นไปนั่งบนตักมันก่อนจะซุกหน้าลงไปกบเม้มซอคอขาวเกือบซีดนั่นแรงๆจนเกิดรอย
 
ร่างสูงนิ่งเงียบไป ผมล่ะปากออกก่อนจะว่างหน้าผากให้ชนกับหน้าผากร่างสูง มันรู้สึกหนักๆหัวยังไงก็ไม่รู้  ผมมองหน้าร่างสูงที่อยู่ชิดติดกันด้วยสายตาหวานช่ำก่อนจะลากริมฝีปากตัวเองลงมาช้าๆและประกบจูบกับเรียวปากบาง  สัมผัสบดจูบร้อนแรงสลับกับนุ่มนวลจนรู้สึกวาบหวิวและร้อนไปทั้งตัวทำให้ผมไม่สามารถหยุดมันได้จนกระทั้งทุกอย่างในหัวเบลอและดับวูบลงหลังจากที่ถามตัวเองว่า   กายมึงทำอะไรลงไป...............!!!!!


<<<<<<TBC>>>>>>>


เม้นด้วยนะจร้านักอ่านที่รักทั้งหลาย

ออฟไลน์ B52

  • เป็ดZeus
  • *
  • กระทู้: 13215
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +420/-26
มาแบบสั้นๆ คิดถึงลีวายส์จัง

ออฟไลน์ Maytbb

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1763
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +54/-4
กายเมาพี่หมอ   :hao6:

ออฟไลน์ +HaNeul+

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 218
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +14/-0
โอ้วววว  คนสวยยย ><  ทำอะไรรรร  อิอิอิอิ


รอตอนของลีวายกับพี่ธารมั่งง

ออฟไลน์ KARMI

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 920
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +61/-2

ออฟไลน์ little_munoi

  • ++ singular ++
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1677
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +37/-3
กายคะ
น่ารักมากกกกก
พี่หมอจับกดเลยๆๆๆๆ

ออฟไลน์ Aoya

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 906
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +84/-3
อย่าบอกว่าแกเสร็จหมอรักษ์ไปแล้วนะอิกายยยย

งื้ออออ น้องลีวายส์ ชอบตอนน้องงอแง น้องอ้อนอิธารอ่ะ น่าร้ากกก  :ling1:

ออฟไลน์ GETIIZ

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1186
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +90/-4
กรี๊ดดดดดดดดดดดด
ชอบคู่นี้จังงงงงง  กาบรุกพี่หมอเค้าก่อนนะ อร๊ายยยยย  :กอด1: 

namikaze21

  • บุคคลทั่วไป
 :m16: อีธารรรร บางทีก็ถ่อยยย ไป  :m31:

ออฟไลน์ iammz

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2681
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +292/-6
หวายๆๆๆๆ น้องกายคนสวย >.<

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด