เสน่ห์หานาคราช Ms.Shizuru Special 1 27/02/2015 P.45
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

โพลล์

ตัวละครที่คุณชื่นชอบ

สุบรรณ - หนุ่มนักธุรกิจไฟแรงที่มีหน้าตาและลักษณะนิสัยเย็นชาเป็นเอกลักษณ์จึงทำให้เป็นที่หมายปองของสาวๆ
42 (9.7%)
เวนไตย - นักศึกษามหาวิทยาลัยที่ใกล้จะจบ เป็นเพล์บอยที่แอ้มสาวไม่เลือก ด้วยรูปร่างและหน้าตาที่คมเข้มแบบไทยๆ
19 (4.4%)
วารินทร์ - หนุ่มนางรำที่มีหน้านิ่งและลักษณะนิสัยราวกับน้ำแข็งและมีความลับอะไรอีกหลายอย่างที่ปกปิดไว้
293 (68%)
นารินทร์ - หนุ่มน้อยหน้าใสที่มาพร้อมกับเสียงหัวเราะ และความร่าเริงของเค้าดึงดูดคนได้อย่างไม่ยากเย็น
77 (17.9%)

จำนวนผู้โหวตทั้งหมด: 415

ผู้เขียน หัวข้อ: เสน่ห์หานาคราช Ms.Shizuru Special 1 27/02/2015 P.45  (อ่าน 529321 ครั้ง)

nemesis

  • บุคคลทั่วไป
Re: เสน่ห์หานาคราช Ms.Shizuru Chapter 3 22/01/2014 P.1
«ตอบ #30 เมื่อ22-01-2014 09:47:12 »

จะมีไรเกิดขึ้นรออย่างตื่นเต้นล

ออฟไลน์ Palmpalm

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 671
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +53/-4
Re: เสน่ห์หานาคราช Ms.Shizuru Chapter 3 22/01/2014 P.1
«ตอบ #31 เมื่อ22-01-2014 10:10:48 »

อะไรจะเปลี่ยนแปลงน้อ รึหนูนาจะแปลงร่าง


ออฟไลน์ Jthida

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1552
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +33/-3
Re: เสน่ห์หานาคราช Ms.Shizuru Chapter 3 22/01/2014 P.1
«ตอบ #32 เมื่อ22-01-2014 10:22:50 »

อยากอ่านคู่พี่จัง

ออฟไลน์ s.mosis

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 127
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-4
Re: เสน่ห์หานาคราช Ms.Shizuru Chapter 3 22/01/2014 P.1
«ตอบ #33 เมื่อ22-01-2014 11:17:43 »

ขอบอกว่า สนุกมากกกกกกกกกกกกกกกกก รีบมาต่อไว ไว เน้อ ข้าเจ้ารออยู่

ออฟไลน์ jinjin283

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 935
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +45/-1
Re: เสน่ห์หานาคราช Ms.Shizuru Chapter 3 22/01/2014 P.1
«ตอบ #34 เมื่อ22-01-2014 11:44:57 »

ท่าทางนาจะไม่รู้ว่าตัวเองเป็นอะไรนะคะเนี่ย
อยากให้คู่คุณพี่เจอกันไวๆ ^^

ออฟไลน์ patee

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3732
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +276/-3
Re: เสน่ห์หานาคราช Ms.Shizuru Chapter 3 22/01/2014 P.1
«ตอบ #35 เมื่อ22-01-2014 13:41:52 »

สนุกมากจริงๆ ชอบบบบบ :L2: :z10:

ออฟไลน์ teatimes

  • ไม่อยากให้เปลี่ยน...... เพราะแค่นี้ก็ดีพอแล้ว
  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 682
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +157/-1
Re: เสน่ห์หานาคราช Ms.Shizuru Chapter 3 22/01/2014 P.1
«ตอบ #36 เมื่อ22-01-2014 14:46:39 »

สนุกจัง  อ่านเพลินจนไม่รู้ว่าจบตอนเมื่อไหร่เลยค่ะ 

กดโหวตไปแล้วนะคะ  รอลึ้นตอนหน้าว่าวารินต์จะได้เจอพระเอกหรือเปล่า :mew1:

ออฟไลน์ shizuruviola

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 437
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +148/-2
Re: เสน่ห์หานาคราช Ms.Shizuru Chapter 3 22/01/2014 P.1
«ตอบ #37 เมื่อ22-01-2014 15:01:36 »

Chapter 4

และแล้ววันงานวันเกิดของสุบรรณหรือพี่ชายของโอก็มาถึง ซึ่งแท้จริงแล้วนั้นโอกับสุบรรณเป็นเพียงแค่พี่น้องในละแวกบ้านเดียวกันเท่านั้นแต่ด้วยความสนิทสนมกันทำให้โอนับสุบรรณและเวนไตยเป็นพี่ของตนเองด้วย…วันนี้เป็นวันที่สุบรรณเองไม่อยากให้มาถึงเป็นที่สุดเพราะเค้าจะต้องมานั่งคอยรับแขกและส่งแขกที่บ้านของตัวเองเพราะเพื่อนทางแวดวงธุรกิจของเค้ามีเยอะแยะมากมายไหนจะเพื่อนๆของคุณพ่อกับคุณแม่อีก

“ไอ้วายุแกชวนเพื่อนแกมาหรือเปล่า” พายุถามน้องชายตัวเองทั้งๆที่จริงๆแล้วเค้าก็รู้คำตอบอยู่แล้วเพราะในทุกๆปีก็จะมีแก๊งของวายุแล้วก็พวกของโอที่เด็กสุดในงานพวกนี้ก็จะสนุกสนานมากเป็นพิเศษแตกต่างกับตัวเค้าที่อยากจะหนีกลับขึ้นไปนอนซะให้หมดเรื่องเพราะรำคาญนิสัยกระแนะกระแหนของผู้หญิงที่ชอบมาอ่อยมาให้ท่าเค้าถึงที่

“มาดิ…เออ พี่พายุเห็นว่าไอ้โอจะมาค่ำๆหน่อยนะมันต้องไปรับเพื่อนมันน่ะ” พายุพยักหน้ารับแล้วเดินกลับขึ้นไปบนห้องเพื่อจัดการอาบน้ำแต่งตัวให้อยู่ในชุดสูทแบบเรียบร้อยอีกครั้ง

ในเวลาประมาณหกโมงเย็นแขกเหรื่อก็เริ่มทยอยเข้ามาเรื่อยๆไม่ขาดสายจนพายุเริ่มรู้สึกเซ็งหนักกว่าเก่าแต่ก็ทำอะไรไม่ได้เลยต้องปล่อยเลยตามเลย พายุส่งแขกคนนั้นทีคนนี้ทีจนถึงแขกกรุ๊ปหนึ่งที่เค้าคุ้นหน้าคุ้นตาเป็นอย่างดี

“สุขสันต์วันเกิดนะพี่ชาย” โอเข้าสวมกอดพายุทันที พายุก็ตบไหล่โอแล้วก็ยิ้มให้น้อยๆ จากนั้นโอก็เริ่มแนะนำเพื่อนของตัวเองให้พายุรู้จักทีละคน ทุกคนก็ดูปกติดีแต่พายุกลับไปสะดุดตากับนารินทร์เด็กคนนี้มีเสน่ห์อย่างน่าประหลาดแต่ก็ไม่ได้สนใจอะไรมากมายนักจึงปล่อยให้โอเดินนำเพื่อนๆไปหาโต๊ะนั่งเอาเองเพราะคนกันเอง ต่างกับวายุที่เห็นโอในตอนแรกก็รู้สึกเฉยๆแต่เมื่อเห็นคนที่มาด้วยวายุก็ชักจะรักน้องขึ้นมาซะแล้วสิ

“เห้ย ไอ้โอทางนี้” วายุกวักมือเรียกโอ โอก็เดินนำเพื่อนๆไปนั่งที่โต๊ะที่วายุนั่งอยู่ก่อนแล้ว

“อ้าว บังเอิญจังเลยนะครับ น้องนารินทร์” นารินทร์เกิดอาการหัวเสียทันทีที่ได้เห็นหน้าของวายุแถมคำพูดแบบนั้นทำให้นารินทร์รู้สึกไม่ชอบเอามากๆแต่ก็เก็บอาการเอาไว้เพราะยังไงซะที่นี่ก็บ้านของนายวายุ หากเจ้าตัวรู้ตั้งแต่แรกว่าเป็นบ้านของใครก็คงไม่ยอมมาตามคำชวนของโอแน่นอน

“น้องนารินทร์จะเอาเป๊ปซี่ เบียร์ ไวน์หรือเหล้าดีครับที่นี่มีหมดทุกอย่างเลยครับ” วายุเริ่มรุกนารินทร์ทันทีที่มีโอกาสแถมยังดึงนารินทร์ให้มานั่งข้างตัวเองโดยมีโอนั่งข้างๆประกบไว้อีกคน ซึ่งการกระทำของวายุอยู่ในสายตาของทุกๆคนบนโต๊ะไม่เว้นแม้แต่พายุที่เดินมาส่งแขกแล้วเห็นเข้าพอดี

“ไม่กวนใจพี่หรอกนะครับ…โอเราเอาน้ำเปล่า” นารินทร์ปฏิเสธวายุอย่างไม่ไว้เชิงนั่นยิ่งเพิ่มอารมณ์คลุกกรุ่นให้กับรุ่นพี่ของเค้ามากขึ้นไปอีกเพราะคิดว่าคนตัวเล็กนั้นเล่นตัว แต่ก็เก็บอารมณ์นั้นไว้แล้วรอโอกาสต่อ

“น้องนากินนี่สิครับ อ่ะพี่ตักให้นะ” วายุตักปลาใส่จานของนารินทร์ นารินทร์หันไปมองหน้าวายุก็พบกับหน้าตาที่ยิ้มอย่างหล่อเหลาแต่มันเปล่าประโยชน์ทันทีที่อยู่ต่อหน้านารินทร์ นารินทร์และวารินทร์มีภูมิต้านทานในเรื่องแบบนี้สูงอย่างมาก

“ขอบคุณครับ…โอ พี่วายุเค้าตักนี่มาให้นายลองชิมดูสิ” นี่เป็นการโดนฉีกหน้าอย่างแรงในความคิดของวายุตั้งแต่เกิดมาไม่เคยมีใครกล้าทำกับเค้าอย่างนี้ ตอนนี้ทุกคนในโต๊ะสีหน้าอ้ำอึ้งเพราะดูจากสีหน้าของวายุแล้วแทบจะระเบิดเป็นภูเขาไฟต่างกับนารินทร์ที่นั่งไม่รู้ไม่ชี้ตักนั่นตักนี่กินไปเรื่อย

“ได้เวลาแล้วล่ะมั้ง” นารินทร์หันมากระซิบบอกโอแต่โอบอกว่ายังไม่ถึงเวลาต้องรอให้พี่พายุขึ้นเวทีพูดขอบคุณแขกในงานก่อน นารินทร์พยักหน้าและคิดอยู่ในใจว่าไอ้พวกคนรวยพวกนี้ทำไมจะต้องลีลาท่ามากก็ไม่รู้ แต่ก็ไม่ได้แสดงกิริยาที่ไม่เหมาะสมออกไป

“สวัสดีแขกท่านผู้มีเกียรติทุกท่านนะครับ…ผม สุบรรณ วายุเทพ เจ้าของงานวันเกิดวันนี้ก็ขอบคุณแขกท่านผู้มีเกียรติทุกท่านด้วยนะครับที่ได้ให้เกียรติมาในงานของผม และขอบคุณสำหรับของขวัญวันเกิดทุกชิ้นด้วยครับ ขอบคุณครับ” พูดจบผู้คนในงานก็ปรบมือดังเสียงเกรียวกราวส่วนผู้หญิงบางคนก็ระริกระรี้เข้าไปออเซาะสุบรรณทันทีที่ลงจากเวที แต่แล้วก็เกิดเสียงหนึ่งดังขัดจังหวะของทุกคนขึ้น

“สวัสดีครับแขกทุกท่าน ผมชื่อโอนะครับเป็นน้องชายบ้านใกล้เรือนเคียงกัน วันนี้ผมมีของขวัญสุดพิเศษหนึ่งชิ้นที่จะมามอบให้พี่ชายคนนี้ได้ชม จะเป็นอะไรนั้นไปรับชมพร้อมๆกันเลยครับ” พูดจบโอก็กระโดดลงจากเวทีทันที แขกทุกคนรอลุ้นว่าอะไรจะเกิดขึ้นต่อจากนี้ทำให้งานในตอนนี้เงียบกริบไปชั่วครู่ แต่ไม่นานก็ถูกกรบด้วยเสียงดนตรีไทยขึ้นมาพร้อมกับนางรำหน้าสวยที่ค่อยๆเดินรำออกมาจากข้างหลังเวทีอย่างงดงามเรียกเสียงปรบมือจากแขกในงานได้ไม่น้อย แต่บุคคลที่เหมือนจะดีใจที่สุดก็คือ พายุ เพราะไม่คิดว่าจะบังเอิญได้เจอกันอีกครั้งเร็วขนาดนี้ เค้ารู้สึกขอบคุณโออย่างสุดซึ้งที่ทำให้เค้าได้เจอกับเป้าหมาย

“ไอ้โอมึงไปจ้างนางรำคนนี้มาได้ไงวะ” วายุถามโอแต่โอไม่ตอบเพราะก็กำลังอึ้งไม่แพ้วายุ เค้าไม่คิดมาก่อนเลยว่าพี่วารินทร์ของนารินทร์จะรำได้ชดช้อยและงดงามขนาดนี้ ตอนนี้คนในงานเหมือนตกอยู่ในภวังค์และยากนักที่จะหลุดออกไปง่ายๆจนกระทั่งการร่ายรำของวารินทร์จบลงพร้อมกับการเดินหายเข้าไปข้างหลังเวที…การแสดงชุดนี้ได้รับคำชมอย่างหนาหูแม้แต่พ่อแม่ของเจ้าของวันเกิดก็รู้สึกชอบและหลงใหลในการร่ายรำของวารินทร์

“ไอ้โอมึงจะตอบกูได้หรือยัง” วายุพยายามเค้นเอาคำตอบจากโอที่ไม่ได้ฟังคำถามที่วายุถามแม้แต่น้อย

“พี่ถามว่าอะไรนะ…” วายุกำลังจะทวนคำถามซ้ำก็ต้องหยุดความคิดนั้นทันทีเพราะวารินทร์กำลังเดินตรงมาที่โต๊ะของเค้าพร้อมกับกระเป๋าอีกประมาณสองใบที่ใส่สัมภาระเกี่ยวกับการแสดงมาด้วย

“พี่รินทร์จ๋า สวยมากๆเลยนาประทับใจจัง…จริงด้วยค่ะสานะขนลุกเลยพี่รินทร์รำสวยมากอย่างกับนางฟ้าแหนะ” วารินทร์เพียงแค่ยกยิ้มเพื่อขอบคุณแทนคำชมที่ทุกคนบอกเค้า

“เดี๋ยวพี่นั่งอยู่ทานข้าวด้วยกันก่อนสิครับ มาครับเดี๋ยวผมพาพี่ไปเปลี่ยนเสื้อผ้าเอง” โอพูดพร้อมกับดึงกระเป๋าของวารินทร์ไปแย่งถือไว้แล้วเดินนำเข้าไปในบ้านทันที วารินทร์ที่ตอนแรกกะว่าจะชิ่งกลับเลยก็เลยต้องปล่อยเลยตามเลยเดินตามโอเข้าไปในบ้านเพื่อเปลี่ยนชุด แต่นารินทร์ก็เดินตามพี่ชายของตัวเองเข้ามาด้วย…เมื่อมาถึงห้องแต่งตัวโอก็ขอออกไปรอข้างนอกให้สองพี่น้องช่วยกันถอดชุดองค์ทรงเครื่องกันเองและเมื่อโอกลับมานั่งที่โต๊ะก็ถูกจู่โจมด้วยคำถามทันที

“มันคืออะไร น้องนารินทร์เกี่ยวข้องอะไรกับนางรำคนนั้น!!!” วายุถามด้วยความร้อนใจเพราะท่าทางสนิทสนมกันแบบนั้นทำให้เค้ารู้สึกไม่ชอบใจนักที่เหยื่อจะถูกแย่งไปจากมือ

“อะไร…พี่หมายถึงพี่รินทร์อ่ะหรอ เค้าเป็นพี่น้องกัน…พี่ถามทำไมหรอ” ความร้อนใจของวายุหายเป็นปลิดทิ้งและแทนที่ด้วยรอยยิ้มอย่างมีเลศนัย ถ้าไม่ได้พี่ก็ต้องได้น้อง นี่คือความคิดของวายุในช่วงเวลานั้น…หลังจากนั้นไม่นานวารินทร์กับนารินทร์ก็เดินกลับมาที่โต๊ะอีกครั้งแม้ว่าวารินทร์กลับมาในชุดลำลองขายาวแขนยาวแต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้ความสวยของเค้าลดลงแต่อย่างใด

“ขอบคุณคุณจริงๆนะครับที่ให้เกียรติมาแสดงการรำอันงดงามให้ผมได้ดู” พายุเดินตรงมาพูดที่โต๊ะอย่างจงใจและเจาะจงพูดกับวารินทร์ทันที สร้างความตะลึงงันให้กับคนในโต๊ะมากยิ่งขึ้น เพราะโดยปกติแล้วทุกคนในโต๊ะยกเว้นโจ้ สา ไมย์ นารินทร์ วารินทร์ ทุกคนรู้จักลักษณะนิสัยของพายุเป็นอย่างดีไม่มีทางที่จะเริ่มพูดคุยกับคนแปลกหน้าก่อนแน่นอน

“…” วารินทร์มองกลับแค่หางตาและไม่โต้ตอบอะไรแค่นั่งนิ่งๆเฉยๆแทนทำให้พายุยิ่งรู้สึกสนใจในตัวของนารินทร์มายิ่งขึ้นแต่ในขณะนั้นก็มีเสียงกรีดร้องขึ้น

“กรี๊ดดดดดดด….กรี๊ดดดดดด” ทุกคนหันมองตามกันเป็นตาเดียว เป็นภาพที่ผู้หญิงคนหนึ่งแต่งตัวไฮโซเพชรพลอยเต็มตัวคงเป็นลูกไฮโซของใครสักคนกำลังวิ่งและตกใจอย่างหน้าตื่น

“เกิดอะไรขึ้นครับ” บริกรในงานถามเพราะดูจากท่าทางของเธอแล้วคงไปเจออะไรที่น่ากลัวมาสักอย่างหนึ่ง

“งะ…งู คะ เยอะมากๆฉันขนลุกไปหมดแล้วคุณดูสิคะ” เธอพูดพร้อมกับชี้ให้ดูขนที่ตั้งชูชันของเธอให้บริกรดู ซึ่งมันก็เป็นอย่างนั้นจริงๆเพราะเธอตกใจสุดขีดกับสิ่งที่เจอมา

“มันอยู่ตรงไหนครับ” ผู้หญิงคนนั้นชี้ไปทางรั้วข้างบ้าน คนในงานจึงพากันไปดูสถานที่ที่เธอบอกว่าพบงู และเมื่อทุกคนเดินมาถึงก็พบกับงูจำนวนมากกำเลื้อยไปมาขวักไขว่จนดูน่าสยองในสายตาของใครหลายคนในงาน บริกรจึงช่วยกันหาไม้และกะจะฟาดงูให้ตายแต่ก็ต้องหยุดมือเมื่อมีเสียงดังขัดจังหวะขึ้น

“หยุดนะ!!!!! พวกคุณจะทำอะไร” บริกรยั้งมือไว้ทันจึงยังไม่มีงูตัวไหนได้รับบาดเจ็บบริกรเดินเข้ามาหาวารินทร์และอธิบายในสิ่งที่กำลังจะทำคือการ…ฆ่าให้หมด

“คุณทำแบบนั้นไม่ได้…เด็ดขาด!!!” วารินทร์พูดน้ำเสียงกดต่ำลงในช่วงท้ายและจ้องตาของบริกรที่กำลังยืนคุยกับเค้าอยู่ บริกรเห็นชัดเจนว่าแวบหนึ่งตาของวารินทร์กลายเป็นสีแดงแถมมองเค้าด้วยความอาฆาตทำให้บริกรคนดังกล่าวขาแข็งหน้าซีดหมดแรงไปเสียดื้อๆ

“นารินทร์ ช่วยพี่” เมื่อพูดจบสองพี่น้องก็เดินเข้าไปกลางดงงู ทำให้แขกในงานกรี๊ดกันสนั่นหวั่นไหวเพราะเกรงว่าคนทั้งสองจะโดนงูกัดแต่เปล่าเลยงูทั้งหมดกลับก้มหัวให้นารินทร์และวารินทร์ สองพี่น้องจึงพากันกลับบ้านทันทีโดยมีงูอีกเป็นขบวนเลื้อยตามมาด้วย สร้างความสงสัยให้กับคนในงานว่านั่นคืออะไร...เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นอยู่ในสายตาของพายุและวายุตลอดเวลาทำให้เกิดข้อสงสัยขึ้นว่าเป้าหมายของพวกเค้า…เป็นใครกันแน่!!!


ปล. วันนี้แถมให้อีกตอนนะ อิอิ

ออฟไลน์ silverspoon

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2438
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +275/-12
พี่น้องนายพญางู นี่เอง

ออฟไลน์ PetitDragon

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4138
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +343/-5
เหมือนพลังฝ่ายพระเอกยังไม่ตื่นขึ้นมานะ  :katai5:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ Palmpalm

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 671
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +53/-4
พวกงูบริวารตามมาอารักขาซิน่ะ


ออฟไลน์ mild-dy

  • ☆ ทาสแมว ☆
  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 8900
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +389/-80
OMG !!!
ตื่นเต้นอะ

ออฟไลน์ teatimes

  • ไม่อยากให้เปลี่ยน...... เพราะแค่นี้ก็ดีพอแล้ว
  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 682
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +157/-1
ตอนนี้น่าตื่นเต้น  พระเอกได้เจอนายเอกแล้ว แถมนายเอกยังมีองครักษ์ตามมาเป็นพรวน  แล้วแบบนี้พระเอกตะตามจีบนายเอกได้ยังไงน้า~

รอลุ้นตอนต่อไปจ้า :mew1:

nemesis

  • บุคคลทั่วไป
ขอลแถมทำค้างง

ออฟไลน์ Jthida

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1552
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +33/-3
วารินทร์นี่เป็นคนที่ลึกลับจริงๆนะ

ออฟไลน์ JustWait

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3349
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +80/-4
กรี๊ด ฝ่ายนายเอกเป็นนาคเหรอคะะะ


ออฟไลน์ ♠DekDoy♠

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4526
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +421/-8
ไปตกลงกันก่อนมั้ยพ่อพระเอกทั้งสองคนว่าจะจีบใคร พี่คู่พี่ น้องคู่น้องหรือสลับคู่กันดี
มีกองทัพงูมาอารักขาด้วยอ่ะ 555

ออฟไลน์ nunnan

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2286
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +124/-6
มีพลังด้วยยยย  :a5:

ออฟไลน์ takara

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4163
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +379/-13
โอ้มีงูตามมาเป็นองครักษ์ด้วยแฮะ

ออฟไลน์ จ๊ะจ๋า

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 42
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +5/-0
 :hao7:
ชอบ!!!
แฟนซี มีพลัง
นาน่ารัก
พี่รินทร์สง่ามาก

รอตอนต่อไป

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ jinjin283

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 935
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +45/-1
มีงูตามไปส่งเป็นขบวนพายุเลยไม่กล้าตามไปส่งเหรอคะ ^^

ออฟไลน์ fay 13

  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 5666
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +286/-44

ออฟไลน์ shizuruviola

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 437
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +148/-2
Chapter 5

เช้าวันต่อมาคุณหญิงสุดาหรือบุคคลที่สุบรรณและเวนไตยเรียกว่าแม่ ก็ตื่นขึ้นมาใส่บาตรแต่เช้าเพื่อหวังว่าจะสบายใจขึ้นเพราะเหตุการณ์เมื่อคืนยังคงติดตาของคุณหญิงสุดาอย่างชัดเจน ภาพที่งูยั๊วเยี๊ยะอยู่เต็มพื้นที่ แต่กลับมีบุคคลปริศนาสองคนที่สามารถจัดการงูเหล่านั้นได้ราวกับว่า พวกเค้าสั่งงูได้!!! แต่มันกลับไม่ได้ช่วยอะไรมากเท่าไรเลย

“พายุ วายุ ไปวัดกับแม่หน่อยสิแม่อยากไปหาหลวงตาจัง” หลวงตาที่คุณหญิงสุดาพูดถึงคือ พระรูปหนึ่งที่อยู่วัดในกลางป่าเพียงรูปเดียวและเวลาคุณหญิงสุดามีเรื่องไม่สบายใจก็มักจะไปมาหาสู่ท่านบ่อยๆ

“ได้ครับ…แต่ไอ้วายุมันมีเรียนหรือเปล่า” พายุหันเหไปถามน้องชาย

“ไม่มีครับผมไปกับแม่ก็ได้” วายุตอบ เพราะวายุเองก็อยากจะตามใจแม่บ้างเพราะแม่ตามใจพายุกับวายุมาตลอดทั้งชีวิต

“ไปทั้งคู่แหละ แม่อยากให้ไปหน่อยเผื่อมีอะไรหลวงตาท่านจะได้บอกแม่ขอนะลูก” ลูกชายทั้งสองยิ้มและพยักหน้าตอบรับเป็นอันตกลงคุณหญิงสุดาจึงเข้าครัวเพื่อเตรียมอาหารไปถวายเพล ในใจของทั้งสองรู้ดีว่าแม่ของพวกเค้ารักพวกเค้าซะยิ่งกว่ารักตัวเอง…เส้นทางในการไปวัดนั้นค่อนข้างลำบากนิดหน่อยเพราะเป็นป่าเป็นภูเขาทั้งสองข้างทางต้องใช้รถกระบะมาถึงจะสะดวกหน่อย วันนี้พายุจึงขับรถกระบะคันใหญ่ออกมาแทนรถเก๋งที่ใช้ประจำ

“บรรยากาศดีจังเลยนะลูก” คุณหญิงสุดาพูดพร้อมกับมองไปรอบๆที่มีอากาศบริสุทธิ์เพราะล้อมรอบไปด้วยป่าและเขา…คุณหญิงสุดาพาลูกๆของเค้าขึ้นไปกราบหลวงตาในวัดทันที

“เจริญพรโยมสุดา”

“ค่ะหลวงตา พอดีวันนี้มีเรื่องไม่สบายใจนิดหน่อยน่ะค่ะก็เลยให้ลูกชายพามาหาค่ะ” หลวงตามองไปที่ลูกชายทั้งสองของคุณหญิงสุดาก็รู้สึกได้ถึงบางสิ่งบางอย่างทั้งเรื่องดีและไม่ดี

“โยมลูกชายทั้งสอง อาตมาขอคุยกับโยมแม่ก่อนได้ไหม” ถึงทั้งสองจะดูงงๆแต่ก็ยอมออกไปแต่โดยดี คุณหญิงสุดาเริ่มรู้สึกใจไม่ดีทั้งๆที่หลวงตายังไม่ได้พูดอะไรสักคำ

“โยมสุดา…บางสิ่งบางอย่างมันก็เป็นเวรกรรม โยมจะเอาตัวเองเป็นโล่กันบังลูกทุกเรื่องน่ะไม่ได้” คุณหญิงสุดามีสีหน้าเศร้าอย่างเห็นได้ชัดแต่สิ่งที่หลวงตาพูดมาก็ไม่ผิด

“เกิดอะไรหรือคะหลวงตา หลวงตาเห็นอะไรบอกดิฉันได้ไหมคะ” คุณหญิงสุดาเริ่มร้อนใจเมื่อเห็นว่าหลวงตานิ่งไปเมื่อเธอถามไปแบบนั้นแต่สุดท้ายแล้วหลวงตาก็ได้แต่บอกเตือนคุณหญิงสุดา

“เค้าทั้งคู่ได้พบกับเนื้อคู่ของเค้าแล้ว” เมื่อได้ฟังดังนั้นคุณหญิงสุดาก็ดีใจอย่างมากเพราะตัวเค้าเองก็อยากให้ลูกชายเป็นฝั่งเป็นฝาจะได้ไม่ต้องมาคอยนั่งห่วงอะไรอีก แต่แค่แปปเดียวประโยคต่อมาของหลวงตาทำให้คุณหญิงสุดาแทบหมดแรง

“แต่ไม่ง่ายหรอกนะ จะมีอุปสรรคที่ขวางกั้นมากมาย…ลูกชายคนเล็กน่ะไม่น่าห่วงเท่าไหร่เพราะคู่ของเค้ายังควบคุมไม่ได้…แต่คนโตเค้าควบคุมได้แล้ว ถ้าไม่ระวังดีๆล่ะก็ถึงตาย!!!”

“ไม่มีวิธีแก้หรอคะหลวงตา ดิฉันไม่อยากให้เป็นแบบนั้นเลย” คุณหญิงสุดาพูดเสียงสั่น

“เราบอกเธอแล้วไงว่ากรรมบางอย่างเธอก็ไปขวางไม่ได้…เป็นธรรมดาของดอกไม้สวยที่จะต้องมีพิษ ยิ่งสวยสดงดงามมากเท่าไหร่พิษก็ร้ายแรงตามไปมากเท่านั้น” คุณหญิงสุดานั่งหน้าเศร้าอย่างคนหมดอาลัยตายอยากแต่ก็ไม่พูดอะไรต่อ

ทางด้านของวารินทร์และนารินทร์ที่กำลังเดินทางไปวัดเดียวกันกับคุณหญิงสุดาก็ได้จัดเตรียมอาหารเพื่อถวายเพลเหมือนกันแม้ว่าในครั้งนี้วารินทร์จะรู้สึกอะไรบางอย่างได้แต่ก็ยังฝืนที่จะมาเพื่อหาหลวงตาที่เค้านับถือและศรัทธา แต่เมื่อเลี้ยวรถเข้าวัดทั้งสองก็เห็นรถกระบะยี่ห้อหรูอยู่ก่อนแล้วแต่ก็ไม่ได้คิดอะไรเพราะคิดว่าคงจะเป็นรถของฆราวาสท่านอื่น

“นารินทร์เอากล่องผลไม้ที่พี่ปลอกไว้ลงมาด้วยนะ” นารินทร์ถือกล่องผลไม้ที่ปลอกแกะสลักอย่างดีลงมาด้วยส่วนวารินทร์ก็เดินไปเอากับข้าวหลังรถ เมื่อทุกอย่างเรียบร้อยก็เดินขึ้นเข้าไปในวัดทันที

“ให้พี่ช่วยถือนะครับ” วารินทร์และนารินทร์ถูกชายปริศนาดึงของในมือออกไปถือจากทางด้านหลัง และเมื่อทั้งคู่หันกลับไปมองก็เจอกับคู่พี่น้องวายุเทพกำลังยืนยิ้มอย่างเบิกบานอยู่ ซึ่งถือว่าเป็นการเข้าวัดที่สดชื่นที่สุดเท่าที่เคยมีมาต่างกับนารินทร์ที่แสดงออกทางสีหน้าชัดเจนว่าโลกนี้มันชักไม่น่าอยู่เสียแล้ว ส่วนวารินทร์ก็ยังคงนิ่งอยู่เหมือนเดิม

“โลกมันกลมไปไหมเนี่ย” นารินทร์พูดอย่างหัวเสียแต่ก็เดินเข้าไปกราบหลวงตาอย่างรวดเร็วโดยในใจคิดว่าอยากถือก็ถือไปเลย วารินทร์ก็เดินตามน้องเข้าไปติดๆและเมื่อหลวงตาเห็นหน้าทั้งสองคนก็เห็นอะไรบางอย่างขึ้นมาอีก

“เจริญพรนะโยมวารินทร์ โยมนารินทร์” ทั้งสองคนยิ้มรับคุณหญิงสุดามองหน้าบุคคลที่มาใหม่ก็รู้สึกคุ้นตาพยายามนึกจนจำได้ว่า วารินทร์คือนางรำคนเมื่อคืนและยังเป็นคนที่เดินนำหน้าขบวนงูมากมายออกไปจากบ้านของตัวเองด้วย คิดได้ดังนั่นคุณหญิงสุดาก็ขนลุกเกรียวขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ

“จะให้พี่เอาไว้ไหนครับ” พายุพูดกับวารินทร์ วารินทร์ไม่ตอบแต่ลุกขึ้นยืนแล้วเอาของในมือของพายุเดินเข้าไปจัดในครัวของวัดแทน ส่วนนารินทร์ก็แย่งของจากมือวายุแล้วเดินตามพี่ชายของตัวเองเข้าไปแต่คุณหญิงสุดาผิดสังเกตตรงที่พายุและวายุเดินตามทั้งสองคนเข้าไปด้วย

“หลวงตาคะหรือว่า…” คุณหญิงสุดาไม่พูดต่อเพราะหลวงตาเพียงแต่ยิ้มให้เท่านั้นยิ่งทำให้คุณหญิงสุดาเริ่มร้อนใจมากกว่าเดิมหลายเท่าตัวทุกอย่างลงตัวดอกไม้สวยสดงดงามที่หลวงตาพูดถึงคงจะเป็นวารินทร์ด้วยหน้าตาที่ดูเหมือนจะเย่อหยิ่งแต่งดงามราวกับภาพวาดถ้าไม่รู้จักจริงๆคงจะนึกไม่ถึงเลยว่าเป็นผู้ชาย

“โอ้ยยย จะมาเจาะแจะอะไรมากมายเนี่ยเดี๋ยวพ่อฆ่าทิ้งเลย!!!” เสียงนารินทร์ตวาดใส่วายุจนเสียงดังออกมาถึงบริเวณที่หลวงตานั่งสนทนากับคุณหญิงสุดา

“พี่แค่อยากจะช่วยนี่ครับ” วายุตอบกลับเสียงเบาๆเพื่อเรียกความสงสารแต่ในสายตาของนารินทร์มันกลับน่าหมันไส้มากกว่า ทางด้านของวารินทร์ที่กำลังจัดผลไม้ก็มีพายุที่คอยถามนั่นถามนี่แต่วารินทร์ก็ไม่ตอบอะไรทั้งสิ้นแต่ทำสิ่งที่พายุทำไม่ได้หรือทำไม่เป็นแทน

“เย็นชาจังเลยนะครับคนสวย” วารินทร์ตวัดหางตามองด้วยความไม่พอใจเค้าเริ่มจะรู้สึกแล้วเหมือนกันว่าสองพี่น้องคู่นี้ไม่ธรรมดา พายุพยายามล่วงล้ำวารินทร์เรื่อยๆจนวารินทร์ต้องเร่งมือจัดอาหารกับข้าวจนเสร็จแล้วจึงลากน้องของตัวเองออกไปนั่งอยู่ต่อหน้าหลวงตา

“มีเหตุอันใดถึงมาหาเราล่ะ โยมวารินทร์”

“เปล่าครับหลวงตาแค่รู้สึกแปลกนิดหน่อย” วารินทร์พูดเสียงนิ่งทำให้พายุที่นั่งอยู่ข้างๆถึงกับเพ้อไปกับเสียงหวานๆของวารินทร์ ส่วนวายุที่นั่งอยู่ข้างๆนารินทร์ก็ยิ้มออกและรู้สึกได้ว่าพี่ชายของเค้ากำลังเจอของถูกใจซึ่งลักษณะการนั่งตอนนี้ วารินทร์และนารินทร์ถูกนั่งควบไว้ทั้งสองข้างโดยสองพี่น้อง

“พายุกับวายุไปนั่งเบียดน้องทำไมล่ะลูก น้องจะอึดอัดเอานะ” คุณหญิงสุดาพูดเพื่อพยายามให้ลูกชายของตัวเองออกห่างมาจากบุคคลที่เป็นอันตรายต่อลูกชายของเค้าทั้งสองคน

“โยมรู้สึกตัวแล้วสินะ” หลังจากนั่งจ้องตากันอยู่นานๆหลวงตาก็พูดขึ้นอีก

“ก็คงจะแบบนั้นครับ” วารินทร์ตอบแค่นั้นหลวงตาก็พาเบี่ยงประเด็นสนทนาเรื่องอื่นไปเรื่อย นารินทร์ก็มีปากเสียงกับวายุเป็นระยะๆ แต่วารินทร์ก็ปรามไว้แล้วบอกให้อยู่นิ่งๆเฉยๆแทนแต่นารินทร์กลับมองว่าเค้าไม่ใช่เจ้าหญิงหิมะแบบวารินทร์ที่จะได้แข็งทื่อให้อีกฝ่ายคอยตื้อเหมือนตอนนี้

“บ้านอยู่ไหนครับ…ทำงานอย่างอื่นไหมนอกจากเป็นนางรำ…อายุเท่าไหร่ครับ” ทุกคำถามที่พายุถามไม่ได้รับคำตอบใดๆกลับมาทั้งสิ้น ซึ่งการสนทนาฝ่ายเดียวของพายุอยู่ในสายตาของทุกคนที่นั่งอยู่ที่นี่ คุณหญิงสุดาเริ่มสงสัยว่าคนที่นิ่งเงียบและไม่สนใจพายุเลยจะเป็นคนที่ทำให้พายุมีอันตรายจริงๆหรือ?

“กราบลาหลวงตาดีกว่านะครับ ผมจัดอาหารไว้ถวายเพลหลวงตาในครัว…รบกวนคุณหญิงช่วยประเคนให้ทีนะครับ” วารินทร์หันไปบอกกับคุณหญิงสุดา คุณหญิงก็ตกลงวารินทร์และนารินทร์จึงลากลับแต่ก็ยังไม่วายสองพี่น้องวายุเทพก็ยังจะคอยตามไปส่งที่รถอีก

“เดี๋ยวพี่ไปส่ง” พายุกับวายุแทบจะแย่งกันลุกอย่างกวีกระวาดแต่นั่นก็ไม่ได้เรียกความสนใจจากวารินทร์และนารินทร์ได้เลย คุณหญิงสุดาเห็นอย่างนั้นก็หนักใจกับปฏิกิริยาของลูกชายทั้งสองเพราะตัวเธอเองรู้ดีว่านิสัยโดยของลูกชายไม่ใช่แบบนี้

“โยมสุดาทำใจให้สบายเถอะ” หลวงตาพูดปลอบคุณหญิงเพราะหน้าตาของคุณหญิงสุดาแสดงออกอย่างชัดเจนว่าไม่สบายอย่างมาก

“…” คุณหญิงเพียงแต่ยิ้มแหยๆให้หลวงตาเพราะตนเองนั้นกำลังทุกข์ใจมากถึงมากที่สุด เมื่อคิดว่าลูกชายอาจจะมีอันตรายถึงชีวิตยิ่งทำให้คุณหญิงอยากจะทำอะไรสักอย่างเพื่อไม่ให้เกิดเหตุการณ์ดังกล่าวขึ้น

“เชื่ออาตมาเถอะ…ตามตำนานพญาครุฑยังไม่เคยพ่ายแพ้ให้กับพญานาค จำเอาไว้นะโยม” คุณหญิงสุดาพยักหน้าแทนคำตอบแต่ก็ไม่ได้เอะใจอะไรกับคำพูดของหลวงตาและก็ไม่เข้าใจความหมายนั้นด้วย

ออฟไลน์ ♠DekDoy♠

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4526
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +421/-8
2 พี่น้องพระเอกเป็นครุฑรึเนี่ย

ออฟไลน์ nunnan

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2286
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +124/-6
เห็น ความเย็นชาของสองนายเอก แล้วเหนื่อยใจจจจจ  :mew5: :mew5:

ออฟไลน์ omyim_jjj

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 637
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +29/-1
เย็นชามาก

ออฟไลน์ Ipatza

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 936
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +48/-7
นั้นไงเดาเรื่องได้หมดเลย แต่ชอบมากอะ
ชอบแนวนี้
สองคู่จริงๆด้วย
ทั้งพญานาค พญาครุฑเลย
สมกันสะ
แล้วจะสู้กันไหม อยากเห็นๆ 555+ :katai2-1:

nemesis

  • บุคคลทั่วไป
ึเริ่มเข้มข้นขึ้นละวุ้ย

ออฟไลน์ mystery Y

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7697
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +585/-12
แต่ครุฑกับนาคเนี่ยเป็นศัตรูกันนะ!?

ออฟไลน์ Jthida

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1552
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +33/-3
เป็นครุฑเรอะ โอ้ว เรื่องไหนมีนาคเรื่องนั้นย่อมมีครุฑ

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด