เสน่ห์หานาคราช Ms.Shizuru Special 1 27/02/2015 P.45
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

โพลล์

ตัวละครที่คุณชื่นชอบ

สุบรรณ - หนุ่มนักธุรกิจไฟแรงที่มีหน้าตาและลักษณะนิสัยเย็นชาเป็นเอกลักษณ์จึงทำให้เป็นที่หมายปองของสาวๆ
42 (9.7%)
เวนไตย - นักศึกษามหาวิทยาลัยที่ใกล้จะจบ เป็นเพล์บอยที่แอ้มสาวไม่เลือก ด้วยรูปร่างและหน้าตาที่คมเข้มแบบไทยๆ
19 (4.4%)
วารินทร์ - หนุ่มนางรำที่มีหน้านิ่งและลักษณะนิสัยราวกับน้ำแข็งและมีความลับอะไรอีกหลายอย่างที่ปกปิดไว้
293 (68%)
นารินทร์ - หนุ่มน้อยหน้าใสที่มาพร้อมกับเสียงหัวเราะ และความร่าเริงของเค้าดึงดูดคนได้อย่างไม่ยากเย็น
77 (17.9%)

จำนวนผู้โหวตทั้งหมด: 415

ผู้เขียน หัวข้อ: เสน่ห์หานาคราช Ms.Shizuru Special 1 27/02/2015 P.45  (อ่าน 529315 ครั้ง)

ออฟไลน์ wiwari

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 420
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +93/-1
ชอบจังนายเอกเจ้าหญิงน้ำแข็ง

ออฟไลน์ mild-dy

  • ☆ ทาสแมว ☆
  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 8900
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +389/-80
นายเอกเย็นชาจังน้าาา

ออฟไลน์ Noo_Patchy

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1055
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +123/-4
มารอพี่ดำ อิอิ คิดถึง

ออฟไลน์ takara

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4163
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +379/-13
 โอ๊ะโอ นาคกะครุฑ

ออฟไลน์ shizuruviola

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 437
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +148/-2
Chapter 6

หลังจากกลับมาจากวัดวารินทร์ก็มีท่าทีที่ผิดปกติไปนิดหน่อยจนนารินทร์รู้สึกได้เพราะว่าไม่ว่านารินทร์จะไปไหนหรือจะทำอะไรวารินทร์ก็จะคอยถามตลอด นารินทร์ก็ไม่ได้รู้สึกรำคาญอะไรเพียงแต่ว่ามันผิดวิสัยปกติแค่นั้นเอง

ส่วนทางด้านของพายุหลังจากกลับจากวัดใจเค้าร้อนรุ่มดั่งไฟที่แผดเผากายเค้า อยากพบหน้า อยากเจออีก อยากพูดด้วยมากกว่านี้อีกแม้ว่าวารินทร์จะไม่เคยตอบโต้การสนทนากับเค้าเลยสักครั้งแต่เค้าจะสามารถเจอวารินทร์ได้อย่างไร นี่คือสิ่งที่เค้าคิดอยู่ในตอนนี้

“พี่พายุเป็นอะไรวะ ตั้งแต่กลับจากวัดรู้สึกจะเหม่อๆเพ้อเจ้อแปลกๆนะ” วายุพูดถึงอาการผิดปกติของพี่ชายตัวเองให้เจ้าตัวฟัง

“ก็นิดหน่อย”

“คิดถึงวารินทร์ล่ะสิ สวยซะด้วยนะ” วายุพูดแล้วแกล้งทำท่าทางเหมือนอยากจะกินวารินทร์ทำให้พายุส่งสายตาคุกคามวายุอย่างเปิดเผย

“เห้ยๆ ผมล้อเล่นไม่ต้องจริงจังขนาดนั้นก็ได้” วายุรีบบอกพายุทันทีเพราะถ้าหากพี่ชายเค้าโกรธเมื่อไหร่ เค้าคนหนึ่งแหละที่ขอไม่ยุ่งและวายุก็รู้ดีว่าสิ่งหนึ่งที่พายุและวายุมีเหมือนกันคือหากอยากได้อะไรก็ต้องได้

ถัดจากนั้นอีกประมาณอาทิตย์กว่าทางมหาวิทยาลัยก็พึ่งจะจัดกิจกรรมรับน้องนอกสถานที่และสถานที่ที่พวกเค้าจะต้องไปคืออุทยานขนาดใหญ่ในต่างจังหวัดที่เต็มไปด้วยป่าไม้และธรรมชาติ

“พี่วารินทร์จ๋า อาทิตย์หน้านาจะไปรับน้องนอกสถานที่แล้วนะ” วารินทร์ครุ่นคิดทันทีว่าควรจะปล่อยน้องของตัวเองไปดีไหมยิ่งลางสังหรณ์แปลกๆที่ยังไม่จางหายไปนี่อีก

“ไปที่ไหน” นารินทร์อธิบายสถานที่และวันเวลาที่ไปกลับอย่างละเอียดซึ่งวารินทร์สังเกตได้ว่าอาการของนารินทร์คงอยากจะไปมากๆ วารินทร์จึงไม่อยากขัดก็เลยยอมตกลงอนุญาตให้ไป

“แต่ต้องโทรหาพี่ตลอดเวลา เช้า กลางวัน เย็น เข้าใจไหม” วารินทร์ยื่นข้อตกลงให้นารินทร์ฟัง ซึ่งนารินทร์เองก็ไม่ได้ขัดข้องอะไรแค่โทรรายงานความเคลื่อนไหวของตัวเองให้พี่ชายฟัง

เช้าตรู่ของวันออกเดินทางนารินทร์ให้พี่ชายมาส่งที่มหาวิทยาลัยซึ่งในขณะเดียวกันวายุก็ขับรถมาส่งโอเหมือนกันทำให้นารินทร์และวายุต้องเจอหน้ากันโดยบังเอิญ แต่เป็นความบังเอิญที่วายุรู้ล่วงหน้าไว้แล้วว่านารินทร์นัดเจอกับเพื่อนๆตรงไหนก่อนจะรวมตัวกับนักศึกษาคนอื่นๆ

“เดี๋ยวพี่ช่วยขนนะ” วารินทร์หิ้วกระเป๋าให้น้องชายตัวเองส่วนนารินทร์ก็เดินมาหาโอแต่ก็ต้องหน้าบึ้งทันทีเพราะคนที่มากับโอก็คือวายุ เมื่อวายุเห็นว่านารินทร์หน้าบึ้งที่เห็นหน้าตัวเองก็ยิ่งสะใจที่ทำให้อีกฝ่ายมีอารมณ์โมโหได้

“นารินทร์…อย่าไปเต้นตามเกมของเค้าอยู่นิ่งๆไปซะ” วารินทร์บอกกับน้องชายของเค้าแบบเดิมซึ่งวายุได้ยินดังนั้นก็รู้สึกไม่ชอบใจจึงเผลอปล่อยวาจาจิกกัดวารินทร์ออกไป

“แหม…มีพี่ชายคอยสั่งสอนดีจังเลยนะครับ กลัวคุณพี่จะเหนื่อยตายฝากไว้ให้ผมสั่งสอนก็ได้นะครับ ผมจะสั่งสอนทั้งเช้าทั้งเย็นเลย” วายุคิดว่าวาจาของตัวเองคงพอจะทำให้วารินทร์ได้แสดงอาการโกรธบ้างแต่เปล่าเลย วารินทร์ยังคงนิ่งดั่งน้ำแข็งเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนแปลง
“ดูแลตัวเองดีๆนะ อย่าลืมที่เราตกลงกันไว้…พี่ไปก่อนนะ” วารินทร์สั่งเสียกับน้องก่อนจะกลับ แต่วายุก็ยังไม่ยอมเลิกราจ้องจะทำให้วารินทร์โมโหเจ้าตัวให้ได้

“ไม่ต้องดูแลตัวเองหรอกครับน้องนารินทร์…เพราะรับน้องครั้งนี้พี่เป็นหัวหน้าทีม เดี๋ยวพี่จะปรนนิบัติพัดวีเลี้ยงดูปูเสื่ออย่างดี นอนกับพี่เลยเป็นไงครับจะได้ปลอดภัย” สำเร็จ เพราะวารินทร์หยุดการเคลื่อนไหวและหันกลับมามองวายุทันที วายุแอบยิ้มอยู่ในใจว่าคำพูดของเค้าคงไปสะกิดต่อมอะไรสักอย่างเข้า วารินทร์เดินกลับมาหาน้องชายตัวเองแต่พูดบางอย่างกับวายุ

“ขอบคุณนะครับสำรับความหวังดีจนเกินไปของคุณ…แต่ไม่รบกวนดีกว่าครับ…โอ พี่ฝากนารินทร์ไว้กับโอนะดูแลดีๆด้วย” วารินทร์พูดจบวายุก็แทบจะบินเข้าไปหักคอวารินทร์ซะตรงนี้ การพูดที่เหมือนว่าวายุเป็นคนที่ไว้ใจไม่ได้แต่ก็ทำอะไรมากไม่ได้จึงได้แต่อดกลั้นเอาไว้ข้างใน

“ขอเตือนอะไรอย่างนะ…ถ้าคิดจะเล่นกับพี่รินทร์ล่ะก็ อย่างนายน่ะไม่ได้ขี้เล็บพี่รินทร์หรอกจำเอาไว้ด้วย” นารินทร์รู้ดีว่าวารินทร์เป็นคนเงียบไม่ค่อยพูดเหมือนยอมคน แต่นิสัยจริงๆของพี่เค้าไม่มีใครรู้ได้หรอกนอกจากตัวนารินทร์เพราะถ้าหากวารินทร์โกรธขึ้นมาเมื่อไหร่ เอาช้างมาฉุดหรือเอาพระอินทร์พระพราหมณ์มาขวางก็ไม่มีอะไรหยุดวารินทร์ได้

ตลอดการเดินทางมีการจัดกิจกรรมบนรถที่สนุกสนานตลอดเส้นทางแต่มีเพียงนารินทร์ไม่รู้สึกสนุกด้วยเพราะเจ้าตัวถูกวายุบังคับให้นั่งมาบนรถส่วนตัวของเค้า ตอนแรกนารินทร์ก็ปฏิเสธแทบตายแต่แล้ววายุที่แสนจะเจ้าเล่ห์ก็แกล้งทำให้นารินทร์ตกรถจนนารินทร์ไม่มีทางเลือกต้องไปรถส่วนตัวของวายุ

“หิวหรือเปล่าครับ คนดีของพี่” นารินทร์ที่อารมณ์ไม่ดีอยู่แล้วเป็นทุนเดิมยิ่งมาเจอคำกวนประสาทของวายุยิ่งทำให้นารินทร์สติหลุดเอาเสียง่ายๆ

“ไม่ใช่เรื่องของนาย รีบๆขับไปไม่ต้องพูดมาก เห็นหน้าแล้วอยากจะอ้วก!!!” นารินทร์พูดกระแทกเสียงตอนท้ายและนั่งหันหน้าออกนอกหน้าต่าง ผิดกับวายุที่อารมณ์ดีเพราะได้แกล้งอีกฝ่ายได้อย่างที่ตั้งใจไว้

“ถึงแล้วครับที่รัก” วายุพูดกระซิบข้างหูนารินทร์จนคนตัวเล็กขนลุกซู่ พลาดจนได้นารินทร์คิดอย่างนั้นเพราะแค่เผลอหลับไปเจ้าตัวอาจจะโดนแกล้งอะไรหรือเปล่าก็ไม่รู้ แต่กลับกันเพราะวายุหลงใหลในตัวของนารินทร์มากขึ้นเมื่อเห็นหน้าของคนตัวเล็กในยามหลับ จากปกติตอนตื่นๆก็น่ารักอยู่แล้วพอตอนหลับน่ารักมากขึ้นไปอีก

“ขอร้องเลยนะ อย่ามายุ่งกันอีก รำคาญ!!!” พูดจบนารินทร์ก็กระแทกประตูดังสนั่นพร้อมกับขนของๆตัวเองลงจากรถทันที วายุรู้สึกคับแค้นในใจที่นารินทร์ไม่แม้แต่จะพูดดีกับเค้าแม้ว่าเค้าอุตส่าห์อดทนพูดดีด้วยทำดีด้วยต่างๆนานา วายุจึงคิดได้ว่าต้องจัดการอะไรสักอย่างให้นารินทร์เชื่อฟังเค้าให้ได้ไม่ว่าจะด้วยวิธีไหนก็ตาม

ส่วนทางด้านของวารินทร์ก็รู้สึกได้ถึงอะไรบางอย่างที่มันกำลังชัดเจนขึ้นเรื่อยๆจนตัวเค้าเริ่มอยู่ไม่สุขคิดถึงแต่ว่านารินทร์จะปลอดภัยดีหรือเปล่า จะมีใครคิดไม่ดีกับนารินทร์ไหม โดยเฉพาะยิ่งเมื่อรู้ว่าวายุไปกับกลุ่มรับน้องกลุ่มนี้ด้วย แถมวายุยังเล็งน้องชายของตนไว้อีก เพียงแค่มองตาวารินทร์ก็รู้แล้วว่าวายุคิดยังไงกับนารินทร์ไม่เว้นแม้แต่สายตาของพายุที่มีต่อตัววารินทร์เอง แต่เค้ารู้สึกไม่ชอบใจเอามากๆทั้งพายุและวายุ

“ติ๊ง…ต่อง…ติ๊ง…ต่อง” เสียงออดหน้าบ้านดังขึ้นทำให้วารินทร์ต้องคิดหนักยิ่งกว่าเดิม วารินทร์รู้ทันทีว่าใครคือคนที่อยู่หน้าบ้านของเค้าตอนนี้ วารินทร์นิ่งเฉยทำเสมือนว่าไม่มีใครอยู่บ้านแต่เสียงออดก็ยังไม่เบาลงหรือมีที่ท่าว่าจะหยุด จนกระทั่งเสียงออดหายไปวารินทร์คิดว่าคนๆนั้นคงยอมแพ้แล้วกลับไปแล้ว แต่วารินทร์คิดผิดเพราะตอนนี้พายุได้ยืนอยู่ข้างหลังวารินทร์แล้ว

“ทำไมคุณไม่เปิดประตูให้ผมครับ…ใจร้ายจัง” วารินทร์ตกใจมากแต่ก็ยังคงไม่แสดงสีหน้าอะไรออกไปทั้งที่ในใจนั้นวุ่นวายคิดไปต่างๆนานาว่า ทำไมเจ้าตัวถึงไม่รู้สึกตัวเลยว่าพายุกำลังเข้ามาในถิ่นของเค้าจนถึงขนาดที่มายืนอยู่ข้างหลังเค้าได้

“เราไม่ควรพบกัน…เชิญคุณกลับไปเถอะครับ” วารินทร์พูดเสียงนิ่ง

“อะไรกันครับนี่ผมพึ่งมาเอง คุยจะไม่เลี้ยงกาแฟผมสักแก้วเลยหรอ” เมื่อสิ้นเสียงพายุวารินทร์ก็ยันตัวเองลุกขึ้นแล้วเดินเข้าไปชงกาแฟในครัวตามคำขอเพื่อที่คนบุกรุกตรงหน้าเค้าจะได้กลับๆไปสักที วารินทร์เดินถือกาแฟมาส่งให้พายุแล้วนั่งลงที่เดิมที่ลุกไป พายุจึงถือวิสาสะโอกาสนั่งตรงข้ามกับเจ้าของบ้านโดยไม่ขออนุญาต

“กาแฟแก้วนี่ อร่อยที่สุดเท่าที่ผมกินมาทั้งชีวิตเลยนะ” พายุไม่ได้โกหกเลยเพราะเค้ารู้สึกแบบนั้นจากใจจริงๆ วารินทร์ก็เอาแต่นิ่งเงียบและหวังว่าคนตรงหน้าเค้าจะดื่มกาแฟให้หมดเร็วๆแล้วกลับไปซะ

“ผมชื่อ สุบรรณ วายุเทพ” เมื่อวารินทร์ได้ยินชื่อนี้ก็เกิดอาการกระตุกเล็กน้อย เพราะชื่อนี้เมื่อตีความหมายออกมาแล้วมันก็หมายถึง พญาครุฑ นั่นเองและมันก็เป็นสิ่งที่วารินทร์คอยหลีกเลี่ยงมาตลอดแต่หลีกยังไงก็คงไม่พ้น…จริงๆแล้วในงานวันเกิดของพายุวารินทร์อาจจะรู้จักชื่อของพายุเร็วกว่านี้หากตั้งใจฟังตอนที่พายุพูดบนเวที แต่ตอนนั้นวารินทร์กำลังยุ่งอยู่กับการเตรียมตัวขึ้นรำเพราะใกล้จะได้เวลาที่ตกลงกันไว้ในตอนนั้น

“คุณกลับไปเถอะ” วารินทร์พูดโดยที่ไม่มองหน้าพายุเลยสักนิดแต่หันมองน้ำตกตรงหน้าของเค้าแทน

“คุณนี่เย็นชากว่าที่ผมคิดอีกนะ” วารินทร์ยังคงไม่ตอบและไม่สนใจพายุ จนพายุรู้สึกท้อใจนิดๆกับกำแพงอันสูงและแข็งแกร่งของคนสวยตรงหน้า แต่มันก็ไม่ได้ทำให้พายุทิ้งความพยายามเพราะเค้าคิดเสมอว่าอะไรที่ได้มายากๆ ของสิ่งนั้นย่อมสูงค่าเสมอ

“โอเคๆ ผมยอมคุณก็ได้ ผมจะกลับละ” พายุลุกขึ้นแล้วเดินลงจากบ้านแต่ในระหว่างทางเดินออกมาจากบ้านพายุก็ได้ยินเสียงแว่วบางอย่าง

‘ไปซะ แล้วอย่ากลับมาเหยียบที่นี่อีก’

“…” พายุหันกลับไปมองที่ระเบียงทันที แต่ก็เห็นว่าวารินทร์ยังนั่งอยู่กับที่และยังคงนั่งมองน้ำตกนั้นอยู่…แล้วเสียงมาจากไหน พายุสะบัดความคิดนั้นออกไปแล้วเดินกลับออกไปอย่างไม่คิดอะไร และทันใดนั้นเองตาของวารินทร์ก็เรืองโรจน์เป็นสีแดงอีกครั้งพร้อมกับความอาฆาตพยาบาทที่กำลังจ้องมองไปยังสุบรรณเพราะความแค้นบางอย่างที่มีต่อเหล่าพญาครุฑมันยังคงติดตัวเค้ามาจนถึงทุกวันนี้

ออฟไลน์ Jthida

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1552
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +33/-3
Re: เสน่ห์หานาคราช Ms.Shizuru Chapter 6 23/01/2014 P.3
«ตอบ #65 เมื่อ23-01-2014 22:46:47 »

วารินทร์ คุณพี่ใจเย็นๆ

ออฟไลน์ teatimes

  • ไม่อยากให้เปลี่ยน...... เพราะแค่นี้ก็ดีพอแล้ว
  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 682
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +157/-1
Re: เสน่ห์หานาคราช Ms.Shizuru Chapter 6 23/01/2014 P.3
«ตอบ #66 เมื่อ23-01-2014 23:25:12 »

วารินทร์น่ากลัวอ่า  คาดว่าคู่คุณพี่คงได้กินลาบเลือดมากกว่ามาม่าแน่ๆ

ส่วนคู่น้อง  น้องนารินทร์คงหนีวายุไม่พ้นแหง๋มๆ (เพราะท่าทางคุณน้องน่าจะถูกกินก่อน :z1: )

ออฟไลน์ fay 13

  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 5666
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +286/-44
Re: เสน่ห์หานาคราช Ms.Shizuru Chapter 6 23/01/2014 P.3
«ตอบ #67 เมื่อ23-01-2014 23:33:02 »

 :mew1: :mew1: :mew1:

ออฟไลน์ double9JH

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1810
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +28/-7
Re: เสน่ห์หานาคราช Ms.Shizuru Chapter 6 23/01/2014 P.3
«ตอบ #68 เมื่อ23-01-2014 23:37:14 »

พี่วารินทร์น่ากลัวแฮะ แต่ ชอบบบบบบบ~

 :mew1: :mew1:

ออฟไลน์ jinjin283

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 935
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +45/-1
Re: เสน่ห์หานาคราช Ms.Shizuru Chapter 6 23/01/2014 P.3
«ตอบ #69 เมื่อ23-01-2014 23:41:46 »

พายุสู้ๆ ^^

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

Re: เสน่ห์หานาคราช Ms.Shizuru Chapter 6 23/01/2014 P.3
« ตอบ #69 เมื่อ: 23-01-2014 23:41:46 »
ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ wiwari

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 420
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +93/-1
Re: เสน่ห์หานาคราช Ms.Shizuru Chapter 6 23/01/2014 P.3
«ตอบ #70 เมื่อ24-01-2014 00:24:39 »

นายเอกสวยและโหดชอบสุดๆ  :mew1:

nemesis

  • บุคคลทั่วไป
Re: เสน่ห์หานาคราช Ms.Shizuru Chapter 6 23/01/2014 P.3
«ตอบ #71 เมื่อ24-01-2014 08:56:35 »

ว๊ากโหมด เมคโอเวอร โหดวุ้ยวาริน

ออฟไลน์ patee

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3732
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +276/-3
Re: เสน่ห์หานาคราช Ms.Shizuru Chapter 6 23/01/2014 P.3
«ตอบ #72 เมื่อ24-01-2014 09:34:31 »

อุ้ย..พี่รินทร์น่ากลัวจัง  :katai5:

ออฟไลน์ yuyie

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2112
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +92/-5
Re: เสน่ห์หานาคราช Ms.Shizuru Chapter 6 23/01/2014 P.3
«ตอบ #73 เมื่อ24-01-2014 10:37:54 »

พี่รินทร์โหดอ่ะ  :hao7:

ออฟไลน์ SuSaya

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2797
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +220/-9
Re: เสน่ห์หานาคราช Ms.Shizuru Chapter 6 23/01/2014 P.3
«ตอบ #74 เมื่อ24-01-2014 10:52:35 »

ท่าทางพายุจะโดนจัดหนัก

ออฟไลน์ Jaratravee

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 44
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-0
Re: เสน่ห์หานาคราช Ms.Shizuru Chapter 6 23/01/2014 P.3
«ตอบ #75 เมื่อ24-01-2014 10:58:20 »

ชอบมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

ออฟไลน์ rule

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 432
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +55/-2
Re: เสน่ห์หานาคราช Ms.Shizuru Chapter 6 23/01/2014 P.3
«ตอบ #76 เมื่อ24-01-2014 13:33:57 »

แซ่บหลาย

ออฟไลน์ mystery Y

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7697
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +585/-12
Re: เสน่ห์หานาคราช Ms.Shizuru Chapter 6 23/01/2014 P.3
«ตอบ #77 เมื่อ24-01-2014 14:08:05 »

แล้วจะรักกันได้เมื่อไหร่เนี่ย ลุ้นๆ

ออฟไลน์ eye-lifestyle

  • พรุ่งนี้ไม่เคยมีจริง
  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 385
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +35/-0
Re: เสน่ห์หานาคราช Ms.Shizuru Chapter 6 23/01/2014 P.3
«ตอบ #78 เมื่อ24-01-2014 21:08:18 »

 :hao6: :hao6: o13 o13

ออฟไลน์ Ipatza

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 936
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +48/-7
Re: เสน่ห์หานาคราช Ms.Shizuru Chapter 6 23/01/2014 P.3
«ตอบ #79 เมื่อ24-01-2014 22:17:02 »

วายุ น่าลำคานมากๆอะ
จัดงูไปสักกองทัพ -*-

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

Re: เสน่ห์หานาคราช Ms.Shizuru Chapter 6 23/01/2014 P.3
« ตอบ #79 เมื่อ: 24-01-2014 22:17:02 »





ออฟไลน์ Monkey D

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 698
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +57/-0
Re: เสน่ห์หานาคราช Ms.Shizuru Chapter 6 23/01/2014 P.3
«ตอบ #80 เมื่อ25-01-2014 00:24:32 »

สนุกมากกกกกก ติดตามอยู่นะครับ

ออฟไลน์ shizuruviola

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 437
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +148/-2
Re: เสน่ห์หานาคราช Ms.Shizuru Chapter 6 23/01/2014 P.3
«ตอบ #81 เมื่อ25-01-2014 00:29:17 »

Chapter 7

ตลอดกิจกรรมการรับน้องนารินทร์ก็มักจะคอยถูกก่อกวนจากวายุเสมอ แต่นารินทร์ก็เริ่มมีไหวพริบมากขึ้นโดยการเอาโอกับโจ้มากันท่าไว้แต่ถ้าสองคนนี้ไม่ทันก็ยังมีสากับไมย์ที่จะคอยกันๆเอาไว้ให้เพราะวายุรุกนารินทร์หนักมากจนนารินทร์ต้องขอร้องเพื่อนๆของเค้าให้ช่วยกันท่าไว้

“พี่วายุมึงนี่แม่ง…ไม่ไหวว่ะโอ รุกเช้ารุกเย็นแบบนี้กูว่าไม่นานอ่ะไอ้นามีผัวแน่” โจ้บ่นกับโอถึงเรื่องของวายุที่จะคอยตื้อนารินทร์หรือบางทีก็ใช้อำนาจที่ถือว่าตนเป็นรุ่นพี่สั่งให้เพื่อนๆของนารินทร์ให้ไปทำกิจกรรมที่จะต้องแยกกัน

“มึงพูดอะไรวะ กูไม่ยอมเป็นเมียใครทั้งนั้น…ใครลองมายุ่งกับกูสิ ผ่านด่านพี่รินทร์ไปให้ได้ก่อนเถอะ” เมื่อนารินทร์พูดจบเพื่อนทั้งสี่ต่างก็กลืนน้ำลายลงคอกันอย่างยากลำบาก เพราะฟังจากที่นารินทร์เล่าเรื่องเกี่ยวกับพี่ชายตัวเองแล้ว เป็นคนที่น่ากลัวไม่น้อยเลยทีเดียว

“แต่กูสังเกตได้นะว่าพี่พายุของมึงก็กำลังสนใจพี่รินทร์ของไอ้นาอยู่”

“หึ…คนนั้นน่ะต้องผ่านด่านพี่รินทร์ก่อนแล้วคงต้องเจอพี่ดำอีกด่าน” เพื่อนๆต่างขนลุกเกรียวขึ้นมาอีกครั้ง ใครจะกล้ากับงูตัวยักษ์แบบนั้นถึงนารินทร์จะบอกว่ามันไม่ทำร้ายคนก็เถอะแต่ถ้าไม่มีนารินทร์หรือวารินทร์อยู่ด้วยพวกเค้าก็คงไม่กล้าอยู่กับพี่ดำเพียงลำพังแน่ๆ

ในเย็นวันนี้เป็นวันรับน้องวันสุดท้ายพี่ๆจึงจัดงานเลี้ยงฉลองให้กับน้องๆ เพื่อให้สมกับความอดทนต่อกิจกรรมต่างๆที่ผ่านมาตลอดสี่วันซึ่งวายุก็คิดแผนที่จะจัดทำให้เป้าหมายของเค้าต้องยอมสิโรราบต่อเค้าได้แล้ว ถึงแม้ว่ามันอาจจะดูเลวร้ายไปสักหน่อยแต่ก็คงได้ผลดีไม่น้อยเลยทีเดียวเชียวแหละ

“ไอ้นา…แอลกอฮอล์หน่อยไหมมึง” โอถามนารินทร์ที่นั่งกินเป๊ปซี่และอาหารอย่างอื่นแทน นารินทร์ถูกวารินทร์ปลูกฝังใส่สมองว่าแอลกอฮอล์เป็นสิ่งไม่ดีเลี่ยงได้ก็ควรเลี่ยง

“ว่าไงครับน้องๆโต๊ะนี้สนุกกันไหมครับ” วายุเดินเข้ามาทำทีเป็นถามไถ่น้องๆ สนุกไหมขาดเหลืออะไรหรือเปล่าให้บอกเค้าได้ และจากนั้นวายุก็วางขวดเบียร์และเหล้าสารพัดชนิดลงบนโต๊ะของนารินทร์ ทำให้โอและโจ้ตาวาวอย่างช่วยไม่ได้รวมถึงคนอื่นๆบนโต๊ะ

“พี่มีของมาฝาก…แต่น้องๆต้องช่วยกันกินให้หมดนะครับ ไม่งั้นพี่ซ่อม…อ่อ เฉพาะโต๊ะนี้นะครับโต๊ะอื่นห้ามเอี่ยวพี่นับหัวไว้แล้วแปดคนพี่จะจับตาดูนะครับ” วายุยิ้มทันทีที่นารินทร์ทำหน้ามุ่ยเพื่อนๆของนารินทร์ต่างก็กระดกกันอย่างเมามันไม่ว่าจะผู้หญิงผู้ชาย ยกเว้นนารินทร์คนเดียวที่ยังไม่ยอมแตะเลยสักหยด

“ไม่คิดจะช่วยเพื่อนเลยหรอครับ ปล่อยให้เพื่อนกินเยอะๆแทนในส่วนของตัวเองระวังเพื่อนจะช็อคนะครับ” นารินทร์สะบัดหน้าใส่วายุด้วยความไม่พอใจอย่างแรงเพราะตลอดสี่วันที่ผ่านมานารินทร์ถูกวายุบังคับสารพัดจนนารินทร์เริ่มที่ไม่อยากจะทน

“ไอ้โอ เอาแก้วมา” โอยื่นแก้วให้นารินทร์อย่างไม่เต็มใจนักแต่ก็ยอมให้แต่โดยดี นารินทร์ก็จับแก้วเหล้ากระดกเอาๆขวดแล้วขวดเล่าทุกคนในโต๊ะของนารินทร์ทุกคนต่างเมามายชนิดที่ว่ายิ่งกว่าหมาข้างถนนอีกเว้นแต่นารินทร์ของวายุที่เมาแล้วนอนทำหน้าตาเชื่องๆเยี่ยงแมวน้อย

“พวกมึงจัดการพาน้องๆเค้าไปส่งที่ห้องหน่อยละกัน” วายุพูดจบก็ช้อนตัวนารินทร์ขึ้นมาแล้วอุ้มตรงดิ่งไปยังห้องนอนของตัวเองทันที เมื่อมาถึงห้องแล้ววายุก็จัดการถอดเสื้อผ้าของนารินทร์ออกจนหมดตัวทำให้เผยผิวขาวอมชมพูและเนียนละเอียดไปทั่วทั้งตัว ซึ่งดูยังไงก็ไม่ใช่ผิวของผู้ชายทำให้วายุคิดว่าการลงทุนลงแรงครั้งนี้กำไรคุ้มค่าเหลือเกิน

อือ…อึ้…ฮืม” นารินทร์มีอาการครางเสียงแปลกๆออกมาทำให้วายุที่กำลังเช็ดตัวให้นารินทร์อยู่ต้องหยุดมอง…นารินทร์กำลังเอาตัวเองซุกไซร้ถูไปถูมากับเตียงมือไม้ปัดป่ายไปทั่ว แต่สภาพตอนนี้ของนารินทร์ไม่มีเสื้อผ้าติดตัวแม้แต่ชิ้นเดียวทำให้ภาพที่วายุเห็นกลายเป็นการยั่วยุทางกามรมณ์ไปเสียได้

“ยั่วดีนักเดี๋ยวพี่จัดให้” พูดจบวายุก็กระชากตัวนารินทร์ให้นอนหงายพร้อมกับกดมือทั้งสองข้างของนารินทร์ลงกับเตียงแล้วเริ่มจากการไซร้คอหอมๆของนารินทร์ที่มีกลิ่นแอลกอฮอล์ผสมหน่อยๆยิ่งเป็นตัวทำให้อารมณ์ของวายุพลุ่งพล่านขึ้นไปอีก จากซอกคอก็ย้ายที่เป็นช่วงลำตัวและวนกลับขึ้นไปประกบปากของนารินทร์

“อือ…อื้ออออออ…อื้มมมมม” นารินทร์ครางกระเส่าอย่างไม่ได้สติแต่เสียงของนารินทร์กลับยิ่งยั่วยุวายุทำให้วายุไม่คิดที่จะทนต่อไปพร้อมกับจัดการบุกรุกร่างกายของนารินทร์อย่างถือวิสาสะ…วายุค่อยๆจัดการช่วยนำพาอารมณ์ของคนตัวเล็กไปก่อนจนเสร็จสมอารมณ์หมายแล้วจึงจัดการดันมังกรขนาดมหึมาของตัวเองเข้าไปในช่องทางหลังของนารินทร์

“อื้อออออออ” นารินทร์ร้องปานจะขาดใจแต่ก็ถูกวายุปิดปากลงด้วยจูบอันเร่าร้อน…วายุรอจังหวะอย่างใจเย็นเพื่อให้นารินทร์ค่อยๆชินกับแท่งเอ็นอันแข็งแกร่งของเค้าจนกระทั้งช่องทางหลังของนารินทร์เริ่มขยายขึ้น วายุก็เริ่มบรรเลงบทเพลงสวาทให้กับนารินทร์ทันที

“ยังไงซะ เราก็เป็นของพี่แล้วจะหลุดไปไหนได้อีก หึหึ” วายุพูดขึ้นหลังจากเสร็จกิจกามรมณ์ของตัวเองแล้วพาลนึกถึงวันพรุ่งนี้ว่าถ้าหากนารินทร์ตื่นขึ้นมาเห็นสภาพนี้คนตัวเล็กจะทำหน้ายังไง ปฏิกิริยาที่มีต่อเค้าจะเปลี่ยนไปไหมหรือจะร้ายกว่าเดิมแค่คิดวายุก็รู้สึกตื่นเต้นจนไม่อยากจะรอแล้ว

เช้าวันต่อมานารินทร์รู้สึกตัวขึ้นแต่ว่าเค้ารู้สึกแปลกๆกับอาการปวดเมื่อยไปตามตัว หนังตาที่หนักอึ้งจนเหมือนจะลืมไม่ขึ้น และอาการปวดช่องทางหลังแปลกๆ นารินทร์พยายามฝืนตัวเองจนสามารถลืมตาขึ้นได้ก็พบว่าตัวเองไม่ได้นอนห้องตัวเองแถมคนที่นอนข้างๆตอนนี้ที่กำลังมองเค้าแล้วยกยิ้มให้อย่างผู้ที่เหนือกว่าทำให้นารินทร์สวดภาวนาขออย่าให้เป็นอย่างที่คิดเลย

“ตื่นแล้วหรอครับ” นารินทร์ไม่ฟังเสียงของวายุแต่เปิดผ้าห่มดูก่อนเป็นอันดับแลก…ฟ้าช่างกลั่นแกล้ง…นารินทร์ไม่มีเสื้อผ้าติดตัวแม้แต่ชิ้นเดียวรวมถึงวายุคนข้างๆเค้าตอนนี้ด้วย

“เกิดอะไรขึ้น” นารินทร์พูดเสียงสั่นพร้อมกับน้ำตาที่เริ่มไหลมาคลอที่ดวงตาทำให้วายุถึงกับสะดุ้งตกใจทุกอย่างผิดคลาดไปจากที่คิด นารินทร์ไม่โวยวายกลับเงียบเอาเสียเฉยๆแล้วนั่งร้องไห้กับสิ่งที่เค้าตั้งใจให้มันเกิดขึ้น

“ก็อย่างที่เห็น…แต่ไม่ต้องเป็นห่วงนะ…พี่จะรับผิดชอบเราเอง” เพราะแววตาแสนเศร้าของนารินทร์ทำให้วายุทำตัวไม่ถูกและรู้สึกผิดกับสิ่งที่ทำลงไปเมื่อคืน

“ไม่ต้อง!!!...อย่ามายุ่งกันอีก…ส่วนเรื่องเมื่อคืน…ก็แค่ให้ทาน!!!” นารินทร์พูดพร้อมกับลุกพรวดขึ้นเพื่อที่จะเข้าห้องน้ำแม้จะแสดงสีหน้าออกมาแวบหนึ่งว่าเจ็บปวดตามร่างกายมากเพียงใดแต่ก็ยังฝืน ตอนนี้นารินทร์คิดถึงพี่วารินทร์เหลือเกิน

ตอนขากลับนารินทร์นั่งกลับมากับโอบนรถทัวร์ที่ทางมหาวิทยาลัยจัดไว้ให้ วายุก็ไม่ขัดอะไรยอมให้ไปกับโอ แต่เรื่องเมื่อคืนเพื่อนๆอีกสี่คนก็แคลงใจอยู่ไม่น้อย

“เมื่อคืนไปนอนไหนมาไอ้นา” โจ้ถามขึ้น แต่นารินทร์ไม่ตอบสายตาที่เคยสว่างไสวในแต่ก่อนบัดนี้กลับมัวหมองเสมือนว่ามีเรื่องใหญ่หลวงมากวนใจคนตัวเล็กอยู่ เมื่อนารินทร์ไม่ตอบโจ้ก็ไม่เซ้าซี้ที่จะถามต่อเพราะนั่นแสดงให้เห็นว่านารินทร์ไม่ต้องการพูดอะไรอีก บรรยากาศรอบตัวของนารินทร์อึมครึมไปหมด แถมนารินทร์ยังมีท่าทีที่เซื่องซึมอย่างเห็นได้ชัด

เมื่อรถทัวร์จอดแล้วนารินทร์ก็รีบขนของไปหาวารินทร์ที่มารอรับอยู่แล้วอย่างรีบร้อนถึงแม้ว่าร่างกายจะยังไม่สมบูรณ์ก็ตามแต่วารินทร์ก็สามารถจับความผิดสังเกตได้จากตัวของนารินทร์แต่ก็ยังไม่ปริปากถามอะไร วารินทร์จะรอ…รอจนกว่านารินทร์จะเล่าเรื่องที่คาใจอยู่ให้ตัวเค้าฟังเอง

“พี่ริทนร์จ๋า กลับบ้านกันเถอะนาปวดเมื่อยไปหมดเลย” นารินทร์พยายามทำตัวให้ปกติที่สุดเพื่อกลบเกลื่อนพี่ชายของตัวเอง แต่พฤติกรรมของนารินทร์ก็ยังคงไม่พ้นสายตาของวารินทร์ไปได้ ดวงตาที่เคยสดใสหมองลงเหมือนมีเรื่องในใจ ไหนจะท่ายิ้มฝืนๆนั่นอีก ถ้าเป็นคนอื่นอาจจะดูไม่รู้แต่สำหรับวารินทร์ที่เลี้ยงนารินทร์มาตั้งแต่เด็กเรื่องแค่นี้ไม่ใช่เรื่องยากอะไรเลยสำหรับเค้า

“นารินทร์หิวข้าวหรือเปล่า” วารินทร์ถามเพราะตอนนี้ก็เย็นมากแล้วและนารินทร์ก็ดูจะอ่อนเพลียเหมือนคนไม่มีแรงด้วย

“นิดหน่อยอ่ะพี่รินทร์ แต่นาอยากนอนมากกว่า…ไม่ต้องแวะไหนนะ นาอยากกลับบ้าน” วารินทร์ไม่ขัดข้องอะไรขับรถพานารินทร์จนถึงบ้าน เมื่อขาก้าวลงจากรถนารินทร์ก็รีบขนของขึ้นไปเก็บบนบ้านและเดินออกไปในป่าวารินทร์ที่มองอยู่เมื่อรู้จุดหมายของนารินทร์ก็สบายใจหายห่วง เพราะยังไงซะพี่ดำก็ต้องช่วยดูแลนารินทร์ให้อยู่แล้ว

ทางด้านของนารินทร์ที่เดินมาจนถึงบ่อน้ำพี่ดำก็ออกมารออยู่แล้ว นารินทร์ยื่นมือไปแตะหัวพี่ดำแล้วลูบขึ้นลงอย่างแผ่วเบาจนพี่ดำรู้สึกเคลิ้ม แต่สัมผัสของนารินทร์คราวนี้พี่ดำก็รู้สึกได้ถึงความเศร้าความอ่อนแอที่กำลังไหลเวียนอยู่ในตัวของหนุ่มน้อยตรงหน้า

“นาเกลียดมัน…นาเกลียดมันพี่ดำ” นารินทร์ปล่อยให้น้ำตาไหลลงมาอาบแก้มจนเลอะหน้าไปหมดแต่ไม่มีแม้แต่เสียงสะอื้นที่หลุดออกมาจากปากของนารินทร์ พี่ดำก็ปล่อยให้นารินทร์กอดและยอมเป็นที่พักพิงสำหรับนารินทร์และเป็นกำลังใจให้นารินทร์ผ่านพ้นเรื่องแย่ๆไปให้ได้

“นี่มึงเห็นนารินทร์ไหม…มึงเห็นนารินทร์หรือเปล่า…ใครเห็นนารินทร์ไหม” วายุที่ขับรถมาถึงช้ากว่ารถทัวร์แค่แปปเดียวก็พลาดจากนารินทร์เสียแล้ว จนเค้านึกหงุดหงิดตัวเองว่าทำไมไม่ขับรถมาให้เร็วกว่านี้

“ไอ้นามันกลับไปแล้วพี่วายุไม่ต้องห่วงมันหรอกพี่มันมารับ” โอบอกกับวายุ วายุก็พยักหน้าตอบแล้วขับรถกลับบ้านพร้อมกับโอทันที แต่ในใจยังคงมีแต่ภาพหน้าหวานที่ครางน้อยๆอยู่ใต้ร่างเค้า วายุแทบจะไม่มีสมาธิขับรถแต่ก็พยายามตั้งสติจนขับมาถึงบ้าน…การกระทำของวายุครั้งนี้อาจจะดูไม่เสียหายอะไรมากแต่ไม่มีใครรู้เลยว่า การกระทำของเค้าจะเป็นตัวก่อชนวนทำให้เกิดสงครามระหว่างสองเผ่าพันธุ์!!!

ออฟไลน์ Jthida

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1552
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +33/-3
Re: เสน่ห์หานาคราช Ms.Shizuru Chapter 7 25/01/2014 P.3
«ตอบ #82 เมื่อ25-01-2014 00:43:57 »

อือหือ ศึกนี้ใหญ่หลวงนะ

ออฟไลน์ double9JH

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1810
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +28/-7
Re: เสน่ห์หานาคราช Ms.Shizuru Chapter 7 25/01/2014 P.3
«ตอบ #83 เมื่อ25-01-2014 00:51:18 »

โอ๊ะโอออ ... ศึกใหญ่กำลังจะมาาาา !!!


 :mew1: :mew1: :mew1:

ออฟไลน์ Monkey D

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 698
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +57/-0
Re: เสน่ห์หานาคราช Ms.Shizuru Chapter 7 25/01/2014 P.3
«ตอบ #84 เมื่อ25-01-2014 00:57:14 »

โอ๊ย ตื่นเต้นๆๆๆ

ชอบการดำเนินเรื่องมากไม่ยืดเยื้อดีครับ

สนุกๆ

ออฟไลน์ wiwari

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 420
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +93/-1
Re: เสน่ห์หานาคราช Ms.Shizuru Chapter 7 25/01/2014 P.3
«ตอบ #85 เมื่อ25-01-2014 01:27:02 »

วายุโดนพี่วารินทร์จัดการแน่ๆ นิสัยไม่ดีมาทำแบบนี้กับน้องนาได้ไง :m16:

ออฟไลน์ silverspoon

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2438
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +275/-12
Re: เสน่ห์หานาคราช Ms.Shizuru Chapter 7 25/01/2014 P.3
«ตอบ #86 เมื่อ25-01-2014 01:29:04 »

วายุนิสัยเลวอ่ะจริงๆนะ


รับไม่ได้

เราว่ามันเป็นขนบคร่ำครึที่ให้ผู้ชายกดแล้วมารับผิดชอบอ่ะ


เหมือนเป็นการขังเสรีภาพในการเลือกของอีกฝ่าย เหยียบศักดิ์ศรีให้ต่ำลงให้จำยอมเพราะโดนล่อลวง

แล้วต้องจำยอมมาคู่เพราะตกเป็นของเค้าแล้ว ซึ่งเป็นขนบโบราณล้าสมัยในประเทศกำลังพัฒนา เช่นประเทศเรา ประเทศอินเดีย และอื่นๆในภูมิภาคใกล้เคียง พูดง่ายๆคือฝ่ายที่เป็นหญิงไม่มีทางเลือก เพราะโดนหักหาญน้ำใจ 

ถ้าเป็นประเทศอื่น นี่คืออาชญากรรมเลยนะเนี่ย

นายเอกคนโตเอาคืนด่วน วายุนิสัยไม่ผ่านเลย


ออฟไลน์ supermyrainbow

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 138
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-0
Re: เสน่ห์หานาคราช Ms.Shizuru Chapter 7 25/01/2014 P.3
«ตอบ #87 เมื่อ25-01-2014 01:40:27 »

ชอบแนวนี้มาก  มันดูลึกลับน่าค้นหา

ออฟไลน์ SuSaya

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2797
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +220/-9
Re: เสน่ห์หานาคราช Ms.Shizuru Chapter 7 25/01/2014 P.3
«ตอบ #88 เมื่อ25-01-2014 02:26:01 »

วารินทร์รู้เมื่อไหร่ ตายทั้งพี่ทั้งน้องแน่ๆ
ยังไงพี่ดำก็ต้องรายงานว่านารินทร์ร้องไห้

ออฟไลน์ mild-dy

  • ☆ ทาสแมว ☆
  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 8900
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +389/-80
Re: เสน่ห์หานาคราช Ms.Shizuru Chapter 7 25/01/2014 P.3
«ตอบ #89 เมื่อ25-01-2014 07:24:22 »

ฝ่ายพระเอกเดี๋ยวมีเฮ
55555

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด