l l l . . สองร้ายในหนึ่งรัก * . . l l l
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด colocation,โคโลเคชั่น,ฝากเซิร์ฟเวอร์

ผู้เขียน หัวข้อ: l l l . . สองร้ายในหนึ่งรัก * . . l l l  (อ่าน 728485 ครั้ง)

ออฟไลน์ kitty08

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2038
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +48/-4
ยังไม่มาอัพหรือจ้ะ อยากอ่าน ๆ :กอด1:

ออฟไลน์ irksome

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 278
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +23/-0
เจ้านายคงรู้สึกเสียหน้ามากอ่ะ  o22
แต่ที่มังกรทำไปคงมีเหตุผล

ออฟไลน์ marionatte

  • Beginning is more difficult
  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 793
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +307/-5
มาให้ค้างคา อีกแล้วค่ะ

ออฟไลน์ LadySaiKim

  • ▫▪□Dezine'Kim□▪▫
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1812
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +47/-0
ค้างงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!  :z3: :z3: :z3: :z3: :z3:

มังกรต้องแอบรักเจ้านายแน่ๆอ่าาา กรี๊ดดดดดดดดด #มโนไป  :o8: :o8: :o8: :o8: :o8:

รอพี่เค้กมาแก้ไขความกระจ่างต่อไป ฮู่เล่ !!!!!!!!!!  :mc4: :mc4: :mc4: :mc4: :mc4:

ออฟไลน์ tarkung

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1004
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +60/-1
จะติดตามต่อไปนะครับ

ออฟไลน์ PetitDragon

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4329
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +342/-5
ดูเหมือนมังกรกำลังปกป้องเจ้านายอยู่นะ แต่เพราะอะไรอ่ะ?  :confuse:




ออฟไลน์ My_yunho

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1818
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +43/-5
รอๆๆๆๆๆ มาเร็วๆๆนะ

ออฟไลน์ kururu

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 113
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +18/-3
มาให้ไวๆๆๆๆ โอมเพี้ยง กำลังมันได้ที่เลย แนวนี้ชอบอ่ะ ระทึกขวัญดีทีเดียว

ออฟไลน์ tarkung

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1004
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +60/-1

ออฟไลน์ honeyhoon

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 140
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +26/-0
 :call: :call: :call: :call: :call: :call: :call: :call: :call:

ตอนที่4เมื่อไหร่จะได้ฤกษ์น้า
รอ รอ รอ รอ รอ รออยู่

 :z13: :z13: :z13: :z13: :z13: :z13: :z13: :z13:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ treerat002

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 240
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +58/-2
ค้างคามากเลยค่ะ T^T

อ่านแล้วรู้สึกเจ็บใจแทนเจ้านาย...

มังกร...จะเท่ห์ไปไหนจ๊ะ อ๊ายยยยยย!!!!!!!

ออฟไลน์ LadySaiKim

  • ▫▪□Dezine'Kim□▪▫
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1812
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +47/-0
พี่เค้กจ๋า~~ หนูค้างงงง~~  :z3: :z3: :z3: :z3: :z3:

คิดถึงเจ้านายกับมังกรแย้วววว~~  :sad11: :sad11: :sad11: :sad11: :sad11:

รอพี่เค้กมาอัพพพพพพพพ~~  :laugh: :laugh: :laugh: :laugh: :laugh:

RitoeY

  • บุคคลทั่วไป
รออยู่น้าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา :call: :call: :call:

ออฟไลน์ wikawee

  • มีชีวิตอยู่เพื่อทำฝันให้เป็นจริง
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1232
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +33/-7
ได้แต่รอ รอ รอ รอ รอ  มาเฝ้าทุกๆคืน

แต่ทำไมคนแต่งไม่มา   เศร้าอ่ะ

มาเร็วๆนะครับๆๆๆ

รอไม่ไหวเลยต้องมาเม้น(อีกเรื่องก็สนุกไม่แพ้กันเลยนะครับ)

มังกร & เจ้านาย         ปอนด์ & ธาม

ออฟไลน์ nunnan

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2334
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +124/-6

nubeebaa

  • บุคคลทั่วไป
โอ๊ะ ค้างอย่างแรงงง

ออฟไลน์ miaoxian

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 23
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
ค้างมากกกกกก
มังกรคิดอะไรอยู่เนี่ย ?

ออฟไลน์ EverGreen™

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1787
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +192/-1
เอาแล้ววววว

 o18

อ่านๆไปแล้วรู้สึกว่าเจ้านายทำตัวเด็กมากอะ  :เฮ้อ:

ออฟไลน์ •♀NoM!_KunG♀•

  • *,*โสดสนิทศิษย์พยักหน้า*,*
  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7678
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +177/-8
รอ อยู่นะ หือๆ

ออฟไลน์ nunnan

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2334
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +124/-6

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ wargroup

  • Twitter/IG : @inaSSusani
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 462
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +52/-3
"สองร้ายฯ" โดนมาก รีบมาต่อนะคุณ | มังกรสอนมวยเจ้านายหน่อยก็ดี เป็นนักเลงละอ่อน หาเรื่องไปเรื่อย ...เกรงจะไม่น่าร๊ากกก | ที่ผ่านมาเนี่ย มังกรคอยช่วยอยู่อ่ะดิ ตอนแข่งรถ, ไอ้วายุคงมาทำซักอย่างให้เจ๊งไว้ เฮียมังฯแกเลยมุดไปแ้ก้ไขให้, แล้วก็ด่าเด็กวิศวะที่มาสกรัมรถที่หน้าตึกให้ด้วย //เพราะเฮียแกรุ่นใหญ่แบบมีคุณธรรม ~นักเลงลูกผู้ชาย~ กรี๊ดดด หล่อถึงภายใน ช๊อบบบ --- อ๊ะ หรือมันเริ่มใส่ใจเจ้านายตั้งแต่แรกแล้ววะ?!! | หลังจากมังกร งัดและคว่ำ เจ้านายได้แล้ว . . . ทีนี้ก็คงเหลือแค่ "กด" เป็นลำดับต่อไป ฮริ้ววว

ป.ล. รีบมาอ่านเรื่องนี้ต่อทันที หลังไล่อ่าน Limitless จนจบ, และทัน 2 Broken Hearts ตอนล่าสุด คุณฟ่อนมีเรื่องอื่นอีกมั้ยเนี่ย...จะได้ตามด่วนๆ ชื่นชอบมากกกกกก

ออฟไลน์ Ipatza

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 974
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +48/-7
เพิ่งได้มาอ่าน
อ่านจนจบเพิ่งจะรู้ว่า   คนแต่งหาย...

ออฟไลน์ zylph_z

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 225
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +9/-0
โอ๊ย! อยากรู้ว่า 2 คนนี้จะรักกันได้ยังไง มาต่อไวๆนะคะ ^^

ออฟไลน์ Chiffon_cake

  • เป็ดนักเขียน
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 712
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1541/-12
ร้ายที่ 4



   ผมรู้สึกปวดหัวหนึบๆ ทั่วทั้งร่างของผมมันก็ทั้งเจ็บทั้งปวดด้วยเหมือนกัน . . อา . . ผมจำได้แล้ว สงครามบ้าๆหน้าตึกศิลปกรรม วุ่นวายชิบหายอย่างกับหนังสงคราม แต่แล้วทำไม . . ผมถึงได้นอนอยู่อย่างนี้ได้ มันมีเหตุการณ์อะไรที่ดำเนินต่อจากตรงนั้นอีกไหม . .

   แล้วไอ้ที่หนักๆอยู่บนท้องผมนี่มันอะไรกัน ? ผมลืมตาขึ้นมา ยกศีรษะที่โคตรหนักขึ้นมาดู . .

   “ไอ้เชี่ยธี!!!”
   
   มันนอนทับตัวผมอยู่ . . ไม่ใช่ทับอย่างนั้นครับ แบบกากบาทน่ะ ไม่ใช่แบบตัวพิมพ์เล็กของอักษรแอล

   “หะ! เจ้านาย มึงฟื้นแล้ว!!!!” ไอ้ธีเอ๊ย . . โซฟาก็มีทำไมไม่นอน แต่เอ๋! . . ที่นี่มันโรงพยาบาลนี่นา . . เห้ย  เกิดอะไรขึ้นกับผม “แป๊บนะ โทรบอกไอ้ธัญแป๊บ”

   “เดี๋ยว!” ผมค่อยๆลุกขึ้นมานั่งอย่างยากลำบาก . . จับศีรษะของตัวเอง มีผ้าพันแผลพันอยู่ นี่เป็นสาเหตุของอาการปวดหัวสินะ “เกิดอะไรขึ้นกับกู”
   
   ธีนิ่งชะงักค้าง เริ่มทำหน้าไม่ถูก

   “กูถามว่าเกิดอะไรขึ้นกับกู” ที่ขาผมมันชาจนไม่ค่อยรู้สึก หรือว่า!!! “กูขาขาดเหรอ!!!!”

   “เอ่อ คิดได้นะไอ้นาย” ธีวางโทรศัพท์ลงแล้วมองหน้าผมเหมือนหนักใจอะไรบางอย่าง “มึงหัวแตกน่ะ”

   “ก็แค่หัวแตก ไอ้เชี่ยนี่ ทำหน้าเหมือนกูตกลงไปในคลองแสนแสบมายังไงยังงั้น”

   ก๊อก ก๊อก ก๊อก
   
   ยังไม่ได้จะว่าอะไร ไอ้คนเคาะมันก็เดินเข้ามาในห้องแล้วครับ ไอ้ธัญ . . ในชุดคนป่วยเหมือนผม มันยักไหล่ให้ผม แต่ก็ดูดีใจนิดๆที่ผมไม่เป็นอะไร มันห่วงผมยิ่งกว่าตัวมันอีก เป็นเรื่องที่ผมรู้มานาน “มึงเสียงดังไปถึงห้องกู กูก็เลยมา”

   “ที่จริงไอ้ธัญมันก็เจ็บไม่หนักเท่ามึงหรอก แต่ม๊าอยากให้มันอยู่ใกล้หมอ เผื่อมีผลกระทบกับกระดูกกระเดี้ยว”

   “แต่ว่า แม่ง . .  เจ็บใจนัก” ผมอยากจะเอากำปั้นทุบหมอนหนอนชาเขียวที่วางอยู่ข้างๆนี่จริงๆ  ว่าแต่อิหนอนนี่มึงมาจากไหนกัน . . นักเลงอย่างเจ้านายต้องมีของแบ๊วๆอย่างงี้อยู่ข้างๆงั้นเหรอเนี่ย ผมเขี่ยแม่งออกไปจากเตียงด้วยเท้าอย่างหงุดหงิด “ไอ้เหี้ยมังกร . . แม่งหมาหมู่ถึงขนาดที่ว่าต้องเรียกคนทั้งมอมาตีกูเลยรึไง”

   “. . .” ไอ้แฝดที่หน้าเหมือนกันอย่างกับแกะไม่พูดอะไรต่อ ทำไมวะ ไม่มีความเห็นเกี่ยวกับเรื่องนี้เหรอ โธ่เอ๊ย เจอถึงขนาดนี้ทำไมพวกแม่งไม่เจ็บใจกันเลยวะ “กูจะจัดการมันอีกทีแน่ . . แล้วเมื่อไหร่ล่ะวะกูถึงจะหาย โธ่เว้ย!!!!!”

   “มีเรื่องที่มึงสมควรจะรู้ไว้นะนาย”ธัญพูดออกมาในที่สุด ไอ้ธีเบือนหน้าหลบไปทางอื่น และธัญเองมันก็ดูเหมือนกับว่าจะแค่นเอาคำพูดออกมาแต่ละทีได้นั้นช่างยากลำบากเหลือเกิน

   “ก็ว่ามาดิ ช้าอยู่นั่นแหละ” ผมหน้าไม่สบอารมณ์

   “อยู่ที่มอมึงไม่ใช่ที่หนึ่งอีกต่อไปแล้ว”

   “หวะ ว่าไงนะ”

   “เรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อไม่กี่วันก่อน ไอ้พวกที่มารุมตีแก๊งเราหลังจากนั้นน่ะ ชายโฉดมันไม่ได้เป็นคนเรียกมาหรอกนะ . .” ธัญพูด “ไอ้พวกนั้นน่ะมาแก้แค้นมึง หลังจากที่มึงรุมยำพวกมันเละไปหมดกี่แก๊งไม่รู้ต่อกี่แก๊ง และถ้าพวกมันจะให้ความเคารพและยำเกรงล่ะก็ . . พวกแม่งสมัครใจที่จะปฏิบัติต่อไอ้มังกรมากกว่ามึง”

   “อะ . . ไอ้เหี้ย!!!!!!!!!!”

   เพล้ง! แจกันที่วางอยู่บนโต๊ะฝั่งตรงข้ามกับเตียงแตกเพล้งเพราะผมโยนแก้วน้ำข้างเตียงไปใส่มันอย่างโคตรโมโห

   “พวกมันกล้าดียังไง . . กล้าดียังไง” เหมือนโดนเหยียบหน้าด้วยหลายสิบตีน ในทีเดียว หน้าผมชาไปหมด ตัวแข็งทื่อ เพราะช็อค อึ้ง และก็อึ้ง . . เกิดมาก็เพิ่งเคยโดนเขี่ยจากการเป็นที่หนึ่ง ครั้งนี้ . . เป็นครั้งแรกจริงๆ

   “บางทีมันอาจจะไม่ใช่แก๊งเงียบอย่างที่ไอ้เนิร์ดพูดก็ได้” ธีใช้หัวคิด ซึ่งนานๆทีแม่งเพิ่งจะเคยใช้ “ลับหลังพวกเราพวกมันอาจจะไปสั่งสอนหลายแก๊งในมอให้มาอยู่ได้อาณัติของมันล่ะมั้ง”

   “แบบนี้แม่งตุ๊ดสัดๆ ถ้าอยากจะเป็นที่หนึ่งแม่งก็ต้องมาล้มที่หนึ่งที่มีมาแต่เดิมก่อนดิวะ!!!” ผมว่าผมพูดถูกนะ . . ความมั่นใจในตัวเองของผมมีล้นเหลือใครอยากซื้อต่อติดต่อหลังไมค์ได้เลย . . “และไอ้มังกรมันจะล้มกูได้ยังไง ในเมื่อแม่งไม่ทำร้ายกูสักแอะ กูไม่เข้าใจ!!!” ใช่ ยิ่งคิดก็ยิ่งหงุดหงิด มันจะทำแบบนั้นไปเพื่ออะไรกัน ?!!!! “ธัญ มึงคิดว่าไง”

   “ก็คง . . แปลก” ธัญตอบ “มันเคยรู้จักกับมึงมาก่อนรึเปล่า”

   คำถามนี้ทำเอาผมอึ้ง . . แต่ก็ไม่ต้องเสียเวลาคิดหรอก เพราะหน้าแม่งฝรั่งขนาดนั้น ผมจะไปรู้จักมักจี่กับมันได้ไง เพราะตั้งแต่เด็กจนโต ผมจำได้แต่หน้าของพ่อ พี่ขุน และก็ไอ้แฝด - - “ทำไมมึงถึงคิดอย่างนั้นวะ ไม่มีทาง พวกมึงก็อยู่กับกูตลอดเวลาอยู่แล้วนี่ตั้งแต่เด็ก กูไม่รู้จักมัน!!!!”

   “มันทำอย่างกับว่ามันเคยมีความหลังกับมึงยังไงยังงั้น” ธัญเอ่ยเสียงเรียบ

   “ไม่มี ไม่มีโว้ยยย ถึงจะมีก็ไม่อยากให้มี กูเกลียดมัน!!!!”

   เพล้ง! คราวนี้กระจกแถวๆโต๊ะฝั่งตรงข้ามเตียงแตก ด้วยการที่ผมโยนแก้วอีกใบไปใส่อย่างระบายอารมณ์ หายใจหอบอย่างร้อนรุ่ม หน้าแดงก่ำด้วยความโกรธจัด ไอ้มังกร . . มึงเป็นใคร มึงต้องการอะไรจากกู . . !!!!!!!!





สองร้ายในหนึ่งรัก *




   หลังจากนั้นประมาณสองวัน ผมก็ออกจากโรงพยาบาล ทั้งๆที่หมอบอกว่าควรจะนอนพักที่โรงพยาบาลอีกสักหน่อย หึ . . จะให้ผมอยู่เฉยได้ยังไง ในเมื่อผมเพิ่งจะโดนแย่งตำแหน่งไปอย่างหน้าตาเฉย  คนอย่างไอ้เจ้านายอ่ะนะ ฆ่าได้ หยามไม่ได้ มันชิงไป ผมก็จะชิงกลับคืนมาให้ได้ คอยดูสิ!

   “มองเหี้ยไร หลบไป!” ผมตวาดใส่กลุ่มนักศึกษาผู้หญิงที่เดินกันมาเป็นกลุ่ม เมื่อสิ้นคำของผมพวกเธอร้องกรี๊ดแล้วก็แตกฮือกันออกไปอย่างกับนกกระจอกแตกรัง . .

   น่าเบื่อ = = และก็น่าอารมณ์เสียโคตร ก็ตั้งแต่ที่ผมก้าวลงมาจากเมอซิเดสสปอร์ตคันงามของผม เท่านั้นแหละ ทุกสายตาต่างก็จับจ้องมาที่ผมพร้อมกับเสียงซุบซิบนินทา ผมเชื่อว่าไม่น่าจะเกี่ยวกับผ้าพันแผลที่มือกับพลาสเตอร์ยาที่แปะอยู่บนหน้าผากของผมแน่ๆ ก็ไอ้สองอย่างนี้มันแปะอยู่บนหน้าผมจนกลายเป็นเครื่องประดับติดตัวชิ้นหนึ่ง คนอื่นน่าจะเคยชินแล้วมั้ง

   การเป็นเป้าสายตาเป็นเรื่องที่ผมโคตรเคยชิน . . แต่วันนี้แม่งมันมีมากไปป่าววะ

   “ชีทวันนี้เว้ยนาย” ธีส่งกระดาษเอสี่ที่โดนแมกมาหนาพอสมควรให้ผม . . ไอ้แฝดไปร้านซีรอกซ์มาเมื่อสักครู่ ทิ้งให้ผมเป็นเป้าสายตาอยู่คนเดียว . . ตอนนี้โดนกันหมด . . ค่อยเท่าเทียมหน่อย “คนมองเหี้ยอะไรกันนักหนา”
   
   “ไม่ต้องสงสัย ก็เรื่องเมื่อไม่กี่วันก่อนนั่นแหละ” ธัญพูด น้ำเสียงเคร่งขรึม “ช่วงนี้มึงระวังตัวไว้หน่อยก็ดีนะนาย”

   “ทำไมวะ” ผมชักสีหน้า

   “กูได้ยินข่าวไม่ค่อยสู้ดีมาเมื่อตะกี้”

   “อะไร”

   “พวกที่มันแค้นมึงน่ะ จะฉวยโอกาสตอนที่มึงอ่อนแอมาแก้แค้นมึงน่ะสิ”

   “เชี่ยธัญ!!! กูไม่ได้อ่อนแอ!!!” ยิ่งฟังก็ยิ่งหงุดหงิด “ไอ้พวกแม่งมา ใครอยากทำไรกูก็ปล่อยให้พวกแม่งมาจัดการกูได้เลย ถ้าคิดว่าทำได้!!!”

   “ก็มีคนทำไปแล้วนี่หว่า” มีใครบางคนตะโกนสวนผมขึ้นมา . .

   ผมหันขวับไปมองผู้คนที่เดินกันอย่างขวักไขว่ในช่วงเวลาเที่ยงๆแบบนี้ เชี่ยแม่ง ใครตะโกนมาวะ อยากตายรึไง “ไอ้สัดไหนพูด ออกมานี่ดิ๊!!!!”

   ทุกคนต่างพากันทำหน้าเลิ่กลั่ก และก็คิดว่าควรนำตัวเองไปให้ไกลจากผมคือตัวเลือกที่ดีที่สุดในตอนนี้

   “อย่าเก่งแต่ปากดิวะ ออกมา!!!!”

   เกลียดจริงๆพวกกล้าพูด แต่ไม่กล้ายอมรับว่าตัวเองพูดเนี่ย . . โธ่เว้ย = = คงจะเกลียดกูกันมากล่ะสิท่า . . 

   “กะ กูเป็นคนพูดเอง”

   หึ ในที่สุดก็กล้าแสดงตัวสักที ผมตวัดสายตาหันกลับไปมองต้นเสียงเมื่อสักครู่ แต่ก็ต้องก้มหน้าลงเมื่อรู้ว่าไอ้คนพูดมันตัวเล็กกว่า แถมยังดูเนิร์ดโคตร ผอมกะหร่องอย่างกับอะไร ดูไม่มีพิษมีภัยอะไรมากมาย ซัดทีเดียวปลิว . . นี่พูดเลย

   “มึง . .น่ะเหรอ” ขออึ้งอีกสักทีได้มั้ยกับคนที่โคตรกล้าหาญของเราในวันนี้ . .

   “เออ” อ้าว ไอ้เชี่ยนี่แม่ง วอนซะแล้ว ผมกำลังจะเสยหมัดใส่คางมันแล้ว ถ้าไอ้เชี่ยธีกับธัญไม่ห้ามเอาไว้ซะก่อน

   “ปากดีนักนะมึง! ไอ้สัด ธี ธัญ ปล่อยกู!!!!”

   “มึง . . มันทำตัวเป็นเด็ก . . วางกล้ามไปทั่ว . . หมะ มึงรู้มั้ยว่าคนทั้งมหาลัยเค้าเกลียดมึงขนาดไหน ไอ้ควาย”

   โอ้ว มาย ก้อด . .

   ตำแหน่งกูตกนิดตกหน่อยนี่แม่งมีคนปากกล้ากับกูขนาดนี้เลยเหรอวะเนี่ย!!!!! สุดจะทนแล้วว้อย!!! ผมสลัดมือของไอ้แฝดทั้งสองคนจนหลุด เสยคางไอ้เตี้ยเนิร์ดปากดีนั้นจนล้มลงไปกอง . . รอบข้างส่งเสียงฮือฮากันใหญ่ . . ราวกับทุกคนกำลังจะร่วมกันประณามความไร้เหตุผลของผมในครั้งนี้

   กูไม่ได้ไร้เหตุผลว้อย!!!! ก็มันด่ากู . . ทั้งๆที่ไม่ค่อยมีใครกล้าด่า . . พ่อกูยังไม่ด่ากูเลยนะ!!!!!!!!!

   แน่นอนหมัดของผมยังทรงพลัง ไอ้เนิร์ดซ่าส์นั่นน้ำตาเล็ดพร้อมกับเลือดที่ไหลกลบปาก . . หึ . . ต่อยแว่นแม่งด้วยเลยดีมั้ย . . เอาให้หน้าแม่งยับไปเลย . . จะได้ไม่กล้ามาปากดีกับคนอย่างผมอีก

   “มีใครข้องใจอะไรอีกมั้ย . .” ผมมองไปรอบๆแล้วถามด้วยน้ำเสียงอันดัง . .

   แม้ทุกคนจะจิกสายตามาทางผม แต่ก็ไม่มีใครกล้าที่ใจทำอะไรต่อ . . ลองกล้าดูสิ . . ผมในตอนนี้ดีแต่ใช้กำลังเท่านั้นแหละ เหตุผลก็ไม่ค่อยอยากจะมีเท่าไหร่นักหรอก

   “ขึ้นเรียนเว้ย”

   

   อาจารย์สอนน่าเบื่อโคตร . .

   ผมคงไม่เหมาะกับการขยันหมั่นเพียรตั้งใจเรียนสินะ . . ผมวางเท้าลงบนโต๊ะ . . เล่นเกมส์ในมือถือของตัวเองอย่างไม่แคร์สายตาประชาชีใดๆบนโลกใบนี้ . . ไอ้ธีหลับ . . ส่วนไอ้ธัญ ก็ตามเคยอ่ะครับ ตั้งใจเรียนที่สุด คนเดียว ตลอดกาล . .

   เพิ่งจะรู้ว่าไอ้เนิร์ดซ่าส์นั่นมันลงเรียนวิชานี้ด้วย . . มันไม่กล้ามองหน้าผมเลย . . หรืออาจจะมีมองมานะ แต่แม่งก็หันกลับไป เหมือนเด็กที่เข็ดหลาบแล้วไม่กล้าทำอีกประมาณนั้น . . ผมชูกำปั้นขู่มัน . . มันนี่สะดุ้งสุดตัวแล้วก็ขออนุญาตอาจารย์ไปเข้าห้องน้ำ = = แม่งโคตรเด็ก โคตรงี่เง่า

   “เชี่ยนั่นแม่งกล้าเนอะ” ธีชวนผมคุย อ้าวมึงตื่นแล้วเหรอสัด “ไม่อยากจะเชื่อว่ามีคนกล้าทำอย่างนั้นกับมึงด้วย”

   “คงมีใครหนุนหลังมันอยู่นั่นแหละ” ผมตอบทั้งๆที่เล่นเกมส์อยู่ “หนีไม่พ้นไอ้พวกที่อยากแก้แค้นกู . . หรือไม่ก็ . . “ .  . ชายโฉดห่าเหว ศัตรูเบอร์หนึ่งที่มาแรงทางโค้ง เบียดแก๊งไว้วายุตกลงไปซะแล้ว . .

   “คงไม่มั้ง” ธีสั่นหน้าไม่เห็นด้วย “ไอ้พวกนั้นมันเป็นแก๊งเงียบๆนี่”

   “ตอนนี้ถ้าเงียบก็เหี้ยแล้ว!” ผมร้องจนอาจารย์สอนสะดุด แต่โคตรไม่แคร์เลย ขอบอก “คนทั้งมอหันไปยำเกรงไอ้เชี่ยมังกรกันหมด . . แม่ง = = เงียบส้นตีนอะไร ที่แท้ก็อยากล้มกู”

   “จู่ๆก็มา . . แล้วจู่ๆก็พุ่งขึ้นเป็นที่หนึ่งเลย . .ได้ไงกัน”

   “ก็พวกมันเล่นเอาทุกแก๊งในมอมาช่วยในวันที่สู้กันหน้าตึกสินกำอ่ะดิ! ถ้ากูตัวต่อตัวกับมันนะ ป่านนี้ แม่ง แพ้ แพ้กูไปนานแล้วเหอะ!!!”

   ชาตินี้จะได้ตัวต่อตัวกับมันมั้ยยังไม่รู้เลย . . เพราะนอกจากสีหน้าที่มองมากับสายตาที่แม่งเกลียดผมเข้าไส้ นอกนั้นมันก็ไม่เคยทำร้ายผมแม้แต่นิดเดียว . .

   คิดแล้วก็ตลก . . มันเป็นใคร . . ต้องการอะไรจากผมรึเปล่า . . ทำไมต้องไม่ทำร้ายผม . . ผมคือเพื่อนของมันตั้งแต่สมัยเด็กเหรอ . . ก็ไม่ . . ลูกของเจ้านายพ่อเหรอ . . ก็ไม่(สิ่งที่พ่อคุมมีลูกน้องฝรั่งซะที่ไหนล่ะ) . . มันเกลียดผม . . แต่มันไม่ทำร้ายผม . . อย่างนั้นเหรอวะ แม่ง ยิ่งคิดก็ยิ่งไม่เข้าใจ

   แต่ผมก็เกลียดมันอยู่ดี = =

   ในที่สุดก็เรียนเสร็จซักที . . ผมนี่เดินตึงตังออกไปคนแรก บอกพวกเกะกะเปิดทางให้ผมเดิน อยากรีบออกไปจากที่นี่ให้เร็วที่สุด เผื่อเจอชายโฉดด้วย ผมจะได้เข้าไปหาเรื่องแม่ง . . ดีไม่ดีอาจจะได้ตำแหน่งราชากลับคืนวันนี้เลย . .

   ความคิดผมโคตรเด็ก มันจะเป็นไปได้ยังงายยยยยยยยยยยยยย . .

   “เออเว้ย รอแป๊บ . . ไปขอสมุดเล็คเชอร์จากเอมอรก่อน” ธัญพูดขึ้น ตอนที่พวกเราอยู่หน้าตึกคณะ ผมหยุดกึก รอมัน ส่วนไอ้ธี เมื่อได้ยินชื่อเอมอรก็ส่งเสียงล้อเลียน

   “จีบติดแล้วอ่อวะ! สัดดดดด ไม่ยอมบอกกู”

   อ้าวชิบแล้ว เพื่อนจีบใครทำไมกูไม่รู้ ทำไมกูแย่อย่างงี้ฟะเนี่ย คือถ้าไอ้ธัญมันมั่วไม่เลือกอย่างไอ้ธีนี่ผมไม่สนใจหรอกครับ แต่มันเป็นประเภทรักเดียวใจเดียวไง ผมก็เลยต้องรู้ไว้ แต่นี่ไม่รู้เลยสักกะติ๊ด โธ่ มัวแต่สนใจเรื่องของตัวเอง = =

   “ไม่ได้จีบ” ธัญพูดทิ้งท้ายว่างั้นก่อนจะวิ่งไปหากลุ่มเด็กสาวเพื่อนร่วมคณะ

   “เชี่ยธัญตอแหล อย่าไปฟังมัน” ไอ้ธีทำท่าเหมือนพวกขี้เม้าไม่มีผิด “วันๆเห็นนั่งเฝ้าแต่โทรศัพท์ หรือไม่ก็จู่ๆก็หยิบกีต้าร์ขึ้นมาเล่นให้เค้าฟังซะงั้น เท่มั้ยล่ะ แฝดกู”

   “แล้วคนไหนวะ เอมอร” อยากจะรู้ว่าใครมันสามารถสั่นคลอนหัวใจมือขวาของผมได้ . .

   ในขณะที่ผมชะเง้อคออยู่นั่นเอง . . จู่ๆผมก็ได้ยินเสียงคนตะโกนขึ้นมา . .

   “เฮ้ย ระวัง!”
   
   ระวัง ระวังเหี้ยไรวะ ยอมรับว่าผมเอ๋อ แต่ไอ้ธีดูเหมือนจะมีสัญชาตญาณดีมันถอยหลังกรูดออกไปโดยอัตโนมัติ ทิ้งให้ผมยืนแข็งทื่อ ไม่รู้เรื่องอยู่อย่างนั้น

   เพล้ง!

   ถ้าไม่มีคนมาผลักผมออกไป . . กระถางต้นไม้ที่โคตรใหญ่ใบนั้นอาจจะหล่นลงมากลางหัวผม . . หรือไม่ก็เฉียดๆ . . ซึ่งแม่งก็อันตรายทุกทาง

   อึ้ง . . อึ้งโคตร

   อึ้งที่หนึ่งคือมีคนคิดจะทำร้ายผม . .ด้วยวิธีที่โคตรจะลอบกัดและห่วยแตกที่สุดในโลก(ถามจริงมึงไปจำจากไหนมา?) และอึ้งที่สองคือ . . คนที่มาช่วยผมเอาไว้ . .

   เสือกจะเป็นเด็กคณะศิลปกรรม ที่ตั้งอยู่โคตรไกลจากตึกคณะบริหาร . .

   ไอ้มังกร . .

   คนสุดท้ายที่ผมคิดว่ามันจะมาช่วยผม . .

   “เลวเอ๊ย”

   มันพูดไว้แค่นั้น . . ก่อนที่จะมองขึ้นไปอย่างแค้นเคือง

   “O_O” นี่คือหน้าตาของผม

   “ทำตาโตเหี้ยอะไร . . เกือบตายอยู่แล้ว . . ยังจะตีหน้าระรื่นอยู่ได้”
   
   “อะ ไอ้สัด” ผมด่ามันนะ แต่ดูคล้ายๆว่ามันจะเป็นการรำพึงมากกว่า = =

   “โง่” อ้าว โดนด่าอีกแล้วกู ไอ้เหี้ยมังกร . . ชกแม่งเลยดีมั้ยเนี่ย!!!!!!!!!!!

   ไม่ทันที่ผมจะได้ชก ไอ้มังกรมันก็วิ่งขึ้นไปบนตึกแล้ว ทำชิ่งเหรอวะ หยุดเดี๋ยวนี้นะโว้ย!!!!!!!!!!!!!!!!!

   “ไอ้สัดมังกร!!!! หยุด!!!!”

   ฉลาดอีกนะ เลือกที่จะขึ้นลิฟต์และก็กดปิดลิฟต์อย่างรวดเร็ว . .
   
   แต่นี่มันตึกคณะกู มันถิ่นกู ..

   “จะไปไหนสัด”

   ผมแทรกตัวเข้าไป และก็กดปิดลิฟต์อย่างรวดเร็ว

   “ประมาณชั้นห้า”

   ยอมรับว่างง . . “ไปทำไมวะ”

   “ก็ไอ้คนที่ทำร้ายมึงมันอยู่ชั้นห้า โง่จริงๆเลย”

   วันนี้แม่งเจอแต่คนปากเสียว่ะ!!!!!!!!! แต่ช่างมันก่อน!!!! ไอ้เหี้ยที่ลอบทำร้ายผม มันจะต้องชดใช้!!!!! “มันอยู่ไหน!!!! กูจะฆ่ามัน!!!!”

   “บอกไปแล้วเมื่อกี้ ว่าอยู่ประมาณชั้นห้า”

   คำพูดของมันทำให้ผมหันขวับไปมอง แล้วก็เกิดอาการสตั๊นไปประมาณห้าวิ . . จริงของมันว่ะ

   รู้สึกว่าตัวเองเสียหน้าไปครึ่ง . . ดีทีไอ้มังกรมันเป็นพวกเย็นชาเหลือรับประทาน จึงมีใบหน้านิ่งและก็เย็นอยู่อย่างนั้น

   “มันทำร้ายกู เดี๋ยวกูจัดการเอง” ผมก็ไม่ได้พูดดีกับมันเท่าไหร่นักหรอก แต่ก็ถือว่าดีขึ้นนิดๆ เพราะมันช่วยผมไว้ . . บุญคุณนี้ล้นกระบาล ผมยังไม่ลืม

   “ไม่ต้อง”

   “อ้าว . .”

   “กูจัดการเอง”

   กิ๊ง . . ลิฟต์เปิด

   มังกรเดินออกไปข้างนอก . . หันกลับมามองหน้าผม

   “มือยังไม่หายดีไม่ใช่เหรอ”

   O_O

   ลิฟต์ปิด = =

   อึ้ง . . รับประทาน








   ที่มังกรมันทำทั้งหมดนั่นคือคิตตี้อะไรวะครับ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! ผมไม่เข้าใจ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 26-09-2020 13:50:27 โดย Chiffon_cake »

MangoBlue

  • บุคคลทั่วไป
เย้! ดีใจมากๆที่มาอัฟแล้ว แต่ขอแปะคอมเม้นท์ไว้ก่อนนะคะ
ต้องรีบออกไปสอบก่อน กลับมาจะมาอ่านต่อแน่นอน  :haun4:

ออฟไลน์ nunnan

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2334
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +124/-6
มาต่อแล้ววววว  :z3: :z3:
เจ้านายโดนมังกรบุกถ้ำแน่่่

ออฟไลน์ bulldog17

  • ❤GOT7
  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3775
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +265/-12
รู้สึกว่าเจ้านายเด็กน้อยจังเลย 5555

ออฟไลน์ PrAEw EiEi

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 36
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +6/-4
รอมานานแระ

ฃสุดท้ายก็มาต่อแระ เย้ :mc4: :mc4: :mc4: :mc4:

รักนามังกร

ออฟไลน์ mind223

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 242
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +17/-1

It_s_me

  • บุคคลทั่วไป
หายไปนานมาก รอนานมาก ในที่สุดเธอก็มา  :man1:
แต่ไม่ค่อยจุใจเลยนิ อยากอ่านยาวๆแบบมหากาพย์ ฮ่าๆๆๆ
พี่มังกือทำตัวซึนนะ เจ้านายงง จับต้นชนปลายไม่ถูกแล้ว
เรื่องนี้มันต้องมีเบื้องหลังเป็นแน่แท้
รอตอนต่อไปจ้าาาา มาไวไวเยี่ยงต้มมาม่าจะรักมาก  :กอด1:

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด