l l l . . สองร้ายในหนึ่งรัก * . . l l l
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด colocation,โคโลเคชั่น,ฝากเซิร์ฟเวอร์

ผู้เขียน หัวข้อ: l l l . . สองร้ายในหนึ่งรัก * . . l l l  (อ่าน 728192 ครั้ง)

ออฟไลน์ Chiffon_cake

  • เป็ดนักเขียน
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 712
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1541/-12
ข้อตกลงในการเข้ามาในเล้าเป็ดนะครับ กรุณาอ่านทุกคนนะครับ
เล้าแห่งนี้เป็นที่ที่คนชื่นชอบนิยาย boy's love หรือชายรักชาย หากใครหลงมาแล้วไม่ชอบ
กรุณากดกากบาทสีแดงมุมด้านขวาบนออกไปด้วยนะครับ

สรุปข้อสำคัญดังนี้





1.ห้ามมิให้ละเมิดสิทธิส่วนตัวของคนแต่งและบุคคลในเรื่องทั้งหมด

2.ห้ามมิให้โพสต์ข้อความ รูปภาพ ใช้ลายเซ็นหรือรุปส่วนตัวหรือสื่อใดๆที่ก่อให้เกิดความขัดแย้ง ไม่แสดงความเคารพ, หมิ่นประมาท, หยาบคาย, เป็นที่รังเกียจ, ไม่เหมาะสม,ติดเรท x,ทำให้กระทู้กลายพันธ์,ไม่เกี่ยวพันกับนิยายที่ลง หรืออื่นๆที่ขัดต่อกฎหมาย, ห้ามโพสกระทู้ที่จะสร้างประเด็นความขัดแย้งสร้างความแตกแยก  ชวนวิวาท ของสมาชิกเล้าฯ ในเรื่องการเมือง เชื้อชาติ  เผ่าพันธุ์  ศาสนา และสถาบันต่าง ๆ  รวมถึงการตั้งชื่อเรื่องด้วยคำหยาบ คำไม่สุภาพ  ล่อแหลม และชี้เป้าให้เล้าฯ ถูกเพ่งเล็ง จากทางราชการ

3.การนำเรื่อง ข้อความ รูปภาพมาโพส หรือนำข้อความใดๆไปโพสที่นี่หรือที่อื่นๆ กรุณาพยายามติดต่อขออนุญาตเจ้าของเรื่องก่อนนะครับ

4.ห้ามแจกเบอร์ แลกเมล บอกเมล แลก msn บนบอร์ด โดยเฉพาะการบอกเบอร์ หรือเมลของคนอื่นโดยที่เจ้าตัวไม่ยินยอม

5.ขอให้นักเขียนทุกคนอย่าโกหกคนอ่านว่าเป็นเรื่องจริงในกรณีแต่งเติมเพิ่มแม้แต่นิดเดียว ถ้าเป็นเรื่องจริงก็ให้บอกว่าเรื่องจริง ถ้าเป็นเรื่องแต่งให้บอกว่าเรื่องแต่ง  ให้ชี้แจงว่าเป็นเรื่องแต่งแม้จะแต่งเพิ่มขึ้นแค่ไม่ถึง 10 % ก็ตามเพราะมีคนมากกมายทะเลาะเสียความรู้สึกเพราะเรื่องนี้มามากแล้ว

6. การพูดคุยโต้ตอบระหว่างคนเขียนและคนอ่านนอกเรื่องนิยาย  ทำได้  แต่อย่าให้มากนัก เช่น คนเขียนโพสนิยายหนึ่งตอน ก็ควรตอบเพียงคอมเม้นต์เดียวก็พอแล้ว  โดยสามารถใช้ปุ่ม Insearch qoute  ได้    ถ้าจะพูดคุยกันมากขึ้นแนะนำให้ไปตั้งกระทู้ใหม่ที่ห้องพูดคุยทั่วไป และลงลิงค์จากนิยายไปยังกระทู้พูดคุยกับแฟนคลับนิยายในรีพลายแรกด้วยนะครับ เพราะการที่คนเขียนและแฟนคลับพูดคุยกันมากทำให้หานิยายที่จะอ่านยาก ไม่เจอ ลำบากกับคนที่ไม่ได้เข้ามาตามอ่านทุกวัน

7. การกดบวกให้เป็ดเหลือง
      7.1 นิยาย 1 ตอน  จะให้ขึ้น Top list แค่ 1 Reply เท่านั้น ถ้าขึ้นเกิน จะลบคะแนนออก เหลือเฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด
      7.2 นิยาย 1 เรื่อง จะให้ขึ้น Top list ไม่เกิน 3 Reply ถ้าเกิน จะลบคะแนนออก ให้เหลือ เฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด ลงมาตามลำดับ
      7.3 Post ในห้องอื่น ๆ ก็จะใช้ หลักการเดียวกันนี้ เช่นกัน ยกเว้น
            - 1 Reply ที่เกินมานั้น โมฯทั้งหลาย พิจารณาดูแล้วว่า ไม่เป็นการปั่นโหวต และเป็น Reply ที่น่าสนใจและเป็นที่ชื่นชอบจริง ๆ


เวปไซต์แห่งนี้เป็นเวปไซต์ส่วนบุคคลที่ได้รับความคุ้มครองจากกฏหมายภายในและระหว่างประเทศ
การเข้าถึงข้อมูลใดๆบนเวปไซต์แห่งนี้โดยไม่ได้รับความยินยอมจากผู้ให้บริการ ถือว่าเป็นความผิดร้ายแรง

ข้อความใดๆก็ตามบนเวปไซต์แห่งนี้ เกิดจาการเขียนโดยสมาชิก และตีพิมพ์แบบอัตโนมัติ ผู้ดูแลเวปไซต์แห่งนี้ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย และไม่รับผิดชอบต่อข้อความใดๆ  โปรดใช้วิจารณญาณของท่านที่เข้าชม และ/หรือ ท่านผู้ปกครองในการให้ลูกหลานเข้าชม

กรุณาอ่านเพิ่มเติมที่นี่
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0









สองร้ายในหนึ่งรัก
By Chiffon_cake


















แรกร้าย






   พลั่ก!


   ผมถูกหมัดฮุคขวาสอยคางลงไปกองกับพื้นอย่างแรง มันช่างเป็นการเปิดเรื่องที่ผมโคตรจะลงทุนเลยว่ะครับ ผมไม่ได้โดนแค่หมัดจากไอ้ตัวควายนี้ครั้งเดียวนะ ก่อนหน้านี้ผมโดนจากไอ้พวกหมาหมู่นี่หลายมือหลายตีนแล้วเหมือนกัน เรียกได้ว่าสภาพผมตอนนี้โคตรจะสะบักสะบอม


   “ลูกน้องเชี่ยนาย แม่งกากสัด” พูดยังไม่พอไอ้หัวโจกของกลุ่มนี้แม่งก็พ่นน้ำลายลงกับพื้นแสดงความสถุนของมัน ผมที่กำลังคุกเข่าอยู่เกือบโดนน้ำลายเหม็นๆของมันแล้ว แค่ฟองฝอยผมก็ไม่อยากจะโดน


   “เมื่อไหร่เหี้ยแม่งจะยอมเปิดปาก เสียเวลาชะมัด”


   “กูว่ากรีดหน้ามันเลยดีมะ หล่อดีนัก หมั่นไส้”


   ไอ้สัด!!! จะเตะจะต่อยจะบีบไข่หรืออะไรก็ช่างกูยอมพวกมึงหมดเลย แต่ไอ้มีดพกที่กำลังส่องแสงต้องแสงแดดเวลาบ่ายแก่ๆแบบนี้กูไม่ชอบเลยว่ะ . . ผมเริ่มจิ๊ปาก มองดูใบมีดนั้นอย่างโคตรเซ็ง เมี่ยงเอ๊ย! ละครยังไม่ถึงกลางเรื่องเลย นี่ต้องจบบริบูรณ์แล้วเหรอวะ


   ผมที่ไม่ชอบการข่มขู่ให้เสียโฉมนั้นลุกขึ้นยืน ปัดฝุ่นออกจากชุดนักศึกษาที่เปื้อนเลือดและดินในโกดังร้างนี่อย่างกระฉับกระเฉง การเปลี่ยนท่าทีกะทันหันของผมทำให้พวกมันผงะและ ถึงกับงงว่าจู่ๆผมก็ลุกขึ้นมาได้ราวกับว่าผมไม่ได้โดนพวกมันยำตีนใส่มาก่อน


   “เหี้ยอะไรของมึงเนี่ย!!!!” ไอ้หัวโจกนี่คงงงสุดแล้วล่ะครับ มันมองผมด้วยสายตาที่ไม่อยากจะเชื่อสักเท่าไหร่ ไอ้พวกหมาหมู่ฝีมือกากเอ๊ย . . แค่นี้ไม่ได้สะกิดอะไรกับร่างกายอันแข็งแรงสมบูรณ์ของกูสักนิด (แม้เลือดจะออกก็เถอะ แต่เลือดออก ผมก็ไม่เจ็บนะเออ ผมน่ะเจ๋ง!)


   “หมะ มึงจะยอมปริปากพูดดีๆมั้ย” พวกมันบางคนยังมีสติพอที่จะชูมีดพกส่องแสงชะวับชะวับนั่นใส่ผม


   “เอาออกไปไกลๆได้มะ” ผมปาดเลือดที่ปากออก ทำหน้าขมึงขมังใส่มันอย่างกับนักร้องเกาหลี(ในเอ็มวีที่ไม่มีเลือดให้ปาด พวกแม่งก็ยังทำ ผมเห็นว่าเท่ดีเลยเลียนแบบซะเลย)


   พวกมันยังคงจ่อมีดมาที่ผมอยู่ . .


   “กูไม่อยากพูดซ้ำเป็นครั้งที่สอง”


   “มึงรีบบอกมา! ไอ้เชี่ยนาย หัวหน้ามึงมันอยู่ไหน!!!”


   รำคาญว่ะแม่ง!!!! . . ผมใช้รองเท้าดอกเตอร์มาร์ตินที่มีความหนาเท่าหนังหน้าของไอ้พวกนี้เตะเข้าที่แขนของคนที่จ่อมีดมาที่ผมอย่างแรงจนพวกมันอึ้ง มีดกระเด็น . . คนถือล้มลงไปกอง


   “เห้ยไรเนี่ย”


   “ไอ้สัดเอ๊ย!!!”


   แน่นอนพวกแม่งต้องเล่นวิ่งกรูเข้ามารุมผมชัวร์ ซึ่งจากประสบการณ์ของผมแล้ว แค่สี่คน(ไม่นับไอ้ที่ลงไปกอง)ผมนี่โคตรจะเอาอยู่  . .


   ไม่นานนัก พวกมันก็โดนสอยลงกับกองกับพื้นอย่างรวดเร็ว เรื่องนี้สร้างความงงและความเจ็บให้พวกมันสินะ

   “หมะ มึงเป็นใครกันแน่!!!!”

   หึหึ ผมแค่นหัวเราะอย่างโหด “กูน่ะเหรอ”

   “ลูกน้องเชี่ยนาย . . ไม่น่าจะเก่งขนาดนี้นี่!!!  แล้วที่มึงโดนพวกกูรุมเมื่อกี้ . . คือไรวะ!!!”

   “กูก็แกล้งอ่อนไปงั้นแหละ” ผมยักไหล่ ไล่ยำไอ้พวกที่ชะเง้อหน้าชะเง้อคอขึ้นมาหมายทำท่าจะยืนและเล่นงานผมต่อ ซึ่งผมก็รอบคอบ เหยียบพวกแม่งซ้ำลงไปกองกับพื้นเหมือนเดิม

   “หรือว่ามึงคือ . . ??!!!!”

   “ฉลาดสักทีนะ”

   “เชี่ยนาย!!!!!”
   
   “เออ”

   “แล้วแม่งปลอม หมะ มาเป็นลูกน้องตัวเองทำไมวะ!!!”

   ผมใช้เท้ายันอกไอ้หัวโจกที่เพิ่งจะฉลาดเอาไว้ ทำหน้าเหี้ยมโหดใส่แม่งหวังว่ามันจะจดจำผมที่โคตรโหดนี้เอาไว้ไปอีกนานให้มันไม่กล้าแหยม . .

   “พวกขี้แพ้แม่งชอบใส่ไฟกูว่ากูอ่อน รวยแต่กาก ไม่ยอมลงมือเอง . .”

   ป๊าบ! กระทืบซ้ำแม่งแล้วก็ปล่อยมันไป







   “คนที่ชื่อเจ้านายไม่เคยกาก ไม่เคยกลัว หน้าไหนอยากลองดีก็บอกให้แม่งเข้ามาฉะกับกูเอง!!!!!”






   
   ผมกระทืบพวกแม่งซะให้หนำใจ ก่อนที่จะเดินหนีออกไปหาไอ้แฝดเพื่อนรักที่ยืนพิงประตูรถรออยู่หน้าโกดัง ท่าทางพวกมันจะสบายใจมาก
   
   “โห โดนหนักเหมือนกันนะเนี่ย” ไอ้ธัญ แฝดคนน้องที่ตัวสูงกว่าแฝดคนพี่ที่ชื่อไอ้ธีเอ่ยทัก ไอ้นี่มันเป็นมือขวาผม ส่วนไอ้ธีเป็นมือซ้าย พวกมันควบสองตำแหน่งคือเป็นทั้งลูกน้องของผมและก็เพื่อนรักที่สุดของผม

   “กูไม่เข้าใจเลยว่ะสัดนาย ไม่รู้ว่ามึงจะยอมให้พวกมันตึ้บมึงก่อนทำไม มึงโง่รึเปล่า” ไอ้ธีครับ
   
   ผมที่เพิ่งรับผ้าสะอาดมาจากมือของไอ้ธัญ เริ่มทำการเช็ดแผลเล็กๆพวกนี้ก่อนแสยะยิ้ม “มีแต่ต่อยคนอื่น ชีวิตแม่งจะมีสีสันเหรอวะธี”
   
   “มึงง่ะ มาร์โซคิส!!!”

   “ไปกันได้รึยัง สัดธี มึงขับรถ กูจะทำแผลให้ไอ้นาย”

   “เออๆ” ธีรับกุญแจที่ไอ้ธัญเพิ่งโยนมาให้

   “ธัญมึงไม่ต้องมาดูแลกูเองก็ได้ กูไม่เป็นไรเว้ย” มือขวาของผมนอกจากจะร่วมหัวจมท้ายกับผมทุกเรื่องแล้ว มันยังห่วงใยผมซะยิ่งกว่าพี่เจ้าขุน พี่ชายผมซะอีก . .

   “เมื่อกี้กูเห็นพวกไหนไม่รู้แม่งมากันอีกแล้ว กูว่าสภาพมึงตอนนี้มึงรีบไปก่อนเถอะ”

   “พวกไหน ฮะ มีอีกเหรอ เอาดิๆ กูกำลังมันมือ เมื่อกี้แม่งอ่อนสัด ไม่หนุกเลยว่ะ”

   ผมโดนไอ้ธัญตวัดสายตาส่งมาให้จนทำให้ผมต้องหุบยิ้มฉับ . . แม่ง มือขวาเหี้ยไรกล้าขู่ลูกพี่ด้วยสายตา   
   
   “พวกนี้ร้ายกาจกว่าที่มึงคิด . .”



   











   ในขณะนั้นเอง อีกมุมหนึ่ง ไม่ไกลจากที่เจ้านายยืนอยู่สักเท่าไหร่ . .


   เด็กหนุ่มรูปร่างโคตรสูง เจ้าของใบหน้าลูกครึ่งกำลังยืนมองดูนักเลงโตที่เพิ่งถูกฝาแฝดจับยัดเข้ารถยนต์อยู่ไม่ไกล ใบหน้าหล่อเหลานั้นอ่านดูได้ยาก เหมือนจะมีเรื่องราวในใจที่มากมาย เพียงแต่เขาไม่ได้พูดออกมาเท่านั้น


   “ . . ไม่ได้น่ารักอย่างที่คิดเลย” เพื่อนสนิทหน้าตี๋ถอนหายใจ


   “นี่น่ะเหรอ” ลูกครึ่งหนุ่มถามเสียงเรียบ เย็นชา ไร้ความรู้สึก


   “คนนี้แน่นอนไม่มีผิดเพี้ยน ชื่อเล่นชื่อเจ้านาย ชื่อจริง ก้าว กิตติเกษม”


   “ชื่อปัญญาอ่อน”

   
   “ชื่อมึงก็ปัญญาอ่อนนะมังกร”

   ตี๋โดนนัยน์ตาสีฟ้าอมเขียวตวัดใส่ถึงกับต้องหุบความทะเล้นลงฉับ

   มังกรมีเรื่องให้เครียดมากกว่าที่จะมาเล่นกับเพื่อนในเรื่องอย่างนั้น

   “ก็แค่อยากให้มึงอารมณ์ดี”

   ลูกครึ่งหนุ่มหันกลับมาที่เดิม มองดูรถยุโรปราคาแพงที่เพิ่งจะขับออกไป สายตาจ้องมองป้ายทะเบียนเลขสวยที่คนอย่างเขาคงต้องได้แค่มอง













   “ความสุขของกูหายไปตั้งแต่ที่กูรู้ว่าคนที่ชื่อเจ้านายมีตัวตน”











Share This Topic To FaceBook
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 28-11-2016 13:01:33 โดย chiffon_cake »

ออฟไลน์ ii-Yare♥

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 38
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +3/-0
จิ้มมมมแปะโป้งงงง

มาต้อนรับนิยายใหม่ค่าาาา ♥
จะติดตามในทุกเรื่องเลย 555555555
 :L1:

ออฟไลน์ moredee

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1595
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +205/-8
 :L2:เปิดตัวได้เท่ห์มาก แต่เป็นนายเอกสินะ เจ้านาย

ออฟไลน์ SnowFlakez

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 53
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +9/-0
เรื่องเก่ายังไม่ทันจบ เรื่องใหม่ก็มาซะแล้ว แต่ยังไงก็ยังตามอยู่ค่า  :กอด1:

ออฟไลน์ หมอตัวเปียก

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1945
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +47/-3

ออฟไลน์ LadySaiKim

  • ▫▪□Dezine'Kim□▪▫
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1813
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +47/-0
เปิดเรื่องมาได้น่าติดตามมากกกกก รอตอนต่อไปค่า >.<

ออฟไลน์ ❝CHŌN❞

  • เหงา เหงา :(
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1961
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +213/-3
เรื่องนี้เปิดตัวน่าสนใจ

ติดตามต่อค่ะ แต่เอ๊ะ...เรื่องนี้ SM รึเปล่าเนี่ย ฮ่าๆๆๆ

ออฟไลน์ Lovecartoon1996

  • ชอบกินมาม่า
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 386
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +16/-2
    • -
ท่าทางน่าสน
ปูเสื่อรออ่านต่อนะเจ้าคะ
 :L2: :L2:

ออฟไลน์ sakkriengkai

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 18
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2/-0
มาตามพี่ฟ่อนเค้กก อิอิ !!  :mc4: +1

ออฟไลน์ minere_mi

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 156
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +16/-1
ง่ะ!!!!!เลือดออกนี่มันไม่เจ็บจริงหยอ :sad4:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ fuku

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4534
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +461/-19
ฮิ้ววววววววววววววว ตื่นเต้นที่จะได้อ่านเรื่องใหม่ของชิฟฟ่อนค่า

รอตอนต่อไป

ออฟไลน์ cavalli

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5247
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +193/-19
ใจเย็น พ่อหนุ่ม

  :เฮ้อ:

ออฟไลน์ yeyong

  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 5863
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +917/-26
ขึ้นต้นก็สนุกแล้ว

ออฟไลน์ timeturbo

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 33
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
ขอบคุณมากค่ะ ที่แต่งเรื่องดีๆให้อ่านอีกแล้วว ><

ออฟไลน์ Scream

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 196
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-0
เปิดเรื่องใหม่  :impress2:
ชอบชื่อจังค่ะ เจ้านายเจ้าขุน โฮะๆ
ติดตามๆ

ออฟไลน์ RoseBullet

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1027
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +108/-2
ว้าวๆ น่าสนใจ
เปิดมาก็มีเรื่องให้สงสัยแล้วสิ
จะรอติดตามตอนต่อนะคะ

nF

  • บุคคลทั่วไป
แปลก แวก แนว และ หน้า ติด ตาม

ออฟไลน์ bobie

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2213
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +269/-7
มาตามด้วยคนค่า
ชอบคนเขียนคนนี้ ><

ออฟไลน์ NOoTuNE

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3333
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +317/-15
วิ่งมาเกาะขอบเวที


 :mc4: :mc4: :mc4: ชอบจังเปิดเรื่องมาก็น่าติดตามแว้วววว

It_s_me

  • บุคคลทั่วไป
มาปาดเรื่องใหม่ ฟิ้วววววว~

แค่เปิดเรื่องก็น่าอ่านแล้ว

รอตอนต่อไปนะคะ  :mc4:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ Bowbonk

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1187
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +112/-4
เจ้านายยยยยยยยยยย


 :กอด1: :กอด1: :กอด1:

ออฟไลน์ My_yunho

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1862
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +43/-5
น่าสนุกมากๆๆๆๆ

ติดตามจร้าาา

ออฟไลน์ nunamicky

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2285
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +182/-3
อ่านตอนแรกก็น่าสนุกซะแล้ว
แต่มาต่อเรื่องใหม่อย่าลือเรื่องเก่านะจ๊ะ
รออ่านปอนด์-ธามอยู่นะ

ออฟไลน์ Teaw_HC+MJ

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 58
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
เปิดเรื่องมาน่าสนุกมากเลยค่ะ ~ !!! 
จะติดตามค่าา แต่แหม เหมือน ทั้งสองคนจะร้ายใช่เล่นนะนี่   :z1:
 

ออฟไลน์ janamanza

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 671
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +24/-2
welcome  จ้า เริ่มเรื่องได้สะเด็ดมาก
น่าติดตามมาต่อเร็วๆนะจ้า

ออฟไลน์ kny

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1800
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +171/-15

MiiCell

  • บุคคลทั่วไป
เรื่องใหม่มาแล้ว ว่าแต่มีคนชื่อเจ้านายแล้วทำไมอ่ะมังกร
มันไปแย่งแฟนตัวเธอมาหรือไร  :t2:

ออฟไลน์ jimmyFG

  • Ich Liebe dich.
  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2278
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +203/-4
    • @Facebook
น่าสนุกรอติดตามนะ

ออฟไลน์ Chiffon_cake

  • เป็ดนักเขียน
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 712
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1541/-12
ร้ายที่ 1











   ผมชื่อเจ้านาย . .
   
   ชื่อเท่ดีมั้ยล่ะ . . พ่อเป็นคนตั้งให้เนื่องจากเห็นว่ามันคล้องจองกับชื่อเจ้าขุนดี ซึ่งเจ้าขุนก็คือพี่ชายของผมนั่นเอง แม้ว่าความจริงมันจะดูโหดร้ายไปสักหน่อยสำหรับเหตุผลที่ผมต้องชื่อเจ้านาย แต่เชื่อเถอะผมภูมิใจกับชื่อนี้มากกว่าพี่ขุนภูมิใจกับชื่อของตัวเองละกัน พวกเราเป็นลูกชายสองคนของบ้าน แม่เสียไปนานแล้ว พ่อก็มีกิ๊กมีกั๊กไปเรื่อยตามประสาคนโสดลูกติดสองคน . . และที่มากกว่านั้น คือพ่อของผมเป็นพวกมีอิทธิพล
   
   จะว่ายังไงดีล่ะ ไอ้ผับบาร์ โรงรงโรงแรม บ่อนคาสิโน อาบอบนวด และก็สารพัดธุรกิจที่พ่อผมคุมนั้นทำให้ผมกับพี่ขุนกลายเป็นลูกชายของผู้มีอิทธิพลสูงสุดในประเทศ หนำซ้ำยังกลายเป็นผู้มีอิทธิพลเองอีกด้วย ก็แหม . . ผมกับพี่ชายนิสัยคล้ายพ่อจะตายไป ไอ้เรื่องชกต่อย เรื่องยกพวกตีกันนี่ต้องมาก่อนเป็นที่หนึ่ง (ก็มันหนุกดี - -) ดีหน่อยที่พี่ขุนเริ่มทำงานดูแลกิจการช่วยพ่อ ไอ้เรื่องแบบนี้เลยน้อยลงไปซะฉิบ ก็คงเหลือแต่ผม . .ที่แม่งแสวงหาอำนาจในหลายพื้นที่อยู่ร่ำไป ทั้งๆที่ผมอยู่เฉยๆ ผมก็ดัง . .

   สรุปก็คือ . . ไอ้เจ้านายคนนี้มันชอบที่จะอยู่เหนือคนอื่นนั่นแหละ แต่ผมไม่ใช่คนใจไม้ไส้ระกำอะไรหรอกนะ ผมไม่เคยฆ่าใคร (แต่พ่อกับพี่ขุน อันนี้ผมก็ไม่รู้) แต่ที่รู้ก็คือมีคนจ้องจะฆ่าผม (ล้างแค้นพ่อกับพี่ขุน) ดักรอตีผม (อันนี้แค้นส่วนตัวกับผมเอง) และก็ลักพาตัว (หน่อมแน้มไปหน่อย แต่พ่อรวยเกินไป อันนี้พี่ขุนก็เคยโดน)  ชีวิตของผมแม่งบู๊เป็นบ้า แต่ผมเคยชินกับมันแล้วล่ะ

   อ้อ คนมีอำนาจก็ต้องมีคนอยู่ใต้อำนาจ ที่ชัดเจนที่สุดเลยคือแฝดธีกับธัญ ที่เป็นเพื่อนผมมาตั้งแต่สมัยอนุบาล แม่งออกตัวแรงว่าเป็นลูกน้องไอ้เจ้านายตั้งแต่ตอนนั้นเลยนะครับ สองคนนี้คือเพื่อนตายของผม ไม่มีวันที่จะหักหลังกันเด็ดขาด ไอ้ธีคนพี่ตัวเตี้ยกว่าเป็นคนกวนๆอารมณ์ดี ส่วนไอ้ธัญคนน้องตัวสูงกว่าเป็นคนขรึมๆชอบใช้เหตุผลแก้ปัญหา พูดง่ายๆก็คือผมมีไอ้ธีเป็นสีสันของชีวิต และมีไอ้ธัญคอยเป็นสมองอันที่สองของผม
   
   ตอนนี้ผมกับแฝดเรียนอยู่ปีสามแล้วครับ มหาวิทยาลัยเอกชนที่ค่อนข้างไม่ซีเรียสเรื่องเรียนเท่าไหร่ อันที่จริงผมเป็นคนหัวดีคนหนึ่งเลยนะ แต่ตั้งใจเรียนไปก็ไร้ค่าในเมื่อจบออกไปก็มีอะไรต่อมิอะไรก็ไม่รู้รออยู่เต็มไปหมด(สิ่งที่พ่อสร้างไว้นั่นแหละ) วันนี้ผมก็เลยไม่ค่อยตั้งใจเรียนเท่าไหร่ แค่มาเรียนนี่ก็ถือว่าเป็นเรื่องเซอร์ไพรส์ของเพื่อนในห้องจะแย่ ไม่มีใครคุยกับผมนอกจากธีกับธัญ ใครอยากคุยกับผมต้องผ่านสองคนนี้ไปก่อน แม่ม ผมแม่งโคตรเท่ แรร์ไอเทม ดูน่าค้นหาสัดๆ!!

   “น่าเบื่อชิบ” ผมบ่นเสียงเอื่อย ไอ้เรื่องบริหารนี่แม่งโคตรน่าเบื่ออ่ะ ใบหน้าผมมีพลาสเตอร์ยาเล็กน้อยจากการหยอกล้อกับพวกแก๊งลูกกระจ๊อกเมื่อวาน

   “งั้นเย็นนี้ไปเที่ยวกันหน่อยดีกว่า สนมั้ยไอ้นาย” ไอ้ธีก็คงจะเบื่อพอๆกับผมกระมัง

   “ก็ดี”

   “ไปไหนดีล่ะ”

   “กูอยากดูแข่งรถ”

   “เออ ก็ดี กูไป!!!” ไอ้ธีเออออห่อหมกกับผมทุกเรื่องตลอดครับ “ธัญ มึงกลับไปเอาเฟอร์รารี่ที่เพิ่งไปทำสีใหม่มาดิ”

   “คราวนี้ทำสีอะไรวะธัญ” ผมถาม รถไอ้ธัญเปลี่ยนสีได้อย่างกับจิ้งจก (มันเปลี่ยนสีได้ป่ะวะ ?) ไอ้ธัญรักรถคันนี้มากเลยครับ ตั้งแต่ขึ้นมหาลัยมา มันก็เอาแต่ดูแลฟูมฟักไอ้เจ้าคันนี้มาก จนคันอื่นของมันน้อยใจไปแล้วมั้ง อ้อ ถึงแม้ว่าไอ้ธีกับไอ้ธัญจะเป็นแฝดกัน แต่พวกแม่งไม่เคยใช้รถร่วมกัน(นอกจากนั่งไปด้วยกัน) รถคันนี้ของใครก็ต้องเป็นของคนนั้น ทั้งคู่มีไม่ต่ำกว่าคนละเจ็ดแปดคัน จอดรออยู่ในโกดังติดกับคฤหาสน์ของบ้านมันนั่นแหละ รวยสัด . .

   แตก็เป็นลูกน้องผมอยู่ดี ฮ่าๆๆๆๆ

   “ดำ” มันยิ้มให้ผม ก่อนที่จะหันหน้าไปฟังอาจารย์ต่อ มีธัญคนเดียวนี่แหละที่ตั้งใจเรียน ผมกับไอ้ธีมีความขี้เกียจเท่ากันเด๊ะ . .

   ถึงแม้ว่าผมจะออกตัวไปอย่างแรงว่าขี้เกียจเรียนวิชานี้แค่ไหน แต่อาจารย์ที่สอนอยู่ก็ไม่คิดที่จะหาเรื่องผมสักนิด ยกตัวอย่างเลยนะถ้าจู่ๆผมลุกขึ้นเดินไปจูบกับดาวคณะที่นั่งอยู่แถวหน้า ณ ตอนนี้ แกก็คงจะไม่กล้าว่าอะไรผมหรอก เรื่องอิทธิพลของผมนั้นแผ่ซ่านไปทั่วมหาลัย ไม่ค่อยมีใครกล้ายุ่ง กล้าสุงสิง ทุกคนมองว่าเป็นพวกหน้าหล่อแต่อันธพาล ซึ่งก็ดี . .

   กว่าเวลาที่แสนทรมานจะจบลงก็ปาเข้าไปเกือบห้าโมงเย็น . . ปีสามเรียนหนักอะไรปานนั้น นักศึกษาในห้องกรูกันออกไปจากห้อง พอผมแสดงความต้องการว่าอยากจะออกไปเท่านั้นแหละ แยกกันออกเป็นสองฝั่งให้พวกผมเดินออกจากห้องอย่างโคตรสะดวกราวกับผมกับไอ้แฝดเป็นตัวเชื้อโรคที่น่ารังเกียจยังไงยังงั้น . .

   อันที่จริงผมเจอเรื่องแบบนี้ที่มอบ่อยโคตร จนมันกลายเป็นส่วนหนึ่งของผมไปแล้ว

   เจ้านาย . . ไอ้คุณชายอันธพาล

   “แดกข้าวหลังมอกัน”

   ผมออกคำสั่ง ไอ้แฝดพยักหน้ารับ ผมเดินนำพวกมันไปยังรถของผมเอง ผมไม่มีตุ๊กตาหน้ารถมานานแล้วเพราะหลังๆเริ่มจะรำคาญผู้หญิง  พวกเธอแสดงออกอย่างชัดเจนว่าอยากได้อะไรๆจากผมมากกว่าอสุจิที่ผมปล่อยใส่ (เอ่อ ผมหยาบไปมั้ย) จนตอนนี้ผมไม่ได้ควงใคร จะควงก็แต่ไอ้แฝดสองคนนั่นแหละนะ

   ขับออกไปสักพักก็ถึงร้านอาหารแถวหลังมอ ร้านนี้อร่อย ติดแอร์ ราคากำลังดี  . . เรียนเสร็จทีไรจะต้องมากินที่นี่ ขี้เกียจออกไปห้าง รถติดและผู้คนก็มีอยู่อย่างมากมาย  สู้กินอยู่แถวหลังมอดีกว่า แค่ผมโผล่หน้าไปปุ๊บ ทุกคนก็พร้อมใจกันรีบยัดข้าวลงกระเพาะแล้วก็รีบออกไปจากสายตาของผมอย่างเร็วด้วยความหวั่นเกรง ทีนี้ผู้คนก็ไม่หลากหลายวุ่นวายแล้ว สบายใจเฉิบ

   “สวัสดีค่ะคุณเจ้านาย”

   “โหย ป้า ไม่ต้องไหว้หรอกครับ”

   เดี๋ยวผมจะอายุสั้นเอานะ T_____T ผมรีบไปจับมือป้าคนขายกับข้าวเอาไว้ ไม่รู้ว่าแกจะดีใจหรือเสียใจดีกับสถานะที่กลายเป็นร้านข้าวที่ผมชอบมากิน ทำให้ลูกค้าหดรึเปล่าก็ไม่รู้ แต่แกก็ไม่เคยบ่นให้ผมฟังนะ

   “วันนี้รับอะไรดีคะ”

   “กระเพราปลาหมึกครับป้า ขอไข่ดาวด้วย อ้อ สั่งเผื่อไอ้แฝดด้วยครับ อีกสองจาน”

   “ได้เลยค่ะ”

   ผมนั่งฉับลงบนโต๊ะในสุด ตอนนี้ทั้งร้านที่เป็นห้องคูหาเดียวแทบจะว่างเปล่า ยกเว้นอยู่โต๊ะหนึ่ง . .

   แปลกแฮะ . . พวกมันไม่หวั่นเกรงต่อผมเหรอ กลุ่มผู้ชายใส่ชุดนักศึกษาสองสามคนกำลังนั่งกินข้าวอยู่ ผมวางท่า ส่งสายตามองไปยังพวกมัน เผื่อพวกมันจะรู้ว่าคนที่มีอำนาจที่สุดในมหาลัยกำลังนั่งอยู่ ถ้าไม่ลุกไปจากร้านอย่างน้อยก็ควรจะทำท่านอบน้อมมีสัมมาคารวะนิดนึง!

   พวกมันหันมาหาผม คนที่หน้าตาธรรมดาๆก้มลงดูดน้ำกระเจี๊ยบจ๊วบๆ (ไอ้นี่คงรู้หน้าที่แล้วล่ะ) ไอ้หน้าตี๋คนหนึ่งหันมาหาผมแล้วก็หันกลับไป (ไอ้นี่ผมไม่รู้ความคิดมัน) คนสุดท้าย เด็ดสุด น่าจดจำที่สุด และก็น่าประทับใจที่สุด ไม่ใช่เพราะมันหล่อ ไม่ใช่เพราะมันเป็นลูกครึ่งฝรั่งจ๋าออกมาให้เห็นตั้งแต่แว้บแรก แต่เพราะสายตาที่มันมองผม . .

   มันมองผมอย่างกับผมเป็นแมลงกุดจี่ในกองขี้ควาย . .

   มีหรือที่คนอย่างผมจะอยู่นิ่งๆ!

   “มองทำเหี้ยไร!” ผมกระทืบเก้าอี้พลาสติกไปที่โต๊ะนั้นทันที โดนข้าวของพวกมันกระจายไปทั่วร้าน ผมสะอึกนิดๆ เหลือบมองไปดูป้าเจ้าของร้าน ผมเคยพังร้านนี้ . . หลายครั้งแล้ว

   แต่คงช้าไปแล้วล่ะ

   นอกจากไอ้ฝรั่งหัวดำนัยน์ตาสีฟ้ามันจะไม่กลัวผมแล้ว แม่งยังถีบเก้าอี้กลับมาคืนเกือบจะโดนเข้ากับผมอย่างจัง พฤติกรรมแบบนี้หาดูได้ยากในนักศึกษาของมหาลัยนี้ครับ ไอ้นี่มันไม่กลัวผม . . ไอ้นี่มันทำอย่างกับผมเคยฆ่าคนในครอบครัวของมัน . .

   กูไม่เคยฆ่าใคร . .

   “อยากตายเหรอวะ!!!!” สัญชาตญาณของนักเลง ผมย่างสามขุมเข้าไปกระชากเสื้อของไอ้หน้าลูกครึ่งให้มาเผชิญหน้า เกิดมาก็เพิ่งเคยเห็นคนตาสีนี้มองผมด้วยสายตาที่รังเกียจเดียดฉันท์ขนาดนี้

   “จะต่อยก็ต่อยมา ช้าทำไม”

   มึงท้ากูเองนะ . . พูดไทยชัดชิบหายเลยนะมึงน่ะ ผมไม่เสียเวลาคิด กำกำปั้นแล้วคิดจะเสยไปที่แก้มขวาของมันอย่างคนที่มีเรื่องเป็นชีวิตจิตใจ

   เซอร์ไพรส์ก็ตรงที่ว่า . . แม่งคว้ากำปั้นของผมเอาไว้อย่างง่ายดายซะงั้น

   “หึ โคตรกระจอก”

   พูดงี้เอามีดมาจ้วงพุงกูเลยดีกว่า!!! ผมหน้าแดงจัดอย่างคนโกรธ กำกำปั้นอีกข้างเตรียมเสยคางไอ้ลูกครึ่ง แต่ทว่า . .

   ลงท้ายเหมือนเดิม มันคว้าเอาไว้แต่คราวนี้แม่งจับแขนผมบิด

   ป้าครับ . . สงสัยวันนี้ร้านนี้คงต้องพังแล้วล่ะ!

   “สัด ทำเหี้ยไร!!!” ไอ้ธัญที่เพิ่งจะโผล่หัวมาเดินเข้ามาในร้านแล้วก็ทำท่าจะกระชากตัวไอ้ลูกครึ่งออกไป แต่โดนไอ้ตี๋สกัด ไอ้ธีก็โดนอีกคนสกัดเอาไว้เหมือนกัน

   “ไนท์ แอร์ พอเถอะ”

   ผมที่ดิ้นสุดแรงเกิด(และไม่ได้ผล) ได้ยินเสียงไอ้ลูกครึ่งชัดเจน เสียงที่มันหันไปบอกกับเพื่อนมัน

   “สงสารป้า”

   ทุกคนเหลือบมองไปที่หน้าร้าน ป้าแก่ๆคนหนึ่งน้ำตาไหลอาบแก้ม ได้แต่ยกมือปิดปากอย่างไม่รู้จะแก้ปัญหานี้ยังไง ผมมองดูภาพนั้นได้ไม่นาน ก็โดนไอ้ลูกครึ่งผลักผมออกไป จนตัวผมเซล้มลงไปกองกับเก้าอี้ตัวที่ผมถีบใส่มันตั้งแต่แรก

   หมดสภาพ หน้าอาย . . และไม่น่าจดจำเป็นที่สุด

   ผมถลึงตามองไอ้ลูกครึ่งนั่นอย่างแค้นจัด มันมองผม ยักริมฝีปาก และก็เดินหนีไป เพื่อนมันทั้งสองตามหลังไปติดๆ ไอ้ธีกับไอ้ธัญเดินเข้ามาหาผมแล้วช่วยพยุงผมลุกขึ้นยืน

   “ไอ้เหี้ยนั่นมันเป็นใคร!!!!!!!!!!!!!!!!!!!”

   “เจ้านาย ใจเย็นๆ”

   “เย็นไม่ได้แล้วโว้ย!!!!!! กูจะฆ่ามัน กูจะฆ่ามัน!!!!!!” ผมอาละวาดอย่างหนัก เตะข้าวของในร้านไปทั่วจนโต๊ะเก้าอี้ล้มของกระจุยกระจาย

   “ไอ้นาย ใจเย็นๆ ใจเย็นๆสิ” ธัญพยายามช่วยรวบรวมสติผม ผมรู้สึกเหมือนผมโดนเหยียบหน้าท่ามกลางสาธารณชน ผมรู้สึกอย่างนั้นจริงๆนะ “ไอ้ธี ลากมันออกไป กูจะไปจ่ายตังค์ป้า”

   ผมถูกไอ้ธีลากออกไปจากร้าน ก่อนที่ร้านจะพังมากไปกว่านี้

   อย่าให้ผมรู้เด็ดขาดว่าไอ้เหี้ยนั่นมันเป็นใคร . . เพราะถ้าผมรู้ . . ไม่ใช่แค่มันหรอกที่จะต้องเจ็บ . . ผมบอกไว้เลย

   “สัดธี มึงไปสืบมา!!!!!!!!”

   “อื้อ” ไอ้ธีรับคำ

   “มันเป็นใคร เมียมันชื่ออะไร บ้านมันทำอะไร แล้วก็แก๊งมันอยู่ไหน  . .”

   “. . . “

   “กูจะล้างบางทุกอย่างที่เกี่ยวกับตัวมันให้หมด!”






สองร้ายในหนึ่งรัก *







   ปกติผมเป็นคนที่ชอบดูการแข่งรถเป็นชีวิตจิตใจ . .

   ถึงแม้จะไม่ค่อยได้ลงไปแข่งนักก็ตามที แต่การปรากฏตัวของผมสร้างความตื่นตาตื่นใจพอๆกันกับที่แชมป์ร้อยสนามปรากฏตัว มีแต่คนเข้ามาทักทาย(พวกไฮโซ มีอิทธิพลเช่นเดียวกัน) แสดงความเคารพ ทุกอย่างเป็นเรื่องปกติ

   แต่วันนี้อารมณ์ของผมโคตรจะไม่ปกติ

   “ขอโทษนะ วันนี้เจ้านายอารมณ์ไม่ดีน่ะ” สิ้นเสียงคำพูดของธัญ ทุกคนที่พร้อมจะเข้ามาหาผมก็พร้อมใจกันไม่เข้ามาซะงั้น ซึ่งนั่นเป็นเรื่องดีกว่า . .

   ผมนั่งอยู่ชั้นบ๊อกซ์บนสุดที่มีบาร์และกระจกปิดกั้น มองดูพวกที่แข่งรถในสนามเฉกเช่นคนวีไอพี สนามนี้พ่อผมสร้าง ตอนแรกกะจะเอาไว้ลองรถสปอร์ตแรงๆเอง แต่หลังๆแรงขับรถไม่ค่อยจะมีจึงเปิดลานแข่งรถขึ้น ถูกกฎหมายและตำรวจรู้ แต่ถึงแม้จะผิดกฎไปในบางที พ่อผมก็สามารถทำให้มันถูกวิธีได้โดยง่าย

   การมีพ่อที่มีอิทธิพลนั้นนับว่าเป็นเรื่องดี แต่การสร้างอิทธิพลให้คนอื่นยอมรับในตัวเองนั้นยิ่งดีมากกว่า

   แต่การที่ผมถูกกระตุกหนวดในวันนี้นั้นมันช่าง . . น่าจับไอ้ลูกครึ่งบ้านั่นฆ่าหมกป่าเสียจริงๆ ยิ่งคิดก็ยิ่งอารมณ์เสีย ถ้าผมเจอมันอีกทีเมื่อไหร่ล่ะก็ ผมสาบานได้ว่าผมจะไม่ยอมให้มันอยู่ดีกินดีแน่

   “เชี่ยธีแม่งไปนานจังวะ!” ผมบ่น ผมสั่งมันไปสืบเรื่องของไอ้ลูกครึ่งนรกนั่นเอง

   “ใจเย็นดิวะ” ธัญพูดกับผม “ดีไม่ดีมันอาจจะอยู่ในสนามนี้ก็ได้”

   “มึงคุ้นหน้ามันมั้ย ถ้ามันจะปีกกล้าขาแข็งกับกูขนาดนั้นมึงต้องเคยเห็นสิ!!!” ศัตรูของผมคงไม่ยอมอยู่เฉยแน่ๆ จะต้องมีมาท้าทายหรือกวนตีนอยู่บ้างแหละน่า แต่ไอ้เชี่ยนี่มันคือใคร . .

   “กูยอมรับ กูไม่เคยเห็นมันเลย”

   “แม่ง!! สัดเอ๊ย!!!!”

   สาวเสิร์ฟที่แต่งตัววาบหวิวสะดุ้งตกใจตอนที่เสิร์ฟน้ำพั้นช์ให้ผม พอดีผมตะคอกแล้วเธอมาอยู่ใกล้ๆพอดีน่ะ

   “คะ คุณเจ้านายคะ”

   “มีอะไร”

   “ดูเหมือนคุณวายุจะอยู่ข้างนอกห้องนี้น่ะค่ะ ให้เขาเข้ามา . .”

   ปัง!!!!! ประตูชั้นบ๊อกซ์ถูกถีบออก ไม่ต้องรอให้สาวเสิร์ฟคนสวยคนนี้พูดจบ

   หน้ากวนๆของไอ้วายุก็โผล่มาให้เห็น มันมาพร้อมลูกน้องของมันอีกนับสิบ วายุกับผมมีเรื่องกันมาตั้งนานและมันก็แพ้ผมเป็นร้อยๆรอบแล้วล่ะมั้ง
      
   “ถอยไปข้างหลังก่อน” ผมบอกกับผู้หญิงคนเดียวในห้อง ซึ่งเธอก็ทำตามแต่โดยดี

   “จุ๊ๆๆๆ ไม่ต้องๆ” ไอ้นี่หน้ามันกวนตีนครับ ผมไม่รู้ว่ามีคำใดๆที่เหมาะกับมันมากไปกว่านี้รึเปล่า แต่คำนี้ . . กวนตีน เหมาะกับมันที่สุดแล้ว

   “มีเหี้ยอะไร” ไอ้ธัญลุกขึ้นยืนและก็ผลักอกไอ้วายุเต็มๆ

   แน่นอนว่าการกระทำของมันทำให้คนมาใหม่นับสิบลุกฮือ เตรียมรุมอัดผมกับไอ้ธัญได้ทุกเมื่อ

   “หึหึ ไม่ต้องๆ วันนี้กูไม่ได้มาหาเรื่อง” วายุกระชับเสื้อของมันให้เข้าที่ ลูกน้องของมันก็ทำตามแต่โดยดี

   “ธัญ มานี่”

   ธัญทำตามคำสั่งของผม ผมลุกขึ้นยืนหันไปเผชิญหน้ากับไอ้หน้ากวนตีนที่สุดโลก มันกำลังยิ้ม ส่วนผมกำลังหน้าบึ้ง

   “มือขวาของมึงยังหวงมึงเหมือนเดิมอย่างกับมึงเป็นเมียมัน”

   “มีอะไรก็ว่ามา”

   “แข่งรถกันสักหน่อยมั้ย”

   “ไม่มีอารมณ์”

   “ไม่ด้ายยย ไม่มีอารมณ์ไม่ด้ายยยยยย” เชี่ยนี่แม่งกวนตีนเหมือนโจ๊กเกอร์ในเรื่องแบทแมน ผมจิ๊ปากอย่างเซ็งๆ ส่วนมันก็ดูเหมือนจะดีอกดีใจที่กวนตีนผมได้สำเร็จ “ดูโน่นสิ ใครเอ่ย ใครกันน้า โง่ให้แก๊งเค้าจับตัวเล่นๆ”

   ผมมองไปยังที่ๆไอ้วายุมันชี้ ที่ข้างสนาม . . ไอ้ธีถูกพวกไอ้วายุล้อมหน้าล้อมหลังเอาไว้อย่างหาทางออกไม่ได้ ถึงแม้จะไม่ได้จับตัวเอาไว้และไอ้ธีก็ดูปกติดี แต่ถ้าผมขัดขืน พวกตัวควายๆที่ล้อมหน้าล้อมหลังไอ้ธีอาจสร้างอันตรายให้ไอ้ธีได้ทุกเมื่อ

   ไอ้ธัญฟิวส์ขาดทันที . . มันจะกระโจนเข้าไปหาไอ้วายุ แต่โดนลูกน้องมันมาจับตัวไว้ซะก่อน

   “ว่าไง อยากช่วยเพื่อนมึงรึเปล่า”

   “เออ แข่งก็แข่ง”

   “หึ ง่ายดีจังเลยง่ะ” สัด ทำมาเป็นแอ๊บแบ๊ว

   “แข่งดริฟต์เข้าเส้นชัยสามรอบนะ” ผมพูดในรูปแบบการแข่งที่ผมถนัดที่สุดออกไป

   “อู้วววว ได้เลย  กูยิ่งชอบ” วายุยิ้มแฉ่ง  “ตามนี้นะจ๊ะ อีกสิบนาทีเจอกันข้างสนาม บอกยกเลิกการแข่งในวันนี้ด้วย น่าเบื่อชิบหาย” ไอ้เหี้ยวายุส่งยิ้มมาให้อย่างโคตรตอแหล ก่อนที่มันจะเดินไปจับแก้มสาวเสิร์ฟที่ตัวสั่น แล้วก็เดินจากไป . .

   เมื่อพวกไอ้วายุออกไปหมด ไอ้ธัญก็เข้ามาหาผมทันที

   “ให้กูแข่งแทน”

   “ไม่ได้”

   “นั่นพี่กู และอีกอย่างหนึ่ง กูไม่อยากให้ . .”

   “แต่มันท้ากู”

   “เจ้านาย!!!”

   “ขอแค่ให้กูได้ลงแข่ง ไอ้วายุมันก็ปล่อยตัวไอ้ธีแล้ว กูรู้ไอ้ธีไม่มีความสำคัญอะไรกับมันเท่ากู มึงลงไปข้างล่างพร้อมกับพวกสักหน่อย รอรับไอ้ธีกลับมาให้ดีก็พอ”

   “เจ้านาย กูขอล่ะ . .”

   “กูก็ขอมึงเหมือนกัน” ผมขยับคอ บีบนิ้วมือเสียงดังแกรกๆ “วันนี้อารมณ์ไม่ดี กูจะได้ระบายอารมณ์สักหน่อย”
   
   ไอ้ธัญมองดูผมแล้วก็ทอดถอนใจ ผมก็อยากจะทอดถอนใจเหมือนกัน แต่จะทำไงได้ ก็นี่แหละคือชีวิตของผม!!!! อยู่นิ่งๆว่างๆได้ไม่เกินสามวันหรอก เดี๋ยวก็มีมาให้เคลียร์อยู่ร่ำไปสิน่า . .






   ผมเปลี่ยนชุดแข่งเสร็จ


   ผมก็เดินไปยังโกดังเก็บรถส่วนตัวของผมที่ไม่ใกล้ไม่ไกลจากสนาม โกดังนี้มียามเฝ้ายี่สิบสี่ชั่วโมงถึงแม้ว่าผมจะไม่ได้ใช้รถแข่งก็ตามที . .

   ผมมองไปยังรถสีเงินคันนี้คันเดียวนี่แหละครับที่ยามเฝ้าอยู่ ผมสำรวจโดยการเดินไปดูรอบๆคันรถ แต่ทว่า . .

   มีขาใครคนใดคนหนึ่งโผล่ออกมาจากใต้ท้องรถ และพอผมหยุดยืนอยู่ตรงนั้น มันก็โผล่หัวออกมา

   หน้าลูกครึ่งแบบนี้ . . ใครจะไปลืมได้ลง

   มาให้พ่อยำเล่นหน่อยเหอะมา!!!!!!!!!!!!!!!!!
   
   “มึงทำเหี้ยอะไรกับรถ!!!!!!!!!!!”

   “หึ” มันยักริมฝีปากขึ้นก่อนที่จะเดินจากไป . .

   ผมไม่ยอมปล่อยมันไปง่ายๆหรอกนะ!!!!!

   “มึงเสร็จยัง ถ้าไม่ขับรถออกมาล่ะก็ ไอ้ธีเพื่อนมึงเละแน่”
   
   เสียงดังมาจากวิทยุสื่อสารในรถครับ ผมมองแผ่นหลังไอ้ลูกครึ่งนั่นอย่างอารมณ์เสียที่ทำอะไรแม่งไม่ได้ . . และผมก็ต้องขับรถคันนั้นออกไปอย่างไม่มีทางเลือก ให้ตาย รู้งี้ขยายโกดังให้เก็บรถได้สักสิบคันก็ดี ทำไมต้องมีคันนี้คันเดียวด้วยวะ!!!!




สองร้ายในหนึ่งรัก *






   
   
การแข่งขันแม่งก็เหมือนเดิม

ผมยังเหนือกว่าไอ้วายุอยู่หลายขุมนัก ในใจผมนึกอยู่อย่างเดียวว่าสิ่งที่ไอ้ลูกครึ่งหรือที่ไอ้วายุมันทำกับรถนั้นมันจะส่อแววผิดปกติเมื่อไหร่ และเมื่อนั้นมาถึงผมก็จะรีบเอาชีวิตให้รอดโดยเร็วที่สุด แต่นี่ดริฟต์ในรอบที่สองแล้วผมก็ยังสัมผัสได้ว่ามันไม่มีสิ่งปกติ

   จนกระทั่งเริ่มรอบที่สาม ที่เครื่องของผมมันชักกระตุกหน่อยๆ

   ผมไม่มีความรู้ในเรื่องของรถยนต์เท่าไหร่นัก ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าสิ่งที่มันกำลังเป็นอยู่คืออะไร แต่อีกนิดผมก็จะชนะแล้ว ผมคิดว่าผมอยากขับต่อให้มันจบ . .

   เสียงล้อเสียดสีกับพื้นสนามดังสนั่น หลังจากนั้นไม่นานไอ้วายุก็ขับรถเข้ามาใกล้แล้วก็สอยท้ายรถของผมโดยอาศัยจังหวะที่เครื่องผมมันกระตุกนั่นแหละ (มันคงจะวางแผนมาก่อน) รถของผมหมุนอย่างฉวัดเฉวียน จนในที่สุดหน้ากระโปรงรถก็ชนเข้าอย่างจังกับกำแพงอิฐ

   ดีที่รถของผมมีถุงลมนิรภัย ไม่งั้นหน้าผมคงเละเป็นโจ๊ก และเรื่องเสียโฉมนี่เป็นอะไรที่ผมโคตรเกลียด   
   
   ผมเปิดประตูลงจากรถ บาดเจ็บเล็กน้อยแต่ก็มีแรงพอที่จะย่างสามขุมไปยังจุดที่มีคนอยู่เยอะๆ

   หน้าของไอ้ลูกครึ่งลอยมา โดยมีเพื่อนของมันยืนอยู่ข้างๆ ฝูงชนแหวกทางออกให้ผมได้เดินเข้าไปหาเรื่องไอ้ตัวต้นเหตุที่ทำให้ผมเกือบตาย!!!!

   “มึงทำอะไรกับรถกู!!!”
   
   มันหน้านิ่ง ไม่พูดอะไรทั้งนั้น ได้แต่มองดูผมด้วยสายตาที่ว่างเปล่า

   “บอกมา มึงทำอะไรกับรถกู!!!”

   เรื่องแพ้ผมไม่ใส่ใจหรอก แต่การที่คนอย่างมันมาทำให้ผมเกือบตายนี่สิที่ผมใส่ใจมากกว่า!!!!

   “กากเองรึเปล่า อย่ามาโทษรถดีกว่า”

   “ว่าไงนะ!!!”

   “กลับกันเหอะ”

   ท้ายประโยคมันหันไปพูดกับเพื่อน ผมอดรนทนไม่ไหวจึงจับไอ้ลูกครึ่งหันมาแล้วก็ตั๊นหน้ามันเข้าให้จนมันหน้าหัน

   มันจ้องมองมาที่ผมอย่างโหด ราวกับพยายามกดโทสะให้จมลงไปลึกที่สุดเท่าที่จะทำได้ และมันก็กระตุกมุมปาก พยักเพยิดไปหาเพื่อนของมัน จนกระทั่ง . .

   ผมเห็นไอ้ธีโดนพวกของไอ้ลูกครึ่งหิ้วปีกมา ใบหน้าของมันสะบักสะบอมและสภาพก็ดูไม่ได้

   “มึงทำไรเพื่อนกู!!!!!!!”

   “กากทั้งเจ้านาย กากทั้งลูกน้อง”

   “มึงเป็นพวกของไอ้วายุเหรอ!!!”

   ไม่มีคำตอบใดๆจากมัน ไอ้การที่ผมเห็นไอ้ธีหมดสภาพนั้นทำให้ผมไม่อยากไปล้างแค้นอะไรกับมันต่อ ผมต้องพาเพื่อนผมไปที่โรงพยาบาลก่อน

   ธีถูกปล่อยให้ล้มลง และพวกของไอ้ลูกครึ่งก็เดินจากไปทั้งหมด . .

   “ไอ้ธี มึงเป็นไรมั้ย!!! ไอ้ธัญล่ะ มันไปช่วยมึงไม่ทันเหรอ!!!”

   “กะ กูไม่เห็นธัญว่ะ”

   “แม่งโว้ย!!!!! ทนหน่อยนะ เดี๋ยวกูพามึงไปโรงพยาบาล”

   “อ่ะ อื้อ”

   “ไอ้เหี้ยนั่น . . สักวันมันต้องได้ชดใช้ในสิ่งที่มันทำ”

   “มัน . . หมะ มัน”

   “อย่าเพิ่งพูดอะไรตอนนี้ อดทนหน่อย เดี๋ยวกูพามึงไปโรงพยาบาล”

   “หมะ มันชื่อมังกร ชื่อของมันคือมังกร”










   มังกร . . มังกรเนี่ยนะ ?










   ตัวเหี้ยน่ะสิไม่ว่า!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!


















« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 05-10-2012 23:40:19 โดย chiffon_cake »

ออฟไลน์ หมอตัวเปียก

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1945
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +47/-3

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด