มหาหงส์ บทที่ ๓๗ : คอย (ครึ่งหลัง๒๐%) [๒๔ ก.ย. ๒๕๖๒]
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: มหาหงส์ บทที่ ๓๗ : คอย (ครึ่งหลัง๒๐%) [๒๔ ก.ย. ๒๕๖๒]  (อ่าน 632813 ครั้ง)

ออฟไลน์ นมสดปีโป้ปั่น

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 4
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
รอๆๆนะคะ น่าจะจบในปีสองปีนี้เเล้วเเหละ(มั้ง) อ่านเรื่องไหนมาไม่เคยรู้สึกเเบบนี้มาก่อยชอบมากกกกกก ปล.สู้ๆนะคะ ช่วงโควิด19ก็ระวังกันไว้น้า :z13: :z13:

ออฟไลน์ TaddyC

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 33
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
 :mew4:ขอบคุณ คุณดอกไม้ คนเขียนเรื่องนี้ด้วยครับ 
 :sad4:ยอมรับได้ไม่อายเลยว่าสองสามตอนท้ายๆนี้ผมร้องไห้ น้ำตาไหลพรากๆ ตอนอ่านตลอดเลย
   ยิ่งตอนยายช้อยตาย ผมต้องหยุดอ่านสักพักถึงได้อ่านต่อ พออ่านอีกน้ำตาก็ไหลอีก
   สงสารทั้งอาจารญ์คนึก กับหนูเล็ก   สงสารจ้อย ที่คนรักแสนรัก กลับกลายมาเป็นพี่ชายต่างแม่
   หน่ำซ้ำยังมาเสียยายอันเป็นที่รักไป คำสุดท้ายที่คุยกัน ดันเป็นคำที่ ยากจะลบออกจากความทรงจำอันเลวร้ายได้
   เศร้าใจจริงๆ
 :hao5: :hao5: :hao5: :hao5: :hao5: :hao5: :hao5:

ออฟไลน์ TaddyC

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 33
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
คิดถึง เลยกลับมาอ่านอีกครั้ง นิยายรายปี :กอด1: :กอด1: :กอด1: :กอด1:

ออฟไลน์ Sailordews

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 10
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
แวะเวียนเข้ามาบอกว่าไม่ได้ไปไหน รอคุณดอกไม้อยู่เสมอนะคะ นิยายในดวงใจเลยค่ะ คิดถึงเลยมาอ่านใหม่อีกรอบ 5555555555555  :monkeysad: o13

ออฟไลน์ jelatin99

  • ถ้าความจริงไม่เป็นไปตามทฤษฎี จงเปลี่ยนความจริงซะ
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 251
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +40/-2
แอบอ่านที่ออฟฟิศ แล้วก็นั่งน้ำตาซึมน้ำตาไหล จนเพื่อนตกใจว่าเป็นอะไร 

ยิ่งอ่านตอนหลังๆ ยิ่งจิตตก บีบหัวใจมาก ประหนึ่งเป็นเลอมาน เป็นจ้อยเสียเอง

นั่งลุ้นว่าจะจบแบบ happy ending หรือ sad ending แต่หวังใจว่าจะเป็น happy ending สมหวังทั้งสองคู่เลย

รอคุณดอกไม้มาต่อใจจดจ่อนะคะ

ปล สงสัยว่าท่านชายอาทิตย์กับครูปรีชาในอดีต น่าจะมีความรู้สึกเกินเพื่อนเหมือนกันน้าาาา
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 18-09-2020 21:10:43 โดย jelatin99 »

ออฟไลน์ Musashi

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 332
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-9
ทีตัวเองออกเสียงตัว H ว่า “เฮ็ช” เขายังไม่เคยล้อสักคำ 
จะว่าไป ถ้าจะล้อคงต้องล้อทั้งโรงเรียน  เพราะ “เฮ็ช” กันทั้งโรงเรียนจริงๆ 
ไม่รู้ไปเอามาจากไหนสิน่า
ถ้าอยู่อังกฤษนานๆคลุกคลีกับชนทุกชั้นจะพบว่าเกือบครึ่งออกเสียงว่าเฮ็ชจริงๆ พวกนี้คือพวกสำเนียงค๊อกนี่ซึ่งเป็นชนชั้นล่างสุด และพวกนี้ก็เป็นบรรพบุรุษของชาวออสเตรเลียทั้งหลายซึ่งคนอังกฤษเองยังรับสำเนียงออสซี่ไม่ได้
เคยมีอ.ท่านนึงวิเคราะห์เรื่องภาษาอังกฤษของคนไทยไว้น่าสนใจมาก คนไทยออกเสียงผิดเยอะแยะไปหมด เช่นคำว่า Produce คนไทยจะอ่านว่าโพรดิ๊วส์ทุกคน ส่วนอเมริกันจะอ่านว่า โพรดู๊ซ อังกฤษโดยทั่วไปจะอ่านว่า พร๊อด-ยูซ ส่วนพวกสำเนียงค๊อกนี่และออสซี่จะอ่านว่าโพรดิวซ์ ในสมัยต้นรัตนโกสินทร์ อังกฤษเข้าครอบครองอินเดีย และชาวอินเดียจะทำงานรับใช้ซึ่งคลุกคลีกับพวกค๊อกนี่ และแน่นอนชาวอินเดียก็ได้สำเนียงนี้ติดตัวไปลามไปถึงพม่าที่อยู่ติดๆกันด้วย (ในขณะที่มาเลย์เป็นเมืองขึ้นเหมือนกันแต่ไม่ได้ออกเสียงสำเนียงค๊อกนี่แบบอินเดีย) และคนอินเดียก็เข้ามาทำมาหากินในเมืองไทย ทำงานเป็นล่าม สอนภาษาอังกฤษ คนไทยเลยรับสำเนียงค๊อกนี่มาเต็มๆ ที่น่าประนามที่คือครูไทย เรียนลิงกวิซติคเรียกโฟนีติด มีคู่มือการออกเสียงให้ค้น แต่ก็งี่เง่าอ่านโพรดิ๊วซ์มาตลอด คำว่า Error อังกฤษและอเมริกันอ่านว่า แออเรอะ แต่ค๊อกนี่อ่านเออเร่อรวมถึงพี่ไทยด้วย คำว่า Value อังกฤษและอเมริกันอ่านว่า แวล-ยู อเมริกันบางคนอ่านว่า วาล-ยู แต่ค๊อกนี่และพี่ไทยอ่านว่า แว-ลู่ นี่คือสาเหตุใหญ่ที่คนไทยฟังฝรั่งพูดไม่รู้เรื่อง จะโทษต้องโทษครู ต้องตบปากพวกนี้ที่สอนความวิบัติหายนะให่นักเรียนไทย

ออฟไลน์ mikimj

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 71
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +11/-0
หลงเข้ามาอ่านแล้วติดงอมแงมมากค่ะ

แต่ขุ่นพระ คนแต่งไม่อัพนานมากๆใจบ่าดี

อยากรู้ตอนจบมากๆเลย อยากให้จบแบบแฮปปี้ ชอบสำนวนการเขียนนะคะ

ถึงแม้ว่าพล็อตเรื่องค่อนข้างดราม่าและมีปมเพิ่มขึ้นมาตลอดไม่คลี่คลาย

เอาใจช่วยอยู่นะคะ

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด