(เรื่องเล่า)"อดีตเด็กพาณิชย์กลับมาเล่าต่อครับ" โดย COMMERCIAL COLLEGE STUDENT
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: (เรื่องเล่า)"อดีตเด็กพาณิชย์กลับมาเล่าต่อครับ" โดย COMMERCIAL COLLEGE STUDENT  (อ่าน 302389 ครั้ง)

min_min

  • บุคคลทั่วไป
อ่า  มะไหร่จาได้ลุ้นนอ่า   วุธก้อมะเหนจะแสดงท่าทีไรมั่งเลยยยยยย

เชียร์วุธ  อยู่  อิอิ   เอาใจช่วยนะวุธ 


 :m9: :m9: :m9: :m9:

anston

  • บุคคลทั่วไป
 :m1:น่ารักดีครับเรื่องนี้..ชอบชอบ.. :m3:
 :m13:แล้วมาต่ออีกนะคร้าบบบบบ... :m13:

theera

  • บุคคลทั่วไป
น่ารักจัง กะจุงกะจิ่ง

stupidchild

  • บุคคลทั่วไป
อยากอ่านต่อแระ ลั่นล้า ลั่นล้า :a4: :a4: :a4:

รออยุ่นะ อิ๊บส์ๆๆ

OhhO16

  • บุคคลทั่วไป
จะมาต่อยังอ่ะ รอๆๆ จีบกันไวๆจิ 555 :m17:

++Mizuki++

  • บุคคลทั่วไป
ตามเม้นค่ะ ตามเม้นเพราะมายเองก็เป็นเด็กพาณิชย์เหมือนกันค่ะ
สาขาคอมพิวเตอร์ด้วยน่ะ :give2: แหมแต่ทำไมคนในห้องถึงมีแค่ 20 คนไม่รู้  :serius2:

ออฟไลน์ zandwizz

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2245
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +148/-7
 :impress:

หายไปไหนหนอ

รออ่านอยู่น๊า....

 :a3:

jedi2543

  • บุคคลทั่วไป
ยังไม่มาต่ออีกหรือคะ

รออยู่นะ

เคยอ่านเรื่องนี้ตอนท้ายๆ ดีใจจังที่มีคนเอาตอนแรกมาลงให้อ่าน

esabella

  • บุคคลทั่วไป
หนุกจัง... :m3: .มาต่อเร็วนะก๊าบ....... :a1:

min_min

  • บุคคลทั่วไป
เรื่องเน้คนโพสหายไปไหนอ่ะ  มะยอมมาต่อให้ซักกะทีเยย

งอลแล้วนะ   :a14:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






lanlan

  • บุคคลทั่วไป
 :m5: :m5: :m5:ขอโทษครับมาต่อแล้วอะครับ
แบบว่าไม่ว่างเลยอะอย่าเพิ่งงอนไปเลยนะตะเอง
ไปอ่านกันเลยครับป๋ม

7 DREAMLOVER

หน้าห้างช่วงเวลาประมาณนี้ที่ไหนก็รถติดเหมือนกัน ผมยืนรอรถเมล์สักพักก็ไม่มีสายที่ไปได้เลย กำลังตัดสินใจจะขึ้นแท็กซี่แต่ก็มีรถคุ้น ๆ ตาขับมาจอดตรงที่ผมยืนอยู่ ตามด้วยหน้าหล่อ ๆ ของวุธที่ชะโงกมาพยักหน้าเรียกผมขึ้นรถ เข้าใจแล้วครับว่าทำไมในหนังในละครเวลามีคนเรียกขึ้นรถแล้วปฎิเสธไม่ได้ ก็คนที่ป้ายรถเมล์มองผมเป็นตาเดียว รถข้างหลังก็บีบแตรไล่ ผมก็ต้องจำใจขึ้นรถมันอีกจนได้

"เดี๋ยวหย่อนเราลงที่ไฟแดงข้างหน้าก็ได้นะ" ผมพูดลอย ๆ

"ไหน ๆ ก็ขึ้นมาแล้ว ไปส่งถึงบ้านก็ได้…แต่ไม่สิ…เพื่อน ๆ เธอบอกว่าเธอไม่ยอมให้ใครไปบ้านเลยนี่ ขนาดเพื่อนเธอยังไม่เคยไปเลย…งั้นเราไปส่งปากซอยละกันเนอะ" มันพูดเองเออเอง

"ไม่ต้อง…ลงไฟแดงหน้านี่แหละ" ผมพูดเสียงแข็ง นี่เพื่อนผมเผาผมซะเกรียมเลย

"ไม่รู้ซ่อนใครไว้ในบ้านเน้อ" มันพูดเบา ๆ ผมหันไปมองหน้ามัน มันก็ทำเป็นไม่สนใจ ซ่อนอะไรล่ะ ถ้าเพื่อนผมไปบ้านเจอพ่อแม่ผมมีหวังได้โดนซักประวัติถี่ยิบแน่ แต่ละนางเรียบร้อยซะที่ไหน

"เอ้า…เอาไป" อยู่ดี ๆ มันยื่นเทปที่ซื้อให้ผม ผมไม่รับแค่มองเฉย ๆ

"เอาไปดิ" มันวางที่ตักผม

"ไม่รู้จะซื้อมาทำไม" ผมบ่นเบา ๆ พลางแกะพลาสติกออกดูปกด้านใน "เดี๋ยวแวะปั๊มตรงนี้หน่อยนะ" ผมบอก

"ปวดท้องเหรอ" มันพูดขำ ๆ

"เปล่า…จะเติมน้ำมันให้" ผมควักเงินออกมาสี่ร้อย

"เฮ้ย…ไม่ต้อง…" มันส่ายหัว

"ไม่ต้องได้ไง…ดูดิเข็มมันถึงขีดแดงแล้ว"

"โห…แค่นี้ขับไปได้อีกตั้งไกล" มันพูดแต่ผมเห็นสีหน้าวิตกของมันเหมือนกัน

"รถติดขนาดนี้ ถ้าน้ำมันหมดเราไม่ช่วยเข็นนะ"

"เออ…แวะก็ได้…แต่อย่าหนีลงไปนะ…อยู่ในรถเนี่ยแหละ" มันเปิดไฟเลี้ยวเข้าปั๊ม

"เก็บเงินไว้เลยไม่ต้องจ่ายให้เรา" มันไม่รับเงินที่ผมยื่นให้ตรงหน้า

"เอาไปดิ…ก็ค่าเทปกับพิซซ่าไง" ผมวางเงินที่ตักมันมั่ง

"ก็บอกแล้วไงว่าไม่เอา" มันดุผม แล้วเอาเงินมายัดใส่มือผมอีก

"โอเค…ไม่เอาก็ไม่เอา แต่ครั้งนี้จะเป็นครั้งสุดท้ายที่เราจะเจอกัน เพราะเราถือว่าเราทำให้นายเดือดร้อน" ผมพูดเสียงดัง มันเงียบ รถจอดที่เติมน้ำมันพอดี มันไขกระจกลง

"เท่าไหร่ครับลูกพี่" ผมมองหน้าเด็กปั๊มแล้วอยากจะหัวเราะ ก็เค้าแก่น้อยกว่าพ่อผมหน่อยเดียว

"เติมเท่าไหร่ดีล่ะเอ้" มันถาม…ผมไม่ตอบ "เดี๋ยวนะพี่…ขอถามคนจ่ายตังค์ก่อน" ผมหันไปมองหน้ามันที่กำลังยิ้มแหย ๆ อยู่

"สามร้อย" ผมพูดกับเด็กปั๊ม

"เติมสองร้อยครับ" มันพูดกับเด็กปั๊มเหมือนกัน แล้วดึงแบงค์ร้อยจากมือผมไปสองใบ

"เอาสองร้อยพอ" วุธพูดกับผม…แต่ผมเงียบ พอเติมน้ำมันเสร็จมันก็สตาร์ทรถออกจากปั๊ม ในรถเงียบจนได้ยินเสียงเครื่องยนต์ติดเทอร์โบของ(หลวง)พี่มันเวลามันเบิ้ลเครื่อง และตอนนี้มันแกล้งเบิ้ลเครื่องอยู่กับที่เพราะรถติดจนผมรำคาญ

"รถเป็นไรเนี่ย…เติมน้ำมันผิดรึไงวะ…เสียงดังว่ะ" ผมบ่นลอย ๆ ตาก็มองข้างทาง

"เธอแหละ…เป็นไร ทำไมอยู่กับเราไม่เห็นคุยเหมือนตอน….อยู่กับเพื่อนเลย" มันสะกิดไหล่ผม ผมไม่หัน จนมันจับหน้าผมหันมาทางมัน

"เฮ้ย…" ผมตกใจ "จะพูดก็พูดเฉย ๆ ดิ ทำไมต้องจับด้วยวะ" ผมโมโห

"จับนิดจับหน่อยไม่ได้รึไง" มันพูดกวน ๆ "ทีไอ้เด็กมอปลายนั่น เห็นเดี๋ยวจับมือ เดี๋ยวจับแก้ม"

"คนรักกัน…มันก็ไม่เป็นไรหรอก แต่นาย…." ผมเถียงไม่ทันจบมันก็พูดต่อ

"รักกันอะไร…วันนั้นไหนบอกเพื่อนเก่าไง เพิ่งเจอกันไม่ใช่เหรอ" ชิบหายแล้วกูมันรู้ได้ไงวะ

"เออ…ก็…ก็ชอบกันมาตั้งนานแล้ว…แต่เพิ่งตกลงเป็นแฟนกันเมื่อวาน โอเคปะ" ผมแก้ตัวตะกุกตะกัก มันมองผมยิ้ม ๆ

"ยิ้มอะไร" ผมถามแล้วทำหน้าหงิก

"เปล่า…แกล้งใครก็ไม่หนุกเหมือนแกล้งเธอ"

"โรคจิต" ผมด่ามัน มันหัวเราะเบา ๆ

"ไม่ลองฟังเพลงหน่อยเหรอ…" มันเอื้อมมาหยิบเทปม้วนนั้นที่คอนโซลตรงหน้าผม ผมก็จะช่วยมันหยิบ แต่ไม่ทันแก้มมันแทบชนจมูกผม (ห๊อม หอม) (จะเอามือซ้ายที่มันว่างอยู่หยิบก็ไม่ได้ ต้องเอามือขวาเอื้อมมาซะขนาดนั้น) ผมชะงักเอนหลังไปพิงเบาะเหมือนเดิม มันเอาเทปใส่ในเครื่องเล่นเทปสักพัก เพลงก็ขึ้น มันเร่งเสียงให้ดังขึ้นอีกหน่อย เสียงดีจังผมคิดในใจ หมายถึงเครื่องเสียงมันดีอ่ะครับ ก็รถแต่งอะนะ ลำพงลำโพงดีหมด ลองดูนะครับว่าเพลงอะไร แค่ขึ้นอินโทรมาก็น่ารักแล้ว มีเสียงหวีดด้วย

I need a lover to give me
The kind of love
That will last always
I need somebody uplifting
To take me away

I want a lover who knows me
Who understands how I feel inside
Someone to comfort and hold me
Through the long lonely nights
'Till the dawn
Why don't you take me away

Dreamlover comes rescue me
Take me up take me down
Take me anywhere you want to baby now
I need you so desperately
Won't you please come around
'Cause I wanna share forever with you baby

I don't want another pretender
To disillusion me one more time
Whispering words of forever
Playing with my mind

I need someone to hold on to
The kind of love that won't fly away
I just want someone to belong to
Everyday
Of my life
Always
So come and take me away

ครับ…อัลบั้มที่วุธซื้อให้ผมก็คืออัลบั้ม MUSIC BOX ของแม่มิมี่ MARIAH CAREY ส่วนเพลงแรกที่เปิดมาก็เจอเลยคือเพลง DREAMLOVER ผมฟังไปได้ครึ่งเพลงก็ขอวุธเปิดไฟในรถเพื่ออ่านเนื้อเพลง วุธก็เปิดให้ อ่านรอบเดียวก็จำท่อนคอรัสได้แล้ว ผมก็ปิดไฟเหมือนเดิม

"น่ารักดีเนอะ เพลงเนี่ย" ผมพูดหลังเพลงจบ

"อืม…แต่มันหมายความว่ายังไงเหรอ" วุธถาม

"โอ๊ย เราไม่ได้เก่งขนาดนั้น" จริง ๆ นะครับ ตอนนั้นภาษาผมยังไม่ค่อยแข็งแรงเท่าไหร่ ดีที่ว่าโดนบังคับให้เรียนพิเศษก็เลยได้มาบ้าง แต่ยังแปลโดยรวมไม่ได้

"โห…เห็นอ่านเนื้อเพลงนึกว่าฟังรู้เรื่อง" วุธบ่น

"เพลงเค้าบอกประมาณว่า เค้าอยากมี DREAMLOVER คงเหมือนผู้ชายในฝันมั้ง ก็เป็นเพลงพูดถึงความรักทั่วไปแหละ" ผมตอบได้แค่นี้

"เพลงนี้ก็เพราะ…เหมือนเคยได้ยินที่ไหนมาก่อนน้า…" วุธทำท่านึก "เออ…ช่างเหอะ แล้วเพลงนี้ชื่อเพลงอะไรอ่ะเอ้"

"HERO" ผมตอบหลังจากที่เพ่งดูชื่อเพลงที่ปกหลัง

"แล้วมันหมายความว่ายังไงอ่ะ" มันถามผมอีกแล้ว รถก็ติดไม่ถึงบ้านซะที

"ขอฟังก่อน" ผมเงียบซักแป๊บพอจับใจความได้นิด ๆ หน่อย ๆ "มันเป็นเพลงเหมือนให้กำลังใจตัวเองเวลาหมดหวังหรืออะไรทำนองนั้นอ่ะ" วุธทำหน้าเหมือนเข้าใจ

"เสียงเค้าดีจังเลยเนอะ" ผมพยักหน้า "แล้วทำไมเค้าต้องตะแบงเสียงด้วยอ่ะ" วุธหันมาถามผมเมื่อเพลงที่สามถึงท่อนพีค (ANYTIME YOU NEED A FRIEND)

"จะไปรู้เหรอ…เพิ่งจะฟังครั้งแรกเหมือนกัน" ถามอะไรแปลก ๆ ผมคิดในใจ "หรี่เสียงลงหน่อยดีปะ" ผมถามวุธเพราะเกรงใจที่มันต้องฟังเสียงหวีดของแม่มิมี่ตอนขับรถ

"เพลงเพราะดีออก" มันตอบ แต่ผมไม่อยากบอกมันเลยว่าผู้ชายเค้าไม่ค่อยฟังเพลงแบบนี้กัน "แล้วทำไมเธอถึงหยิบอัลบั้มนี้มาดูอ่ะ…ตรงนั้นเห็นมีนักร้องคนอื่นตั้งหลายคน" วุธหันมาถาม

"ก็เคยฟังเพลงอยู่เพลงนึงเพราะดี…ตามวิทยุก็เปิดบ่อย เสียงเค้าโหยหวนกว่าเพลงที่แล้วอีกนะ"

"จริงดิ…มีโหยหวนกว่านี้อีกเหรอ" วุธทำเสียงแปลกใจ

"ลองฟังสิ…อยู่หน้าสอง เพลงที่สองเลย" ผมบอก วุธกดปุ่มกรอเทปไปข้างหน้าจนสุดแล้วกดเล่นใหม่

"ไม่ใช่เพลงนี้" ผมพูด "เพลงนี้เพลงอะไรน้า…" ผมเพ่งปกหลังอีกครั้ง "NEVER FORGET YOU ไม่เคยลืมเธอ…มันเป็นยังไงเนี่ย" ผมแปลตรงตัว จะขอให้วุธเปิดไฟอ่านเนื้อเพลงอีกครั้งก็เกรงใจ

"ฟังไปก่อนเหอะ…ขี้เกียจกรอ" วุธเอนหลังหลับตา ไม่ต้องห่วงเรากำลังติดไฟแดงแยกที่โหดที่สุดแยกหนึ่งในกรุงเทพ ไฟเขียวทีตุณตำรวจปล่อยแค่สามคัน

"นี่ไงเพลงนี้ WITHOUT YOU" ผมเผลอตัวเขย่าแขนวุธ มันลืมตาขึ้นมามองหน้าผมฝ่าความมืด ผมเขินชิบหายเลยตอนนั้น

"โห…เค้าร้องได้ไงอ่ะ…ไม่หายใจหายคอเลยเหรอวะ" มันพูดทึ่ง ๆ

"เฮ้ย…นายเอาไปฟังที่บ้านก่อนก็ได้นะ"

"ไม่เป็นไร…เธอเอาไว้เปิดฟังตอนคุยกับไอ้เด็กมอปลายนั่นเถอะ" มันกัดผมอีกแล้ว

"เค้าชื่อโย" ผมพูดเสียงแข็ง

"เออ ๆ จะโย จะแย้อะไรก็นั่นแหละ เปิดเพลงไปด้วย คุยไปด้วย จะได้รักกัน รักกันมากขึ้นไง" มันพูดเหมือนประชด

"พอแล้ว…ไม่ฟังแล้ว…" ผมก้มลงไปดูปุ่มกดให้เทปหยุดพอเห็นก็กดทันที

"อ้าวทำไมล่ะ" วุธงง

"อยากฟังโลโซมั่ง" จริง ๆ ไม่อยากฟังหรอก แต่อยากให้วุธฟังของที่มันซื้อมาดีกว่า ถ้าไม่อยากฟังมันจะซื้อมาทำไมเนอะ ผลัดกันคนละครึ่งอัลบั้มละกัน ผมคิดในใจ

"เธออะนะ…ฟังโลโซ" มันหัวเราะก๊ากเลย

"เออ…ทำไมวะ" ผมอาย

"ไม่เข้ากับหน้าเลยว่ะ" มันหัวเราะไม่หยุด แต่มือก็แกะเทปยัดเข้าเครื่องเล่นไปด้วย
*
*
*

ตลอดทางผมต้องทนฟังเสียงพี่เสกพร้อมกับเสียงกลอง เสียงเบส เสียงกีต้าร์ไฟฟ้าที่กระหน่ำอยู่ข้างหู เห็นวุธมันฮึมฮัมตามเพลงอย่างมีความสุขผมก็ไม่อยากจะขอให้มันเบาเสียงลง แต่ผมมีวิธีให้มันหรี่เสียงโดยไม่ให้น่าเกลียด แค่เวลามันถามอะไรผม ผมก็จะพูดค่อย ๆ พอมันไม่ได้ยินมันก็เบาเสียงลง แค่นี้ผมก็สบายหูขึ้นเยอะแล้ว ใช้เวลาประมาณสามเพลงครึ่งก็ถึงปากซอยบ้านผม

"อะ…ถึงแล้ว…ขอบใจที่มาเป็นเพื่อน" มันประชด

"ขอบคุณที่อุตส่าห์….ขับรถอ้อมมาส่ง" ผมตอกกลับ

"โอกาสหน้าเชิญใช้บริการอีกนะครับ" มันขยิบตาให้ผมทีนึง ใจแทบละลาย

"THANKS BUT NO THANKS" ผมทำท่าเชิด ๆ

"อะไรเนี่ย…ไม่มีแท้งค์มันมาเกี่ยวอะไรด้วย" มันเกาหัว แต่ผมว่าประโยคอย่างนี้มันคุ้น ๆ อยู่นะ

"ขอบคุณ แต่ไม่ดีกว่า" ผมแปลแล้วเปิดประตูจะลง…ผมว่าผมออกเสียง TH กับ S ชัดนะหรือว่าผมไม่ได้พูด แธ้งค์กิ้ว (THANK YOU) มันก็เลยงง

"เดี๋ยว" ผมชะงัก มันจะพูดอะไรอีก (เตรียมเขินก่อน)

"ลืมเทปอ่ะ" แป่ว…ผมหันกลับมาหยิบ

"ขับรถดี ๆ นะ"

"ขอบคุณครับ" มันยิ้มหวานให้ผม ผมแทบละลายอีกรอบ

"เดี๋ยว.." มันเรียกผมอีกแล้ว ดีนะว่าหน้าปากซอยผมจอดรถได้ไม่มีใครมาบีบแตรไล่

"อะไรอีกล่ะ" ผมลงมาแล้วต้องเปิดประตูก้มไปคุยกับมัน

"นักร้องคนนั้นชื่ออะไรนะ" มันถาม ผมยกเทปม้วนนั้นขึ้นมาอ่านชื่อ

"มาราย แครี่" ตอนนั้นผมไม่รู้หรอกว่า ตัว AH มันออกเสียงยังไงถึงจะถูก

"อะไรนะ…มาลัย แครี่" มันหัวเราะ "ร้องเพลงก็เพราะแต่ชื่อตล๊กตลก"

"ไม่ใช่มาลัย…เอาใหม่…มา ราย อ้า" มันหัวเราะดังกว่าเดิมอีก คราวนี้ผมก็หัวเราะด้วย

"ทำไมต้องอ้าด้วยอ่ะ…หุบไม่ได้เหรอ" มันหัวเราะไม่หยุด

"เอาใหม่ ๆ มารายห์ แครี่ย์" ผมรวบเสียงให้เป็นคำเดียว พยายามออกเสียงให้เหมือนที่ดีเจเคยพูดในวิทยุ

"มารายห์ แครีย์…" มันทวน "เออ…ค่อยฟังเป็นอินเตอร์หน่อย" พอมันพูดจบต่างคนก็ต่างเงียบ ตาเราก็ดันสบกันโดยบังเอิญอีก ผมหลบแทบไม่ทัน

"กลับบ้านได้แล้ว…เดี๋ยวพี่มิ้นท์ขารอ"

"เธอก็เหมือนกัน ไม่ต้องแวะไหนนะ เดี๋ยวไอ้เด็กมอ…เอ่อ…เดี๋ยวนายโยโทรมาแล้วไม่เจอ"

"ไอ้บ้า…" ผมพูดเบา ๆ และก่อนปิดประตูรถผมดันพูดว่า "ฝันดีนะ" ผมพูดออกไปได้ไง…มันเป็นความเคยปากมากกว่า ดีนะที่กระจกรถมันติดฟิล์มผมเลยมองไม่เห็นว่ามันทำหน้ายังไง ก่อนขึ้นมอ'ไซค์ ผมหันกลับไปก็ยังเห็นรถมันจอดที่เดิม พอผมขึ้นคล่อมปั๊บมันก็เร่งเครื่องเสียงดังออกไปเลย ส่วนผมก็นั่งยิ้มจนลืมบอกทางพี่วิน (มอ'ไซค์)นั่งรถเลยบ้านไปตั้งไกล รู้สึกตัวอีกทีก็เกือบสุดซอบต้องบอกให้ย้อนกลับมาใหม่ พี่เค้าส่ายหัวเบา ๆ แต่ผมไม่สนใจหรอก ก็คนมันกำลังอารมณ์ดีนี่นา

------------------------------------------------TBC----------------------------

ไปอย่างรวดเร็ววววววววววววว

OhhO16

  • บุคคลทั่วไป
อิอิ เริ่มจะชอบแล้วไงอ่ะ 555


อยากนั่งฟังเพลงกะใครสักคนในรถมั่งจัง 5555

esabella

  • บุคคลทั่วไป
เชียร์วุฒิ.....เชียร์วุฒิ..... :m18:

min_min

  • บุคคลทั่วไป
เย้    มาต่อให้แย้วว    อยากอ่านมั๊กมาก  คิดถึงวุธ

นอนหลับฝันดีละได้เจอวธก่อนนอน  อิอิ


  :m1: :m1: :m1: :m1:

suregirl

  • บุคคลทั่วไป
เลือกได้แล้ว เชียร์วุธดีกว่า น่าร๊ากกกกกกกก    :m3:  มาต่ออีกเร็วๆน้า  :m18:

anston

  • บุคคลทั่วไป
 :m1:ช่าย..ช่าย..เชียร์วุธด้วยคน.. :m1:
ดูวุธจะเป็นคนที่ใส่ใจในรายละเอียดของคนที่ชอบดี..
 :impress:แล้วมาต่ออีกนะคร้าบบบบบ.. :m13:

stupidchild

  • บุคคลทั่วไป
 :m3:

ชอบๆอ่ะ เอามาอีกนะ ความรักใกล้เกิดแระ อ่าหุๆๆๆๆ

ออฟไลน์ ~ScAreD:SAcreD~

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1811
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +264/-2
ใครพระเอกไม่รู้   วุฒิ หรือ โย :m18:

รู้แต่ว่า คนที่เหลือ ขอได้ป่ะ อิอิ :m3:

lanlan

  • บุคคลทั่วไป
ขอบคุณสำหรับทุก reply นะครับ ผมชอบมารายห์ นะครับ แต่ผมก็ชอบ มาดอนน่า วิทนี่ย์ โทนี่ ฯลฯ ชอบเยอะครับ แต่ช่วงนั้นอย่าบอกนะครับว่าคุณไม่รู้จักเพลง Without You มันดังมาก เหมือนช่วง Like A Prayer , American Pie หรือ I will always love you วิทยุคลื่นที่เปิดแต่เพลงไทยยังต้องเปิดเพลงพวกนี้เลยครับ
และผมก็ได้อัลบั้มนี้ของมารายห์มาเป็นอัลบั้มแรก ฟังจนเทปยานแล้วยานอีก และก็เป็นอัลบั้มเพลงสากลอัลบั้มแรกของผมด้วย ต่อมาผมก็ซื้อเองครับ เอาไว้ฟังตอนคุยโทรศัพท์นั่นแหละ


มาอ่านต่อกันดีกว่าเนอะ

8 I felt good

ผมเดินยิ้มระรื่นเข้าบ้าน พ่อแม่น้อง ที่นั่งดูโทรทัศน์หันมามองผมเหมือนตัวประหลาด หลังจากที่ผมทักทายทุกคนเสร็จก็ขึ้นห้องไปอาบน้ำแต่งตัว มองดูนาฬิกาก็อีกตั้งนานกว่าจะสามทุ่ม ลงไปดูข่าวข้างล่างดีกว่า ยังไม่ทันที่ผมจะหย่อนตูดนั่งพ่อผมก็พูดให้เครียดอีกแล้ว

“วันศุกร์นี้ (อีก 2 วันข้างหน้า) ไปลงทะเบียนเรียนภาษาอังกฤษที่ XXX ได้เลยนะเอ้ เงินกับเอกสารอยู่ในซองนี่” พ่อยื่นซองสีน้ำตาลให้ผม

“โห.....ทำไมเร็วอย่างนี้อ่ะครับ” ผมบ่นหลังจากที่อ่านเอกสารจบ

“เร็วอะไร ถ้าไปช้าก็ไม่มีที่นั่งกันพอดี สถาบันนี้เค้าดังนะลูก ใครจบ Level สูงสุดของที่นี่รับรองไม่ตกงาน” แม่พยายามพูดจูงใจ

“แล้วเอ้จะไปชวนใครเรียนเป็นเพื่อนล่ะ” ผมหงุดหงิด

“ไหนบอกโตแล้วไง.....ทำอะไรด้วยตัวเองสิ” พ่อพูดแต่ไม่มองหน้าผม

“ไม่เห็นเกี่ยวกันเลย” ผมเถียงเบา ๆ

“ไม่รู้ล่ะ.....ยังไงแกก็ต้องไปสมัครเรียนให้เรียบร้อย ถ้ายังไม่ทำวันจันทร์พ่อจะลากแกไปเอง” พ่อขู่...แต่เสียงอย่างนี้ผมรู้ว่าพ่อเอาจริงแน่ พูดไปก็ไม่มีประโยขน์ กลับขึ้นห้องดีกว่า

พอถึงห้องผมก็เอาเอกสารนั่นมาอ่านอีกครั้ง ไม่ใช่ว่าผมไม่อยากเรียนพิเศษนะครับ แต่ลองนึกดูว่าสมัยนั้นการแข่งขันก็ไม่ได้สูงอะไรมากมาย อีกอย่างผมเรียนพาณิชย์ไม่ต้องไปสอบเอนทรานซ์เหมือนพวกเด็กมอปลาย ผมอยากทำงานมากกว่า สนุกด้วยได้เงินด้วย (นั่นเป็นความคิดเมื่อตอนอายุ 15 นิด ๆ นะครับ แต่ตอนนี้อยากกลับไปเรียนไม่อยากทำงานเลยเพราะว่ามันเหนื่อยมากกว่าจะได้เงินมาเนี่ย) นั่งคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อย รู้สึกตัวอีกทีนี่มันใกล้สามทุ่มแล้วนี่นา.....ลงไปเอาน้ำมาดีกว่าเดี๋ยวคอแห้งแบบเมื่อวานอีก…ผมเอาน้ำใส่กระติกน้ำแข็งมาเลยครับ ยังไม่ทันที่จัดการกับน้ำแข็งที่เตรียมไว้เสร็จเรียบร้อย เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น ผมร้องตะโกนบอกทุกคนที่ห้องรับแขกว่าไม่ต้องรับโทรศัพท์ เพราะมันเป็นของผม

ผมวิ่งกระหืดกระหอบแบกกระติกขึ้นบันไดไปด้วย พอถึงห้องก็เก็กเสียงไม่ให้รู้ว่าผมวิ่งมารับ

"สวัสดีครับ"

"สวัสดีค่ะ…เอ้พูดอยู่หรือเปล่าคะ" ปลายสายดัดเสียงซะหวานเลย

"อีเหี้ยอ๋า…อีช้างกระทุ้ง…โทรมาทำไม" ผมด่า ทีนี้ผมหอบได้แล้ว ก็มันไม่ใช่ไอ้โยอ่ะ

"อ้าวอีนี่…กูก็โทรมาเช็คสิว่ามึงถึงบ้านอย่างปลอดภัย…ไม่ชวนวินมอ’ไซค์ไปเข้ารกเข้าพงข้างทางที่ไหน" อีอ๋าพูดขำ ๆ ตามนิสัย

"เออ…ขอบใจมากเพื่อนที่โทรมาถาม…แต่มีอะไรอีกปะ กูรอโทรศัพท์อยู่" ผมพูดตามความจริง

"ไม่มีอะไรหรอก…รอผู้ชายอยู่สิมึง…กูก็รอเหมือนกัน ท่าทางที่รักกูคงยังไม่ถึงบ้าน"

"กูก็ว่างั้น…ให้เวลาเค้านิดนึง…กว่าจะคลำทางกลับบ้านได้น่ะ" ผมกลั้นหัวเราะ

"อะไรของมึง…จะกัดอะไรกูอีกล่ะ" อีอ๋ารู้ทัน

"แหม…ถ้าไอ้แม็คมันไม่บ้าก็ตาบอดอะนะอีอ๋าที่มาชอบมึง" ผมขำ

"อีดอก…" สั้น ๆ แต่ได้ใจความ "เออ ๆ …กูวางแล้ว…อย่าคุยกับผู้ชายดึกจนตื่นสายนะมึง" อีอ๋ามันก็ยังเป็นคนดีเหมือนเดิม "GOODNIGNT เว้ย"

"ฝันดีเว้ย…อีเอ๋อ" พอผมวางโทรศัพท์สายนี้ปุ๊บ เสียงโทรศัพท์ก็ดังแทรกขึ้นมาทันที
*
*
"สวัสดีครับ" ผมพูดเสียงเอื่อย ๆ

"สวัสดีครับ…เป็นไร…เหนื่อยเหรอ…ไปเที่ยวมาล่ะสิ…หนุกมั๊ย"

"โห…มาถึงก็ถามยาวเลยนะ" เสียงผมดีขึ้นแล้ว "วันนี้ไปเดินเล่นมา กินพิซซ่าด้วย ยังอิ่มอยู่เลย แล้วโยกินข้าวยัง"

"ไม่ได้กินข้าว…กินพิซซ่าเหมือนกันเลย"

"จริงดิ…กินที่ไหนวะ" อะไรมันจะใจตรงกันขนาดนั้น

"ทำไมต้องพูดวะด้วยอ่ะครับ" มันมามุขไหนอีกแล้วเนี่ย ผมงง

"ถามจริง…โย…มึงเป็นอะไรวะ กูว่ามึงแปลก ๆ ตั้งแต่เมื่อวานแล้วนะ" ผมถามเสียงเครียด

"เป็นเพื่อนเอ้ไง…แต่อยากเป็นมากกว่านั้น ได้มั๊ยล่ะ…" คำหลังสุดมันพูดเสียงเบามาก

"อย่ามาบ้า…ไอ้ห่า ตั้งแต่รู้จักกันมาก็มีเมื่อวานน่ะแหละที่ได้คุยกันเยอะหน่อย ไม่ต้องมาอำกูเลย" ผมคิดว่ามันพูดเล่น

"ทำไงถึงจะเชื่อล่ะ" โยถาม

"เชื่อเรื่องไร" ผมถามกลับ

"เชื่อเรื่องที่เราชอบเอ้น่ะดิ" ผมอึ้งครับ…อึ้งนานด้วย

"ฮัลโหล…เอ้…ยังอยู่หรือเปล่า"

"อยู่ดิ…."

"นึกว่าวางหูหนีไปแล้ว" โยหัวเราะเบา ๆ "เอ้า…ตกลงว่าไง" มันเซ้าซี้

"เร็วไปปะ…เราเจอกันแค่ครั้งเดียว คุยโทรศัพท์กันก็ครั้งที่สองเองนะ"

"โห…ถ้าบอกจะเชื่อปะล่ะ…เราชอบเอ้ตั้งแต่เรียนม. 1 เลยนะ"

"หา…(เสียงสูง)…เราย้ายมาเรียนห้องเดียวกับโยตอนม. 2 นะ แล้วจะมาชอบเราตอนม. 1 ได้ไง" ผมขำ

"ก็เราเห็นเอ้เดินผ่านห้องเรามาตั้งแต่ม. 1…พอได้มาเรียนห้องเดียวกันก็ไม่กล้าบอกอ่ะ" มันพูดออกมาในที่สุดหลังจากอ้ำอึ้งอยู่สักพัก

"เหรอ....แล้วผู้หญิงคนนั้น…นายไปทิ้งไว้ไหนล่ะ" ผมโพล่งออกมา อำมันอ่ะครับ

"ใคร…ผู้หญิงคนไหน…ไม่มี…ไม่เคยมีแฟน" มันปฎิเสธตะกุกตะกัก

"ก็มีคนเห็นเดินด้วยกันที่มาบุญครองอ่ะ" ผมอำมันต่อ

"นานยัง" โยถามกลับ

"นานแล้ว" ผมตอบ

"งั้นก็เลิกกันแล้ว"

"เลิกกันได้ไง…ก็เมื่อกี้บอกว่าไม่เคยมีแฟน" ผมกลั้นหัวเราะ

“ก็.....ก็.....”

“ไม่ต้องก็แล้ว.....อำเล่น” ผมขำ นึกในใจว่าตั้งแต่เรียนด้วยกันมามันก็ไม่เคยมีข่าวกับใครที่ไหนเหมือนกัน มีแต่เพื่อน ๆ พยายามจับคู่ให้

"ใจร้ายว่ะ…ชอบทำให้คนตกใจ"

"จะกลัวไปทำไม…ถ้าคนไม่มีความผิดอะไรก็ไม่มีอะไรต้องกลัว…หรือว่าโยมีอะไรปิดเรา" ผมคาดคั้น

"ไม่มี" มันตอบทันที

"แล้วไป" ผมได้ยินมันถอนหายใจเฮือกใหญ่ ผมก็แกล้งถอนหายใจบ้าง

“เป็นไร...” มันถามกวน ๆ

“เครียด”

“เครียดเรื่องอะไร.....บอกเราได้มั๊ย” รู้สึกดีจังเหมือนมีคนเป็นห่วงเนี่ย

“วันศุกร์นี้ต้องไปสมัครเรียนพิเศษภาษาอังกฤษน่ะดิ......แล้วเริ่มเรียนตอนปิดเทอมเลยอะ ไม่ได้พักซักวัน” ผมแกล้งพูดเสียงเศร้า ๆ

“เรียนที่ไหนเหรอ”

“ที่ XXXX รู้ปะกี่โมงถึงกี่โมง....9 โมงถึงเที่ยงรอบนึง บ่ายถึงบ่ายสามอีกรอบนึง” ผมถามเองตอบเอง “นี่ยังไม่ได้ชวนคนอื่นเลย แต่รับรองได้ไม่มีใครไปเรียนเป็นเพื่อนแน่ ๆ” ผมถอนใจอีก

“.....ที่จริงภาษาของเอ้ก็ไม่ได้แย่อะไรขนาดนั้นไม่ใช่เหรอ ทำไมต้องให้ไปเรียนเพิ่มด้วยล่ะ”

“ก็วันนั้นดันไปบอกพ่อว่าจะเรียนต่อมหา’ลัยไง....พ่อเลยให้เรียน นี่ยังมีโปรแกรมต้องเรียนเลขเพิ่มด้วยนะ” ผมบ่น

“จบปวช. แล้วเอ้จะไปต่อไหนอ่ะ”

“ยังไม่รู้.....รู้แต่ว่าไม่อยากเรียนปวส. ไม่อยากเข้าแถวตอนเช้า อยากไว้ผมยาวกว่านี้”

“โห....นึกว่าอยากเรียนวิชาที่ปวส. ไม่มีสอน” เอ๊ะเหมือนกัด ๆ นะ

“แล้วโยล่ะ.....จบมอหกแล้วจะเรียนไหน” ไอ้นี่พอพูดเรื่องเรียนแล้วมันคิดน้าน..นาน

“ก็คงต้องเอน....แต่ยังไม่รู้จะเลือกที่ไหนเลย”

“แล้วอยากเป็นอะไรล่ะ” ผมถาม

“วิศวกร” มันตอบทันที

“แต่โยเรียนศิลป์ภาษาไม่ใช่เหรอ” ผมจำสายที่มันเรียนได้ (แอบดูจากสมุดเมื่อตอนไปเล่นไอซ์เมื่อวันก่อน) คลับคล้าย คลับคลาว่าคนที่จะสอบวิศวะได้ต้องเรียนสายวิทย์คณิตอ่ะ

“ถ้าเอนไม่ติดก็เรียนเอกชนดิ” มันตอบแบบขอไปที “แล้วเอ้ล่ะ.....ล่ะอยากเป็นอะไร”

“จริง ๆ เลยนะ.....อยากเป็นครู” ไอ้โยหลุดหัวเราะออกมานิดนึง

“ขำอะไร” ผมแกล้งงอน

“เปล่า”

“บอกมา....ไม่บอกวางนะ”

“นึกภาพไม่ออกเวลาเอ้ดุจะเป็นยังไง....จะกล้าตีเด็กเหรอ....แล้วเวลาเจอเด็กหล่อ ๆ จะมือไม้อ่อนหรือเปล่า” มันยังขำอยู่

“โย....นายยังรู้จักเราน้อยไป เราไม่ได้บ้ากามขนาดนั้นนะ ไม่งั้นจะอยู่เป็นโสด แถมยังซิงได้ถึงทุกวันนี้เหรอ แล้วอีกอย่างโยยังไม่เคยเห็นเราวีน แต่หวังว่าเราคงไม่มีวันที่เราต้องเล่นบทโหดกับโยนะ”

“กลัวแล้วครับ…” มันทำเสียงล้อเลียนผม “.....แต่จริงเหรอ”

“อะไร”

“โสด ซิงอ่ะ”

“จะลองปะล่ะ” ผมท้าเล่น ๆ “ที่ไหน...เมื่อไหร่...ได้เสมอ”

“เอาจริงนะเนี่ย” โยบอก

“ไอ้บ้า พูดเล่น....เราจะเก็บไว้ให้คนที่เรารักเว้ย”

“ขอบคุณนะครับที่เก็บไว้ให้ผม”

“ไม่ได้หมายถึงแก” ผมพูดขำ ๆ

“อ้าว...แล้วใครอ่ะ....ไอ้เด็กช่างคนนั้นเหรอ” ผมอึ้ง

“ไม่เกี่ยวกันซะหน่อย....ยังไงเราก็ไม่มีทางชอบไอ้วุธหรอก”

“ทำไมล่ะ....เค้าก็หน้าตาดีอยู่นา เอ.....หรือว่ามันนิสัยไม่ดี”

“ไม่ชอบแล้วกันน่า....” ผมตัดบท

“งั้น.....ชอบแบบเราใช่ปะ” มันถามอ้อน ๆ

“NO” ผมตอบเสียงดัง “ NOT NOW” คำหลังผมพูดเบา ๆ แบบกระซิบ

“โห...ยังไม่ไปเรียนเลย พูดไทยคำอังกฤษคำอีกแล้ว”

“ฝึกไว้....อีกหน่อยต้องพูดทั้งวันอ่ะ” ว่าแล้วผมก็เอื้อมมือไปเปิดเทปเพลงที่วุธซื้อให้เมื่อเย็นนี้

“ฟัง Dreamlover ของ Mariah Carey ด้วย” สำเนียงทะแม่ง ๆ ยังไงก็ไม่รู้

“ใครนะ.....ขออีกที” ผมถาม โยสูดลมหายใจเข้าไปเฮือกใหญ่แล้วตอบชัดถ้อยชัดคำ

“ม้า ลาย อ้า แครี่” มันออกเสียงอย่างนี้จริง ๆ นะครับ ผมหัวเราะออกมาอย่างดังจนต้องเอาหูโทรศัพท์ออกไปห่าง ๆ ตัว จนผมโอเคแล้วค่อยคุยต่อ

“หัวเราะอะไร....ก็ชื่อเค้าออกเสียงยากอ่ะ” มันแก้ตัว

“แค่มาราย เฉย ๆ ก็ได้”

“เออ ๆ แล้วนี่เทป หรือฟังวิทยุอ่ะ….หยุดหัวเราะได้ยัง” มันพูดเหมือนงอน ๆ ผมก็กลั้นซักพักถึงตอบ

“เทป...อืม...เนี่ยเพิ่งได้มาเมื่อเย็นนี่เอง”

“ใครซื้อให้อ่ะ”

“ซื้อเอง” (รึเปล่า ก็ผมจ่ายค่าน้ำมันให้วุธแล้วนี่นา)

“เหรอ...นึกว่ามีคนซื้อให้” เสียงมันเบา ๆ ยังไงก็ไม่รู้ หรือเราเปิดเพลงดังไปนะ ก็ไม่นี่

“ใครจะมาซื้อให้...ไปกับเพื่อนทั้งนั้น”


*
*
*
.....ถ้าพูดตามตรงผมเริ่มชอบมันนิด ๆ แล้วล่ะ มันพูดจาน่ารักมาก เวลาซื่อมันก็ซื่อจนเหมือนซื่อบื้อ แต่ถ้ามันรู้อะไรมันก็จะเล่าเป็นวรรคเป็นเวร อีกอย่างเสียงมันเข้ม ๆ เหมือนเก็กเสียงหล่อตลอด บางทีก็อ้อนซะเป็นเด็ก ๆ บางทีก็เถื่อนจนผมงงว่ามันรู้เรื่องพวกนี้ได้ไง อย่างเช่นเรื่องสวนจตุจักร สะพานพุทธ แต่พอผมคุยเรื่องสยาม มาบุญครองมันกลับไม่ค่อยรู้เรื่องรู้ราว เมื่อก่อนผมได้ยินมันพูดว่าไปสยามเกือบทุกเสาร์อาทิตย์นะ (ไปติวอ่ะครับ) แต่ผมก็ไม่ได้สนใจอะไรมาก เราคุยกันหลายเรื่องมาก ผมไม่รู้สึกง่วงเลย หัวเราะคิก ๆ คัก ๆ บางทีก็ก๊ากออกมาดัง ๆ จนพ่อผมต้องมาเคาะประตูไล่ให้ไปนอนนั่นแหละ ผมถึงได้ดูนาฬิกา โอ๊ย...นี่มันเที่ยงคืนกว่าแล้ว พรุ่งนี้ต้องละเมอไปเรียนแน่ ๆ ผมบอกให้โยวางสายก่อนเพราะเป็นฝ่ายโทรมา มันก็ไม่ยอมวาง สรุปแล้วผมก็ต้องวางก่อน มันยังหยอดทิ้งท้ายไว้ว่าพรุ่งนี้จะโทรหาผมอีก เวลาเดิม ผมก็ต้องตอบโอเคแหละครับ แอบยิ้มด้วย เพื่อนเรามีแฟนกันไปหมดแล้วทีนี้ก็น่าจะเป็นตาเราบ้าง ผมเดินไปล้างหน้าแปรงฟันอีกครั้งแล้วก็ล้มตัวลงนอนอย่างมีความสุข (มีความสุขจนขี้เกียจทาครีมก่อนนอน....แย่จัง)

                             :a11:-------------------------------TBC--------------------------------------- :a3:

ออฟไลน์ zandwizz

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2245
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +148/-7
 :impress:

เอาไงกันละเนี่ย

ตกลงจะวุธ หรือ จะ โย กันแน่หว่า

หรือว่า จะเก็บเธอไว้ทั้งสองคน

รออ่านต่อไปน๊า.....

 o15

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






jedi2543

  • บุคคลทั่วไป
ทำไมเรื่องนี้ต้องต้นๆ หวานแววน่ารักจัง

เคยอ่านแต่ภาคสุดท้าย อ่านไปเครียดไป

แต่สรุปว่ายังไงก็ชอบอยู่ดี

คงเป็นแบบนี้ละเนอะ แรกรักน้ำต้มผักก็ว่าหวาน พอยิ่งนานน้ำตาลก็ว่าขม

สรุป รออ่านอยู่นะ มาต่อด่วนๆ เลย

ออฟไลน์ Poes

  • คนแรกของหัวใจ คนสุดท้ายของชีวิต
  • Administrator
  • เป็ดZeus
  • *
  • กระทู้: 11343
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2405/-22
แล้วใครจาเปงพระเอกอะ  :a10:  :a10:

OhhO16

  • บุคคลทั่วไป
 ทะไม วุธไม่โทรหามั่งอ่ะ อิอิ อย่าไปยอมดิ

suregirl

  • บุคคลทั่วไป
โยก็น่ารักดี แต่ยังไงก็ยังเชียร์วุธ  :m4:

ออฟไลน์ ~ScAreD:SAcreD~

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1811
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +264/-2
ตกลงใจล่ะ เชียร์วุธดีกว่า   :m4:  :m4:

น่าจะเถื่อนถูกจายยยยย

min_min

  • บุคคลทั่วไป
กร้ากๆๆๆๆ   ขำ ชื่อ  ม้า ลาย อ้า    เหอๆๆ  กล้าพูดโน๊ะ
อ่านไปขำไป    เอ้จามีแฟนแล้วเหรอ   แง่งงงงง   แล้ววุธอ่า
วุธไปไหนแล้ววววว


 :m28: :m28: :m28: :m28:

anston

  • บุคคลทั่วไป
 :m28:มันน่าสงสัยเนอะ..ตั้งแต่กินพิซซ่าเหมือนกัน..
แล้วยังถามเรื่องเทปเพลงอีก..และก็รู้ดีเรื่องสะพานพุทธ สวนจตุจักรอีก..
แทนที่จะรู้เรื่องสยาม มาบุญครอง..
เราว่าน่าจะเป็นวุธแน่เลย..แต่อำว่าเป็นโย..(คิดมากไปเองป่ะเนี่ย)
 :yeb: :yeb:แต่ก็นะ..ยังไงก็เชียร์วุธ..วุธ..วุธ :yeb: :yeb:

stupidchild

  • บุคคลทั่วไป
อารายกานเนี่ย จะ โย รึ วุธ

งงแระ

กำแระ    สับสนเรื่องผู้ชาย :a6:

esabella

  • บุคคลทั่วไป
มาช่วยดันวุฒิอีกแรง.... :a2:

ออฟไลน์ สาวเครือฟ้า

  • "IF I WERE A BOY"
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 607
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +61/-0
    • http://images.forstudent.com/
รู้สึกยังไงไม่รู้อะครับ  เหมือนกับว่าคนที่โทรหาเอ้  คล้ายวุธจะปลอมตัวเป็นโยนะครับ  ไม่แน่ใจ  แต่รู้สึกอย่างนั้นจริงๆ  เพราะดูคำพูด  ดูมีพิรุท

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด