(เรื่องเล่า)"อดีตเด็กพาณิชย์กลับมาเล่าต่อครับ" โดย COMMERCIAL COLLEGE STUDENT
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: (เรื่องเล่า)"อดีตเด็กพาณิชย์กลับมาเล่าต่อครับ" โดย COMMERCIAL COLLEGE STUDENT  (อ่าน 302001 ครั้ง)

ออฟไลน์ pockypocky

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 179
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +9/-0
เพิ่งไล่อ่านจบค่ะ
อยากจะบอกว่าเรื่องนี้สุดยอดมากๆๆๆ
นอกจากพี่เอ้จะแต่งสนุกแล้ว
เรื่องนี่ยังทำให้ได้เห็นอะไรหลายๆอย่าง ทั้งชีวิตของเด็กพานิชย์ และความรักที่ทั้งสองช่วยกันประคับประคองมาค่ั
เป็นอีกหนึ่งเรื่องที่ควรอ่านจริงๆ ขอบคุณสำหรับเรื่องดีๆนะคะ  :L2:

ออฟไลน์ pudcha

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 266
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +13/-3
อ่านจบแล้ว อยากบอกว่าเป็นเรื่องราวที่ดีมาก เป็นคู่ที่น่ารัก และก็รักกันจริงๆ

เหมือนเกิดมาเป็นคู่กันจริงๆ นี่ขนาดไม่ได้เจอกันตั้งหลายปียังมั่นคงในรักไม่เปลี่ยน

ต่างคนต่างรอซึ่งกันและกัน และแล้วก็กลับมาพบกันจนได้ รักกันอย่างนี้ตลอดไปนะ

ดูแลกันจนแก่เฒ่า ขอให้ทั้งคู่มีความสุขมากๆ  :L2: :L2:

ออฟไลน์ wargroup

  • Twitter/IG : @inaSSusani
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 454
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +52/-3
ประทับใจ และคงจะตรึงใจไปอีกนาน ...ขอบคุณๆเอ้ที่ถ่ายทอดเรื่องราวดีๆ และผู้นำโพสท์ทุกท่าน  :pig4:
อ่านแล้วอินไปกับทุกอารมณ์จริงๆ เค้าเหวี่ยงเราเหวี่ยง เค้าโศกเราโศก คงด้วยเพราะตัวเนื้อความและกลวิธีการเขียน --- โคตรชอบเลย
รักกันนานๆนะคุณเอ้ คุณวุธ . . . กว่าจะได้มามันไม่ง่าย ขอใ้ห้ทางที่เดินต่อไปราบรื่น :L1:

namtarn11

  • บุคคลทั่วไป
ขอบคุณพี่เอ้ที่นำเรื่องความรักของพี่มาเล่าให้ทุกคนฟังเป็นอุทหรณ์ใหนการดำเนินชีวิตรักให้ใช้ทั้งอารมณ์และเหตุผลควบคู่กันไป(อย่างใช่สิ่งหนึ่งสิ่งใดมากกว่า)
ขอบคุณพี่วุธและพี่เอ้ที่สอนมุมมอง แนวคิด และทัศนคติทั้งด้านความรักและการใช้ชีวิต
ขอบคุณพี่เป้ที่นำเรื่องราวดีๆอย่างนี้มาให้อ่าน

พี่เอ้ทำน้องรู้ว่า การที่เรามีธิถิเกินไป อาจจะทำให้ความรักของเราเจ็บปวดทั้งคู่ได้ ไม่มีใครโชคดีเหมือนพี่เอ้กับพี่วุธที่ต่อให้แม้จะเลิกลากันไม่รู้อีกครั้ง แต่พรหมลิขิตก็นำพามาให้เจอกันและรักกันได้ทุกครั้งไป น้องซึ้งทุกตอนและเศร้าในหลายๆตอน แต่ตอนที่ทำให้น้องทั้งเศร้าและอิ่มเอมคือ ตอนที่พี่เอ้รำพึงเป็นความคิด ตอนที่มีพี่พีทเข้ามาปั่นปวนชีวิตรัก ทำให้น้องรู้ว่า พวกพี่ไม่ใช่แค่คนรักแต่เป็นคู่ชีวิตของกันและกัน อย่างที่พี่เอ้บอกถ้าให้พี่พีทกับพี่วุธอยู่ด้วยกัน พี่พีทจะทนได้หรอในนิสัยและความเป็นตัวตนของพี่วุธ มันจึงทำให้น้องรู้ว่าระหว่างพี่วุธและพี่เอ้มันเป็นมากว่ารัก มันคือความผูกพันธ์ ของคนที่ร่วมชีวิตร่วมฝ่าอะไรหลายอย่างมาร่วมกันทั้งสุขและทุกข์ นี้ซิที่เรียกว่ารักแท้ รักปฏิหารของจริง

รักและคิดถึง
รุ่นน้องเด็กพาณิชย์

ออฟไลน์ pee122

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 156
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-0
ขอบคุณสำหรับเรื่องราวดีๆ ครับ
 :bye2: o13 o13 o13 :bye2:

ออฟไลน์ memew

  • ขอบคุณที่เข้ามาอ่านจ้าาา
  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 456
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +382/-10
    • :: Memew แฟนเพจ :
ในที่สุดก็อ่านจบ...
หัวใจมันฟู... อธิบายไม่ถูก... เอาเป็นว่ามีห้าคะแนน ยกให้เต็ม เติมศูนย์ให้อีกล้านตัว

ยอมรับว่าหนึ่งปีครึ่งที่ผ่านมางานยุ่งเอามาก ๆ จนไม่มีเวลาอ่านนิยายเลย มีแต่เซฟเก็บ หนังสือก็ซื้อมาเก็บจนล้นบ้าน บอกตัวเองว่าสักวันต้องได้อ่านแน่ ๆ

...และแล้ววันนี้ก็มาถึง
มีเวลาว่างแล้วแต่ไม่มาก ก่อนโปรเจคใหม่จะมาและไม่ว่างไปอีกยาว
มีนิยายกองเป็นภูเขา แล้วจะอ่านเรื่องไหนดี?
...เรื่องยากคือตรงนี้แหละ
เหมือนเราเป็นนักโทษประหาร และมีผู้ตัดสินมาถามว่า "เจ้าอยากกินอะไรเป็นมื้อสุดท้ายในชีวิต" นั่นหมายถึง เราต้องเลือกให้ดี ๆ ให้คุ้มค่ากับเทียนชีวิตที่หดลงไปเรื่อย ๆ 

สุ่มเลือกจากคลังนิยายที่เซฟเก็บไว้ ปกติจะเซฟนิยายจากชื่อของนักเขียนเป็นหลัก(ง่ายดี) ก็เจอคุณ lanlan เป็นชื่อสุดท้าย ลอง ๆ เปิดดูจำนวนหน้า อื้ม..มีแค่ 7 หน้า ถือว่าสั้นใช้ได้ น่าจะลองดู   
พอเปิดหัวข้อมา
โห เป็นเรื่องเล่าจากชีวิตจริงแฮะ เอาไงดี จะอ่านดีไหม
เพราะเรื่องเล่าส่วนมากจะจบด้วยความเศร้า ไม่เนื้อก็พานอยด์ตลอดศก และที่ไม่ชอบที่สุดคือมักจบเศร้ามากถึงมากที่สุด เป็นคนไม่ชอบอ่านนิยายเศร้า ๆ อยู่แล้ว อ่านแล้วจิตตกไปหลายวัน อยากอ่านเรื่องฮา ๆ พาชีวิตรื่นเริงมากกว่า 

แต่อะไรดลใจให้ลองกดอ่านดูก็ไม่รู้
คงเป็นเพราะพารากร๊าฟแรกล่ะมั้ง มันทำให้เราเพลิดเพลินจนจากแรกแค่ว่าจะลองดู ไป ๆ มา ๆ ก็อ่านจนจบตอนที่หนึ่ง วิ่งไปตอนที่สอง ตามด้วยสาม สี่ ห้า หก เจ็ด จนรู้ตัวอีกที คือหยุดตัวเองไม่ได้แล้ว
 
อันนี้ต้องยกความดีความชอบให้เอ้เลย เพราะเขียนเรื่องราวให้อ่านง่าย วางเนื้อเรื่องได้ดึงดูด ดึงอารมณ์และความรู้สึกให้ลุ้นตลอดเวลา และอีกอย่าง คาดเดาเนื้อหาไม่ได้เลยว่าจะออกมายังไง

เริ่มอ่านตั้งแต่เที่ยงวันยันตีสาม(เป็นคนอ่านช้าด้วย) จริง ๆ วันรุ่งขึ้นมีธุระ ต้องไปเจอบุคคลสำคัญ อุตส่าห์นอนเร็ว (สามทุ่ม) กินอาหารดี ๆ เพื่อให้ผิวสวยมาเป็นอาทิตย์ เตรียมตัวอย่างดี พอมาอ่านเรื่องนี้ รู้ว่าตื่นมาต้องโทรมแน่ ๆ สั่งตัวเองให้ปิดคอม แต่อีกใจก็อยากอ่าน มันติดเอามาก ๆ จนในที่สุดความอยากก็เอาชนะความดี บอกตัวเองในใจ "ช่างหัวมัน"
อ่านจนจบภาคมหาลัย (ให้อ่านต่อไม่ไหวแล้ว ไมเกรนกิน = =) ตัดสินใจลากสังขารไปอาบน้ำ ออกมากินวิตามินเสริมกันโทรมเกินกว่าเหตุ ลากสังขารเอ๋อ ๆ ขึ้นเตียงแล้วสลบไป   

ตื่นมาหน้าโทรมได้ใจ แต่หาได้แคร์ไม่ เพราะใจมันมีแต่วุธกับเอ้
ตอนที่อ่านจบ รู้ว่าวุธกับเอ้คบกันแล้ว แต่เพราะรู้ว่ามีภาคต่อ ทำให้เรารู้สึกว่าเรื่องนี้มันยังไม่จบง่าย ๆ แน่ ๆ นั่งนอยด์ไปพบลูกค้าหน้าโทรม ๆ นั่นแหละ

พยายามตัดวุธเอ้ออกจากหัว หันมายิ้มแย้มกับลูกค้า
แต่โทษครับ ลับหลังลูกค้ามานั่งนอยด์ต่อ เอาแล้วไง เพราะงี้ไง ถึงไม่ชอบอ่านเรื่องเล่าจากชีวิตจริง

จิกหัวตัวเองจากเงามืดมายืนโปรยยิ้มให้ลูกค้าต่อ แม้ในมโนกำลังคิดไปต่าง ๆ นา ๆ ว่าวุธจะทำอะไรให้เอ้เสียใจอีก เล่าได้อินมากจนเหมือนเอ้เป็นเพื่อนของเราไปแล้วจริง ๆ

ตอนแรกก็ว่าจะอ่านภาคผู้ใหญ่ตอนเสร็จธุระ (สามวันหลังจากนี้) แต่พอดีมันอดรนทนไม่ไหว รีบเคลียร์งาน แล้วหาเวลามานั่งอ่านต่อ
ก่อนอ่าน แอบมีเสียงหนึ่งดังขึ้นในใจ "แกแน่ใจนะว่าจะอ่านต่อ เพราะมันอาจจบไม่ดีนะ" ใจหนึ่งพยักหน้าหงึก ๆ แบ่งรับแบ่งสู้ อีกใจส่ายหัวดิก เกาะขาแน่นเงยหน้ามองมาน้ำตาคลอ "อย่าอ่านเลยนะ เขาไม่อยากนอยด์"
แต่อิใจสู้เอาชนะใจเสาะมาได้

อ่านจบแต่ละตอนก็ต้องมานั่งอ่านคอมเม้นท์ของแต่ละคน ว่ามันจบดีหรือไม่ดี แต่ก็ไม่มีใครบอกว่าจบเศร้านะ ก็โอ ปลอบใจอิน้องหนูใจเสาะ "เห็นไหม มันจบดีนะ" มันยังเกาะแข้งเกาะขาน้ำตาคลอ มองมาแบบไม่ไว้ใจเหมือนเดิม
เราก็ตั้งหน้าตั้งตาอ่านไป 
 
ตั้งแต่ภาคแรกมา วุธทำให้เราไม่ไว้ใจมาก พอมาภาคผู้ใหญ่ เราก็ยังไม่ไว้ใจเหมือนเดิม ดูจะมากกว่าเดิมด้วย กลัววุธเลิกรักเอ้ กลัววุธทำเอ้เสียใจ กลัววุธเลือกคนใหม่ หวาดกลัวไปหมด

ยิ่งคุณ martch มาตัดจบที่วุธออกจากบ้านหลังคุยกับพีท โอ้โห ตอนนั้นแทบคว่ำโต๊ะแน่ะ
เอาแล้วไง ไอ้วุธ!!
ดีว่าอีหนูสองตัวนั้นห้ามไว้ทัน ไม่งั้น บุกไปยิงถึงบ้านแน่ ๆ
กลับมาเอาน้ำเย็นลูบคอ อ่านต่อจนนิยายจบ

พอจบก็มานั่งถามตัวเอง เอาไงต่อดี
เออใช้...เม้นท์ให้กำลังใจเอ้ก่อน เอ้ได้อ่านก็ดีไป ไม่ได้อ่านก็ไม่เป็นไร แค่อยากระบายความรู้สึกที่ได้อ่านให้ฟังเท่านั้น

อย่างที่บอกว่าจากบรรทัดแรกชอบตั้งแต่การเล่าเรื่อง ต่อมาเป็นความประทับใจในบุคลิกของเอ้ เป็นธรรมชาติและน่ารัก นิสัยส่วน
ตัวและอะไรหลาย ๆ อย่าง เอ้เป็นคนดี แต่ก็ยังเป็นมนุษย์ มีหลายอย่างที่ไม่ดีก็มี แต่ก็นั่นแหละที่ทำให้เราประทับใจ

ปกติจะไม่อะไรกับนิยายที่อ่านมาก แต่แปลกไหม ที่พออ่านเรื่องนี้จบ อยากวิ่งกลับไปอ่านตอนที่หนึ่งใหม่ เพื่อเก็บรายละเอียดเพิ่มขึ้น

ฉากไหนที่ประทับใจสุด?
คงเป็นตอนที่วุธเจอกับเอ้ครั้งแรก
คือตอนนี้เป็นตอนที่เราวนกลับไปอ่านแล้วอ่านอีกหลายรอบมาก เพราะหนึ่ง ไม่แน่ใจว่าคนที่จับคางเอ้ให้เงยขึ้น คนที่ปรามเพื่อนไม่ให้แกล้งพวกเอ้ กับคนที่บอกว่าจองคนที่สะพายกระเป๋าเป้เป็นคนคนเดียวกันไหม อ่านกี่รอบกี่รอบก็ยังไม่เข้าใจ แต่ถ้าใช่ก็ต้องบอกว่าชอบมาก เพราะอยากรู้ว่าทำไม วุธถึงได้มาทำตีสนิทกับเอ้ และทำไมถึงได้อยากแกล้งเอ้

คือเราฟังความจากเอ้ไง รู้เรื่องรู้ราว แต่ก็อยากรู้ว่าทำไม วุธต้องทำแบบนี้ มันต้องมีเหตุผลสิ แล้วเหตุผลนั้นคืออะไร
เราลองมานั่ง ๆ คิดดู
เพราะวุธถูกใจเอ้ตั้งแต่แรกเห็น แต่ตัวเองไม่รู้ ทำให้รู้สึกอยากแกล้ง อยากตีสนิท จนพาลเป็นความรักขึ้นมา
หรือว่าเพราะอารมณ์อยากแกล้งจริง ๆ จนกลายเป็นความรู้สึกดี ๆ ขึ้นมา อันนี้เราไม่รู้ แต่มันเหมือนเป็นจุดเริ่มต้นของความรักของคนทั้งคู่
ถ้าวุธ(หรือคนในกลุ่ม)ไม่เดินเข้ามาทัก ความรักของคนทั้งคู่ก็ไม่เกิด
จุดเริ่มต้นมักเป็นอะไรที่เราประทับใจเสมอ 

แล้วเราก็อึ้งมาก ที่วุธปลอมเป็นโย ตอนแรกก็เข้าใจว่าโยกับวุธรู้จักกัน และกำลังเล่นเกมอะไรกันอยู่โดยเอาเอ้เป็นตัวกลางซะอีก
แต่พอมารู้ว่าวุธปลอมเป็นโย ไม่ใช่แค่เอ้ที่น็อคกลางอากาศ เรานี่ นั่งอึ้งมือจับเม้าส์สั่นไปหมดเลย
มันน็อค มันช็อค มันอึ้ง แล้วเหตุผลล่ะ งั้นที่ผ่านมาล่ะ มันหลายอย่างมาก แต่ความรู้สึกพวกนี้คงไม่เท่าเอ้ที่รู้สึกตอนนั้น เหมือนเราโดนน็อคไปหมัดเดียว แต่เอ้คงโดนสักสิบหมัดหรืออาจมากกว่านั้น คงเจ็บกว่าเราเยอะ

แต่เอ้เข้มแข็งไง (จนเราอึ้ง) ยังมีอารมณ์มาเอาคืนได้อีกนะคนเรา = =

แล้วก็มาอึ้งอีกรอบก็ตอนวุธเลือกออย ไม่คิดว่าวุธจะทำแบบนั้น ถึงสุดท้าย วุธจะกลับมาหาเอ้ แต่เรารู้สึกไม่ค่อยชอบมาพากลกับเหตุผลที่วุธให้มาเท่าไหร่ (ความไม่เชื่อใจมันเต็มหัวเราไปหมดแล้วนี่ - - )

พอดีกำลังหาข้อมูลเรื่องการรับน้องอย่างเอาเป็นเอาตาย เหมือนท่านผู้ตัดสินได้ส่งอาหารที่เราอยากกิน แต่ลืมเขียนลงในใบสั่งมาให้ อารมณ์แบบ เฮ้ย กำลังอยากได้ข้อมูลพวกนี้อยู่พอดี หาตั้งนาน ได้ในแบบที่อยากได้ด้วย มันเหมือนกับเราไม่ใช่ได้เพียงความสนุกจากนิยายเรื่องนี้เท่านั้น ยังได้ข้อมูล ได้มุมมองดี ๆ ได้ฝึกให้เราเข้มแข้งบ้าง ได้รอยยิ้ม ได้น้ำตา ได้เสียงหัวเราะ และอะไรหลาย ๆ อย่างที่เราไม่คิดว่าจะได้ ก็มาจากเรื่องนี้แหละ อ่าน ๆ ไป บางครั้งหัวใจก็ฟองฟู บางทีก็เหี่ยวจนแทบเอาแว่นขยายมาหาก็ไม่เจอ

อ่านภาคทำงานไป กลัวใจวุธไป ยิ่งทำอะไรให้สงสัย ซ้งติงยิ่งกระตุกมากขึ้น นี่ถ้าวุธมาอยู่ใกล้ ๆ นะ ตืบวุธก่อนความจริงเผยแน่ ๆ

ประทับใจมากที่ห่างหายกันไปนานแต่ก็ยังต่อกันติด คิดในใจ ทำไมใจแข็งกันจัง และคิดว่าพวกคุณสองคน ต้องเคยทำบุญร่วมกันมาแน่ ๆ ถึงได้รักกันขนาดนี้ (แอบคิดเล่น ๆ นะ ว่าชาติที่แล้ว วุธอาจเป็นเสนาฝั่งซ้ายและเอ้เป็นเสนาฝั่งขวา อดีตครอบครัวอาจเป็นศัตรูกันจนรักกันไม่ได้ มาชาตินี้รักกันได้(แม้จะไม่ปกติ) แต่ก่อนจะรักกันได้ ต้องเจออุปสรรค์หลาย ๆ อย่างก่อน คิดว่านะ = =/อย่าไปใส่ใจกับคาดคาดเดามัน = =) 
ความรักไม่มีลดไม่มีร่อน ไม่มีอะไรมาบั่นทอนได้ ซ้ำยังเพิ่มพูนขึ้นทุกวัน จนคนอ่านหัวใจพองทุกครั้งที่ได้ยิน มันสุดยอดมาก จนไม่รู้จะอธิบายยังไงให้เข้าใจดี
เอาเป็นว่า ประทับใจมากกกกกก (เพิ่มกอไก่เอาเท่าที่อยากได้นะ)

ตั้งแต่เอ้ไปแอบดูวุธที่บ้าน แทบจะต้องเอาสก็อตเทปอันใหญ่ ๆ มาปิดปากตัวเอง เพราะมันยิ้มไม่หุบ เหงือกแห้งได้ใจ (หลังจากต้องตาแห้งมานาน) ดีใจที่จบดี

ชอบที่เอ้เป็นเอ้ เป็นคนเข้มแข็ง มองโลกในแง่ดี เสียสละ ฉลาด ไหวพริบดี แต่บางทีก็ฐิธิสูง นอยด์ง่าย งอนง่าย แต่ถ้าเป็นตัวเองคงยิ่งกว่านี้ ฮ่า ๆ
แต่ก็นั่นแหละ อะไรหลาย ๆ อย่าง พิสูจน์รักแท้ได้ดีมาก ไม่เพียงเอ้ แต่วุธด้วย ทั้งคู่สร้างฐานอันมั่นคงมาด้วยกัน ต่อกำแพง สร้างห้องนอน เสริมห้องน้ำ จวบจนมาถึงหลังคาจนกลายเป็นบ้านอันสวยงามให้เราดู
หน้าที่ของเอ้กับวุธก็คือ ดูแลบ้านหลังนี้ต่อไปไม่ให้เสื่อมโทรม หาเทียนมาจุด เพิ่มความโรแมนติก หาดอกไม้มาปัก เพิ่มความสดชื่น ปลูกต้นรัก ทำให้บ้านเป็นบ้านที่สมบูรณ์มากขึ้น

ขอบคุณจริง ๆ สำหรับเรื่องดี ๆ แบบนี้


ปล. ชอบความสัมพันธ์กับเพื่อนทุกคนด้วย ขอบคุณเพื่อน ๆ ของเอ้ทุกคน ที่เสริมเติมชีวิตเอ้มาจนถึงทุกวันนี้
ขอบคุณพ่อกับแม่เอ้ที่ดูแลเอ้มาดี(รวมถึงพ่อแม่ของวุธด้วย)
และที่ขาดไม่ได้ ก็ต้องขอบคุณวุธที่เลือกเอ้ในที่สุด และก็ต้องขอขอบคุณเอ้ที่มั่นในรักเช่นกัน

จุ๊บ ๆ รักเอ้ รักวุธ(แต่น้อยกว่าเอ้นิดนุง = =) ขอให้มีความสุขกับการทำงานและชีวิตรักมาก ๆ น้าาา ^^
 :mew1:
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 28-06-2013 15:59:41 โดย memew »

ออฟไลน์ NAVY BLUE-OCEAN~

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 3
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2/-0
อ่านจบแล้ว คิดถึงจังเลยอ่ะ ทุกวันกลับมาจากโรงเรียนมานั่งอ่าน กลายเป็นกิจวัตรไปแล้ว แต่วันนี้ไม่มีให้อ่านแล้ว มันรู้สึกเหมือนมีอะไรขาดหาย

คิดถึงพี่เอ้พี่อุธ ป่านนี้จะเป็นยังไงบ้างอ่ะ สบายดีหรือเปล่า อยากรู้ว่าพี่ๆเป็นยังไงตอนนี้

ขอบคุณพี่เอ้ที่เล่าเรื่องราว อ่านไปยิ้มไป พอถึงตอนดราม่าก็ลุ้นแทบจะบ้าตาย(อย่างตอนที่พี่วุธย้ายออก โคตรปวดใจ ไม่ยอมทานข้าว จะอ่านให้จบ ว่ามันเป็นยังไงกันแน่ ไม่งั้นคาใจ ขาดใจแน่เลย!!) แต่สุดท้ายทุกอย่างก็ลงเอยด้วยดี....... เฮ้อ!!!!!!!!!!!! คิดถึงอ่ะ(อีกล่ะ!!)  มันผูกพันธ์อ่ะ!!!!!!

ขอให้พี่เอ้พี่วุธ มีความสุขมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ นะครับ รักกัน ดูแล ห่วงใย ใส่ใจ กันและกันตลอดไปนะครับ

รักและคิกถึง

ออฟไลน์ sasaka8

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 212
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +3/-0
พี่เอ้ ขอบคุณนะคะสำหรับเรื่องราวดีๆ ชีวิตจริงยิ่งกว่านิยายอีก
ขอให้รักกันตลอดไป ดูแลกัน สุดท้ายมีความสุขมากๆนะคะ  :bye2:

ออฟไลน์ mukmaoY

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3957
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +145/-7
ร้องไห้ตามตลอด
เหมือนเขียนมาจากความรู้สึกเราเลย
นิสัยเราก็เป็นแบบคุณเอ้
รักๆ เลิกๆ มาหลายปี
เพราะอะไรก็ไม่รู้ ทิฐิ น่าเบื่อเจงๆ

คุณเอ้เขียนสนุกมากค่ะ
ขอบคุณมากๆ

ออฟไลน์ S.nonsuj

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 32
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
เราเพิ่งมาอ่านเรื่องคุณเอ้กะคุณวุธ ตามมาจาก we belong together ของคุณเป้เนี่ยแหละ
ประทัปใจอ่ะ  :m15:  มีความสุขมากๆนะคะ
เรื่องราวของทั้งสองตั้งแต่เริ่มต้นมันผ่านมาหลายปีอยู่ มีทุกอารม
อ่านจนตาบวม ยิ้มแก้มปริบ้าง น้ำตาไหลบ้าง มีทุกอารมณ์ อดนอนอ่านเรื่องพวกคุณเนี่ยแหละ
ก่อนอ่าน คิด นาน เพราะเรื่องจริงนั้นมักจะ.... :sad4:  :เฮ้อ:  :z3:  :monkeysad:
ในที่สุดก็อ่าน เรื่องนี้ได้ข้อคิดเยอะเลยอ่ะ >> ทิฐิ เรื่องเล็กน้อยที่ไม่เข้าใจกัน พอไม่พูดเข้าใจผิดไปใหญ่ ชีวิตรักของคนสองคน
เวลาผ่านไปเป็นสิบปี ตั้งแต่คุณเรียนพาณิชย์ คุณเรียนช่าง เจอกันตอนมหาลัย ตอนทำงาน
รักๆเลิกๆ แต่ทั้งสองคนก็ยังไม่เลิกรัก  :กอด1:
รู้สึกถึงคำว่า 'บุพเพอาละวาด' กับ 'รักแท้' เลย โลกกว๊างกว้าง แต่ยังงัยคุณก็เจอคุณวุธอยู่ดี  คุณเอ้โชคดีที่ชีวิตเจอคนที่ 'ใช่' แล้ว
ขอให้พวกพี่รักกันนานๆนะ.....ไปจนแก่เลยนะ  :L2:
ดูแลกันดีๆนะคะ เรารู้ ทุกคนที่อ่านเรื่องของพี่เอ้ เป็นกำลังใจและลุ้นจนตัวโก่งทุกราย ^ ^
รู้สึกรักพวกพี่จัง  :hao5:
ขอบคุณนะคะ ทุกอย่าง ทุกคน ทุกสิ่ง  :pig4:  :pig4:  :pig4:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ Tiiteez

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 6
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
อ่านไปที่เศร้า ๆ มีความคิดว่าจะไม่อ่านต่อเพราะรู้สึกเศร้าตามครับ แต่ก็ต้องกลับมาอ่านเพราะคิดถึง ไม่รู้ว่าตอนนี้พี่เอ้ พี่วุธทำอะไรอยู่ จะสบายดีไหม ยังไงถ้าได้เข้ามาเล้าเป็ดก็มาทักทายกันบ้างนะครับ ขอบคุณและขอให้รักกันไปนาน ๆ นะครับ

ออฟไลน์ teamkoyza

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 524
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +9/-0
 :laugh: คู่กันแล้วไม่แคล้วกัน น่าจะจริง อร๊ายยฟินน  :z1:

ออฟไลน์ top_fy

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 198
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2/-0
อานจบแล้ว ขอให้พี่เอ้กับ พี่ วุธ รักกันนานๆ นะครับ ขอให้โชคดี นะจุฟๆ :mew1:

ออฟไลน์ limpingping

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 206
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +53/-0
เป็นอีกเรื่องที่น่าติดตามมาก ขอบคุณเอ้ที่มาเล่าเรื่องราวดีๆ หวังว่าจนบัดนี้ทั้งคู่จะยังครองรักกันอยู่

ออฟไลน์ Wordslinger

  • แป้งจี่รีรีข้าวสาร
  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2384
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1180/-5
กลับมาอ่านเรื่องนี้รอบที่เท่าไหร่ไม่รู้ ไม่ได้นับแล้วเพราะเยอะมาก ขอบคุณคุณเป้ที่ร่วมเขียนเรื่องนี้ขึ้นมากับคุณเอ้ จะเรียกว่าดิฉันโตมากับเรื่องนี้ก็ไม่ผิด ดิฉันเจอเรื่องนี้ที่บอร์ดปาล์ม ตอนนั้นเพิ่งเข้าเรียนมหาลัย จึงอินกับเรื่องนี้เป็นพิเศษ ตอนนั้นอ่านไปก็ทุกข์ไป มีสุขด้วย ยอมรับว่าร้องไห้กับตอนที่พีทกอดวุธเข้าไปในบ้านเอ้ ตอนนั้นเหมือนวุธทำลายความเชื่อมั่นทุกอย่าง ทำลายพื้นที่ส่วนตัวของทั้งสองคน โดยการให้พีทเข้ามายุ่ง โกรธวุธมาก แต่ชอบวุธมากๆ ตรงที่ว่าเป็นคนเคลียร์ และมั่นคงจริงๆ (ต่างกับอีกคนในเรื่อง We Belong) คิดเตลิดไปไกลว่าเขาคงถึงไหนๆ กันแล้วใช่ไหม ทำไมถึงได้สนิทสนมกันขนาดนี้ แล้วถ้าเกิดเอ้ไม่ได้อยู่ตรงนั้นแล้ววุธจะไม่โดนพีทเคลมหรือ? แต่จากการที่วุธอธิบาย ดิฉันเบาใจนะคะ เพราะเชื่อว่าวุธคงไม่เล่นด้วย อันนี้เชื่อเพราะว่าดูจากความแตกต่างของทั้งพีทและวุธ ไม่ได้พูดถึงฐานะนะคะ แต่พูดถึงไลฟ์สไตล์ วุธน่ะเหมาะกับเอ้มากกว่า โตมาในสิ่งแวดล้อมเดียวกัน ย่อมเข้าใจกันมากกว่าพีทที่โตมาในสังคมต่างประเทศ ดิฉันก็เลยเชียร์ให้เอ้ใจอ่อนกับวุธให้มากๆ หน่อย (เพราะเอ้ใจแข็งและปากหนักเหลือเกิน แบบหักเป็นหัก)

ขอบคุณอีกครั้งค่ะ และจะกลับมาอ่านเรื่องนี้เรื่อยๆ

ความจริงอยากเก็บเรื่องนี้ไว้เป็นรูปเล่ม แต่คงต้องรอความเห็นคุณเอ้ก่อนใช่ไหมคะ  :mew1:

ออฟไลน์ MeepadA

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1069
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +61/-3

ออฟไลน์ broke-back

  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 5947
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +843/-16
https://www.youtube.com/v/emsY89zzQQE

ความหมายดีดีของเพลงนี้..ช่างเหมาะเจาะกับความรักของวุธ+เอ้



ก็ผมรักเรื่องนี้ จริงจริง
วุธ+เอ้
 :กอด1:


ป้อล่อ..ใจตรงกันอีกแล้วนะครับ

ออฟไลน์ OitJi

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1012
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +39/-1
        เคยอ่านเรื่องนี้เมื่อครั้งนานมาแล้ว แล้วยังจำได้ดีเนื้อหายังจำได้อยู่ในใจเสมอ นานๆครั้งก็พยายามค้นออกมาอ่านใหม่
เรื่องนี้เป็นเรื่องที่อ่านสนุก  ถึงแม้ว่าจะขึ้นชื่อกระทู้ว่าเรื่องเล่า แต่เราก็ไม่สามารถรู้ได้ว่าจริงๆแล้วเป็นเรื่องเล่าจริงๆ
หรือเปล่าแต่สิ่งหนึ่งที่แน่ชัดเลยคือไม่ว่าจะเป็นเรื่องจริงหรือเรื่องแต่ง ผู้เขียนก็สามารถเขียนถ่ายทอดเรื่องราวออกมา
ได้สนุกน่าติดตามจริงๆ
   :กอด1:

       พออ่านเรื่องนี้จบอีกรอบหนึ่งก็ทำให้นึกขึ้นมาได้ว่าเรื่องนึงว่า... เรื่องนี้มีการอ้างอิงสิ่งต่างๆที่อยู่รอบตัวทำให้เรื่อง
น่าเชื่อและเข้าถึงได้จริงๆ เมื่ออ่านไปแล้วรู้สึกมีอารมณ์ร่วมไปกับเรื่อง ซึ่งต่างกับนิยายสมัยใหม่ที่เน้นฉาบฉวย เน้นฉาก-
จิกหมอน แต่อ่านไปสักตอนสองตอนแล้วรู้สึกว่าปิดกระทู้ดีกว่า ไม่ค่อยอยากจะอ่านต่อสักเท่าไร ถ้าเป็นภาษาสมัยนี้ก็
คงไม่อิน+ไม่ฟินไปกับเรื่อง  เหมือนอ่านนิยายที่มีแต่เปลือกแต่ขาดแก่นของเรื่อง , ขาดจุดสำคัญ , ขาดการเน้น
ขาดการเรียงลำดับความสำคัญที่จะค่อยๆส่งต่อไปทีละบทจนถึงตอนจบที่เนื้อเรื่องครบสมบูรณ์ มันทำให้นิยายสมัยใหม่
หลายๆเรื่องอ่านแล้วสนุกเพียงชั่วครู่หนึ่งแต่ขาดเสน่ห์ให้จดจำ  แต่ท้ายที่สุดนี้ก็ขอชื่นชมและขอบคุณผู้เขียนทั้งรุ่นเก่า
และใหม่ที่เขียนเรื่องเล่าหรือนิยายมาแบ่งปันเรื่องราวให้แก่ผู้อ่านในเล้าเป็ดไม่ว่ามันจะออกมาดีหรือไม่ดีก็ตาม   :pig4:

       

ออฟไลน์ top_fy

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 198
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2/-0
ขอบคุณเรื่องเล่าสุดแสนประทับใจ ครับ ขอให้พี่เอ้พี่วุธ รักกันตลอดปายยย คับ :mew1:

ออฟไลน์ jeong_

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 10
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
ขอบคุณค่ะ สนุกมากๆได้แง่คิดหลายมุมดี เอาปรับใช้ได้ด้วย
 :pig4: :pig4:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ namngern

  • Flowers need to bloom
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1848
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +200/-2
กลับมาอ่านเรื่องนี้อีกรอบ
ไม่รู้ว่าตอนนี้คุณเอ้กับคุณวุธจะเป็นยังไงบ้าง
หวังว่าคุณทั้งสองคงสุขสายดีนะคะ
เป็นเรื่องที่เรายังนึกถึงเสมอ
อ่านกี่รอบก็ตื้นตันใจ สุขใจมากเลยคะ
ยังหวังว่าคุณเอ้จะเข้ามาอ่านคอมเม้นบ้างนะคะ55

คิดถึงและรักเรื่องนี้เสมอ

ออฟไลน์ psyche

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 99
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2/-0
อ่านแล้ววางไม่ลง ลุ้นไปกับเอ วุธ ทั้งเรื่องเลย
เราก็อดีตเด็ก​พาณิชย์​ (แถวประตูน้ำ)  การเเต่งตัว เพื่อน ทุกอย่างมันใช่เลย

คู่นี้ เราเรียกว่า "พรหมลิขิต" จะมีสักกี่คนที่แฟนคนแรก คนเดียวตลอด
คุณเอ้ คุณวุธ เป็นคนที่มั่นคงมาก รักษาเวอร์จิ้น เป็นคนแรกของกันและกัน  ถึงจะมีหวั่นไหวบ้าง เลิกกัน ห่างกัน แต่คุณยังคงไม่เอาเซ็กซ์​เป็นตัวคลายความเหงา  เราชอบแนวคิดคุณ 2 คนนะ

รักคนอื่นได้ แต่ก็รักตัวเองด้วย ทิฐิ คือ ตัวทำลายช่วงเวลาดีๆ ขอบคุณที่มาแบ่งปันประสบการณ์​ดีๆ ที่มีทุกรส ... ขอให้รักกันตลอดไปนะคะ

ออฟไลน์ Moopat

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 6
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
เพิ่งได้มาอ่านช้าไปเป็น 10 ปี
ขอบคุณสำหรับเรื่องราวดีๆ
ประทับใจ ซึ้ง เศร้า สุข ครบทุกอารมณ์
 :mew1:

ออฟไลน์ keem

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 241
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +7/-0
คิดถึง อยากทราบว่าตอนนี้ทั้งคู่เป็นอย่างไร

ออฟไลน์ January21

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 8
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
สนุกมากก ถ่ายทอดเรื่องราวออกมาได้ดีมากๆ ขอบคุณที่เขียนเรื่องนี้ออกมาให้อ่านครับ ชอบทุกความสัมพันธ์ของทุกตัวละคร มันเรียลมากๆ ประทับใจมากครับ

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด