[นิยาย] ผู้ชายหัวใจทมิฬ
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: [นิยาย] ผู้ชายหัวใจทมิฬ  (อ่าน 742935 ครั้ง)

ALeX

  • บุคคลทั่วไป
ข้อตกลงในการเข้ามาในเล้าเป็ดนะครับ กรุณาอ่านทุกคนนะครับ
เล้าแห่งนี้เป็นที่ที่คนชื่นชอบนิยาย boy's love หรือชายรักชาย หากใครหลงมาแล้วไม่ชอบ
กรุณากดกากบาทสีแดงมุมด้านขวาบนออกไปด้วยนะครับ

สรุปข้อสำคัญดังนี้

1.ห้ามละเมิดสิทธิส่วนตัวของคนแต่งและบุคคลในเรื่องทั้งหมด
2.ห้ามโพสต์ข้อความที่ไม่เหมาะสมและเกิดความขัดแย้ง
3.การนำเรื่อง ข้อความ รูปภาพมาโพส หรือนำข้อความใดๆไปโพสที่นี่หรือที่อื่นๆ กรุณาพยายามติดต่อขออนุญาตเจ้าของเรื่องก่อนนะครับ
4.ห้ามแจกเบอร์ แลกเมล บอกเมล แลก msn บนบอร์ด
โดยเฉพาะการบอกเบอร์ หรือเมลของคนอื่นโดยที่เจ้าของไม่ยินยอม

เวปไซต์แห่งนี้เป็นเวปไซต์ส่วนบุคคลที่ได้รับความคุ้มครองจากกฏหมายภายในและระหว่างประเทศ การเข้าถึงข้อมูลใดๆบนเวปไซต์แห่งนี้โดยไม่ได้รับความยินยอมจากผู้ให้บริการ ถือว่าเป็นความผิดร้ายแรง

ข้อความใดๆก็ตามบนเวปไซต์แห่งนี้ เกิดจาการเขียนโดยสมาชิก และตีพิมพ์แบบอัตโนมัติ ผู้ดูแลเวปไซต์แห่งนี้ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย และไม่รับผิดชอบต่อข้อความใดๆ  โปรดใช้วิจารณญาณของท่านที่เข้าชม และ/หรือ ท่านผู้ปกครองในการให้ลูกหลานเข้าชม
กรุณาอ่านเพิ่มเติมที่นี่
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0




...




สวัสดีครับชาวบอร์ดที่รัก ยังจำผมได้ป่ะเอ่ย? ผมนายALeX รายงานตัวคร้าบ

หลังจากหายไปนาน มีหน้าที่ต้องยัดไอ้พวกฟิสิกส์ เคมี ชีวะบ้าบอทั้งหลายใส่หัว เฮ้อ ตลอดนี้โล่งแล้ว ตารางเที่ยวตรึมเลย ยะฮู้!

อย่างที่บอกนะครับ นิยายเรื่องนี้ออกแนวประมาณตบจูบๆ รุนแรงนิดส์หนึ่ง ประมาณว่าบาดใจเลยทีเดียว

ดังนั้นหากใครไม่ชอบอ่านแนวนี้ขอประทานอภัยด้วย...เนื่องจากผมอยากแต่งนิยายแนวนี้อีกสักครั้งมานานแล้ว ประมาณว่าคนแต่งซาดิสต์ >.<

เท่านี้ล่ะครับ

ปล. นิยายภาคต่อของ Love story before Christmas จะออกเดือนเมษาฯนี้แล้ว คงเดาชื่อเรื่องออกใช่มั้ยครับ? อิอิ









ALeX





...






ผู้ชายหัวใจทมิฬ












บทนำ










สายตาคมคู่หนึ่งจับจ้องที่ร่างบาง...ซึ่งกำลังเยื้องกรายช้าๆไปตามขั้นบันได สายตามองจ้องในกระเป๋าเอกสาร มือสาละวนขวานหา

“นี่น่ะหรือนายชนินทร์...”

แววตาดุดันเหี้ยมเกรียมขึ้นดุจไฟนรกเมื่อเห็น...ร่างสูงใหญ่ลุกออกจากที่ตั้ง แสร้งทำเป็นเดินเข้าไปใกล้แล้วชนร่างบางอย่างจงใจ

ชนินทร์ล้มลงอย่างช่วยไม่ได้ ข้าวของตกกระจาย มีเพียงมือหนาใหญ่เท่านั้นที่รับกายนุ่มของชายหนุ่มไว้ได้ทัน

“เอ่อ ผมขอโทษครับ!”

ร่างสูงแกล้งทำเป็นขอโทษขอโพย...เพื่อให้ ‘เหยื่อ’ ตายใจ...

วูบแรกที่ชนิทร์สบตากับแววตาคม แฝงไปด้วยแรงอารมณ์บางอย่างนั้น

เขารู้สึกขนลุกไปทั้งตัว

ความหนาวเย็นแปลกประหลาดแผ่คืบคลานเกาะกุมหัวใจ...ยิ่งหน้าตาหล่อเหลาคมเข้มมีหนวดเครารุงรังแล้ว...ยิ่งแปลกใจเมื่อเจอบุรุษหนุ่มในสถานที่แบบนี้

“ไปเป็นไรหรอกครับ ผมคงเดินซุ่มซ่ามเอง”

ร่างเล็กรีบดึงตัวออกมาปัดฝุ่นออก เขามีประชุมนัดสำคัญภายในอีกสามสิบนาทีข้างหน้า คงไม่ดีแน่หากเขาจะไปสายเพราะเหตุการณ์เพียงเล็กน้อย

“คุณครับ...ผม ผมขอโทษจริงๆ”

น้ำเสียงของร่างสูงทำให้ร่างบางยิ้มน้อยๆ...เขาไม่ได้โกรธโมโหอีกฝ่ายเลยสักนิด คนแสร้งทำแอบฉงนในใจ…

‘นายคนนี้มันไม่โวยวายหรือโกรธเลยหรือไง? ชนตั้งแรง…’

คำตอบกลับตรงกันข้าม

“ไม่เป็นไรครับ แต่ผมคงต้องรีบไปแล้ว”

คนมีแผนการรีบยื้อไว้

“อ๊ะ! เดี๋ยวซิครับ คุณ!...ในฐานะที่ผมชนคุณ ผมขอโอกาสเลี้ยงกาแฟสักแก้วได้มั้ยครับ?”

ตอนแรกนั้นชนินทร์ตั้งใจจะปฏิเสธ ทว่ายามที่มือใหญ่แตะลงบนหลังมือบางเบาๆอย่างไม่ทันระวัง พลันราวกับมีกระแสไฟฟ้าอ่อนๆวิ่งไหลผ่านร่างทั้งสอง...ทำให้หัวใจของทั้งสองกระตุกจนอัตราเต้นเร็วขึ้น...

มองตากัน...ชนินทร์ไม่รู้สาเหตุ ทำไมเขาถึงเอ่ยปฏิเสธไม่ลง

ร่างสูงยิ้มกว้าง...ยิ้มที่เป็นมิตรเต็มเปี่ยม

หารู้ไม่...ภายใต้หน้ากากนั้น...เต็มไปด้วยความเคียดแค้น เกลียดชัง

...รอเดี๋ยว...รอเดี๋ยวก่อน...

...อีกไม่กี่นาที แกก็จะอยู่ในกำมือชั้นแล้ว...

...และตอนนั้นแกก็คงจะทรมาน อยู่ในนรกของชั้น หลีกเลี่ยงไม่ได้...

...ต่อให้เทวดาที่ไหนมาช่วยแกก็อย่าหวังว่าจะรอดไปได้ง่ายๆเลย!...





*** ขออนุญาตแก้ไขคำห้อยท้ายของชื่อเรื่อง เพื่อลดความรุงรังของหัวข้อ  แต่หากผู้แต่งมีเรื่องแจ้งเพิ่มเติม ก็สามารถแก้ไขชื่อเรื่องได้ตามปกติค่ะ
 ทิพย์โมบอร์ดนิยาย

Share This Topic To FaceBook
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 14-09-2010 21:47:17 โดย THIP »

jokirito

  • บุคคลทั่วไป
Re:
«ตอบ #1 เมื่อ11-03-2009 05:43:45 »

จ๊ากกกก
พิศาลมาเองเลยนะนี่
เจิมเรื่องใหม่ของหนูALeXคับ
แนวแก้แค้นๆซะด้วย
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 11-03-2009 09:27:28 โดย jokirito »

LoveNineTeen

  • บุคคลทั่วไป
เจิมเรื่องใหม่ด้วยคน

แนวเรื่องแบบนี้เจ๊ชอบบบ

ตบจูบ ตบกด ใช่ป่ะ หุ หุ





+1 สำหรับแนวเรื่องที่ถูกใจคร๊าบบบ
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 11-03-2009 06:42:22 โดย LoveNineTeen »

anna1234

  • บุคคลทั่วไป

benxine

  • บุคคลทั่วไป
^
^
^

จิ้ม พี่ ALeX


นิยายของพี่ไม่เคยทำให้ผิดหวัง!!~


อย่ารุนแรงกะนายเอกมากน้า!!~  :m15: :m15: :m15:

ออฟไลน์ โน๊อา

  • อยู่เป็นคู่ เช่น ฉันคู่เธอ
  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1419
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +99/-1
โกรธอะไรกันมากมายเนี่ย ฮึ


เป็นกำลังใจให้จ้ะ  :mc4:

ออฟไลน์ THIP

  • Global Moderator
  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7674
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +986/-10

ISACBTMN

  • บุคคลทั่วไป
เจิม ชอบตบจูบๆๆๆๆ

ออฟไลน์ tatum1234

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 952
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +195/-1
 :z1: แนวนี้เลือดท่วมแน่ๆหุหุ มาจองที่แถวหน้าสุด

ออฟไลน์ ลูกหมีน้ำแดง

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 471
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +55/-1
น้อง ALeX มาแล้ว  ขอจองที่นั่งด้วยคนค่ะ  ตบจูบ นัวเนีย ชอบ  :-[

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






christiyaturnm

  • บุคคลทั่วไป
มีรางรอง กะคุณป้าปานหรือเปล่าครับ


 :laugh: :laugh:

 :L2: :L2: รออ่านต่อไปครับ

ออฟไลน์ astral

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3470
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +156/-4
ตบจูบชอบบบบบบบบบบบ น้องAlex กลับมาแล้ว พร้อมกับแนวใหม่ มาต่อเร็วๆน้า แนวนี้กะลังนิยม 555

ออฟไลน์ woradach

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 717
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +27/-1
โอ้ว นิยายโหดกระโดดทืบมาแล้น  :z10:

ออฟไลน์ pongsj

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 6054
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +213/-9
กีสสสสสสสสสสสสสสสสตบจูบสุดริด เจิมๆๆๆๆๆๆๆๆ ชอบบบบบบบบบบบบบบ

marchmenlo

  • บุคคลทั่วไป
เย๊ยยย ALeX กลับมาแว๊วววว
 

ไม่ไหว กอดที  :กอด1: :กอด1: อืมมม ชื่นจายยย  :-[

three

  • บุคคลทั่วไป
มาแนวตบจูบอ่ะชอบๆ

kittyfun

  • บุคคลทั่วไป
มาให้กำลังใจเรื่องใหม่ค่ะ

เนื้อหาน่าติดตาม

ให้บวกหนึ่งเป็นกำลังใจค่ะ

ออฟไลน์ Turn_righT

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 492
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +24/-0
ท่าทางจะแรงส์!!!   :z1:

ออฟไลน์ menano

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1464
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +288/-0
ว้าววววววววววววววววว

เรื่องใหม่

 :m1:

ชอบอ่ะ


ตบจูบตบจูบ

ให้กำลังใจคนแต่งด้วยจ้า  :L2:

christmas

  • บุคคลทั่วไป
มาให้กำลังใจค้าบ.......

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ t2007

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2401
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +135/-5
 :L1: ชอบ  :fire: แนวเชลยรัก 55

ออฟไลน์ mist

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4505
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +263/-3
จำเลยรักมาเองรึเปล่างานนี้  :mc4:

ออฟไลน์ Ferfa

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1481
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +163/-2
ว้าวววววววววหายไปนานเลย คิดถึงอยู่เชียว อิอิ

ออฟไลน์ K2KARN

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3084
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +393/-6

+1 คุณ ALeX
ชอบทุกเรื่องเลยของคุณ ALeX



แนวนี้ ตบจูบ ชอบค่ะ ชอบมาก แนวพิศาลๆเนี่ย :laugh:
เพราะงั้นมาลงตอนต่อไปเร็วๆนะคะ เป็นกำลังใจให้ค่ะ  :L2:


 :mc4:

YO DEA

  • บุคคลทั่วไป
พระเอกจูบไม่ต้องยั้ง


นายเอกเราก็ตบให้เต็มที่เลยนะครับ


ผมเป็นกำลังใจให้...

 :z1:

ปล. NC เยอะๆ เน้นๆ นะครับ


ALeX

  • บุคคลทั่วไป
Re: [นิยาย] ผู้ชายหั&#
«ตอบ #25 เมื่อ12-03-2009 04:30:36 »

โทษทีครับ ให้รอซะนาน เดี๋ยวมาต่อพรุ่งนี้ตอนบ่ายๆเนอะ ^-^





บทที่ 1



“อยู่ในนี้น่ะแหละ!”

ร่างบางถูกโยนเข้ามาในห้องทึบแห่งหนึ่ง ข้อมือทั้งสองถูกมัดด้วยเชือกแล้วไผล่ไว้ด้านหลัง ส่งผลให้ทุลักทเลเกลือกกลิ้งลงไปกับพื้น ใบหน้าเยเกด้วยความเจ็บปวดและอ่อนเพลีย

“อย่าส่งเสียงร้อง เพราะจะไม่มีใครได้ยินคุณ หึๆ…”

ร่างสูงทะมึนกล่าวก้องหน้าประตู โยนขวดน้ำพลาสติกให้หนึ่งขวดก่อนปิดประตูไป

…ร่างเล็กร้องไห้…หยาดน้ำตาไหลริน นี่เขาไปทำอะไรผิด? ไปทำอะไรให้คนๆนั้นเจ็บปวดหนักหนากันนะ?

ถึงได้ต้องจำตัวเขามา ด่าทอว่าร้ายเสียๆหายๆต่างๆนานา บังคับเขาด้วยพละกำลังมหาศาลอย่างที่ไม่มีทางสู้ได้

เขาอยากรู้ว่าตนผิดอะไร?



ชายหนุ่มรูปร่างสูงใหญ่ หนวดเครารกครึ้มหน้ามุ่ยเดินออกมาที่หน้าชาน เรือนไม้หลังเล็กๆท่ามกลางดงไม้รกรื้นเงียบสงัดแห่งนี้…ขายาวๆกวาดเอากรวดทรายบนพื้นขึ้นลอยฟุ้งเพราะหัวเสีย…เมฆินไม่เคยนึกมาก่อนเลยว่าในที่สุด…วันนี้เขาก็ได้ตัวบุคคลที่เขาเคียดแค้นมากที่สุดในชีวิตอยู่ในกำมือ

หากพิจให้ดี…ภายใต้โครงหน้าคมเข้มเหี้ยมเกรียมนั้นปรากฏเป็นชายหนุ่มรูปงาม ในวัยเพียงยี่สิบห้าปี ดวงตาสองชั้นเรียวคมกริบ จมูกโด่งรับกับริมฝีปากบางๆที่เม้มขณะใช้สมองครุ่นคิดอยู่ตลอดเวลา

เพียงแต่หน้าหล่อๆกำลังนิ่งสงบ…เย็นชา และลึกล้ำ

เขาจะทำยังไงกับเชลยรายนี้ดี?



เสียงประตูเปิดออก ร่างเล็กรีบหันไปมอง

ผู้ชายตัวสูงใหญ่ หน้าตากับกิริยาโหดร้ายคนนั้นก้าวเข้ามา…ชนินทร์ร่นถอยด้วยความหวาดกลัว

เขาโดนจับตัวมาตั้งแต่เมื่อไรไม่รู้...เท่าที่จำได้คือกำลังจิบกาแฟคำแรก หลังจากพบหน้าคนๆนี้...แล้วหลังจากนั้นสติก็ดับวูบ โผล่มาอีกทีก็อยู่ในสภาพไร้อิสระเสียแล้ว...

ร่างสูงยืนนิ่ง จ้องมองลงมาที่ร่างบางโดยไม่กล่าวอะไร ก่อนจะกึ่งวางกึ่งกระแทกกล่องโฟมใส่อาหารลงกับพื้น

“กินซะ”

“ผมไม่กินหรอก!”

กล่องโฟมถูกเตะไปอีกทาง แต่ดูเหมือนว่าอีกฝ่ายจะไม่ตอบโต้อะไรราวกับคาดการไว้แล้ว

“งั้นคุณได้อดตายแน่จนกว่าจะถึงพรุ่งนี้!”

ปัง!...ภายในห้องเล็กๆ มีเพียงเสียงสะอื้นทำลายความเงียบ ชนินทร์สับสน คิดทบทวน…ว่าเขาเคยไปทำให้ใครผิดใจถึงขนาดลักพาตัวเขามากักขัง ทรมานไว้ในสถานที่แบบนี้ ใครกัน?



กลางดึก เมฆินลุกขึ้นมาด้วยความหนาวเหน็บ…

กลางดงกลางไร่แบบนี้…ไม่มีความสะดวกสบายอะไร มีก็แต่เพียงผ้าห่มหนาๆคลายหนาว

แต่เชลยของเขาน่ะซิ นอนเปลือยเปล่าๆ…

ประตูห้องนอนข้างๆกระชากออก เปิดไฟ ส่องให้เห็นร่างบางนอนขดอยู่บนพื้นปูน ตัวสั่นงึ่กๆด้วยความหนาว ข้อมือด้านหลังมีเลือดออกเพราะคมเชือกบาด

เมฆินโยนผ้าห่มให้ แต่ยังไม่ปลดเชือกออก เชลยหนุ่มร้องขอเสียงสะท้าน

“ช่วย…ช่วยปลดเชือกผมออกที”

เมฆินกล่าวเสียงเย็นเฉกเช่นเดียวกับอากาศ

“ไม่”

“ขอร้องล่ะ…มันเจ็บเหลือเกิน ผมขอร้อง”

ชายหนุ่มครุ่นคิดอยู่สักพัก ก่อนจะลงมือปลดให้ ครู่เดียว ข้อมือทั้งสองข้างก็เป็นอิสระ ชนินทร์รีบยกขึ้นมาดูบาดแผลด้วยอาการสั่นเทา

“คุณ…คุณหลอกผม...คุณจับผมมาทำไม?”

“เดี๋ยวคุณก็รู้”

“แต่ผมต้องการรู้ตอนนี้! ผมมีบ้าน มีครอบครัว ผมอยากรู้ว่าคุณต้องการอะไร เงินเหรอ? หรือว่า…”

“มันไม่ใช่อะไรทั้งนั้น!”

น้ำเสียงที่เล็ดลอดออกมาดังราวกับคำขู่…เมฆินจ้องราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ ชนินทร์ชะงัก

“ผมไปทำอะไรให้คุณหรือ? ผมทำอะไรผิด?”

“…”

“บอกผมมาซิ! ผมไปทำอะไรให้คุณ?”

เมฆินถลาเข้ามาจับไหล่ร่างบาง เขย่าแรงๆจนคนตัวเล็กสั่นไปมา

“ก็ได้! อยากรู้มากนักใช่มั้ยไอ้ตัวแสบ! แก…แกฆ่าน้องสาวชั้น แกฆ่าน้องสาวชั้น! ถ้าแกจะชดใช้ล่ะก็ แกก็ต้องชดใช้ด้วยชีวิตแกเหมือนกัน!”

แล้วก็ผลักร่างบางออกไป กระแทกกับผนังอีกฝั่ง ก่อนจะเดินออกไปพร้อมกับล็อคกุญแจแน่นหนา

“อย่าคิดแม้แต่จะหนี เพราะชั้นจะตามล่าแก เหมือนกับที่ชั้นได้แกมาอยู่ที่นี่”

ประตูปิดลง ไม่เข้าใจจริงๆ…ชนินทร์ทั้งเจ็บและอ่อนล้าในขณะนี้ แล้วครอบครัวเขาล่ะ? ครอบครัวเขากำลังออกตามหาเขาอยู่หรือเปล่า พวกเขาจะเป็นห่วงกันมากมั้ยนะ?...






« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 11-06-2009 15:58:00 โดย ALeX »

ALeX

  • บุคคลทั่วไป
Re: [นิยาย] ผู้ชายหั&#
«ตอบ #26 เมื่อ12-03-2009 04:33:59 »

เอ่อ...เพิ่งเห็นนะครับ

คือเรื่องฉากNC ความจริงไม่อยากสารภาพเลยว่านิยายเรื่องนี้แทบไม่มีฉากแรงๆเลย ไม่ได้แต่งไว้เลยครับ =_="

แต่เนื่องจากมีคนเรียกร้อง และคิดว่านิยายแนวนี้มันก็ต้องมีบ้าง ดังนั้นผมจึงจะเพิ่มฉากNCให้ ไม่รู้จะไหวหรือเปล่านะครับ แฮะๆ แต่ผมจะลองดู เอาพอประมาณงามๆ เพราะเด็กก็เยอะอยู่

อีกอย่าง เนื้อหาของเรื่องผมเชื่อว่าต้องสนุกแน่ แม้ไม่ได้เอ็กซ์เซ็กซ์กระฉูดอ่าครับ

ขอบคุณทุกกำลังใจครับ

ALeX




บทที่ 2



ตอนเช้า อากาศเย็นยะเยือกยิ่งกว่าตอนกลางคืน สายหน่อยถึงอบอุ่นขึ้นเมื่อพระอาทิตย์ทอแสง…เมฆินไม่ได้หลับทั้งคืน เขาเอาแต่ครุ่นคิดสิ่งต่างๆ จนนอนไม่หลับ ในใจบางครั้งก็อยากปล่อยให้ทุกอย่างจบลง ทว่าพอใบหน้าน้องสาวปรากฏวูบเข้ามาเท่านั้น…

ความแค้นก็พุ่งพล่านนับทวีคุณ!

ร่างสูงจรดปลายเท้าลงจากเตียง เข้าห้องน้ำเสร็จสรรพ ก็ได้เวลาไปดูเชลยของเขา

เปิดประตู พบว่าร่างเล็กนั้นนอนนิ่งสงบอยู่บนพื้น สักพัก ก็ลืมตาขึ้นมา

“คุณ!...”

ชนินทร์หลบไปอีกมุมหนึ่งของห้อง…เขาเข้ามานานเท่าไรแล้ว?

“ไม่ต้องกลัวผมขนาดนั้นหรอกคุณชนินทร์ รับรอง…ตลอดเวลาที่คุณอยู่ที่นี่คุณต้องกลัวผมอีกมากกว่านี้แน่”

รอยยิ้มที่แสยะออกอย่างเหี้ยมเกรียม ทำให้ชนินทร์ขนลุกซู่…ร่างสูงย่างสามขุมเข้าหา ไม่รู้จะหลบหลีกไปไหนได้อีก

“คุณ…เดี๋ยว เดี๋ยวซิ คุณชื่ออะไร? ทำไมถึงรู้จักผม?”

เชลยหนุ่มพยายามจะยื้อเวลาไว้ เจ้าของใบหน้าคมเข้มยิ้มบางๆ

“คุณไม่จำเป็นต้องรู้หรอก”

“แล้วคุณจับผมมาทำไมล่ะ? เพื่ออะไร?”

“เพื่อแก้แค้นให้ใครบางคน”

ชนินทร์สะดุดกึก ใจเต้นแรง

“แก้แค้น?...”

“เราคงต้องคุยกันเป็นเรื่องเป็นราวแล้วซินะ?”

เจ้าของเชลยปิดประตูลง เดินเข้ามายืนเด่นกอดอกอยู่กลางห้อง จนชนินทร์กลายเป็นเพียงลูกนกตัวเล็กๆหลบอยู่มุมหนึ่งเท่านั้น

“คุณเคยได้ยินชื่อ อิงอรมั้ย?...”

ใจของชนินทร์สั่นวาบ…น้องอรหรือ?

“คุณเป็นพี่ชายของเธองั้นเหรอ?”

น้ำเสียงแหบแห้ง…หวาดกลัว

แล้วเขาเข้ามาเกียวพันอะไรกับอิงอรด้วย?

“ใช่ เธอเป็นน้องสาวผม และ…เธอผูกคอตายที่บ้านหลังนี้!”

ดวงตาเรียวโตเบิกกว้าง ชนินทร์ตกใจจนแทบไม่เชื่อหู

“น้อง…น้องอรผูกคอตาย?”

“อย่าเรียกเธอว่า ‘น้อง’…คุณไม่ได้เกี่ยวอะไรกับเธอเลย”

เมฆินกล่าวอาฆาตแค้น…เชลยหนุ่มหน้าซีด

“เธอ…เธอเป็นแฟนของน้องชายผม ผมรู้จักเธอ แต่ไม่น่า…”

“ก็เพราะคุณ…คุณทำให้น้องสาวของผมต้องอกหัก เธอต้องเลิกกับผู้ชายชั่วๆนั่นเพราะคุณ!”

คนถูกกล่าวหาอ้าปากเถียง

“ไม่ใช่นะครับ…ผมไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่ผมไม่เคยยุ่งเกี่ยวกับเรื่องส่วนตัวของทั้งคู่เลยจริงๆ”

เมฆินส่ายหน้า ไม่เชื่อ…คนอะไร หน้าตาชาติกำเนิดรึก็สูงส่งอยู่ ไม่น่าโกหกได้ขนาดนี้เลย…ให้ตายซิ นี่ขนาดรู้แล้วว่าน้องสาวของเขาผูกคอตายเพราะใคร ยังไม่ยอมรับอีก

“คุณมันเลวสิ้นดี”

“คุณว่าผม…ทั้งๆที่ผมไม่ได้ผิด”

ชนินทร์พยายามปกป้องตนเอง ในใจหนึ่งหวาดกลัว น้ำตาพาลจะไหลได้ทุกเมื่อ

“คุณมันโกหกหน้าตายไง”

“แต่…ถึงแม้ถ้าคุณอยากจะเอาคืนจากผม ทำไมคุณต้องจับผมมาแบบนี้ มันผิดกฏหมายนะ”

พยายามใช้น้ำเย็นเข้าวูบ แต่ดูเหมือนจะหยุดเพลิงไฟในหัวใจของเขาไม่ได้…

“กฏหมายมันทำลายพวกคนรวยอย่างคุณไม่ได้ มันต้องเจอผม…ผมจะทำลายพวกคุณเหมือนที่น้องสาวผมโดนเอง!”



บ่ายคล้อย เชลยหนุ่มเริ่มปวดท้องเพราะความหิว

ไม่กล้าประท้วงถาม ไม่อยากปะทะด้วย เพราะรู้ว่าอีกฝ่ายท่าทางฉุนเฉียวอารมณ์ร้อนเกินกว่าจะใช้เหตุผล

ประตูบานเล็กเปิดออก เกือบสองวันแล้วที่เขาถูกปล่อยให้อดข้าวอดน้ำ ไม่มีคำอธิบายใดๆทั้งสิ้น มีเพียงห้องแคบๆรูหนูนี่

“ข้าว”

เสียงทุ้มใหญ่เอ่ยสั้นๆ วางกล่องโฟมลงดังเดิม

คราวนี้ชนินทร์ไม่โง่พอที่จะปล่อยให้ความหิวโหยกัดกิน

“ขอบคุณ…”

กล่าวเบาๆ ทั้งๆที่ไม่ใช่เรื่องเลย เขาควรจะประณามคนที่จับตนมา เหมือนที่ฝ่ายนั้นกล่าวหาอยู่ข้างเดียวมากกว่า

“คุณ…ผมขอรู้ชื่อคุณหน่อยได้มั้ย?”

เอ่ยขึ้นหวาดๆ แต่กระนั้นเมฆินก็ยังตอบ

“เมฆิน”

น้ำเสียงห้วนสั้น…ไม่คุ้นหู ไม่รู้จัก ไม่เคยได้ยินมาก่อนในชีวิต

“คุณจับผมมาแบบนี้…ผมอยากให้ครอบครัวรับรู้ ได้โปรด…อย่างน้อยให้ผมโทรฯหาเขา ให้ผมโกหกก็ได้ ผมไม่อยากให้เขาเป็นห่วง”

เมฆินส่ายหน้า ก่อนจะหัวเราะในลำคอ

“คุณคิดว่าผมโง่เหมือนควายนักหรือไง?”

ชนินทร์รีบแก้

“ไม่เลย ผมแค่…ผมแค่…หากคุณมีใครที่รออยู่ คุณจะรู้ว่าพวกเขารู้สึกยังไง”

เมฆินลุกขึ้นพร้อมกับล้มตั่งเล็กๆตรงนั้นลง เครื่องมือเก่าๆล้มระเนระนาดลงอย่างไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย

“คุณจะไปรู้อะไร? ผมมันไม่เหลือใครแล้ว ผมมันไม่มีใครแล้ว” ดวงตาของเขาจ้องอาฆาตมา เต็มไปด้วยความเกลียดชัง “อย่าได้สะเออมาถามผมอีกว่าเคยรู้สึกบ้างมั้ย? เพราะมันถูกทำลายหมดแล้ว ตอนนี้ผมเหลืออะไรนอกจากความเจ็บปวดกับ…ความบ้าคลั่งที่ต้องการจะฆ่าคุณให้ได้!”

ชนินทร์นิ่งอึ้ง

ฆ่า?!



เย็นนั้น ชนินทร์เคาะเรียกเจ้าของกระท่อม

“คุณเมฆิน ปล่อยผมออกไปหน่อย ผมมีเรื่องจะพูดกับคุณ”

เรียกอยู่นาน จนในที่สุด คนอีกฝั่งของประตูคงทนไม่ไหว ไขกุญแจแล้วเปิดผัวะเข้ามาหน้าตาหงุดหงิด

“อะไร!”

“ผมอยากอาบน้ำ สี่วันแล้ว…ผมยังไม่ได้อาบน้ำเลย”

ในห้องที่ถูกขังไว้มีเพียงห้องน้ำเล็กๆเท่านั้น ไม่มีผักบัว

“อาบไปก็เท่านั้น ยังไงคุณก็ต้องตายอยู่ในสภาพนี้ ที่นี่อยู่ดี”

ชนินทร์ได้ยินดังนั้น หน้าซีดเผือด รีบก้มแตะที่เท้าร่างสูง น้ำตานองหน้า

ใจหนึ่ง…รู้สึกอับสู

ใจหนึ่ง…รู้สึกสับสน

อีกใจหนึ่ง…แน่นอน รู้สึกโกรธเคืองความโหดร้ายของคนตรงหน้า

“อย่าทำอะไรผมเลย ได้โปรด…ผมไม่รู้เรื่องจริงๆ”

เมฆินก้มลงมองแทบเท้า กำมือแน่น…

สะใจ

“ทำไปก็เท่านั้น ไม่มีวัน…ไม่มีวันที่ผมจะยอมใจอ่อนสงสารคุณ!”

หมุนตัวกำลังจะออกไป แต่เชลยหนุ่มเกาะขาไว้

“ผมขอร้อง ได้โปรดเถอะครับ นะครับคุณเมฆิน!”

“ไม่ต้องมาเรียกชื่อผมนะ!”

สะบัดขาออก คนบนพื้นรู้สึกถึงความผ่ายแพ้ ผ่ายแพ้อย่างราบคาบ

“คุณไม่มีสิทธิ์ต่อรอง คุณต้องอยู่ที่นี่ อยู่ให้ผมทรมานจนสาแก่ใจก่อน”

ตาแดงๆกลอกขึ้นมอง กัดริมฝีปากแน่นกลั้นเสียงสะอื้น

“จำไว้…คุณทำน้องสาวผมตายได้ ผมก็เอาคุณตายได้เหมือนกัน”



กลางคืน ฝนตกพรำ…

เมฆินนอนก่ายหน้าผากกำลังจะหลับอยู่ ท่ามกลางเสียงฝนตก มีเสียงหนี่งที่ดังผิดแปลกไป

ตุบ!

ชายหนุ่มชันกายขึ้นทันที รีบรุดออกไปยังห้องเชลย

หนีไปแล้ว!

เนื่องด้วยเหตุผลกลใดก็ตาม ชายหนุ่มไม่รอช้า วิ่งตึงๆออกไปนอกเรือนเล็กทันที สายฟ้าแลบปลาบ…ร่างบางในชุดคุ้นตากำลังวิ่งฝ่าสายฝนไปต่อหน้าต่อตา!

เมฆินเร่งฝีเท้าออกตามทันที

“ช่วยด้วย ใครก็ได้ช่วยผมที!”

เปล่งเสียงที่แผ่วเบา ไม่มีใครได้ยิน ท่ามกลางป่าเขาเช่นนี้ ชนินทร์หมดหนทาง

ห่อเหี่ยวใจ

นี่เขาจะต้องมาตายอยู่ที่นี่แล้วหรือ?

ชนินทร์วิ่งหนีกระเซอะกระเซิง วินาทีนี้เขาไม่ห่วงอะไรมากไปกว่าชีวิตและอิสระภาพของตัวเอง…

สักพัก ร่างสูงวิ่งตามมาทัน แรงอย่างคนหนุ่มซึ่งใช้ชีวิตอยู่ในไร่มาทั้งชีวิตชนินทร์ไหนจะสู้หรือต้านทานได้ ร่างบางถูกกระชากแล้วมือที่แข็งประดุจคีมเหล็ก ก็ล็อคเข้าให้ที่ปลายคาง แรงจนร้องออกมาเสียงดัง

“ปล่อยผมนะ!”

“ร้องให้คนช่วยไปก็โง่เปล่า ไม่มีใครช่วยคุณได้หรอก”

“แต่ผมจะไม่ยอมตายอยู่ที่นี่!”

สายฟ้าสว่างวาบอีกครั้ง คราวนี้…ชนินทร์ได้เห็นแววตาที่ชวนขนลุกน่าสะพรึงกลัวมากที่สุด…จากเขา…

“ใครจะให้คุณตายจริงเล่า…ตายทั้งเป็นต่างหาก ถึงจะสาสมกัน”

ร่างบางยังดิ้นรนไม่สิ้นฤทธิ์ ยื้อกันไปมาจนชนินทร์พลาดเอาข้อศอกไปโดนริมฝีปากบางจนเลือดออก เสียงฟ้าร้องครื้นเหมือนคำเตือนที่น่าสะพรึงกลัว...เมฆินค่อยๆเช็ดเลือดแล้วตวัดสายตาเยือกเย็นมองคนหน้าขาวซีด

ผลัว!

มือหนาซัดเข้าไปที่วงหน้าเรียวบางฉาดใหญ่ แรงจนทำให้ชนินทร์เจ็บจนพูดไม่ออก ใบหน้าช้ำเป็นจ้ำเลือด...

ลากร่างเชลยหนุ่มตามแรงมาอย่างง่ายดาย จนในที่สุด ชนินทร์ถูกโยนลงบนพื้นไม้

ร่างทั้งคู่เปียกปอน เมฆินเสยผมที่เปียกน้ำออกห่างสายตา ใบหน้าดิบเถื่อนแสยะยิ้ม

“รู้มั้ยว่ามันตลกตรงไหน?”

ชนินทร์ส่ายหน้าไม่รับรู้ ตอนนี้เขาล้าเกินกว่าจะเปล่งเสียงพูด

“ผมคิดว่า…หน้าอย่างคุณ ผิวอย่างคุณ มันก็ดี…”

“เสียอย่างเดียว ตรงที่ผมทำลายคุณนอกเหนือไปกว่านี้ไม่ได้”

“เพราะน้องของผม…ถูกไอ้ชาติชั่วน้องของคุณทำให้ท้อง!”

ชนินทร์มึนงง ไม่รู้ว่าอีกฝ่ายพูดอะไร ทว่าหน้าตาซีดเผือด...แววตาดั่งวัวที่กำลังจะถูกเชือด!

“หึ! รู้อะไรมั้ย? เมื่อกี้คุณหนีใช่มั้ย ก็เท่ากับว่าทำให้ความอดทนของผมหมดลง” ร่างสูงย่างสามขุมเข้ามา มือหนาบีบคอ อีกมือจับต้นแขนได้รูปบีบเค้น โดยที่อีกฝ่ายไม่ได้ปัดป้องเลยแม้แต่น้อย…”ผมไม่สนใจหรอกว่าคุณจะเป็นผู้หญิงผู้ชาย ขอเพียงแค่ให้เจ็บปวดทรมาน ให้มากที่สุด…เท่านั้นก็พอ!”









ปล. ติดตามตอนต่อไปด้วยน๊า >.<
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 19-07-2009 19:26:36 โดย ALeX »

jokirito

  • บุคคลทั่วไป
Re:
«ตอบ #27 เมื่อ12-03-2009 05:05:40 »

เข้มข้นขึ้นเรื่อยๆล่ะ
แนะนำอะไรอย่างนะครับ
เชลย นะครับ มิใช่ เฉลย
ลองแก้ไขดูนะครับ

LoveNineTeen

  • บุคคลทั่วไป
มันมาก ชอบมาก

โดน สุด สุด

นายเอกกำลังจะโดนแล้วใช่ม้ายยย

ออฟไลน์ cavalli

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5387
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +195/-19
คน ข้าง ล่าง



จะต้องทามอย่างรัยกับ รัก ที่มันทรมาน


คริคริ


:z13:

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด