[นิยาย] ผู้ชายหัวใจทมิฬ
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: [นิยาย] ผู้ชายหัวใจทมิฬ  (อ่าน 743270 ครั้ง)

Bessonova

  • บุคคลทั่วไป
รู้แล้วคับ

ต้องขอขอบคุณ คุณ Bobble มากๆนะคับ

จนกว่าจะรีถึง 250

ขอช่วยดันกระทู้ไปก่อนนะคับ


LoveNineTeen

  • บุคคลทั่วไป
โฮะ โฮะ โฮะ โฮะ โฮะ

นายเอกของฉันจะโดนอะไรอีกเนี่ย

jokirito

  • บุคคลทั่วไป
Re:
«ตอบ #122 เมื่อ20-03-2009 02:27:07 »

ระเบิดลงแน่เลยงานนี้

ออฟไลน์ Shumi

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 423
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +16/-0
อ๊ะ จะเกิดอะไรต่อไป

ออฟไลน์ Ferfa

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1481
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +163/-2
 :serius2: :serius2: :serius2:

สงสารอะ รู้สึกทรมานในอก อยากจะกรี๊ด ว่าเมื่อไรห่พระเอกแม่งจะรู้ตัวซะที


YO DEA

  • บุคคลทั่วไป
^
^
รีบนครับ

ใจเย็นๆ ครับ

 :z1:

ออฟไลน์ cavalli

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5387
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +195/-19
มา ต่อ ไวไวไว ร่ะ คราฟฟ




ลุ้นๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ อย่างแรง นิ

three

  • บุคคลทั่วไป
นายเอกฉันจะโดนอะไรอีกล่ะเนี้ย

ออฟไลน์ tatum1234

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 952
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +195/-1
 :serius2: งานเข้าอีกแล้วน้องนินจะโดนอะไรบ้างก็ไม่รู้  :serius2:ม่ายยยยยยยยย

ออฟไลน์ Lukaka

  • ★น้อยนิดมหาศาล★
  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 613
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +59/-1
ทำไมอ่านแล้วไม่ไว้ใจดำเลยหว่า  -*-

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ astral

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3470
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +156/-4
มีเรื่องอีกแหง โดนหึงหน้ามืดตามัวแน่เลย  :serius2:

Bobble

  • บุคคลทั่วไป
 แหล้วๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ โดนแน่ๆ ตอนหน้าเตรียมผ้าเช็ดหน้าไว้เช็ดน้ำตาเผื่อไว้ดีกั่ว ฮุๆ 
คงมีฉากพูดที่รุนแรงกระทบจิตใจคนอ่านแน่ๆ :sad11:

ออฟไลน์ pongsj

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 6054
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +213/-9
นายดำรู้ความจริงแล้ว แบบนี้จะช่วยออกไปมั้ยเนี่ย

ออฟไลน์ oaw_eang

  • Global Moderator
  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 8418
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2122/-586

บทที่ 9


ดำอึ้งๆไป ก่อนจะรีบวิ่งฝ่าสายฝนไปยังเนินสูง ต่ายขึ้นไป ข้างหลังปรากฏเป็นเรือนไม้หลังเล็ก…นายดำเห็น…


"ไต่" นะคะนู๋  ไม่ใช่ "ต่าย"  :jul3:

ALeX

  • บุคคลทั่วไป
Re: [นิยาย] ผู้ชายหั&#
«ตอบ #134 เมื่อ20-03-2009 19:17:30 »

ก่อนอื่นเลยขอขอบพระคุณเจ๊สองจริงๆครับ ผมนี่แย่จริงๆ ตกหล่นมากมาย รักเจ๊สองมากๆๆเลยขอบคุณ :กอด1:นะครับ

คงเพราะเบลอ ช่วงนี้ไม่ค่อยมีสมาธิเลย ไหนจะเรื่องรอผลเอ็นท์ ทะเลาะกับเพื่อนด้วย...T-T เพราะผมไม่ค่อยว่างเลย งานเข้า ไอ้ที่งานเข้าก็เพราะแม่ผมผ่าตัดอยู่โรงบาลครับ วันนี้จะไปเฝ้าวันสุดท้ายแล้วพรุ่งนี้จะออกจากโรงบาล(ฉะนั้นเลยงานเข้าอีกแล้วนะครับคืนนี้...)

ยังไงต้องขอโทษด้วยหากมีพิมพ์ตกหล่นผิดพลาดไป จะพยายามมากกว่านี้ครับ



บทที่ 10



ชนินทร์เดินเข้าไปหยุดยืนอยู่ตรงหน้าเมฆิน ผู้ซึ่งกำลังมองมาด้วยแววตาเย็นชาและคมกริบ

“ไปไหนมา”

“…”

“ผมถามว่าไปไหนมา?!”

ตะคอกแรงจนร่างบางสะดุ้ง ตามเสียงฟ้าร้องคำรามกึกก้อง

“คิดไม่ผิดจริงๆ…ว่าคุณต้องเป็นแบบนี้ ถ้าคุณเป็นผู้หญิง ผมคงด่าได้แล้วว่าร่านสวาท!”

“เปล่านะ!”

“แล้วหรือไม่จริง? คุณไปตะลอนกับคนงานในไร่มา อย่านึกว่าผมไม่รู้”

ร่างสูงเดินออกมาเขย่าร่างเชลยหนุ่ม

“ใช่มั้ย? ไปกับมันมาใช่มั้ย พูดกันดีๆคุณก็กลายเป็นเมียผมแล้วนี่เอง ยังกล้าทำแบบนี้อีก!”

“ผมไม่ใช่เมียคุณ!”

“แต่เป็นเมียกับคนอื่นไปทั่ว คุณนี่มันทั้งต่ำช้าและสกปรกกว่าที่ผมคิดไว้เยอะ”

ชนินทร์สะอื้นไห้ กล่าวแข่งกับเสียงสายฝน “ผม…ผมไม่ใช่เมียคุณ”

“เออ! ไม่ใช่แต่ก็เหมือนใช่! อยากออกไปนัก ก็ไม่ต้องกลับเข้ามาเลย ยืนตากฝนอยู่ตรงนี้น่ะแหละ!”

หันหลัง แล้วไม่กลับมามองอีก

ดูซิว่า…จะใจแข็งทนได้นานสักแค่ไหน!



สองสามชั่วโมงแล้วที่ฝนไม่ยอมหยุด

ชายหนุ่มเริ่มเป็นกังวล ถึงคนที่ยืนอยู่ข้างนอก

แวบออกไปดู ก็พบว่ามีเงาร่างหนึ่งยืนกอดอกอยู่ท่ามกลางสายฝน

เขาเดินออกไป ชนินทร์ตัวสั่นด้วยความหนาวเหน็บ แต่ยังพอยืนอยู่ได้ ก็เพราะว่าแรงใจล้วนๆ

“คุณ…”

เมฆินจับตัว ชนินทร์ปรือตาขึ้น ปากและเนื้อตัวซีดเป็นสีขาว

“ผม…”

ว่าแล้วร่างบางก็ล้มทรุดลง โชคดีที่เมฆินรับไว้ได้

อุ้มเข้ามา ชายหนุ่มวางลงบนเตียง ถอดเสื้อและสร้างความอบอุ่นให้ กระนั้นชนินทร์ก็ยังสั่นสะท้านราวกับกำลังจะชัก

เมฆินไม่กล่าวคำใดๆ นอกจากจัดการเปลี่ยนเสื้อผ้าให้เรียบร้อย แล้วถอดเสื้อผ้าของตัวเองออก สอดตัวลงไปนอนเคียงข้าง เอากายแนบไออุ่นให้อีกฝ่ายไปตลอดทั้งคืน…



กลางดึก…ชนินทร์รู้สึกตัว

เหมือนฝัน…เขาฝันไปหรือ?...

ไออุ่นจากกายใครบางคน…ราวกับจะยังคงตราตรึงอยู่บนปลายนิ้วของเขา

กลิ่นกายชายหนุ่ม…ที่โอบล้อมรอบเขา ทำให้เขาคลายจากความหนาวเย็น

ไม่อยากจะเชื่อ…ว่าเป็นเพราะใคร!

“นอนอยู่เฉยๆ”

เสียงทุ้มดังราบเรียบมาจากประตู ชนินทร์สะดุ้ง

เมฆินยืนพิงประตูจับจ้องด้วยแววตาเคร่งเครียดเป็นกังวล ราวกับกำลังกลุ้มลึกๆ…

“ผม…”

ชนินทร์จะลุกออกไปนอนห้องตัวเอง เมฆินก้าวเข้ามาขัดขวาง

“ผมบอกว่าอย่าลุกไปไหน”

“แต่นี่ไม่ใช่ห้องผม!”

ร่างบางพยายามใช้แรงที่มีฝ่าฝืนพละกำลังของคนตัวใหญ่ จนเกิดการขัดขืนขึ้นเล็กน้อย

“ทำไม?! ผมมันน่ารังเกียจมากนักเลยหรือไง?”

“ใช่! ผมเกลียดคุณ…ผมเกลียดคุณที่สุด!”

วิ่งออกมา เมฆินก้าวหนักๆยาวๆสองสามทีก็ตะครุบร่างบาง แล้วโยนตัวลงไปบนที่นอนแรงๆ

ชายหนุ่มคร่อมร่างบาง จับข้อแขนทั้งสองข้างไว้เหนือหัว พยายามปลดกระดุมอีกฝ่ายออก

“คุณเมฆิน…นี่ นี่คุณจะทำอะไร?!”

ชายหนุ่มยังไม่ตอบ แต่พอเจอยอดอกสีชมพูที่กระตุ้นพร้อมแล้ว เขาก็ฉกวูบลงไปอย่างรวดเร็ว

“คุณ…”

ชนินทร์รังเกียจตัวเองที่กำลังหลับตาพริ้มอย่างต้านทานไม่ไหว

เส้นเสียงต่างๆเล่าก็พากันพร้อมใจหดหายไป…ไร้คำต้านทานหลุดลอดออกมาเป็นเสียง

แผงอกกำยำหนาใหญ่ของชายหนุ่มทาบทับลงไปบนตัวของชลย ที่กำลังหอบหายใจอย่างยากลำบากเช่นเดียวกัน…มือใหญ่จับให้ใบหน้าแดงก่ำสบตากัน

“คุณรู้มั้ย ผมก็รังเกียจคุณไม่แพ้กันหรอก”

ทว่าสิ่งที่เมฆินกระทำนั้น กลับตรงกันข้ามโดยสิ้นเชิง

แววตาของเขาฉายแววเจ็บปวด…ยามชนินทร์ตอบสนอง มอบความสุขปนความรวดร้าว ที่แสนทรมานแต่น่าหลงใหลอย่างบอกไม่ถูก

เมฆินห้ามตัวเองไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว เขาถึงกับเผลอไผลแสดงความอ่อนแอ…แสดงความรู้สึกที่ว่าเขาต้องการอีกฝ่ายมากแค่ไหนออกมาต่อหน้าชนินทร์

จุมพิต…จุมพิตจริงๆที่มอบความอ่อนหวานแก่กัน สัมผัสที่อ่อนโยนแนบแน่น…กระแสอารมณ์ที่แล่นผ่านกัน ราวกับจะทำให้ล้มตึงได้ เหมือนโดนกระแสไฟฟ้านับล้านโวลต์พุ่งเข้ากระตุ้น เพียงแค่ได้ครอบครองกันและกัน…

ใจเต้นแรง…ดวงใจที่เต้นสอดประสานเป็นจังหวะเดียวกัน

ใบหน้าแกร่งเหยเกด้วยความสุขซ่าน จ้องตากันกับโครงหน้าเกลี้ยงเกลาหล่อเหลา บดจูบที่ทำให้หายใจไม่ออก หัวใจแทบหยุดเต้นชั่วขณะ…มือใหญ่คว้าที่หลังต้นคอบางแล้วเบนลำคอออกไปเพื่อลิ้มรสหอมหวานของผิวตรงนั้น พลางกระซิบ…

“ผม…ผม…ผมอยาก…”

ทว่าคำพูดที่อยู่ในใจ ก็ไม่ได้พูดออกไป

เมฆินยังไม่อยากจบบทรักที่แสนประทับใจนี้เลย

ทว่าทำนบดูจะแตกอยู่รอมร่อ

ร่างหนาใหญ่จึงเร่งกายรวดเร็วขึ้น คนตัวเล็กแอ่นกายสอดประสาน

แผ่นหลังกว้างเต็มไปด้วยหยาดเหงื่อขยับอย่างรันจวญอีกไม่กี่ครั้ง…

เมฆินปรนเปรอชนินทร์อย่างอ่อนหวาน…นุ่มนวล และเร่าร้อน

ยิ่งเป็นการทรมานชนินทร์ให้ตายทั้งเป็น!



เช้าแล้ว ชนินทร์ลืมตาตื่น…

เมื่อคืนเหมือนฝันร้าย…และฝันดี

ถ้าเขาเป็นแมว คงเกิดแล้วตายไปเกินเก้าชีวิต

แต่นี่…เขายังมีชีวิตอยู่

โชคชะตาคงเล่นตลก ให้เขาต้องอยู่ต่อไป เป็นเครื่องระบายความแค้น

แต่ทำไม…เขาต้องรู้สึกอ่อนไหวไปกับอีกฝ่ายด้วย

ยามที่เมฆินสัมผัสเขาแบบนั้น…ชนินทร์ไม่อยากยอมรับ ว่าแม้แต่พลังที่จะตัดสินโดยความคิดของตัวเองนั้น เขายังทำไม่ได้…

อีกด้านหนึ่ง…ยามเมฆินโหดร้ายกับเขา

บังคับ ให้เขาชดใช้กรรมที่ไม่ได้เป็นคนก่อ

ชนินทร์แสร้งทำไม่เจ็บปวดใดๆ…ทั้งที่หัวใจของเขาแตกสลายลงทีละน้อยๆ

ถึงตอนนี้…ไม่อยากโกหกตัวเองเลยว่าอาจจะโกรธ แต่เขายอมให้อภัยทุกอย่าง…

…เจ้าของร่างบางลืมตาตื่น

อากาศตามชนบทหนาวเย็นมากในตอนเช้า ย่ำรุ่งเช่นนี้…ชนินทร์กลับมีความสุขอยู่บนเตียงแคบๆ อุ่นๆ สูดหายใจเอาความเย็นเยียบเข้าสู่ปอด ยกเว้นแต่…

ร่างสูงนอนเบียดอยู่ข้างๆ กระชับอ้อมแขนแน่นขึ้น

นัยน์ตาสวยเบิกกว้างขึ้น หน้าแดง…เมื่อภาพเหตุการณ์เมื่อคืนย้อนมากระตุ้นเตือน

“คุณ…”

ชนินทร์ประท้วงด้วยน้ำเสียงอ่อนแรง แต่เมฆินไม่ยอมปล่อย

“ทำไม? อุตส่าห์นอนกอดคุณมาทั้งคืน ไม่งั้นคุณได้ตายไปแล้ว”

ตื่นมาก็หาเรื่อง…

“ก็ให้ผมตายไปเลยซิ มันจะได้จบๆกันไปสักที”

“ยังหรอก ผมยังไม่สาแก่ใจเลย คุณต้องเจ็บกว่านี้อีกหมื่นเท่า!”

ชนินทร์กัดริมฝีปากตัวเองจนเจ็บ

“เลว!”

เมฆินหัวเราะเสียงต่ำ ก่อนจะยกมือขึ้นไล้ใบหน้าอีกฝ่าย

“ใช่ ผมมันเลว”

จ้องหน้ากัน เมฆินรู้สึกแปลกๆ

เขาขมวดคิ้วท่ามกลางความเงียบงัน

“เรื่องเมื่อวาน…ผมขอโทษ”

ชนินทร์เบิกตากว้าง

ไม่อยากเชื่อว่าเขาจะพูดคำๆนี้

เป็นครั้งแรก…เมฆินเองก็ตกใจที่ประโยคนั้นหลุดออกไป

“ผมไม่น่าให้คุณออกไปตากฝนแบบนั้นเลย…”

เมฆินจ้องในนัยน์ตาชนินทร์ ก่อเกิดเป็นแรงดึงดูดประหลาด…ใบหน้าของเขาค่อยๆเลื่อนลงไปใกล้ ใกล้มากขึ้น…จนริมฝีปากบางกับอวบอิ่มประกบกันในที่สุด อ่อนโยน นุ่มนวลกว่าครั้งไหน

เมฆินควานหาความอ่อนหวานลึกซึ้ง หลับตาลง พริ้มแพขนตาด้วยความรู้สึกข้างในที่แตกซ่าน…

แม้แต่ชนินทร์เองก็เคลิบเคลิ้มไปกับรสสัมผัสเหล่านี้เช่นเดียวกัน!








ปล. ฝากเจ๊สองสแกนด้วยนะงับ ผมต้องไปแร้ว -_-" (เลวจังใช้เจ๊เฉยเยย) :z3: :z3: :z3:
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 21-03-2009 13:31:16 โดย ALeX »

ออฟไลน์ pongsj

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 6054
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +213/-9
งานเข้าแบบนี้ ชอบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบ  o13

ออฟไลน์ Shumi

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 423
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +16/-0
Re: [นิยาย] ผู้ชายหั&#
«ตอบ #136 เมื่อ20-03-2009 20:21:50 »

ว้าว ความเจ็บปวดอันอ่อนโยน  :impress2:
แล้วก็ "ร่านสวาท" รู้สึกดีกับคำนี้จัง 555+
สงสัยนิดนึงว่า
แววตาของเขาฉายแววเจ็บปวด…ยามชนินทร์ตอบสนอง มอบความสุขปน"ความรวดเร้า" ที่แสนทรมานแต่น่าหลงใหลอย่างบอกไม่ถูก
ความรวดเร็ว หรือว่า ความปวดร้าวครับ อ่านแล้วงงนิดนึง
ปลิงเล่นล้อ.. เหมือนแย่งงานเจ๊สองเลยเนอะ  :กอด1:
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 20-03-2009 20:29:29 โดย Shumi »

jokirito

  • บุคคลทั่วไป
Re:
«ตอบ #137 เมื่อ20-03-2009 20:28:32 »

หวานแบบขมๆ เนอะ

ออฟไลน์ menano

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1464
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +288/-0
เฮ้อออออออออออ

มันก็ต้องเศร้าเป็นธรรมดาแหละเนอะ

ทุกอย่างมันไม่ได้เริ่มมาจากความรักนี่นา

มันมาจากการแก้แค้น

ตอนหน้าจะเป็นยังไงน้า

คาดหวังจะให้อะไร ๆ มันดีขึ้นบ้างอ่ะ

เป็นกำลังใจให้คนแต่งด้วยจ้า  :กอด1:

akike

  • บุคคลทั่วไป
โฮะๆๆ

สวีทท่ามกลางความเจ็บปวด

อ่านแร้วรู้สึกดีแปลกๆๆ

เง้อ

ชอบฉากที่ถ่ายเทความอบอุ่นในยามเจ็บป่วย

ว้ากกกกก  หวานอย่างรุนแรง

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ Ryze

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1003
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +81/-1
น้องนิน สภาพร่างกายไม่ธรรมดานะเนี่ย กร๊ากๆ

เชิญคุณลงทัณฑ์บัญชา~
 :z2:

YO DEA

  • บุคคลทั่วไป
โฮกกกกกกกก

หวานแบบโหดๆ

 :z1:

ออฟไลน์ tatum1234

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 952
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +195/-1
 :z1:น้องนินงานเข้าแบบนี้บ่อยๆถ้าจะดีไม่น้อยหุหุ

ออฟไลน์ Ferfa

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1481
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +163/-2
เค้าอยากรู้แล้วอะว่าทำไมทำแบบนี้

[D]a[D]a [T]oo[N]

  • บุคคลทั่วไป
ชอบเรื่องนี้มากเลย

เถื่อนแบบสุดๆอ่ะ

Bessonova

  • บุคคลทั่วไป
อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกก

ติดมากๆ

อยากอ่านต่ออออออ o22 :a5:

 :กอด1:คนแต่ง

crazykung

  • บุคคลทั่วไป
อื้มมม มีฉาก Nc มาแบบว่าเพิ่มเส้นเลือดให้ก่าเนื้อเรื่องดีจังแฮะๆ

คนอ่านก็หลงนายเอกกันหนึบเลย

ดูสิคนอาไรดีไปหมดทุกอย่าง

มาตามอ่านและไปอ่านหนังสือ สอบก่อน

ตายๆแน่ๆ


ปล.เน่าแน่งานนี้ สอบอีกแร้นนน

gateau

  • บุคคลทั่วไป
เริ่มจะหวานๆแระ
แต่เดี๋ยวพี่ท่านก็คงจะโหดอีกเหมือนเดิม
ยังไงก็ถนอมนายเอกของพี่นิดนึงนะ
 :L2:

LoveNineTeen

  • บุคคลทั่วไป
เริ่มหวานแระ

หวานนานๆนะแล้วค่อยกลับไปโหดใหม่

แบบว่าโหดเพราะหึงอะไรแบบเนี่ย

Bessonova

  • บุคคลทั่วไป
ต้องรีบดันไว้ ฮึบบบบบบ

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด