อินเทิร์นจอมจุ้นฯ (Intern VS General Surgeon) ฟิล์มเต็ม #4 ลบไม่ได้ช่วยให้ลืม (จบ) 13/10/63
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด colocation,โคโลเคชั่น,ฝากเซิร์ฟเวอร์

ผู้เขียน หัวข้อ: อินเทิร์นจอมจุ้นฯ (Intern VS General Surgeon) ฟิล์มเต็ม #4 ลบไม่ได้ช่วยให้ลืม (จบ) 13/10/63  (อ่าน 23223 ครั้ง)

ออฟไลน์ p_phai

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2406
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +154/-6

ออนไลน์ blove

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1365
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +94/-0
ขนาดนี้แล้วๆ  :กอด1: ยังต้องทบทวนไรใจไรอี๊ก 55 เพื่อนเต็มแอบชอบฟิล์มป่าวนาา  :hao4:

ออฟไลน์ iceman555

  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 8516
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +149/-10

ออฟไลน์ a-mee-ra

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 59
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +15/-0
ตอน 17 เค๊กส้ม


- หมอนิว -

เช้าวันนี้ ผมเดินลงมากินข้าวพร้อมพี่กี้ที่โรงอาหารของโรง'บาล กินข้าวเสร็จก็ต้องไปราวด์วอร์ดต่อ แต่วันนี้ไอ้พี่กี้มีเคสใหญ่ เป็นไอ้ตะวันที่ต้องเข้าเคสด้วย ส่วนผมเข้าเคสกับอาจารย์ปอนด์ ซึ่งเป็นเคสธรรมดาไม่หนักหนามาก จึงใช้เวลาแค่ 2 ชั่วโมงก็เสร็จ

พอออกมาจากห้องผ่าตัด กำลังจะไปเปลี่ยนชุด ก็ได้ยินเสียงไลน์เด้งเข้ามา เลยหยิบโทรศัพท์มาเปิดดู เป็นข้อความจาก

Film Rx7 : วันนี้ว่างป่าว มาทวงสัญญา

ไอ้ฟิล์มเภสัชนี่หว่า ผมจึงตอบกลับไป

New : เที่ยงนี้เลยก็ได้นะ

Film Rx7 : (ส่งสติ๊กเกอร์ 'Ok' กลับมา)

                นิวอยากกินอะไรครับ

New : กินอะไรก็ได้

Film Rx7 : งั้นไปคาเฟ่เปิดใหม่ แถวๆ โรง'บาลนี่แหละ มีทั้งอาหารคาว ของหวาน นิวน่าจะชอบ

New : เครๆ เจอกันที่ร้านเลยนะ

Film Rx7 : นิวไปถูกเหรอ ทางไปมันค่อนข้างซับซ้อนนะ ไปกับเราไหม

New : ได้


หลังจากนั้นผมก็มายืนรอไอ้ฟิล์มตรงจุดนัดหมาย ไม่นานมันก็ขับรถออกมารับผม แล้วเราก็นั่งออกมาทานข้าวด้วยกันสองคน



พอมาถึงร้าน ก็ให้ความรู้สึกมุ้งมิ้งมาก เพราะร้านตกแต่งสไตล์หวานๆ เหมาะกับพาสาวมานั่ง หรือสร้างเดตแรกที่ประทับใจอะไรเทือกนั้น ได้แต่ยิ้มๆ ในใจ ไอ้ฟิล์มนะไอ้ฟิล์ม จัดให้กูซะเป็นสาวหวานเลย

ไอ้ฟิล์มเลือกที่นั่งมุมหนึ่งของร้านค่อนข้างเป็นส่วนตัว พร้อมกับยื่นเมนูให้ผม แล้วถามว่าอยากกินอะไร แต่ผมโบ้ยไปให้มันสั่ง เพราะตั้งใจจะมาเลี้ยงมัน

"มึงนั่นแหละสั่งเลย วันนี้กูตั้งใจมาเลี้ยงมึงนะ"

"ที่นิวจะเลี้ยงเราน่ะ ติดไว้ก่อนก็ได้ เพราะวันนี้…เราอยากเลี้ยงนิว" พูดไป จ้องหน้าผมไปด้วยนะ เหมือนจะดูปฏิกิริยาตอบสนองผมอ่ะ

"ก็ได้"

ผมตอบตกลงง่ายๆ เพราะก็อยากรู้ว่ามันจะยังไงต่อ ผมจึงเลือกเมนูอาหารไปสามสี่อย่าง พร้อมกับสั่ง 'เค้กส้ม' ที่เป็น recommend ของทางร้านมาลองกินด้วย

ระหว่างรออาหาร ไอ้ฟิล์มมันก็ถามนู่นถามนี่ผมไปเรื่อย

"ตั้งแต่นิวมาทำงานที่นี่ ได้กลับบ้านบ้างยัง"

"ยังเลย ว่าจะกลับสิ้นเดือนนี้แหละ"

"แล้วจะกลับยังไงอ่ะ"

"ขึ้นเครื่องแหละ ง่ายดี" แต่ด้วยความที่จังหวัดที่ผมอยู่ไม่มีสนามบินไง ต้องนั่งรถไปอีกจังหวัดหนึ่ง หรือไม่ก็ขับรถไปจอดไว้ที่สนามบิน

"งั้นให้เราไปส่งขึ้นเครื่องนะ"

"ไม่เป็นไร เกรงใจมึง กูขับรถไปจอดไว้สนามบินง่ายกว่า"

"เราเต็มใจไปส่ง"

"ใกล้ๆ ก่อนละค่อยว่ากันละกันมึง" ตัดบทแบ่งรับแบ่งสู้ไปก่อนครับ

แต่ผมมีประเด็นอยากถามมันมากกว่า

"มึงกับไอ้เต็มสนิทกันเหรอ"

"จะเรียกว่าสนิทไหมก็ไม่แน่ใจ ตอนม.ปลายอยู่โรงเรียนเดียวกัน ห้องเดียวกันไง นิวถามทำไมอ่ะ"

"กูก็ถามไปงั้นแหละ" จะว่าไปไอ้เต็มไม่เคยบอกผมเลยนะว่าไอ้ฟิล์มเป็นเพื่อนเก่ามัน

"ตอนเรียนมหาลัย เรียนที่เดียวกันด้วยไหม"

"ที่เดียวกัน แต่คนละคณะไง ไอ้เต็มมันเป็นเด็กขยัน มันเลยติดแพทย์ เราขี้เกียจไง ฮ่าๆๆ"

ไม่นานอาหารคาวก็เริ่มมาเสิร์ฟ ไอ้ฟิล์มนี่ก็เห่อคาเฟ่ใหม่เหมือนกันนะ ขอถ่ายรูปอาหารก่อนกินด้วย แต่มันถ่ายรูปสวย ขนาดใช้กล้องมือถือยังถ่ายรูปออกมาดีเลย มันกดถ่ายรูปเดี่ยวผมตอนผมเผลอ ละมันก็เอาไปปรับแสงเพิ่มสีอะไรของมันก็ไม่รู้ พอมันเอามาโชว์ รูปคือดีมากกกก ดูดีกว่าตัวจริงผมมากอ่ะ บอกเลย ฮ่าๆๆ

"เดี๋ยวเราส่งรูปให้นะ"

"เออๆ …มึงถ่ายรูปสวยขนาดนี้ สาวๆ น่าจะชอบนะเว้ย" พูดไป กินไปครับ

"มีแต่เพื่อนกันทั้งนั้นแหละที่เราถ่ายให้… แต่ตอนนี้เราอยากถ่ายรูปนิวอ่ะ" พูดจบ มีการมองหน้าจ้องตาผมด้วยนะ

"ไม่ดีม้างงงง… มึงเล่นกล้องด้วยป่ะเนี่ย"

"เล่นนะ… แต่เพิ่งเริ่มเล่นได้ไม่นาน ยังไม่เก่งหรอก… ถึงอยากได้นายแบบมาหัดถ่ายรูปไง"

"กูว่า…นางแบบดีกว่านะ ผู้หญิงชอบถ่ายรูปมากกว่าผู้ชาย"

"เราไม่สนใจนางแบบหรอก…เราสน 'นายแบบ' มากกว่า"

ผมได้แต่ยิ้มแหยๆ กับประโยคของมัน ทำเป็นไม่สนใจครับ พอดีกับที่มีคนโทรเข้ามา ผมเลยรอดตัวไป



ไม่นาน ของหวานก็มาเสริฟ เค้กส้ม โอ้ววว มาเสิร์ฟพร้อมส้มเป็นลูกเลยครับ ระหว่างที่กำลังจะวางจานเค้กส้มลงที่โต๊ะ เกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันขึ้นครับ ไม่รู้คนเสิร์ฟกะระยะผิดหรือยังไงทำให้จานหล่นลงพื้น ทำให้ผลส้มกลิ้งไปตามพื้น ละส้มมันก็หยุด …หยุดโดยไม่มีอะไรกั้น ฮ่าๆๆๆ

เปล่าครับ ไม่มีเหตุการณ์ส้มหยุดอะไรหรอกครับ ผมล้อเล่นเฉยๆ ช่วงนี้ผมเสพไวรัลมากไปหน่อย ฮ่าๆๆ

กำลังจะตักเค้กส้มเข้าปาก แต่ไอ้ฟิล์มดึงเค้กไปถ่ายรูป เอ่อ…กูขอโทษ กูลืมไปว่ากูมากับตากล้องใหญ่ อดคิดไม่ได้ว่าแม่งเหมือนมากินข้าวกับเพื่อนผู้หญิง ต้องถ่ายรูปอาหารเครื่องดื่มทุกมุม ถ่ายคู่อาหาร ถ่ายหน้าตรง ถ่ายทีเผลอที่ไม่ได้เผลอจริงๆ

"กูกินได้ยัง"

"ได้ละๆ โทษที"

ผมจ้วงเค้กเข้าปาก เออว่ะ อร่อยจริง เนื้อเค้กนุ่มละมุน ไม่เปรี้ยวไม่หวานมากไป เลยสั่งซื้ออีก 1 ชิ้น ห่อใส่กล่องกลับ ก็ตั้งใจเอาไปฝากคนที่กำลังทำงาน ไม่รู้ว่าป่านนี้เสร็จเคสยัง คิดได้แบบนั้นเลยสั่งข้าวและกาแฟให้ด้วยครับ

"ใครฝากซื้อข้าวอ่ะนิว" ไอ้ฟิล์มมันถาม

"อาจารย์กี้" ต่อหน้าคนอื่นก็ต้องเรียกให้เกียรตินิดนึง อ่อ พี่กี้ไม่ได้ฝากซื้อหรอก แต่ซื้อไปฝาก ไม่มีเหตุผลอะไรที่ผมต้องอธิบายมันครับ

"ดูนิวกับอาจารย์กี้สนิทกันเนอะ"

"ก็…เรียกว่าสนิทมั้ง"

"เราอยากสนิทกับนิวบ้าง…"

เอ่อออ… ผมควรตอบว่าไงดีวะ

"มาเล่นการ์ดกับกูกับไอ้เต็มดิ จะได้สนิทกัน ทั้งสามคนเลย"

"เราเล่นไม่เป็น"

"ฝึกได้ ไม่ยากเว้ย"

"งั้นจะเล่นวันไหน ชวนเราด้วยนะ"

"เดี๋ยวกูบอกไอ้เต็มชวนมึงละกัน"

ไม่นาน อาหารใส่กล่องก็ถูกนำมาวางไว้ตรงหน้าผม จึงได้เวลาเช็คบิลแล้วออกจากร้านครับ



พอกลับมาถึงโรง'บาล ผมกับไอ้ฟิล์มก็แยกย้ายกันไปทำงาน ก่อนจะไปดูคนไข้ที่ ICU ศัลย์ ก็แวะเอาข้าว ขนม และกาแฟไปฝากไว้ให้ไอ้พี่กี้ที่ห้อง OR ไลน์บอกพ่อเจ้าประคุณนิดนึงว่า

'ซื้อข้าว ขนม กาแฟ ไปฝากไว้ให้ อย่าลืมกินนะ…ครับ'

พอกดส่งไลน์เสร็จ อยู่ดีๆ หน้าก็ร้อนผ่าวขึ้นมา… คงเพราะอากาศข้างนอกมันร้อนแหละ อิอิ



สงสัยเคสนี้จะยากจริง ไอ้พี่กี้เข้า OR ตั้งแต่เก้าโมงเช้า ตอนนี้บ่ายสี่โมงแล้วยังไม่ออกมาจากห้องผ่าตัดเลย ส่วนผมนั้นต้องไปตรวจ OPD นอกเวลาต่อ เลยไม่ได้สนใจตามว่าไอ้พี่กี้เสร็จเคสตอนไหน

"วันนี้เป็นอะไรมาครับคุณ"

"มี…เลือดออกทางทวารหนัก"

ผมเงยหน้ามองคนไข้แวบนึง แล้วก็ก้มหน้ามาอ่าน OPD card (บัตรบันทึกผู้ป่วยนอก) เป็นผู้ป่วยชายไทย อายุ 29 ปี มีอาการเลือดออกทางทวารหนัก ไม่แพ้ยา ไม่มีโรคประจำตัว ไม่เคยมีประวัติเป็นแบบนี้มาก่อน นั่นเป็นข้อมูลในที่พยาบาลหน้าห้องบันทึกมาไว้ให้ผม ผมจึงจำเป็นต้องซักประวัติเพิ่มเติม

"คุณมีอาการตั้งแต่เมื่อไหร่ครับ"

"เป็นมาตั้งแต่เมื่อวานครับ"

"ปกติมีปัญหาเรื่องการขับถ่ายไหมครับ" ตอนนี้ผมกำลังสงสัยว่าคนไข้อาจจะเป็นโรคริดสีดวงทวารครับ

"ไม่มีครับ ถ่ายปกติ"

"มีท้องผูกบ้างไหมครับ"

"ไม่ครับ"

"เดี๋ยวนะครับ คุณถ่ายเป็นเลือด หรือว่า อยู่ดีๆ ก็มีเลือดออกทางทวารนะครับ" ผมว่า ผมน่าจะกำลังไปผิดทาง

"เอ่อ…จริงๆ ผมไม่ได้ถ่ายเป็นเลือด ละก็ไม่ได้อยู่ดีๆ ก็มีเลือดออก พอดีว่า…" คนไข้เสียงเบา และขยับเข้ามาพูดกับผมใกล้ๆ "ผม…เพิ่งร่วมเพศทางทวารหนักกับแฟนมาครับ มันเป็น…ครั้งแรก ผมคิดว่ามันจะออกแค่ตอนทำกัน แต่ทำเสร็จแล้วก็ยังไม่หาย แฟนผมเลยกังวล เค้าอยากให้ผมมาหาหมอ"

"…เอ่อ"

เป็นผมเองครับที่พูดไม่ออก พอดีกับที่มีคนมาเคาะประตูห้องตรวจ OPD มองผ่านกระจกออกไปเป็น…ไอ้พี่กี้!!

จังหวะมันจะโบ๊ะบ๊ะอะไรขนาดนี้คร๊าบบบ ผมได้แต่มองคนไข้ที มองไอ้พี่กี้ที กูจะกลัวอะไรดีวะตอนนี้

"นิว พี่รออยู่ห้องตรวจข้างๆ นะ"  ไอ้พี่กี้เปิดประตูเข้ามาบอก แล้วก็ปิดประตูไว้ตามเดิม

"แฟนคุณหมอเหรอครับ…หล่อดีนะครับ"

"เอ่อ…พี่น้องครับ"

แล้วผมจะบอกคนไข้ทำไมละเนี่ย โอ้ยยยย ปวดหัวกับตัวเอง ไอ้พี่กี้ปรากฏตัวทีนี้มีผลต่อสติสมาธิผมมากๆ

"ว่าแต่คุณมีอาการอย่างอื่นร่วมด้วยไหมครับ"

"ก็ไม่มีนะครับ"

"อย่างเช่น หน้ามืด วิงเวียน คล้ายจะเป็นลม" กำลังประเมินว่าเสียเลือดมากไหมครับ

"ไม่มีนะครับ จะมีก็แค่ตอน แฟนมาอยู่ใกล้ๆ รู้สึกจะเป็นลม เพราะเหมือนมีผีเสื้อเป็นฝูงบินอยู่ในท้องตลอดเวลา"

ผมมองหน้าคนไข้ พลางเกาหัวแกรก มันขนาดนั้นเลยเหรอวะ

"งั้นเบื้องต้น หมอจะให้ยาแก้อักเสบ ยาบำรุงเลือด และยาทาเฉพาะที่ไปนะครับ …ถ้ายังมีเลือดไหลไม่หยุด ให้กลับมาพบแพทย์อีกครั้ง ละก็งดการมีเพศสัมพันธ์จนกว่าจะหายดีนะครับ ไม่งั้นเสี่ยงต่อการติดเชื้อนะครับ …เดี๋ยวออกไปรอรับยาเลยนะครับ"

ทันทีที่คนไข้เดินออกไปพ้นห้องตรวจ ผมถึงกับถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก รู้สึกหายใจทั่วท้องขึ้น เมื่อกี้เหมือนกำลังโดนคนไข้ซักประวัติยังไงก็ไม่รู้



ผมตรวจคนไข้เสร็จ ไอ้พี่กี้ก็ยืนรออยู่ก่อนแล้ว กำลังจะเดินออกจากห้องตรวจ พี่พยาบาลก็พูดขึ้น

"ต้องขอบคุณอาจารย์กี้เลยนะคะที่วันนี้มาช่วยตรวจ ไม่งั้นวันนี้ยาวเลย"

"เหรอครับ"

"ถ้าหมอนิวมาอยู่เวรทุกวันคงดีค่ะ จะได้มีอาจารย์กี้มาช่วยตรวจทุกวันด้วยค่ะ"

"แค่ว่างมั้งครับ… ถ้าไม่มีอะไรแล้ว ผมขอตัวก่อนนะครับ" รีบตัดบทก่อนครับ เดี๋ยวโดนแซวไปเรื่อยเปื่อย



"พี่กี้ ไม่เหนื่อยเหรอ เข้าเคสทั้งวัน" ผมถามไอ้พี่กี้ทันทีที่เดินออกมาด้วยกันสองคน

"หายเหนื่อยเลย หลังจากที่ได้กินเค๊กส้ม" พูดจบ มีการหันหน้ามาส่งยิ้มหล่อให้ผมด้วยนะ

"เว่อร์ละ แล้วกินข้าวยังเนี่ย"

"กินข้าวที่นิวซื้อให้ไง แต่…หิวอีกรอบละเนี่ย"

"หิวข้าว?"

"หิวนิว อยากกินนิว"

พูดไป ยิ้มกรุ้มกริ่มไปด้วยนะ โอ้ยยยย ไอ้พี่กี้ ไอ้คนหื่น ละผมก็คิดไปถึงคนไข้ที่เพิ่งเจอเมื่อกี้ด้วยนะ ทำเอาหน้าผมร้อนขึ้นมาทันทีเลย

"หน้าแดง หูแดงเชียวนะ …คิดอะไรอยู่ หึหึ"

"เปล่าาาาาา"

"ว่าแต่ วันนี้ไปได้เค๊กส้มมาจากไหน"

"ไปลองคาเฟ่ร้านใหม่มากับเพื่อนน่ะ อร่อยป่าว"

"อร่อยดี"

"งั้นเดี๋ยววันหลังนิวพาพี่ไป"

"อือ"

เราเดินมาถึงร้านอาหารตามสั่งหน้าโรง'บาลพอดีครับ เลยต้องพักบทสนทนาเอาไว้ก่อน เราเลือกสั่งอาหารจานเดียวมากินแบบง่ายๆ ผมรู้แหละว่าวันนี้พี่กี้เหนื่อยมาก ถึงคำพูดคำจาจะดูปกติ แต่ท่าทางเหนื่อยอ่อนมาก ผมจึงอยากรีบกินรีบเสร็จ พี่เค้าจะได้รีบกลับไปพักผ่อน

เราใช้เวลาไม่นานในการทานข้าว แล้วก็เดินกลับหอพักแพทย์ที่อยู่ด้านหลังโรง'บาล พี่กี้ไปอาบน้ำที่ห้องตัวเอง แล้วก็ขึ้นมานอนที่ห้องผมเหมือนเดิม เราไม่ได้พูดอะไรกันมาก ไม่นานพี่กี้ก็ผล็อยหลับไป ส่วนผมยังนอนไม่ได้ครับ ต้องหาข้อมูลเคสที่ผ่าตัดกับอาจารย์ปอนด์วันนี้เพื่อไป discuss ด้วยในวันพรุ่งนี้

ผมมองนาฬิกาหลังจากทำงานเสร็จ ตอนนี้ก็ปาเข้าไปตีสองแล้ว หันไปมองคนบนเตียงนอนเห็นหายใจสม่ำเสมอ คงหลับลึกไปแล้ว ผมปิดคอมพิวเตอร์โน๊ตบุ๊ค เดินไปปิดไฟ แล้วมาล้มตัวนอนบนเตียงอีกฝั่งที่มีพื้นที่ให้นิดหน่อย ถึงจะเบียดกันไปบ้าง แต่ก็…อบอุ่นดี

ผมจ้องมองใบหน้าที่แนบชิดติดกับผมผ่านความมืด สัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่น อดไม่ได้ที่จะส่งปลายจมูกตัวเองไปสัมผัสแก้มคนตรงหน้าอย่างอ่อนโยน แล้วเขี่ยเบาๆ ที่ริมฝีปากพี่เค้า อดใจไม่ได้อีกแล้วครับ ปากพี่กี้น่าจูบจัง ผมจึงจุ๊บเบาๆ ที่ริมฝีปากพี่กี้ แล้วรีบถอนปากออกมา

"ฝันดีนะครับพี่กี้…ของนิว"



เช้าวันต่อมา

ผมงัวเงียตื่นขึ้นมาเพราะนาฬิกาปลุกดังเตือนว่าเจ็ดโมงเช้าแล้ว พอเปิดเปลือกตาก็พบว่าร่างสูงนั่งกดมือถืออยู่โซฟากลางห้อง

"พี่กี้…ตื่นแล้วทำไมไม่ปลุกนิวอ่ะ"

"……"

เงียบครับ ร่างสูงไม่ตอบ แต่ส่งสายตานิ่งๆ เย็นๆ มาทางผม เป็นอะไรแต่เช้าวะ ผมจึงลุกจากเตียง แล้วเดินไปหยุดยืนตรงหน้าร่างสูง

"เป็นไรอ่ะ"

แทนคำตอบ ไอ้พี่กี้ยื่นมือถือส่งมาให้ผม ภาพที่ปรากฎบนหน้าจอคือ ภาพผมกำลังยิ้มไม่มองกล้อง โดยที่ในมือมีส้อมกำลังปาดเค๊กส้มบนจาน ชำเลืองไปมองที่มาของภาพนี้ เชี่ยละ เจ้าของคนโพสต์เฟซบุ๊คคือ ไอ้ฟิล์มไง!!



TBC.



Talk : เอาแล้วไง งานเข้าแล้วนิวเอ้ยยยย T^T

ฝากด้วยเช่นเคยค่าาา ขอบคุณสำหรับหัวใจ คอมเม้นท์ และ add shelf นะค๊าาา (ส่งหัวใจรัวๆให้รี๊ด) #หมอกี้น้องนิว




ออฟไลน์ seaz

  • รักอยู่ไหน...ใจเรียกหา
  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5416
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +381/-9
    • GIFFARINE ORDER สั่งง่าย ส่งฟรี
จะบ้านแตกไหมเนี่ย?

เราว่าเต็มแอบชอบฟิล์มแน่ ๆ เลย

ออนไลน์ blove

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1365
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +94/-0
555555 งานเข้าเพราะคนอื่นอีกแล้ว

ออฟไลน์ cavalli

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5247
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +193/-19

ออฟไลน์ malula

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7495
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +622/-7

ออฟไลน์ a-mee-ra

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 59
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +15/-0
ตอน 18 ที่ปรึกษา(ใจ)


- หมอเต็ม -

ผมมองดูรูปเพื่อนตัวเองที่กำลังยิ้มแบบเผลอๆ แต่ถูกแอบถ่ายด้วยอีกคน คนที่ชอบถ่ายรูป คนที่ชอบไลน์มาถามผมถึงความเป็นไปของเจ้าของรูปตลอดเวลาตั้งแต่รับน้องจนกระทั่งมาทำงาน

ไอ้ฟิล์มครับ… มันเป็นเพื่อนผมตั้งแต่มัธยม ผมเรียนโรงเรียนเดียวกันกับมันตั้งแต่ม.ต้นยันม.ปลาย ระดับการเรียนก็ใกล้เคียงกัน เรียกว่าเป็นคู่แข่งกันมาตลอด สลับกันได้คะแนนท๊อปในแต่ละวิชา เกรดเฉลี่ยคู่คี่สูสี แต่ตอนแอดมิชชั่น มันดันไม่เลือกแพทย์ซักที่ มันบอกว่ามันไม่อยากไปยุ่งวุ่นวายกับคนไข้ ขอเป็นอาชีพที่ใกล้คนไข้น้อยที่สุดละกัน มันจึงเลือกลงคณะเภสัชศาสตร์ อย่างมากก็เจอคนไข้แค่ตอนจ่ายยา มันว่างั้นนะตอนเลือกเรียน

พอเข้าเรียนมหาวิทยาลัยก็เจอกันบ้างในช่วงปี 1 กับปี 2 ที่ต้องเรียนวิชารวม และเจอกันตอนเพื่อนโรงเรียนเก่านัดเลี้ยงรุ่น พูดถึงความสนิทสนมระหว่างผมกับมันนั้น…ไม่มีเลย ออกแนวเป็นคู่แข่งกันซะมากกว่า แต่ก็มีแค่เรื่องเดียวที่ผมแข่งกับมันได้ ก็คือเรื่องเรียน อย่างอื่นผมแพ้ทุกอย่างครับ

ฟิล์มเป็นนักกีฬาบาสของโรงเรียน

ฟิล์มเป็นนักกีฬาบาสของมหาวิทยาลัย

ฟิล์มเป็นเดือนของคณะเภสัชศาสตร์

ฟิล์มถ่ายรูปเก่ง

ฟิล์มมีคนมาขายขนมจีบเยอะ

ในขณะที่ผม ไม่เล่นกีฬา หน้าตาบ้านๆ หาความสามารถพิเศษไม่เจอ งานอดิเรกก็ไม่ค่อยสร้างสรรค์ ถ้าเดินไปด้วยกัน ผมคือบุคคลที่ถูกมองข้ามอ่ะ ผมจึงไม่ค่อยอยากสนิทกับไอ้ฟิล์มเท่าไหร่ มันทำให้ผมรู้สึกต่ำต้อยมาก

จนมาเจอกันตอนรับน้องเข้าทำงาน ก็เพิ่งรู้ว่าต้องอยู่โรง'บาลเดียวกัน แต่ก็คิดว่าคนละฝ่าย งานคนละอย่าง คงไม่ค่อยได้เจอกันหรอก แต่ทุกอย่างกลับไม่เป็นอย่างที่ผมคิด เพราะตั้งแต่วันรับน้อง ไอ้ฟิล์มก็ไลน์มาหาผมตลอด ถามถึงแต่ไอ้นิว… นิวชอบกินอะไร นิวชอบทำอะไร นิวเกิดวันที่เท่าไหร่ นิวมีพี่น้องกี่คน นิวมีแฟนไหม นิวชอบผู้หญิงหรือผู้ชาย นิวเคยมีแฟนมาก่อนใหม ถ้ามี มีมาแล้วกี่คน จนมาเจอคำถามที่ผมก็ตอบมันไม่ได้… นิวชอบอาจารย์กี้เหรอ?



วันแรกที่มันถามผม

"เต็ม เพื่อนหมอมึงอ่ะ ที่ชื่อนิวมีแฟนยังวะ" เป็นประโยคแรกที่เพื่อนเก่าทักทายกัน มันเดินมาถามผมตอนผมไปเข้าห้องน้ำระหว่างรับน้องเข้าทำงาน

"กูไม่รู้…กูยังไม่เคยคุยกับเค้าเลย"

"งั้นมึงไปถามให้กูหน่อย กูอยากรู้"

"มึงชอบมันรึไง" ผมถามมันกวนตีนเล่นๆ

"เออสิวะ" แต่คำตอบที่ผมได้รับ ทำเอาผมอึ้งมากกว่า

"มึงชอบแบบนี้เหรอวะ"

"เอออออ"

"เครๆ งั้นเดี๋ยวกูไปถามให้ละกัน"

หลังจากนั้นช่วงงานเย็นที่เป็นบายศรีสู่ขวัญ และมีดนตรี folk song ผมจึงเข้าไปพูดคุยกับนิว เพื่อหาข้อมูลให้ไอ้ฟิล์ม พอดีกับที่เล่นการ์ด yugioh เหมือนกัน ก็เลยคุยกันรู้เรื่อง ตอนรับน้องที่เค้าให้กักตัวก็แอบไปเล่นการ์ดด้วยกันบ่อยๆ สุดท้ายเลยสนิทกัน

ช่วงมาทำงานที่โรงพยาบาลแล้ว ไอ้ฟิล์มก็มักจะมาขอตารางเวรนิวกับผม ถามถึงความเป็นไปว่าตอนนี้นิวอยู่ไหน นิวทำอะไรอยู่ ผมก็บอกเท่าที่ผมรู้

"มึง วันนี้นิวมีเวร ER ไม่ใช่เหรอ เมื่อกี้กูเดินผ่าน ER ทำไมไม่เห็น"

"กูจะรู้ไหมล่ะ มันเข้าห้องน้ำมั้ง"

"มึงต้องรู้สิ มึงเป็นเพื่อนสนิทนิวนะ"

"เอ๊า ไอ้นี่ กูก็ต้องทำงานกูป่าววะ"

"เออๆ ช่างเถอะ เดี๋ยวอีกหน่อยกูค่อยเดินผ่านไปดูใหม่"

บางวันก็…

"มึงๆ เมื่อกี้กูเจอนิวด้วยที่โรงอาหาร นิวไปกินข้าวคนเดียวอ่ะ"

"แล้วยังไง"

"มึงเป็นเพื่อนนิว มึงก็ต้องไปกินข้าวเป็นเพื่อนนิวสิวะ"

"……"

"มึงไม่ควรปล่อยให้นิวไปกินข้าวคนเดียวนะ"

"…ห่วงมันมาก มึงก็ไปกินกับมันสิวะ"

หรือไม่ก็…

"มึงว่ารูปนี้นิวน่ารักไหม" ก่อนจะถามประโยคนี้ มันก็โชว์รูปที่มันแอบถ่ายนิวตอนเดินระหว่างตึก

"อือ" ตอบรับไปงั้นแหละครับ

"นี่ๆ กูยังมีอีกหลายรูปนะ มึงดูอีกไหม"

"พอๆ กูต้องรีบไปดูคนไข้ …มึงดูไปคนเดียวเลย"

บางครั้งก็ต้องรับบทเป็นที่ปรึกษาจำเป็น…

"มึง กูได้ข่าวว่าอาจารย์กี้ซื้อข้าวซื้อน้ำไปให้นิวตอนอยู่เวร ER เมื่อวานน่ะ"

"แล้ว?"

"จริงป่าววะ"

"กูจะรู้ไหมล่ะ กูไม่ได้ไปเข้าเวรกับมันนะ"

"มึงต้องไปสืบมาให้กูว่าจริงไหม"

"เพื่ออออ"

"เพื่อกูไง"

"เดี๋ยวนี้กูกับมึงสนิทกันเนอะ" ประชดครับ

"นะๆๆ นะเต็มเพื่อนรัก" พูดไป มันก็เอาหัวมาถูไหล่ผมด้วย ทำตัวน่ารักเชียวนะมึง

ผมจึงต้องไปถามไถ่พี่ๆ ที่ห้อง ER และเช็คข่าวจากนิวอีกรอบว่าจริงไหม แต่เจ้าตัวก็ปฏิเสธอย่างเดียว ไม่ได้รู้เรื่องอะไรเล้ยยยย บางครั้งไอ้นิวก็ความรู้สึกช้าไปนะ เพลียกับเพื่อนตัวเองครับ

ไม่นานระลอกสองก็มาอีกครับ คนที่กินไม่ได้นอนไม่หลับคือ ไอ้ฟิล์มครับ ระลอกที่อาจารย์กี้ไปเฝ้าไอ้นิวที่ห้อง ER ทั้งคืน ข่าวนั้นผมไม่ต้องไปถามใครเลย เพราะเค้าเม้าท์กันทั้งโรง'บาล เดือดร้อนผมต้องมารับฟังความทุกข์ของไอ้ฟิล์มอีก มันซื้อเบียร์มานั่งปรับทุกข์กับผมในห้องของผมเลย

"เต็ม มึงว่ากูควรทำยังไงดีวะ กูชอบเค้ามากเลยนะเว้ย"

"ถ้ามึงชอบเค้า มึงก็ต้องแสดงให้เค้าเห็นสิวะ"

"กูจะกล้าเหรอวะ ตอนนี้คนทั้งโรง'บาลไม่มีใครกล้าขวางทางอาจารย์กี้เลยนะเว้ย"

"แล้วไง มึงกลัวรึไง"

"ก็หวั่นๆ อยู่"

"คนที่มึงต้องสนใจคือ ไอ้นิวเว้ย …อาจารย์กี้ สถานะเดียวกันกับมึง แต่ถ้าตอนน้ีมึงไม่เริ่มจีบนิว อาจารย์กี้จะนำมึงไปไกลนะ"

"ละกูควรเริ่มจีบนิวยังไงวะ"

"เรื่องแบบนี้มึงต้องให้กูสอนเหรอวะ"

"คือ…คนนี้กูประหม่าจริงๆ ว่ะ"

"มันชอบกินอะไร มึงก็ซื้อไปให้สิ เริ่มพรุ่งนี้เลย"

"เครๆ งั้นเริ่มพรุ่งนี้เลยนะ"

หลังจากนั้นไอ้ฟิล์มก็กินเบียร์หมดไปหลายต่อหลายขวด แล้วเวิ่นเว้อของมันไป ส่วนผมก็ชนกับมันบ้าง ปล่อยให้มันกินไป ผมผละออกไปอาบน้ำ พอกลับมาก็เจอไอ้ฟิล์มเมาเรื้อน พยายามเข้ามากอดผม แต่ปากมันน่ะ…เพ้อถึงแต่นิว

"นิวคร๊าบบ ฟิล์มชอบนิวมากเลยนะครับ"

"ฟิล์ม นี่กูเอง…เต็มเพื่อนมึง ไม่ใช่ไอ้นิว"

"ไม่ๆ นี่ล่ะนิว …นิวตัวเล็กๆ น่ากอดแบบนี้ล่ะ ในที่สุดฟิล์มก็ได้กอดนิวซักที…นะคร๊าบ"

"เฮ้ยยยย มึง มีสติหน่อยสิวะ นี่กูเองงงงงงงง"

"ไม่เอาไม่พูดมากครับ…"

จบประโยคอ้อแอ้ของไอ้ฟิล์ม ปากของผมก็ถูกปิดหมับด้วยริมฝีปากร้อนผ่าวจากคนเมา มันพยายามสอดลิ้นเข้ามาในปากผม แต่ผมปิดปากแน่นหนา มันจึงเลือกที่จะดูดเม้มริมฝีปากด้านนอกของผมแทน จนผมเริ่มรู้สึกเคลิ้มๆ ไปกับจูบของมัน จึงเผลอเปิดปากตัวเองออก ทำให้ไอ้ฟิล์มสอดลิ้นเข้ามาในปากผมได้ จากนั้นมันก็สำรวจปากผมจนทั่วเลยละครับ ผมพยายามผลักมันเท่าไหร่ก็ไม่เป็นผล ผมจึงยอมให้มันจูบจนพอใจ คิดซะว่า…ยังไงก็เพื่อนกันวะ คงไม่เป็นอะไรหรอก

หลังจากคืนนั้น มันก็ทำตัวเหมือนเดิมกับผมครับ ยังมาปรึกษาผมเหมือนเดิม เพราะเหตุการณ์คืนนั้น…มันจำอะไรไม่ได้เลย ผมก็ไม่คิดจะขุดคุ้ยมาเล่าให้มันฟังครับ เพราะคงเป็นผมเองที่รู้สึกเสียหน้า



"เต็ม…พรุ่งนี้กูต้องไปออกหน่วยแพทย์เคลื่อนที่กับมึง"

"อือ แล้วไงวะ"

"มึงลองไปขอเปลี่ยนกับนิวหน่อยดิ กูจะได้ใกล้ชิดนิวไง"

"บอกมันตอนจะตีสองเนี่ยนะ มันคงได้ด่ากูหรอก"

"น่าาาานะ ลองดู"

"เออๆ งั้นเดี๋ยวกูลองคุยกับมันแปปนะ"

นั่นเลยทำให้ไอ้ฟิล์มได้ไปออกหน่วยฯ กับนิวไงครับ ผมอยู่เบื้องหลังทั้งนั้น…



พอหลังกลับจากออกหน่วยฯ นิวก็ไม่สบาย ผมก็พอรู้แหละ แต่มาดูเพื่อนไม่ได้ไง เพราะวันนั้นมีเวรบ่ายต่อดึกที่ ER ก็อุตส่าห์คาบข่าวไปบอกไอ้ฟิล์มเพื่อนรักแล้วนะ แต่มันก็ช้าไง นู่นนนน มัวแต่ไปถ่ายรูปต้นไม้ใบหญ้า พอกลับเข้ามาโรง'บาล กำลังจะเอายาไปให้ไอ้นิวก็พอดีไปจ๊ะเอ๋อาจารย์กี้ที่ไปเคาะห้องไอ้นิว ผมให้มันเปิดเข้าไปอยู่ห้องผม เพื่อรอให้อาจารย์กี้ออกจากห้องนิว แล้วมันจะได้ไปดูแลต่อ แต่อาจารย์กี้ก็ไม่ออกมาซักที สุดท้ายเค้าก็อยู่ด้วยกันทั้งคืน มันก็แซดสิครับ

ตกเย็นของวันนั้น เป็นไอ้นิวครับที่มาหมกตัวอยู่ห้องผม มันหลบหน้าอาจารย์กี้ ผมเลยได้รู้ว่า…ไอ้นิวมันเริ่มเปิดใจให้อาจารย์กี้แล้ว ความปวดหัวมาเยือนคนกลางอย่างผมสิครับ คนนึงก็เพื่อนที่กำลังสับสนในตัวเอง อีกคนก็เพื่อนที่ทั้งรักทั้งหลงไอ้คนแรก …แต่ดูเค้ารางแล้วยังไงๆ ไอ้ฟิล์มก็…แพ้ว่ะ แต่บอกไม่ได้ไง ยังไงก็ต้องสนับสนุนให้มันไปให้สุด ให้มันเป็นคนตัดสินใจเองว่าควรไปต่อ หรือพอเท่านี้

แต่ก็นั่นแหละ…ห่วงมันอ่ะครับ



"มึงงงงงงง เมื่อคืนนิวโทรมา consult เรื่องยาเว้ยยย"

"ก็ดีแล้วไง"

"โชคดีมากเลยที่กูอยู่เวรเมื่อคืน"

"แล้วยังไง มีอะไรคืบหน้า"

"นิวว่าจะเลี้ยงขอบคุณกู"

"เมื่อไหร่"

"ยังไม่ได้นัด…แต่แบบเมื่อกี้กูเดินไปซื้อกาแฟกับนิวที่ร้าน"

"เดี๋ยวนี้พัฒนานะ"

"จะเรียกว่าพัฒนาไหมก็ไม่รู้ เพราะไปเจออาจารย์กี้ด้วย …อาจารย์แสดงออกมากว่าหวงนิว ไม่อยากให้คุยกับกู"

"อือ แล้วมึงเอาไงต่อ"

"มาขนาดนี้แล้วก็ต้องสู้แหละ"

"เออ งั้นก็…สู้ๆนะ"

ผมพูดกับมัน โดยที่ไม่รู้จะพูดอะไรที่มันดีกว่านี้แล้วครับ…



ณ วันที่นิวไปเที่ยวทะเลกับอาจารย์กี้และอาจารย์แนน เหตุการณ์มันเกิดขึ้นตอนที่ไอ้นิวโพสต์รูปเดี่ยวตัวเอง ผมอ่านแคปชั่นเพื่อนตัวเองแล้วก็ได้แต่ส่ายหัว มึงจะอ่อยอะไรเรี่ยราดขนาดนี้วะนิว แต่ก็เข้าใจมันนะ มันเป็นคนประเภทไม่คิดมาก อยากทำอะไรก็ทำ ไม่ค่อยคิดถึงผลของการกระทำตัวเองเท่าไหร่หรอก มันคิดแค่ว่าถ้าไม่เดือดร้อนใครก็เป็นเรื่องที่ทำได้

ไม่นานโพสต์ของอาจารย์กี้ก็ตามมา เรียกว่าเป็นการเปิดตัวเลยทีเดียว ผมก็ยินดีกับเพื่อนแหละ แต่หันมามองเพื่อนตัวเองอีกคน 'วันนั้นเมาเป็นหมา' เลยครับ แล้วไปเมาที่ไหน ห้องผมอีกแล้วครับ คราวนี้มันหอบเบียร์มาเยอะกว่าครั้งก่อน ผมนี่รู้สึกร้อนๆ หนาวๆ เลยทีเดียว

"เต็ม ทำไมมึงไม่บอกกูว่าเค้าไปทะเลด้วยกัน"

"ถ้ากูบอกมึง…มึงก็เป็นแบบนี้ไง"

"กูเป็นแบบนี้แล้วยังไงวะ"

"กูไม่อยากให้มึงเสียใจ…"

"สุดท้ายยังไงกูก็ต้องเสียใจอยู่ดี บอกตอนไหนมันก็…มีค่าเท่ากัน ป่าววะ" พูดไปก็กระดกเบียร์เข้าปากไป

"กู…ไม่อยากเห็นมึงเสียใจน่ะ"

"ทำไมวะ มึงจะสมน้ำหน้ากูก็ได้นะ! กูมันไอ้ขี้แพ้! ไอ้คนไร้น้ำยา! มึงด่ากูสิ ด่ากูเลยยยย ฮืออ" มันร้องไห้ครับ ผมถึงกับอึ้งเลย ไม่รู้จะปลอบยังไง เลยให้มันซบไหล่ร้องไห้ เท่ฉิบหายเลยกู

นาทีนั้นผมสงสารมันมากครับ เลยยกเบียร์ซดไปเป็นเพื่อนมัน ไม่รู้หมดเบียร์ไปเยอะเท่าไหร่ แต่มารู้ตัวอีกทีก็ตอนเช้าเลย…

เช้าที่ผมกับไอ้ฟิล์มนอนอยู่บนเตียงด้วยกัน ในสภาพเปล่าเปลือย… เสื้อผ้าถูกถอดทิ้งระเกะระกะอยู่รอบๆ เตียงนอน อีกทั้งผมยังรู้สึกไม่ค่อยสบายตัว ขยับนิดหน่อยร่างกายท่อนล่างก็เจ็บแปล๊บขึ้นมา เหมือนผ่านกิจกรรมอันหนักหน่วงมาอย่างยาวนาน



นี่ผม…กับไอ้ฟิล์ม…เรา…เป็นของกันและกัน…แล้วเหรอ?



ในขณะที่ผมยังงงๆ กับเหตุการณ์ตรงหน้า ไอ้ตัวก่อเรื่องข้างๆ ก็ลืมตาตื่นลุกขึ้นมานั่ง… มองผมที มองตัวมันที ส่วนผมนั้นพยายามจะลุกลงจากเตียง แต่เรี่ยวแรงหายไปไหนหมดไม่รู้ครับ ตัวอ่อนปวกเปียกเลย ทำให้พอผมยืนปุ๊บก็ต้องพับตัวลงนั่งเหมือนเดิม ไอ้ตัวก่อเรื่องเลยต้องรีบถลันตัวมารับผมไว้ ระหว่างเราได้แต่มองหน้ากัน ไม่มีใครกล้าพูดอะไรออกมา แต่สุดท้ายก็เป็นไอ้ฟิล์มที่เอ่ยปาก

"เต็ม กูขอโทษมึงนะเว้ย"

"…"

ผมไม่รู้เลยว่าผมควรตอบโต้สถานการณ์นี้ยังไง…

"กู…ขอโทษ มึงพูดอะไรมั่งดิวะ"

"…กู..ไม่รู้จะพูดอะไร" พูดไป ผมก็หลบตามันไปด้วย

"มึง…เจ็บมากไหม"

ผมพยักหน้าแทนคำตอบ นั่นทำให้ไอ้ฟิล์มหน้าเสียไปอีก ผมจึงตัดสินใจพูดบางสิ่งออกไป

"กู…ไม่เป็นไรเว้ย มึงไม่ต้องรู้สึกผิด…เราคงผิดด้วยกันทั้งสองคน… เหตุการณ์เมื่อคืน เราแค่…ต้องลืม…เว้ยมึง ถ้ากูไม่พูดถึง มึงไม่พูดถึง ใครจะรู้ …โอเคไหม"

"เอางั้นเหรอวะ แต่…กูเป็นห่วงมึงนะเว้ย เต็ม"

"ไม่เป็นไร กูไม่ใช่ผู้หญิง…ที่มึงต้องมารับผิดชอบ …คิดซะว่า one night stand นะมึง"

"…ถ้ามึงคิดว่าแบบนี้ดี กูก็ว่าตามมึง"

"อือ กูว่าแบบนี้ดีแล้วล่ะ"



"แล้วความสัมพันธ์แบบเพื่อนของเราล่ะ…จะยังอยู่ไหม"

"ยังอยู่สิวะ …เรื่องแค่นี้เอง มันไม่ทำให้กูเลิกเป็นเพื่อนกับมึงหรอกน่า"




"ได้ยินแบบนี้กูค่อยสบายใจหน่อย… งั้นเดี๋ยวกูอุ้มมึงไปอาบน้ำนะ"

จบบทสนทนาของเรา ไอ้ฟิล์มมันก็อุ้มผมไปอาบน้ำ หลังจากวันนั้นมันก็ปฏิบัติกับผมเหมือนเดิมทุกอย่าง ไม่มีอะไรเพิ่มขึ้นหรือลดลง

แต่…เป็นผมเอง ที่เริ่มคาดหวังว่าวันนี้มันจะโทรมาไหม? วันนี้มันอยู่เวรไหมนะ? หรือวันนี้มันกินข้าวรึยังวะ?



TBC.



Talk : ขอคั่นอารมณ์พี่กี้ด้วยแบคกราวน์ของอีกคู่นะคะ จริงๆ เราตั้งใจจะแต่ง 'เภฟิล์มหมอเต็ม' ในอีกเรื่องเลย แต่มันอดใจแต่งไม่ได้ค่ะ รู้สึกว่ามันควรดำเนินไปพร้อมกัน หวังว่าทุกคนจะชอบคู่นี้เหมือนคู่หลัก #หมอกี้น้องนิว นะคะ (ยิ้ม)

เดี๋ยววันศุกร์มาต่อคู่หลักให้นะคะ ตอนนี้ฝากด้วยเช่นเคยค่ะ ขอบคุณมากๆเลยค่ะ (ยิ้มกว้าง)

#หมอกี้น้องนิว #เภฟิล์มหมอเต็ม #อินเทิร์นจอมจุ้นฯ

ออฟไลน์ cavalli

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5247
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +193/-19
 :katai2-1:



คนเป็นที่ปรึกษา เกิดปัญหา

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ love-boy

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 41
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0

ออนไลน์ blove

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1365
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +94/-0
เฮ้ย!!มาแรงแซงคู่หลักไปแล้ว ปัดโธ่  :impress2: 555 ฟิล์มคนซึน กว่าจะรู้ใจตัวเองหมอเต็มคงเสียใจมาก อย่ายอมใจอ่อนง่ายๆนะ 55555

ออฟไลน์ iceman555

  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 8516
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +149/-10

ออฟไลน์ seaz

  • รักอยู่ไหน...ใจเรียกหา
  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5416
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +381/-9
    • GIFFARINE ORDER สั่งง่าย ส่งฟรี

ออฟไลน์ นางฟ้าน้อย

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 30
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0

ออฟไลน์ malula

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7495
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +622/-7
อย่าไปมีใจให้ฟิล์มเลยหมอเต็ม เห็นเราเป็นกระโถน รักไปก็เหนื่อย

ออฟไลน์ nightsza

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2110
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +61/-1
คู่รองมาแรง เต็มอย่าไปใจอ่อนง่ายๆนะ ใจแข็งเข้าไว้

ออฟไลน์ a-mee-ra

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 59
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +15/-0
ตอน 19.1 เป็นแฟนกันไหม?


- หมอกี้ -



ผมมองหน้านิวที่ตอนนี้ดูอึ้งนิดๆ เดาไม่ออกเหมือนกันว่าอึ้งเพราะอะไร เพราะผมเห็นภาพน้ี หรือเพราะไอ้เด็กเภสัชมันโพสต์รูปเจ้าตัวผ่านโซเชียล ผมนิ่งครับ เพราะผมพูดกับนิวหลายครั้งแล้วสำหรับประเด็นไอ้เด็กเภสัชคนนี้ คิดว่าจะคุยกันรู้เรื่องแล้วเสียอีก

"พี่กี้…"

เสียงไอ้ตัวดีมันเรียกผมครับ ผมจึงส่งสายตาเย็นๆ ไปให้

"นิวแค่จะไปเลี้ยงที่มันหาข้อมูลยาให้เองนะ… ไม่คิดว่ามันจะโพสต์รูปนิวลงเฟซ"

"…"

"พี่กี้…พูดอะไรมั่งดิ"

ไอ้ตัวดี มันนั่งลงบนโซฟาข้างผม แล้วเอาตัวมาเบียดผมอ่ะ

"…นิวจะให้พี่พูดอะไร พี่ไม่มีสิทธิ์จะพูดอะไรอยู่แล้วนี่"

ใช่ครับ ผมไม่มีสิทธิ์พูดอะไรหรอก ผมมันก็แค่คนที่ชอบนิวอีกคนนึง…เท่านั้นเอง

"พี่ก็รู้ว่า…ยังไงผมก็แคร์พี่มากกว่าไอ้ฟิล์มอยู่แล้ว"

น้องเอื้อมมาจับมือผมไปกุมไว้ พร้อมกับพูดต่อ

"ผมขอพิสูจน์อะไรบางอย่างก่อนนะพี่… พี่กี้รอนิวก่อนนะ"

"…อือ"

ผมตอบรับ แล้วดึงมือน้องออก จากนั้นก็ก้าวยาวๆ ไปที่ประตูห้อง …กลับห้องตัวเองสิครับ อาบน้ำแต่งตัวไปดูคนไข้ หน้าที่ต้องมาก่อนเรื่อง 'หัวใจ' เสมอ

.

.

วันนี้ผมมีผ่าตัด 8 เคส เป็นเคสเล็กๆ ไม่ซับซ้อนมาก วันทั้งวันของผมจึงหมดไปกับการอยู่กับคนไข้และพยาบาลในห้องผ่าตัด ไม่ได้โผล่หน้าออกไปไหนเลย พอเสร็จเคสสุดท้าย ผมจึงออกมาเปลี่ยนชุดและเตรียมตัวจะออกไปหาอะไรกิน เพราะนี่ก็สองทุ่มแล้ว

"อาจารย์กี้คะ หมอนิวฝากข้าวกับน้ำไว้ให้นะค่า วางอยู่ตรงนี้นะคะ" พี่พยาบาลร้องบอกผมก่อนที่เธอจะลงเวร

"ครับ ขอบคุณครับ"

ผมจึงเดินเข้าไปหยิบข้าวกล่อง และน้ำในแก้วเก็บความเย็น หอบกลับห้องตัวเอง …พลางคิดถึงคนเอามาให้ ป่านนี้คงกำลังหัวหมุนอยู่ในห้อง ER วันนี้เป็นเวรนิวอยู่ถึงเที่ยงคืน …ผมจำได้หมดแหละว่าน้องมีเวรวันไหนบ้าง บางครั้งจำได้ยิ่งกว่าเจ้าตัวซะอีก แต่วันนี้ผมไม่ไปเฝ้าหรอกนะ นิวต้องฝึกให้มากๆ จะได้เก่ง และอีกอย่างคือ… กำลังน้อยใจน้อง ขอเวลาทำใจให้เป็นปกติก่อนนะ แล้วเดี๋ยวผมไปตามตื๊อต่อครับ



วันต่อมา

ผมก็ยังใช้ชีวิตแบบทุกๆ วันครับ ตื่นมาราวด์วอร์ดเช้า และต้อง discuss เคสกับอินเทิร์น แต่วันนี้นิวไม่อยู่ นิวไปประชุมที่สาธารณสุขจังหวัด ทำให้ผมไม่ได้เจอนิวเลยทั้งเช้า

แต่… เที่ยงปุ๊บ ก็มีเบอร์แปลกๆ โทรเข้ามาหาผม

"สวัสดีครับ ใช่คุณหมอกี้ไหมครับ"

"ครับผม"

"โทรจาก foodtiger นะครับ มีอาหารมาส่งครับ"

"โทรผิดรึเปล่าครับ ผมไม่ได้สั่ง"

"มีคนสั่งให้ แล้วบอกให้ส่งที่คุณหมอกี้ครับ"

"อ่าครับ ว่าแต่ใครสั่งให้ครับ"

"เค้าไม่ได้แจ้งชื่อไว้ครับ"

"อ่อครับ"

ผมจึงบอกพิกัดเค้าไป แล้ว 'ผัดไท' เจ้าที่อร่อยที่สุดในจังหวัดก็มาอยู่ในมือผม พร้อมกับ 'Cold brew' กาแฟสกัดเย็นที่มีขายร้านเดียวในตัวจังหวัด ผมพลิกหาข้อความ เผื่อจะมีโน๊ตแปะมากับกล่องอาหารหรือแก้วน้ำ แต่เปล่าเลย ไม่มีครับ



พอตกเย็น ก็มีเบอร์แปลกๆ โทรมาอีกแล้วครับ …เหมือนเดิมครับ มาส่งอาหาร คราวนี้เป็น 'เย็นตาโฟ' เจ้าที่ต่อคิวซื้อนานที่สุด 'ซาลาเปา' ร้านหน้าธนาคารที่ขายดีที่สุด ปิดท้ายด้วย 'เฉาก๊วยนมสด' เจ้าที่เพิ่งมาเปิดใหม่ แต่อร่อยโคตรๆ

ผมสงสัยจังว่าเป็นใครที่คอยส่งข้าวส่งน้ำในสองมื้อที่ผ่านมา อยากจะคิดเข้าข้างตัวเองว่าเป็น 'นิว' แต่ก็ไม่กล้าหรอกครับ รายนั้นจะทำอะไรแบบนี้เป็นเหรอ เพราะนิวไม่ใช่คนโรแมนติก นิวเป็นคนตรงๆ ไม่น่าทำอะไรแบบนี้แน่นอน

เช้าวันต่อมา ในขณะที่กำลังจะไปราวด์วอร์ดเช้า พอเปิดประตูห้องพักออกมาก็เจอถุงก๋วยจั๊บห้อยอยู่หน้าประตู ผมเลยต้องแกะกินก่อนแล้วค่อยออกไปทำงาน

และทันทีที่ถึงเที่ยง ก็เหมือนเมื่อวานเลยครับ แต่เที่ยงนี้เป็น 'สปาเก๊ตตี้ผัดขี้เมา' และ 'อเมริกาโน่' ตกเย็น ผมก็เริ่มคาดหวังว่าเย็นนี้จะมีมาไหมนะ? ถ้ามีมา จะเป็นอะไรอีก? ใช้เวลาคอยไม่นานเลยครับ พี่ foodtiger ก็มาส่งเหมือนเคย คราวนี้เป็น 'ราดหน้ารวมมิตรทะเล' และ 'นมเย็น'

มาถึงตอนนี้ ผมว่าผมเริ่มแน่ใจแล้วล่ะว่าเป็นใคร ยังไงก็ต้องเป็น 'นิว' แน่นอน 100%

เพราะทุกเมนู คือ อาหารเส้น มีคนเดียวที่ชอบกินเส้นเป็นชีวิตจิตใจ นั่นก็คือ นิว ผมบอกแล้วว่านิวไม่ใช่คนโรแมนติก เพราะนิวสั่งแต่อาหารที่ตัวเองชอบ ถ้าเป็นคนโรแมนติก เค้าจะสั่งอาหารที่อีกฝ่ายชอบ ไม่ใช่อาหารที่ตัวเองชอบแบบนี้



พอรู้ว่าเป็นใครส่งอาหารมาให้ มันก็จะอารมณ์ดีหน่อยๆ ครับ แต่ก็ยังไม่โทรหานะ ถึงจะอยากเห็นหน้าแทบตาย ก็ต้องอดทนครับ จำไว้ว่า…เรางอนอยู่

จริงๆ ผมก็รู้แหละว่านิวไม่ได้คิดกับฟิล์มมากกว่าเพื่อน แต่ที่โกรธเพราะนิวมันไม่เล่าให้ผมฟังไงว่าไปไหนมาไหนกับใคร ทั้งที่คืนนั้นก็อยู่ด้วยกันทั้งคืน ควรจะบอกกล่าวกันบ้าง ไม่ใช่ให้ผมรู้เองจากสื่อโซเชียลแบบนี้

…น้อยใจนะ…

เหมือนเป็นอากาศธาตุที่อีกฝ่ายไม่ได้ให้ความสำคัญ คิดอยากจะบอกก็บอก ไม่อยากบอกก็ไม่บอก ถึงจะรู้ตัวเองดีว่าเป็นแค่คนแอบชอบ แต่มันก็อดรู้สึกเป็นเจ้าของไม่ได้ เพราะตอนนี้มีผมแค่คนเดียวที่เข้าใกล้นิวมากขนาดนี้ ความสัมพันธ์ที่ยังไม่ใช่แฟน แต่อยู่ในขั้น 'กำลังคุยๆ กันอยู่' และดูเหมือนมันจะไปได้ดีซะด้วย ผมเลยอดไม่ได้ที่จะ 'หึงหวง' น้อง

แต่ก็อย่างว่าแหละ อาจเป็นผมคนเดียวที่คิดไปเองก็ได้ว่าความสัมพันธ์ของเรากำลังเดินหน้า จริงๆ แล้วน้องมันก็อาจจะแค่เกรงใจที่ผมเป็นอาจารย์หมอ มันเลยยอมให้เข้าใกล้ก็ได้ เพราะมันก็บอกทุกคนว่ามันชอบผู้หญิง ไม่ได้ชอบผู้ชายซักหน่อย

เฮ้อออ คิดแล้วก็เศร้าครับ…



ผบทานอาหารเสร็จ ก็เข้าไปอาบน้ำ เตรียมตัวนอนครับ ไม่อยากคิดฟุ้งซ่าน เพราะพรุ่งนี้มีผ่าตัดเคสใหญ่ ต้องพักผ่อนให้เพียงพอ

แต่แล้ว… ก็มีคนมาเคาะประตูที่หน้าห้อง ผมจึงรีบไปเปิด



นิวนั่นเองครับ…



"มาหาพี่ มีอะไร"

เสียงเย็นๆ หน้านิ่งๆไว้ก่อนครับ น้องไม่ตอบ เดินเลยเข้ามาในห้องผม เสมือนเป็นห้องตัวเอง

"มาหาพี่กี้…ต้องมีอะไรด้วยเหรอ" ร่างบางเอ่ยขึ้น พร้อมหยุดอยู่ที่กลางห้องผม

"…พี่มันก็แค่ผู้ชายธรรมดาๆ คนนึง ไม่ได้พิเศษอะไร ก็เลยไม่กล้าสำคัญตัวเองเท่าไหร่"



"คิดถึงอ่ะ"



อยู่ดีๆ น้องก็พูดขึ้น ทำเอาผมเซอร์ไพรส์มากครับ เกือบจะหลุดยิ้มออกมา ผมยังนิ่งเงียบ รักษาอาการทุกอย่างไว้อย่างดีเยี่ยม เมื่อน้องเห็นผมไม่ตอบสนอง น้องก็เลยเดินเข้ามาใกล้ผม แล้วกอดผมจากด้านหลัง พร้อมกับพูดต่อ



"คิดถึงพี่กี้จังเลยครับ…หันมาคุยกับนิวหน่อยนะ"



ผมหันกลับไปหาน้องตั้งแต่ยังพูดไม่จบประโยคดีด้วยซ้ำครับ แค่เห็นหน้า ใจผมก็อ่อนยวบลงแล้วครับ ยิ่งได้ยินเสียง ไม่ต้องพูดถึงเลย อยากจะกอดแล้วหอมแล้วจูบๆๆๆ ไปทั้งตัวเลย

"ทำไมนิวถึงคิดถึงพี่ละครับ"  ยังเก๊กเสียงแข็งอยู่นิดนึง

"นิว…อาจจะชอบพี่…มากกว่าห้าแล้วมั้ง"

"……ถึงสิบรึยังครับ"

"ขนาดนี้แล้ว พี่ว่า…ถึงยังอ่ะ"

น้องมันย้อนถามผมครับ ช้อนสายตามองมาที่ผมอย่างเว้าวอน ทำเอาใจผมอ่อนยวบลงไปอีกเท่าตัว

สุดท้ายแล้ว ด้วยสายตาและน้ำเสียงกระเง้ากระงอดของคนตรงหน้าก็ทำให้ผมหลุดยิ้มออกมาจนได้

"ให้ตายสิ เด็กบ้า ทำไมน่ารักขนาดนี้นะ"

ประโยคของผม ทำให้น้องยิ้มกว้างออกมา

"นิวให้พี่ 9.5"

"แล้วอีก 0.5 ล่ะครับ"

"พี่กี้ไม่ไปหานิวที่ห้อง ขอตัดคะแนน 0.5"

"แล้วทำยังไงพี่ถึงจะได้เต็มสิบล่ะครับ"



"พี่มาเป็นแฟนนิวสิ…"

"…!!!…"




อยู่ดีๆ ไอ้ตัวดีมันก็ขอผมเป็นแฟนครับ อึ้งสิครับ!! หายไปสองสามวันนี้เหมือนไปกินยาผิดมา!!



"มาเป็นแฟนกันนะพี่กี้…"

"อย่าเพิ่งนะ…พี่ต้องเป็นคนขอนิวเป็นแฟนไม่ใช่เหรอ"

"ก็พี่กี้…ชักช้า อืดอาด ไม่ทันใจเลย"

"แบบนี้ก็ได้เหรอนิว"

"ใครขอก็เหมือนกันแหละ ปลายทางมันก็ลงเอยที่คำว่า…เรา…อยู่ดี"

ตอนนี้ผมพูดอะไรไม่ออกครับ สำลักความสุขอยู่ เด็กมันมาขอเป็นแฟน ก็ไม่กล้าเล่นตัว กลัวน้องมันจะเปลี่ยนใจ สุดท้ายก็เลยตอบตกลงไปแบบง่ายๆ ไอ้ความน้อยใจทั้งหมดทั้งมวลก็ถูกยกออกจากอก มลายหายไปจนหมดสิ้น…



TBC.



Talk : งู้ยยยยย เค้าเป็นแฟนกันแล้ว น้องนิวขอพี่กี้เป็นแฟนเด้ออ 5555 นิยายเรื่องนี้ชอบมีอะไรเหนือความคาดหมาย 555

วันนี้มาต่อให้นิดๆหน่อยๆค่ะ เดี๋ยวพรุ่งนี้มาต่อให้อีกครึ่งพาร์ทนะคะ ตอนนี้ฝากด้วยเช่นเคยค่ะ ขอบคุณรี๊ดทุกคนมากๆนะค๊าาา เลิฟฟฟ (ยิ้ม)

#หมอกี้น้องนิว #อินเทิร์นจอมจุ้นฯ



« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 10-07-2020 16:23:28 โดย a-mee-ra »

ออฟไลน์ iceman555

  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 8516
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +149/-10

ออฟไลน์ Billie

  • "Let come what comes, let go what goes and see what remains. That is what is real"
  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3390
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +78/-6

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ nightsza

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2110
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +61/-1
พี่กี้ไม่ทันใจวัยรุ่น น้องนิวจัดการเองเลย

ออนไลน์ blove

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1365
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +94/-0
เอาเรื่องเหมือนกันนะเนี้ยหมอนิว  o13 พี่หมอกี้ถึงกับสตั้นไป3วิ 555  :o8:

ออฟไลน์ seaz

  • รักอยู่ไหน...ใจเรียกหา
  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5416
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +381/-9
    • GIFFARINE ORDER สั่งง่าย ส่งฟรี
งู้ยยยยย น้องนิวรุกพี่หมอกี้แรงมากเลย แต่ก็ดีแล้ว ฟิล์มจะได้ตัดใจ

ออฟไลน์ a-mee-ra

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 59
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +15/-0








ตอน 19.2 อยากจูบเธอ






ติดตามอ่านได้ที่นี่ ——> ReadAwrite หรือ ธัญวลัย

















« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 12-08-2020 16:16:53 โดย a-mee-ra »

ออฟไลน์ iceman555

  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 8516
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +149/-10

ออฟไลน์ seaz

  • รักอยู่ไหน...ใจเรียกหา
  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5416
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +381/-9
    • GIFFARINE ORDER สั่งง่าย ส่งฟรี
โว้ยยยยย ฮ่า ๆ แต่ก็เข้าใจแหละชีวิตหมอ :m20:

ออฟไลน์ cavalli

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5247
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +193/-19

ออนไลน์ blove

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1365
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +94/-0
ค้างเติ่งเลย  :impress2:  เอาใหม่นะเอาใหม่ 555

ออฟไลน์ nightsza

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2110
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +61/-1

ออฟไลน์ p_phai

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2406
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +154/-6

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด