Just a Fake Love...ไม่ต้องอินมากก็ได้พี่ : (18/05/2019) ตอนที่ 25 จบแล้วย้ายได้
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: Just a Fake Love...ไม่ต้องอินมากก็ได้พี่ : (18/05/2019) ตอนที่ 25 จบแล้วย้ายได้  (อ่าน 55715 ครั้ง)

ออฟไลน์ cavalli

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5358
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +195/-19

ออฟไลน์ no.fourth

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 888
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +36/-1

ออฟไลน์ Cyclopbee

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 173
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +8/-0
สั้นนารักกกกก

ออฟไลน์ PrimYJ

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3473
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +19/-3
หลงรักน้องแล้วยังไม่รู้ตัวอีกนะพี่เหนือ

ออฟไลน์ golove2

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4478
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +277/-6
ออกอาการหึงนะคะพี่เหนือ

ออฟไลน์ wookyu

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 119
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +57/-3
                                                                           

                                                                          - 10 -


พาร์ทเหนือ

เมื่อเช้าไอเพี้ยนมาส่งผมที่คณะก่อนที่มันจะขับรถกลับบ้านไปเปลี่ยนเสื้อผ้า ทั้งที่ผมบอกให้มันใส่ของผมไปก่อน
แต่มันไม่ยอม มันบอกว่าบ้านไม่ได้ไกลจากมหาวิทยาลัยมาก แถมมันยังมีเรียนวิชาเดียวตอนบ่ายอีก มันเลยจะกลับไปนอนต่อ ผมเลยไม่ได้ท้วงอะไรมันอีก สงสารมันด้วยโดนใช้งานทั้งคืน
ผมนำชิ้นส่วนต่างๆออกมาวางเรียงกันเพื่อจะนำขึ้นโครง พลันสายตาก็เหลือบไปเห็นหัวใจที่ไอเพี้ยนมันเห็นเป็นกึ๋นนอนคว่ำหน้าอยู่ แค่เห็นก็ทำให้อดคิดถึงหน้ายุ่งๆของไอคนทำไม่ได้ ผมหยิบมือถือตัวเองขึ้นมาเปิดฟังก์ชั่นกล้องถ่ายรูป แล้วกดถ่ายกึ๋นของไอเพี้ยนมันไปสองสามรูป แล้วอัพโหลดลงไอจีโดยให้แคปชั่นที่มีแต่ผมกับไอเพี้ยนเท่านั้นที่จะรู้ความหมาย

‘กึ๋นของไอเพี้ยน’

เที่ยงตรงร้านแกแฟข้างคณะแพทย์



“เหนือ กูถามจริงๆมึงกับน้องคนนั้นนี่ยังไงกันวะ”

“ก็ไม่ยังไง”
ไม่ใช่ไม่รู้นะครับว่าพวกมันหมายถึงอะไร แต่ไม่ยังไงของผมความหมายมันก็ตรงตัว ไม่ได้มีอะไรยากให้ต้องคิดต่อ ผมแค่ถูกชะตากับไอเพี้ยน เห็นว่ามันเป็นเด็กกวนตีนที่บางทีก็น่ารัก ผมคิดของผมแค่นั้น

“คิดว่าพวกกูเชื่อไหม”
ไอโอบมองผมด้วยสายตาจับผิด ก่อนจะเอื้อมมือมาหยิบแก้วกาแฟตรงหน้าผมขึ้นดื่ม

“มึงนี่แม่ง ไปสั่งแก้วใหม่คืนกูด้วย”
รู้ทั้งรู้ว่าผมไม่ชอบกินน้ำแก้วเดียวกับใคร มันก็ยังจะกวนตีนผมอีก ผมหยิบกระดาษทิชชู่ปาใส่หน้ามันไปอีกแผ่นเป็นของแถม ในขณะที่มันเอาแต่ส่งสายตาจับผิดมาที่ผม
 
“นั่นไง ทีกับน้องคนนั้นมึงยังแดกแก้วเดียวกับมันได้เลย แถมเป็นมึงอีกต่างหากที่ไปแย่งน้ำมันแดก”
ไอพลเสริมพร้อมกับลากเก้าอี้มานั่งข้างๆผม
 
“ไม่เหมือนกัน”
ผมตอบไปแค่นั้นแล้วก้มไถ่โทรศัพท์เล่นต่ออย่างไม่ใส่ใจ และไม่คิดจะอธิบายต่อด้วยไม่เหมือนคือไม่เหมือนผมเองก็ไม่รู้จะอธิบายยังไงดี รู้แค่ว่าผมไม่ได้รังเกียจที่จะแชร์อะไรร่วมกับไอเพี้ยน มันดูบริสุทธิ์ในมุมมองของ ผมเลยไม่คิดรังเกียจเลยซักนิดต่อให้ต้องกินข้าวจานเดียวกันผมก็ไม่เป็นไร
 
“ไม่เหมือนยังไง น้องมันพิเศษกว่าพวกกูที่เป็นเพื่อนและเดหลีที่เป็นแฟนมึงยังไง พวกกูยังไม่เคยได้เหยียบห้องนอนมึงด้วยซ้ำ น้ำก็ไม่แดกหลอดเดียวกัน ของใช้ส่วนตัวมึงก็ไม่เคยให้พวกกูยุ่ง แต่น้องเขาทำได้ทุกอย่าง กูขอเหตุผล”

“กูด้วย/กูด้วย”

ตือดือดึ้ง

เสียงเตือนข้อความเข้าดังขึ้นถึงความสนใจผมออกจากเหล่าเพื่อนขี้เสือกได้อย่างง่ายดาย ผมกดปิดแอปข่าวสารที่กำลังอ่านอยู่เมื่อครู่ทิ้งแล้วเปิดดูแจ้งเตือน พอเห็นชื่อคนที่ไลน์มาริมฝีปากผมก็ยกยิ้มขึ้นโดยอัตโนมัติ กดอ่านข้อความก่อนจะตอบกลับไป โดยไม่สนใจเสียงก่นด่าที่ดังเป็นแบล็คอยู่ข้างหลัง เดี๋ยวมันเหนื่อยก็คงจะหยุดเอง

N’PHEIYN : พี่เหนือเห็นบทละครผมบ้างไหมพี่ ที่มีริบบิ้นสีแดงผูกอยู่อะ
ใช่ไอม้วนๆที่ผมเห็นในกล่องเมื่อเช้าหรือเปล่าวะ
 
P’NEUANATEE : เหมือนจะเห็น เดี๋ยวกูดูให้

P’NEUANATEE : แปปนะ

N’PHEIYN : ขอให้เจอนะพี่ กระเทยจะแดกหัวผมแล้วเนี่ย
หึหึ ไม่ยักรู้ว่าวิศวะมันจัดการแสดงด้วย ว่าแต่กระดาษเมื่อเช้าอยู่ไหนวะ ผมลื้อดูในกล่องข้างตัวก็เจอกระดาษลักษณะเหมือนที่ไอเพี้ยนพูดถึง

P’NEUANATEE : กูเจอแล้ว มึงจะมาเอาเองหรือให้กูเอาไปให้

P’NEUANATEE : ถ้าให้กูเอาไปให้ เย็นนี้เลี้ยงข้าวกูด้วย

N’PHEIYN : ฮั่นแน่ หาเรื่องแดกฟรีหนิพี่ ผมรู้นะ

P’NEUANATEE : กวนตีนนักมึงมาเอาเองเลย

N’PHEIYN : เฮ้ยพี่ ล้อเล่นมากกว่าข้าวก็เลี้ยงได้ พี่เอามาให้ผมนะๆ ผมจะโดนกระเทยแดกหัวแล้วจริงๆ

P’NEUANATEE : เออๆ สิบนาทีเดี๋ยวเอาไปให้

N’PHEIYN : ขอบคุณครับ พี่นี่แม่งทั้งหล่อ ทั้งใจดีจริงๆ
หึหึ ทำมาเป็นยอกูนะไอเด็กเวร ผมหยิบกุญแจรถและม้วนกระดาษเจ้าปัญหามาถือไว้ในมือ ก่อนจะเลื่อนกล่องกระดาษไปทางกลุ่มเพื่อนของผม ไอพลซึ่งอยู่ใกล้สุดรับกล่องกระดาษไปถืออย่าง งงๆ
 
“เอากลับไปไว้ที่คณะด้วย เดี๋ยวกูมา”

“มึงจะไปไหน”

“เสือก”
ผมเดินออกจากร้านมาแล้วตรงไปยังรถที่จอดอยู่หน้าร้าน สิบนาทีต่อมาผมก็มายืนอยู่ที่หน้าตึกวิศวะแล้ว ผมมองเห็นไอเพี้ยนไกลๆ ไม่รู้มันทำอะไรอยู่ ช่วงล่างมันใส่กระโปรงยาวบานๆ บนหัวสวมมงกุฎดอกไม้ คงกำลังซ้อมละครอยู่สิท่า

“อีเทียนมึงรับบทเป็นแม่หญิงคะ แรดกว่านี้ตอแหลกว่านี้เอาใหม่ๆ”
ไอเพี้ยนถอนหายใจหนักๆก่อนมันจะเริ่มเล่นบนของมันใหม่

“คำดอบ่เข้าใจ๋”

“หยู๊ดดดดดด อีเทียนมึงจะทำให้ละครกูติดเรทนะอีเหี๊ย นางเองกูชื่อคำดอย คำดออะไรของมึงอีนี่หนิเดี๋ยวกูตบปากแตก”

“กระเทยยอยักษ์กูหายไปตัวเดียวมึงจำเป็นต้องเล่นใหญ่ขนาดนี้ไหม”
บทสนทนาของไอเพี้ยนกับกระเทยอะไรของมันนั่นเรียกเสียงหัวเราะจากคนที่อยู่รอบๆได้อย่างดี
ผมยืนดูยังไม่ถึงนาทียังอดขำไปด้วยไม่ได้เลย
“เอาใหม่ ถ้ามึงยังคำดออีก กูนี่แหละจะคลำของมึง”
โดนขู่ไปรอบเดียว ไอเพี้ยนพูดไม่มีผิดอีกเลย สงสัยมันกลัวจะโดนกระเทยของมันคลำของสงวน

ผมจากที่ยืนดูกลายเป็นเข้ามานั่งแฝงอยู่กับพวกเด็กวิศวะไปตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ รู้อย่างเดียวว่ามองเพี้ยนซ้อมละครแล้วมันเพลินดี ความเพี้ยนและความสดใสของมันทำให้ผมรู้สึกผ่อนคลายอย่างบอกไม่ถูก 




-------------------------------------------------------------------------------------------------

มาแล้วจ้ากับตอนที่ 10 วันนี้น้องเทียนพกความทะเล้นมาฝากเพื่อนๆกันด้วยแหละ อย่าลืมเม้นส์เป็นกำลังใจให้คนเขียนนะคะ

ขอบคุณค่ะ
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 13-11-2018 17:20:06 โดย wookyu »

ออฟไลน์ Tiffany

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1147
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +24/-0
น้องน่ารักพี่เหนือเริ่มหลงเสน่ห์น้องแล้ว

ออฟไลน์ PrimYJ

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3473
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +19/-3
ยังมีคนไม่รู้ตัวอยู่ เด็กมันน่ารักระวังจะหลงรักนะ

ออฟไลน์ no.fourth

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 888
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +36/-1

ออฟไลน์ DrSlump

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3360
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +104/-2
 :pig4: :pig4: :pig4:


อิพี่เหนือแม่งหลงนุ้งเพี้ยนหัวปักหัวปำเลยนะเนี่ย


ยอมทำให้ทุกอย่าง  อิอิ

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ wookyu

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 119
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +57/-3
:pig4: :pig4: :pig4:


อิพี่เหนือแม่งหลงนุ้งเพี้ยนหัวปักหัวปำเลยนะเนี่ย


ยอมทำให้ทุกอย่าง  อิอิ

ยิ่งรู้จักจะยิ่งรักน้องเพี้ยนค่ะ พี่เหนือถ้าไม่เฝ้าดีๆระวังจะโดนสุนัขคาบไปกินก่อนนะ น้องเพี้ยนเขาก็ฮอตไม่ใช่เล่น  :mew2:

ออฟไลน์ golove2

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4478
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +277/-6
ท่ามากจริง ๆ พี่เหนือ
น้องเพี้ยนน่ารัก

 :L2: :L2:

ออฟไลน์ kokoro

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1089
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +138/-2
เทียนน่ารักดีอ่ะ ใสแต่ก็สู้นะ 5555
พี่เหนือรีบค้นพบใจตัวเองนะคะ เดี๋ยวน้องจะโดนแย่ง หุหุ

ออฟไลน์ Billie

  • "Let come what comes, let go what goes and see what remains. That is what is real"
  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3327
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +78/-6
 :L2: :pig4:

พี่ไปไกลนะ รู้ตัวไหม

ออฟไลน์ กาแฟมั้ยฮะจ้าว

  • Let me hug you tight, and I’ll make you feel how important you are.
  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 920
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +570/-0

ออฟไลน์ cavalli

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5358
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +195/-19
 :katai2-1:



หลงเด็กแล้วววว

ออฟไลน์ wookyu

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 119
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +57/-3
                                                                           


                                                                                  -11-


ระหว่างที่รอบทละครจากพี่เหนือ ผมก็โดนอีเจ้กิ่งจับให้มาเล่นบทนางเอกของเรื่องแทนน้ำมนต์ มันบอกให้ผมช่วยซ้อมแทนน้ำมนต์หน่อย วันนี้น้ำมนต์มาไม่ได้มันติดธุระที่บ้าน นั่นก็เป็นเหตุผลว่าทำไมผมถึงต้องมาแต่งองค์ทรงเครื่องเล่นใหญ่ขนาดนี้ ผมสวมบทเป็นคำดอย หญิงสาวที่ถูกแม่เลี้ยงและน้องสาวค่อยกลั่นแกล้งต่างๆนาๆ
แม่เลี้ยงตามใจพี่สาวทั้งสองของคำดอยมาก ไม่ว่าต้องการสิ่งใด แม่เลี้ยงหามาให้หมด หาเสื้อผ้าสวยๆให้น้องสาวทั้งสองใส่ไปงานเต้นรำ อยากกินของดีๆก็ให้คำดอยทำให้ ในขณะที่คำดอยไม่เคยได้อะไรจากแม่เลี้ยงเลย งานเต้นรำก็ไม่ให้เธอเข้าร่วม กลั่นแกล้งเธอสารพัด แต่แล้วเทพแห่งสายน้ำเกิดเห็นในความดี ความซื่อสัตย์ของคำดอยจึงเนรมิตชุดสวยๆให้คำดอยใส่ไปงานเต้นรำ คำดอยไปโขว์สเตปการเต้นรำจนเจ้าชายติดใจ แล้วตามหาเธอเพื่ออภิเษกสมรส นี่แหละครับเนื่อเรื่องโดยประมาณที่กระเทยมันแต่ง

“โอเค ฉากนี้ก็จะประมาณนี้นะ ไปพักก่อนแล้วเดี๋ยวกลับมาเข้าบทตัวเอง”
กระเทยสั่งพักกองแล้วเดินไปรวมกลุ่มกับเพื่อนเทยของมัน ผมที่กำลังจะยกโทรศัพท์โทรหาพี่เหนือถูกเพื่อนตัวดีเรียกไว้

“ไอเพี้ยนผัวมาหา”

“ผัวแม่มึงดิ”
ผมด่าพร้อมกับส่งมือไปกระแทกปากไอเผือกเบาๆ เดี๋ยวพี่เหนือได้ยินมันจะโกรธเอา ใครบ้างอยากมีเมียเป็นผู้ชาย
ก่อนที่ไอเผือกมันจะปากหมาไปมากกว่านี้ ผมเลยชิ่งเดินไปหาพี่เหนือก่อน พอมาถึงพี่เหนือก็ยืนม้วนกระดาษที่ผมใช้ให้มันเอามาให้ส่งให้ผม
 
“ขอบคุณพี่ แต่มาโคตรช้าเลย”

“ใช้กูยังจะบ่นอีก”

“ไม่ได้บ่นแค่พูดให้ฟัง”
ผมเถียง พี่เหนือยกตีนทำท่าจะถีบ แต่ผมเร็วกว่าเลยรอดมาได้อยากหวุดหวิด เดี๋ยวนี้มีถึงเนื้อถึงตัวเว้ย

 “ไปแดกข้าวได้ยัง กูหิวแล้ว”

“ไหนบอกว่าเย็นไงพี่ นี่พึ่งจะบ่ายสองเอง”
“แต่กูหิวแล้ว กูกินข้าวเย็นตอนบ่ายสองมึงไม่รู้หรือไง”
ตรรกะไหนของมันวะแดกข้าวเย็นตอนบ่ายสองเนี่ยนะ พี่เหนือดึงแขนเสื้อผมยิกๆเป็นการเร่งให้ผมพามันไปได้แล้ว
สุดท้าย
“พวกมึงกูไปหาอะไรกินก่อนนะ เดี๋ยวรีบมา”
ผมตะโกนบอกเพื่อนๆที่อยู่แถวนั้น เผื่อเจ้กิ่งมันถามว่าผมหายไปไหนจะได้มีคนรายงานเจ้มันได้ ไม่งั้นกลับมาผมโดนมันจิกอีก
 
“ผัวมารับถึงที่เลยนะมึง”
ไอเจงแซวแล้วทำหน้าล้อเลียนผม ไม่ได้มีความเกรงกลัวไอคนที่มันพาดพิงข้างๆผมเลยซักนิด ถามว่าผมรู้สึกอย่างไรที่โดนล้อ จริงๆคือผมไม่รู้สึกอะไรเลย เพราะผมรู้อยู่แก่ใจว่ามันไม่ใช่ไง แล้วอีกอย่างที่ไอพี่เหนือมันมายืนอยู่ตรงนี้ ก็เพราะผมเป็นคนขอให้มันช่วยเอาของที่ลืมมาให้ แต่ที่ผมแปลกใจคือทำไมมันไม่ปฏิเสธ

“ไปได้ยัง”

“ถามจริงพี่ไม่โกรธหรอที่เพื่อนผมแซว”
ผมเก็บความอยากรู้ไว้ไม่ไหว ระหว่างรอข้าวมาเสิร์ฟเลยใช้จังหวะนั้นลองถามพี่เหนือดู
 
“แซวเรื่องอะไร...อ่อ เรื่องที่ว่ากูเป็นผัวมึงน่ะหรอ”

“เออ ดิ ขนาดอธิบายให้ฟังแล้วพวกมันยังไม่เข้าใจอีก”
ผมส่ายหัวอย่างเอือมๆ และก็เป็นจังหวะเดียวกับที่ป้าร้านข้าวนำอาหารมาวางให้ผมและพี่เหนือที่โต๊ะ ผมเลยเลิกสนใจที่จะคุยต่อ มันบอกว่าไม่โกรธผมก็ไม่ต้องคิดอะไรอีกแล้ว ถือว่ามันสมยอมเองแล้วกัน ผมเลิกคิดและกำลังจะส่งมักกะโรนีเบค่อนเข้าปาก

“มึงรู้สึกแย่มากหรอที่โดนเพื่อนล้อ”
พี่เหนือถามด้วยสีหน้าเคร่งเครียด ช้อนในมือถูกเจ้าตัวนำมาเขี่ยข้าวในจานไปมา ไหนบอกว่าหิวไง

“จะรู้สึกแย่ทำไม ในเมื่อตัวผมรู้ดีที่สุดว่าอะไรเป็นอะไร”
ผมตอบแค่นั้น พี่เหนือยกยิ้มมุมปากเหมือนที่มันชอบทำ แต่ทว่าครั้งนี้ผมกลับมองว่ามันเศร้าแปลกๆ

“นั่นสินะ”
หลังกินข้าวเย็นของพี่มันเสร็จมันก็ขับรถมาส่งผมที่คณะ

“เย็นนี้รออยู่เนี้ยแหละเดี๋ยวกูมารับ”

“ไปไหนอีกพี่ หายไปคืนเดียวม๊าก็บ่นผมหูชาแล้วนะ”

“กูบอกหรอว่าจะให้มึงค้างกับกู”
เออ หว่ะ มันยังไม่ทันพูดเลยนี่หว่า ผมเองแหละที่ร้อนตัว ไม่ทันที่จะได้เถียงกลับพี่เหนือมันก็เดินหายไปจากสายตาผมเป็นที่เรียบร้อย ผมเลยเดินกลับเข้าไปทำหน้าที่ของตัวเองบ้าง

“ไงเพี้ยนไปแดกข้าวกับผัว เป็นไงอร่อยไหม”
เดินเข้ามายังไม่ทันนั่ง ไอเผือกก็ออกปากแซวแถมยังทำหน้ากวนประสาทใส่ผมอีก

“ผัวเหี้ยอะไร พวกมึงนี่ไม่ได้เข้าใจที่กูอธิบายให้ฟังเลยใช่ไหม”

“เออๆ ไม่แซวก็ได้ แค่นี้ก็ต้องโมโหด้วยเว้ย”
ไอเผือกยกมือยอมแพ้ด้วยสีหน้าที่ตรงกันข้ามกับท่าทางโดยสิ้นเชิง แม่งกวนตีน

“มาๆเด็กๆ มาซ้อมละครกันต่อเร้วว อิดออดเลิกดึกกูไม่รู้นะจ๊ะ”
กระเทยมันขู่ พวกผมเลยรีบพากันเดินไปยังจุดซ้อมทันที


“ฉากนี้เป็นฉากที่แม่เลี้ยงคำฟองและคำสร้อยกลั่นแกล้งคำดอยนางเอกของเรานะ ใครเป็นใครรู้คิวแล้วลุกมาเลยอย่าให้กูเครียด”
ผมนั่งกอดเขามองตัวละครแต่ละตัวทะยอยเดินออกไปยืนด้านหน้า หนึ่งในนั้นมีไอเผือกด้วยครับมันรับบทเป็นคำสร้อยพี่สาวของคำดอย ส่วนคำฟองเป็นหนึ่งในแก้งค์นางฟ้า เรื่องแอคติ้งคงไม่ต้องห่วงผมเห็นก่อนเข้าฉากมันจัดเต็มตั้งแต่หัวยันฮี

“อ้าวอีเทียนนั่งทำเหี้ยอะไรอยู่คะ เข้าฉากค่ะเข้าฉาก”

“เกี่ยวไรกับกูครับปรเมธ กูไม่ได้ออกฉากนี้”
ผมเถียงพรางเปิดบทที่ถืออยู่ในมือดู ในบทก็เขียนอยู่ว่าผมไม่ได้ออกฉากนี้แล้วจะให้ผมออกไปเพื่อ
“อีเทียนกูชื่อเมเม่ แล้วอีกิ่งมึงยังไม่ได้บอกมันหรอว่ามันต้องเป็นคำดอยแทนน้ำมนต์อ่ะ”

“เออ กูลืมเลย อีเทียนบทเก่ามึงกูตัดออกไปแล้ว มึงเป็นคำดอยแทนน้ำมนต์ไป”
อีเจ้กิ่งพูดเนิบๆ เดี๋ยวมึงตกลงอะไรกันไม่คิดจะถามกูบ้างเลยหรอ

“ไม่เอากูไม่เป็นคำดอย ให้กูเล่นบทอื่นไม่ได้หรอวะ”
ผมงอแง พยายามสงสายตาอ้อนวอนให้อีเจ้กิ่งมันเผื่อมันจะใจอ่อนแล้วเปลี่ยนให้ผมไปเล่นบทอื่นตอนแรกผมได้เป็นทหารอ่ะ

“ไม่ต้องมาอ้อนกู สัตว์โลกย่อมเป็นไปตามกรรม มึงหน้าสวยหำหด เหมาะแล้วที่จะเป็นแม่หญิงคำดอย อย่าเสียเวลาต่อลองถ้าไม่อยากเสียตัวให้กู"

“หรือมึงจะยอมเสียตัวให้มัน แลกกับไม่ต้องทำอะไรเลยก็ได้เอาไหม”
ไอเผือกแซวอย่างอารมณ์ดีแล้วเดินไปรวมตัวที่หน้าแถว ผมเลยจำใจต้องเดินตามไปด้วยคำดอยก็คำดอยวะ เล่นบทไหนก็ช่วยคณะได้เหมือนกัน



ตกเย็น
“ละครกูล่มไม่เป็นท่าแน่ อีเทียนกูถามจริงเหอะ มึงมีดีแค่หน้าตาหรอห๊า”
อ้าว กระเทยพูดจาหมาไม่แดกเลยนะครับ อย่างอื่นกูก็มีดีเหอะอย่าให้กูอวด ผมคิดในใจขณะยืมก้มหน้ามองเล็บขบตีนตัวเองอยู่ตรงหน้ามัน มันด่าผมทั้งวันเลยวันนี้แค่ผมดัดเสียงเล็กและแรดไม่ได้เท่าที่มันต้องการแค่เนี๊ย ผมผู้ชายนะเว้ย

“กระเทยกูก็พยายามอยู่นี่ไง กูบอกให้หาผู้หญิงมาเล่นแทนมึงก็ไม่เอา”

“พยายามมากเลยค่ะ มึงพยายาม ม๊ากมาก เล่นแข็งอย่างกะสากกะบือ เสียงก็ไร้อารมณ์ มึงพยายามได้ไม่มีทีติเลยค่ะอีเทียน”
งานประชดก็มา กูก็ทำดีที่สุดแล้วนะกระเทย

“เอาหน่าๆหยวนๆให้กูหน่อย สัญญาพรุ่งนี้กูจะทำให้ดีขึ้น”

“มึงพูดแล้วนะ ถ้ามึงทำไม่ได้ เตรียมเป็นผัวน้อยกูได้เลย”
เดี๋ยวนะกระเทยกูว่ามันเริ่มจะไม่เกี่ยวกันละ อันหลังนั่นความต้องการของมึงเองล้วนๆ
ผมคุยกับกองละครต่ออีกเล็กน้อย ก่อนจะแยกย้ายกันกลับ พรุ่งนี้เช้านอกจากจะมีซ้อมละครแล้ว ยังมีเตรียมอุปกรณ์ที่ใช้สำหรับเข้าค่ายอีกมากมาย

“ไอเพี้ยนนี่มึงจะกลับเลยไหม หรือจะไปหาอะไรกินกับพวกกูก่อน ไอเจงมันรออยู่ที่ร้านแล้ว”
ไอเผือกชวนผมระหว่างที่กำลังเก็บของกลับบ้าน ผมกำลังจะรับปากว่าไป แต่สายตาพลันเหลือบไปเห็นรถของใครบางคนเข้าเสียก่อน เหี้ย!! ลืมพี่เหนือสนิทเลย

“กูมีธุระหว่ะขอผ่านดีกว่า”
พูดจบก็เป็นจังหวะเดียวกับที่พี่เหนือเดินเข้ามาถึงพอดี ไอเผือกยกมือไหว้พี่เหนือแล้วหันกลับมาทำหน้าล้อเลียนใส่

“มารับไอเพี้ยนหรอพี่เหนือ”

“อืม พอดีมีงานให้มันช่วย”
พี่เหนือว่าพลางใช้สายตาเร่งรัดผม แหมๆมาถึงก็เร่งกูเลยนะครับพี่ ให้กูพักหายใจหายคอก่อนดีไหม กูเหนื่อยเป็นนะเว้ย

“งั้นผมไปก่อนนะพี่ ฝากดูแลเพื่อนผมด้วย อย่าปล่อยให้มันไปเป็นภัยต่อสังคมนะครับ”

“สัส เผือก”
ผมว่าพร้อมกับยกขาเตะมันไปที มันหัวเราะแล้ววิ่งหายไปยังลานจอดรถข้างตึกคณะ

“ไปได้ยัง”

“ไปไหนอะ จริงๆพี่ไลน์บอกสถานที่ผมก็ได้นะ ผมขับตามไปได้ไม่เห็นต้องขับมาถึงคณะเลย”

“ไม่รีบบอกกู เสียเวลา”
อ้าวควายเผือก พี่มึงก็รู้อยู่แล้วไม่ใช่หรอครับว่ากูมีรถ ขับไปหาที่คณะก็บ่อยทำเป็นจำไม่ได้ แล้วยังมาทำหน้าบึ่งประหนึ่งว่ากูผิดอีก

“รถมึงแม่งเกะกะ จะขับมาทำไมก็ไม่รู้”
พี่มันมองรถผมที่จอดอยู่ใต้ต้นไม้ก่อนจะบ่นออกมาด้วยเสียงที่ไม่เบานัก ใช่ครับแม่งบ่นซะคนที่ยืนห่างระยะ 500 เมตรยังได้ยิน แต่เดี๋ยวรถกูจอดอยู่ห่างผู้คนขนาดนั้นมึงเรียกเกะกะ และรถมึงที่จอดปิดทางเข้าตึกคณะนี่เรียกว่าอะไร แต่ไม่ทันได้ถาม เพราะพี่มันเปิดประตูขึ้นรถขับนำผมไปก่อนแล้ว



ตึกคณะแพทย์

พี่เหนือส่งไลน์มาบอกผมให้ขับตามไปที่ตึกคณะแพทย์ พอมาถึงพี่มันก็พาผมไปยังลานกิจกรรมของคณะ ซึ่งเต็มไปด้วยเครื่องมือที่ใช้ในการจัดกิจกรรม เช่นถังสี แปรงทาสี ค้อน ไม้ และอีกมากมาย มองเลยไปกลางลานก็จะเห็นคุณหมอหมีในชุดกาวน์สีขาวตุ๋นๆ จะบอกว่าขาวสะอาดก็ไม่กล้าเพราะแม่งยืนมองจากตรงนี้ยังเห็นคราบดำๆเต็มเสื้อคุณหมอไปหมด จริงๆแล้วผมว่าควรจะใช้สีพ่นนะแบบนี้ใช้แปรงทานอกจากสีจะไม่เสมอกันแล้วแม่งยังแห้งช้าบรมอีกพอไม่รู้เอามือไปจับจากขาวๆก็กลายเป็นหมอง นักเรียนแพทย์นี่ช่างไม่รู้ห่านอะไรในงานช่างเลยจริงๆ ผมแอบภูมิใจในสายวิชาที่ตัวเองเรียนเบาๆ ถัดจากคุณหมอหมี ก็มีคุณพยาบาลเห็นหมี อะๆ ไม่ใช่และ คุณหมีในชุดพยาบาลสาวซึ่งกำลังถูกเหล่านักเรียนแพทย์รุมช่วยกันลงสีอยู่ โหดูจากขนาดแปรงที่พวกเขาเลือกใช้กันแล้วให้วันนึงเต็มๆก็ทาไม่น่าจะเสร็จหรอกครับ หมีตัวเท่าคนแม่งใช้แปรงทาสีขนาดใหญ่กว่าพู่กันนิดเดียว เห็นแล้วแทบอยากจะโทรบอกเพื่อนในคณะให้เอาแปรงทาสีมาบริจาค

“ถ้ามึงจะมองด้วยสายตาแบบนั้น ตะโกนด่าออกไปเลยดีไหม”
อุ้ยนี่ผมแสดงออกชัดขนาดนั้นเลย ผมหันไปยิ้มแห้งๆใส่พี่เหนือ ดูเหมือนพี่มันจะพูดไปอย่างนั้นไม่ได้จะตำหนิอะไรผมจริงๆ เพราะหลังจากที่พี่มันพูดจบมันก็ดึงแขนผมให้ไปยังอีกมุมของลานกิจกรรมซึ่งมีนักศึกษาแพทย์ประมาณ 4-5 คนยืนทำงานอยู่
 
“เฮ้ยพวกมึงดูซิว่าใครมา”
พี่พลเพื่อนพี่เหนือสะกิดเรียกพี่โอบที่กำลังง่วนอยู่กับการลงสี

“แม่มึงมั้ง ก็เห็นอยู่ว่าไอเทียนยังเสือกถามอีก”

“อ้าว ไอโอบนี่เพื่อนไง เพื่อนมึง สัสไม่รับมุกแล้วยังมาด่ากูอีก”

“งานกูรีบ เดี๋ยวไม่เสร็จไอคุณชายมันจะแดกหัวเอา”
พี่โอบว่าก่อนจะหันไปทาสีต่อ คือกูขัดใจแปรงมึงมากเลยพี่โอบ ทาแบบนี้ชาติไหนถึงจะเสร็จครับ ผมยืนมองแปรงเปื้อนสีที่ตวัดไปมาอยู่บนโมเดลแล้วขัดใจถึงขีดสุด เอาวะจะว่าเสือกก็เสือก

“พี่โอบคืออย่างว่าผมเสือกเลยนะพี่ ถือว่าน้องช่วยพี่ก็แล้วกัน แบบว่าแปรงพี่มีอันที่ใหญ่กว่านี้ไหม คือผมว่าใช้แปรงไซร์นี้ทาทั้งคืนพี่ยังไม่ได้แขนข้างนึงเลย”
ผมพูดด้วยสีหน้าและน้ำเสียงน้อบน้อมสุดๆ พี่โอบมองแปรงในมือสลับกับหน้าผมไปมา

“มึงคิดเหมือนพี่ใช่ไหมว่าแปรงมันเล็กไป”

“ครับ โคตรเล็ก”

ผมย้ำหนักแน่น พี่โอบส่ายหน้าหน่ายๆก่อนจะหันมาพูดกับผม

“ก็พี่มึงนั่นแหละบังคับให้กูใช้แปรงนี้ ไม่รู้แม่งจะกลัวกูทาสีเลอะอะไรมากมาย”

“กูว่ามันมีเหตุผลของมันนะ เทียนมึงลองมองน้องพยาบาลเห็นหมีตัวนั้น มึงว่ามันเป็นไง”

ก็ฮีเหม็นไง อะๆ ไม่ใช่และ พี่พลถามผมพร้อมกับชี้นิ้วไปยังกลางห้องที่มีคุณพยาบาลเห็นหมียืนอยู่ ถ้าผมบอกไปตามตรงจะโดนมองแรงไหมวะ

“คือพี่อยากฟังคำตอบแบบไหนอะ ถ้าแบบมิตรภาพผมก็จะบอกว่าสวยดี แต่ถ้าแบบกันเอง…..ผมก็จะบอกว่าโคตรเหี้ย เด็กอนุบาลบางคนแม่งยังทาสีได้ดีกว่าพี่อีกมั้ง แล้วโห ความสม่ำเสมอของสีก่อนทาพี่แหกตาดูหรือเปล่าว่าโทนสีมันไม่ไล่กัน ถ้าเป็นคณะผมนะป่านนี้รุ่นพี่คงสั่งเผ่าแล้วทำใหม่…..คะ ครับ”

พึ่งจะรู้ตัวว่าพูดเยอะไปก็ตอนที่ผมเห็นพี่โอบมองผมตาค้าง แปรงเปื้อนสีในมือถูกปล่อยให้หลุดลงพื้นนั่นแหละ ส่วนไอพี่พลก็ยืนกลั้นขำอยู่ข้างๆ

“เอ่อ ผมขอโทษถ้าผมพูดแรงไป แฮะๆๆ”

“บทจะไม่ถนอมน้ำใจกูมึงก็ถล่มยับเลยนะ ไม่ติดว่าเป็นเด็กไอเหนือพ่อจะดีดให้เดี้ยง”

“คิดมากน่ะพี่ มาๆผมช่วยทารับลองเร็วและสวย”

ผมว่าก่อนจะพับแขนเสื้อนักศึกษาตัวเองขึ้นเหนือศอก มองหาแปรงขนาดพอดีมือ ก่อนจะช่วยพี่โอบลงสีตามแบบที่แปะไว้ที่พื้นเป้ะๆ

“เหี้ย แม่งทาโคตรเนียนอะ ผิดกับของไอโอบลิบลับ”

“พูดมากมึงลองมาทาดูไหมไอเหี้ยพล มือไม่พายแล้วยังเอาปากแกว่งตีนอีกนะ”

“แล้วนี่ไอเหนือไปไหนของมันวะ เอาน้องมาทิ้งไว้แล้วก็หายหัวไปเลย”
พี่โอบว่าพลางชะเง้อมองหาพี่เหนือ ส่วนผมก็ไม่ได้อะไรอยู่แล้วนี่กะว่าช่วยพี่โอบเสร็จก็จะชิ่งเหมือนกันดึกมากแล้วด้วย

“เมื่อกี้กูเห็นเดหลีมา คงจะอยู่กับเดหลีมั้ง”

“ดีฉิบหายเมียมาแล้วทิ้งน้องทิ้งเพื่อนเลย”

พี่โอบว่าก่อนจะวางแปรงสีลงบนฝาถัง ผมเองก็วางด้วยเพราะตอนนี้ผลงานของผมกับพี่โอบเสร็จเรียบร้อยแล้ว สวยมากไม่อยากจะบอก ผมเก็บรายละเอียดเองกับมือทุกจุด ถ้าจะติดเครดิตบนโมเดลมนุษย์ตัวนี้ต้องมีชื่อผมด้วยไม่งั้นผมจะเอา
เด็กวิศวะมาถล่ม หึหึหึ

“พี่โอบห้องน้ำอยู่ไหนวะพี่ ผมอยากล้างมือ”

“อยู่ด้านหลังโน่น เดี๋ยวก็ให้ไอทอยพาไป….ทอยๆ พาน้องไปห้องน้ำทีมันไม่เคยมา”

พี่โอบตะโกนเรียกพี่ทอยที่อยู่ไม่ไกล พี่ทอยพยักหน้ารับแล้วกวักมือเรียกผมให้เดินตาม ข้างหลังที่พี่โอบมันว่าคือหลังตึกครับ เป็นสวนนสมุนไพร มีศาลาสำหรับนั่งพักผ่อนอยู่ประปราย มองตรงไปสุดทางก็จะเห็นห้องน้ำพอดี

“เรียนหมอเขาคัดหน้าตาด้วยหรอครับพี่”

ผมชวนคุยระหว่างทางเดินไปห้องน้ำ พี่เหนือว่าหล่อเจอพี่ทอยเข้าไปยังหมองอันนี้ผมล้อเล่นจริงๆก็หล่อคนละแบบแหละครับ พี่เหนือดูหล่อเลว แต่พี่ทอยดูหล่อแบบใสๆสุภาพบุรุษอะไรแบบนี้ ตัวสูงก็สูง ขาวก็ขาว หน้าก็ใส ปากก็แดงแบบคนสุขภาพดี เดินข้างๆผมนี่ดับอนาถเลย

“ใครเขาจะไปคัดกันเรื่องแบบนั้น”
พี่ทอยพูดยิ้มๆ ก่อนจะเปิดประตูห้องน้ำแล้วดันหลังผมเข้าไป

“แล้วเราเรียนคณะอื่นไม่ใช่หรอ มาทำอะไรที่นี่”
พี่ทอยชวนผมคุยบ้าง มือหนาส่งสบู่เหลวมาให้ผม

“ถามเพื่อนพี่ดิ ไปจิกหัวผมถึงคณะวิศฯ ให้ผมช่วยงานแต่ตัวเองกลับไปลั่นล้ากับสาว”

“ใคร เพื่อนพี่มีหลายคน”

พี่ทอยถามยิ้มๆ แล้วก็เป็นยิ้มที่โคตรน่ามองเลย

“พี่เหนือ”

“หื้ม เหนือเนี่ยนะ ไปลากเรามา”

“ครับ”
พี่ทอยทำหน้าแปลกใจ มีอะไรให้แปลกใจขนาดนั้นครับถึงสงสัยผมก็ไม่ถามเพราะตอนนี้โคตรอยากกลับบ้านเลย ผมรีบจัดการคราบสีที่มือออกจนหมด ขณะนี่เป็นเวลา สามทุ่มสิบห้าแล้ว ผมควรจะกลับบ้านได้เสียที ป่านนี้ม๊าคงรอแย่แล้ว


“พี่ๆผมกลับก่อนนะสวัสดีครับ แล้วก็พี่ทอยขอบคุณครับสำหรับเรื่องเมื่อครู่ ผมกลับก่อนนะพี่ๆ”

“ให้พี่ไปส่งไหม เอารถมาหรือเปล่า”

หล่อใจดีถามผม รู้ใช่ไหมครับว่าใคร

“ไม่เป็นไรครับ ผมเอารถมา ไปจริงๆแล้วนะครับ”

ผมทิ้งไว้แค่นั้นโดยไม่ทันฟังว่าพี่โอบกำลังพูดอะไร เปิดประตูขึ้นรถได้ผมก็ขับรถออกทันที



    

------------------------------------------------------------------------

พี่เหนือเตือนแล้วนะ รุกช้า สุนัขคาบไปรับประทานอันนี้โทษใครไม่ได้เลยนะเหวย 5555

Comment เป็นกำลังใจให้น้องเพี้ยนกับพี่เหนือด้วยนะคะ












ออฟไลน์ DrSlump

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3360
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +104/-2
 :pig4: :pig4: :pig4:

เอ๊ะเอ๋.....อย่าบอกนะว่า   อิพี่ทอยก็ปิ๊งปั๊งหวังเคลมนุ้งเพี้ยนด้วย   อิอิ

ออฟไลน์ MayA@TK

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4982
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +51/-7
อีพี่เหนือยังมีเดหลีคาราคาซังอยู่ก็ขอให้น้องเพี้ยนที่น่ารักโดนหมาคาบไปแดก :call: :call:

 :pig4: :pig4: :pig4: :pig4: :pig4:

ออฟไลน์ PrimYJ

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3473
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +19/-3
พี่เหนือพาน้องมาทิ้งไว้แล้วหนีไปกับสาวได้ยังไง

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ cavalli

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5358
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +195/-19

ออฟไลน์ Duangjai

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 655
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +19/-1
……


เพี้ยนกวนกวน น่ารักดีอ่ะ สดใสร่าเริง รอดูคำดอ…ย 555

พี่เหนือฉลาดหน่อยนะ อย่าให้เดหลีจูงจมูกนะ

ช้าๆอดได้พร้าเล่มงามน้าาาาา


 :katai2-1:  :katai2-1:  :katai2-1:  :katai2-1:  :katai2-1:  :katai2-1:


……


ออฟไลน์ กาแฟมั้ยฮะจ้าว

  • Let me hug you tight, and I’ll make you feel how important you are.
  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 920
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +570/-0

ออฟไลน์ no.fourth

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 888
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +36/-1

ออฟไลน์ golove2

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4478
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +277/-6
ขอให้มีหนุ่ม ๆ มาจีบน้องเพี้ยนเยอะ ๆ
ให้อีพี่เหนืออกแตกตายไปเลย
ท่ามากดีนัก

 o18 o18

ออฟไลน์ wookyu

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 119
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +57/-3
                                                                      - 12 -



และแล้ววันออกค่ายก็มาถึง

“ไอเจง ไอเผือกมึงลงไปดูดิ๊ว่ามีน้องๆหลงเหลือที่ไหนอีกหรือเปล่ารถจะออกแล้ว”

พี่เพลิงส่งใบรายชื่อน้องปีหนึ่งให้ไอเจงก่อนจะโบกมือไล่ให้มันสองคนลงไปจากรถ ผมเห็นว่าเพื่อนไปแล้วก็กำลังจะลงไปด้วยแต่พี่เพลิงกลับเอามือมารั้งคอเสื้อผมไว้ไม่ให้ตามลงไป

“มึงไม่ต้องไปยุ่งกับงานของพวกมัน เอานี่ไปเช็คดูซิว่าพวกคณะแพทย์ขึ้นรถมาครบหรือยัง”

ใบรายชื่อถูกส่งมาตรงหน้า ผมรับกระดาษในมือขึ้นมาพิจารณาด้วยความประหลาดใจ ทำไมค่ายอาสาครั้งนี้ถึงมีคนของคณะแพทย์ไปด้วย แล้วทำไมไม่ให้คณะแพทย์ไปเช็คชื่อกันเอาเอง ครั้นคิดได้จะเอ่ยปากถามพี่เพลิงก็เดินไปคุยกับพี่ปิงแล้ว ผมเลยต้องถือกระดาษเช็คชื่อเดินไปแถวหน้าๆที่มีนักศึกษาต่างสาขาพากันจับจองพื้นที่

“เอ่อพี่ๆครับ ขอเช็คชื่อหน่อยนะครับ”

ผมเอ่ยขออย่างสุภาพ ครั้นพอจะอ่านรายชื่อแรกในกระดาษ พชร พยัญชนะสามตัวเรียงกันสวยงามเป็นระเบียบแต่ไม่มีสระทำให้ผมผู้ที่ไม่แตกฉานภาษาใดๆในโลกได้แต่อ้าปากพะงาบๆ พะชอน หรือเปล่าวะ หรืออ่านตรงตัวไปเลยมันไม่มีสระอะ คิดได้เช่นนั้นก็เปล่งเสียงไปเต็มที่

“พอชอรอ อยู่ไหมครับ”

ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า

เสียงหัวเราะระรื่นดังมาจากเด็กแพทย์ทั่วสารทิศแต่ไม่มีใครตอบผมว่าไอ พอชอรอ มันขึ้นรถมาหรือยัง ไม่มีใครตอบเอาแต่หัวเราะหน้าแดงหน้าดำ อะไรของเขาวะ

“เอ่อ พี่พอชอรอ ยังไม่มาหรอครับ”
ผมถามซ้ำ เกาหัวเก้อๆอย่างไม่รู้จะรับมือกับสถานะการณ์แบบนี้อย่างไรดี จนกระทั่ง

“ฮ่าๆๆ ไอเหนือมาพอดีเลย ไปเก็บเด็กมึงดิ๊ เรียกชื่อใครก็ไม่รู้”

พี่เหนือที่พึ่งเดินขึ้นมาหันไปฟังคำทักของพี่พลแล้วหันมาเลิกคิ้วใส่ผมคล้ายๆกับจะถามว่ามึงไปยืนทำเหี้ยอะไรตรงนั้น ในระหว่างที่พี่เหนือกำลังจะเดินเข้ามาหาผม พี่หล่อใจดีที่นั่งใกล้กว่าก็ลุกขึ้นมาคว้ากระดาษในมือผมไปดูแทนเสียงเอง

“มาให้พี่ดูหน่อย อ่อ พะชะระ อยู่ไหนครับ”
หื้ม พรช นี่คือพะชะระ หรอวะ พี่มันอ่านเข้าไปได้ยังไงสระซักตัวก็ไม่มี

“อยู่นี่ ฮ่าๆๆ เหี้ยพอชอรอนั่นคือชื่อกูหรอวะ”
สัสได้ทีขำกันใหญ่ ชื่อเหี้ยอะไรก็ไม่รู้อ่านก็ยากไม่อ่าน พะชอน ก็ดีแค่ไหนแล้ว

“อันนี้ให้พี่ช่วยไหม เดี๋ยวอ่านชื่อคนอื่นเขาผิดอีก”

“ครับพี่งั้นเทียนฝากด้วยแล้วกัน”

ผมพยักหน้ารับอย่างปลงตก พี่ทอยยิ้มรับพร้อมกับขยี้หัวผมเล่นเบาๆ ก่อนจะเดินถือกระดาษเคชื่อไปตามแถว ส่วนผมเมื่อหมดหน้าที่ก็เตรียมจะเดินกลับไปยังที่นั่งประจำ เห็นแว่บๆว่าพวกไอเจงขึ้นมาเรียบร้อยแล้วแย่งที่นั่งติดริมหน้าต่างพ่อจะเตะให้

“มึงนั่งตรงไหน”
เรื่องของกูไหม
“ตรงโน่นครับ”
ผมตอบคนละอย่างกับที่ใจนึก ไอพี่เหนือเดินเข้ามากระตุกแขนผมเบาๆด้วยใบหน้าที่ตึงกว่าหนังกลอง ผมเลยต้องตอบคำถามมันดีๆไม่งั้นอาจโดนตีนใหญ่เตะเอาก็ได้
“ไปนั่งกับกู”

“ไม่เอาครับ ผมอยากนั่งกับเพื่อน”
ใจจริงอยากถามว่าทำไมผมต้องไปนั่งกับเด็กแพทย์ด้วย ในเมื่อกว่าครึ่งรถนี่ก็เด็กวิศวะคณะเดียวกับผมทั้งนั้น ผมจะต้องไปนั่งกร่อยข้างๆพี่มันทำไม

“สั้น ไปนั่งกับเพื่อนมึงแล้วอย่าแรดเข้าใจไหม”
เข้าใจ…ก็เหี้ยแล้ว พี่เหนือมันสั่งผมเสียงเขียวเสร็จแล้วก็เดินดุ่มๆกลับที่นั่งไป วันนี้พี่มันไปโดนตัวไหนมาอารมณ์ถึงได้แปรปรวนขนาดนั้น แล้วที่ว่าอย่าแรด ทานโทษครับผมไปทำแบบนั้นตั้งแต่เมื่อไหร่ ผมเลิกคิดแล้วเดินไปกระชากไอเผือกที่กำลังจะแย่งที่นั่งข้างหน้าต่างผมออกทันควัน

“ที่กูครับไอสัส”

“ตลอออะมึง ที่ข้างหน้าต่างนี่พวกกูไม่เคยได้นั่ง”
ผมทำเป็นหูทวนลม ผลักไอเผือกออกจากที่นั่งได้ผมก็ทิ้งตัวนั่งอย่างสบายอุราทันที ไม่นานรถก็เคลื่อนออกจากมหาวิทยาลัย ตลอดการเดินทางเหล่าวิศวะก็ผลัดกันลุกขึ้นมาทำกิจกรรมเพื่อให้บรรยากาศในรถดูไม่เงียบเหงาจนเกินไป มาหมดครับทั้งร้องทั้งเต้น เต้นถูกเต้นผิดเราไม่สนขอแค่ให้ร่างกายได้โยกย้ายเป็นพอ ขนาดผมที่แกล้งหลับยังถูกพวกพี่เพลิงลากออกมาเต้นเลย

“พี่เพลิงผมเต้นไม่เป็น”
และนั่นคือปัญหาของผม คือจะให้ผมทำอะไรก็ได้นะครับขออย่างเดียวเลยเรื่องเต้นผมไม่ไหวจริงๆ

“พวกมึงครับไอเพี้ยนจะไม่ยอมเต้นหว่ะ”

“ไม่ได้นะพี่ผิดกฏวิศวะ ดูไอเต๋อดิมันติ๋มจะตายยังต้องเต้นเลย”

เจงครับ กูเพื่อนมึงไง จำไม่ได้หรอมึงยังไปนอนบ้านกูบ่อยๆเลย มึงยังจำม๊ากูได้ไหม ม๊ากูไงที่มึงชมว่าใจดี แล้วมึงทำกับเพื่อนมึงแบบนี้ได้อย่างไรไอเพื่อนทรพี

“เอ่อ”

“ไอเพลิงมึงเป็นประธานรุ่นต้องยุติธรรมนะเว้ย ดูไอเต๋อมันเนิร์ดโคตรเนิร์ดยังต้องเต้น”
โอ้โห พร้อมเพรียงเรียกร้องความยุติธรรมกันเชียวนะครับพวกมึงเรื่องแบบนี้

“ได้ยินไหมน้องเพี้ยน เพื่อนๆไม่ปราณีหว่ะ ฮ่าๆๆ”
พี่เพลิงมันว่าแล้วขำ จากนั้นก็หันไปขอเพลงมันส์ๆจากพี่ปิงผู้คุมเครื่องเสียงของทัวร์นี้ ลำโพงบูลธูท คอนเน็กกับสมาร์ทโฟน
เครื่องหรูของพี่มันนั่นแหละ แถมยังใจดีชักชวนเพื่อนต่างคณะมาร่วมชมกันด้วย

“เชิญครับ ใครอยากเห็นละครลิงคณะวิศวะลุกขึ้นมาชมได้ที่ข้างหลังเลยนะครับ”
เสียงเฮพร้อมเสียงปรบมือดังไปทั่วสารทิศ เด็กคณะแพทย์ส่วนใหญ่ที่เดินมาดูก็ไม่พ้นพวกเพื่อนพี่เพลิงแน่นอนพี่เหนือมันก็มากับเขาด้วย เหี้ยอายบรม

“เต้นซิเพี้ยนรอไร”
พี่เพลิงเร่ง ทุกสายตาจับจ้องมาทางผม เอาวะ เต้นก็เต้น ผมค่อยๆยกมือเหนือหัวและก็….ดึงดาวแม่งเลย ใช่ครับท่าเต้นดึงดาวของเด็กแว๊นซ์เด็กสก๊อยที่ผมเคยเห็นผ่านยูทูปถูกงัดขึ้นมาโชว์หมดทุกสเต็ป ดึงดาวเสร็จต่อด้วยท่าโบกแท็กซี่ สาวน้อยปะแป้งก็มา ไอเพื่อนๆที่นั่งอยู่สงสัยจะมันส์ไปกับผมด้วย แรกๆผมเห็นนะครับว่าแม่งพากันหัวเราะหน้าเขียวหน้าดำ เจอสเต๊ปผมเข้าไปเครื่องเลยร้อน สุดท้ายก็พากันเต้นทั้งวิศวะ

“ท่าเต้นน่ารักดี วันหลังสอนพี่บ้างนะ”
พี่หล่อใจดีของผมยื่นน้ำเปล่าในมือมาให้ ก่อนจะแซวผมพร้อมใบหน้าเปื้อนยิ้ม ตัวขาวแบบพี่ทอยพอทำอะไรให้เลือดมันสูบฉีดนิดหน่อยหน้าแดงเห่อได้ขนาดนี้เชียว

“นี่ยังงัดมาไม่ครบสเต็ปนะครับผมไม่อยากจะคุย ถ้าพี่สนใจเรียนจริงๆติดต่อเลขาส่วนตัวผมได้”

“ขนาดนั้นเชียว”

“สั้น อย่าแรด”
เอาอีกแล้วด่ากูคำนี้อีกแล้ว คำนั้นเขาไว้ด่าผู้หญิงไหมพี่จะเอามาด่าผมทำไม แล้วผมไปแรดตรงไหน ผมเถียงกลับ(ในใจ)ไม่กล้าเถียงออกเสียงไอเทียนคนนี้ยังรักตัวกลัวตายอยู่ หน้าพี่เหนือตอนนี้โคตรน่ากลัวเลย

“แรดตรงไหนวะ ท่าเต้นผมออกจะเท่ห์”

“มึงนี่มัน มานี่”

พี่เหนือว่าพลางลากแขนผมให้เดินตามไปยังที่นั่งของตัวเอง พี่เหนือกดไหล่ผมให้นั่งลง แต่ผมฝืนยืนขึ้นอีก พี่เหนือมันเลยทำหน้าดุยิ่งกว่าเดิมหน้ามันตอนนี้เหมือนกำลังพูดกับผมว่ามึงจะนั่งดีๆไหมหรืออยากแดกตีนก่อน

“คือผมอยากนั่งริมหน้าต่าง”
พูดจบผมก็กระดึบๆเข้าไปนั่งติดหน้าต่างทันที คือกูไม่ได้จะหือกับมึงเลยครับพี่กูแค่ชอบริมหน้าต่าง พี่เหนือมันเลิกคิ้วมองผมนิดๆก่อนจะยอมนั่งลงตรงที่นั่งถัดมา

“แหนะๆ มีหึงกันด้วยเว้ย”
พี่โอบที่นั่งอยู่เบาะหลังชะโงกหน้าผ่านเบาะด้านบนแซวผมกับพี่เหนือ ยิ้มแพรวพราวบนใบหน้าพี่ช่างน่าตบให้ปากเบี้ยวเสียจริง หึงเหิงอะไรกันประสาทไอพี่เหนือมันก็แค่ไม่ชอบเห็นผมมีความสุขเหมือนชาวบ้านก็แค่นั้นมันอิจฉาไงไม่มีท่าเต้นเท่ห์ๆเหมือนผม

“ประสาท”
“ไม่นะกูเห็นมึงทำหน้ายักษ์ใส่น้องมันตอนอยู่กับไอทอยด้วย ไม่เชื่อมึงถามไอพลเลย”

ผมนั่งฟังตาปริบๆยัดนิ้วเข้ารูจมูกงัดแงะขี้มูกไปด้วย ประกาศให้โลกรู้ไปเลยว่าผมสกปรก เผื่อพี่เหนือมันจะทนความสกปกผมไม่ไหวแล้วปล่อยผมกลับไปนั้งข้างเพื่อน

“ทำเหี้ยอะไรของมึงเนี่ย”
ไอพี่เหนือหันมาเจอผมแคะขี้มูก มันขยับหนีทำท่ารังเกียจเต็มที่ ไล่กูเลยพี่กูสกปรกมาก ไล่กูกลับที่เลย เร็วๆ ผมลุ้นให้ตัวเองโดนไล่แต่ทว่าพี่เหนือมันทำแค่เบี่ยงตัวหลบแล้วกดมือถือเล่นแทนเพื่อนเพิ่นที่แซวมันปากจะแหกอยู่ข้างหลังมันก็ไม่ใส่ใจ จนพี่พลเลิกแซวแล้วหันไปคุยกับเพื่อนคนอื่นแถวๆนั้นแทน ไม่สนุกเลย ผมเลิกแคะขี้มูกในที่สุดเมื่อเห็นว่ายังไอพี่เหนือมันก็ไม่สนใจผมอยู่ดี แอร์เย็นๆแบบนี้ นอนแม่งแล้วกัน


 :katai4: :katai4: :katai4: :katai4:

น้องเพี้ยนกลับมาแล้วค่ะ หายไปเกือบสองอาทิตย์หวังว่ายังไม่ลืมน้องเพี้ยนกันนะคะ




ออฟไลน์ Tiffany

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1147
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +24/-0
เดี๋ยวน้องเพี้ยนก็เอาน้ำมูกป้ายพี่เหนือซะเลยนะ ถือว่าจองตัวไว้ก่อน

ออฟไลน์ no.fourth

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 888
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +36/-1

ออฟไลน์ Billie

  • "Let come what comes, let go what goes and see what remains. That is what is real"
  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3327
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +78/-6

ออฟไลน์ DrSlump

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3360
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +104/-2
 :pig4: :pig4: :pig4:

กลับมาแล้ว  แต่รู้สึกว่ายังไม่จุใจเลยอ่ะ

ป.ล. นุ้งเพี้ยนนี่ช่างเป็นขวัญใจมหาชนจริง ๆ

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด