OMG เอาไงดี ผมมีสามีเป็นตุ๊ด! >ตอนที่ 13 [P.9]< 30.1.2018
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด colocation,โคโลเคชั่น,ฝากเซิร์ฟเวอร์

ผู้เขียน หัวข้อ: OMG เอาไงดี ผมมีสามีเป็นตุ๊ด! >ตอนที่ 13 [P.9]< 30.1.2018  (อ่าน 28514 ครั้ง)

ออฟไลน์ mod-cup

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 168
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +347/-5
ข้อตกลงในการเข้ามาในเล้าเป็ดนะครับ กรุณาอ่านทุกคนนะครับ
เล้าแห่งนี้เป็นที่ที่คนชื่นชอบนิยาย boy's love หรือชายรักชาย หากใครหลงมาแล้วไม่ชอบ
กรุณากดกากบาทสีแดงมุมด้านขวาบนออกไปด้วยนะครับ


ติดตามกฏเพิ่มเติมที่กระทู้นี้บ่อยๆ เมื่อมีการแก้ไขกฏจะแก้ไขที่กระทู้นี้นะครับ
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0

ประกาศทั่วไปติดตามอัพเดทกันที่นี่
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.0

ประกาศ กฎที่อื่นมีไว้แหก แต่ห้ามมาแหกที่นี่

1.ห้ามมิให้ละเมิดสิทธิ์ส่วนตัวของคนแต่งและบุคคลในเรื่องทั้งหมด
การสนใจและชื่นชอบนิยายและเรื่องเล่าของคนในเรื่องควรมีขอบเขตที่จะไม่สร้างความเดือดร้อนให้เจ้าของเรื่อง เช่นเดียวกับเป็ดที่ตอนนี้ถูกรังควานตามหาตัวจากคนด้านต่างๆ จนตัดสินใจไม่เล่าเรื่องต่อ.........เนื่องจากบางเรื่องเป็นเรื่องเล่า.....................บางคนไม่ได้เปิดเผยตัวตน  เขาพอใจจะมีความสุขในที่เล็กๆแห่งนี้โดยไม่ได้ตั้งใจให้คนภายนอกได้รับรู้เรื่องราวแล้วนำไปพูดต่อ   เพราะปฎิเสธไม่ได้ว่าสังคมไม่ได้ยอมรับพวกเราสักเท่าไหร่

2.ห้ามมิให้โพสต์ข้อความ รูปภาพ ใช้ลายเซ็นหรือรูปส่วนตัวหรือสื่อใดๆที่ก่อให้เกิดความขัดแย้ง ไม่แสดงความเคารพ
หมิ่นประมาท,
หยาบคาย, เป็นที่รังเกียจ, ไม่เหมาะสม,ติดเรท x,ทำให้กระทู้กลายพันธ์,ไม่เกี่ยวพันกับนิยายที่ลง
หรืออื่นๆที่ขัดต่อกฎหมาย,ห้ามโพสต์กระทู้ที่จะสร้างประเด็นความขัดแย้ง  ในเรื่อง การเมือง ศาสนา พระมหากษัตริย์
และสถาบันต่าง ๆ  รวมถึงกระทู้ที่จะสร้างความแตกแยก  ชวนวิวาท ของสมาชิกภายในเวปบอร์ด
การกระทำเช่นนั้นอาจทำให้คุณแบนทันที และถาวร . หมายเลข IP ของทุกโพสต์จะถูกบันทึกเพื่อใช้เป็นหลักฐาน
ในความเป็นจริงเป็นไปได้ยากมากที่จะให้แต่ละคนมีความคิดเห็นตรงกันทั้งหมด   คนเรามากมายต่างความคิดต่างความเห็น เติบโตมาภายใต้ภาวะแวดล้อมต่างกันการแสดงความคิดเห็นที่แตกต่าง   จึงควรทำเพื่อให้เกิดความเข้าใจกัน แบ่งปันประสบการณ์และมิตรภาพเพื่ออาจเป็นประโยชน์ในการใช้ชีวิต  และไม่ว่าจะอย่างไรก็ควรเคารพในความคิดเห็นที่แตกต่างของบุคคลอื่นช่วยกันสร้างให้บอร์ดนี้มีแต่ความรักนะครับ   

เรื่องบางเรื่องอาจจะเป็นทั้งเรื่องแต่งหรือเรื่องเล่าใดๆก็ขอให้ระลึกเสมอว่า  อ่านเพื่อความบันเทิงและเก็บประสบการณ์ชีวิตที่คุณไม่ต้องไปเจอความเจ็บปวดเล่านั้นเองเพื่อเป็นข้อเตือนใจ สอนใจในการตัดสินใจใช้ชีวิต   จึงไม่ต้องพยายามสืบหาว่าเรื่องจริงหรือเรื่องแต่งส่วนการพูดคุยนั้น   ก็ประมาณอย่าทำให้กระทู้กลายพันธุ์ห้ามเอาเรื่องส่วนตัวมาปรึกษาพูดคุยกันโดยที่ไม่เกี่ยวพันกับเรื่องในกระทู้นิยาย  ถ้าจะวิจารณ์หรือแสดงความคิดเห็นทุกคนมีสิทธิแต่ขอให้ไปตั้งกระทู้ที่บอร์ดอื่นที่ไม่ใช่ที่นี่นะครับ

3.การนำเรื่อง ข้อความ รูปภาพมาโพสต์ หรือนำข้อความใดๆไปโพสที่อื่นๆ กรุณาพยายามติดต่อเจ้าของเรื่องเท่าที่จะทำได้หรือแจ้งมายังบอร์ดนี้ก่อนนะครับ  เนื่องจากเจ้าของเรื่องบางครั้งไม่ต้องการให้คนที่ไม่ได้ชื่นชอบนิยายชายรักชายเข้ามารับรู้  ลิขสิทธิ์ทั้งหมดเป็นของเจ้าของคนที่ทำขึ้นและเว็บแห่งนี้นะครับ

4.ห้ามแจกเบอร์ แลกเมล์ บอกเมล์ แลก msn บนบอร์ด โดยเฉพาะการบอกเบอร์ หรือเมลของคนอื่นโดยที่เจ้าของไม่ยินยอมให้ส่งหรือติดต่อกันทางพีเอ็มจะปลอดภัยกว่าแล้วเมื่อมีการติดต่อสื่อสารกันให้พึงระวังถึงความปลอดภัย ความไม่น่าไว้ใจของผุ้คนทุกคนแม้จะมีชื่อเสียงในบอร์ดเป็นเรื่องส่วนตัวของแต่ละคนไป เพื่อลดความขัดแย้งภายในเล้า จึงไม่สนับสนุนให้มีการจีบกันในบอร์ดนะครับ

5.ห้ามจั่วหัวกระทู้ว่าเป็น “เรื่องเล่า” นักเขียนทุกคนอย่าโกหกคนอ่านว่าเป็นเรื่องจริงในกรณีแต่งเติมเพิ่มแม้แต่นิดเดียวให้ชี้แจงว่าเป็นเรื่องแต่งแม้จะแต่งเพิ่มขึ้นแค่ไม่ถึง 10 % ก็ตาม
เพราะแม้จะเป็นเรื่องที่เขียนจากเรื่องจริง เมื่อนำมาพิมพ์เป็นเรื่องผ่านตัวอักษร ย่อมเลี่ยงไม่ได้ที่จะมีการเพิ่มเติมเพื่อให้เกิดสีสันในเนื้อเรื่อง ทางเล้าถือว่านั่นคือการเพิ่มเติมเนื้อเรื่อง จึงไม่อนุญาตให้จั่วหัวกระทู้ว่าเป็น “เรื่องเล่า” แต่สามารถแจ้งว่าเป็น “นิยายที่อ้างอิงมาจากชีวิตจริง” ได้  มีคนมากกมายทะเลาะเสียความรู้สึกเพราะเรื่องนี้มามากแล้ว

6.การพูดคุยโต้ตอบระหว่างคนเขียนและคนอ่านนอกเรื่องนิยาย  ทำได้  แต่อย่าให้มากนัก เช่น คนเขียนโพสต์นิยายหนึ่งตอน ก็ควรตอบเพียงคอมเม้นต์เดียวก็พอแล้ว  โดยสามารถใช้ปุ่ม Insert quote ได้    ถ้าจะพูดคุยกันมากขึ้นแนะนำให้ไปตั้งกระทู้ใหม่ที่ห้องพูดคุยทั่วไป และลงลิงค์จากนิยายไปยังกระทู้พูดคุยกับแฟนคลับนิยายในรีพลายแรกด้วยนะครับ เพราะการที่คนเขียนและแฟนคลับพูดคุยกันมากทำให้หานิยายที่จะอ่านยาก ไม่เจอ ลำบากกับคนที่ไม่ได้เข้ามาตามอ่านทุกวัน

7. การกดบวกให้เป็ดเหลือง
      7.1 นิยาย 1 ตอน  จะให้ขึ้น Top list แค่ 1 Reply เท่านั้น ถ้าขึ้นเกิน จะลบคะแนนออก เหลือเฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด
      7.2 นิยาย 1 เรื่อง จะให้ขึ้น Top list ไม่เกิน 3 Reply ถ้าเกิน จะลบคะแนนออก ให้เหลือ เฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด ลงมาตามลำดับ
      7.3 Post ในห้องอื่น ๆ ก็จะใช้ หลักการเดียวกันนี้ เช่นกัน ยกเว้น
            - 1 Reply ที่เกินมานั้น โมทั้งหลาย พิจารณาดูแล้วว่า ไม่เป็นการปั่นโหวต และเป็น Reply ที่น่าสนใจและเป็นที่ชื่นชอบจริง ๆ

8.Administrator และ moderator ของ forum นี้ มีสิทธิ์อ่าน, ลบ หรือแก้ไขทุกข้อความ. และ administrator, moderator หรือ webmaster ไม่สามารถรับผิดชอบต่อข้อความที่คุณได้แสดงความคิดเห็น (ยกเว้นว่าพวกเขาจะเป็นผู้โพสต์เอง).

9.คุณยินยอมให้ข้อมูลทุกอย่างของคุณถูกเก็บไว้ในฐานข้อมูล. ซึ่งข้อมูลเหล่านี้จะไม่ถูกเปิดเผยต่อผู้อื่นโดยไม่ได้รับการยินยอมจากคุณ .Webmaster, administrator และ moderator ไม่สามารถรับผิดชอบต่อการถูกเจาะข้อมูล แล้วนำไปสร้างความเดือดร้อนต่างๆ

10.ห้ามลงประกาศลิงค์โปรโมทเวป  โฆษณา หรือโปรโมทในเชิงธุรกิจใดๆ ทุกชนิด ลงได้เฉพาะในห้องซื้อขาย ในเมื่อแนะนำเวปอื่นที่บอร์ดเรา ก็ช่วยแนะนำบอร์ดเราโดยลงลิงค์บอร์ดเรา เว็บ http://www.thaiboyslove.com  ในบอร์ดที่ท่านแนะนำมาให้เราด้วย  เมื่อจำเป็นต้องแนะนำลิงค์ให้ส่งลิงค์กันทาง personal message หรือพีเอ็มแทนนะครับจะสะดวกกว่า ส่วนในกรณีอยากแนะนำสิ่งดีๆให้เพื่อนๆได้อ่านจริงๆนั้นพยายามลงให้ห้องซื้อขายซะ หรือถ้าม้อดเดอเรเตอร์จะพิจารณาเป็นกรณีๆไป ถ้ารู้สึกว่าไม่ได้โปรโมทเว็บ แต่อยากแนะนำสิ่งดีๆให้เพื่อนด้วยใจจริงจะให้กระทู้นั้นคงอยู่ต่อไป

11.บอร์ดนิยายที่โพสต์จนจบแล้วมีไว้สำหรับนิยายที่โพสต์ในบอร์ด boy's love จนจบแล้วเท่านั้น จึงจะถูกย้ายมาเก็บไว้ที่นี่ หาอ่านนิยายที่จบแล้ว หรือคนเขียนไม่ได้เขียนต่อ แต่โดยนัยแล้วถือว่าพล็อตเรื่องโดยรวมสมควรแก่การจบแล้ว หากนักเขียนท่านใดได้พิมพ์เล่มกับสำนักพิมพ์ ต้องการลบเรื่องบางส่วนออก โดยเฉพาะไคลแม๊ก หรือตอนจบที่สำคัญ ให้แจ้ง moderator ย้ายนิยายของท่านสู่ห้องนิยายไม่จบ เพื่อที่หากระยะเวลาเกินหกเดือนแล้ว เราจะได้ทำการลบทิ้ง หรือท่านจะลบนิยายดังกล่าวทิ้งเสียก็ได้ เนื่องจากบอร์ดนี้เก็บเฉพาะนิยายที่จบแล้ว

บอร์ดนิยายที่ยังไม่มาต่อจนจบไว้สำหรับ
นิยายที่คนเขียนไม่ได้มาต่อนาน หายไปโดยไม่มีเหตุผลสมควร ไม่ได้แจ้งไว้หรือแจ้งแล้วก็ไม่มาต่อ 3 เดือน จะย้ายมาเก็บในนี้เมื่อครบหกเดือนจะทำการลบทิ้ง ส่วนเรื่องไหนที่จะต่อก็ต่อในนี้จนกว่าจะจบ แล้วถึงจะทำการย้ายไปสู่บอร์ดนิยายจบแล้วต่อไป

12.ห้ามนำเรื่องพิพาทต่างๆมาเคลียร์กันในบอร์ด

13.ผู้โพสต์นิยาย และเขียนนิยายกรุณาโพสต์ให้จบ ตรวจสอบคำผิดก่อนนำมาลงด้วยครับ

14.ส่วนคนอ่านทุกท่าน เวลาอ่านนิยาย เรื่องที่คนเขียนเขียน  ก็ไม่ต้องไปอินมากนะครับ ให้เก็บเอาสิ่งดีๆ ประสบการณ์ ข้อคิดดีๆไปนะครับ

15. การนำรูปภาพ บทความ ฯลฯ มาลงในเว็บบอร์ด  ควรจะให้เครดิตกับ... 
(1) ผู้ที่เป็นต้นตอเจ้าของบทความหรือรูปภาพนั้นๆ
(2) เว็บไซต์ต้นตอที่อ้างอิงถึง
....ในกรณีที่เป็นบทความที่ถูกอ้างอิงต่อมาจากเวปไซต์อื่นๆ
- ถ้ามีแหล่งต้นตอของเจ้าของบทความ  ให้โพสต์ชื่อเจ้าของต้นตอของบทความหรือรูปภาพนั้นๆ  พร้อมทั้งเว็บไซต์ที่อ้างอิง 
  (กรณีนี้จะโพสต์อ้างอิงชื่อผู้โพสต์หรือเว็บไซต์ที่เรานำมาหรือไม่ก็ได้ แต่ควรมั่นใจว่าชื่อต้นตอของที่มาถูกต้อง)
- ถ้าไม่สามารถหาชื่อต้นตอของรูปภาพหรือเว็บไซต์ที่นำมาได้ ควรอ้างอิงชื่อผู้โพสต์และเว็บไซต์จากแหล่งที่เรานำมาเสมอ
- ควรขออนุญาติเจ้าของภาพหรือเจ้าของบทความก่อนนำมาโพสต์ค่ะ(ถ้าเป็นไปได้) ยกเว้นพวกเว็บไซต์สาธารณะ เช่น  หนังสือพิมพ์ออนไลน์ ฯลฯ ที่เปิดให้คนทั่วไปได้อ่านเป็นสาธารณะ ก็นำมาโพสต์ได้ แต่ให้อ้างอิงเจ้าของชื่อและแหล่งที่มาค่ะ
- ไม่ควรดัดแปลงหรือแก้ไขเครดิตที่ติดมากับรูปหรือบทความก่อนนำมาโพสต์
- ถ้าเป็น FW mail  ก็บอกไปเลยว่าเอามาจาก FW mail

16.นิยายเรื่องไหนที่คิดว่าเมื่อมีการรวมเล่มขายแล้วจะลบเนื้อเรื่องไม่ว่าบางส่วนหรือทั้งหมดออก กรุณาอย่าเอามาลงที่นี่ หรือสำหรับผู้ที่ขอนิยายจากนักเขียนอื่นมาลง ต้องมั่นใจว่าเรื่องนั้นจะไม่มีการลบเนื้อเรื่องไม่ว่าบางส่วนหรือทั้งหมดออกเมื่อมีการรวมเล่มขาย อนึ่ง เล้าไม่ได้ห้ามให้มีการรวมเล่มแต่อย่างใด สามารถรวมเล่มขายกันได้ แต่อยากให้เคารพกฎของเล้าด้วย เล้าเปิดโอกาสให้ทุกคน จะทำมาหากิน หรืออะไรก็ตามแต่ขอความร่วมมือด้วย เผื่อที่ทุกคนจะได้อยู่อย่างมีความสุข

17.ห้ามแจ้งที่หัวกระทู้เกี่ยวกับการจองหรือจัดพิมพ์หนังสือ แต่อนุโลมให้ขึ้นหัวกระทู้ว่า “แจ้งข่าวหน้า...” และลงลิงค์ที่ได้ตั้งเอาไว้ในแล้วในห้องซื้อขายลงในกระทู้นิยายแทน  ถ้านักเขียนต้องการประชาสัมพันธ์เกี่ยวกับการจอง หรือจัดพิมพ์หนังสือของตนเองผ่านกระทู้นิยายของตนเอง  นิยายเรื่องดังกล่าวจะต้องลงเนื้อหาจนจบก่อน (ไม่รวมตอนพิเศษ) จึงจะทำการประชาสัมพันธ์ในกระทู้นิยายได้ (ศึกษากฎการซื้อขายของเล้าก่อน ด้วยนะคะ)
ว่าด้วยเรื่องการจะรวมเล่มนิยายขายในเล้า จะต้องมี ID ซื้อขายก่อน ถึงจะสามารถประกาศ ..แจ้งข่าว.. ที่บนหัวกระทู้ของนิยายได้ ในกรณีที่ รวมเล่มกับ สนพ. ที่มี  ID ซื้อขายของเล้าแล้ว นักเขียนก็สามารถใช้ หมายเลข  ID ของ สนพ. ลงแจ้งในหน้าที่มีเนื้อหารายละเอียดการสั่งจองนิยายได้

18.ใครจะโพสต์เรื่องสั้นให้มาโพสต์ที่บอร์ดเรื่องสั้น ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที  ส่วนเรื่องสั้นที่จบแล้วให้แก้ไขโพสต์แรก และต่อท้ายว่าจบแล้วจะได้ไม่ถูกลบทิ้งและจะเก็บไว้ที่บอร์ดเรื่องสั้นไม่ย้ายไปไหน   เช่นเดียวกับนิยายทุกเรื่องเมื่อจบให้แก้ไขโพสต์แรก และต่อท้ายว่าจบแล้ว จะได้ย้ายเข้าสู่บอร์ดนิยายจบแล้ว ไม่เช่นนั้นม๊อดอาจเข้าใจว่าไม่มาต่อนิยายนานเกินจะโดนลบทิ้งครับ

เอาข้อสำคัญก่อนนะครับเด่วอื่นๆจะทำมาเพิ่มครับเอิ้กๆหุหุ
admin
thaiboyslove.com.......................................                                                           

วันที่ 3 ธ.ค. 2551วันที่ 16 ก.ย. 2554 ได้เพิ่มกฏ ข้อที่ 7
วันที่ 21 ต.ค.2556 ได้ปรับปรุงกฎทั้งหมดเพื่อให้แก้ไข และติดตามได้ง่าย
วันที่ 11 พ.ย. 2557 เพิ่มเติมการลงเรื่องสั้นและการแจ้งว่านิยายจบแล้ว
วันที่ 4 ธ.ค. 2557 เพิ่มบอร์ดเรื่องสั้นจึงปรับปรุงกฏข้อ 18 เกี่ยวกับเรื่องสั้น และ เพิ่มเติมส่วนขยายของกฏข้อ 17



เว็บไซต์แห่งนี้เป็นเว็บไซต์ส่วนบุคคลที่ได้รับความคุ้มครองจากกฎหมายภายในและระหว่างประเทศ การเข้าถึงข้อมูลใดๆบนเว็บไซต์แห่งนี้โดยไม่ได้รับความยินยอมจากผู้ให้บริการ ถือว่าเป็นความผิดร้ายแรง

ข้อความใดๆก็ตามบนเว็บไซต์แห่งนี้ เกิดจาการเขียนโดยสมาชิก และตีพิมพ์แบบอัตโนมัติ ผู้ดูแลเว็บไซต์แห่งนี้ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย และไม่รับผิดชอบต่อข้อความใดๆ  โปรดใช้วิจารณญาณของท่านที่เข้าชม และ/หรือ ท่านผู้ปกครองในการให้ลูกหลานเข้าชม

***********************************************************************************
สวัสดีค่า มาม๊ะ เอาเรื่องใหม่มาเสิร์ฟจ้า พอดีพี่ซาวน์น้องหอมเดินทางมาเกินครึ่งแล้ว เราเลยได้โอกาสเปิดเรื่องใหม่ บอกเลยว่าห่างหายจากการแต่งนิยายไปหลายปีมากเนื่องจากปัญหาด้านการเรียน แต่พอมาอยู่ต่างประเทศคนเดียวก็เหงาจับใจ เลยหวนกลับมาทำอะไรๆที่ใจรักอีกรอบ

เรื่องนี้อาจไม่ใช่นิยายในกระแส ตัวละครอาจขัดใจใครหลายๆคน เพราะพระเอกไม่ใช่หนุ่มหล่อล่ำกล้ามใหญ่ชอบไล่ปล้ำคนอื่นอีกแล้ว ส่วนนายเอก...เอิ่ม ไม่รู้จะใช้คำนี้ได้หรือเปล่า แต่เราอยากแต่งนิยายเรื่องนี้มาหลายปีแล้ว แต่ก็กลัวโดนด่า 5555 กลัวคนไม่อิน ไม่เข้าใจความรักของสองคนนี้ เพราะแม้แต่เจ๊พิชกับอิตาร์ก็ยังไม่เข้าใจตัวมันเอง แต่พอเวลาผ่านไปเริ่มโตขึ้นเลยคิดได้ว่า จะกลัวอะไร ลองดูก็ไม่เสียหายนี่...เอาเป็นว่าขอฝาก 'เจ๊พิช' กับ 'อิตาร์' ไว้ในอ้อมกอดอ้อมใจนักอ่านทุกท่านด้วยนะคะ



OMG
เอาไงดี ผมมีสามีเป็นตุ๊ด!

#เมียตุ๊ด
Share This Topic To FaceBook
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 30-01-2019 01:29:11 โดย mod-cup »

ออฟไลน์ mod-cup

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 168
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +347/-5
บทนำ
All the world’s a stage, and everyone merely players.




“อืม”

“อือ อ๊ะ”

ร่างกายเบาโหวงแต่ก็ร้อนรุ่มกับสัมผัสที่ได้รับ ฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ที่ไหลตีวนอยู่ในร่างกายจนรู้สึกร้อนท้องร้อนคอแต่คงไม่เท่ากับสัมผัสเร่าร้อนที่ไต่สัมผัสไปตามลำตัวจนต้องแอ่นตัวขึ้นโค้งเป็นลำธนู โอบลำแขนไปยังร่างแข็งแกร่งแต่นุ่มมือที่คร่อมทับอยู่ ปัดป่ายจิกเล็บระบายความเสียวซ่านบนผิวนั้น

“ฮ้า”

โอ๊ย แล้วผมก็สะดุ้งเฮือก ขนลุกตั้งแต่ปลายเท้าขึ้นมายันต้นคอเมื่อความอุ่นร้อนเข้าครอบครองส่วนอ่อนไหว กรีดร้องครางกระเส่าอย่างห้ามไม่อยู่ เลื่อนมือทั้งสองข้างมาขยุ้มเส้นผมที่อยู่กลางลำตัว

“มะไหว อึก ไม่ไหวแล้ว...”

เมื่อผมครวญครางอย่างอดรนทนไม่ไหวอีกฝ่ายก็เร่งความเร็วขึ้นจนไม่นานผมก็รู้สึกถึงลำแสงที่สว่างวาบขึ้นในหัว กระตุกตัวเกร็งก่อนปลดปล่อยความทรมานออกมาอย่างแสนสุข

และวินาทีต่อมาก็ต้องปรือตาขึ้นมองเมื่อรู้สึกถึงขาทั้งสองข้างที่ถูกจับอ้าออกกว้าง หืม มองไม่ชัดเลยอ่ะ ดวงตาพร่าเลือนจากความสุขสมเมื่อครู่ ทั้งยังปวดหัวตุบจากฤทธิ์แอลกอฮอล์ อือ คิดอะไรไม่ออกเลยอ่ะ

แล้วสติก็ถูกกระชากออกอีกครั้งกับจุมพิตร้อนระอุ เกลียวลิ้นที่แทรกเข้ามาทำให้ผมมัวเมาอีกครั้ง สัมผัสที่ถูไถเข้ากับช่องทางด้านหลังจนมันเต้นตุบอย่างเรียกร้องก็ทำให้ผมหยุดคิดทุกสิ่งและรับทุกอย่างตามสัญชาตญาณของร่างกาย

ถ้ามันจะทำให้ผมสุขสมเจียนคลั่ง ผมยอม...





เช้าวันใหม่

โอ๊ย ปวดตัวจัง

แล้วใครเปิดม่านแต่เช้าอ่ะ แสบตาเว้ย

“ตื่นแล้วก็ลุกอีเก้งกลูต้า”

เสียงใครมาหึ่งๆข้างหูวะ

สักพักก็รู้สึกถึงแรงจิ้มแรงๆที่หน้าผาก

“ลุก มาคุยให้รู้เรื่อง จะมาปล่อยให้กูบ้าตายแบบนี้คนเดียวไม่ได้ ลุกๆๆ”

แล้วแรงจิ้มก็เพิ่มแรงขึ้นเรื่อยๆจนผมขมวดคิ้วมุ่น โอ๊ย กูเจ็บ จิ้มอยู่ได้

แล้วรู้สึกเหมือนเล็บจะจิกมาที่ผิวหน้าด้วยระหว่างจิ้มมาเนี่ย เป็นแผลเป็นรอยขึ้นมารักษาหลายบาทนะ กว่าหน้าจะใสแบบนี้เสียไปกี่แสนรู้ไหม!

“โอ๊ยยย อะไรนักหนา คนจะนอน!”

 แล้วผมก็ทนแรงก่อกวนไม่ไหว  ขมวดหัวคิ้วอย่างหงุดหงิด ตลบผ้าห่มพร้อมเด้งตัวลุกนั่งทั้งที่ตายังลืมไม่ขึ้น ปวดหัวโว้ยยยย
ปลุกขึ้นมาถ้าไม่มีสาระนะจะด่าให้หาทางกลับบ้านไม่เจอเลย โอ๊ย ทำไมปวดสะโพกจังวะ

ผมกระถดตัวถอยหลังไปพิงหัวเตียงเมื่อรู้สึกปวดแปลบไปทั้งร่างเหมือนโดนสิบล้อทับมา โดยเฉพาะส่วนนั้น ซ้ำยังปวดหัวตุบๆจากอาการแฮงค์จนต้องยกมือขึ้นมาคลึงขมับ

“มึงจะหลับตามโนฝันอีกนานไหมอีกลูต้า!”

เสียงแหลมติดทุ้มแหวขึ้นพร้อมกับบางอย่างที่กระแทกหน้าอย่างจัง โอ๊ย คนยิ่งปวดหัวอยู่ขว้างอะไรมาวะ จับดูถึงรู้ว่าเป็นหมอนอิง แล้วคนที่เรียกผมว่าอีกลูต้ามีอยู่ไม่กี่คนหรอก

“อิเจ๊?”

ก็กลุ่มอิตุ๊ดรุ่นพี่ปีสี่คณะเดียวกันนี่แหละ

คนที่ผมเรียกไม่ใช่ใคร หน้าขาวใสแม้แต่สิวสักเม็ดก็ไม่มี ผิวเนียนแบบสาวเกาหลียังอาย ผมตรงยาวดำขลับประหนึ่งนุ่นวรนุชพรีเซนเตอร์แพนทีน ไหนจะหุ่นยาวเพรียวที่นั่งไขว่ห้างที่แม้ไม่มีหน้าอกหน้าใจแต่ก็ดูเซ็กซี่ขยี้ใจจนผมเจ้าของความสูงเพียง 164 เซนติเมตรอิจฉา

นี่คือยังไม่มีหน้าอกและยังไม่ได้ผ่าตัดแปลงเพศนะ ไม่งั้นนี่เวทีมิสทิฟฟานี่ยูนิเวิร์สมีสะเทือน!

“เออ กูเอง”

“เจ๊มาอยู่ห้องกูได้ไงอ่ะ”

ถึงจะรู้จักกันเพราะอยู่คณะเดียวกันแต่ก็ไม่ได้สนิทกันป่ะ มีพูดคุยกันบ้างตอนทำงานสาขางานคณะ แล้วเจ๊มันรู้จักห้องผมได้ไงวะ แต่เมื่อคืนผมเมามาก เจ๊มันคงเป็นลากมาส่งห้องมั้ง

ก็นะ เมื่อคืนเละเหมือนหมา อกหักจากน้องอิ๊งค์เดือนสาขาปีนี้ ผู้ชายตัวเล็ก(กว่าผม) แก้มป่อง ปากแดง สเป๊กผม ตามจีบอยู่หลายเดือน แม่งถูกเดือนมอคาบไปแดก!

เจ็บกว่าโดนทิ้งก็ตรงประโยคที่น้องมันปฏิเสธนี่แหละ ‘พี่ตาร์ดีเกินไป’

สัด! นี่มันปี 2018 แล้วโว้ย เมื่อไหร่จะเลิกใช้มุกกากๆแบบนี้สักที บอกมาเลยกูเตี้ย! กูไม่รวยเหมือนไอ้เดือนมอนั่น! บอกเหตุผลจริงๆที่มึงบอกกับเพื่อนมึงอ่ะ!

ส่วนอิเจ๊ตรงหน้า ผมบังเอิญไปเจอที่ร้านพร้อมกลุ่มแก๊งค์ดอกขจรของอิเจ๊มันนั่นแหละ โต๊ะมันเต็มผมกับเพื่อนอีกสองคนไม่มีที่นั่ง เจ๊ๆเห็นเป็นรุ่นน้องในคณะเลยแบ่งๆที่ให้นั่งด้วย

“มึงจะเหม่ออีกนานไหม ฟังอยู่อยู่ป่ะนิ” แล้วหมอนอิงก็ลอยมาอัดหน้าผม สองครั้งแล้วนะอิเจ๊ อย่าคิดว่าสวยแล้วกูไม่กล้าเตะนะโว้ยยยย

กูจะเหม่อ กูกำลังอกหัก ซ้ำตื่นมายังเจ็บตูด ปวดตัว ปวดหัว เข้าใจบ้างเซ่!

“เจ็บก้นว่ะเจ๊ เหมือนโดนเย่อมาเลย” โอย เป็นริดสีดวงอีกหรอวะ เพิ่งรักษาหายไป ขี้กูก็ไม่แข็งนี่หว่าช่วงนี้

“เรื่องนี้แหละที่กูจะคุยกับมึง”

“ห๊ะ”

“เรื่องที่มึงโดนเอานี่ไง!”
 
เยที่ลอยกระแทกหน้ากูเต็มๆจนอดคลำก้นตัวเองไม่ได้ ห๊ะ คือกูโดนเย่อหรอวะ

“เฮ้ย พูดไรอิเจ๊”

“กูพูดไรล่ะ ตูดระเบิด หน้าซีดไปหมดแล้วยังมาโง่อยู่อีก!”

ผมลองขยับตัวดู แต่ความเจ็บปวดที่แล่นไปทั่วกายทำให้ต้องนิ่วหน้า ทิ้งตัวพิงหัวเตียงเหมือนเดิม

บอกกูทีว่าแค่ริดสีดวงกูแตก T^T

“คะใครมันทำกูวะอิเจ๊ มันอยู่ไหน ระหรือหนีไปแล้ว เจ๊มึงจำหน้ามันได้มั้ย แม่งกูเป็นรุกนะเว้ยยย มาระเบิดตูดกูได้ไง!” คิดแล้วจะร้องไห้ ถึงคิดว่าสายรุกจะไม่ค่อยเหมาะกับตัวเองก็เถอะเพราะหาทาร์เก็ตที่เหมาะกับเรายากเหลือเกิน และพวกที่เข้าหาก็หวังแอ้มตูดกูทั้งนั้น แต่ก็อยากเดินทางสายนี้ให้สุดก่อนนะเว้ย...แล้วอนาคตมันไม่เวิร์คจะเทิร์นเป็นรับก็ค่อยว่ากัน

แต่ไม่ทัน กูโดนทะลวงไส้แล้ว ฮืออออ

“มึงเลิกโวยวายได้ไหมอิกลูต้า...” เสียงอิเจ๊เริ่มกดเสียงต่ำอย่างหมดความอดทน

“ก็พี่มึงไม่ได้มาโดนอย่างกูนี่!”

“กูขอเป็นฝ่ายโดนแบบมึงยังรู้สึกดีกว่า” อิเจ๊ตวัดสายตาคมมองมา

“อย่าบอกนะว่าคนที่เยผมคือผัวเจ๊น่ะ!”

“โอ๊ย มึงแย่งผัวกูยังไม่เสียใจเท่านี้เลย ที่ใครเค้าบอกว่ามึงโง่กูเพิ่งเข้าใจวันนี้แหละ!”

“อะไรของเจ๊วะ!”

“มึงคิดว่ากูมานั่งอยู่ตรงนี้ทำไมห๊ะ!!”

“...”

กะก็มา...

เออ นั่นสิ อิเจ๊มันมานั่งสวยลอยหน้าลอยตาบนโซฟาห้องผมได้ยังไง

แล้วพอสังเกตเรือนร่างเพรียวสูงยาวเกิน 180 แต่ดูดีสมส่วนในชุดคลุมอาบน้ำลายริลัคคุมะที่ปกติผมใส่เป็นประจำ

แล้ว....

เพ่งสายตามองดีๆ ต้นคอที่โผล่พ้นเนื้อผ้าก็มีรอยจ้ำแดงหลายจุด

ระหรือว่า....

มะไม่นะ...

นะนี่...

ผมค่อยๆยกนิ้วที่สั่นเทาขึ้นชี้หน้าสวย

“สะสามพีหรอ!”

“โอ๊ย อิดอก กูจะไม่ทน!”


#เมียตุ๊ด

ออฟไลน์ arissara

  • ดาดาเดเด
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 606
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +14/-2
55555 ท่าจะ ฮาหลายย

ออฟไลน์ lovenine

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 220
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2/-0
เอาแล่วๆ 555 ลุ้นๆ ต่อไป

ออฟไลน์ papapoope

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 318
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2/-1
โอ้ยฮา5555

ออฟไลน์ cheezett

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 516
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +19/-3
ว้ายย ผิดผีคร้าาา  :oo1: :oo1: :m20:

ออฟไลน์ ก้อนขี้เกียจ

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 760
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +15/-1
เฮ้ยชอบๆ 55555555 นั่งขำจนเป็นบ้าน้องตาร์แม่งจี้

ออฟไลน์ ♥►MAGNOLIA◄♥

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7952
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +179/-11
แล่ววว.......แล่วววว....แล้ว   :z1: :pighaun: :haun4:
อิตุ๊ดเจ๊ เป็นผัวรุกกลูต้าซะแล้ว  อะจ๊ากกกกกกกก  :z3:

สนุกกกกกกกกก  ชอบบบบบ  :katai2-1: :katai2-1: :katai2-1:
       :L1: :L1: :L1:
 :pig4: :pig4: :pig4: :pig4:

ออฟไลน์ Cyclopbee

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 210
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +8/-0
เปิดเรื่องมาน่าสนใจมากค่าาา

ออฟไลน์ naezapril

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 139
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +5/-1
ขอตอนต่อไปเลยได้ไหมมมมม

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ rockiidixon666

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 731
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +27/-3
อะไรเนี่ยยย อิเจ๊  :laugh:

ออฟไลน์ puiiz

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3606
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +131/-4

ออฟไลน์ mod-cup

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 168
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +347/-5
ตอนที่ 1
คนแพ้ก็ต้อง(ยอม)ให้ตุ๊ดดูแล




‘ตาร์ มึงเป็นไงบ้าง’

เสียงในสายเรียกให้ผมพยายามกรอกเสียงที่ปกติที่สุดลงไป

“เออ ดีขึ้นแล้ว อีกไม่กี่วันก็ไปเรียนได้ละ”

‘พรุ่งนี้วันศุกร์ พวกกูว่าจะไปเยี่ยมเนี่ย’

“เฮ้ย มาทำไม กูไม่เป็นไรมาก”

ไปที่บ้านแล้วไม่เจอก็ตายโหงสิ!

ผมลนลานลุกลนจนเผลอขยับตัวมากไปทำให้ต้องนิ่วหน้าออกมาด้วยความเจ็บปวด ฮือออ น้ำตาจะไหลเลยกู

แล้วอิเจ๊ มึงอ่ะตัวดี ไม่ต้องมาถลึงตาใส่กูเลย!

เพราะความผิดพลาดจนพาลมาเป็นความบัดสีแปดเปื้อน เรียกได้ว่าเป็นราคีคาวที่สุดในชีวิตกูเลยก็ได้ แม่งเอ้ย! เสียตูดว่าชอกช้ำระกำใจพอแล้ว ยังจะมาเสียให้กับตุ๊ดที่ขึ้นชื่อว่าหน้าสวยที่สุดในมหาวิทยาลัยนี้ด้วย


‘กูนี่แหละ คนที่เอาตูดมึงเมื่อคืน’


ประโยคที่ทำผมอึ้งขากรรไกรค้าง มือไม้สั่นอย่างควบคุมไม่ได้ เป็นประโยคที่ตามหลอกหลอนรีเพลย์ซ้ำๆอยู่ในหัว และสุดท้ายก็ปล่อยโฮโผกอดกันร้องไห้กระซิกๆ

คนนึงร้องไห้เพราะเสียตูด

อีกคนคร่ำครวญเพราะได้ตูด

อนาถชิบ...

แง้ แม่กูจะต้องเป็นลมอีกกี่รอบ!

สาบานเลยว่าชาตินี้จะไม่แตะเหล้า น้ำเมาหรือยาดองอีก มีเรื่องเสียใจจะเข้าตบเท้าเข้าร้านบิงซูแดกให้เบาหวานขึ้นตากันไป ยอมตัดนิ้วโป้งเท้าทิ้ง ฮือออ

และเพราะคืนอันน่าอัปยศอดสูส่งผลให้ตอนนี้กระผมนาย ‘กรชวิน’ หรือ ‘ไอ้ตาร์’ ของเพื่อนๆต้องมานอนซมหยอดน้ำข้าวต้มอยู่บนเตียงสีฟ้าพาสเทลกับเหล่าบรรดาเจ้าหญิงดิสนีย์ที่แสนสยดสยอง เอลซ่า...ขอร้อง ไปสร้างปราสาทน้ำแข็งไกลๆ ขนผมสีทองเรืองรองของมึงแหย่จมูกกู๊วววว

“อิเจ๊ เอาบรรดาตุ๊กตาเจ้าหญิงไปไว้ที่อื่นได้ป่ะวะ กูนอนไม่ถนัด เกะกะ!” หลอนด้วยชิบหาย

ผมบ่นใส่คนที่เดินถือชามข้าวต้มเข้ามา ใบหน้าที่มีแผ่นมาร์กแปะอยู่กรอกตามองบนพลางวางถาดอาหารบนโต๊ะญี่ปุ่นก่อนยกขึ้นมาวางบนเตียง ตรงหน้าผม

“มึงก็แค่คนอาศัยมีสิทธิ์อะไรมาไล่เจ้าของเตียง แดกซะ”

จะบอกว่าเหล่าเอลซ่า อันนา ออโลล่า นางซินเป็นเจ้าของเตียงสินะ กูต้องสำนึกบุญคุณสร้างหอคอยลอยฟ้าตอบแทนเลยมั้ย....

อิเจ๊ดอกขจร! ที่กูต้องมานอนเป็นผักกระดิกตัวไม่ได้เหมือนคนเป็นอัมพาตนี่ไม่ใช่เพราะเจ๊มึงหรอกหรออออออ

ใช่ครับ ตอนนี้ผมย้ายสารร่างมาอยู่ห้องอิเจ๊ เมื่อปรับจูนสมองได้ว่าเสียเอกราชให้กับตุ๊ดสวยตรงหน้าไปแล้วเพราะน้ำเมาจากเราทั้งสอง ตกลงกันได้ว่าจะเหยียบเรื่องนี้ไว้สุดตีน ให้มันเป็นรอยดำจุดเล็กๆในชีวิต แล้วต่างคนต่างแยกย้ายกันกลับไปใช้ชีวิตของใครของมัน

แต่ก่อนจะถึงวันนั้น...ฮือออ ตูดกูฉีก ฉีกแบบจริงๆครับไม่ได้สำออยออเซาะแต่อย่างไร ไม่รู้ว่าบ้องตันที่ยัดเข้ามามันใหญ่ขนาดไหน แต่มันขนาดที่ผมต้องเข้าโรงพยาบาลอ่ะครับ ไม่ได้เข้าแบบธรรมดา ต้องให้ตุ๊ดสวยเค้าแบกขึ้นหลังไปเลยเพราะไม่สามารถลุกเดินได้ ความเจ็บปวด ณ ขณะนั้นยังจำได้ดี...แม้แต่แรงหายใจยังแทบไม่มี ชีวิต...



‘อิกลูต้า อย่าลุก!’

‘กูปวดเยี่ยว’

‘กูบอกว่าอย่าขยับ!’

‘อะไรขะ...อะอิเจ๊...เลือด...’

‘กรี๊ดดดด มันไหลมาตามขา ลูกมึงไหลแล้ววววววว’

‘อิเจ๊! กูไม่ได้แท้ง แต่เลือดเต็มเลย ทะทำไงดี’

‘หมอ...มึงต้องไปโรง’บาล!’

‘ไม่! กูอาย!’

‘อิดอก ใช่เวลาหน้าบางหรอ ห่วงชีวิตมึงก่อนมั้ย ถ้าตายไปแล้วแผ่นดินมันไม่ได้สูงขึ้น ก็เก็บชีวิตผลาญเงินพ่อแม่มึงต่อไป อร๊าย กุญแจรถกูไปไหน ขึ้นหลังกูมา เอาผ้านี่ซับเลือดก่อน ยังจะยืนนิ่ง เดี๋ยวกูตบจมูกเบี้ยวเลย!‘

‘อะอิเจ๊ มึงจะไปชุดนี้หรอ’

‘ชุดไหนกูก็สวย คนตูดย้วยแถม*วยสั้นอย่างมึงน่ะหุบปาก’



ถ้าสองสามวันก่อนคุณไปโรงพยาบาลเอกชนแห่งหนึ่งแล้วเจอตุ๊ดร่างสูงในชุดคลุมอาบน้ำริลัคคุมะกับสลิปเปอร์ลายเดียวกันวิ่งหัวฟูแบกคนหน้าหล่อๆคล้ายๆต่อ ธนภพ มาก็อย่าตกใจนะครับ กำลังถ่ายละครอยู่ กำลังยุ่งมากอาจไม่มีเวลาแจกลายเซ็นต์หรือถ่ายรูปด้วย ก็ขออภัย แต่ติดตามผลงานกันได้ทางช่องไลน์กากี ถุย!

พอมาถึงโรงพยาบาลหมอก็ซักประวัติ ตรวจอาการ แม่งโคตรอายหมอเลย ฮือออ โดนหมอด่าไปสามบรรทัด แปดวรรค สองพันตัวอักษรได้เมื่อหมอเห็นแผลฉีกขาดที่รูทวาร มันเหวอะจนหมอรับไม่ได้ ได้ยาแก้อักเสบ ยาทา นัดดูแผลใหม่อีกหนึ่งสัปดาห์ แล้วก็ใบนัดตรวจเลือดด้วย

กูจะไม่ติดโรคตายใช่มั้ย...

เอาชีวประวัติผมไว้เป็นบทเรียนนะครับ

เซ็กส์ = ป้องกัน

ถุงยาง สารหล่อลื่น ต้องพร้อมนะครับ ช่องทางข้างหลังไม่เหมือนช่องคลอดผู้หญิงไม่มีน้ำหล่อลื่นธรรมชาติ ยิงตรงเลยไม่ได้ ฮือออออออ

และเพราะร่างกายที่ชอกช้ำระกำทรวงผมจึงต้องหยุดเรียน โดยมีอิเจ๊เป็นคนเอาใบรับรองแพทย์ไปยื่นให้กับอาจารย์ประจำวิชา

ส่วนผมก็โกหกไอ้ทะโมนสองตัวเพื่อนสนิทว่าป่วยหนักติดไวรัสสายพันธุ์ใหม่สองพันยี่สิบเก้า แม่มารับกลับไปดูแลที่บ้าน ซึ่งความจริงคือถูกหิ้วสารร่างมาอยู่คอนโดอิเจ๊ชั่วคราว

หนึ่งคือ กูกลับบ้านไปให้แม่เห็นสภาพนี้ไม่ได้

สอง ถ้าอยู่หอตัวเองเผื่ออยู่ดีๆพวกทะโมนโผล่มาเห็นสภาพผมต้องรู้แน่ว่าโดยตีค่ายแตกมา

ดังนั้น อิเจ๊ มึงทำ มึงรับผิดชอบ!

ซึ่งอิเจ๊มันก็ดีครับ ดูแลผมดีทุกอย่าง เช้ามาเช็ดตัวให้(ตอนนี้แผลโดนน้ำไม่ได้) เอาแปรงสีฟันมาให้ขัดถึงเตียง ก่อนออกไปเรียนก็หาข้าวหายาเตรียมไว้ให้ เย็นกลับมาก็มาเตรียมอาหารมื้อเย็นพร้อมยาให้ต่อ ตบท้ายด้วยเช็ดตัว ผลัดเปลี่ยนเสื้อผ้า พานอน

เรียกได้ว่าบริการถึงเตียง แทบไม่ต้องกระดิกตัว

เนื่องด้วยรู้สึกผิดกับสิ่งที่ทำ เลยขอชดใช้เวรกรรมที่ทำไว้เพื่อวันข้างหน้าจะได้ผัวตามที่หวัง ไม่ใช่อยู่ดีๆก็ได้บทผัวแบบนี้

พี่มึงก็เป็นเวรกรรมของกูไม่ต่างกันนั่นแหละ!

จะมีก็แต่เยี่ยวที่ตอนนี้พอเดินไปเข้าห้องน้ำเองได้ แรกๆนี่ต้องเยี่ยวใส่ขัน

ใช่...ขันครับ ขันน้ำร้านทุกอย่างยี่สิบ ฮือออ ชีวิต

“อิเจ๊ โจ๊กอีกแล้วหรอ เบื่ออ่ะ”

“อย่าเรื่องมาก หมอบอกให้กินของอ่อนๆจะได้ขี้ง่ายถ่ายคล่อง”

“แต่กูเบื่อ กินโจ๊กมาสามวันแล้วนะ” ห้ามื้อแล้วอ่ะ แม่งกินแต่โจ๊กปลา เปลี่ยนเป็นหมูเป็นไก่ให้บ้างก็ไม่ได้

“กลั้นใจแดกๆเข้าไปจะได้กินยา ไว้หายกูจะพาไปเลี้ยงหม้อไฟ เครื่องในตุ๋นเลยดีม๊ะห๊ะ แดกควายทั้งตัวก็ไม่มีใครว่า แต่ตอนนี้มึงต้องทนต้องฝืนบ้าง ตดออกมามึงยังเจ็บจนร้องไห้ กินตามใจอยาก ขี้ทีนึงไม่ขาดใจตายไปเลยหรือไง จะให้กูขนศพไปไว้วัดไหนก็สั่งเสียมา”

เท้าเอวด่าขนาดนี้ ก็จับกูเผานั่งยางเลยเถอะ นั่นปากหรือระฆังวัดแจ้ง เดี๋ยวกูร้องถึงสำนักงานเขตเลย T^T

แล้วผมเอาแรงที่ไหนไปสู้รบปรบมือได้ ก้มหน้าตักโจ๊กเข้าปากเงียบๆสิ

“ต้องให้ด่า แดกดีๆไม่ชอบ แล้วดูซิ แผ่นมาร์กกูเลื่อนไปหมด หน้ากูจะมีริ้วรอยมั้ย โอ๊ยยยย” แล้วเสียงก่นด่าก็ลากยาวไปอีกครึ่งชั่วโมงพร้อมกับร่างสูงเพรียวที่ผลุบหายไปในห้องน้ำ

บอกกูทีว่านี่เป็นแค่ฝันร้าย หยิกแรงๆ เอารถแบคโฮมาบดร่างกูให้ตื่นเลยก็ได้

อย่าทำร้ายด้วยเรื่องที่ว่าได้อิเจ๊พิชชี่สัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำสปีชีส์ด่าสี่วันสามคืนไม่เหนื่อยนี่เป็นผัวคนแรกเลย...





ผมจัดการกินโจ๊กอ้วกหมาเสร็จก็ยกโต๊ะญี่ปุ่นวางลงข้างเตียง นิ่วหน้าเมื่อตอนเอี้ยวตัวแล้วรู้สึกเจ็บแปลบที่แผล เป็นจังหวะที่อิเจ๊เดินออกมาจากห้องน้ำพอดี พอเห็นจากที่เพิ่งหยุดบ่นได้ไม่ถึงสิบวิก็บ่นยาวไปอีกร่วมสิบนาที เพราะมันกลัวแผลผมจะอักเสบขึ้นมาอีก

อ่ะนะ ไข้ผมเพิ่งลด สองวันที่ผ่านมาไข้ขึ้นตลอด เป็นอิเจ๊ที่ไม่ได้หลับได้นอนต้องเฝ้าไข้ จับเช็ดตัว ป้อนยาทั้งวันทั้งคืน

มันเลยขยาดกลัวผมจะไข้ขึ้นอีก

เพราะการอดนอนทำหน้าอิเจ๊มันโทรม!

แล้วไข้เพิ่งจะลดลงวันนี้นี่เอง

หลังจากที่อิเจ๊จัดการเอาถาดอาหารออกไปเก็บในครัวแล้ว มันก็เดินเข้ามาพร้อมอาวุธที่ทำให้ผมหน้าซีดเซียวทุกครั้งที่พบเห็น

ช่วงเวลานี้มาถึงอีกแล้วหรอวะ

ฮืออออ

“กะกูว่ากูเริ่มไม่เจ็บแล้วล่ะ” ผมคว้าเอาตุ๊กตาข้างตัวมากอดไว้แน่น

ฮือ มู่หลาน ปกป้องเราด้วย T^T

อิเจ๊นางมารสาวเท้าเข้ามาหาช้าๆ มือสองข้างกำลังค่อยๆใส่ถุงมือยาง

มันไม่ได้ดูเหมือนคุณหมอ แต่เหมือนฆาตกรโรคจิตชำแหละศพ! กูกลั๊ววววว

“ทำไมมึงต้องทำตัวมีปัญหาตอนจะทายาทุกที”

มึงไม่ได้มาโดนจับแหกขา โดนจ้องโดนควักรูตูดเหมือนกูนี่

“กูหายแล้วจริงๆ แค่กินยาน่าจะพอ”

อีกฝ่ายที่ขึ้นมานั่งพับขาอยู่ปลายเตียงหรี่ตามอง

“จริงหรอ...”

“อืม” ผมพยักหน้าแข็งขัน

วันนี้กูจะไม่ยอมให้อิเจ๊เอานิ้วควานทวารได้อีก!

“ก็ได้…”

เหย เหย

“ได้จริงหรอ...มึงไม่หลอกกูนะเจ๊” ไม่ใช่ผมเผลอแล้วทะลวงเข้ามานะ

“ได้สิ...”

ทะทำไมรู้สึกขนลุกกับรอยยิ้มหวานวะ

แต่คงไม่มีอะไรหรอก เจ๊มันถอดถุงมือออกแล้วเดินออกไปข้างนอกแล้วนี่

พอร่างอวตารเดินหายไปจากห้อง ผมก็ปล่อยลมหายใจพรู เลื่อนตัวลงนอนราบบนเตียง

แต่ผมลืมบางอย่างไปได้ยังไงนะ...

ผมลืมได้ยังไงว่ากูกำลังอยู่กับอิเจ๊พิชชี่นางมารร้ายปี 2018!

มันจะยอมปล่อยกูไปเพียงแค่อ้อนวอนประโยคสองประโยคหรอ ไม่มี๊!

“อะอิเจ๊ เอาถาดมาทำไร”

ตาผมเบิ่งโตแทบถลนเมื่อเห็นอิเจ๊เดินถือถาดกลมสแตนเลสอันใหญ่เท่าล้อรถมอเตอร์ไซด์เข้ามา ริมฝีปากเหยียดยิ้มหวานอาบยาพิษให้ผมขยุ้มผ้านวมหนาในมือแน่น

ผมรู้สึกไม่ปลอดภัย ขนตูดยังลุกอย่างรู้สึกถึงอันตรายที่คืบคลานเข้ามา!

“พิสูจน์ไง”

“พะพิสูจน์ไร...”

“ก็หายแล้วนิ ไม่เจ็บแล้ว ขอฟาดก้นสักที”

“เฮ้ย อิเจ๊!” ผมยึดผ้านวมที่อีกฝ่ายเอื้อมมือมารั้งออกตรงปลายตีนแน่น มึงจะบ้าหรออิเจ๊ ไม่ใช่มึงสวยมึงรวยแล้วจะทำยังไงกับกูก็ได้นะเว้ย อยู่ๆเดินมาจะเอาถาดฟาดก้นกูแบบนี้ไม่ด๊ายยยย รับรองแม่งฟาดมาทีไส้กูไหลหลากเป็นน้ำป่าหน้าฝนแน่ๆ

กูไม่ยอมมมมมมม

“เอาน่า หายแล้วไม่ใช่หรอ กูขอฟาดเบาๆ ถ้าไม่เจ็บคืนนี้กูจะได้ทาสลิปปิ้งมาร์กแล้วหลับได้อย่างสบายใจ”

“มะไม่”

“มาม๊ะ เจ๊พิชชี่จะขอแตะเบาๆ”

“มะไม่อิเจ๊ กูป่วยอยู่นะ!”

“ไหนเมียที่รักของเจ๊บอกว่าหายแล้วไง”

ยะอย่าง้างมือเตรียมฟาดขนาดนั้น กูขอร้อง T^T

“มะไม่หาย”

“ว่ายังไงนะ” แววตานางมารร้ายหรี่มอง “อีกทีซิ”

แล้วยกถาดขึ้นสูงเตรียมฟาด จนผมต้องละล่ำละลักตะโกนความจริงออกไป

“ยังไม่หาย ยังเจ็บอยู่ ตูดนะเว้ยไม่ใช่ดินน้ำมัน ปั้นถูๆแล้วมันจะกลับมาเรียบเหมือนเดิม!”

พอจบประโยคอิเจ๊มันก็ทิ้งถาดลงเกิดเป็นเสียงถาดกระทบพื้นเสียงดัง ยกมือท้าวเอวชี้หน้า

“ก็แค่นี้อิดอก ต้องให้กูใช้กำลัง นอนลง อ้าขา กูจะทายาให้ แล้วถ้ายังแผลงฤทธิ์ กูจะเอาหลอดยายัดตูดมึงอิกลูต้า!”



#เมียตุ๊ด

น้องตาร์ของพี่ จนกว่าจะหาย รอดน้ำมือนางมารร้ายให้ได้นะลูก โถวว
[/color]
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 15-01-2019 03:16:40 โดย mod-cup »

ออฟไลน์ 19th

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 259
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +3/-0
แต่ดูทรงแล้ว มาเวย์นี้ก็ได้อยู่นะเจ๊ ไหนๆ รุกก็ขาดตลาดแล้ว เจ๊ก็ผันตัวหน่อยจะเป็นไร 555555  :m20:

ออฟไลน์ papapoope

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 318
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2/-1
เจ๊อย่าโหดกับน้องงงงง

ออฟไลน์ Hirose

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 26
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
ปัวปากจัดที่ดูแลดีก็ยังดีนะคะน้องต้า
  :impress2:
มาต่อเร็วๆน้า

ออฟไลน์ sweetie009

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 16
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
ฮ่าลั่น รออ่านต่อจ้าาา สนุกกมากกกกกกก :hao6:

ออฟไลน์ ♥►MAGNOLIA◄♥

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7952
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +179/-11
อืมมมม.............ความสัมพันธ์ของทั้งคู่  :-[
ดูสนิทสนมกันถึงรูถึงก้น   :serius2: :really2: :เฮ้อ:
ล้วงๆควักๆทายาได้อย่างใกล้ชิด  :impress2:
จะเป็นความลับ แบบต่างคนต่างไปได้จริงหรือ   :z3:
       :L1: :L1: :L1:
 :pig4: :pig4: :pig4: :pig4:

ออฟไลน์ ก้อนขี้เกียจ

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 760
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +15/-1
ชอบบบบบบ เจ๊เกรี้ยวกราดอ่ะ

ออฟไลน์ ooomukooo

  • AngieAngel
  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 182
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2/-0
    • AngieAngel
ติดตามๆ
 :hao7: :hao7: :hao7: :hao7:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ Nekosama

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 104
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2/-0
ลั่นมากๆ ผิดผีที่สุด ติดตามค่ะ ><

ออฟไลน์ mod-cup

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 168
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +347/-5

ตอนที่ 2
ยูทูบเบ้อ(เร่อ)



“ไรอ่ะเจ๊”

“ไม่เสือกจ่ะ”

หน้าม้านไปดิกู

ขอถามหน่อยเห้ออออ นี่ก็อยู่ห้องคนเดียวทั้งวัน นั่งๆนอนๆจนน้ำลายจะบูดอยู่ละ แบคทีเรียล้านตัวในปากคันยิบๆโหยหาอยากจะเม้ามอยฝอยตะเข็บกับใครสักคน แต่พอไอ้ใครสักคนกลับห้องมาพร้อมหอบกล่องสีขาวลายแดงของพี่ไปรฯขนาดตั้งแต่กอไก่ไปจนถึงคอควายหลายกล่องเข้ามาด้วย แล้วก็นั่งจมแกะกล่องนั้นแงะกล่องนี้ บ่องตง อยากขุดเผือกมาก

“ไปกินข้าวดิ อยู่บนโต๊ะนู่น”

ผมมองตามหน้าที่เพยิดไปยังข้าวกล่องสองกล่องที่วางอยู่บนโต๊ะกระจกตัวเตี้ยหน้าทีวี เยดเข้! วันนี้ไม่มาเป็นถุงใสมัดยางเว้ย มาเป็นกล่องข้าวพลาสติก งี้แสดงว่าต้องเป็นเมนูแห้งไม่ใช่เมนูน้ำ โอยยยย ในที่สุดกูก็หลุดพ้นจากโจ๊กอ้วกหมาสักที

หรืออิเจ๊มันจะใจดีซื้อพริกแกงหมูหน่อไม้ดองที่ผมบ่นอยากกินมาให้

โง้ยยยย น้ำตาจิไหล สวยแล้วยังใจดีที่สุดในโลกหล้า วันไหนอิเจ๊มันลงประกวดมิสแกรนด์พังง๊าเมื่อไหร่จะยอมเสียค่าบริการสามบาทเติมเงินตู้บุญเติมมาทุ่มโหวตให้มึงนะเจ๊

ฟึ่บ

ผมพุ่งตัวไปเปิดกล่องข้าวสองกล่องดูทันที

ง่อวววววว ถึงจะไม่ใช่แกงหมูหน่อไม้ดอง แต่ก็ยังเป็นพริกแกงหมูกรอบวะ โอ๊ย ได้กลิ่นพริกแกงหอมๆแล้วน้ำลายสอ พี่จะจัดให้ลิ้นชาเลยน้องเอ้ยยย

ปั่ก

“โอ๊ย” กล่องขนาดกอไก่กระแทกหัวกูเต็มๆ

“อย่ากระแดะ กล่องนั้นของกู ของมึงน่ะข้าวผัด”

“โหย ไรอ่ะ กูอยากกินผัดพริกแกงอ่ะ” หมูกรอบก็อยากกิน...

“เพิ่งเดินได้ไม่ถึงแปดก้าวแล้วอย่าทำซ่า”

“ไม่เอา กูจะกินกล่องนี้” ผมหยิบกล่องข้าวผัดพริกแกงมาหนีบไว้แน่น ผมดีขึ้นแล้วนะเว้ย เดินได้แล้ว ไม่เจ็บมากแล้วด้วย ตอนเอ่อ...ทำธุระถ่ายหนักก็ไม่ทรมานแล้ว ตอนนี้แดกพริกสิบเม็ดตูดกูก็รับไหว!

“อิกลูต้า” มาอีกละเสียงข่มขู่พร้อมสายตานางมาร

“ไม่”

“ไอ้ตาร์” เริ่มหรี่ตา มือกำกล่อง

“ไม่โว้ยยย เฮ้ย อย่าขว้างมานะ นั่นกล่องคอควาย หัวแตกได้เลยนะ”

“ถ้ามึงยังไม่ยอมแดกข้าวของมึงดีๆ จะเจอตะตีน!”

ชะอุ่ย...พยัญชนะไทยตัวไหนวะ ขู่แม่งตลอด คราวนี้ไม่ยืนเท้าเอวละ ยกตีนขึ้นมาพาดบนโซฟาเลย นึกภาพออกมั้ยครับ อิเจ๊มันนั่งท่ามกลางกล่องไปรษณีย์อยู่บนพื้นข้างๆโต๊ะกระจกตัวเตี้ยที่ผมกำลังนั่งยองคุ้ยข้าวอยู่ แล้วโซฟาก็จัดเข้าชุดอยู่ใกล้ๆกัน พออิเจ๊มันยกตีนขึ้นไปพาดกลายเป็นหัวแม่เท้าที่กระดิกอีกนิดก็แหย่เข้าไปในรูจมูกกูได้แล้ว แหมะ ดีนะยังทาเล็บสีชมพูพาสเทล ไม่มีขี้เล็บแลดูสะอาดสะอ้าน ยังถือว่าให้เกียรติหนังหน้ากูหน่อย ถุย

แล้วคิดหรอว่าใช้ตีนมาขู่แบบนี้กูจะกลัว ไม่กลัวโว้ยยยยยย แต่ที่ยอมเปลี่ยนเป็นหยิบกล่องข้าวผัดขึ้นมาน่ะไม่ได้กลัวคำขู่หรอกนะ กลัวอิเจ๊มันทำจริง ฮืออออ

“จะต้องให้กูฟ้อนทุกวัน แดกดีๆไม่ชอบ ชอบเคล้าน้ำตา ทำไม เดือนนี้แม่มึงไม่ส่งตังให้ใช้หรอถึงต้องแดกข้าวคลุกน้ำตาแทนน้ำปลาน่ะ”

โหยยย วิ่งหากะลา หามีดตัดขาไม่ทันเลยกู ด่าซะรู้สึกอาภัพ ต้องจนเบอร์ไหนถึงต้องเค้นน้ำตามากินแทน T^T

“…”

“แล้วบุญคุณน่ะสำนึกบ้างมั้ย เอาข้าวกูไปใส่จานด้วยสิ มึงหิวเป็นคนเดียวหรือไง น้ำใจอ่ะหัดมีบ้าง ทำดีเยอะๆเผื่อชาติหน้าจะได้มีสติสัมปชัญญะครบเหมือนคนอื่นเขา”

ไม่น่าเลยกู

ไม่น่าหาเรื่องโยนหินไปกระทบปากอิเจ๊มัน ไฟแล่บจนหาน้ำดับไม่ทันแล้วเนี่ย ขอลี้ภัยไปในครัวสักแปปแล้วกัน หูอื้อไปหมดแล้วโว้ยยยย







“แล้วตกลงของไรเยอะแยะอ่ะ”

เห็นนั่งแกะมาพักใหญ่ๆละ นี่ก็กินข้าวไปแกะไปด้วยเนี่ย ส่วนมากสามสี่กล่องที่แกะเสร็จแล้วจะเป็นพวกเครื่องสำอางค์ ลิปสติก รองพื้น บรัชออน และอีกหลายๆอย่างที่เกี่ยวกับความสวยความงาม

“ก็พวกสกินแคร์ เครื่องสำอางค์”

“เยอะมากอ่ะ ใช้หมดนี่เลยหรอ” เดือนๆนึงหมดค่าบำรุงตั้งแต่หัวยันตีนไปกี่หมื่นวะ ผมก็ใช้นะพวกสกินแคร์ เป็นผู้ชายดูแลตัวเองระดับนึง แต่ไม่เท่าอิเจ๊อ่ะ

“บางอันก็ใช้บ่อย บางตัวไม่ถูกกับผิวก็ปาดครั้งเดียวเลิก”

“แล้วไมไม่ซื้อแค่ของที่ใช้ประจำอ่ะ”

“ไม่ได้ซื้อ ของฟรี”

“ห๊ะ มีหนุ่มเปย์ให้งี้หรอ เยอะขนาดนี้มีเป็นฮาเร็มเลยดิ” โหยยยย มายไอดอลลลล

อิเจ๊หยุดมือตักข้าว ปรายตามอง

“หน้ากูดูกระหรี่ขนาดนั้น? ทางแบรนด์เค้าส่งมาให้รีวิวย่ะ”

“นี่รับจ้างรีวิวของหรอ เช็คดีๆนะอิเจ๊ ระวังนะเมื่อหลายเดือนก่อนดาราโดนตำรวจเรียกเกือบยกวงการ” ข่าวดังของแบรนด์หมาจิกไก่สกินถ้าจำกันได้

“หน้ากูดูไร้ความคิดขนาดนั้นหรออิกลูต้า กูรีวิวสกินแคร์ เครื่องสำอางค์อยู่แล้ว ที่ซื้อใช้เองก็มี อันไหนใช้ดีก็ว่าดี อันไหนเหี้ยก็วิจารณ์ไปตามตรง กูไม่ได้เกิดมาแค่สวยเลอค่าแต่จิตใจกูก็ดีดั่งนางฟ้านางสวรรค์ พวกที่มาจ้างรีวิวแล้วให้อวยสรรพคุณเกินจริงน่ะกูไม่รับหรอก ตื้อมากๆกูด่ากระเจิงให้อีก กูจะทำให้เหล่าเจ้าหญิงผิดหวังในตัวกูได้ไง กูทำไม่ได้หรอก มันผิดบาป” แล้วก็ส่งสายตาอ่อนโยนไปที่ตุ๊กตาสโนวไวท์บนโซฟา

โถววว กูควรจะรู้สึกไงหรอกับคนที่กลัวเหล่าบรรดาตุ๊กตาเจ้าหญิงเสียใจน่ะ

“ว้าว งี้เจ๊ก็เป็นยูทูบเบอร์ดิ”

“เรียกบิวตี้บล็อกเกอร์จะถูกกว่า”

“เหมือนกันแหละ ก็รีวิวอัพลงยูทูบป่ะ ชื่อช่องไรอ่ะเผื่อไปติดตาม”

อิเจ๊ปรายตามองก่อนวางช้อนไปหยิบโทรศัพท์มือถือมาจิ้มๆหน้าจอแล้วส่งให้ดู

โหยย ยอดติดตามห้าแสนกว่า

“โหว สุดยอด”

“ไงล่ะผัวมึง”

“แค่ก”

“เหี้ยอ่ะเจ๊” ดูก็รู้มันอยากแกล้ง น้ำเกือบพุ่งเลยกู นี่ถ้าพุ่งใส่หน้าอิคนปากเหี้ยจนสิวขึ้นเนี่ย เอาบังตอมาไล่สับหัวกูนี่สู้นะ แหม่

“กินเสร็จยัง ช่วยกูแกะของหน่อย”

“ไม่อ่ะ ขี้เกียจ”

“แหมอิดอก นอนอืดจนจะเป็นแผลกดทับละ ขยับร่างกายบ้างเดี๋ยวแขนขาจะลีบตามสมองไป”

ด่ากูไม่มีสมองยังเจ็บน้อยกว่า นี่ถ้าจิตไม่แข็งแรงพออยู่กับอิผีโมเอะนี่ไม่ได้นะครับ มีโดดตึกตาย

แล้วทาสน้อยผู้ต่ำต้อยจะทำอะไรได้ นอกจากเก็บจานไปล้างแล้วลากสังขารกลับมานั่งช่วยอิเจ๊แกะของ แล้วแยกกองไว้เป็นแบรนด์ๆไป แต่ขอนั่งบนโซฟานะครับ เจ็บตูด งือ

“อืม คืนนี้รีวิวไรก่อนดีอ่ะ ลิปสติกหรือรองพื้น” แล้วเจ๊แกก็เริ่มสควอชสีลิปสติกที่ท้องแขนเล่น แล้วก็นั่งเพ้อเฉดนี้ก็สวย อีกเฉดก็ดี “สีนี้สวยเนอะ”

เอ่อ ไอ้ที่ปาดๆห้าหกแท่งต่างกันตรงไหน

อิเจ๊ >> คอตตอนแคนดี้ จาวา มีเดียมออเรนจ์ ไบรท์ป็อปปี้ นีออนนู๊ด

ผม >> ส้ม ส้ม ส้ม ส้ม ส้ม

...

แล้วเหมือนอิเจ๊จะมองหน้าเอ๋อๆของผมออก

“กูลืมไป มึงโง่”

อันนี้กูไม่เจ็บครับ เพราะผมมั่นใจว่าตัวเองน่ะเป็นมนุษย์ปกติที่ปกติสามารถแยกแม่สีและคู่สีได้ไม่มีเพี้ยน ไม่ใช่สายตาอมนุษย์ที่แยกสีได้เป็นค่า RGB สิบหกจุดแปดล้านสีงี้ บุ่ยยยย









“อิกลูต้า เข้ามาหน่อย”

อะไรอีกอ่ะ เพิ่งแกะของออกจากกล่องเสร็จจนปวดเล็บคุดไปหมด นอนดูการ์ตูนอยู่บนโซฟายังไม่ทันจบตอนเลย เสียงแหลมทุ้มจากในห้องนอนก็ตะโกนเรียก

เห็นกูเดินเหินได้หน่อยนี่ใช้กูจัง เอาขวดกระแทกตูดให้ระบมอีกดีมั้ยวะ นึกถึงช่วงเวลาที่แม้แต่เยี่ยวอิเจ๊ยังเอาไปเทให้นี่รู้สึกว่าสบายดีจัง

ขอทำเป็นไม่ได้ยินสักแปป อย่างน้อยให้วันพีซจบตอนก่อนก็ได้

“ถ้าต้องเรียกซ้ำสอง ไม่ใช่แค่เสียงที่ลอยไปแน่”

หุย วาปถึงห้องนอนในสองวินาทีเลยจ้า

“มีไรจ๊ะคนสวย”

“ตอแหล จับขาตั้งกล้องให้หน่อย มันหักข้างนึง”

“แล้วไม่ซื้อใหม่อ่ะ”

“พอใจจะใช้อันเดิม จบมั้ย”

“จบจ่ะ”

นางมารร้ายยยยยยยย ถึงร้ายก็เกลียดมึง ฮือออ ผมเลยจำใจลากเบาะโฟมทรงกลมสีชมพูหวานแหววมานั่งแล้วจับขาตั้งกล้องให้อิเจ๊ที่ตอนนี้อยู่ในเสื้อกล้ามตัวโคร่งสีขาวเผยผิวเนียนขาวผ่องเป็นยองใย กับกางเกงขาสั้นสีชมพูพอดีตัว มัดผมขึ้นเป็นทรงดังโง๊ะอยู่กลางศีรษะ กำลังนั่งปัดแก้มสีชมพูระเรื่ออยู่บนเตียงหลังจากเขียนคิ้วเสร็จ

โหววว แค่แต่งหน้าก็เปลี่ยนจากตุ๊ดหน้าโหดใจทรามเป็นน้องพิมฐามาเองได้ในพริบตา

พลังแห่งเมคอัพจริงๆ

“เอานะ เดี๋ยวกูยกมือทำท่าโอเคมึงกดอัดเลยนะ” ผมพยักหน้าให้น้องพิมฐาเกรดมิลเลอร์ที่นั่งขัดสมาธิอยู่บนเตียง สายตามองตรงจิกกล้อง พออิเจ๊ส่งสัญญาณมือผมก็กดปุ่มเริ่ม สัญญาณไฟสีแดงกระพริบขึ้นพร้อมกับวิญญาณบิวตี้บล็อกเกอร์ของอิเจ๊ก็เข้าสิงสถิต

“สวัสดีค่า มาพบกันอีกแล้วกับพิชชี่คนสวย มีคอมเม้นท์มากมายที่ทิ้งคำถามไว้เกี่ยวกับน้ำตบสาหร่ายหางปลาวาฬที่พิชรีวิวไว้เมื่อคลิปก่อนเนอะ เดี๋ยวท้ายคลิปเราจะรวบรวมคำถามส่วนใหญ่ที่ถามมากันเยอะมากมาตอบกัน แต่ก่อนอื่นนี่เลยจ้า วันนี้จะมารีวิวลิปสติกตัวใหม่ของแบรนด์ xyz ให้ดู อันนี้แบรนด์ส่งมาให้เนอะ เนื้อลิปก็จะ...บลาๆ”

แรกๆผมก็ตื่นตาตื่นใจ สนใจกับการเคลื่อนไหวหยิบลิปสีโน้นสีนี้ของอิเจ๊มาทาอยู่หรอก ก็เพลินตาดี แต่แปปเดียวเท่านั้นแหละ จากภาษาคนเป็นภาษาต่างด้าวขึ้นเรื่อยๆก็เริ่มงุนงงจนเบื่อหน่าย

ที่คุณๆดูกันอ่ะคือผ่านการตัดต่อ ใส่ซาวน์ แปะกราฟฟิค กระชับเนื้อหามาแล้วไง เลยดูเพลินกระชับแถมได้สาระครบ แต่นี่อัดสดครับ สควอชสีที่ท้องแขนจบต้องปาดจริงที่ริมฝีปาก ในคลิปที่ตัดแล้วอ่ะแปปๆครับ นี่ของจริงปาดเสร็จต้องใช้รีมูฟเวอร์ลบ ลบแล้วลงลิปมัน แล้วถึงเริ่มปาดใหม่ มีลงแบบเบลนด์บางๆแนวสาวเกาหลีกับลงเน้นๆเห็นเม็ดสีชัดปากเบินกันไป วนเวียนเป็นกงล้อเวรกรรมอยู่แบบนี้จนครบทุกแท่ง

เวียนหัวโว้ยยยยยย

ง่วงด้วย เหมือนตาจะปิด งืมๆ

...

“สำหรับวันนี้ก็ประมาณนี้เนอะ มีอะไรซักถามทิ้งข้อความไว้ในเพจเหมือนเดิมจ้า วันนี้ไปละ บายๆ...ฟู่ว จบละ ไหนดูดิ๊เป็นไง”

แล้วคนบนเตียงก็ลุกกระโดดผลุงมานั่งเบียดบนเก้าอี้โฟมเพื่อเช็ควิดีโอที่อัดไว้ ผมที่นั่งสับผงกอยู่สะดุ้งเสียวขาวาบเหมือนตกจากที่สูงเมื่อมีคนมาเบียด เคยเป็นกันมั้ยครับเคลิ้มๆกำลังจะหลับแล้วมีอะไรมาทำให้สะดุ้งตกใจ เลยเผลอกระตุกตัว และ...ชิบ หาย แล้ว ขอเวลานอกวิ่งไปหยิบมีดมาตัดขาแป๊บ ชิงเสียขาดีกว่าเสียชีวิต โฮ

กระตุกตีนดีดตรงไหนไม่ไปดันไปถีบขาตั้งกล้องอิเจ๊มัน ล้มโครมครับ

ชิบชีวีหายสิ!

“เจ๊ กูขอโต๊ดดดดดดดดด” ผมรีบคุกเข่าบีบน้ำตาให้อิเจ๊ที่ก้มลงเก็บลูกรักของมันมาสำรวจลูบซ้ายรูปขวาจนพบว่า...

เลนส์แตก!!!

ต้องเป็นเมื่อกี้ที่มันกระแทกขอบเตียงก่อนตกลงพื้นแน่เลย T^T

“ไอ้เหี้ยตาร์ มึงตายยยยยยย”

ใครอยู่ให้ฆ่าก็ควายแล้วโว้ยยยย

แต่ก่อนจะสับขาหนี คนหน้าตาดีแต่มีความพิการทางการเคลื่อนไหวอย่างผมจะไปไหนรอด โดนกระชากแขนไว้แล้วจับทุ่มลงเตียง

“ผมไม่ได้ตั้งใจนะโว้ย”

“กูจะเลาะหนังขามึงออก จะลอกเนื้อ เฉือนกระดูกมึงทิ้ง”

“แอ่ก”

จบคำร่างเขื่องของอิเจ๊ก็ขึ้นคร่อมนั่งหันหลังทับท้อง ก่อนจะจับขาข้างที่เตะกล้องขึ้นมาบีบในท่าที่เหมือนจะหักทิ้งเป็นสองท่อน

“ม่ายยยยยยยยยยย มึงจะหักขาคนทั้งเป็นแบบนี้ไม่ได้นะอิเจ๊ มึงคือตัวเต็งในการประกวดมิสทิฟฟานี่ในอนาคตนะเว้ย พอได้ตำแหน่งก็จะมีงานแสดงงานโชว์ตัว แล้วก็จะกลายเป็นคนสวยและรวยมาก เผลอๆได้ผัวเป็นไฮโซสบายไปตลอดชาติ ถ้าพี่มึงฆ่ากูจะเป็นฆาตกร โดนจับ นั่งขัดส้วมอยู่ในคุก พี่มึงจะฆ่ากูไม่ด้ายยยยยย อั่ก เจ็บๆๆๆๆ”

อย่ากัดน่องกู๊ววววววววววว

อิเจ๊มันเลื้อยทิ้งน้ำหนักทับผมทั้งตัว จนเป้ามันบี้อยู่ตรงใบหน้าผม ส่วนทางหัวก็หันสลับไปอีกด้าน ใช้ปากกัดน่องขาผมอยู่

แอ่ก หายใจไม่ออกจากการโดนอุดจมูกและปาก แง้ ขาก็เจ็บเหมือนเนื้อจะหลุด แหก ผิวหนังกำพร้ากูแหกติดร่องฟันมันแล้ว แม่จ๋า ช่วยลูกด้วยยยยยย

ผมดิ้นเต็มแรง ขาก็ดีดเพื่อให้หลุดจากฟันซี่คมที่พอหลุดมันก็กัดจมเขี้ยวเข้ามาใหม่ ชาติที่แล้วมึงเป็นหมาในหรอ โอ๊ยย  ส่วนหน้าก็ส่ายไปมาเพื่อหาช่องอากาศหายใจจนสุดท้ายต้องใช้หัวมุดดันแหกระหว่างขาทั้งสองข้างของอีกฝ่ายให้แยกออกเพื่อโผล่หัวขึ้นไปหายใจโกยออกซิเจนเข้าปอด

“แฮ่กๆ”

อิเจ๊กูเหมือจะตายจริงๆนะเนี่ย ชีวิตผมมีค่าแค่เลนส์กล้องหรอวะ T^T

แล้วแรงกัดจมเขี้ยวที่ขาก็ผ่อนแรงลงไปเมื่อไหร่ไม่รู้ แต่พอผมเริ่มหายใจได้อย่างปกติลดระดับการหอบจนตัวโยนลง ก็รู้สึกว่าแรงขบกัดเหลือแค่เบาๆเท่านั้น

“เอ่อ...จะเจ๊...”

ยังจำกันได้ใช่มั้ยครับว่าผมเอาชีวิตรอดจากการขาดอากาศหายใจยังไง

ใช่ครับผมมุดเรียวขาทั้งสองขึ้นมา เลยกลายเป็นว่าศีรษะผมลอยเด่นอยู่ตรงหว่างขา ขณะที่ท่อนลำตัวยังโดนกดทับอยู่ภายใต้ร่างที่สูงและหนากว่า แล้วตรงหน้าคือเนื้อผ้ากางเกงตัวบางที่ลมหายใจอุ่นผมเป่ารดอยู่นั้น....คือเป้าของอิเจ๊...

พรึ่บ

เอ่ยเรียกอย่างไม่เต็มเสียงและนิ่งกันไปเสี้ยววินาทีก็เป็นร่างด้านบนที่ได้สติก่อนรีบลุกผละออกไป กระเด้งตัวไปยืนข้างเตียงอย่างเก้งๆกังๆก่อนสุดท้ายจะหมุนตัวเดินเร็วออกจากห้องนอนไป

ผมที่สมองยังประมวลผลได้ไม่เต็มที่กระพริบตาช้าๆ

“เอ่อ...”

มะเมื่อกี้มันอะไรวะ

ที่รู้สึกว่า ‘ตรงนั้น’ มันพองสู้ลมหายใจของผม...

เลยกลายเป็นว่าค่ำนั้นก็เกิดความประดักประเดิดขึ้นระหว่างเรา จนพออิเจ๊เดินเข้ามาในห้องนอนเพื่ออาบน้ำ ผมก็ลี้ภัยออกไปนั่งดูสารคดีสัตว์โลกอยู่ด้านนอก

ไม่รู้ดิ

บางทีผมอาจขาดอากาศหายใจนานเกินไป  ร่างกายขาดออกซิเจนหลายนาที

ตัวและใจมันเลยยังสั่นไม่หยุด...

...สงสัยยังไม่หายเหนื่อยมั้ง




#เมียตุ๊ด


ออฟไลน์ puiiz

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3606
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +131/-4

ออฟไลน์ ♥►MAGNOLIA◄♥

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7952
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +179/-11
เอาล่ะสิ............  o18
อิเจ๊ รุกสู้......เอ่อ......ซู่ซ่าซะและ   :z1: :haun4:
โดยหน้าตาร์สีไปมากับเป้าตัวเอง   o22
แถมลมหายใจของตาร์เป่าที่ตรงนั้น  :z3:
เล่นเอา......พอง  วิ่งพรวดพราดไปห้องน้ำเลย
พูดไม่ออก ทั้งที่ปกติด่าตาร์เป็นไฟแท้ๆ  :hao3:
       :L1: :L1: :L1:
 :pig4: :pig4: :pig4: :pig4:

ออฟไลน์ ก้อนขี้เกียจ

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 760
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +15/-1
ฮึบไว้เจ๊ ฮึบว้ายยยยยย :katai2-1: :katai2-1: :katai2-1:

ออฟไลน์ Hirose

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 26
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
 :เฮ้อ: :เฮ้อ:
ท่าจะรอดยากแหละหนู๋กลูต้า

ออฟไลน์ cheezett

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 516
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +19/-3
หื้มๆๆๆๆ เจ้จะตบะแตกแล้ววว

ออฟไลน์ 19th

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 259
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +3/-0
ผิดผีไม่หยุด เจ๊ 555555555 :laugh:  :m20:

ออฟไลน์ aoihimeko

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3257
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +155/-8
สิ่งนี้ที่รอคอย. เรารอแนวนี้มานานมากๆ

จำได้ว่าเคยอ่านอยู่เรื่องนึงแต่คนเขียนไม่มาต่อเลย

น่าเสียดายสุด

,ละดีใจที่ mod  กลับมานะจ๊ะ :กอด1:

ออฟไลน์ chaoyui

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1142
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +28/-3
เจ๊ไหวมั้ยยย

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด