[เรื่องสั้น] Cosplayer UP! P.10[19/03]
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด colocation,โคโลเคชั่น,ฝากเซิร์ฟเวอร์

ผู้เขียน หัวข้อ: [เรื่องสั้น] Cosplayer UP! P.10[19/03]  (อ่าน 59377 ครั้ง)

ออฟไลน์ MeiHT

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 56
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +17/-1
[เรื่องสั้น] Cosplayer UP! P.10[19/03]
« เมื่อ06-09-2018 19:19:47 »

***************************************************************************************
ข้อตกลงในการเข้ามาในเล้าเป็ดนะครับ กรุณาอ่านทุกคนนะครับ
เล้าแห่งนี้เป็นที่ที่คนชื่นชอบนิยาย boy's love หรือชายรักชาย หากใครหลงมาแล้วไม่ชอบ
กรุณากดกากบาทสีแดงมุมด้านขวาบนออกไปด้วยนะครับ


ติดตามกฏเพิ่มเติมที่กระทู้นี้บ่อยๆ เมื่อมีการแก้ไขกฏจะแก้ไขที่กระทู้นี้นะครับ
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0

ประกาศทั่วไปติดตามอัพเดทกันที่นี่
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.0

ประกาศ กฎที่อื่นมีไว้แหก แต่ห้ามมาแหกที่นี่

1.ห้ามมิให้ละเมิดสิทธิ์ส่วนตัวของคนแต่งและบุคคลในเรื่องทั้งหมด
การสนใจและชื่นชอบนิยายและเรื่องเล่าของคนในเรื่องควรมีขอบเขตที่จะไม่สร้างความเดือดร้อนให้เจ้าของเรื่อง เช่นเดียวกับเป็ดที่ตอนนี้ถูกรังควานตามหาตัวจากคนด้านต่างๆ จนตัดสินใจไม่เล่าเรื่องต่อ.........เนื่องจากบางเรื่องเป็นเรื่องเล่า.....................บางคนไม่ได้เปิดเผยตัวตน  เขาพอใจจะมีความสุขในที่เล็กๆแห่งนี้โดยไม่ได้ตั้งใจให้คนภายนอกได้รับรู้เรื่องราวแล้วนำไปพูดต่อ   เพราะปฎิเสธไม่ได้ว่าสังคมไม่ได้ยอมรับพวกเราสักเท่าไหร่

2.ห้ามมิให้โพสต์ข้อความ รูปภาพ ใช้ลายเซ็นหรือรูปส่วนตัวหรือสื่อใดๆที่ก่อให้เกิดความขัดแย้ง ไม่แสดงความเคารพ
หมิ่นประมาท,
หยาบคาย, เป็นที่รังเกียจ, ไม่เหมาะสม,ติดเรท x,ทำให้กระทู้กลายพันธ์,ไม่เกี่ยวพันกับนิยายที่ลง
หรืออื่นๆที่ขัดต่อกฎหมาย,ห้ามโพสต์กระทู้ที่จะสร้างประเด็นความขัดแย้ง  ในเรื่อง การเมือง ศาสนา พระมหากษัตริย์
และสถาบันต่าง ๆ  รวมถึงกระทู้ที่จะสร้างความแตกแยก  ชวนวิวาท ของสมาชิกภายในเวปบอร์ด
การกระทำเช่นนั้นอาจทำให้คุณแบนทันที และถาวร . หมายเลข IP ของทุกโพสต์จะถูกบันทึกเพื่อใช้เป็นหลักฐาน
ในความเป็นจริงเป็นไปได้ยากมากที่จะให้แต่ละคนมีความคิดเห็นตรงกันทั้งหมด   คนเรามากมายต่างความคิดต่างความเห็น เติบโตมาภายใต้ภาวะแวดล้อมต่างกันการแสดงความคิดเห็นที่แตกต่าง   จึงควรทำเพื่อให้เกิดความเข้าใจกัน แบ่งปันประสบการณ์และมิตรภาพเพื่ออาจเป็นประโยชน์ในการใช้ชีวิต  และไม่ว่าจะอย่างไรก็ควรเคารพในความคิดเห็นที่แตกต่างของบุคคลอื่นช่วยกันสร้างให้บอร์ดนี้มีแต่ความรักนะครับ   

เรื่องบางเรื่องอาจจะเป็นทั้งเรื่องแต่งหรือเรื่องเล่าใดๆก็ขอให้ระลึกเสมอว่า  อ่านเพื่อความบันเทิงและเก็บประสบการณ์ชีวิตที่คุณไม่ต้องไปเจอความเจ็บปวดเล่านั้นเองเพื่อเป็นข้อเตือนใจ สอนใจในการตัดสินใจใช้ชีวิต   จึงไม่ต้องพยายามสืบหาว่าเรื่องจริงหรือเรื่องแต่งส่วนการพูดคุยนั้น   ก็ประมาณอย่าทำให้กระทู้กลายพันธุ์ห้ามเอาเรื่องส่วนตัวมาปรึกษาพูดคุยกันโดยที่ไม่เกี่ยวพันกับเรื่องในกระทู้นิยาย  ถ้าจะวิจารณ์หรือแสดงความคิดเห็นทุกคนมีสิทธิแต่ขอให้ไปตั้งกระทู้ที่บอร์ดอื่นที่ไม่ใช่ที่นี่นะครับ

3.การนำเรื่อง ข้อความ รูปภาพมาโพสต์ หรือนำข้อความใดๆไปโพสที่อื่นๆ กรุณาพยายามติดต่อเจ้าของเรื่องเท่าที่จะทำได้หรือแจ้งมายังบอร์ดนี้ก่อนนะครับ  เนื่องจากเจ้าของเรื่องบางครั้งไม่ต้องการให้คนที่ไม่ได้ชื่นชอบนิยายชายรักชายเข้ามารับรู้  ลิขสิทธิ์ทั้งหมดเป็นของเจ้าของคนที่ทำขึ้นและเว็บแห่งนี้นะครับ

4.ห้ามแจกเบอร์ แลกเมล์ บอกเมล์ แลก msn บนบอร์ด โดยเฉพาะการบอกเบอร์ หรือเมลของคนอื่นโดยที่เจ้าของไม่ยินยอมให้ส่งหรือติดต่อกันทางพีเอ็มจะปลอดภัยกว่าแล้วเมื่อมีการติดต่อสื่อสารกันให้พึงระวังถึงความปลอดภัย ความไม่น่าไว้ใจของผุ้คนทุกคนแม้จะมีชื่อเสียงในบอร์ดเป็นเรื่องส่วนตัวของแต่ละคนไป เพื่อลดความขัดแย้งภายในเล้า จึงไม่สนับสนุนให้มีการจีบกันในบอร์ดนะครับ

5.ห้ามจั่วหัวกระทู้ว่าเป็น “เรื่องเล่า” นักเขียนทุกคนอย่าโกหกคนอ่านว่าเป็นเรื่องจริงในกรณีแต่งเติมเพิ่มแม้แต่นิดเดียวให้ชี้แจงว่าเป็นเรื่องแต่งแม้จะแต่งเพิ่มขึ้นแค่ไม่ถึง 10 % ก็ตาม
เพราะแม้จะเป็นเรื่องที่เขียนจากเรื่องจริง เมื่อนำมาพิมพ์เป็นเรื่องผ่านตัวอักษร ย่อมเลี่ยงไม่ได้ที่จะมีการเพิ่มเติมเพื่อให้เกิดสีสันในเนื้อเรื่อง ทางเล้าถือว่านั่นคือการเพิ่มเติมเนื้อเรื่อง จึงไม่อนุญาตให้จั่วหัวกระทู้ว่าเป็น “เรื่องเล่า” แต่สามารถแจ้งว่าเป็น “นิยายที่อ้างอิงมาจากชีวิตจริง” ได้  มีคนมากกมายทะเลาะเสียความรู้สึกเพราะเรื่องนี้มามากแล้ว

6.การพูดคุยโต้ตอบระหว่างคนเขียนและคนอ่านนอกเรื่องนิยาย  ทำได้  แต่อย่าให้มากนัก เช่น คนเขียนโพสต์นิยายหนึ่งตอน ก็ควรตอบเพียงคอมเม้นต์เดียวก็พอแล้ว  โดยสามารถใช้ปุ่ม Insert quote ได้    ถ้าจะพูดคุยกันมากขึ้นแนะนำให้ไปตั้งกระทู้ใหม่ที่ห้องพูดคุยทั่วไป และลงลิงค์จากนิยายไปยังกระทู้พูดคุยกับแฟนคลับนิยายในรีพลายแรกด้วยนะครับ เพราะการที่คนเขียนและแฟนคลับพูดคุยกันมากทำให้หานิยายที่จะอ่านยาก ไม่เจอ ลำบากกับคนที่ไม่ได้เข้ามาตามอ่านทุกวัน

7. การกดบวกให้เป็ดเหลือง
      7.1 นิยาย 1 ตอน  จะให้ขึ้น Top list แค่ 1 Reply เท่านั้น ถ้าขึ้นเกิน จะลบคะแนนออก เหลือเฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด
      7.2 นิยาย 1 เรื่อง จะให้ขึ้น Top list ไม่เกิน 3 Reply ถ้าเกิน จะลบคะแนนออก ให้เหลือ เฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด ลงมาตามลำดับ
      7.3 Post ในห้องอื่น ๆ ก็จะใช้ หลักการเดียวกันนี้ เช่นกัน ยกเว้น
            - 1 Reply ที่เกินมานั้น โมทั้งหลาย พิจารณาดูแล้วว่า ไม่เป็นการปั่นโหวต และเป็น Reply ที่น่าสนใจและเป็นที่ชื่นชอบจริง ๆ

8.Administrator และ moderator ของ forum นี้ มีสิทธิ์อ่าน, ลบ หรือแก้ไขทุกข้อความ. และ administrator, moderator หรือ webmaster ไม่สามารถรับผิดชอบต่อข้อความที่คุณได้แสดงความคิดเห็น (ยกเว้นว่าพวกเขาจะเป็นผู้โพสต์เอง).

9.คุณยินยอมให้ข้อมูลทุกอย่างของคุณถูกเก็บไว้ในฐานข้อมูล. ซึ่งข้อมูลเหล่านี้จะไม่ถูกเปิดเผยต่อผู้อื่นโดยไม่ได้รับการยินยอมจากคุณ .Webmaster, administrator และ moderator ไม่สามารถรับผิดชอบต่อการถูกเจาะข้อมูล แล้วนำไปสร้างความเดือดร้อนต่างๆ

10.ห้ามลงประกาศลิงค์โปรโมทเวป  โฆษณา หรือโปรโมทในเชิงธุรกิจใดๆ ทุกชนิด ลงได้เฉพาะในห้องซื้อขาย ในเมื่อแนะนำเวปอื่นที่บอร์ดเรา ก็ช่วยแนะนำบอร์ดเราโดยลงลิงค์บอร์ดเรา เว็บ http://www.thaiboyslove.com  ในบอร์ดที่ท่านแนะนำมาให้เราด้วย  เมื่อจำเป็นต้องแนะนำลิงค์ให้ส่งลิงค์กันทาง personal message หรือพีเอ็มแทนนะครับจะสะดวกกว่า ส่วนในกรณีอยากแนะนำสิ่งดีๆให้เพื่อนๆได้อ่านจริงๆนั้นพยายามลงให้ห้องซื้อขายซะ หรือถ้าม้อดเดอเรเตอร์จะพิจารณาเป็นกรณีๆไป ถ้ารู้สึกว่าไม่ได้โปรโมทเว็บ แต่อยากแนะนำสิ่งดีๆให้เพื่อนด้วยใจจริงจะให้กระทู้นั้นคงอยู่ต่อไป

11.บอร์ดนิยายที่โพสต์จนจบแล้วมีไว้สำหรับนิยายที่โพสต์ในบอร์ด boy's love จนจบแล้วเท่านั้น จึงจะถูกย้ายมาเก็บไว้ที่นี่ หาอ่านนิยายที่จบแล้ว หรือคนเขียนไม่ได้เขียนต่อ แต่โดยนัยแล้วถือว่าพล็อตเรื่องโดยรวมสมควรแก่การจบแล้ว หากนักเขียนท่านใดได้พิมพ์เล่มกับสำนักพิมพ์ ต้องการลบเรื่องบางส่วนออก โดยเฉพาะไคลแม๊ก หรือตอนจบที่สำคัญ ให้แจ้ง moderator ย้ายนิยายของท่านสู่ห้องนิยายไม่จบ เพื่อที่หากระยะเวลาเกินหกเดือนแล้ว เราจะได้ทำการลบทิ้ง หรือท่านจะลบนิยายดังกล่าวทิ้งเสียก็ได้ เนื่องจากบอร์ดนี้เก็บเฉพาะนิยายที่จบแล้ว

บอร์ดนิยายที่ยังไม่มาต่อจนจบไว้สำหรับ
นิยายที่คนเขียนไม่ได้มาต่อนาน หายไปโดยไม่มีเหตุผลสมควร ไม่ได้แจ้งไว้หรือแจ้งแล้วก็ไม่มาต่อ 3 เดือน จะย้ายมาเก็บในนี้เมื่อครบหกเดือนจะทำการลบทิ้ง ส่วนเรื่องไหนที่จะต่อก็ต่อในนี้จนกว่าจะจบ แล้วถึงจะทำการย้ายไปสู่บอร์ดนิยายจบแล้วต่อไป

12.ห้ามนำเรื่องพิพาทต่างๆมาเคลียร์กันในบอร์ด

13.ผู้โพสต์นิยาย และเขียนนิยายกรุณาโพสต์ให้จบ ตรวจสอบคำผิดก่อนนำมาลงด้วยครับ

14.ส่วนคนอ่านทุกท่าน เวลาอ่านนิยาย เรื่องที่คนเขียนเขียน  ก็ไม่ต้องไปอินมากนะครับ ให้เก็บเอาสิ่งดีๆ ประสบการณ์ ข้อคิดดีๆไปนะครับ

15. การนำรูปภาพ บทความ ฯลฯ มาลงในเว็บบอร์ด  ควรจะให้เครดิตกับ... 
(1) ผู้ที่เป็นต้นตอเจ้าของบทความหรือรูปภาพนั้นๆ
(2) เว็บไซต์ต้นตอที่อ้างอิงถึง
....ในกรณีที่เป็นบทความที่ถูกอ้างอิงต่อมาจากเวปไซต์อื่นๆ
- ถ้ามีแหล่งต้นตอของเจ้าของบทความ  ให้โพสต์ชื่อเจ้าของต้นตอของบทความหรือรูปภาพนั้นๆ  พร้อมทั้งเว็บไซต์ที่อ้างอิง 
  (กรณีนี้จะโพสต์อ้างอิงชื่อผู้โพสต์หรือเว็บไซต์ที่เรานำมาหรือไม่ก็ได้ แต่ควรมั่นใจว่าชื่อต้นตอของที่มาถูกต้อง)
- ถ้าไม่สามารถหาชื่อต้นตอของรูปภาพหรือเว็บไซต์ที่นำมาได้ ควรอ้างอิงชื่อผู้โพสต์และเว็บไซต์จากแหล่งที่เรานำมาเสมอ
- ควรขออนุญาติเจ้าของภาพหรือเจ้าของบทความก่อนนำมาโพสต์ค่ะ(ถ้าเป็นไปได้) ยกเว้นพวกเว็บไซต์สาธารณะ เช่น  หนังสือพิมพ์ออนไลน์ ฯลฯ ที่เปิดให้คนทั่วไปได้อ่านเป็นสาธารณะ ก็นำมาโพสต์ได้ แต่ให้อ้างอิงเจ้าของชื่อและแหล่งที่มาค่ะ
- ไม่ควรดัดแปลงหรือแก้ไขเครดิตที่ติดมากับรูปหรือบทความก่อนนำมาโพสต์
- ถ้าเป็น FW mail  ก็บอกไปเลยว่าเอามาจาก FW mail

16.นิยายเรื่องไหนที่คิดว่าเมื่อมีการรวมเล่มขายแล้วจะลบเนื้อเรื่องไม่ว่าบางส่วนหรือทั้งหมดออก กรุณาอย่าเอามาลงที่นี่ หรือสำหรับผู้ที่ขอนิยายจากนักเขียนอื่นมาลง ต้องมั่นใจว่าเรื่องนั้นจะไม่มีการลบเนื้อเรื่องไม่ว่าบางส่วนหรือทั้งหมดออกเมื่อมีการรวมเล่มขาย อนึ่ง เล้าไม่ได้ห้ามให้มีการรวมเล่มแต่อย่างใด สามารถรวมเล่มขายกันได้ แต่อยากให้เคารพกฎของเล้าด้วย เล้าเปิดโอกาสให้ทุกคน จะทำมาหากิน หรืออะไรก็ตามแต่ขอความร่วมมือด้วย เผื่อที่ทุกคนจะได้อยู่อย่างมีความสุข

17.ห้ามแจ้งที่หัวกระทู้เกี่ยวกับการจองหรือจัดพิมพ์หนังสือ แต่อนุโลมให้ขึ้นหัวกระทู้ว่า “แจ้งข่าวหน้า...” และลงลิงค์ที่ได้ตั้งเอาไว้ในแล้วในห้องซื้อขายลงในกระทู้นิยายแทน  ถ้านักเขียนต้องการประชาสัมพันธ์เกี่ยวกับการจอง หรือจัดพิมพ์หนังสือของตนเองผ่านกระทู้นิยายของตนเอง  นิยายเรื่องดังกล่าวจะต้องลงเนื้อหาจนจบก่อน (ไม่รวมตอนพิเศษ) จึงจะทำการประชาสัมพันธ์ในกระทู้นิยายได้ (ศึกษากฎการซื้อขายของเล้าก่อน ด้วยนะคะ)
ว่าด้วยเรื่องการจะรวมเล่มนิยายขายในเล้า จะต้องมี ID ซื้อขายก่อน ถึงจะสามารถประกาศ ..แจ้งข่าว.. ที่บนหัวกระทู้ของนิยายได้ ในกรณีที่ รวมเล่มกับ สนพ. ที่มี  ID ซื้อขายของเล้าแล้ว นักเขียนก็สามารถใช้ หมายเลข  ID ของ สนพ. ลงแจ้งในหน้าที่มีเนื้อหารายละเอียดการสั่งจองนิยายได้

18.ใครจะโพสต์เรื่องสั้นให้มาโพสต์ที่บอร์ดเรื่องสั้น ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที  ส่วนเรื่องสั้นที่จบแล้วให้แก้ไขโพสต์แรก และต่อท้ายว่าจบแล้วจะได้ไม่ถูกลบทิ้งและจะเก็บไว้ที่บอร์ดเรื่องสั้นไม่ย้ายไปไหน   เช่นเดียวกับนิยายทุกเรื่องเมื่อจบให้แก้ไขโพสต์แรก และต่อท้ายว่าจบแล้ว จะได้ย้ายเข้าสู่บอร์ดนิยายจบแล้ว ไม่เช่นนั้นม๊อดอาจเข้าใจว่าไม่มาต่อนิยายนานเกินจะโดนลบทิ้งครับ

เอาข้อสำคัญก่อนนะครับเด่วอื่นๆจะทำมาเพิ่มครับเอิ้กๆหุหุ
admin
thaiboyslove.com.......................................                                                           

วันที่ 3 ธ.ค. 2551วันที่ 16 ก.ย. 2554 ได้เพิ่มกฏ ข้อที่ 7
วันที่ 21 ต.ค.2556 ได้ปรับปรุงกฎทั้งหมดเพื่อให้แก้ไข และติดตามได้ง่าย
วันที่ 11 พ.ย. 2557 เพิ่มเติมการลงเรื่องสั้นและการแจ้งว่านิยายจบแล้ว
วันที่ 4 ธ.ค. 2557 เพิ่มบอร์ดเรื่องสั้นจึงปรับปรุงกฏข้อ 18 เกี่ยวกับเรื่องสั้น และ เพิ่มเติมส่วนขยายของกฏข้อ 17



เว็บไซต์แห่งนี้เป็นเว็บไซต์ส่วนบุคคลที่ได้รับความคุ้มครองจากกฎหมายภายในและระหว่างประเทศ การเข้าถึงข้อมูลใดๆบนเว็บไซต์แห่งนี้โดยไม่ได้รับความยินยอมจากผู้ให้บริการ ถือว่าเป็นความผิดร้ายแรง

ข้อความใดๆก็ตามบนเว็บไซต์แห่งนี้ เกิดจาการเขียนโดยสมาชิก และตีพิมพ์แบบอัตโนมัติ ผู้ดูแลเว็บไซต์แห่งนี้ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย และไม่รับผิดชอบต่อข้อความใดๆ  โปรดใช้วิจารณญาณของท่านที่เข้าชม และ/หรือ ท่านผู้ปกครองในการให้ลูกหลานเข้าชม

*****************************************************************************************
Share This Topic To FaceBook
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 19-03-2019 00:16:32 โดย MeiHT »

ออฟไลน์ MeiHT

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 56
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +17/-1
Re: [เรื่องสั้น] Cosplayer
«ตอบ #1 เมื่อ06-09-2018 20:15:32 »

“ขอบคุณครับ”

ผมยกกล่องพัสดุจากเจ้าหน้าที่ใต้หอ ก่อนจะเดินเข้าลิฟต์ บอกหมายเลขชั้นเบาๆและกล่าวขอบคุณหญิงสาวตัวเล็กน่ารักที่กดปุ่มชั้นให้ผม

เมื่อถึงชั้นแล้วผมก็ก้าวออกมา เดินตรงไปที่ห้องอย่างรวดเร็ว คว้ากุญแจขึ้นมาไขและรีบผลักประตูให้เปิดออก แทรกตัวเข้าไปในช่องว่างอย่างรวดเร็วและรีบปิดประตู จากนั้นผมก็จ้องมองกล่องพัสดุในมืออย่างตื่นเต้น

หลังจากเปิดกล่องออกแล้ว ผมก็มองของที่อยู่ในนั้น หยิบออกมาสำรวจที่ละชิ้น

ข้างในประกอบไปด้วยเสื้อนักเรียนกะลาสีสีขาว โบสีน้ำเงิน กระโปรงสั้นโคตรๆสีกรมท่ากับผ้าปิดปากสีดำ
ใช่แล้วครับ

ผมเป็นคอสเพลเยอร์

ผมสำรวจตัวเองในกระจก ภาพในกระจกสะท้อนให้เห็นผู้ชายผิวขาวร่างเล็กในชุดนัดเรียนกะลาสี ขาเรียวโผล่พ้นออกมาจากชายกระโปรง และถุงน่องสีดำที่ใส่ยาวเลยเข่า เพียงแค่บิดตัวเล็กน้อยก็แทบเห็นกางเกงใน ผมที่เคยเป็นสีน้ำตาลซอยสั้นก็ถูกสวมวิกเปลี่ยนเป็นผมบลอนด์ยาวดัดเป็นลอนถึงกลางหลัง ผมหมุนตัวไปมาเพื่อมองตัวเองในกระจก ก่อนจะหยิบผ้าปิดปากมาใส่แล้วโพสท่าอย่างชำนาญ

เมื่อผมได้รูปที่ต้องการ จึงเปิดแอพพลิเคชั่นยอดฮิตอย่างทวิตเตอร์แล้วโพสรูปลงไป เพียงแค่ไม่กี่นาที
จำนวนรีทวีตก็พุ่งขึ้นหลายร้อย ผมยิ้มกริ่ม

สมกับเป็นคอสเพลเยอร์สายแทรปอันดับหนึ่ง

แกร๊ก

เสียงเปิดประตูดังขึ้น ผมหันไปมองก่อนจะเห็นร่างสูงใหญ่ที่เป็นรูมเมตของตัวเองเดินเข้ามา อีกฝ่ายเหงื่อซก คาดว่าคงเพิ่งเล่นบาสที่เป็นกีฬาโปรดก่อนจะกลับมา

“จิน ซื้อพิซซ่าเปปเปอโรนีมาด้---” เสียงทุ้มหยุดเมื่อเงยหน้าขึ้นมาเห็นผม เขาลนลานรีบปิดประตูล็อกลงกลอน

“เป็นไง” ผมถามนิ่งๆ “ของพึ่งมาส่งเมื่อเช้า”

ผมหมุนตัวอวดอีกฝ่าย ก่อนจะพบว่าคนตัวใหญ่นิ่งไปแล้ว

กวาดตามองขึ้นลงก็พบสาเหตุของความนิ่งอีกฝ่าย

“อาบน้ำก่อน กูไม่เอากับคนสกปรกตัวเหม็นเหงื่อหรอกน่ะ” ผมกล่าวเสียงเรียบ เดินเข้าไปหยิบกล่องพิซซ่าจากมืออีกฝ่ายมาวางไว้บนโต๊ะ

“กูเปล่า!” อีกคนปฏิเสธเสียงแข็ง ผมเลยยกนิ้วชี้ไปที่เป้ากางเกงของอีกฝ่าย คนตัวใหญ่ไล่สายตามองก่อนจะหน้าเปลี่ยนสีเมื่อเห็นบางอย่างดุนดันกางเกงบาสตัวเองจนนูน

สุดท้ายคนตัวใหญ่ก็รีบจ้ำเข้าห้องน้ำ ได้ยินเสียงน้ำกระทบพื้น ตัวผมเองก็เดินไปหยิบกล้องออกมา เปิดเช็คและวางไว้ตรงโต๊ะที่น่าจะเห็นมุมที่ดีที่สุด

เมื่อกี้ที่เดินเข้าห้องน้ำไปชื่อว่าเคย์ เป็นเดือนคณะนิติศาสตร์ เผินๆมองแล้วจะดูเพอร์เฟ็คกายในสายตาสาวๆเพราะหุ่นดีๆมีซิกแพ็ค ชอบเล่นบาสแถมยังหน้าตาดี แต่ถ้าถามผม

หมอนั่นน่ะลูซเซอร์ดีๆคนหนึ่งนั่นแหละ

เป็นหมาโง่ที่ชอบอนิเมะและหนังmcuชนิดเข้าขั้นคลั่งไคล้ ถึงเจ้าตัวจะเก็บกันพลาไว้ที่บ้านแต่ผมเคยเห็นรูปจากในแกลอรี่มาหมดแล้ว แถมยังชอบคลุกอยู่กับการคุยกับพวกโอตาคุคนอื่นๆในเน็ต สร้างทฤษฎีเรื่องราวในหนังเป็นตุเป็นตะ ความสุขของเจ้าหมาโง่ตัวนี้คือการนั่งดูหนังตอนวันหยุด แต่ก็กลัวคนจะรู้ว่าเป็นคุเลยปกปิดตัวตนเวลาออกไปข้างนอก

… แล้วหมอนี่ก็ยังมีอารมณ์กับรูมเมทที่แต่งคอสเพลย์อีก

โคตรพ่อโคตรแม่ลูซเซอร์แห่งปี

ผมนั่งคิดอะไรไปเรื่อยจนไม่สังเกตว่าเสียงน้ำได้หยุดลงแล้ว เคย์เปิดประตูห้องน้ำแล้วเดินออกมามีเพียงผ้าขนหนูปิดกาย

“ลูซเซอร์ชะมัด…” ผมพึมพำ

“อะไรน่ะ” หมาโง่หันหน้ามามองผมก่อนจะขมวดคิ้วใส่เหมือนไม่ได้ยินที่ผมพูด

“ไม่มีไร” ผมโบกมือเบาๆเป็นเชิงหยุดบทสนทนา ก่อนจะกวักมือให้อีกฝ่ายเดินเข้ามาใกล้ๆ เคย์เดินเข้ามาอย่างเชื่อฟัง สมกับเป็นหมาโง่

ร่างสูงใหญ่เดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าผมที่นั่งเก้าอี้อยู่ จากตรงนี้ระดับสายตาผมอยู่ที่ซิกแพ๊คแน่นๆนั้นพอดี ผมเลื่อนมือตัวเองไปจับที่ผ้าจนหนูสีขาว ก่อนจะดึงมันลงมาให้ไปกองอยู่กับพื้น มีบางอย่างดีดผึงออกมาจนแทบชนหน้าผม ของที่ว่านั่นคือแก่นกายที่ขยายใหญ่จนแข็งโป๊กของอีกฝ่าย

ผมจับเจ้าของใหญ่นั้นก่อนจะเริ่มชักรูดมันด้วยสีหน้าเรียบเฉย ท่อนใหญ่ในมือร้อนแถมขยายจนเห็นเส้นเลือด และพอผมขยับมือขึ้นลงได้สักพัก หัวของมันก็เริ่มปริ่มน้ำใสๆ

“โรคจิต สมกับเป็นโรคจิตจริงๆ” ผมว่า เริ่มรูดแก่นกายให้เร็วขึ้น “แค่เห็นรูมเมตตัวเองแต่งคอสเพลย์ก็ตั้งขนาดนี้แล้ว ใช่ไม่ได้เลยเจ้าหมาโง่”

คนตัวใหญ่เริ่มหายใจฟืดฟาด หลังจากที่ผมขยี้ปลายหัวบานๆของอีกฝ่าย เคย์ก็หยุดมือผมไว้ แขนแข็งแรงช้อนตัวผมอุ้มขึ้นก่อนจะเหวี่ยงผมลงเตียงอย่างแรง

“อึก! ทำอะไร! มันเจ็บน่ะ” ผมโวยวายแต่อีกฝ่ายไม่สนใจ ร่างใหญ่ก้าวมาทาบทับตัวผมก่อนจะจับแก่นกายตัวเองถูไปมากับต้นขาของผมส่วนที่โผล่พ้นกระโปรง แต่เหมือนแค่นั้นจะไม่พอใจ เพราะเคย์จับตัวผมพลิกให้หันคว่ำ ในขณะที่ผมหันไปเตรียมจะด่า เขาก็จับแขนทั้งสองข้างของผมก่อนจะรั้งตัวผมขึ้น กลายเป็นว่าตอนนี้ผมอยู่ในท่าคุกเข่าแล้วเรียบร้อย

“หุบขา” เสียงทุ้มพร่าของเคย์กระซิบข้างหูผม ทำเอาผมเริ่มมีอารมณ์

“เรื่องสิ” ผมเอาลิ้นดุนปากกวนตีนใส่ แต่ก็หุบขาตามคำสั่งเจ้าหมาโง่ที่ตอนนี้เริ่มทำตัวน่ากลัวผิดปกติแล้วเรียบร้อย

อีกฝ่ายหัวเราะแผ่วเบา ก่อนจะสอดแก่นกายของตัวเองเข้ามาระหว่างขาที่หนีบกันของผมแล้วสาวเข้าสาวออกอย่างรวดเร็ว

ถึงตอนนี้ผมชักมีอารมณ์บ้างเสียแล้ว บ้าชะมัด! ผมไม่เคยรู้ตัวมาก่อนว่าชอบมีอะไรยัดก้นจนกระทั่งหมอนี่หน้ามืดปล้ำผมตอนผมเผลอแต่งคอสเพลย์ในห้อง พวกเรามีความสัมพันธ์แบบ sex buddyมารวมปีแล้ว

“ฮึ่ม…” เสียงคำรามเบาๆดังมาจากข้างหลัง ผมยังรู้สึกถึงแท่งร้อนๆที่ผลุบเข้าออกตรงต้นขาของผม เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังลั่นทั่วห้อง มือใหญ่ๆฟ้อนเฟ้นบริเวณเอวคอดของผม

ผมอยากถูกเติมเต็มชะมัด

“ไม่เข้า…มา…อึก…รึไง” ผมถูกแรงข้างหลังกระแทกจนพูดออกมาอย่างกระท่อนกระแท่น มือที่กำลังจะลงไปปลอบลูกชายกลับถูกรั้งไว้โดยร่างสูง

“ขอร้องสิ” เคย์กระซิบสั่ง “ไม่งั้นกูไม่ช่วยน่ะบอกไว้ก่อน”

ผมตวัดตาไปมองโกรธๆ แขนก็ถูกดึงไว้แถมคนตัวสูงยังไม่ยอมช่วยปลดปล่อยให้ผมอีก

พั่บ พั่บ พั่บ

เสียงเนื้อกระทบเนื้อยังดังอย่างต่อเนื่องภายในห้องแคบๆ เข่าของผมถูไถไปกับเตียงจนเตียงเกิดเสียงเอี๊ยดอ๊าดน่าอาย

ไม่…ไม่ไหวแล้ว

อยากให้เข้ามาเดี๋ยวนี้เลย

“เข้ามา…เข้ามาหน่อย” ผมกระซิบเสียงเบาเป็นการขอร้อง ซึ่งเคย์ก็ให้ความร่วมมือเป็นอย่างดีด้วยการหยุดถูไถกลางกายกับซอกขาของผม ผมโดนผลักให้นอนคว่ำหน้าอยู่บนเตียง ได้ยินเสียงตลบกระโปรงขึ้นก่อนที่แพนตี้ของผมจะถูกดึงลงมาและก้นผมจะสัมผัสอากาศเย็น ผมได้ยินเสียงเปิดขวดที่หน้าจะเป็นเจลหล่อลื่น และปากทางเข้าของผมรู้สึกถึงของเหลวเย็นๆที่ไหลลงมาชโลมจนชุ่ม

ผมหันหน้าจะไปมองสิ่งที่เกิดขึ้นแต่มือใหญ่ๆของอีกฝ่ายกดหัวผมจนแทบจมลงกับเตียง ก่อนที่ผมจะครางออกมาอย่างสุดเสียงเมื่อมีบางอย่างแทรกตัวเข้ามาในร่างกาย

อะไรที่ว่านั่นร้อนและใหญ่จนผมรู้ว่ามันไม่ใช่นิ้วที่เข้ามาเบิกทางแน่นอน

“อ่า…อึก…เจ็บ”

“หุบปาก” ไม่ว่าเปล่า เคย์เอานิ้วเกี่ยวผ้าปิดปากของผมออกก่อนจะส่งนิ้วเข้ามาในปากผม นิ้วของอีกฝ่ายกวาดไปทั่วโพรงปาก ผมไล่เลี้ยนิ้วของเคย์จนชุ่ม ทั้งข้างหลังและปากถูกรุกรานด้วยตัวตนของเคย์อย่างรุนแรงจนผมแทบปลดปล่อย

เคย์แช่ตัวไว้สักพักก่อนจะเริ่มขยับเข้าออกอย่างรุนแรงจนผมร้องลั่นไม่เป็นภาษา อีกฝ่ายใส่เข้ามาจนสุดปลายลำแล้วสาวเข้าสาวออกอย่างรวดเร็วจนผมเสียวชนิดที่ปลายเท้าจิกเกร็ง

ถึงเวลาปกติจะเป็นหมาโง่ แต่ตอนมีเซ็กส์ เคย์มักมีเซ็กส์ที่รุนแรงเสมอ

พั่บ พั่บ พั่บ พั่บ

คราวนี้เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังกว่าเก่า พวงไข่ของอีกฝ่ายกระทบก้นของผมอย่างรุนแรง ตัวผมไถไปกับเตียงนอน เข่าผมที่มีถุงน่องสีดำสวมทับไว้แสบเพราะการกระแทกของคนข้างหลังที่ใส่มาไม่ยั้ง

“อ่า…อ่าาาาา” ผมครางลั่นเมื่อท่อนลำใหญ่ของอีกฝ่ายโดนจุดนั้นพอดี พอรู้อย่างนั้นเคย์ก็ขยับไปโดนจุดนั้นซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนสมองผมว่างเปล่า มีเพียงความรู้สึกเสียวที่เสียดแทงเข้ามาในโสตประสาท

“อุก…อึกก…เบาหน่อย” ผมร้องขอเมื่อรู้สึกจุก แต่อีกฝ่ายไม่สนใจ

“มึงนี่ บ่นว่ากูเป็นหมาโง่ เป็นขี้แพ้ แต่ก็มีอารมณ์เพราะไอ้ขี้แพ้คนนี้เนี่ยน่ะ” เสียงทุ้มราวกับเสียงกระซิบของปีศาจ “โดนของไอ้ขี้แพ้เข้าไป เป็นยังไงบ้างล่ะ”

ปั่ก! ปั่ก! ปั่ก!

อีกฝ่ายเพิ่มความรุนแรงด้วยการสาวเข้าสาวออกจนสุด ผมรู้สึกได้ว่าช่องทางว่างเปล่าเพราะอีกฝ่ายเอาแก่นกายออกไปก่อนจะเสือกมันเข้ามาอีกครั้ง คราวนี้แรงจนผมจุกท้อง

เคย์จับเอวของผมแน่นก่อนจะควงสะโพกตัวเองไปมา ตัวตนของเคย์เติมเต็มข้างในของผมเสียจนไม่มีที่ว่าง ผมเสียวจนต้องจับผ้าปูที่นอนระบายความรู้สึก ร่างท่อนบนของผมแนบไปกับที่นอน ในขณะที่เอวของผมถูกจับให้คุกเข่าเพื่อสอดรับกับตัวตนของคนข้างบน

คนตัวใหญ่แทบไม่เล่นกับส่วนบนของผมด้วยซ้ำ แต่ผมก็รู้สึกเสียวจนแทบเสร็จแล้ว

เพี๊ยะ!

ผมสะดุ้งสุดตัวเมื่ออีกฝ่ายตีก้นผม ความเสียวพุ่งขึ้นสูงอีกเมื่อรู้สึกว่ากำลังถูกสำเร็จโทษจนผมปลดปล่อยน้ำสีขาวขุ่นออกมา

“อ่า…จิน กูจะเสร็จแล้ว” เสียงทุ้มนั่นแหบพร่า คนตัวใหญ่จับเอวผมไว้แน่นก่อนจะดันตัวตนของตัวเองเข้ามาจนสุดและปล่อยน้ำเข้ามาในตัวผม
 
เคย์ดันเข้าออกเบาๆอีกสองสามครั้ง ก่อนจะแช่ตัวตนค้างไว้ เขาเอื้อมมือไปหยิบกล้องที่โต๊ะข้างเตียงก่อนจะไล่ถ่ายตั้งแต่ก้นผมที่ยังมีแก่นกายของเขาสอดใส่อยู่ ผมยังใส่ชุดคอสเพลย์ของตัวเองครบ กระโปรงสีกรมท่านั้นถูกตลบขึ้นไปแล้วเรียบร้อย แต่เสื้อปกกะลาสียับยู่ยี่นั้นยังไม่ถูกถอด ผมรีบดึงผ้าปิดปากมาปิดอย่างรวดเร็วเมื่อกล้องไล่มาจนถึงใบหน้าชุ่มน้ำตาของผม

คนตัวใหญ่ค่อยๆถอดตัวตนออก เขาจับกล้องไปโฟกัสอยู่ที่ก้นของผมซึ่งมีน้ำขาวขุ่นของเขาไหลลงมาตามขาเรียวขาวของผม ก่อนที่เขาจะปิดกล้องแล้ววางไว้บนเตียง
ผมเองเมื่อเสร็จกิจแล้วก็เหนื่อยจนต้องปิดเปลือกตาลง และหลับไปในที่สุด


ตื่นขึ้นมาอีกทีผมก็ถูกเปลี่ยนชุดอยู่ในชุดบาสตัวใหญ่ของอีกฝ่าย ทั้งตัวผมยังคงโล่งโจ้ง มีเพียงชุดบาสใหญ่ๆของหมาโง่เท่านั้น ผมกวาดตามองหน้าโง่ๆของคนตัวโต แต่ก็ไม่เจอจนทำให้ใจฝ่อ

แกร๊ก

ประตูห้องน้ำเปิดออกโดยฝีมือเคย์ เขาใส่เพียงกางเกงนอนขาสั้นสีเทา ผมรู้สึกหงุดหงิดและโล่งใจไปพร้อมๆกันจนอดปากเสียขึ้นมาอีกไม่ได้

“กล้าอาบน้ำก่อนฉันเหรอเจ้าหมาโง่”

เคย์เลิกคิ้วก่อนจะเอ่ยปากบอก

“เช็ดตัวเปลี่ยนเสื้อผ้าให้จินก่อน ถึงค่อยมาอาบน้ำเนี่ย”

อีกฝ่ายเดินไปหยิบกล้องมาให้ผม

“เช็คเอาเองน่ะ”

ผมสังเกตตัวเองก่อนจะพบว่าตัวผมสะอาดแล้วจริงๆ แม้กระทั่งอะไรๆที่อีกฝ่ายปล่อยในตัวผมยังถูกเอาออกเสียเกลี้ยง แต่ผมไม่ได้พูดขอบคุณหรืออะไรไป ผมเปิดกล้อง เล่นวิดีโอล่าสุดก่อนจะลดเสียงลงเมื่อหมาโง่ทำหน้าไม่ถูก ผมอัพโหลดวิดีโอนั้นลงคอมก่อนจะตัดบางส่วนที่ไม่เห็นหน้าเราทั้งคู่

“อ่า วิกกูหลุดตอนไหน” ผมว่าหงุดหงิดเมื่อระหว่างมีอะไรกัน วิกผมสีบลอนด์ก็กระเด็นไปอยู่บนพื้นแล้วเรียบร้อย แต่ผมคิดเสียว่าคงไม่มีใครรู้จักผมจากทรงผมโง่ๆนี่หรอก จึงอัพโหลดคลิปสั้นๆนั้นลงไปในแอคทวิตอีกทวิต คราวนี้ไลค์พุ่งขึ้นอย่างรวดเร็วในเวลาไม่ถึงนาที

ผมหันไปมองเคย์ เขายังทำตัวไม่ถูกเหมือนเคยเมื่อเราต้องตั้งกล้องจับภาพตอนเอากัน

“เออ กินพิซซ่ามั้ย” คนตัวใหญ่จับหลังคอตัวเองก่อนจะพูดขึ้นมาเบาๆ

“ไม่อ่ะ ไดเอต” ผมตอบ หุ่นไม่สวยก็คอสไม่สวย

“ช่างหัวไดเอตนั้นไปเถอะน่า ตอนนี้จินผอมจะตายอยู่แล้ว” เสียงเคย์หงุดหงิดขึ้นทันทีเมื่อผมบอกอย่างนั้น

“ทำไม เป็นห่วง?” ผมเย้าก่อนที่จะได้รับคำตอบเป็นการพยักหน้าจากคนตัวสูง

“ก็ต้องห่วงสิ แฟนทั้งคน”

หือ

แฟน

ว้อทเดอะฟัค

“เราเป็นแฟนกันตอนไหน” ผมหรี่ตาทำเสียงหงุดหงิด แต่ได้รับสายตางุนงงจากหมาโง่พันธุ์ใหญ่

“ก็ตั้งแต่วันที่มีอะไรกันไง”

อ่า เจ้าหมาเวอร์จิ้นนี่!

ผมอยากเอาอะไรทุบหัวมันจริง

“เราไม่ใช่แฟนกัน!” ผมเถียงก่อนจะได้รับรอยยิ้มโง่ของหมาโคตรโง่

“ครับๆ ไม่ใช่แฟน ไปเร็ว กินพิซซ่ากัน หิวแล้ว” ผมส่งเสียงประท้วง แต่สองเท้าก็เดินเตาะแตะตามคนตัวสูงไปนั่งที่โต๊ะ อีกฝ่ายจัดเตรียมจานช้อนส้อม ทำทุกอย่างเสร็จสรรพให้ผมจนเหลือแค่หยิบพิซซ่าเข้าปากนั่นแหละ

เอาเถอะ

อย่างน้อยก็ได้หมาโง่มาไว้ใช้งานตัวหนึ่ง


-จบ-
แต่ยังไม่ท้ายสุดหรอกน่ะ!!
ครั้งหน้าเอาชุดเมดดีมั้ยน้า
สุดท้าย...
ลืมลงกฎจริงๆด้วย กำลังนั่งนึกอยู่เลยว่าลืมอะไรไปน้า :z3: :z3: :z3:

ออฟไลน์ Snowermyhae

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4218
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +87/-6
Re: [เรื่องสั้น] Cosplayer
«ตอบ #2 เมื่อ06-09-2018 20:34:25 »

ขอสักร้อยชุดเลยค่ะ อย่าเพิ่งรีบจบบบบ นี่คือพล็อตที่ตามหาแง ขอบคุณมากๆเลยค่ะ ตื่นเต้นจนขนลุกไปหมดตอนอ่าน รอชุดเมดนะคะ  :hao5:

ออฟไลน์ Kx0806

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 108
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2/-0
Re: [เรื่องสั้น] Cosplayer
«ตอบ #3 เมื่อ06-09-2018 20:46:30 »

ฮือออ แซ่บๆ  :pighaun: เอาอีกกก อยากให้เจ้าหมาโง่ปราบพยศคุณเค้าให้เข็ด //ครั้งหน้าขอชุดเมด หรือจะคอสเป็นน้องแมวก็ได้นะคะ

ออฟไลน์ mybear_sr

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 236
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +6/-0
Re: [เรื่องสั้น] Cosplayer
«ตอบ #4 เมื่อ06-09-2018 20:50:02 »

ขออีกหลายๆชุดเลยนะคะ เฝ้าบอร์ด

ออฟไลน์ drasil

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1799
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +95/-1
Re: [เรื่องสั้น] Cosplayer
«ตอบ #5 เมื่อ06-09-2018 21:00:26 »

แซ่บพริกยกสวนที่แท้ทรู

ออฟไลน์ yunnutjae

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 578
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +8/-1
Re: [เรื่องสั้น] Cosplayer
«ตอบ #6 เมื่อ06-09-2018 21:22:24 »

น่องจินคนซึน กับหมาโง่ของเขา.... โอ้ย มันได้!  :z1:
ต้องมาต่อนะคะะะะ  :katai2-1:

ออฟไลน์ SoSweetCB

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 87
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +5/-0
Re: [เรื่องสั้น] Cosplayer
«ตอบ #7 เมื่อ06-09-2018 22:07:09 »

จินรู้กกกกกกกกก ตัวเองปากเสียชอบเรียกเขาหมาโง่แต่ตัวเองก็ยอมทำตามใจเขาเหมือนกันนะแหมมม
มาอีกๆๆๆๆ ค่ะ ชุดเมด ชุดอะไรจัดมาให้หมด 555555 รออ่านน้า

ออฟไลน์ Quatree

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 143
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-1
Re: [เรื่องสั้น] Cosplayer
«ตอบ #8 เมื่อ06-09-2018 22:24:56 »

ดีงามมม :z1: รอติดตาม :pig4:

ออฟไลน์ allwaytime28

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 8
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
Re: [เรื่องสั้น] Cosplayer
«ตอบ #9 เมื่อ06-09-2018 22:31:56 »

 :sad4: :sad4: :jul1: :jul1:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

Re: [เรื่องสั้น] Cosplayer
« ตอบ #9 เมื่อ: 06-09-2018 22:31:56 »
ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ ืniyataan

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2636
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +60/-0
Re: [เรื่องสั้น] Cosplayer
«ตอบ #10 เมื่อ06-09-2018 23:08:28 »

 :z1: :z1: :z1:

ออฟไลน์ momonuke

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 946
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +5/-1
Re: [เรื่องสั้น] Cosplayer
«ตอบ #11 เมื่อ06-09-2018 23:47:49 »

แซบเว่อออออออออ  :ling1: :ling1: :ling1:

ออฟไลน์ grimace

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 360
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +64/-0
Re: [เรื่องสั้น] Cosplayer
«ตอบ #12 เมื่อ07-09-2018 00:08:57 »

มาเลยค่าาา อย่าเพิ่งจบ  :hao7:

ออฟไลน์ TheWanFah

  • ความใกล้ชิด บางครั้ง ทำให้เราเผลอคิดไปเอง
  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1145
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +29/-1
Re: [เรื่องสั้น] Cosplayer
«ตอบ #13 เมื่อ07-09-2018 00:22:12 »

ดุดันมาก ชอบบบ
อยากเห็นหมาโง่หึงจิน

ออฟไลน์ manami1155

  • ~I Still Love You~
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1798
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +99/-1
Re: [เรื่องสั้น] Cosplayer
«ตอบ #14 เมื่อ07-09-2018 00:42:48 »

อือฮือออออออออ
แบบนี้ละที่รอมานานนนนน
เคะแซ่บๆ บดๆ กับเมะดุๆแบบนี้
ตอนหน้าเป็นชุดเมท
ตอนถัดไปขอชุดนอนไม่ได้นอนได้ไหมคะ
แบบผ้าซาติน ลื่นๆมือ 5555

ออฟไลน์ lalun

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 116
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2/-0
Re: [เรื่องสั้น] Cosplayer
«ตอบ #15 เมื่อ07-09-2018 16:13:03 »

 :impress2: :impress2: :impress2:

ออฟไลน์ yasperjer

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 575
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +11/-2
Re: [เรื่องสั้น] Cosplayer
«ตอบ #16 เมื่อ07-09-2018 17:19:12 »

นี่ก็ร้อนแรงกันอีกแล้วววววววววววววว ฮื่อ ขออีกหลายๆชุดเลยค่า

ออฟไลน์ maddy_moody

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 10
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
Re: [เรื่องสั้น] Cosplayer
«ตอบ #17 เมื่อ08-09-2018 08:31:36 »

ฮรุกกกกกก​  :hao6: น้องจินเสียท่าเจ้าหมาโง่เต็มนะเนี่ยยยย​ คราวหน้าขอชุดพละด้วยได้รึมั้ยยย​ เอ้าดอร์ดีรึป่าวววว​

ออฟไลน์ MeiHT

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 56
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +17/-1
Re: [เรื่องสั้น] Cosplayer ชุดพละ
«ตอบ #18 เมื่อ08-09-2018 09:13:23 »

“ฮึก…อึก” ผมกลอกตา มองเจ้าหมาโง่ที่น้ำตาตกหลังจากเดินออกมาจากโรงหนัง infinity war

“ไม่อายใครรึไง” ผมอุบอิบ เอื้อมมือไปตบหลังปลอบคนที่กำลังเศร้าเพราะตัวละครสุดที่รักสลายเป็นทราย

“…ทำไงดีอ่ะจิน ภาคหน้าน่าจะเศร้ากว่าเดิมอีก จินมาดูด้วยกันได้มั้ย ต้องร้องไห้อีกแน่ๆเลย” คนตัวโตเสียงสั่น เดินกระแซะเข้ามาตัวติดกับผมแบบอ้อนๆ

หา? ใครจะมากับนายอีกวะ

เฮ้อ! ช่วยไม่ได้ เห็นแก่ที่อุตส่าห์ขอร้อง

“เออๆ เดี๋ยวครั้งหน้ามาดู หยุดร้องไห้ได้แล้ว”


ผมนั่งเท้าคางมองดูเคย์ที่กำลังวิ่งวุ่นทั่วสนามบาส ร่างแข็งแรงสับเท้าหลอกคู่ต่อสู้ว่าจะเคลื่อนที่ไปยังพื้นที่ใต้แป้นแต่กลับส่งลูกต่อให้กับเพื่อนร่วมทีม เสียงกรี๊ดกร๊าดจากกองเชียร์ดังทันทีที่ทีมเคย์ทำแต้ม น่ารำคาญชะมัด

นี่ถ้าหมอนั่นไม่มาขอร้องเขา จะมีหรือที่เขาต้องมานั่งติดแหงกอยู่ตรงนี้

แล้วผมก็รู้สึกเบื่อจนเดินออกมาจากที่นั่ง ตรงข้างๆตึกมีตู้ขายน้ำอยู่ ผมจึงกดโค้กออกมาสองกระป๋อง ในขณะที่กำลังเดินกลับเข้าไป ก็มีเด็กสาวในชุดมหาลัยสองคนเดินเข้ามาหยุดตรงหน้าผม

“เออ นี่จินใช่หรือเปล่าคะ”

ผมเลิกคิ้วก่อนจะตอบ

“อ่าครับ จินเองครับ”

เด็กสาวสองคนบิดตัวไปมาเหมือนกับเขิน ก่อนจะยื่นกล่องของขวัญในมือมาให้ผม

“จินเป็นรูมเมตห้องเดียวกันกับเคย์ใช่มั้ยคะ? ฝากเอานี่ไปให้เคย์หน่อยได้หรือเปล่า”

ผมนิ่งงัน พิจารณากล่องของขวัญประหลาดที่ถูกยื่นมาตรงหน้าก่อนจะรับมันมาถือในมือ พยักหน้าก่อนจะยิ้มกลับไปให้

“ได้อยู่แล้ว”


ตุบ!

กล่องของขวัญสีชมพูกล่องนั้นถูกโยนทิ้งลงไปในถังขยะห้องน้ำชาย ผมยกยิ้มมุมปากขณะมองของที่ผมรับปากว่าจะเอาไปให้เคย์ถูกทิ้งไว้รวมกับเศษกระดาษชำระ

เคย์น่ะไม่ชอบสีชมพู แล้วก็น่ะ…

ก่อนจะมาฝากของให้หมาของใครก็ช่วยดูเจ้าของมันหน่อยสิ!

เขายังไม่อนุญาต ใครก็ห้ามมาเป็นแฟนกับเจ้าหมาโง่ของเขาทั้งนั้น

ผมที่เสร็จธุระกับของฝากแล้วก็เดินไปล้างมือ ก่อนจะหยิบกระป๋องโค้กออกมาแล้วเดินออกจากห้องน้ำทันที พอออกมาก็พบว่าทีมเคย์ได้แข็งเสร็จเรียบร้อยแล้ว ผมเดินตรงเข้าไปหาร่างสูงที่ยืนอยู่ในหมู่เพื่อนๆที่ก็สูงพอๆกันกับเขา อ่า…หงุดหงิดชะมัด พอเทียบกับพวกชมรมบาสแล้วผมเหมือนยืนอยู่ท่ามกลางเหล่าไททันเลย

“อ่า จินมาแล้ว กูไปก่อนน่ะ” เคย์หันไปโบกมือลาเพื่อนๆก่อนจะกอดคอผมเดินออกมา

“เหม็นเหงื่อ” ผมเอาย่นจมูก มือหยิบกระป๋องโค้กส่งให้เขา

“โอ๊ะ ขอบคุณมากน่ะ” เคย์รับกระป๋องเย็นๆนั้นไปแล้วเปิดกระดกอย่างรวดเร็ว

“อ้อ คอมิคมาร์เวลเล่มใหม่มึงมาส่งที่หอแล้วน่ะ” ผมบอก ระหว่างที่ไปรับชุดใหม่ได้เห็นกล่องนั้นด้วยพอดีเลยหยิบติดมือขึ้นมา

หมาโง่ข้างตัวผมหางกระดิกขึ้นมาทันที

“งั้น กลับหอ! กลับหอกัน!” ว่าแล้วเจ้าตัวก็แทบอุ้มผมวิ่งกลับหอ เกือบลืมไปแล้วเสียด้วยซ้ำว่าขับรถมาที่นี่

ไอ้โอตาคุมาร์เวลนี่!!


ร่างสูงนอนแผ่กายอยู่บนเตียง ในมือถือคอมิคมาร์เวลเล่มใหม่ที่ลงทุนสั่งจากคิโนะ เขามุ่งมั่นกับการอ่านให้จบจนไม่สนอะไรด้วยซ้ำ แต่ผมเองก็มีธุระของผมเช่นกัน หลังจากเปลี่ยนชุดคอสชุดใหม่ออกมาจากห้องน้ำแล้วเขาก็มาโพสท่าหน้ากระจกอย่างเคย

อืม ถ้าจะถามความเห็นเขา กางเกงสีน้ำเงินขาสั้นนี่โคตรเน้นก้นเขาเลย เพราะงั้นเขาเลยไม่ใส่แพนตี้เพราะมันจะมีรอยแพนตี้นูนออกมา แถมไอ้กางเกงนี่ก็สั้นกว่าที่คิด น่าจะเพราะตอนสั่งมาเขาเห็นรูปพรีวิวผู้หญิงรึเปล่าน่ะ แต่ไม่น่าเกี่ยวนี่นา ส่วนตัวเสื้อก็ไม่ได้มีอะไรใหม่มากครับ แค่เป็นเสื้อสีขาวที่บางจนเห็นรูปร่างข้างในก็เท่านั้น

หืม พวกคุณคงกำลังสงสัยว่าผมใส่อะไรอยู่

ไอ้นี่คือชุดพละนักเรียนญี่ปุ่นเวอร์ชั่นใส่ออกไปข้างนอกแล้วคงโดนฉุดไปย่ำยีแหงๆ

ผมเดินไปคุ้ยตู้เสื้อผ้า ก้มตัวลงหาถุงน่องสีดำมาใส่คู่กับชุดอันนี้ เมื่อหาได้แล้วผมก็หมุนตัวกลับมา ทันเห็นสายตาของเคย์พอดี

“อะไร ชอบเหรอ” ผมว่า ก่อนจะหัวเราะคิกเมื่อคนตัวโตหลบตาหน้าแดงใส่

อ้อ หรือว่าหมอนี่…

“จริงๆแล้วชอบก้นกูละสิ” ผมเย้าเมื่อเข้าใจท่าทางของคนตรงหน้า เคย์สะดุ้ง ซ่อนหน้าครึ่งล่างไว้ภายใต้หนังสือ ดวงตาเรียวดุดูประหม่ายามจ้องผม

ผมยิ้มยั่ว ก่อนจะเดินไปนั่งบนเตียง ผมหันหน้าไปหาเขา แลบลิ้นเลียริมฝีปากแล้วเอนตัวท่อนบนลงนอน ผมยกขาขึ้น มือค่อยๆดึงถุงน่องขึ้นมาตามเรียวขาสวย

กางเกงนี่มันรัดชะมัด

เดาได้เลยว่าตอนนี้นอกจากขาผมแล้วเคย์ต้องเห็นแก้มก้นผมด้วยแน่ๆ

ผมได้ยินเสียงหอบหายใจมาจากร่างสูง หลังจากใส่ถุงน่องเสร็จแล้วทั้งสองข้าง ข้อเท้าผมก็ถูกมือใหญ่จับหมับแล้วลากเข้าไปหาตัวอย่างรวดเร็ว

“เฮ้ย!?” ผมตกใจเมื่อตัวเองถูกลากเข้าไป อีกฝ่ายยันตัวลุกมาคร่อมตัวผม สองขาของผมพาดบ่าของเคย์ ดวงตาเรียวดุของคนตรงหน้ามีความปรารถนาออกมาอย่างไม่ปิดบัง

มือสากๆของเคย์ทาบทับตรงเอวผม แล้วค่อยๆสอดมือเข้าไปในเสื้อสีขาวตัวบาง เขาฟ้อนเฟ้นเนื้อผมก่อนจะบ่น

“เดี๋ยวนี้ผอมใหญ่แล้ว” เคย์ดูไม่พอใจ “เสร็จแล้วไปหาชาบูกินกัน”

หมอนี่ไม่เคยลดความพยายามที่จะขุนผมเลยจริงๆ

ผมกำลังจะโต้ตอบอะไรกลับไปแต่คนตัวโตกลับเอานิ้วมาสะกิดหัวนมผมเสียก่อน

“อ๊ะ…” ผมเกร็งตัวด้วยความเสียวซ่านเมื่อนิ้วโป้งของเคย์ค่อยๆกดๆวนๆบริเวณหัวนมของผม ผมยกมือขึ้นมาปิดหน้าเมื่อรู้สึกร้อนๆยามเห็นคนตัวโตมองมาด้วยสายตาหวานเชื่อม

“อือ!...อึก” ผมรู้สึกได้ถึงสัมผัสที่เปลี่ยนไป และพบว่าเคย์กำลังงับหัวนมผมผ่านเสื้อสีขาวตัวบางอยู่ เขาตวัดลิ้นเลียตุ่มไตนั้นไปมาในขณะที่มองหน้าผมอย่างไม่วางตา

“เลิก…มอง…” ผมพูดกระท่อนกระแท่น

“เลิกมองไม่ได้ ก็จินน่ารัก”

หน้าผมเหมือนจะระเบิดออกมาจริงๆแล้ว

ร่างสูงละมือจากส่วนบนของผม เขาค่อยๆเกี่ยวกางเกงสีน้ำเงินตัวเล็กนั้นออกมา ตอนนี้ร่างกายผมเหลือเพียงเสื้อสีขาวกับถุงน่องสีดำเท่านั้น

เขาเลื่อนมือไปกอบกุมตัวตนของผม มือร้อนๆชักรูดมันอย่างรวดเร็ว ผมหอบหายใจเมื่อคนตรงหน้าขยี้มือกับส่วนหัวของผม

เคย์ก้มลงจูบผม ลิ้นเราตวัดกันไปมา มีเสียงน่าอายดังทั้งยังทำให้คนตัวโตเร่งมือให้เร็วขึ้นอีก

จุ๊บ!

เขาผละออกมาจูบข้างแก้มผม สายตาที่เต็มไปด้วยความรักนั่น กริยาอ่อนโยนเหล่านั้น นั่นทำให้ผมปลดปล่อยออกมาอย่างรวดเร็ว

“อือ!” ผมจิกปลายเท้าเมื่อรู้สึกถึงจุดนั้น หอบหายใจมองคนที่กำลังถอดเสื้อออกเผยให้เห็นซิกแพ๊คที่เจ้าตัวเพียรพยายามสร้างอย่างเต็มที่

“เหมือนกับ…ครูพละเลย” ผมหอบไปหัวเราะไป

“ครูพละกับเด็กนักเรียนใจแตก” เคย์เลิกคิ้วพร้อมกับโต้กลับ

“ถ้าผมทำดีจะได้เกรด4มั้ยครับคุณครู” พยายามทำให้ผมอายหรือ เลเวลผมมันไกลกว่านาย เจ้าหมาโง่!

“ลองดูก่อนแล้วถึงจะให้เกรดนะครับนักเรียน” เขาว่าก่อนจะเอนตัวพิงหัวเตียงนอน ผมกลอกตา คลานเข่าเข้าไปหยุดตรงหว่างขาอีกฝ่าย เขาคงคิดว่าผมคงจะใช้มือชักรูดให้เขา

ผิดแล้ว

ผมยื่นขาออกไป ใช้ปลายนิ้วเท้าไล่ขึ้นลงตามแก่นกายของเขาซึ่งซุกตัวอยู่ในกางเกง เคย์เกร็งตัว มองเรียวขาผมซึ่งซ่อนอยู่ในถุงน่อง

ผมค่อยๆใช้ฝ่าเท้าถูที่กลางกายเขาเบาๆ ขาอีกข้างยกขึ้นลูบไล่สีข้างอีกฝ่าย เมื่อรู้สึกว่าได้ที่แล้ว ผมจึงใช้ปลายเท้าเกี่ยวกางเกงนอนตัวนั้นลงมา แก่นกายเขาดีดผึง เตรียมเผด็จศึกเต็มที่

เหมือนอะไรบางอย่างในตัวคนร่างสูงถูกปลดล็อค เขาลุกขึ้นนั่งคุกเข่าอย่างรวดเร็วจนผมสะดุ้ง เคย์จับตัวผมพลิกให้นอนคว่ำ เขาสอดหมอนไว้ใต้สะโพกของผม เขาหยิบเจลหล่อลื่นที่อยู่ในลิ้นชักหัวเตียงมาเทใส่ก้นผมทันที

เพี๊ยะ!

“อือ!” เขาตีก้นผมเสียงดังเสียจนผมแสบ

เพี๊ยะ!

และอีกครั้ง ซ้ำไปซ้ำมาจนผมรู้สึกได้ว่าก้นผมต้องแดงเหมือนลูกพีชแล้วแน่ๆ

“เด็กไม่ดีๆ” เขาพึมพำ ผมรู้สึกได้ว่าเขาจับเข้าที่ก้นผมก่อนบางสิ่งจะชำแรกเข้ามาในกาย

“อะ…อืออ เจ็บ ค่อยๆหน่อยสิ” ผมประท้วงเมื่อคนที่ซ้อนอยู่ข้างหลังขยับเข้ามาเร็วกว่าที่คิด

“อยากได้เกรดสี่ก็นอนนิ่งๆครับ” เคย์ตอบอย่างไม่ยี่หระ เจ้าตัวใส่เข้ามาจนสุดแล้วแช่ค้างไว้ เสียงหอบหายใจเหมือนเสียงคำรามของสัตว์ร้าย

“…อือ…ถ้าครูใหญ่…รู้ว่านักเรียน…อ่า….โดนครูพละ…ย่ำยี….จะทำหน้ายัง…อึก…ไงน่ะ” ผมพูดกระท่อนกระแท่นเมื่อคนข้างหลังค่อยๆขยับตัวเข้าออก

“อึก…แบล็กเมล์ซะดีมั้ยเด็กนี่” เคย์เอื้อมมือไปหยิบกล้อง เปิดมันแล้วโฟกัสมาที่ร่างกายของผม ตัวผมไถไปมากับที่นอนเมื่อคนข้างบนโยกเข้าออกเร็วขึ้น แต่ละครั้งโดนจุดเสียวของผมจนอะไรๆที่สงบเริ่มกลับมามีอารมณ์อีกครั้ง

“อ๊ะ…ซี๊ด” ผมจิกผ้าปูที่นอนแน่นเมื่อเคย์ขยับเข้าออกอย่างรุนแรง เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังทั่วห้อง

พั่บ! พั่บ! พั่บ!

ขาผมสั่นระริกเมื่อโดนแรงกระแทกซ้ำๆ บวกกับความเสียวซ่านทุกครั้งที่คนตัวใหญ่ชำแรกกายเข้ามา ตาผมฉ่ำปรือด้วยแรงอารมณ์ แต่แล้วเคย์ก็หยุด ถอนตัวตนออกแล้วสั่งกับผม

“อ่า…เด็กดี เอาหน้าเข้ามาหน่อย”

ผมขดตัวนั่ง ร่างสูงลุกขึ้นยืนเอากลางกายตัวเองถูเข้ากับแก้มผม น้ำใสๆจากปลายหัวนั้นติดที่แก้มจนเป็นคราบ เขาหยิบตัวตนของตัวเองมาจ่อตรงปากผมเหมือนกับเป็นไมค์

“เอ้า แนะนำตัวหน่อยนักเรียน”

ผมไม่ตอบเขา แต่จับของของเคย์มาถูกับริมฝีปาก แล้วส่งมันเข้าปากผม ในทุกจังหวะผมมองหน้าเคย์ตลอด เขาสูดปาก พึมพำว่าแบบนี้ก็ดีเหมือนกัน แล้วปล่อยให้ผมใช้ปลายลิ้นไล่เลียกลางกายของเขา

สักพักเหมือนว่าคนร่างสูงจะทนไม่ไหว เขาใช้มือจับหมับเข้าที่หัวของผมแล้วโยกสะโพกเข้าออกอย่างรุนแรง อีกมือหนึ่งของเขายังคงใช้กล้องวิดีโอบันทึก ไฟสีแดงกระพริบเป็นสัญญาณของการอัด

ตอนนี้ผมเองก็ไม่ไหวเช่นกัน จึงใช้มือปลอบประโลมของตัวเองจนปลดปล่อยออกมารอบที่สอง

“อึก…อือออ” ผมประท้วงเมื่อตัวตนของเขาแทบล้วงลึกเข้าไปในคอผมพร้อมกับปล่อยน้ำสีขาวขุ่นเข้ามาในโพรงปาก

“อ่า โทษที” เขาว่าก่อนจะถอนตัวออกไป ผมจับที่กลางกายของเขา อมทั้งท่อนลำนั้นแล้วใช้ริมฝีปากไล่เลียคราบต่างๆเป็นการทำความสะอาด ในจังหวะสุดท้ายก่อนที่จะปล่อย ผมจูบเข้าที่ปลายท่อนเขาเบาๆ

“จิน!” เคย์ทำหน้าตกใจพอๆกับเขินอาย

สัตว์ร้ายที่ตอนนี้เป็นแค่หมาตัวโตซ่อนหน้าในหมอน เสียงร้องอ๊ากมาพร้อมกับคำว่า

“น่ารักโว้ยๆ”

ผมไม่สนใจคนตัวโต หยิบกล้องที่อัดขึ้นมาบันทึกวิดีโอ คิดในใจว่าคลิปนี้ไม่น่าหาตัดลงได้เพราะทั้งคลิปแทบจะเห็นหน้าผมหมดเลย เฮ้อ บ้าชะมัด


หลังการออกกำลังกายในร่มอันเหนื่อยอ่อน ผมถูกเคย์ลากออกมากินชาบูตรงใต้หอ ผมถอนหายใจ เขี่ยกุ้งในจานไปมา

“กินหน่อย กินไม่หมดไม่ให้กลับห้องน่ะ” เขาดุ

“ทำไมดุจังครับคุณครู” ผมเย้าก่อนที่คนตัวโตหน้าบางจะสำลักแค่กพร้อมกับหน้าที่แดงเป็นลูกตำลึงสุก

เขางุ่นง่าน ยกมือมาบีบแก้มผม

“เก่งจริงน่ะตัวแค่นี้”

ผมยิ้มเผล่ก่อนจะงับหมูชิ้นโตที่อีกฝ่ายคีบมาให้

เฮ้อ ชีวิตวันๆของผมกับหมาโง่ก็ประมาณนี้แหละครับ


------------------------------------------------------------------------------
สารภาพผิดค่ะ ตอนแรกจะลงชุดเมดแล้ว แต่มันแบบ Dirty wordเยอะมากกก
และดุมาก 55555555555555555555555555555555555555555555
ลงไปจะมีคนตกใจมั้ย ฮืออออออออออออออ
เราชอบแนวดุอ่ะ แบบที่กระซิบอะไรลามกๆเยอะๆงี้
เอาใสๆไปก่อนแล้วกันค่า
หรือจะเอาชีวิตประจำวันของหมาจินกับน้องมาคั่นก่อนดี
เอ๋ แต่งจนควรกลายเป็นเรื่องยาวได้แล้วนะ55555555555555
ปล.ขอบคุณคุณหมีที่พูดถึงนิยายเรานะคะ แอบตามอยู่เงียบๆ พอเห็นทวิตคุณหมีเข้ามาในไทม์ไลน์แล้วตกใจมาก เขินสุดๆ
ถ้ารับโรลเพลย์ชุดเมดดุๆกันได้จะเอามาลงให้นะคะ ด้วยรักกก
ปล.2 มีพล็อตใดๆสามารถปาเข้ามาได้นะคะ พล็อตโรลเพย์ หรือชีวิตประจำวัน หรือตั่งต่าง ปามาเลยยย
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 08-09-2018 09:29:48 โดย MeiHT »

ออฟไลน์ MayA@TK

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5309
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +47/-6
Re: [เรื่องสั้น] Cosplayer : ชุดพละ UP
«ตอบ #19 เมื่อ08-09-2018 09:46:23 »

 :pighaun: :haun4: :jul1: :m25:

 :pig4: :pig4: :pig4: :pig4:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

Re: [เรื่องสั้น] Cosplayer : ชุดพละ UP
« ตอบ #19 เมื่อ: 08-09-2018 09:46:23 »





ออฟไลน์ Aeflizm

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 38
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
Re: [เรื่องสั้น] Cosplayer : ชุดพละ UP
«ตอบ #20 เมื่อ08-09-2018 10:52:33 »

อยากได้แนวชุดนักศึกษาธรรมดาแต่นอกสถานที่ค่ะ หุหุ

ออฟไลน์ yunnutjae

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 578
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +8/-1
Re: [เรื่องสั้น] Cosplayer : ชุดพละ UP
«ตอบ #21 เมื่อ08-09-2018 11:46:31 »

ชอบคนดุค่ัะ 'เอวดุ!' อะค่ะ กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดกด รู้เลยว่าเป็นคนยังไง  :haun4: ชอบอะะะะะ อยากให้แต่งเป็นเรื่องยาว ชีวิตประจำวันที่มหาวิทยาลัย ความรัก...แบบจริงจังเลย ไม่ใช่หมาโง่กับเจ้าของ(ราชินี) แบบนี้  :ling1: รอตอนต่อไปนะคะ  :hao7:

ออฟไลน์ ืniyataan

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2636
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +60/-0
Re: [เรื่องสั้น] Cosplayer : ชุดพละ UP
«ตอบ #22 เมื่อ08-09-2018 14:27:29 »

อยากอ่านชุดเมด เอามาลงเต๊อะ ยิ่งดุยิ่งชอบ 555555  :impress2:

ออฟไลน์ yasperjer

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 575
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +11/-2
Re: [เรื่องสั้น] Cosplayer : ชุดพละ UP
«ตอบ #23 เมื่อ08-09-2018 14:55:24 »

กรี๊ดดดดดดดดดด​ คูมคูพละกับนักเรียน

ออฟไลน์ MeiHT

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 56
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +17/-1
เคย์เป็นคนแคร์สังคม ในขณะที่ผมไม่แคร์หน้าไหนทั้งนั้น

“จิน มารับหน่อยสิ รู้สึกว่ากลับห้องไม่ไหวอ่ะ” เสียงทุ้มติดอ้อนของอีกคนดังมาตามสายในมือถือ ผมตอบรับอือไปสั้นๆก่อนที่จะฉวยกุญแจห้องบนโต๊ะแล้วเดินออกจากที่พักของเราอย่างรวดเร็ว

ผมเดินไปยังพื้นที่หลังหอที่เป็นที่สิงสถิตของร้านเหล้าต่างๆ ผ่านร้านโน้นร้านนี้ก็ยังไม่เคยคนตัวสูง จนกระทั่งมาถึงร้านเกือบสุดท้ายที่ข้างบนเปิดเพลงเสียงดังลั่น ผมจึงได้เห็นกลุ่มคนตัวสูงๆที่น่าจะเป็นเพื่อนเคย์ ผมเดินเข้าไปสะกิดหนึ่งในนั้น

“มารับเคย์”

เขาพยักหน้า กุลีกุจอพาคนตัวใหญ่ที่สภาพแย่น่าดูออกมาหาผม

“ให้ช่วยมั้ย?” เขาถามอย่างหวังดีแต่ผมส่ายหน้าพร้อมกับค่อยๆประคองคนตัวหนักออกมา

เรามาถึงที่พักกันในเวลาชั่วโมงถัดมา ระยะทางมันไม่ได้ไกลเลยครับแต่ผมหิ้วคนเกือบไร้สติมาไม่ไหวจริงๆ จึงได้แต่ประคองกันมาเรื่อยๆจนกินเวลาไปนาน

“จินนนนน” คนเมาร้องเรียกหาผมดังลั่นเมื่อผมทิ้งเขาไว้ที่พื้น

“รำคาญ!” ผมบอกอย่างหงุดหงิด ก้มดมเสื้อตัวเองก็พบว่าติดกลิ่นบุหรี่มาจากรูมเมตตัวดี

“นี่สูบมาเหรอ ปกติไม่สูบไม่ใช่รึไง” ผมเผลอติดเสียงเหวี่ยงๆใส่ ทำเอาคนที่นอนแผ่บนพื้นน้ำตารื่น

“ไม่อร่อยเลยอ่ะจิน” คนเมาพูดเรื่อยเปื่อย กระพริบตาปริบๆไล่น้ำตา “เหล้าไม่อร่อยเลย ทำไมต้องกินด้วย กินแล้วก็ร้อน โคตรขมเลย บุหรี่ก็เหม็น จะสำลักควันตายอยู่แล้ว”

“แล้วกินทำไม โง่รึเปล่า”

“ก็ถ้าไม่ทำเดี๋ยวโดนเพื่อนทิ้ง”

“ใครจะมาทิ้งเพราะเรื่องแค่นี้ โตๆกันแล้ว”

เคย์ยู่ปาก พึมพำว่าจินไม่รู้หรอกซ้ำไปซ้ำมา ผมถอนหายใจ ทิ้งคนงอแงไว้แล้วลงไปซื้อน้ำหวานมาล้างปากให้คนเกลียดแอลกอฮอลล์

กลับขึ้นมาอีกทีก็พบว่ารูมเมตของผมเปลี่ยนเสื้อเรียบร้อยแล้ว แถมยังเอาเสื้อตัวใหม่มาวางให้ผมเปลียนด้วยอีกต่างหาก พอผมกลับเข้ามาพร้อมกับชานมในมือ ตาเขาก็เป็นประกาย ถ้ามีหางคงกระดิกไปมาแล้วแหงๆ

“จิบๆเอาน่ะ อย่ากินเยอะล่ะ” ผมเตือนก่อนที่เคย์จะคว้าไปดูดอย่างรวดเร็ว ผมเดินไปเปลี่ยนเสื้อ ทิ้งตัวลงนอนบนเตียง เดือนคณะนิติคนดังยังคงนอนอยู่ที่พื้น เขาจ้องมองเพดานก่อนเอ่ยคุยกับผม

“คนที่สูบบุหรี่กับกินเหล้าดูเท่เนอะ เหมือนผ่านอะไรมาเยอะ” หยุดนิ่งไปสักพักก่อนจะเสริม “อยากดูเท่ๆคูลๆมั้ง”

“ทำไมกินเหล้าสูบบุหรี่คือมีประสบการณ์ ทำไมมองว่ามันคูลล่ะ” ผมถามกลับ

“ไม่รู้ดิ…ดูโตเป็นผู้ใหญ่อ่ะ ผู้ใหญ่เขาไม่นั่งดูอนิเมะหรือนั่งอ่านการ์ตูน หมกตัวในห้องทั้งวันแบบเราหรอก”

โอเค เรื่องที่เขารู้เกี่ยวกับรูมเมตเรื่องที่ 201 : เมาแล้วพูดจาสุภาพ ยังไม่หลุดกูมึงให้ได้ยินสักแอะ

“ไม่เห็นเกี่ยว ผู้ใหญ่ก็ดูการ์ตูนได้”

“ผู้ใหญ่ดูการ์ตูนน่าอายจะตาย”

ผมกลอกตา

“ทำไมอ่ะ งานอดิเรกป่ะ ชอบของพวกนี้แล้วผิดตรงไหนอ่ะ เป็นผู้ใหญ่ไม่ได้หมายถึงไลฟ์สไตล์การใช้ชีวิตสักหน่อย ใครใคร่เข้าผับก็เข้า ใครชอบหมกตัวอยู่บ้านก็ทำไปดิ ตราบใดที่คนคนนั้นยังรับผิดชอบชีวิตตัวเอง ตั้งใจเรียนตั้งใจทำงานให้เต็มที่ ก็เป็นผู้ใหญ่ป่ะ”

“…”

“แล้วเป็นไงอ่ะ ไปเที่ยวผับ”

“เหล้าขม ไม่ชอบบุหรี่ หนวกหู เสียงเพลงดังมาก อยากกลับห้อง”

“งั้นคราวหน้าเพื่อนชวนก็ไม่ต้องไป”

“…อือ” เสียงคนตัวโตยังตอบรับเบาๆแบบแบ่งรับแบ่งสู้เหมือนไม่มั่นใจ

“ถ้าจะมานอนก็รีบนอน จะปิดไฟแล้ว” ผมบอก เคย์ลุกขึ้นโซซัดโซเซมานอนบนเตียง หลังจากสอดตัวลงไปในผ้านวมและผมปิดไฟเสร็จเรียบร้อยแล้วเราก็ขยับหามุมที่ดีที่สุดเพื่อหลับ

พวกเราหันหน้าเข้าหากันตอนหลับเสมอ เคย์มักจะเอามือมาพาดเอวผมไว้ หรือถึงไม่ทำอย่างนั้น ตอนตื่นเช้ามาเรามักจะมีส่วนใดส่วนหนึ่งของร่างกายแตะกันอยู่ราวกับเป็นความเคยชิน

ดวงตาของเคย์เป็นประกายในความมืด เขายิ้มนิดๆเผยรอยเขี้ยวข้างเดียวอันเป็นเอกลักษณ์

“อือ อยากกลับห้องมานอนข้างๆกันแบบนี้มากกว่า”

ผมหน้าร้อนๆกับความหน้าไม่อายของเจ้าหมาโง่

“หลับไปซะ รำคาญ”


วันนี้ผมต้องมารอรูมเมตหน้าโง่ที่คณะนิติ เพราะเรามีนัดดูหนังเรื่องAnt manกัน คนคนนั้นตื่นเต้นน่าดูจนถึงขั้นไลน์มาตามผมให้ไปหาเร็วๆ

ผมเดินเข้ามาใต้ตึกคณะ พร้อมๆกับที่เจอกลุ่มเพื่อนของเคย์กับคนตัวสูงที่นั่งกอดกระเป๋าตัวเอง พยายามปัดป้องสาวสวยคนหนึ่งไม่ให้เอาไปได้

“น่า เคย์ มีไรซ่อนในกระเป๋าเหรอ ถึงไม่อยากให้ดูอ่ะ” เธอฉวยเอาเป้มาในขณะที่ชายหนุ่มผ่อนแรง หล่อนเปิดสำรวจภายในโดยมีสายตากังวลจากเคย์

“เคย์อ่านการ์ตูนไรแบบนี้ด้วยเหรอ” ยัยผู้หญิงคนนั้นกล่าวกลั้วหัวเราะ โบกการ์ตูนโชเน็นแนวกีฬาเล่มหนึ่งไปมา เพื่อนในโต๊ะร่วมวงหัวเราะกันไปด้วย หมาโง่ของผมก้มหน้า อยู่ตรงนี้ยังรู้เลยว่าเจ้าตัวน่าจะกำลังอับอายไม่ก็คิดมากหรืออะไรสักอย่าง

ผมก้าวเท้าเข้าไปหยิบการ์ตูนในมือหล่อน

“ของเราเองแหละ ฝากเคย์ไว้ตั้งแต่เช้า ทำไม? อยากอ่านเหรอ เดี๋ยวเอามาให้ยืม มีตั้งแต่เล่มหนึ่ง” ผมเหวี่ยงไปเต็มที่ หน้าแบบresting bitch face ยังทำหน้าที่ของมันอย่างทุกที เพื่อนเคย์สะดุ้งเฮือกเมื่อเห็นผมทำหน้าน่ากลัวใส่

“เออ เปล่าๆ โทษที เราแค่เห็นว่าอ่านการ์ตูนแปลกๆอ่ะ” หล่อนพยายามหัวเราะกลบเกลื่อน

“อ้อ ไม่เป็นไรๆ คราวหน้าอยากดูไรก็ขอได้น่ะ แค่ขอเราก็ให้แล้ว” ผมยิ้มให้ไปรอบหนึ่ง เห็นได้ชัดว่าเป็นรอยยิ้มประดิษฐ์

“เออ ขอตัวเคย์ไปก่อนน่ะ มีนัดดูหนังละ บาย” ผมฉุดคนตัวโตให้ลุกขึ้น ลากออกไปจากคณะนิติทันที

เจ้าหมาโง่นี่ก็สมกับเป็นหมา ไหล่กว้างๆลู่ลง ดูตัวเล็กลงไปอีกสามพันเท่า

“เห็นมั้ย มันไม่เท่จริงๆด้วย” เขาว่าน้ำเสียงหดหู่

“สนเพื่อ คนแค่คนเดียว ที่เหลือก็หัวเราะเป็นลูกคู่สร้างบรรยากาศ พวกไม่มีจุดยืนในตัวเองทั้งนั้น” ผมพ่นลมหายใจ “ถ้าคิดได้เป็นผู้ใหญ่จริงๆไม่มีใครมานั่งหัวเราะความชอบของใครหรอก มันเสือกไสกับชีวิตคนอื่นมากไป”

หมาโง่ยังคงอับอายกับวิถีชีวิตตัวเองต่อไป


“จิน วันนี้ไปกินเหล้า กลับดึกน่ะ นอนได้เลย” เสียงปลายสายโทรมาบอกผม แล้วรีบวางไปก่อนผมจะเทศนาอะไรได้ ผมเบ้ปาก มองโทรศัพท์ตัวเองแล้วตัดสินใจกดเบอร์ที่พึ่งขโมยมาจากเครื่องของหมาโง่

“กันต์รึเปล่า เออๆ นี่เพื่อนเคย์ รูมเมตอ่ะ ชื่อจิน” ผมแนะนำตัวไปสั้นๆ อีกฝ่ายตอบรับมาก่อนจะถามว่ามีอะไร “เคย์มันไม่ชอบกินเหล้าอ่ะ แต่ไม่กล้าบอกเพื่อน เกรงใจพวกนาย เออๆ เห็นแล้วอึดอัดแทน อ่า ฝากด้วยแล้วกัน ไม่ต้องบอกมันน่ะว่าเราโทรมาอ่ะ เค แต้งกิ้ว”

ในเวลาสามทุ่มเจ้าหมาโง่ของผมเปิดประตูเข้ามาด้วยสีหน้าสดชื่น

“ไม่กินเหล้าแล้วเหรอ”

“ไม่อ่ะ” คนตัวโตเดินเข้ามาซุกผม “เพื่อนบอกว่าไม่ชอบก็ไม่ต้องกิน มันเข้าใจ มันบอกว่าไม่ซี ดีซะอีกไม่กินเหล้าก็รวย ไม่โดนทิ้งจริงๆด้วย เป็นเพื่อนมหาลัยมันก็ไม่อะไรขนาดนั้นแหละ”

“ก็ดีแล้ว” ผมตอบนิ่งๆ

“…”

“…”

“ขอบคุณน่ะ”

บ้าเอ๊ย กันต์! บอกแล้วไงว่าที่ผมโทรไปบอกนั้นเป็นความลับ


ในขณะที่เคย์กลัวสายตาคนรอบข้าง ผมกลัวอนาคต

พวกเรากำลังนั่งอ่านสอบสำหรับมิดเทอมกันอย่างขะมักเขม้น ความเงียบในห้องราวกับจะบีบอัดเป็นมวล กดทับผมเสียจนหายใจไม่ออก

“อึก…ฮึก” ตาผมเริ่มมีน้ำใสๆไหลออกมา เคย์หันหน้ามาดูผมอย่างตกใจ

เออ! คนร้องไห้! กูเนี่ยแหละร้องไห้! มีปัญหามากมั้ยวะ!!!

รูมเมตผมหันรีหันขวาง ไม่บ่อยนักที่ผมเสียน้ำตา แต่นี่ไม่ใช่ครั้งแรก เขาจึงรับมือได้แบบไม่เก้ๆกังๆเท่าครั้งแรก คนตัวโตอุ้มผมขึ้นมากอด พาไปนั่งบนเตียง จากนั้นจึงหยิบชีทของพวกเราทั้งคู่ไปวางไว้บนเตียงด้วย

เขาดึงผมไปนั่งบนตัก กอดโอ๋ผมเบาๆ มือผมคว้าชีทขึ้นมาอ่านแม้ตาจะเต็มไปด้วยน้ำตาก็ตาม

“ร้องไห้ทำไม เครียดเหรอ คะแนนควิซไม่ดี?”

ผมส่ายหน้า

“งั้นเครียดทำไม” เคย์หัวเราะ

“เครียดสิ! วิชานี้ยากจะตาย อึก รุ่นพี่บอกเขาแจกC อ่านไม่รู้เรื่องเลยสักบท ฮึก” ผมบอกไปสะอึกสะอื้นไป โคตรกลัวการได้เกรดแย่เลย ผมอยากเข้าทำงานที่ดีๆ มีโปรไฟล์ดีๆ เกรดที่ทำไว้ก็ดีไม่อยากให้เทอมนี้มันฉุดลง ผมกลัวตัวเองจะผิดหวัง กลัวตัวเองจะยอมแพ้

“จินคนเก่ง ไม่เอาไม่ร้อง” หมาโง่กอดผมจนจมอก ผมรู้สึกอุ่นขึ้นมานิดหนึ่งเมื่อถูกกอดราวกับเป็นของที่ถูกทะนุถนอมอยู่ “กลัวเหรอ เพราะรุ่นพี่บอกมาเหรอ งั้นมันก็เป็นเรื่องของอนาคตนะสิ”

“ก็เขาบอก!”

“เขาบอกว่านั่น เขาบอกว่านี่ ยังไม่รู้เลยจะเป็นจริงๆหรือเปล่า กลัวจัง กลัวไปหมด พอกลัวก็เครียด ยึดติดกับอะไรที่มองไม่เห็น ทั้งๆที่จินทำเต็มที่มากๆในวันนี้แท้ๆ และถ้าไม่ร้องไห้ก็จะทำได้เต็มที่ยิ่งกว่านี้อีก” เขาพูดเรียบเรื่อยราวกับเป็นความจริง “คำว่าอาจจะเนี่ยเป็นคำที่ไม่แน่นอน พอเราพูดว่า’อาจจะ’ นั่นหมายถึงมันไม่เกิดขึ้นจริง แล้วทำไมเราต้องกังวลกับสิ่งที่ยังไม่เกิดขึ้นจริงด้วยละ”

“มันห้าม…ฮึก ไม่ได้นี่”

“รู้แล้วครับ รู้แล้ว” มือใหญ่ๆลูบหัวผมเบาๆ “แต่ก็อยากให้คิดไว้น่ะว่าเราไม่จำเป็นต้องมองอดีตหรืออนาคต เราแก้ไขอดีตไม่ได้พอๆกับที่ไม่รู้ว่าอนาคตจะเกิดอะไรขึ้น ดังนั้นก็ปล่อยให้มันเป็นไป เราทำวันนี้ให้ดีที่สุดก็พอแล้ว เนอะ?”

ผมสูดจมูก เคย์หยิบทิชชู่มาให้ผม แล้วพวกเราก็นั่งอ่านชีทกันอย่างนั้นทั้งคืนจนคนตัวโตบ่นว่าเหน็บกินในตอนเช้า

สมน้ำหน้า อยากทำตัวเป็นนักปรัชญาดีนัก

แต่สุดท้ายจะด้วยอะไรก็แล้วแต่ ชีทที่อ่านตอนนั่งอยู่ในอ้อมกอดของเคย์เป็นเนื้อหาที่อาจารย์ออกสอบพอดี แล้วผมก็ดันจำได้ทุกตัวอักษร ทุกสไลด์เสียด้วย

--------------------------------------------------------
มากันรัวๆจ้า อัพเรื่องชีวิตประจำวันคุณเขาบ้างดีกว่าเนอะ
คงไม่สามารถเป็นเรื่องยาวได้ เรื่องนี้ไม่มีพล็อตเลยค่า55555555 เอาเป็นว่าจะลงเรื่อยๆ เหนื่อยเมื่อไรก็หยุดแต่ง
ฝากหมาโง่กับน้องจินด้วยเด้อ

ออฟไลน์ Snowermyhae

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4218
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +87/-6
รอชุดต่อๆ ไป ส่วนชุดเมดมาเลยค่ะ เราชอบดุๆ หลาบๆโลนๆ พูดคำลามกเวลาเอ็นซีคือพล็อตที่ตามหา ขอบคุณที่สานฝันนะคะ  :hao5:

ออฟไลน์ กวังกีเมย์บี

  • วาย ว๊าย วาย
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 342
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-0
ยอมมากกกกกกก เป็นเป็นตอนๆสั้นไ แต่มสเรื่อยๆน้าาาาา ฟ

ออฟไลน์ ืniyataan

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2636
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +60/-0
ปรับอารมณ์แทบไม่ทัน...คาดหวังอะไรอยู่ อุอุ  :hao6: :hao6: :hao6:

ออฟไลน์ grimace

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 360
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +64/-0
ชีวิตประจำวันก็น่ารักกกกกกก เค้าโอ้กันเบอร์แรงมากแม่จ๋าา ฮือออ

ออฟไลน์ hyukkiemai

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 23
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
 :hao7: งานดี นี้มันเหมือนในการ์ตูนเรื่องหนึ่ง55 แต่อันนี้เป็นเคะราชินีมากจ้าา~~

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด