แม้นมั่นคำสัญญา ตอนพิเศษที่หน้า 21จ้า [28/02/13]
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: แม้นมั่นคำสัญญา ตอนพิเศษที่หน้า 21จ้า [28/02/13]  (อ่าน 221640 ครั้ง)

ออฟไลน์ bellbomb

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1561
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1261/-7
    • Bellbomb's Blog
AVAILABLE: "แม้นมั่นคำสัญญา"

ปกเล่ม 1


ปกเล่ม 2


บ็อกซ์เซ็ท หมดแล้วตั้งแต่การพิมพ์ครั้งที่ 1 และไม่มีการทำเพิ่มนะคะ


บ็อกซ์เซ็ทแบบ 3D


เรื่องย่อ:
อะไรคือสิ่งที่ชักนำคนสองคนให้โคจรมาพบกันบนโลกใบนี้?
โชคชะตา พรหมลิขิต หรือเจตจำนงของใครบางคน?
การได้ใช้เวลาร่วมกับคนที่ทำให้หัวใจอบอุ่น...แม้เป็นช่วงเวลาเพียงไม่นาน
แต่ก็อาจก่อให้เกิดความประทับใจ และความผูกพันของใจสองดวงที่ยั่งยืนตราบชั่วชีวิต

ข้อมูลหนังสือ:
• ทั้งชุดมีสองเล่มจบ หนาเล่มละ 300+ หน้า
• ราคาหนังสือ 700 บาท/ 1 ชุด (ไม่ขายแยกเล่ม) + ค่าส่งลงทะเบียน 60 บาท รวมเป็น 760 บาทต่อชุด
• ไซส์ A5 พิมพ์ด้วยกระดาษถนอมสายตา
• ตอนพิเศษเฉพาะในหนังสือสี่ตอน
• ของแถม 1: ที่คั่นหนังสือ


Special Note:

จะเรียกว่านิยายเรื่องนี้ได้ถือกำเนิดเพราะเล้าก็คงได้ เพราะว่าเริ่มเอามาลงที่นี่ที่แรกก่อนจะเริ่มขยับขยายไปบอร์ดอื่น เป็นที่ที่ทำให้คนเขียนรู้สึกอบอุ่นเสมอยามที่เห็นคอมเมนต์ทวงตอนใหม่ ถึงแม้ว่าจะหยุดพักไปเป็นปีก็ตาม (me/ หัวโขกโต๊ะ) ทีนี้เนื่องจากตอนที่เอามาเขียนใหม่ ป้าได้รีไรท์ตอนแรกๆ และโพสต์ที่บล็อกส่วนตัวกับอีกบอร์ดหนึ่ง ซึ่งเนื้อหาส่วนที่รีไรท์เป็นการเขียนเสริมช่วงกลางๆ ของเรื่องเข้าไป และเนื้อหาที่เขียนใหม่คือเวอร์ชันที่จะเอามารวมเล่มค่ะ คิดว่าต้องอธิบายไว้ก่อน เผื่อว่าใครติดตามอ่านในเล้ามาตลอดจะได้ไม่งงว่าทำไมเนื้อหาบางส่วนไม่เหมือนที่เคยอ่าน ถ้าสงสัยว่าต่างกันตรงไหนก็ไปแซมเปิลที่บล็อกของป้าได้ หรือจะรออ่านรวมเล่มเลยก็ได้ค่ะ

สำหรับรายละเอียดการโอนเงินตามด้านล่างนี้ค่ะ


ธนาคารกรุงเทพ สาขาสะพานพระปิ่นเกล้า
บัญชีสะสมทรัพย์ เลขที่ 162-4-13857-2
ชื่อบัญชี SIRIN SIRIMONTRI



** ถ้าหากใครจะสั่งซื้อมากกว่า 1 ชุด ให้เพิ่มค่าส่งอีก 20 บาท เช่น ถ้าสั่งชุดเดียวบวกค่าส่ง จะโอน 760 บาท ถ้าสั่ง 2 ชุด ค่าส่งจะเป็น 80 บาท ก็คือ 700 x 2 + 80 = 1480 บาท ถ้าสั่ง 3 ชุด ก็ 700 x 3 + 100 = 2200 บาท

หลังจากโอนเงินแล้ว ส่งอีเมล์มาที่ bellbomb แอท ฮอทเมล ดอท คอม พร้อมข้อมูลต่อไปนี้:


Subject: สั่งซื้อแม้นมั่นคำสัญญา
ชื่อ+นามสกุล : (ส่งแบบลงทะเบียนรบกวนขอชื่อ-นามสกุลเต็มนะคะ)
จำนวนที่สั่ง : (เช่น 1 ชุด, 2 ชุด etc.)
ที่อยู่สำหรับจัดส่ง : ____________________________
วัน/เวลาที่โอน : ______________________
จำนวนเงินที่โอน : (ถ้าเป็นไปได้ขอให้โอนแบบมีจุดทศนิยม จะได้เช็คง่ายค่ะ เช่น 760.10 หรือ 760.20 บาท)
หมายเลขอ้างอิงการโอน: ____________________
**หรือจะสแกน/ถ่ายรูปสลิปแล้วแนบไฟล์มาก็ได้ค่ะ


เนื่องในโอกาสที่ทำเรื่องนี้ ก็เลยมีการรีปริ๊นท์ "ลำนำรักสีรุ้ง" กับ "เมื่อหัวใจเราใกล้กัน" ด้วย ถ้าหากสนใจจะสั่งซื้อแต่ไม่แน่ใจว่ายอดรวมเท่าไหร่ก็เมล์มาถามเพื่อความชัวร์ก่อนได้ค่ะ


****************************************************

ข้อตกลงในการเข้ามาในเล้าเป็ดนะครับ กรุณาอ่านทุกคนนะครับ
เล้าแห่งนี้เป็นที่ที่คนชื่นชอบนิยาย boy's love หรือชายรักชาย หากใครหลงมาแล้วไม่ชอบ
กรุณากดกากบาทสีแดงมุมด้านขวาบนออกไปด้วยนะครับ

สรุปข้อสำคัญดังนี้

1.ห้ามละเมิดสิทธิส่วนตัวของคนแต่งและบุคคลในเรื่องทั้งหมด

2. ห้ามมิให้โพสต์ข้อความ รูปภาพ ใช้ลายเซ็นหรือรุปส่วนตัวหรือสื่อใดๆที่ก่อให้เกิดความขัดแย้ง ไม่แสดงความเคารพ, หมิ่นประมาท, หยาบคาย, เป็นที่รังเกียจ, ไม่เหมาะสม,ติดเรท x,ทำให้กระทู้กลายพันธ์,ไม่เกี่ยวพันกับนิยายที่ลง หรืออื่นๆที่ขัดต่อกฎหมาย,ห้ามโพสกระทู้ที่จะสร้างประเด็นความขัดแย้ง  ในเรื่อง การเมือง ศาสนา พระมหากษัตริย์  และสถาบันต่าง ๆ  รวมถึงกระทู้ที่จะสร้างความแตกแยก  ชวนวิวาท ของสมาชิกภายในเวปบอร์ด

3.การนำเรื่อง ข้อความ รูปภาพมาโพส หรือนำข้อความใดๆไปโพสที่นี่หรือที่อื่นๆ กรุณาพยายามติดต่อขออนุญาตเจ้าของเรื่องก่อนนะครับ

4.ห้ามแจกเบอร์ แลกเมล บอกเมล แลก msn บนบอร์ด
โดยเฉพาะการบอกเบอร์ หรือเมลของคนอื่นโดยที่เจ้าของไม่ยินยอม

เวปไซต์ แห่งนี้เป็นเวปไซต์ส่วนบุคคลที่ได้รับความคุ้มครองจากกฏหมายภายในและระหว่าง ประเทศ การเข้าถึงข้อมูลใดๆบนเวปไซต์แห่งนี้โดยไม่ได้รับความยินยอมจากผู้ให้บริการ ถือว่าเป็นความผิดร้ายแรง

ข้อความใดๆก็ตามบนเวปไซต์แห่งนี้ เกิดจาการเขียนโดยสมาชิก และตีพิมพ์แบบอัตโนมัติ ผู้ดูแลเวปไซต์แห่งนี้ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย และไม่รับผิดชอบต่อข้อความใดๆ  โปรดใช้วิจารณญาณของท่านที่เข้าชม และ/หรือ ท่านผู้ปกครองในการให้ลูกหลานเข้าชม

กรุณาอ่านเพิ่มเติมที่นี่
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0


****************************************************


แม้นมั่นคำสัญญา


บทนำ



อะไรคือเหตุผลในการโคจรมาพบกันของคนสองคนบนโลกใบนี้ โชคชะตา พรหมลิขิต หรือเจตจำนงของใครบางคน?

การได้ใช้วันเวลากับคนที่ทำให้หัวใจอบอุ่น...แม้เป็นเพียงช่วงเวลาสั้นๆ
ทว่าความประทับใจที่ตราตรึงอยู่ในความทรงจำของกันและกันนั้นสถิตอยู่นานเนิ่นเหนือขีดจำกัดของกาลเวลา



*************

นิ้วมือเรียวแต่แข็งแรงจับไม้ขนไก่ปัดฝุ่นที่เกาะอยู่บนชั้นวางหนังสือขนาดกะทัดรัดซึ่งตั้งอยู่ข้างๆบันไดไม้ซึ่งทอดตัวสู่ชั้นบนของอาคารกึ่งไม้กึ่งปูนสูงสี่ชั้นซึ่งดัดแปลงจากบ้านเก่า ทั่วทั้งบ้านเงียบเชียบยกเว้นเสียงเข็มนาฬิกา เสียงไม้ปัดขนไก่กระทบชั้นหนังสือ และเสียงหายใจของเจ้าของบ้านที่อีกมือหนึ่งคอยจัดหนังสือให้เป็นระเบียบเท่านั้น

เสียงเปาะแปะค่อยๆดังขึ้นภายนอก ตามมาด้วยเสียงซู่ซ่าที่ดังมากขึ้นๆจนอื้ออึงพร้อมกับความรู้สึกเย็นชื้นที่สัมผัสได้ทางผิวกาย ร่างสูงถอนหายใจก่อนจะละมือจากไม้ปัดขนไก่เดินไปเลื่อนปิดประตูกระจกหลังบานมุ้งลวดตรงระเบียงที่ตอนแรกเปิดไว้ให้ไอเย็นที่อวลอยู่ในอากาศตั้งแต่เช้ามืดได้ถ่ายเทเข้ามาภายในบ้าน นัยน์ตาคมใต้คิ้วโก่งได้รูปทอดมองไปยังร่มไม้ดกครึ้มรอบบริเวณบ้านที่ดูจะปรีดีไปกับสายฝนที่เทลงมาราวได้น้ำทิพย์ชโลม แล้วใบหน้าเนือยๆเมื่อชั่ววินาทีก่อนก็คลี่ยิ้มบางๆ

“เอาเถอะ ยังไงหน้าฝนอย่างนี้ก็คงไม่ค่อยมีคนขึ้นมาพักที่เกสต์เฮ้าส์เล็กๆ บนตีนเขานอกเมืองอย่างนี้สักเท่าไหร่”


เสียงทุ้มทว่าใสราวกระดิ่งเงินพึมพำกับตนเองเบาๆ ก่อนนัยน์ตาคู่สวยจะฉายแววเหงาๆ ออกมา ความทรงจำหวนกระหวัดไปยังเหตุการณ์เมื่อสองปีก่อนหน้า วันนั้น ฝนก็ตกกระหน่ำเหมือนกับวันนี้...........


*************




* แนะนำตัวกันโหน่ยยยยย *

เป็นสมาชิกบอร์ดมาได้พักนึงแล้วค่ะ หลังจากอ่านนิยายไปประมาณครึ่งบอร์ด (ส่วนมากอ่านระหว่างเวลางาน ใครได้ยัยนี่ไปเป็นพนักงานน่าเห็นใจจริงๆ  :a4: ) แล้วก็รู้สึกคันมือคันไม้อยากร่ายกาพย์ของตัวเองบ้าง(ว่าไปนู่น) แรงจูงใจในการเขียนเรื่องนี้คือการทำตามสัญญาซึ่งเกิดจากความรัก ซึ่งไม่ใช่รักแบบคนรักอย่างเดียว มีแบบเพื่อนและครอบครัวด้วย อยากรู้ว่าเป็นไงก็ต้องตามอ่านเอานะ

ขอดูฟีดแบ็คบทนำหน่อยจิ๊ แล้วเดี๋ยวค่อยเอาบทที่ 1 มาลงให้นะ เนื่องจากเป็นนิยายที่โพสต์ลงบอร์ดเรื่องแรก ช่วยชี้แนะกันด้วยนะจ๊ะ 
:m13:
Share This Topic To FaceBook
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 28-02-2013 12:58:35 โดย bellbomb »

pickki_a

  • บุคคลทั่วไป
Re: แม้นมั่นคำสัญญ&#
«ตอบ #1 เมื่อ25-09-2008 23:53:38 »

 :mc4: :mc4:
จิ้มจึ๊ก
ปฐมฤกษ์คร้าบ.....

gigabeam

  • บุคคลทั่วไป
Re: แม้นมั่นคำสัญญ&#
«ตอบ #2 เมื่อ25-09-2008 23:56:00 »

เป็นกำลังใจครับ สู้ สู้  :a2:

juuuno99

  • บุคคลทั่วไป
Re: แม้นมั่นคำสัญญ&#
«ตอบ #3 เมื่อ25-09-2008 23:56:58 »

^
^
^
^จิ้มๆๆๆๆๆๆ :mc4: :mc4: มาต้อนรับเรื่องใหม่คับ


เห็นชื่อเรื่องแล้ว :เฮ้อ: เศร้าป่าวคับเนีย

kampanat02

  • บุคคลทั่วไป
Re: แม้นมั่นคำสัญญ&#
«ตอบ #4 เมื่อ26-09-2008 00:03:58 »

ว้าวๆๆ

แทงทะลุคน(แก่)แต่ง
 :oni2: :m4: :pig4:

ออฟไลน์ bellbomb

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1561
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1261/-7
    • Bellbomb's Blog
Re: แม้นมั่นคำสัญญา
«ตอบ #5 เมื่อ26-09-2008 00:11:54 »

อุๆ เจ้าของนิยายที่เราโปรดเข้ามาอ่านด้วย ดีจายยยยย  :mc4:

pickki_a  ขอบใจจ้า รออ่านนิยายตอนต่อไปอยู่นะจ๊ะ

iami   ยินดีที่รู้จักและขอบคุณสำหรับกำลังใจคับ

Ju!_Ju!  มะเศร้าจ้ะมะเศร้า (เพราะเป็นคนหัวใจอ่อนแอ ชอบเรื่องที่จบแฮปปี้ แต่ถ้าระหว่างเขียนๆไปมีฉากที่ทำให้น้ำตาซึมมั่งก็อย่าว่ากันเน้อ) ว่าแล้วก็รออ่าน Max Lovely อยู่นะ เมื่อไหร่จะมาอะ  :oni2:

kampanat02   กรี๊ดดดด อิเจ้เพิ่งผ่านเบญจเพสมาปีกว่าๆเอ๊ง (แต่ถ้าเทียบกับหลายๆคนในบอร์ดนี้ก็คงแก่ว่ะ -*-)

ออฟไลน์ Poes

  • คนแรกของหัวใจ คนสุดท้ายของชีวิต
  • Administrator
  • เป็ดZeus
  • *
  • กระทู้: 11342
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2405/-22
Re: แม้นมั่นคำสัญญ&#
«ตอบ #6 เมื่อ26-09-2008 00:37:58 »

 :m4: เรื่องใหม่ มาให้กำลังใจจ้า เดี๋ยวมาตามอ่านนะ

YO DEA

  • บุคคลทั่วไป
Re: แม้นมั่นคำสัญญ&#
«ตอบ #7 เมื่อ26-09-2008 00:57:21 »

 :m1:

มาให้กำลังใจนะครับ

abcd

  • บุคคลทั่วไป
Re: แม้นมั่นคำสัญญ&#
«ตอบ #8 เมื่อ26-09-2008 01:15:23 »

 :n1: เข้ามาให้กำลังใจจ้ะ สู้สู้

MoOkRaPoOk

  • บุคคลทั่วไป
Re: แม้นมั่นคำสัญญ&#
«ตอบ #9 เมื่อ26-09-2008 01:27:23 »

 :oni2: :oni2:

เข้ามาจับจองคร่า
ปูเสื่อรออ่าน

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

Re: แม้นมั่นคำสัญญ&#
« ตอบ #9 เมื่อ: 26-09-2008 01:27:23 »
ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






Givesza

  • บุคคลทั่วไป
Re: แม้นมั่นคำสัญญ&#
«ตอบ #10 เมื่อ26-09-2008 03:18:49 »

ต้อนรับเรื่องใหม่

ชื่อเรื่องน่าติดตามมาก

ปล.แอบเอากำลังใจมาให้คนเขียน งิงิ  :oni2:

ออฟไลน์ bellbomb

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1561
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1261/-7
    • Bellbomb's Blog
Re: แม้นมั่นคำสัญญา ตอนที่ 1
«ตอบ #11 เมื่อ26-09-2008 09:30:06 »

1.


เสียงคนผลักบานประตูอย่างเร่งรีบผสานกับเสียงพายุฝนที่ดังชัดเจนขึ้นชั่วครู่ก่อนจะกลายเป็นเสียงทึบๆหลังบานประตูปิดสะท้อนก้อง จนพรพฤกษ์ที่กำลังกวาดบันไดอยู่บนชั้นสองหลังทานอาหารกลางวันเสร็จต้องวิ่งลงมาที่เคาน์เตอร์รับแขกด้านล่างด้วยความประหลาดใจ เนื่องจากเขาเป็นผู้เดียวที่ดูแลเกสต์เฮ้าส์หลังนี้ และวันนี้ก็ไม่มีแขกที่ติดต่อเข้ามาจองที่พักล่วงหน้าไว้ มีบ้างที่ลูกค้าวอล์คอินเข้ามาเองเพราะเคยอ่านเจอคำแนะนำจากในบลอกหรือเว็บบอร์ดของผู้ที่เคยมาพักที่นี่แล้วติดใจจนนำไปบอกต่อ แต่ด้วยทำเลที่ตั้งที่อยู่นอกเมืองออกมาพอสมควรและไม่มีสิ่งจูงใจหรือสถานที่ท่องเที่ยวสำคัญในบริเวณใกล้เคียง ทำให้โดยปกติเกสต์เฮ้าส์ที่มีห้องพักหกห้องแห่งนี้มีห้องเหลือว่างเสมอๆ ยิ่งฤดูฝนที่ทำให้ถนนทางเข้าซึ่งมีหลุมบ่อเป็นระยะเฉอะแฉะมีน้ำขังจนรถโดยสารแทบไม่วิ่งผ่านถ้าไม่มีผู้โดยสารโบกรถมาล่ะก็ เกสต์เฮ้าส์แห่งนี้ก็แทบร้างผู้มาเยือนได้เป็นเดือนๆเลยทีเดียว

“สวัสดีครับ บ้านนฤมิตรยินดีต้อนรับครับ”

ชายหนุ่มแย้มยิ้มต้อนรับชายร่างสูงที่สวมเสื้อกันฝนทับเสื้อผ้าและเป้สะพายหลังผู้กำลังมองไปรอบๆบริเวณโถงรับแขกที่ไม่ใหญ่นัก ทว่าได้รับการดูแลทำความสะอาดอย่างดี มีภาพวาดสีน้ำมันใส่กรอบประดับบนฝาผนังไม้ทาสีอ่อนสบายตาอย่างสนใจ ก่อนจะเลื่อนเสื้อกันฝนส่วนที่คลุมหมวกแก๊ปบนศีรษะลงพร้อมกับถอดหมวกและเสยผมที่ฉ่ำหยดน้ำจนระหน้าผากไปด้านหลัง ริมฝีปากบางที่ประดับอยู่ใต้จมูกโด่งเป็นสันยิ้มบางๆให้กับเจ้าของบ้านที่ยื่นผ้าขนหนูเนื้อนุ่มให้เพื่อเช็ดหน้าและผม ปลายนิ้วของทั้งสองสัมผัสกันแผ่วเบา

“ขอบคุณครับ ขอโทษด้วยที่ไม่ได้จองล่วงหน้าเข้ามาก่อน ตอนนี้มีห้องว่างหรือเปล่าครับ?”

เจ้าของมือเรียวที่กำลังกดน้ำร้อนจากกระติกไฟฟ้าลงในแก้วชาสมุนไพรหัวเราะร่วนก่อนจะยื่นแก้วพร้อมจานรองให้แขก แล้วเดินกลับไปที่หลังเคาน์เตอร์ซึ่งมีสมุดลงทะเบียนสำหรับแขกเข้าพักวางอยู่ “ตอนนี้ว่างทุกห้องแหละครับ หน้าฝนอย่างนี้ไม่ค่อยมีใครอยากมาพักไกลๆตัวเมืองแบบนี้เท่าไหร่ เอ่อ...เสื้อกันฝนกับรองเท้าบู๊ตวางไว้ตรงใกล้ๆประตูก็ได้ครับ คุณ....”

“ตระการครับ ตระการ รัตนวงศ์” นัยน์ตาคมปลาบสีน้ำตาลเข้มใต้คิ้วดกหนาสบตากับเจ้าของที่พักแวบหนึ่งก่อนจะยกแก้วชาหอมกรุ่นที่มีน้ำสีเขียวอำพันอ่อนจางขึ้นจิบแล้วเอ่ยปากชม

“ชาหอมดีนะครับ หวานๆด้วย”

พรพฤกษ์เงยหน้าขึ้นจากการกรอกข้อมูลผู้เข้าพักลงในสมุดลงทะเบียนแล้วเงยหน้าขึ้นยิ้มๆ “หญ้าหวานน่ะครับ เป็นชาสมุนไพรแบบไม่มีคาเฟอีน ผมชอบเพราะมันหวานธรรมชาติดี ว่าแต่คุณตระการจะพักกี่คืนดีครับ?”

แขกผู้มาเยือนอ้ำอึ้งไปชั่วอึดใจ “ผม...ยังไม่แน่ใจวันกลับเหมือนกัน ถ้ายังไงยังไม่ลงวันเช็คเอาท์ได้ไหมครับ?”

คิ้วเรียวเลิกขึ้นเล็กน้อยอย่างแปลกใจ แขกลองสเตย์งั้นรึ? ใช่ว่าเกสต์เฮ้าส์ของเขาไม่เคยรับแขกลองสเตย์มาก่อน แต่ส่วนมากแขกที่ตั้งใจจะมาพักในลักษณะดังกล่าวมักวางแผนไว้ก่อนและแจ้งเขาล่วงหน้า ไม่บ่อยนักที่จะมีแขกเดินวอล์คอินเข้ามาโดยไม่แน่ใจระยะเวลาที่จะพัก โดยเฉพาะแขกชาวไทยซึ่งมักมีข้อจำกัดด้านวันหยุด ไม่ว่าจะเพราะกำลังเรียนอยู่หรือทำงานแล้วก็ตาม แต่นั่นไม่ใช่ปัญหาเพราะยังไงช่วงนี้ก็โลว์ซีซันส์และห้องพักของเขาก็พร้อมเสมออยู่แล้ว

“ไม่มีปัญหาครับ ยังไงเดี๋ยวผมพาขึ้นไปดูห้องก่อน เอ้อ ผมชื่อพรพฤกษ์ เรียกไผ่ก็ได้ครับ”

ริมฝีปากบางได้รูปของเจ้าของที่พักยิ้มอย่างเป็นมิตรขณะรับแก้วชากลับคืนจากผู้มาเยือน แล้วก็ฉวยขวดน้ำดื่มสองขวดจากตู้เย็นเล็กหลังเคาน์เตอร์และพวงกุญแจห้องพัก ก่อนออกเดินนำขึ้นไปยังชั้นสี่โดยอธิบายลักษณะที่พักของตนไปด้วย “เกสต์เฮ้าส์หลังนี้ดัดแปลงมาจากบ้านเก่าของคุณตา แล้วผมก็มาดัดแปลงต่อเติมอีกนิดหน่อย ห้องพักทั้งหมดมีหกห้องบนชั้นสามและชั้นสี่ชั้นละสามห้อง ส่วนห้องน้ำจะเป็นห้องน้ำรวม มีชั้นละห้อง บนชั้นสองจะเป็นห้องสมุดกับห้องพักของผมเองครับ”

พรพฤกษ์ไขกุญแจเข้าไปในห้องพักซึ่งมีระเบียงเล็กๆที่มองออกไปเห็นตัวเมืองและทิวสันเขาสีเทาขุ่นๆที่แผ่เรียงรายในระยะไกลท่ามกลางม่านน้ำฝนที่เริ่มซาเม็ดลง ร่างสูงแข็งแรงของตระการวางกระเป๋าสะพายหลังใบใหญ่ลงที่มุมห้อง ขณะที่ร่างบางเจ้าของที่พักวางขวดน้ำดื่มสำหรับแขกบนโต๊ะเตี้ยข้างหัวเตียงก่อนจะเดินไปเปิดหน้าต่างให้อากาศเย็นๆได้ไหลเข้ามาเมื่อเห็นว่าพายุฝนเบาลงแล้ว “เดี๋ยวขอเชิญคุณตระการตามสบายนะครับ ผมขอตัวลงไปด้านล่างก่อน ถ้าขาดเหลืออะไรตามผมได้เลยนะครับ”

 แขกผู้มาเยือนยิ้มบางๆขณะถอดแจ็กเกตที่เพียงพรพฤกษ์เหลือบเห็นยี่ห้อที่ปักอยู่ก็รู้ทันทีว่าเป็นของมีราคา “ขอบคุณครับ แล้วก็เรียกผมว่าต้นก็ได้ครับ”

“คุณต้น” นัยน์ตาสีนิลน้ำงามสบตากับดวงตาสีน้ำตาลเข้มที่ทอดมองเขาแน่วนิ่งอยู่ก่อนแล้วก็รู้สึกอุ่นวูบขึ้นที่ใบหน้า จึงเสขอตัวเดินลงด้านล่างอย่างรวดเร็ว ร่างสูงได้กลิ่นหอมจางๆจากเจ้าของร่างเพรียวที่เดินเฉียดผ่านใต้จมูกผ่านประตูแคบๆออกไปจึงเผลอสูดเข้าเต็มปอด เขามองแผ่นหลังของผู้ที่เดินลงบันไดไปอย่างโหยหาก่อนจะงับประตูปิดเบาๆ
 

*************


ขอบคุณเสียงต้อนรับอย่างอบอุ่นคับ ว่าแล้ววันนี้ก่อนเริ่มทำงานก็อัพบทที่ 1 ให้ซะเลย ตอนนี้ต้นฉบับที่พิมพ์ไปแล้วมีประมาณถึงแค่ตอนที่ 3   :try2: แถมก็ยังตรวจแก้คำนู่นนี่ไปเรื่อยๆ (ติดมาจากงานอะ เลยอยากให้ภาษามันออกมาดูดี ไม่มีตัวสะกดผิด) แต่โครงเรื่องวางไว้ถึงตอนจบแล้ว อยู่ที่ว่าต้องเขียนกี่บทถึงจะไปถึงตอนจบนั้น  :a10:  ยังไงจะพยายามมาอัพบ่อยๆนะ

ใครอ่านเรื่องนี้ขอให้มีแฟนหน้าตาดี อิอิ  :haun5:

ออฟไลน์ nana

  • 아주마 애기 두명 ㅋㅋ
  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2759
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +138/-2
Re: แม้นมั่นคำสัญญ&#
«ตอบ #12 เมื่อ26-09-2008 09:39:08 »

 :L2:มาให้กำลังใจ :L2:

ออฟไลน์ ben~ya

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 853
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +54/-0
Re: แม้นมั่นคำสัญญ&#
«ตอบ #13 เมื่อ26-09-2008 10:54:04 »

 :ped149: ให้กำลังใจคนแต่ง  o13

ออฟไลน์ krappom

  • 人は誰でもそれぞれに悩みを抱えて生きる
  • เป็ดนักโพสมือดี
  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7395
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1182/-23
Re: แม้นมั่นคำสัญญ&#
«ตอบ #14 เมื่อ26-09-2008 13:08:09 »

 :mc4: :mc4: :mc4: :mc4:

เจิมเรื่องใหม่


kampanat02

  • บุคคลทั่วไป
Re: แม้นมั่นคำสัญญ&#
«ตอบ #15 เมื่อ26-09-2008 13:44:19 »

เจ้ รู้ม่ะ อายุเจ้เท่ากะครูสอนพิเศษภาษาฝรั่งเศสผมเลย ฮ่าๆๆๆ

แก่จิงๆๆอิอิ :laugh:

ออฟไลน์ bellbomb

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1561
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1261/-7
    • Bellbomb's Blog
Re: แม้นมั่นคำสัญญ&#
«ตอบ #16 เมื่อ26-09-2008 13:48:45 »

 :angry2: อร้ากกกซ์ ไอ้เด็กบ้า


ว่าแต่ครูนี่ผู้ชายหรือผู้หญิงอะ   :m13:

inimeg

  • บุคคลทั่วไป
Re: แม้นมั่นคำสัญญ&#
«ตอบ #17 เมื่อ26-09-2008 14:16:12 »

มาเป็นกำลังใจเรื่องใหม่คร้าบ...

ออฟไลน์ ben~ya

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 853
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +54/-0
Re: แม้นมั่นคำสัญญ&#
«ตอบ #18 เมื่อ26-09-2008 14:23:49 »

ชะอุ๊ย! เพิ่งเห็น
"ใครอ่านเรื่องนี้ขอให้มีแฟนหน้าตาดี"
เดี๋ยวจะให้คนที่บ้านไปทำศัลยกรรมหน้า

ออฟไลน์ oaw_eang

  • Global Moderator
  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 8418
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2122/-586
Re: แม้นมั่นคำสัญญ&#
«ตอบ #19 เมื่อ26-09-2008 14:36:26 »


เข้ามาทักทายแล้วจ้า

ใครจะเป็น ชายจริง หญิงแท้ ชะนีแก่ยักแย่ยักยัน  ยังไงก็ช่าง

แต่เจ้ก็ภูมิใจในความเป็นกะเทยของเจ้คะ

ตามนั้น


อร๊างงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงส์

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

Re: แม้นมั่นคำสัญญ&#
« ตอบ #19 เมื่อ: 26-09-2008 14:36:26 »





ออฟไลน์ bellbomb

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1561
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1261/-7
    • Bellbomb's Blog
Re: แม้นมั่นคำสัญญา
«ตอบ #20 เมื่อ26-09-2008 15:20:54 »


ใครจะเป็น ชายจริง หญิงแท้ ชะนีแก่ยักแย่ยักยัน ยังไงก็ช่าง



.............โดนจริงๆค่ะเจ้  o17


 :pig4:  ขอบคุณทุกเสียงที่เข้ามาเจิมคับ  :pig4:

kampanat02

  • บุคคลทั่วไป
Re: แม้นมั่นคำสัญญ&#
«ตอบ #21 เมื่อ26-09-2008 15:27:17 »

ครูผู้หญิงครับ

คนไทยอ่ะครับเป็นนักเรียนแลกเปลี่ยนเหมือนเจ็แหละAFSประเทศฝรั่งเศส

พูดเก่งๆๆ


ออฟไลน์ bellbomb

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1561
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1261/-7
    • Bellbomb's Blog
Re: แม้นมั่นคำสัญญ&#
«ตอบ #22 เมื่อ26-09-2008 15:58:10 »

งั้นถ้าอายุใกล้ๆเจ้ก็อาจรุ่นเดียวกัน เจ้ AFS รุ่น 37 (ว้อย เขินรุ่นน้อง ไม่รู้ล่าสุดรุ่นอะไรกันแล้ว) แต่ปกติเด็กเอเอฟเอสที่ไปกันคนละโซนประเทศจะไม่ค่อยรู้จักกันเท่าไหร่อะ เพราะปฐมนิเทศกับปัจฉิมนิเทศแยกกัน

anna1234

  • บุคคลทั่วไป
Re: แม้นมั่นคำสัญญ&#
«ตอบ #23 เมื่อ26-09-2008 16:58:26 »

 :oni1: รีบมาอ่าน

kampanat02

  • บุคคลทั่วไป
Re: แม้นมั่นคำสัญญ&#
«ตอบ #24 เมื่อ26-09-2008 17:09:33 »

เจ้คร๊าบ

มันรุ่นที่48แล้ว
เจ้แก่อย่างแรงอ๊าก

ออฟไลน์ bellbomb

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1561
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1261/-7
    • Bellbomb's Blog
Re: แม้นมั่นคำสัญญ&#
«ตอบ #25 เมื่อ26-09-2008 17:22:07 »

เจ้คร๊าบ

มันรุ่นที่48แล้ว
เจ้แก่อย่างแรงอ๊าก


 :จุ๊บๆ: อยากโดนเจ้ตบจูบใช่ม้ายยยยย นู๋ขวัญใจหน้าหนวด เหอๆๆ   


ไม่พ้นคืนนี้น่าจะได้ลงอีกบทนะคับพี่น้อง เพิ่งโพสท์เรื่องใหม่ต้องขยันอัพหน่อย  :laugh:

juuuno99

  • บุคคลทั่วไป
Re: แม้นมั่นคำสัญญ&#
«ตอบ #26 เมื่อ26-09-2008 17:24:36 »

อ่านแล้วแฟนหล่อจริงอ่ะ   ขอหันมองคนข้างๆก่อน    :oอ๊ากกกกกกกกกก  น้องมาริโอ้มาได้ไง  :laugh: :laugh:




เห็นรีบนๆว่า เจ๊แก่ แก่จริงป่าวคับ  :m29: งั้นไอ้เอเรียก เจ๊ว่าป้าอ่ะกัน นะ :laugh:






รึว่าตูจะแก่กว่าฟะ :m28:

ออฟไลน์ bellbomb

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1561
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1261/-7
    • Bellbomb's Blog
แม้นมั่นคำสัญญา ตอนที่ 2
«ตอบ #27 เมื่อ26-09-2008 19:00:20 »

 :o  ช่างเป็นกระทู้ที่อุดมไปด้วยคำแสลงใจจริงๆ  :m2: :m2:  กะ กะ กะต๊าก (ใบ้ปีเกิดซะงั้น)

ก่อนจะได้อ่านคำว่าแก่มากไปกว่านี้ มาอัพตอนใหม่ให้ละกันนะ -*- 


*************


2.


ทั้งสองทานอาหารเย็นด้วยกันในวันนั้น เนื่องจากเกสต์เฮ้าส์ของพรพฤกษ์ไม่มีร้านอาหาร มีเพียงครัวที่เขาใช้ปรุงอาหารส่วนตัวและอนุญาตให้แขกซื้อของสดมาเก็บและประกอบอาหารทานเองได้เท่านั้น ร้านอาหารที่ใกล้ที่สุดคือร้านอาหารตามสั่งและขายของชำทั่วไปซึ่งตั้งอยู่ตรงหัวมุมทางขึ้นมายังเกสต์เฮ้าส์ “บ้านนฤมิตร” ซึ่งกินเวลาเดินประมาณ 10 นาทีหากไม่ขับรถ แต่เนื่องจากฝนที่เริ่มเทลงมาอีกครั้งในยามบ่ายแก่ๆเขาจึงตัดสินใจเตรียมอาหารเย็นเผื่อตระการไปด้วยเลย

ตอนแรกพรพฤกษ์คาดว่าชายหนุ่มผู้เลือกมาพักในเกสต์เฮ้าส์ห่างไกลตัวเมืองเพียงลำพังคงไม่ใช่คนคุยเก่ง แต่ตระการกลับเป็นคนอัธยาศัยดีผิดคาด แม้จะไม่นับว่าเป็นคนคุยฟุ้งจนเจื้อยแจ้ว แต่ตระการก็สรรหาเรื่องราวต่างๆมาคุยกับเจ้าของเกสต์เฮ้าส์ “บ้านนฤมิตร” ได้เรื่อยๆ ทำให้บรรยากาศที่พรพฤกษ์เกรงว่าจะอึดอัดในตอนแรกผ่อนคลายลงมากและมีเสียงหัวเราะเจืออยู่ในบทสนทนาเป็นระยะๆ

ตระการได้รู้ว่าชายหนุ่มผู้ดูแลเกสต์เฮ้าส์แห่งนี้โดยลำพังมีอายุมากกว่าเขาสองปีแม้ใบหน้าจะดูอ่อนเยาว์เหมือนเด็กนักศึกษา เรียนจบคณะมนุษยศาสตร์จากมหาวิทยาลัยประจำจังหวัดและเคยทำงานในกองบรรณาธิการนิตยสารมีชื่อก่อนจะผันตัวเองมาดูแลกิจการเกสต์เฮ้าส์หลังจากได้รับมรดกจากคุณตาที่เสียไปเป็นที่ดินพร้อมบ้านหลังนี้ โดยรับแปลหนังสือและพิสูจน์อักษรเป็นงานพาร์ทไทม์ควบคู่ไป นอกจากนั้นก็มีหุ้นส่วนในกิจการร้านอาหารที่ลงขันกับเพื่อนๆในตัวเมืองซึ่งเป็นร้านอาหารกึ่งผับขนาดเล็กแต่ก็ค่อนข้างเป็นที่นิยมในหมู่เด็กมหาวิทยาลัย ดังนั้นแม้ช่วงที่ไม่มีแขกมาเข้าพักนานๆก็ไม่เดือดร้อนทางการเงินนัก

ฝ่ายพรพฤกษ์เองก็ทึ่งที่ชายหนุ่มเจ้าของนัยน์ตาอบอุ่นผู้อ่อนวัยกว่าทว่ามีบุคลิกดูเป็นผู้ใหญ่เกินตัวนั้น มีดีกรีเรียนจบปริญญาตรีและโทด้านการออกแบบจากต่างประเทศ และเคยทำงานเป็นสถาปนิกในบริษัทมีชื่อที่มีสาขาในหลายประเทศเป็นระยะเวลาหนึ่ง ก่อนที่จะถูกเรียกตัวกลับเมืองไทยเพราะต้องมาเรียนรู้กิจการของทางบ้านเพื่อเตรียมขึ้นเป็นผู้บริหารแทนบิดาที่กำลังล้มป่วย

เมื่อเล่ามาถึงตรงนี้ นัยน์ตาที่ดูเป็นประกายยามกล่าวถึงวันเวลาที่เรียนและทำงานอยู่ต่างประเทศอย่างสนุกก็หมองลงวูบหนึ่ง แต่แล้วเจ้าตัวก็ยิ้มบางๆก่อนตัดบทเรียบๆโดยไม่ขยายความถึงกิจการดังกล่าว “พอดีช่วงที่ผ่านมาต้องปรับตัวกับตำแหน่งใหม่แล้วก็ทำงานหนัก ช่วงนี้ผมเลยขอพักร้อนให้ผู้ช่วยดูแลธุรกิจแทนไปก่อน แล้วก็หลบขึ้นมาพักไกลๆแบบนี้ล่ะครับ นี่แม้แต่มือถือผมก็ไม่ได้เอามา”

พรพฤกษ์เลิกคิ้วมองชายตรงหน้าที่กำลังนั่งกอดอก สายตาที่อ่านความรู้สึกไม่ออกจับอยู่ที่แก้วกาแฟที่เขาชงเสิร์ฟหลังอาหารเย็น เพราะยุคสมัยนี้แทบไม่มีใครไม่พกโทรศัพท์มือถือติดตัว ไม่ว่าจะเป็นแม่ค้าร้านตลาดหรือคนขับมอเตอร์ไซค์รับจ้าง ต่อให้ไม่อยากคุยหรือติดต่อกับใครจริงๆก็เพียงแค่เลือกปิดเสียงหรือปิดเครื่องเสียก็ได้ การเป็นนักธุรกิจระดับผู้บริหารที่ต้องคุยเรื่องงานแม้ในวันหยุดพักผ่อนแต่กลับไม่พกเครื่องมือสื่อสารใดๆติดตัวจึงเป็นเรื่องแปลกทีเดียว นี่ท่าทางแขกของเขาจะตั้งใจไม่ให้ใครตามตัวได้เลยสินะ

“เหมือนเด็กหนีออกจากบ้านเลยนะครับนั่น” พรพฤกษ์กระเซ้ายิ้มๆเพื่อบรรเทาบรรยากาศหนักอึ้งที่จู่ๆก็โรยตัวอยู่รายรอบคนทั้งสองชั่วขณะ เจ้าของนัยน์ตาสีน้ำตาลเข้มปรายตาขึ้นมองใบหน้าที่มีรอยยิ้มอ่อนๆระบายอยู่ของเจ้าของที่พักแล้วก็หัวเราะเบาๆตามไปด้วย “ผมก็ว่างั้นเหมือนกัน”

ทั้งสองนั่งคุยสัพเพเหระกันอีกสักพักก่อนจะช่วยกันเก็บล้างจานชาม ร่างสูงเพรียวเจ้าของบ้านนฤมิตรเลื่อนประตูกระจกตรงระเบียงแล้วสวมรองเท้าแตะก้าวออกไปยืนบนพื้นที่ยังคงมีหยดน้ำเกาะพราว พายุฝนพัดผ่านไปแล้ว เมฆบนท้องฟ้าค่อยๆคลายแรงยึดเหนี่ยวจากกัน เผยให้เห็นจันทร์เสี้ยวลางๆราวใครจับแขวนไว้กลางผืนฟ้าสีน้ำเงินเข้มอมเทา เขายื่นหน้ากลับเข้ามาในโถงรับแขกก่อนเอ่ยปากชวนชายหนุ่มที่กำลังนั่งพลิกดูหนังสือรวมภาพการจัดสวนอยู่ตรงโซฟา

“คุณต้น สนใจไปดูวิวบนภูเขาด้วยกันไหมครับ”



*************


juuuno99

  • บุคคลทั่วไป
Re: แม้นมั่นคำสัญญา ตอนที่ 2
«ตอบ #28 เมื่อ26-09-2008 19:16:07 »

ชวนไปดูวิวบนเขา เป็นเรา ช่วนเที่ยวป่าด้วยกันซะเลย :laugh: :laugh:

มารออ่านตอนต่อไปนะ ป้า กร๊ากๆๆๆ:laugh: :laugh:

ออฟไลน์ bellbomb

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1561
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1261/-7
    • Bellbomb's Blog
แม้นมั่นคำสัญญา ตอนที่ 3
«ตอบ #29 เมื่อ27-09-2008 01:47:28 »

3.


“ตาๆ เมื่อกี้ไผ่เห็นดาวตกตรงนู้นด้วยล่ะ”

เสียงใสๆของเด็กชายตัวน้อยตะโกนอย่างตื่นเต้นพลางชี้ชวนชายชราที่จูงมือตนอยู่ให้มองไปยังทิศที่เห็นแสงผีพุ่งใต้เมื่อครู่

ผู้เป็นตาหัวเราะเสียงดังก่อนกุมมือเล็กป้อมกระชับขึ้น เพราะเกรงเจ้าตัวดีจะตื่นเต้นแล้วออกวิ่งจนสะดุดจนหกล้มได้แผลอย่างที่เกิดขึ้นเป็นประจำ แล้วพาก้าวเดินเอื่อยๆต่อไปบนทางเดินเลียบไหล่เขาในขณะที่อีกมือถือตะเกียงน้ำมันส่องทาง

“จุ๊ๆ โบราณเขาว่าอย่าไปทักดาวตก ว่าแต่เมื่อกี้ไอ้หน่อไม้ของตาอธิษฐานขอพรอะไรไปรึเปล่า”

ไผ่ หรือสมญาไอ้หน่อไม้ที่ตาชอบเรียกเงยหน้าเล็กๆขึ้นฉีกยิ้มกว้างให้กับชายชราที่เลี้ยงดูตนเองมาตั้งแต่แบเบาะ มือเล็กแกว่งไกวไปมาในอุ้งมือหนาอบอุ่นตามประสาเด็กอยู่ไม่สุข นัยน์ตาโตดำขลับเป็นประกายเมื่อนึกถึงสิ่งที่ตนอ้อนวอนต่อดาวตกไปเมื่อครู่

“ไผ่ขอพรว่า.........”



*************


“ฮู่ววววว”

ชายหนุ่มร่างเพรียวเป่าลมเข้าฝ่ามือที่ยกขึ้นมากุมไว้อย่างหลวมๆเพื่อสร้างความอบอุ่นให้ตนเอง จุดชมวิวบริเวณที่ชายหนุ่มทั้งสองยืนอยู่ต้องขับรถเลยเกสต์เฮ้าส์ของเขาขึ้นมาประมาณ 20 นาที มีศาลาไม้ขนาดไม่ใหญ่นักและชุดโต๊ะเก้าอี้หินอ่อนตั้งอยู่สำหรับให้ผู้มาชมวิวได้แวะพักก่อนขับรถขึ้นเขาต่อ สายลมที่พัดกรูช่วยปัดเป่าสายหมอกจางๆที่หลงเหลือหลังพายุฝนให้คลายออก และเมฆก็สลายตัวมากพอจะเผยให้เห็นหมู่ดาวต่างๆเปล่งแสงระยิบระยับล้อมรอบจันทร์เสี้ยวได้อย่างชัดเจน

อากาศยามหัวค่ำบนที่ราบสูงในปลายฤดูฝนเย็นลงอย่างรวดเร็ว แม้จะไม่ถึงกับหนาว แต่สายลมที่พัดล้อปลายหญ้าจนไหวเอนก็ทำให้พรพฤกษ์ต้องกระชับเสื้อแจ็กเกตผ้าฝ้ายที่สวมทับเสื้อยืดข้างในเข้าหาตัวแน่นขึ้น เขาเป็นเด็กเหนือโดยกำเนิดก็จริงแต่ก็ไม่เคยชินกับอากาศหนาวได้เลย ผิดกับร่างหนาสูงใหญ่ของคนข้างๆที่เพียงสอดมือเข้าในกระเป๋าเสื้อแจ็กเกตที่ไม่ได้รูดซิปไว้ด้วยท่าทางสบายๆ คงเพราะเคยชินกับการใช้ชีวิตในเมืองหนาวที่หนาวเย็นกว่านี้หลายเท่ามานานกระมัง

“วิวสวยจริงๆครับ”

แม้ท่าทางและสีหน้าของตระการจะไม่แสดงอารมณ์จนสังเกตได้ชัดเจน แต่น้ำเสียงที่แสดงความชื่นชมอย่างจริงใจก็ทำให้ร่างบางที่กำลังจุดไฟตะเกียงน้ำมันที่เขาพกติดตัวมาด้วยอมยิ้ม

“จุดชมวิวตรงนี้มองลงไปเห็นตัวเมืองได้กว้างขวางดี แล้วก็เป็นจุดที่มองพระอาทิตย์ตกได้สวยด้วย ปกติเวลามีแขกมาพักที่บ้านนฤมิตรผมจะแนะนำให้ขับรถหรือเดินขึ้นมาชมวิวบนนี้ทุกราย ตาผมเป็นคนสร้างศาลาหลังนี้เอง ตอนเด็กๆท่านพาผมขึ้นมาบนนี้บ่อย บางทีผมก็แอบหนีขึ้นมาวิ่งเล่นคนเดียว”

ตระการมองเจ้าของใบหน้าอ่อนเยาว์ที่บางมุมก็ดูหวานกว่าผู้ชายทั่วไปยิ้มๆก่อนจะทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้ฝั่งตรงข้าม “ดูไม่ออกเลยนะครับว่าคุณไผ่จะเคยเป็นเด็กซน”

คนถูกพูดถึงนัยน์ตาเป็นประกายและย่นจมูกนิดๆ กริยาเช่นนั้นทำให้ใบหน้าที่ดูเด็กกว่าอายุจริงอยู่แล้วยิ่งดูเด็กลงไปอีกราวกับเป็นเด็กหนุ่มวัยรุ่น ประกอบกับเจ้าตัวชอบใส่กางเกงยีนส์ขายาวกับรองเท้าผ้าใบและเสื้อยืดง่ายๆเลยยิ่งดูเหมือนเด็กเข้าไปใหญ่ 

“ตอนเด็กๆก็ซุกซนไปตามประสาละครับ ตาค่อนข้างจะตามใจผม เพราะทั้งครอบครัวมีกันแค่ตาหลานสองคน เพื่อนเล่นวัยไล่ๆกันก็ไม่ค่อยมี”

“แล้ว เอ่อ...คุณพ่อคุณแม่?”

น้ำเสียงที่ตระการใช้ถามดูจะกระอักกระอ่วนนิดหน่อย แต่พรพฤกษ์ตีความว่าเพราะชายหนุ่มเกรงใจที่ถามละลาบละล้วงจึงโบกมืออย่างไม่ถือสา

“พ่อผมเสียไปตั้งแต่เด็กๆ ส่วนแม่รู้สึกว่าจะไปหางานทำที่กรุงเทพตอนผมเริ่มเรียนชั้นประถม แล้วก็ขาดการติดต่อไปเลย ยายก็เสียตั้งแต่ก่อนผมเกิด ญาติๆคนอื่นก็อยู่กันคนละจังหวัด ผมเลยโตมากับตาคนเดียว”

“คงลำบากสินะครับ”

พรพฤกษ์เอียงคอทำท่าคิด “จะว่าไงดี ก็...ไม่ถึงกับลำบากอะไรมากหรอกครับ โชคดีว่าตาพอมีเงินเพราะแกรับจ้างซ่อมเครื่องใช้ไฟฟ้ากับรับจ้างทั่วไป ผมเองตอนเด็กๆถ้าไม่เล่นซนข้างนอกก็นอนอ่านหนังสืออยู่กับบ้าน เราไม่ได้อยู่กันแบบฟุ่มเฟือยก็เลยไม่ลำบาก”

ชายร่างสูงพยักหน้ารับรู้แล้วก็ไม่ถามอะไรต่อ พรพฤกษ์ชี้ชวนให้เขาดูสถานที่ต่างๆจากแสงไฟที่เห็นจากในตัวเมือง และออกปากรับเป็นไกด์นำชายหนุ่มเที่ยวในวันรุ่งขึ้น

ระหว่างเดินกลับไปที่รถของพรพฤกษ์ ร่างบางเดินคุยกับแขกเพลินจนไม่ทันมองทางเดินจึงสะดุดหินก้อนใหญ่เกือบล้มหัวทิ่ม โชคดีที่แขนแข็งแรงของคนข้างๆคว้าตัวไว้ทันเหมือนคอยสังเกตเขาอยู่แล้ว พอร่างบางทรงตัวได้จากอาการเสียศูนย์ก็พบว่าอ้อมแขนคนข้างๆยังโอบเอวเขาอยู่เลยยิ้มแหยๆให้

“ขอบคุณครับคุณต้น โทษทีบางครั้งผมก็ซุ่มซ่ามงี้แหละ”

ความใกล้ชิดทำให้พรพฤกษ์รู้สึกได้ถึงไออุ่นจากร่างกายของอีกฝ่าย พอๆกับจมูกโด่งที่ดูจะได้ระดับกับขมับของเขาพอดี ร่างบางเริ่มรู้สึกแปลกๆกับสถานการณ์ที่กำลังดำเนินอยู่

“คุณต้น”

ตระการกระพริบตาเหมือนเพิ่งรู้สึกตัว “เอ้อ ขอโทษ ทางเดินมันมีก้อนหินเยอะ ยังไงเวลาเดินระวังหน่อยนะ”

ร่างสูงผละจากเขาก่อนจะเดินนำไปที่รถ ใบหน้าหวานมองตามแล้วขมวดคิ้ว รู้สึกประหลาดๆที่คนท้องถิ่นอย่างเขากลับเป็นฝ่ายโดนตักเตือนจากแขกเสียเอง พรพฤกษ์ส่ายหน้ายิ้มๆก่อนจะเร่งฝีเท้าตามพร้อมกับล้วงพวงกุญแจจากกระเป๋ากางเกงเพื่อไขเปิดประตูรถ


*************

 :onion_asleep: ง่วงแระ ป้าไปนอนก่อนดีกว่า (โดนยัดเยียดให้เป็นป้า เป็นป้าก็ได้ฟระ)

ขี้เกียจเข้างานวันเสาร์ง่า กรรรรร
  :o211:


 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด