░ ผมอยากเป็นคิ้วท์บอย ❤️░ ll ตอนที่ 25 บทส่งท้าย [14/06/18] p.23
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: ░ ผมอยากเป็นคิ้วท์บอย ❤️░ ll ตอนที่ 25 บทส่งท้าย [14/06/18] p.23  (อ่าน 238403 ครั้ง)

ออฟไลน์ มะเขือม่วง

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 435
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +7/-0

ออฟไลน์ Thanaphon

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 32
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0

ออฟไลน์ TIKA_n

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1391
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +308/-4
คิดถึงน้องคุณกับพี่ปลัดจังค่ะ  :mew6: 

ออฟไลน์ Oiimaps

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 178
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +331/-2
     5

“เร่เข้ามาจ้า เสื้อมหาลัยราคาถูก  ถูกกว่าเสื้อก็พี่เองเนี่ยแหล่ะค่า”
“เสื้อมหาลัยคุณภาพดี ใส่สิบปีก็ไม่พัง เพราะหายตั้งแต่ปีแรกจ้า”
“เสื้อมหาลัยชิคๆคูลๆทางนี้เลยจ้า รับประกันใส่แล้วหมอมองแน่นอน”
“มองเพราะเสื้อสวย?”
“มอไซต์วิศวะทับตีน!! อีด๊อกกกก นิ้วโป้งแทบแยก หมอต้องมองแล้วแหล่ะ”
“พ่ามมมม”


ตกลงอันนี้พวกมึงมาขายเสื้อมหาลัยหรือมาออดิชั่นเข้าคณะตลก
ผมได้แต่ดูดน้ำมะพร้าวมองพวกผู้หญิงในเอกยืนขายเสื้อกันหน้าทางเข้าหอแบบปลงๆ เอกนี้เหมือนรวมตัวคนหน้าตาดีแต่ไม่เต็มเอาไว้ ดีนะที่ยังมีผมที่หน้าตาดีแถมมีสติไว้อยู่คนหนึ่ง เห้อ

“อีคุณ มึงมานั่งแดกน้ำเฉยๆทำไมเนี่ย มาช่วยกูขายเสื้อหน่อย”

“กูเปล่าแดกน้ำเฉยๆ นี่น้ำมะพร้าว”

“ไม่ใช่เพื่อนกันเล่นมุกแบบนี้เจอส้นตีนไปหลายคนแล้วนะ” โอ้โห้ กลัวแล้วจ้า ผมยอมวางน้ำมะพร้าวแล้วไปยืนถือเสื้อมหาลัยที่เพื่อนๆทำขายอย่างเซ็งๆ

วันนี้เป็นวันเปิดหอครับ วันที่มหาลัยวิทยาเขตต่างจังหวัดของผมจะจัดคอนเสิร์ตจัดกิจกรรมกัน โดยรุ่นพี่ที่ไม่ได้อยู่วิทยาเขตนี้สี่ปีก็จะมาขายเสื้อขายอาหารกัน คณะมนุษย์ผมก็เป็นหนึ่งในนั้นแหล่ะครับ กลับมาเฉพาะกิจเพื่อขายเสื้อพรางส่องน้องหน้าตาดีให้คืนทุนค่าน้ำมันรถไอ้มิตรที่ขับมา 

“ขายไม่ออกเลยว่ะ เซ็งฉิบหาย” นินิวกระแทกตัวนั่งลงกับโต๊ะขายของ ทำบึนปากเหมือนตัวเองน่ารัก

“เอาน่า ไว้ไปขายงานอื่น”

“แม่งซุ้มวิศวะเอาพี่หมอ พี่โย มาเป็นพรีเซนเตอร์ ใครจะไปสู้ได้วะ” เออ ก็จริง ผมมองไปที่ซุ้มเสื้อวิศวะ มันก็เสื้อของเมทผมแหล่ะครับ แลจะขายดีเป็นพิเศษ สาวๆงี้ออกันเต็มหน้าร้าน

ต้องยอมเขาครับ เดือนเดือดวิศวะนี่ของดีประจำมหาลัยวิทยาเขตนี้ แบกหน้าหล่อๆดูดิบเถื่อนไม่พอยังสวมชอปเรียกกระแสไปอีก ตัดภาพกลับมาที่ซุ้มมนุษย์ที่ปัญหาทรัพยากรชายขาดแคลนมาหลายปีนี่แห้งเลย สาวไม่แลไม่พอ ขนาดหมาฮวยยังเมินเลยคิดดู

“ไม่ใช่แค่เอาพวกเดือนเดือดมากหรอกมึง”

“ทำไมวะคุณ”

“ลายเสื้อเรากากอ่ะ ใครแม่งคิดให้เอาลายวัวกระทิงมาวะ”

“อันนั้นแมวน้ำ”

“ใครวาด”

“ไอ้มิตร”

“อ๋อ งั้นก็สวยดีจ้ะ แหะๆ อุ๋งๆเนาะอุ๋งๆ” รีบเลยกู เดี๋ยวไม่มีรถกลับ ไอ้มิตรถึงกับเหยียดตาคำมองทันทีทันใด แม่งเก่งจริงๆ วาดแมวน้ำให้ดูเป็นกระทิง ไอ้มิตรทำท่าจะเดินเข้ามาโบกหัวผมแรงๆถ้าเกิดมันไม่หยุดชะงักเสียก่อน หืม? หยุดไมวะ

“ไอ้คุณ” ผมหันหลังตามเสียงเรียกไปพบกับคนที่ไม่คาดคิด ไม่ครับ ไม่ใช่ทหารคนไหนแต่เป็น

“อ้าว พี่ปลัด” ออร่ายังกระแทกตาเหมือนเดิมเลยวุ้ยคนเรา

“คิ้วโอเคขึ้นยังมึง”

“ตัดไหมแล้วพี่ เป็นแผลเป็นเลยเนี่ยโคตรเซ็ง เกือบหมดหล่อแล้ว” พูดแล้วก็เซ็งจริงครับ ตอนไปตัดไหมผมนี่ร้องลั่นเลย ไอ้ที่พยาบาลตัดนั่นขนคิ้วกู๊!! โถ่!! ขนคิ้วลูกพ๊อ!!

“ไม่เป็นไรไม่เห็นหรอก”

“แผลเป็น?”

“ความหล่อมึงหน่ะ ขยันชงนัก” นี่ก็ตบเก่งอ่ะ ผมกะจะยิงมุกอีกซักสองสามมุกถ้าไม่ติดที่ว่าไอ้นินิวเอาแขนมาสะกิดยิกๆเสียก่อน อะไรของมัน

“สะกิดกูทำไมเนี่ยนิว คันรักแร้หรอ”

“อีคุณ!!” เอ้า เกรี้ยวกราดเฉย

“อะไรวะนิว”

“ขายเสื้อสิขายเสื้อ” นินิวกระซิบข้างหูผมอย่างรวดเร็วพร้อมกับเหลือกตาดำเน้นย้ำด้วยว่าหมายถึงขายให้ไอ้พี่ปลัด

“เอ้อพี่ ช่วยผมซื้อเสื้อหน่อยเด่ะ เนี่ย เสื้อมงคลใส่แล้วรวยแบบไม่ต้องแชร์เตตัสแคปชั่น99” ขายตรงแบบหน้าด้านๆ ไอ้พี่ปลัดกระดกคิ้วขึ้นแบบที่ชอบทำบ่อยๆ

“มึงทำเอง”

“ช่ายยย คลอดไหมออกมาเองกับตูดเลยน้า รับรองนุ่มนิ่มเหมือนได้นอนบนตูดแมว”

“ตัวเท่าไหร่”

“ปกติสามพันแต่เพราะเป็นพี่เลยเหลือสามร้อย เนี่ย คนมันใจแลกใจ ถ้าพี่ซื้อสอนนี้ได้ใส่คู่กับผมด้วยนะเว้ย จะได้หล่อเหมือนผมไง” มั่นหน้าไม่มีใครเกิน จริงๆก็ใส่เหมือนกันทั้งร้านแหล่ะครับ แต่ขอเสนอโปรขายความหล่อตัวเองเสียหน่อย

“หึ เออ เอามาตัวหนึ่ง ไซต์แอลนะ” โห นี่พี่แม่งชื่อปลัดหรือแอพซื้อของเนี่ยซื้อง่ายขายคล่องเชียว ผมกำลังจะหันไปบอกเพื่อนแต่ปรากฏว่าพวกมันจับใส่ถุงเตรียมรอไว้อยู่แล้วเลย ไม่ค่อยออกนอกหน้าซักเท่าไหร่

“อีนินิว มึงนี่รีบหรอ”

“เอ้า เรื่องเงินๆทองๆป่ะวะ”

“เล่นซะกูแยกหน้ามึงกับเงินไม่ออกแล้วเนี่ย”

“หน้ากูเลือดขนาดนั้นเลยหรอวะ”

“เปล่า เทา”

ป้าป!!
เอ๋ง!!
ลั่นเลยครับลั่นเลย ชะนีไทยนี่น่ากลัวจริงครับ เหมือนพร้อมส่งออกเป็นนักวอลเลย์ทีมชาติกันทุกคน

“พี่ปลัดอย่าลืมช่วยรีวิวร้านนะค้า” ทีกับผู้ชายมาทำเปิดเสียงโทนลุลา ทำเหมือนพี่มันไม่เห็นท่าอุ้งตีนหมีมึงเมื่อกี้งั้นแหล่ะ โวะ ไอ้พี่ปลัดนี่ก็อยู่เป็นครับ ยิ้มตอบทีเดียว นินิวนี่แทบจะแถมเสื้อให้ฟรีอีกสิบตัว พี่ปลัดไม่ได้อยู่ต่อนาน หลังจากโดนหลอกล่อให้ซื้อเสื้อไปตัวหนึ่งพี่มันก็ขอตัวออกไปหาเพื่อนทันที เลยอดโม้เรื่องคิ้วแตกต่อเลย

ผมก็ยืนขายเสื้อต่ออยู่ซักพักชักผิดสังเกตครับ ลูกค้ามาจากไหนเยอะแยะไม่รู้ รุมร้านเราพอๆกับเดือนเดือดเลย ดีมันก็ดีหรอกนะครับแต่ขายไม่ทันเลย 

“พี่คะ เอาไซส์เอ็มค่ะ”

“ได้ค่ะๆ”

“เอาลายชะมดสองตัวค่า”

“นั่นแมวน้ำครับ”

“หนูเอาสามตัวเลยค่ะ ลายนกเงือกอันนี้”

“นั่นแมวน้ำครับ”

“ลายอีเห็นอันนี้เท่าไหร่คะพี่”

“นั่นแมวน้ำครับ”

สู้ๆว่ะมิตร นับถือใจมึงจริงๆ คนอะไรวาดแมวน้ำให้เหมือนชะมด นกเงือกแล้วก็อีเห็น กูว่าคณะสินกำอาจจะต้องการตัวมึงก็ได้นะ

“ไหงคนเต็มร้านงี้วะมึง” ผมหันไปถามนินิว

“นั่นดิมึง อันนี้เงินทอนค่า ของน้องไซส์แอลนะคะ” จากที่กลัวของไม่หมดตอนนี้กลัวไม่พอแทนแล้วครับ ไอ้มิตรนี้ยิ้มแก้มแทบปริ มองมาจากกรุงเทพยังรู้ว่าปิติมานะมานีชูใจสุดๆ ลายเสื้อเหมือนอักษรภาพโบราณยังขายได้ขนาดนี้

“อันนี้ร้านเสื้อที่พี่ปลัดใส่ใช่ไหมคะ เอาไซส์เอสหนึ่งตัวค่า” หือ? ผมหันขวับไปหาน้องผู้หญิงที่เพิ่งเดินเข้ามาซื้อ พวกเพื่อนผมมัวแต่วุ่นกับการทอนเงินเอาเสื้อใส่ถุงเลยไม่ได้ยิน

พี่ปลัด?

มือผมรีบหยิบมือถือขึ้นมาเปิดแอพพลิเคชั่นยอดฮิตไล่ดูรูปทันที เลื่อนลงไม่เท่าไหร่ก็เจอแอคคิ้วท์บอยเจ้าเก่าลงรูปไว้ ในรูปเป็นพี่ปลัดกำลังยืนดึงหน้าอยู่แถวๆชอปวิศวะ เรียนนวัตไปโผล่ทำไมวิศวะวะพี่ แต่นั่นแหล่ะครับ หน้าตาก็หล่อเหมือนเดิมเพิ่มเติมคือใส่เสื้อที่ผมขาย ในแคปชั่นก็อวยตามภาษา พอดีเห็นคอมเม้นต์มีสาวๆแทคไอจีพี่มันไว้เลยขอเข้าไปดูแคปชั่นจริงๆเสียงหน่อย

Parattakornty 

ใส่เสื้อตัวนี้แล้วดูดีในสามนาทีเลย


โหยๆๆๆๆ พรีเซนเตอร์ดีเด่นมาก ยอดไลค์พุ่งเป็นพัน สาวงี้กรี๊ดเต็มคอมเมนต์เลย ผมรีบกดฟอลพร้อมกับกดตุ่มหัวใจแดงๆไปให้หนึ่งที

Khuncool
หล่อเกือบเท่าผมแล้ว
Parattakornty @khuncool ด่ากูหน้าลิง?

อ้าวไอ้พี่ปลัด กวนตีนแล้วไง ไอ้พี่มึง ไอ้บ้า ลิงที่ไหนจะหล่อเหมือนดาราเกาหลีขนาดนี้ เห้ย หรือลิงบ้านพี่มันหล่อวะ เออๆ ไม่แน่ๆ
 
Parattakornty started following you


แจ้งเตือนเด้งมาว่าไอ้พี่ปลัดมากดฟอลผม ผมเลยกดฟอลกลับทันทีทันใด

“อีคุณ มึงทำตัวให้มีประโยชน์กับโลกหน่อยเถอะ” ยังไม่ทันได้ตอบไอ้พี่ปลัดผมก็โดนเรียกตัวเสียก่อน ไม่กล้าขัดใจด้วย เพราะนินิวตอนนี้หน้าดุมาก ยืนขายต่ออยู่ซักพักตัวสุดท้ายก็ออกครับ พวกผมถึงกับเฮลั่นในความไม่คาดคิดนี้ ต้องขอบคุณไอ้พี่ปลัดมันสามทีในฐานะที่ทำให้เสื้อขายดีขนาดนี้

“เห้ยๆ ไอ้แทน มึงถ่ายรูปให้กูหน่อยดิ” ไอ้แทนที่กำลังดูดน้ำอยู่พยักหน้าหงึกๆแล้วเดินมารับมือถือจากผมไป ว่าแล้วผมก็เต๊ะท่าทันทีทันใด

“มึงดึงหน้าไมอ่ะคุณ”

“กูคุมโทนคนเท่อยู่”

“หน้าเหมือนคนจะฮัดชิ่วอ่ะ” เงี้ยครับ คนมันตาไม่ถึง ไม่ว่ากัน เห็นนิ้วมันยิกๆวากดถ่ายแล้วผมก็เปลี่ยนท่ายกมือขึ้นมาแอคท่าหล่อทันที

“แล้วนั่นมึงทำท่าอะไรอ่ะ”

“ท่าคนหล่อ”  ท่าโป้งชี้กลางไง รู้จักไหมครับ ท่าคนหล่อ ใครหล่อต้องทำท่านี้ มันคือท่าที่เอานิ้วโป้งนิ้วชี้นิ้วกลางมาแนบคาง ดูเฟี้ยวฟ้าวมะพร้าวแตงโมมากๆ ต่อไปเปลี่ยนท่าเป็นทำเหม่อบ้าง หล่อแบบเหม่อๆครับ ท่านี้ง่ายมาก เราจะกรอกตาขึ้นฟ้า ทำเหมือนซึ้งในรสพระธรรม

“มึงมองนกไมอีกอ่ะ”

“กูเหม่อๆอยู่ ให้อารมณ์ผู้ชายที่เผลอก็ยังหล่อ”

“เออๆ ฟีลมาเลย”

“ฟีลคนหล่อ”

“ฟีลคนตาลอยอ่ะไอ้สัด” บ๊ะไอ้นี่ ถ่ายรูปไม่เป็นเลยว่ะ ผมคว้ามือถือมาไถๆรูปดู เพื่อนแทนแม่งกดรัวจนรูปขึ้นมาเกือบร้อยแต่ใช้ได้อยู่สามรูป ผมไถๆแต่งฟีลเตอร์เล็กน้อยก่อนจะยื่นให้ไอ้แทนดู

“มึง รูปนี้กูโคตรหล่อเหมือนดาราเกาหลีที่ชื่อจงอางเลยว่ะ”

“คนเหี้ยไรชื่อจงอาง ดาราเกาหลีหรือนาคี”

“เออกูจำผิด จงอะไรนะ จงซี่?”

“จงซี่มันต้องถอน นั่นปอยฝ้ายป่ะมึง”

“อะไรซักจงหนึ่งกูจำไม่ได้ แม่กูชอบหวีดจากซีรี่ส์อยู่ แต่แม่งหล่อว่ะ กูนี่โคตรหล่อเลย” ไอ้แทนทำหน้าเหม็นตีนส่งมาว่าเอือมในความหล่อผมแล้วเดินออกไปช่วยพวกผู้หญิงเก็บร้าน ส่วนผมก็รีบกดอัพรูปก่อนแล้วล็อคหน้าจอเพื่อไปช่วยเพื่อนยกโต๊ะ สำหรับรูปที่อัพก็แค่เป็นรูปยืนดึงหน้าเพิ่มด้วยแอคท่าคนหล่อ โชว์เสื้อที่เหมือนกับพี่มันเป๊ะเด๊ดด้วยแคปชั่นเด็ด

Khuncool


ใครไม่คูล คุณคูล
T-shirt from @Spolygon
#มาซื้อเสื้อกันได้ที่หน้าหอสาม #ใส่แล้วหล่อได้ในสามนาที

ไม่ต้องบอกใช่ไหมหล่ะครับว่าตอนกดล็อคหน้าจอใครจะมาไลค์คนแรก


ใช่ครับ



… คุณชัยยุทธิ
แหม ช่วงนี้ติดโทรศัพท์งอมเชียว ไลค์ไวเป็นอันดับหนึ่งตล๊อดดด ในแอคพี่แกก็อัพเซลฟ์ฟี่มุมเดิมเห็นแต่หน้าตัวเองอยู่สิบรูปติดเว้นว่างเป็นดอกไม้สวัสดีวันนู้นวันนี้ตามวัย อยากแซวแต่กลัวโดนตัดค่าขนมเลยได้แต่จิ้มไลค์ไปเงียบๆ 

ขายเสื้อเสร็จเราก็เดินในงานต่อรอเวลาคอนเสิร์ต วันนี้ได้ข่าวว่าพี่แสตมป์มาเล่น ไหนๆก็มาอยู่ตรงนี้แล้วเลยกะอยู่ต่อดูคอนเสิร์ตไปด้วยเลย แล้วอาจจะเพราะว่ามันเป็นงานที่ตั้งใจจัดให้ปีหนึ่ง นิสิตหน้าใสห้อยป้ายชื่องี้เต็มลานจนได้แต่ยืนอยู่ห่างๆ ไม่กล้าไปไฟว้แย่งพื้นทีกับน้องๆ ระหว่างรอพี่แสตมป์ขึ้นก็มีวงของมหาลัยมาเล่นก่อน ณ เวลานี้ แค่มีเสียงเพลงเหล่าชาวนิสิตเราก็มันส์ได้ครับ เพลงช้าแบบร่มสีเทาชาวเราก็เต้นเป็นสเตปแน่นอกได้ ทั้งแหกปากทั้งเต้นกันสุดเหวี่ยงจนเหนื่อย เหนื่อยจริงครับ พี่แสตมป์ยังไม่ขึ้นก็จะตายแล้ว

“มึง กูไปซื้อน้ำนะ” ผมหันไปบอกไอ้มิตร

“เออๆ ฝากน้ำเปล่าด้วยสอง”

“เค”

ผมแยกเดินออกมา มุ่งเป้าหมายไปที่โรงอาหารเพื่อซื้อน้ำ ไม่ไหวครับ แหกปากร้องเพลงจนคอแห้ง ตอนแรกไม่กะร้องดัง แต่ไอ้น้องพละคนด้านหน้าลูกคอมันดีมาก เหมือนร้องเย้ยกัน เลยต้องหอนสู้เสียหน่อย

“ไอ้คุณ”

“เอ้า พี่ปลัด” เดินหล่อมาเลยครับ สาวงี้ซุบซิบกันเต็ม

“ไม่ไปดูคอนหรอ”

“เนี่ยออกมาซื้อน้ำแล้วจะกลับเข้าไป พี่อ่ะ”

“กำลังจะไปเหมือนกัน”

“ดีเลย ป่ะๆ ไปกับผม ตำแหน่งที่ผมยืนนี่เห็นโคตรชัด”

“...”


“พี่ช่วยชงหน่อยดิว่า เห็นเวทีหรอ”

“เห็นเวทีหรอ”

“นมพยาบาล!!”

ป้าป!!!
เอ๋งงงง!!
ไอ้พี่เวร ตบมุกไม่ได้เรื่อง แต่ตบหัวนี่ถนัดเชียวนะโว้ย!!
 
พอผมเดินไปถึงพี่แสตมป์ก็ขึ้นพอดี เด็กๆงี้วิ่งกรี๊ดถล่มทลายจนผมแทรกเข้าไปหาเพื่อนไม่ได้ เลยได้แต่ยืนฟังจากด้านหลังสุดแทน ดีนะครับที่ส่วนสูงร้อยเจ็ดสิบของผมมันยังพอเขย่งแล้วเห็นได้ ไอ้พี่ปลัดนี่ไม่ต้องพูดถึงเลยยืนเฉยๆก็พ้นมันทุกหัวที่อยู่ด้านหน้าแล้ว พี่มันสูงถึงร้อยเก้าสิบไหมวะเนี่ย โคตรสูงเลย

“พี่ปลัด”

“หือ?”

“พี่สูงเท่าไหร่อ่ะ”

“ร้อยแปดสิบหกมั้ง วัดล่าสุดตอนปีสาม” โอ้โห ยอมแล้วจ้า ร้อยเจ็ดสิบไม่สู้

“สูงจังวะ”   

“มายืนตรงฟุตบาทมา” พี่มันดึงแขนผมขึ้นไปยืนตรงฟุตบาลข้างๆ พี่ปลัดมันก็เป็นคนแปลกๆเหมือนกันนะครับ พี่แสตมป์ร้องเพลงเศร้าอกหักติดกันมาสามเพลง ผมนี่โคตรอินทำตัวอกหักในจินตนาการตัดภาพกลับมาที่ไอ้พี่ปลัดข้างๆที่ทำแค่โยกตัวเบาๆพร้อมกับยกยิ้มมุมปากไม่หยุด

 อีกหนึ่งเสน่ห์ของงานเปิดโลกกิจกรรมนี้คือช่วงเวลาที่เรามองไปทางไหนก็เจอแต่ร้อยยิ้ม ไม่มีการแบ่งคณะ แบ่งภาควิชา แบ่งชั้นปี ทุกคนมาสนุกกันในฐานะนิสิตของมหาลัย รุ่นพี่รุ่นน้องกอดคอร้องเพลงและเต้นกันสุดแรง ซึ่งผมก็เป็นอีกหนึ่งคนที่หุบยิ้มตอนนี้แทบไม่ได้ คงจะอาการเดียวกับพี่ปลัด


บางทีเวลาเราอยู่ในช่วงเวลาดีๆ ต่อให้เป็นเพลงเศร้าเราก็ยังสนุกไปกับมันได้


เอ้า!!

ผู้ชายดีๆ ผู้ชายดีๆมีแฟนหมดแล้วเธอจะรออะไร ฮู้ววววว!! พี่แสตมป์ วู้ววววว!!


“เออ คุณ เสื้อลายลามะมึงนี่แปลกดีนะ”


“นั่นแมวน้ำพี่!”





--

นี่เคยมีเพลงประจำกลุ่มเป็นเพลงอกหักแต่โสดกันทั้งกลุ่มด้วยแหล่ะค่ะ ฮา

ออฟไลน์ Thanaphon

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 32
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0

ออฟไลน์ Bpsr

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 3
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
ปลงกับเสื้อลายแมวน้ำของสมิธมากๆอ่ะ
ขำไม่ไหวแล้ว

 :z3:

ออฟไลน์ puiiz

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3380
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +135/-4

ออฟไลน์ MmBb

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 180
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-0
อ่านแล้วยิ้มตามอ่ะตลกกะความคุณมากมาย
แต่เหมือนค่าตัวคุณปลัดจะแพงนะฮะ ออกน้อยละเกิน รอตอนต่อไปค่ะ

ออฟไลน์ TIKA_n

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1391
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +308/-4
พี่ปลัด น่ารักจัง ช่วยอุดหนุน แล้วยังช่วยเป็นนายแบบขายเสื้อให้ด้วย ขายดีเทน้ำเทท่าเลย
ทำให้ขนาดนี้ ก็เพราะน้องคุณของเราสิน้า อยากใส่เสื้อคู่น้องก็บอก 555
เดี๋ยวนี้ชักพัฒนา รู้จักตบมุกน้องแล้ว ความเป็นน้องคุณกำลังซึมซับเข้าไปแล้ว พี่ปลัด
แล้วรีบกดฟอลน้องคุณเชียว แหม ๆ อย่างนี้จะมีใครมาฟอลน้อง ตามพี่ปลัดไหมเนี่ย
ชอบอารมณ์การเต๊ะท่าถ่ายรูปของน้องคุณมาก นี่ไม่รู้จักคำว่าดึงหน้าอ่ะ เชยไหม ต้องไปหาคำแปลเลย (อายจัง)
ชอบคุณชัยยุทธิมาก มาแค่ชื่อ แต่มาบ่อย จนรู้เลยว่า ความฮาของน้องคุณถ่ายทอดมาจากใคร
สุดท้าย เค้ามายืนดูคอนเสริตเคียงคู่กัน พี่ปลัดฟังเพลงอกหักแต่อารมณ์ดี เพราะคนข้าง ๆ สินะ  :-[
แล้วสรุป จะมีใครมองลายเสื้อของสมิธ เป็นแมวน้ำได้สักคนไหม ฮาาาา  :laugh:
อ่านไปก็ต้องอมยิ้มไป แล้วก็ต้องนั่งกลั้นขำไป หลงรักน้องคุณสุด ๆ อ่ะ ฮื่อออ
รอตอนต่อไปน้า ชอบเรื่องนี้มากกกก ขอบคุณคนเขียนมากค่า  :กอด1:

ออฟไลน์ ♥►MAGNOLIA◄♥

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7534
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +193/-11
ที่แท้ทรู คุณ เป็นนศ.มอเดียวกับเรื่องเด็กหอ
เลยได้มี พี่พี่ พี่หมอ พี่โย เติ้ล ปัน มาโผล่ในเรื่อง
ขำปัน ที่ว่าคุณไปกินลูกชิ้นปิ้งแหย่ๆให้เพื่อนเติ้ลน้ำลายไหล
ได้ผล ไม่นาน ปันเดินมาชื้อกินตามอย่างมึนๆ
อย่างอ่านเรื่องของปันอีก ใครจะเป็นคู่ปันนะ  :hao3:

ชักสงสัยนศ.ที่นี่คงไม่เต็ม เหมือนๆกับกลุ่มเด็กหอทุกคน
นี่ถ้าคุณไปชักชวนกลุ่มพี่พี่ พี่หมอ พี่โย
มาพรีเซนเตอร์เสื้อเพิ่มนอกจากพี่ปลัด คงขายดิบขายดีเป็บสิบคันรถซะม้าง

เหมือนพี่ปลัด ไม่มีคนคุยได้บ้าๆบอๆเหมือนคุณ
เรื่องยกตัวเองว่าหล่องี้ ตบมุกกากงี้
เลยติดใจคุยกับคุณได้บ่อยๆ
       :L1: :L1: :L1:
  :pig4: :pig4: :pig4: :pig4:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ Snowermyhae

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4015
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +97/-7

ออฟไลน์ มะเขือม่วง

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 435
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +7/-0
เหมือนทุกอย่าง ยกเว้นแมวน้ำ 5555555555

 :pig4: :pig4: :pig4: :pig4:

ออฟไลน์ ursleepingxd

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 148
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +3/-0
เป็นทุกอย่างให้เธอแล้ว /อุ๋งกล่าว

ออฟไลน์ Timber Huang

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 49
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +3/-0
มอดังย่านอโศกป่ะหนิ คนแต่งเรียนอยู่มอนี้เหรอ? อยากรู้จักคนแต่ง

ออฟไลน์ fc_fic

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2598
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +84/-7

ออฟไลน์ Ploids

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 42
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0

ออฟไลน์ TIKA_n

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1391
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +308/-4

ออฟไลน์ pktherabbit

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 212
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +5/-0

ออฟไลน์ Oiimaps

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 178
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +331/-2
6


   กลับสู่บางกอกเมืองกรุงสุดอัดของเราเหมือนเดิม ณ หอพักใจกลางกรุงที่อยู่ตรงข้ามมหาลัยใจกลางกรุงเหมือนเดิม ผมได้นอนตีพุงแปะๆอยู่บนเตียงใหญ่
   

เบื่อ


เบื๊อเบื่อหน่ะ


“คุณ กูไปแล้วนะ” งึ ผมหันหน้าไปหามิตรที่เสื้อผ้าเตรียมตัวออกไปติ่งไอดอลหญิงอะไรของมัน มิตรเป็นอะไรซักอย่างที่เขาเรียกกันว่าโอตาคุครับ เรื่องการ์ตูนอนิเมะไว้ใจเพื่อนมิตรได้เสมอ จริงจังยิ่งกว่าการไปนั่งเรียนคือการไปยืนถือแท่งไฟยิงมิกซ์อะไรของมัน เคยฟังมันเล่าครับ ไม่ค่อยสนใจเท่าไหร่แค่ฟังผ่านๆแต่ทำหน้าทำตาว่าตั้งใจ

“รีบกลับนะมึง”

“อ่อ อาจจะไม่กลับว่ะ”

“เอ้า ไมวะ”

“คุณอะไรติดหน้าอ่ะ”

“ความเสือก”

“ใช่ ไอ้ขี้เสือก กูต้องกลับบ้านวันนี้วันเกิดป๊า” โห่ โคตรเหงาเลย วันนี้ไอ้แทนก็กลับไปโรงเรียนเก่ามันครับ น่าจะอยู่ยาวยันดึกเพราะไปดื่มกันต่อด้วย ยิ่งถ้าไอ้มิตรกลับบ้านแบบนี้นี่แสดงว่าผมต้องอยู่ห้องคนเดียวยาวๆเลย ส่วนไอ้มิกติดต่อไม่ได้เช่นเคย ติดเมียไปยาวๆเช่นกัน


...ว่าแต่เรียกป๊า ไหนบอกว่าชื่อสมิธ เรียกพ่อเสียจีนเชียว ฝรั่งจีเอ็มโอป่ะเนี่ย
 

“กูอยู่หอคนเดียวอ่ะ”

“อาจจะไม่คนเดียวก็ได้นะ”

“ไอ้เหี้ยมิตร!!”

“คิ ไปแล้วอีหนู เฝ้าห้องดีๆนะ” จากไปพร้อมกับความหัวร้อน รู้ว่าก็รู้ว่ากลัวผียังจะเสือกทิ้งบอมบ์ไว้แบบนี้อีก ผมลุกขึ้นนั่งบนเตียง มองสภาพตัวเองผ่านกระตกตู้เสื้อผ้าแล้วรับไม่ได้ หัวงี้ฟูฟ่องเสื้อบอลก็ยับยู่ยี่พอๆกับหน้า คราบน้ำลายเลยไปยันคิ้ว เอาวะ อย่างน้อยในมุมของคนสายตาสั้นเราอาจจะยังดูดีอยู่ก็ได้แหล่ะ ใช้เวลาอยู่ซักพักกว่าที่ผมจะลากร่างตัวเองไปอาบน้ำแต่งตัวใหม่ให้เรียบร้อยก็บ่ายกว่าๆแล้วก็มานั่งแปะอยู่บนโซฟาหน้าทีวี


แม่ง


โคตรไม่มีอะไรทำเลย


กูจะต้องเฉาตายแน่ๆชีวิตแบบนี้


“เบื่อจัง” บ่นงุบงิบแล้วก็ลุกเปิดประตูห้องเตรียมไปหาอะไรกิน พอมผมเปิดประตูห้องมาก็พบกับประตูห้องตรงข้ามที่ปิดสนิท ป่านนี้ไอ้พี่ปลัดมันจะตื่นหรือยังน้า ลองเคาะดูดีกว่า


ก่อกๆๆๆๆแก่กๆๆๆก่อกๆๆๆๆๆ
ความคลีเอทในความคิดผมเลยเคาะประตูห้องเป็นจังหวะเพลงชายกลางของพี่แสตมป์มันเสียเลย คอนเสิร์ตจบอารมณ์ไม่จบ

แอ๊ด!


“เคาะแบบนี้มึงเตรียมตัวโดนตีนกูไว้แล้วใช่ไหมไอ้คุณ!” มาแล้วครับเจ้าของห้อง สภาพเพิ่งตื่นที่แท้จริง พี่ปลัดอยู่ในชุดเสื้อกล้ามกางเกงนอนขายาว ชุดเบสิคอยู่ด้านแต่พอเป็นพี่มันใส่แล้วโคตรเดะเฟสเมน

“พี่รู้ได้ไงว่าเป็นผมอ่ะ”

“คนปกติเขาไม่เคาะประตูห้องคนอื่นเป็นจังหวะสามช่าแบบนี้หรอก”

“ผมเคาะเป็นจังหวะเพลงชายกลางต่างหาก”   

“มึงอยากเป็นแบบชายน้อยไหมหล่ะ” หมายถึงเป็นเด็กน่าเอ็นดู ดูเป็นน้องคนเล็กของครอบครัวหรอวะ งงไปหมด

“พี่นอนอยู่หรอ”

“สี่นาทีที่แล้วก็ใช่ ถ้าไม่ใช่ว่ากูต้องตื่นมาเพราะหมาเคาะประตู” อู่ย สายตาพี่มันน่ากลัวมากครับ

“หมาพันธุ์อะไรทำไมมันฉลาดแล้วก็น่ารักจัง ผมเบื่อว่ะพี่ โดนเมททิ้ง ขออยู่ด้วยดิ” ผมสาระแนแทรกร่างผ่านแขนพี่ปลัดที่เท้าวงกบประตูไว้เข้ามาในห้องพี่มันแบบไม่ต้องรอคำตอบ ทั้งๆที่ความกว้างห้องก็เท่ากันแท้ๆ ไหงพี่มันจัดห้องเสียน่าอยู่เลยวะ เข้าชุดกันทั้งโต๊ะทั้งโซฟา แล้วทีวีใหญ่อลังการแถมมีโค้งตรงกลางอีกต่างหาก ได้กลิ่นความรวยเลยอ่ะบอกตรงๆ

“เห้อ ไอ้คุณ” พี่ปลัดเดินมาเอามือผลักหัวผม

“เมทพี่นอนอยู่ป่ะเนี่ย”

“กูไม่มีเมท” โหหหหหหหหหหหหหหหหหหหหหห อยากจะโหหหหหหหหหหหห คือหอผมมันแพงจริงนะครับ เพราะมันเล่นตั้งอยู่หน้ามอแบบสิบเก้าถึงหน้าประตู ขนาดหารสี่ยังว่าแพงอยู่เลยแล้วนี่พี่แกเล่นอยู่คนเดียว เอาแล้วๆๆๆ โทรฟ้องตำรวจดีไหม ได้กลิ่นค้ายาแล้วโว้ย

“รวยขนาดนี้... ผมรู้แล้วๆ จริงๆพ่อแม่พี่โดนปลัดจับข้อหาค้ายาเลยแค้นเอามาตั้งชื่อลูกแน่ๆ!!”

“ถ้ายาบ้าอ่ะกูว่าตำรวจควรสงสัยมึงมากกว่ากูอีก เพ้อเจ้อ” ก็ว่างั้น... มโนเล่นเผื่อถูก ผมหันหลังเดินไปเข้าครัว ขนาดชุดครัวยังครบเซท ไม่มีจานมาม่าที่ปล่อยเป็นคราบอยู่ในซิ้งค์แบบห้องผมด้วยซ้ำ คือว่าห้องผมใช้ระบบจิตสำนึกล้างครับ เมื่อไหร่ก็ตามที่จานเริ่มสูงแล้วไม่มีจานใช้ต้มต่อถึงจะยอมล้างกันได้

“ไอ้คุณ” พี่ปลัดยืนพิงตู้เย็นมองผมด้วยสายตาเซ็งๆ

“กระทะโคเรียควีนป่ะเนี่ย”

“เห้อ เชื่อมึงเลย สำรวจไปแล้วกัน กูเพิ่งเคลียร์งานเสร็จตอนเจ็ดโมง ดมนู่นนี่พอใจจะกลับห้องก็ล็อคห้องให้กูด้วย” พอพี่มันพูดแบบนี้ถึงได้เพิ่งสังเกตว่าหน้าพี่ปลัดมันอิดโรยมาก เกือบรู้สึกผิดเลยครับถ้าไม่ติดว่าต่อมขี้เสือกมันใหญ่กว่า พี่ปลัดยกมือขึ้นลูบหน้าลูบตาตัวเองก่อนจะเดินเข้าห้องนอนไป พี่มันก็ไว้ใจคนง่ายจังวะ เดี๋ยวตื่นมาทีวีหายนี่จะรู้สึก ผมเดินสำรวจนู่นนี่อยู่พักใหญ่ๆก็ขอแอบบุกเข้าห้องนอนมันเสียหน่อย ผมค่อยๆหมุนลูกบิดช้าๆไม่ให้เกิดเสียงกลัวพี่มันตื่น บนเตียงสีขาวมีก้อนพี่ปลัดนอนซุกผ้าห่มกรนอยู่ก้อนใหญ่ๆบนเตียง กรนจริงครับไม่ได้ดังมากแต่ก็ได้ยินว่ากรน กัดฟันแถมเตะผ้าห่มอีกต่างหาก โถ้ะ ลุคพระเอกที่เคยพบเจอ นอนดิ้นเป็นเด็กเลย

ผมมองเด็กชายปลัดนอนแล้วก็อดเอ็นดูไม่ได้ ดูท่าทางจะเหนื่อยจริง ปล่อยหมาจรจัดอย่างผมมาวิ่งเล่นในห้องยังสามารถหลับเป็นตายอย่างสบายใจลงไปได้อีก เห็นพี่มันหลับก็ไม่อยากกวนรีบออกจากห้องนอนพี่มันมานั่งเล่นอยู่บนโซฟา


อืม...


ไหนๆก็เนียนปล่อยให้พี่มันเลี้ยงเคเอฟซีมาแล้วมื้อหนึ่ง มาทำอาหารตอบแทนให้ดีกว่า อย่าให้เสียชื่อเสียงเด็กมนุษย์ ผมวิ่งไปเปิดตู้เย็นอย่างชำนาญ กระชับกระทะโคเรียควีนในมือซ้ายให้มั่น ส่วนมือขวาเปิดพันทิปกระทู้สอนทำไข่เจียว ผมชายตามองที่เตาไฟฟ้าสีดำนั่นด้วยสายมุ่งมั่น


ว่าแต่


เปิดยังไงวะเนี่ย...


สเตปแรกก็ฉิบหายเลยเปิดเตาไม่เป็น เอาเป็นว่าผมก็ใช้บุญนำทาง ตอกไข่ใส่น้ำปลาใส่น้ำเล็กน้อยตามในกระทู้บอก อยากโชว์สเตปเทพควงกระทะแต่แค่พลิกไข่ให้มันไม่ฉีกออกจากกันก็แย่แล้ว จบท้ายที่การงัดก้อนไข้เจียวออกมาวางใส่จาน เห้ย ก็ไม่แย่นะครับ ดูก็ยังพอรู้ว่าเป็นไข่เจียว

“เผาห้องกูหรอ”

“อ้าว ตื่นแล้วหรอพี่” นายปลัดยืนหน้าง่วงเกาพุงแกรกๆอยู่ตรงประตูห้องนอนจ้องมาที่ผม

“ได้ยินเสียงฉี่ก็เลยตื่น”

“เห้ย นั่นฉี่หรือท่อปะปาแตก ใครมันฉี่ดังขนาดนั้นวะพี่”

“กูหมายถึงฉี่กระทะ”     

“อ๋อ ตกใจหมดเลย มาๆพี่ผมทำไข่เจียวไว้ให้ ไม่ต้องขอบคุณก็ได้ผมเต็มใจ” ผมชูจานไข่เจียวให้พี่ปลัดดู พี่มันยกคิ้วขึ้นนิดหนึ่ง

“มึงทำกับข้าวเป็นด้วยหรอ”

“เห้ยพี่ ผมเนี่ยบอกเลยว่าครัวคุณต๋อยที่ว่ายังแพ้ครัวคุณคุณ ตอกไข่ไก่เบอร์สามหยอดน้ำเปล่าหนึ่งช้อนกับใส่น้ำปลาตราขงจื๊อ”

“เป่าฮื้อคุณ น้ำปลาตราหอยเป่าฮื้อ”

“เออนั่นแหล่ะๆอะไรฮื้อๆจื๊อๆ กินกับข้าวสวยร้อนๆรับรองอร่อยเด็ดเจ็ดย่านน้ำ” ชูนิ้วโป้งแบบว่ากดไลค์เลยให้ตัวเองเป้นการคอนเฟิร์มว่ากู๊ดจริงๆ 

“แล้วไหนข้าวสวย”

“อ่า...”

“...”

“...คือแบบ”

“แบบ?”

“แบบที่เมกาเขาไม่นิยมกินไข่กับข้าวอ่ะพี่ เราต้องเปิดกว้างรับวัฒนธรรมอื่นบ้างดิ ป่ะๆกินเถอะๆ” แถมันหน้าด้านๆ จู่ๆก็เป็นอเมริกันซิติเซ่นขึ้นมาเฉยๆ ผมรีบเบี่ยงประเด็นเอาไข่กับช้อนส้อมไปวางบนโต๊ะ นั่งยิ้มปริ่มรอพี่ปลัดมานั่งกินแต่โดยดี พี่ปลัดมันหัวเราะออกมาเบาๆแต่ก็ยอมลงนั่งตักไข่เข้าปาก

บอกตรงๆว่าใจคนทำนี่มันเล่นลุ้นทุกการบดเคี้ยวไข่ในปากของพี่มันเลยครับ บดเคี้ยวไข่ในปากฟังดูทารุณไปหน่อย ขอเปลี่ยนเป็นทุกการขยี้ไข่ในปาก อือก็ยังไม่เวิร์ค เอาเป็นทุกการเคี้ยวนั่นแหล่ะครับ เหมือนพี่มันก็รู้แหล่ะครับเลยเล่นลีลากินไข่ด้วยสปีดติดลบยั่วผมไปด้วย

“อือ”

“อืออะไรอ่ะ”

“อือ ก็อร่อย”

“ไม่ได้ดิ ถ้าอร่อยพี่ต้องพูดว่าอูมามิ เพราะอูมามิแปลว่าอร่อย” ห้ามถามกลับนะครับว่าภาษาอะไร ฟังมาจากโฆษณาอีกที

“แล้วถ้าไม่อร่อยต้องพูดว่าอะไร”

“มิมาอู”

“มั่ว” เอ้า ดันรู้อีก

“น๊อทอูมามิ”

“นี่ก็มั่ว”

“โห่พี่ ผมเอกอิ้งไม่ใช่เอกญี่ปุ่น” ถึงหน้าตาจะดูญี่ปุ่นก็ตามแต่บอกตรงๆว่ารู้แค่ศัพท์พื้นฐาน ไอ้มิตรสอนไว้ว่าถ้าพูดไม่ได้ให้ทำเป็นลงท้ายเดสๆไว้ก่อนเดี๋ยวทุกอย่างก็ดูซอฟต์เป็นญี่ปุ่นเอง เช่น ไอ้บ้าเดส เนี่ยครับ ฟังดูนุ่มนิ่ม ไม่รู้เลยว่าด่า

“หึ”

“แต่อร่อยใช่ป่ะ เนี่ยเป็นการขอบคุณที่พี่เลี้ยงเคเอฟซีผมเลยนะรู้เปล่า”

“ใจดีจังนะ”

“แน่น๊อนนนนน”

“หึ เอาเป็นว่าขอบคุณแล้วกัน” เนี่ย ขนาดขอบคุณยังมีสไตล์ มีความยกยิ้มอ่อนๆก่อนก้มลงไปกินไข่ต่อ แค่กินไข่เจียวก็ยังดูเหมือนเล่นโฆษณาได้ คนอะไร๊!

“ว่าแต่พี่อยู่ห้องคนเดียวโคตรรวยเลยอ่ะ ห้องก็สะอ๊าดสะอาด” ผมเอนหลังพิงเก้าอี้แล้วมองออกไปรอบๆห้อง ห้องพี่ปลัดมีความกว้างและจำนวนห้องเท่าห้องของผมแหล่ะครับ แต่ตกแต่งเฟอร์นิเจอร์เยอะกว่ารวมไปถึงมีการตกแต่งให้ไปในโทนเดียวกัน

“มีเมทแล้ววุ่นวาย” เห็นด้วยล้านเปอร์เซ็น ถ้าตัดภาพไปที่ห้องผม เราก็จะมีความเป็นศูนย์วัฒนธรรมหน่อยๆครับ ฟิกเกอร์กันดั้มดูแข็งแกร่งของไอ้แทนตั้งติดกับฟิกเกอร์ลายผู้หญิงยิงหัวใจของไอ้มิตรตบท้ายด้วยของแถมแฮปปี้มีลของผมที่ได้มาไม่รู้จะเอาไปไว้ไหนเลยเนียนๆตั้งไว้ข้างหุ่นในตู้ของพวกมัน ยิ่งเวลาฟังเพลงนี่สุดยอดแห่งความวุ่นวายของห้องเลยครับฟังไทยต่อสากลจบที่ญี่ปุ่น แต่ก็สีสันดีนะครับ เวลาท้องเสียยกห้องนี่โคตรสนุกเลย มิตรภาพไม่มีผลต่อการปวดขี้ครับ

“จริงว่ะพี่ เห็นด้วยโคตรๆ”

“ห้องมึงมีแค่มึงก็วุ่นวายแล้ว มึงมันซนเหมือนหมา”

“เห้ย บ้านผมเลี้ยงหมานะพี่ เลี้ยงไว้สามตัว สองตัวแรกได้มาพร้อมกันชื่อบ๊อกกับโฮ่ง แต่ถ้าพี่เรียกบ๊อกๆมันจะมาทั้งสองตัว แต่ถ้าเรียกโฮ่งๆมาทั้งสามตัว” พูดแล้วก็คิดถึงครับ ใครเลี้ยงหมาจะเข้าใจดี หมาเป็นสิ่งมีชีวิตที่ชีวิตประจุบวกมากครับ อารมณ์ดีง่าย แค่เรียกชื่อก็ดีใจกระดิกหางตีป้าปๆวิ่งมาหาแล้ว

“บ๊อก โฮ่ง แล้วอีกตัวหล่ะชื่ออะไร”

“อีกตัวพันธุ์บีเกิ้ล ชื่อย่อว่าปีโป้”

“...แล้วชื่อเต็ม?”

“ชื่อเต็มว่าปีปีปีโป้ ปะปะปีปีโป้” ชื่อนี้คุณชัยยุทธิแต่งให้ครับหลังจากที่พี่แกอยากกินปีโป้แล้วที่เซเว่นหมดเลยมาลงกับชื่อหมา โคตรเท่เลย หมาอะไรชื่อยาวกว่าลูกแท้ๆอย่างกูไปอี๊ก!!

“ถ้าเป็นหมาคนอื่นก็คงแปลกใจไปแล้ว แต่พอเป็นหมามึงก็เลยไม่น่าตกใจเท่าไหร่” ตรรกะอะไรของพี่มันวะ? พี่ปลัดยกน้ำขึ้นดื่มอั้กๆหลังจากที่เพิ่งฟาดไข่เขียวผมหมดจาน คนทำนี่ใจฟูยิ่งกว่าไข่เจียวตอนลงกระทะอีกครับ

“แล้วพี่อ่ะเลี้ยงหมาไหม”

“ชีวิตตัวเองยังดูไม่ค่อยจะรอด ไม่อยากหาภาระเพิ่มหรอก” นี่ขนาดไม่รอดจริงๆหรอ เล่นเสียกูอายชีวิตตัวเองเลย

“เออ พี่ขาวแบบนี้ตั้งแต่เกิดป่ะ ผมโคตรอยากขาวเลยอ่ะ เคยซื้อกลูต้าอะไรสักอย่างมาโบกผิว แม่งเป็นคราบติดรถโดนมันด่าอยู่เกือบอาทิตย์” คิดแล้วเซ็งครับ ไหนว่าวอเตอร์พรูฟ แค่เหงื่อออกก็ละลายหายไปหมดแล้ว ขาวยันขน

“อยากรู้จริงหรอ”

“จริงดิ!!”

“แต่มันเป็นความลับมากเลยนะ”

“เห้ย ใช่หรอพี่”

“สูตรนี้ได้มาจากพ่อเพื่อนของพ่อของเพื่อนพ่อที่เป็นเพื่อนกับทวดของทวดของทวดของคุณพ่อแต่ก็สนิทกับคุณทุณทวดแล้วก็ยายของฝั่งแม่” เชี่ยพี่ปลัดแม่งโคตรคูล ขนาดสูตรดูแลตัวเองยังสืบทอดมาอย่างกับเมนูอาหารแดจังกึม อะไรทวดๆพ่อๆนะฟังไม่ทัน

“สุดยอดเลยพี่!!”

“สูตรอ่ะก็คือ...”

พี่ปลัดเดินมากระซิบข้างหูผมแผ่วเบาแต่ผมกลับได้ยินมันชัดเจนและจดจำได้เป็นอย่างดี

เห้ย.. ง่ายนิดเดียวเองนี่!!!
หล่อได้ในสามนาทีไม่ไกลเกินเอื้อมแล้วโว้ย!!


.
.
.   


วันนี้มีเรียนบ่ายแต่ผมตื่นมาตั้งแต่เช้า เพื่ออะไรหน่ะหรอครับ!! หึ!! ก็เพื่อตื่นมาสปาตัวไปพร้อมๆกับฮัมเพลงสาวน้อยบ้านนาสปาบ้านทุ่งตามสูตรที่พี่ปลัดให้มา เมื่อวานผมนี่ไปตามซื้อวัสดุแทบไม่ทัน วันนี้ต้องหล่อผิดหูผิดตาจนเพื่อนทักแน่ๆ  ว่าแล้วก็ลงมือพอกผิวตามสูตรที่ไอ้พีปลัดให้มาทันทีใด ใช้เวลาอยู่ในห้องน้ำเกือบสี่ชั่วโมง จากนั้นก็แต่งตัวพร้อมเฉิดฉายในรั้วมหาลัยในฐานะคิ้วท์บอลคนใหม่แล้ว!!

ผมเดินอย่างมั่นใจเข้าไปในม. บอกเลยแต่เริ่มต้นก็สัมผัสได้ถึงความฮอตแล้วครับ


สาวมองหรอ?


แดดเผาหน้า!!!


เหมือนมหาลัยวิทยาเขตนรก มันจะร้อนอะไรขนาดนี้ ขึ้นห้องไปรักแร้แทบเปียกแต่ก็ยังหล่ออยู่ ผมรู้ตัวเลยครับว่าตัวเองต้องดูดีมากๆเพราะไอ้มิตรกับไอ้แทนนี่ถึงกับอึ้งไปเลย

“อะ ไอ้คุณ มึงไปทำอะไรมาวะ”

“หึ แปลกใจหล่ะซี้!!” เห้ยแบบนี้ผมเริ่มกลัวหน่อยๆแล้ว นี่ถ้าผมหล่อเกินไป ไอ้แทนไอ้มิตรจะกล้าเดินข้างๆผมไหมวะเนี่ย โอ๊ย หนักใจว่ะ ทำไงดี

“มะ มะ ไม่ให้แปลกใจได้ไงอ่ะ”

“กูหล่อผิดหูผิดตาใช่ไหม!!!”

“มึงตัวเหลือง!! ไปทำเหี้ยอะไรมาเนี่ย ตอนแรกกูจะเดินมาจุดไฟ คิดว่าเทียนพรรษา!!”

“สัดเอ๊ยยยย ไอ้คุณ นี่กูคิดว่ามึงเป็นมาสคอตหมีพูห์มาทำแคมเปญในมหาลัย”

“ดีซ่านแน่ๆไอ้คุณเป็นดีซ่าน”

ผมได้แต่ยืนงงในดงเหลือง เดี๋ยว อะไรคือเหลือง ทำไมกูต้องเป็นเทียนพรรษา แล้วมึงจะมาจุดไฟบนหัวกูทำไม เดี๋ยว คนหล่องง

“ก็พี่ปลัดให้สูตรพอกผิวกูมา”

“ไหนมึงบอกมาสิว่าทำอะไรบ้าง”

‘ก่อนอื่นเลยนะมึงก็อาบน้ำให้สะอาดผสมขมิ้นกับโลชั่นแล้วก็พอกผิวตัวเองทิ้งไว้สักครึ่งชั่วโมง รับรองว่าสาวเหลียวหลังแน่ๆ’

ผมพูดตามคำพูดไอ้พี่ปลัดเป๊ะๆ ไม่ลืมดัดเสียงให้เหมือนด้วยอีกต่างหาก ไอ้มิตรไอ้แทนตบหน้าผากตัวเองอย่างปลงๆก่อนจะลากผมไปเข้าห้องน้ำ ภาพที่สะท้อนตัวผมเองในกระจกทำให้ผมตกใจจนตาแทบหลุดออกมาจากเบ้า เปล่าครับ ไม่ใช่ว่าหล่อขาวใสแต่เพราะไม่มั่นใจว่านั่นคนหรือเทียนหรือจริงๆกูเป็นหมีพูห์


ที่รู้ๆ...



“ไอ้พี่ปลัด!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!”




---


ไข่น้องคุณที่ทำมาจากไข่พี่ปลัด  5555555555555555555555
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 20-09-2017 14:45:44 โดย Oiimaps »

ออฟไลน์ fc_fic

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2598
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +84/-7

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ oilzaza001

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 619
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +26/-1

ออฟไลน์ panpang

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 508
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +9/-1

ออฟไลน์ puiiz

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3380
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +135/-4

ออฟไลน์ papapoope

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 291
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2/-1

ออฟไลน์ Snowermyhae

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4015
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +97/-7
คือบอกตรงๆไม่ได้สงสารนังคุณนี่เลย สงสารพี่ปลัด ทำไมชีวิตต้องมาพบเจอคนแบบนี้ 555555555555555555555555555555555

ออฟไลน์ ommanymontra

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3437
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +96/-0

ออฟไลน์ TIKA_n

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1391
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +308/-4
โอ้ยยย คุณเอ้ยย  555   :laugh: 
แต่จะโทษพี่ปลัดก็ไม่ได้นะ พี่เขาบอกให้ทิ้งไว้แค่ครึ่งชั่วโมง 
ไม่ได้บอกให้ทาแล้วออกมาเดินโชว์ชาวบ้านเน้อน้องคุณเอ้ย
แต่ได้ผลเกินคาดไหมล่ะ สาวไม่สาว ก็มองจนเหลียวหลังหมดเลย ฮาาา
พี่ปลัด ใจดีมากอ่ะ ปล่อยน้องคุณเพ่นพ่านในห้อง ไม่ว่าอะไรเลย น่ารักจัง
ยอมกินสิ่งที่เรียกว่าไข่เจียวด้วย สัมผัสได้ถึงความอบอุ่นของพี่ปลัด งื่ออออ  :o8:
ชอบสกิลการตั้งชื่อน้องหมาของคุณชัยยุทธิ สมเป็นพ่อลูกกันจริง ๆ
นี่แค่เจอน้องคุณพี่ปลัดยังปวดหัวขนาดนี้ วันไหนได้เจอว่าที่พ่อตา พี่ปลัดจะรับมือไหวไหม
รอคอย วันที่ความบ้าของน้องคุณ จะครองใจพี่ปลัดของเรา > <
รอตอนต่อไปจ้า  ขอบคุณคนเขียนนะคะ  :กอด1:

ออฟไลน์ MSeraph

  • This too shall pass
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1753
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +33/-3
โอ้โหห นี่ไม่ใช่แค่สาวเหลียวแล้ว
เค้าเหลียวมองกันทั้งประเทศ! 555555
พี่ปลัดก้ทำกับน้องมันได้ลงคอออ
หนูออกจากห้องมาได้ยังไงลูกกก น้องคุณณณณ

ออฟไลน์ Ploids

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 42
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0

ออฟไลน์ Pe_no

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 375
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +5/-0

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด