░ ผมอยากเป็นคิ้วท์บอย ❤️░ ll ตอนที่ 25 บทส่งท้าย [14/06/18] p.23
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: ░ ผมอยากเป็นคิ้วท์บอย ❤️░ ll ตอนที่ 25 บทส่งท้าย [14/06/18] p.23  (อ่าน 238171 ครั้ง)

ออฟไลน์ Oiimaps

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 178
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +331/-2
อ้างถึง
ข้อตกลงในการเข้ามาในเล้าเป็ดนะครับ กรุณาอ่านทุกคนนะครับ
เล้าแห่งนี้เป็นที่ที่คนชื่นชอบนิยาย boy's love หรือชายรักชาย หากใครหลงมาแล้วไม่ชอบ
กรุณากดกากบาทสีแดงมุมด้านขวาบนออกไปด้วยนะครับ

ติดตามกฏเพิ่มเติมที่กระทู้นี้บ่อยๆ เมื่อมีการแก้ไขกฏจะแก้ไขที่กระทู้นี้นะครับ
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0

ประกาศทั่วไปติดตามอัพเดทกันที่นี่
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.0

ประกาศ กฎที่อื่นมีไว้แหก แต่ห้ามมาแหกที่นี่

1.ห้ามมิให้ละเมิดสิทธิส่วนตัวของคนแต่งและบุคคลในเรื่องทั้งหมด

2.ห้ามมิให้โพสต์ข้อความ รูปภาพ ใช้ลายเซ็นหรือรุปส่วนตัวหรือสื่อใดๆที่ก่อให้เกิดความขัดแย้ง ไม่แสดงความเคารพ, หมิ่นประมาท,
หยาบคาย, เป็นที่รังเกียจ, ไม่เหมาะสม,ติดเรท x,ทำให้กระทู้กลายพันธ์,ไม่เกี่ยวพันกับนิยายที่ลง
หรืออื่นๆที่ขัดต่อกฎหมาย,ห้ามโพสกระทู้ที่จะสร้างประเด็นความขัดแย้ง  ในเรื่อง การเมือง ศาสนา พระมหากษัตริย์
และสถาบันต่าง ๆ  รวมถึงกระทู้ที่จะสร้างความแตกแยก  ชวนวิวาท ของสมาชิกภายในเวปบอร์ด

3.การนำเรื่อง ข้อความ รูปภาพมาโพส หรือนำข้อความใดๆไปโพสที่อื่นๆ กรุณาพยายามติดต่อเจ้าของเรื่องเท่าที่จะทำได้หรือแจ้งมายังบอร์ดนี้ก่อนนะ ครับ  เนื่องจากเจ้าของเรื่องบางครั้งไม่ต้องการให้คนที่ไม่ได้ชื่นชอบนิยายชายรัก ชายเข้ามารับรู้  ลิขสิทธิ์ทั้งหมดเป็นของเจ้าของคนที่ทำขึ้นและเวปแห่งนี้นะครับ

4.ห้าม แจกเบอร์ แลกเมล บอกเมล แลก msn บนบอร์ด โดยเฉพาะการบอกเบอร์ หรือเมลของคนอื่นโดยที่เจ้าของไม่ยินยอมให้ส่งหรือติดต่อกันทางพีเอ็มจะ ปลอดภัยกว่าแล้วเมื่อมีการติดต่อสื่อสารกันให้พึงระวังถึงความปลอดภัย ความไม่น่าไว้ใจของผุ้คนทุกคนแม้จะมีชื่อเสียงในบอร์ดเป็นเรื่องส่วนตัวของ แต่ละคนไป เพื่อลดความขัดแย้งภายในเล้า จึงไม่สนับสนุนให้มีการจีบกันในบอร์ดนะครับ

5.ห้าม จั่วหัวกระทู้ว่าเป็น “เรื่องเล่า” นักเขียนทุกคนอย่าโกหกคนอ่านว่าเป็นเรื่องจริงในกรณีแต่งเติมเพิ่มแม้แต่นิด เดียวให้ชี้แจงว่าเป็นเรื่องแต่งแม้จะแต่งเพิ่มขึ้นแค่ไม่ถึง 10 % ก็ตาม

6.การ พูดคุยโต้ตอบระหว่างคนเขียนและคนอ่านนอกเรื่องนิยาย  ทำได้  แต่อย่าให้มากนัก เช่น คนเขียนโพสนิยายหนึ่งตอน ก็ควรตอบเพียงคอมเม้นต์เดียวก็พอแล้ว  โดยสามารถใช้ปุ่ม Insearch qoute  ได้    ถ้าจะพูดคุยกันมากขึ้นแนะนำให้ไปตั้งกระทู้ใหม่ที่ห้องพูดคุยทั่วไป และลงลิงค์จากนิยายไปยังกระทู้พูดคุยกับแฟนคลับนิยายในรีพลายแรกด้วยนะครับ เพราะการที่คนเขียนและแฟนคลับพูดคุยกันมากทำให้หานิยายที่จะอ่านยาก ไม่เจอ ลำบากกับคนที่ไม่ได้เข้ามาตามอ่านทุกวัน

7. การกดบวกให้เป็ดเหลือง
      7.1 นิยาย 1 ตอน  จะให้ขึ้น Top list แค่ 1 Reply เท่านั้น ถ้าขึ้นเกิน จะลบคะแนนออก เหลือเฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด
      7.2 นิยาย 1 เรื่อง จะให้ขึ้น Top list ไม่เกิน 3 Reply ถ้าเกิน จะลบคะแนนออก ให้เหลือ เฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด ลงมาตามลำดับ
      7.3 Post ในห้องอื่น ๆ ก็จะใช้ หลักการเดียวกันนี้ เช่นกัน ยกเว้น
            - 1 Reply ที่เกินมานั้น โมทั้งหลาย พิจารณาดูแล้วว่า ไม่เป็นการปั่นโหวต และเป็น Reply ที่น่าสนใจและเป็นที่ชื่นชอบจริง ๆ

8.Administrator และ moderator ของ forum นี้ มีสิทธิ์อ่าน, ลบ หรือแก้ไขทุกข้อความ. และ administrator, moderator หรือ webmaster ไม่สามารถรับผิดชอบต่อข้อความที่คุณได้แสดงความคิดเห็น (ยกเว้นว่าพวกเขาจะเป็นผู้โพสต์เอง).

9.คุณยินยอม ให้ข้อมูลทุกอย่างของคุณถูกเก็บไว้ในฐานข้อมูล. ซึ่งข้อมูลเหล่านี้จะไม่ถูกเปิดเผยต่อผู้อื่นโดยไม่ได้รับการยินยอมจากคุณ .Webmaster, administrator และ moderator ไม่สามารถรับผิดชอบต่อการถูกเจาะข้อมูล แล้วนำไปสร้างความเดือดร้อนต่างๆ

10.ห้าม ลงประกาศลิงค์โปรโมทเวป  โฆษณา หรือโปรโมทในเชิงธุรกิจใดๆ ทุกชนิด ลงได้เฉพาะในห้องซื้อขาย ในเมื่อแนะนำเวปอื่นที่บอร์ดเรา ก็ช่วยแนะนำบอร์ดเราโดยลงลิงค์บอร์ดเรา เวป http://www.thaiboyslove.com  ในบอร์ดที่ท่านแนะนำมาให้เราด้วย  เมื่อจำเป็นต้องแนะนำลิงค์ให้ส่งลิงค์กันทาง personal message หรือพีเอ็มแทนนะครับจะสะดวกกว่า ส่วนในกรณีอยากแนะนำสิ่งดีๆให้เพื่อนๆได้อ่านจริงๆนั้นพยายามลงให้ห้องซื้อ ขายซะ หรือถ้าม๊อดเดอเรเตอร์จะพิจารณาเป็นกรณีๆไป ถ้ารู้สึกว่าไม่ได้โปรโมทเวป แต่อยากแนะนำสิ่งดีๆให้เพื่อนด้วยใจจริงจะให้กระทู้นั้นคงอยู่ต่อไป

11.บอร์ด นิยายที่โพสจนจบแล้วมีไว้สำหรับนิยายที่โพสในบอร์ด boy's love จนจบแล้วเท่านั้น จึงจะถูกย้ายมาเก็บไว้ที่นี่ หาอ่านนิยายที่จบแล้ว หรือคนเขียนไม่ได้เขียนต่อ แต่โดยนัยแล้วถือว่าพล็อตเรื่องโดยรวมสมควรแก่การจบแล้ว หากนักเขียนท่านใดได้พิมพ์เล่มกับสำนักพิมพ์ ต้องการลบเรือ่งบางส่วนออก โดยเฉพาะไคลแม๊ก หรือตอนจบที่สำคัญ ให้แจ้ง moderator ย้ายนิยายของท่านสู่ห้องนิยายไม่จบ เพื่อที่หากระยะเวลาเกินหกเดือนแล้ว เราจะได้ทำการลบทิ้ง หรือท่านจะลบนิยายดังกล่าวทิ้งเสียก็ได้ เนื่องจากบอร์ดนี้เก็บเฉพาะนิยายที่จบแล้ว

บอร์ดนิยายที่ยังไม่มาต่อจนจบไว้สำหรับ
นิยาย ที่คนเขียนไม่ได้มาต่อนาน หายไปโดยไม่มีเหตุผลสมควร ไม่ได้แจ้งไว้หรือแจ้งแล้วก็ไม่มาต่อ 3 เดือน จะย้ายมาเก็บในนี้เมื่อครบหกเดือนจะทำการลบทิ้ง ส่วนเรื่องไหนที่จะต่อก็ต่อในนี้จนกว่าจะจบ แล้วถึงจะทำการย้ายไปสู่บอร์ดนิยายจบแล้วต่อไป

12.ห้ามนำเรื่องพิพาทต่างๆมาเคลียร์กันในบอร์ด

13.ผู้โพสนิยาย และเขียนนิยายกรุณาโพสให้จบ ตรวจสอบคำผิดก่อนนำมาลงด้วยครับ

14.ส่วนคนอ่านทุกท่าน เวลาอ่านนิยาย เรื่องที่คนเขียนเขียน  ก็ไม่ต้องไปอินมากนะครับ ให้เก็บเอาสิ่งดีๆ ประสบการณ์ ข้อคิดดีๆไปนะครับ

15. การนำรูปภาพ บทความ ฯลฯ มาลงในเวปบอร์ด  ควรจะให้เครดิตกับ... 
(1) ผู้ที่เป็นต้นตอเจ้าของบทความหรือรูปภาพนั้นๆ
(2) เวปไซต์ต้นตอที่อ้างอิงถึง

16.นิยาย เรื่องไหนที่คิดว่าเมื่อมีการรวมเล่มขายแล้วจะลบเนื้อเรื่องไม่ว่าบางส่วน หรือทั้งหมดออก กรุณาอย่าเอามาลงที่นี่ หรือสำหรับผู้ที่ขอนิยายจากนักเขียนอื่นมาลง ต้องมั่นใจว่าเรื่องนั้นจะไม่มีการลบเนื้อเรื่องไม่ว่าบางส่วนหรือทั้งหมด ออกเมื่อมีการรวมเล่มขาย อนึ่ง เล้าไม่ได้ห้ามให้มีการรวมเล่มแต่อย่างใด สามารถรวมเล่มขายกันได้ แต่อยากให้เคารพกฎของเล้าด้วย เล้าเปิดโอกาสให้ทุกคน จะทำมาหากิน หรืออะไรก็ตามแต่ขอความร่วมมือด้วย เผื่อที่ทุกคนจะได้อยู่อย่างมีความสุข

17.ห้าม แจ้งที่หัวกระทู้เกี่ยวกับการจองหรือจัดพิมพ์หนังสือ แต่อนุโลมให้ขึ้นหัวกระทู้ว่า “แจ้งข่าวหน้า...” และลงลิงค์ที่ได้ตั้งเอาไว้ในแล้วในห้องซื้อขายลงในกระทู้นิยายแทน  ถ้านักเขียนต้องการประชาสัมพันธ์เกี่ยวกับการจอง หรือจัดพิมพ์หนังสือของตนเองผ่านกระทู้นิยายของตนเอง  นิยายเรื่องดังกล่าวจะต้องลงเนื้อหาจนจบก่อน (ไม่รวมตอนพิเศษ) จึงจะทำการประชาสัมพันธ์ในกระทู้นิยายได้ (ศึกษากฏการซื้อขายของเล้่าก่อน ด้วยนะคะ)

18.ใคร จะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดเรื่องสั้น ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที  ส่วนเรื่องสั้นที่จบแล้วให้แก้ไขโพสแรก และต่อท้ายว่าจบแล้วจะได้ไม่ถูกลบทิ้งและจะเก็บไว้ที่บอร์ดเรื่องสั้นไม่ ย้ายไปไหน   เช่นเดียวกับนิยายทุกเรื่องเมื่อจบให้แก้ไขโพสแรก และต่อท้ายว่าจบแล้ว จะได้ย้ายเข้าสู่บอร์ดนิยายจบแล้ว ไม่เช่นนั้นม๊อดอาจเข้าใจว่าไม่มาต่อนิยายนานเกินจะโดนลบทิ้งครับ

เอาข้อสำคัญก่อนนะครับเด่วอื่นๆจะทำมาเพิ่มครับเอิ้กๆหุหุ
admin
thaiboyslove.com.......................................                                                           

วันที่ 3 ธ.ค. 2551วันที่ 16 ก.ย. 2554 ได้เพิ่มกฏ ข้อที่ 7
วันที่ 21 ต.ค.2556 ได้ปรับปรุงกฏทั้งหมดเพื่อให้แก้ไข และติดตามได้ง่าย
วันที่ 11 พ.ย. 2557 เพิ่มเติมการลงเรื่องสั้นและการแจ้งว่านิยายจบแล้ว
วันที่ 4 ธ.ค. 2557 เพิ่มบอร์ดเรื่องสั้นจึงปรับปรุงกฏข้อ 18 เกี่ยวกับเรื่องสั้น และ เพิ่มเติมส่วนขยายของกฏข้อ 17

เวปไซต์ แห่งนี้เป็นเวปไซต์ส่วนบุคคลที่ได้รับความคุ้มครองจากกฏหมายภายในและระหว่าง ประเทศ การเข้าถึงข้อมูลใดๆบนเวปไซต์แห่งนี้โดยไม่ได้รับความยินยอมจากผู้ให้บริการ ถือว่าเป็นความผิดร้ายแรง

ข้อความใดๆก็ตามบนเวปไซต์แห่งนี้ เกิดจาการเขียนโดยสมาชิก และตีพิมพ์แบบอัตโนมัติ ผู้ดูแลเวปไซต์แห่งนี้ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย และไม่รับผิดชอบต่อข้อความใดๆ  โปรดใช้วิจารณญาณของท่านที่เข้าชม และ/หรือ ท่านผู้ปกครองในการให้ลูกหลานเข้าชม

กรุณาอ่านเพิ่มเติมที่นี่
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0


░░░░░

นิยายเรื่องนี้เป็นเพียงเรื่องสมมุติ ทั้งสถานที่และตัวละคร
รวมถึงเหตุการณ์ต่างๆที่ปรากฏในเนื้อหา ไม่มีอยู่จริง
รวมถึงเป็นนิยายชายรักชาย และมีคำหยาบ
และถึงตัวเอกจะดูบวมๆแต่จริงๆเป็นคนปกติ


░░░░░



░░░░░  #คุณปลัดคิ้วท์บอย ░░░░░


ll สารบัญ ll

Share This Topic To FaceBook
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 14-06-2018 21:09:37 โดย Oiimaps »

ออฟไลน์ Oiimaps

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 178
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +331/-2
INTRO




คิ้วท์บอย หรือ Cute boy เป็นสถานะครับ ซึ่งเป็นสถานะที่ผู้ชายหลายคนวาดฝันว่าจะเป็นมากกว่าสถานะอินรีเรชั่นชิพในเฟสบุ๊คเสียอีก แต่ในขณะหนึ่งก็เป็นสถานะที่บางคนได้มาโดยไม่ได้ตั้งตัว ชื่อก็ตรงตัวครับ



คิ้วท์บอย
ผู้ชายที่หน้าตาดี


หลายมหาลัยอาจจะสถาปนาสถานะมาใหม่เช่นเซ็กซี่บอย ฮอตบอย แฮนด์ซั่มบอย แต่รวมๆมันก็นั่นแหล่ะครับ คือผู้ชายที่หน้าตาดี ซึ่งผมก็เป็นอีกหนึ่งคนที่ไฝ่ฝันจะได้สถานะนั้นมาครอบครอง แหม ใครบางในโลกไม่อยากฮอต ไม่อยากเป็นที่หมายปองของเพศตรงข้ามหล่ะครับ โอเคมันอาจจะมีแต่นั่นไม่ใช่ผม

ไม่ใช่ไอ้คุณคนนี้
ไอ้คุณที่แม่เอาชื่อมาจากพี่นิชคุณ!!

ต้นแบบมาเสียหล่อเหลา ตอนแรกชื่อผมมาจากขอบคุณแต่พอมีพี่นิชคุณแม่ก็เปลี่ยนให้ชื่อนิชคุณอย่างรวดเร็ว เห้ยเราจะทำอปป้าของแม่เสียชื่อไม่ได้ แม่อุตส่าห์แปะโปสเตอร์ไว้ทุกมุมของบ้าน จนช่วงประถมแทบจำพ่อไม่ได้ เล่นเอาพ่อเสียใจน้ำตาตกอยู่เป็นอาทิตย์ แถมแม่ยังเอารูปมาแปะในห้องน้ำเพื่อให้เราอาบน้ำไปจ้องไปแล้วเกิดการออสโมซิสความหล่อเข้าไปในหนังหน้าอีกต่างหาก ทำขนาดนี้แล้ว ไม่หล่อได้อย่างไร

...นั่นแหล่ะครับ เกริ่นมาทั้งหมดคือจริงๆผมก็ดูดีอยู่เหมือนกัน

แต่ทว่า การเป็น ‘คิ้วท์บอย’ มันไม่ได้ง่ายขนาดนั้น ในกรณีที่คุณไม่ได้บอร์นทูหล่อมาก บอร์ดทูดูดีมาก บอร์ดทูมีชาติตะกูล มันก็จะค่อนข้างยากที่เตะตาผู้คนจนสามารถเป็นคิ้วท์บอยที่แสนจะฮอตและป๊อปปูล่าได้ แต่มันก็คงไม่ยากเกินเอื้อมนักหรอก



เพราะอะไรหน่ะหรอครับ



เพราะผมชื่อไอ้คุณที่ชื่อมาจากนิชคุณยังไงหล่ะ!!!




---

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 05-10-2017 20:13:42 โดย Oiimaps »

ออฟไลน์ Oiimaps

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 178
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +331/-2
ตอนที่ 1



สำหรับช่วงชีวิตที่ลำบากที่สุดในการอยู่มหาลัย หลายคนอาจจะคิดว่าปีหนึ่งเนี่ย ลำบากสุดแล้วใช่ไหมหล่ะครับ ไหนจะปรับตัวเนื้อหาจากมัธยม การเลือกลงวิชาต่างๆไม่ได้มีมาให้พร้อมเรียนเหมือนสมัยมัธยม รวมไปถึงการต้องเผชิญการรับน้องที่กฏเอกแทบจะเยอะกว่ากฏโรงเรียนสมัยมัธยม นั่นแหล่ะครับ รวมๆมันก็ฟังดูเหนื่อย แต่หลังจากปีหนึ่งก็จะเข้าสู่ช่วงเรียนไปยังให้จบไปวันๆ

มันก็อาจจะใช่แหล่ะครับ แต่กับมหาลัยอื่นนะ ไม่ใช่มหาลัยผมที่ปีหนึ่งบังคับไปเรียนซะวิทยาเขตทุ่งนา ให้นิสิตปรับสภาพเข้าสู่ธรรมชาติ ในระหว่างที่เราเริ่มปรับตัวในการแยกควายกับเพื่อนเราออกธรรมชาติอยู่ดีๆก็ไม่ต้อนรับแล้วเตะกลับมาสู่ชีวิตเมืองกรุง นั่นคือความฉิบหายของชีวิตผมครับ

ฮึกๆ ขอยกตัวอย่างเลยละกัน มหาลัยของผมเนี่ยตั้งอยู่กลางใจเมือง กลางแบบกล๊างกลาง คมนาคมไปได้หลายทางแต่ติดมันทุกทาง อย่างผมชาวกรุงเที่ยนชนชั้นกลางบ้านอยู่แถบชานเมือง นั่งบีทีเอสเป็นสิบสถานีนี่ปาดน้ำตารัวเลยครับ ช่วงเวลาแบบนี้แน่นเอี้ยดในระดับที่ได้กลิ่นน้ำหอมทเวลฟ์พลัสของน้องคนข้างหน้า ไม่ได้อยากจะโรคจิต แต่ฉีดขนาดนี้ ต่อให้น้องเข้าไปอึกลิ่นอึก็ไม่หลงเหลืออยู่ พี่มั่นใจมาก

ถึงแบบนั้นในความแน่นก็ยังมีความมีน้ำใจของชาวกรุงเที่ยนอยู่ครับ นี่ยกตัวอย่างเลยคนข้างๆผม มีน้ำใจสุดๆ เปิดเพลงเผื่อแผ่ทุกคนขบวน เพลงเดสปาซิโต้ทะลุหูฟังเข้าหูทุกคน จำใจต้องฟังไปด้วยครับ อ่ะอีกคนก็ต้องป้าสมอรเลยครับ อย่าถามว่ารู้ได้อย่างไร เพราะป้าแกเหน็บป้ายชื่อไว้ ป้าสมอรนี่จะเจอทุกเช้าครับ ป้าจะเป็นคนมีน้ำใจมาก โดยการเสียสละพิงเสาให้แต่เพียงผู้เดียว อย่างวันนี้ไม่พิงแค่เสาแต่ทับมือกูไปด้วยเลยไง ป้า!! นั่นมือไง!! แง้!!

ครืด ครืด

บ๊ะ! ใครยังจะโทรเข้ามาในช่วงเวลาที่ขยับมือยังลำบากแบบนี้ ผมยกมือถือขึ้นมาดูก่อนจะได้แต่แหะๆในใจ เปล่าครับ ไม่ใช่เบอร์แจกทองเพียงกดดอกจันสามตัว แต่เป็นเพื่อนไอ้แทนเพื่อนผมนั่นเอง

“หะ โหล” กระซิบกระซาบเล็กน้อยครับ เกรงใจป้าสมอร 

[สัดคุณ มึงอยู่ไหนแล้วเนี่ย!! ] โอ้โห ตลาดแตก ผมถึงกับต้องเอาโทรศัพท์ห่างจากหู

“ใกล้ถึงแล้วน่า”

[เรียนแปดครึ่ง นี่เก้าโมงละไอ้ห่า]

“เออๆ จะถึงแล้ว นานาแล้วเนี่ย” หลอกลวงเล็กน้อยครับ จริงๆเพิ่งขึ้นสถานีหมอชิตมา ชีวิตมันก็ต้องมีการหลอกลวงกันบ้างเพื่อความปลอดภัยในชีวิต


‘next  station สะพานควาย doors will opened on the right hand side of the train ’
[/i]


ฉี้บหาย...
เสือกถึงสะพานควายพอดี


[นานาพ่อมึง!!!!]


เห้ย...
พ่อกูอยู่รังสิต!!

ฮืออออออออออ โดนด่าพ่อไปหนึ่งดอก ป่านนี้คุณชัยยุทธิอาจจะนั่งฮัดชิ่วรัวๆแล้วก็ได้ รวมเวลากว่าจะถึงสถานีกว่าจะนั่งวิน เอาเป็นว่าตีนแตะรั้วมหาลันก็เข้าคาบเช้าไม่ทันเสียแล้ว เนี่ยครับ ความลำบากของชาวกรุงเที่ยน จะไปไหนมาไหนก็ลำบาก ผมเลยจำใจต้องหารหอพักอยู่กับเพื่อนทั้งๆที่บ้านก็มีอยู่ในกรุงเทพ งงไหมหล่ะครับ

อ่ะบ่นมาขนาดนี้ ขอแนะนำตัวก่อนแล้วกัน อะแฮ่มแฮ่ม ผมชื่อคุณครับ ถูกครับ คุณแบบพี่ณิชคุณ ชื่อก็เหมือนกันแถมหน้าตาก็ไม่ห่างจากพี่เขามากเท่าไหร่ ก็ยอมรับแบบแมนๆว่าก็หล่ออยู่เหมือนกันครับ เป็นชาวไทยแท้ที่อาม่าเป็นเสี้ยวจีน เดาเอาว่าเลือดจีนน่ามาไม่น่าถึง ปกติก็ไทยแท้ครับแต่ถ้าสาวถามก็จะบอกว่าเสี้ยวจีน มันจะดูคูลขึ้นมานิดนึง ดูมีความลูกเสี้ยวลูกครึ่ง มีความมีกิมมิคในเชื้อชาติ เป็นนิสิตปีสองคณะมนุษยศาสตร์ ข้อดีคือหล่อ ข้อเสียคือหล่อ งานอดิเรกคือหน้าตาดีไปวันๆ

“ไอ้คุณ มึงนี่ไม่เชื่อกูวะว่าให้ค้างที่หอตั้งแต่เมื่อวาน วันนี้แรกก็เชคขาดเลยนะมึง” เหมือนมึงสับสนว่าจะคุณหรือมึงอ่ะบางที ไอ้ขี้บ่นอยู่นี่มันชื่อมิตรครับ ตอนท้องแม่ชอบกินลอดช่องรวมมิตรแต่เรียกมิตรแล้วโกรธ ต้องเรียกสมิธ มีความชื่อดัดจริตชิวิตต้องป๊อปยิ่งกว่านางเอกนิยาย แต่นั่นแหล่ะครับ สมิธที่ว่าก็คืนสู่สามัญเป็นมิตรเพราะมันเรียกง่ายกว่า

“ไม่ได้จริงว่ะ กูต้องกลับไปให้อาหารน้องบ๊อก”

“หมาหรอ?”

“เต่าทองมั้งมึงถามโง่ๆ ชื่อบ๊อกเนี่ย” ดีครับ ยังไม่ทันได้ด่าไอ้มิตรก็มีคนด่าให้ก่อน ไอ้นี่ชื่อแทนครับ ผู้ชายหุ่นหมีขาว ไม่ได้ล่ำนะครับแต่อ้วน ดีที่มันสูงมันเลยออกมาเหมือนพวกพรีเซนเตอร์

พรีเซนเตอร์เสื้อผ้าหรอ?

เหอะ ยางรถยนต์...

ไม่รู้นั่นคอหรือเอว กลัวถามแล้วโดนมันเตะเอาเลยได้แต่ตั้งคำถามแต่ไม่กล้าถามเธอซักครั้ง

“เห้ยมึงสามนาฬิกา”

“อะไรของมึงวะ” ผมขมวดคิ้ว คนอะไรพกนาฬิกาสามอัน

“สัดคุณ มึงนี่โง่เผื่อคนอื่น สามนาฬิกาคือตามเข็มนาฬิกา”

“กูดูไม่เป็น” บังเอิญบ้านใช้แบบดิจิตอล ไอ้มิตรนี่เหยียดผมผ่านตาดำทันทีครับ อะไรวะ ชีวิตติดอนาล็อคหรอมึง ปีนี้2017แล้วแค่ปลดล็อคไอโฟนก็รู้เวลาแล้วไม่เห็นต้องยกนาฬิกามาดูเลย และแล้วหัวผมก็โดนไอ้แทนจับหมุนไปยังตำแหน่งสามนาฬิกาเพื่อพับกบ

พบกับ!

น้องอาย

งุ้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
น้องอายเป็นดาวปีนี้ครับ โคตรน่ารักเลย ตัวเท่าลูกหมา ผอมแห้งแรงน้อยเหมือนใส้ดินสอเดินได้ อยากลองสะกัดขาน้องเล่นดูซักครั้งว่าจะหักไหม จริงๆปีหนึ่งต้องไปเรียนอีกวิทยาเขตหนึ่งครับ แต่ว่าน้องอายเป็นดาวเลยต้องมาถ่ายนู่นถ่ายนี่ที่มอวิทยาเขตกรุงเทพก่อน ผู้หญิงน่ารักนี่พอมองแล้วหัวใจมันพองโตจริงๆครับ โอ๊ยๆ อย่ายิ้มสิครับหัวใจพี่จะวายตาย

 “อ้าว พี่คุณ” ผมฉีกยิ้มกว้างทันทีที่น้องอายหันมาทัก งู้ยยยยยยยย น่าร้ากกกกกก วิ่งมาหาเหมือนลูกหมาเลย

“ร้อนหน่อยนะ” ผมยกมือบังแดดให้น้องตามสเตปพระเอกซีรี่ส์ ซึ่งถามว่าช่วยไหมก็ไม่ช่วยเท่าไหร่ครับ แดดรอดช่องนิ้วไปเผาจมูกน้องแล้วเรียบร้อย แต่คนสวย จมูกไหม้ก็ยังสวยครับ 

“ไม่หน่อยแล้วเนี่ย ถ้าควันขึ้นนี่แปลว่าหนูไหม้เองแหล่ะ ฮ่ะๆ”

“ฮ่าๆๆ”


...อันนี้น้องเล่นมุกป่ะวะ
ไม่รู้ครับ เห็นน้องขำ ขำตามน้องไว้ก่อน เหมือนสุภาษิตที่เขากล่าวว่าเห็นหมาขี้ ขี้ตามหมา


“แล้วนี่เดี๋ยวพี่คุณมีเรียนต่อหรือเปล่าคะ”   

“ไม่มีแล้วค่ะ แล้วเดี๋ยวอายไปไหนต่อ” มีค้งมีคะ พอดีเห็นในเฟสเขาแชร์กันว่าแพ้ผู้ชายพูดค่ะ ผมก็ไม่พลาดที่จะเอามาใช้ครับ

“อายว่าจะไปตัดผมอ่ะพี่คุณ พี่คุณว่าอายตัดหน้าม้าแบบไหนดีอ่ะ”

อ่ะ ฉิบหาย ยากยิ่งกว่าควิซ ใช้สมองยิ่งกว่ารายการสายฟ้าแล่บ
 

หน้าม้ามันมีประเภทด้วยหรอวะ!!


กะอีแค่จุกผมบังเหม่งเนี่ยนะ!!!


ผมรีบหันไปขยิบตาขอความช่วยเหลือกับไอ้มิตรทันที ซึ่งก็ได้คำตอบมาเป็นหน้าโง่ๆที่ดูไม่ค่อยจะมีความรู้ โอ๊ย หน้าม้าอะไรวะ ประเภทม้าแบบไหนดีถึงจะน่ารัก


ม้า...



ม้าจ๊ะทิงจาไง!!


“เอ่อ หนะ หน้าม้านิลมังกรก็ดีนะคะ พี่ว่าเฟี้ยวดี”

“ห๊ะ..”

“ไม่ก็ หน้าม้าโพนี่ก็ได้ คิ้วท์ๆ”

“ฮ่ะๆ พี่คุณเป็นคนตลกอ่ะ”

“ฮ่าๆ”

...เปล่า นี่โง่ ใครจะไปรู้ครับว่าหน้าม้ามันจะมีประเภท แต่ตลกไว้ก่อนเพราะความตลกจะช่วยทุกอย่าง

“งั้นเดี๋ยวอายไปถ่ายต่อก่อนนะคะ จะได้รีบๆเสร็จ”

“เดี๋ยวค่ะ วันนี้น้องอายว่างหรือเปล่า” ผมฉีกยิ้มกว้าง

“งุ้ย วันนี้อายมีนัดทานอาหารเย็นกับคุณตาแล้วค่ะ ไว้วันอื่นนะคะพี่คุณ อายจะเคลียร์คิวให้พี่คุณเลย” แป่วแหว่ว หน้าแห้งเลย

“ก็ได้ค่ะ ถ้าหิวน้ำบอกพี่นะ เดี๋ยวพี่ซื้อให้”

ว่าแล้วน้องอายก็จากไปพร้อมกับรอยยิ้มที่ยังตราตรึงหัวใจนายนิชคุณคนนี้อยู่ ให้ตายเถอะแอนโทนี่ ทำไมคนเรามันถึงน่ารักได้ขนาดนี้เนี่ย!!

“อ่ะ หน้าบานเชียวครับคุณ สาวเขาอ่อยนิดอ่อยหน่อยมึงก็ยอมเลยนะ” เอาตรงๆนะครับ ต่อให้รู้ว่าอ่อยก็ยอมให้อ่อยแต่โดยดีอ่ะ ใจพี่คุณมันละลายไปกับน้องอายหมดแล้ว

“มึงชอบจริงใช่ไหมเนี่ยไอ้คุณ”

“จริงสิวะ คนนี้จริงจังใจพังก็ยอม” อันนี้พูดจริงนะครับ น้องอายเนี่ยเป็นผู้หญิงในอุดมคติชายไทยที่สุดแล้ว ตัวเล็กน่ารักจิ้มลิ้มกระโปรงยาวถึงเข่ายิ้มทีโลกสดใสเหมือนเปิดไฟในที่มืด เพื่อน้องอายอะไรพี่ก็ยอม!!

ผมไม่สนใจสายตาที่เหมือนด่าผมในใจว่าต้องนกแน่ๆมาทรุดตัวลงนั่งข้างไอ้มิตรพรางยกมือถือขึ้นมาไถดูไอจีน้องอาย คุมโทนแบบสาวคิ้วท์ ไอจีมีแต่สีชมพู อยากไปเปลี่ยนชื่อเป็นชมพูเลยน้องอายจะได้ชอบบ้าง แต่ติดที่ว่าหมาที่บ้านมีชื่อบ๊อกกับชมพู ถ้าเปลี่ยนแล้วเวลาแม่เรียกหมาอาจจะเผลอหันตาม

ไถไปไถมาไม่ลืมแจกใจใส่รูปล่าสุดของน้องอายไปด้วยครับ นี่แหน่ะ กดไลค์ให้รู้ว่าชอบ สถานีต่อมาคือกดออกจากแอปไอจีมาสู่เฟสบุ๊คครับ ไถไทม์ไลน์ดูปื้ดๆกดแชร์เตตัสหลวงเจ๊ซักอันสองอันคลายเครียดให้เฟรนดืในเฟส ชักเบื่อก็กดเข้าช่องเสิร์ชหาชื่อน้องอายที่เสิร์ชไว้ล่าสุดดูซิว่าน้องอัพเดทอะไรบ้าง


หืม?


Ayeye araya

ชอบผู้ชายแบบนี้เลยอ่า >___<


Shared photo
SCuteboyofficial


ปลัด นวัตซีนีม่า ปีสี่
ยอมแล้วทูนหัวอยากมีผัวเป็นคุณปลัดดดด



เห้ย!
ไอ้ปลัดนี่มันใครวะ!! บังอาจมากินพื้นที่ในดวงใจของน้องอาย!!
แล้วทำไมมึงต้องชื่อดูมีกิมมิคในชีวิตขนาดนั้นวะ ชื่อคุณกูดูไม่มียศไปเลย

“เห้ย พวกมึงรู้จักชื่อปลัดนวัตป่ะวะ”

“คนเหี้ยอะไรชื่อปลัดนวัต”

“ไม่ๆชื่อปลัด อยู่นวัต คนนี้” ผมยื่นมือถือไปให้พวกมันดู ไอ้มิตรส่ายหัว ไม่ค่อยแปลกเท่าไหร่ มันอาจจะชื่อมิตรแต่ความเป็นมิตรติดลบ ด้วยความที่มันชอบลุคพระเอกหนังไทยที่เงียบๆหน่อย คุมโทนผู้ดี มันเลยตั้งหน้าตั้งตาทำตัวเป็นคนเงียบให้ดูเป็นผู้ดี แปลกคนดีครับแต่ก็ยอมคบกับมัน

อ้อ ส่วนถ้าใครสงสัยอะไรคือนวัต นวัตคือวิทยาลัย วิทยาหนึ่ง นวัตเป็นวิทยาลัยที่น่าทึ่ง ที่มาค่อนข้างจะลึกซึ้ง ลึ้งซึ้งจริงครับเพราะจริงๆไม่ใช่คณะแต่ชื่อเต็มคือวิทยาลัยนวัตกรรมสื่อสารเพื่อสังคม เป็นวิทยาลัยนะครับ ก็จะยิ่งใหญ่กว่าการเป็นคณะ ดาราเยอะตึกเรียนสวยนิสิตดูรวยเป็นเหมือนชนชั้นแพศย์เลยก็ว่าได้ แต่มองในสายตาคนนอกอย่างผมแล้วให้อธิบายว่ามันคืออะไร อ่า มันก็คือคณะนิเทศดีๆนี่แหล่ะครับ

“เห้ย คุ้นๆว่ะ”

“ใช่หรอวะไอ้แทน”

“หน้าเหมือนกูเลย”

“...”

ห๊ะ มึงเอาอะไรไปเหมือน สะดือหรอ สะดือก็ไม่เหมือนนะได้ข่าว สะดือมันดำ เห็นล่าสุดนี่แยกไม่ออกเลยอันไหนหลุมดำอันไหนสะดือ ถ้ามีคนข้าใจผิดเอาขยะไปทิ้งในรูสะดือมันยังไม่แปลกใจเลย แต่ไม่อยากด่าเพื่อนครับกลัวเพื่อนเสียเซลฟ์ เลยได้แต่ยกยิ้มแห้งใส่ไปปลอบใจมันเล็กน้อย   

กลับเข้าเรื่อง ผมได้มองไอ้ปลัดในหน้าจอด้วยความแองกรี้ยิ่งกว่าแองกรี้เบิร์ด แค่มันขาว จมูกโด่ง ไหล่กว้าง กล้ามใหญ่ ดูจากรูปแล้วน่าจะสูง

เห้ย ดูรวมๆแล้ว


...มีเสน่ห์เหลือเกิน

มันจะเพอร์เฟคไปป่ะวะ คนหรือของดีประจำตำบล แล้วน้องอายเขาแคปชั่นว่าชอบผู้ชายแบบนี้นี่สโคปกว้างไปหน่อยป่ะนะ หมายถึงชอบล่ำแบบนี้ ขาวแบบนี้หรือรวมๆแบบนี้

ยอมรับก็ได้ครับว่าไอ้พี่ปลัดอะไรนี่มันหล่อ ขนาดดูแค่รูปนิ่งก็ยังหล่อ กลับหัวไอโฟนก็ยังหล่อ ไม่แปลกใจเลยทำไมน้องอายถึงแชร์รูปพี่เขา แต่ไม่ได้ครับ ผมยอมแพ้ไม่ได้ ผมน้องคุณแห่งคณะมนุษย์ เราจะยอมแพ้อะไรง่ายๆไม่ได้ 

“มึง กูจะไปฟิตตัวเองให้เป็นแบบพี่ปลัดให้ได้” ผมหันไปทำสายตาแน่วแน่ใส่ไอ้มิตรแทน

“...”

“กูเห็นเพื่อนมีความฝันก็ดีใจ” ไอ้แทนเอื้อมมือมาตบบ่าผมเบาๆ

“มึงช่วยคิดชื่อปฏิบัติการณ์ให้กูหน่อยดิ๊ ขอแจ่มๆแบบที่เอาไปตั้งชื่อซีรี่ส์ได้”

“ฮอร์โมนวัยว้าวุ่น”

“อันนั้นมึงก็ก๊อปเขาเกินไปป่ะ”

“เปลี่ยนหมาวัดให้เป็นหมาบ้าน”

“อันนี้มึงเกลียดกูส่วนตัวป่ะมิตร” ล่อซะกูเหมือนพวกหมาไร้ขนเลย

“คุณไหนไฟไหม้เว่อ”

“ได้หรอ...”

“ฉลาดแก้มก้น”

“...” ชักรู้สึกเหมือนคบเพื่อนผิดเลยอ่ะ 

“เห้ยๆ กูว่าอันนี้ดีมึง”

“อะไรวะแทน”

“ปฏิบัติการลับเปลี่ยนเด็กบ้านนาให้กลายเป็นบ้านนอก!!!”

ฟังแล้วแบบเห้ยเลยอ่ะ

เห้ยไอ้ห่า มันเปลี่ยนไปตรงไหน!! โว้ย!! นี่กูได้อะไรจากบทสนทนานี้เนี่ย!!

“สัดแทน จากบ้านนาเป็นบ้านนอกนี่มันเปลี่ยนไปมากหรอวะ”

“เอ้า ก็แบบบ้านนอกนอกบ้าน ดูอินเตอร์ขึ้น มึงนี่เข้าไม่ถึงความคูลเลยว่ะ” ปวดหัวจังโว้ย ผมได้แต่ทำหน้าเหม็นตีนรัวๆใส่พวกมันแล้วกลับมาโฟกัสกับรูปคิ้วท์บอยที่เพิ่งกดเซฟเข้าเครื่อง ผมจ้องไอ้คิ้วเข้มๆ หน้าหล่อๆนั่นแล้วยกยิ้มให้ดุตัวร้ายที่สุดเท่าที่จะทำได้





หึ!
ได้ไอ้พี่ปลัด
แล้วไอ้คุณคนนี้ จะเท่กว่าพี่ให้ได้เลย!!!



--

ฝากน้องคุณคนหล่อไว้ในใจทุกคนด้วยนะคะ แหะๆ
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 24-08-2017 21:24:20 โดย Oiimaps »

ออฟไลน์ Dealta

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 95
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +18/-1
ยังคงความฮาเหมือนเดิม คลายเครียดดี ชอบๆๆๆๆ

ออฟไลน์ momonuke

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 772
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +6/-1

ออฟไลน์ Monkey D

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 698
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +57/-0
เจิมๆเรื่องใหม่
ฮา เหมือนเดิมชอบบบบบ

น้องคุณจะสู้พี่ปลัดได้รึ แต่จะเอาใจช่วยนะ

ออฟไลน์ puiiz

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3380
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +135/-4

ออฟไลน์ Ploids

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 42
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0

ออฟไลน์ ♥►MAGNOLIA◄♥

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7534
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +193/-11
แล้วไอ้คุณคนนี้ จะเท่กว่าพี่ให้ได้เลย!!!

แน่หรือ กลัวผลลัพธ์ที่ได้จะตรงกันข้าม

แบบจะหลงเสน่ห์กันน่ะสิ
       :L1: :L1: :L1:
  :pig4: :pig4: :pig4: :pig4:

ออฟไลน์ Oiimaps

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 178
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +331/-2
ตอนที่ 1


เขาว่ากันว่าเพศหญิงเป็นเพศที่ความรู้เก่ง อารมณ์ประมาณเจอผู้ชายคนหนึ่งหน้าเซเว่นก็สามารถหาเฟสผู้ชายคนนั้นเจอภายในสามสิบวิ ผมไม่เคยเชื่อเลยนะครับ เพราะรู้สึกมันจะเหนือธรรมชาติไปหน่อย ตกลงเพศแม่หรือแม่หมอ มีความญาณทิพย์ แต่ในวันนี้ ไม่เชื่อก็ต้องเชื่ออร่อยจริงไม่เคยเหลือ ปักกิ่ง

 เพราะผมได้เจอผู้สามารถใช้พลังนั้นได้แล้วครับ!!!

“อ่ะ นี่ไงเฟสพี่ปลัด” โอ้มายบุดดา ผมได้แต่ยกมือทาบอกหลังจากที่นินิวผู้หญิงในเอกได้ยื่นโทรศัพท์คืนมาให้ผมหลังจากที่เอาไปพิมพ์ไม่ถึงสามวิ นี่นิสิตเอกมนุษย์หรือซีเอสไอ อะไรมันจะเก่งขนาดนี้ มหาลัยเราไม่ปลอดภัยอีกแล้ว!!

“นินิว ทำไมมึงเก่งจังวะ”

“เพราะกูสวย”

จ้ะ...
การไม่ตอบคือคำตอบ อาจารย์เคยสอนไว้
ผมเมินความสวยของมันมาโฟกัสเฟสบุ๊คในมือแทน


Parattakorn Ty


อะไรวะ ปลัดทากรตี้?

เห้ย ทำไมพี่มันมีความมุ้งมิ้งจัง มีความเติมตี้ แบ๊วขัดกับหน้าเหมือนกันนะเนี่ย ผมแตะไปดูรูปดิสซะหน่อย อื้อหือไลค์สามพัน คอมเม้นต์อีกสี่สิบเม้นต์ รวมยอดไลค์ในเฟสผมสามปียังไม่เท่าพี่มันรูปเดียว แถมเป็นแค่รูปยืนตรงใส่ชุดนิสิตกระตุกยิ้มมุมปากโคตรจืดชืด เอามาเปรียบเทียบกับเฟสตัวเองแล้วบอกเลยว่าผมชนะไปหลายขุม เพราะรูปผมเนี่ยมีความผสมผสานอย่าลงตัวระหว่างคนกับสัตว์ ถ่ายกับยีราฟที่เขาดิน ไม่ลืมชูสองนิ้วแต่หน้าเบี้ยวเล็กน้อยเพราะตอนถ่ายยีราฟเลียหัว เผลอเบ้ปากเลยออกมากึ่งยิ้มกึ่งร้องไห้ แต่ดูรวมๆก็หล่อดีครับ คนหล่อยีราฟเลียหัวก็ยังหล่อ ในรูปก็ได้มาสิบไลค์สี่คอมเม้นต์ รวมคอมเม้นต์แล้วก็มีแต่เลขห้าไม่มีชมหล่อซักคน

“ว่าแต่มึงจะเอาเฟสพี่ปลัดไปทำไมวะคุณ”

“ไม่”

“ไม่รู้?”

“ไม่เสือกสิ” ฟาดไปหนึ่ง ได้รับเป็นสายตาได้มึงได้จากนินิวมา1ea แต่หาได้แคร์ไม่ครับ ผมก็ทำการเสือกในเฟสพี่ปลัดต่อ เห้ย พี่แกเชคอินหอเดียวกับผมเลย อ้อลืมบอก ตอนนี้ผมย้ายเข้าหอแล้วครับ จริงก็มาๆไปๆตั้งแต่ช่วงซัมเมอร์ปีหนึ่ง พอเปิดเทอมก็มาอยู่มันทั้งอาทิตย์ เป็นหออยู่หน้ามหาลัย หารค่าห้องกันสี่คนเนื่องจากค่าห้องโหดมาก ตอนแรกก็ว่าไม่คุ้มแต่ตอนนี้คุ้มก็ได้ เพราะได้อยู่ร่วมหอกับไอ้พี่ปลัด ดีๆ อย่างงี้ค่อยเสือกง่ายหน่อย

ยิ่งรู้จักไอ้พี่ปลัดเท่าไหร่ยิ่งรู้สึกพี่มันโคตรเท่เลยครับ เนทไอดอลที่แท้จริง สูงขาวเข่าดีรูปหล่อพ่อรวย เห็นแล้วอยากเอาไปเขียนเป็นอาชีพที่อยากเป็นในอนาคต อยากเป็นไอ้พี่ปลัดเนี่ยแหล่ะครับ คนอะไร้ ใช้ชีวิตอย่างกับพระเอกละคร


เออ... พี่มันก็เป็นพระเอกละครจริงๆนี่หว่า


“นึกอะไรขึ้นมามาถามกูเรื่องพี่ปลัดวะคุณ” นินิวขมวดคิ้วถามผม

“นึกขึ้นได้พอดี”

“ว่า”

“ว่าโดนเสือกอีกแล้ว”

“อีคุณ ถ้ามึงไม่ตอบกูดีๆ กูจะเอาส้นตีนบดขยี้รูจมูกมึง” อะโห เห็นภาพและกลิ่นเลย ก็เป็นเสียแบบเนี้ยแล้วก็มาทำเป็นบ่นลงเฟสว่าไม่มีใครจีบ กูคงกล้าจีบผู้หญิงที่จะเอาตีนบดรูจมูกกูหรอก!!

“ก็ไม่อะไร กูแค่เห็นน้องอายแชร์รูปพี่เขา กูว่าพี่เขาก็หล่อดีอ่ะ อยากได้เคล็ดรับว่าทำไมแม่งหล่อขนาดนั้น”

“นี่บ้านมึงไปอยู่ไหนมาไม่รู้จักพี่ปลัดวะ”

“อยู่รังสิต”

“สัด กูไม่ได้ต้องการคำตอบ” แล้วมึงถามไมวะ ทำไมเพศแม่เข้าใจยากแบบนี้ 

“ถามจริงไอ้คุณ มึงยังจะมีความหวังว่ามึงจะดูดีแบบพี่เขาอีกหรอวะ หุ่นแห้งเป็นแมว”

“เห้ยๆ มึงหยามมากไอ้แทน มึงไม่เห็นแมวแถวบ้านกูหรอ ตัวเกือบเท่าหมา” ไม่อยากอวดครับ แต่แมวแถมบ้านผมตัวใหญ่จริงๆ สับสนมากอันไหนแมวบ้านอันไหนแมวน้ำ ผมก็นั่งคุยสนทนาไร้สาระอยู่ตรงหน้าเซเว่นอยู่พักใหญ่ๆเม้ามอยน้ำลายแตกฟองเพลินจนเริ่มคุยกับแสตนดี้นเดชก็ตัดสินใจแยกย้ายกับเพื่อนในเอก ไม่มีอะไรทำบวกไม่อยากกลับไปเปิดแอร์ที่หอเลยตัดสินใจไปปักหลักปักฐานกันอยู่ที่ห้องสมุดแทนครับ 

ห้องสมุดมหาลัยผมในช่วงธรรมดาก็เป็นเหมือนโฮสเทลย่อมๆครับ นิสิตก็จะพากันมาตากแอร์นอนเหมือนมีตู้หนังสือเป็นแค่พร๊อพประกอบฉาก ไอ้แทนกับไอ้มิตรก็เช่นกันส่วนผมอาจจะเพราะแอบงีบไปคาบไปเยอะต่อมง่วงยังไม่ทำงานเลยออกมาหาหนังสืออ่านเล่น


อืม ช่วงนี้ผมอยากดูดีว่าจะหาหนังสือเฮลท์ตี้อ่าน ไล่สายตาดูไปเรื่อยๆก็สะดุดกับหนังสือเล่มหนึ่งครับ



‘หล่อได้ง่ายๆในสามนาที’



เห้ย เป็นคนหล่อสมัยนี้ง่ายเท่าต้มมาม่าต้มยำกุ้งน้ำข้นเลยหรอวะ!!


ชื่อน่าสนใจจนอยากอ่านแต่ทว่ามันเล่นไปอยู่เสียชั้นบนสุดของตู้ มองซ้ายมองขวาก็ไม่เห็นบันไดสงสัยคนเอาไปใช้แล้วไม่ได้เอามาคืน ว่าแต่ไอ้ตู้เวรนี่มึงจะสูงอะไรขนาดนี้ ทาร์เก็ตคนอ่านเป็นเปรตหรอ นี่ขนาดผมก็ไม่ได้เตี้ยนะครับ สูงตั้งร้อยเจ็ดสิบกว่า(แถมหล่อด้วย) ได้แต่ฮึดฮัดแล้วเขย่งปลายเท้าขึ้น อีกนิดคือลงแข่งบัลเล่ต์ได้แล้ว 
 

อีกเพียงสามมิลปลายเล็บนิ้วชี้ผมจะแตะกับสันหนังสืออยู่แล้วถ้าไม่ติดที่ว่าจู่ๆก็มีมือปริศนาเอื้อมมือมาแตะแล้วก็ดึงหนังสือหล่อได้ง่ายๆในสามนาทีออกมาเสียก่อน ซึ่งเจ้าของมือนั้นก็แทบจะโอบผมอยู่กลายๆ เล่นเอาตกใจจนชักมือหนีไม่ทัน 


“อ่ะ”

“ขอบ...”



เห้ย...


เห้ย....


เห้ยยยยยยยยยยยยยยย!!



พี่ปลัด!!
หล่อสัดสหรัฐอเมริกา!!


โอ้แม่เจ้าโว้ย ไม่งงแล้วว่าทำไมสาวกรี๊ด คนอะไรวะโคตรหล่อเลย นี่ขนาดชายแท้อย่างผมยังรู้สึกได้ว่าแม่งหล่อ สูงในแบบที่ผมยังต้องเงยหน้ามอง ไหล่กว้างจนไม่แน่ใจว่านั่นไหล่คือชั้นวางของ ผิวเนียนหน้าอย่างกับก้นเด็ก แล้วนั่นดั้งหรือสันเขื่อนถึงใต้ตาที่มันจะดำไปบ้าง แต่ดูรวมๆแล้ว



...มีเสน่ห์เหลือเกิน


แหม่ พี่ปลัดเขาเหมือนสร้างมาเพื่อเพลงนี้จริงๆนะครับ


“ขอบ?”

“ขอบ ขอบ” ตะ ติดอ่างไปเลยกู 

“ขอบ?”

“ขอบ ขะ ขะ”

“ขอบ..”

“ชีส”

“ห๊ะ”

“ผมหมายถึง ขะ ขอบคุณครับ” ด้วยความสมองมันชอบสั่งให้ตบมุกเพื่อน ขอบชีสพิซซ่าเลยเผลอหลุดปากไม่รู้ตัว แก้แทบไม่ทัน ไอ้บ้าเอ๊ย เดี๋ยวพี่เขาคิดว่าเห็นแก่กินขึ้นมาจะทำยังไง

พี่ปลัดไม่ได้พูดอะไรต่อ พี่มันทำหน้างงแล้วก็ยื่นหนังสือมาให้ผม ตาดุๆไม่ลืมหลุบมองชื่อหนังสือในมือก่อนจะพ่นลมหายใจออกมาเบาๆ เห้ย พี่มันขำ พี่มันขำ!!

“หล่อได้ในสามนาที?” ฉิบหาย ผมรีบเอื้อมมือไปดึงออกมาจากมือพี่ปลัดมันที

“เห้ย เพื่อนผมมันให้มาหา ไม่ใช่ของผมนะเว่ยพี่”

“ยังไม่ได้ว่าอะไรเลย”

“...” เออจริงด้วย ร้อนตัวไปซะแล้ว แม่งเอ๊ย เฟิร์สอิมเพลสชั่นกู ผมได้แต่ยิ้มแหยใส่พี่ปลัดไป

“ทีหลังจะหยิบหนังสือไปหยิบเก้าอี้มาก็ได้ เดี๋ยวล้มไปมันจะลำบาก”


“...” เห้ย ทำไมหล่อแล้วยังใจดีอีก พี่มึงเกินไปแล้ว


“...ลำบากตู้หนังสือ ล้มไปนี่โดมิโน่เลย”


เวร! คิดว่าห่วงกู!
ไม่สิ พี่มันจะมาห่วงเราทำไมวะ ไม่ได้รู้จักกัน


“เออ เอาเป็นว่าขอบคุณครับพี่ปลัด”

“...” พี่มันยกคิ้วข้างหนึ่งขึ้นเหมือนงงๆ งงอะไร ลืมว่าตัวเองชื่อปลัดงี้หรอ

“เอ่อ พี่ดังจะตาย ปลัดไงปลัดเอง คิ้วท์บอย” ผมเกาะหัวแกรกๆแบบเก้อๆ ทำตัวไม่ถูกครับ เจอกันครั้งแรกก็อึดอัดเลย

“หึ” ยกมุมปากหัวเราะยังหล่อให้ตายเถอะ โลกไม่ค่อยยุติธรรมเลย ถ้าผมทำบ้างไอ้แทนต้องด่าว่ามุมปากเป็นตะคริวแน่ๆ

“ส่วนผมตอนนี้ยังไม่ดังแต่อนาคตไม่แน่ รับรองเดี๋ยวเพจคิ้วท์บอยก็เอาผมไปลง”

“มั่นใจขนาดนั้น?”

“เห้ยพี่พูดไป ถ้าของดีมหาลัยคือขนมชอคสติ๊ก ของดีคณะมนุษย์นอกจากตุ๊ดก็ผมเนี่ยแหล่ะ” ยืดครับยืด ไอ้พี่ปลัดมันหัวเราะออกมานิดหน่อยก่อนจะส่ายหน้า

“มึงนี่ตลก”

“ห๊ะ...” ตลกอะไรวะ ยังไม่ทันเล่นมุกอะไรเลย

“เอาเถอะ กลับไปอ่านหนังสือเล่มนั้นก็เหมาะกับมึงดี” พี่ปลัดยกมือขึ้นเกาต้นคอตัวเองไม่ลืมแค่นหัวเราะแบบที่ทำตลอดสามครั้งที่ยืนคุยกันพร้อมหันหลังเตรียมเดินออกไป แต่พี่แกก็หยุดขาไว้เหมือนลืมอะไรซักอย่าง ยังไม่ทันได้สงสัย ใบหน้าหล่อนั่นหันกลับมาหาผมพร้อมกับรอยยิ้มกวนตีน

“หนังสือเล่มนั้นเหมาะกับมึงกูไม่ได้โกหกนะ”

“...”





“แต่แค่สามนาทีไม่พอหรอก” 




พี่ปลัดมันเดินไปออกไปนานแล้ว แต่ผมกลับได้แค่ยืนอึ้งอยู่กับที่ ถ้าเข้าใจไม่ผิด เมื่อกี้นี้พี่ปลัดมัน... มัน



มันหยามกู๊!!!!



ได้พี่มึงได้!!



ถ้าพี่มึงหยาม



กูอโศก!!



พ่าม!!


...เห้ย ไม่ตลกว่ะ


พอครับ เลิกเล่นมุก เราจริงจังเพราะเราแค้น คิดคิดแล้วแค้นสุดขีดครับ ไอ้พี่ปลัด มึงมั่นมาจากไหน บังอาจมาดูถูกผู้ชายที่ถ่ายรูปกับยีราฟเสียได้ คิดว่าหล่อมากหรอวะ แต่เออก็หล่อมากจริงเถียงไม่ออก แต่โถ่โว้ย ต้นเรื่องมันมาจากไอ้หนังสือดูดีได้ภายในสามนาทีแท้ๆ แล้วรู้อะไรไหมครับ ในหนังสือดูดีภายในสามนาทีนั่นเปิดหน้าแรกก็เจอคำว่า

‘ไม่มีทาง’



แล้วหน้าที่เหลือเป็นกระดาษเปล่า...
เหมือนบ้านมึงหมึกเหลืออ่ะ!!
 อยากจะด่าว่าตีพิมพ์มาหลอกคนโง่ก็กลัวจะเข้าตัวเอง โว้ยยยยย คิดแล้วหงุดหงิด

“เป็นบ้าอะไรอีกวะคุณ ขอร้องหล่ะ ถ้ามึงบ้าไปกว่านี้กูไม่กล้าคบแล้ว” แหมไอ้มิตร ผมได้แต่หันไปทำหน้าเหยียดใส่ไอ้คุณสมิธ

“มิตร ถ้ามึงไม่คบกูอ่ะ”

“ทำไม”

“มึงก็จะไม่มีเพื่อนที่หล่อพร้อมกับน่ารักในเวลาเดียวกันแบบกูอีกแล้วนะ” 

“มึงไม่มีข้อเสนออื่นแล้วหรอวะ”

“มึงอย่าเพิ่งกวนตีนกู กูหงุดหงิดมาก”

“ถามจริง ตอนพวกกูหลับมึงไปแดกรังแตนมาจากไหนวะ”

“หึ พวกมึงคาดไม่ถึงหรอก”

“ถ้ามึงเล่นมุกเข็มขัดสั้นนี่กูตัดเพื่อนจริงๆนะคุณ มุกนี้คุณตากูเล่นจีบยายหกสิบปีที่แล้ว” โวะเซ็ง เบื่อคนรู้ทัน ผมได้แต่กลืนมุกตลกคลาสสิกที่ทุกคนต้องเคยเล่นมาตลอดช่วงชีวิตแล้วเดินข้ามถนนกลับหอ พอเห็นผมไม่ตอบพวกมันก็ไม่ได้เซ้าซี้อะไร ทั้งๆที่เซ้าซี้อีกหน่อยผมก็เล่าแล้วแท้ๆ

ชีวิตเด็กหอนอกไม่มีอะไรเลยครับ ห้องของผมหารกันสี่คน มีผม ไอ้มิตร ไอ้แทนแล้วอีกคนคือไอ้มิกแต่ไอ้มิกไม่ค่อยมานอนเท่าไหร่ มันจะแวะมานอนบ้างเวลามีเรียนเช้าหรือต้องทำงานที่มหาลัยจนดึก ถึงงั้นบ้านมันรวยพอที่จะหารค่าเช้าห้องเหมือนอยู่เต็มเดือน พวกผมก็คนไม่มีจะแดก2017ก็ไม่ได้ทำตัวเป็นคนดี ลดอะไรให้มันเช่นกัน 

“เห้ย เดี๋ยวกูจะลงไปเซเว่นเอาอะไรป่ะ”

“กูเอาสปาเกตตี้”

“เวฟมั้ย”

“ไม่เอา กูชอบฟีโน่”

“...”

“...”

แล้วมาทำเป็นด่ากูมุกแห้ง ไอ้ห่ามิตร นี่มุกหรือเปลือกหอยแครง เข็มขัดสั้นกูยังตลกกว่าเลย จากนั้นก็ได้ลิสต์ซื้อของมาอีกร้อยแปด ไม่น่าสาระแนเป็นคนดีแล้วถามว่าจะเอาอะไรไหมเลย ผมเอาตีนสอดเข้าไปในรองเท้าแตะขนเฟอร์ของน้องสาวไอ้มิกที่มาลืมไว้ซึ่งไม่ได้เข้ากันกับชุดเสื้อยืดกางเกงบอลที่สวมอยู่เลยซักนิด เรียกได้ว่าเป็นผู้ก่อการร้ายของวงการแฟชั่นสุดๆ ก่อนจะเปิดประตูออกไป

เป็นจังหวะเดียวกับที่ประตูห้องข้างๆเปิดออก ผมตกใจเล็กน้อยเพราะจำได้ว่าห้องตรงข้ามปล่อยเช่าอยู่ พอเลื่อนสายตาขึ้นมาเจอเจ้าของห้องก็ถึงตะลึงยิ่งกว่าตะลึงอนันวา



เห้ย...



จริงจังหรอวะ....




“อ้าว ไอ้เด็กสามนาที”





ไอ้พี่ปลัด!!!



---

ฝากน้องคุณไว้ด้วยนะคะ ถึงจะบวมแต่ไม่มีพิษมีภัย 5555555555555555
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 27-08-2017 16:08:14 โดย Oiimaps »

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ Ploids

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 42
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
ยังงความฮาตลอดดดด
 :hao7: :hao7: :hao7:

ออฟไลน์ ♥►MAGNOLIA◄♥

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7534
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +193/-11
น้องคุณ.........หล่อได้จริงๆหรือ ในสามนาที

อย่างน้อยพี่ปลัดก็ยังชอบที่น้องคุณตลกนะ

ออฟไลน์ puiiz

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3380
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +135/-4

ออฟไลน์ Oiimaps

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 178
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +331/-2
3



“เล่ามา” ผมชายตามองไอ้มิตร

“เออ มึงเล่ามาเลยไอ้คุณ” เปลี่ยนมาเหล่มองไอ้แทน

“เออกูจะเล่าละ”

“...”

“แสงโส-“

“ห้ามเล่นมุก”

มุกแสงโสมเป็นหมันภายในสามวิ...

โห่ไรวะ
ผมได้แต่ทำหน้าเซ็ง จู่ๆก็มาโดนจังนั่งซักเป็นนักโทษ ไม่ต้องถามเลยว่าเป็นเพราะใคร เพราะไอ้พี่ปลัดหน้าหล่อที่เปิดประตูออกมาทักผมเป็นเด็กสามนาทีนั่นแหล่ะ!! คิดแล้วได้แต่แค้นแบบยกกำลังเพราะนอกจากผมจะโดนไอ้มิตรกับแทนลากมาซักเอาความจริงแล้วผมยังอดไปเซเว่นอีกต่างหาก


ฮึกๆ แค่อยากแดกเบนโตะ ทำไมมีเงาแค้นอะไรเยอะแยะวะเนี่ยชีวิต


“ก็ไม่มีอะไรป่ะวะ”

“ไม่มีห่าอะไร น้ำหน้าอย่างมึงเนี่ยนะ พี่ปลัดจะทัก”

“เห้ยๆ น้ำหน้าอย่างกูมันทำไม”

“อย่าให้กูพูด”

“เพราะมึงไม่รู้?”

“เพราะกูเป็นใบ้!!”

“พ่ามมมมมม”

“พ่ามพ่อมึงเนี่ย อย่าติดตลกไอ้สัด” ตบมุกแล้วมาด่าคุณชัยยุทธิกูแบบนี้ก็ได้หรอ จำเลยสังคมไม่มีใครเกินก็นายคุณคนนี้เนี่ยแหล่ะ

“เออน่า ไม่มีอะไรหรอก กูเจอพี่เขาที่ห้องสมุดแล้วพี่เขาหยิบสมุดให้กู”

“แล้วสามนาทีคืออะไร”

“มึงไม่เคยฟังเพลงโด๊เรมีหรอ”

“ห๊ะ”

“โด๊เรมี โด๊เรมีซ๊อลลา หนูขอเหว่ลา ซักส้ามนาที”

“...”

“เห้ย กูว่าตลกอยู่นะอันนี้”

“คุยกับมึงนี่ไร้ประโยชน์พอๆกับนั่งคุยกับแจกันเลยไอ้เหี้ยคุณ” แล้วมึงเป็นบ้าอะไรไปคุยกับแจกันวะมิตร หรือพอชื่อมิตรมึงเลยทำตัวเป็นมิตรกับสิ่งไร้ชีวิต แม่งคนอะไร วิถีชีวิตโคตรคูลเลยเพื่อน เหมือนพวกมันถอนใจในการอยากรู้ไปแล้วเรียบร้อย ไอ้แทนถอนหายใจลุกขึ้นบิดขี้เกียจเตรียมตัวเข้านอนก่อนจะหันมาหาผม

“ไม่มีอะไรก็ดี กูเป็นห่วง”

“เห้ยไอ้แทน พูดเป็นเล่น น้ำตากูคลอเลยเนี่ย เพื่อนรัก”

“เป็นห่วงพี่เขา มีคนอย่างมึงไปอยู่ใกล้”

“มึงกลัวกูหล่อจนพี่เขาเขินอายหรอวะ”

“คุณ”

“หือ?”

“มึงเห็นหลุมแถวหน้าหอไหม”

“จะเล่นมุกหลุมรักกับกูอ่อ” ฮั่นแหน่ะ ถึงหน้าจะโหดแต่ใจกามิกาเซ่อยู่นะเนี่ยเพื่อนแทน

“เปล่า นั่นอ่ะหลุมศพมึงถ้ายังไม่หยุดตลก”


อุ่ย...
หน้าหนูเลยกู
ผมได้แต่หัวเราะแหะๆปล่อยให้พวกมันแยกย้ายกันไปอาบน้ำตีป้อม ส่วนผมก็นั่งไถโทรศัพท์ไปเรื่อย คิดแล้วก็ขอเชคหน่อยซิว่าน้องอายอัพเดทอะไรอีกบ้าง


Ayeye araya

โอ๊ยยยยยยยยย หุ่นพี่เขาดีงามมากกก

Shared photo
SCuteboyofficial


ปลัด นวัต ปีสี่
หุ่นล่ำปล้ำยาก โอ๊ย #ทีมเมียปลัด อยากโดนนายปลัดตอกตะปูจังเลยค่า


แนบรูปเป็นไอ้พี่ปลัดใส่เสื้อกล้ามถือค้อนตอกตะปูอะไรซักอย่างอยู่ ดูดิบเถื่อนแต่หน้าหล่อ โลกไม่ยุติธรรม ถ้าผมถ่ายแม่อาจจะไลน์มาถามว่าเดี๋ยวนี้รับอาชีพเสริมเป็นช่างแล้วหรอแน่ๆ แล้วโอ้โห แขนข้างเดียวหนาเท่าขาน้องอายสองข้างสมัยนี้ผู้หญิงชอบผู้ชายแบบนี้กันหรอครับ

“ไอ้แทน”

“ว่า?”

“มึงว่ากูหุ่นดีป่ะวะ”

“ก็ดีนะ”

“ใช่ป่ะ!!”

“ดีกว่าไม้จิ้มฟันนิดนึง”


เห้ย...
มึงหยามกูมากเพื่อนแทน ผมไม่รอช้ารีบกระชากประตูห้องน้ำแล้วถกเสื้อยืดตัวเองขึ้นทันทีเพื่อพบกับ


...พุงห้อยเกือบปิดขอบกางเกงนอน


แหะๆ คุณครับ ผมเด็กมนุษย์ตัวน้อยๆที่มีคติประจำชีวิตว่าถ้าเราวิ่งตีป้อมในเกมได้การวิ่งในชีวิตจริงก็ไม่จำเป็นอีกต่อไปมันก็จะหุ่นอวบๆหน่อย แต่เห้ย!! เห้ย!! ไม่ได้แล้วว่ะ หุ่นแบบนี้เป็นคิ้วท์บอยไม่ได้แน่ คอยดูพรุ่งนี้เช้าผมต้องไปเล่นฟิสเนตของหอให้ได้ แล้วซิกส์แพคจะไม่ใช่แค่ความฝันอีกต่อไป!!!

.
.


ตัดภาพมาความจริงคือฝันครับ ฝันดี๊ดี ฝันว่าได้กินเบนโตะ ตื่นมาอีกทีก็บ่ายสามกว่าแล้วครับ นอนเหมือนตาย ตื่นเพราะหิว ข้าวก็ไม่มีกิน จะลงไปเซเว่นก็ขี้เกียจสุดท้ายก็อุ่นมาม่ากิน ถ้าใจเราคลีน อาหารมันก็คลีนเองแหล่ะครับผมเชื่อ ผมปาดขี้ตากรังๆไปป้ายกางเกงนิสิตไอ้แทนที่พาดอยู่กับเก้าอี้พรางยกเท้าขึ้นพาดโต๊ะ มือก็หยิบมือถือมาไถเล่น


หือ...


ผมมองรูปที่แอคคิ้วท์บอยของมหาลัยเพิ่งแชร์ลงไอจี มันคือรูปไอ้พี่ปลัดเจ้าเดิม ลงบ่อยเหมือนเป็นเจ้าของแอคเคาท์ รูปหลักของแอคนี้ก็มีแค่พี่ปลัดกับพวกๆเดือนเดือดครับ พี่หมอ พี่โย พี่พี่ จำพวกนั้น แต่ฝั่งนั้นเขาสายโหดลุคแบดบอยเหมือนพร้อมจะรังแกสัตว์เล็กและคนชรา มีชอปมาเรียกเสียงกรี๊ดได้เป็นอย่างดี แต่พอเป็นไอ้พี่ปลัดมันจะมานิ่งๆหล่อๆหน่อยครับตามฉบับเด็กนวัต

รูปล่าสุดที่เพิ่งอัพเป็นรูปพี่ปลัดในชุดเสื้อกล้ามกำลังยกเวทอยู่ครับ สาวๆมากรี๊ดกันเต็มคอมเมนต์ เหม็นความหล่อ แต่พอมองห้องที่พี่มันถ่ายแล้ว


เอ๊ะ...


มันคุ้นๆว่ะไอ้ห้องกระจกนี้

“ไอ้แทน!!!”

“หือ?” ไอ้แทนที่กำลังดื่มแลคตาซอยอยู่ยักคิ้วแบบงงๆ

“ฟิตเนสหอเราอยู่ชั้นไหนนะ”

“มึงถามทำไม”

“ตอบมา”

“ชั้น 9“

“มีฟิตเนส?”

“มีพ่อมึงอยู่มั้ง ขยันชงนัก” เอ๊า คุณชัยยุทธิสะดุ้งอีกแล้ว ผมเดินไปล้างหน้าแปรงฟันคว้ากางเกงนอนขายาวมาใส่ไม่ลืมผูกโบว์น่ารักตรงพุงเตรียมพุ่งไปในสถานที่ที่ผมไม่คิดจะเหยียบ สมัยอยู่หอในก็เคยไปกับเมทบ้างนะครับ เมทผมชื่อเติ้ลอยู่วิศวะ ไปถึงฟิสเนตเพื่อไปนั่งกินลูกชิ้นยั่วเพื่อนมันที่ชื่อปัน ผลคือห้านาทีต่อมาไอ้ปันก็ออกมากินลูกชิ้นด้วยแบบงงๆ

เอาหล่ะครับ เลิกพูดถึงเมท ตอนนี้ผมลงลิฟต์มาถึงฟิตเนสแล้ว พอเดินเข้าไปก็เห็นคนแน่นไปหมด แต่ที่โดดออกมามีอยู่คนเดียวคือคนที่เล่นไอ้เครื่องเล่นที่ต้องนั่งแล้วบีบมือเข้าหาตัว ไม่รู้ครับว่าเครื่องอะไร รู้แต่น่าจะเล่นยาก ดูต้องเกร็งแขน ที่โดดออกมาไม่ใช่เพราะพี่มันเล่นโดดยางอีหัวอีหูแต่อย่างใดแต่เพราะพี่มันหล่อมากครับ แถมผิวขาวออร่า พี่กะเทยที่เล่นเครื่องข้างๆงี้มองแทบเลีย พี่ปลัดมันมองมาที่ผมก่อนจะยกคิ้วขึ้นข้างหนึ่ง

พี่มันดูมีความสามารถพิเศษกับคิ้วตัวเองดีนะ กระดกเล่นอยู่นั่น

“สามนาที?”

“เห้ยพี่ ผมมีชื่อนะเว่ย” มาสงมาสามนาที เดี๋ยวคนคิดว่ากูไก่อ่อนขึ้นมาจะบ้องหูคิ้วท์บอยให้!!

“มาทำอะไรที่นี่วะ”

“มาขายเมี่ยงคำ”

“ห๊ะ” อ่ะ เสือกเชื่อ

“พี่บ้าป่ะ มาฟิตเนสผมก็ต้องมาออกกำลังกายดิ” 


พี่มึงนั่นแหล่ะโว้ยที่จะสาระแนหน้ามาอยู่ที่นี่ทำไม กล้ามก็ใหญ่เกือบเท่าขาดาวคณะรุ่นผมอยู่แล้ว ยังจะเล่นอีกหรอวะ ใหญ่ไปกว่านี้นี่ต้องเดินกางจั๊กแร้แล้วนะ คิดภาพแล้วรู้สึกเปลืองสายตาในจินตนาการพิกล เลิกคิดดีกว่า
ผมเลิกเถียงกับไอ้พี่ปลัดมาสนใจอุปกรณ์แทนแล้วครับ เห็นแล้วท้อใจ ดูหนักจัง ทำไมมนุษย์เราต้องมาทรมาณร่างกายตัวเองแบบนี้ด้วยวะ ถ้าเป่ากบหรือเล่นหมากฮอตฝาขวดแล้วกล้ามขึ้น ผมคงร้อยแพคขึ้นตั้งแต่ประถมแล้ว

 
“มึงดูไม่เหมือนพวกออกกำลังกายบ่อยเลย” พี่ปลัดเดินมาข้างๆผมพร้อมกับยกน้ำขึ้นดื่ม

“โอ้โห พี่กระดกน้ำอย่างกับพระเอกโคตรโฆษณาน้ำแร่มองเตสกิเยอร์”

“มึงหมายถึงมองเฟลอร์ใช่ไหม...”

“เออนั่นแหล่ะ ผมเล่นมุก” พ่ามพ้าม อย่าให้ใครรู้ว่าเรามั่วครับ ทำเนียนไว้ก่อน ผมเป่าปากไม่สนใจพี่ปลัดมันแล้วเดินไปหาลู่วิ่งที่ตั้งเรียงอยู่ เห็นแล้วนึกถึงแฮมทาโร่ เอ้าออกมาวิ่ง วิ่งนะวิ่งจะแฮมทาโร่ แล้วกูเห็นหนูตัวขาวส้มหรอวะต้องมาวิ่งในลู่ 

“มึงเล่นเป็นหรอ”

“เห้ยพี่ อย่าดูถูก” เออ มึงดูผิดบ้าง ที่เข้ามามึงเล่นดูกูถูกหมดทุกข้อแบบนี้ ปลัดหรืออับดุล ถามใจ 

พอครับพอ อย่าได้ปล่อยให้พี่มันมาขัดโชคซิกส์แพค ผมตั้งท่าเอาหูฟังเสียบหูกดปุ่มติ๊ดสองติ๊ด สุ่มเอาตามบุญตามกรรม ว่าแล้วก็ออกวิ่งด้วยท่าชิคๆคูลๆ วิ่งไปมองฟ้าไปเหมือนในโฆษณา แต่ทว่า...


เอ๊ะๆ


มันชักไวขึ้น



เอ๊ะ...


เอ๊ะๆ...


ฉิบหาย...
ผมมองภาพตัวเองผ่านหน้าต่างที่สะท้อนพบหน้าของตัวเองที่ดูเหนื่อยเหมือนหมาเหนื่อยออกมาชัดเจน เออสิวะ ตอนนี้เท้าผมแทบจะพันกันตายห่าแล้ว ไหงมันวิ่งไวขนาดนี้หล่ะ!!!

“ไอ้สามนาทีมึงตั้งไวไป”

“ห่ะ ห๊ะ”

“มึงตั้งไวไปแล้ว” พี่มึงพูดอะไรตั้งๆวะ ไอ้คนทะลึ่ง อยากจะหันไปด่าแต่ทว่าตอนนี้แม้แต่หันยังไม่ได้เลยครับ กำลังก้มหาว่าจะกดอะไรดีให้มันหยุดแต่ยังไม่ได้ทันได้กด เชือกรองเท้าผมก็หลุดพร้อมกับร่างที่วืดลงไป


พลั่ก!!!

“เห้ย!! ไอ้สามนาที!!!” ผมได้ยินเสียงโวยวายลั่นห้อง ไอ้ห่าพี่ ขนาดโวยวาย ชื่อกูยังยาวตั้งสามพยางค์ ถ้ากูโดนยิงกว่าพี่มึงจะอุทานเสร็จกูตายแล้วเนี่ย ผมได้แต่ลุกขึ้นมาแบบงงๆ รู้สึกตึงๆชาๆไปทั่วหน้า หรี่ตามองก็เห็นพี่ปลัดที่ก้มลงมาพยุงผมกับไทยมุงอีกจำนวนหนึ่งเป็นฉากหลังยืนมองอยู่

“อื้อ ผมโอเคพี่”

“สามนาที”

“อันนี้เรียกผมหรือหิวมาม่า”

“เรียกมึง” แล้วนั่นชื่อคนหรอวะ สามนาทีเนี่ย

“ผมมีชื่อนะโว้ย”

“เอาไว้ก่อน ตอนนี้มึงคิ้วแตก”

ห๊ะ!!

ไม่อยากเชื่อก็ต้องเชื่อแล้วครับ เพราะตอนนี้เสื้อพี่ปลัดแม่งมีคราบแดงๆเปื้อนอยู่ชัดมาก จากนั้นพี่กะเทยคนหนึ่งก็เดินเอาผ้าอะไรซักอย่างมาให้ผมกดแผลไว้ ซึ้งใจจังครับ แต่แอบเห็นนะว่าตอนยื่นให้พี่ปลัดลูบมือพี่มันไปเต็มๆ พี่ปลัดเดินไปหยิบกระเป๋าตัวเองขึ้นมาสะพายก่อนจะค่อยๆพยุงผมเดิน

“พี่ เจ็บว่ะ”

“เออ เดี๋ยวกูพาไปโรงพยาบาลแถวนี้” 
 
“เห้ยพี่ ผมกลัวหมอ”
 
“มึงช่วยกลัวตายก่อนเถอะ พูดมากฉิบหาย คิ้วไม่แตกเดี๋ยวกูเตะให้ปากแตกแทนเลย” ไมโหดจังวะ ปลัดอำเถอไหนเนี่ย เดี๋ยวฟ้องแม่งเลย แต่ก็เงียบครับ เดี๋ยวปากแตกจริง เดินมาจนถึงลานจอดรถ พอเห็นรถแล้วผมถึงกับพืชไม้เลื้อย


ตำลึง!!!


นั่นตะลึง


พ่ามพ้าม!!

ตำลึงจริงๆครับ ไอ้ตรารูปตีนไก่ไดเอตสามง่ามนั่นบ่งบอกแบรนด์ได้อย่างชัดเจน รูปหล่อบ้านรวยที่แท้จริง อยากจะถ่ายแล้วส่งไปให้ไอ้มิตรดูว่ารถพี่ปลัดแม่งหรู แต่ก็โดนมือยักษ์จับผลักเข้าไปนั่งข้างคนขับเสียก่อน อู่ย เบาะนุ่มตูดดีจริงๆครับ

“กดแผลไว้แน่นๆหน่อย” พี่มันหันมาดุพรางขับรถไป

“พี่ว่าผมจะตายไหมวะ”

“คิ้วแตกไม่ได้ขาขาด”

“ถ้าผมตายจริงๆที่ต้องบอกครอบครัวผมว่าผมหล่อตายนะพี่ ถ้าบอกว่าล้มในลู่วิ่งคิ้วแตกตายที่ผมไม่เท่เลยว่ะ” กระซิกๆ แค่คิดภาพก็รู้สึกอายขึ้นมาเลย

“มึงนี่...”

“...” อะระ? ผมหันไปจ้องหน้าไอ้พี่ปลัดจังหวะเดียวกับที่มุมสายตาเห็นเลือดหยดเป็นเม็ดไหล่ตามมุมแก้มไป

“กดแผลไว้แน่นๆ สามนาที”

“คุณ”

“อะไร”

“เรียกผมว่าคุณ”

“กวนส้นตีน”

“เห้ย นี่ไม่ได้กวน”

“มึงนี่นะ ไอ้เด็กเวร”

“เห้ยพี่ ไม่ๆ ผมชื่อคุณ แบบนิชคุณอ่ะ” พี่ปลัดหันมายกคิ้วไม่เชื่อใส่ผม ท่าประจำครับ ยกคิ้วข้างเดียวแบบงงๆ

“คุณ?”

“ว่าไงนายปลัดอำเภอ”

ป้าป!
โอ๊ยๆๆๆ ไอ้สัดพี่ ลั่นหัวคนคิ้วแตกลงได้ไงวะ!!

“กวนตีน นั่งเงียบๆไปเลย”

ตลอดทางไปโรงพยาบาลผมก็ได้แต่นั่งกุมคิ้วตัวเองป่วนพี่มันไปตลอดทาง ถึงจะคิดย้อนไปว่าเรามาอยู่บนจุดนี้ที่ได้นั่งกวนตีนพี่ปลัดมันไม่ได้ยังไงวะ แต่รู้ตัวอีกทีผมก็ถูกลากเข้าห้องฉุกเฉินไปแล้ว ผมมองหันหลังกลับไปก็เห็นพี่มันนั่งไขว่ห้างลงตรงเบาะที่นั่งรอแบบเซ็งๆ


คิ้วท์บอยยังไม่ได้เป็น


เป็นคิ้ว(ท์)แตกไปก่อนแล้วกัน เห้อ





----

ฝากน้องคุณไว้ใจในทุกคน #คุณปลัดคิ้วท์บอย
ขอบคุณทุกคอมเมนต์และวิวมากนะคะ
 :mew1: :mew1:

ออฟไลน์ Monkey D

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 698
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +57/-0
นี่คือที่มาของคำว่า หล่อตาย ใช่ป่ะน้องคุณ
5555555

ออฟไลน์ Mikimiki

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 3
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
ทำไมอ่านฉากนี้รู้สึกมุ้งมิ้งจังคะ งุ้ยยยย :-[
แล้วพี่หมอ พี่โย พี่พี่ เติ้ลกับปันมาจากไหนเนี่ย ไม่พาพี่แป๊ะ น้องอู้มาเลยหรอ มาสร้างความฮาเพิ่ม ฮาาาา
รอตอนต่อไปนะค้าาา  :z2: :z2:

ออฟไลน์ puiiz

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3380
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +135/-4

ออฟไลน์ sweetyswtcou

  • R.Chek SwtCou
  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 155
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +9/-0
อ่านสามตอนรวดเดียวเลย สนุกมากค่ะ คุณน่ารักดี ขนาดเจ็บยังอุตส่าห์เล่นมุกอีก ปลัดนี่ก็ดีอ่ะ
รอตอนพี่ปลัดตกหลุมรักน้องคุณคนเล่นมุกตลอดเวลานะคะ ส่วนก๊วนแก๊งนี่ก็เข้าขากันจัง  :pig4: :pig4: :pig4:

ออฟไลน์ Ploids

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 42
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0

ออฟไลน์ TIKA_n

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1391
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +308/-4
โอ้ยยย  555   :laugh:  ชอบอ่ะ ชอบมากกกก ทำไมน้องคุณช่างฮาและน่ารักขนาดนี้อ่ะ
เพิ่งเข้ามาอ่านจ้า เพิ่งเห็นว่าเป็นคนเขียนเดียวกับพี่หมอน้องอู้ ไม่ผิดหวังเลยจริง ๆ อ่ะ
น้องคุณ ให้ความรู้สึกพวกเดียวกับพี่แป๊ะ ขวัญใจเราจากเรื่องเด็กหอเลยอ่ะ ปลื้มมาก
เคยเป็นเพื่อนเมทน้องเติ้ลซะด้วย อ่านแล้วรู้สึกดี ที่มีชื่อตัวละครจากเด็กหอโผล่มาให้หายคิดถึงด้วย
พี่ปลัด ให้ความรู้สึกต่างจากเหล่าเดือนเดือดจริง ๆ แต่แบบนี้ก็ชอบ หล่อแบบเท่ห์ ๆ คูล ๆ ดูเนี๊ยบ ๆ
อยากรู้จริง ๆ พุงอวบ ๆ มุกแป๊ก ๆ ของน้องคุณ จะทำให้พี่ปลัดมาตกหลุมได้ตอนไหน ฮาาาา
น้องคุณนี่ ขนาดเจ็บหัวเลือดอาบ ยังจะขยันเล่นมุกปล่อยมุก ทำไมรู้สึกสงสารพี่ปลัดชอบกล 555
รอติดตามค่า ชอบเรื่องนี้มาก ๆ เลยน้า ขอบคุณคนเขียนมากเลยค่า  :กอด1:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ Snowermyhae

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4015
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +97/-7
มีสิ่งนึงที่คุณไม่ต้องพยายามเท่าการเป็นคิ้วท์บอยเลย คือการเป็นคนบ้า เอาไปเกินสิบลูกก ล้นมากกก 5555555555555555555555555555555

ออฟไลน์ loveview

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1915
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +87/-10
เหอะท่าทางจะบ๊องมากกว่าคิ้ว(ท์) :laugh:

ออฟไลน์ TIKA_n

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1391
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +308/-4
มาอ่านซ้ำรออีกรอบก็ยังฮา   :laugh:
คิดถึงน้องคุณคนต๊อง กับพี่ปลัดคนเท่ห์แล้วค่ะ   :mew1:

ออฟไลน์ Oiimaps

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 178
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +331/-2
4



นอกจากผมจะโดนเรียกไอ้สามนาที อัพเดทล่าสุดก็ได้ฉายาเพิ่มมาแล้วครับ


ไอ้คุณสามเข็ม



ใช่ครับ โดนเย็บไปสามเข็ม ร้องไห้เป็นหมาโดนเห็บกัดหัวนมเลย งอแงลั่นจนพี่พยาบาลต้องไปตามญาติเข้ามา ไม่ใช่ใครไหนครับ ไอ้พี่ปลัดนั่นแหล่ะ ญาติจำเป็น แอบเห็นหางตาว่าพี่มันถอนหายใจแบบเซ็งๆ ฮือออออออ จะเบื่อจะเซ็งอะไรก็ได้แต่มาหารความเจ็บไปที ผมโคตรกลัวเลยครับให้ตายเถอะ ณ จุดนั้น ความอยากคูลหายไปหมดแล้วครับ ผมได้แต่เบะปากจับแขนเสื้อไอ้พี่ปลัดไว้แน่น

“หยุดร้องหน่ะ”

ฮือออออออออออออออออออ อยากจะด่าว่ามึงลองมาคิ้วแตกดูไหมไอ้สาดดดดดด จากนั้นก็งอแงลั่นครับ เข็มทิ่มปั้กๆมา เจ็บเหมือนตกนรกทั้งๆที่ไม่เคยตก ร้องไห้จนตาบวมเลยให้ตายเถอะ คุณชัยยุทธิรู้ต้องล้อไปยันจบปีสี่แน่ๆ

“พี่ว่าผมจะเป็นแผลเป็นไหมวะ”

“ไม่รู้ กูไม่ใช่หมอ”

“ถ้าเป็นงี้ขนคิ้วผมจะขึ้นไหมวะ”

“คาดเข็มขัดด้วย” ผมหันไปดึงเข็มขัดมาคาด

“คิ้วแหว่งนี่ผมยังเป็นคิ้วท์บอยได้ไหมวะพี่”

“อยากกินอะไรก่อนเข้าหอรึเปล่า” ผมหันไปมองหน้าไอ้พี่ปลัด ตอนนี้ก็เป็นเวลาทุ่มกว่าๆ ฟ้าเริ่มมืดแล้ว แต่ความหล่อของพี่ปลัดนี่ทะลุทุกอย่างจริงครับ เรืองแสงในที่มืด ว่าแต่พี่มันเล่นเมินทุกคำถามกูเลยวุ้ย

“พี่หิวป่ะ”

“หิว”

“แวะกินก็ได้เดี๋ยวผมเลี้ยงเอง ขอบคุณที่พี่พามาโรงพยาบาลไง” 

“อืม” เหมือนพี่มันเปิดโหมดประหยัดคำพูดอ่ะ หรือแม่งเป็นสิริปลอมตัวมาวะเนี่ย

ตอนนี้พี่ปลัดอยู่ในสภาพอยู่บ้านสุดๆไปเลยครับ เสื้อกล้ามออกกำลังกายกับกางเกงขาสามส่วน เรียกได้ว่าถ้าเป็นคนอื่นก็คงชุดออกกำลังกายแบบไม่พร้อมออกนอกบ้านใดๆทั้งสิ้นแต่พอมาเป็นไอ้พี่ปลัดดันดูโคเรี๊ยโคเรีย หน้าที่ขาวซีดตัดกับคิ้วสีดำนั้นดูนิ่งไร้อารมณ์ แต่พอดูรวมๆแล้ว

มีเสน่ห์เหลือเกิน... 

ฮุ เห็นคิ้วพี่มันแล้วหงุดหงิดว่ะ
นอกจากจะเป็นคิ้วท์บอยแล้วคิ้วยังไม่แหว่งอีก

ผลสรุปมาจบอยู่ที่ร้านผู้พันแถวหอครับ เอารถไปจอดที่หอแล้วก็เดินมากิน ร้านผู้พันหรือร้านเคเอฟซีอาหารยอดฮิตชาวมหาลัยยามนึกอะไรจะแดกไม่ออก ในส่วนของคนจ่ายก็แน่นอนครับว่าต้องเป็น


...พี่ปลัด!



เพราะผมไม่ได้เอากระเป๋าตังค์มา แผนที่ว่าผมจะจ่ายชดใช้บุญคุณก็เป็นหมันไปแถมยังไปจองล้างจองผลาญให้พี่มันจ่ายแทนอีกต่างหาก เรื่องนี้ทำให้ผมรู้เลยนะครับว่าบ้างทีเจ้ากรรมนายเวรก็มาในรูปแบบไอ้เด็กข้างห้องได้เหมือนกัน ระหว่างนั่งรอไก่จากพี่มันจู่ๆก็นึกขึ้นมา

เอ๊ะ นี่กูมาทำอะไรตรงนี้กับพี่มันวะ จะไปออกกำลังกายฟิตหุ่นในหออยู่ดีๆไหงจู่ๆมาโผล่แดกไก่เคเอฟซีกับพี่ปลัดมัน ไปโรงพยาบาลด้วยกันแถมคิ้วยังแตกอีก ตลกไปแล้ว 

“ไหนวิ้งค์แซ่บผมอ่ะ”

“หมด” โห่ เศร้าเลย กินมันบดแก้เศร้าใจก็ได้วะ พี่ปลัดมันก็นั่งกินไก่ไปเงียบๆครับ มีผมเนี่ยแหล่ะที่รู้สึกว่าบรรยากาศมันชักจะเงียบเกินไป แบบไม่ชิน ไม่ใช่ไม่ชินกินไก่บนบกนะครับแต่ไม่ชินกินอะไรเงียบๆเลยเพราะปกติไปกินกับเพื่อนนี่เราสามารถเปลี่ยนโรงอาหารให้เป็นโรงทานได้

“พี่ปลัด”

“หืม?”

“ทำไมพี่ถึงชื่อปลัดอ่ะ พ่อพี่คาดหวังให้พี่มียศแต่เด็กขนาดนั้นพี่ไม่กดดันอ่อวะ ว่าแบบ โตมาต้องเป็นปลัดให้ได้ไรเงี้ย แต่ถ้าพี่ได้เป็นจริงนี่ตลกเลยอ่ะ ชื่อปลัดปลัด เสียงเหมือนตดมากกว่าชื่อคนอีก” 

“มึงถามเองตอบเองทำไมเนี่ย”

“พูดมั่วๆเผื่อถูก” เอาจริงๆผมกลัวพี่มันไม่ตอบต่างหากเลยเดาไปอลังๆก่อนเดี๋ยวพี่มันก็แก้เอง เป็นไง แยบยลไหมครับ 

“กูไม่ได้ชื่อปลัด”

“เอ้า!!” เห้ย!! เพจคิ้วท์บอยเล่นน้องคุณแล้ว!!

“กูชื่อไท”

“แล้วไมคนเรียกพี่ว่าปลัด เห้ย!! หรือว่าพี่เป็นปลัดอำเภอจริงๆ!!” แย่แล้ว อย่าบอกนะว่าพี่ปลัดมันเป็นหนึ่งในความหวังของหมู่บ้านมาตามหาฝัน ณ เมืองกรุงแบบในหนัง

“เพ้อเจ้อ กูชื่อจริงว่าปรัตถกร ตอนปีหนึ่งรุ่นพี่เลยเขียนป้ายชื่อให้ว่าปลัด” อ้อออ ป้ายชื่อคลีเอทbyรุ่นพี่นี่เอง มันเป็นเหมือนเอกลักษณ์ประจำตัวปีหนึ่งนั่นแหล่ะครับ ว่าจะต้องมีชื่อที่รุ่นพี่ตั้งให้เหมือนเป็นของสมน้ำหน้าคุณต้อนรับเข้ามหาลัย

“เก๋ว่ะ นี่ถ้าคนจำชื่อปีหนึ่งผมแล้วเอามาเรียกบ้างนี่ผมคงลาออกจากม.อ่ะพี่”

“ชื่อ?”

“คุณเป็นรูพรวย”

“...” เหมือนได้ยินคำว่าโอ้โห ดังมาจากหน้าไอ้พี่มัน จริงครับ ตอนที่ผมได้ป้ายชื่อมานี่ถึงกับมองอะไรที่เป็นรูไม่ได้ไปพักใหญ่ๆเลย สงสารตัวเอง อ่านชื่อแล้วเจ็บจี๊ดๆ 

“เศร้าป่ะพี่ นี่เพื่อนผมชื่อแนน ได้ชื่อใหม่ว่าแนนไอร่อนมม โคตรคูล มีความโทนี่” ไม่พูดเปล่าทำท่าเขย่านมให้เห็นภาพด้วย พี่ปลัดมันยกยิ้มขึ้นนิดนึง บอกเลยครับว่านิดเดียว แต่แม่งโคตรหล่อเลย

“เออเศร้า พี่มึงนี่ใจร้าย”

“แล้วไมเฟสพี่ถึงต้องชื่อว่าปรัตถกรตี้อ่ะพี่ คือถึงผมจะใช้อีเมลล์ว่าคุณนี่เทพซ่าแต่ผมไม่เคยคิดจะเอามาตั้งชื่อเฟสเลยนะเว่ย” พูดแล้วอาจจะฟังดูเสี่ยว แต่สมัยประถม khunie_lnwza นี่ตามเทรนด์สุดๆเลยนะครับขอบอก ใครไม่เทพซ่านี่ถือว่าตกกระแส เทพซ่ากันทั้งหมู่บ้าน 

“ตี้? อ๋อ ทีวายอ่านว่าไท ชื่อเล่นกู ตี้บ้านมึง” เออ บ้านผมอ่านตี้จริงๆอ่ะ... บ้านไอ้มิตรไอ้แทนด้วย เป็นไงหล่ะมึง ความม้านุดสะยะสาด

“แหะๆ แต่พี่หล่อจริงนะเว่ย ตั้งแต่ผมเข้ามหาลัยมาผมว่าพี่หล่อเป็นอันดับสองในมหาลัยนี้เลย”

“แล้วใครอันดับหนึ่ง?”

“ผมเองอ่ะ”

“...” ได้รับหน้าเหม็นตีนมา1ea เอ๊า ผมว่าผมหล่อจริงๆนะครับ ที่บ้านสอนมาไว้ว่าให้มั่นบอกคนอื่นว่าหล่อไปก่อนเดี๋ยวคนอื่นก็ยอมรับว่าหล่อเอง ผมยื่นมือเอาหนังไก่กรอบไปจิ้มน้ำจิ้มเผ็ดที่ไม่ค่อยเผ็ดมายัดเข้าปากเคี้ยวตุ้ยๆหลีกหนีสายตาเอือมจากพี่มัน

“ว่าแต่พี่ยำยังไย-“

“เคี้ยวให้หมดค่อยพูด” ดุจังอ่ะ

“อื้อ ว่าแต่ทำยังไงให้ผิวดีแบบนี้วะพี่ เนี่ย ผมโคตรอยากขึ้นเพจคิ้วท์บอยมั่งเลยอ่ะพี่ อยากหล่ออยากคูลอยากให้สาวกรี๊ดบ้างต้องทำไง”

“ไม่ได้ทำอะไร จู่ๆกูก็ลงไปแบบงงๆ”

“ไม่เข้าใจอ่า คุณไม่เข้าใจเลย”

“ไม่เข้าใจอะไรของมึง”

“กำลังทำงง”

“... มึงนี่โตมายังไงไม่โดนกระทืบตายวะไอ้คุณ อยู่กับมึงไม่ถึงวันกูอยากกระทืบมึงไปเกือบสิบครั้งแล้ว” เห้ย ทำไมที่นี่บราซิลจังวะพี่มึง กินไก่แล้วเกรี้ยวกราดเรอะ ไอ้พี่ปลัดส่ายหัวแบบเอือมๆใส่ผม แล้วยกส้อมพลาสติกมาเคาะหัวผมไปหนึ่งที

“ก็จริงนี่หว่า ผมเห็นพี่ในโซเชี่ยลบ่อยพอๆกับตรามหาลัยเลยรู้เปล่า”

“เพ้อเจ้อ”

“แล้วไมพี่ถึงเรียนนวัตอ่ะ”

“อืม ไม่รู้สิ ชอบมั้ง ก็สนใจด้านนี้มาตั้งแต่มัธยมแล้ว”

“ชอบดูหนังขนาดนั้นเลยหรอวะพี่”

“เรียนเอกฟิล์มไม่ได้หมายความว่าแค่ชอบดูหนังก็มาเรียน หนังหนึ่งเรื่องมันมีหลายองค์ประกอบ ทั้งบท ตัวละคร โทน.. อ่า พูดไปมึงอาจจะไม่เข้าใจ ว่าแต่มึงหล่ะทำไมถึงมาเรียนมนุษย์” โดนย้อนถามเข้าให้ พอเข้าเรื่องเรียนผมเงียบไปพักใหญ่ๆ

“ผมยื่นแล้วติดรับตรงก็เลยเรียน”

“แค่นี้?”

“อือ อยากจะตอบแบบสวยๆว่าเพราะชอบก็เลยเรียน แต่ก็ไม่เชิงว่ะพี่ ยิ่งเรียนยิ่งรู้สึกไม่ใช่ แต่ถามว่าอะไรใช่ก็ไม่รู้จะตอบว่าอะไรเหมือนกัน”

เท้าความก่อนเลยว่าช่วงมัธยมเนี่ย ผมใช้ชีวิตเต็มที่ไปกับการลุ้นแทททูที่แถมมากับซองสาหร่ายมากกว่าที่เรียนอีก ดีที่ยังเก่งภาษาอังกฤษคะแนนเลยยื่นเอกภาษาอังกฤษมาได้สบายๆ ติดมาก็ดีครับ สังคมดีมาก ได้เพื่อนดีเป็นมิตรกับแจกัน ผู้หญิงในคณะก็งานดีมากถึงจะสวยน้อยกว่ากะเทยแก็งนางฟ้าก็ตาม แต่นั่นแหล่ะครับ โดยรวมก็ดีจริงๆ แต่ถ้ากลับมาไอ้เรื่องเรียนเนี่ย ไม่รู้ว่าเพราะมันไม่ใช่หรือเพราะเรียนหนักจนขี้เกียจเรียน เดาเอามาน่าจะอย่างหลังแฮะ   

“เรื่องเรียนกูว่ามันไม่มีอะไรใช่ที่สุดหรอก ที่กูเรียนก็ไม่ใช่ว่ากูชอบนัก”

“...”

“ไม่มีหรอกที่บอกเรียนที่ชอบจะไม่เหนื่อย เรียนอะไรมันก็เหนื่อยหมดอยู่ดี เอาแค่ทุกวันนี้ที่เรียนอยู่สบายใจก็พอแล้ว”

“โหพี่คมสัดหรือยืมไปหั่นผักหน่อย ขออีกรอบ อยากเอาอัพเตตัสในเฟส” นอกจากหล่อแล้วยังพูดจาเป็นคำคมอีกต่างหาก อยากจะหยิบนิ้วมาดูเลยว่ากลมรึเปล่า พี่ปลัดมันส่ายหัวเอือมอีกรอบ

“กูว่ามึงเนี่ยเหมาะเรียนมนุษย์ที่สุดแล้ว”

“ทำไมอ่ะพี่”

“มึงไม่ค่อยเหมือน”

“ไม่เหมือนมนุษย์หรอออ”

“ใช่”

“...” จบเลย ไม่มีตบอะไรทั้งสิ้น กลัวท้วงไปแล้วพี่มันตบปากผมแทนมุกด้วย เลยได้แต่กัดหนังไก่แก้เก้อมุกแป้กตัวเองไปงั้น ระหว่างเคี้ยวไปผมก็แอบเหลือบตามองพี่ปลัดที่กลายร่างเป็นปลัดกะทรวงการศึกษาได้อย่างรวดเร็ว เปิดโหมดซีเรียสหน่อยนี่พูดเยอะทันทีเลยแฮะ 

นั่งกินไก่อยู่ซักพักก็ตัดสินใจลุกเดินกลับหอ บรรยากาศไม่ได้โรแมนติกอะไรหรอกครับกรุงเทพยามค่ำคืน มีแต่เสียงแตรรถสลับกับเสียงติ๊ดสัญญาณข้ามถนน ลมร้อนที่ตีหน้าก็เดาไม่ออกเลยว่าลมธรรมดาหรือควันท่อไอเสียแท็กซี่

“ว่าแต่มึงทำไมถึงอยากเป็นคิ้วท์บอยนัก” พี่ปลัดดึงแขนผมเล็กน้อยให้คุณลุงข้างหลังเดินนำไป ก่อนจะย้ายข้างมาเดินริมถนนแทนผม 

“ผมอยากหล่ออ่ะพี่ พูดแล้วฮึกเหิมเลยเนี่ย อยากจะอัพกล้าม อัพแพคให้เหมือนคิ้วท์บอยคนอื่นแล้ว” พูดแล้วเจ็บคิ้วขึ้นมาเลยอ่ะ

“มึงจะไปอยากเหมือนคนอื่นทำไม”

“เอ๊า คิ้วท์บอยก็ต้องขาวๆหุ่นดีๆกล้ามเท่าเสาอาคารเรียนทั้งนั้นแหล่ะพี่” ที่พูดมาก็มึงล้วนๆอ่ะรู้ตัวไหมเนี่ย

“ไร้สาระ เป็นมึงเนี่ยดีที่สุดแล้ว”

“ใช่หรอพี่!!”

“ไม่ใช่”

“...” งี้ก็ได้หรออีพี่ปลัด เดี๋ยวกูก็หลังแหวนให้เลย อุตส่าห์ดีไปไปเกือบสองวิ

“ล้อเล่นหน่ะ แต่เป็นตัวเองเนี่ยดีที่สุดแล้ว บางทีมีคิ้วท์บอยที่ผอมๆแห้งๆเหมือนแมวเป็นโรค สติไม่ค่อยเต็ม ทำหน้าเหมือนขาดอาหารเม็ดบ้างก็แปลกดี” ไอ้ที่พูดมานี่กูต้องดีใจไหม ตกลงคิ้วท์บอยหรือโฆษณาแคมเปญรณรงค์ให้อาหารสัตว์ไร้บ้าน หลอกด่ากันซึ่งๆหน้าไอ้พี่ปลัดนี่มันร้ายจริงๆครับ

“ถามจริงนั้นเพจคิ้วท์บอยหรือคิ้วท์แอนิมอล”

“ฮึ”

เราเดินคุยกันจนมาถึงหน้าห้อง ผมหันไปหาไอ้พี่ปลัดที่ยืนเอามือเกาหลังคออยู่ข้างๆ ช่างมันเป็นวันที่ยาวนานที่เกิดขึ้นแบบงงๆจริงๆแฮะ

“วันนี้ขอบคุณมากนะพี่ ทั้งเรื่องที่พาไปเย็บคิ้วแล้วก็ไก่เลย”

“ล้างแผลดีๆด้วย”

“แหง ไม่งั้นติดเชื้อมา คิ้วผมหายนี่หมดหล่อพอดีพี่” ไอ้พี่ปลัดหัวเราะออกมาเบาๆเตรียมเอื้อมมือมาดีดจมูกผม จังหวะเดียวกับที่ได้ยินเสียงประตูห้องเปิดออกมา

“ไอ้คุณกลับมาแล้วหร-“

ช็อคไปแล้ว เห้ยมิตร มึงช็อคไปแล้วหรอเพื่อน อีกนิดนึงปากมึงจะห้อยติดคางแล้วเพื่อน มึงช็อคอะไรขนาดนั้นหล่ะเพื่อนมิตร เบอร์ใหญ่รัชดาลัยมาก

“ทำไมมึงเงียบวะมิตร เสียงไอ้คุณจริงๆ กูจำดะ...ได้ เดะ หือ เห ห๊ะ เอ๋ เหเก๊ะ” ไอ้แทนนี่ก็ช็อคพร้อมกับอาฟเตอร์ช็อคด้วยเสร็จสรรพ อุทานเหมือนสะอึก มันมองผมกับพี่ปลัดสลับกันแบบไม่เชื่อสายตาตัวเอง

“พี่ปลัดนี่ไอ้มิตร” เล่นยืนนิ่งค้างขนาดนี้ไหนๆก็แนะนำตัวมันเสียเลย

“สมิธ” ขนาดช็อคอยู่ยังไม่ลืมแก้เดี๋ยวชื่อไม่ดัดจริตชีวิตต้องป๊อป

“เออ สมิธก็สมิธ ส่วนไอ้นี่ชื่อแทนชื่อเต็มคือแทนที่จะเกิดมาเหมือนคนทำไมเหมือนเหี้ย”

ป้าป!!!
รู้ซึ้งโดนเหี้ยตบหัวก็คราวนี้แหล่ะ ฮือ สะเทือนยันคิ้ว 
   
“สัดคุณ ดีครับพี่ปลัด ผมแทน เอ่อ ไปไหนกันมาหรอครับ”

“แทนๆ หน้ามึงมีอะไรติดอ่ะ”

“ความหล่อหรอวะ”

“เปล่า ความเสือก”


ป้าป!!!
รอบสองแล้วโว้ย!!


“ไปโรงพยาบาลมา คิ้วมันแตก” ไม่ลืมชี้แผลผมให้เพื่อนเห็นอีกด้วย ไอ้มิตรกับไอ้แทนมองแผลที่คิ้วก่อนจะขมวดคิ้ว

“ดูท่าวันนี้เพื่อนคุณคงมีอะไรจะคุยกับเราอีกเยอะเลยนะเพื่อนแทน”

“กูก็ว่างั้นแหล่ะมิตร”

“สมิธ”

“นั่นแหล่ะสมิธ”

“กูก็ว่างั้นแหล่ะแทน”

“แทนไท”

“มึงชื่อแทนเฉยๆไม่ใช่หรอ”

“...”

“เออ แทนไทก็แทนไท ฮึ” ไอ้สมิธกับแทนไท(?) ยกมือขึ้นกอดอกทำปากเบ้ลงแล้วจิกตามาหาผมประหนึ่งพี่น้องตัวร้ายในซินเดอเรลล่า แล้วแทนไทอะไรของมึงอีก วิถีชาวดัดจริตชีวิตต้องป๊อปหรอ



ว่าแต่
อะ ไอ้สายตาแบบนั้น



เบนโตะกูเป็นหมันอีกแล้วสินะ...



--

วู้ว มีน้องคุณในชีวิตแล้วชีวิตจะดูมีอสีสันขึ้นมาทันที 5555555555

สีเลือด!!

อยากทืบ!!
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 07-09-2017 12:43:55 โดย Oiimaps »

ออฟไลน์ RabbitHood

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 1
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
นอกจากสติออบซอแล้ว น้องคุณเป็นรูพรวยด้วยเด้อ โอ๊ยขำ 555

สงสารพี่ปลัดท่าทางจะปวดหัว กร๊ากกกกก :m20: :laugh:

ออฟไลน์ TIKA_n

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1391
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +308/-4
มาแล้วววว น้องคุณณณ  ฮืออ น่ารักอ่ะ
ชอบความต๊องและมั่นหน้า พ่อคนหล่ออันดับหนึ่ง 555  :pigha2:
เม้าท์มอยเก่งเหลือเกิน พี่ปลัดมีแววจะตกหลุมความทะเล้นกวนโอ้ยของน้องก่อนแน่ ๆ
พี่ปลัด ที่ไม่ได้ชื่อปลัด แต่เราชอบชื่อนี้อ่ะ เท่ห์ดีออก พี่ปลัดใจดีมาก
ชอบตอนโอ๋น้องที่โดนเย็บแผลจัง ถึงจะถอนหายใจเซ็ง ๆ ก็ยังปลอบน้อง น่ารัก
หน้านิ่ง ๆ เงียบ ๆ เท่ห์ ๆ เหมือนจะดุแต่ใจดี ปลื้มมากเลย
ชอบเรื่องนี้มาก ๆ นี่เราเครียด ๆ อยู่ ได้เจอน้องคุณที ยิ้มได้หัวเราะได้ อารมณ์ดีขึ้นมาเลย
อ่านแล้วคิดถึงตอนได้อ่านเด็กหอหมออู้ครั้งแรก อารมณ์เดียวกันเลยค่ะ
รอตอนต่อไปน้า ขอบคุณมากค่า  :กอด1:

ออฟไลน์ Snowermyhae

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4015
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +97/-7
แล้วคุณนี่จะคืนตังค่าเย็บแผลกับค่าเค้บซีพี่ปลัดไหม 55555555555555

ออฟไลน์ Mikimiki

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 3
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
วี้ดดดดดดด///////// อ่านแล้วมีความตะมุตะมิ ฮื่ออออออ
จะรอตอนต่อไปนะคะ////

ออฟไลน์ Monkey D

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 698
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +57/-0
ชอบความเดินริมถนนแทนคุณ
ดูปกป้องคุ้มครองดีอ่ะ งืออออ
หรือกลัวน้องคุณจะไปเดินให้รถชนแล้วโดนเรียกค่าเสียหายก็ไม่รู้555555


ออฟไลน์ puiiz

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3380
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +135/-4

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด