เครื่องกลชนโยธา [Yaoi] อัพตอนที่30 {20/01/61} จบแล้ว [ตีพิมพ์กับสนพ.นาฬิกาทราย]
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: เครื่องกลชนโยธา [Yaoi] อัพตอนที่30 {20/01/61} จบแล้ว [ตีพิมพ์กับสนพ.นาฬิกาทราย]  (อ่าน 246359 ครั้ง)

ออฟไลน์ day9day

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2182
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +284/-9
มาต่อได้แล้ว

ออฟไลน์ fahtallll

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 22
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2/-0
รอๆๆๆๆ  :katai5: :katai5: :katai5:

ออฟไลน์ imac

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 931
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +39/-1
รอครับ

ออฟไลน์ day9day

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2182
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +284/-9
เรื่องนี้จบแล้วเหรอ!?

ออฟไลน์ Sirinapa-11

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 81
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +110/-20
    • FicYaoiTH
Re: เครื่องกลชนโยธา [Yaoi] ตอนที่9
«ตอบ #124 เมื่อ15-10-2017 18:55:26 »

ตอนที่9
#เครื่องกลชนโยธา

เปลือกตาขาวนวลกระพริบปรือขึ้นอย่างยากลำบาก อาการมึนหัวจากการเมาค้างกำลังทำร้ายคนที่เพิ่งจะฟื้นคนนี้ เสียงอื้ออึงในลำคอเรียกให้เจ้าของห้องต้องเดินเข้ามาดูแล้วภาพที่ได้เห็นก็คือไอ้เพื่อนตัวขาวจัดที่กำลังนอนเบ้หน้าเหมือนคนเพิ่งจะโดนพรากคนรักมา ทอยยืนกอดอกดูมันก่อนส่ายหน้าเอือมระอากับไอ้การที่เมาแต่ละทีก็เป็นเดือดเป็นร้อนทำตัวเองเสียสุขภาพแบบนี้ของมัน

“ทอยยยยย” จนเสียงงัวเงียจากอีกคนดัง
“เหี้ยไรอีกครับ”

“ปวดหัว....แล้วทำไมกูมาอยู่ห้องมึงได้วะเนี่ย” จนพอเหมือนจะได้สติคำถามนี้ถึงได้ดังออกมา ไทเกอร์ลุกพรวดขึ้นก่อนก้มสำรวจร่างกายของตัวเองในขณะที่ทอยกำลังยืนกลืนน้ำลายเหนียวลงคอเพราะเมื่อคืนเหมือนไอ้ไทเกอร์มันจะจำเรื่องอะไรไม่ได้เลย แต่กับเขาที่เป็นคนเข้าไปลากมันออกมานี่สิ

ภาพที่ไอ้เสือกำลังขย้ำมัน...

“ไอ้ทอย!ทำไมกูมาอยู่ห้องมึงได้วะ”
“เออก็มึงเมา กูก็ลากมาห้องกู แค่นี้ไง”
“หรอ....” เหมือนใครอีกคนนิ่งลงไป แล้วซักพักไทเกอร์ก็ยิ้มขึ้นมา

“แต่เมื่อคืนเหมือนโดนไซร้คอเลย เนี่ยมีรอยดูดด้วย...สาวคนเมื่อคืนต้องเด็ดมากแน่เลยว่ะ” มันพูดไปก็หน้าแดงไปจนทอยต้องยกมือเกาหัวเพราะไม่รู้ว่าควรบอกความจริงมั้ย แต่ทางที่ดีขอไม่บอกดีกว่าเพราะไอ้ไทเกอร์ต้องของขึ้นยกพวกไปรุมกระทืบไอ้เสืออีกแน่ ดังนั้นสิ่งที่ควรทำตอนนี้คือรีบเปลี่ยนเรื่องซะ

“มึงไปอาบน้ำไป จะได้ลงไปหาข้าวแดกกัน”
“อยากกินโจ๊ะหน้าปากซอยคอนโดมึง” พอเรื่องกินปุ๊บ ไทเกอร์ก็คล้อยตาม

“เออๆ ได้หมดแหละ...รีบลุกเลย” เมื่อทอยย้ำมาอีกไทเกอร์ถึงได้พยักหน้ารับแล้วรีบลุกพาตัวเองเดินเข้าไปในห้องน้ำ ระหว่างที่นั่งรอทอยเลือกที่จะเลื่อนหน้าฟีดเฟสบุ๊คดู แต่ไอ้เฟสบุ๊คที่ว่านี่ไม่ใช่ของเขานะครับ เพราะเครื่องที่ทอยกำลังเล่นมันคือของไทเกอร์ เขาเลื่อนดูนั่นนี่ไปซักพักจนไปสะดุดเข้ากับโพสนึงที่โพสไปเมื่อหกชั่วโมงก่อน

มันเป็นโพสของไอ้เสือ
แล้วเนื้อหาที่โพส

//กูเป็นเชี่ยไรของกูวะเนี่ย//

แล้วเขาก็ไม่รู้ว่าทำไมจะต้องนึกไปถึงไอ้เหตุการณ์ที่ไอ้เสือมันกำลังจะปล้ำไอ้ไทเกอร์ด้วยวะ ส่วนไอ้เวรตะไลต้นเหตุนั่นก็อาบน้ำร้องเพลงสบายใจเชิบแบบไม่ได้รู้เรื่องราวอะไรกับใครเขาเลย ทอยส่ายหัวก่อนวางโทรศัพท์ของไทเกอร์ลงแล้วนั่งรอให้ใครอีกคนอาบน้ำเสร็จเพื่อที่จะได้ลงไปทานข้าวด้วยกัน

...แกร๊กก....
แล้วตัวปัญหาก็ออกมา พร้อมกับ

“ทอย สบู่มึงหอมอะ กลิ่นไรวะ”
“ไหนมาดม” พอทอยพูดประโยคนี้ไทเกอร์ที่ยืนเช็ดหัวอยู่ก็เดินเข้ามาพร้อมกับยื่นแขนให้ คนที่ถูกบอกว่าสบู่ที่ตัวเองใช้หอมก็ยื่นหน้าเข้าไปดมข้อแขนขาวตรงหน้า และทอยก็เงยหน้าขึ้นมา

“ตอนกูใช้ก็ปกติ พอมึงใช้มันก็เพิ่งจะหอมนี่แหละ”
“แสดงว่ามันชอบกู”
“อืม สงสัยมันชอบมึง” ไทเกอร์ขมวดคิ้ว
“คุยเรื่องเดียวกันอยู่มั้ยวะ”

“เรื่องเดียวกันดิ” ถึงแม้จะแอบไม่เข้าใจแต่ไทเกอร์ก็เพียงขมวดคิ้วแล้วเดินมาหน้ากระจกเพื่อเตรียมจะหยิบเสื้อผ้ามาใส่ รูปร่างของเขากับไอ้ทอยใกล้เคียงกันดังนั้นไทเกอร์เลยสามารถหยิบเสื้อผ้ามันมาใส่ได้สบายถึงแม้จะแอบหลวมไปนิดแต่ก็ดูฮิบฮอป สรุปคนหล่อแต่งตัวแนวไหนก็หล่อเหมือนเดิม

“ไปยังหิวข้าว” ไทเกอร์พูดขึ้นอีก
“แต่งตัวเสร็จแล้วหรือไง”

“เสร็จแล้ว” ใครอีกคนพูดพร้อมหันให้ทอยดูว่าตอนนี้ใส่เสื้อผ้าแล้วเรียบร้อย เห็นแบบนี้ทอยถึงพยักหน้ารับแล้วลุกเดินไปหยิบกุญแจมอเตอร์ไซค์ของตัวเอง เป็นเพราะอยู่แค่หน้าปากซอยคอนโดถ้าจะเอารถยนต์ไปก็เสียเวลาเอาออกจากลานจอดรถใต้ดิน ดังนั้นมอเตอร์ไซค์คืออะไรที่สะดวกที่สุด

แต่เหมือนจะไม่ค่อยสะดวกแล้วหละ
เพราะทอยลืมไป ว่านี่เขามากับลูกคุณหนูนี่หว่า

“ร้อน...รู้ไหมว่าตากแดดเยอะผื่นกูจะขึ้น” ขนาดมีหมวกกันน็อคให้ใส่ เสื้อก็แขนยาวแต่ไทเกอร์ยังบ่นไม่หยุด ทอยอยากจะยันมันลงรถมากถ้าไม่ติดว่าเห็นเป็นเพื่อนนี่เขาจะดริฟให้มันล่วงลงรถไปเลย

“จะถึงแล้ว อย่าบ่นเยอะ มึงเป็นผู้หญิงหรอ”
“เป็นผัวมึงไงจ๊ะ” แต่ไทเกอร์กวนตีนกลับ

“ถุ้ย” พอทอยทำหงุดหงิดใส่คนที่กวนตีนสำเร็จก็หัวเราะลั่นพลางทำกอดเอวเขาแน่นเป็นเด็กสาววัยแรกแย้ม เมื่อมาถึงร้านโจ๊กเจ้าประจำไทเกอร์รีบลงจากรถแล้ววิ่งเข้าไปในร้านเพราะแดดตอนสายร้อนมากถึงมากที่สุดแล้วตัวของอีกคนก็เริ่มแดงตามที่บ่นไปก่อนหน้าแล้วด้วย

...หมับ...
ทอยรีบเดินตามเข้าไปพร้อมรั้งคอของอีกร่างมากอดอย่างเคยชิน

“ป้า เอาโจ๊กหมูสองชาม” ไทเกอร์ตะโกนสั่ง
“วันนี้ไม่ได้ไปเรียนกันหรอลูก ดูสิ ว่างกันเยอะเชียวพ่อหนุ่ม”
“หะ ใครว่างอีกอะ” พอถามไปแบบนี้ป้าแกเพยิดหน้าไปทางด้านหลังแล้วเมื่อมองตามไปก็ แจ็คพ็อต! ไอ้เสือกำลังนั่งกินโจ๊กอยู่กับสาวสวยดีกรีดาวคณะมนุษยศาสตร์ แล้วก็ต้องให้บอกมั้ยว่าเธอคนนั้นคือใคร

ก็แล้วมันจะเป็นใคร
ถ้าไม่ใช่มิ้ง!

แล้วตอนนี้ไทเกอร์กำลังทำตัวไม่ถูกเพราะเขาต้องทำเหมือนคนอกหักที่เห็นคนคุยอยู่กับชายอื่น หรือต้องตีหน้ายังไงเพราะในเมื่อก็รู้ความจริงทั้งหมดอยู่แล้ว และในตอนที่มิ้งหันมาสบตากับเขาเธอมีสีหน้าเหรอหราและไทเกอร์เองก็แสร้งทำเป็นขมวดคิ้วไม่พอใจใส่ แต่ไทเกอร์ทำเมินแล้วเดินไปนั่งลงยังโต๊ะที่ว่างอยู่

แล้วพอมานั่งมุมนี้ หันหน้าแบบนี้
กลายเป็นต้องมาเจอกับไอ้เสือซะงั้น!

“มันเป็นไรวะ” แต่เขาต้องพึมพำคำนี้เมื่อเสือที่หันมาเจอเขามีสีหน้าหงุดหงิด มันหงุดหงิดเกินปกติที่ตามธรรมดาจะต้องกวนตีนเขากลับแล้ว แต่นี่ไทเกอร์เล่นทั้งชูนิ้วกลางให้ทั้งเลิกคิ้วกวนตีนใส่ แต่ใครอีกคนกลับทำเพียงเหมือนไม่อยากมอง แล้วพอมันเมินเขาแบบนี้โคตรรู้สึกไม่ชอบเลย!

“ไอ้เสือมันเป็นไรของมันวะ”
“หะ?” ทอยที่โดนถามมีงง

“มันเมินกู” จนพอไทเกอร์พูดคำนี้ทอยถึงได้มองคนสองคนสลับกันไปมา คือตอนนี้พวกมันสองคนไม่ได้เหมือนศัตรูกันแล้วนะ คงเพราะโตขึ้นด้วยถึงไม่ได้ต่อยตีกันบ่อยเหมือนเมื่อก่อน พักหลังมาถ้าไม่มีใครเอ่ยปากนัดตีจริงจังก็จะไม่ได้ลงไม้ลงมือกันแล้วมีแค่คอยตามกวนตีนกันพอหอมปากหอมคอ อันนี้ทอยเข้าใจว่าเพราะโตขึ้นความคิดก็มากขึ้น

แต่ไอ้ที่มานั่งหงุดหงิด
เพราะอีกฝ่ายเมินนี่คือ กูว่าไม่ใช่ละ...

“มันมากับเมียมันมันก็ต้องเมินมึงดิ ใครจะอยากมีเรื่องต่อหน้าเมีย”
“เมียมันอะไร นั่นก็คนคุยกู” ไทเกอร์สวนมาแบบนี้

“มึงหึงมิ้งหรอ”
“เปล่า”
“งั้น....”
“........” เขามองหน้ากัน

“มึงหึงไอ้เสือหรอวะ”

..ผลั้วะ!...
แล้วหน้าก็แทบจะคะมำลงในจานข้าว ทอยรีบสงบปากสงบคำพลางลงมือทานโจ๊กที่เพิ่งจะมาเสริฟได้ไม่กี่นาที ส่วนไทเกอร์นั่งขมวดคิ้วไปตักโจ๊กเข้าปากไปโดยที่มีมิ้งที่คิดว่าไทเกอร์กำลังหงุดหงิดเธอซึ่งตอนนี้เธอกลับแอบยิ้มพอใจกับตัวเอง เพราะก็คงชัดเจนว่าไทเกอร์ชอบเธอแล้วแน่ แต่ส่วนไอ้ตัวต้นเหตุของแท้อย่างเสือกลับนั่งทานโจ๊กไปอย่างไม่ได้สนใจใคร

“หงุดหงิด!!!” ไทเกอร์ตะโกนลั่นร้านจนทอยที่นั่งตรงข้ามยังต้องเงยหน้ามอง
“บ้านไม่ได้สอนเรื่องมารยาทหรอ” จนคนที่นั่งอีกโต๊ะอย่างเสือสวนมา
“แล้วบ้านไม่ได้สอนหรอ ว่าเมินคนอื่นมันคือนิสัยไม่ดี!”

“มึงจะเอาไง” ไม่รู้ว่ามันหงุดหงิดอะไรของมันถึงได้ดูจริงจังกว่าปกติจนไทเกอร์ต้องแอบหวั่น มิ้งรีบรั้งแขนของเสือเอาไว้พลางคิดในใจว่าผู้ชายหล่อสองคนนี้จะต้องตีกันเพราะแย่งเธอแน่ เสือจะต้องรู้ว่าเธอแอบคุยกับไทเกอร์แต่ก็ยังเงียบไว้เพราะไม่อยากเสียเธอไป ส่วนไทเกอร์ได้แต่เงียบ เพราะกลัวจะต้องเลิกคุยกับคนแบบเธอ

“มึงจะเอายังไง”

..หมับ..
เสือดิ่งเข้ามากระชากคอเสื้อจนไทเกอร์ต้องยืนขึ้น

“ไอ้เหี้ย อย่า” ส่วนทอยรีบรั้งตัวของไทเกอร์ออกเพราะดูตอนนี้ถ้าต่อยกันมีแต่เพื่อนของเขาสิที่จะตาย แต่ไทเกอร์ก็คือไทเกอร์ ยังคงไม่ยอมใครแล้วสะบัดตัวออกจากทอยพร้อมเดินเข้าประชันหน้า

พวกเรายืนจ้องหน้ากัน
ต่างคนต่างขมวดคิ้วเป็นปม

“อย่าทะเลาะกันเลยนะคะ” แต่ยังไม่ทันทำไร เสียงจากหญิงสาวก็ดัง...

..หมับ..

“กลับกันนะเสือ” เธอควงแขนของเสือก่อนออกแรงรั้งให้ชายหนุ่มเดินตาม แล้วเมื่อคนทั้งคู่เดินออกไปไทเกอร์มองตามจนลับสายตาก่อนจะพ่นลมหายใจหงุดหงิดออกมา

“แม่ง” ไทเกอร์พึมพำก่อนกลับมานั่งกินโจ๊กต่อแบบหงุดหงิด
“มึงเป็นไร” ทอยถามอีก
“หงุดหงิด”
“เรื่อง”

“ก็มันไม่สนใจ...เออ เปล่า” พอคิดว่าชักจะหลุดประโยคแปลกออกไปไทเกอร์ก็รีบเปลี่ยนเรื่อง แล้วบรรยากาศร้านโจ๊กก็อึมครึมลงไปในทันทีหลังจากที่หนุ่มหล่อสองคนเพิ่งเกือบจะต่อยกันไป
“ไปส่งที่บ้านด้วยนะ”
“กลับไปเอารถก่อนมั้ย” ทอยถามขึ้น

“ไปมอไซค์นี่แหละ อยากกลับบ้าน...อยากนอน” ความเอาแต่ใจของไทเกอร์ทอยเองไม่อยากขัดเลยพยักหน้ารับออกไป แล้วเมื่อทานข้าวเช้าแล้วเรียบร้อยไทเกอร์ก็กลับมานั่งซ้อนท้ายรถมอเตอร์ไซค์ฟีโน่คู่ใจของไอ้ทอยมันอีกครั้ง หมวกกันน็อคถูกสวมเข้าหัว

แล้วเมื่อเริ่มขับ
ตลอดทางก็มีแค่ความเงียบเท่านั้น

“ถ้าไม่บอกว่าหงุดหงิดมา นี่กูคิดว่ามึงอกหักนะเนี่ย”

..โป้ก!..
คราวนี้ไม่ได้ตบแต่ไทเกอร์ใช้การกระแทกหมวกกันน็อคเข้ากับท้ายทอยของอีกคนแทน

“ไป ถึงบ้านแล้วก็นอนนะมึง...เมาค้างอะดิ”
“เออ!!” นอกจากจะทำตัวไม่น่ารักแล้วไทเกอร์ยังหันมาตะคอกใส่ก่อนเดินหนีเข้าบ้านไป ทอยส่ายหน้าพร้อมขี่รถออกมาส่วนไทเกอร์ของเรากำลังเดินหน้าตึงเข้าบ้านให้ได้ถูกป๊าม๊าจับสายตามองอีกแล้ว

“ไม่ชวนอาทอยเข้ามาเล่นในบ้านก่อนหละอาเกอร์”
“มันกลับไปหาเมียมัน” เพื่อหาทางปิดเรื่องคุยไทเกอร์เลยพูดคำนี้
“นี่อั๊วะก็คิดว่ามันเป็นผัวลื้อมาตลอด”
“ม๊า ชงจัง”

“โอ้ย ม๊าสาววาย” ไทเกอร์หายใจฟึดฟัดก่อนเดินหนีขึ้นห้องไปเหลือทิ้งให้ม๊าของตัวเองได้นั่งหัวเราะลั่น

...ปัง!!...
พอเข้ามาในห้องเขารีบกระโดดลงบนเตียง หยิบโทรศัพท์มาเล่นเร่อยเปื่อย ดูหนังฟังเพลงฆ่าเวลาและความหงุดหงิดจนกระทั่งนึกขึ้นได้ว่าวันนี้ไอ้เสือมันทำตัวโคตรเลวใส่

คิดได้แบบนี้
เลยกดคลิ้กเข้าไปในแชทส่วนตัวระหว่างเขากับมัน
และ

....You changed the chat colors...

แชทจากสีชมพูกลับเปลี่ยนเป็นสีฟ้าปกติ
แล้วซักพักไอ้คนที่ขึ้นออฟไลน์อยู่ก็โผล่เข้ามาออนไลน์ มันขึ้นว่ากำลังพิมพ์ ก่อนที่

//เปลี่ยนสีแชททำไม//
...เสือก...
ไทเกอร์ตอบกลับแบบทันทีทันใด

//หงุดหงิด//
..หงุดหงิดเหมือนกัน..
//ป้อมมั้ย//
..เกลียดมึง ไม่เล่น..
แล้วเขาก็วางโทรศัพท์ลงแบบไม่ได้สนใจกับแรงสั่นเพราะมีข้อความเข้า จนซักพัก

...ครืดดครืดด…
เหี้ยแม่งโทรมา!

เขารีบกดตัดสายก่อนพิมพ์ไป

...มึงจะโทรมาทำไม...
//กูจะชวนตีป้อม มึงจะเอาดาวเพิ่มมั้ย//
..ไปชวนคนอื่นดิ...
//เดี๋ยวกูตามไปต่อยถึงบ้านเลยไอ้เหี้ย//

เจอแบบนี้ไทเกอร์เลยกดอ่านแต่ไม่ได้พิมพ์ตอบและเหมือนว่าเสือจะรู้เพราะใครอีกคนพิมพ์ซ้ำกลับมาอีก

//แน่จริงรับสายดิ//

..ครืดดครืดด..
มันท้าก่อนจะโทรมา แต่คราวนี้เป็นวิดีโอคอลว่ะ!แต่มันท้า เพราะฉะนั้น

“มึงมีอะไร” เขากดรับพร้อมใช้กล้องจ่อหน้าตัวเอง ภาพที่ปรากฏในจอคือใบหน้าที่โคตรดูดีของใครอีกคนเหมือนว่าไอ้เสือมันยังมีแอบขมวดคิ้วแต่พอวิดีโอคอลกันไทเกอร์เห็นว่ามันแอบเหมือนยิ้มขำ

[ก็เปล่า จะดูหน้าไอ้ขี้แพ้]
“ใครขี้แพ้ วันนี้ไม่ใช่มึงหรอเดินหนี”
[แต่วันที่ผับเดินหนีผมก่อนไม่ใช่หรอครับ]

“ไร วันที่ผับกูเจอมึงด้วยหรอ” จนไทเกอร์พูดประโยคนี้
[มึงเมาจำไม่ได้ใช่มั้ย]
“ก็เออดิ ทำไมวะ” แล้วเหมือนไอ้คนในวิดีโอคอลจะมีสีหน้าโคตรโล่งใจ

[เอองั้นแค่นี้แหละ ทีหลังก็บอกดิวะ]

...ตู๊ดๆๆ!..

แล้วมันก็ตัดสายไป...

ไทเกอร์ยกมือเกาหัว

“อะไรของมันวะ”

# # # # # # # #
มาแล้วววว><


ออฟไลน์ NuNam

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1222
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +15/-3
นานๆมาที ขอยาวกว่านี้ได้ม๊ายยยยย  :serius2:
ขอบคุณล่วงหน้าค๊าาาา   :L2:

ออฟไลน์ day9day

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2182
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +284/-9
มาแล้วๆ แต่สั้นไปนะ

จบตอนแบบห้วนๆอีกต่างหาก

ออฟไลน์ iceman555

  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 8219
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +149/-10

ออฟไลน์ Bradly

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 200
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +9/-1
วางสายทำไมม เสือคิดว่าไทเกอร์จำเรื่องได้แล้วกลัวไทเกอร์รังเกียจงี้เหรอ

ออฟไลน์ arjinn

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1379
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +180/-1
เมินกันไปมา สนุกดี ชอบ
แต่ตอนหน้าขอยาวๆ กว่านี้นะคะ

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ areenart1984

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4845
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +167/-7
กวนกันไปมา น่ารักดี  :mew1: :mew1:

ออฟไลน์ ป่ามป๊ามป่ามปาม

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 482
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +12/-0
ทั้งคู่จงสับสนกันต่อไป
มาอัพบ่อยๆนะคะ  :pig4:

ออฟไลน์ ซีเนียร์

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 783
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +11/-0

ออฟไลน์ zabzebra

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1044
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +83/-1
มาต่อไวๆนะคะ สนุกมากเลยยย
ใครจะบอกชอบก่อนกันคะ ฮืออ
ทอยคือผู้รู้ ผู้ตื่น ผู้เบิกบานนน

ออฟไลน์ mild-dy

  • ☆ ทาสแมว ☆
  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 8927
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +389/-80

ออฟไลน์ crazydoii

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 858
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +6/-1
จำไมาได้สักนิดเลยหรอครับ ไทเกอร์

ออฟไลน์ cavalli

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5414
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +194/-19

ออฟไลน์ JokerGirl

  • ∀Σ❤∀ΔΣ Forever^^
  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2959
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +128/-3
หึงหวงกันเห็นๆอยู่เนอะ รอวันรู้ตัว o18

ออฟไลน์ cass-meyz

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 423
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +8/-1
เมื่อไหร่เขาจะรู้ใจกันสักที  :katai4:

ออฟไลน์ ppitchayafn2940

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 4
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
งื้อออ เสืออาการเริ่มมาแล้วนะจ๊ะ 5555 นุ่งเกอร์ก็มาแบบไม่รู้ตัว หู้ววว คู่รักซึนๆ / ไรท์มาอัพไวๆน้าาา อยากให้เค้าได้กัน

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ badbadsumaru

  • ♡ caramel macchiato
  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2463
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +91/-2
เบื่อพวกคนซึน ชอบก็บอกว่าชอบสิ 5555555

ออฟไลน์ Sirinapa-11

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 81
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +110/-20
    • FicYaoiTH
Re: เครื่องกลชนโยธา [Yaoi] ตอนที่10
«ตอบ #141 เมื่อ17-10-2017 20:31:40 »

ตอนที่10
#เครื่องกลชนโยธา


“อะไรของมันวะ” ในทันทีที่เสือตัดสายไปไทเกอร์ก็กลับมานั่งจ้องดูหน้าจอโทรศัพท์ที่กำลังบอกว่าประวัติว่าที่ผ่านมาเมื่อกี๊สิ่งที่เขาเพิ่งจะทำไปก็คือการวิดีโอคอลกับบุคคลที่เรียกว่าศัตรูมาตลอด แล้วตอนนี้ก็วางสายกันมาเกือบจะห้านาทีแล้วแต่เขาก็ยังนั่งจ้องแชทตรงหน้าอยู่

แล้วฝ่ายของเสือเองก็เหมือนกำลังค้างหน้าแชทเขาอยู่เหมือนกัน
เพราะไอ้ปุ่มคอลมันสั่นไหวโดยรอบบอกเป็นสัญญาณ

...งง...
จนไทเกอร์ตัดสินใจที่จะพิมพ์ถามคำนี้ไป

//งงต่อไปดีแล้ว//
...อะไรของมึง กวนตีนหรอ...
//อย่าปากดี//

...ไปนอนไป... แล้วเมื่อเขาพิมพ์คำนี้ออกไปไอ้คนในแชทก็ทำเพียงกดอ่านก่อนที่มันจะออฟไลน์ไป เหลือทิ้งไว้ให้ไทเกอร์ต้องขมวดคิ้วสงสัยอีกแล้ว บอกตามตรงว่าไม่เข้าใจเลยว่าไอ้เสือมันกำลังทำอะไรของมัน แกล้งกวนตีนเขาหรอ หรือว่าอะไรวะ แล้วไอ้ที่ถามถึงเรื่องที่ผับ มันทำตัวเหมือนมีความลับอย่างไงอย่างงั้นแต่เมื่อเขาส่ายหัวไล่ความคิดไม่เข้าใจของตัวเองออกไปแล้วมือกำลังจะวางโทรศัพท์

หนึ่งสิ่งที่เด้งขึ้นมาว่าเป็นการเชิญเข้าไลน์กลุ่ม
และเขาก็กดรับเข้าไปเพราะคนที่เชิญมาคือเจ๊นก

//อีกสองวันเราจะไปชลบุรีกันนะคะ ตอนหกโมงเย็นมาเจอกันที่มหาลัยนะ เตรียมตัวด้วย// นี่คือโน้ตที่เจ๊แกโน้ตไว้ ไทเกอร์ถอนหายใจก่อนวางมือถือลงแล้วเอนตัวนอนพร้อมดึงผ้าห่มมาคลุมไว้จนถึงอก อีกสองวันก็แสดงว่าไปเรียนอีกแค่วันเดียวพอมาอีกวันนึงตอนเย็นก็ต้องออกมาที่มหาลัยอะดิ ไทเกอร์นี่คิดออกเลยว่าจะเป็นยังไงเพราะไปครั้งนี้มีแค่เขา ไอ้เสือ กับไอ้หล่ออีกสองคนซึ่งก็ไม่ได้สนิทอะไรกันมาก โห ได้ตีกับไอ้เสือตายแน่เลยว่ะเพราะไอ้ทอยไม่ได้ไปด้วย

ไทเกอร์มองไปที่ตู้เสื้อผ้าของตัวเอง
แล้วเสือช็อปหนึ่งตัวที่ห้อยอยู่ตรงนั้น...

เขาเม้มปากเข้าหากันเพราะรู้สึกว่าตอนนี้ความสัมพันธ์ของเขากับไอ้เสือมันชักแปลกไปหรือเปล่า แล้วก็มีอีกหนึ่งสิ่งด้วยนะที่ไทเกอร์ต้องทำทุกวันนั่นก็คือการลบแชทส่วนตัวระหว่างตัวเองกับไอ้เสือออก เพราะถ้าไม่ลบมีหวังไอ้ทอยที่ชอบเล่นมือถือเขาจะต้องมาเห็นแน่ เนี่ยแม่ง ตอนนี้เขากับมันทำตัวยังกับคนคบชู้กัน

“ไอ้เหี้ยย!!!” ไทเกอร์แหกปากลั่นหงุดหงิด ไม่รู้ทำไมมันจะต้องเข้ามาทำชีวิตเขาวุ่นวายด้วย
แต่ตอนนี้ได้แต่พยายามบอกตัวเองว่าต้องนอนให้หลับ

ต้องนอน เพราะไม่งั้นพรุ่งนี้ไปสายอีกแน่
เรื่องอื่นเอาไว้ก่อนวันนี้ขอนอนก่อนเว้ย!

............
เวรกรรมซ้ำซัดเพราะไม่ว่าจะนอนเร็วแค่ไหนสุดท้ายก็ยังตื่นสายอยู่ดี ไทเกอร์รีบเดินเข้าไปในห้องเรียนของตัวเองด้วยใบหน้าที่แอบแดงเพราะความเหนื่อย มองไปยังตะประจำซึ่งแน่นอนว่ามีไอ้ทอยนั่งรออยู่ อาจารย์มองอย่างเอือมระอาเหมือนคุ้นชินแต่ตัวของเขาก็มีแอบสำนึกผิดเพราะอาจารย์คนนี้ปากชอบบ่นแต่เวลาเกรดออกแกก็พยายามช่วยอย่างหนักที่ไม่ให้เขาต่องติดเอฟ

“ยังไม่ได้นอนเลยจะสิบโมงเช้า” พอเขานั่งปุ้บ ไอ้ทอยก็เปล่งคำปริศนา
“ไรวะ”
“เล่นเกมเพลิน” แล้วเมื่อไทเกอร์หันมองหน้ามันเขาก็ต้องขำเพราะขอบตามันดำผิดปกติแล้วหน้าก็โคตรโทรม
“ไอ้เราก็นึกว่าทำเรื่องใต้ร่มผ้า”

“อย่างกูหรอจะมี” จนทอยพูดคำนี้ไทเกอร์ถึงเบ้หน้าพร้อมด่ากลับไปว่าตอแหล ไอ้หล่อที่ตอนนี้โทรมชิบหายก็หัวเราะพอเป็นพิธีก่อนฟุบหน้าลงบนโต๊ะเลคเชอร์พร้อมหลับตาลง เห็นว่าอาจารย์ประจำวิชามองนิ่งมาและไทเกอร์ก็ทำได้แค่ทำเมินว่าไม่รู้ว่าแกมองอยู่ แต่เมื่อไอ้ทอยไม่ตั้งใจเรียนดังนั้นไทเกอร์จึงต้องจำใจหยิบหนังสือที่โคตรโล่งของตัวเองมากาง

“เออไอ้ทอย” แต่พอนั่งนานไปแล้วนึกขึ้นได้
“หืม”
“พรุ่งนี้มันไม่มีเรียนไง...แต่กูต้องไปถ่ายวิดีโอที่ชลบุรี”
“แล้วไงวะ” ทอยถามพร้อมเงยหน้าขึ้นมองเขา

“ตอนประมาณห้าโมงออกมาส่งที่มหาลัยหน่อย” ซึ่งทอยเพียงพยักหน้ารับก่อนฟุบหลับลงไปต่อ ถึงตอนนี้ทอยหลับไปแล้วส่วนไทเกอร์กำลังนั่งเรียนไปแต่ก็แอบหยิบโทรศัพท์มาเล่นเพราะรู้สึกเบื่อมาก เขากดไปในไลน์กลุ่มล่าสุดที่เพิ่งเข้า

เลื่อนกดตรงดูสมาชิกทั้งหมดของกลุ่ม
เจ๊นก น้องเมฆวิศวะไฟฟ้าที่ดิสเป็นรูปของน้องมันกำลังนั่งเรียน แล้วก็ไอ้พี่กัสที่ดิสเป็นรูปกีตาร์

และคนสุดท้าย....

ถ้าให้ทายแน่นอนว่าต้องคือไอ้เสือ ถึงมันจะตั้งดิสไลน์เป็นรูปท้องฟ้าแต่เขาก็พอเดาได้
ตอนนี้ไม่รู้ว่าทำไมจะต้องแอบส่องไลน์ของมัน หมายถึงส่องดูไอ้สเตตัสที่มันตั้งไว้หน้าไลน์

...โยธาครับ...
ไทเกอร์เบ้ปากเพราะรู้สึกว่ามันขี้อวดชิบเลยว่าเรียนวิศวะโยธา

เจ๊เอง : แอดไลน์กันไว้นะ มีไรจะได้คุยกัน / เจ๊นกแกเด้งไลน์มาในกลุ่ม
TTiger :  ไม่  /แล้วไทเกอร์พิมพ์ไปแบบนี้โดยที่คนอ่านขึ้นจำนวนว่าสาม
Guss : แอดหมดแล้ว
ผมอยู่บนฟ้าผมเป็นเมฆ : แอดครบแล้วเหมือนกันครับ

ดังนั้นแสดงว่าไอ้เสือมันไม่ได้เล่นโทรศัพท์อยู่สินะ

เจ๊เอง : ไทเกอร์แอดเพื่อนกลับให้ครบ

และถึงแม้เจ๊แกจะพิมพ์มาแบบนี้แต่ไทเกอร์กลับเพียงแต่เบ้ปากพร้อมกดออกจากไลน์เท่านั้น นั่งเล่นโทรศัพท์ไปจนหมดคาบต่อไปก็ถึงเวลาลงไปกินข้าวซักที ยอมรับว่าตอนนี้หิวมากเพราะตื่นสายเลยไม่ได้กินข้าวที่ม๊าทำไว้ให้ดังนั้นในตอนนี้เขาถึงได้เดินลงมายังโรงอาหารของคณะตามปกติ

“มองหาใครวะ” จนทอยถามขึ้นไทเกอร์ถึงได้เลิกคิ้ว
“หาใคร”
“เนี่ย มึงชะเง้อคอไปมาจนกูรำคาญ”

“เปล่า” เขาตอบไปก่อนนั่งนิ่ง เออแล้วว่าแต่ เขามองหาใครวะ...

................................

เสียงหอบหายใจดังออกมาจากร่างสูงของคนที่กำลังอยู่ภายในสระน้ำ เป็นเพราะจะต้องไปทำกิจกรรมอื่นดังนั้นในตอนนี้เสือเลยถูกโค๊ทสั่งว่าให้ซ้อมหนักขึ้นเป็นสองเท่า วันนี้ทั้งวันใช้ชีวิตอยู่ในน้ำมากกว่าบนบกเสียเอง เขาไม่ได้จับกระทั่งโทรศัพท์เลยด้วยซ้ำแต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่เป็นไรเพราะในเมื่อจะต้องไปจังหวัดอื่นตั้งเกือบอาทิตย์ดังนั้นถ้าจะให้ไม่ซ้อมเลยมีหวังกลับมาอีกทีสปีดในการว่ายได้ลดลงแน่

“เสือ งั้นกว่ามึงจะกลับมาอีกตั้งหลายวัน แล้วงี้จะซ้อมทันเพื่อนหรอวะ” เสียงจากเพื่อในทีมว่ายน้ำทีก่ำลังนั่งพักอยู่ขอบสระดังถามขึ้น เสื้อถอนหายใจออกมาก่อนเฮือกใหญ่เพราะเหนื่อยจัด เขาใช้แขนท้าวคร่อมกับขอบสระ
“ทันไม่ทันไม่รู้ แต่รับปากเจ๊ไปแล้วจะเบี้ยวเขาก็ยังไงอยู่”
“โหย มึงมันตัวว่ายเร็วของทีมเลยนะเว้ย...ถ้ามึงแข่งแพ้พวกกูตายเลยนะ”
“พูดยังกับกูไม่ได้ซ้อมไม่กี่วันแล้วกูจะกระจอกอะสัสพีช” จนสุดท้ายก็ทนไม่ได้ต้องว่าไป

“กูแค่เป็นห่วงอนาคตตัวเองหรอกสัส” พอมันแย้งมาแบบนี้เสือหัวเราะก่อนกลับมาว่ายเล่นในสระอย่างไม่จริงจังนัก เขาลอยตัวขึ้นนอนหงายมองหลังคาโดมก่อนจะหลับตาลงเพื่อพักผ่อน นอนบนเตียงว่าสบายแล้ว นอนบนน้ำแม่งสบายกว่าอีกว่ะ
“ทั้งกิจกรรมทั้งต้องเล่นกีฬา มึงเอาเวลาไหนเรียน” เสียงของพีชดังมาอีก
“มึงเห็นกูได้เอฟเยอะมั้ยหละ”
“เยอะ”

“ก็ตามนั้น” คราวนี้เป็นพีชที่หัวเราะลั่นมาแทน
“เออๆไอ้เสือ ว่าแต่...เดี๋ยวนี้มึงยังตีกับไอ้ไทเกอร์อยู่มั้ยวะ”

“อืม” พอพูดถึงชื่อนี้เสือแทบจะสำลักน้ำตาย เขาต้องรีบดึงสติของตัวเองแล้วว่ายไปนั่งบนฝั่งเสียก่อน พีชที่กำลังนั่งเล่นแว่นตากันน้ำของตัวเองเงียบไปนานสองนานจนพอนึกเรื่องคุยมาได้ถึงได้ร้องเอ้อออกมาก่อนถามอีก
“แต่ไปชลคราวนี้ มึงก็ไปกับมันด้วยไม่ใช่หรอ”

“เออดิวะ รำคาญชิบหาย” แล้วเสียงหัวเราะลั่นจากคู่สนทนาก็ดัง
“ถ้ามันไม่กวนตีนมันก็น่ารักดีอยู่หรอกนะไอ้ไทเกอร์อะ”
“มึงมองยังไงว่ามันน่ารัก” คิ้วของเสือขมวดแน่น
“เอ้าไอ้เหี้ย ขาวจั๊วะ ตาชั้นเดียวแต่ดวงตานี่เสือกกลมบล็อกเลย เวลามันอยู่กับไอ้ทอยน่ารักจะตายห่า”
“คู่เกย์”

“เออกูก็ว่า” แล้วจากตอนแรกก็ตั้งใจว่ายน้ำกันดีอยู่หรอกนะ พอเริ่มเหนื่อยเข้าก็ดันกลายเป็นการนั่งจับเข่าคุยกันเสียแล้ว ก็เล่นซ้อมมาแต่เช้าจนตอนนี้พระอาทิตย์จะตกดินแล้วใครเขาจะไม่เหนื่อยกันก็บ้า แล้วพวกเขาก็นอนหลับกันที่ข้างสระจนตื่นมาอีกทีเห็นว่าเกือบทุ่มแล้วนี่แหละถึงได้ต่างคนต่างรีบลุก

“กูมีธุระต่อว่ะ วันนี้พอแค่นี้ก่อนนะ” ระหว่างที่เสือกำลังเก็บของพีชพูดคำนี้
“เออๆ” แล้วเมื่อเขารับเขาไอ้เพื่อนร่วมทีมก็โบกมือลาก่อนวิ่งออกไป เสืออยู่คนเดียวท่ามกลางความเงียบโดยรอบแต่เขาก็ไม่ได้กลัวหรอกถึงแม้ว่าที่นี่จะมีคนบอกว่ามีประวัติก็ตาม

..หมับ..
มือหนารั้งกระเป๋าเป๊ถือสะพายไว้ข้างเดียวก่อนเดินผมเปียกออกมาเพื่อเตรียมจะกลับบ้าน
แต่ในระหว่างที่เกือบเดินจะถึงรถ

..ผลั้ก!..

“เห้ยไม่ดูทางวะ!!” เสือตวาดลั่นเมื่อถูกเดินชนทั้งที่ตัวเองไม่ผิด แล้วไอ้คนที่มัวแต่คุยโทรศัพท์ก็เงยหน้าขึ้นมอง ก่อนจะ
“ไอ้เวรเอ้ย!!” มนุษย์ที่สบถคำนี้มีอยู่ไม่กี่คน แล้วหนึ่งในนั้นคือไทเกอร์
“มึงน่ะผิด เดินเชี่ยไรไม่ดูทางมัวแต่คุยโทรศัพท์”
“เอ้าก็กูคุยกับม๊ากู แล้วไม่หลบวะ” ไทเกอร์เถียงมา เสือจ้องหน้าอีกคนนิ่งก่อนเดินเข้าใกล้ แต่

“สกปรก!” หยดน้ำจากผมของเขาหยดโนมันแล้วไอ้ลูกคุณหนูก็โวยวายออกมา เสือคิ้วกระตุกไม่พอใจและเขาก็ยืนจ้องหน้ามันกลับ ทั้งที่คิดว่าวันนี้จะไม่ต้องหงุดหงิดแล้วแต่ก็ยังเสือกหนีไม่พ้นอีก
“เจออีกแล้วรำคาญว่ะ” เสือสบถขึ้น และไทเกอร์ขมวดคิ้ว

“รำคาญๆ แต่ก็ทักแชทกูมาทุกวัน”
“..........” เป็นเสือที่ใบ้แดก
“แอบชอบกูปะเนี่ย ตุ๊ด”

..ผลั้วะ!..
คนที่โดนต่อยแบบไม่ตั้งตัวเกือบจะล้มลงกับพื้น ไทเกอร์ตาโตอารมณ์ประมาณว่าแค่นี้มึงต่อยกูเลยหรอ

“ไม่ต้องเสือกโทรมาหากูอีก!” แล้วคนตัวขาวจัดก็ตะโกนคำนี้ทิ้งไว้ก่อนที่มันจะเดินหน้าหงุดหงิดออกไป เสือกำลังยืนนิ่ง เขาก็ยังไม่เข้าใจตัวเองว่าทำไมจะต้องลงมือต่อยมันเพียงแค่โดนพูดใส่แบบนี้

เขาไม่ได้ต่อยมันเพราะคำว่า ตุ๊ด
แต่ต่อยมัน เพราะไอ้ประโยค ...แอบชอบกูปะเนี่ย...

ไอ้สัส แล้วกูได้แอบชอบมันปะวะ!
................................

“แม่ง ไอ้นิสัยเหี้ย” แล้วหนึ่งคนตรงนี้ก็กำลังยืนใบหน้าหงุดหงิดอยู่หน้ากระจก เมื่อกลับมาถึงบ้านได้ไทเกอร์เดินตึงตังขึ้นห้องจนป๊าม๊าต้องมอง เขาเข้ามาในห้องได้ก็ยืนจ้องตัวเองผ่านกระจกบานใหญ่ จ้องไปที่รอยช้ำมุมปากที่เพิ่งได้รับมา ในแววตามันมีความไม่พอใจแต่มันกลับมีอีกหนึ่งความรู้สึกในนั้น

น้อยใจหรอ?
บ้าละ!ทำไมจะต้องไปน้อยใจไอ้เวรนั่นด้วย!

ไทเกอร์ขยี้หัวตัวเองจนยุ่งก่อนเดินเข้าไปอาบน้ำเพื่อที่บางทีจะได้เลิกคิดอะไรแปลกๆซักที พออาบน้ำเสร็จก็กลับมานอนบนเตียง ชีวิตแม่งวนลูปอยู่แบบนี้ เขาแอบชำเลืองมองโทรศัพท์ของตัวเองพลางคิดว่าก็ดีเหมือนกันที่ไม่มีไอ้เสือคอยส่งข้อความมากวน แถมตอนนี้เขาก็ไม่ค่อยได้ตอบแชทมิ้งแล้วด้วย คือมันบอกไม่ถูกอารมณ์เหมือนคนไม่อยากคุยกับใคร

“.......” แต่ตอนนี้ไทเกอร์นั่งจ้องหน้าเฟสบุ๊คตัวเอง วันนี้แชทเขาก็ยังวุ่นวายเพราะมีคนใหม่ทักมาเหมือนทุกวัน

แต่ว่า...

“ก็ดีแล้วปะ” คราวนี้ไทเกอร์บ่นกับตัวเองก่อนวางโทรศัพท์ลง

“มันไม่ทักมาก็ดีแล้วไงไอ้ควาย” แล้วก็กลายเป็นนั่งด่าตัวเองเฉย แถมตอนนี้ก็เพิ่งจะสองทุ่มเองแล้วจะข่มตาหลับลงได้ยังไง คือแต่ถ้าไม่นอนก็ไม่รู้จะทำอะไร พอเล่นโทรศัพท์ก็นึกถึงแต่มัน เพราะงั้นไทเกอร์เลยพยายามหลับตาลง

เดี๋ยวพรุ่งนี้ก็ต้องไปเจอมันอีก
เขาจะต้องเตรียมแรงไว้สู้ให้เยอะ

...ครืดดดครืดดดครืดดด...!
แล้วเสียงสั่นจากโทรศัพท์บนเตียงเรียกให้คนที่หลับอยู่ต้องเอื้อมมือไปกดรับ

[ตื่นยังมึง]
“อือ วันนี้ไม่มีเรียนมึงทำไมวะ”

[อ้าวก็ไหนว่าห้าโมงเย็นต้องให้กูไปส่ง ละนี่มันสิบโมงแล้วครับเพื่อน...ลุกไปเตรียมของ!] ไทเกอร์ขมวดคิ้ว
“เออ!!” ก่อนตะโกนสวนไปแล้วยอมลุกเดินงัวเงียพาตัวเองไปอาบน้ำ แต่เอาเข้าจริงก็ต้องขอบคุณไอ้ทอยนะเนี่ยที่โทรมาปลุกเพราะพออาบน้ำเสร็จเขาก็ใช้เวลาจัดของอยู่เกือบสองชั่วโมง แถมยังต้องใช้เวลากินข้าวอยู่เกือบชั่วโมง คือกว่าจะทำอะไรเสร็จเรียบร้อยก็ปาไปบ่ายสองแล้วครับ

“นี่จะไปไหนนะเราอะอาเกอร์” คำถามจากม๊าที่นั่งดูทีวีอยู่ด้วยกัน
“ชล ตอนหกโมงเย็น...ไปหลายวันอยู่นะม๊า”
“กี่วันหละ”

“ไม่รู้ เจ๊ไม่ได้บอก” เขาพูดทั้งที่ตามองทีวีแล้วไทเกอร์ก็ใช้เวลาในวันหยุดทั้งวันอยู่ผ่านไปโดยการนั่งดูหนังกับป๊าและม๊า มันดูไม่มีอะไรแต่มีความสุขตรงที่ได้พูดคุยเรื่อยเปื่อยกับพ่อแม่ตัวเอง เป็นเพราะบางครั้งไทเกอร์จะติดเพื่อนจนไม่กลับบ้านเป็นเดือนยังมี แต่พักหลังมานี้มีเรื่องกวนใจบ่อยจนต้องกลับมาพักใจที่บ้านตัวเอง

“นอนอืดจนห้าโมงแล้วเนี่ยอาเกอร์ ลุกไปอาบน้ำแต่งตัวไป”
“ม่ายย รอไอ้ทอยมาค่อยไปแต่งตัว” เขาบอกไปพร้อมงับขนมในมือ ตอนนี้ม๊าลุกไปทำอาหารเย็นแล้ว มีแค่ไทเกอร์ที่ยังดูทีวี
“แล้วอาทอยจะมาตอนไหน”
“เดี๋ยวมันก็ นั่นไง!!” ไทเกอร์ตะโกนลั่นก่อนรีบวิ่งออกไปรับไอ้เพื่อนรัก

...หมับ..

“หวัดดีเพื่อนทอย” เขากอดมันพร้อมเอ่ยทัก
“ทำไมไม่แต่งตัวอีก”
“ก็รอมึงมาก่อน” ไทเกอร์บอก
“เพื่อ?ไปอาบน้ำแต่งตัว”

“บ่นๆๆๆๆ” แล้วไทเกอร์ก็ทำกวนตีนใส่ก่อนยอมเดินขึ้นไปอาบน้ำแต่งตัวบนห้องของตัวเอง ระหว่างนี้ทอยยังต้องเป็นคนเชคกระเป๋าใบใหญ่ของมันไว้ว่าขาดเหลืออะไรอีกมั้ย ตอนนี้ทำตัวเป็นแม่มันมากกว่าเป็นเพื่อนแล้ว และไอ้ตัวดีที่ใช้เวลาอาบน้ำแต่งตัวเกือบชั่วโมงก็เดินลงมาพร้อมกับเป้ใบใหญ่ยักษ์

ไม่รู้จะไปกี่วัน
แต่ขนของไปเหมือนไปอยู่สองเดือน

“เดี๋ยวเกอร์กลับมานะ!” ก่อนจะเดินออกบ้านไทเกอร์ไม่ลืมเข้าไปกอดป๊าและม๊าตัวเอง
“เร็ว” หลังจากที่ล่ำลาเรียบร้อยทอยต้องเร่งอีกเพราะไทเกอร์กำลังช้ากับการร้อยเชือกรองเท้า

..ปึก..!
แล้วกว่าจะปิดประตูรถเข้ามานั่งได้
ตอนนี้ ห้าโมงห้าสิบ

“นัดเขาไว้กี่โมง” ทอยถามขึ้น
“หกโมงตรง”
“มึงคิดว่ากูเป็นเดอะแฟลตหรอ” พอเขาบ่นไทเกอร์กลับหัวเราะ และความลำบากก็ตกมาที่ทอยซึ่งเป็นคนขับรถแต่ต่อจะขับไวแค่ไหนก็ต้องช้าอยู่ดี นึกสภาพรถในกรุงเทพตอนหกโมงเย็นสิครับ แต่เอาเถอะเพราะถ้าไปช้าไอ้คนโดนด่ามันก็ไม่ใช่เขา แถมตอนนี้ไทเกอร์ยังหน้าระรื่นมองวิวซ้ายทีขวาที มีการฮัมเพลงอีก!

เมื่อมาถึงที่หมายไทเกอร์มองลอดกระจกรถออกไป
มีรถตู้จอดอยู่หนึ่งคัน พร้อมกับเจ๊นกที่ยืนคิ้วขมวดอยู่หน้าประตูรถ

“ดูแลตัวเองด้วย” ทอยพูดขึ้น
“มึงด้วยนะ อย่าไปวางไข่ใส่ลูกสาวคนอื่นเขาทั่ว เป็นห่วง”
“ก็ไม่พ้นกวนตีน” ทอยพูดคำนี้และไทเกอร์หัวเราะก่อนแบกกระเป๋าตัวเองลงจากรถไป

ในตอนนี้ทุกสายตา กำลังจับจ้องมาที่เขา
ทั้งจากเจ๊นก และไอ้คนที่นั่งรอในรถแล้ว

“ทำไมมาช้าคะ” คำถามแรกจากเจ๊แก
“ก็เกอร์ปวดท้องอะเจ๊” ไทเกอร์รู้ว่าเจ๊นกแพ้ลูกอ้อนก็เลยจัดไป

“พอๆ รีบขึ้นรถ เรานี่จริงๆเลยนะ” พอได้ยินประโยคนี้ไทเกอร์ยิ้มพอใจก่อนยื่นกระเป๋าส่งให้เจ๊นกนำไปขัดให้ เขากำลังมองหาที่นั่งก่อนต้องคิ้วกระตุกเมื่อพบว่าตอนนี้เหลือเบาะว่างเพียงที่เดียวเพราะที่อื่นถูกนำวางเสื้อผ้ารวมถึงกระเป่ษของพวกเขาทั้งห้าคน มันจะไม่มีปัญหาอะไรเลย ถ้าที่ว่างที่เจ๊นกเหลือไว้ให้
“ถ้ายังเรื่องมากอีกเจ๊จะโมโหแล้วนะไทเกอร์” เหมือนเจ๊จะรู้ว่าเขาคิดอะไร เพราะแบบนี้

...ปึก..!
ถึงต้องยอมเดินเข้าไปในรถ ปิดประตูรถ

ก่อนจะ
นั่งลงยังเบาะว่างข้างกับไอ้เสือ

“ภาระคนอื่น” นี่คือคำแรกที่มันทักเขา
“เออ” ไทเกอร์ยังเคืองมันเลยสวนไปแบบนี้ก่อนเบือนหน้ามองไปอีกทาง เหมือนเสือจะชะงักนิ่งไปแล้วพวกเขาก็ไม่ได้คุยกันอีกเลยตั้งแต่ที่รถเคลื่อนตัวออกมา บนรถมีเพียงเสียงคุยของเจ๊นกซึ่งเป็นคนขับรถเองและก็มีเพียงของกัสและเมฆแจมมาบ้าง เสือเงียบถือเป็นเรื่องปกติแต่ไทเกอร์เงียบได้นี่โคตรไม่ปกติ

“เป็นใบ้หรือไง” ได้ทีเสือชิงถามคำนี้ด้วยน้ำเสียงที่ดังพอให้ได้ยินกันแค่สองคน
“.........”
“ไอ้ไทเกอร์”
“.........” แต่พออีกคนเงียบใส่แบบนี้ดันเป็นเขาเสียเองที่เหมือนจะรู้สึกแปลก

ก็นั่งเงียบนานสองนาน
จนกระทั่ง

..หมับ..
“...!” ไทเกอร์ตาโตกับแรงแตะจากปลายนิ้วโปงบริเวณมุมแผล เขาตวัดสายตามองมัน

“เจ็บมั้ย” ทั้งน้ำเสียง ทั้งสายตาของไอ้เสือ แม่ง....
“ยุ่ง” แล้วเหมือนมันจะนิ่งไปก่อนปรับใบหน้าให้ปกติ

“เออก็แค่ถาม ทำตัวงอนเป็นเด็กปัญญาอ่อน”
“ใครงอนมึง” ไทเกอร์ถาม
“มึงไง” ตอนนี้ต่างคนต่างจ้องหน้ากันอย่างไม่มีใครยอมใคร จนกระทั่ง

...เอี๊ยดด!!!...
...พรึบ..!!

“ว้ายไอ้รถบ้านี่!กล้าดียังไงมาตัดหน้าฉันย่ะ!!!!” เสียงโวยวายของเจ๊นกดังขึ้นมาพร้อมกับดวงตาของคนทั้งสองคนที่เบิกกว้าง เป็นเพราะเมื่อกี๊พวกเขาจ้องหน้ากันอยู่ แล้วรถมันเบรกกะทันหัน

เพราะแบบนี้ตอนนี้
ไอ้เสือหอมแก้มเขา!!

..หมับ..

“ชู่ววว” แต่พอไทเกอร์จะแหกปากร้องเสือรีบปิดปากนิ่มไว้พร้อมส่งเสียงแบบนี้
“อยากโวยวายให้คนอื่นรู้หรือไงว่าโดนกูหอมแก้ม”
“อ่อยอู” เสียงอื้ออึงจากคนที่โดนปิดปาก

“สัญญาก่อนว่าจะไม่โวยวาย” เสือพูดคำนี้และไทเกอร์พยักหน้า จนพอเสือยอมปล่อยมืออกจากปากแล้วไทเกอร์ถึงได้ถอนหายใจเฮือกใหญ่พร้อมยกมือเช็ดแก้มของตัวเอง กลับกันกับอีกคนที่เสือกกำลังใช้ลิ้นเลียขอบปาก

“แม่งดีนะที่ไม่มีใครเห็น” ไทเกอร์พึมพำออกมาแบบนี้

แต่หนึ่งเสียงจากเบาะหลัง....

“แต่ผมเห็นนะพี่!”


ไอ้เหี้ยน้องเมฆ!!  :fire:


# # # # # # #
ตอนนี้เดินเรื่องเร็วนิดนึงเนอะ เพราะเดี๋ยวไปชลบุรีค่อยจะแบบ><




ออฟไลน์ diltosscap

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 536
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +25/-1
ตอนนี้กำลังฟินเลย สนุกมากค่ะ สองคนกำลังดี ไทเกอร์สู้เขานะลูกอย่ายอมใจอ่อนกับเสือร้ายนะเล่นตัวไว้ก่อนลูกอย่าให้เขารู้ว่าเป็นลูกไก่ในกำมือเขานะ ขอบคุณค่ะ

ออฟไลน์ Bradly

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 200
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +9/-1
ตกลงโกรธกันอยู่ปะเนี่ย

ออฟไลน์ NuNam

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1222
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +15/-3
ว๊ายๆๆๆ เค้าหอมแก้มกันแล้วอ่ะ โอ้ยยยยย
เมื่อไหร่จะรู้ใจกันซะที เนี่ยๆๆๆ พอรู้ใจแล้ว
จะกล้ายอมรับตัวเอง กล้าจีบกันไหมอีก
ลุ้นกันยาวๆ ต่อไป แต่ชอบคู่นี้มากๆ
รอตอนต่อไปนะคะ เป็นกำลังใจให้นักเขียนค่ะ  :กอด1:

ออฟไลน์ ซีเนียร์

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 783
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +11/-0

ออฟไลน์ rockiidixon666

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 770
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +28/-3
มีพยานรู้เห็น 1 คน  :hao6:

ออฟไลน์ iceman555

  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 8219
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +149/-10
งอนกันยังกะเป็นแฟน

ออฟไลน์ areenart1984

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4845
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +167/-7
มีพยานด้วย  :laugh:

ออฟไลน์ fullfinale

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 690
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +21/-0
หวายยยยย
เราก็เป็นพยานได้อีกคนนะคะ


พี่เสือออออออออออออออ :ling1:

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด