Rule of secret Love “กฎของคนแอบรัก” อัพเดท แจ้งข่าว!!! (28/12/2017) P.6
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: Rule of secret Love “กฎของคนแอบรัก” อัพเดท แจ้งข่าว!!! (28/12/2017) P.6  (อ่าน 190862 ครั้ง)

ออฟไลน์ lnwgreankak

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 30
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
แอบรัก  มันเหนื่อยจริงๆนะ

ออฟไลน์ Raina

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 341
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +13/-2
ดีใจกับน้องคิงด้วยที่สมหวัง พี่เพจก็ดีแต่เราแอบเชียร์พี่สิงห์มากกว่า 555 /แอ่ก โดนพี่เพจถีบ

ขอบคุณสำหรับนิยายจ้า  :pig4:

ออฟไลน์ มนุษย์บิน

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 407
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +7/-1
คือดีมากกกกกโอ๊ยตายว๊ายกรี๊ดทำไมเพิ่งเจอเรื่องนี้ทั้งสุขปนเศร้าชอบลำดับการเปลี่ยนไปของตัวละครดูไม่กระชากดี

ออฟไลน์ cookie8009

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 109
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +7/-0
โห เกือบจะฟรุ้งฟริ้งสีชมพูแล้วเชียว

มาต่อตอนพิเศษ ซะแบบ ยิ้มเศร้าๆ ไปเลย

ออฟไลน์ B52

  • เป็ดZeus
  • *
  • กระทู้: 13215
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +420/-26

ออฟไลน์ MayA@TK

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4991
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +51/-7

ออฟไลน์ AdLy

  • ไม่ได้ Korea Fever แค่รัก ดงบังและเอสเจ เท่านั้น
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 555
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +28/-0
กำลังยิ้มหน้าบานเพราะความป่วงของพี่เพจ
เจอความในใจพี่สิงห์ปุ๊บ หน่วงเลยจ้า

ออฟไลน์ KarmaNavy

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 96
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +36/-1
กฏข้อพิเศษ 2 คนติดแฟน (พาร์ทแรก)
รักของเราดีที่สุดในแบบของเรา รักเราไม่เคยแพ้ใคร
เพราะรักของเราไม่เคยแข่งขันกับคนอื่น
ไม่มีใคร...แทนที่คนในใจของผมได้









#บอกเล่าจากพยานถึงเรื่องติดแฟนของ นาย พิสิทธิ์ (เพจ)

สถานที่เกิดเหตุที่หนึ่ง : บริษัท G

*ขอยืนยันว่านี่เป็นเรื่องเล่าจากเหตุการณ์จริง พยานมีตัวตนอยู่จริง ไม่ได้เสริมเติมแต่งแต่อย่างใด :)











พยานปากที่หนึ่งได้กล่าวนิยามสั้นๆ ถึงตัวจำเลยเอาไว้ว่า

“กลัวเมีย”

ที่จริงก็ไม่เชิงกลัว แต่เหมือนให้ความเคารพ (จนเกินพอดี) เสียมากกว่า

ยกตัวอย่างเช่นเหตุการณ์ช่วงที่เพิ่งบรรจุเป็นพนักงานประจำได้หมาดๆ พวกรุ่นพี่ในบริษัทที่นอกจากจะหน้าตาดี (?) แล้วยังนิสัยดี (?) ได้รวมกลุ่มเตรียมทีจะออกไปเลี้ยงน้องใหม่ในเย็นวันหนึ่ง ด้วยชอบนิสัยเฮฮายามปาร์ตี้ของชายหนุ่มที่เพิ่งเข้ามาใหม่ แต่ทว่าเมื่อไปถึงโต๊ะคนที่หวังจะชวน พวกเขาก็พบเพียงความว่างเปล่า

“หาไอ้เพจหรือพี่?”

“เออ มันหายไปไหนวะ ไอ้กล้า”

คนชื่อกล้ายิ้มแหย “มันกลับบ้านแล้วอ่ะ เห็นว่าแฟนรออยู่”

กลุ่มคนที่หวังจะปาร์ตี้หาเรื่องกินเหล้า (?) ก็ได้แต่มองหน้ากันเองและถอนหายใจ เอาเถอะ เด็กมันติดแฟน ต้องเข้าใจช่วงโปรโมชั่นกันหน่อย ไว้คราวหน้าค่อยชวนมันก็ได้

ถ้าหากว่ามันมีครั้งหน้าให้ชวนจริงๆ น่ะนะ

หลังจากนั้นหนึ่งสัปดาห์

“มันไปไหนของมันวะเนี่ย?”

กล้าผู้โชคร้ายคนเดิมก็ยังยิ้มแหย ตอบเสียงอ่อย เมื่อพี่ๆ กลุ่มเดิมเดินมาถึงโต๊ะถามหาคนที่หายไปเป็นรอบที่สามแล้ว ซึ่งเขาก็ตอบได้แต่คำตอบเดิมๆ “มัน...กลับบ้านไปแล้วครับ”

“คราวนี้ไปไหน”

“เห็นมันว่า แฟนจะไปเยี่ยมพ่อแม่มันที่บ้านน่ะครับ”

“...”

“เอ่อ...เห็นว่าเป็นการเข้าบ้านครั้งแรกน่ะครับ เลยค่อนข้างซีเรียส”

สุดท้ายก๊วนปาร์ตี้ก็เป็นอันสลายไปอีกครั้ง เพราะเหตุผลยังอยู่ในขอบเขตที่พวกเขารับได้ พวกเขาเองก็ผ่านการมีแฟนกันมานับไม่ถ้วน บางคนก็แต่งงานแล้ว ย่อมเข้าใจดีว่าการเข้าบ้านแฟนครั้งแรกนั้นต้องใช้ควากล้าและความสามัคคีมากแค่ไหน เอาไว้คราวหน้าล่ะกัน

แต่แล้ว...ในอีกหลายวันถัดมา พวกเขาก็พบว่าไอ้เด็กใหม่คนนี้มันมีเรื่องให้หายไปทุกวันเหมือนเดิม ทั้งเหตุผลทุกครั้งจำเป็นต้องมีแฟนไปเกี่ยวข้องซะทุกเรื่อง

“คราวนี้อะไรอีก”

“มันบอกว่า...” กล้าพิมพ์งานที่ต้องส่งก่อนเจ้านายออกจากบริษัทวันนี้ไป พลางตอบรุ่นพี่ที่ปาร์ตี้ได้เหมือนไม่มีงานค้างตรงหน้าไปด้วย “วันนี้ครบรอบน่ะครับ เลยรีบกลับ”

“ครบรอบอะไรอีก ครั้งที่แล้วก็ครบรอบคบกัน”

“เหมือนจะครบรอบที่พบกันวันแรกมั้งครับ”

“...” หมดคำพูด

“เอาน่าพี่ มันไม่ว่าง...”

“ไม่ว่างหรือหงอเมียวะ”

“นั่นดิ”

กล้ามองสีหน้าไม่พอใจแต่ก็คล้ายจะอ่อนใจเหมือนเข้าใจดีถึงจุดยืนที่ไม่อาจขัดคุณแฟนได้ของเหล่าคนตรงหน้า หลังจากนั้นก็ไม่มีใครมาตามเพจไปปาร์ตี้หรือเที่ยงกลางคืน ราวกับรู้อยู่แล้วว่าต่อให้มาชวนล่วงหน้าหรือชวนกระทันหัน เด็กนี่มันก็มีเหตุผลให้หนีได้ทุกที กล้ามองเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นแล้วก็ได้แต่ยิ้มกับความแสบของรุ่นน้องที่เพิ่งเข้ามาที่ชอบเอาแฟนมาบังหน้า ทั้งที่จริงๆ แล้วตัวเองไม่ได้มีนัดอะไรกับแฟนหรอก แต่หาเรื่องให้มีนัดเพื่อเลียงไปปาร์ตี้กับพวกรุ่นพี่คนอื่นๆ เท่านั้นเอง

เขายังจำได้ดีถึงเช้าหลังจากคำชวนวันแรกผ่านไปที่เขาได้กล่าวกับเพจ หมอนั่นทำเพียงแค่ยิ้มและตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงติดขี้เล่นตามสไตล์เจ้าตัว

“ฝากพี่ตอบแทนให้ได้ไหมอ่ะ ผมไม่อยากไป”

“ให้ตอบอะไรล่ะ”

“เดี๋ยวผมเขียนเหตุผลไว้ให้ ตอบปฏิเสธไปบ่อยๆ เดี๋ยวเขาก็รู้เองแหละว่าผมไม่ไป” คิดแล้วยังขำไม่หายกับกระดาษเอสี่ที่เต็มไปด้วยเหตุผลมากมายที่เพจเขียนทิ้งเอาไว้ให้เขา เพราะมันเยอะเสียจนวันๆ หนึ่งเขาต้องใช้ปากกาสุ่มจิ้มเลือกว่าวันนี้จะบอกว่าเจ้าเพจไปไหนดี

“แล้วที่ไปหาแฟนที่เขียนในนี้ทั้งหมดนี่จริงหรือเปล่า?”

“บางอันก็จริง บางอันก็ไม่จริงหรอกครับ แต่ที่ว่าไปหาแฟนเนี่ยไปหาทุกวัน” อีกฝ่ายว่าพร้อมกับพิมพ์งานไปด้วย อีกไม่นานจะมีประชุมบ่าย เขายังไม่ทันเตรียมเอกสารจึงต้องรีบพิมพ์ให้เรียบร้อย แต่กระนั้นก็ยังแบ่งสมาธิมาตอบรุ่นพี่ที่นั่งข้างๆ และคอยแก้ปัญหาให้ “เอาตรงๆ ก็...ผมค่อนข้างติดแฟนน่ะครับ”

“ห่างไม่ได้เลย?”

“ไม่ขนาดนั้น แต่...ไม่อยากห่างนานอ่ะพี่”

“พี่เข้าใจเว้ย ช่วงโปรโมชั่นก็งี้ล่ะ”

“อืม...งั้นผมคงโปรโมชั่นนี้ให้เขาตลอดชีวิตอ่ะ” เพจว่าขำๆ แต่คำพูดนั้นกลับทำให้คนฟังมองด้วยความเหลือเชื่อ จนต้องเอ่ยสำทับ “ไม่รู้สิพี่ ผมไม่ได้มองว่าการเจอกันทุกวันในช่วงแรกๆ คือช่วงโปรโมชั่น เพราะว่าก่อนที่เราจะคบกันผมกับเขาก็เจอกันแทบทุกวันอยู่แล้ว มันเลยเหมือนกับกิจวัตรประจำวันไปแล้วที่จะมาเจอกัน”

“...”

“จะไม่กี่นาที จะเป็นชั่วโมงก็ดี แค่ได้เจอกัน ได้มองหน้า ได้ถามว่าเป็นยังไงบ้าง แค่นั้นก็ยังดี”

“ไม่มีเบื่อแบบอยากไปเที่ยวกับเพื่อนบ้างหรือไง?”

“ไม่นะ...เพราะเพื่อนผมก็ติดแฟน” เพจหัวเราะเบาๆ “พวกมันก็เข้าใจผม เพราะก็มีแฟนเหมือนกัน เพื่อนไม่จำเป็นต้องเจอทุกวัน กลับมาเจอกันมันก็ยังต่อกันติด แต่กับแฟนนี่ ผมอยากให้เวลาเขามากๆ อยากจะดูแล ไม่อยากให้เขารู้สึกว่าเขาอยู่ได้โดยที่ไม่ต้องมีผมในชีวิต”

“แบบนั้นไม่แย่เรอะ อีกคนไม่เป็นอันทำอะไรไม่เป็นพอดี ถ้าแกคอยทำให้ทุกอย่าง”

“แบบนั้นสิดี ผมเป็นได้ทุกอย่างนั่นแหละ แต่เขาไม่ยอมเนี่ยดิ”

“...”

“ผมไม่อยากให้เขารู้สึกว่ามีผมก็ได้ ไม่มีผมก็ได้ แต่อยากให้เขารู้สึกว่าการมีผมเข้าไปในชีวิตของเขามันทำให้เขามีความสุข การได้เจอกันทุกวันก็เป็นสิ่งที่เขาบอกผมว่าเขามีความสุข ผมถึงอยากไปเจอเขาทุกวัน เจอกันจนชิน เจอกันจนคิดว่าบางทีถ้ามีวันที่เราจะไม่ได้เจอกันหลังเลิกงานหรือเลิกเรียน คงจะคิดถึงอีกคนน่าดู ผมอยากให้มันเป็นแบบนั้นนะ”

“แฟนแกเขาไม่ชอบพวกเซอร์ไพรส์แบบพวกวันพิเศษหรอกเหรอ ชอบอะไรแปลกๆ ดี”

“ผมก็เคยถามแบบพี่นี่แหละ เขาก็ตอบมาแค่เขาชอบอะไรที่ธรรมดาแบบนี้ เพราะสิ่งธรรมดาเหล่านี้ที่เราทำจนชิน สักวันหนึ่งมันจะกลายเป็นสิ่งพิเศษที่ไม่ว่าใครก็ไม่มีทางทำได้ แรกๆ ผมก็ไม่ค่อยเชื่อเท่าไหร่ แต่หลังจากที่ทั้งหมดมันกลายเป็นชีวิตประจำวันของผมไปแล้ว ผมก็เพิ่งเข้าใจสิ่งที่เขาพูด”

“...”

“พี่คิดว่ามีคู่รักสักกี่คู่ที่ได้เจอกันทุกวันหลังจากคบกันมาสักพัก” กล้าส่ายหน้า เพราะขนาดตัวเขากับแฟนเองเดี๋ยวนี้ก็ได้พบกันแค่สุดสัปดาห์ แรกๆ ก็คิดถึงอยู่หรอก แต่นานเข้าก็รู้สึกว่ามันเป็นเรื่องที่ต้องยอมรับกันไปเองโดนปริยาย เลยมีระยะห่างเว้นเอาไว้ระหว่างเขากับแฟนในที่สุด แม้ว่าในวันหยุดจะตัวติดกันแค่ไหนก็ตาม

นึกมาถึงตรงนี้เขาก็พอจะเข้าใจรอยยิ้มตรงหน้าของเพจเสียแล้ว

“...แฟนแกนี่มองการณ์ไกลดีนะ”

“ฮ่ะๆ เขาไม่ได้คิดลึกถึงขนาดนั้นหรอกครับ เขาบอกว่านี่เป็นความเห็นแก่ตัวของเขาเฉยๆ ที่อยากเจอผมทุกวัน แรกๆมันก็เป็นอย่างนั้นจริง แต่ตอนนี้เป็นผมที่เอาแต่ใจแทนไปแล้วซะงั้น”

“ถึงจะเอาแต่ใจ แต่แฟนก็ไม่ได้ไม่ชอบไม่ใช่หรือไง”

เพจแค่ยิ้มๆ ให้กล้า ก่อนจะหันไปทำงานต่อ ทิ้งให้เพื่อนรุ่นพี่หลงครุ่นคิดอยู่คนเดียวเกี่ยวกับสิ่งที่เพิ่งพูดกับรุ่นน้องไปเงียบๆ กล้าหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา บนหน้าจอเป็นรูปรอยยิ้มของใครคนนั้นที่ครั้งหนึ่ง ก่อนที่จะห่างกันจนชินเคยบอกว่าอยากจะพบเขา ต่อให้ต้องเหนื่อยขึ้นรถไปๆ มาๆ ก็ยอมคนนั้น แล้วกดเข้าแอพลิเคชั่นไลน์เพื่อส่งข้อความไปหา

บางทีการทำแบบนี้

ต้นกล้า: วันนี้กินข้าวเย็นด้วยกันดีไหม? เดี๋ยวไปรับ

อาจจะย่นระยะห่างที่เกิดมาโดยบังเอิญระหว่างพวกเขาได้ก็ได้










สถานที่เกิดเหตุที่สอง : มหาวิทยาลัย




พยานปากที่สองได้พบเห็นเหตุการณ์ที่จะกล่าวต่อไปนี้โดยบังเอิญ ก่อนจะมาเล่าเพื่อร่วมยืนยันถึงข้อกล่าวหาดังกล่าว

เรื่องดังกล่าวเกิดขึ้นเย็นวันหนึ่งที่หน้าหอสมุด ซึ่งช่วงนี้เธอมีเหตุต้องไปทำงานในหอสมุดหาข้อมูลทุกวัน เพื่อทำรายงานหรือการบ้านให้เสร็จภายในกำหนด ซึ่งภาพที่เธอมักจะเห็นประจำในตอนที่ออกมาจากหอสมุดคือ ภาพของผู้ชายคนหนึ่งนั่งอยู่หน้าหอสมุดในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวไม่สวมไทด์ กางเกงยีนส์คล้ายกับพวกนักศึกษาทั่วไป แต่เมื่อมองดีๆ จะพบว่าที่ห้อยคออยู่นั้นคือบัตรประจำตัวพนักงานบริษัทแห่งหนึ่ง ไม่ใช่นักศึกษาเช่นคนอื่นๆ

คนที่ว่าจะนั่งอยู่ตรงนั้นตั้งแต่เธอเข้าหอสมุด แม้เธอจะกลับบ้านแล้วก็ยังเห็นเขานั่งอยู่ตรงนั้น จนอดสงสัยไม่ได้ว่า ทำไมเขาต้องมานั่งตรงนี้ทุกเย็น วันหนึ่งหลังจากที่เธอเสร็จงานจึงสบโอกาสมานั่งที่ม้านั่งถัดไปจากคนที่ว่าไม่เท่าไหร่เพื่อสังเกตการณ์

และแล้วเธอก็ได้พบกับต้นเหตุของเหตุการณ์ที่เธอพบมาติดต่อกันหลายวันในที่สุด

“มานานหรือยังครับ”

“ยังเลย เพิ่งมาถึงนี่แหละ

โกหกไม่เนียนเลยพี่... เธอคิดในใจ

ภาพตรงหน้าคือผู้ชายในชุดนิสิตคนหนึ่งวิ่งออกมาจากหอสมุดพลางหอบน้อยๆ เหมือนรีบวิ่งมาหา พอดีกับที่ผู้ชายคนนั้นยืนขึ้นรับบรรดาหนังสือในมือของอีกคนมาถือ เมื่อเห็นว่าปอยผมของคนในชุกนักศึกษายุ่งก็ยื่นมืออีกข้างที่ว่างปัดปอยผมที่ปรกหน้าออกให้ ดูเหมือนจะน่าขัดเขิน (ในสายตาคนแอบมองอย่างเธอ) แต่คนที่ทำนั้นดูชินราวกับมันเป็นเรื่องที่เขาสมควรทำอยู่แล้ว

“หิวหรือยัง? กินอะไรดีวันนี้”

“กินบ้านพี่เพจไหม? พี่เพจไม่ได้กลับไปกินข้าวกับที่บ้านนานแล้วนะ”

คนที่ชื่อ ‘เพจ’ ถอนหายใจนิดหน่อยก่อนตอบ “เราเพิ่งไปกินมาวันจันทร์...”

“อย่างนั้นก็นานแล้ว พี่เพจ นี่วันพฤหัสแล้วนะ”

“นานๆ ทีพี่ก็อยากกินกับเราสองคนบ้าง”

“เราไปไหนมาไหนด้วยกันบ่อยเกินไปเสียด้วยซ้ำ คุณลุง...อ่า คุณพ่อกับคุณแม่พี่เขาคิดถึงลูกชายคนโตนะครับ”

“มารู้ดีเรื่องที่บ้านพี่ได้ไง”

“ก็โทรหาไง”

“หืม? เตรียมพร้อมมาเป็นลูกชายคนเล็กอีกคนของบ้านพี่ดีเกินไปแล้วมั้ง”

คนที่ถูกแซว ตีเข้าที่ต้นแขนอีกคนเบาๆ แล้วเดินเคียงข้างกันไป เธอไม่ได้ยินแล้วว่าพวกเขาพูดอะไรกันอีก แต่หลังจากวันนั้น หากเธอมานั่งดักรอ ก็จะพบภาพแบบนี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า ราวกับหนังตอนเดิมกรอซ้ำไม่หยุด

กว่าเธอจะรู้ว่าคนที่มารอคือพี่เพจ อดีตมือกีต้าร์วงหนึ่งในมหาลัยและอีกคนที่มักจะออกจากหอสมุดคนนั้นคือพี่คิงรุ่นพี่คณะเดียวกับเธอ ก็ตอนที่เธอได้พบกับพี่คิงและพี่เพจตอนวันเฉลยสายของคณะของเธอ พวกเขายังคงเหมือนเดิมแม้ว่าจะอยู่ท่ามกลางคนมากมาย รอยยิ้มของพี่เพจยังคงมอบแก่คนข้างๆ เช่นเดียวกับที่สายตาของพี่คิงนั้นไม่เคยละห่างไปจากคนท่ยืนอยู่ข้างๆ เช่นกัน
ตอนแรกเธออาจจะพูดได้เต็มปากว่าคนที่ติดแฟนคือพี่เพจ

แต่ ณ ตอนที่เห็นทุกอย่างซ้ำๆ เธอก็พบว่า บางทีพวกเขาต่างติดที่จะมีอีกคนในชีวิตกันและกันเสียมากกว่า

และเรื่องราวเหล่านั้น...ช่างน่าอิจฉาเหลือเกิน สำหรับคนโสดอย่างเธอ!













เรื่องราวของคนติดแฟนยังมีต่อพาร์ทสอง จะรีบมาในเร็ววันนะคะ ฮือออ เปิดเทอมแหล่ว TT
คิดถึงทุกคนมากมาย เจอกันพาร์ทสองนะคะ :):NAVY

ออฟไลน์ winndy

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1129
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +89/-3
เพจคนติดแฟน น่ารัก

ออฟไลน์ DREAM COME TRUE

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 379
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +31/-1
เป็นเรื่องแอบรักที่น่ารักมากเรื่องนึงครับ
ขอบคุณผู้แต่งมากๆสำหรับเรื่องราวดีๆ
ชอบคิงช่วงแอบรักมาก ดูหวังดี ไม่คาดหวัง

ขอแนะนำเลยครับสำหรับคนที่ชอบเรื่องแอบรัก
น่ารักดีครับ

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ KarmaNavy

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 96
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +36/-1
ต่อจากด้านบน



สถานที่ที่สาม : โรงแรมแห่งหนึ่งใจกลางเมือง






คนมีความรัก...มักจะปัญญาอ่อนลงนิดนึง

นินกระดกแชมเปญสีใสในมือหนึ่งอึกก่อนจะเหลือบตาไปมองเพื่อนสนิทคนที่หนึ่งในชุดสูทสีเทาตามคอนเซ็ปต์เพือนเจ้าบ่าว เกมกำลังยืนป้อสาวคนใหม่ในงาน หลังจากที่เลิกกับแฟนคนที่ร้อยเท่าไหร่ก็ไม่รู้เมื่อไม่กี่เดือนก่อน โดยที่เขาได้แต่สงสารหญิงสาวคนนั้นสุดหัวใจที่ต้องมาหลงคารมเพื่อนของเขาที่น้อยครั้งจะเลือกมีความรักที่จริงจังถึงขนาดแต่งงาน

มองไปยังเพื่อนคนที่สอง คนนี้น่าอิจฉามากกว่า เพราะไอ้สิงห์ หัวหน้าวงดนตรีสมัยเรียนมหาวิทยาลัยของเขานั้น มีหน้าตาและท่าทางมากเสน่ห์ให้สาวรักสาวหลง คอยตามเป็นพรวนมาตั้งแต่งานเริ่ม จนเจ้าสาวโยนช่อดอกไม้ไปแล้ว เบื้องหลังของเพื่อนเขาคนนี้ก็ยังมีผู้หญิงที่หวังจะได้พบรักแท้ (?) ในค่ำคืนของความสุขนี้กลับบ้านเดินตามไม่ห่าง

ไม่ห่างจากจุดที่สิงห์ยืนมากนัก มีคู่รักปัญญาอ่อนคูนสอง (เพราะไม่รู้ว่ามันจะรักกันหวานแหววไปถึงไหน สงสัยชาติหน้าก็คงอธิษฐานให้ได้มาคู่กันเหมือนนาคีล่ะมั้ง -_-) ผู้ชายที่ตัวสูงกว่าและกำลังยิ้มทะเล้นให้กับผู้ชายอีกคนที่ยืนหน้างอข้างๆ ไม่สนใจแววตาเสียดายจากสาวๆ หลายคนที่มองมา คือเพจและคิง เพื่อนสนิทและรุ่นน้องแฟนของเพื่อนเขาคนนั้น คู่นี้นี่กว่าจะได้คบกันก็แทบลากเลือด ร้องไห้น้ำตาเป็นสายเลือด แทบจะคุกเข่าอ้อนวอนพวกมันว่าเลิกดราม่าและช่วยไสหัวไปคบกันให้มันรู้แล้วรู้รอดเถอะ คนเชียร์มันเหนื่อยว้อย!

นินหลุดส่งเสียงจิ๊จ๊ะในลำคอเป็นระยะกับภาพที่เพื่อนของเขาเอาแต่ตามติดแฟนอย่างกับเหาฉลาม น้องมันไปคุยกับเพื่อนก็ไปยืนคุม ไปตักของกินก็คอยบริการ บอกหิวน้ำก็ไปหามาให้ จนเขาอดสงสัยไม่ได้ว่าถ้าน้องมันขี้ไม่ออก ไอ้เพจมันจะสวนตูดให้เลยไหม (แต่ดูจากความบ้าและห่วงแบบโอเวอร์ก็มีความเป็นไปได้สูง -_-)

แต่คนที่น่าอิจฉาที่สุดไม่ใช่สามคนที่เขาว่ามา ยังมีอีกคนที่น่าอิจฉาที่สุด นั่นคือคนที่คืนนี้ใส่สูทสีขาวเคียงข้างเจ้าสาวแสนสวยในชุดราตรีสั้นสไตล์โกธิคคนนั้น ผู้ชายคนนั้นคือทีม เพื่อนสนิทคนที่สี่ในกลุ่มของพวกเขา มันน่าอิจฉาที่สุดเพราะในที่สุดมันก็ได้แต่งงาน

แต่จะอิจฉามัน เขาก็อิจฉาได้ไม่ทั้งใจ เพราะกว่าทั้งสองคนนี้จะได้คบถึงขนาดแต่งงานกันในวันนี้ก็ต้องเผชิญอะไรมาด้วยกันมากมาย ดูอย่างภาพตรงหน้านี่ ตอนนี้คู่บ่าวสาวกำลังยืนยิ้มแย้มถ่ายรูปกับเพื่อนทั้งสมัยมหาลัยและมัธยม ยิ้มแป้นแล้นเฮฮา (พาล) แต่แล้วคนกลุ่มใหญ่ก็สลายไป ทิ้งไว้แค่คู่บ่าวสาวและหญิงสาวคนหนึ่งที่เขารู้มาว่าเป็นอดีตเพื่อนรักที่ห่างไปนานของฝั่งเจ้าสาว

ทำไมถึงเป็นอดีตน่ะหรือ? ง่ายมาก เพราะผู้หญิงคนนั้นคือแฟนเก่าของเพื่อนเขานั่นเอง

เหมือนมันจะเคยเล่าว่า เรื่องราวในตอนที่มันยังเรียนอยู่ต่างจังหวัดดุเด็ดเผ็ดมันส์มาก กว่าที่เรื่องราวทั้งหมดจะจบลงได้ด้วยดี จบลงตรงที่สุดท้ายมันก็ได้คบกับแฟนคนปัจจุบัน ส่วนผู้หญิงคนนั้นก็แห้วทั้งไอ้ทีมเพื่อนเขาและผู้ชายที่เธอเล็งเอาไว้ เพราะผู้ชายคนนั้นดันคบกับเพื่อนสนิทของตัวเองซะงั้น

พีคกว่านั้นคือสองคนนั้นที่เป็นหนึ่งในรักหลายเส้าของเพื่อนเขาในอดีตก็มาร่วมงานแต่งในครั้งนี้ด้วย ในฐานะเพื่อนเจ้าบ่าวฝ่ายมัธยม ซึ่งตอนแรกเขาก็ค่อนข้างจะแปลกใจที่อดีตแฟนของเพื่อนเขาคิดจะควบสอง (ไม่ได้อวย แต่เพื่อนเขาก็หน้าตาดีในระดับหนึ่ง) แต่เมื่อได้เห็นหน้าของคนที่อดีตแฟนที่ว่าเล็งเอาไว้ เขาก็เข้าใจทันทีว่าทำไมเธอถึงยอมเสี่ยง

หล่อวัวตาควายล้ม ขนาดเพื่อนสนิทผู้ชายคนนั้น (ที่เป็นแฟนด้วย...) ถ่อมตัวว่าหน้าตาธรรมดากว่ามาก ยังน่ารัก!

ไม่ติดว่าชอบผู้หญิงและเขามีแฟนคุม นินก็อยากจะลองจีบผู้ชายให้กร๊าวใจที่โดนหญิงแท้หักอกเป็นว่าเล่นเหมือนกัน

สิงห์มองเพื่อนที่ยืนเหม่อมองนั่นมองนี่ไปเรื่อยก่อนจะพูดขึ้น “มองอะไรวะมึง”

“มองคนมีคู่ สัสเอ้ย เหงาว่ะ”

“หาแฟนดิ”

“กูจะไม่หาพร่ำเพรื่อแบบแต่ก่อนล่ะ กูไม่อยากลอยไปมาเหมือนไอ้เกม กูอยากได้แบบไอ้ทีมว่ะ” เจ้าสาวสวยสุด (ข้อสำคัญเลย)

“มึงก็ช่วยชอบใครสักคนจริงๆ ก่อนล่ะกัน”

“คนที่ชอบกูไม่น่ารักเหมือนน้องคิงนี่หว่า...” นินว่าเสียงยานคาง แอบเหล่เพื่อนข้างตัวที่ทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้ต่อไป นี่มันไม่รู้หรือแกล้งไม่รู้กันแน่ ว่าเขานั้นรู้มาตั้งนานแล้วว่ามันชอบคิง

ชอบแฟนสุดที่รักของเพื่อนสนิทตัวเอง

แต่คิงเป็นยังไง ดีแค่ไหนพวกเขารู้ดีอยู่แก่ใจ เพราะงั้นจึงไม่รู้จะพูดยังไง ในเมื่อสิ่งที่เพื่อนเขาชอบในตัวของเด็กคนนั้น มันคือสิ่งที่ทุกคนตามหามาตลอด ถึงจะรู้ว่ามันต้องผิดหวัง...รักแค่ข้างเดียว กระนั้นเพื่อนเขาก็ยังยอม

ขอแค่ได้ชอบ

“เดี๋ยวมึงก็เจอ”

“มึงก็ด้วย” นินว่าแล้วชูแก้วแชมเปญขึ้น สิงห์มองอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะชนแก้วตัวเองกับแก้วนินเบาๆ

แกร๊ง!

“แด่ความรัก” สิงห์

“...ที่บัดซบ” นิน

“...กูไม่แปลกใจแล้วว่าทำไมมึงไม่มีแฟน”













“อยากแต่งงานไหมคิง”

“...” คิงหันไปมองคนข้างๆ แล้วหันกลับไปมองใบหน้ายิ้มแย้มของพี่ทีมและแฟนสาวคนสวย พี่เรน ท่ามกลางคำอวยพร รอยยิ้มและความสุขที่รายล้อมรอบตัวคนทั้งคู่ ก่อนจะตอบ “พี่จะขอคิงเหรอ?”

“ถ้าคิงอยากแต่งอ่ะนะ”

“ที่ไทยแต่งไม่ได้สักหน่อย”

“ใช่ว่าโลกนี้จะมีแค่ประเทศเดียวนี่”

“...”

“ว่าไง อยากแต่งไหม” แม้ปากจะพูดเหมือนแค่หยั่งเชิง แต่เพจที่แอบซ่อนอะไรบางอย่างเอาไว้ในกระเป๋ากางเกงกลับตื่นเต้นจริงจังเสียจน กลัวว่าคนที่เขารอคำตอบอยู่นั้นจะจับได้

คิงนิ่งไปครู่หนึ่งก่อนจะส่ายหน้า กลับถามกลับมาแทน “แล้วพี่เพจอยากแต่งไหม?”

“อยาก”

“...”

“พี่อยากให้ทุกปีที่เรามองย้อนกลับมาในวันนั้น ทำให้เรานึกถึงแต่เรื่องมีความสุขและการเริ่มต้นชีวิตของ ‘เรา’ สองคน”

“...แล้วถ้าไม่ได้แต่ง พี่เพจจะไม่อยู่กับคิงเหรอ”

“ไม่ใช่แบบนั้น”

“ตอบก่อน”

เพจละมือออกจากสิ่งของในกระเป๋ากางเกงมากุมมือคนข้างๆ เอาไว้ ตอบเสียงหนักแน่น

“ไม่มีทางมีวันนั้น”

คิงอมยิ้ม “แล้วถ้าเราไม่มีรูปถ่ายพรีเวดดิ้งเหมือนคนอื่นๆ วันข้างหน้าในบ้านของเราจะไม่มีรูปของเราสองคนเหรอ?”

“ไม่”

“ถ้าเราไม่มีแหวนหรือคำสาบานหน้าโบสถ์เหมือนคู่อื่นๆ แปลว่าเราจะไม่รักกันงั้นสิ?”

“จะเป็นอย่างนั้นได้ยังไงเล่า”

“นั่นแหละคำตอบของคิง”

เพจเม้มปาก ทั้งอยากจะยิ้มกว้างๆ ออกมาแทบตาย ทว่าเขายังไม่ได้ยินคำยืนยันออกจากปากของคิงเสียทีว่าต้องการอย่างไรในสิ่งที่เขาถาม ทำให้เขาจำต้องตีหน้าขรึมเอาไว้ก่อน

“เรายังไม่ตอบเลยว่าอยากแต่งไหม”

“สำหรับคิง ถ้าหากวันพรุ่งนี้ตื่นมาแล้วเจอพี่ ได้กินข้าวด้วยกัน กลับบ้านด้วยกัน ได้บอกราตรีสวัสดิ์ก่อนนอนกับพี่ทุกคืน มันมากพอแล้ว คิงไม่ได้ต้องการอะไรอีก”

“...”

“ขอแค่พี่ยังยืนยันว่าอยากจะอยู่...อยากจะให้คิงรักและดูแลพี่ไปตลอดชีวิตที่เหลือ แค่นั้นก็มากพอสำหรับคิงแล้ว”

“...เสียแผนหมด งั้นแหวนี่ก็เสียเปล่าน่ะสิ”

คิงหันมามองคนข้างๆ ที่ถอนหายใจคล้ายจะอ่อนใจกับเขา ในมือที่คอยกุมมือเขาเสมอคู่นั้นค่อยๆ เปิดกล่องกำมะหยี่สีน้ำเงิน เผยให้เห็นแหวนเรียบๆ คู่หนึ่งวางเคียงกัน หากมองดีๆ จะพบว่าในแหวนทั้งสองวงได้สลักชื่อย่อของพวกเขาเอาไว้ ภาพนั้นทำให้คิงอดอึ้งไปไม่ได้ เพราะไม่คิดว่าจะมีวันที่พี่เพจคนนั้น...พี่เพจคนที่เหมือนเป็นดาวที่ห่างไกลจากตัวเขาเหลือเกินคนนั้น จะคิดโรแมนติคนำแหวนมาขอให้คนอย่างเขาเคียงข้างไปตลอดชีวิตที่เหลือ

เคียงข้างในฐานะที่มากกว่าคนรัก เป็นครอบครัวของอีกคน

แม้เด็กตรงหน้าจะปฏิเสธคำขอแต่งกลายๆ แต่เพจก็ยังถือวิสาสะสวมแหวนที่สลักชื่อของเขาเอาไว้บนนิ้วนางของคิง เอ่ยคำพูดดแสนธรรมดา แต่ทำให้เด็กขี้แยตรงหน้าเผลอน้ำตาร่วงออกมาในท้ายที่สุด

“พี่คงจะพูดให้มันซึ้งเหมือนที่ไอ้ทีมพูดให้เรนฟังไม่ได้ แต่ตราบเท่าที่พี่ยังหายใจ ตราบเท่าที่เรายังอยากมีคนเคียงข้าง ในวันพรุ่งนี้และวันต่อๆ ไปพี่จะคอยดูแล จะคอยรักและเคียงข้างเราเสมอ”

“...”

“ทีนี้สวมให้พี่บ้าง”

มือของคิงสั่นอยู่บ้าง แต่สุดท้ายก็สวมแหวนวงนั้นได้ในที่สุด เสียงของคิงสั่นตามแรงสะอื้นในลำคอ แต่เพจกลับไม่มองว่านั่นคือเสียงที่น่ารำคาญ กลับกันเขากลับมองว่ามันน่ารักเสียเต็มประดา

ก็เด็กคนนี้ร้องไห้เพื่อเขานี่นา

“คิงเองก็จะคอยเคียงข้างพี่เสมอ ทั้งในวันที่ทุกข์หรือสุข ในวันที่เลวร้ายหรือเจ็บปวด ไม่ว่าจะวันไหนๆ คิงจะคอยอยู่ข้างๆ พี่เสมอ จนวันสุดท้าย”

“ไม่ให้คืนคำนะ”

คิงหลุดหัวเราะขณะปาดน้ำตาแล้วสบกับรอยยิ้มทะเล้นของเพจ เขาพยักหน้ารัวๆ ก่อนจะรับดอกกุหลาบขาวที่ดูก็รู้ว่าเพจคงแอบขโมยมาจากซุ้มตรงมุมไหนสักที่ในงานแต่งนี้ กุหลาบแสนสวยที่มีอยู่เพียงสามดอก แทนความหมายที่ว่า

ฉันรักเธอ

“พี่รักเรานะ”

“คิงก็รักพี่เพจ”

“กูก็รักมึงเพจ”

เพจว่าจะหยอกน้องต่อเสียหน่อย แต่เสียงของแขกไม่ได้รับเชิญกลับดังขึ้นเสียก่อน เมื่อหันไปมองด้านข้างก็พบกับเพื่อนสนิทของเขาทั้งสี่คนที่ยืนมองพวกเขาสองคนด้วยสายตาที่มีความรู้สึกต่างๆ กันไป นินและเกมมองด้วยความอิจฉาและหมั่นไส้ สิงห์มองทั้งคู่ด้วยความยินดี ส่วนทีมและเรนนั้นมองพวกเขาด้วยความขบขันและนับถือในความหน้าด้านของเพจที่มาขอแฟนแต่งงานในงานแต่งของคนอื่น ทั้งยังไม่ได้ทำแอบๆ มาขอแบบโจ่งแจ้งจนกลายเป็นว่าเด่นกว่าเจ้าของงานไปแล้ว ดูจากบรรดาสาวๆ ที่ยืนทำหน้าตาเสียดายด้านหลังพวกเขาแล้ว พวกเธอคงจะเล็งเพจไว้ไม่มากก็น้อย

“จะรักมึงมากกว่านี้ถ้ามึงไม่มาสวีตเย้ยคนโสดแบบพวกกู!”

“ช่วยไม่ได้ คนมันหล่อ แฟนรักแฟนหลง”

“ถุย!”

“กูจะอ้วก”

“ไปอ้วกนอกงานกูเลยครับ ไอ้เชี่ยเกม สงสารพรมโรงแรม”

“อ้าว ไอ้นี่ ไม่ช่วยแล้วยังซ้ำเติม เรนครับ เบื่อมันเมื่อไหร่ มาหาเกมได้นะ รอได้เสมอ”

คิงและเรนหัวเราะออกมาพร้อมกันกับคำพูดของพี่เกมที่พูดออกมาแบบไม่กลัวว่าจะโดนเจ้าบ่าวในวันนี้รุมกระทืบ เสียงพูดคุยยังคงดังต่อเรื่อยๆ เช่นเดียวกับที่ความสุขดำเนินต่อไปในชีวิตของพวกเขาอย่างไม่มีที่สิ้นสุด

เหมือนที่มือของเขากับพี่เพจที่จับกันเอาไว้

เหมือนที่เราจะอยู่ด้วยกันเสมอ

ตลอดไป











จบจริงๆ แล้วค่ะ เฮ้อ (ปาดเหงื่อ)
กว่าจะได้ลง ผ่านมรสุมมากมายเลยค่ะ TT คอมใหม่ข้อมูลหายเกลี้ยง! ดีนะสำรองข้อมูลเอาไว้ แงง
ขอบคุณสำหรับการติดตามและที่่ผ่านมา
รักทุกคนนน :):NAVY
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 04-09-2017 09:23:53 โดย KarmaNavy »

ออฟไลน์ roseen

  • เก็บความทรงจำที่ดีๆของวันวาน เพราะมันคือกำลังใจของวันนี้
  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 8646
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +947/-16

ออฟไลน์ lnwgreankak

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 30
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0

ออฟไลน์ whoami

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 36
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
เป็นเรื่องที่อ่านแล้วชอบมากเรื่องนึงเลย ช่วงแรกอ่านแล้วเข้าถึงอารมณ์คิงมากๆ หน่วงสุด หน่วงทุกตอน แต่ช่วงครึ่งหลังมันฟีลกู้ดมาก กรี๊ดกร๊าด มันช่างกร๊าวใจจริงๆจ้า ชอบมากเลย :mew1: :mew1: :mew1:

ออฟไลน์ TIKA_n

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1391
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +308/-4
สนุกมากกกกกก  ชอบมากเลยค่ะ เขียนดีจังเลย ^^
่อ่านชื่อเรื่องนี่ คิดว่าจะดราม่ากว่านี้ ค่อยยังชั่วหน่อยที่พอกรุบกริบ
ตอนต้น ๆ นี่ อ่านไปอมยิ้มไป น้องคิงน่ารักมาก พี่เพจก็ใจดีขี้แกล้ง
แต่พอกลาง ๆ เรื่อง เริ่มหน่วง อ่านแล้วเราน้ำตาซึมตามน้องคิงเลย ฮือออ
เข้าใจทั้งพี่เพจ ทั้งน้องคิง เอาจริง ๆ ถ้าเราเป็นน้องคิง
ที่รู้ว่าพี่เพจรักฝังใจกับเอิร์นมานาน และมากขนาดร้องไห้กับเรามาแล้ว
ก็คงทำใจให้มั่นใจในตัวพี่เพจได้ยากจริง ๆ นะ ยิ่งตอนเอิร์นกลับมา
ได้ยินพี่เพจพูดว่ายังรักเอิร์นกับหูตัวเองนี่แบบ ฮืออ อยากร้องไห้ T^T
เข้าใจคำว่าเหนื่อยที่จะอยู่ข้าง ๆ คำว่ายังรักแต่ไม่มีความสุขของน้องเลย
แต่พี่เพจ สุดท้ายได้ใจมาก พอจะตัด ก็ตัดได้ฉับ แบบไร้เยื่อใยจริง ๆ สะใจ
ยิ่งตอนท้ายกับตอนพิเศษนี่ หวานมากกกก พี่เพจนี่สามีตัวอย่างจริง ๆ ชอบ
ขอบคุณสำหรับนิยายดี ๆ เรื่องนี้ค่ะ ให้หลากหลายอารมณ์กับเรามาก
ชอบความธรรมดาของพระนาย ที่ไม่ได้โดดเด่นเวอร์วัง มันดูเป็นชีวิตจริง ๆ ดี
ถ้าเป็นไปได้ ก็หวังว่าคนเขียน จะพาพี่เพจน้องคิง มาให้หายคิดถึงบ่อย ๆ น้า
ขอบคุณอีกครั้งค่า  :กอด1:

ออฟไลน์ kiyomaro

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 175
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +15/-0
มันละมุนมาก  ขอบคุณคนเขียนมากๆค่ะ

ออฟไลน์ titansyui

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2386
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +119/-0

ออฟไลน์ songte

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1414
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +20/-1
สนุกมากมาย อ่านรวดเดียวจบเลย
ตอนอรกๆไม่คิดว่าเรื่องมันจะหน่วงขนาดนี้ อ่านไปน้ำตาซึมไปอะไรจะปวดใจขนาดนั้น
แต่พอลงเอยกันได้เท่านั้นแหล่ะ เบาหวานขึ้นตาเลย
แอบสงสารพี่สิงห์ มามะมาทางนี้เดี๋ยวน้องปลอบใจเอง
 o13

ออฟไลน์ silverrain

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 50
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2/-0
สนุกมากเลยค่ะอ่านรวดเดียวจบเลย
สารภาพว่าไม่กล้าเข้ามาอ่านเพราะชื่อเรื่อง
เรากลัวดราม่าและตอนจบแต่พอได้อ่าน
อย่างที่กลัวเลยค่ะดราม่าจริงๆ
ทำเราน้ำตาซึมหลายฉากเลย
ลุ้นมากจริงๆค่ะกับความรักของทั้งสองคน
ท้ายที่สุดเราว่าเรื่องนี้พี่สิงห์คือพระเอกค่ะ
ถ้าว่ากันตามชื่อเรื่อง "กฏของคนแอบรัก"

ออฟไลน์ Bb nale

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 559
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +9/-0
เรื่องน่ารักดีค่ะ ทึ่แน่ๆแอบเชียร์พี่สิงห์ตั้งแต่ต้นเรื่อง ในที่สุดก็ดังหวัง พี่สิงห์ชอบคิงแต่ไม่สมหวัง โอ๊ย ขอได้ไหมคนนี้ เดี๋ยวๆนี่เรื่องเพจคิงไหมล่ะ555  ชอบพี่สิงห์มากๆชอบฟิวส์ด้วยไม่รู้ทำไมอาจเพราะแลมั่นดี จูบก็จูบ ชอบ โอเคตกลงเรื่องนี้เพจเป็นตัวประกอบไป55 ขอบคุณสำหรับผลงานดีๆมากเลยคนเขียน ว่าแต่จะมีเรื่องพี่สิงห์หรือฟิวส์ไหม ชอบแรง

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ SOMCHAREE

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 969
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +32/-2
น่ารักมากกกกกเลยยยย
ขอบคุณนะค่ะะะะ

ออฟไลน์ KarmaNavy

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 96
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +36/-1

ไม่มีอะไรมากค่ะ นอกจากมาแนะนำเรื่องใหม่ 5555
พระเอกนั้นจะเป็นใครไปไม่ได้นอกจากพี่สิงห์!
ฝากติดตามด้วยนะคะ ^^

Memorable "เธอ ที่ รัก"
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=62549.0

NAVY

ออฟไลน์ Mooncake

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 2
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
ขอบคุณสำหรับนิยายนะคะ เราเพิ่งมาตามอ่านตอนจบแล้ว
นิยายสนุกมากค่ะ ช่วงน่ารักก็น่ารักแก้มแตก ช่วงหน่วงก็ทำซะน้ำตาไหล ฮือออออ
รอติดตามเรื่องต่อไปนะคะ  :mew1:

ออฟไลน์ nuch-p

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 345
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +5/-0
 :pig4: สนุกดีคะ มาม่าอิ่ม :mew4:

ออฟไลน์ IaminLove

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 564
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +11/-5
ตอนแรกว่าจะไม่อายละ เพราะเป็นคนที่ไม่ชอบอะไรที่มีการเกริ่นเยอะๆ แต่พอกลับไปอ่านรีวิวอีกรอบก็กลัวพลาดที่จะไม่ได้อ่านเลยต้องกลับมาใหม่แล้วพบว่าไม่ผิดหวังเลย บทจะดราม่าก็ทำเอาน้ำตาร่วง บทเพจจะหวานก็น้ำตาลเรียกพี่ 555 มีครบทุกรสจริงๆ ขอบคุณนะที่เขียนเรื่องดีๆ มาให้อ่าน

ออฟไลน์ KarmaNavy

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 96
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +36/-1


มาแจ้งข่าวเพิ่มเติมค่า ตอนนี้กำลังจะรีไรต์เรื่อง Rule of secret love กฎของคนแอบรักนะคะ เนื่องจากผ่านการพิจารณาแล้วค่า เฮฮฮฮฮฮฮ TT_TT ดังนั้นตอนที่ออกมาเป็นรูปเล่มเนื้อหาอาจจะไม่เหมือนในเว็ปซะทีเดียวในบางจุดนะคะ มีแพลนเล็กน้อยว่าอาจจะเพิ่มตอนพิเศษอีกตอนในเล่ม แต่ก็แค่คิดอยู่ ตอนนี้หัวปั่นกับการรีไรต์ ฮือออ

ขอบคุณที่ทุกคนที่คอยติดตามและเข้ามาอ่านเรื่องนี้จนทำให้เรื่องนี้จบ ทำให้สิ่งที่เราฝันมาตลอดเป็นจริงนะคะ

ขอบคุณมากค่ะ
ไว้มีการคืบหน้ายังไง จะแจ้งให้ทราบอีกนะคะ ^___^

NAVY

ออฟไลน์ twinmonkey0311

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5480
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +110/-9

ออฟไลน์ MacaroonCookie

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 109
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2/-0
น่ารักมากกก ยิ่งอ่านยิ่งอิน น้องคิงคิดในหัวได้น่ารักเป็นธรรมชาติอะไรเช่นนี้ อ่านแรกๆมีความฮา ตอนดราม่าแอบน้ำตาคลอ แต่สุดท้ายก็ได้ลงเอยกันอย่างมั่นคง ความพี่เพจคนติดแฟนและน้องคิงคนรักแฟนนี้ ดียยยย์  :ling1: สนุกๆมากค่ะ ขอบคุณไรต์มากๆเลยที่แต่งเรื่องนี้ให้เหล่ารีดได้อ่าน อบอุ่น ละมุนหัวใจ

ออฟไลน์ mild-dy

  • ☆ ทาสแมว ☆
  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 8893
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +389/-80

ออฟไลน์ abc_b

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 175
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
ชอบในความไม่หลุดธีมของเรื่องนี้ ไม่หวานจนเลี่ยน แต่น่ารักเสมอต้นเสมอปลาย  o13

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด