Moon Catcher ◆ กับดักพระจันทร์ ◆ ตอนพิเศษ 2 หน้า ๒๗ [๑๖/๙/๑๗]
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: Moon Catcher ◆ กับดักพระจันทร์ ◆ ตอนพิเศษ 2 หน้า ๒๗ [๑๖/๙/๑๗]  (อ่าน 318491 ครั้ง)

ออฟไลน์ SheGame

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 103
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
กรี๊ดดดดดด ฌามาแรงๆ อย่ามาอ้อยให้เค้าใจสั่นเล่นนะเธออ
ชอบเฌอแตมจัง น่ารักกกกกก  :hao7: :hao7:

ออฟไลน์ jejiiee

  • cannot open this page
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 202
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +14/-0
ม่ายด้ายจีบใช่ไหมช็อคโกแลต :hao3:

ออฟไลน์ B52

  • เป็ดZeus
  • *
  • กระทู้: 13216
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +420/-26

ออฟไลน์ shoi_toei

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4365
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +222/-26
คุณพระ !!! แตมเอ้ยย ปากเปื่อยยังงง

ออฟไลน์ Mura_saki

  • แค่เรารู้จักกัน...มันก็ดีที่สุดแล้ว :)
  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2066
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +179/-9
หื้มมมมมม ไวไปค่ะฌามา

ออฟไลน์ bpyt

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1341
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +37/-2
ฌามามาเหนือมาก แพร๊บเดียวพระจันทร์เริ่มติดกับแล้ว 55

ออฟไลน์ bambooiihallo

  • ยู้ฮู >w<
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1228
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1503/-19
ขอบคุณทุกคอมเม้นค่ะ

ออฟไลน์ ShadeoftheMoon

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 392
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +12/-0
ชอบเรื่องนี้ นิสัยพระเอกเข้าใจยากถ้าเป็นแตมก็รับมือลำบาก

ออฟไลน์ khwanruen

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1051
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +7/-3
#ทีมฌามาขี้อ่อย

ออฟไลน์ Faii0518

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 59
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +3/-0
คือแบบว่าชอคโกแลตฌามาคะนี่ไม่ได้จีบแต่จูบกับงับหูเล่นเฉยๆแบบนี้ก็ได้เหรอคะ เจอแบบนี้เป็นใครก็หวั่นไหวอ่ะ  :o8:
ถ้าฌามามาโซคิส เฌอแตมก็ซาดิสต์อ่ะ เพราะตอนอยู่กับเชอเบทก็โคตรโหด
เป็นคู่ที่เหมาะสมกันสุดๆเลย ชอบบบบบบบบ :-[

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ เป็ดอนุบาล

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1402
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +25/-2

ออฟไลน์ PrimYJ

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3494
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +19/-3
ช็อคโกแลต ฌามาไวมากอ่ะ รู้จุดอ่อนแตมด้วย แตมคงไปไหนไม่รอดแน่ๆ 555

ออฟไลน์ PHA_

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 206
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +5/-1
กับดักคือนังฌามานั่นแหละะ อันตรายเว่อ จะอยู่แค่อาทิตย์เดียวไม่ใช่หรอ ถ้าทำคุณแตมของฉันนะ เธอโดนแน่

ออฟไลน์ Petit.K

  • Petit parapluie
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 842
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +10/-0
โหยยยยยยยคุณชอกโกแลตค่ะ คุณมาเหนือมาก เผลอแป๊บเดียวก็มาสะเทือนแตมได้ขนาดนี้ละหรออออ กรี๊ดดดดด อย่ามาขี้อ้อยชอบหยอดแบบนี้นะ เดี๋ยวตีเลย :hao7:

ออฟไลน์ question09

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1502
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +46/-10

ออฟไลน์ awfsp

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 272
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-0
คุณช็อคโกแลตใจเย็นๆจันทร์จะแหว่งเอา

ออฟไลน์ Ryoooo

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3152
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +288/-2
สนุกๆ ฌามารถอ้อยคว่ำบ๊อยบ่อย
สงสารหัวใจที่เต้นเรกเก้ของแตมบ้างง

ิอยากกัดหู ได้กัดหูแถมจูบอีกต่างหาก สยิวเลยที่นี่
มาทำให้แตมหวั่นไหวแล้วบอกไม่ได้จีบ เอาให้ดีนะ

ออฟไลน์ namngern

  • Flowers need to bloom
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1848
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +200/-2
ฌามาดูเจ้าจริงง
แต่ก็อาจจะเป็นบุคลิกแบบนั้นของนาง
รออ่านต่อค่าา

ออฟไลน์ reverofjs

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 382
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-0
โอ๊ยยยยยยย ใจอีแม่บ่ดี ขอมาอีซักตอนซิคะคุณแบม
ช็อคโกแลต ฌามานี่กะล่อนได้ใจอิแม่มากกกกก   o13

ออฟไลน์ bambooiihallo

  • ยู้ฮู >w<
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1228
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1503/-19
ตอนที่ 6



   ตาเรียวจ้องคนยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ที่นั่งตรงข้ามกันด้วยความขัดเคือง ใบหน้ายังร้อนผ่าวไม่หาย ใบหูนี่ไม่ต้องพูดถึง…แดงก่ำจนน่าอาย



   “พิซซ่าที่พระจันทร์ เฌอแตมทาซอสสวยกว่าชิ้นของผมอีก”



   ยังมีหน้ามาทำเสียงเอาใจ… ช็อคโกแลต ฌามา ไอ้คนนิสัยไม่ดี



   หลังจากโดนขโมยจูบและใบหูจนหัวหมุน ช็อคโกแลต ฌามาก็ประคองเขาที่หมดแรงไปนั่งพักที่โต๊ะกินข้าว ปล่อยเขาสงบสติอารมณ์ส่วนตัวเองก็เดินอารมณ์ดีไปจัดเตรียมจาน



   แล้วก็ยังยิ้ม ชวนพูดคุยเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น… ไม่ได้รับผิดชอบความรู้สึกและการกระทำของตัวเองเลย คิดแล้วก็โมโห เลยหยิบพิซซ่ามากัดแรงๆระบายความอัดอั้น



   อยากจะถลาไปตั๊นหมัดสักหมัดใส่หน้ายิ้มนั่น…แต่ความเขินมันมากกว่าความโมโห เลยทำได้แค่ฮึดฮัดอยู่คนเดียว




   ฌาม์ ทำเป็นไม่สนใจความขัดเคืองที่ฉายชัดบนใบหน้าของพระจันทร์ เฌอแตม ถูกใจนักเชียวกับท่าทางแบบนี้ มันดีกว่าการทำหน้านิ่งๆ พูดจาระมัดระวังและยืนอยู่หลังเคาน์เตอร์ประหนึ่งยืนอยู่หลังกำแพงปราสาทสูงลิบลิ่ว


   คนอะไร…สร้างกำแพงให้ตัวเองขนาดนั้น



   เฌอแตม เหมือนกับไม่สนใจอะไร ท่าทางเฉยเมยที่นิ่งสงบเหมือนกับปูนที่หล่อตัวตนจริงๆไว้ข้างในจนอยากจะกระเทาะให้แตกคามือ



ยิ้มก็ยิ้มไม่สุด หัวเราะก็ครึ่งๆกลางๆ ทุกอย่างมันช่างฝาดเฝื่อนและเลื่อนลอยหาความรู้สึกจริงๆไม่เจอ เหมือนตัวตนจริงๆมันถูกซ่อนไว้ในซอกมุมไหนที่เจ้าตัวไม่อยากให้ใครเจอ ซึ่งคนที่จะเป็นแบบนี้ได้



คงเจอเรื่องราวอะไรที่กระทบกระเทือนจิตใจน่าดู…ถึงปฏิเสธคนรอบข้างได้มากขนาดนี้



เขาเชื่อว่าตัวเองสามารถกะเทาะเปลือกแข็งกระด้างของเฌอแตมออกมาได้ แต่นั่นหมายถึงการก้าวเข้าไปอยู่ในชีวิตของอีกฝ่ายอย่างเต็มตัว มีความผูกพัน มีการสานสัมพันธ์จนทำให้เปิดใจ


ถ้าจะบอกว่าทำในฐานะเพื่อน… ตอนนี้เขารู้สึกอยากรู้จัก อยากเป็นเพื่อน แต่การกระทำของตัวเองที่ปฏิบัติกับอีกฝ่าย ยังไงก็ไม่ใช่เพื่อน
ถ้าย้อนไปมองว่าเคยมีการปฏิสัมพันธ์กันมาแล้วหนึ่งคืน มันก็อยู่ในขอบเขตของการพิสูจน์การทดลองร่วมกัน จบจากนั้นก็ไม่ใช่ว่าจะกลับไปมีสัมพันธ์กันอีกได้ มันไม่ใช่ความพึงพอใจร่วมกันที่นำไปสู่ค่ำคืนนั้น…แต่กลับมีการนำผลลัพธ์ไปพิสูจน์ทางวิชาการซะมากกว่า



ถ้าจะบอกว่าความพึงพอใจในตัวเขาที่มีต่อเฌอแตมมาจากทางด้านร่างกายนั้นก็กล้าพูดว่า ไม่จริง แต่เป็นแค่หนึ่งปัจจัยร่วมซึ่งมีผลน้อยกว่าอิทธิพลหลักนั่นคือ… ลักษณะบุคลิก



เพราะอีกฝ่ายเป็นแบบนี้ เป็นใครสักคนที่ยืนอยู่เบื้องหลังกำแพงปราสาท ใครสักคนที่ซ่อนตัวตนไว้ในปูนหล่อที่รอวันกะเทาะออก
ใคร…ที่เขาอยากรู้จัก…



   แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นมันก็อยู่ในกรอบวงกลมที่ว่า… เขาอยากเข้าไปในชีวิตเฌอแตมจริงๆหรือเปล่า?



   ดีลคืนนั้นทำไมเฌอแตมถึงอยากพิสูจน์ว่าตัวเองสามารถมีอะไรกับคนที่ไม่รู้จักได้?



   คนเราไม่อยากพิสูจน์อะไรสักอย่างหรอกถ้าไม่เกิดความสงสัย? ทำไมถึงสงสัย? ถ้าการกระทำนั้นไม่ได้รีเฟอไปถึงใครบางคน คนที่ซ่อนอยู่ในใจ สาเหตุที่นำมาสู่ความอยากรู้อยากเห็น


   เฌอแตม มีคนในใจ…


   แค่คิดก็หงุดหงิดขึ้นมานิดหน่อย… แต่ก็ไม่มากพอที่จะโมโห เท่ากับว่าระดับความรู้สึกของตัวเขาเองมันยังไม่ได้สูงเท่าไหร่นัก อยู่ในจุดที่พึงพอใจในเบื้องต้น


   เฮ้อ… พอลองคิดแบบเป็นเหตุเป็นผลเหมือนเด็กสายวิทย์ชอบทำแล้ว… คำตอบคือตัวเองไม่ควรยุ่งกับอีกฝ่าย ถ้าความรู้สึกมันยังไม่มากพอ



   แล้วถ้าคิดแบบศิลปะนำทางล่ะ?



   “นี่”



   “ครับ?”



   ฌาม์หลุดจากภวังค์ความคิดมองคนหน้าหงุดหงิดที่ตอนนี้เกือบจะกลับไปนิ่งสนิทเหมือนเดิมแล้ว



   “กินให้หมด เดี๋ยวล้างจานให้”



   ตาหลุบมองจานตัวเองที่พิซซ่าเกลี้ยงไปแล้ว เหลือแต่ชิ้นในมือ… คิดไปกินไปโดยไม่รู้ตัว อีกฝ่ายก็ไม่ได้ขัดอะไรหรือจะตกอยู่ในภวังค์ความคิดไม่ต่างกัน?



   “พระจันทร์ เฌอแตม”



   “หือ?”



   “เปล่าครับ เรียกเฉยๆ”



   หัวเราะเบาๆก่อนจะอ้าปากกินพิซซ่าคำสุดท้ายและส่งจานเปล่าให้คนผิวซีดที่ขมวดคิ้วชั่วครู่ก็กลับมาหน้านิ่งสนิทยกจานไปล้างให้
   










   เฌอแตมล้างจานอยู่ในซิงค์น้ำที่เปิดโล่ง ไม่มีกำแพงกั้น แต่ยังสามารถมองผ่านไปยังอีกฟากของตัวบ้านชั้นหนึ่งที่ช็อคโกแลต ฌามายังนั่งอยู่ที่โต๊ะกินข้าว



   ร่างสูงของอีกฝ่ายหันออกไปทางหน้าบ้าน มือยกขึ้นลูบปากตัวเองเหมือนใช้ความคิด… ฌามามีห้วงเวลาที่ตกอยู่ในความคิดของตัวเองเป็นพักๆ สังเกตได้ตั้งแต่ที่ร้านกาแฟ



   อีกฝ่ายชอบใช้สมาธิอยู่ในโลกส่วนตัวในบางที การนั่งเงียบๆทอดมองไปยังจุดๆหนึ่งนานๆไม่ใช่เพราะสนใจสิ่งนั้น แต่คือการคิดในหัวของตัวเอง



   คิดเรื่องอะไร? คิดเหมือนกันหรือเปล่า?



   มือที่ถือฟองน้ำชะงัก… อยากจะให้คิดเหมือนกันทำไม?



   ถ้าคิดเหมือนกัน แล้วตัวเขาคิดอะไร?



   โคลงหัวไล่ความคิดแปลกๆออกไปจากตัว จะให้คิดอะไร? ทุกอย่างไม่มีความชัดเจน พิสูจน์อะไรไม่ได้เลย ถ้ามันเลื่อนลอยฟุ้งๆในอากาศ… มันไม่แน่ไม่นอนพอที่จะนำมาใส่หัว



   ถ้าจมไปกับมันเหมือนกับตกลงไปในก้อนเมฆ… สุดท้ายก้อนเมฆฟุ้งๆก็รับน้ำหนักเราไม่ไหว ร่วงหล่นลงไปบนพื้นโลกอยู่ดี…



   ความเพ้อฝันและมโนภาพกับความจริง มันไม่ใช่สิ่งเดียวกัน



   “ผมขึ้นไปอาบน้ำก่อนนะ”



   “อ้อ ครับ ผมล้างจานเสร็จแล้วนะ เดี๋ยวกลับเลย”



   “งั้นขออาบเสร็จก่อน เดี๋ยวไปส่งที่บีทีเอส ห้ามปฏิเสธนะครับ”



   พยักหน้ารับก่อนจะล้างอุปกรณ์ทำครัวที่อีกฝ่ายทำจนเลอะเทอะไว้ต่อ เขาชอบทำงานบ้าน จริงๆเมื่อก่อนก็ไม่ได้ชอบแต่ไม่มีใครทำให้ก็ต้องทำ ทำทุกวันก็ชิน คราวนี้ก็ไม่ทำแล้วหงุดหงิด อะไรเลอะๆก็ต้องขัดให้ออก มีฝุ่นนิดเดียวก็ไม่ชอบต้องกวาดให้สะอาด



   บ้าความสะอาดจนชาร์ลเลอน้องชายคนเล็กเลิกอยู่คอนโด หนีไปอยู่หอพักเพราะพออยู่ห้องติดกันเขาก็เข้าไปวุ่นวายห้องน้องมันด้วย อยู่ไปได้ไงห้องรกๆ… แหล่งเพาะพันธุ์เชื้อโรคเลยนะ



   เชอเบทน้องฝาแฝดที่อยู่ร่วมคอนโดก็คงอึดอัด สุดท้ายก็แยกย้ายกันไป… และเขาก็กลับมาอยู่คนเดียวเหมือนเดิม หรือเกิดมาเพื่ออยู่คนเดียวและตายไปคนเดียว?



   ตาเรียวมองรอบบ้านกระจกกว้างๆที่ล้อมไปด้วยสวน บ้านนี้ค่อนข้างสะอาด ไม่รู้ว่าสะอาดเพราะเจ้าของรักความสะอาด หรือมีแม่บ้านคอยทำให้



   ความคิดวุ่นวายหยุดชะงักลงเมื่อกระจกฝั่งครัวมีรอยเปื้อนบางอย่าง กระจกใสแต่กลับมีรอยเลอะแค่จุดเดียว ขายาวก็พาตัวเองไปหยิบผ้าเช็ดโต๊ะชุบน้ำเดินไปขัดกระจกทันที ขัดเอี่ยมอ่องจนสะอาดก็ไพล่ไปเห็นพระจันทร์ในก้อนเมฆที่อีกฝ่ายวาดไว้… เช็ดไปด้วยเลยแล้วกัน



   โชคดีที่เป็นกระจกมันถึงเช็ดพวกปากกาเคมีออกได้ง่าย ขัดแปปเดียวก็ได้กระจกใสปิ๊งกลับมาเหมือนเดิม ยิ้มด้วยความพอใจก็หันไปเจอปากกาที่ร่วงหล่นบนพื้น เจ้าปากกาที่ใช้วาดกระจกนี่แหละ



   หยิบขึ้นมาวางบนโต๊ะเรียบร้อย… จานในตู้ก็น่าจัดเหมือนวางสลับไซส์ไม่ตั้งใจ จานต้องเรียงจากบานใหญ่ไปเล็กสิ…



   เอ๊ะ แล้วนั่น… ช้อนส้อมวางสลับปนกันได้ยังไง…



   การจัดครัวครั้งยิ่งใหญ่ก็ได้เริ่มขึ้น











   ฌามาเดินเช็ดหัวลงมาด้านล่างก็ไม่เห็นแขกของตัวเองซะแล้ว ขายาวใต้กางเกงผ้าเดินไปตามกำแพงกระจกเพื่อมองรอบบ้านเผื่ออีกฝ่ายจะเดินเล่นอยู่ข้างนอก แต่แล้วก็ต้องหยุดเท้าเมื่อเจอแขกของตัวเองกำลังคุกเข่าขัดพื้นกระเบื้อง



   “พระจันทร์ เฌอแตม นั่นคุณกำลังทำอะไรครับ”



   “หา อ๋อ พื้นมันเลอะ ผมเลยขัด… ตามซอกกระเบื้อง”



   คนตกอยู่ในภวังค์มหกรรมทำความสะอาดเงยหน้ามามองเจ้าบ้าน ก่อนจะหน้าร้อนผ่าวเพราะเผลอแสดงนิสัยส่วนตัวออกมา รีบลุกขึ้นยืน



   “คุณ ขัดพื้น?”



   “เอ่อ… ขอโทษที…มันขัดหูขัดตาน่ะ”



   ใบหน้านิ่งสงบตลอดเวลาคราวนี้กลายเป็นความขวยเขินยิ่งทำให้ฌาม์หัวใจเต้นแรง นอกจากจะมีจุดอ่อนที่ใบหูแล้วอย่าบอกนะว่าพระจันทร์ของเขาชอบทำความสะอาด



   “คุณ ชอบทำความสะอาดหรอครับ?”



   “ก็… ชินอ่ะ โทษที”



   “ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆ โอ้ย คุณน่ารักไปแล้วนะ ขอกัดหูอีกทีได้ไหม”



   “หยุด!”



   มือถือผ้าเช็ดโต๊ะยกขึ้นชี้หน้าช็อคโกแลต ฌามา อีกมือปิดหูตัวเองถึงจะปิดได้ข้างเดียวก็เถอะ ความรู้สึกที่ตัวเองไม่คุ้นเคยยามถูกแตะต้องที่ใบหูมันทำเอารู้สึกไม่มั่นคง



   “น่า…”



   ขายาวใต้กางเกงผ้านำพาร่างตัวเดินเข้าหาคนผิวซีดช้าๆ ทีละก้าว เฌอแตมถอยหลังหนีไปเรื่อยๆจนชนกับตู้เย็น ฌามาก็ยกแขนกักคนหมดทางหนีไว้ในอ้อมแขนทันที



   “หนีไม่ได้แล้วครับ มาให้ผมกัดหูซะดีๆ”



   “ไม่เอา… ถอยไปนะ”



   “นิดเดียว…”



   “นี่… อื้ออออ”



   ข้อมือถูกยึดไว้ไม่ให้หนีไปไหน กลิ่นโคโลญจน์สะอาดๆแบบผู้ชายลอยล่องอยู่รอบตัว เสียงต่ำที่ทุ้มนุ่มแผ่วเบาอยู่ข้างหู ก่อนสัมผัสที่เปียกชื้นจะแตะลงที่ใบหูช้าๆ



   แข้งขาหมดเรี่ยวแรง หัวใจเต้นรัว… เสียงครางที่ไม่เป็นตัวเองดังออกมาจนต้องเม้มปากแน่น…แค่ฟันขบกับใบหูเบาๆเท่านั้นทำไมเหมือนถูกสูบพลังวิญญาณ



   “หูคุณน่ารักจัง…”



   “ถะ ถอยไป อื้อ… อย่ากัด…”



   หัวใจเต้นแรง เสียงหายใจหอบเหมือนคนออกกำลังกายมาอย่างหนัก และสุดท้ายจากใบหูก็ค่อยๆไล้มาตามข้างแก้ม และจบลงที่กลีบปาก… แต่เพียงครู่เดียวใบหูอีกข้างก็ถูกจู่โจม



   แข้งขาหมดเรี่ยวแรงจนทรุดลงแต่อ้อมแขนแกร่งกว่าก็รวบประคองไว้มั่น…



   “พระจันทร์ เฌอแตม…”



   เสียงกระซิบชิดใบหูจนขนลุก… ตาเรียวเริ่มหยาดน้ำเพราะความรู้สึกวาบหวามประหลาด สองแขนเกาะบ่ากว้างไว้เป็นหลัก ปล่อยให้ใบหูถูกรุกรานจนต้องหลับตาแน่น



   ชั่วครู่แต่ช่างยาวนานในความรู้สึก… ช็อคโกแลต ฌามาถึงผละออกช้าๆมาหอมแก้มเนียนแผ่วเบา ปล่อยให้คนหมดแรงได้พักอาการไม่เป็นตัวเอง



   “อะ ไอ้เหี้ย”



   การด่าที่หยาบคายแต่เสียงช่างแผ่วเบาไร้เรี่ยวแรงเรียกรอยยิ้มอ่อนโยนจากช็อคโกแลต ฌามา



   “พระจันทร์ เฌอแตม… เหี้ยนี่ตัวอะไรครับ?”



   จริงๆคำนี้ก็รู้แต่อยากกวนประสาทเฉยๆ… และมันก็ได้ผล คนหน้าแดง หูแดงถลึงตาใส่และยกขายันเขาเต็มแรงจนเซ



   ช็อคโกแลต ฌามาเหวอไปเล็กน้อยเพราะไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะแรงเยอะขนาดนี้ ดีนะที่ตั้งตัวทันไม่งั้นคงลงไปกองกับพื้นแล้ว



   “ไอ้บ้าเอ้ยยยยย ให้ตายเหอะ!”



   มือที่ยังกำผ้าเช็ดโต๊ะไว้ตลอดการลวนลามใบหูอันยาวนาน เหวี่ยงผ้าเน่านั่นใส่หน้าโจรขโมยหู ก่อนจะก้าวเท้าผ่านออกมาที่ประตูบ้าน อยากจะหนีไปไกลๆไอ้คนนิสัยเสีย



   แต่ยังไม่ทันพ้นประตูรั้ว… ฝนโครมใหญ่ก็ตกลงมาแบบไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย…







   “อ้าวฝนตก”



   กลอกตาไปมากับน้ำเสียงที่แสดงออกถึงความเสียดายแต่หน้าตาถูกอกถูกใจของเจ้าบ้าน



   “มีร่มไหม?”



   “ไม่มีครับ”



   “ไม่เชื่อ บ้านไหนไม่มีร่ม?”



   “บ้านผม มันไม่มีจริงๆนะครับอย่าทำหน้าเหมือนผมหลอกลวงสิครับ”



   “เดี๋ยวจะโทรเรียกแท็กซี่”



   “คุณไม่มีเบอร์หรอก”



   น้ำเสียงชักไม่มั่นใจ



   “หาในเน็ตก็ได้ไหมล่ะ?”



   “อ่าว แบบนี้ขี้โกงนี่นา”



   พระจันทร์ เฌอแตมยกแขนกอดอกมองใบหน้าคนคนสำออย ใช่สำออย… ผู้ชายตัวโต ผมหมาดชื้นปรกหน้า ใส่เสื้อยืดคอกว้าง กางเกงผ้า ใบหูมีบาร์เบลเจาะทแยง ไม่ได้เหมาะเลยกับการทำหน้าบู่ปากแบบเด็กๆ



   “ใครกันแน่ขี้โกงบอกว่าบ้านไม่มีร่ม”



   “ก็…ถ้าผมไม่มีจริงๆล่ะ”



   นัยน์ตาคมฉายแววบางอย่างที่ทำเอาไม่กล้าเถียงกลับ แต่จากคอมมอนเซนส์ทั่วไปบ้านที่พักอยู่อาศัยของคนปกติมันต้องมีร่มไม่ใช่หรือไง?



   “แล้วถ้ามันมี?”



   “ดีลกันไหมล่ะครับ”



   “ว่ามา”



   “ถ้าคุณหาร่มเจอ ผมจะไม่รั้งคุณไว้อีก จะเรียกแท็กซี่และจ่ายค่าแท็กซี่ให้ด้วย”



   “แล้วถ้าผมหาไม่เจอ?”



   “คุณต้องยอมให้ผมกัดหูอีกรอบ”



   ตาเรียวเบิกกว้างมือยกปิดหูอัตโนมัติ เงื่อนไขละเมอเพ้อเจ้อที่มีใบหูเป็นเดิมพันเนี่ยนะ? ขายาวก้าวถอยหลังจนชิดประตูกระจก



   “ทำไมคุณชอบเดินหนีผม?”



   “ก็คุณจะทำบ้าอะไรกับหูผมอีก!”



   ช็อคโกแลต ฌามายกยิ้มมุมปาก สองมือล้วงกระเป๋ากางเกงเอียงคอเล็กน้อย



   “ผมว่าที่ทำมันก็ไม่ได้บ้านะครับ คุณก็รู้สึกดี”



   “ไม่จริง”



   “คุณอย่าทำหน้าแดงใส่ผมได้ไหม? ผมเขินนะ”



   มียกมือเกาท้ายทอยอีก…



   “ไอ้… โอ้ย อะไรวะเนี่ย”



   ถึงกับน็อตหลุด อารมณ์ที่นิ่งเหมือนน้ำสงบเสมอเหมือนถูกกวนจนเป็นน้ำวน หัวที่คิดแผนการอะไรต่างๆมาตลอดกลับสติกระจัดกระเจิงไปหมดเพียงแค่นึกถึงตอนเรียวฟันคมขบลงมาที่ใบหู…



   แค่คิดก็หน้าร้อนผ่าว…



   “ตกลง…เรามาดีลกันนะครับ?”



   “ไม่!”



   “น่า…”



   “อย่าเข้ามาใกล้!”



   “ผมเปล่าซะหน่อย…”



   เปล่าบ้าอะไร เขยิบเข้ามาจนแทบจะชิดกัน



   “ผมถีบจริงๆนะ”



   “ถ้าถีบผม ผมจะกัดหูคุณทั้งคืนเลยคอยดู!”



   โอ้ย…ไอ้คนหน้าด้านเอ้ย!!!


===================================================

เสพติดความหวานละมุนนี้ไว้ เพราะตอนหน้า... จะเป็นตอนสุดท้าย

เรื่องนี้... โรแมนติกสีเทาค่ะ อิอิ

ย้ำอีกครั้ง...

ถ้าคนอ่าน ฟ้าลั่นรัก มาก่อน... เฌอแตมไม่มุ้งมิ้งนะคะ  :katai2-1:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ B52

  • เป็ดZeus
  • *
  • กระทู้: 13216
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +420/-26
ชอบหู????? จริงๆเหรอ!!!!

ออฟไลน์ sirin_chadada

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4111
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +114/-8
ทอล์คของคนเขียนทำเอาหวั่นใจเลย

ออฟไลน์ shoi_toei

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4365
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +222/-26
ฌามา สู้ ๆ นะ กระเทาะเปลือกแตมให้ได้ 555

ออฟไลน์ nolirin

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2755
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +274/-4
 :ling3: ยังมีความละมุนปนเซ็กซี่

ไม่อยากให้เข้าสู้โหมดดาร์กอ่ะ
โรแมนติกสีเทา เราจะรับไหวไหมหนอ :katai1: :katai1: :katai1:

ออฟไลน์ Mura_saki

  • แค่เรารู้จักกัน...มันก็ดีที่สุดแล้ว :)
  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2066
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +179/-9
อยากรู้จักพีีแตมมากกว่านี้

ออฟไลน์ เป็ดอนุบาล

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1402
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +25/-2
คันหูไม่รู้เป็นอะไร.........................อิอิร้องเพลงเฉยๆไม่ได้แซวเชอแตมนะ :mew3: :mew3: :mew3: :mew3:

ออฟไลน์ khwanruen

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1051
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +7/-3
เฌอแตมน่ารักอ่ะ  :hao7:

ออฟไลน์ awfsp

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 272
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-0
คิดภาพเทาๆไม่ออกเลย

ออฟไลน์ NuNam

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1226
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +15/-3

ออฟไลน์ ShadeoftheMoon

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 392
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +12/-0
ไม่เทาได้มั้ย หวานเรื่อยๆ แบบนี้น่ารักดี แต่มันก็เริ่มเทาแล้วนะเพราะความคิดของทั้งสองฝ่ายเหมือนแตมมีกำแพงสูงแต่ช็อคโกแลตก็ยังไม่พร้อมจะข้ามไปหาแตม รู้สึกแตมน่าสงสารกว่าเชอเบทอีก สงสัยจะดราม่ากว่าเรื่องของเชอเบท

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด