《ใจยักษ์❤[เมฆ-เก่ง]:ตอนที่1❤[25/03/61]
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: 《ใจยักษ์❤[เมฆ-เก่ง]:ตอนที่1❤[25/03/61]  (อ่าน 224346 ครั้ง)

ออฟไลน์ colorofthewind21

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1645
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +31/-1
Re: 《•ใจยักษ์•》♡ตอนที่ 11♡ [9/12/59]
«ตอบ #150 เมื่อ10-12-2016 00:21:59 »

ว้ายยย ถ้าน้องรันต์อยากรู้ก็ไปถามเจ้าตัวเลยสิคะ

ออฟไลน์ zuu_zaa

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2003
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +115/-1
Re: 《•ใจยักษ์•》♡ตอนที่ 11♡ [9/12/59]
«ตอบ #151 เมื่อ10-12-2016 06:22:27 »

 o13

ออฟไลน์ nevergoodbye

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1240
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +51/-2
Re: 《•ใจยักษ์•》♡ตอนที่ 11♡ [9/12/59]
«ตอบ #152 เมื่อ10-12-2016 09:34:55 »

พี่ยักษ์น่าย้ากกก  :ling1:

ออฟไลน์ pui

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2178
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +177/-3
Re: 《•ใจยักษ์•》♡ตอนที่ 11♡ [9/12/59]
«ตอบ #153 เมื่อ10-12-2016 10:16:56 »

 o13

ออฟไลน์ ป้ากิ่งkingkarn

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 308
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +15/-0
Re: 《•ใจยักษ์•》♡ตอนที่ 11♡ [9/12/59]
«ตอบ #154 เมื่อ10-12-2016 11:58:37 »

อยากให้รันต์แทนตัวเองว่า....น..น..น้องใช่ปะพี่ยักษ์ น่ารักขึ้นเรื่อยๆเลยนะคะ^^
รอเชียร์กีฬาตอนต่อไป ขอบคุณค่ะ :กอด1:

ออฟไลน์ andaseen

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 742
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +103/-1
Re: 《•ใจยักษ์•》♡ตอนที่ 11♡ [9/12/59]
«ตอบ #155 เมื่อ10-12-2016 20:59:20 »

เพิ่งเข้ามาอ่าน ชอบๆๆ  :m4:

ออฟไลน์ PrimYJ

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3473
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +19/-3
Re: 《•ใจยักษ์•》♡ตอนที่ 11♡ [9/12/59]
«ตอบ #156 เมื่อ10-12-2016 21:38:29 »

พี่ยักษ์ปล่อยระเบิดให้น้องหวั่นไหวซะแล้ว

ออฟไลน์ Ujeen

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 115
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2/-0
Re: 《•ใจยักษ์•》♡ตอนที่ 11♡ [9/12/59]
«ตอบ #157 เมื่อ11-12-2016 23:42:41 »

อ่านรวดเดียวไม่ยอมหลับยอมนอน :katai1:
สนุกมากกกก ชอบๆ พี่ทศเริ่มชอบน้องรันต์แล้วใช่มั้ยล่าาาาาาา  :z1:
รอตอนต่อไปค่ะ :3123:

ออฟไลน์ ::UsslaJlwaJ::

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1011
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +39/-4
Re: 《•ใจยักษ์•》♡ตอนที่ 11♡ [9/12/59]
«ตอบ #158 เมื่อ12-12-2016 20:45:30 »

ดีย์~

ออฟไลน์ จอมจุ้น6002

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 83
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +10/-0
Re: 《•ใจยักษ์•》♡ตอนที่ 11♡ [9/12/59]
«ตอบ #159 เมื่อ14-12-2016 15:13:04 »

คิดถึงยักษ์  :z3:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

Re: 《•ใจยักษ์•》♡ตอนที่ 11♡ [9/12/59]
« ตอบ #159 เมื่อ: 14-12-2016 15:13:04 »
ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ kawisara

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1583
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +119/-7
Re: 《•ใจยักษ์•》♡ตอนที่ 11♡ [9/12/59]
«ตอบ #160 เมื่อ15-12-2016 13:53:09 »

ตามไปเรื่อยๆ



แม้จะมาสั้นๆ

ออฟไลน์ จอมจุ้น6002

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 83
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +10/-0
Re: 《•ใจยักษ์•》♡ตอนที่ 11♡ [9/12/59]
«ตอบ #161 เมื่อ17-12-2016 22:16:51 »

ยักษ์ ยักษ์ ยักษ์
รันต์ รันต์ รันต์
คิดถึงงงงงงงง  :m15:

ออฟไลน์ YINGPREM

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 131
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +112/-1
Re: 《•ใจยักษ์•》♡ตอนที่ 12♡ ++50%++[18/12/59]
«ตอบ #162 เมื่อ18-12-2016 17:06:56 »

12.1



อื้อ  อึดอัดว่ะ  อะไรมารัดตัวกูตอนนี้วะ  คนจะนอน   ผมตะแครงตัวหันไปอีกด้าน  แต่แรงกอดรัดก็ยังไม่คลายออก  มิหนำซ้ำยังกระชับแน่นขึ้นยิ่งกว่าเดิมจนผมหงุดหงิดขึ้นมาหน่อยๆแล้ว   หรือว่า...

เฮ้ย!  อย่าบอกนะว่าผีอำ!!!  ค่อยๆลืมตาขึ้น

  ผมกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่แล้วเบนสายตาลงต่ำไปที่สัมผัสหนักอึ้งบริเวณเอว

เฮือก!! ขะแขนใครวะ  ผมไม่กล้ามองต่อกลัวหันไปจ๊ะกับสิ่งเหนือธรรมชาติ  ผมหลับตาปี๋ปากก็ท่องสวดมนต์ถูกๆผิดๆ  สลับกันไปมาคนละบท  ไปๆมาๆแม่งแร็ปบทสวดเลยกู  ช่างแม่มเหอะ!ขอให้มันไปก็พอ!

“รันต์กูจะนอน  รำคาญว่ะ”แรงกอดที่เอวแน่นขึ้น  บางอย่างซุกมาที่หลังคอผม

เหี้ยยยย  ผีรู้จักชื่อกูอีกแถมง่วงเป็นด้วย  เอ๊ะ  แล้วไอ้สัมผัสอุ่นๆเหมือนลมหายใจรดต้นคอนี่คือไรวะ?  ผีหายใจได้หรอ?

ผมลืมตาพรึ่บ  เอาวะ!เป็นไงเป็นกัน  ผมตัดสินใจพลิกตัวไปดูให้เต็มๆว่ามันคืออะไรกันแน่

‘อ่ะไอ้ยักกกกกก  มึงกอดกูอีกแล้วนะโว้ยยยยยย’  ผมขบเขี้ยวเคี้ยวฟันอย่างทำอะไรไม่ได้  ได้แต่ร้องตะโกนในใจ  ไม่สบอารมณ์จริงๆเมื่อเจอไอ้ตัวต้นเหตุชัดๆ  กูก็นึกว่าผี 

ไม่ๆรันต์นั่นไม่ใช่ประเด็น  ที่ทำผมโมโหคือมึงฉวยโอกาสกับกูอีกแล้ว 

ผมแกะมือปลาหมึกทศกัณฐ์ออกจากเอวอย่างแรง  แต่คือแม่งไม่กระดิกสักนิด

“ทศกัณฐ์  ปล่อยยยยย”ผมร้องดังๆให้มันตื่น  นี่มันไม่ใช่นิสัยผมเลยนะครับ  ไอ้การโหวกเหวกโวยวายเนี่ย  แต่กับไอ้ยักษ์เจ้าเล่ห์นี่ไม่ไหวจริงๆ

“โวยวายอะไรแต่เช้าวะ”ปากพูดแต่ตาหลับเป็นทองไม่รู้ร้อน  คิ้วขมวดกันยุ่ง

“ก็พี่ทำอะไรล่ะ  ใช่เรื่องไหมเนี่ยมานอนกอดคนอื่น”

“จะหวงอะไรนักหนา  ผู้ชายเหมือนกัน” ก็เพราะผู้ชายนั่นแหละโว้ย!!!เขานอนกอดกันที่ไหนล่ะ

“ผู้ชายบ้านพี่นอนกอดกันหรอวะ”ผมถามงงๆ  คิ้วขมวดชนกัน  หรือที่เมืองนอกผู้ชายเขานอนกอดกันเป็นเรื่องปกติวะ

“เออ”ตอบแล้วลืมตาสีเขียวหม่นๆขึ้นมามองผม  แววตาเขาขุ่นมัวเล็กน้อยจากการโดนรบกวนการนอน

‘แล้วผู้ชายบ้านมึงเขาจูบกันไหมวะ’  ผมได้แค่คิดไม่กล้าพูดออกไป

“มองหน้าจะพูดอะไร?”ทศกัณฐ์ถาม  ผมพึ่งสังเกตว่าหน้าเราใกล้กันขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่

“เปล่า  ปล่อยดิ๊มันสายแล้ว  วันนี้รันต์มีเรียนเช้า”ผมปฏิเสธแล้วบอกเขาดีๆ  ทศกัณฐ์คลายอ้อมแขนออกให้อย่างว่าง่าย  ผมดีดตัวลุกอย่างรวดเร็ว

พรึ่บ! ตัวผมเอนลงที่เดิมเพราะอาการหน้ามืดจากการลุกกระทันหัน

“หึๆๆ”เออ  หัวเราะได้หัวเราะไป  อย่าพลาดนะจะทำให้หัวเราะไม่ออกเลย  ผมค่อยๆขยับลุกช้าๆ  เดินไปเข้าห้องน้ำโดยไม่สนใจอีกคนที่นอนอารมณ์ดีมองอยู่

หลายๆคนก็คงสงสัยการกระทำของทศกัณฐ์  ตัวผมเองก็สงสัยครับ  ช่วงนี้ดูเข้าหาแปลกๆแต่ก็ไม่อยากถามอะไรไปมากกว่านี้  ผมก็ไม่รู้ว่าต้องทำตัวยังไงเหมือนกัน  ให้มันเป็นแบบนี้ก็อาจจะดีกว่าก็ได้

ไม่นานหลังจากนั้นผมก็ออกมาเตรียมอาหารเช้า  ทศกัณฐ์ยังคงนอนต่ออยู่ในห้อง  ก็มันพึ่งจะหกโมงครึ่งยังไม่ใช่เวลาตื่นเขาหรอก

วันนี้ผมทำเบคอนรมควัน  ไข่ดาว  แล้วก็ขนมปังปิ้งทาแยมสตอเบอร์รี่ไว้ให้ทศกัณฐ์

ครับคุณฟังไม่ผิด  ไอ้ยักษ์เถื่อนมันชอบสตอเบอร์รี่มาก  ทั้งแยมทั้งผลไม้ต้องติดตู้เย็นไว้ไม่มีขาด  อ้อเหมือนจะมีสาลี่เพิ่มขึ้นมาอีกอย่างนะ

แก็ก

ผมเปิดประตูเข้าไปในห้อง  เขาก็ยังหลับในชุดนอนตัวโปรดบนเตียงอยู่เหมือนเดิม

“คุ...พี่  ตื่นได้แล้ว”ผมเดินไปกระชากผ้าห่มออกจากตัวทศกัณฐ์  มันมุดหน้าลงหมอนหนีผมเฉย

“เออตามใจ  ผมทำอาหารเช้าไว้แล้วนะ  กลับล่ะ”ผมหันหลังกลับจะออกจากห้อง  ไม่ตื่นก็เรื่องของมึง

หมับ!สัมผัสจับที่แขนทำให้ผมชะงักแล้วหันไปเลิกคิ้วมองไอ้คนที่อยู่บนเตียง

“อาบน้ำนี่แหละใส่ชุดกูไปก่อน  เดี๋ยวไปส่ง”ทศกัณฐ์บอกขณะกำลังงัวเงียในท่านั่ง

“ไม่เอา  เดี๋ยวกลับไปอาบหอ  พี่นอนต่อเหอะ”พึ่งนึกได้ว่าวันนี้เขาน่าจะเรียนบ่าย

“มันเสียเวลาไหม  กว่าจะกลับหอแล้วไปมหา’ลัยอีก”เออ  ก็จริง

“พี่มีชุดนีกศึกษาหรอ”ปกติเห็นแต่ใส่ชุดลำลองไปเรียน

“มี2-3ชุดมั้ง  ไปดูเอาในห้อง  อาบห้องนั้นไปเลย”ทศกัณฐ์บอก  ตาก็เหมือนจะปิดตลอดเวลา

“ถ้าง่วงขนาดนั้นไม่ต้องก็ได้นะ  เดี๋ยวอาบน้ำแต่งตัวเสร็จแล้วไปเองก็ได้”

“กูบอกว่ายังไง?บอกให้ทำอะไรก็ทำไม่ใช่หรอ?”เออออ  เรื่องของมึงเถอะถ้างั้น

“เออ!อยากทำอะไรก็ทำ  เหอะ!”ผมตอบอย่างหงุดหงิด

“ว่าไงนะ!คนปากดีจะโดนอะไรรู้ไหม?”ทศกัณฐ์ขยับลุกขึ้นจากเตียงมายืนเผชิญหน้าผม  ผมพยายามบิดข้อมือออกจากมือเขาแต่ไม่สำเร็จ  มืออีกข้างยกขึ้นปิดปากอัตโนมัติส่ายหน้าไปมา

“แล้วอยากรู้ไหม?”มุมปากทศกัณฐ์กระตุกยิ้มอย่างอารมณ์ดี  มึงถามอย่างเดียวหน้าไม่ต้องขยับมาใกล้ได้ไหมวะ  ผมไม่ตอบถลึงตาใส่เขาแทน  อะไรเนี่ย  ไหงสถานการณ์มันพลิกได้วะ  กลายเป็นกูถูกต้อนแทนซะงั้น

“ว่าไง?ไม่พูดไม่ปล่อย  สายก็เรื่องของมึง”มันว่าแล้วเหลือบสายตามองนาฬิกามี่ผนัง  ผมหันไปมองตาม

เชี่ย!!! เจ็ดโมงกว่า จะแปดโมงแล้วครับ  ผมมีเรียน9โมงเช้าครับ วิชาเอกด้วยวันนี้

“ไอ่อากอู๊  อ่อย!(ไม่อยากรู้  ปล่อย!)”ผมจำใจบอกขณะที่มือยังปิดปากอยู่เสียงเลยอู้อี้ๆ

“พูดอะไรวะ  ไม่รู้เรื่อง”

“ก็บอกว่าไม่อยากรู้งะ...จุ๊บ!...มึง!!!”แม่งเล่นทีเผลอตอนผมเอามือออกอ่ะ  ถึงจะแค่จุ๊บเร็วๆแล้วผละออกก็เถอะ  ครั้งนี้ผมบิดข้อมือออกได้แล้วกระชากคอเสื้อมันอย่างเอาเรื่อง  ทศกัณฐ์แค่แสยะยิ้มให้อย่างไม่ทุกข์ร้อน

“มากไปแล้วนะ  เล่นเหี้ยอะไรเนี่ย!กูไม่ตลก”ผมตะคอกอย่างเอาเรื่อง

“ไม่ได้เล่น”

“แล้ว...แล้วมึงมาจูบกูทำไม!” กระดากปากจะพูดจริงๆ

“กูพอใจ” มันยักคิ้วให้ข้างหนึ่ง  ผมได้แต่กัดฟันกรอดๆ

“มึงจะคิดมากทำไม  ไม่มีอะไรบุบสลายสักหน่อย  ที่ยุโรปเขาก็จูบทักทายกันเป็นปกติ  หรือมึงจะเถียง?”

“แต่...เราเป็นผู้ชายนะ”เสียงผมอ่อนลงเล็กน้อย

“ที่มึงกับเพื่อนมึงยังจูบกันได้เลย  หรือว่าเพื่อนแต่ปาก  หึ!”

“เพื่อนโว้ย!!”ผมแก้ตัวทันที  มันเห็นหรอวะ?แล้วไอ้สายตาเย็นชานั่นหมายความว่าไง?

“แต่ถึงอย่างนั้นเราก็ไม่ได้สนิทกันมากพอที่จะทำแบบนั้นนี่”ผมยังเถียงต่อ  ทศกัณฐ์เพียงยักไหล่  มือเขาปลดมือผมออกจากคอเสื้อตัวเองแล้วตอบ

“สนิทกับกูไว้ไม่ดีตรงไหน?  มึงเรียนเศรษฐศาสตร์มา  อะไรที่มันให้ผลประโยชน์ทำไมไม่รู้จักคิด”อ้าว  สรุปกูผิดอีก

“ผลประโยชน์อะไรมิทราบ”

“ถ้าทำให้กูพอใจได้มึงขอหรืออยากได้อะไรมันก็ไม่ยากเลยใช่ไหมล่ะ   แล้วการที่กูจูบมึงแสดงว่ากูพอใจถึงทำ  ไม่คิดล่ะ?”หรอทศกัณฐ์หรอ  เหตุผลดูมีประโยชน์ต่อตัวกูมากเลยครับ

“แล้วพี่มาพอใจจูบกับรันต์ทำไม”

“ก็...สตอเบอร์รี่มั้ง”มันว่าจบก็เดินเข้าห้องน้ำไปเลย  แล้วทำไมกูต้องหน้าร้อนๆวะแม่ง!!!


++++++++++++++++++++++

มหาวิทยาลัย YU

“เลิกเรียนกี่โมง”ทศกัณฐ์ถามขณะรับหมวกกันน็อคจากผม

“เที่ยง  ทำไมอ่ะ”ผมตอบมือก็จัดทรงผมให้เข้าที่

“ได้ไปไหนต่อรึเปล่า”มือยื่นมาช่วยจัดทรงผมให้  ผมมองซ้ายขวาดูคนปัดมือเขาออกอย่างรวดเร็ว  เดี๋ยวคนมาเห็นจะเป็นเรื่อง  ถึงตอนนี้เราจะอยู่หลังตึกเรียนและทศกัณฐ์สวมหมวกไว้อยู่ก็เถอะ

“ไม่  พี่มีอะไรรึเปล่า”

“วันนี้กูมีเรียนบ่าย  ไม่มีคนเฝ้าไอ้สมิธ  ถ้ามึงว่างก็ไปดูมันหน่อยละกันกูรำคาญมันถามหามึง  เดี๋ยวตอนเย็นไปรับกลับคอนโดฯ”เขาดูเป็นคนแข็งๆแต่ดูรักเพื่อนอย่างไม่น่าเชื่อเลย  ที่ผ่านมาพี่สมิธอยากทำอะไรก็ไม่เคยขัด

“ได้ครับ”รับปากไป  ยังไงก็ว่างอยู่แล้ว

“อืม  ไปเถอะจะสายแล้ว”ผมพยักหน้ารับ  ยกมือไหว้เขาตามมารยาทแล้วเดินจากมาก่อนจะได้ยินเสียงรถบิดออกไป

ผมเดินเข้าตึกก็เจอกับเมฆนั่งรออยู่ก่อนแล้ว  เราทักทายกันตามปกติก่อนจะรีบขึ้นเรียนเพราะใกล้เวลาเต็มที
.
.
.
.
.

“รันต์เพื่อนร้ากกกกก” พออาจารย์ออกจากห้องไปปุ๊บไอ้เก่งก็ตรงดิ่งมาหาผมทันที

“อะไร?”ผมแกล้งถามงงๆ  จริงๆก็รู้แหละครับว่ามันมาด้วยจุดประสงค์อะไร

“มึงอย่ามา  ที่ให้ทำน่ะถึงไหนแล้ว”

“ถึงนี่แหละ”เมฆกวนตีนมัน  ส่วนผมเก็บของใส่เป้

“อย่ากวนตีนสัส”เก่งทำหน้ายักษ์จะกระโจนไปขย้ำเมฆแต่โดนผมห้ามทัพไว้ซะก่อน

“เออ  เขารับปากแล้ว  แต่พี่สมิธไม่ได้นะพี่เขาป่วยอยู่คงลงไม่ได้”ผมยอมบอกในที่สุด  พี่สมิธผมไม่ได้ถามคิดว่าแผลอาจจะหายไม่ทันลงกีฬาเลยไม่รบกวนดีกว่า

“กูว่าแล้วว่ามึงต้องทำได้รันต์เพื่อนรัก”มันทำท่าจะโน้มตัวมากอดผมแต่ผมเบี่ยงตัวหนีทัน  ผมมองบนเลยล่ะเมื่อกี้  มึงไม่รู้หรอกว่ากูต้องแลกมากับอะไรบ้าง

“หมดหน้าที่กูแล้วนะ  นอกเหนือจากนี้มึงไปจัดการเอง”

“เออ  ขอบใจมากเว้ย”เก่งบอกยกมือตบไหล่ผมแปะๆ

“ไม่เป็นไร”กัดฟันพูดล้วนๆเลยครับ

หลังจากนั้นเราสามคน  ผม  เมฆ  เก่ง  ก็พากันไปกินอาหารกลางวันที่โรงอาหารคณะ  เก่งมันก็ใจดีนะตอบแทนผมด้วยการไปซื้อน้ำซื้ออาหารมาบริการ  ผมก็โอเคอ่ะ  ไม่ขัดศรัทธาเพื่อนอยู่แล้ว

“เออรันต์กูถามอะไรมึงหน่อยได้เปล่าวะ”เก่งถามขึ้นหลังจากที่เรานั่งกินกันไปสักพัก

“ถามว่า?”

“มึงไปสนิทกับแก็งค์พี่ทศกัณฐ์ตอนไหนวะ  บุคลิกอย่างมึงไม่ร่าจะโคจรไปเจอกับพวกพี่เขาได้”เก่งตั้งข้อสงสัย


“ก็...บังเอิญรู้จักเฉยๆน่ะแค่รู้จักนะเว้ย”ผมย้ำชัดเจน  ก็แค่รู้จักกันจริงๆนี่

“หรอ  แล้วไปรู้จักกันได้ยังไง”ไอ้เก่งยังเซ้าซี้ไม่เลิก  วันนี้พูดมากจัง

“กูลืมไปแล้ว”

“อ้าว!”

“มึงแดกๆไปเลยจะเซ้าซี้เหี้ยไรนักหนา”เมฆขัดบทเก่งแล้วคีบลูกชิ้นในถ้วยตัวเองยัดใส่ปากเพื่อน

“แค่กๆสัส  เกือบติดคอกู”

“สม P”

“แต่ว่าวันนี้  ชุดมึงดูตัวใหญ่กว่าตัวมึงมากนะรันต์”อยู่ๆเก่งก็โพล่งขึ้น

“เออนั่นดิ  กูก็ว่าอยู่”เมฆสำทับอีกเสียง

“แค่กๆ  ถามมากว่ะ  แดกๆไปเลยพวกมึง”กลายเป็นผมที่สำลักข้าวมันไก่ซะเอง  ผมไม่ตอบทั้งทั้งคู่แต่ชวนคุยเปลี่ยนเรื่องแทน  พวกมันก็เออออไปตามเรื่อง

แต่มานึกๆดูแล้วการที่ผมได้รู้จักกับทศกัณฐ์มันคือเรื่องบังเอิญจริงๆหรอ?

++++++++++++++++++++++++

โรงพยาบาล C

หลังจากกินข้าวเสร็จผมก็แยกกันกับเมฆและเก่ง  เมฆจะไปซ้อมฟุตบอล  ส่วนเก่งต้องไปห้องสโมฯ  เราก็แยกย้ายกันไปคนละทาง  ตัวผมก็มาเยี่ยมไอ้พี่จิ้งจอกสมิธ

ก็อกๆๆ

ผมเคาะห้องก่อนจะเปิดประตูเข้าไปโดยไม่รอฟังคำอนุญาต  เดินเข้าไปก็เห็นไอ้พี่สมิธกึ่งนั่งกึ่งนอนดูทีวีอยู่บนเตียงอยู่

“ว่าไงไอ้น้องรันต์  ลมอะไรหอบมึงมาเยี่ยมกูได้เนี่ย”ถามทันทีที่เห็นผมโผล่มา

“แท็กซี่ครับ  ผมบินไม่ได้”

“กวนตีน!เออ  มึงมาก็ดีแล้วกูกำลังเซ็งๆอยู่พอดี”หางานให้กูอีกล่ะสิ

“ผมแค่สงสาร  เลยมาดูเฉยๆนะครับ”ผมทรุดนั่งลงบนโซฟาในห้อง  หยิบหนังสือขึ้นมาอ่านทำเป็นไม่สนใจเขา

“ใจร้ายยยย  กูออกจะคิดถึงมึงขนาดนี้  เชอะ!”พี่สมิธแกล้งทำเสียงกระเง้ากระงอดใส่

“จะอ้วกครับ”

“อ้าวแปบเดียวนี่ท้องแล้วหรอ  ไอ้ทศมันน้ำยาดีจริงๆเว้ย  ฮ่าๆๆ  เอ...ได้ข่าวว่ามึงไปกราบขอร้องอ้อนวอนพวกไอ้ทศให้ลงกีฬาคณะให้หรอ”ผมตวัดสายตาให้ดุๆ  ท้องบ้าอะไรล่ะ

“ก็ไม่ขนาดกราบหรอกครับ...แต่ก็ขอให้ช่วย” เขามองผมด้วยสายตาเจ้าเล่ห์นั่น  มุมปากกระตุกยิ้มส่งให้ผม  อืม...เสียวสันหลังแปลกๆแฮะ

“แล้วมึงทำยังไงมันถึงยอม” กูว่าแล้วไงต้องถาม  ทำไมมีแต่คนอยากรู้จังวะ

“พี่ก็ไปถามพี่ทศเองสิ”ผมปัดไปให้อีกคน

“หืม...เมื่อกี้พูดว่าไงนะ  อ่อ กูว่ากูพอจะรู้แล้วล่ะ J” กูเกลียดรอยยิ้มแสยะนั่นจริงๆ

“ก็ไม่มีอะไรเสียหาย”ผมยักไหล่แล้วเสหน้าลงมองหนังสือ  กลัวไอ้พี่สมิธจะรู้ว่ามีอะไรมากกว่านั้น

“หึๆ  เรามาเล่นเกมส์กันดีกว่าน้องรันต์  กูเริ่มเบื่อละ”

“เกมส์อะไรอีกครับ?”ผมเงยหน้ามองเขาอีกครั้ง

“ก็เกมส์ทายปริศนาง่ายๆนี่แหละ  แต่...” ผมว่ามันต้องไม่ใช่เรื่องดี

“คนแพ้ต้องทำตามที่คนชนะบอกนะ ฮิๆ”พี่สมิธบอกด้วยน้ำเสียงสนุกๆกับไอ้เสียงหัวเราะจิตๆนั่นอีก

“ผมไม่เล่น” ผมปฏิเสธแทบจะทันที  คราวนี้จะให้กูทำอะไรอีกล่ะ  ผมไม่มีทางตกหลุมพรางเขาแน่

“อ้าวป็อดนี่หว่า  ยังไม่ได้ลองเล่นเลย  หรือว่ามึงกลัวแพ้กู  อ่อนกว่าที่กูคิดอีกนะมึงเนี่ย”ผมกัดฟันกรอด  มึงหยามกูเกินไปแล้ว

“ได้!แล้วพี่อย่ามาร้องไห้เสียใจทีหลังละกัน!”

“โอ๊เคD”

+++++++++++++++++50%+++++++++++++++++++

เค้าขอโทษล้านที  มาช้าเหลือเกิน  มันปลีกตัวออกจากหนังสือแทบไม่ได้เลย สอบยังไม่เสร็จด้วย  ฮืออ :katai1:  วันนี้ขอลงแค่ 50%ก่อนนะคะ  พรุ่งนี้จะมาลงให้ครบนะ
ไปแล่วววว
:katai5:
ป.ล.มีคนบอกว่าเรื่องบังเอิญไม่มีในโลก  มีแต่ตั้งใจทำให้มันบังเอิญ (จริงร๊อ)

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 19-12-2016 20:29:20 โดย YINGPREM »

ออฟไลน์ pui

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2178
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +177/-3
Re: 《•ใจยักษ์•》♡ตอนที่ 12♡ ++50%++[18/12/59]
«ตอบ #163 เมื่อ18-12-2016 18:05:31 »

 o13 :L2:

ออฟไลน์ andaseen

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 742
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +103/-1
Re: 《•ใจยักษ์•》♡ตอนที่ 12♡ ++50%++[18/12/59]
«ตอบ #164 เมื่อ18-12-2016 19:03:06 »

 :katai2-1:

ออฟไลน์ MayA@TK

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4991
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +51/-7
Re: 《•ใจยักษ์•》♡ตอนที่ 12♡ ++50%++[18/12/59]
«ตอบ #165 เมื่อ18-12-2016 21:23:32 »

ลงโทษน้องทีเดี๋ยวจูบๆ พอถามยังมีหน้ามาว่าไม่น่าจะคิดมาก ที่ยุโรปเขาก็จูบทักทายกันเป็นปกติ
พี่ลืมหรือเปล่าว่าเมืองไทย ถ้าจูบคือแฟนไม่ก็ผัวเมีย
ที่พี่ว่าไม่มีอะไรบุบสลาย มีนะพี่ทศ ใจสลาย ถ้าพี่ทศไม่คิดอะไรกับน้องรันต์

 :pig4: :pig4: :pig4: :pig4: :pig4:


ออฟไลน์ ♥►MAGNOLIA◄♥

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7518
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +193/-11
Re: 《•ใจยักษ์•》♡ตอนที่ 12♡ ++50%++[18/12/59]
«ตอบ #166 เมื่อ18-12-2016 21:46:37 »

แพ้ทุกราย ไอ้พวกหยามไม่ได้เนี่ย :z6: :z6: :z6:
       :L1: :L1: :L1:
 :pig4: :pig4: :pig4: :pig4:

ออฟไลน์ PetitDragon

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4126
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +343/-5
Re: 《•ใจยักษ์•》♡ตอนที่ 12♡ ++50%++[18/12/59]
«ตอบ #167 เมื่อ18-12-2016 22:00:17 »

โดนหลอกอีกแน่ๆ

 :laugh:

ออฟไลน์ คนคิ้วท์คิ้วท์

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 339
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +10/-1
Re: 《•ใจยักษ์•》♡ตอนที่ 12♡ ++50%++[18/12/59]
«ตอบ #168 เมื่อ18-12-2016 22:14:20 »

น้องรันต์ของพี่ตกหลุมพรางอีกแล้ววว

ออฟไลน์ ▶August5th◀

  • it was fate
  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2215
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +184/-2
Re: 《•ใจยักษ์•》♡ตอนที่ 12♡ ++50%++[18/12/59]
«ตอบ #169 เมื่อ18-12-2016 22:19:50 »

ชวนน้องเล่นเกมไรเนี่ย 5555+

งานนี้น้องรันต์ตกหลุมพี่สมิธแน่ๆ หุหุ

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

Re: 《•ใจยักษ์•》♡ตอนที่ 12♡ ++50%++[18/12/59]
« ตอบ #169 เมื่อ: 18-12-2016 22:19:50 »





ออฟไลน์ colorofthewind21

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1645
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +31/-1
Re: 《•ใจยักษ์•》♡ตอนที่ 12♡ ++50%++[18/12/59]
«ตอบ #170 เมื่อ18-12-2016 22:27:21 »

หลงกลคุณจิ้งจอกแล้วล่ะน้องรันต์

ออฟไลน์ benzdekba

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 503
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +13/-2
Re: 《•ใจยักษ์•》♡ตอนที่ 12♡ ++50%++[18/12/59]
«ตอบ #171 เมื่อ18-12-2016 22:48:51 »

 :ling1:

ออฟไลน์ BABYBB

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1123
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +10/-1
Re: 《•ใจยักษ์•》♡ตอนที่ 12.1♡ ++50%++[18/12/59]
«ตอบ #172 เมื่อ18-12-2016 23:50:26 »

ชอบๆ ติดตามๆ  o18

ออฟไลน์ iceman555

  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 8196
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +149/-11
Re: 《•ใจยักษ์•》♡ตอนที่ 12.1♡ ++50%++[18/12/59]
«ตอบ #173 เมื่อ18-12-2016 23:56:51 »

 :katai2-1: :katai2-1: :katai2-1:

ออฟไลน์ arissara

  • ดาดาเดเด
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 531
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +14/-2
Re: 《•ใจยักษ์•》♡ตอนที่ 12.1♡ ++50%++[18/12/59]
«ตอบ #174 เมื่อ18-12-2016 23:57:51 »

ยั่วยุได้ตล๊อดดด ตกหลุมเก่งมากกกก

ออฟไลน์ cavalli

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5358
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +195/-19
Re: 《•ใจยักษ์•》♡ตอนที่ 12.1♡ ++50%++[18/12/59]
«ตอบ #175 เมื่อ19-12-2016 00:14:02 »

 :z13:

ออฟไลน์ BAKA

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3025
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +66/-10
Re: 《•ใจยักษ์•》♡ตอนที่ 12.1♡ ++50%++[18/12/59]
«ตอบ #176 เมื่อ19-12-2016 00:27:03 »

ทำไมรู้สึกว่าน้องโดนแกล้ง?

น่าเอ็นดูก็อย่างนี้แหละเนอะ. ใครๆก็อยากเล่นด้วย. 5555

ออฟไลน์ PrimYJ

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3473
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +19/-3
Re: 《•ใจยักษ์•》♡ตอนที่ 12.1♡ ++50%++[18/12/59]
«ตอบ #177 เมื่อ19-12-2016 13:28:17 »

น้องเริ่มน่ารักขึ้นเรื่อยๆล่ะ
สู้ๆค่ะ จะรออ่านนะ

ออฟไลน์ route rover

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2423
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +221/-7
Re: 《•ใจยักษ์•》♡ตอนที่ 12.1♡ ++50%++[18/12/59]
«ตอบ #178 เมื่อ19-12-2016 18:22:22 »

อีพี่สมิธ กวงติงน้องรันต์ทำไม :laugh:

ออฟไลน์ YINGPREM

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 131
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +112/-1
Re: 《•ใจยักษ์•》♡ตอนที่ 12.2♡ ++100%++[19/12/59]
«ตอบ #179 เมื่อ19-12-2016 19:42:21 »

12.2


“ผิด!  กร๊ากกกกก  ฮ่าๆๆๆๆ  กูชนะๆๆ โอ๊ย!เจ็บแผล  ฮ่าๆๆ”เออรู้แล้ว  จะย้ำอะไรนักหนา  พี่สมิธดูสะใจมากครับ  หัวเราะลั่นห้อง  เป็นไงล่ะ  เจ็บแผลเลย

“ทำอะไรไม่เจียมสังขาร  สม!”ผมว่าให้แม้จะเจ็บใจอยู่มากก็ตาม

“ก็มึงมันอ่อนนี่หว่า  ตอบไม่ถูกสักข้อ  ฮ่าๆๆๆ”พี่สมิธพูดไปหัวเราะไป  มือนึงก็กุมแผลไว้อีกมือก็ปาดน้ำตาที่หางตา  มันต้องตลกขนาดนั้นเลยหรอวะ

อย่าที่ทุกคนคาดไว้ไม่มีผิดครับ  ผมแพ้ไอ้พี่สมิธแบบราบคาบเลยล่ะ  แต่มันยังไม่น่าเจ็บใจเท่าไอ้การแสดงออกว่าสะใจเว่อร์ๆจนออกนอกหน้าของไอ้พี่สมิธหรอกครับ  ผมหน้าบึ้งกำมือแน่น  เจ็บใจโว้ยยยยย

“อ่ะๆอย่ามาโกรธกูนะ  แค่ทายว่ากูเคยเลี้ยงอะไรระหว่างหมากับเหี้ย  แค่เนี้ยก็ตอบไม่ได้”คนดีๆที่ไหนเลี้ยงเหี้ยครับ ผมถามหน่อย

มันเป็นเกมส์ทายใจง่ายๆครับ  คนถามเขียนคำตอบที่ถูกไว้ก่อนหน้านั้นแล้ว  มีตัวเลือกให้ตอบเพียงสองตัวเลือก  คือโอกาสถูกมัน 50-50 อ่ะครับ  แต่10ข้อที่ผ่านมาผมทายไม่ถูกเลย!!!  ข้อไหนที่ผมตอบแบบปกติๆคำตอบที่มันเลือกก็จะพิสดารๆอ่ะครับ  ส่วนนึงที่ทำผมเขวก็ไอ้สีหน้าท่าทางของไอ้พี่สมิธบ้านี่แหละ  แม่ง  ในขณะที่ผมตอบไม่ถูกเลยสักข้อไอ้พี่สมิธกลับทายใจผมถูกไปถึง7ข้อ  มันไม่น่าเชื่อจริงๆนะ

“มึงดูไม่ยากหรอกรันต์  ถ้ารู้จักนิสัยมึงสักหน่อยก็ตอบได้แล้ว  ฮ่าๆๆ”แล้วพี่มารู้จักนิสัยผมตอนไหนวะ

“พี่ไม่ต้องพูดมาก  จะให้ทำอะไรก็ว่ามา”ผมบอกเสียงแข็ง

“กูชอบมึงก็ตรงนี้แหละน้องรันต์  รักษาสัญญาเสมอ”เฮ้อ  ผมจะไม่ตกหลุมพรางมันอีกแล้ว

“มาใกล้ๆกูดิ๊”พี่สมิธกวักมือเรียกไปใกล้ๆเตียงที่เขานอนอยู่  ผมจำใจเข้าไปอย่างทำอะไรไม่ได้

“ถ้าให้ทำอะไรแผลงๆไม่เอานะ”ผมชิงดักคอไว้ก่อน

“เออน่า  ยกนิ้วก้อยขึ้นมา”พี่สมิธบอกยิ้มๆ  ผมทำหน้างงๆแต่ก็ยอมชูนิ้วขึ้นมา

หมับ! พี่สมิธยกนิ้วก้อยตัวเองมาเกี่ยวกับนิ้วก้อยผมไว้แน่น

“เฮ้ย  พี่จะทำอะไรวะ”ผมร้องอย่างตกใจ

“ที่เมืองไทยการเกี่ยวก้อยนี่คือการสัญญากันใช่ไหมวะ”คนตรงหน้าถามเสียงจริงจังแต่ยังมีรอยยิ้มประทับอยู่

“ไม่เอาาาา  จะให้ทำอะไรก็บอกมา  ไม่สัญญาโว้ย”ผมพยายามจะสลัดมืออีกคนออก  แต่เขาก็เกี่ยวไว้แน่นจนเลือดผมไม่เดินแล้วครับ

“นับจากนี้มึงมาเป็นน้องรักกู  สัญญากัน!”เขาบอกแล้วเขย่านิ้วที่เกี่ยวกันไปมาเหมือนตกลง  ยิ้มแป้นให้ผม  ตาสีฟ้าเปล่งประกายสดใส

“ห๊ะ!”อะไรของพี่วะ  ผมเกาหัวแกร๊กๆเลย

“ตามนั้น”บอกเสร็จก็ปล่อยเลย

“เฮ้ย!ไม่เอา”เดี๋ยวแม่งหาเรื่องแกล้งกูอีก

“ไม่สน  ไม่แก้”มือกอดอกแล้วก็สบัดหน้าไปอีกทาง  เอ่อ  คิดว่าทำแล้วน่ารักหรอวะ-_-

“...”หมดคำจะพูดจริงๆครับ  กับคนดื้อแบบนี้ผมรับมือไม่ค่อยถูก  ถ้าร้ายๆใส่ยังจะดีกว่า  ผมทรุดนั่งลงเก้าอี้ข้างๆเขา  เราดูทีวีกันเงียบๆไปสักพัก

“ผมลูกคนเดียวไม่เคยมีพี่น้อง  ผมไม่รู้ว่าต้องทำยังไงกับคนเป็นพี่  เพราะฉะนั้นอย่าคาดหวังอะไรจากผมมากนะครับ”ผมพูดลอยๆขึ้นมา  ตาก็ยังมองทีวีอยู่

หมับ!แรงกอดจากคนข้างๆที่โน้มตัวลงมากอดทำเอาผมอดสะดุ้งไม่ได้  แต่ก็ไม่ได้ผลักเขาออกไป

“ขอบคุณ”เสียงแผ่วๆที่ข้างหูทำให้ผมอดยิ้มกับตัวเองไม่ได้  ดีแล้วที่ตัดสินใจแบบนี้

อย่างน้อยก็ไม่มีอะไรเสียหายนี่...มั้งนะ

+++++++++++++++++++++

หลังจากนั้นไม่นานคุณหมอก็เข้ามาดูอาการพี่สมิธ  ฉีดยาใส่น้ำเกลือให้หนึ่งเข็ม  พูดเจี้ยวจ้าวได้พักเดียวก็หลับไป  ส่วนผมก็เอาหนังสือมาอ่านฆ่าเวลาเล่น  ใกล้สอบมิดเทอมแล้วครับต้องฟิตหน่อย

แก็ก  เสียงเปิดประตูห้องดังขึ้น  ผมเงยหน้าจากหนังสือขึ้นไปมองเจอพี่เซนท์กับพี่ใจดีเดินเข้ามา

“น้องรันนนน”พี่เซนท์วิ่งถลาเข้ามากอดผมหมับ  ผมเงยหน้ามองพี่ดีส่งยิ้มเจื่อนๆให้  พี่เขาก็ส่งยืมคืนนิดๆไม่ได้ส่งรังสีแปลกๆมาให้ผมเหมือนก่อน  แต่ไอ้แก็งค์นี้ชอบกอดกันจริงๆวุ้ย  เหลือพี่ดีนี่แหละ...ซึ่งผมไม่เอาแน่ๆครับ

สายตาผมเผลอกวาดมองหาใครอีกคนที่ยังไม่โผล่มา  คือผมอยากกลับเฉยๆหรอก

“ไอ้ทศกำลังตามมา  มันไปทำธุระแปบนึง”พี่เซนท์บอกหลังจากผละออกจากผมแล้วนั่งลงโซฟาข้างๆกัน

“อ่อครับ”

“น้องรันต์ได้กินอะไรรึยังเนี่ย”พี่เซนท์ชวนคุย

“ผมกินตั้งแต่เที่ยงแล้วครับ”ผมบอกยิ้มๆ

“โห นี่จะสี่โมงแล้วไม่หิวแย่หรอ”

“นิดหน่อยครับ  ผมกินผลไม้รองท้องบ้างแล้ว”โดนไอ้พี่สมิธจับยัดครับ

“ไม่ได้นะกินแค่นี้จะไปอิ่มได้ยังไง  มิน่าน้องรันต์ผ้อมผอม”พี่เซนท์ว่าดุๆ  ผมก็ไม่ได้ผอมขนาดนั้นซะหน่อย

“ใช่  ในขณะที่มึงกำลังจะอ้วนเป็นหมู  หนักมากหลังแทบหัก”พี่ดีว่าเสียงแกล้งๆ

“ชิ  ใครใช้ให้มึงแบก  ทีหลังก็ไม่ต้อง”พี่เซนท์ว่าเสียงเหวี่ยงๆ  แก้มก็ป่องๆน่าหยิกจริงๆ  แต่ไม่ทันขาดคำพี่ใจดีก็ยื่นมืมาหยิกแทนผมจริงๆ  ก็เขาน่าหมั่นเขี้ยวจริงๆนี่

“เจ็บนะ!โกรธมึงแล้ว  ป่ะน้องรันต์  ไปหาอะไรกินรอไอ้ทศกัน  ส่วนบางคนก็ปล่อยเฝ้าไอ้สมิธไป”ว่าจบก็ลากผมออกจากห้องเลยมาครับแต่ก็ยังได้ยินเสียงพี่ใจดีแว่วมาก่อนออกจากห้องอยู่ดี

“หึๆพูดยังไม่ทันขาดคำ”
.
.
.
.
.
.

“พี่อ้วนจริงๆหรอน้องรันต์”พี่เซนท์ถามหงอยๆ

“อืม  ก็ไม่นะครับ  กำลังดีเลย”ผมบอกยิ้มๆ

“จริงหรอ  เห็นไหมไอ้ดีอ่ะเว่อร์”คนข้างๆยิ้มกว้างจนตาหยี  น่ารักจริงๆนะครับ

เราเดินมาจนถึงโซนขายอาหารสำหรับญาติผู้ป่วย  มีแต่อาหารน่ากินๆทั้งนั้นเลยครับ

“อ่ะพี่เซนท์  เดี๋ยวผมขอไปกดตังค์แปบนึงนะครับ  พี่เซนท์ไปซื้อก่อนเลย”ผมหันไปบอกอีกคน  เมื่อสายตาหันไปเห็นตู้ATM

“โอเค  เดี๋ยวพี่รอไปเถอะ”ผมพยักหน้ารับแล้วรีบเดินไปที่ตู้

หืม...เงินเพิ่มมาจากไหน 5 แสนวะ?

มีการโอนผิดรึเปล่านะ  ถ้าบอกว่ามาจากป้าพิมพ์ยิ่งไม่น่าใช่  บัญชีนี้ผมไม่เคยบอกใคร

เอาเถอะ  พรุ่งนี้ค่อยไปที่ธนาคารละกัน

ผมตัดสินใจกดเงินออกมาจำนวนหนึ่ง  แใจะยังติดใจเรื่องเงินที่โผล่มาไม่หายก็เถอะ

“น้องรันต์เป็นอะไร  คิ้วขมวดกันเชียว”พี่เซนท์ถามเมื่อผมเดินกลับไปหาเขา

“เปล่าครับ  เราไปหาอะไรกินกันดีกว่าเนอะ”ผมส่งยิ้มให้คลายกังวล

++++++++++++++++++++++++

Rrr  Rrr  Rrr

เสียงโทรศัพท์ผมดังขึ้น  เป็นเบอร์แปลก  ผมจึงขอตัวออกไปรับที่นอกระเบียง

“สวัสดีครับ”

(รันต์) ใครวะ

“ครับ?...”

“ลงมารอหน้าโรงพยาบาล”

“ใครครับเนี่ย?”

(ทศกัณฐ์) อ่อ  ถึงว่าเสียงคุ้นๆ

“ครับ”

(อืม) ติ้ด! วางสายใส่อีก

ผมเดินเข้าไปบอกลาพี่ๆในห้อง  พี่สมิธตื่นแล้ว  งอแงนิดหน่อยแต่โดนพี่เซนท์โบกไปทีก็เงียบปากได้

ผมเดินออกมารอที่ฟุตบาธหน้าโรงพยาบาลไม่ถึง10นาที  ดูคาติคันคุ้นตาก็มาจอดเทียบ  มืออีกคนยื่นหมวกกันน็อคให้ผม  เมื่อสวมเรียบร้อยผมก็ก้าวขึ้นซ้อนอีกคน  มือเกาะบ่าอย่างเคยชิน

บรืนนนน

ทศกัณฐ์ออกรถอย่างรวดเร็ว  ขับฉวัดเฉวียนจนผมต้องเลื่อนมือจากเกาะบ่าเป็นกอดเอวคนข้างหน้าไว้แน่น  กลัวหลุดตกรถครับ  วันนี้เขาอารมณ์เสียรึเปล่านะถึงได้ขับเร็วปาดไปปาดมาขนาดนี้  ปกติถ้าเขาอารมณ์นิ่งเขาขับเร็วก็จริงอยู่แต่เขาจะไม่ขับหวาดเสียวขนาดนี้  นอกจากเขาจะหงุดหงิดมากๆเหมือนที่ผมซ้อนเขาวันแรกนั่นแหละ

ปี๊ดดดดดดดดดด!  ปี๊ดดดดดดดดดด!  เสียงแตรบีบใส่ดังระงม  ถ้าได้ยินเสียงหวอตำรวจผมจะไม่ตกใจเลยจริงๆ
ไม่นานรถก็เข้ามาจอดที่ประจำในคอนโดฯโชคดีที่ไม่มีตำรวจขี่ตามมา  แต่อาจจะมีใบสั่งส่งมาพรุ่งนี้ก็ได้  เหอะ!  พอเขาดับเครื่อง  ผมก็ค่อยลงรถแบบเซๆนิดหน่อยไม่ถึงกับจะอ้วกนะครับ  นั่งจนชินแล้ว  ทศกัณฐ์มาช่วยถอดหมวก  ของเขาถอดออกเรีนบร้อยแล้วครับ

“เป็นบ้าอะไรอีกเนี่ย  ขับรถไม่กลัวตายก็เห็นใจคนที่เขายังไม่อยากตายหน่อย”ผมต่อว่าเขาอย่างหงุดหงิด  ทศกัณฐ์ไม่ตอบหน้าเขานิ่งมาก  แต่แววตาสีเขียวหม่นฉายแววหงุดหงิดออกมาอย่างชัดเจน  ชั่วแวบเดียวทศกัณฐ์ใช้มือข้างที่ว่างคว้าท้ายทอยผมดันให้หน้าผมเข้าไปใกล้หน้าเขาโน้มลงมาเหมือนกำลังจะจูบผม  มือยกหมวกกันน็อคคั่นหน้าอกเขาไว้ทัน  คิ้วทศดัณฐ์ยิ่งขมวดหนักยิ่งกว่าเดิมอีก

“จะทำอะไร!”ผมบอกตาโต  รู้แล้วล่ะว่าเขาจะทำอะไร

“หงุดหงิด”บอกนิ่งๆจะปัดหมวกกันน็อคที่คั่นอยู่ออก

“จะบ้าหรอ  เดี๋ยวมีคนมาเห็น”ผมมองซ้ายขวากลัวว่าจะมีคนมาเห็นจริงๆ  ชอบทำประเจิดประเจ้อ

“ถ้าไม่มีคนเห็นได้ใช่ไหม”อีกคนพูดจบก็ลากผมเข้าลิฟท์ทันที

“อื้อ...”มาจูบกูในลิฟท์แทนเนี่ยนะ  ผมพยายามดันตัวทศกัณฐ์ออกแต่สู้แรงไม่ไหว   ร่างสูงยังบดจูบลงมาอย่างรุนแรง  ผมไม่ได้เปิดปากให้เขาสอดลิ้นเข้ามา  ทศกัณฐ์ก็ไม่ได้บังคับให้เปิดปากยังตะโบมจูบเอาจูบเอาอย่างรุนแรง  นี่เป็นการระบายความหงุดหงิดหรอวะ?

ติ้ง!เสียงลิฟท์ดังขึ้นเมื่อมาถึงชั้น40 โชคดีที่ไม่มีใครกดเข้าลิฟท์  อีกคนก็กึ่งลากกึ่งจูงผมออกจากลิฟท์จนเข้ามาในห้องได้เมื่อไหร่ไม่รู้

ตึ้ง!เสียงหมวกกันน็อคกระทบกับพื้นห้องที่ทศกัณฐ์ทิ้งลงตรงหน้าประตูเรียกสติเบลอๆผมกลับมา  แต่ยังไม่ทันที่สติจะกลับเข้าร่างดี  อีกคนก็จับเข้าที่ท้ายทอยดันให้หน้าผมเข้าไปแนบชิด  กดริมฝีปากสีซีดลงกับริมฝีปากผมอีกครั้ง  รสจูบของทศกัณฐ์ยังคงรุนแรงและร้อนขึ้นเรื่อยๆ  มืออีกข้างเขาบีบแก้มผมให้เปิดปาก  เขาสอดลิ้นเข้ามาเกี่ยวพันสลับกับดูดเป็นระยะๆ

ผมเริ่มหายใจไม่ทัน  ทรุดตัวลงนั่งพิงประตู  ทศกัณฐ์ก็ตามมาจูบโดยที่ริมฝีปากยังไม่ห่างออกจากกันแม้แต่นิด  ผมทุบหน้าอกทศกัณฐ์เมื่อลมหายใจใกล้จะหมดจริงๆ  เขายอมผละออกแต่ริมฝีปากยังคงคลอเคลียวนจูบซับอยู่แถวข้างแก้ม

ผมสูดลมหายใจเข้าปอดเฮือกใหญ่  ลมหายใจใกล้จะกลับมาปกติแต่สุดท้ายก็โดนอีกคนสูบไปอีกจนได้  ทศกัณฐ์ค่อยๆจูบละเอียดช้าๆมันละมุนวาบหวามจนอธิบายไม่ถูกไม่ได้รุนแรงเหมือนครั้งแรกๆที่จูบไม่ยั้ง  ผมเริ่มเคลิ้มตามนิดๆมือเขาเลื่อนมาจับให้มือผมทั้งสองข้างไปคล้องคอตัวเอง  หน้าอีกคนยิ่งชัดเจนในสายตา  ตาเขียวหม่นที่มองมาทำให้ผมรู้ว่าเขาเริ่มอารมณ์เย็นขึ้นแล้ว

เอาเถอะ!  ท่าทางเขาก็ไม่คุกคามไปมากกว่าจูบ  ปล่อยให้ทำตามใจไปอีกสักพักก็ได้

นี่ผมใจดีเกินไปรึเปล่านะ...?

++++++++++++++++++++++++

ตอนหน้าเตรียมตัว....หึๆๆๆ :hao6:  หลังเปรมสอบเสร็จ 22 เจอกัน  จุ๊ฟๆๆๆ :mew1: :bye2:


{โปรดติดตามตอนต่อไป...}
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 19-12-2016 22:35:10 โดย YINGPREM »

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด